Page 1

© SANDER DE WILDE

kunstenfestivaldesarts: zeven markante deelnemers En ook: Daan, Mitch Epstein en Het Grote Ongeduld!

02 05 13

AFGIFTEKANTOOR BRUSSEL X P303153

SPORTIEVE EN MUZIKALE MARS

BRUSSEL – Afgelopen zondag vond de 34ste editie van de Zoniënmars en de allereerste Zoniënklanken plaats, een wandel- en muziekevenement in het Zoniënwoud. De wandelaars konden kiezen uit vier routes van tussen de KL 5 en de 25 kilometer. Zoniënklanken zorgde voor muzikale intermezzo’s in het bos. In totaal trokken 1479 deelnemers de wandelschoenen aan, zo’n 500 meer dan vorig jaar. 

Fiscaliteit > Schaarbeekse agent zoekt verborgen verbouwingen tijdens adrescontrole

Jacht op kadastraal inkomen SCHAARBEEK - De gemeente Schaarbeek trekt sinds januari op pad om het huizencomfort te controleren met het oog op een herschatting van het kadastraal inkomen. Het gemeentebestuur wil zo meer geld in het laatje krijgen. Opmerkelijk: de controles vinden plaats tijdens de domicilie-inspectie.

W 

ie verhuist, krijgt de wijkagent op bezoek. Die gaat na of er geen sprake is van domiciliefraude, of de nieuwe bewoners wel degelijk de woning betrekken. Voortaan gaat de gemeente Schaarbeek, tijdens die adresinspectie, controleren of het kadastraal inkomen (KI) nog in overeenstemming is met de huidige staat van de woning. Het KI is de geschatte huurinkomst in 1975. Een algemene aanpassing van het KI, een zogenaamde perequatie, is er sindsdien niet meer geweest in ons land. Het KI kan wel aangepast worden in individuele gevallen, bij verbouwing bijvoorbeeld,

maar dat gebeurt zelden. Tussen 2011 en 2012 is het totale belastbaar KI in het Brussels Gewest met amper 0,06 procent toegenomen. De kadastrale fiches van vele woonhuizen in Brussel stemmen echter niet overeen met de staat van het huis. In Schaarbeek bijvoorbeeld bevindt maar liefst een derde van de huizen zich in de categorie ‘klein comfort’. De huizen hebben geen badkamer, douche of centrale verwarming. Tenminste op papier. De gemeente Schaarbeek vermoedt dat veel van die huizen intussen verbouwd zijn en dat een herschatting van het KI dus op haar plaats is. Daarnaast zijn tal van huizen in

Schaarbeek opgedeeld in kleinere appartementen, is er bijgebouwd, of zijn zolder en kelder ingericht, zonder dat gemeente of kadaster op de hoogte werden gebracht. Eigenaars zijn wettelijk verplicht om grote aanpassingen aan hun huis door te geven, maar de meeste eigenaars houden die liever stil. Alleen bij een stedenbouwkundige vergunning ontsnappen ze niet aan een mogelijke herschatting door het kadaster. Maar daar komt nu dus in Schaarbeek verandering in. Wijkagenten die het adres controleren bij een domiciliewijziging krijgen sinds begin dit jaar een extra formulier mee waarbij ze moeten controleren of er een badkamer is, centrale verwarming, en of het huis is opgedeeld in verschillende wooneenheden. En zo ja of die appartementen een eigen badkamer en keuken hebben. Tegelijk kijkt de wijkagent na of er geen sprake is van een flagrante bouwovertreding.

Een derde van de woningen in Schaarbeek heeft geen badkamer of centrale verwarming. Tenminste op papier.

Schaarbeek voert de verhoogde controles niet zomaar door. Het is de federale overheid die het KI bepaalt, maar het zijn de gemeentebesturen die er de belastingen op heffen. Zij hebben dus alle belang bij een verhoging van het KI. In het Brussels Gewest is de onroerende voorhef-

fing de voornaamste bron van gemeentelijke inkomsten. In Schaarbeek alleen al levert dat veertig miljoen euro per jaar op. De gemeente zit op droog zaad en hoopt dat de herschatting van het KI extra geld in het laatje kan brengen, zeker nu is gebleken dat de taks op het opdelen van huizen die de gemeente had ingevoerd, botst op wettelijke bezwaren. Schepen van Financiën Denis Grimberghs (CDH): “We gaan uit van 2,5 procent meerinkomsten per jaar door een correcter KI.” Grimberghs heeft ook beslist om de dienst Financiën de versterken met extra personeel, waaronder een kadastraal inspecteur. Vorige week bleek al dat de opcentiemen op de onroerende voorheffing in Schaarbeek met 13 procent omhoog gaan. De gemeente is daarmee recordhouder van het Brussels Gewest. Steven Van Garsse

N° 1376 VAN 2 TOT 9 MEI 2013 ¦ WEEK 18: WEEKBLAD, EEN UITGAVE VAN VZW BRUSSEL DEZE WEEK, FLAGEYPLEIN 18, 1050 ELSENE, REDACTIE: 02-226.45.40, ABONNEMENTEN: 02-226.45.45, E-MAIL: INFO@BDW.BE, WWW.BDW.BE


BDW 1376 PAGINA 2 - DONDERDAG 2 MEI 2013

OPMERKELIJK © ECOLOJ

Uitgelicht > Piet Van de Craen (VUB) over voordelen van meertalig onderwijs

DE ‘PERSOONLIJKE’ PETITIE VAN DUFOURNY ELSENE – Burgemeester Willy Decourty (PS) zegt dat de petitie van zijn schepen Dominique Dufourny (MR) tegen de vertramming van bus 71 “een persoonlijk initiatief is, maar niet in tegenspraak met het standpunt van het schepencollege.”

‘Prestaties van zwakke leerlingen worden beter’ BRUSSEL – Piet Van de Craen, hoogleraar aan de VUB, raakt steeds meer overtuigd van de positieve gevolgen van meertalig onderwijs: de kinderen leren sneller een tweede taal, hun moedertaal lijdt er niet onder, en in het algemeen worden ze betere ‘leerders’, vooral in rekenen. “De kloof tussen zwakke en sterke leerlingen verkleint.”

tuinscholen gaven een beperkt aantal vakken in het Frans of het Engels. In Brussel liet Vandenbroucke die experimenten niet toe vanwege het grote aantal anderstaligen. In Brussel bestaat vandaag dan ook alleen Stimob (Stimulerend meertalig onderwijs Brussel), een initiatief uit 2000 van professor Van de Craen en enkele scholen van het gemeenschapsonderwijs. Tien lagere scholen en een atheneum gebruiken de

aanbieden. Op voorwaarde dat ze parallel ook het gewone, Nederlandstalige traject aanbieden. Voor het basisonderwijs verandert er dus niets. “Jammer,” vindt Van de Craen. “Men begint beter bij het basisonderwijs, ik vermoed dat sommige politici nog altijd vrezen dat de kennis van het Nederlands erdoor wordt aangetast.” Volgens Van de Craen, die de tweetalige experimenten in Brussel van

Yves Rouyet, gemeenteraadslid in Elsene voor Ecolo, heeft vragen bij de petitie die schepen van Handel Dominique Dufourny (MR) rondstrooit op de Elsensesteenweg. Dufourny verzet zich tegen de komst van een tram in de plaats van de druk gefrequenteerde buslijn 71, een plan van de MIVB. Volgens Rouyet is de petitie niet verstandig omdat ze onverenigbaar zou zijn met Dufourny’s ambt. “U bent schepen van alle inwoners en niet alleen van de handelaars van de Elsensesteenweg. Het is toch wel een beetje bizar dat u als schepen voor Handel deze mensen aanspreekt om de petitie te tekenen. Men kan zich algauw verplicht gaan voelen.” Maar wat is het standpunt van het college nu over tram 71?

H 

Gewoon geen goed idee

DE WEEK IN BEELD DOOR JO VOETS

Burgemeester Decourty verdedigt zijn schepen. “Die petitie is een persoonlijk initiatief, en ik moei me niet met persoonlijke zaken. Toch is die petitie niet in tegenspraak met het standpunt van het college van burgemeester en schepenen.” Dat het college tegen tram 71 is, wil Decourty dan weer niet gezegd hebben. “We willen de MIVB niet hinderen, maar zij hebben hun visie, en wij hebben de onze, en wij denken dat zo’n tram gewoon geen goed idee is omdat ze de verkeerssituatie in onze gemeente zal bemoeilijken. Maar we kunnen ons natuurlijk ook vergissen.” Het moet daarbij gezegd worden dat Decourty dit standpunt altijd heeft verdedigd, en dus - net als zijn oppositie beginselvast is gebleven. Dufourny - binnen twee jaar volgt zij Decourty op als burgemeester - is minder vriendelijk voor de oppositie. Op soortgelijke opmerkingen van CDH-lid Julie de Groote antwoordt ze geagiteerd: “U wil onze motie om een metro te bestuderen niet eens steunen. U verdedigt de Elsenaars niet.” De oppositie vraagt zich af of het ooit tot een compromis komt tussen MIVB en Elsene.  Christophe Degreef

Hobbykoks uit verschillende Europese landen maken een gerecht van hun gastland met behulp van Belgische streekproducten. De glunderende Pal Milkovics heeft net vernomen dat zijn fusion-Gulyas de eerste prijs wint.

et thema tweetalig onderwijs dook afgelopen week op in verschillende Brusselse fora. De Partij van de Arbeid lanceerde een campagne om politici en onderwijsnetten ervan te overtuigen om in alle Nederlandstalige en Franstalige scholen in Brussel met tweetalig onderwijs te beginnen. Ook op het leerkrachtenparlement, dat deze week voor het eerst door de Vlaamse Gemeenschapscommissie werd georganiseerd, kwam het onderwerp ter sprake. En de VUB had donderdag een studiedag voor leraren en schooldirecties in het vooruitzicht van het nieuwe decreet XXIII. Dat moet het voor secundaire scholen mogelijk maken om vanaf

september 2014, een jaar later dan gepland, twintig procent van de lessen in een andere taal aan te bieden. Op dit moment hebben Vlaamse scholen amper mogelijkheden om tweetalig onderwijs in te richten. Volgens de taalwetten van 19621963 is de onderwijstaal immers het Nederlands. De Franse Gemeenschap laat sinds 1998 nochtans wel immersie- of tweetalig onderwijs toe. Van de vorige Vlaamse onderwijsminister, Frank Vandenbroucke (SP.A), mochten negen secundaire scholen in Vlaanderen vanaf 2008 drie jaar experimenteren met CLIL, Content and Language Integrated Learning oftewel leerstof onderwijzen in een andere taal. Die proef-

“Zelfs dyslectische kinderen zouden baat hebben bij het aanbieden van meertalig onderwijs” twee vrije uren om herhalingslessen in het Frans (of het Engels) te geven, met de CLIL-aanpak. Maar vanaf volgend jaar zullen alle secundaire scholen, ook in Brussel, tot twintig procent van het lesprogramma in een andere taal kunnen

in het begin wetenschappelijk opvolgt, is duidelijk aangetoond dat dit niet het geval is. “De kinderen leren beter Frans, zonder dat het een negatief effect heeft op de kennis van hun moedertaal.” Dit resultaat is er al vanaf twee uurtjes immersie. En

© JO VOETS


WEEKOVERZICHT

BDW 1376 PAGINA 3 - DONDERDAG 2 MEI 2013

© SASKIA VANDERSTICHELE

WOENSDAG 24 APRIL nieuw parkeerplan voor brussel-stad. Het schepencollege van Brussel-Stad keurt het nieuwe parkeerplan goed. Dit plan treedt in werking op 15 juni en brengt heel wat vernieuwingen met zich mee. Een van deze vernieuwingen is dat de bewonerskaart heel wat pak goedkoper wordt. 4G KOMT ER NIET METEEN. De invoering van 4G in Brussel wordt mogelijk bemoeilijkt door de verlenging van de huidige overgangsperiode voor gsm-stralingsnormen. De Brusselse regering wil de operatoren namelijk twee jaar langer de tijd geven om aan de stralingsnorm van 3 volt per meter te voldoen.

DONDERDAG 25 APRIL BETER REKENEN DOOR MEERTALIG ONDERWIJS. Leerlingen die tweetalig onderwijs volgen, ondervinden daar ook positieve cognitieve gevolgen van. Ze worden bijvoorbeeld beter in rekenen en wiskunde, zo blijkt op een studiemiddag van de VUB over meertalig secundair onderwijs. mivb-medewerker besmet met tbc. Een medewerker van de MIVB-veiligheidsdienst is besmet met tuberculose. Eind vorig jaar waren er al eens twee medewerkers besmet met tbc. Volgens woordvoerster van de MIVB An Van hamme zijn er echter geen redenen om te denken dat er een verband bestaat tussen beide gevallen.

Volgens hoogleraar Piet Van de Craen (VUB) zijn de hersenen van leerlingen die leren in twee talen anders georganiseerd dan die van eentalige leerlingen.

VRIJDAG 26 APRIL het geldt voor alle leerlingen, ongeacht afkomst of intelligentie.

Organisatorische kwestie De afgelopen jaren zijn ook de cognitieve resultaten van meertalig onderwijs zichtbaar geworden. “Ons eigen onderzoek en buitenlandse studies tonen aan dat CLIL-leerlingen betere scoren op rekenen en wiskunde. Het blijkt dat de breinen van leerlingen die leren in twee talen anders georganiseerd zijn dan die van eentalige leerlingen. Het vermoeden bestaat dat het ook beter lerende breinen zijn. Een gesti-

© EMMANUEL BOURGEAU

“ “

muleerd brein is er twee waard.” Van de Craen merkt dat vooral zwakke leerlingen het beter gaan doen. “De kloof met de sterke leerlingen wordt kleiner.” En ook dyslectische kinderen zouden er baat bij hebben. Tijdens het leerkrachtenparlement bleek een meerderheid van de aanwezige leerkrachten nochtans geen voorstander van tweetalig onderwijs te zijn. “Wordt er dan van ons verwacht dat we ook perfect Frans spreken? Dat is organisatorisch moeilijk haalbaar,” zei een leerkracht. Inderdaad, hoe organiseer je tweetalig onderwijs op praktisch vlak?

Het nieuwe decreet geeft immers geen extra middelen voor CLIL. Volgens Van de Craen is het een organisatorische kwestie die met wat goede wil van de schooldirecties kan opgelost worden. “Natuurlijk moeten de leerkrachten bijscholing krijgen en moet de lerarenopleiding op termijn hervormd worden.” In uitwisseling met Franstalige leerkrachten gelooft hij niet. “De experimenten daarmee zijn tot nog toe nooit goed afgelopen.”

inzamelactie voor syriË. Op de nationale actiedag voor Syrië vinden er in Brussel enkele inzamelacties plaats. Daarnaast is er om 18 uur een sit-in aan het Centraal Station. De mensen van 12-12 zamelen geld in voor de Syrische bevolking en roepen op om zwarte thee met suiker te drinken uit solidariteit.

 

ZATERDAG 27 APRIL Bettina Hubo

Ik ben verbijsterd. Die vrouwen zijn naakt en als reactie begint hij ze te schoppen.” Publicist Michel Henrion heeft geen goed woord over voor de man die de Femen-activistes aan de ULB een trap geeft nadat ze Mgr. Léonard hebben overgoten met wijwater. Hij onthult dat de man een topambtenaar is van het Waals Gewest (in On ne refait pas le Monde, RTL).

Er gebeurt in Brussel op culinair vlak zo weinig, dat elk initiatief dat inspeelt op nieuwe tendensen collectieve bijval krijgt.” Volgens culinair journalist Pieter Van Doveren is er van gastronomische vernieuwing in de hoofdstad nauwelijks sprake (in Weekend Knack).

HET WOORD

Aéroflorale

Het Brussels Gewest zet alles op alles om European Green Capital te worden in 2015 en spaart kosten noch moeite om de Brusselaar hiervoor warm te maken, bijvoorbeeld met deze Aéroflorale, een installatie van de Franse kunstenaar François Delarozière. Die maakte met zijn compagnie La Machine al eerder spectaculaire installaties in de vorm van een olifant, een diepzeevis of een reusachtige spin. Deze Aéroflorale toont hoe groene vegetatie energie kan opwekken. De ‘machine’ werd ontworpen in opdracht van Nantes, de huidige Europese groene hoofdstad. Vanaf donderdag is de constructie vier SVG dagen lang te bewonderen aan de Kunstberg.

PLAN VOOR BOUWPROJECT AAN WESTSTATION. Op het driehoekig perceel tussen de Ninoofsesteenweg, de Edmond Bonehillstraat en de Pierre Van Humbeekstraat komt mogelijk een woontoren met vijftien verdiepingen. Binnen het project van promotor Re-Vive is er ook plaats voor een hotel, een school, een crèche en een publiek toegankelijk binnenplein. Deze zomer volgt een bouwaanvraag.

1 OP 5 BUSSEN TRAGER DAN 12 KILOMETER PER UUR. Tijdens de spits halen de lijnen 61, 54, 34, 71, en 38 van de MIVB gemiddeld nog geen 12 kilometer per uur. Dat blijkt uit het antwoord van Brussels minister van Vervoer Brigitte Grouwels (CD&V) op een vraag van Jef Van Damme (SP.A). De genoemde lijnen worden op de koop toe door een vijfde van de Brusselse reizigers genomen. 54 CHAUFFEURS RAKEN RIJBEWIJS KWIJT. In de nacht van vrijdag op zaterdag moeten 54 bestuurders hun rijbewijs inleveren tijdens de Full Integrated Police Action (FIPA) in Brussel. Een persoon rijdt 148 km/u waar de maximumsnelheid 50 is. De politie controleert in totaal 9.440 auto’s op een twintigtal plaatsen in en rond Brussel.

ZONDAG 28 APRIL BEJAARDE VROUW STIKT BIJ BRAND IN UKKEL. Een 90-jarige vrouw komt om bij een woningbrand in de Winston Churchilllaan te Ukkel. De precieze oorzaak van de brand is nog niet bekend, maar het staat vast dat het vuur niet is aangestoken.   ZONIËNMARS LOKT 1.500 WANDELAARS. De 34ste editie van de Zoniënmars van Gemeenschapscentrum WaBo lokt 1.500 deelnemers naar het bos. De wandelaars kunnen kiezen uit vier routes tussen de 5 en de 25 kilometer. Onderweg zijn er muzikale intermezzo’s.

MAANDAG 29 APRIL MAN VIJF MAANDEN OPGESLOTEN IN KELDER. Een Algerijnse bouwvakker zonder papieren is na een arbeidsongeval vijf maanden opgesloten in een kelder van een Brusselse nachtwinkel. De man van 30 kreeg geen medische zorgen en is als gevolg van het ongeval doof voor het leven. De koppelbazen, die de man gerekruteerd hadden, brachten de Algerijn niet naar het ziekenhuis uit vrees voor het gerecht. Ze riskeren nu minstens vijf jaar cel.  

Samengesteld door Bettina Hubo en Milan Vranckx

MEER NIEUWS DE HELE WEEK ROND OP SURF NAAR BRUSSELNIEUWS.BE EN SCHRIJF JE IN OP DE NIEUWSBRIEF


BDW 1376 PAGINA 4 - DONDERDAG 2 MEI 2013

Minister-president Charles Picqué: “Als een nationalist niet vijandig is ingesteld, dan plooit hij zich op zichzelf terug. Dat is niet wat de Brusselaar kenmerkt. Die staat open voor de andere.”

© DIETER TELEMANS

Politiek > Charles Picqué bij zijn afscheid als minister-president van het Brussels Gewest

‘Ik ben linkser geworden’ BRUSSEL - Charles Picqué houdt ermee op als minister-president. Deze week geeft hij de fakkel door aan zijn opvolger Rudi Vervoort. De PS’er gaf het Brussels Gewest mee vorm van in de begindagen tot op de dag van vandaag. Hij belichaamt het haast. Dat hij opstapt omdat hij moe of uitgeblust is, klopt niet volgens Picqué. “Ik wil de opvolging verzekeren.”

‘A 

llez,” zegt Picqué in het achttiende-eeuwse salon met zicht op het Warandepark. “Stel u voor dat ik ministerpresident zou blijven. Dan zou ik in 2014 opnieuw de lijst moeten trekken voor de gewestverkiezingen en dan later ontslag nemen. Dat zou toch niet mooi zijn.” De wissel van de macht maakt de verkiezingen van 2014 wel spannend. Picqué heeft altijd een ruim deel van de Brusselse bevolking aangesproken. Zijn opvolger Vervoort moet nog bewijzen wat hij electoraal in zijn mars heeft. En er zijn kapers op de kust. De MR aast openlijk op het minister-presidentschap. Picqué: “De strijd tussen PS en MR zou er sowieso zijn geweest. Met of zonder mij, dat maakt niets uit.”

En toch is het ontslag van Picqué een keerpunt in de geschiedenis van het Brussels Gewest. Picqué heeft een cruciale rol gespeeld in de gewestvorming. Hij werd in 1989 de eerste minister-president van het Gewest, toen het bij wijze van spreken nog moest worden uitgevonden. Hij zou daarna nog drie Brusselse regeringen leiden. Ook de laatste regering was een bijzonder belangrijke, vindt Picqué, omdat er beslissingen zijn genomen over de nieuwe institutionele paden die het land zal inslaan. En daarbij is een bijzondere rol weggelegd voor Brussel. De staatshervorming heeft ook de Franstaligen verplicht om na te denken. De federatie

Wallonie-Bruxelles werd opgericht. Dat ging niet zonder slag of stoot. Picqué: “De federatie is opgericht om de samenwerking tussen Wallonië en de Franstalige Gemeenschapscommissie Cocof vorm te geven. Maar om eerlijk te zijn: ze had ook een andere bedoeling, namelijk het Gewest bevestigen als deelstaat. Ook aan Franstalige zijde zit niet iedereen op dezelfde lijn over de toekomst van België en zijn er voorstanders van een sterke Franse Gemeenschap. Daar hebben we komaf mee gemaakt. De federatie legt het zwaartepunt bij de gewesten.” “Het is niet alleen een intra-francofoon verhaal. Het is ook een boodschap aan Vlamingen die uit zijn op institutionele avonturen, die van

“Godsdienst is maar één component van die Brusselse heterogeniteit”

Brussel een aanhangsel willen maken van Vlaanderen.” “Dit gezegd zijnde zie ik Brussel toch vooral als knooppunt en niet als knelpunt. Niets staat het Brussels Gewest in de weg om ook met Vlaanderen samen te werken. We hebben onlangs een protocolakkoord ondertekend tussen de drie gewesten over ruimtelijke ordening.” Voor sommigen is de toekomst van Brussel die van de

volledige autonomie, desnoods als fiscaal paradijs. Akkoord? Picqué: “Neen. Daarvoor is de verwevenheid tussen de Rand en Brussel te groot. Brussel heeft de Rand nodig, en de Rand heeft Brussel nodig. Als een bedrijfsleider zich met zijn onderneming in het Brusselse wil vestigen en het Gewest kan hem geen terrein aanbieden, dan is het toch beter dat hij zich in de Rand vestigt dan dat hij naar het buitenland trekt. Brussel en de Rand moeten de krachten bundelen, om de concurrentie te aan te gaan met andere rijke regio’s in Europa. De metropolitane gemeenschap die wordt opgericht, is daarom een belangrijke stap vooruit.” “Een onafhankelijk Brussel zal voor onbestuurbaarheid zorgen, al was het maar door de onderlinge concurrentie. Daarnaast zal de prijs die Brussel moet betalen om als fiscaal paradijs te kunnen functioneren, enorm zijn. Niemand in Vlaanderen en Wallonië zal aanvaarden dat Brussel als enige de volledige winst


BDW 1376 PAGINA 5 - DONDERDAG 2 MEI 2013

Een ander model bestaat erin Brussel door Vlaanderen en Wallonië te laten besturen. Tegen dat model heeft u zich altijd met hand en tand verzet. Waarom? Picqué: “Het is een doembeeld. Het ontneemt de Brusselaars het recht om het eigen Gewest te besturen in lijn met hun behoeften. Wat zal er gebeuren in een model van co-bestuur? Walen en Vlamingen zullen investeren in strategische zones die fiscaal en economisch interessant zijn. Arme wijken in Brussel zullen aan hun lot worden overgelaten.” “We kunnen een parallel trekken met vandaag. Er is géén medebeheer en wat stellen we vast? Vlaanderen en de Franse Gemeenschap slagen er nu al niet in voldoende te investeren in de materies waar ze voor bevoegd zijn, zoals onderwijs.” “Daarnaast is het ook een principiële kwestie. Co-bestuur betekent dat Brusselaars niet op dezelfde voet behandeld worden als Walen en Vlamingen. Dat is onaanvaardbaar, ik ben Waal noch Vlaming.” Het Gewest bestaat bijna 25 jaar. Is de Brusselse identiteit vandaag robuust genoeg om een versterking van het Brussels Gewest te verantwoorden? Picqué: “Dat was het verwijt van Annemans. Brussel heeft er alles aan gedaan om een sterke Brusselse identiteit te creëren. Ook uit peilingen blijkt dat Brusselaars zich Brussels voelen. Dat is ook logisch: wie zich bedreigd voelt, gaat zich sterker identificeren met zijn lotgenoten.”

© DEVILLE / PHOTONEWS

opstrijkt van de economische welvaart van dit Gewest.” “Los hiervan: irrationaliteit maakt deel uit van de politiek en je kan nooit voorspellingen doen. Ik heb de toespraak van Gerolf Annemans van het Vlaams Belang van enkele maanden geleden gelezen. Hij geeft daarin toe dat Vlaanderen niet zonder Brussel kan. Vlaanderen zal Brussel niet snel opgeven. Het Vlaams Belang wil de hoofdstad zelfs inlijven.”

Charles Picqué en Philippe Moureaux in 1991. “Philippe en ik hebben moeilijke gesprekken gehad, maar er bestond een complementariteit tussen ons.”

van verbrokkeling en onderlinge spanningen. Daarom zijn er sociale liften nodig.” U bent in de Cocof bevoegd voor sociale cohesie. Picqué: “Ik heb een voorontwerp van decreet over inburgering ingediend. Die zal niet verplicht zijn. Ik ben daar voorstander van, maar alleen de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie is daartoe gemachtigd. Er hangt wel een enorm prijskaartje aan vast. Alleen om taalcursussen te organiseren voor alle nieuwkomers, hebben we 20 miljoen euro per jaar nodig.” “Ik was een van de eerste om aandacht te vragen voor integratie. Dat was in het begin van de jaren negentig. Vandaag zie ik dat politici die vroeger terughoudend waren tegenover een verplichte inburgering, daarop terugkomen. Dat is een geruststellende evolutie. We hebben een historische fout begaan door de stroom van migranten zonder enige begeleiding in ons land op te vangen. De immigratie werd alleen vanuit een economisch perspectief benaderd.” Uw aandacht hiervoor in de vroege jaren negentig verklaart

“Veiligheid is een waarde van links”

wel waarom u al snel in het rechterkamp van de PS werd geplaatst. Picqué: “Nochtans hield ik alleen rekening met de realiteit op het terrein. Bezig zijn met sociale cohesie of veiligheid, is geen ideologische keuze maar komt voort uit een bezorgdheid voor de bevolking. Veiligheid is een waarde van links. Het is niet de inwoner van Knokke die het meest te lijden heeft onder criminaliteit.” Minster Guy Vanhengel (Open VLD) zegt: Picqué est un libéral refoulé. Picqué: “Dat is toch ongelooflijk! Hij schept er genoegen in, maar heeft ongelijk. Ik nodig hem uit om naar mij 1-mei-toespraak te komen luisteren.”

In tegenstelling tot Philippe Moureaux, die jarenlang misschien wel de echte baas was van de PS in Brussel. Picqué: “Philippe en ik hebben moeilijke gesprekken gehad, maar er bestond een complementariteit tussen ons. Ten tweede was er wederzijds respect. Hij luisterde naar mij, ik luisterde naar hem. Wij hebben altijd het doel vooropgesteld. Persoonlijke animositeit was daaraan ondergeschikt.” “Mijn sociaal-democratisch engagement heb ik gehaald uit het SPD-congres in Bad Godesberg (Duitsland) van eind jaren vijftig. De congresteksten zeggen: ja aan de vrije markt, maar onder toezicht van de overheid.” “Het verklaart waarom ik de laatste tijd linkser ben geworden. Het is duidelijk dat de markt te veel vrij spel heeft gekregen. De overheid slaagt er niet in om de kwalijke gevolgen van de mondialisering in toom te houden. De sociaal-democraten mogen niet zwichten voor het gewicht van de marktlogica. Dit gezegd zijnde: het marxisme biedt geen oplossing. Dat heeft de geschiedenis bewezen.”

Er wordt vandaag massaal bijgebouwd. Kan Brussel dit wel aan? Picqué: “Er is geen alternatief. En verdichting hoeft niet slecht te zijn. Door in de hoogte te bouwen komt er aan de grond openbare ruimte vrij. De hamvraag is: waar? We moeten daarbij rekening houden met het landschap, met de bereikbaarheid en met andere factoren.” Heeft u het belang van mobiliteit niet onderschat? Picqué: “We brengen het nu meer in rekening, maar een onderschatting is er nooit geweest. Openbaar vervoer kosten handenvol geld. En in vergelijking met andere grote steden in Europa ligt onze investeringscapaciteit een stuk lager. Zelfs na de herfinanciering van Brussel.” Brussel wordt bevoegd voor kinderbijslag. Zal dat instrument worden ingezet om de demografie te beïnvloeden? Picqué: “Neen. Ons strijdpunt was te vermijden dat Brussel een subnationaliteit zou moeten invoeren (twee systemen van kinderbijslag, naargelang de taal die de inwoner spreekt, SVG/DV). Het was een onderhandeling in een bittere sfeer. CD&V was gekant tegen een overheveling naar het Brussels niveau, al heb ik nooit begrepen of het om communautaire redenen was, of omdat CD&V vreest dat Brussel nu een gezinsbeleid zal kunnen voeren. Ik denk voorts dat we voor een lange periode de huidige barema’s van de kinderbijslag moeten behouden.”

Vrijemarktdenken speelt ook in de ruimtelijke ordening in Brussel. De woontoren van Atenor aan het kanaal komt er alleen omdat de promotor dat gewild heeft. Picqué: “Niet mee eens. We hebben een waaier aan instrumenten uitgebouwd om de vastgoedmarkt te controleren. Promotoren beklagen zich daarover. Er is sprake van een totale omwenteling in de Brusselse ruimtelijke ordening. In de eerste legislatuur hebben we alles op alles gezet om de dominantie te breken van de kantoormarkt op de woningmarkt. Tal van woningen werden immers ingepalmd door kantoren. Let op: we namen die beslissing toen de stadsvlucht nog aan de gang was!” © DIETER TELEMANS

Dat is ook wat het nationalisme kenmerkt. Picqué: “(fel) Het nationalisme is een ideologie ten dienste van een vijandig project, gericht tegen de anderen. Ik denk niet dat de burgemeester van Gooik verwacht dat Brusselaars van plan zijn om zijn gemeente te veroveren met een vijandig leger. En is een nationalist niet vijandig ingesteld, dan plooit hij zich op zichzelf terug. Dat is niet wat de Brusselaar kenmerkt. Die staat open voor de andere.” Wordt die gemeenschappelijke stedelijke identiteit niet bedreigd door godsdiensten die zich steeds meer openbaar manifesteren? Picqué: “Godsdienst is maar één component van die Brusselse heterogeniteit. Ook sociaal, op vlak van taal of culturele achtergrond is de Brusselse bevolking heel divers. Een laaggeschoolde uit de Marollen of een welgestelde uit Bosvoorde hebben weinig met elkaar te maken. Dus bestaat er inderdaad een risico

“We zijn in ons opzet geslaagd. Niet alleen is de woonmarkt nu beschermd, we hebben ook de ongebreidelde kantoormarkt kunnen intomen. Dat was nodig. Op een bepaald moment waren er aanvragen voor 1,2 miljoen vierkante meter nieuwe kantoren. Dat stemde hoegenaamd niet overeen met de vraag. Hadden we toen niet ingegrepen, dan zaten we nu met een enorme vastgoedcrisis.”

Maar bent u een echte socialist? Picqué: “Ik ben een sociaal-democraat, geen marxist.”

Picqué: “CD&V was gekant tegen een overheveling van de kinderbijslag, al heb ik nooit begrepen of het om communautaire redenen was, of omdat CD&V vreest dat Brussel nu een gezinsbeleid zal kunnen voeren.”

Waarom wordt de bevoegdheid dan overgeheveld? Picqué: “Die vraag moet u aan Vlaanderen stellen. Wij hebben die overheveling niet gewild.” Het Gewestelijk Plan voor Duurzame Ontwikkeling is klaar, maar er rijzen twijfels of het nog deze legislatuur definitief goedgekeurd kan worden. Picqué: “Ik heb mijn werk gedaan. Het GPDO is ingediend. Het is nu aan mijn opvolger om een goedkeuring van de regering te krijgen. Daarna moet het in openbaar onderzoek. Vraag is of het een goed idee is om een openbaar onderzoek te organiseren een half jaar voor de verkiezingen. Soms lijkt het wel of de campagne nu al begonnen is. Het zou dus misschien niet slecht zijn om het openbaar onderzoek over de verkiezingen van mei volgend jaar te tillen, zodat het plan waar we hard aan gewerkt hebben niet gecompromitteerd geraakt door politieke egelstellingen in volle kiesstrijd.” Steven Van Garsse en Danny Vileyn


BDW 1376 PAGINA 4 - DONDERDAG 2 MEI 2013

Media > Dankzij Capital News integreren Chinezen in Belgische samenleving

‘We staan erg op onze onafhankelijkheid’

meenschap hier is ook belangrijk voor ons, zegt Luo, “en in elk nummer staat een artikel over traditionele Chinese geneeskunde.” Céline Vincent vond ook inzendingen van lezers: brieven, gedichtjes en verhaaltjes, en mode en cultuur. Voor eigen reportages ontbreken de tijd en de middelen. Lees je ook nieuws uit China in Capital News? Luo: “Ik publiceer een overzicht van het meest opvallende Chinese nieuws en nieuws dat je niet online vindt.” In het nummer van eind april waren twee pagina’s gewijd aan een onderzoek dat journalisten van het Zuid-Chinese weekblad Nandu Zhoukan voerden naar de zaak Bo Xilai, de partijtopman die vorig jaar werd afgezet na aantijgingen over corruptie. Céline Vincent vertelt dat het artikel zakelijk en minutieus uitlegt hoe de betrokken figuren tot elkaar in relatie staan en wat hun aandeel is in het moordcomplot op de Brit. De bronnen die gebruikt werden om het artikel samen te stellen zijn hoofdzakelijk het officiële persbureau Xinhua en Chinese kranten en magazines die zich voornamelijk baseren op een onderzoek uitgevoerd door Nandu Zhoukan, een magazine van Nanfang Dushibao (Southern Metropolis Daily), gekend als een van de meest kritische dagkranten in China. Al moet daar meteen bij worden gezegd dat ook kritische media in China alleen maar kunnen functioneren binnen de grenzen van de censuur. Ze kunnen onfrisse zaken uitzoeken en publiceren als dat in het beleid van de centrale autoriteiten past, maar het algemeen onderliggende politieke systeem in China mag niet in vraag worden gesteld.

Online krant Luo, eigenaar van Capital News: “Mijn bronnen zijn Belgische kranten zoals Le Soir en De Standaard, vaak indirect, via Chinese nieuwsagentschappen en hun correspondenten in Brussel.”

BRUSSEL – In het Brusselse Chinatown, de buurt vlakbij de Beurs en Dansaertstraat, ligt tussen de Chinese winkels en restaurants ook het kantoor van de krant Capital News, de enige krant die voor de Chinese gemeenschap in ons land nieuws over België en Europa brengt in het Chinees. De tweewekelijkse krant is het werk van één man en zijn vrouw.

I 

n Brussel wonen naar schatting 8.000 van de 35.000 Chinezen die officieel in ons land verblijven. Een van hen is Luo, eigenaar van Capital News. “Met mijn krant wil ik de Chinezen in België een dienst bewijzen,” zegt hij. “Ik wil hen helpen om te integreren in de Belgische samenleving. De eerste stap is weten wat hier gebeurt, maar de meeste Chinezen kennen onvoldoende Nederlands of Frans om het lokale nieuws te kunnen volgen. Hoe krijgen ze dan informatie over wat hier gebeurt? L uo zette in 1993 zijn baan als assistent-professor in China ‘on hold’ om in ons land, aan het toenmalige Limburgs Universitair Centrum, een master in Management te volgen. Plannen om te blijven had hij niet, maar het liep anders. “Mijn vrouw en ik behaalden een diploma in Chinese Taal- en Letterkunde aan de universiteit van Zhengzhou (hoofdstad van de provincie Henan in centraal-China, red.). Ik haalde

een master om mijn positie in China te verbeteren. Toen ik de kans kreeg om hier een krant te beginnen, ben ik gebleven.” Het eerste nummer rolde in mei 1997 van de persen. Capital News had toen nog een concurrent, maar die ging nog voor 2000 overkop. De krant heeft een oplage van 15.000 exemplaren, is gratis en de inkomsten komen uitsluitend uit advertenties - veelal voor luxeproducten, jobs en vastgoed. “Omdat ik onafhankelijk wil zijn,” zegt Luo. “Ik neem geen geld aan van de Chinese regering en de Chinese verenigingen in België zijn non-profit en hebben geen geld om weg te geven.” “95% van mijn lezers is Chinees, maar ook in Singapore, Maleisië, Indonesië, Vietnam, Hongkong, Taiwan en Macao, lezen veel mensen Chinees.” De krant is geschreven in het traditionele Chinese schrift. Na 1950 werden de complexe, traditionele karakters vereenvoudigd. “Maar in België zijn er veel Chinezen

uit Zuid-China, Taiwan en Hongkong,” zegt Luo, “en die gebruiken nog het traditionele schrift. Bovendien kunnen de meeste Chinezen ze nog wel lezen, ook al kunnen ze de tekens dan misschien niet meer zo goed schrijven.” Volgens Céline Vincent, sinologe van de KU Leuven en studente journalistiek in Brussel, houden onder andere de Taiwanezen nog sterk vast aan de traditionele karakters: “Ze zijn trots dat ze die nog kennen. Aan onze universiteiten wordt het vereenvoudigde schrift gedoceerd. Daarom is het voor mij toch iets moeilijker om deze krant te lezen.”

Lokale Chinese gemeenschap Elke editie van Capital News telt zo’n veertig pagina’s, de helft bestaat uit advertenties. Van de twintig nieuwspagina’s zijn er tien met Belgisch en in mindere mate Europees nieuws, redelijk wat economie en politiek. “Mijn bronnen zijn Belgische kranten zoals Le Soir en De

© DIETER TELEMANS

“De ambassade geeft mij geen richtlijnen. Zelfs als ze dat zouden doen, zou ik die niet volgen, ik sta op mijn onafhankelijkheid”

Standaard, vaak indirect, via Chinese nieuwsagentschappen en hun correspondenten in Brussel,” zegt Luo. Maar ik heb bijvoorbeeld ook een rubriek Belgische wetgeving, geschreven door een Belgische advocaat of een consultant.” Céline Vincent, die de krant van eind april voor ons doornam, zag vooraan nieuws uit Brussel, gevolgd door andere grote regio’s, met aandacht voor de betrokkenheid van Belgische bedrijven bij offshore leaks, de vastgoedmarkt in de regio Brussel, maar ook voor faits divers zoals een tramongeluk of een overval. “Nieuws van de lokale Chinese ge-

Luo houdt zich in Capital News ver van de Chinese politiek: “Met de ambassade en de Chinese gemeenschap en verenigingen in België heb ik een goed contact. De ambassade geeft mij geen richtlijnen. Zelfs als ze dat zouden doen, dan zou ik die niet volgen, ik sta op mijn onafhankelijkheid.” Céline Vincent beaamt dat Capital News, in vergelijking met de officiële Chinese krant People’s Daily, heel neutraal en eerlijk is: “Ze zijn gericht op informatie verschaffen en niet op het verdedigen van een eigen standpunt.” Luo: “Ik probeer afstand te houden van de politiek in China. Sommige Chinezen zijn kritisch tegenover de Chinese regering en willen dat ik daaraan aandacht besteed, de Falun Gong bijvoorbeeld, maar Chinese, politiek gevoelige onderwerpen tracht ik niet aan te raken.” Hij schrijft ook zelden een commentaar, enkel bij heel belangrijke gebeurtenissen. Eind dit jaar hoopt Luo met een online krant te starten. “In het begin zal de inhoud dezelfde zijn. De website moet toch vooral lezers naar de krant lokken. Advertenties op internet liggen nu eenmaal veel moeilijker, maar het is wel mijn enige bron van inkomsten. Ik bereik met Capital News 80% van de Chinese gemeenschap in België, maar het is niet gemakkelijk om nieuwe adverteerders te werven.”   Marina Van den Branden


BDW 1376 PAGINA 7 - DONDERDAG 2 MEI 2013

P-PRAAT Onderwijs > VGC organiseert voor het eerst leerkrachtenparlement

Brusselse leerkrachten: eindtermen vaak niet gehaald

Een veertigtal leerkrachten uit het Brusselse kleuter-, lager en middelbaar onderwijs offerden hun vrije woensdagmiddag op om, samen met enkele Vlaams-Brusselse politici, in het halfrond van het Brusselse parlement te debatteren over het Brusselse onderwijs. Ze konden er hun zegje doen over taalachterstand en diversiteit en over het tekort aan leerkrachten. Na de discussies mochten ze, net als echte parlementsleden, stemmen over een aantal stellingen. De taalachterstand bij de Brusselse kinderen is enorm, zo bleek uit de getuigenissen van enkele leerkrachten. Ook in het middelbaar blijft de gebrekkige kennis van het Nederlands de leerlingen parten spelen. “En dat maakt het op alle vakken moeilijker,” zei een leerkracht die Frans en wiskunde geeft. “Ik merk dat heel wat leerlingen afhaken als ze bijvoorbeeld het laadvermogen van een vrachtwagen moeten berekenen. Ik zeg het dan maar in het Frans. Eigenlijk spreek ik gedurende de hele les Nederlands en Frans door elkaar.” Niet alle aanwezigen waren het met die aanpak eens, maar uit de stemming achteraf bleek wel dat de meerderheid van de leerkrachten niet vindt dat je overal en altijd Nederlands moet spreken op school. De

© RAAD VAN DE VLAAMSE GEMEENSCHAPSCOMMISSIE

BRUSSEL – “In Brussel worden de eindtermen vaak niet gehaald.” Dat was een veelgehoorde uitspraak op het leerkrachtenparlement, dat vorige week voor het eerst door de educatieve dienst van de Vlaamse Gemeenschapscommissie werd georganiseerd.

Het halfrond van het Brussels parlement werd voor een keer bevolkt door leerkrachten.

Brusselse leerkrachten wensen voorts dat er meer uitwisseling gebeurt tussen het Franstalig en Nederlandstalig onderwijs, maar slechts een minderheid is voorstander van immersie- of tweetalig onderwijs. Andere opvallende stemuitslag: slechts drie van de aanwezige leerkrachten durfden te stellen dat de eindtermen in Brussel gehaald worden. “We camoufleren veel om de leerlingen toch maar hun diploma te gunnen,” zo klonk het. Toch vindt de meerderheid van de Brusselse leerkrachten niet dat Brussel aangepaste eindtermen behoeft.

Veel tijd was er aan het eind niet meer om het nog te hebben over het capaciteitsprobleem en het tekort aan leerkrachten in Brussel. “Het tekort wordt steeds nijpender en ik zie niets gebeuren,” zo vertolkte de directeur van de Molenbeekse Vier Windenschool de frustratie van heel wat Brusselse schooldirecties. De deelnemers suggereerden meteen enkele oplossingen: meer doorgroeimogelijkheden, en vooral, opnieuw een mentor voor beginnende leerkrachten.   Bettina Hubo

Mundus vult declipi, ergo declipiatur. De wereld wil bedrogen worden, laat ze dus bedrogen worden. Olivier de Clippele heeft waarschijnlijk nooit durven te vermoeden dat de Latijnse spreuk van Petronius op hem van toepassing zou kunnen zijn. Wel, kijk, het volstaat om slechts twee keer de letter ‘l’ toe te voegen en we zijn er. De voormalige Elsense schepen trok vorig jaar met een eigen lijst (en het FDF) naar de gemeenteraadsverkiezingen. De ex-schepen van Financiën dacht met zijn protest tegen het nieuwe gemeentehuis burgemeester te worden. Hij had er zijn schepenambt en MR-lidkaart voor over. Burgemeester werd hij echter niet, en na de gemeenteraadsverkiezingen gingen twee van zijn FDF’ers ook nog eens over naar de PS-MRmeerderheid, die zogezegd “het geld door ramen en deuren smeet.” Om zijn carrièrekansen voor de gewestverkiezingen van 2014 veilig te stellen kon de dissident dus weinig anders dan met hangende pootjes terug te keren naar de MR. Wij klagen natuurlijk niet, beste lezer, want dankzij dit soort voorvalletjes hebben wij ook werk. U zal ons nooit horen zeggen dat het een hondenstiel is, wat we doen. Wacht, voor u in de lach schiet: het wordt nog beter. De 540 straatvegers die in dienst gingen werken van de negentien Brusselse gemeenten staatshervorming, weet u wel - blijven toch voor het Brussels Hoofdstedelijk Gewest werken. Het is te zeggen: het Gewest mag hun loon betalen, want daar verdienen ze immers meer dan aan de gemeente, en de gemeenten mogen beslissen waar de straatvegers moeten vegen. Mocht u er aan twijfelen door de vele noodkreten in de media: er zijn wel degelijk genoeg compromisbereide politici te vinden. Nu ja, we kennen het oude argument: niemand kan bewijzen dat minder gemeenten beter werk zullen leveren, dixit Charles Picqué. En als de minister-president het zegt... Merci, Charles, en geniet van uw pensioen.

CHIEN ÉCRASÉ EUROPA – Europa heeft een slechte naam, beste lezer, en dat is niet de schuld van de euro, maar van de op donderdag feestvierende Europese ambtenaren die bij mooi weer uit hun holen kruipen om het Luxemburgplein in een stort te veranderen. Het is zelfs Le Soir opgevallen, nochtans een Europagezinde krant. Vorige week donderdag was het weer van dattum: after work wanneer de zon schijnt en het malse gras recht tegenover het Europees parlement verwordt tot metafoor voor een gezellige Atheense volksbuurt anno 2013: een puinhoop. Die ambtenaren vertegenwoordigen natuurlijk een democratisch verkozen bestuur, het wordt dus kuisen en zwijgen. Mantel der liefde. FIETS – Sint-Lambrechts-Woluwe is de laatste gemeente in het Brussels Gewest die tot het Villoheiligdom overgaat. Gedaan met de rust aldaar. Vanaf binnenkort ook à W-S-L: vloekende en sukkelende dametjes met bontjas die hun fiets niet gestald krijgen, Pierre-Yves’en-metRolex die sakkeren wanneer ze vertrekken omdat hun ketting vast zit, kastanjebruine Aurores die vol Gallische overdrijving (Je t’embrasse, etc...) afscheid nemen van hun hartsvriendin maar ei zo na vallen omdat er een pedaal ontbreekt op hun stalen ros, en als apotheose, bourgmestre Olivier die de fietsen toch wel “verdacht geel” vindt. Zwarte zadels? “Horreur!”

De 61-jarige Jean-Pierre Homblé werd zondag in café Au Volle Brol verkozen tot Moestasj van ‘t Joêr. “Mijn snor vergt dagelijks vijftien à twintig minuten onderhoud,” vertelde winnaar Homblé na afloop. “Brushing, gel, lak, en veel geduld.”

HOOGMIS DER MOESTASJEN

© IVAN PUT

NU JA – Burgemeester Willem Draps van SintPieters-Woluwe zei ooit: “Villo? Waarom zouden we? In Woluwe heeft iedereen geld genoeg om een eigen fiets te kopen.” En ze kwamen er, half.


BDW REGIO

BDW 1376 PAGINA 8 - DONDERDAG 2 MEI 2013

Deze week in den Dam > Gemeenschapscentrum viert veertigste verjaardag

‘Wij steken onze voelsprieten uit’ © SASKIA VANDERSTICHELE

Centrumverantwoordelijke Ria Vanden Driessche: “Veel Vlamingen met een baksteen in de maag trokken weg naar de Vlaamse Rand, maar bij grote activiteiten hebben we nog altijd publiek met familiebanden in Oudergem dat terugkeert.”

OUDERGEM – De wildbreiwerkjes in de straten van Oudergem zijn speelse hints van GC Den Dam dat er wat op til is: mei staat in het teken van hun veertigste verjaardag. Met een nieuw gebouw in de steigers en voor het eerst in 36 jaar weer een Vlaamse schepen in het gemeentebestuur zijn de verwachtingen voor de toekomst van het Vlaamse cultuurhuis hooggespannen.

O 

udergem was in 1973 een van de laatste Brusselse gemeenten waar de toenmalige Nederlandse Cultuurcommissie een cultuurcentrum oprichtte. Net vorige week overleed Piet Beauprez, een van de pioniers. Hij was de eerste voorzitter van wat toen nog de Sociaal-Culturele Raad Oudergem heette, de voorloper van GC Den Dam. Oudergem – met 32.000 inwoners - is een van de meest verfranste gemeenten in het Brussels Gewest. Er zijn geen precieze cijfers, maar bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2012 waren er 1.100 Nederlandstalige kiezers ingeschreven. “Er is natuurlijk een groot aantal tweetalige Brusselaars,” zegt Ria Vanden Driessche, centrumverantwoordelijke, “en in de jaren 1950 en 1960 was er een instroom vanuit Vlaanderen, dankzij grote werkgevers

zoals de MIVB, de kazernes en de VRT. Veel Vlamingen met een baksteen in de maag trokken later weer weg, naar de Vlaamse Rand, maar

tief-cultureel met cursussen in de creatieve sfeer. Met een drietalige voorstellingsfolder in alle Oudergemse bussen wil Den Dam niet

“Er leeft veel in de gemeente: de Chiro werd heropgestart, het jeugdhuis Alleman draait al jaren heel goed en het wildbreiproject voor ons verjaardagsfeest was een onverwacht succes” bij grote activiteiten hebben we nog altijd publiek met familiebanden in Oudergem dat uit de Rand terugkeert.” Het aanbod is hoofdzakelijk educa-

enkel Nederlandskundigen naar het centrum halen. “De taallessen Nederlands van CVO Brussel vinden plaats in onze lokalen en wij organiseren conversatielessen,” zegt Ria.

“Er is ook heel veel vraag van ouders met kinderen in het Nederlandstalig onderwijs naar een Nederlandstalig vrijetijdsaanbod.” Voor Anne Van Asbroeck, gewezen lid van de gemeenteraad en van het Brussels Parlement (SP.A) en voorzitter van Den Dam blijft het gemeenschapscentrum een verankering van de Vlaamse Gemeenschap in de gemeente. “De verenigingen kunnen de ondersteuning en de dienstverlening van het centrum goed gebruiken. De bevolking veroudert en ook de leden in de verenigingen,” zegt Van Asbroeck. “Daarnaast is het ook een algemeen maatschappelijke trend dat mensen nu meer ‘shoppen’ en naar de activiteiten gaan die ze leuk vinden. Dat maakt vernieuwing van de leden in de verenigingen misschien iets moeilijker. Maar er leeft veel in de gemeente; de Chiro werd heropgestart, het jeugdhuis Alleman draait al jaren zeer goed en het wildbreiproject voor ons verjaar-

dagsfeest was een onverwacht groot succes.” “Wij steken ook onze voelsprieten uit,” zegt Ria Vanden Driessche. “De eerste inwijkelingen uit de jaren 1950-1960 zijn nu oud en komen met zorgvragen. Op ons aansturen is dienstencentrum Zoniënzorg opgericht. Er is overleg over een project Brede School. Den Dam kwam tot nog toe niet in aanmerking, onder meer omdat Oudergem door de Vlaamse Gemeenschap niet erkend is in het kader van het lokaal cultuurbeleid. Maar we zoeken uit hoe we een opening kunnen maken.” Samenwerking is er ook met Franstalige verenigingen. “De gemeente is de laatste zeven à tien jaar hard veranderd,” zegt Van Asbroeck. “Er is meer openheid gekomen. We doen mee aan het Carnaval en het Feest van de Jeugd, we organiseren ons Ketjes-rendez-vous samen met de braderij. Ook bij de gemeente is de bereidheid om samen te werken er zeker. In de vorige legislatuur was er geen Vlaamse verkozene, maar burgemeester Gosuin heeft Dirk Hoornaert (nu schepen voor de Vlaamse kartelpartij Samen, red.) wel opgenomen in een informeel overleg met het gemeentebestuur. Zo kon Dirk in 2008 de overgang van de Nederlandstalige bib in de gemeentelijke mee uitvoeren. Die openheid weerspiegelt volgens mij de realiteit van de bevolking van Oudergem die heel veel taalgemengde gezinnen telt.” Nu Dirk Hoornaert schepen is, verwachten ze bij Den Dam dat de samenwerking met de gemeente nog vlotter zal verlopen. “En misschien kan het leiden tot een betere financiële bijdrage van de gemeente,” zegt Van Asbroeck. “Maar, we moeten onszelf ook niet voorbijlopen. De convenantgesprekken met de VGC zijn nu bezig. Alle activiteiten moeten daarin passen. En bovendien zitten we in een overgangsperiode qua gebouw.” Feesten in het nieuwe gebouw zit er inderdaad nog niet in. Eind 2009 tekende de VGC een ruilovereenkomst met een projectontwikkelaar - grond in ruil voor een casco-gebouw, waarbij de bouwer alleen de ruwbouw voor zijn rekening neemt. De oplevering was voorzien voor eind januari 2013, maar vandaag is de ruwbouw nog verre van klaar. “We hopen er in te kunnen trekken in de zomer van 2014,” zegt Ria Vanden Driessche. Klagen doen ze niet bij Den Dam, maar er zijn wel wat zorgenkindjes. De kinderwerking WaboDam, een gemeenschappelijk project met het GC in Watermaal-Bosvoorde, staat onder druk. Watermael-Bosvoorde stapt in het Lokaal cultuurbeleid en de besteding van de middelen wordt herbekeken. “Daardoor kan er minder geld naar het WaboDam-project gaan,” zeggen Van Asbroeck en Vanden Driessche. “Wij zouden graag zien dat de VGC het deeltijdse personeelslid overnam. Het zou jammer zijn dat WaboDam teloorgaat.”  

Marina Van den Branden

Alle informatie over het feestprogramma voor 40 jaar Den Dam vindt u op www.den-dam.be.


BDW 1376 PAGINA 9 - DONDERDAG 2 MEI 2013

ADVERTENTIE

Jette > Bouwvergunning jeugdhuis De Branding in orde

Muntpunt zoekt een zelfstandige concessiehouder voor het Grand Café Muntpunt (1000 Brussel) in het nieuwe Muntpuntgebouw

Eerst grond ruilen, dan bouwen De bouwvergunning voor het nieuwe jeugdhuis De Branding is afgeleverd. Maar voor de bouw kan starten, moet eerst nog een stukje grond geruild worden. De Branding nam in 2010 zijn intrek in het vroegere café Barapaat aan het Kardinaal Mercierplein. Voor die tijd zat het jeugdhuis vijf jaar lang zonder vaste stek en kreeg het tijdelijk onderdak in het Ganshorense jeugdhuis Tongeluk en gemeenschapscentrum Essegem. De oplossing in café Barapaat is tijdelijk, in afwachting van een nieuwbouw. De gemeente Jette en de VGC bereikten hierover in 2010 een akkoord. De gemeente zou het terrein naast het station ter beschikking stellen. De VGC

trok 500.000 euro uit voor de nieuwbouw. Intussen zijn de plannen getekend en is de bouwvergunning afgeleverd. Maar voor er gebouwd kan worden, moet eerst nog een stukje grond geruild worden met Infrabel, zo meldde schepen van Nederlandstalige Jeugd Brigitte Gooris (Open VLD) woensdag op de gemeenteraad. “Het terrein is een spie en om te bouwen hebben we een mooi vierkant nodig.” Er moet nog beslist worden wie bouwheer wordt: de gemeente, De Branding of JHOB, de nieuwe Brusselse jeugdhuizenkoepel. Het nieuwe gebouw zal beheerd worden door De Branding, maar ook de Franstalige jeugd is welkom, aldus Gooris. 

HUB

Koekelberg > Oppositie stapt op uit onvrede met beleidsnota

‘Een kladje met dooddoeners van formaat’

Op 7 september 2013 opent Muntpunt de deuren in hartje Brussel op het Muntplein. Muntpunt wordt een hedendaagse belevingsbibliotheek en een modern informatiehuis waar iedereen terecht kan voor inlichtingen over Nederlandstalige en Brusselse initiatieven en organisaties op het vlak van onderwijs en vorming, welzijn en gezondheid, recreatie en cultuur, wonen en werken. Als centrum met hoofdstedelijke uitstraling zal het alles kunnen vertellen over Brussel als woonstad, studentenstad, winkelstad en vrijetijdsstad. Muntpunt verwacht jaarlijks minstens 350.000 bezoekers. aanbod en verwachtingen Muntpunt is op zoek naar een zelfstandige uitbater voor het Grand Café Muntpunt dat in de zomer 2013 opent. Muntpunt biedt de concessiehouder een toplocatie in het centrum van Brussel. Het Grand Café is bereikbaar voor bezoekers via het Muntpuntgebouw en is ook vrij

toegankelijk via de Leopoldstraat. Het Grand Café draagt bij tot de ‘totaalbeleving’ van de bezoekers en fungeert ook als gezellige ontmoetingsplaats voor toevallige passanten. Er wordt verwacht dat het Grand Café en de sfeer in Muntpunt nauw bij elkaar aansluiten. procedure De concessie zal toegewezen worden na onderhandelingen. De kandidaten kunnen het bestek opvragen bij financiën@muntpunt.be of via 0800 13 700. Op dinsdag 14 mei 2013 vindt in het gebouw van Muntpunt (Munt 6, 1000 Brussel) een informatiemoment plaats, waarbij de infrastructuur kan worden bezocht. De kandidaturen moeten uiterlijk op vrijdag 24 mei 2013 om 14 uur worden bezorgd bij Muntpunt, Financiën, Munt 6, 1000 Brussel en financiën@muntpunt.be.

www.muntpunt.be

De voltallige oppositie verliet donderdagnacht de gemeenteraad uit protest tegen de presentatie van het beleidsplan voor de komende drie jaar.

TELEXREGIO

Het was al bijna middernacht toen burgemeester Philippe Pivin (MR) eindelijk toekwam aan de presentatie van het eerste driejarenplan van het nieuwe schepencollege. Zo’n plan moet bestaan uit een oriëntatienota en een beheersplan. Tot grote verontwaardiging van oppositiepartijen PS en Ecolo-Groen bleek het te gaan om een zeer algemeen, wollig document van amper tweeënhalve pagina’s. In zijn begeleidende commentaar deed Pivin wel een hele reeks gedetailleerde voorstellen. “Maar op papier wil het college zich niet engageren. We kregen alleen vage beloften,” zegt Bram Moerman, gemeenteraadslid van Groen. Ecolo-Groen en PS, die zich niet gerespecteerd voelden, besloten de vergadering te verlaten. “Het is niet alleen een gebrek aan respect voor de oppositie, maar ook voor de burger,” aldus Moerman. “Wij zouden graag

BDW_adv_MUNTPUNT.indd 1

26/04/13 12:11 ADVERTENTIE

debatteren met het college en we zouden het beleidsplan zelfs willen steunen, maar dan moet het wel een duidelijk en concreet programma zijn, niet een kladje met dooddoeners van formaat. Over mobiliteit staat er bijvoorbeeld: ‘Mobiliteit is een belangrijke uitdaging voor ons Gewest en bijgevolg ook voor onze gemeente.’ Zes maanden na de verkiezingen mag je toch wel concrete actie verwachten.” Kort na het vertrek van de oppositie brak burgemeester Pivin de zitting af. PS en Ecolo-Groen zijn van plan om de nota opnieuw op de agenda te zetten.  HUB

Bloemenmarkt in Vorst Hoog tijd om terras, tuin of balkon op te fleuren. Waar kan je daarvoor beter terecht dan op een sfeervolle bloemenmarkt? Op 5 mei is het op het Albertplein in Vorst weer zover. Tussen acht en zes maken de auto’s er plaats voor talrijke fleurige bloemenkraampjes. In de Jupiterlaan wordt tegelijkertijd de jaarlijkse rommelmarkt gehouden. Met een eenvoudig telefoontje naar de dienst festiviteiten (02 370 22 41) kunt u een plaatsje op de rommelmarkt bemachtigen.  BS

Piet beauprez overleden Pierre (Piet) Beauprez is op 82-jarige leeftijd overleden. Beauprez was een pionier van de Vlaamse Gemeenschap in Brussel, meer bepaald in Oudergem. Hij stond er mee aan de wieg van de socioculturele raad en de eenheidslijst Samen. “Hij mag gerust in het rijtje van Vic Anciaux en Hugo Weckx worden geplaatst,” zegt Vlaams schepen Dirk Hoornaert (Samen) die in de gemeenteraad van Oudergem hulde bracht. Piet Beauprez was zelf gemeenteraadslid van 1983 tot 1995 voor de eenheidslijst en was ook voorzitter van Den Dam. De laatste jaren woonde hij in Oostende, waar hij geSVG boren was. 


BDW 1376 PAGINA 10 - DONDERDAG 2 MEI 2013

Schaarbeek > Begroting 2013: tekort van 10 miljoen euro, 6 miljoen euro nieuwe belastingen

De kaasschaaf volstaat niet meer © SVG

Het imago van Schaarbeek als goedbestuurde gemeente krijgt een flinke knauw nu de begroting diep in het rood gaat en de belastingen stijgen. Vraag is of de ploeg van burgemeester Bernard Clerfayt (FDF) dit echt niet had zien aankomen.

B 

urgemeester Clerfayt voert goed bestuur hoog in het vaandel. Dat geeft na twee bestuursperiodes een mooi resultaat: straten en pleinen worden heraangelegd, het veiligheidsbeleid zit op kruissnelheid, er zijn plannen voor nieuwe scholen, waaronder een Nederlandstalige en er is zelfs hier en daar ruimte voor iets extra’s. Maar die investeringen beginnen zwaar te wegen op de gemeentekas. Woensdag heeft het schepencollege de begroting van 2013 voorgesteld. Die vertoont een tekort van maar liefst tien miljoen euro. Tegelijk gaan de belastingen fors omhoog. De opcentiemen op de onroerende voorheffing stijgen met 13 procent, goed voor 5 miljoen euro nieuwe inkomsten. Er wordt verder nog via allerlei andere taxen een miljoen

Voor de PVDA is de begroting “no pasaràn.”

euro bij de Schaarbeekse burger opgehaald. Zo zal de bewonerskaart voortaan 25 euro kosten per jaar. De benarde financiële situatie voorspelt weinig goeds voor de toekomst. De inkomsten volstaan duidelijk niet om de uitgaven van het gevoerde beleid te dekken. Volgens

het schepencollege is dat te wijten aan de socio-economische situatie van Schaarbeek. Twintigduizend werklozen, vierduizend OCMWsteuntrekkers en een gemiddeld inkomen dat een derde lager ligt dan in de rest van België: het is een magere financiële basis om een beleid

op te bouwen in een gemeente waarvan de bewoners juist extra sociale steun kunnen gebruiken. Dat is alvast maar een deel van het verhaal. De gemeente heeft de voorbije jaren een roekeloos financieel beleid gevoerd. Er is ten eerste de herkapitalisatie van Dexia, die de gemeente veel geld heeft gekost. Erger nog zijn de inkomsten die jarenlang zijn ingeschreven uit kantoorbelastingen op overheidsbedrijven (Belgacom, VRT, RTBF). De gemeente kan die niet hard maken en ze moeten nu voor de rechter worden uitgevochten. Dat zorgt voor een virtueel gat in de gemeentekas van meer dan veertig miljoen euro. De komende jaren, zo heeft de gemeente beslist, zal elk jaar 8,7 miljoen euro aan provisies opzij gezet worden voor het geval Schaarbeek de rechtzaken verliest. De oppositie vindt alvast dat Schaarbeek op te grote voet leeft. Volgens fractieleider Yves Goldstein (PS) zijn de schulden de laatste twee jaar van 13 miljoen euro tot 18 miljoen per jaar gestegen en zijn de werkingsuitgaven niet onder controle. In 2008 bedroegen die 10,5 miljoen euro,

vandaag 17 miljoen euro. Ook Georges Verzin (MR) vindt dat Schaarbeek de tering naar de nering moet zetten: de uitgaven voor de politie moeten worden bevroren en een nieuw gebouw voor het OCMW van 17 miljoen euro is onverantwoord.

Minder leefloners Want dat is inderdaad het vreemde aan de begroting 2013: aan de uitgavenzijde wordt veel minder geraakt dan aan de inkomstenzijde. Burgemeester Clerfayt zegt te willen blijven investeren in stadsvernieuwing en veiligheidsbeleid. De gemeente gaat voor 9 miljoen euro nieuwe leningen aan; de dotatie aan de politiezone stijgt elk jaar met 5 procent. De gemeente belooft verder de komende jaren niet te zullen beknibbelen op het sociaal beleid. Bij oppositiepartij PVDA geloven ze daar niets van. Zo moet het OCMW dit jaar 550.000 euro inleveren. Volgens OCMW-voorzitter Dominique Decoux (Ecolo) gaat het om een eenmalige besparing en is die een haalbare kaart. Zo is er een cel opgericht die via de Kruispuntbank snel kan nagaan of OCMW-steun wel gerechtvaardigd is. Daarmee wordt geld bespaard. Maar vooral tekent de gemeente voor het eerst sinds jaren een daling op van het aantal leefloners. Als die ‘stabilisering’ zich doorzet, is er toch een beetje licht aan het einde van de tunnel.



Steven Van Garsse

ADVERTENTIE

nschrijven in een Nederlandstalige school in Brussel? p o g e w e t is ju e d t d in v U e b l. e s s u r b in n e v ij r h c s n www.i Basisonderwijs - vrije inschrijvingen

Ook vo

o ALLE kin r

de gebore ren n in

2011!

LOP Brussel BaO

Start vrije inschrijvingen: 6 mei 2012 Alle scholen organiseren inschrijvingen op 6 mei. Kijk op www.inschrijveninbrussel.be voor een overzicht van de vrije plaatsen.

OPGELET: Ook belangrijk voor alle kinderen geboren in 2011! Voor alle informatie over de aanmeldings- en inschrijvingsprocedure in het Nederlandstalig onderwijs voor het schooljaar 2013 – 2014: surf naar www.inschrijveninbrussel.be. Secundair onderwijs: surf naar www.inschrijveninbrussel.be voor alle informatie.


BDW 1376 PAGINA 11 - DONDERDAG 2 MEI 2013

Sint-Agatha-Berchem > Postzegel vereeuwigt legendarisch vliegtransport

Honderd jaar luchtpost op vasteland Daar was de eerste nationale vliegvaartschool gevestigd en werden de eerste vliegbrevetten uitgereikt. De eerste luchtpost naar Brussel was zelfs een primeurevent voor het hele vasteland. Op 1 mei 1913 vloog piloot Henri Benjamin Crombez (1893-1960) vanuit Sint-DenijsWestrem met een lading postkaarten naar Brussel. Een vlucht die als een soort internationaal voortuitgangssymbool werd georganiseerd binnen het evenementenaanbod van de Wereldtentoonstelling van Gent. De luchtpostlading kwam veilig en wel in Berchem aan voor verdere bedeling.

Eerste helikopter De Brusselse vlieghaven, geopend op 13 mei 1911, lag deels op Zellik, Groot-Bijgaarden en Berchem, met het treinstation om de hoek. Om die herkenbaarheid werd het het ‘Vliegveld van Sint-Agatha-Ber-

© GEMEENTELIJKE NEDERLANDSTALIGE OPENBARE BIBLIOTHEEK SINT-AGATHA-BERCHEM

Op 1 mei is het precies een eeuw geleden dat de eerste Belgische post per vliegtuig verzonden werd. De eer komt ook aan het verdwenen vliegveld van Sint-AgathaBerchem toe.

Op het Vliegveld van Sint-Agatha-Berchem stond de eerste nationale vliegvaartschool.

chem’ genoemd. Crombez hield de luchtpostprimeur op zijn palmares voor de hele periode van 1 mei tot 23 augustus 1913, eerst met een oude eendekker Deperdussin 50HP - amper beschermd tegen weer en wind nadien met met twee toestellen van het type 80HP. Naar aanleiding van honderd jaar luchtpost bracht Bpost een postzegel uit. Graveur Guillaume Broux,

Schaarbeek > Gemeente heeft verklaring voor boomkap

Grote esdoorn uit Josaphatpark was ziek

“Uit diverse hoeken kwam kritiek. Dat gebeurt snel als er aan de natuur in de gemeente wordt geraakt,” stelt de Dienst Groene Ruimtes. “De twintig meter hoge boom bleek aangetast door zwammen en was dood.” Er werd gevreesd voor het

neervallen van (zware) takken in het park. Gezien het gevaar voor wandelaars, kon voor geen andere oplossing gekozen worden dan het omhakken van de esdoorn. Daarvoor werd de omgeving een dag afgezet. Het vellen zelf gebeurde vanuit een belendende reus. Het gemeenteblad Schaarbeek-Info kopte: ‘Esdoorn omgehakt voor uw veiligheid’.   JMB

Brussel > Burgerinitiatief wegens succes verlengd

Iedere zondag een Repair café Op zondag naar het Repair Café kan voortaan ook op gestructureerde wijze in Brussel. Het burgerinitiatief dat overgewaaid komt uit Nederland is voortaan verankerd in de stad. Particulieren kunnen in het Repair Café bij handige Harry’s hun huishoudtoestellen en ander kapot gerief gratis laten herstellen. Elke eerste zondag van de maand (nu op 5 mei) vindt een Repair Café plaats in Gemeenschapscentrum Elzenhof (Elsene), de tweede zondag van de maand in

Schaarbeek (Wijnheuvelstraat 307), de derde zondag in Gemeenschapscentrum De Kroon (Sint-AgathaBerchem) en de laatste zondag van de maand bij Solidaritié Savoir in Sint-Jans-Molenbeek. Tijdens het zomerreces gaan de initiatieven mogelijk niet door. Tussendoor zijn er ook losse Repair Cafés, zoals de eerste zondag van juni in het Buurthuis Scheut in Anderlecht. JMB Meer info op www.repaircafe.be/nl

die al tientallen zegels ontwierp waaronder items als de Mercator-, Justus Lipsius- en Koning Albert IIpostzegels heeft het vertrek van de vlucht afgebeeld. Voor het grafisch ontwerp kon hij beroep doen op het rijke archief van de heemkundige kring Sint-Achtenberg, bewaard in de Gemeentelijke Nederlandstalige Openbare Bibliotheek. Twee jaar terug gaf die een publicatie uit in het

kader van honderd jaar Brusselse vlieghaven (nog te koop via www. sint-agatha-berchem.bibliotheek. be). “Het vliegtuig ontving indertijd de beroemdste luchtvaartpioniers en speelde een grote rol bij de ontwikkeling van de eerste helikopter,” onderstreept Hugo De Vreese, bibliothecaris en secretaris van SintAchtenberg. Hoe roemrijk en actief het vliegveld met nationale en in-

ternationale ‘circuits’ ook was, het bleek maar kort van dienst In de Eerste Wereldoorlog legden de Duitsers beslag op het terrein om vandaar zeppelins in te zetten om Londen te bombarderen. Deze reputatie betekende samen met de expansie-ijver van het luchtvaartwezen in Brussel het verval voor het lokale vliegveld van ruim 60 hectare.  Jean-Marie Binst

Laken > Parkeerplan Brussel in werking op 15 juni

‘Bedoeling is om twee keer per dag te controleren’ Op 15 juni, bijna negen maanden na de oorspronkelijke startdatum, treedt het nieuwe parkeerplan van Brussel-Stad in werking. Vooral in Laken verandert een en ander. In juni 2012 keurde de vorige meerderheid het parkeerplan goed. Daarin werd zowat geheel BrusselStad opgedeeld in betalende (of groene) en blauwe zones. Het plan moest in oktober in werking treden, maar werd na protest van de handelaren - en in het vooruitzicht van de verkiezingen - uitgesteld. Na de verkiezingen ruilde de PS de christendemocraten in voor de liberalen, die beloofd hadden het parkeerplan te zullen milderen. In het bestuursakkoord werd afgesproken dat Haren en Neder-over-Heembeek uit het plan zouden worden gehaald, dat er in betalende zones een gratis kwartiertje zou komen en dat Laken-Noord en -Zuid één grote sector zouden vormen.Maar dat was niet genoeg voor Marion Lemesre, de MR-schepen voor het Parkeerplan. Ze probeerde de afgelopen maanden her en der nog wat te vijlen aan het plan. Het uiteindelijke resultaat werd afgelopen woensdag gepresenteerd. In Laken worden enkele groene straten, toch blauwe zone. Lemesre wilde aanvankelijk ook een aantal ‘vrije’ straten creëren, waar pendelaars hun auto zouden kunnen achterlaten, maar dat is niet gelukt. In de Forumlaan komen er zelfs parkeermeters en ook de straten rond het Heizelstadion blijven betalend. Voor de bewoners kost een eerste kaart 10 euro en een tweede 100 euro. Brusselaars kunnen een algemene bewonerskaart kopen aan 200 euro waarmee ze hun auto in een andere zone achterlaten. Ook is er een tijdelijke kaart te koop aan 3 euro

© SASKIA VANDERSTICHELE

De gemeente heeft zich verantwoord voor het neerhakken van een oude esdoorn in het Josaphatpark.

De postkaartenvlucht Gent-Brussel op 1 mei 1913 was een primeur op het continent. De postzegels werden ontworpen door graveur Guillaume Broux.

per dag. De beroepskaart voor zelfstandigen en het pendelend personeel van Brusselse bedrijven zal uiteindelijk geen 750 maar 375 euro kosten. Die kaart is alleen geldig in de zone van het bedrijf. Voor ziekenhuispersoneel, de medische thuiszorg, het personeel van openbare crèches en leerkrachten zijn er jaarkaarten van 200 euro. Hoewel dit bedrag aanvankelijk nog hoger lag, blijven de leerkrachten boos. Lemesre vindt het onterecht. “Het kost hen 1 euro per dag. Dat is al een voordeeltarief,” zegt ze. Hoe en waar de – digitale - kaarten verkocht zullen worden, is nog niet helemaal duidelijk. Hoe de controle zal verlopen evenmin. In Brussel-Stad gebeurt de controle door gemeentepersoneel. In het verleden was er kritiek op het te lakse toezicht. Lemesre beseft dat het hele parkeerplan valt of staat met de controle. “Maar eerst moet de betrokken afdeling nog gereorganiseerd worden. Bedoeling is dat er tien mensen bijkomen en dat er overal twee keer per dag gecontroleerd wordt.”  Bettina Hubo


BDW 1376 PAGINA 12 - DONDERDAG 2 MEI 2013

Volgens Hilde Geens is de vrees van de bewoners van de Europese Wijk, dat hun buurt zal lijden onder het toenemend autoverkeer, terecht.

© BART DEWAELE

Stad > Hilde Geens (Bral vzw) over openbaar onderzoek Stadsproject Wet

Europese Commissie moet leren uit geschiedenis van de EU-wijk BRUSSEL – Het openbaar onderzoek over het nieuwe Stadsproject Wet is net afgelopen. Het gaat, kortweg, om een gedurfde poging om langs de Wetstraat meer kantoren te geven aan de Europese Commissie en om er ondertussen meer woningen en publieke voorzieningen te creëren. Maar zal het allemaal zo mooi worden als de promobeeldjes ons tonen, vraagt Hilde Geens van Bral zich af. De geschiedenis van de EU-wijk heeft ons geleerd dat we niet te veel vertrouwen op de goodwill van privé-investeerders en op de fragmentarische beoordeling van de overheid.

BDWOPINIE Europa is belangrijk voor Brussel, maar het moet zich ook gedragen als een stedelijke partner: in overleg met andere partners een bijdrage leveren aan een geïntegreerde ontwikkeling. Vanaf de jaren vijftig heeft Europa ervoor gekozen om zich in het hart van de stad te vestigen. Maar Europa is geen geheel. Er zijn drie of zelfs vier zelfstandige delen: de Ministerraad, het Parlement en de Commissie en daarnaast ook het Comité der Regio’s. Al decennialang voert elk van hen een eigen immobiliënbeleid, zonder enig overleg met mekaar. Elke instelling bemachtigde los van elkaar een eigen stek in wat we vandaag de Europawijk noemen. In 2007 werd er nog een belangrijk hoofdstuk toegevoegd aan deze on-

gecoördineerde invasie. De Commissie kondigde aan haar kantoren te willen rationaliseren: geen uitbreiding, zo wordt geregeld benadrukt, wel een concentratie langs de Wetstraat. Die plannen betekenen zowat een verdubbeling van de huidige 490.000 m² in de Wetstraat tussen kleine ring en Etterbeeksesteenweg. Elders in de EU-wijk komen dus vele vierkante meters weer op de markt. Het Gewest greep dit aan als aanleiding voor een volledige transformatie van de Wetstraat en omgeving: het zogenaamde Stadsproject Wet (Projet Urbain Loi - PUL) en schreef een wedstrijd uit, met Atelier De Portzamparc als laureaat (2009). Voor de Franse stedenbouwkundigen zouden er op het straatniveau geen gesloten bouwblokken meer mogen bestaan, maar eerder losstaande torens met kleine ‘pocketparkjes’, een bredere straat met

globaal een hogere bouwhoogte en nieuwe torens van meer dan 100 meter hoog. De Wetstraat blijft in die visie in hoofdzaak een kantoorstraat, maar er moeten ook 12,5 procent woningen en bijhorende winkels en voorzieningen bij. De Brusselse regering vertaalde die visie in een gezoneerde gewestelijke stedenbouwkundige verordening (GGSV) die midden 2012 in openbaar onderzoek ging. Dus pas vijf (!) jaar na de eerste aankondiging van die geplande rationalisering was dit openbaar onderzoek de eerste gelegenheid waarbij bewoners en andere betrokkenen officieel hun mening konden geven over de nieuwe Wetstraat. In die verordening staan maximale bouwhoogtes, volumes en andere bouwvoorschriften, maar niets over waar de kantoren, de beloofde voorzieningen en woningen zouden komen.

HILDE GEENS:

“Europa is geen geheel. Er zijn drie of zelfs vier zelfstandige delen die elk een eigen immobiliënbeleid voeren, zonder enig overleg met elkaar”

Bovendien is er geen mobiliteitsplan, staat er niets in over parkings

en is er ook geen onderzoek van de mogelijke effecten op de omliggende wijken. Er staat zelfs geen woord in over het onvermijdelijke jarenlange werfleed. Vooral de bewoners van de zogeheten noordoostwijk reageerden massaal omdat ze letterlijk de schaduw van de Wetstraat in hun woonwijk vreesden. Resultaat: het Gewest liet een impactstudie uitvoeren, die vooral oog had voor de gevolgen wat betreft bezonning, lichtinval, wind en ook de visuele impact. De conclusies van die studie waren vernietigend en zelfs beschamend voor een overheid. Er werd dus niet geaarzeld en een aangepast GGSV opgesteld (de GGSV2). GGSV2 is alleszins een verbetering, maar enkele essentiële zaken blijven nog steeds onopgelost, zoals bijvoorbeeld garanties voor de beloofde woningen. Hun precieze lokalisatie ligt niet vast, laat staan wie ze zal bouwen. Een ander groot knelpunt blijft, uiteraard, de mobiliteit. Niks daarover in de impactstudie. De bewoners vrezen terecht dat hun woonwijken zullen lijden onder het toenemend autoverkeer. Een recente verkeersstudie van Stratec (2012), bevestigt deze vrees. Tegelijk stelt Stratec dat een en ander zou geneutraliseerd worden eens de doelstellingen van het gewestelijk mobiliteitsplan Iris II bereikt zijn. Alsof een vermindering van twintig procent autoverkeer er vanzelf zal komen omdat die doelstelling in een plan is opgenomen. Integendeel, zonder concrete mobiliteitsmaatregelen zal het Stadsproject Wet een extra obstakel vormen die de verwezenlijking van Iris II zwaar zal hypothekeren. Voorlopig gedraagt de Commissie zich in dit hele verhaal als vragende partij, die weinig of geen verantwoordelijkheid opneemt voor haar dominante aanwezigheid. Ook al zegt ze zelf bezorgd te zijn om de bereikbaarheid van en de luchtkwaliteit in de Wetstraat. Nochtans zou het Europese beginsel ‘de vervuiler betaalt’ ook hier als leidraad moeten gelden. Daarom stelt Bral voor dat de EUCommissie zich laat inspireren door het Europees Parlement. Dat is zeer recent ingegaan op een uitnodiging van de ‘coördination associative’, een platform van verschillende organisaties waaronder Bral en de lokale comités, om een langetermijnoverleg te starten. De bedoeling is een betere integratie in en om het Leopoldpark met respect voor de andere betrokken, waaronder in de eerste plaats de buurt. De eerste politieke rondetafel die deze week plaatsvond is zeker een positief signaal. Misschien is het nuttig om ook de Europese Commissie eraan te herinneren dat ze iets kunnen leren uit de geschiedenis van onze én, ondertussen een beetje, hun EU-wijk.   Hilde Geens, Stafmedewerker stedenbouw Bral vzw

In de zomer van 2013 publiceert BRAL het boek ‘Strategieën in de strijd: ‘Bewonersactie in de Brusselse EU-wijk van 1986 tot nu’


BDW 1376 PAGINA 13 - DONDERDAG 2 MEI 2013

BRIEVEN VAN LEZERS   lezersbrieven@bdw.be Tweetaligheid (1) Graag een extra getuigenis naar aanleiding van de lezersbrief van Maria Degent (BDW 1374, p.13). Een paar weken geleden maakte ik exact hetzelfde mee bij Media Markt in de Nieuwstraat. Een van de veiligheidsbewakers schold me uit voor racist omdat ik erop stond Nederlands te spreken. Er is nog werk aan de winkel met betrekking tot het respecteren van Nederlandstaligen in Brussel. Niet toegeven. Blijven je moedertaal spreken en eisen dat je wordt gerespecteerd en dat dit een volledig gerechtvaardigde eis is. Ik ben evenwel geen integrist. Bij een zwarte caissière bij Delhaize die met een brede glimlach drie woorden Nederlands aaneenrijgt, schakel ik met plezier over naar mijn perfecte Frans. Tony De Coux, Brussel

Mobib 65+ Er zijn meer dan 7.000 werknemers bij de MIVB. Iedereen is in het bezit van een Mobibkaart. De familieleden van iedere werknemer krijgen zelf een gratis Mobibkaart. Men kan dus aannemen dat iedere familie minimaal drie bijkomende Mobibkaarten krijgt, wat 7.000 x 3 = 21.000 bijkomende abonnementen aan de som van 499 euro oplevert: minimaal 10.479.000 euro. De MIVB is een openbare onderneming en haalt haar geld dus bij de Brusselse belastingsbetaler. De oudjes van 65+ moeten nu de gaten van het tekort opvullen door een bijdrage van 60 euro te betalen. In deze zaak pleit minister Brigitte Grouwels niet onschuldig en hetzelfde kan wellicht gezegd worden van ministers Wathelet, Crevits en Henri. Vergeet nooit, Brusselaar: men stemt in 2014!   Adolphe Baes, Brussel

Tweetaligheid (2) Ik woon al meer dan twintig jaar in Brussel. De hoofdstad tweetalig noemen, dat is een eufemisme... Zelfs op mijn werk, een Nederlandstalige Federatie, zijn er mensen die het Nederlands niet machtig zijn. Ze volgen wel een dure cursus bij Berlitz. Het is niet dat ze weigeren om Nederlands te spreken, ze kunnen het gewoon niet. Een ander mooi voorbeeld: toen we vorige week in een gerenommeerd Italiaans restaurant gingen eten (Senza Nome), werden we zonder verpinken in het Frans aangesproken. En dit terwijl het cliënteel voor meer dan de helft uit Nederlandstaligen bestond. Dat is Brussel. Ofwel is er iets fout met het onderwijs? Mijn Franstalig buurmeisje krijgt per week zeven uur Nederlands op school en als ik haar in het Nederlands aanspreek, begrijpt ze er niks van. Ja, er zijn mensen die proberen Nederlands te spreken en erin slagen, en er zijn ook tweetaligen, maar dat is een minderheid. Of we nu racist zijn of niet, dat is een andere vraag. Met alle etnische verschillen die samenleven op een kleine oppervlakte, heb ik soms het gevoel dat Brussel een tijdbom is die op springen staat...  Sofia Torcq, Brussel

Muziekacademies Er wordt in BDW terecht aandacht besteed aan de tweede editie van Academix in Flagey (BDW 1374, p.18).Een tweetalig project dat zeker tot een traditie mag uitgroeien. Toch wil ik even een paar negatieve aspecten van het muzikaal cultuurbeleid aanstippen. In tegenstelling tot de Franstalige Brusselse muziekacademies verstrekken de Vlaamse muziekscholen geen gratis onderwijs voor

kinderen tot 12 jaar. Daarentegen voorziet minister van het Nederlandstalig onderwijs Pascal Smet (SP.A) een verdubbeling van het inschrijvingsgeld voor volwassenen die zich in muziekacademies willen bekwamen. Is het niet beschamend te moeten vaststellen dat de gebouwen van het Brussels Conservatorium staan te verkrotten en het beroemde Cavaillé-Collorgel er tot een ruïne is herleid ? Waar is de tijd dat Anseele onder het motto ‘Kunst adelt de arbeider’ prachtige cultuurtempels liet bouwen (o.a. de Vooruit in Gent) en gratis operatickets gratis liet uitdelen aan de arbeiders? Jan Stacino, Bestuurslid Masereelfonds Brussel-West

Brusselse standbeelden Redacteur Jonas Dalala Gilles vraagt zich in zijn opiniebijdrage (BDW 1374, p.12) af, hoe de randinformatie van een stadsgids zou klinken bij het standbeeld van Leopold II op het Troonplein. Ik kan hem hierbij van antwoord dienen. Als gids bij Brukselbinnenstebuiten hou ik graag halt bij dit opvallend monument. Het kan dan over heel wat aspecten van dit beeldhouwwerk gaan: over de rol van helden in het stadsbeeld, over het belang van Leopold II als stedenbouwkundig visionair, over zijn megalomaan koloniaal project in Centraal-Afrika, over de haatcampagne vanuit Angelsaksische hoek en het rapport Casement, over de overdracht aan België en de speech van premier Jaspar bij de inhuldiging van het standbeeld op 15 november 1925, over het feit dat Lumumba nog een krans heeft gelegd voor het monument in de jaren 1950 en over de gevolgen van Expo 58 voor de politieke bewustwording van Congolezen die ons land toen bezochten, over de kopie van het standbeeld in Kinshasa dat even terug in het straatbeeld verscheen tien jaar geleden, over de rol van Union Minière en het geologische schandaal in Katanga, over de guerilla-actie van een activist die een tijd geleden het monument met bloedrode verf overgoot... U ziet: geen gebrek aan randinformatie en controversiële kwesties in verband met de laatste opdracht van beeldhouwer Vinçotte. En nu zou men dit standbeeld samen met dat van alle andere politieke incorrecte figuren uit het stadsbeeld willen verwijderen? Gaan we de Grote Markt dan ook strippen van haar verwijzingen naar Spaanse absolutistische vorsten? Moeten we de straatnaamborden weer onder de loep nemen en vervangen door namen van politiek correcte figuren? En voor hoelang zullen deze “correct” zijn? Wat krijgen we dan in de plaats? Laat al deze foute kerels gewoon staan. Waarom zouden we ze moeten verbergen in een of ander betalend museum? Durven we deze foute helden niet recht in de ogen te kijken? Vormen deze stenen getuigenissen immers geen prachtige aanleiding om het te hebben over de zwarte bladzijden uit ons verleden? Want wie beschouwt deze gedenktekens vandaag nog als een eerbetoon? Hoe lang zou het geleden zijn dat iemand een krans aan de voet van het standbeeld van Godfried van Bouillon heeft gelegd? Wie ziet vandaag niet in dat deze monumenten ooit een belangrijke ideologische rol hebben gespeeld die ze vandaag helemaal niet meer hebben? Verwijzingen naar de zwarte pagina’s van onze vaderlandse geschiedenis uit ons straatbeeld weghalen, betekent toegeven aan een trendy excuuscultuur die soms alleen maar tot doel heeft zich te tooien met een aureool van morele superioriteit . De standbeelden horen bij onze geschiedenis, het was de keuze van een lang verdwenen generatie om deze monumenten te plaatsen. Vandaag maken ze een wandeling door de stad juist boeiend en polemisch. De stadsgidsen zijn hen dankbaar. Stefan Moens, Sint-Jans-Molenbeek

SPELREGELS VOOR LEZERSBRIEVEN: Mail uw bijdrage naar lezersbrieven@bdw.be. Schrijven kan naar BDW-Brieven van Lezers, Flageyplein 18, 1050 Elsene; faxen naar 02-226.45.69. Vergeet niet uw adres te vermelden, ook in e-mails: zonder het adres van de afzender beschouwen we een brief als anoniem, en wordt hij niet gepubliceerd. De maximumlengte van een bijdrage is 2.500 tekens, inclusief spaties. Wilt u graag een langere, meer uitgewerkte opiniebijdrage schrijven (max. 5.000 tekens)? Neem dan eerst contact met ons op voor overleg via lezersbrieven@bdw.be. De redactie mag lezersbrieven redigeren of weigeren. Moties, manifesten of omzendbrieven worden niet (in deze rubriek) opgenomen.

BDWOPINIE

De petitie van de schepen door Anne Brumagne Een eerste schepen en bovendien toekomstig burgemeester van een belangrijke Brusselse gemeente die een petitie organiseert tegen plannen van het Gewest, veel gekker moet het soms toch niet worden. De Elsense schepen voor Middenstand Dominique Dufourny (MR) liet in haar gemeente een petitie rondgaan om te protesteren tegen de gewestplannen om bus 71 van Delta tot de Naamsespoort te ‘vertrammen’ (zie p.2, red.). Na een maand stond de teller van de petitie, ondersteund door onder meer de handelaarsvereniging van de Naamsespoort en de vzw Droit de Rouler et de Parquer, op zo’n duizend handtekeningen. Maar Dufourny voorspelt dan ook de absolute hel tijdens de werken: een ‘agressieve’ en ‘faraonische’ werf, 1.200 compleet onbereikbare handelszaken met onvermijdelijk banenverlies en faillissementen als gevolg, later schade aan huizen door trillingen van de te zware tram... Echt netjes is het niet om met een petitie te zwaaien bij handelaars die van jouw beleid afhangen. Bovendien kan men zich net als de oppositie van Elsene afvragen of Dufourny, zeker als toekomstig burgemeester, niet de belangen van alle Elsenaars moet verdedigen. Dus ook die van de voetgangers, die elkaar nu moeten verdringen op de stoepen van de Elsensesteenweg. Of de gebruikers van het openbaar vervoer, die als haringen in een ton worden vervoerd. Zij worden in het voorstel van Dufourny naar tramlijnen een eind verderop verwezen. En ze moeten verder een paar decennia geduld hebben, tot er dan hopelijk genoeg geld is voor een nu niet in de plannen voorziene metrolijn tussen Delta en de Naamsepoort. Eén punt heeft Dufourny overigens wel: eens de tram er is, zullen de gebruikers aan de Naamsepoort moeten overstappen op de metro, wat de snelheid om in het stadscentrum te geraken toch weer wat zal vertragen. Maar toch, mevrouw Dufourny, wurm u eens op de bus om te zien wat men daar over uw petitie te zeggen heeft? En bereken eens de snelheid die bus 71 nu haalt in uw gemeente? Haalt hij tien kilometer per uur? En trek ten slotte eens naar Gent, naar de Veldstraat. Wedden dat de vele handelaars daar heel tevreden zijn met hun geheel autoloze voetgangers- met tramstraat? In zijn afscheidsinterview op tvbrussel zei minister-president Charles Picqué (PS) met grote stelligheid dat mobiliteit een gewestelijke bevoegdheid is. Gemeenten overtuigen was een onderdeel van elk plan, klonk het al wat wolliger. Op dat vlak zal zijn opvolger Rudi Vervoort zich toch wat assertiever moeten opstellen.

EVA HILHORST


© D°eFFeKT

Hier is dat feestje

D°eFFeKt is het gezelschap dat voortkwam uit de Markten en van zich deed spreken met producties als Agamemnon, het revolutionaire muzikale drama 1830, en recent nog een enscenering van Thuis van Hugo Claus. Het gezelschap werkt met een uitgebreide groep acteurs en verschillende regisseurs. The Anniversary Party wordt geregisseerd door Eline George (1984). Zij werd vorig jaar met haar voorstelling Assepoester, dat ze maakte bij Zinnema in Anderlecht, geselecteerd voor het Landjuweelfestival. Ze is nu bezig aan haar laatste jaar theatermaker/docent aan de theateracademie van Maastricht en dit is haar afstudeerproject. The Anniversary Party lijkt ons een goede keuze, want het komisch drama is een hedendaags ensemblestuk (op het podium staan negen acteurs en de pianist Brecht Hermans, die voor live muziek zorgt) met spitse dialogen. Om dezelfde reden is het natuurlijk ook een gewaagde keuze. Want gemakkelijk is de opdracht niet. The Anniversary Party speelt zich af tijdens het feest voor de zesde huwelijksverjaardag van Sally en Joe. Joe is een gevierd schrijver en Sally is een iets minder gevierde actrice. Hun huwelijk heeft al even onder druk gestaan, en dat betert er niet echt op nu Joe voor de verfilming van zijn recentste bestseller niet zijn vrouw heeft uitgekozen voor de hoofdrol, maar een andere, jongere actrice. Die actrice is ook nog eens uitgenodigd op het feestje. Net als de buren, die al een tijdje met hen in de clinch liggen wegens het geblaf van hun hond Otis, die plots verdwenen is. Ook de relatie met de andere vrienden bevatten genoeg elementen die tot fricties en bittere woordenwisselingen kunnen leiden - ondanks de aanwezigheid van drank en drugs.  MB

ADVERTENTIE

Handicap & informatie Deze dienst wil u de nodige informatie bezorgen om u wegwijs te maken in uw zoektocht naar mogelijkheden, voorzieningen voor personen met een handicap

✆ 0800-15045

alle werkdagen van 9 tot 12u30, maandag, dinsdag en donderdag van 13 tot 15u30

Bezoeken enkel op afspraak Informatie@handicap-ambulant.be

VADROUILLE DE CULTUUR- EN VRIJETIJDSBIJLAGE VAN BRUSSEL DEZE WEEK

© IVAN PUT

BRUSSEL - In GC De Kriekelaar gaat binnenkort The Anniversary Party in première, het nieuwe toneelstuk van de Brusselse theatergroep D°eFFeKt, gebasseerd op de gelijknamige film van Jennifer Jason Leigh en Alan Cumming uit 2001.

BDW 1376 PAGINA 14 - DONDERDAG 2 MEI 2013

Kunstenaar Jozef Wouters bouwde een nieuwe, tijdelijke vleugel voor het Museum voor Natuurwetenschappen.

Tentoonstelling > Nieuwe vleugel voor Museum voor Natuurwetenschappen

Kijk eens naar het uitgestorven vogeltje BRUSSEL – In het kader van Kunstenfestivaldesarts en KVS-festival Toc Toc Knock in de Europese wijk, bouwt kunstenaar Jozef Wouters een tijdelijke vleugel voor het Museum voor Natuurwetenschappen. Overdag is die te bezoeken als tentoonstelling, ‘s avonds geeft hij een rondleiding of performance waarin 36 markante data in de problematische relatie tussen de mens en zijn planeet centraal staan.

M 

et stellingen van woorden en stalen pijlers bouwt Jozef Wouters constructies die de aandacht vestigen op interessante, netelige, poëtische en complexe kwesties. Eerdere projecten als Stadium/Stadion en All problems can never be solved (tijdens Toc Toc Knock in de Modelwijk) lieten al zien wat hij in zijn mars heeft. Dit keer geeft hij uitleg bij een project dat hij al jaren voorbereidde: het Zoological Institute for Recently Extinct Species dat hij deed verrijzen op het

stukje grond tussen het Europees Parlement en het Museum voor Natuurwetenschappen. Met wetenschappelijke precisie registreren en classificeren we zijn monoloog. 1. Het is begonnen met dat ene verhaal van de allerlaatste Tasmaanse buidelwolf, Benjamin. Hij vroor dood in zijn kooi nadat zijn verzorger het luik naar zijn nachtverblijf had vergeten open te zetten in de vooravond van 7 september 1936. Dat verhaal heb ik ontdekt in een klein hoekje van een klein natuurhis-

torisch museum in Frankrijk. Ik bedacht dat dit superconcrete verhaal over een heel precies moment de kwaliteit had om als symbolisch beeld te kunnen dienen. De buidelwolf zou sowieso zijn uitgestorven omdat men hem als een bedreiging voor de schapenteelt beschouwde, maar zijn einde zegt iets over hoe wij kiezen om op deze planeet te leven. 2. Daarna ben ik veel beginnen te lezen over recent uitgestorven diersoorten. Dat wil zeggen: zoogdieren en vogels die na 1492 - het jaar waarin Columbus op Amerika stuitte en de globalisatie begon - zijn uitgestorven met een laatste exemplaar waarvan de sterfdatum en de naam bekend is. Zo kwam ik tot een selectie van acht dieren die aanvankelijk de hoofdpersonages zouden worden van ons project. Behalve Benjamin was er ook Martha, de allerlaatste trekduif die van haar stokje is


© IVAN PUT

BDW 1376 PAGINA 15 - DONDERDAG 2 MEI 2013

Jozef Wouters: “Natuurlijk schieten we tekort, waardoor dit een museum van twijfel en vragen wordt. Is het al te laat? Is het onze schuld? Is het toeval dat het enige dat we niet kunnen opzetten aan een dood dier de ogen zijn?”

© IVAN PUT

gevallen op 1 september 1914 in de zoo van Cincinnati; Incas, de laatste Carolinaparkiet, die vier jaar later is gestorven in dezelfde kooi; het laatste koppel Reuzenalken die zijn doodgeknuppeld door Finse vissers. 3. Toen zei iemand op de radio dat het vrijkomen van de Arctische zeeroute door het smelten van de poolkappen ecologisch gezien een goede zaak is. Omdat schepen minder lang onderweg zullen zijn en dus minder CO2 zullen uitstoten. ‘Waar kan ik beelden zien die het probleem tonen, zonder oplossing?’ vroeg ik me af toen ik dat hoorde. Filmmaker Werner Herzog zegt dat een nog groter probleem dan de ecologische rampen zelf, het gebrek aan adequate beelden is die ons in staat stellen onze positie op deze planeet te verbeelden. Het is vijf voor twaalf, we staan aan de voet van een berg, deze generatie kan de boel nog redden... Onze beeldtaal is ontoereikend voor de complexiteit van de situatie en dat geeft een waanzinnige verantwoordelijkheid aan kunstenaars die verondersteld worden om beelden te maken. 4. Ik heb de laatste jaren vaak ruimtes gecreëerd die belang geven aan iets. Stadions noem ik die ruimtes. Voor dit project heb ik ook een ‘stadion’ gecreëerd om mensen te verzamelen die aandacht schenken aan wat in het centrum staat. Ik ben een architect die tijdelijke ruimtes ontwerpt, waarmee ik de verantwoordelijkheid om mensen te verzamelen rond verhalen. We gaan er met onze tentoonstelling vanuit dat er geen verschil is tussen ecologie en natuurhistorie. Je kan niet over ecologie spreken zonder het over de geschiedenis van de mens

we nooit uit Afrika hadden mogen vertrekken? Er is ook het verhaal van de kat van een vuurtorenwachter op een eiland ten zuiden van Australië die daar alle vogels heeft opgegeten omdat die bij gebrek aan natuurlijke vijanden het vliegen waren verleerd. Die kat voelt zich niet schuldig, maar wij wel. 6. De Zweedse botanicus Linnaeus symboliseerde met zijn taxonomie het idee dat we de hele natuur kunnen classificeren. Het verlangen om dat te kunnen, en onze positie op de planeet bevattelijk te maken, zit ook in de voorstelling. We vertellen veel en alles wat we vertellen en tonen is waar. We werken met replica’s en informatieborden. Maar natuurlijk schieten we tekort, waardoor dit een museum van twijfel en vragen wordt. Is het al te laat? Is het onze schuld? Is het toeval dat het enige dat we niet kunnen opzetten aan een dood dier de ogen zijn? Wat betekent het dat we aan flamingo’s in dierentuinen caroteen voeren om hen niet te laten verbleken?

De tentoonstelling werkt met replica’s en informatieborden.  op deze planeet te hebben. Daarom hebben wij de noordvleugel van dit museum gebouwd, die ooit gepland was maar nooit concreet werd. 5. Onze collectie bestaat uiteindelijk uit 36 diverse maar concrete momenten waar we een beeld bij hebben gemaakt. De momenten waarop de acht diersoorten zijn uitgestorven horen daarbij, maar we beginnen al 80.000 jaar geleden, toen de eerste Homo Sapiens vertrok uit Afrika via de Rode Zee. Sommige wetenschappers zeggen dat het daar al is mis-

gelopen en dat er sindsdien geen samenleving meer is geweest die in harmonie heeft geleefd. Toen de Homo Sapiens in Australië kwam, stierven kort daarop alle grote dieren uit. Dat biedt een interessant perspectief in het debat over ecologie en over de schuld die we al dan niet bij onszelf leggen. Kunnen we zeggen dat

Michaël Bellon

Zoological Institute for recently extinct species, van Jozef Wouters, Overdag als tentoonstelling op vertoon van een ticket van het Museum, ’s avonds als voorstelling met een ticket van het Kunstenfestivaldesarts (van 3 tot 25 mei om 21u en 5, 12, 19 mei om 19u)

www.zoologicalinstituteforrecentlyextinctspecies.com, www.kfda.be, www.kvs.be en www.jozefwouters.be


BDW 1376 PAGINA 16 - DONDERDAG 2 MEI 2013

Festival > Nazomer kleurt exotisch met Europalia India 2013-2014

India stuurt zijn glimlach uit 3 UL INS AR T 201

Mag je het hoofd van een kind aanraken in India? Is het normaal dat een Indiër mee in je krant leest op de metro? Wat betekent die eeuwige glimlach echt? Een festival als Europalia biedt tijd en ruimte om alles over de vreemde cultuur van een gastland te leren. Na Rusland, China en Brazilië is India als vierde BRICS-land op rij aan de beurt. Of het in 2015 Zuid-Afrika wordt, doet nu nog niet terzake. Het cultuurfestival heeft 350 evenementen voorzien, grotendeels in Brussel. Bozar krijgt de algemeen cultuur-historische blikvanger India belichaamd in huis, een expositieles van de oudheid tot vandaag. “We laten vooral schatten zien, uit vijftig musea,” luidt het. Die belichten acht thema’s van het fysische en spirituele lichaam: van de geboorte en de zintuigen tot het ideale beeld en de dood. Ook in Bozar vindt Indomania plaats. Deze expositie pluist de invloeden, fascinatie en angsten uit die In-

© HERGÉ – MO

BRUSSEL - Het tweejaarlijkse festival Europalia heeft haar programma India 2013-2014 bekendgemaakt. Voor één euro kan elk schoolkind met de klas een expositie zien in Bozar. Democratie en cultuur gaan hand in hand.

dia afstraalde op het Westen. Van Vasco da Gama en Rembrandt (tekende naar Indische miniaturen, red.) tot strips, muziek (The Beatles) en dans (De Keersmaeker). Het Museum voor Oude Kunst doet terug mee na het bezoekerstekort bij EuropaliaChina 2009, nu met pioniersfotografie van 1850 tot 1910, iets unieks. Europalia sponsorde ook twee fotografen, Hans Op de Beeck en Max Pinckers, voor een fotoreportage in India. Eén week in oktober laat Pinckers zijn indrukken zien in The Fourth Wall in Flagey.

Indische elektro Verder blijft het festival zijn klassieke componenten koesteren: dans, marionettentheater, concerten, films uit Bollywood en aandacht voor literatuur. Heb geen schrik om je te laten initieren in het onbegrijpbare danstheater. Met Revanta Sarabhai krijg je een multimediakunstenaar, danser en choreograaf die het ont-

Ook het Westen geraakte gefascineerd door India: van Rembrandt tot Kuifje.

wikkelen van de lichaamstaal al drie generaties in het bloed heeft. En het stangpoppentheater van Yakshagana gaat al sinds de zeventiende eeuw mee. Ook de Gundecha Brothers, India’s beste vertolkers van de dhrupad (gezongen gedichten, red.) passeren hier niet elke dag. Zelfs de crème van de dj-scène tekent present: Dom Thomas, Edo Bouman en Andy Votel. Mis zeker de grondlegger van de Indische elektro niet, himself and life: Charanjit Singh met een Synthesizing act. Dat het festival wegens het hoge prijskaartje geen schoolkinderen meer bereikte, wordt nu bijgestuurd. Een kind betaalt in klasverband 1 euro voor de exposities in Bozar. In die context draagt dit soort festival bij tot de democratisering van de cultuur, naast de her)opflakkering van de economische, financiële en politieke relaties tussen België en India. Om het met een Indisch spreekwoord te zeggen: “Wie een glimlach uitstuurt, krijgt hem terug.”    Jean-MarieBinst

ADVERTENTIE

Wedden dat ik win? George Vermeulen

Was meer dan 45 jaar postbode Woont in een armonea woonzorgcentrum armonea beheert ruim 50 serviceflats, residenties en woonzorgcentra in België. Elke dag werken meer dan 3500 medewerkers om dé referentie in de zorgsector te zijn, dit op basis van onze vier waarden: respect, engagement, innovatie en kwaliteit.

Onderschat ze niet, onze residenten! Ze kunnen behoorlijk kwiek uit de hoek komen.  En dat geeft nu net die extra voldoening aan jouw job bij armonea. Voor ons nieuwe woonzorgcentrum Pagode aan de Oorlogskruisenlaan in Neder-over-Heembeek, zijn wij op zoek naar:

Wens je meer informatie over onze jobs surf dan naar:

Zorgkundigen Verpleegkundigen Hoofdverpleegkundigen Kinesitherapeut & Ergotherapeut

jobs.armonea.be

Neem jij de uitdaging aan?

Waarom armonea?

armonea is een groot en modern bedrijf met uitgestrekte geografische spreiding en heel wat voordelen voor jou als werknemer.

Ga dan bij armonea aan de slag. En bouw samen met ons verder aan hun levensverhaal.


BDW 1376 PAGINA 17 - DONDERDAG 2 MEI 2013 © GIANINA URMENETA OTTIKER

TELEX VADROUILLE ZINNEMA ZOEKT JONG TALENT ANDERLECHT – Het Vlaams Huis voor Amateurkunsten in Brussel, Zinnema, is op zoek naar jongeren met interesse in theater en dans. Voor Breek de stilte heeft regisseur Eline George meisjes tussen 12 en 18 jaar nodig die samen met haar een theaterstuk in elkaar willen steken. De voorstelling zal draaien rond eenzaamheid en zelfmoord bij jongeren. Indien theater niets voor u is, kunt u bij Zinnema ook terecht voor het dansproject van Cindy Claes, Evelyne Mvuezolo en Amy Bousard. De drie danseressen zijn op zoek naar jonge hiphoppers die hen willen helpen bij het maken van Puzzel B, een voorstelling rond taalracisme en de Belgische identiteit. Zowel bij Breek de stilte als Puzzel B zullen de jongeren zelf meewerken aan de uitwerking van de voorstelling. Een unieke ervaring voor elke creatieveling dus. Wie geïnteresseerd is, moet zich wel eerst inschrijven. Voor Breek de stilte kan dit via elinegeorge@

Bij de suggestieve gebaren hoorden ook zelfzekere heupbewegingen, kronkelingen van de ledematen en zelfs enige zelfbetasting.

achteraf

Gezien: Macho Dancer van Eisa Jocson, op 24 april in de Beursschouwburg, in het kader van Focus Make Up (loopt nog tot 25 mei), www.beursschouwburg.be

In de Beursschouwburg heerst momenteel verwarring. Het Focusprogramma Make Up is namelijk opgebouwd rond het werk van de Duitse kunstenaars Antonia Baehr en Werner Hirsch, dat consequent grenzen-, genre- en genderoverschrijdend is. In dat kader werd ook een vrij exotische act naar Brussel gehaald, die perfect in het programma past: Macho Dancer van de Filippijnse danseres Eisa Jocson. Macho dancing is een Filippijns fenomeen (te checken op YouTube) waarbij jonge mannen in nachtclubs een zeer ‘mannelijke’, seksueel getinte, stoere dans opvoeren voor een gemengd publiek van (homo)mannen en (hetero)vrouwen. Een soort uitgewerkte maar tegelijk ingehouden variant op de act van The Chippendales dus, meestal met een soundtrack van Aziatische en Westerse pop. Macho Dancer was ook een Filippijnse film uit 1988 die het fenomeen in beeld bracht voor de rest van de wereld. Eisa Jocson leende de titel om met dit uitgesproken mannelijke genre aan de slag te gaan. Jocson was ooit een paaldanseres die aan kampioenschappen terzake deelnam, maar ging voor deze nieuwe wending in de leer bij een aantal professionele macho dancers. Het publiek schaarde zich in de zilveren theaterzolder van de Beursschouwburg rond een klein podium dat eventueel voor dat van een Filippijnse nachtclub kon doorgaan. Al konden de rookmachine en het lichtontwerp van Jan Maertens niet doen vergeten dat we in een Brusselse cultuurtempel en niet in een achterbuurt van Manilla zaten. Met een knal van haar cowboylaarzen klom Eisa Jocson het podiummetje op. Haar outfit vertoonde enige gelijkenis met dat van Lara Croft: zwart marcelleke, hotpants in camouflagekleuren met daarboven een forse riem en daaronder een leren slip, zwarte knielappen om alvast de fysieke pijn van haar herhaaldelijke knieval voor het publiek te verzachten, en daaronder dus de cowboylaarzen. Ze counterde het ‘viriele’ muzikale geweld van de openingsmuziek met een trage, naar striptease neigende choreografie. Een fijn gestileerde interpretatie van de afstandelijke, licht verdwaasde, conventioneel geworden expressie van lust en veroverings-

drang die in nachtclubs aan de man en de vrouw wordt gebracht. Bij de suggestieve gebaren hoorden ook zelfzekere heupbewegingen, kronkelingen van de ledematen en enige zelfbetasting. Na een tijdje ging het marcelleke uit en werd de dubbelzinnige uitnodiging om Jocson tot louter lichaam te reduceren nog wat explicieter. Het mag duidelijk zijn dat Macho Dancer als zuiver choreografisch product net iets minder te bieden heeft dan als cultureel-maatschappelijk vraagstuk. Bij de beoogde effecten hoorde wellicht vooral verwarring. We zaten dus niet in een Filippijnse nachtclub waar erotisch vertier als een economische transactie wordt georganiseerd, maar in een theater waar met artistieke ontledingsdrang naar hetzelfde aanbod wordt gekeken. We werden eraan herinnerd dat het stoere imago van de strippende verleider haaks staat op de eerder meelijwekkende aanblik van zijn of haar zwakke sociale en economische positie. Daarbovenop werd deze machodans hier dus door een vrouw uitgevoerd in plaats van door een man. Jocsons lichaam is zelfs een ode aan de schepping van de vrouw, maar werd wel voorzien van brede schouders, mannelijke gebaren, en een spannend hulpstuk in de slip dat de genderverwarring nog in de hand werkte. Toch had Macho Dancer op mij nog een ander, misschien onbedoeld, neveneffect. Want hoewel deze choreografie dus vooral bedoeld was om ons vragen te doen stellen, en hoewel de Beursschouwburg ook geenszins de plek is waar een beleefde mens de frigide façade neerhaalt waarmee hij zich in de publieke ruimte begeeft, was ik van de weeromstuit toch vooral betoverd door dat lichaam. Naakt-op-de-planken komt wel vaker voor. Op de dag van de voorstelling hadden de vrouwen van Femen toevallig zelfs voor een inflatie aan naakte lijven in de media gezorgd. Maar toen Jocson zich, op een moment dat er helemaal geen muziek meer klonk, halfnaakt tussen het publiek begaf, was alleen nog het geluid van ingehouden adem te horen. Geilheid was niet aan de orde, wel een vreemdsoortig gevoel van respect voor het lichaam van de mens, een gevoel dat doorgaans alleen door beeldhouwers uit de Oudheid wordt opgewekt. Antieke kunst en de Filippijnse seksindustrie - deze verwarrende avond leidde tot vreemde associaties.  Michaël Bellon

Meer info op www.zinnema.be

ACADEMIE SPEELT TEN DANS SINT-AGATHA-BERCHEM – De Gemeentelijke Muziekacademie werkt aan een project om kinderen en volwassenen die er een volksmuziekinstrument leren, praktijkervaring te laten opdoen buiten de schoolmuren. Het oog viel op de nieuwe feestzaal van gemeenschapscentrum De Kroon, met een ruime dansvloer. Daar zou mogelijk al vanaf

september op regelmatige basis een folkdansavond worden ingericht. Mensen kunnen er een initiatie volksmuziekdansen volgen, maar ook in de sfeer van de boombals gewoon plezier beleven. Tegelijkertijd wordt het een oefensessie voor de amateurmuzikanten; de klemtoon ligt op spelen voor publiek.  JMB

Evenement > Irisfeest op 4 en 5 mei

Irisfeest en Feest van Europa slaan handen in elkaar © BART DEWAELE

Praat

Macho’s met marcelleke

hotmail.com, of telefonisch op het nummer 0487/42 54 52. De kennismaking heeft plaats op woensdag 10 juli in Zinnema. Voor Puzzel B zijn de data van de audities nog niet bekend. U krijgt informatie en kan inschrijven via MiV cindy.claes@gmail.com. 

Brusselse, en internationale artiesten tonen hun podiumkunsten tijdens Feest op Straat.

In het weekend van 4 en 5 mei viert het Brussels Hoofdstedelijk Gewest zijn 24ste verjaardag. Het doet dit traditiegetrouw in stijl tijdens het Irisfeest. Een ietwat speciale editie aangezien het Irisfeest en het Feest van Europa, dat hetzelfde weekend plaatsvindt, de handen in elkaar slaan om er samen een spetterend feest van te maken. Het gewest zet met dit feest zijn creativiteit, gezellige sfeer en bruisende culturele leven in de schijnwerpers. Het hele weekend lang vormen de autovrije straten in de Koningswijk het decor voor gratis voorstellingen, animaties, workshops en concerten. Zo zijn er optredens van Le Grand Jojo, The Annarbor, The Hooverphonic with Orches-

tra en Mister Cover op het Paleizenplein. Daarnaast tonen Brusselse, Belgische en internationale artiesten hun podiumkunsten tijdens Feest op Straat in de Koningswijk. Tot slot pakken in het kader van Brusseleir, non peut-être! meer dan vijftig Brusselse verenigingen uit met hun activiteiten. Vanzelfsprekend zijn ook kinderen meer dan welkom, er wordt zelfs een heus kinderdorp gebouwd waar de jongsten zich ten volle kunnen uitleven. Het Irisfeest vindt plaats in het hart van het stadscentrum en is gemakkelijk te bereiken. Omdat het volledige parcours van het feest autovrij is, wordt wel aangeraden om gebruik te maken van het openbaar vervoer. Milan Vranckx


BDW 1376 PAGINA 18 - DONDERDAG 2 MEI 2013

Mode > Assemblages van kitsch en edel, vogeltjes en Vasarely

Vrank en vrouwelijk © GREET DE GENDT

De collecties van Mommaerts brengen kleur in de Ribaucourtstraat en in het leven van vrouwen van elke leeftijd.

SINT-JANS-MOLENBEEK – Het kledingatelier van Els Mommaerts maakt al enkele jaren deel uit van de couleur locale van Laag-Molenbeek. Alleen voegt Mommaerts een verhevigd kleurenpalet toe. Als u zich bij haar zomercollectie 2013 afvraagt “Past mij dat?”, rep u dan naar de Open Doors op zondag 5 mei.

‘I 

k vertrek altijd vanuit de stoffen, die ik intuïtief ga combineren: banale met edele en ouderwetse met moderne stoffen,” zegt Mommaerts. Tailleurs in oranje, gele en blauwe bedspreitjesstof die wordt opgewerkt met edele kant. De vrouwelijke flessenvorm in kant komt ook

kledij toch veel eentoniger. Al zie je jonge vrouwen om de hoek ook wel eens snel-snel een fuchsia sluier of talons aantrekken.”

Werk- en woonplek terug in de kleedjes, waar hij gecombineerd wordt met plisséstof of met jersey met kinetisch Vasarelypatroon. Bains de soleil zijn er in blauwe en gele uitvoering, feestelijke rokken met korsetjes met vogeltjes op een ecru of roze achtergrond met aangepaste gilets. De binnenkant is al net zo verrassend wan-

neer je er een glimp van opvangt. “Zo’n kleurrijke, zelfbewuste en vrouwelijke stijl valt op in een buurt die gedomineerd wordt door mannen in het grijs. Hoewel ik al Marokkaanse trouwfeesten meemaakte, waarbij de bruid een paar keer omkleden in de prachtigste gewaden tot de rituelen behoort, is hun straat-

De modeontwerpster is een ket, geboren in Brussel, opgegroeid in Ganshoren, middelbare studies gedaan in Molenbeek. Aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten Antwerpen (KASKA) volgde ze theaterkostuum: “Toch ben ik in de mode beland. Enkele jaren leidde ik het prototypeatelier bij Kaat Tilley,

daarna deed ik ook freelance opdrachten voor dans- en theatergezelschappen, grotere zoals Rosas en Jan Fabre, maar ook kleinere waar ik veel speelruimte kreeg. Maar kostuums zijn jammer genoeg de eerste post waarop bespaard wordt.” Voor de winter van 2011 had Mommaerts voor het eerst een collectie in eigen naam uit, deze zondag wordt haar zomercollectie 2013 voorgesteld bij haar thuis, een voormalig lederatelier uit 1910: “We zijn nog maar de derde eigenaars, de vorige twee waren lederbewerkers. Enkele

© SASKIA VANDERSTICHELE

Technologie > Leerlingen van KA Etterbeek winnen App your School

Stubby valt in de prijzen op DigitaLive ETTERBEEK – De leerlingen van 4E5 en 4L5A van het Koninklijk Atheneum Etterbeek zijn de winnaars van App your School op het DigitaLive-event in Tour & Taxis. Voor deze wedstrijd konden alle Brusselse scholen de voorbije maand voorstellen indienen voor de ontwikkeling van een smartphone applicatie. Het voorstel mocht over uiteenlopende domeinen gaan, maar moest wel nauw verband houden met de schoolomgeving. De leerlingen van het Atheneum in Etterbeek bedachten Stubby, een originele applicatie die leerlingen toelaat om onder elkaar bijlessen te organiseren. De applicatie is gebaseerd op het studiebuddysysteem dat al geruime tijd met succes loopt op het KAE. In dit systeem was het de taak van de leerkracht om de leerlingen met elkaar in contact te brengen, maar dankzij de geautomatiseerde studiebuddymatcher is dit binnenkort verleden tijd. David Maquenne, leerkracht wiskunde en fysica, begeleidde zijn 17 leerlingen tijdens het

denkproces. “De volledige klas heeft twee lesuren lang gebrainstormd”, vertelt hij. “Alle ideeën werden met post-its op het bord gekleefd en daaruit hebben we een top drie gemaakt. Daarna hebben we een stemming gehouden en daar kwam Stubby als winnaar uit.” De leerlingen en mijnheer Maquenne ontvangen voor hun winnende idee elk een iPad en een horloge van ING. Daarenboven wordt de applicatie ook daadwerkelijk ontwikkeld. Het internetbedrijf TapCrowd zal Stubby voor de Etterbeekse school kosteloos ontwikkelen en nadien zullen ook andere scholen de applicatie kunnen downloaden. De leerlingen zijn vanzelfsprekend zeer opgetogen dat ze

Leerling Arne De Baets: “Dat we eerste eindigen en een iPad winnen, is gewoon fantastisch.” gewonnen hebben, vooral de iPad lijkt voor velen een welgekomen prijs. “We zijn zeer blij”, vertelt Arne De Baets, leerling van de winnende klas. “Toen we gisteren vernamen dat we bij de laatste drie waren, was dat een hele verrassing. Dat we nu ook nog eerste eindigen en een

iPad winnen, is gewoon fantastisch.” Ideeën van scholen die niet in de prijzen vielen, gingen van een app-agenda, tot een applicatie die leerlingen moet helpen met taalvakken alsook met het voorbereiden van examens.  Milan Vranckx


BDW 1376 PAGINA 19 - DONDERDAG 2 MEI 2013

“Voor de vorige wintercollectie namen we foto’s in de vlakbij gelegen Ribaucourtstraat”

uit de buurt al wel eens voor sales Flamands versleten, maar ach,... Ze groeiden op, hun geldingsdrang verminderde en ze kregen andere interesses.”

Zolang de voorraad strekt “Kijk, daar loopt iemand met het jasje van Els!” riep het zesjarige vriendinnetje van Mommaerts’ dochter al eens. Ze werkt bewust kleinschalig, omwille van het persoonlijk contact, maar ook uit noodzaak: “Ik werk met slechts een tienà vijftiental ontwerpen per seizoen. Ik kan op bestelling alle maten maken, op mijn eigen stikmachine, en als het nodig is doe ik een beroep op het confectieatelier Mulieris in Anderlecht, waar langdurig werkloze

vrouwen terug aan de slag kunnen. Voor alle kledingstukken geldt ‘zo lang de voorraad strekt,’ ik kan het mij niet veroorloven om voor één stuk nog eens 200 lopende meter stof te kopen.” De kick-off van de verkoop is de fotoshoot: “Telkens een hilarische wisselwerking tussen mij, de fotografe Greet De Gendt en mijn man Pol Pauwels die acteur en theaterregisseur is. Voor de vorige wintercollectie namen we foto’s in de vlakbij gelegen Ribaucourtstraat en de omliggende straten, bij zonsopgang voor het mooiste licht. Prachtig om mee te maken hoe een stad zich op gang trekt. Omdat de Ribaucourtstraat bijna dagelijks vol puin ligt, trachtten wij met dat gegeven iets moois te maken. De blauwwitte vuilniszakken en de oranje belettering op achtergelaten kistjes stonden goed bij de kledij, en achtergelaten stoelen en zetels dienden als props voor allerlei scènes. Bij de opnames voor de zomercollectie 2013 in Cadzand was het toevallig een Brusselaar die toekeek vanachter een raam.” Mommaerts heeft geen winkel, wel kreeg ze van de kapper in de Léon Lepagestraat 6 in Brussel een etalage tot haar beschikking. Vorige maand nam ze deel aan MAD Fashion Sales (Mode and Design Center) in Brussel, verder houdt ze per seizoen een tiental verkoopnamiddagen bij iemand thuis die in ruil iets uit de collectie mag kiezen. Zondag nodigt ze bij haar thuis de juwelenontwerpster Lore Van Keer uit, vorige maand nog te gast op de design- en meubelbeurs in Milaan: “Ook zij levert geen seriewerk, en daarom is het belangrijk dat we elkaars publiek helpen te verruimen.” 

AnDevroe

Open Doors op zondag 5 mei van 14 tot 18 uur, Koorstraat 32, 1080 Sint-Jans-Molenbeek, gratis. www.elsmommaerts.be, www.lorevankeer.com

ADVERTENTIE

S OCIALE V ERHUURKANTOREN

Verhuur uw woning zorgeloos Gegarandeerde huur elke maand Verzekerd verhuurbeheer Onderhoud van uw woning Steun voor de renovatie Fiscale voordelen

www.fedsvk.be 02 412 72 44

M�� �� ����� ��� ��� B������� H������������� G�����

© NICK TRACHET

onverhuisbare kledingrekken kan ik natuurlijk goed gebruiken. Passen gebeurt in het vroegere bureau.” Het atelier in een van oudsher bedrijvige buurt werd daarmee gered, al zijn Mommaerts met haar man en drie kinderen er ook komen wonen: “De laatste collectie is ontstaan tussen de borstvoedingen door, te midden van de mix van ritmes en levensgewoonten. Alles is hier dichtbij, mijn hoofdvervoermiddel is de fiets. Groen en ruimte missen we soms, ook Marokkanen die hier opgroeiden verhuizen als ze kunnen naar de rand van de stad. Toen we hier pas woonden, werden we door jongetjes

Nick Trachet BRUSSEL EN DE WERELD CULINAIR ONTDEKT

Sauerbraten Na de voordelen van citroen, vorige week, het gebruik van vlees dat ‘in het zuur’ werd bewaard. Wie doet er nu zoiets? De Duitsers. Nadat de mensheid het bewaren in zure omstandigheden had ontdekt, is er een hele zuurcultuur ontstaan. Mogelijk hebben wij die te danken aan de Marokkanen of Spaanse arabieren, in de tijd dat hier nog de duistere middeleeuwen heersten. Traditioneel Waalse escaveche of trendy ceviche, de namen komen allemaal van het Arabisch. Het woord rolmops niet, maar dat is natuurlijk ook een ceviche, zij het dan een die helemaal uit de mode is. Ook vlees werd als escaveche bewaard. In de Renaissance al werd gebakken konijn of gevogelte overgoten met een azijn- oliemengsel om maanden lang te bewaren. Vandaag worden die recepten nog altijd bereid in ruraal Spanje. Zou dit de oorsprong zijn van het Duitse sauerbraten? Ik had dit gemarineerd vlees al zien liggen bij Duitse slagers en las er ook wel eens over in een kookboek, maar pas enkele weken geleden mocht ik ervan proeven in het mooie Duitse Zons. Dit vestingstadje dankt zijn rijkdom aan het feit dat daar op de Rijn destijds tol werd geheven ten bate van de aartsbisschop van Keulen. Voor ons Brusselaars is het ook opmerkzaam dat vlakbij Worringen ligt, de stad waar ‘onze’ Jan Primus van Brabant een veldslag leverde tegen de graaf van Gelre en de bisschop van Keulen voor het bezit van Limburg. Dat gebeurde op 5 juni 1288 en Jan won. Op het kerkplein van Worringen – bij ons beter bekend als Woeringen – staat er een simpele gedenksteen voor dit feit in onze vaderlandse geschiedenis. Maar het ging hier over eten. Sauerbraten zou in oorsprong een manier geweest zijn om paardenvlees klaar te maken. Ik kan dat begrijpen want het zoete van paardenvlees wordt zo mooi in balans gebracht met het zure van de marinade. In oudere boeken gebruikt men ook wel eens ‘Hammel’ (schaap), maar dat is heden ten dage niet meer te vinden in de Brusselse handel. Vandaag wordt de bereiding vooral van rundsvlees gemaakt, soms ook van varken. Sauerbraten wordt vermeld als het regionaal gerecht bij uitstek van het Rijnland. De Rijn was een

van de belangrijkste handelsaders van Europa, en er passeerde daarlangs uiteraard veel wijn van de Zuiderse Rijnhellingen en de Moezel noordwaarts. Wie wijn zegt, zegt uiteraard azijn: een afgeleid product van de wijnmakerij. In het zuur van de azijn wordt vlees niet alleen beschermd tegen de actie van bacteriën, die met zo’n zuurheidsgraad niet kunnen leven, het vlees zelf zal ook zachter worden. Het zuur tast de structuurproteïnen van het bindweefsel aan en zet het langzaam om in gelatine. Neem een mooi stuk rundsvlees. Het hoeft niet het meest malse te zijn, daar dient het marineren voor. Doe het vlees in een plastic zak. Het kan uiteraard ook in een kom, maar een plastic zak maakt het mogelijk om het vlees helemaal te omringen met marinade, zonder daar liters voor te gebruiken. Doe er twee glazen water bij, een glas wijnazijn en een glas wijn. Dat mag witte of rode zijn. Doe er ook een grote ajuin bij die in schijfjes werd gesneden, enkele peperkorrels, een snuifje zout, twee kruidnagels, twee laurierbladen, wat gekneusde jeneverbessen. In de zomer moet men de marinade eerst koken, zegt mijn bron, in frissere periodes is dat niet nodig. Uiteraard moet het vocht dan worden afgekoeld vooraleer het bij het vlees gaat. Sluit de zak en zet hem (gesteund in een kom, bijvoorbeeld) op een koele plek. Hoe warmer het vlees wordt bewaard, hoe sneller het zuur zijn werk zal doen, maar let toch maar op, het kan nog altijd bederven! Het vocht moet het vlees helemaal bedekken. Hoe lang moet dat marineren duren? Minder dan drie dagen is de moeite niet, het vlees is dan nog niet doordrongen. Ik heb vijf dagen gewacht, maar alle boeken zeggen dat het zeker een week mag. Misschien zelfs langer? Eenmaal de klaarmaakdag is aangebroken, halen we het vlees uit de zak, laten we het uitdruppen en drogen we het ten slotte helemaal af. Het vlees wordt vervolgens aan alle kanten gebruind in een pan op

“Sauerbraten zou in oorsprong een manier geweest zijn om paardenvlees klaar te maken. Het zoete van het paardenvlees wordt zo mooi in balans gebracht met het zure van de marinade” het vuur en het mag dan garen in een niet te hete oven. De Duitsers eten hun sauerbraten goed doorbakken. Het gebraad dat ik klaarmaakte, was inderdaad heel zacht, maar ook vrij droog. De Duitsers lossen dat op door het vlees te garen onder een laag spek en desnoods op te dienen met room. Daarnaast wordt de marinade gezeefd en tot saus verwerkt met een bruine roux. Dat is ingewikkeld om te maken, maar er bestaan ook kant- en klare bruine sausdikkers op de markt. Bij de bruine sneden zuurgebraad horen groene boontjes of rode kool, en korte pasta. In Zons kregen we ze met spätzle, maar dat recept hou ik voor een andere keer. Smakelijk. nick.trachet@bdw.be De hele reeks nalezen? www.brusselnieuws.be/trachet


BDW 1376 PAGINA 20 - DONDERDAG 2 MEI 2013

Sarah Vanhee: “Voor de tekst ben ik de stad beginnen te bekijken als de habitat van individuen die zich bewegen van meeting tot meeting. Formeel, informeel.”

Sarah Vanhee, blikvanger van Kunstenfestivaldesarts

‘Als een vriendelijke indringer’ ELSENE – “Ik wilde iets proberen met vrijuit spreken. Wat de Grieken parrèsia noemden: een spreken waarin je jezelf blootgeeft en zo gevaar loopt. Omdat je niet weet wat je gaat veroorzaken. Hoe of wat juist wist ik niet, tot ik op een dag wakker werd: Lecture For Every One, dat moet het zijn! Een lezing voor iedereen. Een lezing over de spanning tussen het individu en het collectieve.” Sarah Vanhee is met haar “Lecture for Every One” een blikvanger van het Kunstenfestivaldesarts 2013. Het hele festival door, drie weken lang.

‘I 

k ben op het idee gekomen door twee overwegingen die zich op een bepaald moment in mijn hoofd hebben samengevoegd tot één idee. De eerste overweging betrof een levenslange haat-liefderelatie die ik met theater heb als plek die moeilijk echt politiek kan zijn. Omdat je al met een bepaalde verwachting zit en in een bepaald dispositief. Omdat je slechts één bepaald publiek bereikt. De constante twijfel dus: Wat voor zin heeft het voor mij om theater te maken? De tweede overweging is iets dat daarmee gepaard gaat: bezig zijn met een denken over de maatschap-

pij en een bepaalde kritiek op diezelfde maatschappij. Of die nu constructief is of niet. Het trof me dat zo’n denken steeds gebeurt binnen een groep, waarvan de afzonderlijke componenten al sowieso min of meer op dezelfde lijn zitten. De ene zal het misschien wel anders verwoorden dan de andere — waardoor er polariteiten kunnen ontstaan — maar die eenheid van denken is er wel degelijk. Wat het minder interessant maakt, omdat de situatie te affirmatief is. Als ik het bijvoorbeeld wil hebben over een groot thema als ‘vrijheid’ is het voor mij interessanter dat te doen met

mensen van buiten mijn eigen gemeenschap. Van buiten mijn comfortzone. Door de ontmoeting, de confrontatie en misschien ook de botsing van ideeën.” Waar Sarah door vorige projecten ook is achtergekomen, is dat het spreken van mens tot mens haar boeit. “Proberen te spreken vanuit een humanistisch perspectief en niet vanuit partijpolitiek of abstracte filosofie. Waarbij er duidelijk heel veel mogelijk is, als je tracht gangbare retoriek te vermijden. Als je echt investeert in het vertalen van ideeën op een manier die bij iedereen kan aankomen. Zodat we

©MARC GYSENS

niet door de ‘grote ideeën’ hoeven geleefd te worden, maar onszelf als actoren daarbinnen kunnen zien. Daarbij wil ik ook het probleem van de taal doorbreken: binnen een bepaalde groep heerst een bepaalde homogeniteit, waardoor er ook verwacht wordt dat er een bepaalde taal wordt gehanteerd. Ik wil daar een wig indrijven, als de vreemdeling die binnenkomt. Een vreemdeling die een taal hanteert, die het mogelijk maakt met verschillende mensen over grote dingen te spreken en dat niet louter over te laten aan mensen die daarover debatteren. Zonder ironie, zonder cynisme”.

Cercle Gaulois Het moeilijkste van al, was het schrijven van de tekst. “Hoe kan je iets heel complex op een manier verwoorden die voor iedereen toegankelijk is? En vijftien minuten is niet lang hé, ik was dus ook sterk beperkt door de tijd. Voor de tekst ben ik de stad beginnen te bekijken als de habitat van individuen die zich bewegen van meeting tot meeting. Formeel, informeel. Ook al gebruik ik simpele taal, toch is mijn lezing politiek in die zin dat ik praat over de maatschappij als een co-creatie van iedereen. Als iets wat iedereen in stand houdt.” Er komt zoveel bij kijken, dat Sarah het onmogelijk op haar eentje kon bolwerken. De steun van het Gentse productiecentrum Campo en een mooi team rondom haar, was dan ook onontbeerlijk. “Een team dat een jaar lang hecht naar dit moment heeft toegewerkt. Een taak van primordiaal belang was daarin weggelegd voor Kristien Van den Brande. Zij is het die voor mij op zoek is gegaan naar verschillenden plekken waar mensen sowieso samen zijn. Aan haar was het om telkens een vertrouwenspersoon met beslissingsrecht te vinden,


BDW 1376 PAGINA 21 - DONDERDAG 2 MEI 2013

“Ik wil het probleem van de taal doorbreken: binnen een bepaalde groep heerst een bepaalde homogeniteit, waardoor er ook verwacht wordt dat er een bepaalde taal wordt gehanteerd”

Van Amsterdam naar Brussel Na Brussel gaat Lecture For Every One ook naar andere steden, over de grenzen heen. De drie weken van het Kunstenfestivaldesarts blijft het echter uitsluitend bij Brussel. Brussel, waar Sarah nu drie jaar woont, Brussel dat een inspiratiebron was. “Fantastisch is het om hier te kunnen beginnen. Brussel is zo’n groot knooppunt van verschillende zaken en gemeenschappen, op alle mogelijke niveaus, formeel en informeel. We hebben in onze research veel geleerd over concentraties van macht. Gemerkt dat als je een echt goede contactpersoon hebt, die persoon ervoor kan zorgen dat je op verschillende plekken terecht kan. Het blijft natuurlijk steeds binnendringen in iets en mensen kunnen daar weigerachtig tegenover staan. Er zijn er dan ook die neen hebben gezegd. Wat hadden wat graag de lezing in het Europees Parlement gehouden, tijdens een plenaire zitting, maar het kon niet. Ondanks het feit dat ik pro-Europa ben, heb ik gemerkt dat het net de stap te ver is, dat Europa te ver van de burger ligt. De bevestiging van het ondoordringbare. Voor de rest hebben we overwegend positieve reacties gekregen. Mede omdat het KunstenFestival een mooi visitekaartje is.” “Ik ben ook blij in Brussel te kunnen leven. Uit Amsterdam, waar ik heb gestudeerd en zeven jaar heb gewoond, ben ik letterlijk weggevlucht. Al ben ik er wel degelijk aan de bak gekomen, al heb ik er toffe mensen leren kennen. Het is gewoon een vrij harde stad om te leven. Een woonst vinden is praktisch onmogelijk, de huurprijzen swingen de pan uit. Ik leefde er letterlijk in twee koffers, ben op die zeven jaar tijd elk jaar moeten verhuizen. Het klimaat was toen ook al niet meer aangenaam, zeker voor de cultuur en de zorgsector... Al het onkruid moet blijkbaar van tussen de voegen uit. En, eerlijk gezegd, op artistiek niveau gebeuren in Brussel veel interessantere dingen. Brussel voelt ook meer kosmopolitisch aan. De kunstenaarsgemeenschap is veel interessanter dan in Amsterdam. De mensen bevragen elkaar, bekritiseren elkaar, gaan naar elkaars voorstellingen kijken.”   Karel Van der Auwera

www.lectureforeveryone.be www.sarahvanhee.com www.kfda.be www.campo.nu De hele reeks nalezen? www.brusselnieuws.be/ingesprekmet

© SARAH VANHEE

oproepen. Het brengt symboliek, een metafoor binnen de groep. Het is dan ook niet voor niets een kunstproject, ik denk wel dat het mensen uit hun evenwicht brengt. Er is niets dat duidelijk maakt wat van ons wordt verwacht, wat moeten we hier nu mee? En dat vind ik goed”. “De ene keer lees ik in het Nederlands, de andere keer in het Engels, soms in Nederlands met een paar passages in het Frans. Als het volledig in het Frans moet — wat een paar keer zo zal zijn — is het Mylène Lauzon, een Franstalige schrijfster, dramaturge en performanceartieste die het in mijn plaats doet. Eén keer zal het ook simultaan vertaald worden naar het Arabisch en een keer naar het Lingala. We zijn er wel degelijk helemaal voor gegaan, we hebben 46 verschillende plekken in Brussel gevonden. En het werkt, dat hebben de zes try-outs in Gent ons geleerd. Gelukkig maar, anders zou ik hier nu niet zo rustig zitten. Daarbovenop sta ik nog eens vier keer in de Beursschouwburg. Ik ben benieuwd, heb er geen idee van of het in het theater past. In de Beursschouwburg zullen de mensen aanwezig zijn om mij te zien, zal het geen groep zijn bij

wie ik ‘toevallig’ langskom. De homogeniteit is dus heel anders.”

3 VRAGEN AAN KIM DELCOUR

‘Oneindig veel variaties op 111 nummers’ Geboren en getogen ‘op Scheut’ (Anderlecht) en nu gesetteld ‘op Ossegem’ (Molenbeek) heeft de 37-jarige doedelzakspeler Kim Delcour een hedendaagse bijbel van nieuwe folkmelodieën gecomponeerd.

© IVAN PUT

die zou toelaten dat ik het samenzijn onderbreek om mijn lezing te brengen. Zonder dat de anderen daarvan vooraf op de hoogte zijn gebracht. En na de lezing verdwijn ik weer.” “Omdat we het noodzakelijkerwijze niet wilden doen binnen bekende kringen is Kristien moeten infiltreren in het hele stedelijke weefsel van Brussel. Van de Cercle Gaulois tot een voetbalploeg van mensen in precaire levensomstandigheden, het leger... Verschillende situaties waarin mensen samen zijn met een bepaald doel. Ik praat bijvoorbeeld over angst, ik praat over individueel leven of samenleven. Het zijn geen woorden die je op een reguliere vergadering of bijeenkomst gebruikt. Op geen enkel moment is het veroordelen, het is vragen

Hoe geraakt iemand gefascineerd door folkmelodieën? Kim Delcour: “Ik heb mijn hele schoolloopbaan tot het Conservatorium in Brussel gestudeerd, en ging van kinds af aan met mijn ouders elke woensdag mee naar de folkdansavonden van de Sint-Maartensgilde in Gooik. Met spelemannen als Wilfrid Moonen van ’t Kliekske kreeg ik de melodieën op blokfluit en later doedelzak spelenderwijs onder de knie. Vanaf mijn veertiende componeerde ik ook nummers. Alle ideeën werkte ik zelf uit en sinds 1998 gebruik ik ze als lesgever fluit en doedelzak in Asse, Dilbeek en SintAgatha-Berchem.” Wie kan met dit boek aan de slag? Delcour: “Eigenlijk staan er 123 nummers in het boek. Het is het basismateriaal om veelzijdige variaties op te bouwen. Een folkmelodie is doorgaans kort: het is aan de spelers om versieringen toe te voegen. Er zitten wel pittige oefeningen tussen, van geconcentreerde rappeltechnieken tot de articulatieoefeningen voor vingervlugheid op instrumenten. Muzikanten, lesgevers, leerlingen en autodidacten kunnen in alle vrijheid op elk nummer voortbouwen. Dit boek biedt standards aan.” Hoe kan dit boek een eigen leven leiden? Delcour: “Er is weinig nieuws voorhanden. Ik zal deze nummers de volgende twintig jaren door mijn leerlingen laten spelen. Sommige nummers als Advenit Legio staan al op

Kim Delcour prikkelt muzikanten met een ware partiturenschat. cd. Het leidt tot een injectie van materiaal voor trekzak, fluit, doedelzak, viool, gitaar, piano… Ik ben zelf altijd op zoek geweest naar toffe melodietjes, maar met de oude manuscripten en repertoirecarnets heb je geen kant-en-klare speelmuziek. Dit boek vult die leemte op: traditie is een gids, maar deze nummers bewijzen dat het genre modern blijft, in een regiostijl van de Lage Landen.” JMB  Meer dan 111 nieuwe folkmelodieën voor alle instrumenten (Kim Delcour), 20 euro, www.muziekmozaiek.be

REDACTIE BRUSSEL DEZE WEEK Flageyplein 18, 1050 Brussel, 02-226.45.40, fax 02-226.45.69, info@bdw.be, www.bdw.be. ABONNEMENTEN Josiane De Troyer (abo@bdw.be), 02-226.45.45, fax 02-226.45.69. Gratis binnen het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. Rest van België 15 euro per jaar; IBAN: BE07424552982266, BIC: KREDBEBB van Brussel Deze Week vzw. Buiten België 25 euro per jaar. OPLAGE 70.490 exemplaren. PROMOTIE EN DISTRIBUTIE Ute Otten (ute.otten@bdw.be), Paul De Weerdt, Maurice Droogh. ADVERTISING MANAGER Rika Braeckman (rika.braeckman@bdw.be), 02-226.45.41, 0477-97.21.27, fax 02-226.45.69. MARKETING MANAGER Frederik Welslau (frederik.welslau@bdw.be). HOOFDREDACTIE Anne Brumagne (anne.brumagne@bdw.be). EIND­REDACTIE Ken Lambeets (ken.lambeets@bdw.be). REDACTIE Jean-Marie Binst (jeanmarie. binst@bdw.be), Christophe Degreef (christophe.degreef@bdw.be), Bettina Hubo (bettina.hubo@bdw.be), Patrick Jordens (patrick.jordens@bdw.be), Steven Van Garsse (steven.vangarsse@bdw.be), Danny Vileyn (danny.vileyn@bdw.be). REDACTIESECRETARIAAT Isabelle De Vestele (isabelle.devestele@bdw.be), Gerd Hendrickx (gerd.hendrickx@bdw.be). MEDEWERKERS Michaël Bellon, Lieven Bulckaert, An Devroe, Eva Hilhorst, Ilah, Wauter Mannaert, Francis Marissens, Karolien Merchiers, Niels Ruëll, Bruno Schols, Tim Schoonjans, Freddi Smekens, David Steegen, Benjamin Tollet, Georges Tonla Briquet, Nick Trachet, Steven Vandenbergh, Tijs van den Boomen, Karel Van der Auwera, Matthias Vanheerentals. FOTOGRAFEN Bart Dewaele, Sander de Wilde, Anja Galicia, Marc Gysens, Ivan Put, Herman Ricour, Dieter Telemans, Saskia Vanderstichele, Jo Voets. VORMGEVING Peter Dhondt (peter.dhondt@bdw.be). FINANCIËLE ADMINISTRATIE Manu De Hertogh (manu.dehertogh@bdw.be). VERANTWOORDELIJKE UITGEVER Anne Brumagne, BDW, Flageyplein 18, 1050 Elsene. ALGEMENE DIRECTIE Marijke Vandebuerie (marijke.vandebuerie@bdw.be). Brussel Deze Week wordt gedrukt op de persen van de nv Roularta, Meiboomlaan 33, 8800 Roeselare en wordt gesubsidieerd door de Vlaamse Gemeenschap en de Vlaamse Gemeenschapscommissie. ONS MAILEN? Al onze mailadressen zijn volgens dezelfde structuur opgebouwd: voornaam.naam@bdw.be (losse bestanddelen van voornaam of naam aan elkaar, en zonder trema’s, verbindingsstrepen en andere tekens).

De Lecture For Every One wordt tijdens het Kunstenfestivaldesarts op heel wat verschillende locaties gebracht.

MEER CULTUUR DE HELE WEEK ROND OP


BDW 1376 PAGINA 22 - DONDERDAG 2 MEI 2013

Voetbal > Jean-Marie Philips stelt zijn ervaring ter beschikking van Union

‘Union de weerspiegeling van haar verleden geven’ SINT-GILLIS – Union is aan een sukkelseizoen bezig. Op sportief vlak vecht de club tegen de degradatie, maar achter de schermen wordt gewerkt aan een mooie toekomst. Jean-Marie Philips (68) is gedelegeerd bestuurder en heeft samen met voorzitter Enrico Bove het plan Horizon 2015 opgesteld. Het doel is om de club klaar te stomen voor de stap naar professionalisering. Maar dan moet het sportieve wel volgen. “Ik ken de geur van de vestiaire,” vertelt de Brusselaar. “Toen ik bij RWDM werkte, moest ik er naast het juridische werk ook onder meer voor zorgen dat er toiletpapier was. Die ervaring heb ik heel mijn carrière meegenomen. Ik heb me altijd goed kunnen aanpassen. Ook nu, bij Union, waar ik gedelegeerd bestuurder ben. Concreet heb ik het dagelijkse beheer op administratief en juridisch vlak in handen.” Philips heeft een palmares dat kan tippen aan dat van zijn huidige werkgever. De advocaat belandde in het voetbalmilieu toen hij als juridisch raadgever werd betrokken bij het eerste failliet van RWDM, in 1986. De deal werd geklonken en een ronkende carrière ging van start. “Ik ben zoals een regenboog: ik heb verschillende kleuren. Naast RWDM heb ik ook voor Seraing, Lokeren en in het verleden ook al een seizoen bij Union gewerkt. Verder was ik directeur-generaal van de Profliga, CEO van de Belgische voetbalbond en had ik verschillende functies bij de UEFA en de FIFA.” “Ik heb me nooit met het sportieve beziggehouden, daarvoor heb je andere mensen. Mijn terrein is de organisatie, het administratieve en juridische aspect. Maar dat wil niet zeggen dat ik mijn mening niet heb. Die uit ik, en daar

Jean-Marie Philips: “Het is beter om de ketjes op het voetbalveld te zien dan op de straat, maar ik zie BX niet als een doorbraak wat betreft verrijking van het Brusselse voetbal.”

heb ik in het verleden wel kritiek voor gekregen. Maar ik heb geen al te slechte naam in het voetbalmilieu. De reden daarvan is dat ik nooit

iemand iets heb beloofd dat ik niet kon waarmaken. De voetbalwereld is speciaal, maar zolang je correct bent, sta je recht in je schoenen.”

© MARC GYSENS

De goede naam en uitstekende staat van dienst van Philips zijn van groot belang voor een club als Union. Toen Charles Picqué (PS),

Stadskriebels viert twintigste verjaardag

Sport de stad in BRUSSEL – Haal uw mooiste sportkleren van stal, want het is feest. Stadskriebels viert op zondag 5 mei zijn twintigste verjaardag en pakt uit met een knap sportprogramma. Flatland BMX, Armeense volksdans en vele andere sporten komen aan bod. “Je kan wel stellen dat Stadskriebels uitgegroeid is tot een gevestigde waarde,” zegt Nele Arys (37), sportfunctionaris van medeorganisator VGC (Vlaamse Gemeenschapscommissie). “De voornaamste evolutie die het evenement heeft doorgemaakt, is dat er steeds meer samenwerking is met lokale partners. Was het vroeger louter sport, dan is het nu meer een uitgebreide mix van sport, muziek, animatie en straatkunsten. We proberen de buurt meer te betrekken bij de sportdag.” Stadskriebels is een evenement dat elk jaar een nieuw programma voorlegt en daar wordt dit jaar geen uitzondering op gemaakt. Urban

sporten (denk bijvoorbeeld aan flatland BMX, slackline en longboard) en dans staan in de schijnwerpers. “In het kader van onze verjaardag wouden we deze editie heel dansant maken. Daarom bieden we dansinitiaties aan en zullen er allerlei dansgroepen te zien zijn. Dat gaat van Armeense volksdans over partyrobics tot de majoretten van Majoretteketet.” “Met de urban sporten willen we het stedelijk aspect benadrukken, aantonen hoe je kunt sporten in de stad. Daarom is onze slogan: “Sport de stad in.” We willen tonen hoe je gebruik kunt maken van de straten en de pleinen om te sporten. Hiermee richten we ons vooral tot de jeugd. Ik zie senioren niet meteen op een skateparcours of een streethockeyveld (lacht).” Stadskriebels geeft uiteraard ook ruimte aan meer klassieke sporten als voetbal, golf en cricket. De durvers kunnen zich aan de death ride wagen. Maar zoals eerder aangegeven, is

stadskriebels meer dan sport. “Straatkunst zal te bewonderen zijn in de vorm van performances en installaties. Het Rits Café voorziet dan weer een audiovisuele fietsinstallatie, waarbij wordt nagedacht over de manier waarop we met de stad omgaan. Er is echt heel wat randanimatie voorzien. Als afsluiter nodigen we iedereen uit om het stadskriebelslied uit volle borst mee te zingen. De tekst is terug te vinden op onze website.”

Out of the box Het parcours is dit jaar verruimd zodat de deelnemers een lus kunnen volgen. Behalve al de aangeboden sporten ontdekken zij ook een deel van de stad. “We willen out of the box denken, niet vastgeroest blijven in steeds dezelfde straten. Het is leuk dat de mensen plekken als de Varkensmarkt en de Pantsertroepensquare leren kennen. We willen zo-

veel mogelijk pleinen en straten benutten.” De organisatoren rekenen op een drieduizendtal toeschouwers. Voor een onbeperkte deelname aan de verschillende initiaties, workshops en attracties betaalt u drie euro per deelnemer. In voorverkoop is dat slechts anderhalve euro. Iedereen die het voelt krie-


BDW 1376 PAGINA 23 - DONDERDAG 2 MEI 2013

erevoorzitter van de derdeklasser, vernam dat Philips op zijn 67ste met pensioen ging, schoot hij in actie. De Brusselaar aanvaardde diens voorstel en de deal was gesloten. “Samen met de voorzitter heb ik het plan Horizon 2015 gelanceerd. Daarmee willen we de club op vlak van administratie en infrastructuur klaarmaken om over te schakelen naar het professionele statuut. Dat wil niet zeggen dat we tegen dan in eerste of tweede klasse moeten spelen. Dat is voor de sportieve cel, dit is een infrastructuur- en organisatieplan. We willen er bijvoorbeeld voor zorgen dat we, indien we zouden promoveren, niet in allerijl werken moeten uitvoeren. We werken aan een basis om op verder te bouwen.” “We denken er onder meer aan om een deel

“Met Horizon 2015 willen we met de club op vlak van administratie en infrastructuur overschakelen naar een professioneel statuut”

van de staantribune te overdekken en om de banken in de hoofdtribune te vervangen door zitjes. Daarvoor sta ik in contact met eersteklassers Gent en Charleroi, die binnenkort werken uitvoeren aan hun stadions. Hiervoor maak ik gebruik van mijn contacten in het wereldje.”

BX geen doorbraak Ook op commercieel vlak wil de club professionaliseren. Denk maar aan een grotere boetiek. Wat investeerders betreft, willen ze verschillende partijen aantrekken. “Het is gevaarlijk om één man te hebben die alles in handen heeft,” merkt Philips terecht op. Hij wil ook de contacten

David Steegen

met de jeugdschool van Union verbeteren. “Zij hebben een sociaal aspect, maar wij zouden meer naar elitegroepen willen werken. Jongeren opleiden voor onze eerste ploeg. We hebben vierhonderd jongeren, waar we veel energie insteken, maar er stroomt amper iemand door. Ik wil voorstellen dat indien een van de jeugdspelers bij ons doorbreekt, we de jeugdschool vergoeden. Wij hebben hen nodig en zij ons.” Met dat sociale aspect zitten ze in hetzelfde vaarwater als BX, de nieuwe club die de Brusselse ketjes een eigen voetbalploeg wil geven. “Hun probleem is dat ze Molenbeek uit de naam hebben gehaald. Daardoor gaan ze veel supporters verliezen. De naam Kompany zal veel jongeren aantrekken, maar gaan ze alleen aan sociaal werk doen, of gaan ze er ook een opleidingsschool van maken? Je moet oogsten wat je zaait. Het is een mooi project, maar dit gaat het Belgische voetbal niet redden. Het is beter om ketjes op het voetbalveld te zien dan op straat. Maar qua verrijking van het Brusselse voetbal, zie ik dit niet als een doorbraak.”

De mooie scheidsrechter Er is veel te doen rond de arbiters van de Jupiler League. Tijdens de play-offs, de competitie van 15 miljoen euro, moeten mannen die het goed menen maar een voltijdse job hebben naast het voetbal, belangrijke confrontaties leiden. De tijd van het amateurisme is voorbij. Voor altijd. De scheidsrechters van grote competities en de Europese kampioenschappen kunnen zich als volwaardige professionals voorbereiden op topwedstrijden. Ze worden ook naar behoren opgeleid. De beste refs in België worden volgens een consensusmodel verkozen. Er worden er twee per provincie aangewezen om door te groeien. Godgeklaagd. Als er acht talentvolle refs in de provincie Luik fluiten, mogen er maar twee doorstromen. Indien de provincie Brabant minder goede arbiters telt, dan worden er willens nillens twee aangewezen. Dat past niet meer. Daarom heeft RSC Anderlecht voorgesteld om budget vrij te maken om de spelleiders beter en langer te mogen opleiden en, wie weet, te laten evolueren naar een professioneel statuut. De inzet is te groot geworden. De Italiaan Pierluigi Collina geldt als de norm aller scheidsrechters. Lang voordat Collina enige impact had op the beautiful game, was er Concetto Lo Bello (“De Mooie”, red.), gentleman en scheidsrechter. Lo Bello was groot en imposant, zijn kapsel onvoorwaardelijk bewerkt met Brylcreem en de snor volmaakt getrimd. Hij leidde tussen 1954 en 1974 328 wedstrijden in de Serie A. De Prins, zijn bijnaam, heeft veel meegemaakt. Zo werd hij door een steen geraakt tijdens een wedstrijd. Hij floot verder, ondanks het bloedend hoofd. Lo Bello forceerde een publieke verontschuldiging van de machtige vereniging Juventus nadat deze hem had proberen te wraken. Een volledig stadion schreeuwde het uit, hem beschimpend met “Du-ce!, Du-ce!”, verwijzend naar dictator Benito Mussolini. De lange ref

Eenheid en wil Het is momenteel niet zo goed gesteld met het Brusselse voetbal. Volgens Philips spelen de veel te hoge spelerslonen daarin een belangrijke rol. Hij pleit voor een samenwerking tussen de Brusselse ploegen. “Er is één grote club in Brussel en dat is Anderlecht. Daarnaast is er plaats voor een tweede grote club, maar er moet eenheid zijn en een wil om samen te werken. Union zou die tweede club kunnen worden. Waarom zou een goede speler van pakweg Ukkel niet bij ons in de vitrine kunnen gezet worden? Indien hij doorbreekt en getransfereerd wordt, kunnen we het transfergeld dan onder beide clubs delen. Maar ik denk dat veel mensen nog niet rijp zijn voor dat idee.” “Ik wil Union de weerspiegeling geven van haar geschiedenis. Uiteraard droomt iedereen van eerste klasse, maar ik wil ook dat de club gezond blijft en haar geest niet verliest. Hier leeft nog altijd iets. De supporters keren je de rug niet toe. De club heeft al enkele jaren problemen, maar de supporters blijven komen. We willen hen een toekomst geven. Maar alles hangt af van die elf gasten op het veld. Je kunt de beste bestuurder zijn, maar als je de ploeg niet hebt, sta je nergens.” 

werd zelfs verplicht om zich urenlang te verschansen in zijn eigen kleedkamer na een uit de hand gelopen wedstrijd tussen de top twee, Fiorentina en Cagliari, in 1969. De prestaties van Concetto Lo Bello werden besproken in het Italiaans parlement. De mooie spelleider had regelmatig ruzie met AC Milan-ster Gianni Rivera die hem door het slijk haalde na een rode kaart in 1973: “Hij leidt geen wedstrijden, hij gebruikt ze als podium waarop hij zijn act opvoert”. Lo Bello introduceerde het gekende theatraal gebaar om zijn beslissingen kracht bij te zetten. Naar het schijnt zou hij tot drie maal toe een speler ongewild hebben neergemept bij het uitvoeren van de welbekende beweging. Il Principe werd achtervolgd door twee auto’s bevolkt met woedende fans nadat hij twee spelers van Torino had uitgesloten. Concetto Lo Bello werd, na zijn loopbaan als arbiter, een gewaardeerd politicus. Hij schopte het tot burgemeester van Syracusa, zijn geboortestad in Sicilië. Na de verloren wedstrijd in en tegen Zulte Waregem voelden de staf en de spelers van RSCA zich benadeeld na enkele dubieuze beslissingen. Coach John van den Brom liet het niet over zich heen gaan en gaf openlijk kritiek op de spelleiding. Ongezien. In Nederland heerst een opendebatcultuur. In dit complexe land is alles gelaagd. Twee taalgemeenschappen en evenveel publieke opinies, drie gewesten, minstens evenveel verschillende mentaliteiten. Niet gemakkelijk in te schatten voor een buitenlander. Hij zal het geweten hebben. De coach ging even uit de bocht. Ongewild. Vanaf nu gaan we ons alleen nog op het voetbal richten. www.brusselnieuws.be/steegen David Steegen is persverantwoordelijke van voetbalclub RSC Anderlecht

Tim Schoonjans

© AN BUCKINX / VGC SPORTDIENST

Killer bee wil toeslaan ANDERLECHT – Sanae ‘Killer Bee’ Jah bokst op zondag vijf mei voor de Europese EBU titel. Boxing Brussels Showtime brengt op 5 mei een paar van de beste boksers van het land samen. Op het programma staan vijf professionele- en acht amateurkampen. Het boksgala start om 15 uur in de omnisportzaal van Ceria, in Anderlecht. Tijdens de eerste gevechten komen een paar van de beste amateurboksers van het land in actie. Hoe

later het wordt, hoe schoner het volk. Zo hebben jongens als Ibrahim El Ber Quani, Lucas Severino en Nabil Lahouari een aardige reputatie opgebouwd in de bokswereld. Iedereen kijkt uit naar de prestaties van Brusselaars Jamel ‘The Elegant’ Bahki en Sanae ‘Killer Bee’ Jah. Die laatste bokst voor de Europese EBU-titel voor lichtgewichten (-50,8 kilogram). Omstreeks 20 uur loopt het boksgala ten einde. Voor tickets kunt u terecht bij de KO Store, voor meer informatie TS op 0489/00.81.89.

Lopers zien sterretjes Iedereen die het voelt kriebelen, is welkom op Stadskriebels.

UKKEL – De tien kilometer van Ukkel brengt u naar de mooiste plekjes van de gemeente.

belen, is welkom om deel te nemen. De sportdag wordt ongetwijfeld sfeervol, maar er zal ook stilte heersen. “Her en der zullen we plaatsmaken voor momenten en plekken van stilte, in samenwerking met bessst (Brussel, erfgoed en stilte). Dat zorgt voor een contrast met de drukte van

De lente is in het land en de loopwedstrijden volgen elkaar in sneltempo op. Op zondag 5 mei is het de beurt aan Ukkel. De zesde editie van hun tien kilometer wordt om 15 uur op gang geschoten aan de hippodroom van Bosvoorde. Het parcours brengt de lopers langs de mooiste lanen van de gemeente

het sportfeest. En een feest wordt het zeker en vast. Er is zoveel keuze, ik zou er niet één sport kunnen uitpikken. Sporter of supporter, kom zeker eens langs om de sfeer op te snuiven.”   Tim Schoonjans

zoals de Hamoirlaan, de Sterrenwacht en de Fort Jacolaan. Deelnemen kan individueel of in groep, maar voor iedereen geldt een limiet van maximaal twee uur. Er zijn waterposten om de 2,5 kilometer, vestiaires en medische bijstand voorzien. Inschrijven kost twaalf euro voor individuele deelnemers en bedrijven. Wees er snel bij, want het deelnemersveld is beperkt tot drieduizend. Geïnteresseerde lopers hebben tot 3 mei de tijd om zich in te schrijven op www.10km.be. TS


BDW - editie 1376  

Brussel Deze Week van 30 april 2013

Advertisement
Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you