Page 1

AFGIFTEKANTOOR BRUSSEL X P303153

4-5

© BART DEWAELE

xmas gift special: de perfecte pakjes voor onder uw boom En ook: Texas, Gisèle Vienne, Els Opsomer en Salva Sanchis.

FRANÇOISE SCHEPMANS

12 12 13

EEN JAAR BURGEMEESTER IN MOLENBEEK

LUMINEUS WEEFWERK OP HET JUSTITIEPALEIS BRUSSEL – (k)NiT, zo heet het kunstwerk dat de organisatie LAb[au] ontwierp voor het Justitiepaleis, en dat u er nog tot 12 januari kan gaan bewonderen. De verlichting speelt in op de geometrische architectuur van het imposante gerechtsgebouw. Voor de bevestiging van de kabels werd dankbaar gebruikgemaakt van de stellingen die het bouwwerk al jarenlang noodgedwongen omgeven.AB

Sport > Hoofdstedelijke toekomst Memorial onzeker

Memorial op de loop BRUSSEL – De Memorial Van Damme mag tot 2020 op de Heizel blijven. Tegen dan moet er een nieuw atletiekstadion staan met dertig- à veertigduizend zitjes. De tijd is krap, geld is er niet en dat de Memorial in Brussel zal kunnen blijven, is verre van zeker.

H 

et zijn niet de beste weken voor de Memorial Van Damme. Afgelopen maandag raakte bekend dat Belgacom afhaakt als hoofdsponsor van de grootste atletiekmeeting ter wereld, een week eerder dat het nieuwe nationale voetbalstadion geen piste krijgt. Memorialorganisator Wilfried Meert kreeg wel de belofte dat de Memorial tot en met 2020 in het Koning Boudewijnsta-

dion kan georganiseerd worden. Daarna moet het Koning Boudewijnstadion plaatsmaken voor het woonen winkelproject Neo, dat in totaal meer dan 1 miljard euro zal kosten. Henri Dineur, de CEO van Excs, de nv die Neo bestuurt, noemde het vorige week in deze krant “niet wenselijk” dat het Koning Boudewijnstadion er na 2020 nog zal staan. Dan rest de volgende vraag: als er een nieuw atletiekstadion komt,

waar wordt het dan gebouwd? Wilfried Meert liet al uitschijnen dat hij de meeting het liefst in Brussel wil blijven organiseren. Bij het kabinet van Vlaams minister van Sport Philippe Muyters (N-VA) klinkt het dat in de werkgroep die zich over het dossier buigt, alle mogelijke opties onderzocht worden. “In de werkgroep zullen we niet enkel naar oplossingen in Brussel zoeken. Het zou dom zijn om

geen bredere scope te onderzoeken. Waarom zou een nieuw stadion niet in Vlaanderen gebouwd kunnen worden? Ik kan me voorstellen dat heel wat steden die de kans krijgen om een evenement zoals de Memorial Van Damme te organiseren, die met beide handen zouden grijpen. De internationale uitstraling die je ADVERTENTIE

Lees over vrijwilligerswerk op pagina 9 in deze krant.

als stad krijgt door de organisatie van de Memorial, is enorm.” Wilfried Meert van de Memorial Van Damme hoopt dat het Koning Boudewijnstadion nog wat langer dan 2020 kan blijven staan. Maar een verhuizing naar Vlaanderen hoeft geen drama te zijn. “Ik kan geen geld ophoesten. Waar het stadion komt, maakt dan niet zoveel uit. België is een klein land,” zegt Meert. “Er is geen enkel ander atletiekstadion in België met meer dan drieduizend plaatsen. Ik heb nu al zevenduizend bestellingen voor de Memorial van volgend jaar.”   Ken Lambeets en Steven Van Garsse Lees opinie p. 17: ‘Houd de Memorial in Brussel’ ADVERTENTIE

EnErgiEfactuur tE hoog? Ga dan naar pagina 7

N° 1406 VAN 12 TOT 19 DECEMBER 2013 ¦ WEEK 50: WEEKBLAD, EEN UITGAVE VAN VZW BRUSSEL DEZE WEEK, FLAGEYPLEIN 18, 1050 ELSENE, REDACTIE: 02-226.45.40, ABONNEMENTEN: 02-226.45.45, E-MAIL: INFO@BDW.BE, WWW.BDW.BE


BDW 1406 PAGINA 2 - DONDERDAG 12 DECEMBER 2013

Mobiliteit > Vlaamse regering zet licht op groen voor De Lijn-trams naar Brussel

Het echte werk moet nog beginnen BRUSSEL – De Vlaamse regering heeft haar goedkeuring gegeven aan het plan van De Lijn om in en rond Brussel tramlijnen aan te leggen. Tegen 2020 moeten er trams zijn naar de luchthaven, Willebroek en tussen Jette en de luchthaven. Voor het zover is, zal er echter nog zwaar onderhandeld moeten worden, niet in het minst met de MIVB en het Brussels Gewest.

D 

e Vlaamse regering koos voor drie prioritaire lijnen: een verbinding tussen Willebroek en Brussel-Noord, een ringlijn tussen Jette en Brussels Airport via Vilvoorde en nog een tussen de luchthaven en Brussel-Noord. Met de nieuwe lijnen worden onder meer de bedrijventerreinen in Zaventem en Evere beter ontsloten. De geplande ringtram zal dan weer langs de voordeur van Uplace lopen. Van dat winkelproject wordt verwacht dat het nog meer verkeersdruk zal leggen op een regio die vandaag al te vaak stilstaat. Met de keuze voor die drie tracés vallen de voorgestelde lijnen naar Ninove en Haacht af. Die werden ook naar voren geschoven door De Lijn, maar toonden minder potentieel. Hetzelfde geldt voor het doortrekken van de ringtram tot SintLambrechts-Woluwe en Tervuren. Dat wil niet zeggen dat de extra tramlijnen definitief van de baan zijn. “Alleen de lijn naar Heist-Op-

Den-Berg kwam negatief uit de kosten-batenanalyse”, klinkt het bij De Lijn. “De andere waren positief. De drie geselecteerde lijnen brachten echter het meeste op.” De lijnen naar Woluwe, Haacht en Ninove zijn met andere woorden niet definitief begraven, maar ze zitten wel stevig in de koelkast. Het belangrijkste vraagstuk voor de nieuwe lijnen is of er al dan niet overgestapt moet worden aan de gewestgrens. De Lijn zei van in het begin dat het de bedoeling was om met de trams ook de stad in te rijden, meer bepaald tot het Noordstation, net zoals de De Lijn-bussen dat nu doen. Ook Vlaams minister voor Mobiliteit Hilde Crevits (CD&V) vindt dat “de logica zelve.” MIVB-baas Brieuc de Meeûs liet echter al optekenen dat “een sneltram moeilijk te integreren zal zijn” en dat de reizigers wel eens van tram zouden moeten wisselen op de grens. De Lijn rekent in haar tracés ook op

sporen die nog binnen Brussel moeten worden aangelegd, zoals het tracé tussen Jette en de Heizel of langs Thurn & Taxis. De Vlaamse vervoersmaatschappij heeft daarover echter weinig in de pap te brokken.

En het Brussels Gewest heeft zich niet altijd een betrouwbare bouwheer getoond. Zo gaan de tramplannen naar Jette al bijna tien jaar mee. Ook de Picardbrug, een essentieel onderdeel van de tram naar Thurn & Taxis, kampt al met minimaal drie jaar vertraging. Ten slotte moet er nog werk gemaakt worden van de al lang beloofde tariefintegratie (zie inzet). Al is er een akkoord over het overnemen van de Mobib-technologie, het is

nog niet duidelijk hoe het eenheidstarief van de MIVB verzoend moet worden met de zones van De Lijn. De twee vervoersmaatschappijen zullen over die zaken een samenwerkingsovereenkomst moeten afsluiten, net zoals al in 1991 voor de bussen werd beklonken. Over de details van die overeenkomst doet men er bij de Brusselse vervoersmaatschappij voorlopig het zwijgen toe. De onderhandelingen lopen, zegt men daar. Ook bij De

GROUWELS LEERT VAN HET BERLIJNSE MODEL BERLIJN - Op het moment dat de Vlaamse regering vrijdag besliste om drie nieuwe trams van De Lijn tot in Brussel te laten rijden, bekeek Brussels minister van Openbare Werken Brigitte Grouwels (CD&V) in Berlijn hoe de Duitse hoofdstad het heeft aangepakt om, samen met het omliggende Brandenburg, een transregionaal openbaar vervoersnet op te zetten. Daarvoor werd in 1996 het Verkehrsverbund Berlin-Brandenburg opgericht, een vennootschap die de samenwerking coördineert tussen alle aanbieders van openbaar vervoer in Berlijn en Brandenburg. Voor metro, bus, tram, stadstrein en interregionaal spoor bestaat nu nog slechts één ticket. Het Verkehrsverbund beslist over de verdeling van de ticketopbrengst.

Ook tussen de MIVB en De Lijn moet er tariefintegratie komen, vindt Grouwels. “Dat is nodig om de mensen op het openbaar vervoer te krijgen.” Een coördinerende vennootschap naar Berlijns model acht de minister pas nodig “als het hele GEN klaar is.” Volgens Grouwels staat de hele Brusselse regering achter de realisatie van het Brabantnet. Maar net als minister-president Vervoort (PS) hecht zij aan wederkerigheid: ook de MIVB moet lijnen kunnen doortrekken tot in Vlaanderen. “Tram 4 laten rijden tot in Ruisbroek, een oud plan, zou een voorbeeld kunnen zijn. Maar dat project ligt nu niet op tafel. We gaan het dus niet linken aan de nieuwe trams van De Lijn.”  HUB

IN MEMORIAM

DE WEEK IN BEELD DOOR BART DEWAELE © BART DEWAELE

Met 900 waren ze. Daarmee liep het Bronkstheater zaterdag vol voor het slotevenement van Brussel Helpt, de actie van FM Brussel ten voordele van kansarme kinderen. Om 16 uur loodsten de jongens en meisjes van Vestiaire Populaire alle kinderen de coulissen in voor een heuse verkleedpartij, waarna dj Stijn hen met Madonna en ander dansbaars het podium opjoeg. ’s Avonds was het de beurt aan de grote mensen.

‘HAPPY METRO’MAN MARC MENDELSON UKKEL - Vrijdag wordt Marc Mendelson (98) begraven, tot 8 december 2013 de oudste Brusselse kunstenaar met grote faam. In 2010 wijdden de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten een laatste retrospectieve aan hem. Met Mendelson overleed de laatste medeoprichter van La Jeune Peinture belge (Slabbinck, Alechinsky, Bertrand,...), die de naoorlogse schilderkunst een vernieuwende boost gaf. Of zijn stijl bij de Chirico aanleunde, dan weer surrealistisch of abstract was, of als matiérisme bestempeld werd, of alle inspiratie putte uit zijn villa op een Costa Brava-rots, levenslustig was zijn oeuvre altijd. Getuige het nog frisse ‘Happy Metro to You’ (1974), de grote wandcollage vol ventjes die zich blij naar en van het werk haasten, in het metrostation Park. “Journalisten halen graag iets uit een interview om dat te blokletteren; iets volkomen onbenulligs wekt dan de indruk het voornaamste te zijn,” zo relativeerde hij kunstkritiek (BDW, JMB 12/11/2005). 


BDW 1406 PAGINA 3 - DONDERDAG 12 DECEMBER 2013

© DE LIJN

Lijn wil men officieel nog geen details kwijt over de onderhandelingen. “Wij zijn natuurlijk al lang met de MIVB in overleg, nu wordt het tijd om concrete afspraken op papier te zetten”, klinkt het. De vragen blijven echter. De logica dicteert dat elk gewest zal moeten betalen voor de sporen die op zijn grondgebied aangelegd worden. En als de trams van De Lijn de Brusselse sporen gebruiken, zullen ze daarvoor een exploitatiekost moeten betalen. Maar hoe de netten elkaar kunnen aanvullen, is nog koffiedik kijken: zal de MIVB bijvoorbeeld ook de luchthaven mogen bedienen?

C2

Flankerende maatregelen

A3

De drie lijnen die de Vlaamse regering wil uitwerken: Willebroek werd weerhouden, Haacht en Ninove vallen af.

“ “ HET WOORD

Lichtpuntje voor De Lijn is dat zowel het Brussels parlement als de Brusselse regering zich eerder al officieel achter de plannen schaarden. De gewestregering vraagt bij monde van minister Grouwels (CD&V) wel voldoende stopplaatsen binnen Brussel, dat er gedacht wordt aan aansluiting op het metronetwerk en dat er eengemaakte tarieven komen. Ook de Vlaamse regering lijkt definitief gewonnen voor het idee van de tramlijnen, ook al zal het prijskaartje van om en bij de 500 miljoen euro niet makkelijk om dragen zijn. Diezelfde regering stelde enkele weken geleden haar plannen voor de optimalisatie van de Ring voor, waarbij doorgaand en plaatselijk verkeer van elkaar gescheiden worden en er en passant enkele rijstroken bijkomen. Die plannen werden niet door iedereen gesmaakt. De regering beloofde flankerende maatregelen, zoals extra fietspaden, maar zeker ook investeringen in openbaar vervoer, om de pil te verzachten. En belofte maakt schuld.  Jelle Couder

De Vlaamse regering heeft minstens de schijn van partijdigheid gewekt” De auditeur van de Raad van State wil de milieuvergunning vernietigen voor Uplace, het shoppingcenter in Machelen (De Standaard)

Het heeft geen zin om iedereen zomaar wat bezig te houden.” Staatssecretaris Bruno De Lille (Groen) verdedigt in de VGCraad de beslissing om laaggeschoolde jobs te schrappen bij het onthaal, in de drukkerij en de schrijnwerkerij.

WOENSDAG 4 DECEMBER IN ÉÉN RICHTING. Maak van drukke en smalle steenwegen eenrichtingsstraten. Zo wil SP.A op korte termijn de Brusselse mobiliteitsknoop ontwarren. Door een baanvak te schrappen, komt ruimte vrij voor fietsers, trams en bussen, is het argument. Mobiliteitsexpert en VUB-professor Cathy Macharis is het plan genegen, mobiliteitsorganisatie Touring daarentegen noemt het plan ‘utopisch’. GELD VOOR BRUSSELSE JEUGDHUIZEN. Vlaams minister voor Jeugd Pascal Smet (SP.A) reserveert 1,8 miljoen voor Vlaamse en Brusselse jeugdhuizen. Het geld moet gaan naar initiatieven die creativiteit, innovatie en ondernemerschap bij de jeugd stimuleren. FINANCIËN LEGT VERKEER LAM. Duizend werknemers van de FOD Financiën betogen aan het Rogierplein. De strijd opvoeren tegen fiscale fraude met minder personeel is een illusie, luidt het. De vakbonden vragen nieuw sociaal overleg.

DONDERDAG 5 DECEMBER BOOM RAMT BUSHOK. De winterstorm houdt lelijk huis. In de Brusselse gemeente Schaarbeek raakt een vrouw lichtgewond wanneer een boom op het bushokje valt waarin ze schuilt. Majeur & Peraita. De Brusselse afdeling van de PS schaart zich met 75,6 procent achter de kandidatuur van Yvan Mayeur voor het burgemeesterschap van Brussel en van Pascale Peraita als OCMW-voorzitter. C2

VRIJDAG 6 DECEMBER BRABANTNET. De Vlaamse regering keurt de tracés voor drie tramlijnen in en rond Brussel goed. Het gaat om de trajecten Brussel-Willebroek, Brussel-Brussels Airport en Jette-Brussels Airport. In totaal gaat het om 60 kilometer tramlijnen, waarvan 45 kilometer nieuwe sporen en 15 kilometer bestaande sporen van de Brusselse vervoersmaatschappij MIVB. De drie lijnen zouden samen 500 miljoen euro kosten en moeten klaar zijn in 2020. A3

BRUSSEL LOKT ZAKENTOERISTEN. Brussel blijft zakentoeristen lokken en blijft wereldwijd de nummer twee wat het aantal grote vergaderingen van internationale verenigingen betreft. Dat blijkt uit het jaarverslag van het Observatorium voor Toerisme in Brussel. Het vrijetijdstoerisme in Brussel is in 2012 wel licht achteruit gegaan. BRANDWEERHERVORMING: GEWEST NAAR GERECHT? Christos Doulkeridis (Ecolo), staatssecretaris voor Brandbestrijding, overweegt gerechtelijke procedures in het kader van de hervorming van de brandweerdiensten. Lokale overheden krijgen extra federale middelen, terwijl de Brusselse brandweerdiensten “moedwillig verstoken blijven van die financiering,” zegt de Ecolo’er.

ZATERDAG 7 DECEMBER GROEN STELT VERKIEZINGSKOPSTUKKEN VOOR. Staatssecretaris Bruno De Lille voert de gewestlijst aan, met Annemie Maes en Arnaud Verstraete op de tweede en derde plaats. Elke Van den Brandt doet een gooi naar een zitje in het Vlaams parlement, met Luckas Vander Taelen als lijstduwer. Brussels gemeenteraadslid Bart Dhondt is voor de Vlaamse lijst de eerste opvolger. Voor de Kamer gaat Groen in Brussel naar de kiezer met een gemeenschappelijke lijst met Ecolo. Annalisa Gadaleta prijkt er op plaats drie.

MAANDAG 9 DECEMBER Afghanenprotest. Een honderdtal uitgeprocedeerde Afghanen en asielzoekers van wie de procedure nog loopt, protesteert voor de hoofdzetel van de MR in Brussel. Drie hongerstakers worden ontvangen door de MR-adviseur voor asiel en migratie. De groep voert al meer dan drie maanden actie voor ministeriële kabinetten en partijzetels om aandacht te vragen voor hun zaak. SYRIËSTRIJDERS. Bij huiszoekingen in Brusselse gemeenten worden vijf personen opgepakt, onder wie moslimprediker Jean-Louis Denis, bijgenaamd ‘Le Soumis’. De vijf, onder wie één minderjarige, worden ervan verdacht dat ze verschillende jongeren zouden geronseld hebben om te gaan strijden in de Syrische burgeroorlog.

Aftellicht

Mobiel Brussel, de verkeersadministratie van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest, plaatst veertien aftellichten voor voetgangers in de Wetstraat. Aftellichten? Het gaat om verkeerslichten waarop u kan zien hoe lang het licht nog op rood/groen zal blijven, zodat u weet of u mag stappen of beter blijft staan. Zulke aftellichten zijn alleen mogelijk aan kruispunten waar de verkeerslichten een vaste cyclus volgen, zoals in de Wetstraat. Waar de verkeerslichten kunnen beïnvloed

WEEKOVERZICHT

worden door het openbaar vervoer of waar er een wachtknop is voor voetgangers en fietsers, werken ze niet. Aftellichten zijn effectief, zo weet men bij Mobiel Brussel. Een proefexemplaar aan het Noordstation deed het aantal voetgangers dat overstak bij rood met meer dan de helft dalen, klinkt het. Mensen zijn graag geïnformeerd, en dus houden zij zich aan de wet als zij weten hoe lang zij moeten wachten.  CD 

politie wil staken. De Brusselse politie heeft een stakingsaanzegging ingediend tussen 20 december en 3 januari. Volgens de NSPV-vakbond valt er niet samen te werken met het Veiligheidskorps, dat het transport naar het Justitiepaleis verzorgt. Samengesteld door Kim Verthé en Christophe Degreef 

MEER NIEUWS DE HELE WEEK ROND OP


BDW 1406 PAGINA 4 - DONDERDAG 12 DECEMBER 2013

Françoise Schepmans: ‘Inburgering is geen magische oplossing, maar kan wel een interessant hulpmiddel zijn in Brussel.”

Politiek > Françoise Schepmans (MR), een jaar burgemeester van Sint-Jans-Molenbeek

‘Rijk? Niemand is hier rijk, behalve Moureaux en ikzelf’ SINT-JANS-MOLENBEEK – Françoise Schepmans is een jaar burgemeester van een moeilijke gemeente en krijgt nog steeds felle tegenwind van de lokale PS, die hun iconische Philippe Moureaux niet vergeten zijn. “De Molenbeekse PS heeft ongelijk door zich zoals Lijst Islam en de PVDA op te stellen,” verdedigt de enige vrouwelijke burgemeester van Brussel zich.

S 

chepmans is kort van stof. Op vragen antwoordt de 53-jarige vrouw met een zekere schuchterheid, en af en toe zelfs met de nodige zelfrelativering. “Ik heb wel kritiek op mensen die niet aan onze samenleving willen deelnemen, maar ik spreek zelf geen Nederlands.” Schepmans’ familie

is nochtans afkomstig uit Aarschot. De liberale politica verweert zich bij momenten echter fel. Vooral in gemeenteraden, wanneer de socialistische oppositieleider Jamal Ikazban haar het vuur aan de schenen legt. Meerderheidspartijen MR en CDH worden niet graag herinnerd aan het feit dat ze samen met Philippe

Moureaux aan de macht waren. Ook al zegt Schepmans in het gesprek meermaals dat ze het niet meer over vroeger wil hebben, een kleine voorzet blijkt voldoende. Schepmans: “Ik heb toen ik aantrad niets veranderd aan de inrichting van het burgemeestersbureau, behalve die grote stoel met een

grote ‘M’ er op, want dat was net een troon…” “De M staat voor Molenbeek, welteverstaan.” Waar bent u opgegroeid? Schepmans: “In Molenbeek. We woonden op de veertiende verdieping van een appartement op de Mettewielaan en hadden van daar een prachtig zicht over Brussel. Op de 25ste verdieping woonde de socialistische burgemeester Edmond Machtens in een penthouse. Ik heb sindsdien nooit meer in een andere gemeente gewoond: eerst in de

Maritiemwijk in Molenbeek, en nu dicht tegen de grens met Koekelberg, op de Vrijheidslaan. Een zeer gunstig gelegen wijk, met een park dichtbij, de metro, de Ring, winkels. Alles, kortom.” Is uw wijk dan een voorbeeld van hoe u zich het ideale Molenbeek voorstelt? Schepmans: ( ferm) “Neen, zeker niet! Ik hou gewoon van mijn wijk. Maar ik vind het geweldig dat er zoveel diversiteit in Molenbeek is. Het is normaal dat het centrum van de gemeente niet op de Karreveldwijk


er veel rijken in Molenbeek wonen. Ikzelf, Philippe Moureaux en Jamal Ikazban zijn rijk, maar daar houdt het op. De Mettewielaan is Ukkel of Watermaal niet, daar woont hooguit de lagere middenklasse. Die zogenaamde nieuwe wijken rond de Mettewielaan zijn trouwens ook steeds diverser, terwijl het centrum bijna monocultureel Maghrebijns is. Maar ik voel me dus politiek betrokken bij heel mijn gemeente. En dat al sinds 1988, toen ik voor het eerst aan politiek deed in Molenbeek.” 1988, dat is de tijd waarin zelfs Philippe Moureaux nog vraagtekens plaatste bij de migratie. Schepmans: “Anti-migratie was Moureaux nooit, maar hij was wel kritischer toentertijd, zeker begin jaren 1980. Dat is nadien veranderd. De reden waarom Moureaux zich tot de Marokkaanse gemeenschap heeft gericht, is eenvoudig. Toen hij hier begin jaren 1980 werd geparachuteerd na de dood van Edmond Machtens, was dat niet naar de zin van de lokale PS-afdeling. Dat heeft Moureaux heel bitter gestemd, dat hij niet door zijn Belgische kameraden in zijn nieuwe gemeente werd gesteund. Dat is mijn persoonlijke analyse.”

© MARC GYSENS

gaat lijken, en dat de Maritiemwijk zo verschillend is van Scheutbos, dat gekke stuk platteland in de stad.” U zegt het: Molenbeek is een diverse gemeente, maar toch verwijt men u dat u alleen burgemeester bent van hoogMolenbeek, van de rijken. Schepmans: “Mijn opposanten zeggen dat, maar niet mijn bevolking.” Echt? Schepmans: “Zo voel ik het alleszins aan. Ik voel me overal op mijn gemak, ook in laag-Molenbeek. Zelf maak ik geen onderscheid tussen iemand uit hoog-Molenbeek en iemand uit laag-Molenbeek. Sommigen van de oppositie doen dat wel, misschien omdat ik een vrouw ben, of omdat ik belgo-belge ben, of omdat ik vrijzinnig ben, wie weet. Waarom hameren zij eigenlijk altijd op het feit dat ik anders ben?” “Er is gewoonweg geen hoog- of laag-Molenbeek, tenzij je alleen de hoogte als criterium neemt. Voor mij zijn er drie Molenbeken: de Maritiemwijk, het centrum en het nieuwe Molenbeek van de Mettewielaan. En ik zou ook nooit zeggen dat

Wat is uw voornaamste verwezenlijking als burgemeester na een jaar? Schepmans: “Er zijn er meerdere. Eerst en vooral wil ik benadrukken dat Molenbeek een diagnose nodig had. Een van de grootste problemen was het beheer van het gemeentepersoneel. Dat was niet zichtbaar voor de burger, maar wel erg belangrijk voor de goede werking. In het verleden was er bijvoorbeeld geen HR-manager: personeel werd niet gezocht op basis van een voorgeschreven profiel en werd ook niet duidelijk aan een bepaalde dienst toegeschreven. Dat betekende dus dat er jarenlang gemeentepersoneel aan zijn lot werd overgelaten, zonder die mensen doel of richting te geven.” Was dat een bewuste strategie van de Parti Socialiste? Uw opponent Jamal Ikazban was toen bevoegd voor personeel. Schepmans: “Iedereen hield zich gewoon met zijn eigen ding bezig. Dat was een beetje de sfeer. Maar we gaan niet de hele tijd over het verleden spreken.” Waarom heeft Molenbeek eigenlijk zo’n probleem met veiligheid? Schepmans: “Een deel van de bevolking plooit zich terug op zichzelf. Dat is al jaren gaande. We moeten er voor zorgen dat de bevolking zich te allen tijde kan emanciperen van culturele, sociale en religieuze druk. Want binnen de Marokkaanse gemeenschap durven velen dat niet te zeggen. Moureaux durfde dat ook niet hardop te zeggen. Ik denk dan ook dat de PS ongelijk heeft door zich zo op één gemeenschap te richten, net zoals de kleine lijst Islam dat doet, en zich tegelijkertijd zo collectivistisch als de PVDA op te stellen.”

WIE IS FRANÇOISE SCHEPMANS? Françoise Schepmans werd geboren in Sint-AgathaBerchem in 1960 en is de dochter van Jacques Schepmans, hoofdredacteur van het ter zielen gegane satirische weekblad Pourquoi Pas?. Zij studeerde rechten aan de ULB. De liberale is fractieleider van haar partij in de Franse Gemeenschapscommissie, parlementslid van het parlement van de Franse gemeenschap en Brussels parlementslid. Sinds december 2012 is ze ook burgemeester van Sint-Jans-Molenbeek, waar zij PS-coryfee Philippe Moureaux na twintig jaar van de troon stootte. Voor de anekdote: het was in Pourquoi Pas? dat Moureaux’ bijnaam ‘Flupke Moustache’ voor het eerst werd gebruikt. CD

“Toen ik begon, zeiden sommigen dat ik rellen in deze gemeente niet de baas zou kunnen. Wel, er zijn nog steeds geen rellen geweest. Vorige week was er hier een betoging tegen politiegeweld die in alle sereniteit is verlopen.” Is het dan dankzij u dat er nog geen rellen zijn geweest? Schepmans: “Dat zeg ik niet, maar sinds ik burgemeester ben heerst

“Ik maak geen onderscheid tussen hoogen laagMolenbeek, sommige opposanten wel. Omdat ik een vrouw ben, én belgobelge?”

er wel publieke vrede in Sint-JansMolenbeek, en dat is toch anders dan in het verleden. Dat er vrede heerst is de verdienste van politie, gemeenschapswachten en preventie. We proberen te allen tijde begrip op te brengen maar ook streng te zijn. Kort op de bal spelen moet, zeker wanneer je weet dat de politie een minderjarige tasjesdief gaat arresteren, om maar een voorbeeld te geven.” Verwijt men u nooit een te harde aanpak? Veiligheid was lang taboe in Franstalig België. Schepmans: “Ik heb altijd de

Vlaamse idee van inburgering gesteund. Dat is geen magische oplossing, maar het kan in Brussel wel een interessant hulpmiddel zijn om de samenlevingsproblemen te verminderen. Toen ik dat begin jaren 2000 echter opperde, toen Vlaanderen met inburgering begon, vertelde men hier in Brussel doodleuk dat er geen problemen waren. Terwijl er toen al heel wat mensen rondliepen die hier woonden maar geen woord Frans of Nederlands spraken, mensen die geen eerbied hadden voor de samenleving waarin ze waren terechtgekomen, mensen die zelfs helemaal geen benul hadden van waar onze samenleving voor stond. Maar inburgering, daar kon dus geen sprake van zijn. Integratie ging vanzelf, zo heette het. En al wie anders beweerde was xenofoob. Voor mij is integratiebeleid zelfs niet rechts, maar gewoon ingegeven door gezond verstand. Vandaag begint men dat in Brussel gelukkig ook in te zien. Al hebben we natuurlijk veel minder geld dan in de jaren 2000. En hebben we onnodig veel tijd verloren.” Wat heeft u in petto voor het Brussels Hoofdstedelijk Gewest? Het zijn binnenkort verkiezingen. Schepmans: “Ik ben blij dat de MR van werk de inzet wil maken. Maar er is een verschil tussen gemeentepolitiek en regiopolitiek. Op het gewestniveau beschouw ik mezelf als lid van de MR, in Molenbeek ben ik liberaal, maar met oog voor de lokale gevoeligheden. Mijn ambitie blijft mijn gemeente.” Is het eigenlijk nog mogelijk om met de PS te regeren op gewestniveau, na alles wat er gebeurd is tussen u en de socialisten? Schepmans: “Voor het nieuwe netheidsbeleid van de gemeente werken we samen met PS-staatssecretaris Rachid Madrane. Net na de exit van Philippe Moureaux waren er wel strubbelingen, zoals in de aanloop naar Molenbeek Culturele hoofdstad 2014. De socialisten beschouwden dat als ‘hun’ project, terwijl ik schepen van Cultuur was. Ik moet daar wel bij vertellen dat Molenbeek waarschijnlijk gekozen is omdat Moureaux een invloedrijke burgemeester was. Maar de regionale PS is het stadium van oppositie tegen mijn burgemeesterschap ontgroeid.” Om af te ronden: er zijn dit jaar heel wat jonge Molenbekenaars naar Syrië vertrokken. Hoe volgt u dat op? Vergadert u bijvoorbeeld met de Staatsveiligheid? Schepmans: “Veel te weinig. Wij zouden graag meer informatie krijgen van het federale niveau.” Gemeenten als Antwerpen en Vilvoorde lijken niet zoveel problemen met de federale staat te hebben als zij het over de aanpak van hun Syriëstrijders hebben. Schepmans: “Dat zeggen ze zelf.”   Christophe Degreef

© FABONTHEMOON

BDW 1406 PAGINA 5 - DONDERDAG 12 DECEMBER 2013

WINTER PACK VALT IN DE SMAAK BRUSSEL – Het kersttoerisme is sterk ingezet dit jaar. Van het boekje met waarde- en kortingsbonnen ‘Winter Pack in Brussels’ van Visit Brussels gaan de laatste exemplaren de deur uit. Een panoramische rit op het reuzenrad Ferris Wheel. Tweemaal een uur ijsschaatsen. Toegang tot het ijssculpturenpark Ice Magic. Het zijn maar enkele van de 150 euro aan waarde- en kortingsbonnen die Visit Brussels als Winter Pack aanbiedt. In de ban van het enorme kerstsfeeraanbod in Brussel, mikt Visit Brussels, net als in 2012, op een half miljoen buitenlandse toeristen tijdens Winter Pret. Daar trekt het bonnenboekje Winter Pack binnen de hotelsector aan mee. Niet enkel de buitenlandse toerist krijgt het Winter Pack dit jaar in het hotel mee, ook de Brusselaar kan het kopen voor 6 euro. “De tickets voor de ijsschaatspiste zijn zeer gegeerd,” zegt Patricia Vergara van Visit Brussels. “Vermits er twee in het Winter Pack-booklet zitten, spaar je het toegangsgeld meteen uit. Hotels bieden het Winter Pack gratis aan bij overnachtingen. Er werden al ruim 4.000 booklets door een vijftigtal Brusselse hotels gekocht.” De formule slaat duidelijk aan, maar is minder gegeerd als vorig kerstseizoen. In het Winter Pack zitten kortingen voor culturele evenementen, tentoonstellingen, amusementattracties en eettenten. Ook Brusselaars kunnen er een kopen. Voor een particulier kost een bonnenboekje 6 euro. Enkel te koop bij de toeristische diensten op de Grote Markt en in de Koningsstraat 2 (BIP). JMB Meer info op visitbrussels.be ADVERTENTIE

Handicap & informatie Deze dienst wil u de nodige informatie bezorgen om u wegwijs te maken in uw zoektocht naar mogelijkheden, voorzieningen voor personen met een handicap

✆ 0800-15045

alle werkdagen van 9 tot 12u30, maandag, dinsdag en donderdag van 13 tot 15u30

Bezoeken enkel op afspraak Informatie@handicap-ambulant.be


BDW 1406 PAGINA 6 - DONDERDAG 12 DECEMBER 2013

Geschiedenis > 50 jaar De Bloeiende Kerselaar: de opmars van het Nederlands

Tussen hakenkruisen en bloemenfeesten WATERMAAL-BOSVOORDE – Basisschool De Bloeiende Kerselaar bestaat 50 jaar. Toen de school werd opgericht, was dat een mijlpaal voor het officieel Nederlandstalig onderwijs in de meest francofone gemeente van Brussel. Daarnaast is de geschiedenis van De Bloeiende Kerselaar ook een beetje de geschiedenis van de Vlamingen in Bosvoorde. “Je vindt haast niets over ons.”

M 

idden november. In het Hooghuis aan het Antoine Gilsonplein, naast het gemeentehuis van WatermaalBosvoorde, vieren vrienden en sympathisanten de vijftigste verjaardag van De Bloeiende Kerselaar. Ook burgemeester Olivier Deleuze (Ecolo) is aanwezig. “Zonder onderwijs geen democratie,” zo vat hij de avond samen. Gezien de context erg zinnige woorden. Deleuze is zich dan ook bewust van de moeilijke geschiedenis van het Nederlandstalig onderwijs in zijn gemeente, tot vorig jaar bijna exclusief FDFterrein. Voor moeder en dochter Payfa, de burgemeesters die meer dan dertig jaar lang hun stempel hebben gedrukt, zou een viering van een Vlaamse school heiligschennis zijn. En die houding betert niet met de jaren. In oktober nog liet de jongste telg van de Payfa-dynastie, Martine, die nu in de oppositie zit, op de RTBF verstaan dat zij de kriebels krijgt van de benoeming van een Nederlandstalige voorzitter van

de gemeenteraad. “Het gaat om het principe,” zo wist Payfa. “Moet de gemeenteraad van een gemeente met een overgrote meerderheid aan Franstaligen voorgezeten worden door een Nederlandstalige?” Misschien is het door die houding dat haast alle geportretteerden in dit artikel spontaan roepen: “Het werd tijd!”, wanneer we hen voorstellen de geschiedenis van de Nederlandstaligen in Bosvoorde op te tekenen.

Pioniers “Wij wilden als Nederlandstaligen openbaar onderwijs,” zo steekt voormalig omroepcoryfee Paula Sémer van wal. “Toen ik in de jaren vijftig hier kwam wonen, was er wel onderwijs in het Nederlands, maar alleen katholiek. Zo wilde ik mijn kinderen niet opvoeden. We werden in onze deftige Bosvoordse wijk ‘les artistes’ genoemd. U begrijpt dat wij een beetje pioniers waren in die tijd.” En dus stapte Sémer op goed geluk

naar de toenmalige socialistische burgemeester Messine. “Diens antwoord was: ‘Maar mevrouwtje, wees blij dat uw kind in een grote cultuurtaal als het Frans naar school kan.’ Ik ben kwaad weggelopen. Messine wilde dan nog opvoeden. Elders kreeg ik zelfs niet de kans om mijn vraag te stellen.” Sémer vervolgt: “Het gemeentelijk Nederlandstalig onderwijs is grotendeels aan de liberale Nelly Wiener te danken, de zus van de latere burgemeester Wiener. Zij zat in de Nationale Vrouwenraad en deed een goed woordje. Uiteindelijk werd er nog tijdens de ambtstermijn van burgemeester Messine een afdeling opgericht. Op een mooie dag in 1956 was het zover. Met zes waren ze, waaronder mijn zoon, de eerste lichting Nederlandstaligen van de gemeenteschool. De lessen werden gegeven door mijnheer Mees, een Vlaming die perfect tweetalig was. ‘Zie al die Vlamingskes eens,’ riep hij spontaan toen hij die zes zag aankomen.”

P-PRAAT Volgens Paul Magnette, PS-burgemeester van Charleroi, is er sprake van een toenadering tussen de PS en de SP.A. De SP.A zou, zegt Magnette, “teruggaan naar de fundamenten.” Fundamenten? “Er was een tijd dat de SP.A overhelde naar de Derde Weg van Tony Blair, maar nu zijn de twee partijen opnieuw nader tot elkaar gekomen,” aldus Magnette op Télé Bruxelles. Eventjes vertalen voor de slechte verstaander: Magnette zegt dat de SP.A opnieuw links is, en als ze niet links zouden zijn, toch opnieuw wat meer socialistisch. Hoera! Maar voor de rood geïnspireerde lezer van deze rubriek opnieuw de bloedkleurige vaan uit de kast haalt en de spieren van de linkerarm al begint op te warmen, toch nog even dit: in de weekendbijlage van De Standaard zegt Vlaams minister Pascal Smet, nog altijd SP.A’er in hart en nieren, dat de nieuwe PS-burgemeester van Brussel Yvan Mayeur “links is - soms wat te klassiek links in mijn ogen. Maar toch modern genoeg om de stad te geven wat ze nodig heeft.” Ja jongens, wat is het nu? A zegt dat B opnieuw meer A is, en B zegt dat A A is, zelfs iets té A. Volgens de wetten van de logica impliceert dat dan dat A gewoonweg heel A is. Maar de echte natuurtalenten in de logica zal het natuurlijk niet ontgaan dat er vooral veel over A wordt gezegd, en minder over B. Meer nog: B zegt zelf niets over B, zelfs niet dat B meer A zou zijn dan vroeger. Bijgevolg kunnen wij heel de boel eenvoudig voorstellen: A zegt wat B is, en B volgt. Wat er ook gebeurt. We zouden kunnen zeuren en de uitspraak van Pascal Smet over de moderniteit een beetje kunnen ontleden. Volgens Smet is Mayeur modern genoeg, zo kunnen we lezen. B zegt dus in wezen dat A oubollig is. Daaruit volgt dat B voor de moderniteit zou staan, of, als dat niet het geval is, dat Pascal Smet tenminste modern is. Zoveel inkt verspild voor zo’n gemeenplaats. Natuurlijk is Smet modern. Wij kijken dus al verheugd uit naar het recht van antwoord van de spindoctors.

De Nederlandstalige afdeling van de gemeenteschool groeide de jaren nadien. En dat zinde heel wat Franstaligen in Bosvoorde niet. Uit een artikel van augustus 1963 in Le Soir valt op te maken dat het gemeentebestuur het Nederlandstalig gemeentelijk onderwijs afschafte. Waarom? Het kabinet van toenmalig Onderwijsminister Renaat Van Elslande had bij Koninklijk Besluit zes rijksscholen opgericht in de Brusselse agglomeratie, en de gemeente wilde officieel ‘niet in concurrentie gaan met de staat.’ Maar de oprichting van De Bloeiende Kerselaar heeft vooral te maken met de inzet van de socialist Rik Coolen, een Vlaamse Bosvoordenaar in hart en nieren. Dochter Hilde Coolen vertelt: “De Bloeiende Kerselaar werd in 1963 opgericht in een boomgaard van de sociale woonwijk Le Logis. Vandaar ook de naam: in de lente stonden de kerselaars prachtig in bloei. In het begin was het behelpen, want de klasjes waren in houten paviljoenen gevestigd. De Franstaligen spraken dan ook van ‘het concentratiekamp’.” En daar bleef het niet bij: voor een deel van de Franstalige Bosvoordenaars was de komst van de school een doorn in het oog. Coolen: “Ik herinner me nog goed

hoe er op een dag hakenkruisen op onze deur en auto geschilderd waren. In die tijd was er veel extremisme in beide taalkampen.” Maar Coolen bekijkt de oprichting van De Bloeiende Kerselaar uiteraard niet als extremisme. “Er was gewoonweg niks voor de Vlamingen.”

Volg de schoonmoeder Wie zich de eerste jaren van de school nog goed herinnert, is Lodewijk De Visscher, een agent op rust die lange tijd penningmeester was van de Vriendenkring van De Bloeiende Kerselaar. De Visscher bezit zelfs een klein archief oude foto’s uit de beginjaren van de school, jammer genoeg fragmentarisch. “Elk jaar als de kerselaars in bloei stonden, organiseerden we feesten,” zo haalt

CHIEN ÉCRASÉ ZONIËNWOUD – Er komen naar verluidt nieuwe ecoducten in het Zoniënwoud om te vermijden dat de beesten die daar wonen, de spoorlijn naar La Hulpe zouden moeten oversteken. Voor de kleinste diertjes komen er zelfs kleine tunnels onder de spoorlijn, zo schrijft La Capitale. Onze vraag nu: stel dat de dieren helemaal geen zin hebben om te verhuizen? VEEWEIDE – Andere dieren willen dan weer wel verhuizen. Afgelopen weekend was het cadeautjesdag bij het Veeweide-asiel in Anderlecht, en 21 beestjes vonden een nieuwe baas. DELPHINE BOURGEOIS – En er is nog meer beestennieuws. Delphine Bourgeois, de Elsense MR-schepen bevoegd voor Dierenwelzijn, reglementeert het voederen van zwerfkatten. Er zijn namelijk te veel van die katten, en ze krijgen te veel eten van weke buurtbewoners, waardoor hele Elsense buurten met overlast te maken krijgen. In de toekomst moet u dus eerst zo’n kaart gaan halen op het gemeentehuis, en vervolgens een charter voor de openbare netheid tekenen, en pas dan mag u katten eten geven. Ongetwijfeld gaat de Elsense burger deze maatregel massaal opvolgen. Nu ja, de aanpak van Bourgeois verdient ook wel lof. In Vlaanderen zou u al twee GAS-boetes hebben gekregen nog voor u één kattenbrokje aan de zwerfpoes kon geven. ASIEL – Ook Delphine Bourgeois kreeg vorig jaar asiel in Elsene nadat zij uit het FDF was gestapt. Sindsdien doet Delphine van alles voor de dieren. Zeker voor die van rond de Louizalaan.


BDW 1406 PAGINA 7 - DONDERDAG 12 DECEMBER 2013

Van links naar rechts: Jef Moriau, Paula Sémer, Lodewijk De Visscher en Hilde Coolen.

De Visscher zich voor de geest. “Dat was een groots gebeuren waarop heel wat volk werd uitgenodigd.” De Visschers dochter Annie was trouwens een van de zes leerlingen die Nederlandstalig gemeenteonderwijs volgde in Bosvoorde, nog voor De Bloeiende Kerselaar er was, en wel als enige meisje. Maar zijn engagement voor het Vlaamse onderwijs in Bosvoorde zou De Visscher dwarsbomen. “Dat heeft gemaakt dat ik nooit promotie kon maken. Nu ja, ik lag ook nogal dwars op het commissariaat en stelde bijvoorbeeld pv’s op in het Nederlands. Dat kon toen niet.” Wie nooit met De Bloeiende Kerselaar te maken heeft gehad, maar wel goed de geschiedenis van de Vlamingen in Bosvoorde kent, is Jef

“We waren niet fanatiek, we stonden gewoon op onze strepen”

Moriau, een schrijnwerker op rust. Moriau behoorde tot de katholieke zuil, maar kwam naar eigen zeg-

© BART DEWAELE

gen goed overeen met Rik Coolen. “Coolen kende als socialist de bijbel beter dan vele gelovigen. Dat kon ik wel appreciëren,” zo zegt Moriau met een knipoog. Volgens Moriau was het taalconflict in Watermaal-Bosvoorde een sociaal conflict dat in het DNA van de gemeente aanwezig was. “De adel en burgerij woonden op heuvels of in Watermaal, gescheiden van het volk, dat in wijken als De Bezemhoek woonde. Dat de Nederlandstaligen omhoog zijn geklommen op de maatschappelijke ladder, heeft alles te maken met het feit dat zij in hun eigen taal onderwijs konden krijgen. De sociale woonwijken Le Logis en Floréal, speciaal voor het werkvolk, hebben jammer genoeg de verfransing van de gemeente versneld.”

Maar Vlamingen zijn er niet zo veel meer, weet Moriau. “Op een bepaald moment zijn er veel weggetrokken. De Payfa-jaren, hé. Ik herinner me nog goed hoe Andrée Payfa met een megafoon door De Bezemhoek reed om ons te vertellen dat we ‘moffen’ waren. Ach, Vlamingen zijn volgers. Ze volgen hun schoonmoeder en willen hun tuin. En waar kregen ze dat makkelijker? Buiten Brussel, dus zijn er veel verhuisd.” Terug naar De Bloeiende Kerselaar. Sam Biesemans, van wie de vader actief was in de Vriendenkring vanaf de oprichting van de school, kon niet in het Nederlands naar school in zijn wijk Le Logis, want De Bloeiende Kerselaar bestond toen nog niet. “Het Franstalige gemeenteonderwijs was een middel tot verfransing.

Bijna was dat bij mij ook gelukt. Na mijn lager en secundair onderwijs in het Frans gevolgd te hebben, ben ik op de VUB gaan studeren, zodat ik nu een echte tweetalige ben.” Paula Sémer vat de tijdsgeest waarin het Nederlandstalig onderwijs in Brussel bloeide misschien nog het best samen: “Het was de tijd van ontvoogding. De televisie heeft ervoor gezorgd dat er Nederlands kon worden gesproken. En heel wat kinderen die naar De Bloeiende Kerselaar gingen, waren kinderen van VUB-professoren en televisiemensen. We waren niet fanatiek, maar we stonden gewoon op onze strepen. Anders vergaten de Franstaligen ons toch.”   Christophe Degreef

ADVERTENTIE

EnErgiEfactuur tE hoog? Energiearmoede treft één op drie Brusselse gezinnen: hun energiefactuur ligt te hoog en ze hebben niet het geld om te investeren in isolatie. Vaak gaat het om huurders in oude en slecht geïsoleerde woningen. Minimumisolatie verplichten in huurwoningen is de boodschap. Vlaanderen en GrootBrittannië doen het, waarom Brussel niet? Votre facture d’énergie trop élevée? La pauvreté énergétique touche une famille sur trois à Bruxelles: ces familles ont des factures énergétiques trop élevées et elles ne peuvent se permettre d’investir dans l’isolation. Ce sont souvent des locataires vivant dans d’anciennes habitations mal isolées. Il s’agit d’imposer une isolation minimale dans les logements locatifs. La Flandre et le Royaume-Uni ont déjà pris cette mesure, pourquoi pas Bruxelles?

SoPhiE Brouhon Brussels parlementslid

www.spa-brussel.be


BDW 1406 PAGINA 8 - DONDERDAG 12 DECEMBER 2013

Politiek > Vlaams parlementslid Paul Delva over de band Brussel-Vlaanderen

Een christendemocraat bevraagt de hoofdstad BRUSSEL – Vlaams parlementslid Paul Delva (CD&V) is gepokt en gemazeld in de christendemocratie, maar dat belet hem niet de hoofdstad met open vizier te bevragen. In het boek ‘Een Brusselse luis in de Vlaamse pels’ vermengt hij zijn eigen verhaal (als Brusselaar en Vlaams parlementslid) met de getuigenissen van vijftien gastauteurs. De vijftien komen uit heel uiteenlopende domeinen: politiek, arbeidsbemiddeling, werkgeversverenigingen, onderwijs, welzijn, cultuur, toerisme, mobiliteit, gezondheid, economie en media. Ze luisteren naar namen als Hugo Vanden Driessche, Jo Libeer, Kris Lauwers, Erik De Jonghe en Marijke Vandebuerie. De stem van een vakbondsman of vrouw ontbreekt, al voert Delva tenoren met een ACV-stempel (Mieke Van Hecke, Kris Lauwers) wel op. Paul Delva is Vlaams parlementslid sinds 2007, hij kwam – na een carrière als onder andere kabinetsmedewerker – in het Vlaams halfrond als opvolger van Steven Vanackere die Vlaams minister van Welzijn werd. Paul Delva werd geboren in Brugge, en heeft net als zijn echtgenote West-Vlaamse roots. Hij vraagt zich af of dat anno 2013 nog relevant is, hij geraakt er niet uit. Maar opgroeien deed hij in het welvarende, francofone zuid-oostelijke deel van

de hoofdstad (Oudergem), in een anonieme straat met bel-etagewoningen uit de jaren 1950-1960, een anonieme buurt langs de spoorlijn naar Namen en in de onmiddellijke omgeving van metrostation Hankar. Maar in het zuid-oosten van Brussel vormden de Nederlandstaligen destijds een hechte groep, zo schrijft Delva. En dan heeft hij het over het Davidsfonds, de KWB en de Sint-Juliaansparochie. Nu woont hij in Sint-Pieters-Woluwe, met nog maar weinig Nederlandstaligen en een wegdeemsterende parochie, maar wel met een boeiend gemeenschapsleven en een benijdenswaardig theaterprogramma. “Ik woon er nog altijd zeer graag,” zegt Delva. Paul Delva legt zich sinds 2007 toe op de band met Brussel, maar hij vindt het jammer dat zijn jeugdvrienden een voor een Brussel geruild hebben voor de Rand of verder. En filosofisch betreurt hij dat het personalisme van de Franse filosoof Emmanuel Mounier veel minder aandacht krijgt dan pakweg het socialisme, kapitalisme, communisme en nationalisme.

gen geldt nog steeds: liever een arm Vlaanderen dan een rijk België.” Ook Delva blijft geloven in een systeem van ‘sterke gewesten en sterke gemeenschappen’: in een systeem à la Washington DC zouden de Brusselse Vlamingen nooit hun gewaarborgde vertegenwoordiging kunnen behouden.

Onderwijs

Een Brusselse luis in de Vlaamse pels, een pleidooi voor samenwerkingsfederalisme.

Gemeenschap en gewest De christendemocraten blijven geloven in het Belgisch systeem van gemeenschappen en gewesten, zo valt ook op te maken uit de uitleiding (uitgeverijen moet sterk aangeraden worden dit woord te schrappen wegens lelijk) van CD&V-voorzitter

Wouter Beke. Beke herinnert er aan dat Vlaanderen jaarlijks 700 miljoen euro investeert in Brussel; aan de andere kant wordt één op de drie arbeidsplaatsen in Brussel ingevuld door Vlaanderen. En Beke sneert naar de N-VA: “Maar voor sommi-

Mieke Van Hecke is een van die andere grote namen die Delva heeft kunnen strikken voor een bijdrage. Van Hecke vertolkt (uiteraard) de stem van het katholiek onderwijs, ze schrijft onder andere: “Het vrij onderwijs in Brussel dat 60 procent van de Nederlandstalige leerlingen heeft, ontvangt slechts een derde van de extra middelen die verstrekt worden door gewest en gemeenten.” Een kritische opmerking aan het adres van de Brusselse politici. Delva zelf is ook kritisch ten aanzien van de Vlaamse regering – en dat siert hem: “In verhouding tot de domeinen onderwijs en cultuur liggen de Vlaamse welzijnsinvesteringen in Brussel nog steeds lager (dan de vooropgestelde norm van 30 procent, dv). Hoewel het Nederlandstalig welzijnsaanbod in Brussel groeit, is het nog steeds ontoereikend. En over de oorzaken van de toene-

mende armoede: “Een te laks en weinig vooruitziend migratiebeleid, jongeren die onvoldoende scholing genieten en/of voortijdig van school veranderen, de slechte talenkennis (shame on us, hoofdstad van Europa) drugs en andere problemen en het niet op elkaar afgestemd raken van vraag en antwoord op de arbeidsmarkt.” Wie wil weten waar CD&V – en meer bepaald Paul Delva – voor staat, vindt alvast in dit boek een heuse inkijk in het christendemocratische gedachtengoed. Tot slot heeft Delva nog tien tips voor de volgende Vlaamse regering: hij wil dat de 30 procentnorm behouden blijft – op die manier nemen de Vlaamse investeringen toe met de hoofdstedelijke bevolkingsgroei – en hij heeft concrete voorstellen om de samenwerking tussen Vlaanderen (gewest) en het Brussels gewest te intensifiëren, ook de band tussen de Vlaamse Gemeenschap en de Franse Gemeenschap en de Franse Gemeenschapscommissie moet aangehaald worden. Delva, die op de lijst staat voor de Brusselse gewestverkiezingen en niet voor de Vlaamse, pleit ook voor een herwaardering van de Vlaamse Gemeenschapscommissie.  Danny Vileyn

‘Een Brusselse luis in de Vlaamse pels. Over de iris en de leeuw’ van Paul Delva is uitgegeven bij Pelckmans, telt 240 blz. en kost 21,50 euro.

Onderwijs > Secundair komt eerst aan de beurt

Gewest rust scholen uit met supersnel internet BERLIJN – Het Brussels Gewest gaat de eigen glasvezelkabel doortrekken tot in alle Brusselse middelbare scholen zodat leerkrachten en leerlingen kunnen werken met supersnel internet. Brussels minister Brigitte Grouwels (CD&V), bevoegd voor Informatica, stelde het plan afgelopen vrijdag voor in Berlijn. Ze bezocht er Online Educa, een internationale beurs over e-learning waar het CIBG, het Centrum voor Informatica van het Brussels Gewest, voor het eerst een stand had. Het centrum stond er naast bedrijven, universiteiten en andere overheidsinstellingen uit onder meer Frankrijk, Rusland, Oman en Saoedi-Arabië. Heel wat interessante toepassingen van e-learning werden gedemonstreerd: applicaties om online talen te leren, om kinderen met leermoeilijkheden te helpen, of om afstandsonderwijs

zo aantrekkelijk mogelijk te maken. Wat had Brussel te vertellen? Het CIBG (dat in Berlijn de vlottere Engelse naam BRIC Brussels hanteerde) stelde het gewestelijke Multimediaplan voor. De afgelopen vijftien jaar werden in zowat alle Nederlandstalige en Franstalige lagere en middelbare scholen in Brussel pc’s, servers, printers, digitale schoolborden, tablets en beamers verdeeld. In totaal werden meer dan 11.000 pc’s en 550 servers geïnstalleerd. Ook kregen de scholen een internetaansluiting. Alles tezamen een investering van ruim dertig miljoen euro. Deze ondersteuning is redelijk uniek. Vlaamse scholen moeten hun eigen informaticamateriaal kopen.

Probleem is echter wel dat heel wat nieuwe toepassingen niet optimaal werken als de bandbreedte van de internetverbinding onvoldoende is. De Brusselse scholen hebben doorgaans een downloadsnelheid van hoogstens 8Mbps. Dat is te weinig. “Wij hebben tachtig pc’s, maar die zijn heel traag. De leerkrachten en leerlingen moeten eindeloos wachten,” zei directeur Ivo Broeckx van de Victor Hortaschool uit Evere, die ook meegereisd was naar de Duitse hoofdstad. Hij reageerde dan ook enthousiast op het voornemen van minister Grouwels om de scholen een onbeperkte bandbreedte te geven. “We stoppen met het verdelen van computermateriaal,” zei de minister. “De scholen zijn inmiddels goed uitgerust. Nu gaat het erom de internetverbinding te verbeteren.” Bedoeling is om de glasvezelkabel van het Brusselse breedbandnet-

‘Het kan een oplossing zijn voor het tekort aan leerkrachten in Brussel’

werk Irisnet - gebruikt door gemeenten, OCMW’s en politiezones - helemaal door te trekken tot in de schoolgebouwen. De scholen zijn nu ook al aangesloten op de gewestelijke kabel, maar de laatste meters lopen nog via een gewone ADSL- of VDSL-lijn. In eerste instantie zullen de 164

Brusselse middelbare scholen uitgerust worden met een glasvezelverbinding. Daar is de nood immers het hoogst. Bedoeling is om deze klus tegen 2020 te klaren. Kostprijs: 6 miljoen euro. Volgens Grouwels zal Fiber to the school, zoals het project heet, onder meer videoconferencing met een andere taalgroep of klas mogelijk maken. Grouwels: “In die zin kan het een oplossing zijn voor het tekort aan leerkrachten: één leraar geeft tegelijk les aan twee klassen.” Met het onderwijs zelf mag Grouwels zich, als gewestelijk minister, overigens niet inlaten. Dat is een bevoegdheid van de Vlaamse en Franse Gemeenschap. Grouwels: “De Onderwijsministers moeten natuurlijk volgen. Maar we zullen hen prikkelen zodat ze investeren in e-learning.” Bettina Hubo


ADVERTENTIE

Uitgave nr 23 - verschijningsdatum 12 december 2013 - hetpuntbrussel@gmail.com

VRIJWILLIGEN IN BRUSSEL

Expats, migranten, nieuwkomers… de meeste van hen zijn ANDERSTALIGEN. Ze stromen onze kosmopolitische stad binnen en blijven tijdelijk of permanent. Velen van hen willen Brussel in al zijn aspecten leren kennen en nemen, samen met andere bewoners, een leuk engagement op. Jij ook? LAAT JE INSPIREREN DOOR DEZE ENTHOUSIASTELINGEN!

Mohamed, werkzoekend, 40 jaar, geboren in België, moedertaal Marokkaans

luisteren en met mensen te kunnen praten. Bij Meeting komen veel mensen zonder papieren samen om leuke dingen te doen. Vandaag is een medewerkster ziek en ik spring in voor de conversatieklas. We herhalen de leerstof en praten over tal van onderwerpen. Ik help graag en ik vind het belangrijk om elkaars cultuur en interesses te leren kennen.

Ik werk via Het Huis van het Nederlands als assistent sportmonitor bij de VGC- sportdienst. Elke woensdagnamiddag, gedurende 3 maanden begeleid ik een sport- en spelnamiddag. De kinderen zijn tussen 3 en 7 jaar en ik vind het een fantastisch mooie manier om zo mijn Nederlands te oefenen en te verbeteren. Ik vind het interessant om wat ik geleerd heb, effectief in een werksituatie dus in de praktijk te gebruiken. Ik hou van sport en vind het leuk dat kinderen zo open en direct zijn. Het mooie aan vrijwilligerswerk is dat je mensen kan helpen, dat je er zelf veel vreugde aan beleeft en veel van opsteekt!

© Sue Davis

Anastasiia, werknemer, 26 jaar, geboren in de Oekraïne, moedertaal Russisch

Louise, zelfstandige, geboren in Nederland, moedertaal Nederlands

Ik kom uit Groningen, Nederland, en woon sinds 1994 in Brussel. Als Life Coach doe ik vrijwilligerswerk en bied ik een snel-coach-traject aan; het kan mensen weer op weg helpen als ze die even kwijt zijn. Een financieel bruggetje voor zij, die gebaat zijn bij een persoonlijke steuntje, maar deze niet kunnen betalen.

Ikram, student, 21 jaar, geboren in België, moedertaal Marokkaans

Ik zit in mijn derde en laatste jaar sociaal-cultureel werk. Op het moment dat ik mocht beginnen werken, ben ik ook begonnen met vrijwilligerswerk. Ik startte met een knutselatelier voor peuters, ben animator én hoofdanimator geworden, heb een werkreis naar Marokko gemaakt, fotografeer tijdens concerten,... en nu ben ik ook onthaalvrijwilliger bij Het Punt vzw. Ik kom er in contact met heel veel verschillende mensen van uiteenlopende leeftijd en achtergrond. Ik probeer graag verschillende dingen uit en vrijwilligerswerk is voor mij de ideale manier om mijn interesses te ontdekken en zelf dingen uit te proberen! Het heeft het mij ook een idee gegeven over welke studiekeuze ik zou maken. Sociaal-cultureel werk leunt namelijk aan bij het vrijwilligerswerk en ik vind het super dat ik er mijn job van zal kunnen maken!

Sebastien, werknemer, 40 jaar, geboren in België, moedertaal Frans

Ik werk fulltime en ik heb een gezin met twee jonge kinderen. Druk bezig, dus. En toch, toch wil ik enkele uren uitbesteden voor vrijwilligerswerk. Ik werk gemiddeld 3 à 5 uur per week op vrijwillige basis voor een sociaal project rond interculturele dialoog. Dit is voor mij belangrijk om-

KALENDER VRIJWILLIGERSACADEMIE

Ontdek je talenten en breid je competenties uit! Geniet van een boeiende workshop bij jou in de buurt via

www.vrijwilligersacademie.be (Brussel) 11/12/2013, 18-21u, Maks vzw, Anderlecht Sociale media: Twitter en Facebook 21/01/2014, 9u30-16u30, Citizenne, Muntpunt Aan het werk met je talent 5 en 12/02/2014, 18-21u, Maks vzw, Molenbeek Promofilm maken voor je vereniging 18/02/2014, 9u30-16u30, Citizenne, Muntpunt Effectieve communicatie 18/03/2014, 9u30-16u30, Citizenne, Muntpunt Grenzen stellen

dat dit mij toelaat om steeds nieuwe mensen te ontmoeten. Dit is voor mij een kostbare manier om niet vast te roesten in de alledaagse sleur.

Sofiane, werkzoekend, 29 jaar, geboren in Algerije

Ik hou van talen en ik leer er graag nieuwe bij. Ik doe dat autodidactisch: ik koop boeken, luister naar mensen en probeer zoveel mogelijk betrokken te zijn bij activiteiten waar mensen spreken. Ik vind het leuk om te

Je hebt heel veel soorten vrijwilligerswerk en ik heb al heel veel gedaan. Er is echt voor iedereen iets leuks te doen. Mensen zijn zich daar niet van bewust. Ik werk heel graag en ben in veel geïnteresseerd. Ik ben sociaal, praat graag en neem graag verantwoordelijkheid op. Als je solliciteert, krijg je 10 minuten tijd om je voor te stellen en dat is niet steeds evident, zeker als je de taal niet 100% beheerst en wat nerveus bent. Bij vrijwilligerswerk is dat anders. Je krijgt de tijd om iedereen te leren kennen en mensen zijn heel vriendelijk. Je krijgt bovendien heel veel informatie, niet alleen over het werk, maar over de buurt, de politiek, de gewoonten en gebruiken etc. Ik heb via vrijwilligerswerk heel wat ervaring kunnen opdoen en heb nu ook een betaalde job gevonden.

Aimé, werkzoekend, 45 jaar, geboren in Burundi, moedertaal Kirundi

Ik werkte tot voor kort full time in een Franstalige omgeving en ik wou mijn Nederlands verbeteren. Ik ben via het Huis Van Het Nederlands voorgesteld bij Het Punt vzw. Ik kreeg zo de gelegenheid om in een Nederlandstalige omgeving te kunnen werken. Het Punt is een vzw die met vrijwilligerswerk bezig is (opleiding, promotie, inlichting, organisaties en vrijwilligers samen brengen). Nu doe ik voor Het Punt vzw het onthaal voor vrijwilligers. Ik geef aan de gele balie in Muntpunt uitleg en informatie voor iedereen die op zoek is naar een tof engagement in Brussel. Hartelijk dank aan het Huis van het Nederlands, Het Punt vzw en Muntpunt want ik kan nu mijn Nederlands in een gezellige sfeer met heel vriendelijke mensen oefenen.

Jocelyne, gepensioneerd, 66 jaar, geboren in België, moedertaal Frans

Ik was leerkracht talen in het secundair onderwijs. Toen ik op pensioen ging, wou ik me graag blijven nuttig bezighouden. Ik ben sociaal, hou van mensen en help graag. Ik begeleid conversatietafels en werk als onthaalvrijwilligster bij Het Punt vzw. Op die manier kan ik heel actief bezig zijn en onderhoud ik mijn Nederlands. Een aanrader! u

Ilse Verhamme

Onthaal voor vrijwilligers in Muntpunt: Weekdagen: 11-14u en 16-19u / Zaterdag: 11-17u UREN S G N I N Onthaal voor vrijwilligersorganisaties op de Steenkoolkaai 9b, Brussel: Di-do-vrij: 9-13u OPE

www.hetpuntbrussel.be

u Geef de fiets in je gemeente een plaats!

Gebeten door de fiets? Sluit aan bij een lokale afdeling van de Fietsersbond, richt er een op of volg de openbare onderzoeken op en beïnvloed mobiliteitsbeleid in jouw gemeente. Bij Fietsersbond vzw - Julie Degraeve, julie.degraeve@fietsersbond.be, 02 502 68 51. Talenkennis

u Geboeid door de stad!

1000 BRUSSEL

u Maak jij bezoekers wegwijs in de Muntpuntcollectie ?

Help bezoekers hun favoriete boek, cd of film te vinden! Je maakt hen wegwijs in de bibliotheek en zorgt er mee voor dat op elke verdieping media snel, nauwkeurig en aantrekkelijk in de rekken geplaatst worden. Bij Muntpunt - Martine Seys, martine.seys@muntpunt.be, 02 278 11 11. Talenkennis: Nederlands vloeiend, Frans, Engels

u Een persoon gelukkig maken

Wij zoeken een begeleid(st)er van een persoon (Franssprekend) in een zorgcentrum in Anderlecht, naar ons centrum in Brussel centrum op woensdag 13.00- en terug om 16.00 naar Anderlecht. Bij LDC Het Forum – Mevr. Mortelmans, ldc.forum@gmail.com, 02 512 52 69. Talenkennis Frans

u Helpdeskmedewerker

Beantwoorden van e-mails van de Bike to Workfietsers - database up to date houden - assisteren bij acties zoals wedstrijden, ontmoetingsdagen,… - verzorgen van alle uitgaande papieren mailings. Bij Bike to Work - Fietsersbond vzw - Sabine Vermeiren, sabine.vermeiren@fietsersbond.be, 02 502 68 51. Talenkennis Met steun van de Vlaamse minister bevoegd voor Brussel

Als vrijwilligers met een warm hart, engageer jij je bij de stadswerking, om Brusselse chronisch zieken regelmatig te bezoeken of om hen te ondersteunen door een warm telefoongesprek. Bij Ziekenzorg CM Sint-Michielsbond vzw - Sofie Debognies, sofie.debognies@cm.be, 02 240 85 10. Talenkennis

u Vecht jij mee tegen onrecht?

Je kan 11.11.11 gedurende het hele jaar blij maken met jouw hulp. Afhankelijk van de periode kan je je inzetten op verschillende activiteiten of op 1 van onze diensten. Bij 11.11.11 koepel van de Vlaamse NoordZuid beweging vzw - Jonas Raeymaekers, jonas.raeymaekers@11.be, 02 536 11 70. Talenkennis

u Vrijwilliger huiswerkbegeleiding

Voor één van onze projecten “kansarmoede en onderwijs” zijn wij op zoek naar een gepensioneerde leerkracht of een student onderwijs die wekelijks vrij is op woensdagnamiddag, om kinderen uit de basisschool of jongeren te helpen bij het maken van hun huiswerk. Bij Vrienden van het Huizeke – Lara, lara. vrienden.huizeke@skynet.be, 02/ 511 15 77. Talenkennis: Nederlands vloeiend

u Verdeling biomanden

Vrijdagavond van 17 tot 19 uur aanwezig zijn voor de verdeling van de biomanden van Nos Pilifs. Adres: koopliedenstraat 35, 1000 Brussel (vlakbij KVS en metro ijzer). Bij Oxfam Wereldwinkels VZW - Babs Verblackt, nospilifsoxfam@gmail.com. Talenkennis

u Levensverhalen optekenen

Gedurende een aantal samenkomsten teken je het verhaal van een oudere op adhv foto’s, video’s, stemfragmenten en anekdotes. De oudere kan zijn verhaal kwijt en jij maakt kennis met boeiende verhalen! Bij Mijn levensverhaal opgetekend FV – Sarah Callens, 0485 47 00 14, sarahcallens@gmail.com. Talenkennis

u Gespreksanimator

Als gesprekspartner geef je geen les: je modereert gesprekken en stimuleert anderstaligen tot praten. De ‘hele wereld’ zit bij jou aan tafel en oefent Nederlands. Bij Bru-taal vzw – Danielle Peeters, 02 501 66 94, daniella@bru-taal.be. Talenkennis

u Natuurbelevingscursus voor vrijwilligers

eef.verschueren@vtbkultuur.be, 0478 79 13 74. Talenkennis

1050 ELSENE

u Afrika in Brussel

Je bent sociaal en vlot in omgang en hebt een liefde voor Afrikanen en hun cultuur. Kies zelf het engagement dat bij je past. Alles verloopt in een losse en ongedwongen sfeer. Kuumba is socio-cultureel ontmoetingscentrum in hartje Matongé. Bij Kuumba Jeroen Marckelbach, jeroen@kuumba.be, 0476713792. Talenkennis Frans

1070 ANDERLECHT

Voor iedereen die graag wat meer te weten komt over het wat, hoe en waarom van natuurbeleving organiseren we in het voorjaar verschillende cursussen. Daarna kan je uiteraard zelf aan de slag als begeleider van natuurbelevingsactiviteiten. Bij GoodPlanet – Sara Stuyck, 0473 88 67 82, s.stuyck@goodplanet.be. Talenkennis

u De Belgische Federatie van Voedselbanken zoekt vrijwilligers

1030 SCHAARBEEK

1083 DE ZEYP VZW

u Lesgever Nederlands gezocht!

u Begeleider conversatiegroep Nederlands

Ben jij een krak in de Nederlandse taal en kan je deze met enthousiasme aanleren? Heb je zin om één keer per week een conversatietafel Nederlands te begeleiden? Bij Aksent vzw – Kim De Bock en Lien Raes, 02 240 71 90, info@aksentvzw.be. Talenkennis

1040 ETTERBEEK

u Cultuurliefhebber gezocht

Wij zijn op zoek naar vrijwilligers om ons team te versterken om samen culturele activiteiten te organiseren in Evere en omgeving. We luisteren graag naar jouw ideeën! Bij vtbKultuur vzw - Eef Verschueren,

Wij zoeken tweetalige vrijwilligers voor uiteenlopende taken: raad geven rond reglementering inzake voedselveiligheid en hygiëne, administratief werk, fondsenwerving… Bij De Belgische Federatie van Voedselbanken, info@foodbanks.be, 02 559 11 11. Talenkennis , Frans

Samen met anderstaligen gezellig in het Nederlands praten zodat anderstaligen de kans krijgen de Nederlandse taal te oefenen. Bij De Zeyp vzw - Ann Deraedt, 0498 06 03 83, ann.deraedt@dezeyp.be. Talenkennis

1140 EVERE

u Chauffeur gezocht!

Je hebt een hart voor senioren? Je hebt zin om onze klanten te vervoeren tussen thuis en ons centrum? Dan is dit misschien iets voor jou! Bij Aksent vzw –, Kim De Bock, kim@aksentvzw.be, 02 240 71 90. Talenkennis

VU: Veerle Leroy, Steenkoolkaai 9, 1000 Brussel

Hier vind je een greep uit de Brusselse vrijwilligersvacatures. Surf voor nog meer vacatures naar


BDW REGIO

BDW 1406 PAGINA 10 - DONDERDAG 12 DECEMBER 2013

Deze week aan Huart Hamoir > Monumenten en Landschappen maakt de inventaris op

‘De middelmaat is prachtig’

De Maurice des Ombiauxstraat in Schaarbeek. Een veelheid aan bouwstijlen die toch een uitzonderlijke eenheid vormen.

© SASKIA VANDERSTICHELE

op de sokkel. “De gevel is gesigneerd. De architect was een zekere Hugo De Smet. Maar bekijk de sokkel goed. Het schrijnwerk, het smeedwerk en de blauwsteen vormen samen een klein schilderij.” Meer nog dan vroeger is seriewerk een aandachtspunt voor de patrimoniumspecialist. “Vroeger gingen we echt huis per huis te werk. Nu bekijken we de huizen in hun context. Je hebt huizen die misschien geen pareltjes zijn, maar breek je ze af, dan is de coherentie van de huizenrij verstoord.” De inventaris levert geen bescherming op. Dat komt omdat die nog niet in het Staatsblad is verschenen, in tegenstelling tot Vlaanderen, waar de inventaris wél een wettelijk instrument is. In afwachting is er een overgangsmaatregel. Bij elke bouwaanvraag voor een gebouw van voor 1932 is Monumenten en Landschappen betrokken. “Maar die datum is natuurlijk niet zaligmakend,” zegt Verhofstadt, terwijl we verder wandelen. “Neem nu dit huis in art-decostijl. Het dateert van na 1932 en is erfgoedkundig best interessant. Maar de eigenaar kan ermee doen wat hij wil.”

Gebriquetteerd

SCHAARBEEK – Elk huis heeft een geschiedenis, het ene al interessanter dan het andere. Monumenten en Landschappen verzamelt die in een inventaris en publiceert die op het internet. Huis per huis. We trokken met Tom Verhofstadt door de wijken Huart Hamoir en Colignon. “De stad is als een boek.”

H 

et Brussels Gewest telt drie instrumenten om zijn erfgoed te beoordelen: het register van beschermd erfgoed, de bewaarlijst en de inventaris. Dat laatste middel biedt de minste bescherming, maar is tegelijkertijd misschien wel het meest interessante. De inventaris biedt geen overzicht van de uitzondering, van de exceptionele art-nouveauwoning bijvoorbeeld, maar van de doordeweekse bebouwing. En die is in Brussel van een onvermoede schoonheid.

Lukraak Vandaag heeft het Brussels Gewest al zo’n 14.000 gebouwen op zijn grondgebied beschreven. Monumenten en Landschappen gaat daarbij meticuleus te werk. Het bakent een wijk af en begint dan elk huis te fotograferen. Een ruime selectie daarvan wordt ook beschreven, als het kan aan de hand van opzoekingen in het gemeentearchief of oude foto’s. Daar zitten tal van huizen bij die u en ik kennen. Of misschien net niet. Want het is een ongeschreven wet dat heel wat bewoners en passanten

door Brussel drentelen en intussen de pracht en praal missen van het Brussels erfgoed. We wandelen met Tom Verhofstadt van Monumenten en Landschappen door de Huart Hamoirlaan om huizen te kijken. Die wijk werd zopas in de inventaris opgenomen. We stoppen bij een lukraak huis en zien een majestueuze woning. Het huis is niet beschermd. Waardevol is het zeker. “Dit huis verdient het om er even bij stil te staan,” zegt Verhofstadt. “Het is een opbrengsthuis in eclectische stijl met art-nouveauelementen. Als je even verder kijkt in de inventaris, (Verhofstadt neemt zijn tablet erbij, SVG) leer je dat er vroeger achterin een koekjesfabriek zat. Op de website geven we daar de plannen van mee. We geven de typologie, de architect als die bekend is, het bouwjaar en een volledige kunsthistorische beschrijving van de gevel.” De inventaris kent een groot succes. De website wordt door 25.000 mensen per maand bezocht. “Erfgoed is enorm in trek,” zegt Verhofstadt. “Of het nu om de eigenaar gaat die de geschiedenis van zijn huis of de straat wil kennen, of de toerist.”

“Je kan de stad zien als een boek, met straten als paragrafen, en huizen als woorden. Het is onze betrachting om de stad leesbaar te maken.”

Plantsoenwijk De inventaris is tevens een uitstekend instrument voor de overheid zelf, al was het maar om haar eigen patrimonium beter te leren kennen. Zo haalt de inventaris de naam van de urbanist uit de schaduw die de Huart Hamoirwijk rond de vorige eeuwwisseling heeft getekend: Octave Houssa. Hij maakte van de akkers en velden aan het Walckierskasteel een plantsoenwijk en liet zich vrijelijk inspireren door de squares in de Leopoldwijk. De urbanisatie van rond 1900 is boeiende materie. Het was een tijd van grote bevolkingsaanwas. Er werden volop wijken aangelegd buiten de stadsmuren van de Vijfhoek, in de dorpen errond als Schaarbeek, Kuregem, Sint-Gillis, Vorst en Laken. “Het valt op met welke kwaliteit die huizen zijn gebouwd. Daarom zeggen wij ook: de eerste kroon en de Vijfhoek samen zijn goed voor driekwart van het waardevol erf-

“De eerste kroon en de vijfhoek samen zijn goed voor driekwart van het interessant erfgoed in Brussel” goed in Brussel. We concentreren ons daar nu op. De ambitie is om in 2016 de laatste wijk van dat gebied te inventariseren, zodat we in 2018 klaar zijn.”

Zoete broodjes Die eind negentiende-eeuwse bouwwoede is het gevolg van zuivere vastgoedspeculatie. Grootgrondbezitters verkavelden, lieten straten trekken en huizen neerzetten. Die verkochten als zoete broodjes. Wat opvalt, is dat die ‘prachtige middelmaat’ die de stedelijke ontwikkeling van rond 1900 zo heeft opgeleverd, er gekomen is door vaak onbekende architecten. “Soms is er zelfs geen architect,” zegt Verhofstadt. “Dat beroep was toen nog niet beschermd. We krijgen seriewerk, maar wel van hoge kwaliteit.” Hij toont ons een huis en wijst ons

Het voordeel van de inventaris is dat de gemeenten, die de bouwvergunning afleveren, nu minstens beschikken over een degelijke kunsthistorische beschrijving. “Als gemeenten aandacht hebben voor hun erfgoed, en Schaarbeek is zo een gemeente, dan zullen ze toch met die inventaris rekening houden, zelfs al is het gebouw niet wettelijk beschermd.” We wandelen verder door de Huart Hamoirlaan, richting het gemeentehuis van Schaarbeek. Die wijk wordt de komende maanden onder handen genomen. “We zien al meteen een andere typologie,” zegt Verhofstadt, “De huizen zijn enkele decennia eerder gebouwd. Neoklassiek was toen erg in trek.” We zien ook hoe sommige huizen verbouwingen achter de rug hebben. In het interbellum kreeg een van de huizen onderaan een winkelpui, later werd het huis met een etage verhoogd. En in de jaren vijftig kreeg de gevel een voorzetsteentje. “We noemen dat een gebriquetteerde gevel,” zegt Verhofstadt. Het resultaat van al die verbouwingen is een knoeiboel, die het ritme van de huizenrij danig verstoort. Verhofstadt: “Het voordeel van het voorzetsteentje is dat het er makkelijk af kan gehaald worden, zodat de gevel terug in ere hersteld kan worden.” 

Steven Van Garsse

www.irismonument.be


BDW 1406 PAGINA 11 - DONDERDAG 12 DECEMBER 2013

Brussel > OCMW bouwt verblijf voor mensen met Alzheimer en seniele dementie

Een veilige en warme thuis Steeds meer mensen in WestEuropa behoren tot de derde en de vierde leeftijd. Dat is onder andere te danken aan de medische wetenschap, maar langer leven betekent ook meer degeneratieve ziektebeelden als Alzheimer. Het OCMW van de stad Brussel bouwt als eerste in het land een rusthuis, volledig aangepast aan de noden van deze groep bejaarden. Niet minder dan twee derde van de rusthuisbewoners lijdt aan seniele dementie, in meerdere of mindere mate. In de rusthuizen van het OCMW van de stad Brussel is dat 44 procent. Yvan Mayeur: “We moeten dus dringend structuren uit de grond stampen die beantwoorden aan de noden van bejaarden die lijden aan seniele dementie. We moeten ook de familie helpen en vermijden dat de patiënten al te lang in het ziekenhuis moeten verblijven. Dat kost niet alleen veel geld maar kan ook zware gevolgen hebben voor de patiënt – het zijn kwetsbare personen. Het risico op ondervoeding en angststoornis-

Het nieuwe rusthuis grenst aan het César De Paepeziekenhuis.

© OCMW BRUSSEL

sen zijn maar twee voorbeelden.” Dat het OCMW van Brussel als eerste het initiatief neemt, is volgens Mayeur niet vreemd: “Door zijn ziekenhuisverleden heeft het OCMW van de stad Brussel grote medische deskundigheid opgebouwd, deskundigheid die nu ook van pas komt in de rust- en verzorgingstehuizen (RVT’s). De RVT’s hebben altijd al bewoners opgevangen met zware pathologieën die doorgedreven medisch-verpleegkundige zorgen vereisten.” Het rusthuis wordt ingericht in een leegstaande vleugel van het César De Paepeziekenhuis. Nu dient het voor de winteropvang. Het rusthuis zal zeven verdiepingen tellen met maximaal twintig bedden. Iedere verdieping is een afgesloten unit waar een huiselijke sfeer wordt gecreëerd en waar ook wintertuinen en gemeenschappelijke ruimtes komen. Alzheimerspecialisten adviseren het OCMW over de inrichting. De werken zouden in april van volgend jaar moeten beginnen, de opening is voor 2016.  Danny Vileyn

ADVERTENTIE

“Het aantal Brusselse instellingen wordt gehalveerd. Minstens 500 van de 1.100 politieke mandaten worden geschrapt.” (N-VA voorstellen - resolutie 284)

“Brussel kan zelf vennootschapsbelasting heffen en daarmee eigen beleid voeren.” (N-VA voorstellen - resolutie 297)

Lees alle voorstellen van N-VA voor Brussel op:

www.veranderingvoorvooruitgang.be

Johan Van den Driessche Voorzitter N-VA-Werkgroep Brussel Gemeenteraadslid Brussel-stad

www.n-va.be/brussel brussel@n-va.be


BDW REGIO

© IVAN PUT

TELEXREGIO

BDW 1406 PAGINA 12 - DONDERDAG 12 DECEMBER 2013

OCMW-RUSTHUIS WORDT GERENOVEERD JETTE – Het rusthuis van het OCMW in Jette wordt gerenoveerd. De renovatie is dringend. Het rust-en verzorgingstehuis telt een honderdtal bedden, maar niet alle kamers zijn uitgerust met douche en toilet. Volgens voorzitter Brigitte De Pauw (CD&V) is de bouwvergunning binnen en beginnen de werkzaamheden in de herfst van volgend jaar. HUB De renovatie kost 10 miljoen euro. 

OeZBEKISTAN NAAR JETTE JETTE - Het schepencollege van Jette heeft beslist om gastgemeente te zijn bij de Special Olympics, de Olympische Spelen voor mensen met een verstandelijke beperking. Die vinden volgend jaar in september plaats in Antwerpen. De meeste buitenlandse delegaties arriveren een dag of vier voor de Spelen. Jette zal in die periode 35 atleten en begeleiders uit Oezbekistan herbergen, zo antwoordde het college tijdens de jongste gemeenteraad op een vraag van Groen-gemeenteraadslid Nathalie De Swaef.  HUB Het actiecomité tegen de heraanleg van de Havenlaan binnenkort opnieuw actief?

Brussel > Binnenkort opnieuw bouwaanvraag Havenlaan

JETTE - Cambio heeft twee nieuwe standplaatsen voor autodelen gemaakt in Jette, met name op de parking achter het station. Met de twee nieuwe plaatsen heeft de gemeente er momenteel acht. De andere Jetse standplaatsen liggen bij het metrostation Belgica, aan het Spiegelplein en op de site van het UZ Brussel.  HUB

Kasseien en platanen van één miljoen euro De Brusselse regering moet één miljoen euro schadevergoeding betalen aan de groep Verhaeren. Verhaeren mocht de Havenlaan opnieuw aanleggen - zonder platanen en zonder kasseien - maar de plannen werden afgeblazen na protest van actiegroepen, informeel gesteund door regeringspartij Ecolo. Tot slot kwam er ook nog

Wissel bij franstalige groenen

een aantal opmerkelijke procedures en schortte de milieustakingsrechter de bouwvergunning op. Binnenkort volgt een nieuwe bouwaanvraag, met behoud van de platanen maar met een geasfalteerd wegdek.  Danny Vileyn ADVERTENTIE

huisvandeMens Brussel organiseert een

Solidariteitesactie voor Nasci vzw dringende vraag naar : Dekbedden - dekens - lakens - douchegel - shampoo tandpasta - tandenborstels - kinderkledij (van 0 tot 8 jaar) propere knuffels - ondergoed - pyjama’s (van 2 tot 12 jaar) pampers (vanaf 9 kg)

Met jouw gift reik je (kans)arme mama’s, die het bijzonder moeilijk hebben, een helpende hand.

Place to be : Sainctelettesquare 17 - ingang via Akenkaai 1 1000 Brussel brussel@demens.nu of 02 242 36 02

cambio-plaatsen ACHTER STATION

ANDERLECHT – De Ecolo-fractie in Anderlecht sluit het jaar af met twee nieuwe gemeenteraadsleden: Aïcha Ayari en François Reygaert. Zij vervangen Luc Vanwelde en Ann Devloo die hun ontslag hebben ingediend, omdat ze te weinig tijd konden vrijmaken om hun taak naar behoren te kunnen invullen. Ook de Ecolo-fractieleider reageerde op hun ontslag door te stellen dat zijn fractie twee “waardevolle” gemeenteraadsleden verliest.  BS


© L’ESCAUT

BDW 1406 PAGINA 13 - DONDERDAG 12 DECEMBER 2013

Schaarbeek > Ideeën voor hoerenbuurt

Kleurtjes voor Aarschotstraat L’Escaut, het bureau van bouwmeester Olivier Bastin, heeft in opdracht van de gemeente een plan gemaakt om de Aarschotstraat te pimpen. I love Aerschot, zo heet de studie van het architectenbureau L’Escaut. En dat is niet ironisch bedoeld. De Aarschotstraat wordt door de overheid stiefmoederlijk behandeld. Er valt meer uit te halen. De architecten gaan in de plannen radicaal te werk. De blinde muren van het Noordstation worden geverfd in de vorm van kitscherig behangpapier, de talud wat verderop krijgt een promenade, op de gevels van de bordelen komt neonkunst en de straatbekleding krijgt kleur. Om de sociale cohesie in de buurt te verbeteren, komen er picknicks en bal populairs. Parking kan gevonden worden in onbenutte ruimtes onder de sporen. L’Escaut haalt voor tal van ideeën de mosterd uit

het buitenland. De totale kostprijs voor de uitvoering loopt rond de 4 miljoen euro. Veel te veel voor de armlastige gemeente. Toch is Schaarbeek niet geheel ontevreden met de studie. “C’est très sympa,” zegt Marc Weber, woordvoerder van burgemeester Bernard Clerfayt (FDF). “Vraag is of de Schaarbekenaar hier wild van wordt.” Toch wil de gemeente de plannen niet begraven. Over enkele maanden zullen de ideeën uitgetest worden. De Aarschotstraat wordt ook een tijdje autovrij in de nachtelijke uren. Een echte autovrije Aarschotstraat maakt weinig kans. De politie is er geen voorstander van. Ze vreest parkeerproblemen buiten de prostitutiebuurt en gelooft dat de orde beter gehandhaafd kan worden als de hoerenlopers rondjes rijden in hun auto, in plaats van langs de vitrine te wandelen. SVG ADVERTENTIE

Sint-Agatha-Berchem > Leefmilieu Brussel steunt anders koken

Minder vlees en meer veggie in OCMW-rusthuizen Met het dossier ‘Duurzame voeding in kantines’ dat het OCMW van Berchem indiende in het kader van de projectoproep van Brussels Leefmilieu, heeft de gemeente 10.900 euro van het gewest binnengehaald. Het project wil de eetcultuur van rusthuisgebruikers bijsturen, richting ‘veggie’. Het OCMW van Berchem, dat het dossier indiende, gaat hiermee de eettraditie in het rusthuis Bloemendal en het dagverzorgingscentrum De Zonnebloem gezonder maken. Minder vlees en meer verse groenten en fruit, zo luidt het nieuwe dieet. Het project gaat eerst werk maken van bewustwordingsacties voor een gezonde voeding bij de senioren. Verder wordt geïnvesteerd in opleiding van het keukenpersoneel van beide instellingen. “Met een voltijdse diëtiste bekijken we de dagelijkse schotels; de voedingswaarde moet verbeteren,” aldus OCMW-voorzitter Jean-François Culot (LBR). “Er zullen informatiesessies plaatsvin-

den om de senioren bewuster te laten eten. De focus ligt op kleinere porties, leren proeven wat in het bord ligt, samen (duurzame en vegetarische) gerechten maken en andere kook- en eetgewoontes aankweken.”

Compostvat Een en ander begint bij een sterke vermindering van de vleesconsumptie - ‘het is bekend dat dierlijke eiwitten een negatieve impact hebben op ons organisme en het milieu’, stipuleert de gemeente. Naast eerder behaald succes van de vegetarische schotels, zullen nog extra Veggie Days de menukaart van Bloemendal en De Zonnebloem kleuren. “In de gangen komen ook waterfonteintjes, waar met een beker of karaf water kan genomen worden, zodat het gebruik van (wegwerp) flessen beperkt wordt,” stelt Culot. “Voor groenten- en fruitafval komt er een compostvat. Achter de keuken voorzien we een serre voor eigen kweek van kruiden.” Jean-Marie Binst

GEZOCHT Het kost moeite en tijd en dus geld. Onderzoeksjournalistiek is graven, uitspitten, bestuderen. Het is geen light journalistiek. Het is belangrijk. Want een kritische pers speelt een niet te onderschatten democratische rol. En toch worden er te weinig middelen uitgetrokken voor onderzoeksjournalisten om hun werk te doen, terwijl de maatschappij steeds complexer wordt. Het Fonds Pascal Decroos stimuleert onderzoeksjournalistiek in Vlaanderen en daarbuiten, met werkbeurzen, conferenties, debatten, etc. Jij kan helpen. Hou de journalistiek scherp. Steun het Fonds Pascal Decroos en spring journalisten bij in hun zoektocht naar de spreekwoordelijke speld. fondspascaldecroos.org/steun


ADVERTENTIE

www.mivb.be


Brussel > Stad en OCMW blijven grote investeerders

Bevolking groeit, inkomsten dalen Terwijl de bevolking van de stad Brussel tussen 1 januari en 31 december 2012 is toegenomen met 5,41 procent, zijn de inkomsten uit de personenbelasting in hetzelfde jaar gedaald met meer dan 5 procent. De stad Brussel verarmt dus met meer dan 8 procent. De stad heeft wel nog altijd geld om te investeren, maar de verarming is wel verontrustend.

TELEXREGIO

Het is een vreemd verschijnsel: er is veel meer media-aandacht voor de begrotingen van gemeentelijke overheden dan voor de rekeningen, terwijl de begrotingen ‘maar’ ramingen zijn en de rekeningen gaan over geld dat effectief uitgegeven is. De stad Brussel heeft alvast in 2012 (717 miljoen euro) minder uitgegeven dan in 2011 (736 miljoen euro). Maar hoe goed schat schepen van Financiën Philippe Close (PS) inkomsten en uitgaven in? Een paar voorbeelden. In de begroting van 2012 was 163.972.000 euro ingeschreven als opbrengst van de onroerende voorheffing, de rekeningen vermelden 167.410.307,66 euro. Dat heet voorzichtig begroten. Een ander paar mouwen is de verkeersbelasting waarvan de inkomsten jaar na jaar (en ieder jaar meer) overschat worden. In de begroting 2012 was 1.800.000 euro ingeschreven, het werden er maar 1.200.000. Maar de balans is wel positief: in 2012 had de stad Brussel 7.500.000 euro over. Tegelijk heft de stad Brussel de laagste personenbelasting van het gewest (6 procent). Het klopt dat de stad veel inkomsten heeft uit de onroerende voorheffing en de kantorenbelasting, maar dat heeft de gemeente Sint-Joost (alle verhoudingen in acht genomen) ook. De op-

© SASKIA VANDERSTICHELE

BDW 1406 PAGINA 15 - DONDERDAG 12 DECEMBER 2013

centiemen op de roerende voorheffing zijn in de stad Brussel niet laag, maar wel nog altijd een stuk lager dan bijvoorbeeld in Schaarbeek (3.390).

Scholieren De stad Brussel heeft in 2012 ook net geen 73 miljoen euro geïnvesteerd, 30 procent van dat bedrag ging naar scholen. De tweede grootste post (17 procent) is communicatie en waterwegen en de derde jeugd, sport en ontspanning (10 procent). Tussen 2006 en 2012 is het aantal kinderen en jongeren dat les volgt in een school van de stad Brussel jaar na jaar gestegen met 1 procent, in het schooljaar 2012-2013 waren ze met 43.778. Opvallend is dat de toename vooral te noteren valt in het kunstonderwijs en het onderwijs voor sociale promotie. Het aantal leerlingen in de lagere school neemt lichtjes toe - van 8.886 in het schooljaar 2006-2007 tot 9.206 in 2012-2013 - en er is sprake van stagnatie in de kleuterscholen, de middelbare scholen en de hogescholen. Op 31 december 2013 waren er in de stad Brussel 171.015 mensen ingeschreven, net geen kwart is jonger dan negentien jaar. Precies hetzelfde percentage als het jaar voordien. Het aantal inwoners tussen 19 en 65 is lichtjes gestegen tot net geen 65 procent. Het aantal 65-plussers is lichtjes gedaald tot een goede 11 procent. Vergt de schoolgaande populatie zware investeringen, dan weegt de ouderenzorg – investeringen in rusthuizen – zwaar door op het budget van het OCMW. “Maar onze ouderen zijn de investeringen meer dan waard,” aldus OCMW-voorzitter Yvan Mayeur (PS).  Danny Vileyn

Schaarbeek > Brug Verboekhovenplein eind dit jaar klaar

Wandelen over de Berenkuil De brug aan het Verboekhovenplein werd al in augustus geplaatst, vandaag wordt gewerkt aan het plein errond. Het witte gevaarte moet de koninklijke as tussen het gemeentehuis en het station van Schaarbeek vervolledigen. Het kunstwerk is tegelijk extra openbare ruimte

in de dichtbevolkte wijk. De brug is daarom door de ontwerpers van Ney & Partners met opzet breed gemaakt. Wie de brug neemt, kan er even verpozen. Als alles goed gaat, is de heraanleg eind december klaar. SVG

ADVERTENTIE

T H C E L NDER

A

balorige auto’s rijden paaltjes omver BRUSSEL - In de stad Brussel worden 82 straten en pleinen afgesloten met verzinkbare paaltjes, waarvan 325 manuele en negentien automatische. In 2011 werden 637 herstellingen uitgevoerd voor een bedrag van 332.118 euro, dat is 521 euro per geval. Dat heeft schepen van Openbare Werken Els Ampe (Open VLD) geantwoord op een vraag van gemeenteraadslid Bart Dhondt (Groen). De belangrijkste oorzaak is gekend: vandalisme, al zijn er ook ongevallen en technische problemen die moeten worden aangepakt. In 2012 lag de prijs een stuk lager (229.920 euro) maar er moest ook veel minder opgetreden worden. De kostprijs per paaltje is wel gestegen: 633 euro per geval. Wat dit jaar betreft: tot eind september waren er 263 herstellingen tegen 511 DV euro per stuk. 

moutstraat is geen speelstraat BRUSSEL – Gemeenteraadslid Bart Dhondt (Groen) maakt zich zorgen over de Moutstraat waar het vorig schepencollege al stadsmeubilair beloofde en minder auto’s. Maar er wordt nog altijd duchtig geparkeerd volgens Dhondt. Volgens schepen Els Ampe (Open VLD) is de participatie achter de rug en het stadsmeubilair besteld. “Maar de Moutstraat is geen speelstraat, maar een woonerf. Autobestuurders mogen er hun auto achterlaten op strikt voorbehouden plaatsen. Die gaan ook beter aangeduid worden,” zo beloofde burgemeester Freddy Thielemans (PS) tijdens zijn DV laatste gemeenteraad. 

ocmw investeert in woningen BRUSSEL – Het OCMW van de stad Brussel heeft in 2012 38 miljoen euro geïnvesteerd, waarvan 56 procent eigen middelen. Het OCMW kan dat doen omdat het patrimonium (de verhuur van woningen en winkels) veel geld opbrengt. Het OCMW investeert voornamelijk in woningen. Het OCMW betaalt ook 900.000 euro onroerende DV voorheffing. 

Une initiative de Christophe Dielis, Échevin de l’Économie, des Classes moyennes et de l’Emploi. Avec le soutien d’Éric Tomas, Bourgmestre et du Collège Échevinal d’Anderlecht. Een initiatief van Christophe Dielis, schepen van Economie, Middenstand en Tewerkstelling. Met de steun van burgemeester Éric Tomas en het schepencollege van Anderlecht. ER - VU : MARCEL VERMEULEN - PLACE DU CONSEIL 1 RAADSPLEIN 1070 ANDERLECHT


BDW 1406 PAGINA 16 - DONDERDAG 12 DECEMBER 2013

mers het Neo-project, een woon- en winkelparadijs, waarin de stad en het gewest maar liefst meer dan 1 miljard euro investeren. De kans dat het Koning Boudewijnstadion dan blijft staan, omringd door appartementen en winkels, lijkt klein. Henri Dineur, de verantwoordelijke van de nv die Neo bestuurt, noemt dat in ieder geval geen optie (BDW 1405, p. 2-3). Er wordt nu een werkgroep opgericht die onderzoekt hoe het verder moet met de Memorial Van Damme. De bouw van een extra atletiekstadion op Brusselse bodem, lijkt onwaarschijnlijk: het zal nu al niet eenvoudig worden om genoeg investeerders te vinden voor het stadion op Parking C. En in het tweede grootste atletiekstadion van België, in Heusden-Zolder, kunnen er slechts 8.000 toeschouwers terecht. Vast staat: iedere andere stad die de kans krijgt om de Memorial te organiseren, zal die met beide handen grijpen. Volgens het kabinet van Vlaams minister van Sport Philippe Muyters (N-VA) wordt die piste dan ook zeker onderzocht. Komt de Memorial naar Vlaanderen? Het Brussels Gewest slaapt rustig voort. De plannen van het Neo-project, met stadion op Parking C. Door te kiezen voor een stadion zonder atletiekpiste, dreigt Brussel de Memorial Van Damme te verliezen, stelt Ken Lambeets.

© KCAP

Sport/Stedenbouw > Ken Lambeets pleit voor een stadion met atletiekpiste

Houd de Memorial Van Damme in Brussel BRUSSEL – In het nieuwe voetbalstadion op Parking C komt er geen atletiekpiste. Een kapitale blunder, vindt BDW-eindredacteur Ken Lambeets. Als het Brussels Gewest niet dringend wakker schiet, verhuist de Memorial Van Damme binnenkort naar een andere stad, of sterft ze een stille dood.

BDWOPINIE Sinds de eerste editie in 1977 werden er op de Memorial dertien wereldrecords verbeterd, waarvan er zes nog steeds op de tabellen staan. De meeting staat naast de uitmuntende atletiekprestaties die er geleverd worden ook bekend om haar muziekoptredens en vuurwerk, waardoor de kaartjes voor het evenement altijd in een mum van tijd uitverkocht zijn. Wereldsterren als Sebastian Coe en Usain Bolt begrepen er in aanloop naar de vorige Memorial Van Damme geen snars van: de toekomst van de grootste atletiekmeeting ter wereld – uitgezonderd het WK en de Olympische Spelen – stond op het spel. Dat is nu meer dan ooit het geval. Afgelopen maandag werden de plannen voor een nieuw stadion op

Parking C voorgesteld, zonder atletiekpiste. Op de voorstelling zaten vertegenwoordigers van de stad Brussel, RSC Anderlecht, de Belgische voetbalbond en de Memorial Van Damme broederlijk naast elkaar. Een studie van Deloitte, besteld door de voetbalbond en RSC Anderlecht, toonde aan dat een voetbalstadion zonder atletiekpiste de beste en goedkoopste optie was – ongeveer 30 miljoen euro goedkoper dan een stadion met atletiekpiste.

Neo De twee voornaamste argumenten om voor een stadion zonder atletiekpiste te kiezen, zijn volgens de studie van Deloitte de slechte hoek waarmee toeschouwers naar het veld moeten kijken en de te grote afstand tussen de toeschouwers en het veld. Maar wat vooral wordt aangehaald als een minpunt, is dat een atletiekpiste rond het veld de sfeer

KEN LAMBEETS:

“Denk nog eens na voor je de grootste atletiekmeeting ter wereld zomaar uit handen geeft”

die in een voetbalstadion hoort, zou doden. Er bestaat nochtans een perfect tegenvoorbeeld: het Stade de France bezit een uitschuifbare tribune boven een atletiekpiste, en werd kennelijk toch goed genoeg bevonden om een van de meest prestigieuze voetbalwedstrijden van de jaren negentig te laten plaatsvinden, de finale van het WK 1998. Voortgestuwd door hun eigen fans, werden de Fransen in eigen land wereldkampioen. Dat toont aan dat de sfeer tijdens een voetbalwedstrijd eerder gemaakt wordt door de supporters dan door de technische eigenschappen van het stadion. Vijf jaar later werd het wereldkampioenschap atletiek georganiseerd in hetzelfde Stade de France.

Werkgroep Memorialorganisator Wilfried Meert werd gepaaid met de belofte dat de Memorial nog tot 2020 kan plaatsvinden in het Koning Boudewijnstadion, wat hem naar eigen zeggen tijd en ruimte geeft om een oplossing te vinden voor het nakende stadionprobleem. Op de plaats van het Koning Boudewijnstadion verrijst daarna im-

Crossing Schaarbeek Een stadion met atletiekpiste is 30 miljoen euro duurder dan een stadion zonder piste, berekende Deloitte. Dat is een hele smak geld, maar het is in ieder geval veel goedkoper dan de bouw van een nieuw atletiekstadion. En dan nog, het geld voor een stadion met piste kan wel gevonden worden. Bij Beliris bijvoorbeeld, het samenwerkingsakkoord tussen de federale staat en het Brussels Gewest dat als doel heeft om de uitstraling van Brussel als hoofdstad van België en Europa te verhogen. Beliris investeerde in het verleden al eens 13 miljoen euro in het stadion van Crossing Schaarbeek, dat twintig keer kleiner is dan het nieuwe stadion op Parking C, en heeft jaarlijks wel wat geld op overschot. Een voetbalstadion met atletiekpiste mag dan iets meer geld kosten, het brengt heel wat meer op. Naast de inkomsten voor de voetbalwedstrijden van RSC Anderlecht, de Rode Duivels en enkele wedstrijden van het EK voetbal 2020, kan er ook het Europees Kampioenschap Atletiek van 2022 worden georganiseerd, waarbij het stadion eveneens een hele week uitverkocht is. Om nog maar te zwijgen van jaarlijks terugkerende evenementen zoals de Acerta Brussels Ekiden. En waarom zou het Europese trainingscentrum voor atleten van overal ter wereld waar Wilfried Meert over droomt, er niet in ondergebracht kunnen worden? Kortom: er is geld voor een stadion met piste, het strookt met de visie van Beliris en een stadion met piste brengt meer geld op. En bovenal: het zet Brussel als hoofdstad van België en van Europa op de kaart. Dus, beste politici, denk toch nog eens na voor je de grootste atletiekmeeting ter wereld zomaar uit handen geeft.

 Ken Lambeets Eindredacteur BDW


BDW 1406 PAGINA 17 - DONDERDAG 12 DECEMBER 2013

Gezondheid > Niet alle artsen tevreden met plannen Onkelinx

Geneeskunde in Brussel moet tweeledig zijn BRUSSEL – Vier vroegere bestuursleden van de Brusselse huisartsenkring vrezen dat in Brussel, door het fuseren van de Franstalige en Vlaamse wachtdienst (BDW 1404, voorpagina), de Nederlandstalige dienstverlening kop-van-jut wordt.

BDWOPINIE Minister Onkelinx heeft vorige week een nieuw plan voor de huisartsenwachtdienst bekendgemaakt, waarvan een van de voornaamste kenmerken is dat er over heel België een eenvormig oproepnummer voor patiënten zou bestaan, 1733. Het behoort tot de bedoelingen om het aantal huisbezoeken tijdens de wacht te verminderen, onder meer door het oprichten van een aantal nieuwe wachtposten. De telefonisten die antwoorden bij oproepen op nummer 1733, zouden de patiënten dan hetzij naar een wachtpost oriënteren, hetzij naar een dokter van wacht die zich dan wel zou verplaatsen en beschikken over een taxi, terwijl “in het holst van de nacht” – dat is voor minister Onkelinx van elf uur ‘s avonds tot acht uur ‘s ochtends – de spoeddiensten van de ziekenhuizen voor de dringende gevallen zouden moeten instaan. Overigens, het is de hoogste tijd dat actief wordt ingegrepen om in Brussel de spoeddiensten van de ziekenhuizen, die wettelijk tweetalig moeten zijn, aan deze wettelijke norm te laten beantwoorden. De huidige feitelijke toestand is ook uit medisch standpunt totaal onverantwoord: haast nergens buiten het UZ Brussel kan een correcte medische ondervraging gebeuren en verstaanbare aanbevelingen voor de Nederlandstalige patiënten worden meegegeven.

Tweetalige telefonist Dit plan heeft verder zeker bepaalde goede punten, onder meer de beperking van het aantal huisbezoeken en de verbetering van de veiligheid van de huisartsen. Er kleven ook bezwaren aan, niet in het minst dat “in het holst van de nacht” geen huisartsen meer ter beschikking zouden zijn, wat ingaat tegen het principe van echelonnering van de medische zorg. Het systeem werd bij wijze van proefproject uitgebreid getest in Wallonië – met name in de provincies Luxemburg en Henegouwen – doch ook in het arrondissement Brugge. In deze manifest eentalige streken bleek het systeem behoorlijk te werken, althans volgens minister Onkelinx. Het project zoals het nu wordt voorgesteld, is echter niet aanvaardbaar

in Brussel, althans niet voor de Nederlandstalige patiënten. Minister Onkelinx zegt wel dat de telefonisten een bijzondere opleiding zullen krijgen, maar nergens is er een garantie dat wie in Brussel de telefoon zal beantwoorden ook behoorlijk vlot Nederlands zal kunnen spreken en begrijpen, in een toestand waarin de oproepende patiënt noodzakelijkerwijze reeds gespannen is. Of zullen de Nederlandstaligen naar de enige echt tweetalige telefonist worden doorgeschakeld, met alle verlet vandien? Dreigen we in Brussel niet opnieuw een systeem te krijgen waarbij de

“In eentalige streken bleek het systeem behoorlijk te werken, maar in Brussel is het volgens ons niet aanvaardbaar”

patiënt aan de telefoon in de eerste plaats te horen krijgt: “Vous ne parlez pas français?”. Dat dit geen onverantwoorde ongerustheid uitmaakt, wordt bewezen door de voorbereiding die er grotendeels met stille trom is aan gegeven. Eind 2013 heeft een medico-mutualitische groep aan de Franstalige wachtdienst FAMGB een opdracht gegeven – gespijsd met overheidsgeld waarvan niemand weet op welke manier beslist werd het toe te kennen – om een project te maken voor een eenvormige wachtdienst in Brussel. Dit project werd praktisch uitbesteed aan mevrouw Sabine Rens, die totaal Nederlandsonkundig is en de weinige en povere documenten die zij heeft opgesteld

uitsluitend in het Frans ter beschikking heeft gesteld.

35 jaar terug Het eerste dat de Brusselse Huisartsenkring hiervan mocht vernemen, situeert zich in maart 2013, toen mevrouw Rens als opdrachthouder van de FMAGB haar werkzaamheden reeds enige tijd begonnen was. De Vlaamse artsenvertegenwoordigers werden door mevrouw Rens op een paar vergaderingen gevraagd waar uitsluitend Frans kon gesproken worden. In feite kwam het erop neer dat de Vlaamse huisartsenkring als het ware verplicht werd om samen te werken met de Franstalige kring voor het uitbouwen van de wachtdienst. Nu is het bekend dat ten hoogste 10 à 20 procent van de Franstalige huisartsen min of meer behoorlijk Nederlandskundig zijn. Bij de verdelingen van de wachten is het risico dan ook groot dat patiënten geconfronteerd worden met artsen tegenover wie ze zich moeilijk kunnen uitdrukken, hun klachten en problemen begrijpelijk maken en dan stelt zich nog de vraag of zij de aanbevelingen ter behandeling behoorlijk zullen kunnen begrijpen. In feite gaan we hiermee 35 jaar terug in de geschiedenis, toen in Brussel slechts één huisartsenkring bestond, formeel tweetalig en feitelijk eentalig Frans. Om aan deze schrijnende toestand tegemoet te komen, werd toen de Vlaamse Wachtdienst Brussel opgericht, die later opging in de huidige Brusselse Huisartsenkring. Mevrouw Onkelinx is echter vastbesloten haar project ‘onverwijld’ door te drukken, en meer zelfs, is al zover gegaan om een openbare aanbesteding uit te schrijven voor het organiseren van een oproepcentrum – dat dan callcenter wordt genoemd, en dat zou toevertrouwd worden aan de Franstalige organisatie Medigarde. Slecht ingelicht en door de feiten in de hoek gedrumd, hebben de Vlamingen daarop nog niet tijdig kunnen reageren. Het is duidelijk dat mevrouw Onkelinx haar systeem wil inplanten nu ze dit met de huidige Vlaamsvijandige regering nog kan. We kunnen enkel hopen dat in de verschillende Vlaamse partijen, niet enkel deze van de oppositie, duidelijke stemmen zullen opgaan om te eisen dat voor Brussel de tweeledigheid van de geneeskunde wordt geëerbiedigd.

Dr. Jan Matthys, voorheen bestuurder Dr. Joost Rampelberg, erevoorzitter Dr. Walter Renier, erevoorzitter Dr. Erika Vander Meersch, erevoorzitter Brusselse Huisartsenkring

BDWOPINIE Kom uit uw pijp door Danny Vileyn Anno 2013 moeten 15.200 bejaarden in de hoofdstad van Europa leven van het minimumpensioen. Dat zijn er 20 procent meer dan 10 jaar geleden. In Anderlecht en Molenbeek is het aantal zelfs met de helft toegenomen en ook in Schaarbeek is de armoede onder ouderen niet afgenomen, integendeel. De cijfers komen uit het Brussels Observatorium voor Welzijn en Gezondheid. Onze collega’s van FM Brussel gooiden de trieste feiten in de ether, de collega’s van brusselnieuws.be plaatsten een stukje op de website. Maar geen hond vond het de moeite om te reageren. Toch wel vreemd. Toen senioren vorige zomer actievoerden tegen het opdoeken van gratis openbaar vervoer in de hoofdstad, volgden er wel pissige reacties op het internet. Die bejaarden moesten geen ‘voorrechten’ krijgen, en gewoon betalen zoals iedereen. Zo luidde de nette vertaling. En van politieke kant waren de reacties lauw. Er was maar één partij, de SP.A, die reageerde. Dat staat in schril contrast met (rechtse) opiniemakers die regelmatig met luide stemmen verkondigen dat de vergrijzing onbetaalbaar wordt. Senioren lijken soms alleen nieuws als begrotingen dreigen te ontsporen. Op regeringsniveau is er in Brussel nooit veel aandacht geweest voor ouderen. Zeker niet als ze nog zelfstandig kunnen wonen. Dat was tussen 1989 en 1995 al zo, dat is vandaag nog altijd zo. Ik kan me niet van de indruk ontdoen dat (de meeste) ministers het gênant vonden en vinden om over ouderen te praten. Zeker als ze zelf niet meer piepjong zijn. Tenzij ze kunnen ‘aanklagen’ dat ouderen in te grote sociale woningen wonen. En dat is maar één voorbeeld. Toch vergissen deze politici en opiniemakers zich. Kinderen hebben ouders. Kleinkinderen hebben grootouders. Spontane intergenerationele solidariteit bestaat, en zal blijven bestaan. Een opstand van jongeren tegen ouderen is voorlopig alleen maar een natte droom van rechtse economisten en dito opiniemakers. En er zijn natuurlijk - gelukkig maar - wel beleidsmakers die oog hebben voor de noden van ouderen. En die zijn in de hoofdstad te vinden op plaatselijk niveau, in de gemeente, in het OCMW. Met de zesde staatshervorming komt ook een flink stuk ouderenzorg naar de gemeenschappen en in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest naar de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie. Welzijn - en ouderenzorg - is niet Vlaanderens eerste zorg in de hoofdstad. En ouderenzorg is dat in de Brusselse gewestregering al helemaal niet. Met de verkiezingen in aantocht gaan de partijen uit hun pijp moeten komen en de senioren vertellen wat ze voor hen in petto hebben. Ook voor de 15.200 ouderen die met het minimum minimorum moeten rondkomen.

WAUTER MANNAERT


BDW 1406 PAGINA 18 - DONDERDAG 12 DECEMBER 2013

VADROUILLE DE CULTUUR- EN VRIJETIJDSBIJLAGE VAN BRUSSEL DEZE WEEK

Expo > Kwarteeuw Xaveer De Geyter Architects

Symboliek voor de XXIste eeuw ELSENE – “Een tentoonstelling moet niet gemakkelijk zijn.” Dat zegt Xaveer De Geyter (56) over de retrospectieve XDGA_160_EXPO, zijn kwarteeuwportret in het architectuurcentrum Civa, waar de media al een maand over berichten. Slim, want dolers zonder interesse in de zingeving van stedelijke vormontwikkeling bedanken best voor de 10 euro entree. Denkers en dromers van publieksvriendelijke, symboliekvolle stadsarchitectuur daarentegen, hebben er een hele kluif aan. En krijgen bouwstenen aangereikt om alles te begrijpen. Van de Coovi-keukentoren tot het ‘opgetilde asfalt’ van de Schumanrotonde.

I 

heraanleg van de Wetstraat, zeker omdat deze bouwstrook aansluiting vindt bij de rotonde van Schuman, dus beter aan XDGA was toegekend voor een grotere uniformiteit in deze stadswijk. Gemiste kansen allemaal. In de vorm van een grote pépinière – hier gezien als een ideëenkweekbak – ligt alle litera-

tuur over de gerealiseerde en niet gerealiseerde projecten voor het grijpen, achteraan in de zaal. Het zorgt voor het achtergrondverhaal bij het luchtig-minimalistische maquettenkwartier, en leert denken over plannen maken. Elk bakje refereert aan een nummer, elk nummer aan een project, maquette, publicatie, dos© SASKIA VANDERSTICHELE

edere architect die zijn bureau-ijver wil slijten, pakt graag uit met een boek en een tentoonstelling. Het Brussels bureau XDGA heeft een kwarteeuw gewacht om een werkoverzicht te bieden. Dat gebeurt nu aan de hand van 25 maquettes, uitgestald op evenveel Kandinsky-witte consolen – opgesteld als kariatiden met kroonsculptuur – in de grote zaal van het Civa (zie kaderstuk). Het zijn stuk voor stuk genummerde maquettes van bouwopdrachten in binnen- en (vooral) buitenland, die trouwens in vele gevallen niet gerealiseerd werden. Het maakt de tentoonstelling prikkelend interessant. Een goede architect is visionair, getuige de euro die in twee breekt als auditoriumconcept op de Schumanrotonde (“twee helften die uit het asfalt gelicht worden”) nog vooraleer sprake was van de eurocrisis. XDGA_160 pakt ook uit met de wedstrijdopdracht die men als architectenbureau niet heeft gehaald. Dit heeft niets te maken met de obstinate negatie van de juiste keuze. Want elk bouwwerk is tijds- en plaatsgebonden, als het functioneel moet zijn. Na het nietfunctionele Justitiepaleis van stadsarchitect Joseph Poelaert in de negentiende eeuw krijgt Brussel deze eeuw nieuwe symboolankers, met het Schuman- en Rogierplein opnieuw ingetekend door XDGA, ditmaal volop rekening houdend met de gebruiker. En symbolen heeft XDGA zeker op de tekentafel gehad, leert een wandeling door de expo. De grote denkoefening voor de heraanleg van openbare ruimte boven de Noord-Zuidverbinding, tussen de Brusselse kathedraal en de Koninklijke Bibliotheek (1997). De inzending voor het Museum Aan de Stroom (MAS) in Antwerpen (2000). Het historische referentiekader voor een nieuwe site op het ondergrondse winkelcentrum en metrostation Les Halles in Parijs (2004). De aankleding van het Flageyplein (2005). Of de afvalwedstrijd voor

“Om een bouwproject in Gent uit te voeren, heb je ook tien jaar nodig”

Bezoekers aan de expo van Xaveer De Geyter, nog tot 26 januari in het Civa in Elsene.


BDW 1406 PAGINA 19 - DONDERDAG 12 DECEMBER 2013

Xaveer De Geyter: “In Brussel blijft het complex werken door de verspreiding van de beslissingsniveaus en instanties.”

Coovi-toren Brussel krijgt stilaan zijn symboliek van XDGA, die met geduld heeft gestreden om in de complexe en versnipperde bouwtoelatingsprocedures voet aan wal te krijgen. “Om een project in Gent uit te voeren, heb je ook tien jaar nodig,” relativeert De Geyter. “In Brussel blijft het complex werken door de verspreiding van de beslissingsniveaus en instanties. Voor het Rogierplein in Sint-Joost-ten-Node is het rekening houden met de gemeente, het Gewest, Beliris (federaal/gewest) en de MIVB (metrostation Rogier). Maar voor Les Halles in Parijs is het ook letten op het ondergrondse programma, het publiek transport, het bovenplein en de betrokken functies van de publieke ruimte van de stad. Rogier heeft als plein bovendien het probleem dat er geen kubieke meter grond onder ligt, waardoor de stereotiepe bomen in bakken weer de evidentie zouden zijn. We lossen dit op door toch een groene strook langs de straat aan te brengen, terwijl

‘We brengen wat waardevol is, ongeacht de taal’ BRUSSEL – De Franse Gemeenschapscommissie (Cocof) trekt zich volledig terug uit het Civa. Het Centre International pour la Ville, l’Architecture et le Paysage (Civa) kwam uit de koker van toenmalig minister Hervé Hasquin (MR). De Cocof zette een gebouw neer in Kluisstraat, maar scheurde er haar broek aan. Vijftien jaar later geeft de Cocof het architectuurcentrum volledig uit handen. De financiering van de werking wordt stopgezet en het gebouw wordt voor 12 miljoen euro verpatst aan het Brussels Gewest. Voortaan is het eigendom van diens Maatschappij voor Verwerving van Vastgoed. Die zal het gebouw in twee schijven aankopen. Civa-directeur Christophe Pourtois: “De Cocof had zich al grotendeels uit het Civa teruggetrokken. De Franse Gemeenschap en het Brussels Gewest zijn onze grootste financiers.” Het Civa zal nu bijkomende opdrachten uitvoeren voor het Gewest rond stedenbouw. Het idee van het Brussels Gewest om een Huis van de Stedenbouw op te richten wordt afgevoerd.

© IRISMONUMENT.BE

sier, stadsontwikkelingproject – vandaar ook XDGA_160 voor de expo en XDGA_161 voor het boek. Voor de tijdslijn en de denkvisie van het bureau XDGA (gesticht in 1988) is er het kunstboek, geschreven door De Geyter en Christophe Van Gerrewey, die zich baseerden op een selectie van positieve berichtgeving en interviews die in de pers verschenen. Een turf waarin 35 projecten voor een aha-erlebnis zorgen: van de masterplannen voor Sint-Petersburg (Baltic Pearl) en Monaco (uitbreidingsgebied), de Chassé Park-appartementsblokken in Breda en de campusaanpassingen in Brugge en Gent tot private villa’s, de geliefde kwarteleitjes die elke architect graag legt.

© SASKIA VANDERSTICHELE

Zorgt dat voor een Brusselser profiel van het CIVA? Voor meer Nederlandstaligheid? “Maar we zijn al volop Nederlandstalig bezig!,” zegt Pourtois “We brengen een belangrijk Vlaams architect (zie hieronder), onze publiek is voor een groot deel Nederlandstalig, we werken samen met de Universiteit van Gent, en hebben studies in het Nederlands gepubliceerd. Niet de taal telt voor ons, wel de kwaliteit.” Volgens Pourtois zijn er pogingen ondernomen om subsidies te krijgen van de Vlaamse Gemeenschap, maar is dat tot nu toe niet gelukt, “Vlaanderen vindt ons te Franstalig,” zegt Pourtois. “maar dat is eigenlijk onterecht.” SVG

de hotelfuncties, buslijnen en het stationsverloop van de mensen een nieuwe dynamiek krijgen. We refereren aan het volksverloop van het oude Noordstation dat hier ooit stond.” De kleine maquette maakt alles nu al levend. Over zijn werkmethode is De Geyter ook duidelijk: “We stellen alles in vraag. Analyseren in de diepte. Gaan op grote en kleine schaal vergelijken. Bekijken het voorgevormde idee met het hele team architecten, soms ook met sociologen (VUB-professor Eric Corijn). En met landschapsarchitect Michel Desvigne, omdat hij van de weinigen is die niet frivool is, maar sterk stedenbouwkundig denkt. Op basis van die analyse komen nog meer ideeën en uiteindelijk de overtuiging die nodig is voor elk goed concept.” De keukentoren voor de cursussen in campus Coovi (Anderlecht), die als een twin tower spiegelt aan het klassiek modernisme van Coovi-bouwheer Antoine Courtens, staat als een scheur in de lucht naast de Ring. Sterk en ‘s nachts solitair als lichtende vuurtoren, die promo maakt voor de overheidsfunctie ‘onderwijs’ tot in de nacht. “Er is nog heel veel plaats langs de Ring, waar alleen private bedrijven hun brands gretig zichtbaarheid geven, en gratis. De overheid zou daar zelf ook gebruik kunnen van maken.” Sinds XDGA de Coovi-toren bouwde, kent iedereen opnieuw de (avond)school. Jean-Marie Binst XDGA_160_EXPO Xaveer De Geyter Architects, nog tot 26/01, Civa, Kluisstraat 55, Elsene. Open van dinsdag tot zondag van 12u tot 18u. Toegang: 5 tot 10 euro, gratis -18 jaar. Boek: XDGA_161_BOOK, Lannoo Publishers, 351 blz. Info: 02-642.24.50, www.civa.be


BDW 1406 PAGINA 20 - DONDERDAG 12 DECEMBER 2013

Enkele beelden uit BXL Nord. “Dit project doet de mensen van mekaar houden,” aldus de zeventigjarige actrice Lize.

Kortfilm > BXL Nord op 17 december in het Kaaitheater

Bewoners Noordwijk in sociale fictiefilm BRUSSEL – Gedurende een half jaar hebben 28 bewoners en bezoekers van de Noordwijk hun hart en ziel gelegd in de realisatie van de sociale kortfilm ‘BXL Nord’. Het resultaat is op 17 december te zien in het Kaaitheater. Bijzonder is alvast dat er in deze fictiefilm een verhaal van iedere deelnemer verscholen zit.

D 

e acteurs willen het publiek ook vooral een boodschap meegeven: “Wees niet bang om je dromen te realiseren.” De ware smeltkroes van acteurs lijkt alle verwachtingen van de sociaalartistieke organisatie Globe Aroma alvast te overtreffen. Zij kwamen op

de proppen met het idee voor deze sociale fictiefilm en zijn enorm tevreden. “Met deze film kunnen we deelnemen aan een filmfestival. Niemand zou merken dat de filmpersonages geen echte acteurs zijn,” vertelt Els Rochette, directeur van Globe Aroma. Ook regisseur Jamal

Boukhriss kan zijn vreugde niet bedwingen. “Ik ben niet snel een tevreden man, maar hier hebben we echt talent ontdekt. Het plaatje klopt.”

Gouden recept ‘BXL Nord’ is dan ook geen doorsnee kortfilm. “De doelstelling van het project om nieuwkomers en Brusselaars via kunst bij elkaar te brengen, was van bij aanvang even belangrijk als het uiteindelijke resultaat”, vertelt Rochette. “We hadden vooraf geen eenduidig scenario of dialogen vastgelegd,” treedt Boukhriss bij.

“We zijn bewust vertrokken van een omgekeerde casting waarbij openheid, ontmoeting en aandacht voor ieders talent centraal stond. Sinds april brachten we de acteurs van diverse pluimage iedere dinsdagavond samen in het Kaaitheater. Ze ontmoetten elkaar, deelden heel wat persoonlijke verhalen en gingen aan het improviseren. Afhankelijk van de input van de deelnemers kreeg het scenario vorm en werden de rollen verdeeld.” Resultaat: 22 acteurs spelen een rol in de film en 6 deelnemers konden als stagiair meedraaien op de filmset binnen

Parallelle verhalen “BXL Nord bestaat uit verhaallijnen waar alle deelnemers zich voor een stuk in herkennen,” vertelt Rochette. “Ik herinner me Georgette, die tijdens een workshop vertelde dat ze voor de oorlog als kind bij haar tante op vakantie ging. Ze mocht met een boterham in de hand het vet van het spek opdoppen. Het spek zelf was voor de nonkel die moest gaan werken. Mensen in armoede en nieuwkomers zagen er allerhande

ADVERTENTIE © SÉBASTIAN BOLESCH

ADVERTENTIE

de decorploeg, als accessoirist, als assistent licht of steward. “Vooroordelen, angsten en schroom maakten plaats voor amusement en plezier,” aldus Boukhriss. Bij Hussein Ali (28), de enige ervaren acteur, is die nieuwe stijl alvast in goede aarde gevallen. “We moesten geen tekst van buiten leren, maar werden aangespoord om onze eigen woorden te gebruiken en te improviseren op een manier waar we ons goed bij voelden. Iedereen kon zijn eigen invulling geven. Op de universiteit in Irak heb ik een theateropleiding gevolgd, maar deze manier van werken kende ik toch nog niet. Het was een leerrijke ervaring.”

LEMI PONIFASIO / MAU

Sociale Verhuurkantoren (SVK)

STONES IN HER MOUTH 13 & 14.12.2013

Verhuur uw woning zonder risico en zonder zorgen

a Gegarandeerde huur elke maand a Verzekerd verhuurbeheer a “Stones In Her Mouth is een briljant, – L.A. TIMES sterk 13 &werk.” 14.12.2013

Onderhoud van uw woning

a Hulp bij renovatie a Fiscale voordelen

WWW.KVS.BE HET BRUSSELS STADSTHEATER

www.fedsvk.be 02 412 72 44


BDW 1406 PAGINA 21 - DONDERDAG 12 DECEMBER 2013

© GLOBE AROMA

ELS ROCHETTE:

“Gedeelde ervaringen hebben deze film voor een stuk mee vormgegeven”

parallelle verhalen in. Die gedeelde ervaringen hebben de film voor een groot stuk vormgegeven,” aldus Rochette. De aanwezigheid van twee vrijwilligers van het Rode Kruis heeft ervoor gezorgd dat het oorspronkelijke idee om iets te doen met tuiniers in de hoofdrol omgetoverd werd tot een verhaal over hulpdiensten. Het verhaal draait nu om Saïd, een nieuwe Brusselaar, die graag een zelfstandige ambulancedienst wil oprichten en voor die droom alles opoffert. Maar al snel blijkt zijn droom niet

BARCAMP JAMAL © JO VOETS

Dit jaar staan bij GC De Markten en GC De Vaartkapoen verschillende interculturele projecten op het programma. Voor het goede verloop van hun eerste productie deden zij beroep op de regie van Jamal Boukhriss.

Op 20 en 21 december houden de centra hun podium vrij voor ‘Barcamp Jamal’, een dynamische crossover cabaret waar word, comedy, folk, hiphop en krumping verweven worden. Acht jonge Brusselaars van verschillende pluimage die dromen van een artistieke carrière stapten mee in dit kort en intensief creatieproces. Via ontmoeting en begeleiding werden ze in contact gebracht met nieuwe dingen en gestimuleerd om net dat ietsje meer te doen. “Zangers zullen acteren en dansers

meer dan een luchtbel. Een bikkelharde confrontatie met sociale onrechtvaardigheid volgt. Of deze samenwerking en het delen van elkaars verhalen de deelnemers op een of andere manier heeft veranderd? Yao (38), die de vrouw van Saïd speelt, is in de film vooral triestig en boos. “Ik zie dat mijn man onze droom wil waarmaken. Maar tegelijk kwetst hij me. Gelukkig is er daarna vergiffenis. Ik heb geleerd dat liefde, beslissingen nemen en pijn ervaren zaken zijn die ons allemaal overkomen.” Lize (70), een dame van LDC De Harmonie die een figurantenrol opneemt in de film vertelt dat ze nu nog veel meer van de diversiteit in Brussel houdt dan vroeger. “Zo’n project doet de mensen van elkaar houden. Jong, oud, zwart, blank of grijs. Samen hebben we een mooie tijd gehad. Ze zeggen altijd dat het in Brussel een soepke is, maar voor mij is het een zeer positief soepke (lacht).” Hussein Ali knikt. “Ik hoor ook altijd dat er in Brussel een slecht contact is tussen mensen van verschillende origine. Maar in geen andere grootstad waar ik ben geweest, vind je de verbinding tussen culturen die ik in deze stad heb ervaren. Ik voel me hier geen buitenlander, maar voel dat ik deel uitmaak van de samenleving. Ik vind het fantastisch hoe Globe Aroma en onze regisseurs, Jan Geers en Jamal Boukhriss, er via deze film in zijn geslaagd om verschillende soorten mensen samen te brengen, om ze goed te laten voelen bij elkaar en om een uitdagend project met moeilijke momenten tot een goed einde te brengen. Dit alleen al is een belangrijke reden om naar deze film te komen kijken,” besluit Hussein Ali. Lisa Schouppe ‘BXL Nord’ is op 17 december om 20u30 te zien in het Kaaitheater, Sainctelettesquare 20, 1000 Brussel. Tickets aan 5 euro via www.kaaitheater.be/bxlnord.

zullen muziek spelen,” vertelt Jamal Boukhriss. “Tijdens het proces zette ik de artiesten aan om andere dingen uit te proberen. Hun ogen gingen open en nieuwe passies en talenten werden ontdekt.” Die uitwisseling tussen de artiesten maakte van het thema reizen de rode draad in de voorstelling. De verschillende culturen en stijlen in muziek, dialoog en dans brengen je in een andere wereld. “Het is vooral de wisselwerking die de productie uniek maakt. Niemand zal alleen op het podium staan.” Waarom een acteur tot tweemaal toe als regisseur wordt gevraagd? “Ik dacht zelf nooit dat ik regisseur kon zijn, maar mijn ervaring, omgang met mensen en manier van denken zullen wel een invloed hebben. Als artiesten de tijd krijgen om ideeën uit te wisselen en uit te proberen, komen talenten nog meer tot uiting. En dat wordt weerspiegeld in de kwaliteit van de productie.” LS 20/12 om 14u in de VK, 21/12 om 22u in De Markten. Meer info op www.vaartkapoen.be of www.demarkten.be

Nick Trachet BRUSSEL EN DE WERELD CULINAIR ONTDEKT

Fondue Fonduen is een jaarlijks ritueel, vaak tijdens, maar ook voor of na de oudejaarsfeesten. Het doet denken aan bergen en sneeuw. Maar eigenlijk bestaat fondue dankzij de marketing. In mijn kelder staat een doos. Ze is al jaren niet meer bovengehaald, maar er zit een fonduestel in. Ik ben even moeten gaan checken, zo lang was het geleden dat iemand er nog naar had omgekeken. Het originele handleidingsboekje zit er nog bij. Het toestel werd gemaakt in Frauenfeld in Noord-Zwitserland. Ook de lange vorkjes zitten erbij, in een doosje van een ander merk, de elastiekjes errond zijn aan de slappe kant. Heel de toestand straalt de sfeer uit van de jaren 1960, toen plots heel de Westerse wereld ging fonduen. Hoe kon dat zo plots? Fondue is in de eerste plaats kaasfondue. Al zolang men kaas maakt, laat men die smelten in wijn. Naar het schijnt staat dat zelfs vermeld in de Ilias van Homeros. De oudste beschrijving van het recept in onze jaartelling komt uit Zürich, in 1699. De moderne fondue is dus Zwitsers, tot spijt van de Fransen, die ze koppig ‘fondue savoyarde’ blijven noemen (Savoye was trouwens tot niet zo lang geleden Italiaans). Het is een ouderwets zuinige manier om onverkoopbare kaas ten nutte te maken. Uiteraard gingen de echte gruyères en Emmenthals weg voor de export, maar er waren er al eens slecht gevormde, fout gerijpte of wormstekige bij, en die werden dan maar gesmolten en opgegeten. Het is trouwens een oude mop onder toeristen dat in échte Zwitserse fondue een paar vliegenmaden moeten zitten. Maar die oude kaasfondue was anders. Anselme Brillat-Savarin spreekt erover in zijn fysiologie du gout: hij leefde nabij de Zwitserse grens (wat overigens tijdens de Franse revolutie zijn leven redde) en schreef het recept neer. Zijn fondue werd klaargemaakt mét eieren, en kan dus nooit geweest zijn wat een fondue vandaag is. Het was eerder een soort flan, die men op brood schepte. Brood werd in de Alpen ook maar één keer per jaar gebakken, meestal in november, en dat harde oude brood werd altijd gesopt in wat er maar te krijgen was: soep, melk, wijn of gesmolten kaas. Die werd bereid in caquelons, stenen pannetjes, maar alles werd daar toen in gekookt, rechtstreeks op de kooltjes in de

haard, zodat het een soort van ouderwetse ‘fast food’ betrof. Op die manier sudderde de kaassaus nog enkele generaties verder. En toen kwam de eeuw van de marketing, de twintigste. Zwitsers zijn nooit vies geweest van een reclamecampagne of zeven. Het waren arme lieden in het hooggebergte maar ze hebben de rest van de wereld zo gek gemaakt dat men hun kaas en (dure) wijn ging kopen. Het verhaal van de moderne fondue begint dan ook pas na de Eerste Wereldoorlog (waar de Zwitsers geen deel in hadden). De promotieorganisatie voor de Zwitserse kazen vond in de jaren 1930 een nieuwe truc uit om meer kaas te verkopen: zij leerden iedereen hoe ze te smelten. Zij bedachten het fonduestel. Vroeger verhitte men moeders caquelon op om het even welk vuur, maar de cheese marketing board bedacht het komfoortje met spiritusbrander. Zij speelden het niet eens zo subtiel. Het Zwitserse leger werd voorzien van speciale fonduestelletjes, zodat alle jonge mannen tijdens de dienstplicht leerden hoe het moest. Fonduen werd een stoere daad van Zwitsers nationalisme! De uitvinding van de maïzena maakte ook een groot verschil. In plaats van brokkelig werd de kaassaus fluwelig en glad met een lepeltje maïszetmeel. Vervolgens zou de rest van de wereld eraan geloven. Waar men in de oeroude recepten sprak over warme wijn waar een beetje kaas in werd opgelost, ging het in die jaren van commerce over 50 gram per persoon. Zoiets eet men niet in de bergen, maar wel onder bourgeois in de stad. De oplettende lezer zal gemerkt hebben: het ding op de foto is geen kaasfonduestel. Kaasfondue hoort in een stenen caquelon of tenminste iets dat daar op lijkt. Op de foto staat een ‘koperen’ (nu ja) stel voor fondue bourguignonne, waarbij men vlees in olie frituurt in hetzelfde soort stelletje. Gek genoeg komt dat idee uit Amerika. Konrad Egli, de chef van restaurant Chalet Suisse in Manhattan (New York), heeft de vleesfondue uitgevonden in 1952. De bereiding heeft niets te maken met Bourgondië, men verklaart die naam omdat vlees werd gebruikt van charolais-rund. Die witte vleeskoeien komen oorspronkelijk uit de Bourgogne.

“Kaasfondue ligt zwaar op de maag en van vleesfondue stinkt het huis gedurende drie dagen naar een oververhit frietkot. Vandaar dat het stel naar de zolder verhuisde”

Egli zou endkele jaren later ook de chocoladefondue lanceren, naar men zegt als campagnestunt voor Toblerone, ook uit Zwitserland afkomstig. De drie fondues zorgden in die jaren – het was de tijd van Expo ‘58 – voor een prachtkans om spulletjes te verkopen. Iedereen kocht een stel en wie er geen wou, kreeg er een cadeau. Maar kaasfondue bleek zwaar op de maag te liggen en van vleesfondue stinkt het huis gedurende drie dagen naar een oververhit frietkot. Vandaar dat bij de meeste mensen het stel naar zolder of kelder verhuisde om dan, zoals bij mij, doorgegeven te worden aan de volgende generatie. Ik heb het nooit gebruikt. Misschien toch eens op tafel zetten in het feestseizoen? “For the hell of it.” Smakelijk. nick.trachet@bdw.be De hele reeks nalezen? www.brusselnieuws.be/trachet


BDW 1406 PAGINA 22 - DONDERDAG 12 DECEMBER 2013

Boek > Geschilderde wandkaart Ignace Vander Stock (1661)

Zoniënwoud ondersteboven in kaart Duidelijk is dat de begrenzing belangrijk was (mijlpalen, waarvan er vandaag nog één overblijft), omdat de omliggende eigenaars wel eens bosstroken konden inpikken. Ook blijkt een deel van het bos andere functies te hebben. Zo is er het Groenendaelblok, een stoeterij waarrond de hertogen Albrecht en Isabella (eind zestiende eeuw) hun bos lieten begrazen. Archivaris Marc Carnier zoomt in op de kaart: “Als we de details bestuderen, (dankzij de ingescande delen, want op het grote doek valt dit minder op, red.) zien we dat het Zoniënwoud naast een jachtgebied ook al een kappersbos was. De cijfers over bunders wijzen op exploitatiegebieden. Her en der vallen open stukken binnen het bos op. Het herinnert aan tijden waarin het bos goed of slecht werd beheerd of door wildkap werd bedreigd. We vermoeden dat de kaart gemaakt is om het domein goed te kunnen beheren.”

Verkaveling

Ukkel en Drogenbos met perceelopgave van de beemden, vijvers, bossen en wegen.

© ALGEMEEN RIJKSARCHIEF

© ALGEMEEN RIJKSARCHIEF

BRUSSEL – De gerestaureerde 350-jarige, monumentale wandkaart van het Zoniënwoud hangt terug in de inkomhal van het Algemeen Rijksarchief. Naar aanleiding hiervan - echt een appetizer voor de nakende digitale beschikbaarheid van het kaartenarchief - verscheen het kaartenboek ‘Het Zoniënwoud in kaart gebracht.’ Spaanse Habsburgers: 25.000 hectare. Veel groter dan nu alleszins, met aan de rand zelfs private bossen die mee het grote Zoniënwoud gestalte gaven.

Wildkap Bekend is ook dat de afbeelding gebaseerd is op een landmeting uit de jaren 1630. Het oriëntatiesysteem van de kaart - Zuid-Noord en West-Oost - is typisch voor die tijd. Brussel ligt rechtsonderaan, Sint-Genesius-Rode bovenaan, Ukkel rechts en Overijse links. In

Erfgoed > Drie dialectverenigingen smelten samen

Be.Brusseleir voor ’t leven BRUSSEL – Maandag werd in The Music Village de Brusseleir van ’t Joêr 2013 en voor het eerst ook een Brusseleir vè et leive gekozen. Meteen ook het moment om de vereniging be.brusseleir (www.bebrusseleir.be) boven de doopvont te houden. Eerst de prijzen. De elfde Brusseleir van ’t Joêr is oud-VRT-journalist Claude Blondeel (°1948), wiens tentoonstelling Bazaar België

Deyck met de Borste.

zeer in de smaak viel. Ambtenaar-vertaler Claude Lammens (°1957) krijgt de oorkonde van Brusseleir vè et leive, voor zijn hele oeuvre aan dialectgedichten en vooral het vertaalwerk in het Brussels van het repertoire waarmee het Brussels Volkstejoêter scoorde. Dezelfde avond werd ook de kersverse vzw be.brusseleir voorgesteld. De vzw is een versmelting van de Academie van ’t Brussels, het Brussels Volkstejoêter en het dialectsteunpunt Ara!. Die vzw’s werden inmiddels

het kaartenboek, dat archivaris Marc Carnier en Pierre-Alain Tallier binnen hetzelfde valorisatieproject van bronnenherwaardering mochten maken, wordt de kaart in 35 detailplaten afgebeeld. Daardoor komt het randstedelijk boscomplex zeer detaillistisch terug tot leven.

© IVAN PUT

U 

niek aan de topografische boskaart Waraghtige afbeldinghe des wydt vermaerde Sonyenwoudt met allen zyne appendentien en de dependentien - toch ruim honderd jaar ouder dan de legendarische Ferrarisatlas: het is een handgeschilderd doek is, van de (toen bekende) Brusselse schilder Ignace Vander Stock. Wie de opdrachtgever was, is niet bekend. Mogelijk waren houtvesters de opdrachtgevers. Wel brengt de kaart in beeld hoe groot dit jachtbos van de hertog van Brabant wel bleek, tijdens de periode van de

Claude Blondeel is Brusseleir van ’t Joêr. Claude Lammens is Brusseleir vè et leive.

ontbonden. “De Vlaamse Gemeenschapscommissie (VGC) drong daar op aan,” stelt Geert Dehaes, directeur van de nieuwe structuur. “De eenmaking moet voor meer transparantie zorgen en een meerwaarde bieden voor het dialecterfgoed. Ieders sterkte wordt nu beter op elkaar afgestemd. Een concreet voorbeeld hiervan zou kunnen zijn dat het werk van de voor-

Het interessante aan de kaart is de veelheid aan toponiemen die gebruikt werden. Verdonken Kinderen is een plek die nu nog in gebruik is. Maar ook namen als Vuilbeeck, het Rood Stocksken en Deyck met de Borste, waarschijnlijk een eik die protserig opviel, stonden ingekleurd. Bovendien valt het wegennet goed op, nog een zaak van goed bestuur van het Zoniënwoud. De Waterloosesteenweg scheurde toen nog het bos middendoor, terwijl deze weg vandaag eigenlijk de grens van het bos is. De rest onderging verkaveling. “Het is vrij uitzonderlijk dat een landschapsschilder als Vander Stock dergelijke kaart schilderde,” stelt Carnier. “In onze publicatie contrasteert dit met andere kaarten van het Zoniënwoud, zoals de vroege kaart van Graaf de Ferraris (1768), die hij maakte als prototype voor de opmaak van de latere Ferrarisatlas (1771-1778). Deze Vander Stock-kaart zal eerder van betekenis geweest zijn voor de grensafbakening, het beheer van het bos en deels zelfs voor de bepaling van taxaties. Het hele bos strekte nu eenmaal uit van Waterloo tot Elsene, en van Overijse tot Halle.” Waar de wandkaart vandaan kwam, blijft een grote onbekende. Tot de jaren 1940 hing de kaart nog in het ministerie van Landbouw, nadien kwam ze het Rijksarchief toe. Jean-Marie Binst Meer info op www.arch.be

malige Academie meer ondersteuning biedt aan het volkstheaterrepertoire. Terwijl de theaterprestaties de perfecte illustratie kunnen zijn van het taalonderzoek van de Academie.” Om de ‘dialectkoepelvereniging’ nieuwe zuurstof in te blazen, werd gezocht naar een totaal nieuwe bestuursploeg, vooral met mediamensen. Zanger en afgevaardigd bestuurder van SABAM Johan Verminnen en muzikant en VRT-radioman Jan Hautekiet zijn respectievelijk voorzitter en ondervoorzitter. Verder telt be.brusseleir namen als Tony Mary, oudafgevaardigde bestuurder van de VRT, Dirk Volckaerts, persvoorlichter voor de Europese Commissie, pr-man Jan Robberechts en Fabienne Brison, juriste massacommunicatie. De nieuwe vzw krijgt een vitrine naast café Het JMB Goudblommeke in Papier.


BDW 1406 PAGINA 23 - DONDERDAG 12 DECEMBER 2013

Artists in residence

Gustav Vigeland in Oslo

Een park waar je een beter mens van wordt In deze reeks gaan we op zoek naar wat internationale kunstenaars hebben met steden. Weinig kunstwerken zijn tegelijk zo groots en zo vertederend, zo overrompelend en zo intiem, als het beeldenpark dat de Noorse kunstenaar Gustav Vigeland ontwierp in het Frogner Park in Oslo. Ik herinner me niet zo heel veel meer van mijn trip naar Oslo van tien jaar geleden. De stad zag er een beetje uit zoals ik ze me had voorgesteld, rustig kabbelend aan de baai van de Oslofjord, waarvan de donkerblauwe kleur de onaangename temperatuur van het water verried. Ondertussen is er blijkbaar wel nogal wat veranderd ginder boven. Oslo is een van de snelst groeiende steden in de regio. Er wonen ondertussen 1,5 miljoen mensen. Toch is Oslo ook nog altijd een groene stad waar een aantal parken als vanzelfsprekend deel uitmaken van het stedelijk weefsel. Eén van die parken herinner ik me maar al te goed: het Frognerpark dat net buiten het historische centrum ligt, en bekend is om de Vigelandsanlegget: het sculpturenpark dat er werd gecreëerd door beeldhouwer Gustav Vigeland (1869-1943). Vigeland werd niet in Oslo zelf geboren, maar ging er al op jonge leeftijd houtbewerking stu-

deren en keerde er in 1888 definitief terug om een bestaan als kunstenaar op te bouwen. Toen Noorwegen in 1905 onafhankelijk werd van Zweden, kreeg Vigeland regelmatig belangrijke overheidsopdrachten, en ook de medaille van de Nobelprijs voor de Vrede is zijn ontwerp. Om zijn hoge productie de nodige plaats te bieden, mocht Vigeland in het Frognerpark aan de slag gaan. Hij kreeg er een studio – waar momenteel het Vigelandmuseum gevestigd is – en spendeerde de rest van zijn leven aan de aanleg van het grootste sculpturenpark ter wereld dat het werk is van slechts één kunstenaar.

LInks: de monoliet. Rechtsboven: beeldengroep de Fontein. Rechtsonder: Wheel of Life. © ROBOPPY

Art-decostijl Het Vigelandpark bevat meer dan 200 grote sculpturen die deel uitmaken van vijf onderscheiden beeldengroepen zoals ‘de Fontein’, ‘de Monoliet’, of ‘het Levenswiel’. Het is niet zozeer de soms beladen symboliek van die globale beeldengroepen die aanspreekt, maar juist de eenvoudige schoonheid van de individuele figuren, die Vigeland ontwierp in klei, om ze dan door ambachtslui te laten kappen uit graniet of gieten in brons. Na de vrij klassieke toegangspoort vormen de 58 sculpturen van baby’s, kinderen, mannen, vrouwen en

oude vandagen aan weerszijden van de brug een eerste hoogtepunt. Een jongetje balanceert met zijn voeten op de handpalmen van zijn vader, twee zussen houden elkaar vast, er wordt gespeeld, er wordt gevochten, er wordt beschermd en er wordt geliefkoosd. Aan het einde van de rij stampvoet een klein boos jongetje, dat de laatste jaren blijkbaar is uitgegroeid tot de mascotte van het park. Het letterlijke hoogtepunt van het park is de Monoliet van 17 meter hoog die uit één stuk steen is gekapt, en waarop 121 menselijke

figuren naar de hemel rijken. Maar opnieuw zijn het hier vooral de beelden rondom, in dat tegelijk massieve en kwetsbare gespikkelde blanke graniet, in die robuust gestileerde artdecostijl, die tegelijk tederheid, melancholie, erotiek, vitaliteit en harmonie uitstralen. Brussel heeft ook mooie beelden in mooie parken, maar in het Vigelandpark word je een beter mens.  Michaël Bellon www.vigeland.museum.no

ADVERTENTIE

GRATIS ADVIES VAN DE NOTARIS. DISCREET EN VRIJBLIJVEND.

KNIP DEZE BON UIT EN KOM MET TWEE

dinsdag 17 december van 10 tot 16 uur Square Brussels Meeting Centre Kunstberg – Brussel (op 200 m. van het Centraal Station) Kosteloos, discreet en vrijblijvend advies van notarissen en juridische experts Lezingen over erfrecht Kennismaking met 100 goede doelen Gratis gids over erfrecht Gratis koffie en koek

OOK ALS JE ER NIET MEER BENT, KAN JE NOG MEER BETEKENEN DAN JE DENKT. NEEM EEN GOED DOEL OP IN JE TESTAMENT.

Voor de lezingen en afspraak met de notaris: reserveren op www.salontestament.be


BDW 1406 PAGINA 24 - DONDERDAG 12 DECEMBER 2013

Anne Goldschmidt: “Al wat met horeca te maken heeft, was helemaal nieuw voor mij. Een ontdekkingsreis die me zal bijblijven.”

ELSENE – “De dag van vandaag op eigen houtje een horecazaak opstarten, zonder enige ervaring. Je moet wel goed gek zijn om je in dergelijk avontuur te storten. Zelf heb ik ook getwijfeld, maar het is nu eenmaal zoals een kind op de wereld zetten. Je weet niet goed waaraan je begint, toch zegt elke vezel in je lijf dat je door moet zetten.” Anne Goldschmidt, decorateur, is de moeder van La Mercerie, kersvers thee- en degustatiesalon in de Flageywijk. In wat ooit een vertrouwde banden garenwinkel was in de Vergniesstraat.

G 

eboren en getogen Brusselse is ze, Anne Goldschmidt. Uit een kroostrijk gezin in Ukkel. Zowat tien jaar geleden volgde ze haar man, Gauthier, naar het buitenland. Eerst naar de States, vervolgens naar Schotland. “Gauthier, ingenieur actief in de sector van de hernieuwbare energie, had er een job gevonden in Houston. Voor hem een opwindend avontuur, voor mij min of

© MARC GYSENS

VERPOZEN BIJ ANNE GOLDSCHMIDT IN LA MERCERIE

‘In de traditie van Wenen en Parijs’ meer een schok. Ik had nooit echt gereisd en daar zat ik dan plots in een stad met enorme boulevards, waar iets te voet doen zowat gelijk stond aan een ondermijnende activiteit. Wat me vertrouwd was in Europa, vond ik er nergens terug. Na 3,5 jaar Houston kreeg Gauthier de kans om in Berkeley, Californië, zijn ding te doen. Daar ontdekte ik een ander Amerika, een droom. De landschappen, de baai van San Francisco. De mentaliteit ook: een wereld van verschil met die van Texas.” “Bovendien kreeg ik er de kans een vervolg te breien aan mijn Brusselse carrière als decorateur. In de theater- en de filmwereld. Een fantastisch leven was het: werken, ontdekken, savoureren. Tot Gauthier naar Boston werd gedetacheerd. Elke week moest hij op en af pendelen. Allerminst prettig, ten langen leste

besloten we terug te keren naar Europa. Voor België waren we echter nog niet klaar. Gelukkig kon Gauthier aan de slag in het bureau van zijn firma in Edinburgh. Twee jaar zijn we er gebleven. Schotland, prachtig. De zeiltochten met mijn man langs de eilanden, de kust van Skye, onvergetelijk. Maar werk vinden was er voor mij erg moeilijk. Dus wenkte Brussel opnieuw. Ik had me negen jaar lang min of meer weggecijferd voor de loopbaan van Gauthier, het volstond.”

Horeca? België, weer thuis. Echt thuis. Toch misten Goldschmidt en haar man wat ze hadden achtergelaten. Het schitterende Californische klimaat onder meer, de natuurpracht van Schotland. Lekkere gerechten ook die ze on-

derweg hadden leren kennen en appreciëren. “De typische brunches met topproducten waar we zo konden van genieten, het was niet eenvoudig om in Brussel diezelfde atmosfeer terug te vinden. Ondertussen had Gauthier met zijn bedrijfje dit pand hier gekocht. Pand waar lang Mercerie Suetens was gevestigd, een band- en garenwinkel. Hij: ‘Ik moet er iets mee doen, interesseert het je er een project op te starten? In de horeca misschien?’ De horeca, dat zag ik helemaal niet zitten. Maar tegelijkertijd had dit gebouw – van de hand van architect Leon Delune, met beschermde gevel – iets wat me inspireerde. Meer en meer liep ik er warm voor. Onze vraag om de bestemming van het gebouw te veranderen, viel bij de gemeente echter aanvankelijk in dovemansoren. Blijkbaar hadden ze angst dat het de zo-


BDW 1406 PAGINA 25 - DONDERDAG 12 DECEMBER 2013

“De zoektocht naar de producten was verrijkend. We vonden koffie bij een kleine Napolitaanse branderij, organisch gekweekte thee uit India, en Schotse zalm van een kwekerij aan het overweldigende Loch Lomond”

ontbreekt. Een zaak met standing, maar allerminst exclusief, toegankelijk. Waar vriendinnen kunnen bijkletsen, oma’s met hun kleinkinderen kunnen komen verpozen, studenten ontstressen. Bij een heerlijk kopje koffie of thee, een gebakje, een lekker hapje. Met een vriendelijke, gepersonaliseerde bediening. Kwaliteit, schoonheid, gemoedelijkheid en warmte in één. Met respect voor wat geweest is, ook door de naam: La Mercerie.”

Verrijkend Een idee is één ding, het daadwerkelijk verwezenlijken is andere koek. Het is gebeurd met vallen en opstaan. “In november van vorig jaar ben ik begonnen met het decor uit te werken. Vertrekkend van de rijke picturale geschiedenis van het porse-

Linnenkast ontmanteld In elk detail van La Mercerie is ontzettend veel liefde gekropen. Tot de bloemen in porselein toe, die Goldschmidt eigenhandig gebakken en beschilderd heeft. “We zijn werkelijk vertrokken van nul. Alleen deze ruimte was er. Met gelukkig een prachtige parketvloer, die we helemaal opnieuw in de was hebben gezet. Het was denken, puzzelen, wikken en wegen, doen. Zo hebben we bijvoorbeeld een enorme linnenkast die ik bij een antiquair heb gevonden, ontmanteld. Het binnenwerk hebben we omgevormd tot een open buffetkast, het kader en het dak gebruik, voor het aanrecht van de open keuken”.

lein van Sèvres. Een geschiedenis die teruggaat tot de periode van Lodewijk XV en Madame de Pompadour. Theatrale barok, maar dan op mijn manier. Met de hulp van twee vriendinnen ben ik daarop beginnen schilderen en construeren. Banken in hout en stuc. Plafondschilderingen van engeltjes die aan het koken en het smullen zijn. Speels. Waarbij ik heb mogen rekenen op de steun van het Théâtre National, waarvoor ik lang geleden nog had gewerkt en dat me een deel van zijn ateliers ter beschikking heeft gesteld. Daar heb ik de plafondschilderingen op de grond kunnen uitwerken, waarna we ze hier aan het plafond hebben gekleefd.” “Dat was het decoratiegedeelte, mijn beroep. Iets waar ik mee vertrouwd was. Maar al wat met horeca te maken heeft, was helemaal nieuw voor mij. Een ontdekkingsreis die me zal bijblijven. Niet steeds positief, de papierwinkel, een kleine nachtmerrie. Voor alles en nog wat is er een document A nodig, een document B, C... De investering was ook niet niks. Gelukkig maar dat de steun van Atrium er was. Op de inrichting van de keuken en het afzuigsysteem hebben we niet beknibbeld. Dat mag ook niet, wil je kwaliteit brengen. Op andere dingen wel, de kannen, het vaatwerk, bijvoorbeeld, die komen van de rommelmarkt, de tafels uit de stock van een vriend die actief is in de cinemawereld. Het is en blijft steeds wikken en wegen tussen het beste van het beste en tegelijkertijd toch toegankelijk te zijn.” “De weg, op zoek naar de producten van kwaliteit, dat was dan weer een ander verhaal. Verrijkend. Koffie van een kleine Napolitaanse branderij – die Gauthier heeft gevonden –, organisch gekweekte thee uit India, Schotse zalm van een kwekerij aan het overweldigende Loch Lomond. Kwaliteit, artisanaal, gezond, biologisch waar het kan. Verrijkend op culinair vlak, verrijkend op menselijk vlak: iemand mogen ontmoeten, die leeft voor het product dat hij slijt, het is en blijft een ervaring die je in het leven iets bijbrengt.” “Met La Mercerie willen Gauthier en ik indrukken, smaken, sensaties en gevoelens samenbrengen en delen, waarvan we in onze jaren in het buitenland hebben mogen van genieten. Een ambitie, een voorrecht. Bedoeling is bovendien niet alleen een handelszaak uit te baten, met een kleine ploeg, ook een ruimte te creëren voor ontmoetingen, al dan niet officieel. De dinsdag en de woensdag. Daarom zullen we aanvankelijk enkel in de weekeindperiode – vrijdag, zaterdag, zondag – voor het cliënteel geopend zijn, de dinsdag en de woensdag willen we voorbehouden voor ontmoetingen, hetzij privé, hetzij officieel.” “De dagen dat we geopend zijn, serveren we ontbijt in de voormiddag, vervolgens kleine hartige hapjes tot zes uur en om vier uur in de namiddag gebak. Zout en zoet. Dat alles geïnspireerd door wat we hebben mogen proeven in de States, in Engeland, in Schotland. Onder meer bij Chez César in Berkeley, gelegen vlak naast het instituut van Alice Waters, Chez Panis. César die ons steeds weer wist te verblijden met Spaanse specialiteiten.” “De gerechtjes zullen bereid worden door Laura Harris, een jonge Engelse vrouwelijke chef, die de helft van haar leven in Frankrijk heeft gewoond. Engeland, Frankrijk, Schotland, Italië, de Verenigde Staten... La Mercerie is helemaal geënt op het kosmopolitische Brussel. Net als mijn familie. Mijn grootvader van moeders kant was een Tsjech, mijn grootmoeder van vaders kant is Nederlandse.” 

Karel Van der Auwera

La Mercerie, Vergniesstraat 2. Vrijdag van 8u30 tot 18u, zaterdag en zondag van 9u tot 18u.  De hele reeks nalezen? www.brusselnieuws.be/ingesprekmet

3 VRAGEN AAN FRANS DE CLERCQ

Frans De Clercq: “Tijdens de lessen Grieks in het middelbaar straalde de zon.”

Rebetika voor een beter Griekenland BRUSSEL – Kunstgalerij Art Base is mettertijd uitgegroeid tot een ontmoetingsplaats voor Griekse muziekliefhebbers die er komen genieten van de sfeervolle rebetika-avonden. Eigenaar Frans De Clercq heeft niet alleen een zwak voor de hele Griekse cultuur maar is zelf ook een bouzoukispeler. Sinds een paar jaar organiseert hij benefietconcerten voor zijn tweede vaderland onder de noemer Music4Greece. Wat is het idee achter Music4Greece? Frans De Clercq: “In Griekenland zijn de noden nog steeds zeer groot. Vooral de gezondheidszorg is een probleem. Het land kent het hoogste verbruik van medicijnen. Mensen hebben hier tegenwoordig echter het geld niet meer voor. Daarom zijn er bijvoorbeeld dokters en apothekers die gratis helpen in ziekenhuizen en enkel nog werken met witte producten en niet de duurdere merkenmedicatie. Wij willen ons steentje bijdragen. De volledige opbrengst van deze optredens gaat naar een lokale hulporganisatie.” Vanwaar je sterke interesse voor Griekenland? De Clercq: “Op de middelbare school volgde ik Grieks en Latijn. We waren soms hele lessen bezig met een enkel zinnetje. Wat mij opviel, was dat de pagina’s met het Latijnse alfabet veel donkerder leken. Op de

Griekse bladzijden daarentegen straalde als het ware de zon. Dus verdiepte ik mij in de Griekse taal en cultuur. Via de poëzie kom je dan automatisch bij de muziek terecht en dankzij het werk van Theodorakis belandde ik bij de rebetika.” Rebetika kende een zwaar politiek geladen geschiedenis en werd zelfs verboden. Wat is de actuele betekenis? De Clercq: “Sommigen gaan zo ver te beweren dat rebetika de muziek is voor de huidige crisis. Persoonlijk vind ik dat wat extreem. Wel blijven bepaalde thema’s geldig. Daarom waag ik mij momenteel met mijn groep aan Nederlandse vertalingen van rebetikaklassiekers. De originele versie van bijvoorbeeld Als Ik Heroïne Pak dateert van zowat tachtig jaar geleden maar is helaas brandend actueel. In Griekenland kent iedereen trouwens nog die nummers uit het repertoire, ook de jongeren. Ze groeien er mee op want deze liederen worden gezongen tijdens studentenfeestjes of op verjaardagen.” George Tonla Briquet Music4Greece: 13/12, 20u (Art Base, Zandstraat 29, 1000 Brussel). Op 08/02 organiseert Frans De Clercq een concert van Elly Paspala en Takis Farazis in BOZAR (een ode aan Manos Hatzidakis). Meer info op www.art-base.be

Jong N-VA deelt emmers uit. Jong N-VA Brussel heeft tijdens de opening van het langverwachte Fin-de-Sièclemuseum emmers uitgedeeld om het water op te vangen in de lekke federale musea. Meer dan één federaal museum kwam de jongste maanden negatief in het nieuws met als triest hoogtepunt de prestigieuze Rogier van der Weydententoonstelling die amper open was en al terug dicht moest. De jongeren vragen een grondige renovatie van de bestaande musea, een betere ontsluiting van de collecties en digitalisering. n Constant met feministische bril. V/J14 kijkt kritisch naar onze verwachtingen als technologiegebruikers om voortdurend met elkaar verbonden te zijn, liefst met al onze apparaten. V/J14 is de veertiende editie van Verbindingen/Jonctions die loopt van 12 tot 15 december. Een van de (vele) vragen van de brainstorm luidt: waarvoor staan begrippen als gastvrijheid, hulp en dienstverlening in een digitale netwerkomgeving? Uitgenodigd zijn: geek-kunstenaars, technofanaten, queer-academici, gsm-flashers, archivarissen, activisten en niet in het minst heel gewone mensen. Meer info op vj14.constzantvzw.org. n Thibet wint Kampioenschap van Brussel. Het Kampioenschap van Brussel is een wedstrijd voor jong muzikaal talent uit de hoofdstad, de organisatie is in handen van Jeugd en Stad (JES) en de Rockfabriek. Thibet combineert volgens JES “zachte pop met een DV vleugje melancholie en een stevige podiumprésence.”

CULTUUR   KORT

veelste pittabarak in de buurt zou worden. Of de zoveelste tent die ’s avonds mogelijk voor overlast zou kunnen zorgen. Uiteindelijk hebben we de gemeente toch over de streep weten te trekken, ervan kunnen overtuigen dat we met onze horecazaak een meerwaarde willen bieden. Iets in de Weense en Parijse traditie, waar het Brussel toch op vele plekken aan


BDW 1406 PAGINA 26 - DONDERDAG 12 DECEMBER 2013

Rolstoeltennis > Joachim Gérard haalt onverhoopte derde plaats op wereldranglijst

BDWSPORT

‘De kers op de taart was enorm’ BRUSSEL – Joachim Gérard (25) bestormt de wereld van het rolstoeltennis. Hij werd in 2005 en 2006 al wereldkampioen met de Belgische ploeg, maar toch verbaast hij zichzelf. Gérard klom op tot de derde plaats vande wereldranglijst en haalde de finale van de masters. De ambitie is groot, de motivatie is enorm. Het nieuwe seizoen mag beginnen.

“Ik pik sporten gemakkelijk op omdat mijn ouders altijd veel met mij hebben gesport,” vertelt Gérard. “Ze hebben me nooit behandeld als een gehandicapte. Ze pasten de sporten wel wat aan, maar ze betuttelden me niet. Ik wou altijd zelfstandig zijn en wou steeds bewijzen dat ik het kon. Mijn handicap is zwak: ik liep polio op toen ik negen maanden oud was, waardoor ik een beperking heb aan mijn rechterbeen. Maar ik kan nog stappen. Ik vind het goed dat men mij moeite liet doen om te sporten, het heeft weinig nut het te gemakkelijk te maken.” De ontdekkingsreis langs de verschillende sportdisciplines leidde naar een zwemcarrière. Gérard trok tijdens zijn puberjaren tot vijf keer per week naar het zwembad en zwom op een redelijk hoog niveau. Maar de sportliefhebber ontdekte op zijn twaalfde ook tennis en moest na verloop van tijd kiezen. “Ik heb voor tennis gekozen omdat ik daarin meer mogelijkheden zag. In het zwemmen had ik het nadeel dat ik in een te zware handicapcategorie werd ondergebracht. En met tennis had ik meer kans om mijn droom waar te maken: de Olympische Spelen halen. Dat bewezen we met de nationale ploeg. In 2004 werden we derde op het wereldkampioenschap voor ploegen bij de junioren, en in 2005 en 2006 wonnen we. Dat waren prachtige momenten. Vooral 2005 was zeer emotioneel. Ik heb echt geweend van vreugde.” Gérard bewees dat hij het potentieel van een topper had en voerde zijn trainingen gevoelig op. Hij kreeg het statuut van sportbelofte op school en sprong van vier naar tien trainingsuren per week. Het was zwaar, maar hij boekte wel vooruitgang en mocht in 2008 voor het eerst naar de Olympische Spelen, in Peking. “Het betreden van het stadion tijdens de openingsceremonie was het mooiste moment uit mijn carrière. Honderdduizend mensen kijken je aan, al dat spektakel, fantastisch! De vreugde die het mijn ouders en mijn broer gaf, maakte er een speciaal moment van. Ik zal het nooit vergeten.” “Ook de aanloop naar de Spelen staat in mijn geheugen gegrift. Het BOIC vereiste een top zestien plaats op de wereldranglijst, maar ik was pas zeventiende. Toen ze me belden dat ik mee mocht, beleefde ik een moment van groot geluk. Ik was de maanden daarvoor naar Japan en allerlei Zuid-Amerikaanse landen getrokken om er tijdens tornooien de nodige punten te sprokkelen. Ter plaatse heb ik niet ontgoocheld. Ik geraakte tot in de achtste finales en werd uitgeschakeld door een topper.”  

Agressiviteit intomen De droom die Gérard in China beleefde, voedde zijn ambitie om terug aan zo’n groot evenement deel te nemen. En deze keer moest

Joachim Gérard: “Volgens velen was dit een superseizoen, maar ik ben minder enthousiast. Het was goed, ja. Maar dan vooral het sluitstuk.”

“Mijn familie leeft echt met mij mee, ik ben fier op hen. Zij hebben een belangrijk aandeel in mijn succes” hij naar huis keren met metaal rond zijn nek. Maar de ontwikkeling van de tennisser stagneerde lichtjes en de ambities moesten bijgesteld worden. Hij was ondertussen ook intensiever met zijn studies bezig. “Ik had dertig uur les per week en mijn trainingen vielen terug tot een viertal per week. Dat was een keuze die ik had gemaakt. Ik vind dat je naast je sportcarrière een alternatief moet hebben. Je weet nooit wat er gebeurt.” “Ik werd bij deze keuze gesteund door mijn familie en trainers. Ik word zeer goed omkaderd. Ik heb een uitstekende coach en physical coach, en Dominique Monami brengt me veel bij als mental coach. En dan is er mijn familie: ze leven echt met mij mee, ik ben fier op hen. Zij hebben een belangrijk aandeel in mijn succes. Meer dan 50 procent. Zeker.” De studies zorgden voor een balans in het leven van Gérard. Hij is iemand die graag met zijn hoofd werkt – sudoku’s en hoofdbrekers hebben weinig geheimen voor hem – en dat

‘MISVERSTANDEN UIT DE WERELD HELPEN’ Sporten voor mensen met een beperking zitten in de lift. De Paralympics halen het televisiescherm en een sportster als Marieke Vervoort wordt regelmatig uitgespeeld als uithangbord. Ook Gérard is in de ogen van velen een voorbeeld. “De blik op sporten voor mensen met een beperking is volgens mij veranderd. Mijn doel is mijn sport onder de aandacht te brengen. Veel mensen zijn fier op mij en ik zou fier zijn als ik de zaken in beweging kon zetten. Ik wil ook dat anderen geen moeilijkheden kennen om hun sport te beoefenen. Mensen met een beperking werden al eens geweigerd op een tennisclub omdat men schrik had dat ze de velden zouden beschadigen. Dergelijke misverstanden wil ik uit de wereld helpen.”

helpt hem ook op het tennisveld. Al is datzelfde kopje ook een belangrijk werkpunt.

© MARC GYSENS

“Die studies zetten je met je voeten op de grond. Mijn mentale kracht is wel iets waar ik aan moet werken. Ik moet constant leren presteren, mijn goede prestaties herhalen. Daarvoor is mijn opslag mijn grootste wapen. Ik heb een van de beste – volgens sommigen zelfs de beste – service. Verder ben ik een agressieve speler die graag aanvalt. Maar ik moet me bij momenten leren intomen.” Afgelopen seizoen zette Gérard een grote stap vooruit. Al de toppers begonnen hun seizoen in januari, maar hij volgde pas in mei. In 2012 had hij zijn studies namelijk even on hold gezet om zich te plaatsen voor de Paralympics in Londen, waarin hij ook is geslaagd. Begin 2013 haalde hij die verloren tijd in: hij werkte zijn stage af en leverde zijn eindwerk in. Wat volgde was een topseizoen. “Volgens velen was dit een superseizoen, maar ik ben minder enthousiast. Het was goed, ja. Maar dan vooral het sluitstuk. De taart was niet zo groot, maar de kers was enorm. Tijdens de masters heb ik vijf matchen op topniveau gespeeld, dat is sterk. Ik heb dit seizoen wel met hoogtes en laagtes gepresteerd, maar ik word wel constanter.” “Door een goed half jaar sta ik nu derde op de wereldranglijst. Dat motiveert me enorm. Ik heb getoond dat ik het hoogste niveau aankan en ik heb zeker nog progressiemarge. Ik kan niet wachten tot wanneer het seizoen begint. In januari trek ik naar de Australian Open.”   Tim Schoonjans


De zwaarste cross van het land BRUSSEL – Crosslopers trekken op 22 december terug massaal naar het park van Laken. Daar wacht hen de zwaarste cross van het land, die ook voor heel wat recreanten een grote uitdaging is.

Brusselaar Simon Petitjean op een plaats in de top tien. In zijn eerste cross bij de junioren in Roeselare eindigde hij op een mooie vijftiende plaats.

De sterkste wint Het loodzware parcours in het park van Laken wordt al op donderdag 19 december ingelopen door scholieren, die in verschillende leeftijdscategorieën lopen. Maar het zware loopgedruis volgt op zondag. Personen met een beperking gaan om elf uur van start, gevolgd door de verschillende jeugdcategorieën.

Mikken op top tien Sporters die in niet-competitieverband lopen, maar toch willen proeven van dit knappe parcours, kunnen terecht bij de Gaston Roelants vijf (start om kwart na elf ) en tien (start om twaalf uur) kilometer. Inschrijven kan op de website van de Running Tour (9 euro voor de vijf kilometer en 13 euro voor de tien kilometer). Ter plaatse kan men ook nog inschrijven, maar dan wordt wel 3 euro extra gevraagd. Vanaf twaalf uur begint het grote werk. Te beginnen met de cadetten, scholieren, junioren en gevolgd door de senioren en masters. Onze nationale toppers ziet u hier allemaal (gratis) aan het werk. Bij de junioren mikt

“In Brussel loop ik altijd wel goed,” aldus de 17-jarige Petitjean. “Dan begint mijn crossseizoen pas echt. Deze cross staat bekend als de zwaarste van de competitie. Bij de junioren is een rondje één kilometer lang, bij de senioren is dat anderhalve kilometer. Maar de samenstelling van het parcours is vrijwel hetzelfde: de helft omhoog en de andere helft omlaag. En het is niet omdat je aan het dalen bent, dat het gemakkelijker is. Want je hebt dan de indruk dat je kunt recupereren, maar als je een goed resultaat wilt halen, moet je je tempo onderhouden.” “Het zwaarste aan Brussel is dat je er nooit echt kunt uitblazen. Rustpunten zijn er niet echt. Bij cross komt niet zoveel tactiek kijken, normaal gezien wint de beste. En in Brussel wint sowieso de sterkste.” 

TimSchoonjans

Meer informatie op www.sport.be/ lottocrosscup/2013/nl/ brussel/ en op www.sport.be/ runningtour/10kgastonroelants

SPORT KORT

La Ronde de Metz heeft de Europabeker petanque gewonnen. Wat dat met Brussel te maken heeft? Wel, hun ploeg is voornamelijk samengesteld uit Belgische spelers, waaronder onze stadsgenoot JEAN-FRANÇOIS HEMON. Metz won de beker voor het tweede jaar op rij dankzij 23 zeges in 23 wedstrijden tijdens het beslissende tornooi in het Nederlandse Utrecht. ■ Europese ambities vindt men ook bij tafeltennisclub LOGIS OUDERGEM. Zij nemen het komende zaterdag in de derde ronde van de Europese ETTU beker op tegen het Tsjechische El Nino Praha. De eerste opslag wordt om 16 uur gegeven. Tickets kosten 10 euro voor volwassenen en kinderen jonger dan twaalf jaar mogen gratis binnen. ■ Voor racketsport moet u diezelfde zaterdag ook in Anderlecht zijn. Daar organiseert BADMINTONCLUB BAD79 haar 23ste nationale jeugdtornooi waar spelers zullen uitkomen in de -9, -11, -13, -15 en -17 categorie. Het tornooi start om negen uur en zal omstreeks zes uur afgelopen zijn. ■ Komende dinsdag (17 december) presenteert KLIMCLUB BROCKZAAL in samenwerking met klimfederatie De Natuurvrienden de documentaire ‘Opstart van een klimschool in Bolivia’. Daarin wordt de avontuurlijke reis van acht Vlaamse jongeren getoond die in Llalluaga een klimschool oprichten. Afspraak om zeven uur (gratis) in de Werkhuizenstraat nummer 3/5 in Molenbeek. ■ Klimmen zal tijdens de komende kerstvakantie zeker en vast op het programma staan in een van de vele SPORTSTAGES die in Brussel georganiseerd worden. Kinderen van 2,5 tot 18 jaar kunnen in zowat al de gemeentes terecht voor leuke stages en activiteiten. Er is ook een aanbod gsporten. Let wel: de tijd dringt, want er zijn al heel wat plaatsen ingenomen. Meer informatie vindt u op de website van de Vlaamse Gemeenschapscommissie. Ook heel wat sportclubs zetten stages op poten. Zo organiseert Seth Nkandu een kerststage met zijn voetbalacadeTS mie.

Volgens een wetenschappelijk onderzoek beroert Royal Sporting Club Anderlecht rond de 700.000 zielen. Het zijn er meer. Het getal weerspiegelt uitsluitend de sympathisanten. Het aantal dat Anderlecht geen warm hart toedraagt, is ongetwijfeld ook groot, maar zij volgen paars-wit ook. De fans en de voetballiefhebbers zien de buitenkant. De volle stadions, de triomfen, het verlies, de doelpunten, de breed uitgesmeerde publicaties en programma’s over de club in de media, de dure auto’s, de glamour en de glitter. Toch speelt de club een belangrijke rol in de gemeenschap. Niet alleen voor de talrijke fans die RSCA telkens weer verzamelt maar ook achter de schermen, wanneer en waar weinigen het zien. RSC Anderlecht is de eerste Belgische profclub met een uitgeruste blindentribune. Mindervalide supporters hebben sinds enkele jaren een betere en meer comfortabele tribune waar ze beschut en veilig van de wedstrijd kunnen genieten. Samen met buurthuizen worden er wekelijks trainingsessies georganiseerd voor kinderen onder leiding van trainers en opvoeders van RSCA. Daar blijft het niet bij. Zo organiseert Royal Sporting Club Anderlecht, in samenwerking met het Koninklijk Atheneum Leonardo Da Vinci van Anderlecht en de Gemeentelijke administratie, voetbaltrainingen en schoolse en pedagogische ondersteuning aan kinderen uit kansarme wijken. De kinderen dragen trots de paars-witte kleuren van de club en voetballen in een regionale competitie. De speciaal hiervoor opgerichte vzw verzekert bovendien een schoolse opvolging en twee voetbaltrainingen per week. Voetballen, studeren, omkaderen en volwaardige en verdraagzame burgers worden. Dat is Sporting Anderlecht aan zijn stand verplicht. De club is dan ook vanuit de gemeenschap ontstaan. Enkele jaren geleden werd de RSCA ConCA

© DIETER VANDERLINDEN

Crosscup Brussel

Voetbalclubs zijn geen geldbeluste robotten

RS

Brussels Gay Sports heeft terug gescoord met Swim for Life. Ze organiseren de zwemmarathon al sinds 1996 en ontvingen begin deze maand opnieuw heel wat deelnemers in het Victor Boinzwembad in Sint-Gillis. Het ingezamelde geld gaat naar projecten die zich bezighouden met de preventie en de bestrijding van aids. Dit jaar gaat een deel van de bijdrages bijvoorbeeld naar een project in Burundi, om er mensen met aids drie jaar lang te begeleiden. TS

ESTAFETTE > DAVID STEEGEN

©

@swimforlife_be Swim for Life 2013: €46,000 and counting... THANK YOU to all participants, contributors and volunteers! See you again on November 30, 2014!

© SASKIA VANDERSTICHELE

BDW 1406 PAGINA 27 - DONDERDAG 12 DECEMBER 2013

stant Vanden Stock Foundation opgericht om de steun aan minderbedeelden gevoelig te verbeteren, maar vooral te structureren. De oprichting van de Foundation is ook een eerbetoon aan de legendarische voorzitter Constant Vanden Stock. De man hielp veel mensen en organisaties. In alle stilte. De ‘Foundation’ ijvert, net als Vanden Stock zaliger, om het leven van kansarmen en mensen in nood gevoelig te verbeteren dankzij gerichte acties. Jaarlijks worden opvallende evenementen ingericht waarvan de opbrengsten integraal naar steunprogramma’s gaan. Zo helpt de RSCA Constant Vanden Stock Foundation het kinderziekenhuis Koningin Fabiola om erg dure apparatuur aan te schaffen die het leven verlicht van jonge kinderen die aan verschrikkelijke ziekten lijden. Zelfs het Purple Talents programma, in het leven geroepen om topvoetbal en studies te combineren, dat een honderdtal talentvolle voetballers helpt om hun secundair onderwijs af te werken, is een blijk van gemeenschapszin. De sociale betrokkenheid van RSCA scherpt de bewustwording van de voetbalsterren aan. Silvio Proto schenkt elk jaar speelgoed aan de kindjes die maanden- en soms jarenlang aan het ziekbed gekluisterd zijn. Kapitein Guillaume Gillet helpt ook. Mbark Boussoufa, voormalige RSCA-ster, heeft, onder de invloed van de club een eigen Foundation opgericht om Marokkaanse jongeren te ondersteunen. De voorbeelden zijn legio. Voetballers en voetbalclubs zijn geen geldbeluste robotten. Integendeel. Elke zichzelf respecterende voetballer ondersteunt één of ander goed doel. Niet meer dan normaal. Voetbal is van en voor iedereen. RSC Anderlecht ook.

David Steegen is persverantwoordelijke van voetbalclub RSC Anderlecht

REDACTIE BRUSSEL DEZE WEEK Flageyplein 18, 1050 Brussel, 02-226.45.40, fax 02-226.45.69, info@bdw.be, www.bdw.be. ABONNEMENTEN Josiane De Troyer (abo@bdw.be), 02-226.45.45, fax 02-226.45.69. Gratis binnen het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. Rest van België 15 euro per jaar; IBAN: BE07424552982266, BIC: KREDBEBB van Brussel Deze Week vzw. Buiten België 25 euro per jaar. OPLAGE 70.490 exemplaren. PROMOTIE EN DISTRIBUTIE Ute Otten, Anne Burger, Maurice Droogh. ADVERTISING MANAGER Lisa Decrick: 02-226.45.41, 0477-97.21.27, fax 02-226.45.69. MARKETING MANAGER Frederik Welslau. HOOFDREDACTIE Anne Brumagne. COÖRDINATIE Kim Verthé. EINDREDACTIE Ken Lambeets (eindredactie@bdw.be). VORMGEVING Peter Dhondt. REDACTIE Jean-Marie Binst, Christophe Degreef, Bettina Hubo, Patrick Jordens, Steven Van Garsse, Danny Vileyn. BRUSSELNIEUWS Kris Hendrickx (nieuwsmanager), Sandra Schreurs (projectcoördinator), Jelle Couder, Goele de Cort, Eric Vancoppenolle, Laurent Vermeersch. REDACTIESECRETARIAAT Isabelle De Vestele, Gerd Hendrickx. MEDEWERKERS Michaël Bellon, An Devroe, Eva Hilhorst, Ilah, Wauter Mannaert, Francis Marissens, Karolien Merchiers, Niels Ruëll, Bruno Schols, Tim Schoonjans, David Steegen, Benjamin Tollet, Georges Tonla Briquet, Nick Trachet, Steven Vandenbergh, Karel Van der Auwera, Bram Van de Velde, Matthias Vanheerentals. FOTOGRAFEN Bart Dewaele, Sander de Wilde, Anja Galicia, Marc Gysens, Ivan Put, Herman Ricour, Dieter Telemans, Saskia Vanderstichele, Jo Voets. FINANCIËLE ADMINISTRATIE Manu De Hertogh. VERANTWOORDELIJKE UITGEVER Anne Brumagne, BDW, Flageyplein 18, 1050 Elsene. ALGEMENE DIRECTIE Marijke Vandebuerie. Brussel Deze Week wordt gedrukt op de persen van de nv Roularta, Meiboomlaan 33, 8800 Roeselare en wordt gesubsidieerd door de Vlaamse Gemeenschap en de Vlaamse Gemeenschapscommissie.

ONS MAILEN? Al onze mailadressen zijn volgens dezelfde structuur opgebouwd: voornaam.naam@bdw.be (losse bestanddelen van voornaam of naam aan elkaar, en zonder trema’s, verbindingsstrepen en andere tekens).

BDW - editie 1406  

Brussel Deze Week van 11 december 2013

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you