Atlantic Review Edition #3 2025

Beinir

Meet Faroese singer-songwriter Beinir, who has been making music and performing since childhood. While many child performers veer off course before reaching adult stardom, Beinir Troest Rasmussen has made the transition look effortless.

Hvat um tú brádliga fellur frá?

Eru tit rætt tryggjað?

Hvat um lívið skuldi háttað seg øðrvísi enn ætlað?

Les meira á liv.fo

Ognarmissur er harmiligur, men rakar ikki líka hart, sum um makin fellur frá. Tað kann gerast ein dyggur fíggjarligur smeitur fyri familjuna.

Hvat skal eg gera?

Við eini tilskilan ásetir tú, hvør hevur rættin til útgjaldið, um tú brádliga skuldi farið hiðani. Á kundaportalinum Mítt LÍV sært tú, hvør er skrásettur í tíni tilskilan ella set teg í samband við okkum.

Vit sita klár á tlf 31 11 11 ella send okkum teldupost á liv@liv.fo

So little, and yet…

‘It’s so important that girls and people in the Faroe Islands get to see that we can hold our own against bigger nations, even though there are so few of us in these islands. It absolutely inspires others to carry on with their passion. Nothing should ever stop us, just because we are from a small country.’

These are the words of only 15-year-old Kára Sigurðsson from Klaksvík, who in May was on the Faroese squad playing the final tournament of the UEFA Women’s U17 European Championships, the Euros, which took place in the Faroe Islands.

And right she is! Our numbers should never hold us back. The Euros are a fine example of this embodied by the young enthusiastic players, but also the Faroe Islands Football Association, which led the way coordinating the UEFA tournament in the Faroe Islands. A

feat that contributes to placing our country on the global football map. We focus on Kára in this magazine and the importance of such sporting events.

And we’re playing in the big leagues in other areas too. The talented young Faroese musician Beinir Troest Rasmussen lives and works in Copenhagen, where he truly has wind in his sails in the music industry. You can read about Beinir and his road towards international pop stardom on page 32.

In this instalment we also meet another Faroese resident of Copenhagen. Sólfinn Danielsen swapped his home village Sandvík for Nørrebro, where he discovered a passion for natural wines, and is now host, wine merchant and barkeep extraordinaire offering unique beverages and a village feel to all his guests.

We also have a feature on the ever-energetic 81-year-old Jógvan ‘Egga’ Jensen, who co-founded and chaired Parasport Faroe Islands for four decades. Parasport Faroe Islands just celebrated its 45th anniversary and together with Egga we look back on the federation’s history.

We also visited the current director of the National Gallery of the Faroe Islands, Solveig Hanusardóttir Olsen, who is the first Faroese person in over a decade to take the helm of the museum. Precisely the National Gallery is home to a wealth of works by Faroese printmaker Elinborg Lützen. Atlantic Review has carried a series of articles on the artists the Atlantic Airways fleet is named after. This time in our last, but not least, article, we focus on Elinborg Lützen. All in all, we can’t deny that though we are small, the Faroe Islands and the Faroese have so much to offer.

This magazine is a tiny taste of a fraction of all that is happening, we hope you will enjoy reading about it.

And with this, all there is left for me to do is to wish you a lovely summer and happy travels

Happy reading and happy travels.

Jóhanna á Bergi, CEO, Atlantic Airways

Photoby:SúsannaSmithJohansen

You’re flying over it. We’re bottling it.

pH 8.3 at Source

The only Natural Mineral Water from the Faroe Islands.

Mount

source was discovered by chance — deep within a 55-million-year-old basalt mountain range in the Faroe Islands

At the foothill, we gently bottle the purest natural mineral water using little more than gravity.

With its high pH value of 8.3 and unique mineral composition, Kirvi is believed to be among the world’s finest and healthiest waters.

That’s uniqueness.

Kirvi’s

Photo by: Erla Ziskasen

Innihald / Contents:

08 Frá Sandvík til Nørrebro: – Natúrvín er sum skerpikjøt Natural wines and village vibes

22 Tá ið gentudreymar gjørdust til veruleika á Tórsvølli

A dream come true at the stadium

32

Beinir: Við beinari kós móti altjóða popptindunum

Beinir: Topping the charts

46 Listin má ongantíð avmarkast

Art should never be limited

56 Tað besta eg gjørdi My finest achievement

66

Elinborg Lützen: Ein meistari í svørtum og hvítum

Elinborg Lützen: A master of black and white

76 Tín vegvísari í London

84 Søgan hjá Atlantic Airways

94 Barnasíðan Children’s page

95 Krossorð & Sudoku Crossword puzzle and Sudoku

unning um prentstað og svanamerki á prentlutum

Allir prentlutir eiga at hava prentstað á. Tí verður heitt á tykkum, sum lata okkum prentkláran pdf, um at minnast til at seta á prentlutin: Prent: Føroyaprent.

svanamerki

Svanamerkið er búmerkið hjá Norðurlendsku umhvørvismerkingini og er eitt skrásett og vart vørumerki. Tað eru tí reglur fyri, hvussu tað skal síggja út á prentlutinum, og hvussu tað má brúkast. Svanamerkið kann takast niður av heimasíðu okkara www.foroyaprent.fo.

ATLANTIC REVIEW is published by Atlantic Airways, Vagar Airport, FO-380 Sørvágur, tel. +298 34 10 00. Advertising: atlanticreview@atlantic.fo. Editor: Ingrid Bjarnastein – ingrid@atlantic.fo.

Layout: Jensia Gaardlykke Rossum – jensia@atlantic.fo. Responsibility: Jóhanna á Bergi. Proof and translation: Sprotin.fo. Printed by: foroyaprent.fo. This publication may only be reproduced in agreement with the publishers. Cover: Beinir Troest Rasmussen. Photo by: Tróndur Dalsgarð

Dømi: Fylg dømunum her. Minst til at búmerkið eisini kann vera svart.

SKRIVAÐ HEVUR PÆTUR H. EVENSSON MYNDIR: BARBARA NOLSØE

Frá Sandvík til Nørrebro:

– Natúrvín er sum

Bygdarlívið í Sandvík var eitt paradís fyri Sólfinn Danielsen sum barn.

Men tá ið hann bleiv tannáringur, kendist bygdin meira sum eitt fongsul.

Í dag hevur hann funnið sína nýggju bygd á Norðurbrúgv í Keypmannahavn, har hann selur natúrvín í handlinum og barrini Rødder & Vin

–E

rt tú longu her? Er klokkan so nógv?

Sólfinn hyggur á klokk una, flennir og er skjótur at svara:

– Oysusnavn, eg fari líka at finna nøk ur gløs, so eg kann servera vín fyri einum gesti uttanfyri, og so eri eg klárur!

Tað er fríggjadagur á Norðurbrúgv í Keypmanna havn, klokkan nærkast 17, og tað er ‚fyraften‘, sum danir plaga at siga um mundið, tá ið teir júst hava fingið frí. Og tað merkist her í vín handlinum hjá Sólfinni Danielsen á Ravnsborg gade, tí her yður í fólki í granna lag num í dag.

Í roynd og veru er alt, sum tað plagar ein góðan summardag her í Rødder & Vin. Sólfinn er mitt í rok inum í sínum kongabláa kitli – skeinkir vín, fortelur eina góða og prátar við gestirnar um leyst og fast.

– Reytt ella hvítt? spyr hann meg, tá ið hann er klárur, og vit sessast við stóra runda borðið mitt í handli num, sum er prýtt við einum 20 vínfløskum.

Eg velji hvítt og smakki skjótt, at hetta smakkar heilt øðr vísi enn tað, eg vanliga knýti saman við hvít vín. Nógv frískari onkursvegna, og tað lati eg Sólfinn vita.

– Ja, ikki sannheit? Nógv lættari at drekka. Soleðis er tað við natúrvíni, svarar hann.

Í Rødder & Vin fært tú nevniliga ikki van ligt konventionelt vín – tú fært bara natúr vín. Tað er eitt slag av víni, sum er gjørt uttan í bland ingarevni og við natúrligari gering, sum gevur ráari og heldur óvæntaðan smakk.

– Van ligt vín er fínt fyri summi, men tað er bara ikki áhugavert

fyri meg. Natúrvín gevur mær hinveg in eitt upplivilsi hvørja ferð. Tí drekki eg bara natúrvín, sigur hann og kemur við einari samanber ing, ið vit føroyingar kanska kunnu seta okkum inn í:

– Natúrvín er nakað tað sama sum skerpi kjøt. Tú veitst ongantíð akkurát, hvat tú fært, men tú kenn ir tað.

Av júst somu orsøk plagar Sólfinn ikki at nevna drúvu, árgang og land, tá ið hann skeinkir upp í glasið hjá gestum – hann spyr bara einfalda spurningin: Reytt ella hvítt?

Á BYGD MITT Í KEYPMANNAHAVN

Meðan vit sita við borðið og práta, detta fólk inn á gólvið – summi at keypa vín, men onnur bara fyri at heilsa upp á Sólfinn og taka samanum. Hann kennir nógv her í økinum og nikkar eisini stundum til onkran, ið gongur fram við búðini.

Tað er kanska ikki so løgið, tí alt lívið hjá 45 ára gamla vínhandlara num fyrigongur millum

„Vanligt vín er fínt fyri summi, men tað

Sankt Hans Torv og Israels Plads. Her hevur hann bæði sítt heim, sín handil, sína barr og skúlan hjá børnu num. Ravnsborggade á Nørrebro minnir hann tí onkursvegna um eina føroyska bygd, har øll kenna øll, og har tey lokalu eru for vit in eftir, hvør nú er komin inn á gólv ið.

er bara ikki

áhugavert fyri meg.

Natúrvín gevur mær hinvegin eitt upplivilsi hvørja ferð.“

Sólfinn Danielsen

– Eg vil ikki verða ov filosofiskur, men eftir mínum tykki handlar tað um at njóta og føla, ikki at skilja og greina. At tosa um vín kann blíva keðiligt, uttan so at man arbeiðir við tí. So ja, drekk vínið fyrst, og so kunnu vit tosa um tað aftaná, sigur hann og er skjótur at leggja aftrat:

– Nú kann tað næstan ljóða, sum eg prædiki fyri alkoholismu. Men tað geri eg ikki. Tú skalt bara drekka, so leingi tað er stuttligt.

Men so skjótt tú fært brúk fyri tí, so skalt tú fara heim.

– Tað bygdarliga kann gott hava ein negativan klang fyri summi. Men fyri meg er tað absolutt positivt. Eg elski at búgva á bygd –mitt í Keypmanna havn. Eg haldi, tað er tí, eg trív ist so væl her, sigur Sólfinn.

Tað bygdarliga hevur tó ikki altíð havt ein positvan klang í oyru num á Sólfinni. Hann er uppvaksin í lítlu bygdini Sandvík í Suðuroynni, sum var munandi øðr vísi.

– Tað var eitt gott og friðsælt stað at vaksa upp. Men so bleiv eg tannáring ur, og so fór Sandvík frá at vera paradís til at vera eitt fongsul.

– Har hendi einki, og mann var fleiri kilometrar frá øllum. Eg vildi bara vekk.

Útlongsilin gjørdi, at Sólfinn sum 15 ára gamal leitaði sær til Danmarkar á eftirskúla. Hetta var nakað heilt annað enn tað, hann var vanur við, og eftir loknan

Faroese handknitting yarn, knittingpatterns and knitwear heritage.

eftirskúla fór hann til Holstebro at ganga á miðnámi og flutti síðan til Keypmanna havnar.

– Eg var ungur og ambitiøsur. Tað er kanska ein eufemisma fyri at vera arrogant ur. Men eg vildi bara okkurt annað. Okkurt meira. Tí jaktaði eg stórbýin.

– Einaferð droymdu unnustan og eg um at flyta til New York. Men har hevur altíð verið okkurt, sum hevur hildið meg aftur í Keypmanna havn. Nú eg eri blivin eldri, havi eg funnið út av, at eg í roynd og veru alla tíðina havi jaktað bygdar for nemmilsið í einum eitt sindur størri samanhangi enn tí føroyska. Tað havi eg funnið her á Norðurbrúgv, sigur hann.

– Tað er lætt at búgva her. Serliga tá ið mann hevur børn, so vil mann ikki vera aðrastaðni í verðini enn á Norðurbrúgv.

FALL FYRI NATÚRVÍNINUM

Sólfinn, sum eisini er útbúgvin kokkur, minnist ikki heilt, nær hann fyrstu ferð hoyrdi um fyribrigdið ‚natúrvín‘, men hann minnist væl, tá ið hann fyrstu ferð ordiliga royndi tað. Tað var, tá ið hann arbeiddi sum sommelier, víntænari, á einari spanskari matstovu í Keypmannahavn, og hann fekk sum uppgávu at finna eina Pinot Noir til vínkortið.

Vínið smakkaði ræðuligt, helt hann – men í tí sama gjørdist hann for vit in eftir at læra meira og smakkaði seg tí ígjøgnum eina ørgrynnu av víni. Tey vínsløgini, honum dámdi best, vístu seg at vera natúr vín. Eftir tað var eingin vegur aftur.

Síðan hevur Sólfinn rannsakað og roynt eina rúgvu av natúrvíni úr allari verðini, bæði í sambandi

við arbeiði í matstovum og vínhandlum, men eisini av privatum á huga.

Og tá ið hann so fyri 11 árum síðani fekk møguleikan at keypa eini høli her á Ravnsborggade, var eingin ivi. Hann skuldi útliva sín dreym um at lata ein vínhandil upp – ein natúr vín handil.

– Eg ánaði einki um at reka vín handil. Tí fór eg fullstendiga í panikk, tá eg fór inn í hølið fyrstu ferð. Men so fekk eg hugskotið: Mín manglandi vitan skuldi vera mítt konsept. Harvið kundi eg gera akkurát tað, eg hevði hug til. Og so kundi tað vera líka mikið, um tað var rætt ella skeivt.

Eitt dømi er runda borðið, vit sita rundan um nú. Tað er jú heldur óvan ligt fyri ein handil at hava eitt stórt borð mitt í hølinum – og ongan kassa at hava. Men hetta er eitt sosialt fyribrigdi, kann sigast, tí rundan um borðið ber til at samlast um natúr vínið.

– Tað var kanska eitt nokk so stórt sats at lata ein slíkan handil upp. Natúr vín handlar vóru sjáldsamir í Keypmannahavn tá, og tað vóru tí heldur ikki øll, ið trúðu tí, at tað kundi lata seg gera at lata ein slíkan handil upp hesumegin vøtn ini, á Norðurbrúgv, fortelur Sólfinn.

Men tað bar væl til, vísti tað seg – tí skjótt bleiv Rødder & Vin ein forkunnig ur handil, ið fólk fartaðust til fyri at fáa hendur á natúr víni.

Í dag er eitt sindur øðrvísi, tí nú er natúrvín at fáa á nærum hvørjum horni hiðani til Bellahøj. Men handil in hevur gott orð á sær og tí eisini nógvar fastar kundar – ella gestir, sum Sólfinni dámar betur at kalla teir.

OKKURT MÁTTI HENDA: LÆT BARR UPP

Góða móttøkan er ikki minst takkað veri barrini. Barrina læt hann upp fyri 5–6 árum síðani, og hon liggur tvær hurðar longur niðri í gøtuni. – Tað lá ongantíð í kortunum at lata barr upp, men eg haldi, eg eri bangin fyri at keða meg. Eg føldi, at okkurt mátti henda. So tá hetta hølið knappliga bleiv tøkt, mátti eg sláa til.

Sólfinn hyggur at klokkuni. Hon er nú tveir minuttir í fimm. Tað

„Eg vil heldur vera úti og leingjast heim enn at vera heima og leingjast út.“

Sólfinn Danielsen

merkir, at barrin skal lata upp, og handil in letur aftur.

– Skalt tú ikki hava eitt sindur meira í glasið? Tú setur handilin í ringt ljós, um tú fert út her frá við tómum glasi.

Vit flenna, og Sólfinn snarar lykilin og vísir veg yvir í barrina. Sólin skínur, og fólk sita enn uttan fyri og njóta byrjan ina til vikuskift ið, og Sólfinn heilsar upp á onkran teirra. Inni í barrini er smalt, hugnaligt og stílfult. Nakrar Veðr-øl frá í gjárkvøldinum standa enn við barrdiskin.

– Einasta ølin, eg selji, er Veðr frá Föroya Bjór. Eg vildi hava ein einfaldan pilsnara til teirra, sum ikki vilja hava vín. Tað byrjaði, tá ið Skarv stongdi í fjør, og eg haldi, tað riggar væl til konseptið og forteljingina um staðið her, nú eg eri føroyingur, sigur hann, meðan hann ruddar tað síðsta upp og ger klárt at taka ímóti fólki.

Tað gongur ikki long løta, so stíga fyrstu gest ir nir innum.

Sólfinn heilsar uppá og kemur síðani við obligator iska spurninginum:

– Reytt ella hvítt?

Hvítt, svarar unga par ið.

– Hvaðani eru tit? spyr Sólfinn, meðan hann skeinkir teimum uppí.

– Vit koma úr

Grikka landi, siga tey spent, og Sólfinn er skjót ur at svara:

– Eg dugi tvey orð á grikskum. Kalimera og kalispera!

Flennandi takka tey fyri vínið, og Sólfinn fer víðari til næsta gestin. Soleiðis gongur tað eina góða løtu, og hann hevur av góðum grundum ikki líka góða tíð at práta við meg beint nú, tí hann er einsamallur við diskin.

ansjósir – og nú fær Sólfinn eina frí løtu aftur.

– Tú ræðist ikki funky, ha? spyr hann meg og skeinkir mær upp í glasið.

Hetta smakkar ikki av víni, hugsi eg. Smakkar meira av onkr um søtum likøri.

– Hetta er rivesaltes, natúrligt søtt vín úr Suðurfraklandi. Hatta vín ið er onkustaðni millum 1 og 50 ár, sum tú hevur í glasinum, fortelur Sólfinn mær, meðan hann pussar gløs handan barrdiskin.

– Tað besta við barrlívinum er, at eg møti bara menniskjum, tá ið tey eru glað.

Men alt hevur sín prís. Og prísur in í hesum føri er skeivu arbeiðstíðir nar.

– Tað ávirkar sjálvandi familjulívið, at eg arbeiði um kvøldarnar. Men hinvegin er tað eisini ein stór fríheit, tí unnustan og eg eru ongantíð upptikin í senn. Eg havi altíð góða tíð um morgunin og kann fylgja børnunum í skúla, so tí riggar tað logistiskt væl, sigur hann og vísir á, at døtur nar eisini hjálpa til í handlinum viðhvørt, og tað dámar teimum væl.

– Altso arbeiðið hjá mær er ikki serliga svert. Tað krevur nógva orku, men annars einki, sigur hann og vendir glasinum upp móti ljósinum úti fyri at síggja, um tað er reint.

– Vit eru akkurát nú í yvirgangsaldri num. Soleiðis kalli eg tíðarbilið um klokkan 18, tá ið eg akkurát havi latið barrina upp. Tá kann tað gott vera eitt sindur roka ligt.

HETTA ER IKKI FYRI ØLL

Nú er ‚yvirgangsaldurin‘ yvirstaðin. Fyrstu gestirnir hava fingið upp í glasið – onkur enntá breyð og

Men hetta er ikki fyri øll, ha? – Nei. Um tær ikki dámar barrlív ið, so er tað pent sagt eitt helviti. Tú skalt tosa við fólk alla tíðina. Men sum tú helst hevur lagt merki til, so er tað ikki mín størsta avbjóðing.

Tí má eg geva honum rætt í. Tænastusinnið tykist falla honum sera natúrligt, og tað sæst, at gerandisdagur in er ikki bara eitt starv fyri Sólfinn. Hetta er hansara lív.

Vanliga arbeiðir hann ikki fríggjakvøld, men í kvøld hevur hann gjørt eitt undantak, av tí at døtur nar hava eina spæliavtalu hjá vin fólki.

– Hetta er triðja kvøldið á rað, eg eri til arbeiðis. Tað merki eg eisini. Eg eri jú ikki 23 longur. Men hinveg in, um mann er troyttur, so hevur mann ikki pláss til at vera rast leysur. Og eg vil heldur vera troytt ur enn rastleysur, sigur hann og leggur aftrat: – Og eg vil heldur vera úti og leingjast heim enn at vera heima og leingjast út.

– EG ELSKI AT KOMA AFTUR TIL SANDVÍKAR

Hetta síðsta sitatið hjá Sólfinni, um heldur at vilja vera úti og leingjast heim, hongur eina løtu í luftini.

Hóast hann sipaði til javnvágna millum barrlív og familjulív, so freistist eg at spyrja, um hann eisini hevur tað soleiðis við Sandvík og Norðurbrúgv.

– Uttan iva, svarar hann.

– Eg elski at koma aftur til Sandvíkar, og børnini elska tað eisini. Men eg eri meira bundin av at hava eina returbillet. Eg blívi rastleysur, um eg eri har for leingi.

Hann kemur heim nakrar ferðir um árið. Fyrst og fremst er tað fyri at slappa av og vitja familju, men eisini í arbeiðsørindum, tá ið matstov ur ella tiltøk vilja gera okkurt serligt burturúr við víni. Men tá ið hann er í Sandvík, arbeiðir hann av prinsippi ikki.

– Tað, eg elski mest við at koma frá Nørrebro til Sandvíkar, er at gera absolutt einki. Tá ið eg eri har suðuri, havi eg frí.

Tað fyrsta, Sólfinn ger, tá ið hann kemur heim til Sandvíkar, er at fara oman á mølina at hyggja at Lítlu Dímun í friði og náðum.

– Tað eru kanska ikki øll, sum skilja, hví eg stilli meg har. Men hatta útsýnið havi eg ikki á Norðurbrúgv. Handa kontrastin er upp á nógvar mátar óverulig, sigur hann.

– Hetta skal ikki skiljast sum nationalisma. Men meira ein stoltleiki um at koma frá einum so eksotisk um staði sum Sandvík. Tað var sovorðið, sum eg ikki sá, tá ið eg búði har. Tá var tað bara so.

FAKTA:

Sólfinn Danielsen er 45 ára gamal og úr Sandvík. Hann býr á Norðurbrúgv í Keypmannahavn. Hevur handilin og barrina Rødder & Vin. Sólfinn býr saman við unnustu síni og teirra tveimum døtrum.

Vøruhotellið

Bíligasta hotellið í landinum!

Vilt tú heldur selja vørur enn telja vørur? Hevur tú annað at hugsa um enn goymslupláss og lagurstýring? Vilt tú sleppa undan øllum logistikkinum? Ella manglar tær bara pláss? So er Vøruhotellið hjá Faroe Ship tað, tú manglar.

Tú keypir og innflytur vøruna. So letur tú hana standa – ótollaða enntá – á Vøruhotellinum Og tá tú hevur selt vøruna, kanst tú heinta hana – ella vit koyra hana út til kundan fyri teg. Vit orðna alt tað praktiska: Tolling, trygging, kreditering og dagføring av goymslutølunum.

Tað kann enntá vera so snilt, at tú ongantíð sært vøruna, tú selur. Serliga um vøran bara skal inn at venda á gólvinum hjá tær. Tá er hon næstan bara til fortreð.

Slepp undan tí praktiska og hugsavna teg um at selja. Vit taka okkum av restini.

Prísur úr einans 5 kr/nátt

Ring ella skriva til okkum um hotelluppihald á tel. 34 90 00 ella á hotel@faroeship.fo

Natural wines and village vibes

Sólfinn Danielsen has replicated the village feel of his Sandvík childhood in Copenhagen.

Nørrebro locals flock to Sólfinn’s natural wine shop and bar Rødder & Vin, where he greets everyone with a smile

I

t’s Friday and nearing 5 pm and Rødder & Vin is buzzing, the shop only sells natural wines - that means no additives and only natural fermentation, which yields raw unexpected flavours.

It’s an experience, every time. Sólfinn compares it to Faroese dry-fermented meat, skerpikjøt, ‘You never know exactly what you’ll get, but it’s familiar.’

When Sólfinn pours, he doesn’t mention countries or vintages, he simply asks: ‘Red or white?’

‘For me it’s about enjoyment and sensations, not understanding or analysis. Wine talk can get dreary, unless you’re in the business. So drink first, then we can discuss,’ Sólfinn hastens to add, ‘Might sound like I’m preaching alcoholism. I’m not. Only drink as long as it’s fun. If you start needing it, you have to go home.’

A VILLAGE IN COPENHAGEN

During the interview lots of locals come through, some to shop, others for a chat.

Sólfinn’s whole life is right here: home, shop, bar and his kids’ school. It’s like a Faroese village, everyone knows everyone, ’The village vibe might sound negative to some. But to me it’s absolutely positive.’

It wasn’t always so. Sólfinn grew up in Sandvík on Suðuroy. A lovely childhood, but for a teenager more like a prison.

So at only 15 Sólfinn left for Denmark, chasing city life. At one point New York was the dream. But he realised that he was really after that village feel in a bigger

context, that kept him in Copenhagen.

PASSION FOR NATURAL WINES

Sólfinn is a trained chef and it was as a sommelier in Copenhagen that he found his passion for natural wines.

known. It paid off. Today natural wines are widely available, but the shop is well established with many loyal customers, guests Sólfinn calls them.

The success also owes to the bar he opened about five years ago. Sólfinn was starting to worry that he might get stuck in a rut, so when a venue two doors down from the shop became available, he acted on instinct.

“For me it’s about enjoyment and sensations, not understanding or analysis. Wine talk can get dreary, unless you’re in the business. So drink first, then we can discuss.”

Sólfinn Danielsen

When he opened his shop 11 years ago, he didn’t know the trade. He had a moment of panic, but then an idea: inexperience would be his concept, it freed him to do whatever he wanted.

One example was placing a big round table in the middle of the shop and foregoing a counter with a till. It’s unorthodox, but makes for a social experience.

The shop was a leap of faith at a time when natural wine was little

The stylish wine bar opens when the shop closes. In a nod to the Faroe Islands it serves one beer: Veðr from Föroya Bjór.

NOT FOR EVERYONE

Sólfinn admits that his path isn’t for everyone, ‘If you don’t like the bar life it’s hell. You have to talk to people all the time.’ But that is no challenge for him.

Of course, everything comes at a cost. Working at night does affect family life, but the freedom to take his daughters to school in the morning, in no rush, is also an advantage. And the girls love helping in the shop.

This is his third night on the job, ‘I feel it. I’m not 23 anymore. On the other hand, if you’re tired there’s no room for restlessness. And I’d rather be tired than restless. I’d rather be out longing for home, than home longing to be out.’

I LOVE RETURNING TO SANDVÍK

That last sentence probably also describes his relationship with Sandvík, ‘I love visiting, so do the kids. But I always need a return ticket.’

“I’d rather be out longing for home, than home longing to be out.”

Sólfinn Danielsen

He visits the Faroe Islands several times a year. Mostly for family, but occasionally also with his wine offerings.

He never takes work to Sandvík, though. The first thing Sólfinn does when he comes home is head down to the shore to watch the is-

land of Lítla Dímun. It’s not a view he has in Copenhagen and the contrast feels unreal, ‘Don’t take it as nationalism. More of a pride in coming from such an exotic place as Sandvík. I didn’t see it when I lived there. Back then it was just a given.

FACT SHEET: Sólfinn Danielsen is 45 and from Sandvík. He lives in Nørrebro in Copenhagen. He runs the shop and bar Rødder & Vin. Sólfinn lives with his partner and their two daughters.

MOOD SUMMER

SKRIVAÐ HEVUR REBEKKA MANUELA BEHRENS MYNDIR: ERLA ZISKASEN

Tá ið gentudreymar gjørdust til veruleika á Tórsvølli

Tað var ein søgulig løta, tá ið føroyska U17 landsliðið hjá gentum fyrstu ferð luttók í einum EM-endaspæli á heimavølli. Ímillum tær á vøllinum var 15 ára gamla

Kára Sigurðsson úr Klaksvík – ein genta við stórum dreymum og enn størri stríðsvilja.

Hon er farin frá vøllinum við Djúpumýrar til hægsta stig í Danmark. Ein fyrimynd fyri allar gentur, sum vilja koma langt í fótbólti, tí Kára hevur prógvað, at tað ber til

Tað er leygardagur, og sólin skínur yvir

Tórsvøll. Føroyska liðið stendur í eini røð á miðvøllinum. Við ørmunum um hvørja aðra og eygunum vendum móti áskoðarunum syngja tær tjóðsangin. Hetta er fyrstu ferð, at tær spæla EM-endaspælið á heimavølli. Ein serstøk løta hjá føroysku U17 kvinnunum. Ímillum teirra stendur 15 ára gamla Kára Sigurðsson. Hon merkir ein feril av nervøsiteti. Men mest av øllum er hon sera errin. – Tá ið vit gingu út á vøllin, og eg hoyrdi EM-sangin ljóma, kendist tað óveruligt. Hetta var so stórt. Tað, sum eg og fleiri av hinum gentu num hava droymt um. Tað er EM, og tað hendir í Føroyum, greiðir Kára frá.

Kára Sigurðsson er ikki hvør sum helst. Í fótbóltshøpi er hon longu eitt stórt navn hóast sín unga aldur. Ikki bara heima í Føroy um, men eisini uttanlands. Frá trúføst at hava vant á plenuni í Klaksvík venur hon í dag við F. C. Nordsjælland í Danmark, har hon fær dystir bæði við U16 og U19 liðunum og harafturat spælir onkrar dystir við kvinnuliðnum hjá FCN.

FRÁ DJÚPUMÝRUM TIL DREYMALÍV Í DANMARK

Tað byrjaði alt við Djúpumýrar í Klaksvík. Har, mitt í hjartanum í heimstaðnum, var seks ára gamla Kára Sigurðsson næstan altíð at finna – við bóltinum við føturnar og brennandi eldhuga fyri spælinum. Og tá ið hon fór í skúla,

flutti fótbólturin við út í skúlagarðin.

– So skjótt klokkurnar ringdu, rann eg út at spæla bólt – vanliga saman við dreingjunum. Onkur hevur spurt meg, um teir tímdu at hava eina gentu við. Men tað gjørdu teir, tí eg dugdi væl at spæla, sigur Kára við einum smíli. Í skúlagarðinum sást eisini, at Kára hevði serlig evni at spæla fótbólt. Hon var nógv tann besta. Eisini í KÍ (Klaksvíkar Ítróttafelag) tóku tey hond um evnaríku gentuna, tí tey góvu henni góðar møguleikar til at mennast og gerast dugna ligari. – Eg eri altíð sloppin at venja upp, tað vil siga at venja við teimum, sum eru betri enn eg. Tað veri seg saman við eldri gentum ella dreingjum. Serliga er tað saman

við dreingjunum, at eg havi ment meg sera nógv. Eisini hava venjarar nir hjá KÍ altíð givið mær avbjóðingar, sum eg havi tikið av, greiðir Kára frá.

Harða arbeiðið hjá Káru gav eisini úrslit. Hóast hon bert júst var bliv in 13 ár, varð hon boðin til venjing hjá kvinnuliðnum hjá KÍ. Eisini har vakti hon stóran ans hjá øllum, sum vóru rundan um KÍ. – Eg havi altíð vitað, at eg skal vera fótbóltsleikari. So skjótt sum spurn ing ur in um, hvat ein vildi vera, gjørdist viðkomandi, so visti eg tað. Frá at sparka, tí eg helt tað vera stutt ligt, byrjaði eg sum 11 ára gomul eisini at spæla fótbólt, tí eg vildi gerast betri. Nú skuldi eg ikki bara hava tað stuttligt, men eisini arbeiða hart.

Tá ið hon var 14 ára gomul, fór hon at royndarvenja hjá FC Nordsjæl land, sum er eitt av fremstu feløgunum í donskum kvinnu fótbólti. Júst U14, U16 og U19 og kvinnurnar hjá FCN blivu Dan marksmeistarar í fjør. Tískil visti Kára, at stigið hon kom til, var tað hægsta í Danmark. Tey løgdu beinanveg in merki til evna ríka klaksvík ing in. Hesum møgu leika num tók Kára av, og í summar í fjør gjørdist hon partur av ungdómsdeild ini hjá felagnum.

Gerandisdagurin hjá Káru er nógv merktur av fótbólti. Hon venur í øllum førum hvønn dag; onkuntíð fleiri ferðir um dagin. Umframt at hon spælir dyst nærum hvørt vikuskifti.

– Liðið, eg spæli við, er sera professionelt, tá ið hugsað verður um, at vit eru so ungar. Tað er eitt akademi, eg gangi á, har vit fáa dygdargóðar og harðar venjingar. Tá

rot ið ikki at sleppa at vera meira saman við teimum í flokkinum eftir skúlatíð. Til tað svarar Kára: – Jú, onkuntíð er tað tað. Men um eg veru liga vil á hægstu tindar nar í fótbólti, so noyðist eg at taka venjingar nar seriøst, møta upp og venja hart. Tó skal eg eisini undirstrika, at eg elski at venja, og tí gerst tað ikki so trupult at møta upp hvørja ferð. Eg gangi eisini í einum elituflokki, har bert ítróttarbørn ganga. Øll eru elituíðkarar í ymsum ítróttagreinum.

Komandi ár tekur Kára næsta stig. Hon fer at ganga í 10. flokki hjá FC Nordsjælland – einum flokki, sum felag ið sjálvt hevur skipað fyri.

– Har eru vit fyrst og fremst fótbóltsspælarar, men fáa eisini ta útbúgving, vit skulu hava. Tað eru góðar umstøður og tíð til bæði bók og bólt, og tað ger, at eg kann geva fótbólt inum alt mítt fokus, sigur Kára.

FYRIMYND FYRI GENTURNAR

– Eg visti, at eg fór inn í ein professionellan heim. Hetta var hægsta stigið í Danmark. Tað var spennandi, men eisini eitt sindur ræðandi. Eg skuldi flyta úr Føroyum, burtur frá familju og vinum, og inn í eitt heilt nýtt lív. Men fótbólt ur in dró meg, og tíbetur gekk alt væl.

ið eg venji tvær ferðir um dag in, er ofta talan um morgunvenjingar, áðrenn eg fari í skúla. Tá ið skúlin so er liðugur, verða vit heintað við bussi, sum koyrir okkum beinleiðis til venjing. Tá venji eg sum oftast út á kvøldið, greiðir Kára frá.

Tá ið ein er 15 ára gomul og er so upptikin av fótbólti, er nærliggjandi at hugsa, at tað møguliga er

Í einum landi, har kvinnufótbóltur er ein lutfalsliga nýggj ítróttagrein á hægsti stigi, er tað týdningarmikið, at yngri gentur hava fyrimyndir.

Tað ger Kára Sigurðsson greitt, nú hon lítur aftur á, hvussu tað var at vaksa upp sum genta við brennandi áhuga fyri fótbólti.

– Eg hevði eisini onkrar gentur, eg sá upp til, tá ið eg var barn, m.a. Rannvá Andreassen, sum eisini hevur verið mín venjari.

Kvinnu fótbólt ur in var tó nógv øðr vísi raðfest ur tá í mun til nú.

Minutes from the Airport

Welcome to the renewed Hotel Vágar. Newly rebuilt in 2024, this elegant hotel honours the charm of the original while offering modern comfort and quiet luxury.

Only 3 minutes from Vágar Airport, it’s the perfect stopover for early departures or late arrivals.

Enjoy a good night’s sleep, a quality meal, and the peace of mind that everything you need is right here.

FAKTA:

Navn: Kára Sigurðsson

Aldur: 15 ár

Ættað: Klaksvík

Bústaður: Hillerød

Lið: FC Nordsjælland

Útbúgving: Næmingur í

9. flokki í Byskolen í Hillerød

„Tað

er stuttligt at síggja, at vit kunnu draga fólk higar við einum ítróttartiltaki.“

Kára Sigurðsson

Nú havi eg sjálv sum 15 ára gomul longu skrivað mínar fyrstu autografar á Tórsvølli. Tað er stórt, sigur Kára.

Tann dagin á Tórsvølli, tá ið føroyska liðið gekk út, vóru eisini smágent ur á áskoðaraplássunum, sum eyg leiddu hvørja rørslu og hvørja send ing.

– Eg sá nøkur børn, sum gjørdu nógv burturúr við at mála andlitið við føroysk um litum og ikki minst við at heppa á okkum. Tá gekk tað upp fyri mær, at eg sjálv nú havi eina ábyrgd, sum er at vísa teimum, at tað ber til.

TÝDNINGURIN FYRI

FERÐAVINNUNA OG LANDIÐ

Fyri Føroyar sum ferðamál er EMendaspælið ein gyltur møguleiki at vísa seg fram. Hundraðtals leikarar, venjarar og fjepparar hava vitjað í Føroy um, og nógv

av teimum ferðaðust eisini runt í landinum teir dagarnar, dystir ikki vóru á skránni.

– Vit sóu, hvussu nógv fólk vóru komin úr øðrum londum at fylgja við. Tað er stuttligt at síggja, at vit kunnu draga fólk higar við einum ítróttartiltaki, greiðir Kára frá.

Hjá Visit Faroe Islands merktu tey eisini, at EM var í Føroyum. Og tey eru púra ivaleys um, at slík kapping hevur stóran týdning fyri ferðavinnuna.

– Ítrótturin er ein alsamt týdningar miklari partur av vinnuferðavinnuni. EM er eisini ein bein leiðis royndarstøða fyri føroyska sam felag ið. Tað gagnar ikki einans Havn ini, men eisini Klaksvík og bussfeløg um kring land ið. Liðini hava ferðast víða, og tiltakið hevur sett trýst á føroyska kapasitet in, men hevur samstundis givið okkum møgu leikan at vísa, at vit kunnu liva upp til altjóða krøv. Fótbóltssamband Føroya hevur í hesum sambandi stóran heiður uppibornan fyri at standa á odda og enn eina ferð at út merka seg, siga tey í Visit Faroe Islands.

Umframt at hetta gagnar ferðavinnu ni og vinnuni sum heild í Føroy um, vísir Kára á, at hetta eisini hevur stóran týdn ing fyri sjálvsfatan ina í Føroy um. – Tað er so týdningar mikið, at tær ungu genturnar og fólk í Føroy um síggja, at vit eisini kunnu standa okkum væl móti størri londum, hóast vit eru so fá fólk í Føroy um. Tað gevur uttan iva øðr um í blást ur at halda fram við tí, tey brenna fyri. Einki eigur at forða okkum, bara tí at vit eru úr einum lut falsliga lítlum landi, greiðir Kára frá.

EITT SØGULIGT EMENDASPÆL Á HEIMAVØLLI

Vit venda aftur til EM á Tórsvølli. Føroyar spæla móti Noregi í fyrsta dystinum. Á áskoðaraplássunum er stúgvandi fult, og føroysk fløgg veittra á hvørjum bonki. Ímillum áskoðararnar eru bæði familja og fyrrverandi venjarar hjá Káru.

Dysturin fer í gongd. Norsku spælarar nir trýsta hart, og føroyska liðið má arbeiða fyri hvørjum bólti. Men tær stríðast. Tær renna, forða, verja. Kára spæl ir í á lopinum – hon bíðar við brotsteigin, klár at lúra eftir møguleikanum.

– Eg visti, at eg ikki fór at fáa nógvar møguleikar, men tað snúði seg um at gera sítt besta, tá ið teir komu.

Í 38. minutti fær hon bóltin sendan í djúpdina. Hon rennur, kemur einsa møll móti málinum, men ein norsk ur verjuleikari fær fót in á bóltin í síðstu løtu. Tó er tað ein av størru løtunum hjá føroysku áskoðarunum – ein stór ur møgu leiki.

Tær taptu dystin, men tað var einki vánaligt tap.

– Vit vistu, at vit spældu móti einum av teimum bestu, men vit hildu høvdið uppi og gjørdu okkara besta. Tí eri eg errin av. Serliga tí at vit ongantíð góvu upp, men hildu fram at spæla so væl, vit megnaðu, sigur Kára. Endaspælið heldur fram, og liðið spæl ir eisini móti Eysturríki og Hollandi. Men hesin fyrsti dyst ur in við fólki og tjóðsangi verður verandi sum løtan, tá ið føroysk ur kvinnu fótbólt ur – og ein 15 ára gomul genta úr Klaksvík – veruliga slapp at vísa sínar dygd ir.

EIN DREYMUR, IÐ HELDUR FRAM

Tað er greitt, at EM-endaspælið í Føroyum hevur sett sín dám bæði á leikvøllinum og í hjørtunum á nógvum føroyskum fótbóltsfjepparum. Og fyri Káru Sigurðsson er hetta bert byrjanin.

– Eg havi nógvar stórar dreymar innan fyri fótbóltin. Eg vóni at sleppa at spæla í Onglandi ella Spania, har eg kann menna meg og blíva enn betri. Tó taki eg eitt stig í senn, tí enn eri eg ung, sigur Kára. Hon veit, at sjálvt tá ið ljósini á Tórsvølli sløkna, og áskoðararnir fara hvør til sítt, so livir kenslan av hesi løtu víðari. Eitt stig í senn, ein

venjing í senn – og so við og við arbeiða hart, gerast dugnaligari og ongantíð geva upp. Tað er í roynd og veru tað, sum ein sonn ítróttar fyri mynd skal vísa. Og tað ger Kára Sigurðsson. Tó hevur hon ein greiðan boðskap til øll børn, ið vilja gerast fótbóltsleikarar.

– Eg haldi, at børn, ið elska at spæla fótbólt, skulu sleppa at hava tað stuttligt. Tað er tað týdningarmesta fyrstu árini. Seinni mást tú arbeiða hart, men eisini tá mást tú hava tað stuttligt. Annars haldi eg ikki, at tað riggar. So ikki gloyma ongantíð at geva upp, sigur Kára Sigurðsson at enda.

„Eg

haldi, at børn, ið elska at spæla fótbólt, skulu sleppa at hava tað stuttligt. Tað er tað týdningarmesta fyrstu árini.“

Kára Sigurðsson

A dream come true at the stadium

It was a historic moment when the Faroese U17 women played their first European Championship final tournament match on home turf. The starting forward Kára Sigurðsson is, at only 15, already playing with the pros in Denmark

It was a sunny Saturday and the team belted out the national anthem.

Kára Sigurðsson recalls a touch of nerves, but mostly pride: ‘Walking out felt unreal (…) It was what I and the other girls had been dreaming of.’

The youngster has already made a name for herself. She trains with F.C. Nordsjælland in Denmark, where she plays both U16 and U19 matches, as well as the FCN women’s team matches.

FROM DJÚPAMÝRA TO DENMARK

It all started at Djúpamýra stadium in Klaksvík where Kára spent all her time with a ball. When she started school, she brought the ball with her.

As soon as the bell rang she was out on the pitch, usually with the boys. She was by far the best player, and local club KÍ (Klaksvíkar Ítróttafelag) nurtured her talent. KÍ had her train up, train with older girls and boys. And she accepted every challenge.

Her hard work paid off. Just after her 13th birthday she was invited to train with KÍ’s top women’s team.

Kára always knew she wanted to play professionally, ‘From playing for fun, at 11 I also started playing to improve.’

At 14 she tried out with FC Nordsjælland, their women’s U14, U16 and U19 teams all top the Danish league, ‘It was exciting, and a little scary too. I had to move away from the Faroe Islands, away from family and friends.’

Kára’s everyday is the football academy. She often trains before school and is then picked up after

school and taken straight back to the pitch. Most weekends she has matches.

When asked if it’s a drag not to get to hang out with friends after school, Kára replies: ‘Sometimes. But if I really want to get to the top, I have to take it seriously, show up, train hard. I love training, though, so then it isn’t that hard to show up. I’m also in an elite class at school, we’re all athletes.’

Next year she’ll be in a year 10 class organised by FC Nordsjælland, ‘There’ll be prime conditions and time for both books and ball.’

ROLE MODEL

In a country where top level women’s football is a relatively new, role models matter.

Kára recalls looking up to players like Rannvá Andreassen, who was also her coach. But there is much more focus on the women’s teams today. ‘I’ve already signed my first autographs at age 15 at the stadium in Tórshavn. That’s huge,’ Kára enthuses.

That day she noticed all the girls watching her every move on the pitch, ‘I saw their painted faces, heard the cheers. I realised that I have a responsibility to show them it’s possible.’

A TOURIST DRAW AND SOURCE OF PRIDE

The Euros were also a chance for the Faroe Islands to shine. Hundreds of players and fans visited.

Visit Faroe Islands is enthusiastic about how such tournaments bring visitors out around the country, they don’t just benefit Tórshavn. The Euros tested the

hospitality industry’s capacity, and offered the opportunity to demonstrate that it can live up to international standards. The Faroese Football Federation is a true trailblazer.

For Kára the Euros were also about local identity, showing that we can hold our own against bigger nations, ‘I’m sure it’ll inspire others to pursue their passion. Nothing should stop us just because we’re a relatively small country.’

PURSUING THE DREAM

For Kára the Euros were the beginning, ‘I hope to play in England or Spain where I can get even better. But one step at a time, I’m still young.’

She knows that when the fans leave the stadium, the feeling lives on. Showing up, getting better, never giving up is what Kára exemplifies. And she has a message to kids who want to become footballers:

‘I think all kids who love playing football should be allowed to have fun. That’s what matters most in the early years. Later you have to work hard, but have fun too. I don’t think it works otherwise. And remember: never give up!’

FACT SHEET:

Name: Kára Sigurðsson

Age: 15 ár

Born in: Klaksvík

Resident in: Hillerød Team: FC Nordsjælland

Education: In Year 9 at Hillerød Primary and Secondary School

SKRIVAÐ HEVUR UNI LEITISSTEIN HANSEN

MYNDIR: TRÓNDUR DALSGARÐ

Beinir

Nógv evnarík fólk megna ikki lopið frá at vera barnastjørna til at vera vaksin poppstjørna.

Onkustaðni á leiðini loypur ketan av, og tey falla frá og finna sær okkurt heilt annað at gera. Men fyri Beinir Troest Rasmussen tykist lopið, frá at hava sungið ‚Vov vov’ sum barn til at syngja um ‚Romeo’ sum vaksin, hava verið rættiliga beint fram. Nú hevur 25 ára gamli

Beinir sett beina kós móti altjóða popptindunum

Beinir hevur úr at gera. Hann er júst komin av einum fundi við danska plátufelagið hjá sær, The Bank, ið hevur kend donsk nøvn sum The Minds Of 99, Benjamin Hav og Peter Sommer í sínari tón listarligu rætt. Fundurin var um, hvussu Beinir frægast røkkur sínum máli: Altjóða popptindunum.

Beinir hevur eisini verið eitt rend í Føroyum til Faroese Music Awards eftir tveimum FMA-virðislønum. Eina fekk hann fyri, at sang ur in ‚Romeo‘ av hansara debut plátu sum vaksin, ‚Greener‘, sum kom út í oktober í fjør, varð valdur til ársins sang. Og so hava føroysku áhoyrarar nir eisini valt Beinir til ársins tónleikanavn.

Harumframt er barnasangurin ‚Vov vov‘ hjá Kulum rótum, sum Beinir skrivaði sum einans tíggju ára gamal, og sum gjørdi hann til eitt navn, ið hvørt mansbarn í Føroy um kennir, eisini vorðin veruleiki. Saman við damuni, Sigrid Winther Arge, hevur Beinir fingið sær hund. – Tað er ein havanesari, ið eitur Bang. Sigrid og eg møttust á barrini Bang & Jensen á Istedgade her í Keypmanna havn, so hann er uppkallaður. Sigrid er uppvaksin við, at tey altíð hava havt hund, men tað er púra ókent fyri meg at hava hund, hóast eg sum smádrongur skrivaði sangin ‚Vov vov‘. Men eg eri púra seldur, og um vit skulu hava ein hund afturat, so skal hann nokk eita Jensen, sigur Beinir avgjørdur, meðan eitt skálkabros

breiðir seg um andlitið, og hann brestir útúr at flenna.

TÓNLISTARLIGAN UNDANVIND

Beinir Troest Rasmussen, ið er hansara kristna navn, hevur av álvara undanvind á bæði føroyska og danska tónleikapallinum í løtuni. Okkurt bendir á, at hann eisini hevur tað á súkklubreytini í Keypmannahavn, tí hann er fullkomiliga ómøddur, tá ið hann setir súkkluna frá sær og tekur hjálmin av høvdinum.

Bara hetta seinasta árið hevur Beinir í fleiri umførum framført beinleiðis í bestu senditíð á stóru donsku sjónvarpsrásunum DR og TV2. Hann hevur bæði verið at sæð í stóra hátíðarhald inum

hjá DR í sambandi við, at danska grund lógin fylti 150 ár, og í DR‘s Store Juleshow. Og so hevur hann eisini verið og framført í Go‘ morgen Danmark og Vild med dans hjá TV2 í sambandi við, at ‚Greener‘ kom út.

Beinir hevur eisini samstarvað við kend donsk tónlistafólk sum Søren Huss úr Saybia og Dopha, hann hevur verið á konsert ferð við bólk inum Jonah Blacksmith og við Stine Bramsen úr Alphabeat, og so er Beinir eisini spakuliga farin at flyta seg og sín tónleik út um ríkisfelagsskapin. Herfyri var hann á lítlari konsert ferð í Týsklandi.

Sjálvur hevur Beinir ilt við at skilja, at tað hevur gingið so skjótt og væl hjá sær, síðan hann í 2021 pakkaði kuffertið í barndómsheim inum í Saltangará og flutti til Keypmanna havnar at elta tónleikadreym in.

– Nú eri eg úr Saltangará í Runavíkar kommunu, ið liggur á eystara armi á Skála fjørðinum, sum er eitt ídnaðarøki. Har, ið eg komi frá, hevur tón leik ur ongantíð verið sæddur sum ein veru lig yrkisleið, tú kanst velja tær. Tá ið tað er sagt, so hava foreldr ini hjá mær altíð trúð upp á, at eg hevði okkurt at bjóða tón listarliga. Vit hava bara ikki vitað, at tón leikavinnan er ein ordilig og reiðilig vinna, ið ikki bara reyv renn ir teg, sigur Beinir, meðan hann munnar sær av sínum cortado.

LIVIR AV TÓNLEIKINUM

Beinir skilir væl, at vanlig fólk hava torført við at ímynda sær, at tú kanst hava ein yrkisleið sum tónlistafólk, tí tað er rættiliga óítøkiligt at skula liva av at skapa tónleik.

– Tú roynir í roynd og veru at liva av nøkrum, ið ikki er til, men sum tú mást skapa fyrst, áðrenn tú kanst marknaðarføra og selja tað. Tað er í sær sjálvum rættiliga óítøkiligt, hóast tónleikur í sjálv um sær er rættiliga ítøkiligur, um tað gevur nakra meining at siga soleiðis? spyr Beinir, meðan hansara eygu avdúka, at hann sjálvur ivast.

Yvirhøvur er Beinir eitt ungt menniskja, ið hugsar nógv um ting ini og tilveruna, sum í dag hevur tón leik sum snúningsdepil.

„Tú

roynir í roynd og veru at liva av nøkrum, ið ikki er til, men sum tú mást skapa fyrst, áðrenn tú kanst marknaðarføra og selja tað.“

Beinir

Beinir livir í stóran mun av inntøkunum, ið hann fær burturúr at spæla konsertir, og at hansara sangir verða spældir í bæði donskum og føroyskum útvarpi. Harumframt skrivar hann eisini sangir fyri onnur, eitt nú hevur hann skrivað allar sangirnar til jólasangleikin ‚Julius í Likkudali‘, har serliga sangirnir ‚Gran Canaria‘ og ‚Føroyar, besta stað‘ eru vorðnir føroysk útvarpshitt. Men um tørv ur er á tí, so ger hann eisini eitt sindur av grafiskum og søluarbeiði fyri fyritøkuna hjá mammuni, bituff,

sum fæst við ráðgeving, fyriskipan og fasilitering.

– Eg byrjaði at lesa multimedia design, tá ið eg flutti niður, tí tað hevur eisini mín áhuga. Tað gekk væl við lestri num, men tað endaði við, at eg mátti viðurkenna fyri mær sjálvum og damuni, at hvørja ferð eg vendi mær móti nøkrum øðrum enn tón leik inum, so hálar tón leik ur in meg aftur til sín. Sigrid eggjaði mær til at vera trúgv ur móti mær sjálvum og satsa fult og heilt upp á tónleikin. Hóast eg gavst við lestrinum, so síggi eg tað sum ein framíhjá rætt, at eg havi møgu leika at arbeiða eitt sindur við grafiska fak inum, um eg havi tørv á at forvinna eitt sindur av eyka peningi.

BLUES ÓVITI

Beinir var bara sjey ára gamla, tá ið hann byrjaði at spæla gittar, og hann fór beinanvegin at gera vart við seg á heimliga tónleikapallinum.

– Eg havi nokk altíð havt eitt ynski um at undirhalda á ein ella annan máta. Á teimum fyrstu video-upptøku num av mær standi eg og undirhaldi allari familjuni, so tað at bera okkurt fram hevur ligið rætti liga djúpt í mær. Síðan eg lærdi at spæla gittar, havi eg eisini altíð elskað at skrivað sangir og fram ført tón leik.

Flestir føroyingar kenna uppruna liga Beinir sum lim í Kulum rót um, har fleiri kend føroysk tón leika nøvn traðkaðu sínar poppstjørnu-barna skógvar undir veingjabreiðinum hjá Steintóri Rasmussen. Men áðrenn tað, so hug tók Beinir fólk á Skála fjørðinum við blues tón leiki í bólkinum Óvita Blues Band, sum hann

Saman megna vit meira

Eitt trygt grundarlag

Tey bestu úrslitini skapa vit saman. Hjá Articon samstarva vit við kundar, fakfólk og feløg fyri at loysa verkætlanir – stórar sum smáar – á einum tryggum grundarlagi.

Vit hava serligan førleika innan jørð-, kloakk-, betongarbeiði, byggibúgving, vega- og havnagerð, fjarhita, timbur- og snikkaraarbeiði eins og ymisk apterings arbeiði. Frá fyrireiking til úrslit tryggja vit, at arbeiðið verður gjørt við góðsku og varandi loysnum. Tí saman megna vit meira – og skapa úrslit, sum gera mun.

Articon P/f · á Hjalla

„Tú mást gera upp við teg sjálvan, um tú ert áhugaður at fara út hartil, at tónleikurin verður eitt arbeiði.“

Beinir

stovnaði saman við beiggjanum Rana, ið spældi trummur, og vinmann inum Martini Danielsen, ið spældi bass.

Foreldrini hjá Beini, Rannvá Troest og Kenneth Rasmussen, valdu alt fyri eitt at stuðla soninum soleiðis, at hann longu frá barnsbeini slapp út at spæla eina rúgvu av konsert um.

– Pápi mín hevur altíð elskað at spælt og lurta eftir tón leiki og spæl ir í dag við dansibólk inum Blitz. Tú kanst siga, at pápi mín hevur út livað eitt sindur av sínum tón leikadreymi gjøgnum meg, sigur Beinir argandi og fer at flenna.

Millum annað eru allar konsertir nar, ið Beinir nakrantíð hevur spælt, skrá settar, og yvirlitið staðfestir, at eftirspurn ing urin eftir at fáa Beinir út at fram føra og undirhalda til alskyns tiltøk beinanvegin var stór ur.

FORELDRASTUÐULIN AVGERANDI

Foreldrini syrgdu eisini fyri, at Beinir longu sum 13 ára gamal kundi útgeva barnafløguna ‚Kom við‘ við sínum sangum, har serliga sangurin ‚Sápubløðran‘ bleiv eitt hitt.

Beinir er greiður yvir, at foreldur hansara hava fingið skotið í skógvar nar, at tey hava trýst Beinir fram í ljósið, men hetta er møsn, staðfest ir hann avgjørdur. – Um tú sært, at barnið hjá tær trív ist serliga væl við at gera okkurt, so ger tað einki, um tú eggjar barn inum til at dyrka sítt á huga mál, um tað so er ítrótt ur, tón leik ur, ella hvat tað skal vera. Tað hevur bara hjálpt mær, at foreldr ini hjá mær hava stuðlað mær so væl og hild ið meg til. Tey hava eyðsæð sæð okkurt í mær, ið eg ikki altíð sjálv ur havi sæð, og tey hava altíð trúð upp á meg, eisini tá ið eg ikki havi trúð upp á meg sjálvan. Tað gera tey enn, og tað er teirra treyta leysi stuðul, ið er orsøk in til, at eg eri komin her til, sum eg eri í dag.

FRÁ BARNASTJØRNU TIL POPPSTJØRNU

Ofta verður sagt, at tað kann vera trupult hjá teimum, ið hava verið barnastjørnur, at taka lopið til at gerst vaksnar poppstjørnur. Nógv detta niður ímillum, og onnur falla frá. Lopið tykist tó hava verið rættiliga ómakaleyst fyri Beinir. – Eg havi ikki hugsað so nógv um tað sjálv ur. Tað er hent nokk so natúrliga fyri meg. Tónleikur er bara tað, ið eg altíð havi tímað allarbest. Men har liggur ein pláta, ið eg tók upp, meðan vit búðu í Alicante í Spania, sum ongantíð er útgiv in, tí rødd in á mær fór í yvir -

gang, júst tá ið plátan var liðugt innspæld.

Sjálvur heldur Beinir, at tað var rætti liga avgerandi fyri hansara menn ing, at foreldr ini í 2014 gjørdu av at flyta familjuna til Spania at búgva í trý ár. Beinir var 13 ár, tá ið tey fluttu úr Saltangará til Alicante.

– Tað var grót hart fyri meg at koma til eitt stað, har eg ikki dugdi mál ið, og har alt var full komi liga ókent. Eg var júst vorðin tannáring ur og var farin at blíva meira álvarsamur og tilvitaður um, hvat onnur hildu um meg. Tað tók mær eitt ár at fóta mær í Alicante, men eg haldi, at upplivilsið er tað, ið eg higar til havi lært mest av í lív inum.

FRÁ SPÆLI TIL LIVIBREYÐ

Beinir ásannar tó ærliga, at tað eisini hevur verið ein stór avbjóðing fyri hann, at tónleikurin nú er farin frá at vera eitt spæl, ið hann hevur undirhildið seg sjálvan við, til at vera søluvøra og livibreyð. – Tú mást gera upp við teg sjálvan, um tú ert á hugaður at fara út har til, at tón leik ur in verður eitt arbeiði. Nú noyðist eg at hugsa um at skapa tón leik, ið eisini er viðkomandi fyri onnur enn meg sjálvan. Sjálvandi er tað eisini nakað, ið eg ynski sjálvur. Orsøk in til, at eg arbeiði saman við einum plátu felagi, er jú fyri at tón leik ur in, sum eg skapi, skal marknaðar førast og seljast, so at tað kemur um setn ing ur og virksemi burt ur úr honum. Men har er ein uppgerð, ið tú mást taka við teg sjálvan á leiðini har til.

Beinir ger tó nógv fyri at varðveita gleðina við at spæla og skapa tón leik, so at spæligleðin

ikki verður alt ov nógv skalað av handilsliga part inum av tón leikavinnuni. Av somu orsøk er hann tilvitað ikki so ofta inn á skrivstovuni hjá plátu felag num, The Bank, hóast hann hevur nógv samband við plátu felag ið.

Hinvegin er Beinir nógv í einum upptøku høli í Vanløse, sum hann leigar. Har situr hann og skrivar og tekur sangir upp saman við góðum vin fólk um, eitt nú sangara num og sangskrivara num Jónasi Gaard og so hansara fasta partner in crime, Bárði Petersen. – Tað er øgiliga nógv upp til mín sjálvs at skapa mítt egna kreativa rúm, bæði fysiskt og mentalt,

og tí royni eg at fara í studio og vera á støðum, ið eru stimbrandi fyri mín kreativitet, so nógv sum til ber. Mær dámar væl at hava tað nokk so ein falt; at fara í studio og síðan koma heim at vera saman við damuni og vin fólk um. Mær dámar ikki so væl at vera alla staðni alla tíðina. Eg trívist eitt nú ikki serliga væl at vera til stórar móttøk ur, har plátu felag ið vil hava meg at møta og práta við eina rúgvu av fólk um í tón leikavinnuni, ið eg ikki kenni, so eg á tann hátt kann at selja meg sjálvan og mín tón leik. Eg havi tað best, tá ið eg eri saman við teimum, ið kenna meg væl.

LÍVIÐ SUM SØLUVØRA

Beinir er fullvæl greiður yvir, at ikki ber til at vera partur av tónleikavinnuni og ongantíð lata seg í vinnuligu brillurnar og fyrihalda seg til handilsliga partin av vinnuni.

– Av tí at tað er plátufelagið, ið fíggjar útgávurnar og lýsingarherferðir nar hjá mær, so sigur tað seg sjálvt, at tað skulu pengar í kassan, og at plátu felagið krevur sítt vinn ingsbýti av tí, sum kemur í kassan, staðfestir Beinir.

Men sambært Beini leggur The Bank áherðslu á, at tónlistafólkini, sum felagið hevur sáttmálar við, skulu kunnu klára, at trýstið á tey verður størri samsvarandi við, at pallar nir, ið tey spæla á, verða størri.

– Fyri plátufelagið eri eg í roynd og veru ein vøra, ið skal mennast og seljast, so tí er tað eisini umráðandi fyri The Bank at ansa væl eftir mær. Afturfyri verður væntað, at eg vil arbeiða hart og vera fram søk in og grammur eftir at vinna meg fram sum tón listafólk, men at eg eisini ansi eftir mær sjálv um, soleiðis at eg menniskja liga eri nóg birg ur at klára meg í tón leika ídnaðinum.

ER DET DEN BEINIR?

Tað kemst ikki uttan um, at tað hevur gingið skjótt hjá Beini hetta seinasta árið, síðan ‚Greener‘ kom út, og hann er vorðin varpaður inn í tilvitskuna hjá dønum gjøgnum stóru donsku miðlarnar.

Spurningurin er so, um tað hevur gingið ov skjótt? Er Beinir nú vorðin so kendur, at hann ikki kann ferðast frítt runt í Keypmanna havn?

National Gallery of the Faroe Islands

ULLVØRUHÚSIÐ

Tórshavn’s most charming design shop.

Knitwear by Faroese Fashion Brands: Shisa Brand and Steinum.

While on board, learn more about Faroese wool, sheep and knitting in the film ‘The Wool Islands’, featuring our shop and brands.

Niels Finsensgøta 27 Tórshavn

IG / FB: ullvoruhusid ullvoruhusid.com

– Noy, eg fái frið, er stutta og sera eysturoyska svarið frá Beini, hóast hann ásannar, at tað kemur fyri, at hann verður kendur aftur í danska høvuðsstaðnum.

– Herfyri fór eg at geva blóð saman við einum vin manni. Tá ið eg kom niður í undirgrundsbreytina, rópti onkur eftir mær, at ‚jeg elsker din musik‘. Eg takkaði so miri liga fyri, áðrenn vit fóru víðari. Tá eg so legði meg á bríkina at geva blóð, so spurdi kvinnan, ið arbeiddi í blóðbanka num, um mítt fulla navn. ‚Beinir Troest Rasmussen,‘ svaraði eg. ‚Er det den Beinir?‘ spurdi hon, og so vísti tað seg, at hon hevði verið til konsert hjá mær, so har fór tað totalt í sjálvsving, greiðir Beinir læandi frá.

SÆR UPP TIL EIVØR

Beint nú løðir Beinir upp til at taka næsta fetið á sínari ferð upp á altjóða popptindarnar. Tað mest natúrliga fetið er at fáa fótafesti í Týsklandi, heldur hann. Týskland er grannaland hjá Danmark, men Týskland er eisini størsti tónleikamarknaður í Evropa. Hareftir kann mann kanska byrja at hyggja yvir um hav móti USA.

– Eg royni at taka ein dag í senn og ikki leypa framav, hóast eg eri fram søk in og havi stór mál. Um viðgongd in er tað, ið fyllir mest í høvdinum á mær, so vænti eg ikki, at eg skrivi bestu sang ir nar. Eg má fyrst og fremst hugsavna meg um at skriva góðar sangir og skapa góðan tónleik, tí uttan góðar sang ir og góðan tónleik komi eg ongan veg.

Beinir lýsir sín tónleik sum popptón leik við rótum í singer/songwriter- og fólkatón leik inum. Hann verður glaður, tá ið hann fær at vita, at hann longu nú hevur eitt

rætti liga eyðkent tón listarligt úttrykk. Hinvegin heldur hann ikki sjálvur, at hann er komin á mál í so máta.

– Eg síggi tónleik og sangskriving sum eina ferð, har tú mást ferðast og leita eina góða løtu, áðrenn tú finnur títt egna út trykk og stað at standa á tón listarliga. Eivør er eitt tón lista fólk, ið eg síggi nógv upp til. Eivør hevur roynt allar møgu ligar tón listarligar vegir á sínari yrkisleið, áðrenn hon nú er lend eitt stað, ið er hundrað prosent hennara egna, hug leiðir Beinir.

– Tá ið tú hoyrir Eivør í dag, so situr tú við einari kenslu av, at sjálvandi ljóðar Eivør, sum hon ger, og sjálvandi sær Eivør út, sum hon ger. Har er full kom in javnvág millum hennara listarliga út trykk og hennara persón mensku. Men tað hevur tikið Eivør langa tíð at koma har til, og tí kann eg ikki annað enn hava virðing fyri, tí tað er tann trúgvi og rætti veg ur in at ganga sum tón lista fólk.

SKISOFRENT AT FÁAST VIÐ TÓNLEIK

Beinir ger tó greitt, at tað skal ikki ganga alt ov long tíð, áðrenn næsta plátan kemur út. Tað ræður um at halda skapandi grýtuni á kók, sum hann tekur til.

– Tað undarliga við tónleiki er tó, at sangirnir, ið fólk nú hoyra á ‚Greener‘, umboða tónlistarliga tað, ið eg gjørdi og stóð fyri sum 21 ára gamal. Upp á tann mátan er tað eitt sindur skisofrent at fáast við tón leik, tí tað, ið tú framførir á pall inum í dag, er tónlistarliga tvey ella trý ár aftan fyri tað, ið tú ert í holt við at skapa tónlistarliga. Tað er rætti liga avbjóðandi, tí tað

er altíð freistandi at vísa tað nýggjasta, ið tú hevur gjørt, fram, tá ið tú fert á pall in, tí tað er altíð tað nýggjasta, ið tú sjálvur heldur vera tað mest spennandi.

Hóast arbeitt verður miðvíst við altjóða enska gjøgnumbrot inum hjá Beini, so hevur Beinir á ongan hátt vent tí føroyska bakið. Saman við vin monnunum Bárði Petersen og Jónasi Gaard hevur hann stovnað superbólk in Tøgn, og teir arbeiða við at geva eina plátu út við føroysk um sang um. Fyrsta stak lag ið hjá Tøgn, ‚Kamarið‘, er longu tøkt.

– Á sama hátt sum eg kenni stóran tørv á at ferðast heim til Føroya at vitja, havi eg stóran tørv á at orða meg og framføra á føroysk um. Sum føroyingur kemur tú bara nógv tættari at lív inum, um tú syng ur á føroysk um.

FAKTA:

25 ára gamli Beinir Troest Rasmussen er føddur 6. juni 2000. Hann er elstur av trimum beiggjum.

2009: Stovnar Beinir blues-orkestrið Óvita Blues Band saman við beiggja sínum Rana og besta vinmanninum, Martini Danielsen

2010: Beinir gerst limur í kenda barnabólkinum Kular Røtur

2013: Kemur útgávan ‚Kom við’ út, har serliga sangurin ‚Sápubløðran’ hittaði

2017: Verður bólkurin BEINIR stovnaður

2021: Fær Beinir sáttamála við plátufelagið The Bank Music og gevur út EP’ina ‚World Out There’. Hann flytir til Keypmannahavnar at búgva og arbeiða

2024: Útgávan ‚Greener ’ verður útgivin

Beinir hevur eisini skrivað hitt fyri onnur tónlistafólk s.s. Dopha (DK), Marionnu Winter (FO) og Swangah (FO). Og so hevur Beinir skrivað seks sangir til jólasangleikin ‚Julius í Likkudali 2’, eitt nú ‚Gran Canaria’ og ‚Føroyar, besta stað’

Beinir

Topping the charts

Many a child performer veers off course before adult stardom beckons. But Beinir Troest Rasmussen has made the transition look easy

At only 25 Beinir has just picked up two Faroese Music Awards: trackof-the-year for ‘Romeo’ from his adult debut album ‘Greener’, and act of the year.

The singer-songwriter is busy in Copenhagen, where he has signed with the established record label, The Bank. In the last year he has had several appearances on Danish TV, toured with the band Jonah Blacksmith and Stine Bramsen from Alphabeat, and is taking international strides with a short Germany tour.

Beinir has a hard time believing how well things have turned out since he packed his bags in 2021, ‘I’m from a Faroese small village where music isn’t seen as a career.’

MUSIC FOR A LIVING

The singer admits it can be hard to imagine making music for a living, it isn’t tangible, ‘You’re trying to live of something that doesn’t exist, which you have to create…’

This is a creator who thinks deeply about life.

He already lives off performing and radio royalties. In addition to his own hits, he has written big radio tracks for others. And Beinir feels privileged, because, when needed, he can do graphic design jobs his mother’s company. He did start a design degree, but music kept drawing him in.

MUSICAL KID

Beinir started playing guitar at 7. He thinks he was born with

a thirst for entertaining, as very early family videos prove.

In the Faroe Islands he became a household name with the massively popular children’s band Kular Røtur.

His parents supported him every step of the way, his father is an amateur musician himself. They helped him release his first solo album ‘Kom við’ at 13, and the single ‘Sápubløðran’ proved a hit.

Beinir is quick to rebuke any accusations that his parents pushed him, ‘If you see your child thriving with a particular interest, there is no harm in encouraging them (…) My parents’ unconditional support is the reason I’ve gotten this far.’

FROM HOBBY TO CAREER

Beinir admits it’s a challenge that music is no longer a hobby, ‘There comes a point when you have to decide, if you are interest in turning music into a job.’

Working with a record label means that profit matters. However, Beinir is very conscious of preserving his joy in creating. Part of his approach is to avoid frequent visits to the label’s office, though he stays in close contact.

He can mostly be found at a recording studio working with close creative partners.

Beinir seeks out spaces that inspire him to create, and takes time to relax his partner and friends. He admits that he doesn’t feel quite at ease at big receptions where he is meant to be selling himself.

“If you see your child thriving with a particular interest, there is no harm in encouraging them (…) My parents’ unconditional support is the reason I’ve gotten this far.”

Beinir

LOOKS UP TO EIVØR

The next step is to get a foothold in Germany. It’s the biggest music market in Europe, and a potential bridge to the US.

He tries to not let it go to its head, ‘I have to focus on writing good music, without that, I won’t be going anywhere.’

He describes his style as pop rooted in singer-songwriter and folk genres.

‘I see music as a journey, you have to travel and seek, before you find your own expression and footing. Eivør is an artist I greatly admire. She tried a ton of styles before landing in a place that is one hundred per cent her own.’ Beinir reflects.

For Beinir, Eivør has found the perfect balance between her artistic expression and her nature.

TIME WARP

Beinir’s next album is in the works, he must strike while the iron is hot.

He muses that performers play catch-up, taking the stage with what you created for your last album a couple of years ago. It’s a challenge, he is always tempted to share what he is working on the

moment, it’s what he is most excited about.

Though he is working on an English breakthrough, Beinir hasn’t turned his back on his roots. He co-founded a new Faroese band, Tøgn, ‘I need to express myself in Faroese. If you’re Faroese, you just get much closer to life when you sing in Faroese.’

“I have to focus on writing good music, without that, I won’t be going anywhere.”

Beinir

FACT SHEET:

25-year-old Beinir Troest Rasmussen was born on 6 June 2000. He is the oldest of three brothers.

2009: Beinir forms the blues band Óvita Blues Band together with his brother Rani and his best friend, Martin Danielsen.

2010: Beinir becomes a member of the well-known children's group Kular Røtur.

2013: The album ‘Kom við’ is released, with the song ‘Sápubløðran’ becoming a particular hit.

2017: Forms the band BEINIR.

2021: Beinir signs a contract with the record label The Bank Music and releases the EP ‘World Out There’. He moves to Copenhagen to live and work.

2024: ‘Greener’ is released.

New head chef. New concept. New ways to enjoy food together.

Hallartún has entered a new chapter. With a fresh culinary vision and a new head chef, we’ve transformed the dining experience into something more playful and delicious – and best of all, more social.

We now offer a wide selection of smaller dishes and snacks, giving guests the freedom to taste, explore, and share. Inspired by modern dining scenes across the world, the format invites conversation and connection.

Still craving a classic three-course? We’ve got you covered. You can still opt for a fixed menu experience or let the kitchen surprise you with a chef’s selection. For groups, our slow-cooked beef shank, served for sharing, is a new favourite.

At Hallartún, we let the ingredients lead the way — seasonal and honest. We follow taste, texture, and the joy of creating something worth sharing. Because behind every dish is our belief that great food brings people together.

Come hungry. Come curious. Come share. www.hallartun.fo

SKRIVAÐ HEVUR JÁKUP BOGI JOENSEN

MYNDIR: SÚSANNA SMITH JOHANSEN

Listin má ongantíð avmarkast

Føroysk myndlist er fyrst og fremst list og má ikki avmarkast landafrøðiliga ella í aðrar mátar. Tað heldur Solveig Hanusardóttir Olsen, sum í eitt ár hevur verið stjóri og staðið á odda fyri Listasavni Føroya. Hon leggur dent á ein nýmótans leiðslustíl, ið gevur starvsfólkunum rúmar ræsur, og so vil hon hava listina út um landið. List spílar sansirnar og letur kenslurnar sleppa til orðanna, sigur hon

List fyrst, so føroysk.

Listin stendur væl í sær sjálvari og eigur

ikki at verða avmarkað, hvørki landafrøðiliga ella í aðrar mátar.

Tað heldur Solveig Hanusardóttir Olsen, sum fyri einum ári síðani tók við sum stjóri fyri

Listasavn Føroya. Hon tók við starvinum tann 1. juli í fjør.

– Tíðarskeiðið hevur verið avbjóðandi og stundum strævið, men ongantíð keðiligt, sigur hon.

Listasavnið er í eini byltingartíð, tí stór um- og útbygging stendur fyri framman í heyst, og stjórin ásannar, at fyrireikandi arbeiðið fer við nógvari tíð og orku.

Solveig Hanusardóttir Olsen er fyrsti føroyingur at stjórna Listasavni Føroya í meiri enn eitt áratíggju. Allir teir seinastu stjórarnir hava verið danir.

– Ja, tað havi eg hugsað um, og eg eri sjálvsagt errin og fegin um møguleikan, og at valið fall á meg, sigur hon.

Hon vísir á, at stýrið, sum sat fyri Listasavn Føroya, tá ið nýggjur stjóri skuldi setast, ásannaði, at fleiri føroyingar hava útbúgvingar, førleikar og royndir at taka við týðandi starvinum. Men eisini dirvi og áræði.

Solveig Hanusardóttir Olsen er útbúgvin cand. mag í religiónssøgu av lærda háskúlanum í Keypmannahavn og master í listasøgu av lærdum háskúla í Onglandi. Hon hevur eisini tikið leiðsluútbúgving og hjánám í føroyskum. Haraftrat hevur hon fjølbroyttar starvsroyndir. Hon hevur undirvíst í myndlist og í lærugreinini lívsáskoðan, siðalæra og vísindaástøði á Námsvísindadeildini á Fróðskaparsetri Føroya, og so hevur hon í meiri enn tíggju ár starvast á sama stovni, hon nú stendur á odda fyri, bæði í føstum starvi og í tíðarskeiðum við leysari tilknýti.

Hon er tí væl brynjað til starvið og kennir Listasavnið sum sín egna lumma.

LIST ER LIST

Tað hevur stundum verið sagt um Listasavn Føroya, at savnið er háborgin og flaggskipið í føroyskari list.

Men hvat er føroyskt list? Og hevur tað týdning at tosa um føroyska list?

– Stundum havi eg hug at strika heitið føroysk list og bara kalla tað fyri list, tí listin, serliga samtíðarlistin, stendur væl í sær sjálvari og peikar í ymsar ættir. Listin eigur ikki at verða avmarkað, hvørki landafrøðiliga ella í aðrar mátar. Tí eiga vit at hugsa okkum gjølla um, tá ið vit kalla listina føroyska burturav. Tað kann vera gagnligt á framsýningum uttanlands at upplýsa, at talan er um føroysk listafólk, tí tað kann vekja ávísan áhuga. Men listin í sær sjálvari er ikki staðbundin. Hon er fyrst og fremst list, sigur Solveig Hanusardóttir Olsen og bjóðar hugtøkunum av. Hon leggur tó dent á, at Listasavn Føroya í ógvuliga stóran mun sigur søguna um nettupp ta føroysku myndlistina og um føroyska samfelagið fyrr og nú. Og tað er kanska ein meiri samansett søga, enn vit geva okkum far um, tí ávirkanin úr øðrum londum, serliga úr Danmark, speglast og sæst aftur, tí fleiri av mætu listafólkunum hava útbúgvið seg á danska kunstakademiinum.

– Hví kom Ingálvur av Reyni heim aftur til Føroya og Mikines ikki? Og hví málar Ruth Smith eitt danskt motiv í 1938 og verður ikki minni føroyingur av teirri orsøk, spyr Solveig retoriskt og peikar upp á litfagra málningin, sum avmyndar umhvørvið og húsini í Keypmannahavn síðst í tríatiárunum.

– Ofta haldi eg, at myndlistin verður gjørd einfaldari, enn hon í veruleikanum er. Tað kann tykjast, sum hava vit lyndi til at kóka myndir og málningar niður til motivini. Til tað, sum vit síggja við berum eygum, men gloyma, at fyri listafólkið

„Stundum havi eg hug at strika heitið føroysk list og bara kalla tað fyri list, tí listin, serliga samtíðarlistin, stendur væl í sær sjálvari og peikar í ymsar ættir.“

Solveig Hanusardóttir Olsen

hevur staðsetingin kanska ikki verið tað berandi og avgerandi. Kanska hevur listafólkið heilt aðrar tankar og hugsanir við verkinum og møguliga lagt dentin á eitt nú litir og kompositión, sigur hon.

Á JØVNUM FØTI

Við fyrsta eygnabrá kann tað tykjast, sum hevur Listasavn Føroya fingið ein nýmótans og modernaðan stjóra.

Men hvussu vil Solveig Hanusardóttir Olsen sjálv lýsa seg sum stjóra, og hvat leggur hon dent á í starvinum?

– Mær dámar væl ein flatan struktur, tó at stjórin hevur evstu ábyrgd av rakstrinum. Mín fatan byggir á ta hugsjón, at starvsfólkini eru á jøvnum føti, men hava ábyrgd av hvør sínum øki og lyfta uppgávuna. Afturfyri hava starvsfólkini rúmar ræsur og ógvuliga vítt frælsi og góðar møguleikar til at útinna sítt starv og fáa síni ynski uppfylt innan fyri fíggjarkarmarnar. Tað er ein fragd at hava starvsfólk aftrat sær, sum eru so full í góðum hugskotum, sigur hon. Í løtuni eru fimm fólk í føstum starvi á Listasavni Føroya. Onnur starvsfólk, eitt nú í móttøkuni og rundvísarar á savninum, eru leysliga knýtt at stovninum, so samlaða starvsfólkatalið táttar upp ímóti teimum 20.

Felags fyri starvsfólkini í føstum starvi er, at tey eru øll í aldursbólkinum millum 30 og 45 ár. Tað merkir, at fleiri teirra eiga smá børn og skulu fáa dagin sum barnafamilja at hanga saman. Tí hevur tað stóran týdning fyri stjóran, at starvsfólkini kenna á sær, at javnvág er millum arbeiði og frítíð.

Sjálv eigur Solveig Hanusardóttir Olsen tveir dreingir saman við manninum. Teir eru seks og trý ára gamlir.

– Tað hevur nógv at siga fyri trivnaðin hjá starvsfólkunum, at tað er ein hóskandi javnvág, og eg haldi, at vit duga væl at geva hvørjum øðrum rúmd og ræsur, sigur hon.

Hon vísir á, at Listasavnið er eitt ógvuliga spennandi og áhugavert arbeiðspláss. Men arbeiðsbyrðan kann vera skiftandi og arbeiðstíðin stundum út á kvøldarnar, serliga fram til ymsu framsýningarnar, og tá er nógv at gera.

Solveig Hanusardótir Olsen sigur, at hon trívist ógvuliga væl í starvinum sum stjóri. Men hon ásannar, at ábyrgdin er stór, tí stjórin umboðar stovnin og er andlitið úteftir.

LIST LETUR HEIMAR UPP

Listasavn Føroya er limur í altjóða felagsskapinum ICOM, sum er stytting fyri International Council of Museums. Listasavnið skal tí liva upp til somu altjóða krøv, sum sett verða øðrum listasøvnum av sama slagi.

Tað er tí ein ógvuliga stór uppgáva, sum hvílir á savni og stjóra, og virksemið byggir á fimm grundsúlur. Listasavnið skal vera savnandi og savna og keypa list at sýna fram. Savnið skal varðveita list og tryggja, at verkini eru í góðum standi. Savnið hevur skyldu til at skráseta list, bæði ta list, sum er á savninum, og eisini list, sum er í bygningum hjá tí almenna og hjá privatum og verður hildin at hava serligan týdning og serligt virði. Savnið skal granska og skipa gransking í myndlist, og savnið skal miðla listina til almenningin, so listin verður lættari atkomulig. Tað kann til dømis gerast við framsýningum, men Listasavnið kann eisini skipa fyri ymsum tiltøkum. Og tað hevur nýggi stjórin lagt stóran dent á. Til dømis við serframsýningum, rundvísingum, fyrilestrum og listafólkapráti.

– Tað eru bara hugflogið og fíggjarkarmarnir, sum seta mørk fyri, hvat vit kunnu og ikki, sigur hon.

Men hvønn týdning heldur hon, at list hevur yvirhøvur?

– List hevur ómetaliga stóran týdning og letur dyr upp til aðrar heimar. List hevur týdning fyri trivnað og vælveru. Listin spílar sansirnar og letur kenslurnar sleppa til orðanna. Listin lærir at geva okkara hugsanir og meiningar til kennar og at grundgeva fyri okkara sjónarmiðum, sigur hon. Hon steðgar á eitt bil og andar djúpt, áðrenn hon heldur fram:

– Spurningurin er, um vit duga nóg væl at virðismeta listina og listafólkini, sum skapa list til okkum øll at skoða og njóta, sigur hon.

Hon vísir í sama viðfangi á, at list í stóran mun er ein fagurfrøðilig, estetisk, tilgongd til lívið og

FAKTA:

Solveig Hanusardóttir Olsen er 37 ára gomul og stjóri á Listasavni Føroya.

Hon livir saman við Knút Háberg Eysturstein, og saman eiga tey tveir synir.

Hon er útbúgvin cand.mag í religiónssøgu og master í listasøgu. Hon hevur eisini nomið sær leiðsluútbúgving og hjánám í føroyskum.

Solveig Hanusardóttir Olsen hevur verið stjóri á Listasavni Føroya í eitt ár. Hon tók við tann 1. juli í fjør. Starvið er áramálssett í fimm ár, og møguleiki er at leingi starvstíðina við trimum árum.

Listasavn Føroya varð stovnað í 1989 og er sjálvsognarstovnur. Eitt stýri mannað við fýra umboðum hevur yvirskipaðu ábyrgdina, og stjórin ábyrgd av dagliga rakstrinum.

kann leggja lunnar undir týðandi lívsroyndir og lærdóm og vitan longu frá barnsbeini.

– Barnasinnið er opið og uttan fordómar. Børn spyrja og seta spurningar og lata seg ikki avmarka av frammanundan avgjørdum hugsanum. Tí kunnu vit sum vaksin læra av og støðugt minna okkum á. Gransking vísir, at tað eru fleiri fyrimunir við at vera opin fyri listini, tí børn, sum hava listina tætt at sær, verða øðrvísi stimbrað. Tey eru meiri skapandi og hava størri sjálvsálit enn onnur. Tey hava betri orðfeingi og klára seg sum heild betur í lívinum, sigur hon.

Tí liggur eitt barnahús frammarlaga í huganum hjá stjóranum, nú Listasavnið í næstum fer undir stóru um- og útbyggingina. Eitt hús, sum er ognað børnum burturav.

– List og skapandi virksemi er ikki bara fyri ein útvaldan skara, men fyri øll, eisini fyri børnini, sigur stjórin.

LIST ÚT UM LANDIÐ

Listasavn Føroya varð stovnað í 1989 og er sjálvsognarstovnur. Staðsetingin er í hugnaliga umhvørvinum við viðarlundina í Havn.

Men Listasavnið er fyri allar Føroyar, sigur stjórin og avdúkar nýggjar ætlanir.

Listasavnið vil fegið breiða listina út um Havnina, út um landið. Tí er Listasavnið í ferð við at kanna møguleikarnar at seta eina framsýning upp í Klaksvík við einum kendum listafólki úr býnum.

Eisini Runavíkar kommuna hevur víst áhuga fyri samstarvi, og stjórin á Listasavninum fegnast um, at listin í størri mun kemur út um landið og øllum landsins borgarum til góðar og til gagns.

Tað merkir tó ikki, at virksemið á Listasavninum í Havn minkar. Tvørturímóti. Tað virksemið heldur fram ótarnað, og ætlanin er at menna savnið enn meiri. Og nógv er á skránni.

Í heyst verður farið undir arbeiðið at seta føstu framsýningina upp av nýggjum. Tað er siðvenja og púra vanligt, at nýggjur stjóri hevur framíhjárætt og í stóran mun ger av, hvat skal mynda føstu framsýningina. Soleiðis verður eisini hesa ferð, sigur Solveig Hanusardóttir Olsen, sum longu hevur gjørt sær tankar um, hvat skal við á framsýningina.

– Mín útgáva fer at lýsa kjarnuna í føroyskari myndlist og fer at hava javna umboðan millum kyn, aldursbólkar og føroysk myndlistafólk, sum hava verið virkin gjøgnum árini. Eg kenni meg trygga í mínum vali, tí eg kenni savnið og verkini so væl, sigur hon.

Hon leggur aftrat, at tað er upp til stjóran at tryggja, at verkini fáa pláss og ta rúmd, tey hava uppiborið, og koma til sín rætt. Og tað kann vera ein avbjóðing, tí tað er munur á ovurstóru málningunum hjá Tróndi Paturssyni og teimum smærru hjá Ruth Smith til dømis, tó at verkini í báðum førum og upp á hvør sín máta hava ógvuliga stórt virði.

Listasavn Føroya hevur okkurt um 35.000 vitjandi um árið. Talið hevur verið støðugt vaksandi seinastu árini, men tykist nú at hava lagt seg í fasta legu. Talan er um bæði føroyingar og útlendingar, sum vitja savnið, og tað fegnast stjórin almikið um.

– Listasavn Føroya er fyri øll, og okkara aðalmál er, at øll vitjandi skulu fáa so góða uppliving, sum yvirhøvur ber til, og kenna seg væl og at vera vælkomin, sigur Solveig Hanusardóttir Olsen.

Art should never be limited

Faroese visual art is first and foremost art and should not be limited geographically or otherwise. This is the conviction of Solveig Hanusardóttir Olsen, who was appointed Director of the National Gallery of the Faroe Islands last year

Fact sheet:

Solveig Hanusardóttir Olsen is 37 years-old and Director of the National Gallery of the Faroe Islands.

She lives with Knút Háberg Eysturstein and their two sons. She has a Cand. Mag degree in History of Religion and an MA in Art History. She also has an education in management and leadership, and has completed BA courses in Faroese language and literature.

Solveig Hanusardóttir Olsen has led the National Gallery of the Faroe Islands for one year. She started on July 1st last year. This is a five-year position, with the option to extend for another three years.

The National Gallery of the Faroe Islands was founded in 1989 and is a self-governing organisation. The Board, made up of four members, holds the overarching responsibility for the Gallery, while the Director is responsible for daily management.

S

olveig’s first year has been, ‘challenging, but never boring.’ Partly because major expansion works will begin shortly.

She is the first Faroese Director in over a decade. She has master degrees in history of religion and of art and has 10 years og experience in various positions at the Gallery. Solveig knows the place like the back of her hand.

ART IS ART

The Gallery is a flagship of Faroese art, though Solveig prefers to simply talk of art, ‘in particular contemporary art rests in itself and points in different directions.’ Terming it Faroese can benefit artists abroad, it elicits curiosity, but geography shouldn’t be a pigeonhole.

However the Gallery does tell the history of precisely Faroese art and society. A story more complex than often realised with a plethora of influences from abroad, particularly Denmark, as several renowned Faroese artists studied at the Danish Royal Academy.

It raises questions like: ‘Why did Ingálvur av Reyni return to the islands and not Mikines? Why does Ruth Smith paint a Danish motif in 1938, but not become any less Faroese?’

Solveig muses that visual art is often boiled down to the mere subject depicted, what we see, while forgetting that for the artist the location might not have mattered. Perhaps it was about colour or composition.

EQUAL FOOTING

Solveig prefers flat leadership structures, which allow the freedom to take initiative and responsibility. She praises her team for their ideas. They currently number 5 in permanent positions, and up to 20 when including guides and reception staff.

Many have young families, so the Director is keenly aware of the need for work-life balance. She has two boys aged six and three.

Flexibility matters, particularly seeing as working late and a lot is inevitable in the run up to new exhibitions.

ART OPENS THE WORLD

The Gallery is part of the International Council of Museums with its stringent standards centred on five pillars: Collecting art. Preserving art. Recording art, at the Gallery and in other ownership. Researching art. And making art accessible. This last task is about exhibiting, but Solveig emphasises that it also includes tours, talks and other events.

For her art is key to thriving, it opens the senses and teaches us to express feelings and opinions. But the question is, ‘are we good enough at appreciating art and the artists who create it?’

Art is an aesthetic approach to life, which can foster crucial experiences and learning from childhood. Solveig points to how openly children ask questions. Research has also found that children who interact with art are more creative and confident.

A children’s hub is therefore high in the Director’s priorities in this expansion process.

ART AROUND THE COUNTRY

The Gallery is located in beautiful surroundings, but Solveig emphasises that it is for the whole country.

She is exploring opportunities for off-site exhibitions, starting in Klaksvík with a local artist. It won’t lessen activities in Tórshavn, a packed agenda is in the pipeline.

The permanent exhibition will be reinstalled in autumn. It is customary for new directors to have wide discretion. Solveig aims to get to the core of Faroese visual art with equal representation of genders, ages and artists.

With her intimate knowledge of the Gallery, Solveig is secure in her choices. It is of course also up to her to ensure that the works get the space and room they merit and need, which can be a challenge considering the difference between largescale paintings, such as those by Tróndur Patursson, and smaller works, e.g. by Ruth Smith, though each in their way are incredibly valuable.

The Gallery has 35,000 visitors per year, local and international, ‘The Gallery is for everyone, our goal is that everyone feels welcome and has the best possible experience,’ the Director concludes.

FAKTA:

Jógvan ‚Egga’ Jensen

Tórshavn

Føddur 22. januar í 1944

Útbúgvin lærari

Ein av stovnarunum av Ítróttasambandinum fyri brekað

(nú Parasport Føroyar)

Formaður frá 1980 til 2021

SKRIVAÐ

HEVUR SÍMUN CHRISTIAN OLSEN MYNDIR: SÚSANNA SMITH JOHANSEN

Tað besta eg gjørdi

Í 1980 var Jógvan ‚Egga’ Jensen við til at stovna Ítróttasambandið fyri brekað, og

í góð fýra áratíggju var hann formaður í sambandinum, sum í dag eitur Parasport Føroyar. Hann legði lív og sál í arbeiðið, til hann legði frá sær fyri fýra árum síðan.

– At stovna ÍSB er tað besta, eg nakrantíð havi gjørt, sigur stovnarin

Stórur merkisdagur var fyri kortum. Á myndum á Facebook sóust føroyskir íðkarar í svørthvítum, í litum, saman, sum einstaklingar, her heima og úti í heimi á sigursskamli við heiðurmerki. 45 ár eru liðin, síðan Ítróttasambandið fyri brekað (ÍSB) – nú Parasport Føroyar – varð stovnað, og myndirnar vitna um eina óvanliga hendingaríka søgu, sum breiðir seg um allan heim. Á onkrari av myndunum sæst Jógvan ‚Egga‘ Jensen. Tú fært illa sagt Parasport uttan at nevna hann. 41 ár sum formaður gera, at havnarmaðurin og føroyskur ítróttur fyri tey, ið bera brek, hanga óloysiliga saman.

Egga Jensen er 81 ára gamal, men hann er framvegis virkin og av tí sama eisini væl fyri. Hann spælir bæði flogbólt og tennis, og so gongur hann nógvar túrar eisini. Egga Jensen veit, hvussu góður og týðandi ítróttur er fyri sál og sinn, og tað var millum annað tí, hann stovnaði ÍSB saman við øðrum fyri nærum hálvari øld síðan.

– Tað er tað besta, sum eg nakrantíð havi gjørt.

Tað er sikkurt, staðfestir Egga Jensen.

ÍBLÁSTUR ÚR NORRA

Søgan um Egga Jensen og Parasport byrjar síðst í sjeytiárunum. Havnarmaðurin fer á skeið í sam-

bandi við læraraútbúgvingina og vitjar norsku heilsumiðstøðina Beitostølen, sum bjóðar tilboð til fólk, sum bera brek. Árið eftir – tíðliga í 1980 – fer hann skíðferð til sama stað við einum flokki á læraraskúlanum og verður av álvara hugtikin av arbeiðnum, sum verður gjørt á miðstøðini. Hann setir sær fyri at skipa eitt føroyskt samband, sum bjóðar ítróttatilboð til tey, sum bera brek, og longu 10. apríl er stovnandi aðalfundur í samráði við Ítróttasamband Føroya. Fyri ÍSF møtir Jógvan Arge, forseti, og skrivarin Hans Petur Joensen, og aftur at sær hevur Egga Jensen eisini Eyðdis Eidesgaard og Jón á Steig. Hesi trý sita í fyrstu nevndini hjá ÍSB.

– Tað varð skjótt og væl avgreitt. Vit høvdu gjørt uppskot til lógina frammanundan, og tað fóru vit ígjøgnum á fundinum, og so vóru vit sersamband undir ÍSF, greiðir Egga Jensen frá. Fyrstu tíðina virkaði ÍSB bæði sum sersamband og ítróttafelag, tí tað gekk heldur striltið at fáa longu virkandi feløg og sambond at vera við. Ítróttatilboð vórðu bjóðað út í samstarvi við kvøldskúlaskipanina í Havn, og byrjað varð við svimjing í Eysturskúlanum. Hetta hevði kortini sínar avbjóðingar.

– Atkomumøguleikarnir vóru ómøguligir, men vit fingu gjørt eina gøtu, so vit sluppu oman ígjøgnum aftanfyri við einum koyristóli. Sam-

felagið var ikki útbygt til at taka ímóti koyristólum tá, greiðir Egga Jensen frá.

Aftur at svimjing hevði ÍSB fimleik, borðtennis, boccia og ymisk bóltspøl á læraraskúlanum, og Egga Jensen heitti á næmingar á læraraskúlanum, at hjálpa til sum sjálvbodnir venjarar.

– Hugsanin var, at teir lærararnir komu runt í Føroyum, og at teir tí kundu byrja við ítrótti fyri tey, ið bóru brek, um tey kendu eitt sindur til tað frammanundan.

Tað riggaði væl, og nøkur sluppu á skeið og líknandi, sigur stovnarin.

IKKI EISINI TÚ, EGGA!

Eitt ítróttasamband uttan íðkarar er ikki nógv vert, og av tí, at hetta var nýtt, mátti ÍSB út at leita eftir teimum, sum kundu fáa gleði av nýggju tilboðunum.

– Eg minnist, at eg var úti á skúlanum á Trøðni og greiddi frá, hvat hetta snúði seg um. Fleiri vístu áhuga, men so var tað ein av lærarunum har, sum eg ikki gloymi aftur, ið sigur við meg: ‚Egga, far tú ikki eisini og skuffa tey við einum sovorðnum tiltaki.‘ Eg hugsaði við mær tá, at hetta skuldi aldrin miseydnast. Tað skuldi fremjast, minnist Egga Jensen, sum hevði sínar egnu orsøkir til at treiskast.

– Og sjálvur eigi eg eina systur, sum er menningartarnað, og hon plagdi at vera uppií, tá ið vit spældu fótbólt og hevði áhuga fyri ítrótti. Sjálvur havi eg verið í ítrótti, síðan eg fór til gongu og havi havt øgiliga nógvar góðar upplivingar. Tí vildi eg fegin, at hesin bólkurin fekk tær somu upplivingarnar ígjøgnum ítróttin, sigur Egga Jensen. So líðandi løgdust íðkarar afturat, og samstundis arbeiddi ÍSB við atkomumøguleikum í almennum bygningum o.ø. 1981 var altjóða ár teirra, ið bera brek, hjá ST, og Meginfelag teirra brekaðu – nú MEGD – varð sett á stovn. Sum heild vórðu stór tøk tikin, men tað vóru treisku tøkini í svimjihyljum, sum skaptu heilt stóru yvirskriftirnar næstu áratíggjuni.

MILLUM HEIMSINS BESTU

Í desember í 1982 varð svimjihøllin í Havn tikin í nýtslu, og saman við ÍSB legði hon lunnar undir sanna gulløld hjá Føroyum í altjóða ítrótti.

– Hon var eitt veldigt framstig, sigur Egga Jensen.

Sum smádrongur var Egga Jensen ofta og ferðaðist á Sandi, og ta einu ferðina var borðtenniskapping ímillum TBF á Tvøroyri og Sand. Hetta var fyrsta borðtenniskapping yvirhøvur millum tvær føroyskar bygdir, men tað var ikki bara tað, sum hugtók. Á heimaliðnum spældi mammubeiggin, sum hevði havt polio sum smádrongur og tí ikki fekk brúkt annan armin.

ÍSB var frá byrjan farið undir at fáa altjóða limaskap. Fyrst norðurlendskan og síðani hjá ‚ International Sports Organisation for Disabled‘, sum seinni varð umskipað til IPC, International Paralympic Committee. Føroysku svimjararnir fóru saman við venjarunum Akseli Haraldsen og Oluffu á Høvdanum av álvara undir dygdargóða venjing, og skjótt stóðu føroyingar á altjóða sigursskamlunum í alskyns kappingum kring heimin.

„Hetta hevur givið mær øgiliga nógvar

upplivingar. Nógv vinfólk, bæði her heima og eisini uttanlands. Vinir fyri lívið.“

Jógvan ‚Egga’ Jensen

– Svimjing er ein góð ítróttagrein til tey, sum bera brek. Hon er løtt at skipa fyri, og harumframt fingu vit sera góðar venjarar, sigur Egga Jensen. Føroyar vóru við á sínum fyrstu Paralympisku leikum í New York í 1984. Har eydnaðist ikki at vinna heiðursmerki, men ein av føroysku íðkarunum Ólavur Kongsbak fekk eina uppliving fyri lívið, fortelur Egga Jensen.

– Ein kemur til mín beint áðrenn setanina og sigur, at Føroyar eru minsta landið við fægst luttakarum á leikunum. Hann spyr so, um vit ikki eiga ein íðkara, sum kann svørja olympiska eiðin vegna ítróttafólkini saman við gitna Bob Beamon, sum tá átti heimsmetið í longdarlopi. Ólavur sigur so beinanvegin, at tað vildi hann

fegin, tí hann visti, at hann slapp at heilsa upp á amerikanska forsetan Ronald Reagan, minnist Egga Jensen.

Katrin Johansen (nú Dagbjartsdóttir, blaðm.) vann fyrsta føroyska gullmerkið í altjóða kapping í norðurlandameistarakappingini í Finnlandi í 1985, Christina Næss (nú Johannessen, blaðm.) gjørdist fyrsti føroyski heimsmeistarin, tá ið hon vann 50 metra frí í Gøteborg í 1986, og bert lítla løtu seinni endurtók Katrin Johansen bragdið í 100 metra rygg.

Tvey ár seinni gjørdu tær báðar aftur vart við seg saman við Tóru við Keldu og Jóhan Samuelsen, tá ið Paralympisku leikirnir vóru í Seoul í Suðurkorea. Samfullir 21 føroyingar vóru við í ferðalagnum og sóu fyrstu PL-heiðursmerkini koma til høldar.

Fyri Egga Jensen kom ein av heilt stóru løtunum í heimsmeistarakappingini á Malta í 1994, tá ið tveir føroyingar stóðu á sigurspallinum í senn.

– Tað er fyrsta og einasta ferðin, at tvey føroysk fløgg hava veittrað eftir somu kapping. Katrin Johansen vann gull, og Ester Høj svam seg til bronsu í 100 metra bringusvimjing, greiðir Egga Jensen errin frá.

Um aldarskiftið svam eitt nýtt stjørnuskot seg upp á paralympiska heiðursskammilin. Føroyingar vóru ikki meir enn vaknaðir, tá ið tað frættist, at 14 ára gamla Heidi Andreasen av Eiði hevði vunnið silvur í 400 metra frí á leikunum í Sydney. Katrin Johansen var nú farin úr hylinum og stóð í staðin á hyljarkantinum sum venjari hjá blaðungu eiðisgentuni. Heidi Andreasen helt fram við at svimja næstu árini, og tað eydnaðist so mikið væl, at hon í 2002 var í uppskoti til Laureus World Sport Awards – heiðurin sum ársins ítróttafólk við breki í heiminum. Hon vann ikki ta ferðina í Monaco, men árini eftir helt hon fram við frálíkum avrikum í stórum altjóða kappingunum. Við henni endaði føroyska gulløldin, men kortini hevur Merkið verið umboðað á hvørjum paraleikum uttan teimum seinastu í París í fjør.

TAKKAÐI EKKALEYSUR FYRI SEG

Fyrstu 20 árini varð ÍSB í stóran mun rikið við sjálvbodnum arbeiði, og hetta var tungt hjá nevndini havandi í huga nógva virksemið.

– Fíggjarliga var tað vánaligt. Har vóru eingir pengar, sigur Egga Jensen, men um aldarskiftið fekk sambandið játtan á fíggjarlógini markað til ítróttaráðgeva, og fyrsti ráðgevin gjørdist Hans Hansen (nú Harryson, blaðm.) Ráðgevin hevur síðan tikið sær av dagliga virkseminum í sambandinum, millum annað teimum kappingum, sum eru í Føroyum.

– Tað hjálpti heilt ónatúrliga væl upp á støðuna, staðfestir Egga Jensen, sum saman við Jón á Steig og Jóhan Samuelsen mannaði nevndina mestsum øll árini.

– Jóhan sat jú í koyristóli, og hann kendi allar avbjóðingarnar, sum vóru, upp á egnan kropp, sigur Egga Jensen.

81 ára gamli havnarmaðurin heldur, at arbeiðið hjá ÍSB, sum í 2017 fekk navnið Parasport Føroyar, sum heild hevur gingið væl, og at tilboðini til paraíðkarar í dag eru bæði góð og støðug.

Lærarin á Trøðni hevði einki at óttast á sinni, vísti tað seg, og tá ið Egga Jensen valdi at takka fyri seg fyri fýra árum síðan, gjørdi hann tað ekkaleysur.

– Eg haldi, at framtíðin hjá sambandinum sær bjørt út, sigur hann. Petur Elias Petersen loysti av sum formaður, og dagligu gongdini hevur ítróttaráðgevin Tróndur Ravnsfjall tikið sær av í fleiri ár. Báðir fáa teir bestu viðmæli frá Egga Jensen, sum kortini ynskir sær feløg sunnanfyri og í Norðoyggjum.

– Parasport er í góðum hondum, sigur havnarmaðurin, sum í sambandi við 40 ára stovningardagin hjá Parasport Føroyar fekk heiðurskrossin frá Ítróttarsambandi Føroyar – hægsta viðurkenning, sum ÍSF letur. At Egga Jensen hevur fingið so ógvuliga nógv meir afturat øll árini, leggur hann áherðslu á.

– Hetta hevur givið mær øgiliga nógvar upplivingar. Nógv vinfólk, bæði her heima og eisini uttanlands. Vinir fyri lívið. Eg gleðist eisini, hvørja ferð eg síggi, at íðkararnir fara út at kappast, og at eg havi verið ein partur av tí, sum gevur teimum møguleikan.

Tóra um Egga: Ein visionerur

Fyri fimm árum síðan fekk Egga Jensen heiðurskrossin frá Ítróttarsambandi Føroyar í sambandi við 40 ára stovningardagin hjá ÍSB, sum nú eitur Parasport Føroyar. Hetta er hægsta viðurkenning, tú kanst fáa frá Ítróttasambandi Føroya. Fyrrverandi stórsvimjarin

Tóra við Keldu, sum tá var forkvinna í MEGD, segði soleiðis við Kringvarp Føroya um Egga Jensen.

– Egga er vinaligur. Hann er orkufullur, hann hevur visiónir, og hann er øgiliga miðvísur. Tá ið hann setir sær okkurt fyri, dugir hann øgiliga væl at fara eftir tí. Hann er ikki skjótur at missa mótið og kanska akkurát ein týpa til hetta visionera abeiðið, sum hann hevur gjørt nú í 40 ár. At hann hevur víst leiðina hjá okkum, sum bera brek, til eitt virkið lív, sum vit vita hevur so stóran týdning til gerandisgóðsku og tað at vera eitt heilt menniskja. At vit eru virkin, og at vit eru við. Egga hevur verið tann rætti maðurin til akkurát hetta.

Faroe Law provides legal assistance to business enterprises with an emphasis on the commercial, practical and pragmatic objectives of the client.

Our areas of practice include:

■ Mergers and acquisitions

■ Company law

■ Project development and financing

■ Restructuring and insolvency law

■ Building and construction law

■ Banking and financing law

■ Oil and gas law

■ Maritime law

■ Tax law

■ International contracts

Faroe Law is an independent Faroese Law Firm. We are result oriented and provide a personal tailored service to our clients.

FAROE LAW Sp/f Magnus Heinasonar gøta 10 · Postbox 158 · FO-100 Tórshavn · Faroe Islands Tel. (+298) 66 99 00 · faroelaw@faroelaw.fo · www.faroelaw.fo

My finest achievement

In 1980 Jógvan ‘Egga’ Jensen co-founded Parasport Faroe Islands, which he chaired for four decades. He retired four years ago, but, for him, it remains his finest achievement

At 81 Jógvan ‘Egga’ Jensen is a keen tennis and volleyball player. He knows the importance of sports for soul and mind. The tale began in the late 1970s.

As part of his teacher training, Egga visited the Norwegian health and sports centre ‚Beitostølen‘, which offers adapted sports.

The experience left Egga determined to set up a Faroese organisation to offer sports for persons with disabilities. He got the Faroese Confederation of Sports onboard and the first board of Parasport Faroe Islands (ÍSB in Faroese) was set up with Egga Jensen, Eyðdis Eidesgaard and Jón á Steig.

Initially ÍSB functioned as a federation and a club, it wasn’t easy to get existing clubs involved. ÍSB started with swimming, but access quickly proved an issue and the federation found itself building paths. ‘Society wasn’t equipped for wheelchairs back then,’ Egga explains.

They quickly added gymnastics, table tennis, boccia and ball games at the teacher training college and Egga called on trainee teachers to help out as coaches, ‘The thinking was that teachers would be working around the Faroe Islands and that they could start up sports for people with disabilities, if they were familiar with the concept. It worked.’

NOT YOU TOO EGGA!

Of course, the federation first and foremost needed athletes. One place to find them was the special education schools. Egga vividly recalls an early warning from a teacher during a recruitment visit, ‘Egga, don’t you go offering and disappointing them too.’ He decided on the spot that failure wasn’t an option.

The pioneer had his personal reasons to persevere. One of his uncles was a keen table tennis player, even though he lost the use of one arm to childhood polio.

Egga also has a sister with developmental disability and recalls how she always loved joining in with the football.

GOLDEN AGE

Tórshavn’s swimming pool opened in 1982 and along with ÍSB it laid the foundation for a golden age in Faroese international sports.

ÍSB sought international affiliations from the outset. It enabled Faroese swimmers to access

international contests and coaches Aksel Haraldsen and Oluffa á Høvdanum soon had their swimmers up on medal podiums.

At the Faroe Islands’ first Paralympics, New York 1984, Egga was approached just before the opening. He was asked if a Faroese athlete would take the Olympic oath alongside longjump legend Bob Beamon. Ólavur Kongsbak immediately accepted, he knew he would also get to meet President Reagan.

Katrin Johansen (now Dagbjartsdóttir) won the first Faroese international gold at the Nordic Championships in Finland 1985. And in 1986 in Gothenburg Christina Næss (now Johannessen.) became the first Faroese world-record-holder with her 50 m freestyle, followed by a 100 m backstroke world record by Katrin Johansen.

Two years later in Seoul the Faroe Islands secured its first olympic medals.

The brightest star at the turn of the millenium was 14-year-old Heidi Andreasen, who took silver in 400 m freestyle in Sydney. She went from strength to strength and was nominated to the Laureus World Sports Awards in 2002.

STEPPED DOWN WITH OPTIMISM

Initially ÍSB relied solely on volunteers. It was tough. However, around 2000 government funding enabled the federation to hire a an administrator. It was a major step forward. When Egga retired he did so with peace of mind. Today’s conditions for Faroese parasport athletes are robust. It turned out that teacher needed’t have worried all those year’s ago.

Egga was awarded a medal of honour from the Faroese Confederation of Sports, its highest accolade. But he always emphasises that he received much more than he gave, ‘I’ve had so many wonderful experiences. Friends too. Home and abroad. Friends for life. And when I see Faroese athletes compete, I take joy in knowing that I played my part.’

FACTSHEET:

Jógvan 'Egga' Jensen Tórshavn

Born on January 22nd 1944

Profession: school teacher

Co-founder of Parasport Faroe Islands Chair from 1980 to 2021

Elinborg Lützen

SKRIVAÐ HEVUR ANNA MARIA DAM ZISKA

Elinborg Lützen:

Ein meistari í svørtum og hvítum

Elinborg Lützen hevur vunnið sær óvikandi pláss í føroysku listastovuni, og leingi var hon einasti grafikarin í Føroyum. Men hvør var Elinborg, og hvønn týdning hevur hon havt fyri føroyska listasøgu?

Í Atlantic Review eru vit farin undir greinarøð um listafólkini, ið flogfør og tyrlur okkara eru uppkallað eftir. Sætta og seinasta greinin í røðini snýr seg um

listakvinnuna Elinborg Lützen

Elinborg Lützen (1919–1995) var fyrsti og leingi einasti grafikari í Føroyum. Hon var fødd í Klaksvík í 1919 og flutti til Keypmannahavnar sum 18 ára gomul. Hon var í árunum 1937–40 næmingur á Tegne- og Kunstindustriskolen for Kvinder í Keypmannahavn – ein skúli, sum hevði til endamáls at betra um møguleikarnar hjá kvinnum at fáa akademiska upplæring í mynd list og handverki. Eins og nógvir aðrir føroy ingar búði Elinborg Lützen í Danmark, tá ið Dan mark varð hertikið undir 2. veraldarbardaga, og tí hevði hon ikki møguleika at koma aftur til Føroya hetta tíðarskeiðið. Tað var eisini um hetta mundið, at hon gjørdist par við listamálaran Sámal Joensen-Mikines (1906–1979), sum hon var gift við í árunum 1941–53. Hóast Lützen fór undir lista liga arbeiði sítt tíðliga, var tað ikki fyrr enn 20 ár seinni, at hon fór at arbeiða mið víst við tí miðlinum, sum hon er best kend fyri í dag. Hon royndi seg við vatn lit-

um, olju máling og tussj, men tað var grafikkur in – serliga linoliumsprentið – sum gjørd ist hennara høvuðsmiðil. Í 1957–58 gekk hon á Kunst håndverksskolen í Bergen í Noregi, har viðurkendi grafik ar in Povl Christensen undirvísti henni, og eftir hetta fór Elinborg at arbeiða við linoleumsprenti mestsum burturav.

Elinborg Lützen var á lívsævi síni við á fram sýn ing um kring allan heim í londum sum Italia, Ukraina, Skotlandi og USA umframt í

Norðurlondum. Í dag telist hon millum mest virdu føroysku listafólkini, og verkini hjá henni hava vunn ið sær óvikandi pláss í føroysku lista søguni. Men hvør var henda evnaríka listakvinnan, og hvat eyðkennir hennara list? Listamaður in Edward Fuglø (f. 1965) minnist væl Elinborg frá barna árum sínum í Klaksvík, har hon hevði stóra og varandi ávirkan á smádrongin. Eg havi fingið orðið á Edward um Elinborg Lützen, hennara list, og hvussu hon hevur givið honum íblástur í hansara egna listaliga yrki.

IKKI SUM HINAR KLAKSVÍKSKONURNAR

– Eg minnist, at hon var slett ikki sum hinar klaksvíkskonur nar, er tað fyrsta, Edward sigur, tá ið hann verður spurdur, hvussu hann minnist Elinborg Lützen: – Hon var serstøk – eitt sindur mystisk – og so var hon ein flott dama við hesum eyðkenda, upp setta hár inum. Hon var ein, sum eg ordiliga hugdi at, tá ið hon kom gangandi, tí hon líktist burt ur úr fjøld ini. Við tíðini fann eg so spakuliga út av, at hon gjørdi list. Eg hevði trý ‚listasøvn‘, tá ið eg var yngri. Tey vóru Christianskirkjan, bank in, har list eftir Fridu Zachariassen hekk, og so apotek ið, sum Elinborg hevði list prýtt við einum oljumáln ingi við myndevni úr Sjúrðarkvæðu num. Eg minn ist, hvussu eg stóð rúnabundin og hugdi at hesum verku num sum smádrong ur. Seinni las eg ævintýr ini, sum Heðin Brú hevði um sett, og fann út av, at tað var Elinborg, sum hevði myndprýtt bøk ur nar. So Elinborg bleiv bara størri og størri í mínum huga heimi, for telur Edward.

HUGTIKIN AV ELINBORG FRÁ BARNSBEINI

Tá ið hann var sjey ára gamal, fluttu Edward og familjan í eini hús úti í Grótinum, beint oman fyri Faktorshúsini, har Elinborg búði. Hesa tíðina gekk smádrong ur in fram við bústaðinum hjá Elinborg hvønn dag og lúrdi inn gjøg num vindeyguni við vón um at síggja hana har. Longu tá var Edward hugtikin av lista kvinnuni, sum var ‚ein einari‘, sum hann tekur til:

– Tá ið eg sá Elinborg úti í býnum, var hon altíð einsa møll og fylgdist aldrin við nøkrum. Eg minn ist, at eg spurdi mammu, um Elinborg hevði nakran mann. Mamma fortaldi mær, at tað hevði hon ikki, og at hon átti heldur eingi børn. Hetta hevur helst verið aftaná, at hon og Mikines fóru hvørt til sítt. Eg minnist, at eg hugsaði ‚er hon so púra einsa møll?‘, tí longu sum barn havi eg vitað, at tað fór eg eisini at vera. Av natúr dámar mær væl at vera einsa mallur og trív ist í mínum egna sel skapi. So eg kundi spegla meg í henni á onkran hátt, tá ið eg var lítil.

Ein avgerandi løta, sum Edward minn ist væl, var á vetri, tá ið hann um fimm ára aldur fyrstu ferð eygleiddi Elinborg pynta eitt handilsvindeyga til jóla:

– Tá ið eg var lítil, var Klaksvík ein ógvuliga lívlig ur býur um dagin – ein ídnaðarbýur, ið altíð var fullur av lastbilum og ferðslu annars. Í hesum meldri num og í váta kava ein dagin í november skuldi mamma mín inn í

‚maga sengið‘ hjá Kjølbro, stóra klædna handil in, har bóka savn ið er í dag. Tá síggi eg í skýming ini

Elinborg í handilsglugga num við knappa nálum í munn inum, í nylon sokk um og skóleys, gangandi í vindeyga num. Hon pyntaði vindeygað til jóla.

Tað var heilt undranar vert; hvørt ting, handklæði og silkiturri klæði, varð hongt upp við fleiri nylontráum, so tað sveimaði sum eitt Aladdins teppi. Kjólar, hattar og annað, sum mann kundi keypa til jóla, og so hetta flotta, gamla jólapyntið, sum hoyrdi tíðini til – alt hekk líka sum í vektloysi. Hon hevði ótrúliga gott eyga fyri øllum smá lut um.

Edward Fuglø. Mynd: Klara Jacobsen

Hetta at hyggja at, meðan Elinborg pyntaði jóla gluggar nar í handlinum, gjørdist aftur vendandi hjá Edwardi, sum ár eftir ár kom aftur at hyggja, meðan hon gjørdi gluggar nar klárar til jóla. Hetta hevur óivað havt stóra ávirkan á hann, ásannar lista maður in, sum eisini sjálvur hevur fing ist nógv við at gera pall mynd ir til leik ir. Mong ár seinni, sum 25 ára gamal, meðan Edward var heima í summar frí frá lestri num í Keypmanna havn, tók hann dik á seg og fór at vitja Elinborg, sum tá var flutt til Havnar og búði í Gundadali, greiðir hann frá: – ‚Minnist tú ikki ein lítlan drong, sum plagdi at hyggja at, meðan tú pyntaði handilsvindeyguni?‘, spurdi eg. Hon smíltist og svaraði, at tað helt hon ikki. Vit fingu okkum eitt longri prát um list, bók ment ir, um tað at illustrera og um Klaksvík. Hon hevði ongar av sínum egnu myndum hangandi uppi, og eg upplivdi hana sum sera sjálvkritiska – og eisini kritiska ímóti øðrum lista fólkum. Eg eri errin og glaður um at hava kent hana og fingið nøkur prát við hana gjøgnum ár ini, leggur Edward afturat.

GANDAKEND LINOLIUMSPRENT

Linoliumsprent, sum var høvuðsmiðilin í listaliga yrki num hjá Elinborg, er ein teknikkur, har arbeitt verður við einari linoliumsplátu, sum skorið verður í. Linoliumsprent eru tað, sum verður rópt háprent. Tað vil siga, at tann partur in av plátuni, sum er hægri og ikki er út skorin, er tað, sum verður prentað á pappírið. Tá ið plátan er liðugt útskorin, og myndevnið er liðugt skapað, verður sverta førd á plátuna við eini

rullu, og síðani verður eitt pappír trýst niður á linoliumsplátuna, soleiðis at svertan verður førd yvir á pappír. Á henda hátt ber til at gera fleiri eintøk av somu mynd.

Burtursæð frá nøkrum fáum fleirlittum prentum frá 1970-árunum eru prentini hjá Elinborg Lützen fyri tað mesta svørt-hvít. Hóast hetta megnar hon, við at nýta heilt lítið av svertu, at skapa ymisk litbrigdi í gráum, sum gevur prent unum meiri dýpd. Av somu orsøk nýtti Elinborg eisini eina skeið úr horni, heldur enn prent pressu, at føra prentið yvir á pappír. Hetta gjørdi arbeiðstil gongd ina langa og strævna og gjørdi eisini, at eitt rætti liga av markað tal av eintøk um varð gjørt av prent unum, oftast bara 10–20 eintøk, sambært Bárði Jákupson (Elinborg Lützen: Svart-hvítur gandur, 2019). Meginparturin av prent unum hjá Elinborg Lützen avmyndar annaðhvørt landsløg ella ævintýr mynd ir. Landslagsmyndir nar endur geva bygdarløg og grannaløg í og rundan um heim staðin hjá listakvinnuni, Klaksvík, men ævintýr myndir nar hava støði í fríum hug flogi. Hesar myndir nar vísa fyri tað mesta einki ser føroyskt myndevni, men surrea list isk ar huga heimar. Edward Fuglø greiðir frá:

– Listin hjá Elinborg er fabulerandi og brúsandi; hon er ganda kend. Tú kanst blíva við at hyggja at myndunum og finna nýggjar smá lutir. Elinborg var ein meistari í svørtum og hvítum. At hon bara við tveimum litum megnar at gera eitt so livandi og djúpt mystiskt univers er ótrúligt. Aftur og aftur kann eg taka eina mynd niður av veggi num og hyggja at henni. Mynd ir nar hjá Elinborg seta spurn ingar, og tú fært ikki altíð eitt svar á spurn ingar nar. Tær eru ikki lættar at lesa, stað festir Edward Fuglø.

Flestu av prentunum eru ógvuliga myrk, og júst hetta kann eisini gera tey avbjóðandi veruliga at síggja og skilja. Hetta styrkir tó sam stundis surrea list iska dámin í prent unum. Edward leggur afturat:

– Linoliumsprentini hjá Elinborg eru so ómetaliga væl úr hondum greidd. Tey hvíla í sær sjálvum, tí teknikk ur og inni hald ganga upp í eina hægri eind. Verkini eru dragandi og vibrerandi. Fleiri av ævintýr myndunum minna um verk eftir hollendska málaran Hieronymous Bosch,

Elinborg Lützen, Bygd, 1987. Vatnlitir á pappír, 27 x 39 cm.

Listasavn Føroya

Elinborg Lützen, Ævintýrmynd I (úrskurður), 1973. Linoliumsprent, 42 x 63 cm. Listasavn Føroya

Elinborg Lützen, Úti í Klaksvík, ikki dagfest. Linoliumsprent, 37 x 50 cm. Listasavn Føroya

sum málaði ógvuliga detaljeraðar, surrea list iskar myndir. Elinborg skapar eitt univers, har alt kann henda. Sjálvt myrku bygda myndir nar úr Klaksvík tykjast gátu førar.

TÝDNINGARMIKIL ÍBLÁSTRARKELDA

Hóast tey hava hvør sín stíl, eru nógvir líkleikar millum listafólkini Elinborg Lützen og Edward Fuglø, sum hava búð lið um lið úti í Grótinum í Klaksvík. Eitt nú hava bæði myndprýtt óteljandi ævintýr og bøkur, bæði teljast millum fremstu myndlistafólkini í Føroyum, og afturvendandi í listini hjá báðum er eitt hálvgum surrealistiskt univers við merkisverdum verum og skapning um. Edward greiðir frá, at tað er júst hesin gátu føri dámurin í verkunum hjá Elinborg, sum serliga hevur hugtikið hann. – Eitt, sum er gjøgnumgangandi í listini hjá Elinborg, er tað gátuføra. Eg havi hoyrt, at hon lænti nógvar bøkur av bókasavninum við spøkilsissøg um og ymiskum mýtiskum søgum. Hon var eisini á onkran hátt sjálv ein mýtiskur figur ur, haldi eg; tann mátin hon bar seg, verumát in hjá henni, og soleiðis sum hon var ílætin. Hon hevur verið ógvuliga týdningarmikil fyri

meg lista liga. Fantasiríku heimarnir, tað mýtiska og tað figurativa hjá Elinborg hava verið stórar keldur til íblástur hjá mær og eru tað framvegis.

Hetta sigi eg tó uttan at samanbera góðskuna á list ini hjá henni og mær – eg boyggi meg í støvið fyri listini hjá Elinborg, sum, eg haldi, er heilt fantastisk, sigur Edward at enda.

Í 2019, í sambandi við, at Elinborg Lützen hevði verið 100 ár, varð ein bronsustandmynd av henni reist oman fyri Faktorshúsini úti í Grót inum.

Edward Fuglø tók stig til verk ætlan ina fyri at fagna mætu lista kvinnuni, sum hevur havt so stóran týdn ing fyri hann og mong onnur føroysk listafólk.

Mynda høggar in Hans Pauli Olsen (f. 1957) gjørdi stand mynd ina, sum sam stundis gjørdist fyrsta stand mynd in av navn givnari kvinnu í Føroyum.

Visti tú …

At eitt flogfar hjá Atlantic Airways er uppkallað eftir Elinborg Lützen.

At Elinborg Lützen hevur myndprýtt 14 bókaútgávur – harímillum kendu bøkurnar ‚Í Skýmingini’, ‚Barbara’ eftir Jørgen Frantz Jacobsen og ‚Barnarímur’ eftir H. A. Djurhuus.

At Listasavn Føroya hevur meira enn 150 verk eftir Elinborg Lützen, umframt prentingarútgerð hennara, í varðveitslu á savninum.

AW139 & A320 SIMULATOR CENTRE

Now open for type ratings, recurrent training, SAR/Hoist operations and more.

Certified AW139 and A320 simulators deliver immersive, real-world training

– AW139 Type Rating, Recurrent & SAR/Hoist Training

– A319/A320 MCC & Operator-Specific Programs

– Flexible training – both wet and dry lease possible.

Atlantic Airways Aviation Academy blends cutting-edge technology with hands-on expertise in our new Faroe Islands facilities.

atlanticairways.academy

A

master of black and white Elinborg Lützen:

Trailblazer Elinborg Lützen (1919–1995) was the Faroe Islands’ first graphic artist. Her intricate linocuts have been compared to Hieronymous Bosch in black and white. She created universes where anything might happen, even pastoral prints of her home town Klaksvík have a brooding enigmatic air

At 18 Elinborg started with water colours and oils at Tegne- og Kunstindustriskolen for Kvinder in Copenhagen. She found herself stranded in Denmark during the Nazi occupation, and in that period she married another renowned Faroese artist, Sámal Joensen-Mikines, she stayed with him until 1953.

It was in 1957–58 at Kunsthåndverksskolen in Bergen that Elinborg consolidated her passion for linocuts.

In her lifetime she exhibited around the world, both in Europe and the US, and illustrated works that became classics of Faroese literature. Artist Edward Fuglø (b.1965) remembers Elinborg from his childhood in Klaksvík.

CHILDHOOD FASCINATION

‘She wasn’t like other women in Klaksvik,’ Edward noticed her enigmatic elegance before realising that she was behind one of the three ‘museums’ he enjoyed as a child: the church, the bank, with art by Frida Zachariassen, and the pharmacy decorated by Elinborg with imagery from the Sigurd Ballads.

Aged 7 Edward’s family moved in opposite Elinborg. Enthralled, he would spy at her windows hoping for a glimpse.

In town she never had company. He was told that she had no husband or children and wondered if it meant she was ‘completely alone’, he already knew that he would live on his own too. Edward prefers solitude and found a mirror in Elinborg.

Edward recalls watching her dress a Christmas shopwindow when he was 5, ‘At dusk Elinborg was in the window with pins in her mouth, in nylon stockings and no shoes (…) It was marvellous, she suspended each item, a towel, a silk scarf, with nylon thread, so it floated like Aladdin’s carpet (…) She had an incredible eye for detail.’

He would return to watch every Christmas. Two decades later he plucked up the courage to visit her, she had moved to Tórshavn by then.

She didn’t recall the boy watching her, but this became their first conversation about art, literature, illustration and Klaksvík, ‘She had no works of her own on the walls, she was very hard on herself – and other artists. I’m proud and happy to have known her.’

SPELLBINDING LINOCUTS

Linocuts are reliefs carved into a linoleum sheet, then transferred to paper using ink.

Elinborg worked almost exclusively in black. She achieved incredible depth by applying ink sparingly to create hues of grey. She used a horn spoon to print, rather than a press. This made for a laborious process and there are only 10 to 20 prints of most cuts.

Landscapes and fairytales were her focus. The landscapes mostly depict village and mountain tableaux in and around Klaksvík, the others are fantasy-scapes.

For Edward her art, ‘is magical. You keep finding details. Elinborg was a master of black and white. It’s astounding that she created such vivid and deep enigmatic universes with only two colours. I can keep looking at them. Elinborg’s images ask questions, you don’t always get an answer.’

Many of her prints are so dark they can be a challenge to decipher, lending to their surreal atmosphere.

KEY INSPIRATION

Elinborg and Edward have different styles, but there are parallels in their creations of semi-surreal universes populated by strange beings.

Edward recounts that Elinborg was an avid reader of ghosts stories and mythologies and, ‘in some ways was a mythical figure, the way she carried herself, interacted, dressed (…) to me Elinborg’s mythical and figurative creations remain major sources of inspiration. I say this without comparison on quality – I bow in the dust to Elinborg’s art.’

Elinborg Lützen’s centenary in 2019 was marked with a sculpture installed in Klaksvík on Edward’s initiative. The bronze by Hans Pauli Olsen became the first statue of a named woman in the Faroe Islands.

Did you know…

That one of Atlantic Airways’ aircraft is named after Elinborg Lützen.

That Elinborg Lützen has illustrated 14 publications –including the classics ‘Í Skýmingini’ (At Dusk), ‘Barbara’ by Jørgen Frantz Jacobsen and ‘Barnarímur’ (Nursery Rhymes) by H.A. Djurhuus.

That the National Gallery of the Faroe Islands looks after over 150 works by Elinborg Lützen, as well as her printmaking tools.

SKRIVAÐ HEVUR INGRID BJARNASTEIN

MYNDIR: VEITARAR

Tín vegvísari í London

Dukandi metropolur, tysjandi mannamúgvur, blunkandi lýsingaskelti, shopping, nógv ferðsla ... Ja, ferðin er stór í London, býurin svevur ongantíð, og møguleikarnir eru stórt sæð óendaligir.

Tú finnur okkurt til ein og hvønn smakk. Ítrótt, mentan, innkeyp, mat, sangleikir, marknaðir og upplivingar av alskyns slagi.

Til 30. august 2025 flýgur Atlantic Airways beinleiðis til London hvønn týsdag og leygardag. Og her fært tú nøkur prei til tína stórbýarferð í bretska høvuðsstaðnum

PORTOBELLO ROAD

Mitt í kreativa og litríka býarpartinum Notting Hill liggur Portobello Road. Heimskendi Portobello Market hevur opið hvønn dag. Har finnur tú antikvitetir, mat og mótaklæðir hvørt um annað. Høvuðsdagurin er tó leygardag, tá ið tað er ‚full market day‘, og tá streyma fólk úr øllum heraðshornum til Notting Hill. Les meira á portobelloroad.co.uk

BOUROUGH MARKET

Matmarknaðurin Bourough Market. Her fært tú bestu rávørur og fantastiskan heitan mat. Hetta er ein tann elsti og størsti matmarknaðurin í London. Kemur tú fram á Ginger Pig, hevur tú funnið bestu pylsubreyð í London. Mikudag–leygardag er ‚full produce market‘ Hinar dagarnar er úrvalið avmarkað, og sunnudag er stongt.

Tak Jubilee- ella Northern-leiðina til London Bridge støðina. Bouroughmarket.org.uk

CARNABY STREET

Shopping í Carnaby Street. Flestu stóru merkini hava flagshiphandlar her. Stórhandilin Liberty London liggur við endan á Carnaby Street. Bæði konufólka- og mannfólkaklæðir, barnaklæðir,

búnýti o.m.a. er at finna í London Liberty. Á niðastu hædd er fremsti mannfólkaklædnahandilin í London, og beint við, á Oxford Street og Regent Street, finnur tú handilsmiðstøðina Selfridges og hundraðtals handlar frá H&M til Nike og Apple.

Tú kanst taka undirgrundina til Oxford Circus ella Picadilly Circus –Carnaby Street liggur mitt ímillum hesar báðar undirgrundarstøðirnar. Les meira á carnaby.co.uk og libertylondon.com

Skalt tú ‚powershoppa‘ innandura, so far til Westfield í Shepherd’s Bush. Hetta er størsta sølumiðstøð í Evropa, og finnur tú tað ikki her, so finnur tú tað ongastaðni. Opið er kl. 10–22 mánadag til leygardag og sunnudagar kl. 12–18.

Fýra undirgrundarleiðir steðga nærhendis. Tær eru Shepherd’s Bush, Shepherd’s Bush Market, Wood Lane og White City. Les meira á uk.westfield.com/london

SHAKESPEARE'S GLOBE

Her kanst tú uppliva uttandura sjónleik í sama stíli sum í tíðini hjá Shakespeare. Shakespeare’s Globe liggur á Bankside beint undir liðini á Tate Modern savninum. Hinumegin Thames ánna liggur St. Paul’s Cathedral. Á heimasíðuni sært tú, hvørjir leikir verða fram-

førdir. Í summar vísa tey millum annað ‚Much Ado About Nothing‘ og fleiri aðrar. Um tú ikki tímir at hyggja at Shakespeare, kunnu vit viðmæla ein túr við ferðaleiðara í sjálvum sjónleikarahúsunum the Globe, sum er sera hugtakandi. Matstovan/barrin Swan er at finna í the Globe og borðreiðir við øllum heilt frá morgunmati til kvøld-cocktails. Les meira um the Globe á shakespearesglobe.com (her kanst tú eisini bíleggja borð til Swan)

SANGLEIKIR

Ongin londontúrur uttan ein sangleik í West End. Ein ørgrynna er at velja ímillum, men her eru nakrir, sum vit vilja viðmæla. Við børnum: Lion King, Aladdin, Harry Potter Uttan børn: Chicago, The Book of Mormons, Hamilton Leitar tú eftir sangleikum í London á netinum, finnur tú eitt ótal av møguleikum, so um hesir, ið eru nevndir her, einki eru fyri teg, so finnur tú heilt víst onkran annan, ið tær dámar. Tú finnur atgongumerki til allar sangleikirnar í London her: www.londontheatredirect.com

TEY MEST TÝDNINGARMIKLU RÁÐINI TIL

SKILA GÓÐAR VANAR Á

SÓL FERIUNI ERU HESI:

1 Hav fleiri steðgir frá sólini í tíðarskeiðinum, har sólin er sterkast, ofta millum klokkan 12 og 15. T.d. kanst tú hvíla teg eina løtu í skugganum, njóta ein langan matarsteðg undir sólskjóli, fara ein túr í býin – ella gera sum tey, ið búgva á staðnum: Halt siesta!

2 Fjal bera húð við pløggum, ið røkka til kníggja og albogar, brúka hatt við breiðum skugga og minst til sólbrillur.

3 Brúka sólkrem á húð, ið ikki verður fjald av pløggum ella skugga. Á sólferð verður mælt til høgan faktor (30+) í ríkiligari mongd – til allan kroppin skal nýtast upp í ein neva.

Sunnir sólvanar !

Hóast tað er deiligt at ferðast í sólríkum londum, er týdningarmikið at ansa eftir brennandi sólini. Ikki bert av teirri orsøk, at tað er spell at spilla burtur dýrabærar frídagar, um tað nú skuldi hent seg, at tú verður sólskáldað/ur, og at tað er jú eisini heilsuskaðiligt. Sjálvt um tað skáldaða hvørvur av húðini, elvir hetta til varandi skaða á arvatilfarið hjá húðkyknunum. Hesin skaði kann elva til krabbamein í húðini.

Tann góði parturin av søguni er, at krabbamein í húðini kann verða fyribyrgt. Vit skulu bert fylgja nøkrum fáum, týðandi sólráðum og minnast til, at sólverja er týdningarmikil alt lívið. Ansið serliga væl eftir børnunum, tí teirra húð er uppaftur meira viðkvom í sólini. Børn yngri enn eitt ár eiga als ikki at vera í beinleiðis sól. Og lat vera at fara í solarium – heldur ikki áðrenn sólferiuna. Tað er falskur tryggleiki at fara í solarium áðrenn feriuna, í mun til økta vandan fyri at fáa krabbamein.

TIL HARRY POTTER FJEPPARAR

Spáka eftir Diagonal Alley, vitja the Forbidden Forest, the Great Hall o.s.fr. Í Warner Bros Studios kanst tú ganga í fótasporunum hjá Harry Potter. Umframt at vitja ymsu ‚settini‘ sleppur tú at síggja búnar og leikgripir úr filminum. Eitt satt mekka fyri Harry Potter fjepparar. Les meira á wbstudiotour.co.uk Legg til merkis, at Warner Bros Studios liggur uml. ein tíma uttan fyri London, men Harry Potter bussar koyra aftur og fram, og tú kanst keypa atgongumerki við bussferðini úr London íroknað. Á teirra heimasíðu fært tú góð prei um, hvussu tú lættast ferðast til og frá.

NATIONAL HISTORY MUSEUM

National History Museum (NHM) er eitt mást, um tú ferðast við børnum. Har hava tey eitt risastórt savn av dinosaurum, ein bláhval í fullari stødd og enntá ein útstappaðan gorfugl fyri at nevna eitt sindur av tí, tú kanst uppliva á NHM. Børn og vaksin kunnu brúka tímar her.

Tað er ókeypis at vitja savnið, eins og nógv onnur søvn í London eru ókeypis.

Beint við síðuna av er Science Museum, sum eisini er ókeypis. Her kunnu tit eitt nú síggja flogfør

frá fyrra og seinna veraldarbardaga, tok og dampmaskinur frá bretsku ídnaðarkollveltingini, og úr nýggjari tíð kanst tú millum annað uppliva Apollo 10 rúmdarfarið. Eitt paradís fyri tey tøkniáhugaðu. Les meira á nhm.ac.uk og sciencemuseum.org.uk

GRØNIR BLETTIR

Hyde Park og Kensington Gardens liggja mitt í London lið um lið. Her fara familjur í London um vikuskiftini at spæla á spæliplássunum og njóta veðrið. Leigið ein bát ella vatnsúkklu í Serpentinevatninum mitt í Hyde Park og njótið friðin ella farið til risastóra Diana Memorial Playground við børnunum. Spæliplássið er, sum navnið sigur, ein minnisvarði fyri Dianu prinsessu. Um summarið eru eisini stórar útikonsertir við heimsstjørnum í Hyde Park. Les meira á bst-hydepark.com

LONDON EYE

London kann tykjast óendaliga stórur, men uppi í 135 metra hædd í stóra hjólinum kunnu London og Thames-áin tykjast smá. Í juli og august er opið frá kl. 10 til 21 ella 21.30 hvønn dag.

Tú kanst taka undirgrundina til Waterloo, Embankment, Charing

Cross ella Westminster, sum allar eru nær við London Eye.

TIL TEY KONGSHUGAÐU

Buckingham Palace er mitt í London. Slottið, sum hevur verið bústaður hjá teimum kongligu síðani 1837, hevur 775 kømur og størsta privata garðin í London. Nógv plaga at savnast, tá ið kongligu lívverjarnir hava vaktarskifti fyrrapartar. Tað fer fram eftir sama leisti hvørja ferð og byrjar kl. 10.30 við Wellington Barracks við St. James’ Park. Sjálvt vaktarskiftið er kl. 11 beint framman fyri Buckingham Palace.

„The English language is like London: proudly barbaric yet deeply civilised, too, common yet royal, vulgar yet processional, sacred yet profane.“ Stephen Fry

Matur og drekka

Tað er óneyðugt at siga, at London hevur eina ørgrynnu av matstovum í øllum prísflokkum. Alt frá vælsmakkandi og einføldum ‚street food’ básum til fínari matstovur.

Tú finnur street food mestsum allastaðni í London, so lat teg freista og vel tað slagið av mati, ið tú hevur hug til.

Ætlar tú út at eta fínt, kunnu vit til dømis viðmæla ein framúr búff á the Hawksmoor, sum hevur fleiri góðar (og dýrar) búff- og fiskamatstovur ymsastaðni í London. Les meira og finn tína matstovu á thehawksmoor.com

Annars er Gordon’s Wine Bar við Charing Cross ein hugnalig og tiltikin vínbarr í London. Njót eitt glas av teirra stórfingna vínlista og fá tær lætt og leskiligt ábit afturvið. Bílegg borð á gordonswinebar.com

Í London finnur tú sjálvandi hugnaligar pubbir á nærum hvørjum gøtuhorni, og ofta er maturin sera góður. Millum eldru pubbirnar er Ye Olde Cheshire Cheese í Fleet Street helst tann kendasta. Pubbin stavar frá 17. øld.

Búgva

London er stórt, so tað er best at búgva sentralt. Ein ørgrynna av hotellum og Airbnb-loysnum er, alt eftir hvat tú kundi hugsað tær.

Hilton og aðrar hotellketur hava dygdargóð hotell kring alt London. Er hotellið ikki partur av einari ketu, kann dygdin vera skiftandi, og tá er best at hyggja at hotellum í 4- ella 5-stjørnuklassanum.

DIOR

BIOTHERM

Aquapower spf14 Gel, 75 ml

285 DKK / 28 EUR

MOROCCANOIL

Intense Hydrating Mask, 250 ml 239 DKK / 32 EUR

Hair Mist, 30 ml

339 DKK / 45 EUR

L’OCCITANE

Cherry Blossom Hand Cream, 150 ml

149 DKK / 20 EUR

BAREMINERALS

All-Over Face Color Warmth, 1 g 149 DKK / 20 EUR

REF STOCKHOLM SWEDEN

REF Men’s Travel Set 199 DKK / 27 EUR

ESSIE

Nail Polish Set 179 DKK / 24 EUR

212 Sexy Men Eau de Toilette, 100 ml 489 DKK / 66 EUR

Ferrero

Ferrero Rocher, 600 g 195 DKK / 26 EUR

FAZER

Tyrkisk Peber Bag, 400 g 39 DKK / 4 EUR

Flower Pots 382 DKK / 51 EUR

RAY BAN

Sunglasses, Unisex 1.129 DKK / 151 EUR

LEGO

CAROLINA HERRERA

Søgan

1987

FELAGIÐ STOVNAÐ

Fyrst í november leggur Lasse Klein, landssýrismaður, uppskot fyri løgtingið um at stovna føroyskt flogfelag. Landsstýrið skal eiga 51 prosent í felagnum, og danska Cimber Air skal eiga 49 prosent. Tann 10. november sama ár verður Atlantic Airways formliga sett á stovn.

1988

FYRSTI TÚRURIN

Atlantic Airways flýgur sín fyrsta túr millum Føroyar og Danmarkar. Løtan er hátíðarlig, tá ið nýggja flogfarið fer avstað við fyrstu ferðafólkunum við kós ímóti Keypmannahavn. Føroyskur hugni og føroyskar flogternur seta sín serliga dám á umborð.

1990

ATLANTIC REVIEW

Atlantic Review kemur út á fyrsta sinni. Blaðið leggur frá fyrsta degi dent á at lýsa Føroyar og føroyingar í væl frágingnum greinum við góðum myndum.

1992

NÝGGJAN PARTAPENING

Búskaparliga skrædlið í Føroyum rakar eisini flogvinnuna, og landsstýrið setir 75 mió. kr. í nýggjum partapeningi í felagið, og Cimber Air fer úr felagnum. Við hesum inntrivinum og nýggja hangarinum í Vágum styrkist grundarlagið.

1994

FJØLBROYTTARI VIRKSEMI

Strandferðslan hevði upprunaliga tyrluflúgvingina millum oyggjarnar um hendi, men hetta árið ger landið avtalu við Atlantic Airways um at standa fyri flúgvingini. Virksemið hjá felagnum verður nú fjølbroyttari.

1995

FYRSTA AVLOPIÐ

Fyrsti stjórin í felagnum, Heri Mortensen, fer frá, og Magni Arge tekur við sum stjóri. Felagið fer undir at flúgva til Íslands í samstarvi við Air Iceland. Fyri fyrstu ferð hevur Atlantic Airways avlop á rakstrinum og setir sær fyri at menna flogleiðir til øll grannalondini.

1997

TIL GRØNLANDS

Uppaftur meiri ferð kemur á virksemið hjá felagnum, tá ið farið verður undir flúgving millum Ísland og Grønland í samstarvi við íslendingar. Felagið flýgur eisini nakrar leigutúrur millum Keypmannahavn og Bosnia, har borgarakríggj herjaði millum 1992 og 1995. Atlantic Airways er fyrsta norðurlendska felagið, sum tekur uppaftur flúgving til Bosnia.

1998

TIL SKOTLANDS

Flúgvingin hjá felagnum er nógv økt, og felagið fær tørv á einum flogfari afturat, sum í fyrstu syftu verður leigað til Føroya. Sjøtul verður settur á rutu til Skotlands, og túratalið millum Føroyar og Danmark verður økt.

1999

TIL NOREGS

Felagið fær tørv á eini varandi loysn viðvíkjandi flogførunum, tí víðkaða flúgvingin fær stóra undirtøku millum manna, og felagið fer eisini undir at flúgva til Noregs. Farið verður til samráðingar um at keypa næsta flogfarið í oktober, og sáttmáli verður undirskrivaður um at lata felagnum flogfarið í februar í 2000.

2000

FLOTIN VEKSUR

Atlantic Airways fær annað flogfarið í flotan 2. februar. Flogfarið er av slagnum British Aerospace eins og fyrsta flogfarið. Felagið brynjar seg eisini til at gera sáttmálar um flutning millum Aberdeen og Vágar í sambandi við oljuleitingar kring Føroyar og bjargingararbeiði fyri Fiskimálaráðið.

2001

STÓRIR SÁTTMÁLAR

Sambært sáttmála við Fiskimálaráðið skal felagið fáa til vega nýggja bjargingartyrlu

og næstu 10 árini standa fyri leiting og bjarging kring Føroyar. Bjargingartyrlan Bell 412 kemur til Føroya sjálvan flaggdagin. Felagið ger eisini avtalu við Amerada Hess, BP og Statoil um at flúgva manningar úr Aberdeen til Vágar og saman við Bristow Helicopters standa fyri flutningi út á boripallarnar. Eisini verður farið undir beinleiðis ferðir úr Føroyum til London.

2002

FERÐAFÓLKATALIÐ TVÍFALDAÐ

Ferðafólkatalið hjá Atlantic Airways fer á fyrsta sinni upp um 100.000. Hetta er stór øking samanborið við 1995, tá ið talið var um 50.000. Íroknað ferðafólkatalið eru tey, sum flúgva við tyrlunum innlendis. Tey eru sjey prosent av øllum ferðafólkunum, og tey, sum flúgva við flogførunum, eru 93 prosent. Økta útboðið skapar øktan eftirspurning.

2004

KAPPINGIN HARÐNAR

Kappingin millum Atlantic Airways og Mærsk Air harðnar, tá ið Mærsk setir í verk skipan, sum noyðir fólk at flúgva við øðrum felagnum fyri at fáa ókeypis ferð. Atlantic Airways svarar aftur, og tey flestu taka av Súluskipanini. Mærsk gevst í oktober, og Atlantic Airways verður einsamalt um flúgvingina. Felagið keypir triðja

flogfarið og fer at flúgva fyri Aker í Noregi. Felagið flýgur eisini leiguflúgving millum Keypmannahavn og italsku býirnar Perugia og Ancona.

2005

AIRBUS VITJAR

Fyri allarfyrstu ferð setir eitt flogfar av slagnum Airbus seg í Føroyum. Fleiri hava ivast í, um eitt so stórt flogfar kundi lenda á breytini í Vágum, men innflúgving og lending verða avgreidd uttan trupulleikar. Vitjanin er ein fyriboðan um nýggjar tíðir í Atlantic Airways. Felagið keypir fyrsta Avro RJ flogfarið frá Swiss. Flogfarið tekur fleiri ferðafólk og røkkur longri enn British Aerospace flogførini. Felagið vinnur heiðurin ‚Ársins Átak‘ á Vinnudegnum.

2006

FØROYSK KAPPING

Atlantic Airways fær kapping frá nýggja føroyska flogfelagnum, FaroeJet. Felagið fer undir flúgving í mai og heldur fram til desember, tá ið felagið noyðist at gevast. Eginpeningurin er tá uppi. Atlantic Airways yvirtekur flogfarið hjá FaroJet og flýgur túsundtals strandaðar jólagestir heim úr Danmark. 10. oktober fer eitt flogfar hjá Atlantic Airways út

av flogvøllinum í Stord í Noregi. Fýra fólk lata lív, teirra millum

flogternan Guðrun Hervør Joensen úr Bø, 41 ára gomul.

2007

Á PARTABRÆVAMARKNAÐIN

Felagið keypir tvey Avro RJ flogfør aftrat frá Swiss og skrivar sáttmála við SAS um umfatandi flúgving millum Keypmannahavn og eitt nú London og Stavanger. Ein triðingur av Atlantic Airways verður einskildur, og felagið verður skrásett á partabrævamarknaðinum í Íslandi, ICEX. Eftir skrásetingina er felagið hvønn dag til próvtøku á fíggjarmarknaðinum, har íleggjarar kunnu keypa og selja partabrøv í felagnum. Felagið verður heiðrað sum ársins lærupláss í danska kongaríkinum.

2008

AIRBUS BÍLAGDUR

Atlantic Airways ger 30. januar sáttmála við Airbus um at byggja eitt nýtt flogfar av slagnum Airbus 319. Flogfarið verður munandi størri enn British Aerospace flogførini, sum hava verið brúkt síðan byrjanina, og hevur pláss fyri 144 ferðafólkum. Flogfarið fer eisini at kunna flúgva nógv longri teinar beinleiðis, eitt nú til londini við Miðjarðarhavið. Um várið kemur nýggj Augusta Westland 139 tyrla í flotan.

2009

REPA SEGLINI

Felagið hevur á fyrsta sinni hall síðan 1994. Fíggjarkreppa, minkandi virksemi og kreppa í altjóða flogvinnuni eru orsøkin til hallið. Felagið hevur sett umfatandi tiltøk í verk at laga virksemið til. Tá ið flest fólk vóru í starvi, vóru 285 starvsfólk í felagnum, og sjey flogfør flugu um 15.000 tímar. Tvey flogfør fara úr flotanum, túrarnir fækka, leiguflúgvingin minkar munandi, og starvsfólkatalið minkar niður í 165.

2010

AFTUR Á BEINT

Atlantic Airways hevur aftur avlop á rakstrinum. Avlopið er 12,3 mió. kr. eftir skatt samanborið við 6,6 mió. kr. í halli árið fyri, hóast øskuskýggj úr Eyjafjallajøkli í Íslandi leggur flogferðsluna lamna í fleiri vikur. Eginpeningurin er nú 227 mió. kr. og solvensurin 56 prosent. Partaeigararnir fáa 7,5 mió. kr. í vinningsbýti.

2011

MARKNAÐARFØRA FØROYAR

Sáttmáli verður gjørdur um at selja Augusta Westland 139 tyrluna. Longda flogbreytin í Vágum verður tikin í nýtslu í desember, og felagið røkkur einum av bestu úrslitunum higartil. Felagið fær eisini silvursteyp, tá ið heiðurslønir fyri bestu lýsingarátøk verða handaðar í gamla keypsskálanum í Keypmannahavn. Átakið marknaðarførir ikki bara felagið í donskum miðlum, men allar Føroyar.

2012

AIRBUSSURIN KEMUR

Hátíðardámur er á flogvøllinum, tá ið nýggja Airbus 319 flogfarið kemur til Føroya úr Hamburg. Umboð fyri m.a. Føroya landsstýri og felagið eru við á hesum fyrsta túrinum. Hópur av fólki tekur ímóti. Sjøtul verður settur á eina nýggja tíð í føroyskari flúgving við nýggjum flogfari og slóðbrótandi navigatiónstøkni, sum tryggjar økt reglusemi. Felagið fer at flúgva til Barcelona og fær bronsumerki sum ársins evropeiska flogfelag frá European Regions Airline Association. Felagið stendur fyri tyrluflúgving í sambandi við oljuleiting hjá Statoil og er við í fleiri truplum bjargingarátøkum.

2013

ATLANTIC AIRWAYS 25 ÁR

Felagið kann hátíðarhalda, at 25 ár eru liðin síðan fyrsta flogtúrin millum Vágar og Keypmannahavn.

Eginognin hjá felagnum er 247 mió. kr., og føroyingar kunnu nú eisini flúgva beinleiðis til Milano aftrat Barcelona. Felagið ger fleiri sáttmálar um leiguflúgvingar suðureftir úr Danmark, og næstu Airbus-flogførini væntast í flotan í juni og oktober. Felagið fer undir leiguflúgving í Kili.

Magni Arge fer frá sum stjóri, og Jørgen Holme verður fyribilsstjóri í felagnum.

2014

FERÐAFÓLK NUMMAR 3.000.000

Løgtingið samtykkir at keypa triðingin av Atlantic Airways, sum varð einskildur í 2007, aftur, og sostatt eigur landsstýrið nú aftur alt felagið.

Seinasta BAE-Avro RJ-100 flogfarið fer úr flotanum, og Atlantic Airways brúkar nú bara Airbus. Ferðafólk nr. 3.000.000 við Atlantic Airways fer á flog seinast í november.

2015 NÝGGJAR TYRLUR

Atlantic Airways skiftir tyrluflotan út og keypir tvær nýggjar Leonardo AW139 tyrlur í staðin fyri tær 20 ára gomlu Bell 412 tyrlurnar. Nýggju tyrlurnar eru betur útgjørdar til bjargingararbeiði og eru yvirhøvur betri og rúmligari. Í juni verður skrivað undir avtalu

við flogverksmiðjuna Airbus um ein nýggjan Airbus A320.

Jóhanna á Bergi verður sett sum stjóri í Atlantic Airways, og hon tekur við starvinum 1. september.

2016

SVEIGGJ, SÚLUSKIPAN OG #SÓLUMVETURIN

Atlantic Airways tekur stig til at bjóða ungum og lesandi at ferðast fyri serligan prís við ungdóms- og lestrarferðaseðlinum SVEIGGJ. Súluskipanin verður endurstovnað, eftir at SAS sigur upp EuroBonusavtaluna, og nýggja Airbus A320 flogfarið kemur í flotan í desember. Eisini fer Atlantic Airways undir beinleiðis vetrarflúgving til Gran Canaria og kann nú bjóða føroyingum #SÓLUMVETURIN

Ingálvur (av Reyni). Tyrlurnar eita Sámal (Joensen-Mikines) og Ruth (Smith). Í hesum sambandi verður stuðulsskipanin Listaflog eisini sett á stovn, sum á hvørjum ári letur 100.000 kr. til eina ella fleiri listaverkætlanir og/ella listafólk.

2018

NEO-FLOGFØR OG HOTELL

Avtala verður undirskrivað við amerikanska felagið um langtíðarleigu av tveimum nýbygdum Airbus A320neo. Tað fyrsta flogfarið skal vera klárt fyrsta ársfjórðing í 2019. Neo flogførini brúka minni olju og hava minni útlát enn vanlig Airbus flogfør. Í februar verður kunngjørt, at Atlantic Airways og LÍV fara undir stórfingna hotellverkætlan við Staravegin í Havn, og seinni sama ár verður Martin Restorff settur sum stjóri.

2019

2017

30 ÁR Á FØROYSKUM VEINGJUM

Atlantic Airways fyllir 30 ár, og í hesum sambandi fáa flogfør og tyrlur nøvn eftir mætum listafólkum. Flogførini fáa nøvnini William (Heinesen), Elinborg (Lützen) og

METÁR

Í juni skrivar Atlantic Airways undir avtalu við Airbus um at keypa tvey nýggj Airbus A320 flogfør, og bert ein mánað seinni kemur fyrsta neo-flogfarið til Føroya.

Árið gerst somuleiðis metár við sløkum 340.000 ferðandi.

2020

KORONA STEÐGAR FLOGFERÐSLUNI

Koronufarsóttin leggur allan heimin lamnan, og koronukreppan merkist av álvara í flogvinnuni. Túratalið og ferðamálini hjá

Atlantic Airways verða nógv skerd, og tí verður neyðugt at siga uml. 90 fólkum úr starvi. Flogfelagið fær 100 mió. krónur í fíggjarligum styrki frá landinum fyri at tryggja gjaldførið.

Í oktober letur Hilton Garden Inn Faroe Islands dyrnar upp á fyrsta sinni, og fyrstu tíðina eru tað serliga føroyingar, ið vitja og gista á hotellinum.

2021

SPAKULIGA UPP Í FERÐ

Á sumri 2021 fer spakuliga at ganga framá eftir koronuheimsfarsóttina. Flogið verður til átta ferðamál, og ferðafólkatalið fer so spakuliga aftur at vaksa.

Seinasta Airbus A319 flogfarið í flotanum varð útleigað til felag á Kanarisku oyggjunum.

2022

LUFT UNDIR VEINGIRNAR

Ferð kemur nú veruliga á virksemið aftur, hóast korona framvegis órógvar fyrstu mánaðirnar í árinum. Tó ikki meira enn so, at árið gerst tað besta síðani metárið 2019 við uml. 350.000 ferðafólkum. Fyrst í juni skrivar Atlantic Airways undir avtalu við fronsku fyritøkuna Thales um at keypa spildurnýggjan, nýmótans tyrlusimulator, ið skal vera klárur til nýtslu fyrsta ársfjórðing í 2024.

2023

BEINLEIÐIS TIL NEW YORK

28. mars eru 35 ár liðin, síðani Atlantic Airways fleyg fyrsta túrin. Hetta verður hátíðarhildið á flogvøllinum við lagkøku og kaffi til tey ferðandi og gestir annars. Og 22. august verður søga skrivað, tá ið fyrsti rututúrur millum Vágar og New York, Stewart International Airport, verður flogin.

... THEN WE TAKE BERLIN

Árið byrjar við, at Atlantic Airways ger eina loftbrúgv til Berlin í sambandi við EM-endaspælið í hondbólti hjá monnum í januar, har Føroyar luttaka fyri fyrstu ferð. Uml. 5.000 føroyingar eru savnaðir í týska høvuðsstaðnum, har spælarar og fjepparar fáa eina uppliving fyri lívið. Í november/ desember flýgur Atlantic Airways eisini A-landsliðið hjá kvinnum í hondbólti við fjepparum til Basel í Sveis, har tær somuleiðis luttaka í sínum fyrsta EM-endaspæli. Enn eitt SÓL-ferðamál verður sett á rutukortið, tá ið farið verður undir flúgving til størstu kanarisku frítíðaroynna, Tenerife. Flogið verður í og rundan um heystfrítíðina.

Duty free import

For Travellers 18 years or older / Fyri ferðandi 18 ár og eldri

Alcohol/Alkohol

You can bring one of the examples below to the Faroe Islands. Tú kanst taka eitt av dømunum við til Føroyar.

Tubbak / Tobacco

You can bring only one of the products below to the Faroe Islands. Tú kanst bert taka eina av vørunum niðanfyri við til Føroyar. 1 4 5 2 3

Did you know?

That you can bring more duty free goods by paying taxes? You can for example bring 6 bottles of wine (75 cl) in addition to the quota by paying DKK 150 in total.

200 stk (1 karton)

Cigarettes/Sigarettir

Tobacco / Tubbak

stk (1 karton)

Cigarillos / Sigarillos

Cigars / Sigarir

Luktilsi, rakivatn, sjokulátuvøra og sodavatn / Perfume, shaving water, chocolate and soda

You can bring all of the examples below to the Faroe Islands. Tú kanst taka øll dømini við til Føroyar.

Perfume / Luktilsi

Shaving water / Rakivatn

Chocolate / Sjokulátuvøra

Maximum allowances / Mest loyvdu nøgdir:

Soda / Sodavatn

Smart, quick and smooth

We’ve now made it even easier for you to order and collect your dutyfree items

Order at dutyfree.fo and collect your goods in our automated lockers, so that you can move on quickly on your trip. Just remember to have the PIN code that you receive from us readily available.

Always fair prices

Dutyfree FAE ranks among the best priced tax-free shops on airports in this part of the world. We strive ever to have the fairest prices possible so that you can enjoy your trip and buy your items in the Faroes Islands.

Mykines

Welcome to the FAROE ISLANDS!

SØRVÁGUR

TJØRNUVÍK

WELCOME TO THE FAROE ISLANDS!

Think of the world’s

TÓRSHAVN

KLAKSVÍK

Borðoy

Nólsoy

population.

Sandoy

Now think about how few of these 7 billion people have visited the Faroe Islands.

Think of the world’s population. Now think about how few of these almost 8 billion people have visited the Faroe Islands.

You are actually part of a very small and exclusive group of people in the whole world who have the opportunity to visit these small islands in the North Atlantic Ocean. Lucky you!

You are actually part of a very small and exclusive group of people in the whole world who have the opportunity to visit these small islands in the North Atlantic Ocean. Lucky you! We also feel fortunate to be able to invite you to our country.

We are pleased you have decided to visit us and we want you to enjoy your stay to the fullest. Following these simple yet essential guidelines will help to ensure an enjoyable and unforgettable journey in the Faroe Islands.

Skúvoy

We also feel fortunate to be able to invite you to our country. We are pleased you have decided to visit us and we want you to enjoy your stay to the fullest.

Stóra Dímun

Lítla Dímun

Following these simple yet essential guidelines will help to ensure an enjoyable and unforgettable journey in the Faroe Islands.

Guidelines:

GUIDELINES:

Suðuroy

• Respect and preserve nature, as it is fragile and should be protected for future generations.

• Be mindful of sheep and birds you may encounter in the fields - or on the roads!

• Remember to bring your rubbish with you after hiking in the mountains.

– Respect and preserve nature, as it is fragile and should be protected for future generations.

• Be particularly careful when hiking in areas with loose stones and rocks.

• Refrain from walking too close to the cliffs, especially in wet areas when the ground can be slippery.

– Be mindful of sheep and birds you may encounter in the fields – or on the roads!

– The weather can be unpredictable and change rapidly. It is a good idea to always wear layered clothes suitable for the weather.

• Check the weather forecast to see if conditions are favourable for walking/hiking.

• The weather can be unpredictable and change rapidly. It is a good idea to always wear layered clothes suitable for the weather.

– Remember to bring your rubbish with you after hiking in the mountains.

– Be thoughtful of the locals and respect their privacy as much as possible.

• Be thoughtful of the locals and respect their privacy as much as possible.

– Be particularly careful when hiking in areas with loose stones and rocks.

• If you plan on flying a drone, please read and follow the guidelines on www.visitfaroeislands.com under Plan Your Stay.

• Lastly, remember to close your eyes and take a deep breath of the freshest air in the world!

– Refrain from walking too close to the cliffs, especially in wet areas when the ground can be slippery.

– Check the weather forecast to see if conditions are favourable for walking/hiking.

– If you plan on flying a drone, please read and follow the guidelines on www.visitfaroeislands.com under Plan Your Stay.

– Lastly, remember to close your eyes and take a deep breath of the freshest air in the world!

For more information visit www.visitfaroeislands.com

anywhere in the country

EMERGENCY:

Børkur Hanagleiv ætlar sær at ferðast, men... hvat er nú hetta? Bókstavirnir á skeltunum eru býttir um! Hjálp honum, við at seta teir 6 høvuðsstaðirnar rætt saman.

Dugir tú at síggja, hvat er á hesi myndini? Legg lit á økini, ið eru merkt við einum prikki!

©bergur .net 2025

1

1

Gomul bygd í Sandoynni, har fólk hevur búð frá um ár 1500.

4 2 5 3 6

Tjóðarmerkið hjá hesum landi í Miðeystri er eitt sedristræ, ið er avmyndað í flagginum.

Hetta er tað metalið, ið mest er av í jarðarskorpuni, og sum í fyrstuni varð hildið at vera fínari enn bæði gull og silvur.

SJÓFAR DUNNUR TØL HAVA Í HYGGJU NAGLIN FOSTRAÐI

Verkætlan hjá Tjóðsavninum, hvørs ætlan er at bøta um náttúruviðurskifti í Føroyum.

Flytifuglur, ið kemur til Føroya á summarmála.

Væl umtókt ferðamál við Miðjarðarhavið í Turkalandi.

2 HJÁLJÓÐ 3 KORT 4 KILOJOULE STOVNUR

5 ÆTT FUGLUR

MEGNAR ALDURDÓMUR RÆTTUR SVAKLIG

6 BYGD OPTISKT TÓL TIL DØMIS KENSLUNOMNAR

ÓÐUR GEV

SKELVA RAMMUR RÚMDARSTØÐ

SÚGDJÓRIÐ 1550 KROPSPARTUR

STRÍÐ INDIÁNI

BRÚKAR ÁRAR KOYRA

LENDAR HOL

FAÐIRVÁR IÐ EINKI SIGUR IRIDIUM

BLÓMUR

KLÆDNAPLAGGIÐ

HJÁLJÓÐ

TRØINI BÝTA

ÍMÓTI SPANIA EIRA METAL

RÓMV. TAL FYRIREIKA

S U d o k u SUDOKU

Nøvnini á flotanum

Fleet names

Airbus 320Neo: RCK

Ingálvur av Reyni (1920–2005) varð tann fyrsti abstrakti málarin í føroyskari list. Ígjøgnum sítt langa lív eydnaðist honum at endurnýggja seg sum fáur við franskari list sum leiðarstjørnu. Ein litføgur naturalisma varð á leið 1960 skift út við heldur daprar kubistiskar málningar. Frá 1980-árunum kom ein abstrakt ekspressionisma í einum svørtum og dramatiskum úttrykki, sum snýr seg um náttúru og menniskja, kropp og litevni. Heimafturkomin eftir útbúgving í Danmark livdi og virkaði Ingálvur av Reyni alt lívið í Havn.

Ingálvur av Reyni (1920–2005) was the first Faroese abstract painter. During his long life and with French art as his leading star, he was able to renew himself as few others can. A colourful naturalism was replaced with a dark, brooding cubism around 1960. An abstract expressionism, dominantly black and dramatic, dealing with nature and people, body and colour, followed in the 1980s. After returning home on finishing his education in Denmark, Ingálvur av Reyni lived his whole life in Tórshavn.

Airbus 320Neo: RCL

Tita Vinther (1941–2019) ognaði sær holla vitan um føroyska og norrøna ullarmentan, virkaði úr lagdi, litaði við mosa, korka, skónum og plantum. Hugfloygda myndaveving hennara er eyðkend av, at føroyska ullin kemur til sín rætt. Við støði í brúksvevnaðinum menti hon eina fríari listaliga heild, har mynstur og myndandi formar úr siðbundnu ullarmentan føroyinga vóru berandi lutir. Umframt ull tók hon upp annað tilfar – eitt nú tagl og mannahár. Tita var fødd í Finnlandi, vaks upp í Danmark og Finnlandi, búsettist 20 ára gomul í Havn og virkaði her restina av lívinum.

Tita Vinther (1941–2019) spent a lifetime studying Faroese and Nordic wool culture. She worked wool from unprocessed tufts to pieces of art using moss, lichen and plants as dye. Her imaginative pictorial weaving gave Faroese wool pride of place. From a background in craft weaving, Tita developed a free artistic whole. Patterns and shapes from traditional Faroese wool culture became the backbone of her approach. In addition to wool, the artist used materials like switch and human hair. Tita was born in Finland, grew up in Denmark and Finland, moved to Tórshavn aged 20 and worked in the archipelago the rest of her days.

Airbus 320: RCJ

William Heinesen (1900–1991) er víða gitin sum rithøvundur og telist millum teir stóru í norðurlendskum bókmentum. Hann lýsti sína list sum „myndakrutl“, men hon er meir enn tað. Fyri tað mesta nýtir hann litkrit í fyrstu verkunum og avmyndar romantiskt huglag úr føroyska fjallaheiminum, gykl um tann alheim, ið fólkatrúgv hevði skapt, og speiskar samfelagsviðmerkingar. Tey seinastu tíggjuáraskeiðini koma evnini til pappírsklipp til sjóndar, har hugflog og prýðing og litfagnaður sameinast. Eitt høvuðsverk er myndprýðingin av kommunuskúlanum í heimbýnum Havnini.

William Heinesen (1900–1991) is best known as an author, one of the great in Nordic literature. He saw his art as nothing but drawing pictures, but there is more to it. Pastels dominate the early works, which motifs are the romantic ambience of Faroese mountainscapes, phantasies from local folklore and satirical social commentary. During his last decades, his paper cuttings blossomed, where fabulation, decoration and a love for colour are united. His magnum opus is the decoration of a municipal school in his hometown, Tórshavn.

Airbus 320: RCM

Elinborg Lützen (1919–1995) var tann fyrsti og leingi tann einasti grafikarin í føroyskari list. Henni dámdi best at arbeiða við linoliumsskurði, og úr tí fekk hon gandað eitt ríkidømi við ymiskari skurðtøkni og avbrigdum av svørtum. Frá ekspressionistiskum ævintýramyndum flutti listakvinnan seg yvir í klassiskt úttrykk við myndevnum úr bygdum og gerandisdegnum. Seinni fór hon yvir til surrealistiskar gyklmyndir úr einum duldarfullum undirheimi, ofta niðansjóvar: Føroyar undir vatnskorpuni. Listakvinnan livdi og arbeiddi meginpartin av lívi sínum í Klaksvík.

Elinborg Lützen (1919–1995) was the first and for a long time the only Faroese printmaker. Her favoured technique was the linocut, from which she elicited great riches with a varied cutting technique and black tones. From expressionistic fairy tale pictures, she moved over into a classic expression of motifs of villages and common life. These were followed by surrealistic phantasies of a mythic underworld, often under-sea: Submarine Faroes! The artist lived and worked for most of her life in Klaksvík.

Agusta Westland 139: OY-HIH

Ruth Smith (1913–1958) er koloristurin í fyrsta føroyska málaraættarliðinum. Fyrst og fremst var hon impressionistur, sum eymliga lýsti, hvussu litir koma til lívs í ljósi. Ein sterkur og livandi málingarháttur ber samstundis boð um eitt sinni við spenningi í. Á tann hátt vórðu náttúra og sinnalag bregdað saman í eina hægri eind í hennara list. Eftir lokna útbúgving í Danmark búsettist Ruth Smith saman við húskinum í Suðuroy. Sum listafólk livdi hon í einingi, og hon andaðist brádliga undir umstøðum, eingin kennir til fulnar.

Ruth Smith (1913–1958) is the colourist among the first generation of Faroese painters. An Expressionism with a fine sense of portraying the play of colours in light was her point of departure. An intense and expressive painting style is at the same time a testimony to a tense disposition. In this way, nature and mind meet in her art in a higher unity. On finishing her education in Denmark, Ruth Smith settled with her family in her home island of Suðuroy, where she lived as an isolated artist and died unexpectedly under unsolved circumstances.

Agusta Westland 139: OY-HIL

Sámal Joensen-Mikines (1906–1979) er tann fyrsti veruligi, føroyski listamálarin. Hjá honum fær listin sína egnu rødd við havi og bygd, jarðarferð og grindadrápi, ið verða lýst í máttmiklari ekspressionistiskari naturalismu stundum við ávirkan úr romantikki og symbolismu. Inn í ávirkanina frá Edwardi Munch leggur hann eina stranga og náttúruvakra tyngd í eitt egið – og føroyskt úttrykk. Mikines varð útbúgvin í Danmark, har hann búði meginpartin av lívinum, og har fekk hann eisini tilnevnið eftir oynni, har hann vaks upp.

Sámal Joensen-Mikines (1906–1979) is the first major painter in Faroese fine art. In him Faroese art gains its own voice; ocean and villages, funerals and whale hunts are depicted in a forceful expressionistic naturalism that encompasses both romantic and symbolic touches. He combines an influence from Edward Munch with a tight objectivity and weighty quality in a personal – and Faroese – expression. Mikines was educated in Denmark, where he also lived for most of his life and where he received his nickname, a reference to his home island, Mykines.

Flotin / Our Fleet

OY-RCK (INGÁLVUR) S/N 8918

Airbus 320-251N

Type:

Seats: 174

Engines: 2x CFM LEAP 1A26

Length: 37,57 m

Wingspan: 35,80 m

Max Speed: 833 Km/h

Max Range: 6.500 Km

OY-RCL (TITA) S/N 10006

Type: Airbus 320-251N

Seats: 174

Engines: 2x CFM LEAP 1A26

Length: 37,57 m

Wingspan: 35,80 m

Max Speed: 833 Km/h

Max Range: 6.500 Km

OY-RCJ (WILLIAM) S/N 7465

Airbus 320-214

Type:

Seats: 174

Engines: 2x CFM56-5B4/3

Length: 37,57 m

Wingspan: 34,10 m

Max Speed: 911 Km/h

Max Range: 4.800 Km to 5.700 km

OY-RCM (ELINBORG) S/N 05084

Airbus 320-214

Type:

Seats: 180

Engines: 2x CFM56-5B4/3

Length: 37,57 m

Wingspan: 34,10 m

Max Speed: 911 Km/h

Max Range: 4.800 Km to 5.700 km

OY-HIH (RUTH) SN: 31718

Type: Agusta Westland 139

Built: 2015

Engines / power: 2 stk Pratt & Whitney PT6C-67C (2 x 1862 SHP)

Lenght: 16,42 m

Lenght fuselage: 13,52 m

Width: 2,26 m

Height: 4,98 m

Main rotor diameter: 13,80 m

Weight empty: 4.600 kg

Weight fully loaded: 7.000 kg

Max speed: 310 km/t

Normal speed: 259 km/t

Max altitude: 6.096 m

Passengers: 15

OY-HIL (SÁMAL) SN: 31722

Type: Agusta Westland 139

Built: 2015

Engines / power: 2 stk Pratt & Whitney PT6C-67C (2 x 1862 SHP)

Lenght: 16,42 m

Lenght fuselage: 13,52 m

Width: 2,26 m

Height: 4,98 m

Main rotor diameter: 13,80 m

Weight empty: 4.600 kg

Weight fully loaded: 7.000 kg

Max speed: 310 km/t

Normal speed: 259 km/t

Max altitude: 6.096 m

Passengers: 15

Flogleiðir Routes

TENERIFE

BARCELONA

GRAN CANARIA

MALLORCA

PARÍS

LONDON

EDINBURGH

FØROYAR

REYKJAVÍK

BILLUND

AALBORG

OSLO

KEYPMANNAHAVN

OPENING hours

The shopping centre of the Faroe Islands

SHOPS: Mon–T hu: 10.00–18.00 Friday: 10.00–19.00 Saturday: 10.00–18.00

RESTAURANTS : Mon– S at: 09.00–21.00 Sunday: 12.00–22.30