Issuu on Google+

AFGIFTEKANTOOR BRUSSEL X P303153

CINEMA ARENBERG HERNEEMT LA QUINZAINE DES REALISATEURS En ook: Couleur Café, Plazey en Brussels Film Festival.

23 06 11

DE DRAAD VAN ARIADNE

BRUSSEL – De Brusselse balie bestaat 200 jaar en dat wordt onder meer gevierd met dit kunstwerk van Charles Kaisin in de beroemde Salle des pas perdus of grote wandelzaal in het Justitiepaleis. Kaisin liet zich inspireren door de mythe van Ariadne, die met een woldraad de Griekse held Theseus weer uit het labyrint leidde waar hij de verschrikkelijke Minotaurus had gedood. Het netwerk van rode draden en bloemen van gevouwen papier uit oude wetboeken, hoog in de lucht aangebracht, moet de zoektocht naar een oplossing verbeelden. © SASKIA VANDERSTICHELE

Economie > Haven van Brussel wil haalbaarheidsstudie hst-vrachtvervoer

Dan toch de snelle vrachttrein EERSTE FASE (VANAF 2012) TWEEDE FASE (VANAF 2015)

AMSTERDAM LONDEN

KEULEN LUIK

ROISSYCHARLES DE GAULLE

FRANKFURT

STRAATSBURG

LYON

D

e komende weken wordt er een openbare aanbesteding uitgeschreven om een gespecialiseerd studiebureau te vinden. In het najaar zal dat bureau dan aan het studiewerk beginnen, om in het voorjaar van 2012 resultaten af te leveren. De studie kost 110.000 euro, waarvan de administratie van Brussels minister Brigitte Grouwels 50.000 euro dekt. Het resterende bedrag wordt betaald door geïnteresseerde economische spelers als de Haven van Brussel, de Gewestelijke Ontwikkelingsmaatschappij GOMB, de vroegmarkt Mabru en het Europees Centrum voor Fruit en Groenten. Grouwels: “Een hst-vrachttrein kan een enorme stimulans zijn voor het logistieke overslagcentrum dat we

BORDEAUX

op Schaarbeek-Vorming willen bouwen. Het is de bedoeling dat meer bedrijven dan voor vervoer over water en via het spoor kunnen kiezen in de plaats van vrachtwagenvervoer.” De Haven van Brussel heeft een recht van voorkoop voor dit toekomstige logistieke centrum. Momenteel is nog wel niet zeker hoe de grondreserve op het voormalige rangeerstation van Schaarbeek eruit zal zien, noch wanneer het gebied kan worden omgevormd in een stadsproject. Wel weet de Brusselse regering dat er een gemengde economische activiteit op de terreinen komt, gecombineerd met wonen en handel. Eerder leek het idee van een hstvrachtlijn afgeschreven. Naar gelang

MARSEILLE

“Een stimulans voor toekomstig logistiek centrum”

van de bron werd het in het voorlopige richtschema voor SchaarbeekVorming genoemd of niet genoemd. In vroegere tijden werd al eens het idee geopperd om in Schaarbeek een

hst-station aan te leggen, maar die plannen werden in de begindagen van snel treinvervoer afgedaan als megalomaan. Uiteindelijk kreeg Brussel-Zuid de hst-verbindingen met de rest van nabij Europa. Er bestaat echter al een vrij concreet project dat verschillende Europese (hoofd)steden met elkaar verbindt per snelle vrachttrein. Dat project zal gebruik maken van de huidige hst-voorzieningen die nu al in België bestaan om het land te doorkruisen. Alleen de luchthaven van Luik zal echter een Belgische stopplaats zijn. Brussel doet voorlopig niet mee, tenzij de haalbaarheidsstudie daar anders over zou beslissen. Zeker is wel dat bij dergelijke projecten heel wat spelers betrokken zijn: overheidsholdings, ministeriële adviseurs en federale fondsen. Christophe Degreef Lees pagina 6: ‘Brussel wikt, Luik beschikt’

ADVERTENTIE

academie beeldende inschrijvingen kunsten

anderlecht

tot 30/09

info: www.academieanderlecht.be ADVERTENTIE DB14/772948F1

BRUSSEL – Minister van Haven Brigitte Grouwels (CD&V) bestelt een studie die moet onderzoeken of een hst-vrachtverbinding op het rangeerstation van Schaarbeek (‘Schaarbeek-Vorming’) financieel en economisch haalbaar is.

Ga snel naar pagina

40 ADVERTENTIE

De VGC verhuist … Zie bladzijde 9.

N° 1285 VAN 23 TOT 30 JUNI 2011 ¦ WEEK 25: WEEKBLAD, EEN UITGAVE VAN VZW BRUSSEL DEZE WEEK, FLAGEYPLEIN 18, 1050 ELSENE, REDACTIE: 02-226.45.40, ABONNEMENTEN: 02-226.45.45, FAX: 02-226.45.69, E-MAIL: INFO@BDW.BE


OPMERKELIJK FEDERALE MOET TAALWETGEVING AANPASSEN BRUSSEL – De federale regering moet de taalwet aanpassen. Selor zal niet langer de enige instantie zijn die taalattesten aflevert. Een Oostenrijker had een klacht ingediend bij de Europese Commissie omdat hij een taalattest van Selor moest voorleggen om aan de slag te kunnen als gemeente-ambtenaar. De Commissie gaf de man gelijk. Europa is niet gekant tegen taalexamens als voorwaarde van aanwerving, maar vindt de monopoliepositie van Selor in strijd met het vrij verkeer van personen. In het Brussels Gewest is de federale overheid bevoegd voor taalexamens voor gemeentepersoneel. Om tegemoet te komen aan de kritiek van de Europese commissie, moet de taalwet van 1966 worden aangepast. Minister van overheidsbedrijven Inge Vervotte (CD&V) bereidt momenteel een wetsontwerp voor waardoor, naast Selor-attesten, ook taaldiploma’s uit andere Europese landen de voldoende kennis van het Frans of Nederlands mogen aantonen. Er is haast bij. Indien België niet tijdig de taalwet aanpast, zal de Commissie de zaak aanhangig maken bij het Europees Hof van SVG Justitie. 

TWEEDE LEVEN VOOR VORST NATIONAAL

BDW 1285 PAGINA 2 - DONDERDAG 23 JUNI 2011

Stadsleven > Quartier Latin krijgt nieuwe naam en ruimere opdracht

Br(ik moet Vlaamse studenten (terug)lokken BRUSSEL – Brussel is de grootste studentenstad van het land, maar (bijna) niemand weet het. Br(ik moet daar iets aan doen. “We hebben naar de studenten van New Deal geluisterd,” aldus minister van Onderwijs, Jeugd en Brusselse Aangelegenheden Pascal Smet.

B 

r(ik is het nieuwe dienstverleningsbureau voor studenten van het Nederlandstalig hoger onderwijs in Brussel. Br(ik is een bundeling van de krachten van Quartier Latin (studentenvoorzieningen) en de vijf grote Vlaamse onderwijsinstellingen in Brussel: de Vrije Universiteit Brussel (VUB) en de Erasmushogeschool Brussel (EhB), de Hogeschool Sint-Lukas Brussel, de Hogeschool en Universiteit Brussel (HUB) en de Hogeschool voor Wetenschap en Kunst (W&K). Om het belang van Br(ik te onderstrepen was de top van de vijf instellingen aanwezig op de hoogste verdieping van de nieuwe Hogeschool Sint-Lukas, waar het uitzicht op de Noordwijk fenomenaal is. Een

reclameplaatje voor de grote stad. VUB-rector Paul De Knop: “Wij moeten elkaar niet beconcurreren, de concurrentie speelt zich af op de internationale markt. Universitas staat gelijk aan internationalisering.”

Vlaamse community En bovendien: studenten kiezen steeds meer een universiteit in hun achtertuin. Hotel mama heeft de het kot verdrongen, Br(ik moet de studenten teruglokken. Wat Brussel als stad aantrekkelijk maakt voor buitenlandse studenten, moet ook studenten van hier te lande kunnen bekoren. Brussel telt 75.000 studenten, 50.000 Franstalige en 25.000 Nederlandstalige.

Maar hoe moeten laatstejaarsscholieren ervan overtuigd worden dat Brussel – zegt Antwerpenaar De Knop – een fantastische stad is om te studeren? Niet via de ouders. Niet via de leraars. Maar via andere jonge mensen. Op de webstek van Br(ik (www.brik. be) getuigen studenten over Brussel, wat ze leuk vinden aan de stad, maar ook wat ze graag anders zouden zien. Zegt Nathalie: “Ja, het is een grote stad, met grotestadsproblemen. Maar verder is het aan jou om je deze stad toe te eigenen. Ja, er zou wat dat betreft wel wat meer wij-gevoel mogen zijn qua Vlaamse community. Het is nu te veel ieder voor zich. Een studentenplatform zou het verschil kunnen maken, ook al omdat we dan zelf aan de knoppen mogen zitten.” Antwoordt Laurie: “Nieuwe ontwikkelingen gebeuren hier. Als je wilt, kun je zelf met iets nieuws starten en mensen mobiliseren om mee te doen. Wat dat betreft vind ik een organisatie

als Br(ik een spannend idee. Maar het belangrijkste vind ik dat je als Vlaamse student participeert in een

Pascal Smet heeft jaarlijks meer dan 2 miljoen euro veil voor Vlaamse studenten in Brussel

groter idee, dat je een wij-gevoel schept.” Net zoals voorheen bij Quartier Latin kunnen studenten bij Br(ik terecht voor een kot. Dat is het begin. En al zijn de vastgoedprijzen in

DE WEEK IN BEELD DOOR JO VOETS

VORST - Vorst Nationaal heeft zijn plannen gepresenteerd om de concertzaal in een nieuw kleedje te steken. Vorst 2.0 gaat 50 miljoen euro kosten. De concertzaal ligt midden in een residentiële buurt en dat zorgt voor nogal wat problemen. Vorst Nationaal wil daar wat aan doen. Eerder is al het mobiliteitsplan gepresenteerd. Dinsdag zijn met gemeente en Brussels Gewest de ambitieuze plannen van Vorst 2.0 voorgelegd. De hele voor- en zijgevel wordt aangepakt, er komen handelszaken en horeca, en concertzaal, tribunes, backstageruimte en podium worden grondig gerenoveerd. Vorst Nationaal investeert 25 miljoen euro. Opmerkelijk is dat er weer sportwedstrijden zullen plaatsvinden in Vorst Nationaal, meer bepaald volley- en basketbal. De Brusselse regering zet hiervoor een PPS-constructie op. Dat moet de bouw van een ondergrondse sportzaal mogelijk maken. Kostprijs: 25 miljoen euro. Ook een nieuwe ondergrondse parkeergarage (800 plaatsen) zit in de pijplijn. Waar die komt is niet zeker. Vorst Nationaal hoopt in september 2014 de nieuwe zaal in gebruik te kunnen nemen.  SVG

De Skatalites spelen op het Paleizenplein de regenwolken weg tijdens het Fête de la Musique van de Franstalige gemeenschap, voor een publiek waarin sommigen niet zouden hebben misstaan op Woodstock 1969.

© JO VOETS


WEEKOVERZICHT

BDW 1285 PAGINA 3 - DONDERDAG 23 JUNI 2011

© MARC WATHIEU

WOENSDAG 15 JUNI PENDELEN VOORDELIGER. Driekwart van het pendelverkeer tussen gewesten is voor rekening van Brussel. Dat blijkt uit cijfers van de Federale Overheidsdienst Economie. Pendelaars verdienen ook gemiddeld 372 euro meer. 15 procent van de Brusselaars werkt daarentegen buiten Brussel.

DONDERDAG 16 JUNI HOB VERHUIST. De Nederlandstalige Hoofdstedelijke Bibliotheek (HOB) verhuist van haar voorlopige vestiging in de Prinsenstraat naar een ander voorlopig pand in het Muntcentrum dat vroeger kledingwinkel Damart huisvestte. De HOB moet weg uit de Prinsenstraat omdat het huurcontract afloopt. Eind volgend jaar moet de oorspronkelijke locatie van de bibliotheek op de hoek van het Muntplein en de Schildknaapstraat gerenoveerd zijn. over molenbeek. Open VLD-politica Ann Brusseel reageert op het vertrek van reclamebureau Mortierbrigade uit Molenbeek. Dat bedrijf wil meer ruimte, maar zegt ook de criminaliteit in de kanaalgemeente beu te zijn. Ook het reclamebedrijf BBDO heeft last van de woekerende criminaliteit. Volgens Brusseel is er een probleem met een deel van de allochtone jeugd en een mentaliteitsprobleem bij Brusselse bestuurders. Die zouden te laks reageren op intimidatie en geweld van jongeren. hongerstakers uitgezet. De politie ontruimt in de Eendrachtstraat te Elsene een leegstaand gebouw dat sinds enkele maanden bezet wordt door Afghaanse hongerstakers. Uit protest bezetten die een tijdje de Louizalaan. 25 mensen worden verhoord.

Een student moet in Brussel meer moeite doen om zijn weg te vinden dan in een kleine stad als Leuven. Br(ik helpt.

Brussel torenhoog, de prijs van de studentenkoten is volgens Lieven Boelaert van Br(ik de jongste tien jaar in Brussel niet sterker gestegen dan in andere studentensteden. Behalve voor hulp bij het zoeken van een kot zorgt Br(ik voor een MIVBabonnement – in de toekomst ook voor een fiets –, voor een sportkaart en voor gidsjes voor culinair en uitgaansvertier. Voorts gaat Br(ik volop lobbyen bij politici en culturele instellingen om de zaak van de studenten te bepleiten. Er komen nog promotiecampagnes op internetsi-

“ “ HET WOORD

tes en in magazines. Zeven studenten gaan via facebook reclame maken voor Brussel als studentenstad. Pascal Smet heeft veel pak geld veil voor Br(ik. Jaarlijks krijgt de organisatie 2.268.000 euro. De subsidie voor het inrichten van koten vervijfvoudigt net niet: van 220.000 naar één miljoen euro. Smet is ook niet tegen een samenwerking met de Franstaligen. Maar geld van de Vlaamse gemeenschap moet wel dienen om huisvesting voor studenten aan Nederlandstalige hogescholen te creëren. In de toekomst

moeten pas afgestudeerden die in Brussel willen blijven ook nog een tijdje hun kot kunnen blijven doorhuren, als overgangsmaatregel. Smet: “We moeten Brussel – samen met Muntpunt – als studentenstad op de kaart zetten in Vlaanderen en in de wereld.” Smet heeft binnenkort een ontmoeting met zijn Franstalige evenknie, minister van Hoger Onderwijs JeanClaude Marcourt (PS), om Brussel ook samen te promoten.   Danny Vileyn

Ik ben Vlaamsgezind, maar een Vlaanderen dat als een soort Beieren aan de Noordzee verder zou moeten zonder Brussel, zonder wereldstad, daar bedank ik voor.” Jos Bouveroux in De Standaard naar aanleiding van zijn nieuwe boek De barst in België... is er altijd al geweest (Van Halewijck).

De politie van Molenbeek moet soms haar eigen veiligheid laten voorgaan.” De Molenbeekse schepen Jan Gypers (Open-VLD) op Radio 1 over de veiligheidsproblemen in de Maritiemwijk.

Voetgangersplan

Alle berichten over autofiles, quadverbod, busbanen en fietspaden zouden kunnen doen vergeten dat er ook nog gestapt kan worden in deze stad. Meer nog: stappen is de nummer één van het letterwoord STOP, het principe waar de Brusselse regering haar mobiliteitsplan op bouwt: stappen, trappen, openbaar vervoer en, dan pas, privévervoer. Een voetgangersplan was er echter nog niet. Daar komt verandering in. Staatssecretaris Bruno De Lille (Groen!) gaf zopas het startschot voor het Gewestelijk Voetgangersplan, dat in de herfst zal worden

gepresenteerd. Stappen heeft heel wat voordelen, vindt De Lille: het is gezond, milieuvriendelijk én nagenoeg gratis. Wie te voet gaat, loopt al wat makkelijker een winkeltje binnen. Het is dus ook goed voor de lokale economie. Veel voetgangers op straat bevordert tot slot de sociale controle en de veiligheid. Hoe De Lille het stappen wil aanmoedigen is nog niet bekend. We hebben vast al enkele suggesties: roodrijders verbaliseren, comfortabele voetpaden en als het eventjes kan: meer SVG voetgangerszones in de stad.

VRIJDAG 17 JUNI POLITIE ONTRUIMT TENTENKAMP. In Sint-Gillis ontruimt de politie het Jansonplein. Daar waren sinds drie weken ‘Verontwaardigden’ gevestigd, (veelal) jongeren die verontwaardigd zijn over de politieke gang van zaken in Europa. Er zijn geen incidenten. moureaux antwoordt. Burgemeester van Sint-Jans-Molenbeek Philippe Moureaux (PS) zegt in De Morgen dat Vlaanderen een communautaire campagne voert over de rug van zijn gemeente. Volgens hem maken de Vlaamse partijen die extra geld voor Brussel tegenhouden nu van Molenbeek een crimineel getto. Zijn gemeente is volgens hem de laatste jaren juist veiliger geworden. In La Capitale zegt de burgemeester dan weer dat de situatie de laatste jaren verslechterd is. De werknemers van het reclamebedrijf BBDO voelen zich gekwetst door de uitlatingen van de socialist en antwoorden in een open brief. kamikazechauffeur vrij. De taxichauffeur die op 10 mei een agent aanreed en met de man op zijn motorkap bleef rondrijden is voorwaardelijk vrij. Hij blijft wel verdacht van poging tot doodslag, gewapende weerspannigheid, slagen en verwondingen en zware verkeersovertredingen. Dat schrijft La Dernière Heure.

ZONDAG 19 JUNI VERONTWAARDIGDEN DEMONSTREREN. Vijfhonderd manifestanten trekken van het Flageyplein op naar het Luxemburgplein uit protest tegen een neoliberaal Europa. Wanneer ze van hun traject afwijken, gebruikt de politie traangas. Er zijn enkele opstootjes.

MAANDAG 20 JUNI BRUSSEL SPIONAGESTAD. Uit onderzoek van het maandblad Mo* blijkt dat Brussel voor de val van de Berlijnse Muur een broeihaard van spionage was. Volgens het weekblad werd in die jaren zelfs de huidige Brusselse burgemeester (toen kabinetschef ) Freddy Thielemans (PS) door de Tsjechische staat benaderd als mogelijke spion, maar daar niet bekwaam genoeg voor bevonden. Volgens Mo* blijft Brussel ook vandaag nog erg aantrekkelijk als spionagestad, mede door de aanwezigheid van de NAVO. quartier latin wordt ‘br(ik’. Quartier Latin is een organisatie die studenten van alle Nederlandstalige Brusselse hogescholen en universiteiten praktische raad geeft, helpt zoeken naar een kot en wegwijs maakt in de stad. Br(ik staat voor ‘Brussel en ik’.

DINSDAG 21 JUNI ANTIhomo-agressie in centrum. Op facebook circuleert het verhaal van een Brusselse homo die vorige week om zijn geaardheid in elkaar geslagen is in een Brusselse pitabar ter hoogte van de beurs. Het is niet het eerste geval van agressie tegen homo’s in het stadscentrum.  Samengesteld door Christophe Degreef

MEER NIEUWS DE HELE WEEK ROND OP


BDW 1285 PAGINA 4 - DONDERDAG 23 JUNI 2011

Politiek > Alain Courtois is kandidaat-burgemeester van Brussel

‘Zone dertig in de Vijfhoek, dat is toch gewoon stupide!’ BRUSSEL – Twaalf jaar oppositie in de stad Brussel, dat kruipt in de kleren. De MR wil in 2012 weer aan zet zijn. En als het even kan met de burgemeesterssjerp. De Franstalige liberalen zetten daarvoor de grote middelen in. Alain Courtois, bekend van Euro 2000, trekt de lijst. “Een nieuwe wind,” naar eigen zeggen.

A 

lain Courtois is politiek actief sinds 2003, als senator, maar een verpletterende indruk heeft hij tot nu toe niet gemaakt. Hij blijft toch vooral bekend als de man van het voetbal. “Zo kent iedereen mij,” geeft Courtois toe. “Vlamingen, Franstaligen, maar ook allochtonen. We hebben net een huis geopend. Vlak bij de Grote Markt, met een dagelijkse doorlopende dienstverlening van de Brusselse MR. Mensen komen naar mij toe met de vraag of ik niets kan regelen voor hun voetballende zoon. Mijn lijsttrekkerschap voor de stad Brussel in 2012 beschouw ik als een nieuwe uitdaging.”

Om uw kandidatuur in te luiden kiest u niet voor sport maar voor cultuur. U vindt dat Brussel een cultuurtempel nodig heeft met de allure van een Guggenheimmuseum. Courtois: “Brussel is de hoofdstad van Europa. Wat hebben wij met dat statuut gedaan? Niets.” “Laten we even een ommetje maken langs de sport. Waarmee kan een stad zich in de wereld in de kijker werken? Met een wereldtentoonstelling, een WK voetbal of de Olympische Spelen. Daarom heb ik geijverd voor het WK voetbal. Het was een voorwendsel om honderdduizenden mensen naar België te krijgen. Met

het plan voor een nieuw museum, waar ik een voortrekkersrol in wil spelen, is het net zo. Willen we nog meetellen in de wereld? Alle grote steden stellen zich die vraag. Wie

“De Open VLD mag mee op de lijst, maar moet Brussel wel als volwaardig gewest erkennen” dat wil moet er een wervend project tegenover zetten. We moeten bewijzen dat we het waard zijn de hoofdstad van Europa te zijn.” “Het gaat daarnaast ook over Europa zelf. Iemand zei onlangs: Europa is als Versailles. Het is mooi, maar verleden tijd. Leeg. Daarmee ga je de concurrentie met Zuidoost-Azië niet aan.” “Ik heb een werkgroep en een begeleidingsgroep opgericht om het idee van een museum voor moderne kunst vorm te geven. We zijn nu bezig met de locaties en de financiering. Die zal volledig privé zijn. Er zitten in de werkgroep ook men-

sen van andere politieke gezindten.”

© CHRISTOPHE DEGREEF

JCDecaux heeft nu al 2.500 ver-

huurfietsen uitgezet, gespreid over 197 fietsstations in twaalf gemeenten van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest (fase één). Tegen 2012 moet daar nog eens hetzelfde aantal fietsen bijkomen (fase twee) in de zeven overblijvende gemeenten en in de al bestaande gemeenten, waar er mo-

Alain Courtois werd in 1951 in Schaarbeek geboren. Hij is jurist met een diploma van de Université Catholique de Louvain op zak en was na zijn studie kabinetschef van de Jetse burgemeester Jean-Louis Thys (PSC, de Franstalige christendemocraten). In 1981 werd hij substituut van de Procureur des Konings, wat hij tot 1988 bleef. Daarna ging hij aan de slag bij de Voetbalbond. Courtois organiseert bij de Belgische bond Euro 2000 als directeur-generaal van het voetbaltornooi. Na een korte periode als directeur bij RSC Anderlecht stapt hij in de politiek. Vanaf 2003 is hij volksvertegenwoordiger voor de MR. In 2007 wordt hij senator. Courtois spreekt meer dan behoorlijk Nederlands. Hij leerde de taal naar eigen zeggen in nauwelijks zes maanden.  SVG/CD

In 2006 weigerde u op de MRlijst te staan. Waarom wilt u nu wel? Courtois (ontwijkt de vraag): We willen na twaalf jaar oppositie weer aan zet komen in Brussel. De MR van Brussel-stad heeft beslist dat we dat samen kunnen doen. Marion Lemesre (de vorige lijsttrekster en huidig oppositieraadslid in Brusselstad, SVG/CD) steunt dit project, net zoals François-Xavier de Donnea (die ook geweigerd had op de lijst te staan, SVG/CD).”

VILLO: 2.500 EXTRA FIETSEN BELOOFD, GEMEENTEN NU AAN ZET BRUSSEL – Adverteerder JCDecaux wil tegen volgend jaar 2.500 extra Villo-fietsen in de hoofdstad kwijt. Al zeker vijf gemeenten van de tweede kroon zouden geïnteresseerd zijn.

Alain Courtois

Een prestigeproject waar de Brusselaar weinig aan heeft, zou de kritiek kunnen zijn. Courtois: “Ook de Brusselaar heeft er baat bij. De economie wordt aangezwengeld. De handel profiteert ervan. En de uitbouw van infrastructuur in de stad krijgt nieuwe kansen. Ik wil de Brusselaar ervan overtuigen dat ook zij trots moeten kunnen zijn op hun Europese hoofdstad. Zij moeten die trots uitdragen.” “Maar er is inderdaad meer dan Brussel internationaal op de kaart zetten. De Brusselaar moet zich ook thuis voelen in zijn wijk. Het moet er veilig zijn, hij heeft liefst een baan en moet vlot de stad door kunnen raken. We hebben met de MR-Brussel dertien werkgroepen opgericht om samen met experts na te denken over oplossingen. Ik zal ook, met tafel en stoel, de wijken ingaan om naar de mensen te luisteren. In mei volgend jaar moet dat alles uitmonden in een gloednieuw programma waarmee we naar de kiezer trekken.”

Villo: weldra 5.000 fietsen. In alle negentien de gemeenten?

gelijkerwijs stations zullen bijkomen. Volgens Staatssecretaris voor Mobiliteit Bruno De Lille (Groen!) worden de gemeenten zonder Villo opgeroepen vrijwillig deel te nemen, net zoals dat in de eerste fase van het project het geval was. Villo wordt aangeboden door JCDecaux, in overleg met het Brussels Gewest en de betrokken gemeente. Eerst gaan die drie samen kijken waar er fietsstations kunnen komen, vervolgens toetst de gemeente dat in de gemeenteraad en geeft dan al dan niet haar goedkeuring. Daarna zorgt

Voor alle duidelijkheid: u wilde toen niet omdat Open VLD van uw coalitiepartner FDF niet op de lijst mocht staan. Mag Open VLD nu wel op de lijst? Courtois: “Met Open VLD ben ik heel duidelijk. We vragen dat de Brusselse Open VLD een geste doet en officieel verklaart dat Brussel een volwaardig gewest is. Is dat zo moeilijk?” Marion Lemesre liep in 2006 niet echt warm voor het burgemeesterschap. Bent u kandidaat-burgemeester, of is een plaatsje in het schepencollege ook al goed? Courtois: “Ik ken de huidige burgemeester Freddy Thielemans (PS) goed. Hij is een vriend. Voor de gemeenteraadsverkiezingen staan we tegenover elkaar met een eigen project. Het is logisch dat wie de lijst trekt ook kandidaat-burgemeester is. Maar ik ben een realpoliticus, en niet de politicus die bekritiseert om te bekritiseren. Dat pikken de mensen niet meer. Wat wij willen is een nieuwe wind door het schepencollege laten waaien. De huidige meerderheid is à bout de souffle. En wij brengen een nieuwe wind.” U had wel kritiek op de centrale lanen. U vond ze de uitstraling hebben van een stad uit het sovjettijdperk. Courtois: “Weet u: ik wilde een stukje in een krant zetten met als titel ‘Wie werkt ons hier op de zenuwen?’. Weet u waar zich de grootste parkeeropstopping van Brussel bevindt? Aan de ramblas die het stadsbestuur aan het Centraal Sta-

de administratie van het Brussels Gewest voor een stedenbouwkundige vergunning – althans wel voor de gemeentewegen. Oorspronkelijk was het de bedoeling dat JCDecaux bilateraal overeenkomsten zou sluiten met het Brussels Gewest, en dat de gemeenten die overeenkomst dan zouden overnemen. Maar dat stuitte op een njet in een paar Brusselse gemeenten. Uiteindelijk werd besloten tot een trilaterale overeenkomst tussen het gewest, JCDecaux en de gemeente.  Christophe Degreef


© DIETER TELEMANS

BDW 1285 PAGINA 5 - DONDERDAG 23 JUNI 2011

Alain Courtois: “De huidige meerderheid is buiten adem. Wij willen naar de toekomst kijken.”

De Brusselse overheid wil het autoverkeer in de stad terugdringen. Er zijn genoeg buitenlandse voorbeelden van grote steden die dat ook doen. Courtois: “De zone dertig in de vijfhoek is, ik heb er geen ander woord

voor, une connerie, een stupiditeit. Niemand respecteert ze. Het parket volgt niet. Ik kan het weten, ik ben procureur geweest. De mobiliteit in Brussel is een ramp. En dan overal die parkeermeters! Ik ben gewonnen voor voetgangerszones. Ik ben een fan van ondergrondse parkeergarages. Kijk naar Parijs. De metro brengt je overal en in elke wijk is er een parkeergarage.”

het kabinet van federaal premier Yves Leterme (CD&V). Het plan om in België nieuwe stadions te bouwen blijft behouden, ook nu we het WK 2018 niet organiseren. Ook Brussel is in het lijstje opgenomen.

Ziet u er een nieuw stadion verrijzen?

Het idee om kantoren om te vormen tot woningen is niet nieuw. Niet minder dan 250.000 m2 Brusselse kantoorruimte werd in de laatste decennia tot woonruimte omgevormd. In 2010 werden ook de resultaten bekendg emaakt van een door minister-president Piqué geïnitieerde studie over de mogelijkheid om kantoren tot woningen om te vormen.

Maar ik ben ook realistisch. Er is een overgangsperiode nodig. We kunnen niet zomaar het Heizelstadion afbreken. Ten laatste januari 2016 zou er een plan voor

“Een fusie van de gemeenten of een eengemaakte politiezone is vandaag niet aan de orde. Moderniteit is belangrijk, maar men moet de traditie respecteren”

De stad heeft voor de ontwikkeling van de Heizel een studiebureau in de arm genomen. Goed idee? Courtois: “Over enkele dagen zullen we weten hoe de plannen eruitzien, maar het is goed dat de stad nadenkt over waar ze met de Heizel naartoe wil. Dat is kijken naar de toekomst.”

VAN KANTOOR TOT WONING BRUSSEL – Staatssecretaris voor Huisvesting Christos Doulkeridis (Ecolo) en minister-president Charles Picqué (PS) roepen op om leegstaande en verouderde kantoren om te vormen tot woningen. Op die manier willen ze huisvesting creëren voor de almaar groeiende Brusselse bevolking. Voor het project werd bijna 1,5 miljoen euro uitgetrokken.

Courtois: “Ik ben voorstander van een atletiek- en voetbalstadion op Schaarbeek-rangeerstation voor 60.000 bezoekers. We hebben hier binnenkort een gesprek over met

© GOOGLE EARTH

tion heeft aangelegd. Qui a décidé de nous emmerder? Of neem nu het kruispunt op de Kongolaan bij het Terkamerenbos. Totale chaos. Of de Lambermontlaan die van drie naar twee rijstroken gaat.” “Ik kan begrijpen dat een nieuw mobiliteitsplan nodig is, maar dat moet samengaan met een uitbreiding van het openbaar vervoer. In grote steden volgt het openbaar vervoer het autoverkeer en is er een wisselwerking tussen de twee. Maar in Brussel? Wie vandaag van Sint-AgathaBerchem naar Woluwe wil, doet er met het openbaar vervoer twee uur over.”

Kantoorombouw kan minstens 1.450 nieuwe woningen opleveren.

het nieuwe stadion op Schaarbeekrangeerstation moeten zijn.” Vindt u dat de bevoegdheden tussen gemeenten en gewest op dit ogenblik goed verdeeld zijn?

Daaruit bleek dat door de ombouw van de meest geschikte kantoren er al minstens 1.450 nieuwe woningen gecreëerd konden worden. Picqué en Doulkeridis roepen nu alle eigenaars ertoe op om een ombouwproject in te dienen. Zodra een project bij de directie Huisvesting van het ministerie van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest ingediend is, wordt het geëvalueerd. Geselecteerde projecten krijgen een financiële tegemoetkoming voor de kosten van de haalbaarheidsstudie en de aanvraag van de

Zou u niet liever burgemeester zijn van een groot Brussel dan van alleen Brussel-stad? Courtois: “Ik stel vast dat stad en gewest niet altijd op dezelfde golflengte zitten, zelfs al zijn het meerderheden van dezelfde partij: de Parti Socialiste. Dus daar zal over gesproken moeten worden. Voor sommige bevoegdheden zou het Brussels Gewest de leiding moeten nemen. Voor veiligheid of grote projecten van stedenbouw bijvoorbeeld. Maar een ééngemaakte politiezone, of een fusie van de negentien gemeenten is vandaag niet realistisch. Moderniteit is belangrijk, maar men moet de traditie respecteren. En in tijden van grote onzekerheden hebben de mensen hun overheid toch nog altijd het liefst dichtbij.”  Steven Van Garsse en Christophe Degreef

stedenbouwkundige vergunning. Charles Picqué: “Volgens de recentste demografische voorspellingen zal Brussel ieder jaar 14.000 extra inwoners tellen. Een eerste analyse wijst echter uit dat er jaarlijks slechts 4.400 woningen kunnen worden gebouwd in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. Het omvormen van kantoren tot woningen kan een oplossing bieden. Ik hoop van harte dat onze oproep veel respons zal krijgen.” Yves Coudron


BDW 1285 PAGINA 6 - DONDERDAG 23 JUNI 2011

LONDEN

EERSTE FASE (VANAF 2012) TWEEDE FASE (VANAF 2015)

KEULEN LUIK

ROISSYCHARLES DE GAULLE

FRANKFURT

STRAATSBURG

LYON BORDEAUX MARSEILLE

Een eerste presentatie van Euro Carex. Aanvankelijk wilde men snel met het project beginnen. Uiteindelijk is de eerste fase (geel op de kaart) nu gepland voor 2015. De tweede fase moet het project uitbreiden. Een derde fase vertakt naar Oost-Europa en Spanje. Nergens vinden we Brussel.

Economie > Haalbaarheidsstudie vracht-hst in Schaarbeek komt niets te vroeg

Brussel wikt, Luik beschikt BRUSSEL – Of een hst-vrachttrein op het rangeerstation van Schaarbeek realistisch is wordt momenteel bestudeerd. Wat echter weinigen weten, is dat er al een omvangrijk hst-vrachtproject bestaat dat België aandoet. Brussel kijkt voorlopig de kat uit de boom. De luchthaven van Luik doet wel mee dankzij intensief lobbywerk. Een gemiste kans voor Brussel? Bizar, want er zijn banden tussen Luik en Schaarbeek.

T 

wee weken geleden, maandag. De directie van de vroegmarkt Mabru laat een ballonnetje op. Een hst-vrachtlijn naar het grote nog te ontwikkelen gebied op de terreinen van het vroegere rangeerstation van Schaarbeek (verder rS), dat zou niet zo’n slecht idee zijn, klinkt het. Thierry Nuttin, de directeur van het veel grotere, aan Mabru grenzende Europeees Centrum voor Fruit en Groenten (ECFG), springt mee op de kar: als er een hogesnelheidslijn voor goederen komt op rS, dan maakt dat het des te interessanter om zich daar in de toekomst te vestigen. Een hst-vrachttrein zou het logistieke overslagcentrum dat men er wil bouwen completeren, is de teneur. In het richtschema dat momenteel opgesteld wordt om rS ruimtelijk in te richten wordt het

idee van een vrachttrein in elk geval geopperd, zegt een bron, maar direct ook alweer afgeschreven wegens weinig haalbaar. Op het kabinet van Charles Picqué (PS), minister-president van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest, klinkt het daarentegen dat er niet over een hst-vrachttrein wordt nagedacht in het richtschema en dat er niets over te vinden is in de voorlopige versie van dat document. Picqué zou het moeten weten, want hij is een van de drijvende krachten achter het richtschema. Het Brussels Gewest is er immers de opdrachtgever voor. De uitvoerder is studiebureau Idea Consult-Secchi Vigano. Het richtschema moet op het einde van dit jaar klaar zijn. Een week later. Het kabinet van Brussels minister voor Vervoer

Brigitte Grouwels (CD&V) laat weten dat er een haalbaarheidsstudie komt die moet onderzoeken of een hst-vrachttrein op rS realistisch is. Grouwels schrijft daarvoor een openbare aanbesteding uit. Er bestaat echter al een vrij uitgebreid project dat diverse Europese hoofdsteden per hst-vrachttrein met elkaar gaat verbinden. Dat project heet Euro Carex. In Brussel is het minder bekend.

Lobby Euro Carex is een internationale vzw onder Belgisch recht met als hoofd Yanick Paternotte, Frans parlementslid en afgevaardigde van de Parijse luchthaven Charles De Gaulle. De organisatie heeft als doel publieke en private partners samen te brengen om in West-Europa ver-

schillende internationale luchthavens en mobiliteitsknooppunten met elkaar te verbinden door middel van hogesnelheidsvrachtlijnen. Van de partij zijn, naast de luchthaven Charles De Gaulle: Schiphol (Amsterdam), de luchthaven SaintExupéry (Lyon), een grote logistieke zone in Londen, Keulen en Liège Airport, de luchthaven van Luik. Euro Carex ziet pakjestransport per snelle trein binnen Europa als een oplossing voor de toekomst. Beter voor het milieu, een alternatief voor hoge olieprijzen, maar ook een alternatief voor de steeds strengere regulering van nachtvluchten op luchthavens. Euro Carex heeft zijn zetel in Brussel. Dat is, zo schrijft de directie zelf, nuttig om het nodige lobbywerk te kunnen verrichten. Voor het project wordt immers gehoopt op Europese fondsen, en volgens de organisatie is het project ook al bekend bij de Europese Commissie. Het lobbywerk rendeert, met andere woorden. Interessant is de aanwezigheid van de luchthaven van Luik in het pro-

ject. Daar heet het Liège Carex. Opmerkelijk is dat er met Brussel als economische speler geen rekening wordt gehouden. Ofschoon de hogesnelheidslijnen Brussel doorkruisen en in de toekomst de hst’s langs Brussel zullen zoeven als het project doorgaat, wordt er geen hub in Brussel gepland. Op het kabinet van Brigitte Grouwels heeft men er aanvankelijk geen weet van. Later klinkt het dat het aansluiten op Euro Carex een optie is die de haalbaarheidsstudie zal onderzoeken.

Geen bevoegdheid Op het kabinet van Charles Picqué kent men Euro Carex goed: “Dat is een afzonderlijk project waarover we niet veel te zeggen hebben. Het valt buiten de bevoegdheden van de minister-president. We kunnen enkel vaststellen dat Brussel niet in het project is betrokken.” Het rangeerstation van Schaarbeek is echter wel verbonden met Euro Carex, maar dan via-via. rS is gedeeld eigendom van het Fonds voor Spoorweginfrastructuur (FSI), de

INFOGRAFIEK: PETER DHONDT. BRON: EURO CAREX

AMSTERDAM


BDW 1285 PAGINA 7 - DONDERDAG 23 JUNI 2011

NMBS-holding en spoorexploitant Infrabel. Het FSI wordt voorgezeten door Véronique Tai, een topvrouw op de Federale Overheidsdienst Financiën van de Luikse minister Didier Reynders (MR). De NMBSholding op zijn beurt heeft als voorzitter Jean-Claude Fontinoy, ook al een vertrouweling van Didier Reynders. Fontinoy is tevens lid van de raad van bestuur van Liège Carex. Er is een connectie Luik-rS, en die loopt via de federale staat en de Mouvement Réformateur. En de NMBS-holding. De NMBS-holding is daarenboven ook vertegenwoordigd in de werkgroep die mee het richtschema voor rS heeft besteld, aldus de woord-

De NMBS-holding is zowel vertegenwoordigd in een al bestaand hstproject als in het rangeerstation van Schaarbeek

voerder van de holding. Die groep moet mee nadenken over de mobiliteit in de toekomst op rS. In die werkgroep heeft ook het Brussels Hoofdstedelijk Gewest zitting. Blijkbaar resulteerden al die contacten totnogtoe niet in enig lobbywerk ten faveure van rS. Er is zelfs geen consensus over of een vrachttrein als mogelijkheid in het op te stellen richtschema voor rS staat.

Eén zone Het Brussels Gewest is nog niet echt geïnteresseerd in Euro Carex, zo blijkt. Maar wat bij Brussels Airport? Daar zegt men Euro Carex te kennen, maar momenteel goede redenen te hebben er als luchthaven niet aan deel te nemen: “De luchthaven van Luik is een luchthaven voor kleine pakjes en huis-aan-huisleveringen, en die zou gebaat kunnen zijn met een hst,” zegt woordvoerder Jan Van der Cruysse. “Brussels Airport daarentegen is meer een luchthaven voor grote vracht; containers en dergelijke.” Bij de Vlaamse kamer van Koophandel VOKA Halle-Vilvoorde zegt men dat een hst-vrachtlijn op het ran-  geerstation van Schaarbeek zeker geen slecht idee is. “Het is niet slecht dat Grouwels dat laat onderzoeken,” zegt Freek De Witte van VOKA. “Samen met de Brusselse kamer van koophandel zijn we ervan overtuigd dat het rangeerstation een logistieke zone kan worden in verbinding met de haven van Brussel en de luchthaven. Tenslotte kan je het gebied van de haven tot de luchthaven beschouwen als één grote logistieke zone. Nu, Euro Carex is voorlopig nog maar een project. Zij het een project waar de luchthaven van Luik heel erg proactief aan werkt en mensen en middelen allerhande voor los probeert te krijgen.”   Christophe Degreef

P-PRAAT Ecolo telt niet één chaud lapin, maar verschillende. Of wat dacht u van de uitlatingen van senator Josy Dubié in De Morgen van maandag, waarin hij aankondigt met de boot naar Gaza te zullen gaan: “Als de Israëli’s aan boord komen, loop ik ze met beide handen tegemoet.” O, beide handen in de lucht, zegt u? Samen met zijn Vlaams medeparlementslid Luckas Vander Taelen (Groen!) roept Sven Gatz (Open VLD) Vlaanderen op meer van Brussel te houden. Ja, zelfs een heuse fédération Flandre-Bruxelles op te richten. Binnenkort zou er een nota met een uitgewerkt voorstel komen van de hand van de twee Vlaamse Brusselaars. Die nota zou de laatste politieke waarschuwing zijn van Gatz, want de man gaat iets met bier doen. En het volk mort. Vander Taelen, die was vorige week vrijdag nog bezig met de Molenbeekse burgemeester Philippe Moureaux (PS) en de gehele Brusselse PS op hun rode donder te geven op Radio 1, in De Standaard, en we vergeten zeker nog een paar media. Sinds goed een jaar is Vander Taelen een believer in een zekere mate van Gescheitertheit van de multiculturele maatschappij, en we drukken het zacht uit. Hij vindt dat Moureaux zich vastklampt aan de macht en het veiligheidsprobleem in zijn gemeente niet aanpakt. Merkwaardig genoeg volgt er dan een paar dagen later bij het begin van een nieuwe week een persbericht van Groen-Ecolo dat luidt: ‘Samenleven in Molenbeek: een gemeentelijke uitdaging!’, getekend door de rest van de Brusselse ecologisten. Stelt u zich even voor dat we met z’n allen in een teletijdmachine springen en teruggaan naar pakweg tien jaar geleden, toen de multiculturele samenleving nog niet gescheitert was. Vander Taelen zou z’n mond met zeep moeten wassen. Biologisch afbreekbare, dat wel.

CHIEN ÉCRASÉ BRUSSEL – Pertinente en minder pertinente vragen overspoelen de redactie sinds jaar en dag. Deze is wellicht enigszins pertinent: brandt de Coca-Colareclame op het De Brouckèreplein nog des avonds? Wat is ermee gebeurd? MAALBEEK – De gemeente Etterbeek heeft een nieuw logo: de naam van de gemeente met de ‘ee’ van ‘beek’ in regenboogkleuren. Regenboogkleuren die getrokken worden door een vliegende libel, volgens het gemeentebestuur een symbool voor de vele waterlopen en vijvers waarrond Etterbeek is ontstaan. De rest van het logo is blauw, ook al een verwijzing naar water. En naar Europa, want blijkbaar ligt dat in Etterbeek. Maar welk water bedoelen ze eigenlijk? BUCOLICA – Voilà, zó ga je in een stad met bucolische elementen als vijvertjes en beekjes om: beton over de Maalbeek, poelen dempen. En dan een fris logootje ontwerpen dat al dat verborgene in de verf zet. Misschien een tip voor de omwonenden van de Mellaertsvijvers in Sint-PietersWoluwe, die hun strijd tegen zwaanwaterfietsen onverminderd voortzetten: steek die ondingen in brand, betreur dat vervolgens en maak nadien een mooi logo voor de vijvers met een brandende zwaan. Om te benadrukken wat verloren is. DE BROUCKERE – Maar die vraag over wat er met het Coca-Colapaneel in het stadscentrum is gebeurd, die hadden we al lang. Ze werd ons ingefluisterd door een buitenlander die al een tijdje in Brussel woont. Onze ogen zien niet alles, dat is zo.

ADVERTENTIE


BDW 1285 PAGINA 8 - DONDERDAG 23 JUNI 2011

Politiek > MIVB-voorzitster Adelheid Byttebier over de nota die schokte

‘Meningen zijn meningen’ nadenken, of niet? Jean-Michel Mary wordt ervoor gestraft. Byttebier: “Uiteraard mag men nadenken. Maar Jean-Michel Mary wordt niet gestraft voor zijn nota. Hij heeft zelf aangestuurd op een week verlof tot de storm is gaan liggen. Hij heeft geen professionele fout gemaakt, maar gewoon uitgevoerd wat van hem verwacht werd. Er wordt later beslist op welke manier mijnheer Mary zijn werk kan hervatten zonder blootgesteld te worden.”

Adelheid Byttebier: “De MIVB moet uiteraard eerder vervoer aanbieden dan werkgelegenheid. Maar je moet ook charmeren, en daarvoor moet je mensen inschakelen. Reizigers moeten geholpen worden door personeel.”

© DIDIER LEBRUN / PHOTO NEWS

Kan het Brussels parlement Flausch wel op het matje roepen? Volgens sommigen is Flausch alleen verantwoording verschuldigd aan de raad van bestuur. Byttebier: “De verantwoordelijke minister, Brigitte Grouwels (CD&V), heeft beslist om Flausch mee te brengen. Zij moet verantwoording afleggen, want zij is verantwoordelijk. Maar voor de duidelijkheid is het misschien niet slecht dat mijnheer Flausch zelf uitleg kan geven. Hij heeft tenslotte de werkgroepen voor de langetermijnvisie van de MIVB opgericht.”

BRUSSEL – MIVB-baas Alain Flausch moet zich deze week in het Brussels parlement verantwoorden over een interne nota met een visie voor het jaar 2040. In die toekomstvisie stond onder meer de vrees dat de MIVB eerder werkgelegenheid voor allochtonen beoogt dan openbaar vervoer. Een hectische week later sluit de MIVB de gelederen: “We moeten het vertrouwen tussen de politiek en de MIVB herstellen,” zegt voorzitster van de Raad van Bestuur Adelheid Byttebier (Groen!).

H 

et is niet Alain Flausch zelf die de bewuste nota heeft geschreven, maar JeanMichel Mary, een adviseur bij de directie ontwikkeling. Wie de nota heeft gelekt in La Libre Belgique, dat is vooralsnog niet duidelijk. Adelheid Byttebier: “Het is zo dat de raad van bestuur ook pas kennis heeft kunnen nemen van die interne nota nadat ze gelekt was. Wij hadden er geen weet van. In geen geval

echter gaan we akkoord met de inhoud. Wat erin staat is niet de visie van de MIVB, laat dat duidelijk zijn. Momenteel komen er echter geen sancties tegen Alain Flausch.” Worden dergelijke denkoefeningen vaak gemaakt door MIVB-personeel? Byttebier: “Dat gebeurt. We bevinden ons momenteel aan het einde van het huidige beheerscontract, en

ADVERTENTIE

VERNISSAGE VRIJDAG 24 JUNI 2011 OPEN ZATERDAG 25 JUNI, 14-18 UUR ZONDAG 26 JUNI, 14-18 UUR MAANDAG 27 JUNI, 18-21 UUR

• BEELDENDE KUNSTEN • KUNSTAMBACHTEN CONSERVATIE + RESTAURATIE • BEELDENDE KUNSTEN VOOR KINDEREN EN JONGEREN

11

AG

R ACA

MIE

•4

JAA

DE

0

40

ZOND

24-27JUNI 2011

• 1 6/10/2

0

INFO@ACADEMIEANDERLECHT.BE T + 32 2 523 03 71 DAPPERHEIDSPLEIN 17 1070 ANDERLECHT WWW.ACADEMIEANDERLECHT.BE

voor het volgende contract wordt er nu gebrainstormd. Er komen grote investeringen aan, investeringen die niet tijdens de vijf jaar dat het volgende beheerscontract duurt afgeschreven kunnen worden. Eerder op zeer lange termijn kan dat; tussen de tien en de twintig jaar. Een voorbeeld van zo’n investering is het vernieuwen en automatiseren van de Brusselse metro. Dat gaat 600 miljoen euro kosten.” Alain Flausch is een voorstander van grote investeringen. Hij heeft dus zijn zin gekregen. Byttebier: “U refereert naar de uitspraak van een tijdje geleden dat rechtse regeringen meer investeren in openbaar vervoer dan linkse. Hij doelde daar vooral op buitenlandse voorbeelden. In 2010 hebben wij in Brussel met een linkse regering en ondanks besparingen fors geïnvesteerd. Voor Brussel heeft hij dus ongelijk.” “Meningen zijn meningen. Maar wij moeten ervoor zorgen dat het openbaar vervoer in deze stad functioneert. Onze resultaten moeten goed

Heeft Flausch het vertrouwen van de raad van bestuur nog? Uw vicevoorzitter Chahid (PS) lijkt hem in elk geval geen vertrouwen meer te schenken. Byttebier: “Er is een probleem van vertrouwen tussen de MIVB en de politiek. Dat vertrouwen moet hersteld worden. Het probleem is dat de MIVB en de Brusselse regering naar elkaar kijken en zeggen: ‘Wat doe jij eigenlijk, en waarom zou ik je geloven?’, terwijl ze moeten samenwerken. Wat betreft Chahid: ik spreek niet in naam van iemand anders. Ik weet wel dat directie en raad van bestuur nog sereen kunnen debatteren. Ons vertrouwen heeft Flausch in ieder geval nog.”

Adelheid Byttebier:

‘Regering en MIVB kijken naar elkaar en vragen zich af waarom ze elkaar zouden geloven’

zijn. Waarom? Wij werken met een half miljard euro belastinggeld. Dat is de essentie van ons werk. Laat de discussie over het palmares gaan, niet over politieke uitspraken.” MIVB-personeel mag toch

De kern van de zaak, en dat stond in de bewuste nota, is of de MIVB een aanbieder van openbaar vervoer moet zijn of toch ook een werkgelegenheidsproject voor Brussel. Wat denkt u? Byttebier: “De MIVB moet uiteraard eerder een aanbieder van openbaar vervoer zijn. Natuurlijk moet je ook kunnen charmeren, en dat doe je door mensen in te schakelen. Metrostations moeten worden aangekleed, reizigers geholpen door personeel.” Christophe Degreef en Steven Van Garsse De nota van Jean-Michel Mary is te lezen op www.brusselnieuws. be/notamary


ADVERTENTIE

BDW 1285 PAGINA 9 - DONDERDAG 23 JUNI 2011

Welzijn > 2010: 157 oproepen in Brussels Meldpunt

BRUSSEL – De internationale dag ter bestrijding van ouderenmis(be)handeling was voor het Brusselse Meldpunt Ouderenmis(be) handeling het ideale moment om de balans op te maken van de voorbije twee jaar. Het centrum kreeg in 2010 40% meer oproepen te verwerken dan in 2009, zijn eerste jaar. Een goed resultaat, maar er rust toch nog een groot taboe op de problematiek. In 2010 registreerde het Brusselse Meldpunt Ouderenmis(be)handeling 157 oproepen. De meeste daarvan gaan om psychische en financiële mis(be)handeling, en

vooral oudere vrouwen zijn daar het slachtoffer van. Afhankelijk van de ernst van de oproep, wordt al dan niet een dossier opgesteld. In 2010 waren dat er 43, een stijging van 29 % ten opzichte van 2009. “We hebben ons de voorbije twee jaar voor een groot stuk op bewustmaking toegespitst, en dat is niet zonder resultaat gebleven,” verklaart Jaklien Vandermeulen, directeur van home-vzw, de koepelorganisatie waar het meldpunt deel van uitmaakt. “Het meldpunt krijgt meer en meer oproepen te verwerken. Die komen vooral uit de residentiële sector, maar ook als het slachtoffer thuis verblijft, vindt men geleidelijk aan zijn weg naar ons centrum. Bewustmaking is erg belangrijk, want vaak beseffen daders niet dat ze de oudere mis(be)handelen.” Om de problematiek nog meer onder de aandacht te brengen werd een videoclip opgenomen, die werd gepresenteerd in aanwezigheid van Brigitte Grouwels (CD&V) en Evelyne Huytebroeck (Ecolo), politici die in hun commissies (VGC en COCOF) bevoegd zijn voor welzijn. De clip is te bekijken op de site van home-info (www.home-info.be) en op youtube. “Oudermis(be)handeling is meestal het resultaat van een situatie die geleidelijk aan ontspoort,” benadrukt Vandermeulen. “Daarom is het belangrijk dat iedereen af en toe stilstaat bij hoe hij of zij met hen omgaat.”  Yves Coudron Het centrum is telefonisch bereikbaar elke maandag en woensdag van 9 tot 12.30 u. Groot Eiland 74, 1000 Brussel, 02-511.91.20. Website: brusselomb@misc.irisnet.be

VGC wil kansarmen van de sigaret afhelpen BRUSSEL – De afgelopen maanden hebben vijftien kansarmen een rookstopprogramma gevolgd dat door de Vlaamse Gemeenschapscommissie (VGC) werd gefinancierd. De Vlaamse Gemeenschapscommissie (VGC) zette enkele maanden geleden een proefproject op om kansarme mensen van hun sigaret af te helpen. In totaal werden vijftien kansarmen persoonlijk begeleid en ondersteund door een rookstopcoach en enkele welzijnsmedewerkers. Maar er is ook medische begeleiding. Er worden gratis rookstoppleisters en -kauwgom ter beschikking gesteld. “Een geïndividualiseerde en persoonlijke begeleiding is nodig om de eenvoudige reden dat de klassieke rookstopprogramma’s kansarmen helemaal niet bereiken,” zegt welzijnsmedewerker Filip Keymeulen. “Vandaar dat we korter op de bal moeten spelen.” Brussels minister Brigitte Grouwels (CD&V) benadrukt het belang van het rookstopprogramma. “Het project is belangrijk omdat kansarmen erg kwetsbaar zijn. Ze hebben

over het algemeen een zwakkere gezondheid en door te roken wordt die er niet beter op. En ook voor hun financiële situatie is het niet bepaald bevorderlijk, want roken is heel duur. Stoppen met roken is de eerste stap om hen uit de ellende te halen. De begeleiding is niet betuttelend, maar gaat op een volwassen manier met mensen om.” De Vlaamse Gemeenschapscommissie haalde het idee uit de provincie Limburg, waar kansarmen met succes van hun verslaving af raakten. Ook in Brussel zijn de eerste resultaten positief. “Er zijn toch al enkele kansarmen die we dankzij onze gerichte begeleiding van het roken af hielpen. Dat is dus positief. Toch lukt het natuurlijk niet met iedereen. We proberen in de eerste plaats tot een mentaliteitswijziging te komen.” Het rookstopprogramma begon in februari en loopt nog tot september. De Vlaamse Gemeenschapscommissie trok er in totaal 4000 euro voor uit.  Matthias Vanheerentals

‘t Is echt bio-ti bio-ti - -ful !

Belgische venkel verrijkt uw gerechten van juni tot november. Gekookt met vis, krokant gebakken, gegratineerd,… De anijssmaak van venkel is altijd een ware delicatesse ! Zeg nu zelf, waarom zou u groenten kopen die van de andere kant van de wereld komen of helemaal niets met het seizoen te maken hebben ? Het transport of de cultuur in verwarmde serres vergt onnodig veel energie. Kies daarom voor lokale en seizoensgebonden producten. Zo herontdekt u de smaak van de seizoenen en vermindert u de impact van onze voeding op het milieu. O ja, geef ook de voorkeur aan fruit en groenten die geteeld zijn zonder meststoffen en pesticiden.

Recepten en kalender vindt u op www.leefmilieubrussel.be of via 02 775.75.75.

EET LOKAAL EN VOLGENS SEIZOEN D A’ S G O E D V O O R U E N G O E D V O O R O N Z E P L A N E E T. Een initiatief van de Brusselse Minister voor Leefmilieu, Energie en Stadsvernieuwing

Alle beetjes helpen, want we zijn met meer dan één miljoen Brusselaars.

ADVERTENTIE

2IBG0096_BDW_Fenouil_178x125_NL.indd 1

17/05/11 16:21

WE Z IJ

N HIER

Welzijn > Beter voor gezondheid én financiën

Wat vind je van mijn nieuw kapsel ?

De VGC verhuist

© EVA HILHORST

Ouderenmis(be)handeling: bewustmaking helpt

De VGC verhuist naar hartje Brussel. De Vlaamse Gemeenschapscommissie verhuist in de week van 22 augustus naar de Emile Jacqmainlaan 135 in 1000 Brussel. Het nieuwe administratiehuis centraliseert bijna alle VGC-diensten, die nu verspreid in het Brusselse werken. Van daaruit willen wij de Brusselaars nog beter van dienst zijn.

Omdat Brussel ons na aan het hart ligt. www.vgc.be


BDW REGIO

BDW 1285 PAGINA 10 - DONDERDAG 23 JUNI 2011

Deze week in Neerpede > Inwoners willen “geen overrompeling” door nieuwe vastgoedprojecten

Gevecht voor het groen tijd van de dialoog is aangebroken.” Het is niet de eerste keer dat het groene stuk van Anderlecht aan de buitenkant van de Brusselse ring wordt opgeschrikt door een gepland woonproject. Al jaren voeren de inwoners van Neerpede strijd tegen het zogenaamde Erasmusproject waar aanvankelijk in totaal meer dan 2.000 wooneenheden zouden komen. Op verzoek van het wijkcomité Neerpede Blijft heeft de gemeente toen een Bijzonder Bestemmingsplan opgesteld dat een goede integratie van het project in de buurt moet garanderen. “De gemeente en de projectontwikkelaar zitten nu om de tafel om een gulden middenweg uit te werken,” zegt Steven De Ridder, die het dossier voor het comité op de voet volgt.

Nieuw statuut

Burgemeester Van Goidsenhoven dringt bij Brussels minister van Leefmilieu Huytebroeck (Ecolo) aan op een beschermd statuut voor Neerpede. Er is ondertussen een datum geprikt om de kwestie te bespreken.

ANDERLECHT – De komst van een socialewoningenblok met zo’n vijftig flats op de Luizemolenlaan zet de wijk in rep en roer. De bewoners verenigden zich prompt in een wijkcomité tegen het plan van het Gewest. In de Ketelstraat, een paar kilometer verderop, strijden bewoners al jaren tegen het megalomane Erasmusproject. “We zijn niet tegen nieuwe woningen, maar we willen geen overrompeling,” klinkt het in de laatst overgebleven landelijke zone van de hoofdstad.

H 

et was even schrikken voor de bewoners van de Appelboomstraat, de Luizenmolenlaan, de Scherde-maalstraat, de Soetkindreef en de tuinwijk Goede Lucht. Ze kregen een brief in de bus om een informatievergadering aan te kondigen over een huisvestingsproject van de Brussels Gewestelijke Huisvestingsmaatscappij (BGHM) op de bouwplaats Itterbeek. Op zeven april deed het architectenbureau Atelier de l’Arbre d’Or zijn project uit de doeken: op het 18 are grote stuk grond tussen de Itterbeekselaan en de Luizemolenlaan en de Scherdemaelstraat zou een gebouw worden opgetrokken met zo’n vijftig appartementen. “Dat zijn zo’n tweehonderd mensen die hier dan komen wonen, op

zo’n kleine oppervlakte,” zegt Alain De Blocq, die op een steenworp van de toekomstige bouwplaats woont. “En voor al die mensen worden dan ternauwernood vijftien parkeerplaatsen gepland. Voor een publieke ruimte wordt al helemaal geen plaats gemaakt. We zijn zeker niet tegen de komst van nieuwe woningen, maar het mag de leefbaarheid van de wijk niet ondermijnen. Zoveel mensen samenzetten op zo’n kleine oppervlakte, dat gaat gewoon niet.”

Overweldigende opkomst Alain De Blocq besloot samen met zijn vrouw Marie-Jo Rousseau om de hele wijk te informeren. “Van de oorspronkelijke uitnodiging voor de informatieavond waren er maar

een vijftiental verspreid, terwijl de impact van dit project veel verder reikt. We hebben de uitnodiging

© SASKIA VANDERSTICHELE

ten merken dat we met het project helemal niet akkoord gaan.

Tijd voor dialoog Pededeur, zoals het nieuwe bewonerscomité heet, zal deze week de meerderheid met een bewonersinterpellatie aan de tand voelen om te weten wat haar mening is over het project. Burgemeester Gaëtan Van Goidsenhoven (MR-PRL) geeft te

“Als er politiek niets gebeurt om Neerpede te beschermen, zal ook hier alles volgebouwd worden”

gekopieerd en in alle brievenbussen van de wijk gestopt, en met succes. Op de vergadering was de opkomst overweldigend. Daarop hebben we besloten om een wijkcomité op te richten en daarmee duidelijk te la-

kennen achter de inwoners te staan: “Ik begrijp de vrees van de bewoners voor een project dat helemaal niet is aangepast aan de wijk. Het is nu aan de huisvestingsmaatschappij om het project aan te passen. De

Het Erasmusproject toont aan hoe de uitbreiding van de stad het laatste overgebleven stuk echt landelijk Brussel onder druk zet. “Vooral het binnengebied van Neerpede heeft zijn authentieke karakter weten te behouden,” zegt Steven De Ridder. “Het is een van de laatste grondreserves van de stad, maar als er geen politieke actie wordt ondernomen om het gebied te beschermen, dreigt ook dit stuk Brussel opgeslorpt te worden door projectontwikkelaars.” Burgemeester Van Goidsenhoven drong er een tijdje geleden nog bij Brussels minister van Leefmilieu Eveline Huytebroeck (Ecolo) op aan om Neerpede een beschermd statuut te geven, om het groene gebied van een wildgroei van vastgoedprojecten te vrijwaren. De twee hebben ondertussen een datum vastgelegd om de kwestie te bespreken. In de praktijk blijkt dat niet zo gemakkelijk te zijn, omdat in de wetgeving van het Brussels Gewest geen statuut bestaat dat het specifieke karakter van Neerpede kan beschermen. Neerpede is niet uitsluitend een natuurgebied en kan dus geen natuurreservaat zijn. Van Goidsenhoven erkent dat er geen “pasklaar antwoord” voor het probleem bestaat, maar denkt dat er wel een oplossing te vinden moet zijn. Hij baseert zich daarvoor op buurland Frankrijk, waar een landelijk gebied als de Luberon in het Provençaalse departement de Vaucluse ook een beschermd statuut heeft gekregen. “Als dat in Frankrijk kan, waarom dan niet in Brussel?”   Bruno Schols


BDW 1285 PAGINA 11 - DONDERDAG 23 JUNI 2011

Ukkel> Gemeente zit vanaf nu in top vijf

Koekelberg > Masterplan voor site uitgewerkt

Na meer dan kwarteeuw nieuwe sociale woningen in Melkriekwijk

Atheneum volgend jaar naar HUB-campus

De Melkriekwijk is 34 sociale woningen rijker.

zijn zonnepanelen en er werd speciale aandacht geschonken aan een duurzaam waterbeleid dat ook goed is voor de portemonnee van de bewoners: hergebruik van water, opvang van regenwater, gebruik van stormbekkens en groendaken.

Architecturaal ogen de nieuwe sociale woningen in elk geval niet banaal. Doulkeridis liet zelfs optekenen dat  ze mooier zijn dan de privéwoningen in de buurt. Over kleur en smaak valt niet te twisten.  Danny Vileyn

Le Marly

Av e

ADVERTENTIE

nu

t

aa r t s

ek

e sb

n Gronden Ra

van 133 tot 585 m Lo

t2

e

104.538 Rue de Ransbeek

Lot 19

Lot 18

Lot 17

Lot 16

Lot 15

Lot 14

Lot 12

Lot 11

Lot 10

Lot 9

Lot 8

Lot 7

Lot 6

Le Marly Ransbeekstraat Neder-over-Heembeek

Lot 5

Lot 4

Lot 3

Lot 2

Lot 1

arlyla ly M

Mar an

- talud

ud

Talus

0

10

20

30

40

M

ar

20

Ransbeekstraat

Lot 13

al

t Lo 13

-t

t Lo 15

ar

ly

30

ue du Aven

t Lo t 16 Lo 7 1 ot 8 1

t Lo 14

M

50

vanaf

us

ed

t Lo 1

du

40

ek

al

a R e

t 5

Lo

t 4

Lo

t 3

Lo

t 2

Lo

e

8

t

Lo voor eengezins9 woningen en appartementen

b ns

t 7

Lo

t 6

Lo

kwam de Vlaamse vzw Sint-Vincentius met het plan om in en rond het vroegere Ufsalgebouw een volledig zorgdorp in te richten, met rusthuis, serviceflats, herstelhotel en nog veel meer. Dit plan stootte echter meteen op een njet van burgemeester Philippe Pivin (MR), die geen ‘bejaardengetto’ in zijn gemeente wil. Sint-Vincentius heeft zijn plannen dan maar aangepast en mikt alleen nog op een nieuwbouw op het onbebouwde deel van het terrein. Ook werd er een andere projectontwikkelaar bijgehaald, Groep 27, die woningen wil bouwen. Gezocht wordt nog naar een partner en een project voor het Ufsalgebouw. De nieuwe ontwikkelingen, die moeten uitmonden in een masterplan, vallen in goede aarde bij Pivin. “Ze hebben begrepen dat wij geen project exclusief voor ouderen willen. De nieuwe voorstellen staan ons al veel meer aan,” zo antwoordde hij tijdens de gemeenteraad op een vraag van Tinne Van der Straeten (Groen!).  Bettina Hubo

TE KOOP

Het was 28 jaar geleden dat er in Ukkel nog nieuwe sociale woningen gebouwd waren. Staatssecretaris voor Huisvesting Christos Doulkeridis (Ecolo) betitelde de ingebruikneming dan ook zonder schroom als een historisch moment. En De Decker zegt dat er de komende jaren – met hun veelbesproken demografische explosie – nog meer sociale woningen gebouwd moeten worden. De 34 sociale woningen zijn neergezet in de Melkriekwijk, acht ervan zijn bestemd voor mensen met een beperkte mobiliteit. De woningen hebben een gemeenschappelijke ruimte, grote terrassen en tuinen. Ook ecologisch mogen de woningen er volgens Doulkeridis best zijn. Er

Het atheneum van Koekelberg wordt verbouwd en gaat daarom vanaf het schooljaar 2012-2013 met zijn secundaire school naar de HUB-campus aan Simonis. Intussen werken projectontwikkelaren, samen met de VGC, aan een masterplan voor de site. Het atheneum van Koekelberg wordt volledig gestript en heropgebouwd. Ook wordt er een stuk bijgebouwd. Tijdens de renovatie, die minstens twee jaar zal duren, zullen de kinderen van de basisschool en de crèche op de campus in de Kleine Berchemstraat kunnen blijven. Maar de middelbare school moet tijdelijk elders haar tenten opslaan en verhuist daarom in de loop van volgend jaar naar de HUB-campus, die sinds een jaar leegstaat. Wat er op langere termijn met de HUB-campus zal gebeuren is nog niet helemaal duidelijk. De VGC heeft de sportzaal gekocht en wil die uitbreiden met een aanbouw waar gemeenschapscentrum De Platoo onderdak krijgt. Vorig jaar

© GEMEENTE UKKEL

Met 34 nieuwe sociale woningen behoort Ukkel tot de top vijf van de Brusselse gemeenten met de meeste sociale woningen. Er zijn er nu meer dan duizend. “In Ukkel wonen niet alleen rijke bourgeois,” klonk het bij de opening uit de mond van burgemeester Armand De Decker (MR).

50 m

www.gomb.be +32 2 422 50 50 renocom@gomb.be

m


TELEXREGIO

BDW REGIO

BDW 1285 PAGINA 12 - DONDERDAG 23 JUNI 2011

Sint-Jans-Molenbeek > Gemeente installeert twee bijenkorven

Daar alleen is ’t leven zoet

Vlaanderen Feest in Brussel

© SASKIA VANDERSTICHELE

SINT-AGATHA-BERCHEM – Al jaren worden de 11-juli-vieringen in de Brusselse gemeenten verspreid en daarom wat vroeger georganiseerd. Op zaterdag 25 juni (vanaf 15 uur) worden in het Berchemse gemeentehuis de traditionele toespraken gehouden, met burgemeester Joël Riguelle, schepen van Nederlandstalige cultuur Peter Decabooter, Kenny De Baets, voorzitter van het gemeenschapscentrum, en gastspreker en woordkunstenaar Jo Berten. Uit de artiestenpool van het lokale project Rent an Artist treden De Thriva’s aan. Een meidengroep die ontstond in de gemeentelijke academie. Nadien volgt een barbecue in en rond De Kroon. Met de Berchem’s Music Band, De Werkmansvrienden en na 19u30 een concert met Barbara Dex en The Young Big Band. Reserveren: 02-468.03.15. JMB

speelplein bonnevie dicht tot juli MOLENBEEK - Het speelplein van het Bonneviepark is pas sinds 7 mei open en al opnieuw dicht. Dat blijft het tot begin juli. In een brief verduidelijkt Leefmilieu Brussel dat er niets abnormaals aan de hand is. De opening ter gelegenheid van het wijkfeest begin mei was verantwoord maar tijdelijk, zo lezen we. Er moesten nog zware werken uitgevoerd worden. Het bureau voor de controle van de veiligheid van de speeltuigen komt deze week langs. Als alles goedgeDV keurd wordt, kan de speeltuin begin juli opnieuw open. 

Sint-Jans-Molenbeek > Eerste lichting zwaait af Schepen voor Leefmilieu Jan Gypers: “Bijen zijn zeer belangrijk voor het milieu.”

De gemeente Molenbeek heeft in de Lorrainestraat twee bijkenkorven geïnstalleerd. De bedoeling is om de biodiversiteit in de Maritiemwijk te stimuleren. De bijenkasten staan op het dak van L’Oranger, een vereniging die mensen in moeilijkheden helpt. Het gaat om 30 à 50.000 bijen van de soort Buckfast. “Deze bijen zijn niet agressief en zwermen weinig uit,” weet schepen voor Leefmilieu Jan Gypers (Open Vld). “Ze zijn niet gevaarlijk. Dat is maar goed ook, want naast het project ligt een school. De buurtbewoners moeten zeker geen niet bang zijn. Enkele keren per week komt er een imker langs om te kijken of alles in orde is.” Het bijenproject maakt deel uit van een project om de biodiversiteit in de Maritiemwijk te stimuleren. De afgelopen weken hebben de buurtbewoners massaal veel bloemen gepland, onder meer korenbloemen, margrieten en klaprozen.

Daarvoor werden speciale plantgaten in de stoepen geboord. Er werden de afgelopen jaren ook al 300 bomen gepland in de Maritiemwijk, onder meer esdoorns, zomereiken en lijsterbessen. “We moeten voor voldoende groen in de wijk zorgen, zodat de bijen voldoende voedsel hebben,” zegt Gypers. “Het project is overigens ook belangrijk om de populatie wilde bijen in stand te houden. In een tijdsspanne van dertig jaar is ruim de helft van de bijen verdwenen in ons land. En dat is jammer, want bijen zijn zeer belangrijk voor het milieu.” De Molenbeekse bijen zullen naar schatting jaarlijks 100 kilo honing produceren. “En geloof me, onze honing is lekker,” zegt Jan Gypers. “Die honing zal in de eerste plaats ten goede komen aan de mensen die hebben meegewerkt.”  

Matthias Vanherentals

De Klimpaal is op zoek naar een directeur De Klimpaal, de enige Nederlandstalige Freinet-basisschool in Brussel, bestaat zes jaar en wordt volgend jaar een onafhankelijke basisschool, met een eigen directie. De Klimpaal werd zes jaar geleden opgericht als extra vestiging van De Kleurdoos, de basisschool van het gemeenschapsonderwijs in de Moutstraat. De school had tot nu dan ook geen eigen directie, wel een pedagogisch coördinator. Die eerste zes jaren waren niet altijd even makkelijk. De school maakte een aantal kinderziekten door en kampte met enige personeelsproblemen. Een

stabiel pedagogisch team bleek niet eenvoudig te vormen. Dit jaar zag De Klimpaal al zijn derde pedagogisch coördinator beginnen en midden in het schooljaar vertrok zowat de helft van de leerkrachten. Vanaf volgend jaar wordt De Klimpaal een onafhankelijke basisschool. Scholengroep Brussel is nu dan ook volop op zoek naar een directeur. Na zes jaar is ook de eerste lichting van zes zesdeklassers klaar voor het middelbaar onderwijs. Op zaterdag 25 juni krijgen ze hun diploma uit handen van Vlaams minister van Onderwijs Pascal Smet (SP.A).  HUB

ADVERTENTIE

Anderlecht > Feest voor jong en oud op 2 juli

Kwaliteitsvolle opleidingen met toekomst! Elishout secundair onderwijs, CVO Elishout Ben je op zoek naar een opleiding met toekomst? Wil je jouw kansen op de arbeidsmarkt vergroten? Dan heeft Elishout zeker iets voor jou! Binnen ons ruim aanbod opleidingen, zowel in het secundair als volwassenenonderwijs, vind je vast de opleiding die je zoekt!

Secundair onderwijs

Volwassenenonderwijs

Technisch en beroepssecundair onderwijs in de deelgebieden: • Bakkerij • Slagerij • Hotel en Restaurant • Tuinbouw (Plant, Dier en Milieu)

Hoger beroepsonderwijs in de studiegebieden: • Handelswetenschappen en Bedrijfskunde • Biotechniek • Onderwijs

Meer info?

www.elishout.be Elishout secundair onderwijs: 02 526 76 00 of info@elishout.be CVO Elishout: 02 526 77 40 of cvo@elishout.be

Secundair volwassenenonderwijs in de studiegebieden: • Chemie • Grafische technieken • Handel • Land- en tuinbouw • Voeding

Vlaanderen boven op Tournee General Niemand minder dan Raymond Van het Groenewoud zet op zaterdag 2 juli het Dapperheidsplein in Anderlecht op stelten. Verder prijken ook Tournee Dansant en Krema Kawa op de affiche. Tournee general begint al om elf uur ’s ochtends met een kinderboekenmarkt aan de ingang van de Sint-Guidokerk. Meedoen is gratis, maar je moet wel inschrijven, op het nummer van de bibliotheek (02523.02. 33). De bieb zorgt ook voor een gezellig leesterras met aperitief en muziek. Vanaf twee uur worden de kinderen helemaal in de watten gelegd. Ze kunnen dan zandkastelen bouwen, strandkoekjes bakken of een frisse

duik nemen in het zwembad. Verder zijn er voor hen ook nog een gigantische luchtmatras, touwtjespringen en volksspelen. Anderlechtse oma’s versus hippe breakdancers en ander dansgeweld, dat samen uit de bol gaat, dat is het recept voor Anderlecht danst, dat om halfvier begint. Het feest wordt om zeven uur echt goed op gang geblazen met de heel dansbare muziek van Krema Kawa, waarna de koning van de Vlaamse rock, Raymond van het Groenewoud, het Dapperheidsplein vanaf halfacht helemaal op stelten zet.  BS  Meer info: www.tourneegenerale. be


BDW 1285 PAGINA 13 - DONDERDAG 23 JUNI 2011

OPENBARE BIBLIOTHEKEN IN BRUSSEL aflevering 12 GANSHOREN

© AN DEVROE

Nederlands en Frans onder één dak

Ganshoren heeft de laatste nog tweetalige bibliotheek, met een catalogus die weldra in het museum thuishoort.

De laatste tweetalige gemeente­ bibliotheek van Brussel ligt in Ganshoren. Schepen van Nederlandse Cultuur René Coppens (Open VLD) droomt hardop van een aparte Nederlandstalige afdeling. “Ganshoren heeft al decennialang een tweetalige bibliotheek met Nederlands- en Franstalig personeel. De gemeente financiert alles volgens de verhouding een derde Nederlandstalig, twee derde Franstalig, en dat gebeurt gelukkig niet op een apothekersweegschaal. Maar op basis van de bestaande decreten ziet de bibliotheek heel wat subsidies aan zich voorbijgaan. Om Vlaamse subsidies voor onder andere ander-

halve kracht te krijgen, moet de bibliotheek eerst erkend worden door de Vlaamse overheid, en daarvoor moet ze uitbreiden.” Bibliotheken bouwen kost natuurlijk geld, en daarom heeft Coppens nog een andere oplossing op het oog: “De Nederlandstalige afdeling inrichten in het gemeenschapscentrum De Zeyp. De voorkant zou daar vrijkomen als het lokaal dienstencentrum verhuist naar een nieuwbouw achterin. Als het zover is – ten vroegste over een of twee jaar –, zou ik ook opteren voor accenten in de collectie, zoals jeugdboeken en strips. We moeten geen hoofdstedelijke openbare bibliotheek worden,” vindt Coppens.

De Nederlands- en Franstalige rekken, mooi zij aan zij, staan overvol. “Soms moeten we duwen om alles erin te krijgen,” zegt medewerker Jacques Van Houtteghem. “Vroeger was hier ook een taallab waar je twee of vier keer in de week Frans, Nederlands of Duits kon leren. Door de bevolkingsexplosie van Ganshoren werd uiteindelijk gekozen voor meer vierkante centimeter boeken.” Ganshoren zit in een overgangsfase naar informatisering. Van Houtteghem toont grote bladen waarop de uitleningen nog met de hand worden bijgehouden: “Ze horen bijna thuis in een museum.” Romans zoek je op in fichebakken, volledig tweetalig en gerangschikt op auteur of titel.

Bij de non-fictie in de kelderverdieping, waar een weinig bevorderlijke vochtgeur hangt, kun je titels per onderwerp en ook per land zoeken. Het lijkt een minutieus werk om een strookje met een nieuwe titel – “De witste zijn de nieuwste” – in het register te schuiven. Het Japanse tuintje van dit voormalige winkelpand van de Union Économique (een keten waar Belgische staatsambtenaren tien procent goedkoper af waren) ligt er verwaarloosd bij, mismeesterd omdat er – nieuwe wetten! – een weg naar de brandtrap moest komen. Ontroerend archaïsch is de geschilderde poster van een zwart-witfoto van de oude kerk van Ganshoren, die vroe-

Anderlecht > 7.000 vierkante meter voor 70 ton groente en fruit

In volle EHEC-tijden wil Anderlecht zelf zijn groenten kweken. Drijvende kracht is Eco-Innovation, dat verspreid over het Anderlechtse grondgebied verschillende stadsmoestuinen uit de grond wil stampen. Het plan is om binnen drie jaar zo’n twintig kilo fruit per jaar te kweken, en het ziet ernaar uit dat dat nog zal lukken ook. De eerste ecologische moestuin is er al in de Lemmenswijk, in de schaduw van het Dauwpark. Daar beheert Eco-Innovation in samenwerking met de buurtbewoners zo’n 7000 vierkante meter moestuin. Het idee is simpel: een deel van de grond, zowat tweederde van de oppervlakte, wordt beheerd door EcoInnovation, een ander deel staat ter beschikking van de bevolking, die er naar hartelust groenten kan

kweken. In een jaar wordt in de moestuin zo’n 2.000 kilo groenten en fruit geoogst. Het grootste deel daarvan wordt zelf geconsumeerd. Het overige deel wordt verkocht. “Momenteel verkopen we voornamelijk aan bezoekers,” zegt Frédéric Morand van Eco-Innovation, “maar we zijn ook een netwerk van lokale handel aan het uitbouwen. We denken dan vooral aan bioboetiekjes, restaurantjes en cantines.” Naast de oogst leveren de moestuinen nog tal van andere voordelen op. “Eerst en vooral brengt de buurtparticipatie een sociale cohesie op gang die vooral in kwetsbare wijken van goudwaarde is,” aldus Morand. “Hoewel relatief kleinschalig leveren de projecten ook werk op. We hebben vandaag al zes mensen die hier voltijds werken en zo’n vijftien stagairs. Zij kunnen van de tuintjes

© ECO INNOVATION

Eco-Innovation legt moestuinen aan

Hier komt een frambozenstruik.

gebruik maken voor wetenschappelijk onderzoek en krijgen nadien misschien de kans om hier verder aan de slag te kunnen. Voor jongeren onwikkelt Eco-Innovation dan weer educatief materiaal.” De moestuin in de Lemmens-

wijk is nog maar een begin. Ook in Neerpede, de groene long van de gemeente, wordt de laatste hand gelegd aan een stadsmoestuin. “We hebben deze winter al 600 vierkante meter serre aangeplant. Deze zomer zullen we de rest van

ger vlak naast de bibliotheek stond. Een wandeling tussen de rekken levert de beroemde fotografiereeks Collection Photo Poche (Éditions Nathan) op, naast andere zeldzaamheden, zoals wetboeken die een oudgediende van de juridische dienst van het ministerie hier elk jaar langs komt brengen.   An Devroe François Beeckmansstraat 35, 02-427.17.83, www.ganshoren. be (‘de gemeentelijke diensten’ > ‘Nederlandse cultuur’) De hele reeks nalezen? www.brusselnieuws.be/bib

de 3.700 vierkante eter aanplanten.” Op langere termijn zullen ook in de kanaalzone Zuid twee moestuinen komen. Zo zouden op een braakliggend stuk grond bij het Grondelpark in het kader van het plaatselijke duurzame wijkcontract binnenkort bloembakken verrijzen. En ook het vervuilde braakliggend stuk grond achter de Albert II-blokken zal in het kader van het wijkcontract deels in een moestuin veranderen. Een deel van de oogst zal ook meteen opgesoupeerd kunnen worden in het sociale restaurant dat net voor de sociale flats in de Grondelstraat zal verrijzen. Hoeveel ton Eco-Innovation, dat binnenkort overigens zijn statuten verandert en Vert d’Iris zal gaan heten, op termijn wil oogsten blijft voorlopig een vraag. “Het hangt er natuurlijk van af hoeveel grond we uiteindelijk beheren, maar we streven naar een gemiddelde van tien kilo per vierkante meter,” besluit Morand.  Bruno Schols Meer info: www.eco-innovation.net.


BDW 1285 PAGINA 14 - DONDERDAG 23 JUNI 2011

stadsdichter. De dichters schrijven samen hun verzen. Een leerrijke zaak, zeggen ze.

Collectivement vôtre Begin 2012 gaat in de schoot van Passa Porta een nieuw vertalerscollectief aan de slag, met door de wol geverfde literaire vertalers die van en naar het Nederlands en Frans vertalen. Ook zij, verwacht ik, zullen dusdoende veel leren. Over die andere taal, die andere cultuur maar ook over de eigen taal en cultuur. Samen denken, spelen en uitvinden in taal: er bestaat geen betere manier om tot een goede relatie met de andere te komen. Voor wie in dit land ijvert voor meer begrip en respect tussen de twee grote gemeenschappen en, als het even kan, een grotere complicité: installeer en masse meertalige en biof multicommunautaire collectieven. Zelfs een tweetalige bende van sjoemelaars kan het land een dienst bewijzen.

Huisruil

“De Nederlandstalige en Franstalige media van dit land lezen af en toe als een vorm van oorlogsverslaggeving. Passa Porta vindt dat een kwalijke zaak en streeft precies het tegenovergestelde na.”

© PARMANU

Literatuur/Littérature > Een pleidooi voor complicité

Laten we dromen! © ALEXANDRA COOL

BRUSSEL – Op 14 juni werd de allereerste Prijs van het Prins Filipfonds uitgereikt. Deze prijs wil de aandacht vestigen op initiatieven die bruggen slaan tussen de gemeenschappen van ons land.

BDWOPINIE Twee projecten werden gelauwerd: een opmerkelijke samenwerking tussen het Kortrijkse Theater Antigone en het Théâtre National, en het Passa Porta Festival, dat zich in maart 2011 voor de derde maal aan een enthousiast Nederlands-, Frans- én anderstalig publiek presenteerde als een internationaal literair rendez-vous. Als een van de initiatiefnemers van het Passa Porta Festival ben ik natuurlijk heel blij met deze prijs. Hij is goed voor 25.000 euro. Dat is niet niks. Maar hij is vooral een hart onder de riem van een huis dat bicommunautair functioneert. Op de werkvloer van Passa Porta wordt in het Nederlands en Frans gedacht, gesproken en gedaan. We lachen in twee talen en we maken plannen. On se comprend, on se complète, on s’organise. Op deze BDW-pagina wil ik graag ingaan op enkele van de programma’s van het voorbije Passa Porta

Festival. Ik verbind er telkens een verzuchting aan, een zotte droom. Een van de (vele) blikvangers van het Passa Porta Festival was de lancering van het Passa Porta Magazine. In het nulnummer hebben o.a. Claudio Magris, Régis Debray, Ingo Schulze, Geert van Istendael en Caroline Lamarche het over grenzen. De lezer kan kiezen uit drie talen: Nederlands, Frans en Engels.

“Zelfs een tweetalige bende van sjoemelaars kan het land een dienst bewijzen”

Paul Buekenhout.

Onze Gazet / Notre Gazette In de inleiding schreef ik samen met redacteur France Guwy: “De meertaligheid van dit magazine vindt zijn reden in enige frustratie over de communicatiekloof tussen Nederlands- en Franstalig België. (…) De Nederlandstalige en Franstalige media van dit land laten zich bij tijd en wijle lezen als een vorm van oorlogsverslaggeving. Ze spelen in op het spel van politici die inspelen op de wensen van de media.” De twee grote taalgemeenschappen van dit land hebben inderdaad, zo lijkt, nog slechts weinig woorden en betekenissen gemeen. Zo weinig

dat een gesprek schier onmogelijk wordt. Passa Porta vindt dat een kwalijke zaak. Het hoopt het geld te vinden om één, liefst twee keer per jaar met een Passa Porta Magazine uit te kunnen pakken, telkens rond een ander thema. Het brengt me op een ander idee. Waarom bestaat er in ons land geen enkel echt tweetalig dag- of weekblad? Zoiets als ‘Onze Gazet / Notre Gazette’. Met een taalgemengde redactie die de actualiteit onder de loep neemt. Met stukken die tegen de haren in strijken. Met elk woord en elke gedachte in het Nederlands

en Frans. Even tweetalig dus als het Belgisch Staatsblad maar dan lezenswaardig. Wat denkt u daarvan? Het publiek van het Passa Porta Festival kon ook de trein op. De rit ging van het Centraal Station naar Groenendael. Het kreeg een programma in verzen aangeboden door het Brussels Dichterscollectief, aangestuurd door de bezige David Van Reybrouck. Het Brussels Dichterscollectief, kind aan huis van Passa Porta, is als een meertalige en veelkoppige

De schrijvers Anne Provoost en Alain Bertrand ontmoetten elkaar voor het eerst op het Passa Porta Festival. Ze hadden net aan huisruil gedaan. De man van Bastogne ging enkele dagen in Borgerhout wonen en werken. Provoost trok met man, kinderen en hond naar de Ardennen. “Je doorreist ‘de Walen’ anders dan indertijd,” schrijft Anne Provoost over haar tijdelijke verhuis. “Je torst iets mee dat je vroeger niet vaak bij je had: je Vlaamse identiteit. (…) Doe alsof jullie Nederlanders zijn, adviseert een vriend uit de Midwest. Dat deden wij ook toen Bush Irak de oorlog verklaarde. Op reis gaven we ons uit voor Canadezen, dat vergemakkelijkte de omgang.” Laten we vanaf nu met z’n allen aan huisruil doen. Een week of twee, drie per jaar. Franstaligen trekken in het huis van Nederlandstaligen en omgekeerd. Taalgemengde families gaan het ene jaar onder een Vlaams en het andere jaar onder een Waals dak wonen. Weg met de Bongobon. Leve de huisruilbon!

En tot slot, en vitesse Ik zit nog niet aan het mij door de redactie van BDW toegemeten aantal aanslagen, merk ik. Nog een dikke 300 te gaan, spaties inbegrepen. Ik wil daar graag gebruik van maken en stel twee vragen: - Wanneer komen ministers Joke Schauvliege en Fadila Laanan op de proppen met het beloofde cultureel akkoord tussen Vlaanderen en Franstalig België? - Is het werkelijk een gek idee om de federale overheid en het Brussels Hoofdstedelijk Gewest een cultuurdepartementje te gunnen met een budget voor nieuwe taalgrensoverschrijdende projecten? Zo. Mijn hart is even verlicht. Laten we nu opnieuw ons oor te luisteren leggen bij onze talloze politieke denkers en de vele politici met een mening.  

Paul Buekenhout


BDW 1285 PAGINA 15 - DONDERDAG 23 JUNI 2011

BRIEVEN VAN LEZERS   lezersbrieven@bdw.be

Pascal Smet In Brussel kan je Mohammed heten, al dan niet veel geschoold zijn, je achterban mobiliseren en in een verkiezingsronde 4.000 stemmen behalen. Met wat geluk kan je een mindere capo in de PS van Philippe Moureaux worden. Je kan ook Pascal heten, kandideren voor de sp.a en met dezelfde 4.000 stemmen Vlaams minister van Onderwijs worden. Smet is de opvolger van de echte socialist Frank Vandenbroucke en deelt de wereld liever op in progressieven en conservatieven. In het groot interview in BDW nr. 1283 van 9 juni doet hij een naar eigen gezeggen gedurfde uitspraak: als hij jong zou zijn zou hij een politieke partij beginnen! Smet ziet in àlle partijen progressieve krachten en conservatieve krachten. Hij voelt dus een gat in de markt, maar dat gat heet blijkbaar niet socialisme. Misschien heet het gat jong en arrogant. Dat een partij die zijn wortels heeft in de verschopten der aarde er niet in slaagt het leger uit de boot vallenden te rekruteren in verkiezingstijden is volgens mijn bescheiden mening dan ook mee te danken aan de glamourboys & -girls van het Vlaamse kaviaarsocialisme. 

Kris Kaerts, Jette

Herman Van Rompuy In zijn toespraak voor de Vlaamse Gemeenschapscommissie (14.06.11) stak de voorzitter van de Europese Raad, Herman Van Rompuy, de loftrompet over de kenmerkende diversiteit en veeltaligheid (23 talen) van Europa zoals gesymboliseerd door het beginsel ‘ieder spreekt zijn taal’. En inderdaad, tijdens een Deense tvreportage (12.06.11) over een jaar Europees presidentschap spraken alle politieke toplui : de Portugees Socrates, de Deen Rasmussen, de Pool Kaczynski, de Zweed, de Oostenrijker, de Griek, en natuurlijk Berlusconi, Schröder, Brown, Chirac, Zapatero, hun moedertaal, behalve – de Vlamingen Wilfried Martens (Engels), en Herman Van Rompuy, die de hele reportage lang uitsluitend Frans sprak en aldus zijn signaalfunctie als Europees boegbeeld misbruikt om het vooroordeel te bevestigen dat België – en dus zeker Brussel – Franstalig is en dat het Nederlands een minderwaardig taaltje is, niet passend op internationale podia. Toegegeven, in het buitenland wordt België reeds lang beschouwd als een protectoraat van Frankrijk, zeker nu onze nutsbedrijven en onze financiële kroonjuwelen mede door regeringen waarin Van Rompuy naar eigen zeggen een belangrijke rol speelde, verpatst werden aan dat land. Maar moet hij daarom nog eens extra zout in die wonde strooien? Of was dat een onderdeel van de deal met Nicholas Sarkozy om president te kunnen worden? Voor een Vlaams-Brussels publiek het gebruik van de moedertaal aanprijzen maar ze in de Europese praktijk negeren is meer dan schijnheilig. Geef ons dan maar de Vlaamse (en Brusselse) socialist en gewezen buitenlandminister Hendrik Fayat, die toen dat nog niet evident was (hij was lid van een nog unitaire partij en van een dito regering), zijn Nederlandse moedertaal sprak op internationale bijeenkomsten. André Monteyne, Jette

West-Vlamingen (1) In lezersbrief ‘Taal (2)’ (BDW 1283 van 9 juni) beweert de heer Godfried Beelprez dat de Vlamingen verblind zijn door de haat voor het Frans als taal. Waarschijnlijk

BDWOPINIE

bedoelt hij dat de Vlamingen gegriefd zijn door de hautaine manier waarmee Franssprekenden vaak met hun Vlaamse landgenoten omgaan. Iets wat de aversie zeker aanwakkert. Met welk recht neemt hij dezelfde hautaine houding aan ten opzichte van de West-Vlamingen die het Nederlands zouden verkrachten? Ten eerste: ik hoop dat hij juist geteld heeft. Als hij met het cijfer van 1.159.366 de inwoners van de provincie West-Vlaanderen bedoelt, dan vergeet hij dat er nog veel West-Vlamingen buiten de provincie wonen, waarvan ik er een ben. Dit doet het aantal verkrachters behoorlijk stijgen. Anderzijds wonen er ook anderstaligen in deze provincie. Dit doet dan het aantal verkrachters weer dalen. Cijfers zeggen niet alles. Ten tweede: waarom worden hier alleen de West-Vlamingen met de vinger gewezen ? Waarom schoffeert hij, met zijn éénogige visie, alleen dit deel van de Vlaamse bevolking terwijl de rest van Vlaanderen in hetzelfde bedje ziek is? Heeft hij nog nooit andere dialecten gehoord ? De ‘wereldtaal’ Antwerps, die iedereen verondersteld wordt te begrijpen ook zonder ondertitels, of het mooie zangerige Limburgs, het Brabants, en noem maar op. Wordt daarin het Nederlands niet verkracht of wordt daar uitsluitend algemeen Nederlands gesproken ? Ik hoop dat zijn brief ingegeven is door de bezorgdheid voor een algemeen verzorgd taalgebruik. Een taal die begrepen wordt van de zee tot aan de Maas en ook over de taalgrens. Anders jaagt hij nodeloos mensen op stang. 

J. Leroy, Evere

West-Vlamingen (2) Briefschrijver Godfried Beelprez uit NOH (in BDW 1283 van 9 juni) heeft helemaal gelijk over de flamingante haat tegen het Frans. Ik ben een ervaringsdeskundige, want als naoorlogs jongetje, eind jaren ’40, was ik ook zo (maar dankzij het bereiken van de jaren van verstand is dat overgegaan). Aangezien het West-Vlaams mijn moedertaal is, ben ik het natuurlijk niet eens met meneer Beelprez. Het Nederlands is veeleer een Brabantsgekleurde verkrachting van een van de oudste versies van onze wonderschone gemeenschappelijke taal. De sekte der zogenaamde Vlaamse journalisten, waartoe ik ook mij reken, is in dat opzicht helemaal niet gebrainwasht. Meneer Beelprez beseft niet hoeveel leden van deze sekte het WestVlaams als moedertaal hebben. En als bij wonder spreken zij, op de radio-en tv-omroepen tenminste, het keurigste Nederlands dat u entwaar kunt horen. En bluv nu moar froaai wei.  Daniël Delannoy,  Laken

Touring “Automobilisten brengen elk jaar veertien miljard euro op aan de staat,” schrijft de woordvoerder van Touring (BDW 1284 van 16 juni). Voor 2004 beweert het Europees Milieuagentschap dat de externe kosten de inbreng met 570 miljoen euro hebben overschreden. Dit zou ook gezegd mogen worden! Bron (spijtig genoeg niet gevonden in het Nederlands): http://www.lecho.be/nieuws/archief/ Pour_ l-Etat-_ les _cout s _ depa ssent _ le_ produit _ des_recettes-.9012163-1802.art?highlight=auto%20 "agence%20europ%E9enne"&ckc=1 

Ghislain Thonon, Oudergem

SPELREGELS VOOR LEZERSBRIEVEN: Mail uw bijdrage naar lezersbrieven@bdw.be. Schrijven kan naar BDW-Brieven van Lezers, Flageyplein 18, 1050 Elsene; faxen naar 02-226.45.69. Vergeet niet uw adres te vermelden, ook in e-mails: zonder het adres van de afzender beschouwen we een brief als anoniem, en wordt hij niet gepubliceerd. De maximumlengte van een bijdrage is 2.500 tekens, inclusief spaties. Wilt u graag een langere, meer uitgewerkte opiniebijdrage schrijven (max. 5.000 tekens)? Neem dan eerst contact met ons op voor overleg via lezersbrieven@bdw.be. De redactie mag lezersbrieven redigeren of weigeren. Moties, manifesten of omzendbrieven worden niet (in deze rubriek) opgenomen.

Te veel koks door Danny Vileyn Hoe kan een intelligent, geslepen en ervaren politicus als Philippe Moureaux (PS) de blunders zo opstapelen? De Molenbeekse burgemeester is er met een kranteninterview (waarin hij de onveiligheid in de Kanaalzone relativeert) in geslaagd om de moegetergde mensen van het reclamebureau BBDO – meermaals het slachtoffer van fysieke agressie – ook nog eens op hun ziel te trappen. De open brief die tien medewerkers van BBDO aan de burgemeester geschreven hebben, klinkt als een langgerekte noodkreet. Het verhaal van BBDO, dat door het vertrek van een ander reclamebureau uit de Kanaalzone, de Mortierbrigade, lang en breed in het nieuws is gekomen, heeft collega Christophe Degreef al in maart van dit j aar in een paginagroot artikel in BDW gebracht. In het Molenbeekse gemeentehuis moeten ze niet zeggen dat ze van niets wisten; ook al niet omdat BBDO zelf sinds jaar en dag voor zijn eigen veiligheid zorgt. Met een beveiligingsfirma. Met shuttlediensten. Met beveiligde parkeerplaatsen (alleen) voor vrouwen. Een burgemeester die weet heeft van dergelijke toestanden in zijn gemeente zou van schaamte in de grond moeten zinken. Zeker als hij tot een partij behoort die terecht claimt dat veiligheid een taak is van de overheid. En zeker in een land waar de belastingdruk tot de hoogste ter wereld behoort. En tot slot: iedereen hoort zonder bang te zijn voor zijn fysieke integriteit over straat te kunnen lopen. Niet alleen mannen, ook vrouwen. Niet alleen jongeren, ook ouderen. Niet alleen armen, ook de goedgeklede jongens en meisjes van een reclamebureau. Dat goedopgeleide jonge mensen uit een sector die blits heet te zijn in achtergestelde buurten hun (gebarricadeerd) kantoor hebben, zou volgens sommigen – onder wie zelfs academici – op zich al een provocatie zijn. Een mening waarvoor alleen minachting past. De wereld van de reclamejongens en -meisjes is ook de mijne niet, maar hun veiligheid is me even dierbaar als die van de arme bejaarde die over straat hompelt. Ieder mens die overvallen wordt, loopt een trauma op. Daarom maken relativerende reacties à la Moureaux me ontzettend kwaad. Wat bezielt Moureaux om de kritiek op het veiligheidsbeleid in Molenbeek af te doen als communautair gestook? Of is het ideologische blindheid die hem sinds jaren treft? In plaats van de veiligheidsproblemen comnunautair te kleuren zou de PS van Moureaux beter werk maken van één politiezone. Met één politiek verantwoordelijke voor heel het gewest, die op veiligheid afgerekend kan worden bij verkiezingen. En één politiechef die op zijn kop kan krijgen als het beleid faalt. Te veel koks bederven de brij.

EVA HILHORST


PETER DE CALUWE. © SASKIA VANDERSTICHELE

MUnt wil Peter de caluwe houden tot 2019

VADROUILLE DE CULTUUR- EN VRIJETIJDSBIJLAGE VAN BRUSSEL DEZE WEEK

© SASKIA VANDERSTICHELE

De raad van bestuur van de Munt heeft intendant Peter de Caluwe voor een tweede mandaat van zes jaar voorgedragen aan de uittredende eerste minister, Die beslissing werd vorige week unaniem genomen nadat in het voorjaar de vacante betrekking van algemeen directeur in het Staatsblad bekend werd gemaakt. De sollicitaties dienden voor 30 april ingediend te worden. De Caluwe trad in 2007 aan voor een termijn van zes jaar. Dat er nu reeds over de directeursfunctie voor de periode juli 2013 tot eind juni 2019 beslist moet worden heeft alles te maken met de operaprogrammeringen, die seizoenen op voorhand besproken worden. Zonder regering kan de voordracht vooralsnog niet bevestigd worden. Bernard Focroulle, voorganger van Peter de Caluwe, was driemaal zes jaar intendant.  JMB

BDW 1285 PAGINA 16 - DONDERDAG 23 JUNI 2011

Brusselaars winnen Octave de la Musique BRUSSEL - De Franse Gemeenschap had voor de Brusselse ketjes Toots Thielemans en Stromae (‘Alors on danse’) een Octave de la Musique veil. Thielemans won een Octave d’honneur voor zijn carrière. Stromae kreeg twee prijzen, één als artiest van het jaar en één voor concert van het jaar. In de categorie wereldmuziek viel de Brusselse groep Blindnote in de prijzen. De muzikanten van Blindnote (Osvaldo Hernandez, Emre Gültekin, Vardan Hovanissian, Malick Pathé Sow, Karim Baggili en zangeres Talike Gelle) spelen – zoals de naam van hun groep doet veronderstellen – in het donker. Muziekpublique bracht zijn eerste cd uit, een schijfje dat meteen het label ‘Top of the World’ kreeg van het toonaangevende tijdschrift Songlines. De groep zag het daglicht ten voordele van de ngo Light for the World, die Afrikaanse kinderen met gezichtsstoornissen en blinde kindeJMB ren medische hulp biedt.

ADVERTENTIE

Handicap & informatie Deze dienst wil u de nodige informatie bezorgen om u wegwijs te maken in uw zoektocht naar mogelijkheden, voorzieningen voor personen met een handicap

 02/463.58.58 alle werkdagen van 9 tot 12u30 uitgezonderd donderdag van 14 tot 17u.

Bezoeken enkel op afspraak Informatie@handicap-ambulant.be

Dirk Baeten over de onaangepaste behuizing van vele Brusselse academies: “Bij de vorige verkiezingen konden we twee weken niet in de toneelklas.”


© MARC GYSENS

BDW 1285 PAGINA 17 - DONDERDAG 23 JUNI 2011

Wouter hessels nieuwe Filmarchivaris BRUSSEL – Wouter Hessels wordt de nieuwe directeur van Cinematek, officieel het Koninklijk Belgisch Filmarchief. Dat is een behoorlijk unieke baan. Ten eerste omdat het archief een van de belangrijkste filmcollecties ter wereld herbergt, met goed 100.000 kopieën voor 50.000 verschillende titels. De digitalisering van film is maar een van de grote

uitdagingen van vandaag. Bedoeling is om de filmschat met zoveel mogelijk mensen te delen. Maar uniek slaat ook op het feit dat Hessels slechts twee voorgangers heeft. Hij volgt Gabrielle Claes op, die het filmarchief twintig jaar lang leidde. Zij nam het over van de eerste conservator. De legendarische Jacques Ledoux bouwde het archief tussen 1948 en

1988 uit tot een internationaal hoog aangeschreven instelling. In 1952 begon hij met het Filmmuseum om films uit de collectie dagelijks te vertonen. Wouter Hessels doceert film aan de Erasmushogeschool en is de drijvende kracht achter Cinema Rits. Dit najaar neemt hij zijn nieuwe functie op. De raad van bestuur stelde ook een adjunct-directeur aan. Nicola Mazzanti werkt reeds voor het archief en is NR een expert inzake digitalisering.

Onderwijs > Brusselse academies smeken om behoorlijke infrastructuur

‘Altijd de sluitpost’ SINT-AGATHA-BERCHEM - Dirk Baeten (57) was bijna dertig jaar directeur van de muziekacademie van Sint-Agatha-Berchem, een van de bloeiendste academies van Brussel. Twee jaar geleden gaf hij de fakkel door. Nu stopt hij ook als voorzitter van het samenwerkingsforum deeltijds kunstonderwijs Brussel. Moegestreden. “Het is hard werken in Brussel, zeker als je afhangt van de gemeente, waar de academie altijd op de laatste plaats komt.”

D 

e Nederlandstalige muziekacademie van Sint-Agatha-Berchem is, samen met de Franstalige, gehuisvest in de gemeenteschool op het Boudewijnplein. De muzieklessen vinden plaats in de klaslokalen, waar na vier uur de lessenaren verschoven worden. “Voor sommige vakken is dat niet zo’n probleem,” zegt Baeten, “maar lessen als combo of toneel vragen een eigen ruimte waar je instrumenten of attributen kunt laten staan. Orkest is hier al helemaal onmogelijk.” Voor het secretariaat en de directie zijn er twee kleine kamertjes in een donkere gang. “En dat is al een verbetering. Heel lang zaten we in één piepklein lokaaltje zonder raam, boven.” De muziekacademie verstopt in een hoekje van de gemeenteschool: in Brussel komt het wel vaker voor. Het gewest telt elf Nederlandstalige academies, acht voor muziek en drie voor beeldende kunsten. Een hangt af van het vrije net, vijf van het gemeenschapsonderwijs. Ook in die netten zijn ze vaak het ondergeschoven kindje. Maar de gemeentelijke academies hebben het nog veel moeilijker. “De Vlaamse gemeenschap betaalt wel de lonen van de leraren, maar het gebouw en de instrumenten komen volledig ten laste van de onderwijs organiserende instantie, de gemeenten dus. Je bent dus afhankelijk van hun goodwill. Vaak hebben ze andere prioriteiten. De academie is altijd de sluitpost. We zien het hier in Berchem. Als er een schoolfeest of oudercontact is, moet de academie dicht. Bij de laatste verkiezingen konden we bijna twee weken niet in de toneelklas. Dat gaat al jaren zo. Vandaar onze smeekbede: geef ons eigen gebouwen.”

In zowat alle Vlaamse gemeenten zitten de academies wel in fatsoenlijke eigen gebouwen. Waarom kan dat hier niet? Dirk Baeten: Dit is Brussel. Je kan je afvragen of er hier wel een wil is, en of er geld is, en als er geld is of dat dan beschikbaar is voor een Vlaamse instelling. Niet dat ik me hier in Sint-Agatha-Berchem benadeeld gevoeld hebt ten opzichte van de Franstalige collega’s. Zijn er misschien te veel academies?

Wie in Laken woont, kan in Laken naar de muziekschool, maar ook vlakbij in Jette en Schaarbeek. Baeten: Nee, er zijn er geen te veel. Volwassenen verplaatsen zich wel makkelijk in de stad, maar kinderen een stuk moeilijker, die steken niet vlug een grote as over. Daarom zijn er behalve de elf academies nog een veertigtal andere locaties waar lesgegeven wordt. Zo houd je de drempel laag, wat zeker nodig is als je een sociale mix van leerlingen beoogt.

“Pascal Smets ideeën zijn heel mooi, maar er zit nog te veel moeten in. Bij ons staat speelplezier trouwens al jaren centraal, het gaat hier lang niet zo rigide als hij blijkbaar denkt” We krijgen daarvoor in Brussel extra lesuren. Sommige academies liggen inderdaad dicht bij elkaar, andere zitten aan de rand en trekken veel mensen van buiten Brussel, zoals de academie van Anderlecht. Moeten de Brusselse academies zich ook richten op de rand? In Dilbeek is er toch ook een academie, binnenkort zelfs een splinternieuwe. Baeten: Absoluut, de vermenging met de rand moet blijven, dat is nodig voor het behoud van het Vlaamse karakter. Het heeft geen zin om een muur rond Brussel te bouwen. Het is natuurlijk heel ambitieus om op al die locaties een prachtige infrastructuur te willen hebben. Baeten: Je moet oplossingen zoeken. Waarom

maak je in de basisscholen geen kunstlokalen waarvan zowel de school zelf als de academie gebruik kan maken? Hier in dit gebouw is een gigantische lege zolder. Ik droom ervan om die te mogen gebruiken, maar zonder extra geld zal de gemeente dat nooit toestaan. We hebben geen paleis nodig, wel een plek met voldoende mogelijkheden en een zekere uitstraling. Er is de laatste tijd wel wat beweging. De ministers Jean-Luc Vanraes (Open VLD) en Pascal Smet (SP.A) hebben ervoor gezorgd dat de academie van Brussel-stad onderdak krijgt in de nieuwe brede school op campus Nieuwland. Helemaal ideaal is een gebouw waar het cultureel centrum, de bieb en de academie samen in zitten, zoals in Bornem of Mechelen. Hier wordt het geld nogal versnipperd. Nu eens zijn er middelen voor de bibliotheken, dan voor de gemeenschapscentra en over vijf jaar misschien voor de academies. Het samenwerkingsforum DKO Brussel, het overlegorgaan van de directeurs, vraagt ook een overkoepelend bestuur. Waarom is dat nodig? Baeten: Nu krijgen de Brusselse academies het geld voor de gebouwen, de instrumenten en bepaalde personeelsleden van de verschillende inrichtende machten. Wij zouden willen dat de Vlaamse Gemeenschapscommissie het bestuur op zich neemt en het geld van de gemeenten, hopelijk aangevuld met nieuwe extra middelen, verdeelt. De VGC heeft immers een beter overzicht en kan beter bepalen wat goed is voor heel Brussel. Maar het zou de gemeenten niet van hun verantwoordelijkheid ontslaan. U bent in Sint-Agatha-Berchem begonnen met de eerste Brusselse afdeling jazz, de eerste afdeling volksmuziek en daarna de eerste afdeling wereldmuziek. Daardoor is Sint-Agatha-Berchem nu de grootste

academie van het gewest: 800 leerlingen. Is het nog houdbaar om alleen klassiek aan te bieden? Baeten: Er zijn nog academies die alleen klassieke muziek geven, maar steeds meer scholen trekken het open. Bij ons is de verruiming naar andere genres niet ten koste gegaan van onze klassieke afdeling. Wij proberen de genres te mengen. Een leerling klassieke gitaar sturen we voor zijn bijvak naar een jazzcombo. In maart kondigde minister Smet een nieuwe opleidingsstructuur voor het deeltijds kunstonderwijs aan. De tweedeling beeldende kunst en muziek, dans en woord verdwijnt, het aanbod wordt uitgebreid met nieuwe media, kinderen mogen op hun zesde al beginnen met een brede initiatie en er komen afzonderlijke leertrajecten voor liefhebbers en mensen die echt verder willen in de kunst. Het spelplezier staat voortaan centraal. Klinkt ideaal. Baeten: Inderdaad, het zijn hele mooie ideeën maar misschien zit er toch nog te veel moeten in. De kinderen moeten in de brede eerste graad verplicht twee disciplines volgen, muziek en beeld bijvoorbeeld. Ik vraag me ook af hoe al deze mooie plannen gefinancierd zullen worden. Bovendien, in een academie met een ruimdenkende directie gaat het er nu helemaal niet zo oubollig en rigide aan toe als de nota van Smet wil laten uitschijnen. Wij zoeken hier in Berchem ook naar spelplezier. Kinderen kunnen hier vanaf zes jaar terecht en ze hoeven dan niet meteen aan de notenleer. En met jongeren die echt hun weg willen maken in de muziek gaan we anders om dan met volwassenen, die soms al vrij snel aan hun plafond zitten. Daarvoor hoeven we niet te foefelen, we gaan gewoon creatief om met de regeltjes. U zet nu een stap terug, maar stopt u volledig met het muziekonderwijs? Baeten: Nee, ik blijf gewoon lesgeven. Dat heb ik al die jaren gecombineerd met het directeurschap. Maar het vechten in de frontlinie laat ik over aan de jongere garde.   Bettina Hubo

Op zondag 26 juni om 15 u rondt het Brussels DKO het schooljaar af met een kunsthappening in het Koninklijk Conservatorium, Regentschapstraat 30, 1000 Brussel.


BDW 1285 PAGINA 18 - DONDERDAG 23 JUNI 2011

Festival > Europalia Brasil presenteert 200 evenementen

Alles klaar voor tropicalische herfst

Voor wie geen uitweg meer ziet voor het snel veranderende Brussel werkt de culturele etalage die Europalia Brasil biedt wellicht verhelderend. Het festival dat initieel aanzette om de cultuur van een (Europees) land te ontdekken, heeft sinds Rusland (2007) en China (2009) een mondialere insteek. Brazilië heeft met zijn Europese, Afrikaanse, autochtone en Aziatische bevolkingsgroepen en hun cultuuruitingen al eeuwen ervaring met vermenging en diversiteit. Neem de muziek. We ontdekken naast rituele ceremonies van savanne- en oerwoudindianen (de Mehinaku’s en Kayapo’s) en een folklorebal van Bahia (een soort van Bal moderne geïnspireerd door populaire muziek) ook klassieke topgitaristen als Pablo Zanon, Marco Pereira en Ulisses Rocha en de mix van afroritmes van de Criolina-dj’s. Alles begint met de Gigantes pela própia natureza, een straatorkest op hoge stelten, dat op autoloze zondag (18/9) klokkenluider speelt voor het festival (4/10 tot 15/1/2012). Interessant is dat het om een band van hangjongeren uit de favela’s gaat. Zij willen – voor een keer ook buiten hun land – het succes tonen van ‘sociale insluiting’, met een multiculturele mix van Afrikaanse, traditioneel autochtone en Europese muziek. De tentoonstellingen werden ditmaal beperkt tot twintig, waarvan dertien in Brussel. De grote cultuurwetenschappelijke tentoonstelKaaiad BDW 110622.pdf

1

09/06/11

© MARISA VIANA

BRUSSEL – Het tweejaarlijkse festival Europalia etaleerde dinsdag het najaarsprogramma van het gastland Brazilië. Dat wordt de helft kleiner dan dat van Europalia China 2009. Minder tentoonstellingen en amper theater ook. Maar des te meer variatie in dans, muziekgenres en hippe jeugdconcerten. Met het thema ‘diversidade’ leert Brazilië bovendien hoe uit een smeltkroes een perfecte legering kan komen. Iets voor wie Brussel niet snapt?

dat begint met avant-gardekunst. Verder een retrospectief van het werk van architect Paulo Mendes da Rocha, en zalen met historische en hedendaagse foto’s. Hoe natuurlijke rijkdommen tot (export)producten leidden verneem je in Terra Brasilis (bij ING). En hoe Afro-Braziliaanse rituelen in hedendaagse kunst herkenbaar zijn is te zien op de actuelekunstexpositie Incorporations (Electriciteitscentrale). Na de slechte ervaring met de (nochtans schitterende) Chinese kalligrafietentoonstelling in het Museum voor Moderne Kunst, doet de KMSKB dit festival niet mee. Maar de maquette van het Expo ’58-paviljoen van Brazilië komt wel terug naar Brussel (Atomium).

Muziek

Ook het Balé folclórico de Bahia zal het komende Europalia opluisteren.

En er is dus vooral muziek, die met honderd concerten voor veel entertainment gaat zorgen. Samba-reggae, samba, bossa nova, MPB, frevo, coco, maracatu, forró en mangue, in kleine en grote zalen. Met zangsterren als Teresa Crisina en Mart’nalia, maar ook nachten met accordeon van Reanto Borghetti en multi-instrumentalist Hermeto Pascoal, vader van de Braziliaanse experimentele muziek. Noteer alvast de weekendparty’s Samba!, Brasil Underground, Festa Popular, Vamos Brasil! en Obrigado Brasil, En vast ook de Tropicália-concerten (muziek van Gilberto Gil, Caetano Veloso, Gal Costa en Os Mutantes) en het underground amusement met DJ Chico Correa, DJ Dolores, DJ Tudo (Alfredo Bello). Ja, zelfs Toots Thielemans & (Braziliaanse) Friends draagt (in Flagey op 27/10) bij tot de tropische sfeerzetting die Brussel overspoelt. 

ling komt in het Jubelparkmuseum: Indios no Brasil. Ze maakt een reis door 672 inlandse gebieden, waar 180 indianentalen overleven.

Het Paleis voor Schone Kunsten presenteert drie moderne exposities. Het grote circuit wordt gevuld met Art in Brasil (1950-2011),

10:54 ADVERTENTIE

Volledig programma: www.europalia.eu

Jean-Marie Binst


BDW 1285 PAGINA 19 - DONDERDAG 23 JUNI 2011

Evenement > Chéri Samba driedimensionaal

© MUSEUM VOOR NATUURWETENSCHAPPEN

Levend fresco in Matonge

Max de vos leidt de kinderen door de stad.

Praat

Eekhoornviaducten en vleermuiskastjes Gespeeld: het educatieve spelletje ‘BiodiverCITY4kids’ (8>14 jaar) op  www.natuurwetenschappen. be/4kids

achteraf

Hoe hou je het grut in stilte bezig na de toetsen? Je stuurt ze op stadssafari. Dat kan in het echt (gaan wandelen met de halsbandparkiet, een kamp bouwen met de houtduif ), maar het kan ook virtueel. In het gezelschap van Max, de getekende stadsvos. Max is een creatie van het Museum voor Natuurwetenschappen. Hij figureert in een eenvoudig animatiespelletje op de website van het museum, waarin kinderen wat kunnen opsteken over het wel en wee van fauna en flora in een stadsomgeving, aan de hand van filmpjes, spelletjes, knutseltips, weetjes en quizvragen. Het spelletje is gemaakt door de ploeg van het Museum voor Natuurwetenschappen zelf, en dus niet door Playstation. Je kan helaas geen wapens kiezen, er is maar één level (hebben wij helemaal uitgespeeld), de graphics zijn basic, en je enige avatar is dus die slenterende vos Max. Met de pijltjes stuur je hem naar links of naar rechts, de straat langs. Onderweg komt Max van alles tegen. Door met de (computer)muis te bewegen ontdek je de links naar de verschillende opdrachten. Voor kinderen van 8 tot 14 is die eendimensionale vorm weinig spectaculair, maar de kans is toch groot dat ze hun weg met Max vervolgen, op zoek naar meer informatie. Zowat elke drie stappen valt er iets te beleven. In totaal ben je een uurtje zoet. En je leert echt wel iets bij, dat hebben wij (20>40 jaar) ook nog gedaan. Dat niet Darth Vader, maar wel slechte luchtkwaliteit de grootste vijand is van korstmossen wisten we nog wel van vroeger. En als in een quizvraag met de titel ‘De spreeuw’ gevraagd wordt welk zanggeluid te horen is, hebben we nog net genoeg tegenwoordigheid van geest om ‘spreeuw’ aan te klikken in de meerkeuze, en niet ‘kip’ of ‘zanglijster’. Maar dat de spreeuw zeer goed geluiden van andere dieren kan imiteren, en dus eigenlijk net als een kip kan klinken, dat wisten we dan weer niet. En wat u niet weet, is wat fototoxisch betekent. Uit de duiding bij de reuzenbereklauw (duizendblad) blijkt dat het sap van die plant fototoxisch is: het geeft brandwonden als

er zonlicht op schijnt. De middeleeuwers dachten dan weer te weten dat een stukje duizendblad onder de dorpel hielp om spoken en de duivel af te weren. Tot slot nog een weetje over de spreeuw, om het af te leren. In Amerika is de spreeuw een plaag, terwijl hij er oorspronkelijk niet voorkwam. Dankzij Max de vos weten we nu dat Europese migranten de spreeuw in de negentiende eeuw meenamen naar Amerika. Ene meneer Eugene Schieffelin, een zakenman met een hobby, zou behalve de spreeuw overigens ook alle andere vogels die in het werk van William Shakespeare voorkwamen in Amerika hebben willen introduceren. Max en het Museum voorzien voorts ook in diversiteitbevorderende tips. De strijd tegen de hardnekkige maar slechte gewoonte om brood te voederen aan de eendjes gaat zo onverminderd voort, evenals die tegen het hardnekkige maar paranoïde idee dat bijen zomaar zouden steken als je ze niet bedreigt. Interessant is ook de aansporing om vleermuiskastjes te kopen. Zo’n vleermuis bestrijdt in zijn eentje zowat 300 insecten per nacht, vooral vervelende muggen. Voor huismussen schijnen dan weer huismusvriendelijke dakpannen te bestaan, en voor eekhoorns (in de toptien van meest aangereden diersoorten) ecoviaducten om op veilige hoogte de straat over te steken. Een eenvoudige levensreddende maatregel is je kat de bel aan te binden. Zo waarschuwt je brave huisdier onbewust alle potentiële prooien die hij anders om zeep zou helpen. Voor paddenoverzetacties en de aanleg van kikkervriendelijke poelen verwijst het Museum met een link door naar Natuurpunt. Opdat de kinderen niet alleen achter de computer blijven zitten, suggereert BiodiverCITY ook wat grotere zomerprojecten: het timmeren van een bijenhotel voor solitaire bijen die eitjes willen leggen, het creëren van een natuurorkest met plantaardige instrumenten, het maken van brandnetelsoep, ... Max de vos is trouwens ook actief op Twitter (AKA Max_devos) en wie de smaak te pakken heeft, kan naar de nieuwste permanente zaal van het Museum voor Natuurwetenschappen over biodiversiteit.  

Michaël Bellon

Porte de Namur! - Porte de l’Amour? van Chéri Samba. Of liever, een levende reconstructie ervan: tachtig mensen zullen een tableau vivant vormen door dezelfde poses aan te nemen als de personages op het fresco. Het evenement vindt plaats op zaterdag 25 juni om 19 uur, niet ver van het fresco bij vzw Nadine, waar ruimte werd gehuurd. Van een en ander wordt een prentkaart gemaakt, achteraf te vinden op de site.  Jean-Marie Binst

© COOPÉRATION PAR L’EDUCATION ET LA CULTURE, CEC ASBL / FOTOMONTAGE : C&H

ELSENE – De commercieel-artistieke acties van www.postcardsfromthefuture.be zijn stilaan bekend. Het begon met echte theateracts en spontane improvisaties van omstanders op het Flageyplein. De acts konden uit de omliggende flats worden bekeken. Daar werden dan foto’s van genomen. De jongste actie had de bedoeling de parlementariërs in het halfrond van het Europees parlement gezamenlijk te laten staan. Maar de oproep ving bot. Nu gaat men een prentkaart maken van het fresco

ADVERTENTIE

Met de steun van de Vlaamse minister van Onderwijs, Jeugd,Gelijke kansen en Brussel


BDW 1285 PAGINA 20 - DONDERDAG 23 JUNI 2011

STADSBIOGRAFIE / © BART AZARE

© STADSBIOGRAFIE / BARBARA BOIE

Op de tentoonstelling zie je bijvoorbeeld alle subtiliteiten van grijs bij blinde muren, en de foto van een man, gezeten op een bank voor het ontmantelde Rijksadministratief Centrum als voor een kunstwerk, maakt duidelijk: goed dat we fotografen-conservators hebben.

Fotografie > stadsbiografen stellen tentoon in De Markten

Stadsbiografie, een vervolgverhaal BRUSSEL – “Ga de stad in en maak eens een foto zonder camera.” De ‘stadsbiografen’ van Kurt Deruyter en Kristof Vadino krijgen ongebruikelijke impulsen om zichzelf als fotograaf beter te leren kennen. Voor het eerst exposeren ze. De biografie van Brussel krijgt steeds meer nuances.

U 

moet ze al gezien hebben. De fotoposters met ‘We are so Brussels’ in het straatbeeld, of misschien was u wel een van de gelukkigen die er een aangeboden kreeg op de autoloze zondag. “Het is ons idee van iets teruggeven aan de stad die ons dagelijks voedt,” zegt de initiatiefnemer van Stadsbiografie, Kurt Deruyter: “De expo is een symbolisch moment. Want behalve in De Markten denken we er nu aan ook elders in de stad met uitvalsbasissen te beginnen.” De kiemen van Stadsbiografie lig-

gen bij Deruyters fotoproject Marollen Marolles (2004): “Daarna zag ik mijn buurt zo snel veranderen dat ik me afvroeg hoe relevant mijn werk nog was. Het was toch maar een observatie van één individu, en dan nog van een microkosmos. In heel mijn leven zou ik hoogstens twintig dergelijke projecten kunnen maken. Ook zag ik dat er in Brussel enorm veel gefotografeerd werd, op een heel frisse manier bovendien, maar dat de presentatie beter kon.” Collega’s beroepsfotografen kunnen er behoorlijk over kniezen dat ieder-

een tegenwoordig fotograaf is, maar je kan dat ook positief bekijken. Beroepsfotografie is eigenlijk een niche, want wat is fotografie anders dan: bewaren? Dank alleen al maar aan vakantiekiekjes! En wat kunnen we met deze geweldige potentie doen? Een stadsbiografie maken! Het zou leuk zijn om over vijftig jaar te kijken wat dit werk, van intussen vijfhonderd fotografen, heeft opgeleverd.” Met de steun van de VGC en De Markten werden de eerste vijftien stadsbiografen begeleid door De-

ruyter, en omdat ze tegenwoordig met z’n veertigen zijn, sinds dit jaar ook door Kristof Vadino. “We helpen hen ontdekken welke fotograaf ze zijn, een heel individueel proces, want je foto’s tonen je relatie met de wereld. Het is een vrij ambitieus curriculum – ik leg er de pees op – en de lat ligt tamelijk hoog,” zegt Deruyter. “Niet qua oordelen, examens zijn er niet, maar je moet wérken. Ik huldig het principe: ik geef en ik neem. Als ik voel dat ik niets terugkrijg, dan kun je beter gaan kantklossen.” Deruyters input berust op drie pijlers: “De stad, waarbij zowel antropologie, architectuur als stadsprojecten zoals het Brusselse Festival Kanal aan bod kunnen komen. Bij fotografiegeschiedenis, die trou-

wens nauw verwant is met de ontwikkeling van steden, worden minder bekende namen onder het stof vandaan gehaald. Eugène Atget bijvoorbeeld incorporeert alle fotografie die er al is geweest. Het stelt de stadsbiografen in staat om hun eigen werk beter te plaatsen en ook te relativeren: je hoeft niet de laatste Nikon 700D turbo aan te schaffen om goede foto’s te maken. Hoe kan je fotograferen als je je als mens niet vormt?” “De laatste pijler is technische input, heel praktisch en persoonlijk. Sommigen zijn zeer ijverig om te achterhalen welke techniek hun het beste ligt, zodat ze na drie jaar volledig anders zijn gaan fotograferen.” Stadsbiograaf van het eerste uur Bart Azare zag zijn kijk op fotogra-

Kunstcollectie > Heropening Amerikazalen in Jubelparkmuseum

Wat er te zien is na de collectie-Janssen BRUSSEL - Met de verklarende noot ‘lo que desapareció es el oro’ (‘wat verdween is het goud’) gaf conservator Sergio Purini tekst en uitleg bij de heringerichte Amerikazalen van het Jubelparkmuseum. De Mexicaanse staat Veracruz schonk een tonnen zwaar Olmeeks hoofd, meteen een van de blikvangers. Maar ook uit de depots dook veel moois op. Even werd gedacht dat de sectie Amerika in het Jubelparkmuseum (afdeling van de Koninklijke Musea voor Kunst en Geschiedenis) verweesd zou achterblijven toen de precolumbiaanse verzameling van baron Paul en Dora Janssen naar het

Museum aan de Stroom (MAS) in Antwerpen verhuisde (zie BDW van 6 januari 2011). Om heel Colombia te illustreren (Dora Janssen begon daar haar verzameling) is er in het museum één klein sieraad in de vorm van een kikker te zien. Maar er

is meer dan goud, om een continent te waarderen. Door de nieuwe opstelling zien nu onbekende stukken uit de fenomenale depots (40.000 stuks) het daglicht. Er nog van afgezien dat edelsmeedkunst amper geëtaleerd wordt, draagt de nieuwe opstelling ertoe het Amerikaanse continent historisch evenwichtiger en correcter voor te stellen. Aan de hand van pakweg 1400 objecten reis je van de Inuits in Alaska tot de zuidelijke koewachters van

Argentinië. Goed voor indrukken van vijfduizend jaar cultuur. Overal tussen de verzamelingen werden dvd-schermen geplaatst. Hierdoor komt de verzameling echt tot leven. Luchtopnamen van landschappen en archeologische vindplaatsen en reportages van demonstraties van ambachtskunst plaatsen de stukken in hun natuurlijke habitat. Je krijgt bijvoorbeeld de totempalen van de Canadese Kwakiutl-indianen (in de rotonde staat er een grote) naast de

houten hutten van hun bouwers te zien. In een aparte zaal voor ‘Textiel, pluimen, hout’ blijft de verenmantel van Montezuma de schat bij uitstek, al werden de omringende vitrines nu luchtiger en educatiever ingevuld met gebruiksvoorwerpen en kleding. Verder krijgen de Olmeken meer aandacht dan voordien, daar zij nog voor de Azteken en Maya’s de basis van de precolumbiaanse cultuur legden. “Recente studies hebben veel verduidelijkt over


BDW 1285 PAGINA 21 - DONDERDAG 23 JUNI 2011

©N

ICK

TR

AC

HE

T

© STADSBIOGRAFIE / WILLEM VAN BESIEN

Nick Trachet fie verbreden: “Wat je ook ziet bij de oude meesters is dat het eigenlijk allemaal amateurs waren. Het besef dat je geen foto’s hoeft te maken die iemand anders goed moet vinden, of die commercieel moeten zijn, is een enorme luxe.”

Fotograferen ziet hij bovendien als een actieve daad van burgerzin: “Ik ben altijd verbaasd over de positieve ingesteldheid van de fotografen.” Onze blik valt op een foto van een man in zijn krantenkiosk. Het bewijs dat de fotograaf ook achter zijn lenzen vandaan komt: “Toen de man overleden was, is de fotograaf als eerbetoon nog heel zijn kiosk gaan volhangen, en zijn kinderen koesteren nu nog die foto.” Op de expo kijk je naar foto’s die gegroeid zijn. Je ziet alle subtiliteiten van grijs bij blinde muren, bijna tastbaar bemoste steen, dwars gekadreerde vormen van de stad, een ‘le moment décisif ’-fotograaf (u herkent hem wel), en veel meer. De foto van een man, gezeten op een bank voor het ontmantelde Rijksadministratief Centrum als voor een kunstwerk, maakt duidelijk: goed dat we fotografen-conservators hebben.  An Devroe

Fysieke databank “Fotografie gaat over een onderwerp, de fotograaf en degene die ernaar kijkt, dat is het interessante eraan.” Het web vindt Deruyter te beperkend: “Je hebt geen controle over de kwaliteit, want iedere monitor staat anders afgesteld. En omdat de kwaliteit toch niet helemaal tot haar recht komt, gaat ze ook achteruit.” “Trouwens, klikken is een andere ervaring dan bladeren, gáán kijken. Daarom pleit ik eerder voor een fysieke database, zoals een bibliotheek, waar je naartoe moet om de foto’s te bekijken. Al is het natuurlijk een en/en-verhaal. We hebben het al over een website gehad, maar het zal waarschijnlijk eerder iets blogachtigs worden.” Deruyter pleit voor traag kijken: “Een beeld laat zich niet kennen na één keer kijken.”

De Markten, Oude Graanmarkt 5, 1000 Brussel, tot 10 juli van dinsdag tot zondag, van 12 tot 18 uur, gratis, www.stadsbiografie.be © KMKG

Dit Olmeeks hoofd is een gift van de Mexicaanse staat Veracruz.

terpreteerd. Zo heeft een studie van diverse vazen van de Moche-cultuur (Noord-Mexico) ons doen inzien dat het niet om geïdealiseerde portretten ging, maar om afbeeldingen van levenden. En dat de Maya’s niet zo vredelievend waren, hebben we nu ook duidelijker voorgesteld. Hun stadskoningen vochten oorlogen uit en offerden mensenbloed, en waren dus niet braver dan de Inca’s.”

deze culturen,“ verklaart Purini. “Onze collecties zijn opnieuw geïn-

 

Jean-Marie Binst

BRUSSEL EN DE WERELD CULINAIR ONTDEKT

Slaolie Een beetje raar woord, slaolie. We kennen het wel, maar bij ons staat het woord zelden of nooit op een fles eetbare olie. Slaolie is eigenlijk een Noord-Nederlands woord. Hier in België kunt u flessen kopen met maïsolie, zonnebloemolie, sojaolie of arachideolie, maar geen olie van sla. Alle gekheid op een stokje, slaolie, onder die naam verkocht, is doorgaans een mengsel van verschillende oliën. Een mengsel dat kan variëren naar gelang van de internationale marktprijs van eetbare zaden en pitten. Niet te veel lachen, hier wordt hetzelfde gedaan met ‘frituurolie’, waarvan het bulkt in onze supermarkten. Het verschil tussen beide is duidelijk. Slaolie wordt gemaakt uit oliën die slecht bestand zijn tegen een langdurige verhitting. Dat is het probleem van die ‘meervoudig onverzadigde’ olie van tegenwoordig. Het klinkt allemaal erg gezond, maar onverzadigd betekent ook dat de olie onstabiel is, wat wil zeggen dat ze snel slecht wordt (rans) of, bij verhitting, rare chemische reacties begint te ondergaan. Dan bakt u plots in transvetten en zo. Nu zijn er veel discussies of keukenolies gezond zijn of niet, maar iedereen is het er doorgaans over eens dat transvetten helemaal niet goed zijn voor lijf en leden. Frituren in olijfolie lijkt dus wel modern en mediterraan, maar het is niet echt een goed idee. Vaak is er een teveel aan sojaolie op de markt. Soja wordt immers in de eerste plaats voor de proteïnen gekweekt, niet voor het vet. Dus gaat die voor een spotprijs de deur uit. Maar dan zakt de prijs van de zonnebloemolie weer, want die heeft ongeveer dezelfde samenstelling. Veel te veel linolzuur! Maïsolie is spotgoedkoop omdat de VS al decennialang hun maïscultuur met subsidies overeindhouden. Uw fles maïsolie op het aanrecht is dus persoonlijk mee betaald door Obama en zijn regering. Wat slaolie nu precies is, daar wordt nogal over gespeculeerd. Dat komt ervan wanneer men verborgen houdt wat erin zit. Ik sprak lang geleden met een Nederlandse kok, die mij heel ernstig uitlegde dat slaolie niets te maken had met het mengen van latuw of frisé, maar zo wordt genoemd omdat de olie uit de kernen en pitten ‘geslagen’ wordt, en niet

geperst. Ik wist niet wat ik moest doen, lachen of niet. Nu is dat op zichzelf niet zo’n gek idee. Vroeger bestonden er inderdaad ‘slagmolens’ die landbouwproducten fijnstampten met een op en neervallende beweging. Een gemechaniseerde versie van de Afrikaanse vrouwen op foto’s van reisbrochures, zeg maar. Maar toch horen we vaker de uitdrukking ‘olie persen’. Voor de culi’s moet dat dan ‘van de eerste persing’ zijn, anders is het niet goed. In gespecialiseerde winkels zijn er kleinschalige oliepersen te koop. Om uw eigen distels en beukennootjes van olie te ontdoen, moest u daar tijd en moeite voor willen nemen. Ik hoor ook overal van ‘koude’ persing spreken. Dat klinkt wel gezond, maar wat verstaat men daaronder? Die huis-tuin-enkeukenpersjes, waar ik het net over had, die worden geleverd met een spiritusbrandertje. De oliepers moet verwarmd worden, anders wil de olie er niet uit, hoe hard we ook persen. Hoe doen ze dat dan in de industrie, dat koud persen? Naar aanleiding van en artikel over olijfolie, een jaar geleden, had ik hier al geschreven dat goede olijfolie allang niet meer wordt geperst. De olijven worden tot pulp vermalen en de olie wordt er vervolgens uitgeslingerd. Iedereen die wat van olie kent, onderschrijft dat olie, op die manier gewonnen, van veel betere kwaliteit is. Maar olijven zijn vruchten, geen zaden. Olijfolie is eigenlijk vruchtensap. Met zaden en pitten zit dat anders. Hoe anders kon ik mij nauwelijks voorstellen. In de fabrieken staan geen gigantische persen die hydraulisch een paar ton zonnebloemzaden uitknijpen. De zaden worden vermalen en de olie wordt eruitgespoeld. Niet met water, uiteraard, want water en olie mengen niet. Men spoelt ze eruit met hexaan! Hexaan is een vorm van lichte benzine. Wij zijn in de auto meer vertrouwd met octaan, een koolwaterstof met acht atomen koolstof. Hexaan heeft er zes, net zoals methaan er één heeft en butaan vier. Hexanen zijn nog net een vloeistof bij gewone temperaturen, maar net voorbij de 50° C gaan ze al koken en worden benzinedamp. Ziet u het truukje? De olie uit de zaden lost op in de benzine, maar die verdampt onmiddellijk bij een lichte verwarming. De slaolie blijft achter. Ergens boven in de fabriek wordt de benzine weer afgekoeld, en zo kunnen we

Moderne slaolie wordt niet (koud) geperst, ze wordt (koud) uit de bron... gewassen, zoals vetvlekken in de stomerij, en wel met hexaan, een vorm van lichte benzine blijven doorgaan om steeds opnieuw olie te extraheren. Moderne slaolie wordt dus niet (koud) geperst, ze wordt (koud) uit de bron... gewassen, zoals vetvlekken in de stomerij. Hebt u nog trek? Zelf was ik nooit een groot liefhebber van olie. Eén keukenolie moet voor alles kunnen dienen, vind ik. Om sla mee aan te maken is een enkele lepel al voldoende. Het grootverbruik ligt thuis toch bij bakken en frituren, en nu en dan een mayonaise draaien. Een verzadigde olie is dan altijd beter, zeker nu de gezondheidsclaim van al die linololiën steeds meer ter discussie wordt gesteld. En een oliecollectie hoef ik niet. Die wordt alleen maar slecht. Smakelijk.   nick.trachet@bdw.be De hele reeks nalezen? www.brusselnieuws.be/trachet


BDW 1285 PAGINA 22 - DONDERDAG 23 JUNI 2011

Francesca Scarito heeft haar halve leven de hele wereld rondgereisd. “Als studente wilde ik al de geborgenheid van ons gezinnetje, de muren van het kleine België doorbreken, andere werelden opzoeken.”

SCHAARBEEK — “De verschillende manieren waarop je mensen en dingen kan bekijken heeft me steeds gefascineerd. Gaandeweg facetten ontdekken en blootleggen die aanvankelijk voor oog en geest verborgen zijn en zo een beeld van het geheel vormen. Dat vind je ook terug in mijn kunst. Om mijn werken volledig te vatten moet de toeschouwer bewegen, omdat het beeld verandert naar gelang van het blikveld. Mensen in beweging zetten, hen dwingen iets verder te gaan dan het voor de hand liggende, dat is wat ik het liefst van al doe.” Francesca Scarito, kunstenares met een voorliefde voor de veelzijdigheid van papier.

D 

oet haar naam anders vermoeden, toch is mijn gastvrouw Brusseles van in de wieg. “Mijn vader was een Siciliaan, mijn moeder Belgische. Wat me uit mijn prille jaren, thuis in Sint-Agatha-Berchem, wellicht het meest is bijgebleven, is de geur van lijm en leer. De unieke geur van vaders werk: het vervaardigen van prachtige Italiaanse schoenen op maat. Mijn afkomst, de culturele mix, Sicilië: het maakt onlosmakelijk deel uit van mijn leven, zowat de helft van mijn familie woont er. Er gaat geen jaar voorbij of ik zoek hen op. Het is iets waar ik onmogelijk zonder kan.” Waar Scarito ook niet zonder kan is ontdekken. Om te beginnen ontdekken door te reizen. “Al tijdens mijn studie wilde ik de geborgenheid van ons gezinnetje, de muren van het kleine België doorbreken, andere werelden opzoeken. Eerst Polen, toen nog communistisch, vervolgens Afrika: Togo en Burkina Faso. Fascinerend, onophoudelijk naar meer smakend. Volgden drie maanden India en anderhalf jaar Australië en Nieuw-Zeeland. Die laatste dankzij een beurs van de Royal Automobile Club of Belgium, die ik had aangeschreven met een dossier. Ik heb down under gewerkt als graficus, maar me vooral verdiept

in de kunst van de aboriginals en de Maori’s.” “Steeds weer andere culturen verkennen, ik kon er maar niet genoeg van krijgen. Met het verdiende geld heb ik vervolgens mijn blik gericht op het Verre Oosten: Indonesië, Singapore, Maleisië, Thailand. Toen de Amerika’s. Ik heb Argentinië —Patagonië, Buenos Aires— en Chili doorkruist. Geproefd van Canada, geproefd van New York. En ook Japan mocht niet ontbreken. Onrust, bewegen. Door de geboorte van mijn dochter Shana, aan de kust in Oostende, heb ik me uiteindelijk meer gesetteld: het reizen is voortaan minder avontuurlijk, in Europa. Dichter bij huis, zij het niet minder interessant. Nu mijn lieve meid is opgegroeid tot een prachtige tiener beginnen dromen van verre bestemmingen echter gaandeweg weer vorm te krijgen.”

Vossenplein Vertrek- en eindpunt is steeds Brussel gebleven. Net zoals Brussel dat was na een overstap van zes jaar naar Waals-Brabant. “Wat ik het meest heb gemist daar in WaalsBrabant? Mijn bezoekjes aan de vlooienmarkt van het Vossenplein. Authentiek, mensen van elke mogelijke afkomst en sociale klasse. Oude, nog echt Brusselse cafés. Maar ook de

cultuur van de nieuwe stadmens. Brussel als biotoop eveneens, waar ik mijn dorst naar andere culturen dan de mijne opnieuw kon lessen.” “Ik heb Brussel ook altijd als heel gastvrij ervaren, leefbaar, voor de mens die mens wil zijn. Al is het hier met de komst van de Europese Gemeenschap op verschillende vlakken erg veranderd. Het heeft ons meer op de wereldkaart gezet, dat zeker, maar tegelijkertijd heeft het ook slechte kanten voor de gewone Brusselaar. Het leven is duurder geworden, vastgoed- en huurprijzen zijn de hoogte ingeschoten: het heeft nogal wat gewone mensen genoopt de stad te verlaten. Tja, Europa. Ik ken veel mensen van verschillende milieus, verschillende leeftijd, ben sociaal ingesteld, maar ik ken merkwaardig genoeg geen mensen van de Europese Gemeenschap. Hen ontmoet ik om de een of andere reden niet; het is alsof ze in een luchtbel leven, afgesloten van de andere Brusselaars. Spijtig vind ik dat, want ze maken deel uit van wat Brussel is. Brussel dat zo veel te bieden heeft voor wie het wil ontdekken.”

© MARC GYSENS

groeid en heeft geleerd haar weg te zoeken. “Wij waren met drie kinderen thuis, mijn broer, mijn zus en ik. Mijn zus was extravert, een flapuit. Ik was meer het kind dat een beetje in zijn eigen wereld leefde en vanuit die wereld zijn zin voor het artistieke begon te ontdekken. Dikwijls kon je mij terugvinden, alleen in een hoekje, knutselend, met van alles en nog wat. Op school was ik niet meteen de beste leerling. Om niet te zeggen dat ik er zo goed als niets van bakte. Tot mijn ouders mij naar het kunstonderwijs hebben gestuurd, waar ik me al snel in mijn sas voelde.” “Na de middelbare school heb ik voortgestudeerd aan het ERG, Ecole de Recherche Graphique. Het eerste jaar schilderkunst, maar het beviel me niet echt; ik voelde me te veel in een keurslijf gedrongen. Waarop ik naar Visuele Communicatie, grafiek, ben overgestapt. Mede omdat ik iets in handen wilde hebben

Alleen in een hoekje Liefde met kanttekeningen dus voor de stad, het gewest waar Francesca is opge-

“Etalagekunst, daar zou ik graag nog verder in gaan.”


BDW 1285 PAGINA 23 - DONDERDAG 23 JUNI 2011

FREDDI SMEKENS Liere “Ik heb Brussel altijd als heel gastvrij ervaren, leefbaar, voor de mens die mens wil zijn. Al is het hier met de komst van de Europese Gemeenschap op verschillende vlakken erg veranderd”

Francesca Scarito, kunstenares en boekbindster

‘De magie van papier’ met het oog op een later beroepsleven. Broodwinning die ik heb gevonden door freelance te werken voor Uitgeverij Casterman —de afdelingen kunst- en kinderboeken— en een aantal kleinere klanten.” “De dag dat Casterman zijn kantoor hier in Brussel heeft gesloten ben ik er echter mee gestopt, in de eerste plaats omdat de computer definitief de plaats van het handwerk had ingenomen. Dat is iets dat me werkelijk in het geheel niet aanspreekt, de computer, ik vind het een koud, afstandelijk werktuig. Gelukkig was er ook de uitweg van de kunst. In avonden weekendonderwijs heb ik monumentale schilderkunst, trompe-l’oeil en boekbinderij gevolgd.”

Van schedel tot spiegel Het heeft Francesca gebracht waar ze nu is. Voor de kost geeft ze een dag per week kunstpraktijk aan toekomstige onderwijskrachten in Geldenaken, en neemt ze hier en daar opdrachten aan. Zoals de restauratie vorig jaar van het plafond van Hotel Métropole, samen met een aantal collega’s. Maar ze is vooral zelf bezig met plastische kunst. Waarbij papier nooit ver weg is. “Als boekbinder werk ik dikwijls samen met studenten van kunstscholen die hun grafisch eindwerk moeten afleveren. Iets wat ik heel graag doe, net als opdrachten voor privé-projecten. Samen zoeken, discussiëren, inzichten uitwisselen en zo tot een heel persoonlijk werk komen dat voor alle betrokkenen bevredigend is. In mijn tableaus, van klein tot monumentaal, speel ik dan weer met

het ambigue tussen realiteit en perceptie.” “Ik val daarbij min of meer terug op al de technieken die ik onderweg heb opgepikt, waarbij de ene discipline de andere voedt. Dat uit zich zowel in de boekbinderij als in mijn kunstwerken. Het is begonnen met de boekbinderij: met papier experimenteren, vouwen, de wetmatigheid van het materiaal ontdekken. Daaruit is het manipuleren van beelden gegroeid, om tot iets heel anders te komen dat de toeschouwer verbaast door wat hij ontdekt.” “Wat ik zo bijzonder vind aan papier? De manipuleerbaarheid ervan, het verschil in karakteristieken naar gelang van de vezel waaruit het vervaardigd is, de veerkracht, de geur...” De enkele voorbeelden die ik zie in haar atelier, aan de Louis Bertrandlaan, spreken voor zich. Een gravure van een doodshoofd dat in een spiegel verandert naargelang je als toeschouwer beweegt; min of meer een symbool voor jezelf zien in de dood. Een opschrift ‘Rien ne va plus‘ dat verandert in ‘Tout va bien’. “Wat je ziet wordt bepaald door de invalshoek van je blik. Het past bij mijn opvattingen over de verschillende facetten van mensen. Spelen met het onbewuste, in het klein maar ook in het groot. Zo heb ik vorig jaar de etalage voor het museum Le Centre de la Gravure et de l’Image Imprimée in La Louvière mogen inpalmen. Met een werk van gevouwen papier, zes meter lang. Etalagekunst, heel graag zou ik daarin nog verder gaan.”

Karel van der Auwera

www.entre-les-plis.over-blog.com

A 

lles wat met liere te maken heeft kan men gerust in twee uitdrukkingen samenvatten: oenliere en afliere. Met zowel het ene als het andere hebben we op een bepaald moment van ons bestaan te maken. Hoe goed we ook ons best doen om in onze prille jaren eet te liere of eet baa te liere, heeft iedereen van ons ooit de opmerking moeten slikken: “Ge zult het nuut ni afliere.” Met andere woorden, waarde lezer, hoe meer we de kans krijgen en grijpen om eet te liere hoe vaker men af te rekenen heeft met het feit da we eet moote afliere. En zo gaat het vanaf onze schaultaaid tot en met de rest van ons volgend bestaan. Laat ons gerust met onze schaultaaid beginnen. De meesten onder ons, waarde lezer, zal zich ongetwijfeld herinneren dat we op school te maken kregen met lierlinge die den ieste van de klas of in ander geval de leste van de klas was. Wie noch tot de ene, noch tot de andere categorie ooit heeft behoord mag zich volgens mij gelukkig prijzen. Temeer omdat hij of zij dan deel uitmaakt van diegenen die omschreven worden als ne gooie lierling. Statistisch gezien heb ik opgemerkt dat die middenmoot er later maatschappelijk altijd iets meer van bakt dan den ieste van de klas. Wat natuurlijk niet wil zeggen dar de leste van de klas altijd een voordeel heeft op alle anderen. Van onze schaultaaid waarin onze leergierigheid met de educatieve paplepel werd verzadigd, stappen we even over naar het liere in ons dagelijks leven. Op dat gebied heb ik ooit een eigenaardig adagio de wereld ingestuurd. Dat ging van: “As we elken dag ien ding baaliere weite we draahonderdvaaifenzestig dinge per joer mier.” Een niet onaanzienlijke verrijking van onze kennis en cultuur. Niet lang nadat ik deze wijsheid de wereld had ingestuurd, kreeg ik als wederwoord: “Da kan wel zaain wa ge doe zegt. Mo moeste we na elken dag na neki eet afliere? Wa gebeut er den?” U zal met mij toegeven, waarde lezer, dat we hier voor een eigenaardig dilemma staan. Even complex is de vraag: “Ik kan van alleman eet liere. Mo kan ik on alleman eet liere?” Persoonlijk vind ik dat we ons die vraag niet moeten stellen.

Laat op dat gebied komen wat komt, waarde lezer. Maar laat het in elke geval een hoopgevende gedachte zijn dat we altijd en op elk ogenblik iets van iemand kunnen opsteken. En nu we toch in het dagelijks leven beland zijn, heb ik nog een vraag die ik zowel de lezer als mijzelf wil stellen. “Wa es het leste da we de lesten taaid baagelied hemme?” Wat mij betreft is het vrij eenvoudig. “Vè ni altaaid alles te verleeze moote alle dinge wa we hemme ‘n vaste plosj hemme.” De truc bestaat erin te liere onthaave welk ding we op welke plosj gezet hemme. Wanneer we ons dat laatste niet meer herinneren, kan het zeuke uiteraard wee van vooraf aan beginnen. Maar hoe dan ook, waarde lezer, liere, baaliere en zelfs afliere zullen altijd deel uitmaken van de dingen waarmee we ons dagelijks bezighouden. Of we dat nu willen of niet. Om ons begrip nog wat meer inhoud te geven wou ik graag stilstaan bij de vraag: “Wa kunne we ni liere?” Het eerste wat mij daarbij te binnen schiet is een eerder morbide gedachte: “We kunne ni liere steurve.” Iets vrolijker klinkt: “We kunne ni liere gebaure weudde.” Maar buiten die twee uitersten zou ik niet weten wat we niet zouden kunne liere. Ook deze theorie werd door een geleerde toehoorder, zo niet op hoongelach, dan toch op een zekere vorm van scepticisme onthaald. “Awel,” zei de dame in kwestie, “wa paasde van ‘t volgende: we kunne liere zwumme mo we kunne ni liere vleege.” Zelfs mijn argument dat de meens toch het vleegmasjeen oitgevonne heit kon haar bewering niet ontkrachten. Als besluit wat liere betreft, waarde lezer, wou ik hier graag een opmerking laten volgen die ik altijd met vlag en wimpel in de wind heb geslagen. Die gaat van: “Wannier goo na neki liere zwaaige?!” Niet dat ik met deze opmerking a priori geen rekening wens te houden, maar wie zou er wat dan ook van iemand kunnen leren als iedereen van ons er het zwijgen toe zou doen? Het mooiste bewijs van dat laatste is dat ik geregeld kan liere op welke manier ik mijn Brussels streektaalgebruik iets of wat kan bijschaven. Waarvoor hierbij mijn oprechte dank.

REDACTIE BRUSSEL DEZE WEEK Flageyplein 18, 1050 Elsene, 02-226.45.40, fax 02-226.45.69, info@bdw.be. ABONNEMENTEN Josiane De Troyer (abo@bdw.be), 02-226.45.45, fax 02-226.45.69. Gratis binnen het Brussels hoofdstedelijk gewest. Rest van België 15 euro per jaar; rekeningnummer 424-5529822-66 van vzw Brussel Deze Week. Buiten België 25 euro per jaar. DISTRIBUTIE EN PROMOTIE Ute Otten (ute.otten@bdw.be), Paul De Weerdt. RECLAME IN BDW Rika Braeckman (rika.braeckman@bdw.be), 02-226.45.41, 0477-97.21.27, fax 02-226.45.69. OPLAGE 70.660 exemplaren. HOOFDREDACTIE Anne Brumagne (anne.brumagne@bdw.be). EINDREDACTIE Katrien Stroobants (katrien.stroobants@bdw.be). REDACTIE Jean-Marie Binst (jeanmarie.binst@bdw.be), Christophe Degreef (christophe.degreef@bdw.be), Bettina Hubo (bettina.hubo@bdw.be), Patrick Jordens (patrick.jordens@bdw.be), Freddi Smekens (freddi.smekens@bdw.be), Steven Vandenbergh (steven.vandenbergh@bdw.be), Steven Van Garsse (steven.vangarsse@bdw.be), Danny Vileyn (danny. vileyn@bdw.be). REDACTIESECRETARIAAT Isabelle De Vestele (isabelle.devestele@bdw.be), Lien Annicaert (lien.annicaert@bdw.be), Gerd Hendrickx (gerd.hendrickx@bdw.be). MEDEWERKERS Michaël Bellon, Lieven Bulckaert, An Devroe, Philip Ebels, Eva Hilhorst, Ilah, Francis Marissens, Niels Ruëll, Bruno Schols, Tim Schoonjans, David Steegen, Benjamin Tollet, Georges Tonla Briquet, Nick Trachet, Karel Van der Auwera, Matthias Vanheerentals. FOTOGRAFEN Bart Dewaele, Anja Galicia, Marc Gysens, Ivan Put, Herman Ricour, Dieter Telemans, Saskia Vanderstichele, Jo Voets. VORMGEVING Peter Dhondt (peter.dhondt@bdw.be). FINANCIËLE ADMINISTRATIE Manu De Hertogh (manu.dehertogh@bdw.be). VERANTWOORDELIJKE UITGEVER Anne Brumagne, BDW, Flageyplein 18, 1050 Elsene. ALGEMENE DIRECTIE Marijke Vandebuerie (marijke.vandebuerie@bdw. be). Brussel Deze Week wordt gedrukt op de persen van de nv Roularta, Meiboomlaan 33, 8800 Roeselare en wordt gesubsidieerd door de Vlaamse Gemeenschap en de Vlaamse Gemeenschapscommissie. ONS MAILEN? Al onze mailadressen zijn volgens dezelfde structuur opgebouwd: voornaam.naam@bdw.be (losse bestanddelen van voornaam of naam aan elkaar, en zonder trema’s, verbindingsstrepen en andere tekens).


BDW 1285 PAGINA 24 - DONDERDAG 23 JUNI 2011

Volleybal > Valerie Hertveldt zet punt achter succesvolle carrière

Altijd op elke plek inzetbaar BRUSSEL – Brusselse volleybalspeelsters aan de top zijn dun gezaaid. Valerie Hertveldt (34) slaagde erin studeren met topsport te combineren. Na een paar rare wendingen eindigde ze haar carrière bij Barbar Elsene, dat promoveerde naar de eredivisie. Een einde van haar sportcarrière is het echter niet.

‘T 

oen ik jonger was, werd me te weinig ambitie verweten,’ begint Hertveldt. ‘Ik speelde toen bij Alma en werd als een goede speelster beschouwd. Maar voor mij, en dat is heel mijn carrière zo gebleven, was de sfeer in de ploeg belangrijk. Zat die goed, dan voelde ik me goed en dacht ik er niet over van club te veranderen ’ Hertveldt ontdekte volleybal dankzij spelletjes met haar vader in de tuin en werd op school snel doorgestuurd naar volleybalclub Alma. Daar bleef ze tot haar 21ste, terwijl heel wat mensen haar liever hogerop zagen. Na een jaartje bij Ottignies – Louvain-la-Neuve in eerste nationale (de tweede klasse van het volleybal, TS) vertrok Hertveldt naar Charleroi, in de eredivisie. ‘Dat waren mooie maar zware tijden. We trainden er vier keer per week, plus een match in het weekend. Ik studeerde toen nog, terwijl de ploeg een paar profspeelsters telde. Ik had geen basisplaats, maar ben er toch vrij vaak aan de bak gekomen. Vooral door blessures. Ik ben namelijk een speelster die er niet in één domein bovenuit steekt, maar overal wel kan inspringen. Een gemak voor een trainer.’ ‘Het mooiste moment was toen we het in

de  CLUB

‘Ik heb even genoeg van volleybal in zaal, maar beachvolley is iets nieuws waar ik me wel voor wil inzetten. Ik stop dan wel bij Barbar, maar stoppen met sporten zal ik nooit doen.’

© MARC GYSENS

Grand Serment Royal des Archers de Saint-Sébastien de Bruxelles

Boogschieten met zin voor traditie

“In de middeleeuwen was de GSRB een schuttersmilitie die voor de stad werkte,” vertelt secretaris Myriam Callaert (56). “In de Franse tijd is dat allemaal afgeschaft. De toenmalige leden kwamen wel nog af en toe samen om te boogschieten. In 1833 werd een boogschuttersgemeenschap opgericht en die is uitgegroeid tot de club die we vandaag zijn.” Het clubhuis van GSRB ademt traditie, mede dankzij de vele foto’s en het meubilair, dat mee is verhuisd van de Lakensestraat naar de Marathonlaan. Het is behalve een sportclub dan ook een broederschap. “Niet iedereen mag toetreden. Na een paar inleidende lessen mag je in onze zaal komen schieten. Na drie maanden komt onze raad samen en wordt beslist of je stage mag lopen. Minstens een jaar later wordt de beslissing genomen of je lid wordt. Het is een eer lid te zijn en je moet je ernaar gedragen. Je moet een eed afleggen en bij offi-

© MARC GYSENS

BRUSSEL – 630 jaar geleden werd de voorloper van de Grand Serment Royal des archers de Saint-Sebastien de Bruxelles (GSRB) opgericht. Het evolueerde van een militie naar een traditionele sportclub.

Secretaris Myriam Callaert in de ‘koningszaal’ van de schuttersvereniging. ciële gelegenheden moeten de leden hun kostuum dragen.” En wie zich misdraagt, heeft een blaam aan zijn broek. “Ie-

mand die zich bijvoorbeeld te veel opwindt kan een blaam krijgen. Maar het gaat er zeer gemoedelijk aan toe hoor. Er

mag best gelachen worden, maar als iemand gaat schieten mag niemand tegen hem of haar praten.”

Je zou bijna vergeten dat de GSRB een sportclub is, maar dat is het toch bovenal. Met 99 leden, onder wier een paar jonge talenten die al internationaal de aandacht hebben getrokken, doen ze zich sportief gelden. “We hebben zowel een binnenschietbaan, waar tot op dertig meter afstand geschoten kan worden, als een buitenschietbaan. In onze zaal hangen aan de muren de portretten van al onze koningen. Die worden verkozen volgens onze traditie: het portret van de uittredende koning wordt opgehangen, een voetzoeker wordt bevestigd in het midden van het portret en wie die kan raken neemt het koningschap over.” “Er wordt op maandag, woensdag en zaterdag geschoten vanaf halfacht. Het moeilijkste voor beginnelingen is het steeds herhalen van dezelfde beweging. Je moet jezelf altijd in dezelfde positie zetten, je vingers op dezelfde plek houden en schieten. Boogschieten vraagt het nodige geduld.’ GSRB vraagt jaarlijkse 160 euro lidgeld. U krijgt er een bad vol sport en traditie voor terug. ‘We lopen elk jaar mee in de ommegang. Dat spreekt onze jongeren wel aan. Traditie hoort gewoon bij onze club, de leden hebben geen keuze. Er wordt strikt op toegezien dat die nageleefd wordt. Maar dat staat niet in de weg dat we vooral een sportclub zijn waar plezier wordt gemaakt.’  TS www.gsrb.be


BDW 1285 PAGINA 25 - DONDERDAG 23 JUNI 2011

2004, na het winnen van onze drie kwalificatiewedstrijden, in de achtste finales van de Europabeker tegen het Zwitserse Schaffhausen moesten opnemen. De zaal zat bomvol en er heerste een supersfeer. We hebben het niet gehaald, maar het is wel mijn mooiste sportieve herinnering.’ Na twee jaar bij de Carolo’s moest Hertveldt op adem komen. Dat deed ze in de recreatieve competitie, waar alles veel rustiger toegaat. ‘Ik was op dat moment bezig met mijn thesis (over de ontwikkeling van geneesmiddelen, TS), dus dat kwam goed uit. Maar na twee seizoenen begon ik de competitie echt te missen en ik voelde dat ik de energie nog had om hogerop te spelen. Ik heb dan nog

“Mijn mooiste sportieve herinnering? De achtste finales in de Europabeker tegen het Zwitserse Schaffhausen” een jaartje bij Charleroi gespeeld, en ben toen naar Barbar in eerste nationale gegaan.’ Barbar Elsene was op dat moment al een ambitieuze ploeg en het project trok Hertveldt aan. Na twee seizoenen bij de Brusselaars wou ze er voor afgelopen seizoen al de brui aan geven, maar toenmalige kersverse trainer Sacha Koulberg overtuigde haar nog een jaartje door te gaan. ‘Ik was dit seizoen verreweg de oudste van de ploeg. Ik bracht meer stabiliteit en rust. Telkens als ik inviel, bracht dat de ploeg iets bij.’ ‘Sacha nam in het begin van het seizoen het roer over van Philippe Vanescote. De overgang was nogal brutaal, ze hebben een totaal verschillende manier van werken. Uiteindelijk nam Philippe weer over en sindsdien hebben we veertien keer op rij gewonnen, en de promotie naar de eredivisie afgedwongen. Dat is niet alleen maar toeval.’ Barbar mag zich volgend seizoen meten met de Belgische top. Hertveldt zal er niet meer

bij zijn. Van haar beslissing om ermee te stoppen heeft ze geen spijt. ‘Ik kan het niveau steeds moeilijker aan en ook fysiek ben ik niet meer top. Ik zal de ploeg wel regelmatig komen aanmoedigen.’ ‘Het belangrijkste nu is stabiliteit vinden en in eerste blijven. Dat kan zeker. Ze moeten wel het vertrek van een paar meisjes opvangen en zijn volop aan het rekruteren. Maar Barbar heeft zeer gemotiveerde speelsters met veel talent.’ Barbar Elsene telt weinig Brusselse speelsters. Brussel brengt sowieso weinig topvolleybalspeelsters voort. Hertveldt heeft zo’n idee waarom. ‘In Brussel is er een zeer grote concentratie van sportclubs. Daardoor is er niet zoveel geld beschikbaar voor volleybal. De topploegen komen uit kleinere stadjes als Maaseik of Kieldrecht, die meer financiële steun krijgen. Een Brusselse ploeg in de eredivisie is alvast een goede zaak. Nu nog hopen dat de mayonaise pakt en dat ze resultaten neerzetten.’

Opofferingen Hertveldt kan rustig terugkijken op haar carrière, zonder enige spijt. Ze staat nog steeds achter haar beslissingen. ‘Ik heb volleybal altijd als een hobby gezien, als plezier, en niet als werk. Het was niet altijd mijn prioriteit. Ik ben trots dat ik heb gestudeerd en een goede baan heb gevonden. In het volleybal kunnen weinigen dat zeggen. Ik had wellicht beter kunnen zijn, had ik er meer tijd aan besteed. Maar ik heb geen spijt. Ook niet van de opofferingen. Soms waren het meer opofferingen dan plezier, maar het was het waard.’ Een trainerscarrière ziet de Brusselse momenteel niet zitten, maar zeg nooit nooit. Eerst wil ze voluit gaan voor badminton en beachvolley. ‘Vorig jaar heb ik meegespeeld in het Belgisch kampioenschap beachvolley en dat is goed verlopen. Het seizoen herneemt nu en ik zal wellicht een paar keer invallen voor meisjes die geblesseerd zijn of niet kunnen deelnemen. Ik heb even genoeg van volleybal in zaal, maar beachvolley is iets nieuws waar ik me wel voor wil inzetten. Ik stop dan wel bij Barbar, maar stoppen met sporten zal ik nooit doen.’  Tim Schoonjans

Hockey > RDTHC promoveert naar eerste divisie

In de jaren zeventig mocht je in clubverband pas vanaf je tiende jaar voetballen. Dat mag nu veel vroeger. Vader en moeder vergezelden hun voetbalgekke zoon naar de wijkploeg en lieten hem een aansluitingskaart tekenen. Ik mocht bij Sporting Club Union Progrès (SCUP) Jette beginnen, op nauwelijks 250 meter van het ouderlijk huis. Met Sinterklaas werden alle jonge spelertjes in de kantine bij de lieve maar kordate rondborstige Lisette verzameld. Een heuse sinterklaas, die opvallend op de ploegafgevaardigde van de scholieren leek, gaf elk voetballertje, elk jaar weer, een nepleren (skai) geelblauwe sportzak met het schild en de clubnaam op gedrukt. Trots als een pauw wandelde ik ermee naar huis. De wonderjaren. Sinterklaas was een hoogtijdag. Zo waren er wel meer. Soms, heel soms, kreeg je een trainingspak, geschonken door de sponsor. ‘Au Croquant’, een lokale bakkerij. We voetbalden tegen alle Brusselse ploegen. Van RSC Anderlecht, over RWDM en Union Saint-Gilloise, tot FC Ganshoren, de aartsrivaal. SCUP en FC Ganshoren worden gescheiden door het Laarbeekbos. In mijn tijd, de jaren zeventig en tachtig, was SCUP de meerdere van Ganshoren. De eerste ploeg speelde minstens een divisie hoger. Naar de wedstrijd tegen de groen-zwarten van de buurgemeente werd wekenlang uitgekeken. De derby. Ik ging school in Ganshoren, in het Collège du  Sacré-Coeur in de Louis Delhovestraat. Mijn beste vriendje van het vijfde leerjaar was een van de beste voetballers van zijn team, de miniemen van Ganshoren. Stéphane was ook mijn ploegmaat in de schoolvoetbalploeg. De zonen van de slager tegenover de schoolpoort voetbalden in hetzelfde team als mijn klasgenoot. Guy en Yves gingen school naast de mijne. De Nederlandstalige kant, het Heilig-Hartcollege. Later voetbal6/20/11

12:08 PM

den we nog samen in Groot-Bijgaarden en in dezelfde zaalvoetbalploeg. We zagen elkaar elke ochtend. We bespraken alles, de prestaties van het weekend bij onze respectieve clubs, de meisjes, de scouts en de studies. We dolden veel en rekten de gesprekken tot de allerlaatste seconde. In het hoger middelbaar voetbalden we elke middag tegen elkaar. De Franstaligen tegen de Nederlandstaligen. Geweldige wedstrijden die soms eens – heel zelden – verkeerd afliepen. Later hebben ze een schoolgebouw op het veldje met zaalvoetbaldoelen en afmetingen op gezet. Bijna alle spelertjes van de schoolploeg voetbalden voor FC Ganshoren. Ik was de enige van Jette. De wedstrijden werden op het scherp van de snede gespeeld. Ook Pierre was een schoolgenoot en een goede kameraad. We waren maten, maar als we tegenover elkaar stonden, was van vriendschap geen sprake meer. Zo was er een legendarische FC Ganshoren – SCUP Jette, bij de scholieren. Ik stond tegenover Pierre. De duels stapelden zich op. Na een halfuur begonnen we te vechten. De uitsluiting was een logisch gevolg. Even later stonden we samen onder de douche. Toen we het veld afliepen, lachten we al. Het incident leverde jaren sterke verhalen op, op de speelplaats en elders. Ik had altijd recht van spreken want SCUP (vandaag RSD Jette) was de rijke en grotere club. Volgend seizoen speelt FC Ganshoren in nationale en RSD Jette blijft in eerste provinciale. De dag van de promotie moest ik aan mijn maten van Ganshoren en onze avonturen denken. Proficiat. Het gaat goed met het Brussels voetbal. De wonderjaren duren voort. www.brusselnieuws.be/steegen David Steegen is persverantwoordelijke van voetbalclub RSC Anderlecht

Page 1

ADVERTENTIE

tebestuur van Molenbeek, met een trofee. “Ongelooflijk hoe ze Molenbeek sportief promoten, niet alleen in heel België maar ook ver daarbuiten,” zegt de Molenbeekse schepen van sport, Jamal Ikazban (PS). “Ze poetsen het imago van onze gemeente op. Ze hebben echt bewezen dat Molenbeek op hoog niveau kan sporten. Misschien slagen ze er nu wel in om Europees door te breken. We gaan de komende jaren zeker nog in hun infrastructuur investeren. De club krijgt onder meer nieuwe tribunes en sanitaire voorzieningen. Dat hebben ze meer dan verdiend.” Het is nu zeven jaar geleden dat de Molenbeekse Hockeyclub nog in eerste klasse speelde. De Royal Daring Hockey Club is in 1922 ontstaan. Midden jaren veertig slaagde ze er al in om op het hoogste niveau in België te spelen. Benieuwd of ze nu ook hun Europese droom kan waarmaken. 

De wonderjaren

Xp@Ad BDW:@@@

Hockeyclub poetst imago Molenbeek op SINT-JANS-MOLENBEEK – De Royal Daring Tennis Hockey club gaat naar de eerste divisie. “Daar hebben we het afgelopen jaar keihard voor gewerkt,” glundert voorzitter Gérard Cosyns. “Het feit dat we nu naar eerste promoveren is een groot moment voor heel de hockeywereld in Molenbeek.” Het succes van de Molenbeekse hockeyclub is volgens Cosyns aan twee zaken te danken. “Enerzijds kregen we in 2007 synthetische terreinen van de laatste generatie,” zegt Cosyns. “Daardoor hebben we beter kunnen trainen. Anderzijds hebben we heel wat nieuwe spelers aangetrokken, voornamelijk uit het buitenland. Ons niveau is gestegen. We hebben er echt voor geknokt om van eredivisie naar eerste Divisie te klimmen. Het komende jaar zullen nog heel wat nieuwe spelers worden aangetrokken om de ploeg te versterken, uit Engeland, Argentinië, Australië en Rusland. Er zullen in totaal vijf nieuwe spelers bij komen. We gaan meer en intensiever moeten trainen. We gaan onze jonge ploegen ook beter begeleiden.“ De spelers werden gelauwerd op het gemeen-

David Steegen

Matthias Vanheerentals

Royal Daring Tennis Hockey Club Molenbeek, 02-414.29.16, www.royaldaring.be.

FM BRU SSE LGI DS.

CHECK FMBRUSSEL.BE OM TE WETEN WAAR JE DE GRATIS FMBRUSSELGIDS KAN VINDEN.


BDW 1285 PAGINA 26 - DONDERDAG 23 JUNI 2011

Vijfdeklassers van ‘De Buurt’

in Schaarbeek dromen

hardop van vakantie

We zijn ermee weg...

AFLEVERING 10

2

I

IE

1

VOOR

E ED

9 TOT N 1 A

za Z

W D

REE N V

’ s in de Media la ‘K te ts a la De aller al helemaal it z r a a lj o o van dit sch De twaalf r. e fe s e ti n a k in de va rjaar van de e le e fd ij v t e ketjes uit h juf Cindy e k u le n u h n lé Buur tschoo aar hun hoofd: n in is e r p o n Zin gaa e Bahama’s. d f o , k r o Y w zee, Ne aan? DOOR PATR om mee te g IC

AAR • B J 3

3

K JORDENS

We hie ld en ging en een klein ee e antwoo n op zoek na nquête ar rd op d rie vra het gen:

Wat do e zomer jij het liefst t ijdens maand de en?

Waar wil je dolgraag eens naartoe en waarom? en er naar e d l o b e d r n holde rekken e t r e Je moet v d n nd eila ng onbewoo én persoon of di k je ré mag maa .. Wie of wat stee en. meenem ? je koffer zeker in © SA SK IA

©2009 Turtle Industries™

VA NDER ST ICHEL E

De vijfde kla paraat om s van juf Cindy, nu no op reis te ver trekke g in de straat van h Ûmit, Hak n, ingebe tan, Eda, elde koffe un school in Schaa Bintou, Sa r b e ek . M a r lih, Moun ar al hele ssif, Moha in de hand... van li maal nks naar med, Cela rechts: Lin l, Kenan, a, Ozan, Melek en MELEK juf Cindy.

1

2

Naar Griekenland, omdat de beste vriendin van juf Cindy gezegd heeft dat de mensen daar vriendelijk zijn, en het eten er lekker is.

3

SIF MOUNS

Naar zee gaan.

estel om Een fototo het eiland foto’s van te maken.

2

1

e gaan Naar ze

.

daar ama’s, want Naar de Bah en d e n e z w emb a d zijn de beste i! zee is er moo

3

Een vliegtuig om terug te geraken.

1 3

2

1

OZAN Me amuseren op het strand. k a , o m er Naar Ameri ntmoeten. sterren te o

Een fil m eiland camera, om het te film en .

HAK TAN

het Turkije, in in ie t n a k mijn Op v a ag, waar d ir m E stadje m en . ndaan ko a v s r e d ou

2

Naar H aw hebben aï, daar z huizen e rare , in de vo van ee n drieh rm o ek .

3

Mijn geld.


BDW 1285 PAGINA 27 - DONDERDAG 23 JUNI 2011

3

er Mijn vad

en m o e d

emb Naar het z w

1

2

want daar is Naar Cuba, ét g strand m een prachti n. palmbome

2

3

er.

EDA ad gaan.

Mijn eigen zin

2

Naar Egy pte de piramid om en van dichtbij te zien.

3

1 2

Mijn be s Haktan te vriend .

n.

2

em llen en z w

Voetba

2

vriende men met

1

3

Spelletjes voor op de PSP.

JUF CINDY Lezen, en liefst zo lang mog elijk.

2

ziek, r d e mu o o v , a . b Cu cultuur.. e d , n e t het e

Een fototoestel, om foto’s te maken, maar ook om naar vroegere foto’s te kijken die op mijn geheugenkaart staan.

Naar Cyprus, mijn neef heeft verteld dat er grote hotels zijn met goei e zwembaden. do Mijn Ninten

1

n.

tbull om sterren als Pi Naar New York, . z tegen te komen en Jennifer Lope

3

ht voor zo klonk de opdrac n de het groeps werk va t natuurlijk vijfdek lassers. Wan een heerlijke is de vakantietijd dr uilerige tijd. Maar soms, op rveling stev ig dagen, slaat de ve kinderen toe. Wat dan...? De idden zich van de Buur t bere en zelf goed voor en ging en, verhalen spelletjes, rebuss snel innen. Ze Haktan geef t nog en gedichten verz n zij n aa rf ‘surv ivalk it’, ve een likje maakten hun eigen t’. ki al ‘surviv rt je vol ideëen. een vakantiekof fe vrienden. Of om te an, alleen of met ga te g sla de n aa kele van die Om mee en... Zazie ‘stal’ en om dr te g we j bi r n lezen en lek ke ook nog plezier aa en beleef je er zelf hi sc is m . s.. tje ee leuke id ! de komende zomer

op s spelen Spelletje do DSI, ten mijn Nin mon. ke zoals Po

3

r.

UMIT

1

1

Naar Ma rseille in Frankrij k, want e r w o nen nog vrie nden van mij en ze feesten daar vee l.

3

“Hoe overleef ik de vakantie?”

SALIH

emb a d g a a

ate Een fles w

d o en .

, ik ben Naar Egypte aar de ig n nieuwsgier . en de sfinx piramiden

BINTOU Naar het z w

Mijn moe der.

KENAN

1

te vriend Mijn bes iechelt). (g Miribahn

3

ATELIER

Naar Dubai, de mensen zijn er rijk en er staat de allerhoogste to ren ter wereld.

Naar het strand gaan.

STICHEL E

2

1

In de zee spelen.

© SASKIA VANDER

1

! S ID K R O O V S T I K

LINA

MOHAMED

2

DSI t ie akan vakantie V p ben efd o ntie rliefd Verli tie vaka … e v u n rg jo Vaka je heel e at ik op k aan: i d s i s Ik m eheim i nk, denk in doen z e g d n Mijn aan jou eker mij rs dan e z d k Als i , zon en oel is an d v n e Stra kantieg . gen. s l din eid n va e e e l n v e e E vo igh l is re ge . ezell evoe ande kantieg luk en g akantie v a e , v g u : n o Ee eld an j orbe ou v Bijvo n… ik h oo an Gew : Ken r o o en d hrev c s e G

CEL AL Z w emm

en .

, om het Naar New York te zien. Vrijheidsbeeld

3

Mijn va d moede er, r en zu s.

eer dit vakanti Meer weten ov r Buurt? Luiste project van de ur en 12 en 13 u zaterdag tuss FM Brussel naar Klets op ndag om 18 (98.8). Kijk zo sselvandaag op uur naar Bru r surf eens naa tvbr ussel. Of media.be w w w.klasinde jaar komt er Volgend schoo we reeks van een gloedn ieu k edia’! A fspraa ‘Klas in de m in ok tober...

Rebus K=V

nssif u o M n a v

D=V

B=J

-POLI

E= A

J =L


BDW - editie 1285