Atlantic Review Edition #1 2025

Kundaportalurin

Fá yvirlit yvir tíni inngjøld, tryggingar, váðastøði og íløgusamansetingar – skjótt og ómakaleyst

Rita inn við samleikanum

Faroese as the first choice!

For us as an airline, the Faroe Islands and Faroese are naturally at the heart of all we do, and we are proud, in every way, to represent them. Our beautiful flag, Merkið, and its colours adorn our airplanes and helicopters and we are aware of our role, and our wish is to make our contribution to developing the Faroe Islands both as a country and nation.

‘I hope the Faroese continue to speak Faroese among themselves as their first choice.’ These are the words of British journalist Tim Ecott in an article in this magazine. Tim is a Faroephile. Since 2011 he has regularly visited the Faroe Islands and has penned three books and prepared over 60 articles and programmes about this archipelago.

A Faroese adage goes ‘keen is the eye of the guest’. Perhaps for good reason, because Tim is on to something. It is often repeated that the Faroese language is under threat, and we should be wary of influences from abroad.

Turn the pages to find the interview with Tim Ecott about his books and experiences in the Faroe Islands.

Several of the people we met when preparing these pages share a deep love of the Faroese language.

We have spoken to author Elin á Rógvi, who has spent many years producing Faroese children’s materials. Both in her day job in kids television and radio with national broadcaster Kringvarp Føroya, and in her career as an author, songwriter and playwright. And the significance of the existence of material for children and youth in our mother tongue cannot be underestimated, especially given how much there is out there to compete for their attention.

Lea Kampmann also works with Faroese. She is a singer-songwriter, and although she grew up in Denmark and lived there for most of her life, she has just released her first solo album in Faroese. For Lea it feels naked and true to sing in Faroese. We met Lea for a chat about her new release ‘Seinferð’, which is a challenge to the fast pace of contemporary society.

The third person with special ties to Faroese is biologist and heavy metal singer Jón Aldará. The band Hamferð, of which he is the lead singer, is deeply rooted in Faroese language and culture and traditions. In addition to his vocal work, Jón is also a biologist at The National Museum of the Faroe Islands, where his main focus is birds and bird research. This edition of our magazine features a fascinating conversation with Jón Aldará about heavy metal and birds.

In addition to these interviews, we were also present when the first ever beer festival in the Faroe Islands was on this autumn. A long article on this celebration is in this edition, and the organisers have promised that the festival will return next year.

And in our series of articles on the artists, who our aircraft and helicopters are named after, we are now at the second-last article. Read on for a portrait of the pioneer Sámal Joensen-Mikines, and how he blazed a trail for and left a lasting impression on the development of art in the Faore Islands.

And with this I hope you are well seated and can enjoy our excellent services.

Happy reading and happy travels.

Jóhanna á Bergi, CEO, Atlantic Airways

Photo:SúsannaSmithJohansen

Faroese handknitting yarn, knittingpatterns and knitwear heritage.

Photo by: Erla Ziskasen

Innihald / Contents:

08 Jón Aldará: Millum fugl og tungmálm

Jón Aldará: From soaring wings to soaring vocals

20 Føroyingar eru ríkari enn teir varnast

The Faroese are richer than they realise

32 Rithøvundur var ikki mín upprunaliga ætlan I didn’t set out to be an author

44 Ølfestivalur skal fáa føroyingar at tosa meira um øl

A beer celebration in the Faroe Islands

54 Seinferð – eitt mótspæl til skjótu ferðina í samfelagnum

Seinferð – an antidote to the rat race

66 Sámal Joensen-Mikines – ein slóðbrótari í føroyskari list

Sámal Joensen-Mikines – a trailblazer in Faroese art

76 Søgan hjá Atlantic Airways

86 Barnasíðan Children’s page

87

Krossorð & Sudoku

Crossword puzzle and Sudoku

unning um prentstað og svanamerki á prentlutum

Allir prentlutir eiga at hava prentstað á. Tí verður heitt á tykkum, sum lata okkum prentkláran pdf, um at minnast til at seta á prentlutin: Prent: Føroyaprent.

svanamerki

Svanamerkið er búmerkið hjá Norðurlendsku umhvørvismerkingini og er eitt skrásett og vart vørumerki. Tað eru tí reglur fyri, hvussu tað skal síggja út á prentlutinum, og hvussu tað má brúkast. Svanamerkið kann takast niður av heimasíðu okkara www.foroyaprent.fo.

ATLANTIC REVIEW is published by Atlantic Airways, Vagar Airport, FO-380 Sørvágur, tel. +298 34 10 00. Advertising: atlanticreview@atlantic.fo. Editor: Ingrid Bjarnastein – ingrid@atlantic.fo.

Layout: Jensia Gaardlykke Rossum – jensia@atlantic.fo. Responsibility: Jóhanna á Bergi. Proof and translation: Sprotin.fo. Printed by: foroyaprent.fo. This publication may only be reproduced in agreement with the publishers. Cover: Elin á Rógvi. Photo by: Tróndur Dalsgarð

Dømi: Fylg dømunum her. Minst til at búmerkið eisini kann vera svart.

SKRIVAÐ HEVUR INGRID BJARNASTEIN

MYNDIR: TRÓNDUR DALSGARÐ

Jón Aldará:

Millum fugl og tungmálm

Í áhugaverda spenninum millum fugl og tungmálm finnur tú Jón

Aldará. Hann kann growla, so jørðin skelvur, men eisini liggja pinnastillur í haganum og eygleiða fugl í tímavís. Heilt frá barnsbeini hevur hann havt serligan tokka til lívfrøðina, samstundis sum áhugin fyri tónleiki spakuliga vaks og vaks

Áskrivstovuni hjá Jón

Aldará á Debesartrøð mitt í Havn prýða myndir úr nýggju útgávuni av ‚Fuglabókini‘ hjá Mikkjali á Ryggi veggirnar. Gaman í er tað eitt sindur rokaligt, men tað skal ikki nógv til fyri at skilja, at her arbeiðir ein maður, ið hevur okkurt við fugl at gera. Ringar at merkja fugl við liggja á skriviborðinum undir telduskíggjanum, og hillarnar aftan fyri borðið eru somuleiðis á tremur við ringum.

Jón Aldará er lívfrøðingur og starvast á Tjóðsavni Føroya. Hann er eisini forsangari í tung málmsbólk inum Ham ferð um framt Iotunn, sum er ein danskur metalbólk ur. Hansara blíd liga med ferð og týði liga norðoyadia lekt geva

ikki fatan av, at framman fyri tær stendur ein tungmálmssangari. Í roynd og veru kann hann growla, so jørðin skelvur, men eisini nærum sum ein annar opera sangari við høg um, long um tónum, sum veru liga nema hjarta streing ir nar. So sigast kann, at spennið er vítt, bæði tá ið tað kemur til tón leikaligar gávur og tað fakliga.

Jón Aldará hevur altíð verið hugtikin av djórum og livandi verum sum heild. Heilt frá barnsbeini, tá ið hann sat í bønum við einum summardáa, til í dag, nú hann granskar fuglalívið í Føroyum.

– Sum barn biddaði eg øgiligt um at fáa eitt kelidjór, og eg fekk so eina kettu, tá ið eg var eini 9–10 ára gamal. Hon livdi ikki leingi, tí

hon át rottueitur og mátti avlívast, og fyri meg kendist tað sera órættvíst, at eitur skuldi liggja í náttúruni til kettuna at finna, minnist Jón Aldará.

– So hvørt sum eg eri vorðin eldri, er áhugin fyri djórum vorðin meira samansettur, og eg eri farin at hugsa meira um tað etiska og sam felagsábyrgd mótvegis djórum og náttúru.

ALSKURIN TIL TÓNLEIK

Umleið 12 ára gamal tók áhugin fyri tónleiki av álvara dik á seg. Men áðrenn tað minnist hann, hvussu hann plagdi at lurta eftir kassettubondum í bilinum hjá mammuni.

– Mamma lurtaði eftir nokk so nógv um ymisk um, og tað var

okkurt ávíst, ið mær dámdi. Tað var ikki alt. Tá ið eg hugsi aftur um tað, so hevði eg rættiliga spesifikkan áhuga fyri tón leiki. Og tá ið eg gravi eitt sindur djypri, so tykist tað, sum at tað vóru rættiliga myrk ir sangir við døpr um hug lagi, sum talaðu mest til mín. Ella tað, ið var meira bombast iskt og hevði eitt ógvisligari út trykk, minnist Jón Aldará.

Hann nevnir ítøkiliga bólkin Electric Light Orchestra (ELO), sum millum annað er kendur fyri at para tað symfoniska við rokktón leiki við stórari kraft.

– Tann tónleikurin er rættiliga melan kolsk ur. Hann er ikki bara happy-happy, har liggur okkurt aftan fyri. Tað var ikki nakað, eg hugsaði um tá, men sovorðin tón leik ur hevur talað til mín. Til dømis er ‚Twilight‘ hjá ELO ein av mínum yndissang um, og tað var hann eisini, tá ið eg var sjey ár, sigur Jón og flennir og heldur fram:

– Mamma hevur fortalt, at eg sang ofta við, og hon varð heilt forfard, tí eg hevði ikki tóna skaptan í heysinum. Har var einki skil á tí, eg sang. So eg veit ikki heilt, hvussu tað endaði við, at tað var tað, eg fór undir, tí tað lá ikki ordiliga í kort unum, tá ið eg var smádrong ur.

Eisini lurtaði Jón nógv eftir Iron Maiden, og serliga var tað mátin, sum Bruce Dickinson, forsangarin, sang, sum hugtók hann.

– Hann hevur ein heilt serligan máta at syngja, sum næstan fer yvir í opera, men kortini er nakað heilt annað. Eitt sindur ónt og tykist eitt sindur forboðið.

So tá fekk áhugin fyri tungmálmi veru liga luft undir veing-

ir nar, og Jón fór í eitt ‚nørdahol‘, sum hann sjálvur tekur til, har hann dyrkaði tungmálm í øllum sjangr um.

Tað var tó ikki, fyrr enn Hamferð-sangar in var eini 18 ár, at hann fór upp í ein bólk. Hann dugdi einki ljóðføri at spæla, so hann varð biðin um at syngja. Í fyrst uni var Jón við í einum bólki, ið kallaði seg Nátt. Teir vandu í kjallara num hjá vin manni Jón, Hera Nolsøe. Í fyrst uni var tað

varð biðin um at koma við í aftan á Nátt.

„Mamma hevur fortalt, at eg sang ofta við, og hon varð heilt forfard, tí eg hevði ikki tóna skaptan í heysinum.“

Jón Aldará

fyri tað mesta tøkuløg, bólk ur in spældi, men seinni fóru teir undir egið til far, har Jón skrivaði sínar fyrstu tekstir og løg. Um ta tíðina, tá ið Nátt var við at takka fyri seg, spurdi John Egholm, um Jón hevði hug at koma við í ein doom-metal bólk, sum skuldi spæla tungan, seinan og sorgarbundnan tónleik.

HAMFERÐ TEKUR SKAP

– Mín tónleikayrkisleið er fullkomuliga treytað av øðrum fólkum. Eg havi bara sagt ja og fylgt við, sigur Jón og flennir. Og soleiðis var eisini við bólkinum, ið hann

– Hetta vísti seg at blíva til Ham ferð. Vit gjørdu ein sang, meldaðu okkum til eina kapping og funnu upp á navnið til bólkin. Men tað var og er okkurt við tí konsept inum, sum bara riggar. Tað gekk ein tíð, áðrenn vit rættiliga komu í gongd, men so kom Theodor Kapnas uppí við sínum upptøku- og fram leiðaraevnum, og tað boostaði bara bólk in frameftir, og vit hava koyrt á síðani. Tað eru nú meira enn 15 ár síðani, og Hamferð hevur verið aktiv ur sum tónleikabólkur øll ár ini. Teir hava givið fleiri útgávur út, og ikki minst hava teir nágreinað, hvat Hamferð snýr seg um.

– Vit komu til eina kjarnu, sum vit kundu arbeiða út frá. Og so hava vit støðugt víðkað tað konsept ið. Vit vita neyvt, hvat Ham ferð er, hóast torført er at lýsa tað við orðum. Tað snýr seg nógv um kenslur. Men tað er nakað, sum vit hava roynt at bygt upp rundan um okkara fatan av uppruna num og søguni hjá føroy ingum í Føroyum við áherðslu á teimum avbjóðing um, ið hava verið, greiðir Jón frá.

Hann vísir á, at tað kann til dømis vera at berjast móti havsins kreft um og skula veiða fisk og hval til matna, men vísir eisini á veðurlag ið, vána liga jørð og truplar umstøður til jarðarbrúk.

– Okkara fokus er tó ikki júst hetta ítøki liga, men vit hyggja meira inneftir. Ein av avbjóðingunum, vit minnast frá ættarliðunum frammanundan, er, at tað varð ikki tosað so nógv um tær lagnur, fólk vóru úti fyri. Øll hava

„Tá ið tú hevur sæð kjógvan jagstrað ein annan fugl og syft hann runt, sært tú beinanvegin, at tað er ikki uttan orsøk, jettjagararnir í USA hava fingið íblástur frá kjógvanum.“

Jón

Aldará

havt sítt stríð, men tað bleiv ikki tosað um, hvussu mann arbeiðir við sovorðnum inni í sær sjálvum. So tekst ir nir hjá okkum eru øgiliga introspektiv ir og viðvíkja føroyska veðurlag num, náttúruni og máta num at liva uppá áðrenn ídnaðarkollvelt ing ina, men tó uttan at tað er rótfest í einum ávísum tíðarhami.

Allir tekstirnir hjá Hamferð eru eisini føroyskir, og tað er ein háttur at skilja seg út frá mongdini. – Við at syngja á føroyskum hevur mann við sínum stíli rótfest seg í eini føroyskari mentan. Eg haldi, at tað er nokk so sjálvsagt hjá okkum. Vit hugsaðu ikki so nógv um hetta við at bróta frá í fyrst uni, men tað hevur týdning, tá ið tú bara ert ein av fleiri túsund tung málmsbólk um í øllum heim inum. Vit geva út á einum altjóða plátu felagi, og tónleik ur in fer í øll heim sins horn, vit hava lurtarar kring allan knøtt in, og vit spæla eisini fyri fitt av fólk-

um og hava rættiliga nógvar fjepparar, sigur Jón og leggur aftrat, at hann hevur einki hoyrt um, at tað er ein trupul leiki við mál inum, tí lurtarar nir føla boðskapin.

– Vit royna at samskifta soleiðis, at tón leikurin kann tosa fyri seg, og sjálvt patos í røddini kann tosa fyri seg, hóast tú tekniskt sæð ikki skilir orðini. Eg føli sjálvur, hóast eg syngi nógv á enskum við øðrum bólkum, at tað er ein unikk kensla at syngja á føroyskum. Onkursvegna kenst tað fríari og meira beinleiðis.

FUGLAÆVINTÝRIÐ

Vit flyta okkum spakuliga frá tungmálminum aftur til lívfrøðina. Regnið díkir niður uttanfyri, men inni á skrivstovuni hjá lívfrøðinginum er heitt og fjálgt. Á ovastu hill stendur ein útstappaður fuglur, ein kjógvi. Hann er hvítur undir bringuni og annars brúnur. Tað eru annars bara eini 15%, sum eru hvítir undir bringuni, hinir eru myrkir um allan kroppin.

– Kjógvan kann eg tosa leingi um, sigur Jón við einum stórum smíli.

– Í roynd og veru hava øll fuglasløg sína kempisjarmu, men fyri meg er kjógvin serligur. Hann hevur ein heilt unikkan lívsstíl samanbor ið við annan fugl í Føroy um. Hann jagstrar annan fugl og stjelur føði frá eitt nú ritu og lunda. Og av tí sama er hann ótrúliga kring ur á flogi. Tá ið tú hevur sæð kjógvan jagstrað ein annan fugl og syft hann runt, sært tú beinanveg in, at tað er ikki uttan orsøk, jett jagarar nir í USA hava fingið íblástur frá kjógvanum.

Áhugin hjá Jóni fyri fuglum fekk veru liga luft undir veing ir -

nar, tá ið hann var í holt við sína master útbúgv ing á lærda há skúlanum. Har var eitt skeið um fugl, ornitologi.

– Tá tað skeiðið var liðugt, hugsaði eg, at hetta er ein verð, ið eg kundi hugsað mær at arbeitt í. Eg hevði eitt ynski um at kjøl festa tað, eg skuldi arbeiða við í Føroyum, tí tað var her, eg vildi vera og gera mun. Og tí varð eg eisini noyddur at hugsa um, hvat ber til at granska her. Aftan á skeiðið spurdi eg skeiðslæraran, um hann vildi vera mín veg leiðari, og so lendi eg á kjógva num. Tað var ikki eitt fugla slag, eg hevði sæð fyrr, tí tað er ein rætti liga ókendur fuglur millum fólk flest, greiðir Jón frá. Hann fór í gongd við at granska atburð hjá kjógva, hvussu hann háttar sær á reiðri num í sambandi við veðurlag ið, at telja pør og hvussu nógv ir ungar koma undan o.s.fr. Tað hevði við sær, sum Jón sjálvur tekur til, eini spennandi kandidat uppgávu um kjógva, sum hann framvegis skrivar greinar í tíðar rit út frá.

– So tú kanst siga, at mín brennandi áhugi fyri fugli kom lut falsliga seint í lívinum. Men tá eg so fór í gongd, so kavaði eg djúpt. Tí betur eri eg so heppin, at eg framvegis sleppi at arbeiða víðari við kjógva num í savnshøpi, og eg fari aftur til tey somu støðini á hvørjum ári.

LOYNDARFULLI DRUNNHVÍTIN

Yvirhøvur gongur arbeiðið hjá Jón

Aldará í Tjóðsavninum eitt nú út uppá at kanna fuglatøl, halda eyga við gongdini, og hvussu nógv kemur undan, at ringjamerkja og nógv annað. Eisini umsitur Jón ringmerking av fugli í Føroyum.

Eitt annað fuglaslag, ið fer við nógvari tíð, er drunnhvítin, sum kanska er talríkasta fuglaslagið í Føroy um, sum í sær sjálvum er sermerkt, tí tað eru sera fáir føroyingar, ið hava sæð drunnhvíta. Stovnstalið er ókent, men helst eru fleiri hundrað túsund pør, og hann búleikast á øllum útoyggjum, har eingin rotta er. Hann livir í holu og er sera virkin um dagin, har hann er úti á sjónum og savnar sær føði, sum hann kemur inn til lands við um náttina.

Í seinastuni hevur arbeitt verið við at seta smáar gps’arar á drunn hvíta fyri at spora, hvar teir ferðast dag liga. Tjóðsavnið ger hetta arbeiðið í Koltri í sam starvi við bretan Ben Porter og hansara toymi, sum eisini arbeiðir við tí sama í Nólsoy. – Drunnhvíti er gátu før ur fuglur, sum vit næstan einki vita um. Vit seta ein gps’ara á bak ið, so vit síggja, hvussu hann ferðast, men tað liggur ófati liga nógv arbeiði í tí, sigur fugla ser frøðing ur in á Tjóðsavninum.

– Og í ár hava vit fingið fyrsta gps-sporið av føðileiðini hjá einum sýldum drunnhvíta, sigur Jón errin.

– Fyri okkum er tað gigastórt! Hann greiðir frá, at tað liggur sera nógv arbeiði í at fáa hesi gps-

– Alt hetta arbeiðið skal gerast við størsta varsemi, og tú mást arbeiða sambært øllum givnum fortreytum, tí drunnhvíti er sera erkvisin, so um tú gert ov stórt inntriv í hansara lív, merkir hann beinanvegin, at her er ikki trygt, og vendir sostatt ikki aftur.

Hann greiðir frá, at tey í ár hava kannað eitt annað slag av drunnhvíta, sýldur drunnhvíti, sum er nakað størri enn vanligur drunnhvíti. Hann heldur til í Mykineshólmi og vestast í Mykinesi, og har eru bert nøkur fá túsund pør av honum.

spor ini til vega. Tí tað er einki bara at fanga ein drunnhvíta. Og í hesum førinum skal hann fangast tvær ferðir – bæði tá ið tú setir gps’aran á, og tá ið tú skalt hava fatur á honum aftur. Tað krevur nógv arbeiði við holurnar, har drunn hvít in reiðrast, og tað má ofta gerast um náttina, tí drunnhvít in er fyri tað mesta úti á sjónum um dagin.

– Vit byrja, tá ið tað fer at skýma, og halda á til um fýratíðina um morgun in, tá ið aktivitet ur in spaku liga dalar. Tá ið tú liggur har í lend inum, og drunnhvítar nir flúgva rundan um teg og gera sítt merk verdiga ljóð, sum ljóðar sum ein huldislig ur látur ... Ja, tann stemn ing ur in, sum er har úti, tá ið myrkrið fellur – tað er vilt og ein verð, sum næstan eingin kennir til.

Tað eydnaðist at festa gps’arar á sjey fuglar, og av teimum sjey komu tríggir gps’arar afturíaftur. Men tveir riggaðu ikki. – Hesin gps’arin, sigur Jón og tekur eitt lít ið, svart tól í hondina. – Hesin er tann síðsti, vit fingu aftur. Men tá ið vit skuldu seta hann til, var hann deyður. Tað var ein frykti liga keðilig kensla. Hann hevur lig ið á borðinum hjá mær nú í fleiri vikur, tí eg skuldi senda hann aftur til fram leiðaran. Í síðstu viku hugsaði eg, at eg líka skuldi royna at seta hann til. Jú, pínadoyð, har var samband! Eg fekk gásarhold! Og eg fái enn gásarhold av at tosa um tað! for telur Jón sera fegin.

EITT GJØGNUMBROT

Fyri føroyska fuglagransking eru gps-sporini eitt gjøgnumbrot. Tí er Jón Aldará ivaleysur í. Sporini kunnu t.d. brúkast til verkætlanir, ið fáast við at kortleggja rutur hjá fugli. Eisini ber til at kortleggja føðitilfeingið í vatnskorpuni at samanbera við sama fuglaslagið í øðrum londum og mangt annað. – Fyrst og fremst kunnu vit nú eisini siga nakað um vistfrøðina á sjóøki num, sum er longri úti enn landgrunnur in. Tann vitanin er viðkomandi og týdn ingar mikil, til dømis tá ið tosað verður um at seta sjóvind myllur upp. Tað verður selt sum nakað gylt, men har er eisini lív og lív frøði úti á sjónum, vísir Jón Aldará á.

– Tað er næstan óendaligt, hvat tú kanst granska, tá ið tú hevur slíkt til far.

Tá ið tú tosar við Jón, er eyðsæð, at hann hevur brennandi passión fyri fugli, og í roynd og veru ger tað sama seg eisini galdandi fyri tungmálmin, sum er ein stórur partur av hansara lívi – bæði kann hann tosa nógv og leingi um. Tá ið tað kemur til tað seinna, tónleikin, hevur hann tó ein ófullfíggjaðan dreym, ið ikki er vorðin veruleiki enn.

– Eg kann jú ikki siga, at eg havi tikið stig til so nógvar tón leikaverkætlan ir sjálvur. Og ein dreymur, sum ikki er full fíggjaður hjá mær í tón leiki, er at gera eina soloverkætlan, har eg sjálvur skrivi og geri alt tilfarið, sigur Jón Aldará.

Nær ella um tað verður, lata vit standa ósvarað. Sum nú er hevur tung málm syngjandi fugla ser frøðing ur in iva leyst at gera við Hamferð og danska bólkinum Iotunn, har hann eisini er sangari.

FAKTA:

Jón Aldará

Føddur: 1986

Lívfrøðingur og tungmálmssangari

Er við í bólkunum Hamferð og Iotunn, har hann er forsangari.

Jón er eisini við í finska bólkinum

Barren Earth, sum tó ikki er virkin í løtuni.

ÚTGÁVUR HAMFERÐ:

2010 ‚Vilst er síðsta fet’ (EP)

2013 ‚ Evst’

2018 ‚Támsins likam’

2019 ‚Ódn’ (EP)

2024 ‚ Men Guðs hond er sterk’

ÚTGÁVUR IOTUNN:

2021 ‚ Access All Worlds’

2022 ‚ Acces All Worlds – An Acoustic Voyage’

2023 ‚ Mistland’ (staklag)

2024 ‚Kinship’

ÚTGÁVUR BARREN EARTH:

2015 ‚On Lonely Towers’

2018 ‚ A Complex of Cages’

From soaring wings to soaring vocals

Jón Aldará:

His growl makes the earth tremble, but Jón Aldará can spend hours stock-still watching birds. He traces his twin fascinations with biology and music back to his childhood.

On workdays you will find the lead singer of Faroese heavy metal band

Hamferð at The National Museum of the Faroe Islands. His office shelves are overflowing with bird tags betraying his speciality – ornithology.

Neither his field nor his gentle demeanour betray that this is a man whose voice can make the ground quake, or your heart soar with his high operatic pitch.

PASSION FOR MUSIC

Jón recalls listening to his mother’s cassettes. Her taste was broad, his was specific: gloomy moods spoke to him as did more bombastic soundscapes. He loved Electric Light Orchestra’s symphonic rock, melancholy music with substance.

His heavy metal fascination was sparked early and he took an interest in all sub-genres. Iron Maiden with Bruce Dickinson on vocals, operatic with a dark edge, soon became a favourite.

His first band was called Nátt, Night, he couldn’t play an instrument so he sang. They rehearsed in his friend’s basement.

Later, John Egholm asked Jón to join a doom-metal band.

HAMFERÐ TAKES SHAPE

That band grew into Hamferð. They wrote a song, signed up to a contest and came up with the name. It was a solid concept, and when Theodor Kapnas, with his recording and production skills, joined the band took off.

Over the course of 15 years and several albums the members have defined Hamferð’s identity. At its core lie emotions constructed

before the industrial revolution, without ties to any specific period.

The lyrics are Faroese. This roots the band in Faroese culture and sets it apart. Even so, Hamferð is signed up with an international label and its music spans the globe.

‘We let the music and pathos in the vocals speak (…) I feel more free and direct when I sing in Faroese.’

ORNITHOLOGICAL ADVENTURE

“We let the music and pathos in the vocals speak (…) I feel more free and direct when I sing in Faroese.”

Jón Aldará

around their understanding of the origins and history of the Faroese people, with an emphasis on the challenges they faced hunting and working poor soil in an unforgiving climate.

The vocalist shares that part of our legacy from foregoing generations is how little was spoken of harsh fates and struggles, no one talked about how you work on that in yourself. So Hamferð’s lyrics are highly introspective and revolve around life as it was lived

Jón discovered the Arctic skua during his masters degree. He knew he wanted to return to the Faroe Islands, so he picked his research accordingly. He speaks of this little known bird with great passion. They are phenomenal flyers, stealing food from puffins and kittiwakes mid air. If you observe them in flight you realise immediately why US jet pilots drew inspiration from them.

In his current role, Jón monitors bird statistics and leads the museum’s bird tagging efforts.

His current research focuses on monitoring European storm petrels with gps trackers. Very little is known about this species, but this year’s data has enabled mapping the feeding grounds of a population of leach's storm petrels, says the ornithologist with great pride.

It is complex and sensitive work, the skittish birds have to be caught twice, to attach and detach trackers. It entails waiting near their burrows on the outermost islands as dusk falls to the tune of their eerie calls, that atmosphere is a world barely anyone knows.

A BREAKTHROUGH

The data is used to map flight routes, food availability, ecological conditions. Information crucial to, for example, determining the location of ocean wind turbines.

‘The possibilities are near endless,’ Jón enthuses. His passion burns as bright for birds as for heavy metal.

He confides a dream yet to be realised, ‘a solo project where I write and create all my own material.’

When and if that happens, time will tell. As is, the heavymetal singing ornithologist has plenty to do as lead vocalist of both Hamferð and Danish band Iotunn.

Did you know ...

that the Faroese word ‘hamferð’ translates to phantom, vision, or apparition in English?

FACT SHEET:

Jón Aldará

Born: 1986

Biologist and metal vocalist

He is the lead singer of the bands Hamferð and Iotunn. Jón is also part of the Finnish band Barren Earth, although it is currently inactive.

PUBLICATIONS HAMFERÐ

2010 ‘Vilst er síðsta fet’ (EP)

2013 ‘Evst’

2018 ‘Támsins likam’

2019 ‘Ódn’ (EP)

2024 ‘Men Guðs hond er sterk’

PUBLICATIONS IOTUNN

2021 ‘Access All Worlds’

2022 ‘Acces All Worlds – An Acoustic Voyage’

2023 ‘Mistland’ (single)

2024 ‘Kinship’

PUBLICATIONS BARREN EARTH

2015 ‘On Lonely Towers’ 2018 ‘A Complex of Cages’

International standards. Spectacular view.

The Hilton Garden Inn Faroe Islands is the epitome of Nordic luxury and comfort in the Faroe Islands.

Enjoy the world-renowned Hilton brighthearted hospitality, quality and services in one of the world’s smallest capitals, Tórshavn.

Staravegur 13, Tórshavn www.hilton.fo

BISTRO & BAR AT HILTON GARDEN INN

Hallartún is our on-site restaurant, which features local produce and is open for breakfast, lunch and dinner.

Visit hallartun.fo for menu and resevations

SKRIVAÐ HEVUR ÓLUVA ZACHARIASEN

MYNDIR: ERLA ZISKASEN

Føroyingar eru ríkari enn teir varnast

Bretski journalisturin Tim Ecott hevur skrivað tríggjar bøkur og gjørt yvir 60 greinar og sendingar um Føroyar. Her greiðir hann frá stórum gestablídni, løgnum føroyskum orðum, serligu lívsgóðskuni í Føroyum, og hví hann vil vera ein føroyskur seyður í næsta lívinum

Tim Ecott hevur tugt seg gjøgnum so nógvar føroyskar rættir, at hann næstan kann kallast føroyingur.

Seyðarhøvd, garnatálg, ræstur fiskur, rognaknettir, ræst kjøt, turt kjøt, skerpikjøt, ræst toskarhøvd, sperðil, fesk grind, turr grind, spik, rullupylsa, skrápur, havhestur, bankatoskur og turrur fiskur. Hann hevur roynt allan matarseðilin.

– Spik tók mær langa tíð at dáma, men nú dámar mær tað væl, sigur hann.

Yndismaturin er turrur fiskur og rullupylsa.

Rognaknettir kann hann liva uttan. Kanska skiljandi eftirsum flestu av hansara føroysku vinum ongantíð hava roynt henda spesialitetin.

Tim Ecott er bretskur rithøvundur og journalistur.

Hann hevur verið 23 ferðir í Føroy um, og hesa tíðina eru yvir 60 greinar og BBC-sendingar um lítla oyggjabólkin í Norðuratlantshavi komnar úr hansara hondum.

Eisini hevur hann skrivað tríggjar bøkur um Føroyar.

Newcastle, í County Down, har omman og abbin búðu.

– Økið er umgirt av fjøllum, og har eru ravnar, seyður, vindur, sjógvur og regn. Júst sum í Føroyum.

SAMANSETT MENTAN

Samansetta mentanin, væl varðveittar siðvenjur og tøtt familjubond var tað, sum serliga hugtók

„Eg vildi fanga nakrar av hesum siðbundnu háttunum at liva –serliga við mati og landbúnaði – áðrenn teir hvørva.“

Tim Ecott

Tann fyrsta, ‚The Land of Maybe: A Faroe Islands Year‘, er ein ferð gjøgnum árstíðirnar við djórum, mati, veðurbardum landslagi og aldagomlum siðvenjum. Síðan var tað ‚Føroyasmakkur‘ um matstovuna Koks, og í heyst kom ‚Sigmundur og gullringurin‘, ið er ein nútíðar endursøgn av søguni um Sigmund Brestisson.

MINNA UM BARNDÓMIN

Veðrið nýtti høvið at minna á, hvør ræður í Føroyum, tá ið Tim Ecott saman við øðrum tíðindafólkum kom til Føroya á innbodnari vitjan í apríl 2011. Flogfarið hjá Atlantic Airways, sum tá var av slagnum BAE 146, fekk ikki lent fyri mjørka og mátti til Íslands at bíða eftir floglíkindum.

Tá ið Tim endiliga steig úr flogfarinum í Vágum og út í regnið, kendist tað beinanvegin heimligt. Føroyar mintu um økið í Norðurírlandi, har hann traðkaði barnaskógvarnar. Serliga lítla býin

Tim. Samstundis sá hann, at Føroyar broyttust við økta sambandinum út í heim, og her føddist hugskotið til bókina ‚The Land of Maybe: A Faroe Islands Year‘ – Eg vildi fanga nakrar av hesum siðbundnu háttunum at liva – serliga við mati og landbúnaði – áðrenn teir hvørva. Teir minna meg um Írland fyri 50 árum síðan og skotsku oyggjarnar, serliga St Kilda, har eingin býr longur. Samfeløg við fuglaveiðu, seyðahaldi og avbyrgd av veðrinum.

Tim fór at kanna føroyska samfelagið neyvari. Á mongu ferðunum hevur hann eygleitt, tosað við fólk og luttikið í árstíðarbundna arbeiðinum í fleiri føroyskum bygdum: Verið á fjalli, eftir havhesti, fingist við røtur og eplir, hoyggjað, skotið harur, rænt egg, á súluveiðu, roytt fugl o.a.

DREPA DJÓR

Mørk eru flutt. Ikki bara við at eta løgnar føroyskar rættir. Tim hevur dripið seyð, súlu og havhest. Fyrsta ferðin stendur klár í minninum. Á súluveiðu í Mykinesi varð hann knappliga biðin um at drepa eina súlu.

– At drepa eina súlu hevði stóra ávirkan á meg. Eg hevði ikki væntað at verða biðin, men eg varnaðist, at tey bjóðaðu mær tað sum ein heiður. So eg føldi, at eg mátti gera tað. Eg ansaði eftir at gera tað skjótt, rætt og ikki skera meg av knívinum.

Á vitjan hjá einum bónda nakað seinni kom spurningurin, um hann vildi drepa ein seyð.

Til og við mars 2025

KAMARSTILBOÐ

úr 800 dkk fyri tvey

við morgunmati

„Náttúran. Maturin. Familjusambondini. At tit hava førleikarnar at vita, hvørji øll eru og hvað ani. Hesi tingini eru mist í flestu støðum nú.“

Tim Ecott

– Eg sá nógvar seyðir verða dripnar á humanan hátt í Føroyum, og eg avgjørdi at gera tað. Tí eg eti kjøt sjálvur, og um tú ikki veitst, hvat ið hendir við djórunum, so er tað hykl. Nógvastaðni geva fólk sær ikki far um, at eitt djór má doyggja, um tey skulu eta tað. Tað er øgiliga lætt at keypa tað í einum pakka og vóna, at djórið hevði eitt gott lív. Og vit vita, at nógvastaðni hava djór ikki eitt gott lív.

Føroyar eru komnar so langt inn undir húðina, at Tim veit, hvat hann vil vera í næsta lívinum: Ein føroyskur seyður. Tað skrivaði hann í einari av sínum greinum.

Tim flennir.

– Onkur helt tað vera ov mikið av tí góða, tá ið eg segði, at um eg skuldi komið aftur sum eitt djór, skuldi tað verið sum føroyskur seyður. Meginparturin av lívinum er eitt vilt lív úti í náttúruni við grasi og fjøllum. Tað er bara seinasti dagurin, sum ikki er so góður.

FAMILJUBONDINI

Fjarskotið og gamaldags eru lýsingarorð, sum fólk aðrastaðni ivaleyst høvdu brúkt um Føroyar. Tim Ecott heldur, at hetta er ov ónuanserað.

– Fólk geva sær ikki far um, at Føroyar sum fiskivinnutjóð og siglandi fólk altíð hava havt samband við útheimin. So hóast føroyingar høvdu eitt siðbundið lív, vistu teir kortini um heimin uttanfyri.

Eitt serligt og sera jaligt eyðkenni við Føroyum er tøttu familjubondini, sigur Tim. Fólk hava samband við familjuna og vita, úr hvørjari bygd omman er ættað. Og føroyingar eru skjótir at stovna familju.

– Fólk giftast og fáa børn rættiliga ung – og eru tískil framvegis so ung, at tey fáa tikið sær av ommu- og abbabørnum. Eitt sum í Onglandi er vorðið sjáldsamt, tí nógv fáa sær ikki børn, fyrr enn tey eru eini 35 ára gomul. Tá ið børnini koma, eru foreldrini ov gomul at hjálpa til.

TIT ERU RÍK

Føroyingar varnast ikki heilt, hvussu ríkir teir í veruleikanum eru í lívsgóðsku, heldur Tim. – Náttúran. Maturin. Familjusambondini. At tit hava førleikarnar at vita, hvørji øll eru og hvaðani. Hesi tingini eru mist í flestu støðum nú. Hann vónar, at føroyingar varðveita sínar siðir, mál og lívsgóðsku – og ikki fara at líkjast stóru bý unum úti í heimi, har lívsgóðskan ikki altíð er so góð.

– Meiri peningur er í Føroyum nú, og tað er lætt at kopiera lívsstílin av meginlandinum. Men eg vóni, at føroyingar ikki missa tað úr eygsjón, sum veruliga hevur týdning. Og tað eru fólkini.

FJALLFÓLK Á SKRIVSTOVU

Tim heldur tað vera sjáldsamt, at siðbundnu og nýmótans Føroyar eru so samantvinnaðar. Til dømis at fólk, sum arbeiða á skrivstovu í Havn, hava seyð og fara á fjall. Eisini at fólk fletta seyðin sjálvi. Í Onglandi mugu bøndur senda seyðin av garðinum til sláturs, men í Føroyum eru fólk við allan vegin.

– Hetta ger, at flestu føroyingar eru tilvitaðir um, hvaðani maturin kemur, og hvat hendir við djórinum, meðan tað er á lívi.

BÍÐA ER EITT GOTT ORÐ

Føroyskt vildi hann fegin dugað betur.

– Eg eri eitt sindur flov ur av, at eg ikki tosi meira føroyskt eftir so nógvar vitjanir. Longsta tíðarskeiðið, eg havi verið her út í eitt, er seks vikur. Eg vildi fegin verið í seks mánaðir og savnað meg um at læra føroyskt.

Sum oftast veit hann, hvat prátið snýr seg um, og hann dugir fleiri orð. Serliga seyðaorð, sigur hann og smílist.

Føroysku vinfólkini duga væl enskt – kanska ov væl – og skifta frá føroyskum til enskt, tá ið hann er hjástaddur. Tá er trupult at læra føroyskt.

Løgnastu føroysku orðini eru ‚pengar‘ og ‚mangla‘. Tí tey kunnu ikki knýtast til nakað í øðrum málum, sigur Tim. Ringasta orðið at úttala er ‚inniløgumaður‘. Eitt av yndisorðunum er ‚bíða‘, tí at búgva í Føroyum krevur tolni og tollyndi.

Samstundis kunnu føroyingar vera øgiliga beint fram. Um Tim til dømis skjýtur upp at gera eina døgurðaavtalu, kann viðkomandi siga ‚nei, tað ber ikki til í kvøld‘. Bara soleiðis. Ein onglendingur hevði komið við øllum møguligum umberingum og undanførslum.

Tað kann tykjast eitt sindur kalt, sigur Tim. Og tó.

FØROYAR BROYTAST

Onga aðrastaðni hevur hann møtt so stórum gestablídni sum júst í Føroy um. Hann hevur ferðast víða sum journalistur, m.a. í Afrika, Suðuramerika, Meksiko, Indonesia og einum hópi av oyggjasamfeløgum.

– Tá ið tú ferðast sum journalistur, hevur tú brúk fyri fólki at hjálpa við kunning og praktiskum viðurskiftum. Ongastaðni hava so nógv fólk verið so gávumild við tíð og gestablídni sum í Føroyum. Hesin viljin at bjóða mær heim og lata meg koma við í fjøllini eftir fugli og seyði. Tað er heilt óvanligt við slíkum gestablídni.

– Eginleikar, eg virði høgt og havi roynt at lært meg, sigur hann.

ÓBEINLEIÐIS OG BEINLEIÐIS

Føroyingar kunnu vera eitt sindur kronglutir at finna út av.

– Í Føroyum gera fólk sær sum heild stóran ómak ikki at klandrast og koma við sterkum meiningum hvør um annan. Ein góður eginleiki, men forvirrandi hjá fólki uttanífrá, tí viðhvørt veitst tú ikki, hvat persónurin veruliga heldur.

Føroyar eru broyttar nakað síðan 2011, heldur Tim. Havnin er størri, nógv fleiri bilar og størri flogvøllur, sum ger tað lættari at koma higar. Føroyska lyndið er varðveitt, men málsliga eru onkrar flytingar at hóma.

– Fleiri útlendingar starvast í Føroyum nú, og teir tosa ofta enskt. Hjá føroysku starvsfeløgunum kann tað vera lættari at tosa enskt enn at bíða, til útlendingarnir læra føroyskt. Tit mugu ansa eftir tí. Í øllum londum broytist málið. Tí slepst ikki undan. Men eg vóni, at føroyingar fara at halda fram at tosa føroyskt sínámillum sum sítt fyrsta val.

Eitt trygt grundarlag

Vit leggja dent á at hava dygdarbesta útbúnaðin. Hetta gera vit fyri at tryggja góðsku, tíðarætlan og prísstøði. Okkara fjølbroytti útbúnaður ger, at vit kunnu átaka okkum allar gravi-, lyfti- ella flutningsuppgávur fyri bæði vinnu- og privatkundar.

AUDITING ACCOUNTING TAX ADVISORY

In order to foresee the future you must know the past.

Skanna meg

BØKURNAR

Tim hevur lisið bókmentir og sosial antropologi, men hevur mest starvast sum journalistur, m.a. hjá BBC. Hann hevur í mong ár verið ferðajournalistur við serligum denti á oyggjar, eitt nú Caymanoyggjar, Bahamaoyggjar, Tahiti, Fiji, Madagaskar, Asorurnar og Seyskeloyggjar. Hann hevur skrivað fleiri bøkur og skrivar regluliga fyri BBC, The Daily Telegraph, Financial Times og The Guardian. Higartil eru tríggjar bøkur um Føroyar komnar av hansara hondum. Kanska verða fleiri. Tim hevur okkurt hugskot, men vil ikki avdúka nakað enn. Honum dámar væl at skriva bøkur, tí blaðgreinar í dag skulu vera so stuttar.

– Við bókini hevur tú meira tamarhald og tíð at siga tað, tú ætlar at siga.

Við ‚The Land of Maybe: A Faroe Islands Year‘ var tað umráðandi, at bókin var skaldslig og væl skrivað. Hon er ikki ein ferðahandbók. Næstan hvønn dag fær hann boð gjøgnum sosialu miðlarnar frá fremmandum fólki, ið ferðast í Føroyum, og sum siga, at bókin fær tey at skilja landið betur.

– Í gjárkvøldið skrivaði onkur, sum gisti í eini smáttu á Langasandi, ið er eitt øgiliga friðarligt stað. Viðkomandi segði, at hevði eg ikki tína bók, hevði eg ikki skilt, hvussu fólk kunnu liva her.

– Eg elski at skriva um Føroyar, tí oyggjarnar hava havt sterka ávirkan á mítt lív. Sjálvt tá ið eg eri í Onglandi, tosi eg næstan hvønn dag við fólk í Føroyum, sigur Tim Ecott.

BØKUR EFTIR TIM ECOTT

‚Neutral Buoyancy’

‚Vanilla: In Search of the Ice-Cream Orchid’

‚Stealing Water’

‚The Story of Seychelles’

‚The Land of Maybe: A Faroe Islands Year’

‚Koks: Føroyasmakkur’

‚Sigmundur og gullringurin’

The Faroese are richer than they realise

British journalist Tim Ecott has published three books and over 60 articles and programmes about the Faroe Islands. In his next life he wants to be a Faroese sheep

BOOKS BY TIM ECOTT

‘Neutral Buoyancy’

‘Vanilla: In Search of the Ice-Cream Orchid’

‘Stealing Water’

‘The Story of Seychelles’

‘The Land of Maybe: A Faroe Islands Year’

‘Koks: Føroyasmakkur’

‘Sigmundur og gullringurin’ (Sigmundur and the golden ring)

Tim has visited the Faroe Islands 23 times by now. On his very first trip, in 2011, the weather decided to remind everyone who is in charge. His Atlantic Airways flight was redirected to Iceland because of fog.

When he finally landed in Vágar, he felt right at home. The surroundings reminded him of County Down, where his grandparents lived, which is also surrounded by mountains with ravens, sheep, wind, sea and rain.

COMPOSITE CULTURE

Faroese culture, age-old traditions and close family ties fascinated the journalist from the outset. He also observed how the archipelago is being shaped by ever closer ties with the rest of the globe. This was where he drew inspiration for the book ‘The Land of Maybe: A Faroe Islands Year’. It is a journey through the seasons with animals, food, landscape and ancient traditions.

The author wanted to capture the local traditions before they maybe vanish. He set out to observe, interview and take part in village traditions including sheep husbandry, fowling, agriculture, haymaking and hare hunting.

SLAUGHTERING ANIMALS

His personal limits have shifted through it all, not just with all the strange dishes he has tried, Tim has also killed sheep, gannets and fulmar. The first time is seared into his mind. On a gannet hunt in Mykines he was suddenly asked to kill a gannet.

‘It had a deep impact. I wasn’t expecting to be asked, but I realised it was offered as an honour. So I felt I had to. I made sure to do it quickly, correctly and to not cut myself.’

Later, a farmer asked him if he wanted to kill a sheep. Tim recounts that he had seen the humane slaughter of many sheep in the Faroe Islands, and so decided to do it. Because he eats meat, and not knowing what this means for animals is hypocrisy. Many don’t realise that animals have to die for people to consume meat. It is easy to buy it vacuum packed and hope they had a good life.

The archipelago is so deep under Tim’s skin that he knows what he wants to be in his next life: A Faroese sheep! Some find that a bit much, but in Tim’s words: ‘Most of their life is spent wild in nature with grass and mountains. It’s just the last day that’s not so great.’

THE FAROESE ARE RICH

Remote and quaint are words often used about the islands. For Tim they lack nuance.

‘People don’t realise the Faroe Islands as a fishing and sailing nation has always had contact with the world. Though the Faroese had a traditional life, they were aware of the outside world.’

Modernity and tradition are interlinked here today. It is quite normal for office workers in the capital to keep sheep and participate in the autumn drives and slaughter.

‘The Faroese don’t quite realise how rich they are in quality of life,’ Tim muses. Given the nature, food, family times, the ability to know who everyone is, where they come from. These things have been lost in most places.

He hope the Faroese won’t copy the mainland lifestyles too much and lose sight of what truly matters, people.

INDIRECT AND DIRECT

The Faroese can be difficult to suss out. The author finds that, in general, they take care not to fight or express strong opinions about each other, a lovely, but confusing trait. It can be hard to know what people really think.

However, they can also be very direct. An invitation for a dinner date may be met with a ‘no, can’t tonight.’ In England a refusal would have been wrapped in excuses and circumlocutions. The Faroese way can come across as cold.

Still, Tim has met no greater hospitality anywhere in the world. And he has travelled widely as a BBC correspondent in Africa, South America, Indonesia and a host of island nations.

‘As a journalist you need help with information and logistics. Nowhere else have people been as generous with their time and hospitality as here.’

SKRIVAÐ HEVUR INGRID BJARNASTEIN

MYNDIR: TRÓNDUR DALSGARÐ

Rithøvundur var ikki mín upprunaliga ætlan

Tað er ikki fyrr enn nýliga, at Elin á Rógvi av álvara er farin at kalla seg rithøvund.

Upprunaliga var tað ikki tað, hon ætlaði. Men í roynd og veru kundi hon ikki lata vera. Har var ov nógv, ið mátti út. – Eg minnist, at eg hevði eina diskettu, og har stóð ‘Plan b’ á. Tað var í roynd og veru plan b, at eg setti meg at skriva, sigur Elin á Rógvi

Hon hevur skrivað alt tað, hon minnist.

Heilt frá hon var smágenta. Seinni hevur hon funnið smáar bøkur, ið hon sjálv hevur skrivað. Um hundin. Smáar yrkingar. Søgur. Serliga um ketturnar. So tað skapandi hevur altíð verið har.

Men hóast hennara fyrsta útgáva kom út fyri 20 árum síðani, og hon hevur skrivað fleiri bøkur, leik ir, út varpsleikir og annað, so hevur Elin á Rógvi ikki sagt seg vera rit høvund. Ikki fyrr enn nú. Heilt ítøki liga aftaná, hon síðst í august í fjør varð heiðrað við Barna- og ungdómsbók mentavirðisløn Út norður ráðsins.

– Eg havi altíð bara sagt, at mær dámar væl at skriva. Men nú havi eg gjørt av, at eg kalli meg

rit høvund. Eg havi ikki gjørt tað fyrr, men um eg ikki taki meg sjálva fyri fult, hvør skal so gera tað? spyr Elin á Rógvi, sum í dag er 48 ára gomul.

FYRRVERANDI SMÆÐIN

Elin stendur aftan fyri eina perlurøð av útgáv um til børn og ung. Umframt at hon í sínum borgaraliga starvi á barnaøkinum hjá Kringvarpinum eisini hevur staðið fyri eini ørgrynnu av tilfari til børn og ung bæði í útvarpi og sjónvarpi. Vit hava sæð hana á palli, bæði sum sjónleikara, vert til konsertir hjá Føroya Symfoniorkestri og nógv annað.

– Upprunaliga eri eg sera smæðin, sigur Elin og smílist. – Ella kanska tú kanst siga ‚fyrrverandi

introvert‘? Tí í veruleikanum eri eg meira introvert enn ekstrovert, og sum barn var eg ónátúrliga smæðin, men tá ið tú so fært sovorðin arbeiði og uppgávur sum eg, so sær mann meg ikki sum smædna. Men eg eri ikki týpan, sum bjóði meg fram, tí tað tori eg ikki. Eg má skumpast ella nudge’ast til at átaka mær uppgáv ur, og ofta eru tað onnur, ið kenna meg, ið bjóða meg fram ella vísa á meg til uppgávur.

Hóast hon sigur seg vera smædna og ikki vera týpan, sum bjóðar seg fram, er hon ikki bang in fyri at siga sína meining.

– Tú veitst, hvar tú hevur meg. Tað er ruddiligast bara at vera erlig, og eg sigi mína meining, har eg eri. Onkuntíð kann tað tó vera ein vansi at siga sína meining.

Onkuntíð er tað nógv snildari at fara við streyminum og sýnast við tí, sigur hon og flennir varisliga.

TANN KREATIVA Í FAMILJUNI

Elin á Rógvi er uppvaksin við foreldrum og tveimum beiggjum á Argjum. Beiggjarnir, Kári á Rógvi, sáli, og Heri á Rógvi, fóru tann meira akademiska vegin. Kári sum løgfrøðingur og professari og Heri sum búskaparfrøðingur. Pápi Elina var bankastjóri og mamman sjúkrarøktarfrøðingur. So karrieruvalið og áhugamálini hjá Elini vóru rættiliga ólík teimum hjá restini av familjuni.

– Fyri tað fyrsta var eg genta og hinir báðir dreingir, og so var eg kreativ samanborið við teir og pápa mín, so uppá nógvar mátar passaði eg als ikki inn. Teir hava altíð tosað um politikk og samfelagsviðurskifti sum heild við døgurðaborðið. So eg eri ikki úr einum listarlig um heimi sum so, hóast tey hava havt áhuga fyri list, lisið fyri okkum, greiðir Elin frá.

Tó hevði Elin ein abba, sum var lista maður. Hann hevur eitt nú gjørt stand mynd ina, sum stendur á Glaðsheyggi í Havn, og hann skrivaði eisini sjónleikir.

– Kanska tað kreativa hevur lopið eitt ættarlið um? Tað kreativa hevur fyri mítt viðkomandi altíð verið har. Eg haldi ikki, at eg nakrantíð havi hugsað um tað sum so. Tað var bara nakað, eg gjørdi. Eg visti heldur ikki, at eg dugdi tað, sigur Elin.

Umframt altíð at hava skrivað og krutlað søgur og yrkingar í notesbøk ur hevur Elin á Rógvi eisini fing ist við tónleik og sjónleik. Hon hevur eisini skrivað fleiri

sjón leikir, eitt nú ‚Sangur í mjørka‘, ið var ein kapping hjá Havnar Sjón leikara felag, har tað ráddi um at gera ein sang leik við barna rímum eftir Hans Andrias Djurhuus. – Eg fekst nógv við sjónleik fyrr. Og eg elskaði tað! Tá ið eg fór í Sjón leikarhúsið, kendi eg meg heima beinanvegin. Og tá ið eg stóð á palli fyrstu ferð, minnist eg, hvussu skelkað øll vóru, sum kendu meg, tí eg var jú so smæðin. Men ikki á pall inum, sigur Elin flennandi.

„Eg haldi ikki, eg hugsaði so nógv um, at eg í roynd og veru skriv aði eina heila bók, og eg helt als ikki, at eg var nakar rithøvundur.“

Elin á Rógvi

– Eg haldi, at tað er tí, at eg havi hugsað nógv um figur in, leik lutin, sum eg skuldi spæla. Eg havi bygt eina søgu upp í høvdinum um leik lut in, hví hon mundi gera, sum hon gjørdi, og ímyndað mær, hvussu hon hevði sagt ting ini.

Elin helt nógv til í Sjón leikarhúsinum eisini sum tannáringur, og tá ið hon gekk í studentaskúla í Hoydølum.

– Fyri meg var tað tó ein avbjóðing at ‚sleppa av við‘ alt tað listaliga. Tað er ringt at spæla sjónleik einsa møll, og tí fann eg aftur til skriv ing ina, men ætlaði einki við

tí uttan til mín sjálvs. Eg hevði bara so nógv, sum eg mátti av við. – Eg sá ikki tað, eg gjørdi, sum nakað serligt, og í roynd og veru havi eg blakað tað mesta burtur. Men tað var mín máti at vera til. At reflek tera og viðgera.

BYRJANARSKOTIÐ

Fyri skjótt tveimum áratíggjum síðani fekk Elin á Rógvi starv í barnaútvarpinum hjá Kringvarpi Føroya. Hon skuldi gera barnasendingar, og í tí sambandi gjørdi hon research og las nógvar barnabøkur.

– Men eg fann ikki rættiliga nakað, sum eg helt hóskaði seg væl til miðil in. So eg hugsaði bara, at eg skrivi líka eina skjóta krimi til barnaút varpið, minn ist Elin, og hon so gjørdi. Eyðfinn Jensen setti ljóð til, og krimisøgan ‚Mánalýsi‘ varð send í barnaút varpinum.

– Eg haldi ikki, eg hugsaði so nógv um, at eg í roynd og veru skrivaði eina heila bók, og eg helt als ikki, at eg var nakar rit høvundur. Tað var meira: ‚hetta var bara ein skjót krimi‘.

Stutt eftir var ein norðurlendsk kapping um at skriva eina nýggja bók. Kapping in var dulnevnd, so Elin gjørdi av at senda handritið til ‚Mánalýsi‘ inn til kappingina.

Og hon gjørdi ikki mætari enn at vinna, og bók in varð givin út á føroysk um, donsk um, grøn lendskum og samisk um.

– Hetta merkti so eisini, at eg onkursvegna varð blást út úr skápinum sum rithøvundur, hóast eg framvegis ikki kallaði meg fyri rit høvund. Eg varð noydd út í verðina við mínum tilfari. Eg ivist eisini í, um eg nakrantíð hevði komið út við mínum arbeiði, um

ULLVØRUHÚSIÐ

Tórshavn’s most charming design shop.

Knitwear by Faroese Fashion Brands: Shisa Brand and Steinum.

While on board, learn more about Faroese wool, sheep and knitting in the film ‘The Wool Islands’, featuring our shop and brands.

Niels Finsensgøta 27 Tórshavn IG / FB: ullvoruhusid ullvoruhusid.com

„Eg royndi alt møguligt annað, men tað riggaði ikki, tí eg føldi, at har var ov nógv, sum mátti út. Eg minnist, at eg hevði eina diskettu, og har stóð ‚Plan b‘ á. Tað var í roynd og veru plan b, at eg setti meg at skriva.“

Elin á Rógvi

eg ikki hevði fingið starv í Kringvarpinum, heldur Elin hugsanarsom fyri. – Ella jú, kanska. Nei, eg veit ikki!

Aftan á ‚Mánalýsi‘ skrivaði Elin nógv ‚roks og fjas og sovorðið stutt ligt‘, sum hon sjálv tekur til. Men so gav hon sær sjálvari eina avbjóðing.

– Eg skuldi skriva okkurt, sum ikki var stuttligt. Tað var eisini ein roynd hjá mær sjálv at finna út av, um eg dugdi at skriva, ella um eg bara dugdi at roksa og vera stutt lig. Úrslit ið gjørd ist ‚Nivinaja‘ (útvarpsjólakalendari, red.).

– Tað var heilt fantastiskt ikki at sleppa at vera stuttlig. Er tað stuttliga nakað, sum tú hevur brúkt at krógva teg aftan fyri?

– Tað er tað klárt! So at geva mær sjálvari hesa avbjóðingina, sum eingin annar visti av, var

spennandi og áhugavert at royna. Tá ið tú arbeiðir nógv einsa møll, so kann tað at seta tær sjálvari eina slíka avbjóðing vera kveikjandi. Eg haldi, at tað hjálpir mær og ger meg kreativari, fær meg at kanna ymiskt, og tað hevur verið gevandi fyri meg, fortelur rit høvundur in.

Elin leggur nógv fyri, tá ið hon skrivar. Ein rúgva av forarbeiði ligg ur aftan fyri hvørja bók, og hon ger nógv research og sam røður við fólk.

– Eg eri nokk so nørdut. Eg elski research og at kanna. Eg lesi og granski, geri sam røður við børn og vaksin um evnini, og tað, haldi eg, er ordi liga stutt ligt. Til dømis tá ið eg skuldi skriva, at streymurin fór í ‚Nivinaja‘, mátti eg kanna, hvussu tað yvirhøvur ber til – og hvussu tað kann henda í veruleika num.

Men upprunaliga var hetta nørduta, skrivandi arbeiðið ikki tað, hon ætlaði.

– Eg royndi alt møguligt annað, men tað riggaði ikki, tí eg føldi, at har var ov nógv, sum mátti út. Eg minn ist, at eg hevði eina diskettu, og har stóð ‚Plan b‘ á. Tað var í roynd og veru plan b, at eg setti meg at skriva.

AT MIÐLA TIL BØRN

Alt tað, sum Elin framleiðir, er onkursvegna ætlað ella vent móti børnum og ungum, hóast vaksin meira enn so eisini kunnu lesa og kenna seg aftur í hennara bókmentum. Spurd, hvat tað er, ið tiltalar hana við at miðla til børn, svarar hon skemtandi:

– Eg havi ongantíð torað at miðlað til vaksin! Nei tvætl, børn

eru bara stutt ligari! Mín hugburður er, at tú skalt vera í eygna hædd við børn ini; ikki tosa niður til tey. Og tað vísir seg eisini, at tá ið tú tekur tey meira álvarsomu ting ini upp, so eru kenslurnar hjá børnum eins stórar og viðkomandi og hjá vaksnum.

– Tað er eisini stuttligt at taka børn í álvara. At vera har, sum tey eru – og sjálvandi eisini roksa við tey. Sjálv minnist eg væl allar kenslur nar gjøgnum mín barndóm, og tí dugi eg væl at seta meg inn í teirra støðu. Kanska er tað tí, at eg dugi væl at miðla til tey? spyr Elin hugsanarsom.

Hesi árini Elin hevur fingist við barnaútvarp og barnabókmentir, er heimur in nógv broyttur. Tøknin hevur gjørt innrás, og kappingin frá útlendskum stroymingartænast um og tøknirisum merkist. So tað kann vera torført at halda seg viðkomandi hjá børnum og ung um í dagsins samfelag. – Ja, tað er forbiðið ringt, tí heimur in hjá teimum broytist so nógv alla tíðina. Men summar søg ur eru universellar og evnini klassisk, og tær nýtist ikki neyðturvi liga at fylgja við tíðini fyri at skriva eina góða søgu. Tað sigur seg tó sjálvt, at um tú vilt skriva ein bók til børn og ung í dag, mást tú skilja, hvar tey eru á telefonini, og hvussu tey samskifta.

Elin vísir á, at summir rithøvundar gera sær ómak við ikki at nevna t.d. ávísar appir, sum eru nógv frammi í løtuni, fyri at søgan kann liva longur.

– Tað geri eg ikki. Fyri meg er tað týdningarmesta, at tey, ið lesa, kenna seg heima í mínum søgum, og forteljingin skal følast nærri enn ein søga úr Svøríki ella

„Eg

haldi, eg eri heppin at sleppa at økja um bókarúgvuna og útboðið av føroyskum bókum til føroysk børn.“

Elin á Rógvi

USA. Ein bók er eitt sindur sum ein sjón leikur, sum er eina løtu, og so er hann burtur aftur. So fyri meg ger tað einki, um ein søga bara er ordiliga aktuell í eini fimm ár. Eg vil bara fortelja eina góða søgu, eisini um tað er um okkurt, sum bara er júst nú, hugleiðir hon.

AT HITTA LESARAN

Bókin, ‚Flytifuglar‘, er ein spennandi krimi, sum millum annað eisini snýr seg um at vera tilflytari. Bókin er vorðin væl móttikin, og tað fegnast Elin sum vera man um.

Tað er eisini ein serlig kensla at fáa bókina millum hendurnar, eftir at hon fyri tað mesta hevur búð í høvdi num á Elini.

– At halda í eini bók og hyggja ígjøgnum hana fyrstu ferð er fantast iskt. Tað følist so merkiliga kon kret, tí ofta er tað fleiri ár aftan á, at hugskotið av fyrstantíð kom, og tá siti eg vanliga og arbeiði við onkrum heilt øðrum. Tað er eitt

sindur sum at fáa vitjan av einum gomlum vini og halda einum nýføðingi í senn, greiðir hon frá og leggur afturat:

– Eg haldi, eg eri heppin at sleppa at økja um bókarúgvuna og útboðið av føroysk um bókum til føroysk børn.

Og so er tað eisini ein heilt serlig kensla at sleppa at hitta lesarar nar, tá ið bókin endiliga fær sítt egna lív. Føroyar lesa átak ið hevur m.a. skipað fyri rithøvundavitjanum, har skúlar hava kunnað bílagt sær eina vitjan frá einum rithøvundi. Elin hevur í hesum sambandi verið úti í nógvum skúlum, og tað hevur henni dámað væl.

– Rithøvundavitjanirnar hava verið eitt sera gott átak, tí tað hevur verið so áhugavert og stuttligt at uppliva, hvat lesararnir hava fing ið burtur úr bókini, og at síggja og hoyra, at tey eru so engasjerað í tí, eg havi skrivað. Og tað er júst hetta afturljóðið frá lesarunum, sum mær hevur manglað,

so hesar vitjan ir nar hava verið ordi liga góðar.

Umframt at vitja flokkar og skúlar við átakinum hjá Føroyar lesa arbeiðir Elin framvegis við barnatil fari og barnaútvarpi í Kring varpinum, og so skrivar hon. – Eg haldi fram við at skriva, tí her er framvegis nógv, sum má út. Um onkur tím ir at lesa tað og geva tað út, so er tað frálíkt, men annars, so skrivi eg bara og blaki burt ur, sum eg plagi. Tað er ein tilgongd fyri meg at skriva og blaka burt ur. Tað er verri enn so alt, sum er nóg gott til at goymast, men tað skal út og tænir sostatt sínum enda máli fyri meg, sigur Elin á Rógvi.

Tíbetur verður alt ikki blakað burtur, sum Elin skrivar, og í november í fjør kom enn ein bók hjá henni út við heit inum ‚Fornt‘, sum er ein spennandi søga, ið snýr seg um tað flótandi marka mótið millum veru leika, telduspøl og føroyskar sagn ir.

FAKTA:

Elin á Rógvi

Fødd í 1976

Rithøvundur

Arbeiðir í Kringvarpi Føroya, har hon ger útvarp og sjónvarp til børn

ÚTVALDAR ÚTGÁVUR:

‚Mánalýsi’, krimisøga fyri børn, 2007

‚Eg sá ein eingil’, útvarpsjólakalendari, 2010

‚Sangur í mjørka’, sjónleikur, 2013

‚Og mamma!’, barnabók, 2014

‚Nivinaja’, útvarpsjólakalendari, 2014

‚Eg eri ein prinsessa’, barnabók, 2017

‚Flytifuglar’, krimisøga, 2023

‚Fornt’, ungdómsbók, 2024

HEIÐRAR:

2007: Vann norðurlendska kapping at skriva barnabókahandrit (Mánalýsi)

2013: Vann kapping hjá Havnar Sjónleikarfelag um at nýta barnarímurnar hjá H.A. Djurhuus í sangleiki

2014: Barnamentanarvirðirløn Tórshavnar býráðs

2015: Tilnevnd Barna- og ungdómsbókmentavirðisløn Norðurlandaráðsins

2024: Barna- og ungdómsmentanarvirðisløn Útnorðurráðsins fyri ‚Flytifuglar’

I didn’t set out to be an author

Although she has been writing all her life and her first book was published 20 years ago, Elin á Rógvi only started calling herself an author after she received the West Nordic Council’s Children and Youth Literature Award in August 2024 for ‘Flytifuglar’, Migratory birds

Of course, Elin has written all her life.

She has come across stories and poems about her pets from her childhood. She is also a prolific content creator for Faroese children’s TV and radio.

‘I’ve always said I like to write. But have now decided to call myself an author. If I don’t take myself seriously, who will?’ Elin asks.

STARTING POINT

Two decades ago Elin started working in children’s radio for national broadcaster KVF. She did her research and read a lot of children’s books.

‘I couldn’t really find anything I felt suited the medium. So I just thought I’d write a quick crime series,’ Elin recalls. Eyðfinn Jensen designed the sound and ‘Moonlight’ was soon aired.

Initially it didn’t dawn on her that she had actually written a whole book, she didn’t consider herself an author at all. When an opportunity came, however, she submitted the manuscript anonymously to a Nordic book contest, and won!

It forced her out into the world with her material. Elin doubts she would ever have published had it not been for that radio job.

After ‘Moonlight’ Elin wrote a lot of humorous material. But then challenged herself to write something that wasn’t funny. In her own words, it was an attempt to figure out if she could actually write, or if she just knew how to be funny. The result was the radio calendar programme ‘Nivinaja’

It turned out she relished not hiding behind humour.

Elin’s creative process involves a lot of research, reading and interviews, and she sets herself challenges, ‘It’s something you can do when you work alone, and I find it inspiring.’

But this nerdy writing work wasn’t her original plan, ‘I tried

children and youth, though adults can enjoy it too.

They are simply her preferred audience. She talks directly to them, not down, and considers their feelings just as big and relevant as those of adults.

‘I have a vivid recollection of all the feelings through my childhood, so I’m very good at putting myself in their shoes. Perhaps that’s why I’m good at communicating to children?’ Elin muses.

“I tried all sorts of other things, it just didn’t work out, because there was too much I had to get out. I remember I had a floppy disk with ‘Plan b’ written on it. Writing was, in all honesty, plan b.”

Elin á Rógvi

all sorts of other things, it just didn’t work out, because there was too much I had to get out. I remember I had a floppy disk with ‘Plan b’ written on it. Writing was, in all honesty, plan b.’

COMMUNICATING TO CHILDREN

Everything Elin creates is in one way or the other intended for

During Elin’s career, technology has changed the world and Faroese material faces intense competition from streaming services and other foreign media.

It is tough to stay relevant. Some authors avoid mentioning certain apps, for example, because they date too quickly.

But Elin doesn’t hide from time or place, it matters to her that readers feel at home in her stories, that they feel closer than when they consume something from the US. For her a book is like a play, a moment in time. She worries less about longevity, than about telling a good story.

MEETING READERS

‘Flytifuglar’, Migratory birds, is a thrilling crime novel on the timely theme of migration. Elin is very pleased with its reception.

And Elin loves meeting her audience. Føroyar lesa, a Faroese reading initiative, has arranged school visits and Elin has thoroughly enjoyed hearing how readers experience her writing.

Elin still has her day job, creating contents for Faroese children’s television and radio. And she will

“There’s just so much I need to get out. If anyone wants to read and publish it, great, but otherwise I just write and discard, as usual (…)

It’s a process. Not everything is for keeping, but it has to get out, and thereby serves its purpose for me.”

Elin á Rógvi

keep writing, she feels lucky to be able to contribute to the literature available to children and youth.

Also, she can’t help it, ’There’s just so much I need to get out. If anyone wants to read and publish it, great, but otherwise I just write and discard, as usual (…)

It’s a process. Not everything is for keeping, but it has to get out, and thereby serves its purpose for me.’

Fortunately, not everything Elin writes is discarded, and last November another book of hers was published titled ‘Fornt’ (‘Ancient’), which is an exciting story about the fluid boundary between reality, video games, and Faroese legends.

Tatovørur var til staðar á ølfestivalinum. Her fingu fleiri sær tatoveringar av Mikkeller-tekningum – til dømis av búmerkinum fyri MBCFI 2024. Mikkel Borg Bjergsø fekk sær eina av búmerkinum hjá Budvar bryggjarínum.

SKRIVAÐ HEVUR PÆTUR HJALMAR EVENSSON

MYNDIR: KAI ARZDORF OG THEIS MORTENSEN

Ølfestivalur

skal fáa føroyingar at tosa meira um øl

– Vónandi kann hesin festivalurin fáa fólk at tosa eitt sindur meira um øl

í Føroyum. Og ganga eitt sindur meira upp í tað, sigur danski ølíverksetin

Mikkel Borg Bjergsø, sum hevur skipað fyri Mikkeller-ølfestivali í Havn.

Vit vóru við á fyrra degnum

Tað er heystardagur, og slaktið er fult í gongd henda fríggjadagin mitt í oktober. Men á Vestaru Bryggju í Havn er okkurt heilt annað enn fletting á skránni í dag. Har er nevniliga festivalur. Men tað er eingin tónleikafestivalur. Hinvegin er tað ølfestivalur. Hetta er fyrstu ferð, at slíkur øl festivalur verður hildin í Føroyum. Festivalur in kallast Mikkeller Beer Celebration Faroe Islands (MBCFI), og tað er danska bryggjarí ið Mikkeller, sum skipar fyri. Festivalurin fer av bakkastokki klokkan 13 í Silo bygninginum á Vestaru Bryggju. Ein bólkur av fólki stendur longu uttanfyri, og tey bíða spent í góðveðrinum eftir at sleppa inn. Inn at drekka øl – ella kanska rættari sagt: Inn

at smakka øl. Tí hesin festivalurin snýr seg sum skilst um so nógv meira enn alkoholprosentini. Hann snýr seg um smakk, mentan og felagsskap, júst sum navn ið eisini leggur upp til: Beer Celebration. Klokkan 13 stundisliga bjóðar Mikkeller-stovnarin Mikkel Borg Bjergsø fólki vælkomin, og saman við verkætlanarleiðaranum Daniel Vous skjýtur hann festivalin í gongd við bláum neyðblussum, meðan tvær stórar Mikkeller-dukkur geva ‚high fives‘ til spentu ølentusiastar nar í røðini, ið so við og við ganga inn í bygningin.

– Vælkomin, øll somul! Let’s get this started!

Við inngongdina fáa vit øll hvør sítt glas, ikki nógv størri enn eitt snapsaglas. Tað er prýtt við einum veðri og einari oyggj – eitt snið,

sum er gjørt serstakt til henda festival in í Føroyum, og sum skal brúkast av okkum gestum til at smakka tær ymsu ølirnar við. Men um tú skalt smakka allar ølir nar, ja so mást tú bæði vera effektiv ur og drekka fáar dropar uttan at byrja at kenna til – tí her eru ikki minni enn 25 bryggjarí, øll við hvør sínum bási og klár at skeinkja tær í glasið. 10 bryggjarí eru úr USA, og so eru fleiri úr ymsum londum í Evropa sum eitt nú Svøríki, Hollandi og Litava, um framt fleiri smá donsk bryggjarí.

Hvørt bryggjarí hevur átta ølsløg við sær, sum merkir, at tað tilsamans ber til at royna 200 ymsar øl á øl festivalinum. Festivalurin er býttur upp í fýra sessiónir fríggjaog leygardag, og hetta er sostatt

fyrsti partur av festivalinum. Tað merk ist, tí hýrurin er sera góður. Fólk eru í góðum lag, práta og flokkast um teir ymsu básarnar hjá nógvu bryggjarunum.

– Tú sært út sum ein, ið kundi brúkt hjálp! sigur ein av skeinkjaru num við meg, tá ið eg kanska heldur dagdroymandi royni at eyg leiða atmosferuna saman við elektron isku tónu num frá diskaranum á ovaru hædd ini.

– Vilt tú royna? Eg viðmæli uttan iva hesa. Hetta er ein øl við nokk so sterkum fruktsmakki, sigur ensk mælti maðurin og skeink ir mær uppí.

Frukt, ja, tað skal eg lova fyri – hetta smakkar meira sum ein smoothie, sigi eg skemtandi. Undir liðini á mær standa nakrir føroyingar, sum júst hava roynt somu øl, og teir eru samdir: – Ja, handan er spesiell. Men hatta er júst tað, sum er so stuttligt við hesum festivalinum. At høvi er at royna sovorðnar øl, mann annars ongantíð hevði roynt. Her eru eisini onkrar stouts við kaffi smakki til dømis, fortelja føroysku festivalgestirnir eldhugaðir og koma so við einum tippi:

– Um tú vilt royna eina ordiliga øl, royn so hasa frá kekkiska bryggjarí num Budvar, siga teir og peika yvir á ein av básunum á niðaru hædd ini.

Har sær út til at vera populert, tí har hevur verið kø í allan dag, nú eg hugsi um tað og fari at fregnast. Her verður tó ikki skonkt upp í smáu smakkigløsini, sum vit fingu við inngongdina – bryggjarar nir seta nevniliga upp á at brúka ‚ordilig‘ ølkrúss, sum teir siga, tí teir vilja gera tað í røttum kekkisk um stíli.

– Royn hesa, og so skalt tú nokk síggja, hví ølin er so populer, sigur bryggjarin, tá ið eg spyrji, hvussu tað ber til, at øll tosa um hesar pilsnarølirnar frá Budvar í dag. – Tað er helst tí, hon er so løtt at drekka. Her er ein góð javnvág í, sigur hann og skeinkir í ølglasið, sum er helvtin skúm og helvtin øl. Og tað er umráðandi við skúminum, hoyri eg, tí ‚skúmið er krúnan‘, sum onkur av gestunum tekur til.

„Vónandi kann festivalurin fáa fólk at tosa eitt sindur meira um øl í Føroyum. Og ganga eitt sindur meira upp í tað.“

Mikkel Borg Bjergsø

Millum onnur bryggjarí, ið eru her í dag, kunnu nevnast: Superstition Meadery, Lua Brewing, To Øl, Bofkont og Malbygg.

– EG VIL VÍSA FØROYINGUM ØL

Hóast hetta er fyrstu ferð, skipað verður fyri MBCFI í Føroyum, er tað als ikki fyrstu ferð, at Mikkeller skipar fyri ølfestivali. Danska bryggjaríið hevur síðan 2011 skipað fyri ølfestivali í Keypmannahavn, og seinastu árini hava líknandi ølfestivalar eisini verið í Tokyo og Boston.

At Havnin nú eisini er blivin karmur um ein ølfestival hevur

sín uppruna í alskinum hjá

Mikkeller-grund leggjara num, Mikkel Borg Bjergø, til Føroyar. – Fyri júst 10 árum síðan byrjaði eg at koma til Føroya. Og eg fall bara fyri hesum oyggjunum. Tað var orsakað av náttúruni, mat inum, fólkunum og hesum friði num, sum er heilt øðrvísi enn tað, eg havi verið vanur við í Keypmanna havn, fortelur øl íverk set in.

Hann var so bergtikin av Føroyum, at hann í 2017 læt upp eina Mikkeller barr í Gongini í Havn saman við Johannesi Jensen úr

Gist & Vist. Og síðan hevur hann vitjað nógv í Føroyum. – Eg havi leingi droymt um at skipa fyri ølfestivali í Føroyum.

Tað er feitt, at tað endiliga hevur eydnast okkum, fortelur Mikkel, sum eisini hevur glett seg til at vísa øllum teimum útlendsku bryggjaru num hesar oyggjarnar, sum hann er so góður við.

– Umframt at hetta er eitt gott høvi at vísa Føroyar fram fyri vin fólku num hjá okkum í ølverðini, er tank in við festival inum eisini at vísa føroyingum, hvat øl eisini kann. Her eru jú nøkur av teimum mest hype’aðu bryggjaríunum í heiminum, so hetta er ein góður møgu leiki hjá føroy ing um at smakka nakrar øl í heimsflokki, sigur hann.

– Vónandi kann festivalurin fáa fólk at tosa eitt sindur meira um øl í Føroyum. Og ganga eitt sindur meira upp í tað, sigur Mikkel Borg Bjergsø.

FRÁ ALKOHOLI TIL NJÓTING

Tá ið danski ølíverksetin byrjaði at koma til Føroya í 2017, var ,craft beer‘ mentanin ikki vorðin so út-

„Festivalurin kann fáa týdning fyri okkara fatan av drekkivørum yvirhøvur, soleiðis at vit flyta okkum meira til at kunna hugsavna okkum um njótingina og smakkin, heldur enn at tað bara snýr seg um alkoholið.“

Johannes Jensen

breidd her. Føroyingar drukku fyri tað mesta bara vanligar pilsnarar og kanska okkurt eitt sindur sterkari, minnist Mikkel. Hann heldur tó, at nógv er hent seinastu árini – ikki minst orsakað av bryggjarínum OY, sum hann eisini hevur havt ein leiklut í, tá ið tað læt upp í 2022.

– Úrvalið av øli er nógv størri í dag, enn tað var fyri fáum árum síðan, og føroyingar eru blivnir vanari við at drekka ymisk sløg av øli. Fleiri halda nú, at øl sum eitt nú IPA er áhugavert. So okkurt er hent, tað er heilt vist, sigur hann. – Men eg vænti og vóni, at hesin ølfestivalurin eisini kann gera onkran mun. Eisini tí at festivalur in kann vera við til at varpa ljós á Føroyar, um vit hugsa úr einum altjóða sjónarhorni, kanska serliga í ølverðini.

Johannes Jensen, stjóri í Gist & Vist, sum eisini er við til at skipa

fyri ølfestivalinum, er samdur við Mikkel Borg Bjergsø um, at festivalur in kann fáa onkra ávirkan.

– Hetta ger uttan iva okkurt við okkara ølmentan og mentan yvirhøvur. Festivalurin kann fáa týdning fyri okkara fatan av drekkivør um, soleiðis at vit flyta okkum meira til at kunna hugsavna okkum um njótingina og smakk in, heldur enn at tað bara snýr seg um alkohol ið. Tað, haldi eg, er á hugavert, sigur Johannes Jensen.

TÝDNING FYRI FERÐAVINNUNA

Sermerkt við festivalinum er, at heilt fittur partur av gestunum er útlendingar. Nógv eru úr Danmark og eru komin við Mikkeller-toyminum og teimum donsku bryggjaríunum, men so eru eisini fleiri øláhugað, sum eru langt av landi skotin, leggur tú til merkis, tá ið tú gongur runt her í siloini.

Fleiri av teimum, sum eru komin higar, kenna hvør annan ella hava hitst fyrr á líknandi festivalum og tiltøkum. Millum annað eru tríggir ungir manns, sum eru komnir ta longu leið úr Japan bara fyri til MBCFI í Havn. Teir eru, sum skilst, kendir í Mikkeller-høpi. Teir plaga at vera við á festivalunum hjá Mikkeller, og umframt sjálvt ølið ganga teir høgt upp í tekn ingar nar og alt tilfarið frá bryggjarí num, sum eisini er at fáa her í dag – posar, brosjur, t-shirts, stempul og annað.

– Tað tók okkum næstan ein heilan dag at koma higar. Tað er gott at vera her, bæði tí at vit sleppa at uppliva festivalin, men eisini tí at hetta er ein góður møgu leiki at uppliva Føroyar, siga

teir spent ir og vísa mær á okkurt av til far inum frá Mikkeller, sum teir hava uppi á sær og í taskuni. Sambært stigtakarunum er umleið helm ing ur in av gestunum útlend ingar, og tað fegnast teir um. – Tað hevur tikið okkum fullkomi liga á bóli, at vit hava fingið so nógvar gestir flúgvandi inn til Føroya, sigur Johannes Jensen, sum roknar við, at ferðavinnan kann njóta gott av hesum festivalinum.

– Um hugsað verður um, hvønn týdn ing festivalurin kann hava, so er hetta eitt lítið sindur meira enn bara ein stuttligur ølfestivalur, har til ber at sleppa at royna ymsar øl. Hetta er meira enn bara tað. Tí fyri ferðavinnuna hevur tað jú stóran týdning. Vit eru uttan fyri sesong, men kunnu kort ini skapa eitt tiltak sum hetta og fáa út lendingar henda vegin. Tað, haldi eg, er stutt ligt, sigur Johannes Jensen og vísir á, at tað eisini er stuttligt at síggja so nógvar føroyingar her, bæði kvinnur og menn.

VERÐUR AFTUR NÆSTA ÁR

Klokkan er 17, og nú byrjar onnur ‚sessión‘ av ølfestivalinum, eftir at fyrra sessiónin hevur verið kl. 13–16. Eftir lítlan steðg hava bryggjararnir nú nýggj ølsløg klár til allar gestirnar, og lagt er upp til ein nakað lívligari seinnapart, nú fólk hava fingið frí, og kvøldið byrjar.

Her eru nakað fleiri fólk nú, og eftir eina løtu verður dansað limbo mitt í salinum við klassiska limbosang inum for frá, og øll skála, tá ið onkur klárar at ganga undir kust in uttan at nerta hann. Fest ligt! Nøku lunda líka so festligt, sum tá ið eitt polkaorkest ur við

blásarum lítla løtu seinni kemur inn og spælir sangir sum ‚Ob-LaDi, Ob-La-Da‘ og ikki minst ‚Høvd, akslar, knø og tær‘

Tá ið fyrsta kvøldið á øl festivalinum nærkast endanum, eru tó eingi tekin um, at sjálv veitslan er um at fjara av. Tvørturímóti fara fleiri av gestunum at tosa um, hvagar leiðin nú gongur. Tað hoyrist skjótt, at konsert við Sakarisi er uppi í bryggjarínum OY, og at bussur koyrir niðan – og hetta síggja fleiri sum ein góðan enda á fyrsta degnum av MBCFI 2024.

Spyrt tú stigtakaran Mikkel Borg Bjergsø, hvussu hann er nøgdur við fyrsta dagin og festivalin sum heild, so letur hann heilt væl at. – Tað var eitt sindur av einum satsi at skipa fyri hesum. Tí tað var ringt at vita, um tað bar til at selja atgongu merki til ein ølfestival í Føroy um, av tí at eingin hevði roynt hetta fyrr. So vit stúrdu eitt sindur. Men tað kláraðu vit, og tað hevur gingið ordiliga væl, so eg haldi, til ber at siga, at hetta var væleydnað, sigur hann.

Henda ølin er gjørd til MBCFI 2024. Mikkeller ger serligar øl til tiltøk sum hetta, bæði fyri at promovera festivalin, men eisini tí at tað er stuttligt at gera okkurt serligt burturúr. Ein nýggj øl til festivalin næsta ár er eisini í gerð nú. Hon skal liggja í eitt ár, áðrenn hon er heilt liðug.

„Tað var eitt sindur av einum satsi at skipa fyri hesum. Tí tað var ringt at vita, um tað bar til at selja atgongumerki til ein ølfestival í Føroyum, av tí at eingin hevði roynt hetta fyrr.“

Mikkel Borg Bjergsø

Hvussu verður komandi ár?

– Vit ætla at skipa fyri einum ølfestivali aftrat, so ja, vit koma aftur næsta heyst. Ætlanin er at hava hetta hvørt ár. Næsta ár rokna vit við at fáa enn fleiri bryggjarí við. Eg havi longu fingið fyrispurningar frá fleiri bryggjaríum, ið vilja sleppa við næsta ár. Tey hava sæð, at vit hava lagt mynd ir út og so víðari, og tey halda tað vera spennandi at koma til Føroya á ølfestival. Tað verður uppaftur betri næsta ár, rokni eg við. Eg gleði meg longu, sigur Mikkel Borg Bjergsø.

Faroe Law provides legal assistance to business enterprises with an emphasis on the commercial, practical and pragmatic objectives of the client.

Our areas of practice include:

■ Mergers and acquisitions

■ Company law

■ Project development and financing

■ Restructuring and insolvency law

■ Building and construction law

■ ■ ■ ■ ■

Faroe Law is an independent Faroese oriented and provide a personal tailored service to our clients.

FAROE LAW Sp/f

Magnus Heinasonar gøta 10 · Postbox 158 · FO-100 Tórshavn · Faroe Islands Tel. (+298) 66 99 00 · faroelaw@faroelaw.fo · www.faroelaw.fo

STATE OF THE ART

SIMULATOR CENTRE

Our state-of-the-art simulator centre with the newest AW139 and A320 simulators provides a realistic and immersive training experience, including aircraft type-rating and SAR & Hoist training in our new facilities in the Faroe Islands.

in the Faroe Islands A beer celebration

Danish beer entrepreneur and Faroephile Mikkel Borg Bjergsø is one of the organisers of the first beer festival in the Faroe Islands. He is on a mission to foster broader taste, knowledge and enthusiasm for beer

This beer was crafted for MBCFI 2024. Mikkeller brews speciality beers for events such as these, both in order to promote the festival, but also because it is fun make it extra special. A new beer for next year’s festival is also underway. We will have to wait for a year until it is ready.

The doors open at exactly 1 pm and eager guests are handed what look like shot glasses. They are adorned with a ram and island design made for this occasion: Mikkeller Beer Celebration Faroe Islands (MBCFI).

Should you want to try every beer on offer, you better stick with the shot glass, as 25 breweries have set up shop. Ten are from the US and a range of European countries are also represented.

Visitors can sip their way through 200 different beers at a festival divided into four sessions over the course of Friday and Saturday. Yours truly joined the opening and the atmosphere was phenomenal.

As I take in the crowd to pulsating DJ beats, I’m approached by a barman who recommends a fruit beer and fills my glass. Fruity it is, I quip that it tastes more like a smoothie.

And that is the point of festivals such as these, I hear enthusiastic rumours of coffee-flavoured stouts and join a queue for popular ‘proper’ pilsners from the Czech Budvar brewery.

Every stall entices the tastebuds with breweries such as: Superstition Meadery, Lua Brewing, To Øl, Bofkont and Malbygg.

FELL FOR THE FARE ISLANDS

This is the first MBC in the North Atlantic, but Copenhagen, Tokyo and Boston have already hosted Mikkeller festivals.

The choice of Tórshavn for an MBC has its roots in Mikkeller founder Mikkel Borg Bjergø’s fascination with the Faroe Islands. He fell in love with the nature, food,

people and tranquility here over a decade ago.

In 2017 he opened a Mikkeller bar in old Tórshavn along with Johannes Jensen. So showing international brewers this archipelago is a dream come true.

Another driver for the festival is that it is an opportunity to show the Faroese how versatile beer is. ’Some of the world’s most hyped breweries are here, it’s a great opportunity for the Faroese to taste world class beer,’ Mikkel says.

FROM ALCOHOL TO ENJOYMENT

When Mikkeller opened in Tórshavn, craft beer culture was little known here. Much has changed since, not least thanks to Faroese brewery OY, which Mikkel played a role in opening in 2022.

A broader range of beers have become popular and Mikkel is convinced t this festival will reinforce the trend, in addition to placing the Faroe Islands on the global beer map.

Johannes Jensen, co-organiser of MBCFI, also hopes that the festival can contribute to a shift in drinking culture towards enjoyment and flavour rather than alcohol percentage.

SIGNIFICANCE FOR THE TOURIST INDUSTRY

Another unique aspect of the festival is that half the guests are international. Many came with the Danish brewers, but there are also several from further afield.

Some of the festival goers already know each other from similar events. Three I meet came all

“Some of the world’s most hyped breweries are here, it’s a great opportunity for the Faroese to taste world class beer.”

Mikkel Borg Bjergø

the way from Japan just for MBCFI, they are big fans of Mikkeller, both the beers and the designs.

According to Johannes Jensen this festival is also a boon to the tourist industry. The capacity to draw in both locals and travellers, women and men, out of season is critical.

BACK AGAIN NEXT YEAR

The second session of the festival kicks off with a more lively atmosphere, the weekend has begun and there is suddenly a limbo line in the middle of the hall. Moments later a brass ensemble joins in the fun with tunes such as ‘Ob-La-Di Ob-La-Da’ and ‘Head, shoulders, knees and toes’

Mikkel is thoroughly pleased with the first day and the festival overall. It was a gamble to put it on in the Faroe Islands, but so far it is a roaring success.

One to be repeated next year? Yes! Next autumn and every year after that. And Mikkel expects more breweries to join in, he has already had several requests and is looking forward to it.

eittmótspæl

t i l sk jó t u f e r ð i n a í s a mfel a gnum

SKRIVAÐ HEVUR REBEKKA MANUELA BEHRENS MYNDIR: ERLA ZISKASEN

Seinferð

Meðan onnur leita út í heim, leitar Lea J. K. heim aftur. Meðan fólk flest seta ferðina upp, setur 27 ára gamla tónlistakvinnan ferðina niður. Útgávan ‚Seinferð’ er ein uppreistur móti nógvu ferðini í okkara samfelag í dag. Ein sansandi ferð inn í føroysku náttúruna, sum hvørki kann temjast ella stýrast til at seta ferðina upp. Ein ferð til røturnar og lívið hjá Leu heima í Vestmanna í Føroyum

Nógv ljóð. Ferð. Og nógv fólk. Tos, bilar, bussar, metroir, súkklur, matstovur, kaffistovur, gøtuseljarar og lýsingar av øllum handa slagi. Tað er sunnudagur – men ikki sunnudagur sum í Føroyum. Vit eru í Keypmannahavn, og býurin er á tremur við fólki og virksemi.

Lea Jóhanna Kristinsdóttir Kampmann kemur inn í lítlu kaffistovu na á einum horni á Christianshavn. Í løtuni hevur hon úr at gera. Serliga eftir at hon gjørd ist aktuell við útgávuni ‚Seinferð‘. Umframt tað er hon eisini í holt við at flyta inn í nýggja íbúð á Vesterbro í Keypmanna havn, sum hon júst hevur keypt saman við sjeik inum,

Søren – og tí hevur Lea nóg mikið at síggja til. – Tað kennist væl at fáa eitt heim. Eitt fast stað at búgva eftir fleiri ár, har eg havi flutt nógv. Bæði millum íbúðir og lond. Onkursvegna er keypið av íbúð ein staðfest ing av, at eg í løtuni havi valt Keypmanna havn, sigur Lea og sessast við borðið í kaffistovuni.

27 ára gamla Lea Kampmann er eftir hondini eitt kent navn á føroyska tónleikapallinum. Ikki bara kent navn, men eisini viðurkent. Í 2018 fekk Lea heiðurin sum ‚ársins einstaklingur‘ til FMA (Faroese Music Awards), og í 2021 vann bólkurin Einangran, sum Heiðrikur á Heygum og hon høvdu, heiðurin fyri ársins lag.

Fyrsta útgáva hennara, ‚Common Blue‘, kom út í 2017. Síðani komu útgávurnar ‚If I ever made you cry, I’m sorry‘ í 2022, ‚Vendir vindar‘ við bólkinum Einangran í 2023 og nú útgávan ‚Seinferð‘

Hóast útgávurnar eru ymiskar, er reyði tráðurin milda og nærlagda rødd in. Tó er útgávan ‚Seinferð‘ munandi øðr vísi og serlig. Eitt nú tí at tað er fyrstu ferð, at Lea gevur út løg á føroysk um. – Eg kenni meg føroyska, og tí átti tað at verið natúrligt at skrivað og sungið á føroysk um. Tað hevur tað bara ikki verið. Orsøkin er ikki, at eg ikki dugi málið nóg væl, tí føroyskt er uttan iva mítt fyrsta mál. Onkursvegna hevur tað verið lættari at krógva seg aftan fyri enska mál ið. Føroyskt var eisini

tað fyrsta málið, eg segði ‚eg elski teg‘ á. Tískil kennist tað so nakið og ektað at syngja á føroysk um; og tað er upp á tann góða mátan, greiðir Lea frá.

EIN LJÓÐMYND AV FØROYUM, LONGSLI OG KÆRLEIKA

Hóast Lea hevur búð í Keypmannahavn nærum alt sítt lív, tykist tað ikki so. Medferðin er so føroysk, og onkursvegna stendur hon sum ein stór kontrast til alt resið og larmin í danska høvuðsstaðnum.

Rólig, mild og nærløgd, umframt hon hevur eina sterka vestmannadialekt. Eingin ivi er um, at røturnar í Vestmanna og Føroyar liggja djúpt í Leu, og júst tað kemur væl og virðiliga til sjóndar í nýggju útgávuni.

– ‚Seinferð‘ er eitt úrslit av so nógvum. Fyrst og fremst skrivi eg á føroysk um. Og tað var onkursvegna av tilvild. Hetta var, meðan koronu farsótt in herjaði. Eg kendi meg langt burtur frá Føroyum. Burtur frá familju og vinum. Fyri at halda høvdið klárt og linna sinnið fór eg undir at skriva tríggjar síður hvønn morgun. Á føroyskum. Burtur úr tí komu tekstir, sum síðani eru blivnir til sangir. Tekstirnir í ‚Seinferð‘ lýsa ein djúpan longsul og sterkt til knýti til barnaár ini í Føroyum. Ljóðmyndin er ofta einføld, men í hvørjari strofu og hvørjum stevi hoyr ist eitt inniligt og persónligt upplivilsi. Tónleikurin gerst ikki bara ein flýggjan, men eisini ein leið at síggja veruleikan og heildar myndina av leitan, longsli og kærleika.

– ‚Vestmanna í kava‘ er mær ein serligur sangur. Eg skrivaði hendan sang in til ommu. Hetta

var um tað mundið, tá ið hon var rætti liga sjúk. Sang ur in er skrivaður út frá eini røðu, hon skrivaði um Jack Kampmann, sum var lista maður og pápi ommu. Hon skrivaði røðuna til eina av hansara ferniser ing um. Hóast band ið hjá ommu og pápa hennara, langabba mínum, til tíðir var trupult, velur hon at minnast tað góða. Sum omma skrivar, so kanst tú sjálv velja, hvat tú minn ist.

„Tað kennist so nakið og ektað at syngja á føroyskum; og tað er upp á tann góða mátan.“

Lea Kampmann

Í sanginum tvinnar Lea saman brot úr røðuni hjá ommuni við egin barndómsminni úr Vestmanna. Sangurin endar við einum longsli eftir friði og at sleppa kensluligu byrðunum frá barnaárunum fyri at gerast eitt við kavaklædda landslagið.

– Tíbetur náddi omma í Vestmanna at hoyra sangin, áðrenn hon fór. Tað eri eg ótrúliga takksom fyri. Omma hevur havt og hevur sera stóran týdn ing fyri meg. Hon var støðu festið í uppvøkstri num og ímynd in av tí heim liga og føroyska.

SEINFERÐ – EIN UPPREISTUR MÓTI SKJÓTU FERÐINI

Lea Kampmann hevur seinastu árini flutt nógv. Frá at vaksa upp í Keypmannahavn flutti hon til Føroyar í 2015, 18 ára gomul.

Ætlanin var at arbeiða í Føroyum eitt stutt tíðarskeið.

Tó vildi tilvildin tað væl øðrvísi. Um sama mundið var Open Mic í Reinsa rí num í Havn. Eitt konsept, sum gevur øllum teimum, ið hava hug at fram føra tón leik, ein pall. Tí gjørdi Lea nógv av. Fólk vórðu rúnabund in av Leu og hennara tón listarligu gáv um, og tí var hon nógv umbiðin at fram føra. Hetta gav henni dirvi og hug at hugsavna seg enn meira um tón leik, og í 2017 kom hennara fyrsta EP, ‚Common Blue‘, út og fekk góða mót tøku.

Eftir fýra ár í Føroyum flutti Lea aftur til Danmarkar. Hon var sloppin inn á Jyska Musikkonservatori ið í Aarhus at lesa bachelor í sangskriving.

Um hetta mundið kom Lea í samband við tón lista mann in Teit Lassen, sum telist millum best umtóktu og royndastu tón leikarar nar í Føroy um. Hon vildi fáa aftur meld ing um tað føroyska, hon hevði skrivað. Teitur Lassen læt væl at føroysku tekstu num.

Tíðin gekk, og Lea hevði nærum lagt allar teir føroysku tekstirnar, hon skrivaði í koronu-tíðini, frá sær. Inntil hon brád liga fekk eini boð frá Teiti fleiri mánaðir seinni. Hann spurdi, hvussu gekk við føroysku løgu num, og um hon hevði gjørt sær nakrar tankar um at spæla tey inn.

Hetta kom eitt sindur óvart á Leu. Hon var júst blivin sjúkrameldað fyri strongd. Gerandisdag-

„Í Føroyum eru vit enn so mikið tongd at náttúruni, at hon púra náðileyst stýrir okkum, og vit mugu handla hareftir.“

Lea Kampmann

ur in í Keypmannahavn var tungur, og Lea hevði einki yvirskot til at skapa nakað. Kort ini gjørdi hon av at seta seg saman við Teiti Lassen, sum ikki hevði gloymt vøkru tekstir nar, sum kundu blíva til nakað heilt gott.

Teitur og Lea møttust aftur ein vetrardag í desembur 2022. Tað var myrkt í veðri num, tó eisini friðsælt við kavaveðr inum niðri í dali num fagra, har Teitur helt til.

Lea segði sum var, at støðan hjá henni ikki var góð. Hon var troytt og strongd. Og hevði júst sjúkrameldað seg frá skúla num. Tó vísti tað seg, at júst sam starv ið og sam røðan við Teit Lassen var tað, henni tørvaði.

– Gongdin í sambandi við útgáv u na var ógvu liga lekjandi fyri meg sum tónleikara og menn iskja. At práta við Teit, sum hevur so nógvar royndir við lív inum sum tón leikari, og sum skilir avbjóð -

ingar nar, sum kunnu standast av tí, var júst tað, eg hevði brúk fyri, greiðir Lea frá.

Tað var eisini um hetta mundið, at heitið til útgávuna kom. Seinferð. Á enskum merkir hetta slow motion. Eitt áhugavert hugtak, sum fyri Leu læt upp eina betri fatan av sær sjálvari og heiminum. Alt, sum vit fáast við, skal sum oftast ganga skjótt og skjótari fyri seg. Og lítið av tí, vit fáast við, krevur slow motion – seinferð. – Eg var kanska ikki so var við, at júst skjóta ferðin hevði ørkymlað meg og gjørt meg tunga í huga og givið mær kenslu na av at ikki røkka nóg mikið. Hetta var eisini nakað av tí, Teitur og eg prátaðu um. Og ikki minst, hvussu vit sum tón leikarar kunnu vera í vinnuni upp á ein meira kærleiksfullan máta, soleiðis at vit betur eru før fyri at geva frá okkum sjálv um. At vit tón leikarar eru meira enn tað, vit megna at fram leiða – og at tað er í lagi at seta ferðina niður. Útgávan endaði tí eisini við at vera eitt mótspæl og ein uppreist ur móti skjót leikanum, sum eyðkenn ir okkara tíð. Ein sein ferð.

Seinferðina, sum Lea Kampmann lýsir, setur hon nógv í samband við Føroyar og føroysku náttúr una. Hóast Føroyar eisini, eins og alla aðra staðni, eru merktar av eini tilveru, sum krevur skjótleika, kennir Lea tað onkursvegna øðr vísi í Føroyum. Í Føroyum eru vit enn so mikið tongd at náttúruni, at hon púra náðileyst stýrir okkum, og vit mugu handla hareftir.

– Tá ið tað ikki viðrar, er einki at gera. Veðrinum fáa vit ikki stýrt ella tamt. Hetta gevur ein frið. Tí tað er so nógv í gerandisdegnum,

sum krevur, at vit skulu hava tamarhald – og eisini nógv, sum krevur meira ferð. Hesum tíðaranda spælir náttúran ikki við í. Og júst gjøgnum hesa útgávu gekk tað upp fyri mær, hvussu djúpt føroyska ferðin og náttúran liggur í mær, greiðir Lea Kampmann frá.

EIN ÓÆTLAÐ POLITISK ÚTGÁVA

At syngja á føroyskum kann tykjast natúrligt fyri ein føroying. Men tá ið tú ert á danska tónleikapallinum, verður tað øðrvísi. Tað upplivir Lea hvørja ferð, tá ið hon skal framføra í Danmark.

– Uttan at hava gjørt stórvegis tankar um at framføra á føroyskum, annað enn tað, at tað er mítt móður mál, verður tað onkursvegna gjørt politiskt í Danmark. Fyri fleiri danir tykist hetta sum ein uppreist ur. Eg veit ikki reiðiliga hví. Helst hevur tað okkurt við søgu na millum Føroyar og Danmark at gera. Um tað verður sæð sum ein politisk staðfesting ella uppreistur, havi eg einki ímóti tí.

Gjøgnum uppvøksturin í Keypmannahavn hevur føroyska málið altíð verið har. Foreldrini eru føroysk, og tí bleiv sjálvsagt tosað føroyskt í heim inum. Harafturat vóru foreldr ini tilvitað um, at tað hevði týdn ing, at Lea ikki misti føroyska mál ið. Um framt tað hevði og hevur Lea nógv føroysk vin fólk, og tí tryggjaði tað henni, at sjálvt spælimálið í barndómsárunum eisini fór fram á føroyskum. – Nøkur av mínum bestu vinfólk um eru føroysk, og fleiri av mínum barndómsvinfólkum eru føroysk. Tískil er tað ikki bara heiman í frá, at eg havi fingið tað føroyska. Tó upplivdi eg ongantíð,

at eg lærdi ella hoyrdi nakað um Føroyar í danska fólka skúla num. Og tað haldi eg vera ógvu liga løg ið. Serliga tá ið hugsað verður um, hvussu nógv danskt og vitanin um Danmark, føroysku børnini læra og hava. Eg havi og verði enn ofta spurd, hvar Føroyar liggja, um hvat mál vit tosa, og um hvussu føroy ingar liva. Eitt greitt tekin um, at upplýsing in um Føroyar ikki er nóg góð.

Hóast danir – og sum so øll uttan føroy ingar – ikki skilja mál ið, Lea syngur á, hevur tað kort ini vakt stóran áhuga í Danmark.

Fleiri danskir fjølmiðlar hava víst útgávu ni ans, og harafturat hevur

útgávan fingið góð skotsmál – eitt nú frá tón leika miðl inum Gaffa.

EIN SANSANDI

FERÐ, SUM ØLL

KUNNU KENNA SEG AFTUR Í

Lea Kampmann vísir tó á, at tónleikur snýr seg um so nógv. Eitt er teksturin, eitt annað er lagið, røddin, framførslan og huglagið. Fyribrigdið, sum eru universell, og sum øll menniskju so ella so kunnu fyrihalda seg til.

Í Danmark eru tað eitt nú út varpsrásir, sum hava til enda máls at fáa fólk at seta ferðina niður. Rólig ur og seinur tón leik ur, sum stendur í andsøgn við mentan ina um

Í kaffistovuni á Christianshavn er nógv fólk løgst afturat. Nú er trupult at tosa. Onkursvegna kennist tað komiskt at tosa og viðgera ró og seinferð mitt í meldrinum í Keypmannahavn. So vit gevast. Klokkan er eisini vorðin so mikið nógv, at Lea noyðist at fara, tí um lítla løtu skal hon venja saman við bólkinum. Okkara vegir skiljast, og tað gongur ikki leingi, fyrr enn Lea hvørv ur í mannamúgv uni, sum ferðast við kvikum fetum framvið.

– Strongd og skjót ferð er nakað, nógv menniskju kenna seg aftur í.

løg, sum skulu hava eina út varpslongd, og løg, sum skulu larma og gera alt fyri onkursvegna at skilja seg burtur úr. Hóast fólk ikki skilja mál ið, kunnu tey sansa og njóta tón leik in, og tað er júst tað, sum hevur týdn ing fyri meg.

FAKTA: Lea Jóhanna Kristinsdóttir Kampmann

ALDUR: 27 ár

ÆTTAÐ: Vestmanna

BÚSTAÐUR: Keypmannahavn

ÚTBÚGVING: Bachelor frá Det Jyske Musikkonservatorium og kandidat útlærd frá Rytmiska Musikkonservatoriinum í Keypmannahavn.

STARV: Tónlistafólk og undirvísari

ÚTGÁVUR: ‚Common Blue’ (2017), ‚If I ever made you cry, I’m sorry’ (2022), ‚Vendir Vindar’ (við bólkinum Einangran, 2023), ‚Seinferð’ (2024)

VIRÐISLØNIR: Ársins einstaklingur 2018 (Faroese Music Awards), ársins lag við bólkinum Einangran 2021 (Faroese Music Awards)

Beinleiðis til

Møguleikarnir eru óendaligir í dukandi metro polinum, London! Heimstaðurin hjá dupultdekkarunum og fish n’chips. Í London finnur tú alt, ið tær tørvar. Mentan, ítrótt, innkeyp, mat, sangleikir, marknaðir, konsertir og aðrar upp livingar av alskyns slagi. Skunda tær avstað, tí London um summarið er nakað heilt serligt.

Vit flúgva tvær ferðir um vikuna í summarfrítíðini – hvønn týsdag og leygardag frá 31. mai til 30. august 2025.

Keyp ferðina á

Seinferð – an antidote to the rat race

Singer songwriter Lea Kampann is slowing down. Her new album Seinferð journeys back to her village roots in a rebellion against today’s pace.

The 27-year-old Lea Kampmann is already a big name in Faroese music. She was chosen Soloist of the Year at the 2018 Faroese Music Awards.

Her first album ‘Common Blue’ (2017) was followed by ‘If I ever made you cry, I’m sorry’ (2022) and ‘Vendir Vindar’ with the band Einangran (2023).

Her soulful voice ties all her music together. But ‘Seinferð’ stands apart, for one it is in Faroese.

Lea explains that she feels Faroese, so writing in Faroese ought to be natural, but she found it easier to hide behind English. It was the language of her first ‘I love you’, so singing in Faroese feels naked and true.

A FAROESE SOUNDSCAPE OF LONGING AND LOVE

‘Seinferð’ is a child of circumstance. To clear her head, she started writing three pages every morning during the pandemic, when she felt far from the Faroe Islands, family and friends. The lyrics were born out of these pages.

They reverberate with deep longing for Lea’s Faroese childhood. The soundscape is often simple, but each stanza and beat are deeply personal.

‘Vestmanna í kava’ (‘Vestmanna in snow’) holds a special place. She wrote it for her grandmother who was very ill. It was based on a speech Lea’s grandmother wrote about her own father, artist Jack Kampmann. Though their bond was at times troubled, she chose to remember the good. In her grand-

mother’s words ‘you get to choose what you remember’.

The song ends on a note of longing for peace and release from the emotional burdens of childhood. and to become one with the snowy landscape.

‘My omma from Vestmanna heard it before she passed. I’m incredibly grateful for that,’ Lea acknowledges.

During a period on sick leave owing to stress, Lea didn’t feel like she had the energy to create anything. But she took a chance to meet Teitur Lassen, one of the most experienced Faroese singer songwriters, on a snowy winter day in the valley where he lives. It proved the start of a healing process through conversations and work on the album.

“When the weather is bad, there’s nothing for it. We can neither control nor tame the weather. This gives peace. Because so much in the everyday requires us to have control, and speed. But nature simply won’t play along.”

Lea Kampmann

A SLOW DOWN

Lea Kampmann burst onto the Faroese music scene, when she moved to the islands at 18 after her school years in Copenhagen. She started performing at open mic evenings in Tórshavn to roaring success.

It gave her the courage to focus on music, and later she returned to Denmark and the Royal Academy of Music in Aarhus.

Seinferð means slow-motion. Lea hadn’t been aware of how the pace of society had cause her to feel depressed and inadequate.

In their conversations Lea and Teitur touched on how to be in the industry in a more loving way. That it is ok to slow down, that musicians are more than what they produce.

The slowdown Lea sings out is deeply intertwined with Faroese nature. Though society may try to impose its pace here too, North Atlantic nature is impossible to ignore.

‘When the weather is bad, there’s nothing for it. We can neither control nor tame the weather. This gives peace. Because so much in the everyday requires us to have control, and speed. But nature simply won’t play along.’

UNINTENTIONALLY POLITICAL

Singing in Faroese may seem natural for a Faroese musician. But on the Danish scene it takes on another meaning. Lea experiences this when she performs in Denmark.

‘It becomes political. Many Danes perceive it as a rebellion.’

Lea grew up in Copenhagen, but with Faroese parents and friends, so Faroese is very much

her mother tongue, though she never learned or heard about the Faroe Islands in her Danish school. Which she finds strange given how much Danish language and knowledge Faroese children acquire.

‘I’m often asked where the Faroe Islands are, what language we speak and how we live.’

Still, the language has proved no barrier to ‘Seinferð’, which has been well received by the media and critics. What matters to Lea is that listeners enjoy her work regardless of their understanding of the lyrics. After all, our need to slow down is universal.

“I’m often asked where the Faroe Islands are, what language we speak and how we live.”

Lea Kampmann

Frá apríl til oktober flúgva vit beinleiðis til París. 21. apríl – 25. mai verður flogið hvønn mána- og fríggjadag, og frá 28. mai eisini mikudagar.

Mótahøvuðsstaður. Gastronomisk háborg. Kærleikans býur. Mentanar-metropolur. Býanna býur. Heitini á franska høvuðsstaðnum, París, eru so mong. Og ikki uttan orsøk. Tí franski høvuðsstaðurin svevur ongantíð og hevur óteljandi tilboð bæði til stór og smá.

Aftur av jarðarferð. 1937. Olja á lørift. 236 173 cm. Listasavn Føroya.

Sámal Joensen-Mikines

– ein slóðbrótari í føroyskari list

Sámal Joensen-Mikines var fyrsti føroyski listamaðurin, ið valdi listina sum sína lívsleið. Mikines gekk á Kunstakademinum í Keypmannahavn, og listin hjá honum fekk sera stóran týdning fyri føroyska list. Men hvør var hesin mæti listamaður, og hvat eyðkennir listina hjá Mikines?

Í Atlantic Review eru vit farin undir greinarøð um listafólkini, ið flogfør og tyrlur okkara eru uppkallað eftir. Henda fimta greinin í røðini snýr seg um Sámal Joensen-Mikines og listina

Sámal Joensen-Mikines

Verður tosað um føroyska list, kemst ikki uttan um Sámal Joensen-Mikines (1906–79). Hann varð borin í heim í 1906 og vaks upp í Mykinesi. Sámal

Joensen-Mikines tók avgerð um at søkja inn á Málaraskúlan á Det Kongelige Danske Kunstakademi og slapp inn sum 22 ára gamal í 1928. Hetta var ikki vanligt tá í tíðini. Tað skuldi vísa seg, at henda avgerðin fekk stóra ávirkan á listaligu menningina í Føroyum. Sámal Joensen-Mikines hevði framúr listalig evni og ágrýtni at mála. Ein stórur partur av verkunum hjá Mikines tekur støði í føroyska upphavinum, men fyrihalda seg samstundis til rák og stílar í útlondum. Mikines gjørdist ein undangongumaður innan fyri føroyska list, og arvurin eftir Mikines er bæði stórur og týdningarmikil. Av somu orsøk er nógv gott tilfar skrivað um listamannin.

Vit hava sett Julie Thaning Mikines stevnu, tí hon kann lýsa listamannin úr einum øðrvísi sjónarhorni umframt at leggja aftur at vitanini um Mikines. Julie hevur nevniliga eitt heilt serligt tilknýti til listina hjá Mikines, tí hon er abbadóttir kenda listamannin, og so er hon eisini útbúgvin listfrøðingur. Julie hevur soleiðis bæði fakligt og persónligt innlit í lívið og virksemið hjá Mikines.

EIN FRAMSØKIN OG

KOMPROMISLEYSUR LISTAMAÐUR

Kanst tú siga eitt sindur um, hvørjar tú sært sum tær størstu dygdirnar í verkunum hjá Mikines? Hvat eyðkennir listina hjá Mikines? – Verkini hjá Sámali Joensen-Mikines eru eyðkend av orkuríku nýtsluni av liti og dramatiskum myndevnum. Hann hevði serlig evni til at skapa klárleika í sínum málningum, so ein nýggj sansing av liti, ljósi og kenslum letur seg upp fyri hyggjaranum.

Julie leggur afturat:

– Abbi málaði tað, sum hann sá, og var kompromisleysur í síni tilgongd. Ein søga frá ommu er eitt lýsandi dømi um hetta. Tá ið hon sá úrslitið eftir at hava staðið modell leingi, var hennara fyrsta viðmerking: ‚Men Mik – kanst tú ikki gera skiftið frá andlitinum til hálsin minni sjónligt –allari verðini nýtist jú ikki at vita, at eg havi brúnkrem.‘ Tá svaraði abbi mín: ‚Eg máli tað, eg síggi!‘

– Í einum listafrøðiligum høpi haldi eg, at hansara eldru, myrku og sera stóru verk eru tey mest áhugaverdu. Við bert einum sindri av ljósi megnaði Mikines at skapa hugløg og kenslur, ið taka ein á bóli. Dømi um hesi verk eru t.d. ’Aftur av jarð arferð‘ (1937) og mítt persónliga yndisverk í hesum stíli, ‚Fyri jarðarferð‘ (1935), sum vísir syrgjandi fólkaskapilsi, sum eru savnað rundan um eina kistu. Myndevnið er grundleggjandi myrkt – næstan heilt svart, men úr einum vindeyga í ovasta vinstra horni kemur eitt bleikt ljós inn í rúmið, sum litar veggin lætt turkis og lýsir á ein part av kistulokinum. Eg vitjaði hetta verkið á Listasavninum øll míni barnaár, og eg kendi meg altíð sera lítla og eyðmjúka framman fyri hesum verkinum. Sorgin og álvarsemið strála úr myndini, sum samstundis er ørkymlandi vøkur. Mikines misti tvey systkin og pápa sín í fyrru helvt av 1930’unum. Mykines bygd var hart rakt av tuberklasjúku og vanlukkum á sjónum, og

Karen. 1956. Olja á lørift. 152 95 cm. Privatogn.

hetta setti síni spor. Mikines málaði fleiri verk í 1930’unum, ið viðgera deyða og sorg. ‚Aftur av jarðarferð‘ frá 1937 er millum tey og er eitt av høvuðsverkunum hjá Mikines. Sorgarbundnu verkini eru uppbygd við sterkum kompositiónum og lýsa beinrakið tað menniskjaliga og lagnutungar løtur.

LISTAMAÐUR OG ABBI

Julie Thaning Mikines varð fødd, eftir at Mikines andaðist í 1979, men hóast tað hava listin og abbin havt stóra ávírkan á lív hennara.

– Tað hevur sjálvandi verið ein stórur framíhjárættur at vaksa upp millum myndevnini og djúpu litirnar hjá Sámali Joensen-Mikines. Sjálvt um eg ongantíð havi kent hann persónliga, hevur listin hjá abba altíð myndað baktjaldið í mínum lívi. Tá ið Mikines doyði í september 1979, høvdu foreldur míni júst hitt hvørt annað, og eg varð fødd í 1984. Og kortini hevur bæði hansara persónur og list verið ótrúliga nærverandi alt mítt lív.

– Hvør málningur vekir minnir og familjusøgur, sum vevja seg saman og gera tað møguligt hjá mær at kenna djúpt samband við hann gjøgnum

hansara verk. At vaksa upp við Mikines-málningum hevur ikki bert myndað mína barnaár, men eisini eggjað mær til at kava niður í listina sum listfrøðingur.

Sámal Joensen-Mikines var ein produktivur og stórætlaður listamaður. Tað, at listin hevur fylt nógv í lívinum hjá Mikines, hevur tó eisini havt sín prís fyri familjulívið.

– Sámal Joensen-Mikines var eitt listafólk, ið merkti lívsins vakurleika, men eisini í stóran mun pínuna. Eg fari at sitera abba, soleiðis sum omma mintist hansara orð:

‚Livet er skønt og dertil i sin ubestandighed et mysterium. Der findes smertelige drag i al skønhed, hvilket er både plagsomt, fortryllende og skræmmende.‘

– Tað er eingin ivi um, at Sámal JoensenMikines var eitt stórt listafólk – ein meistari í litum, dramatiskum motivum og sterkum portrettum. Henda fullkomna listagávan hevði eisini ein prís, tá ið tað kom til at vera menniskja og pápi. Tað hevði sínar avleiðingar fyri listamannin og fyri okkara familju.

– Og soleiðis er tað helst. Ein so stór listagáva hevur sín prís, og samstundis hevur abbi mín givið pápa mínum nógvar týdningarmiklar eginleikar, sum pápi mín síðani aftur hevur givið mær: eldhuga fyri at vinna sær kunnleika, at geva seg heilt og gerast bestur á sínum øki, at dyrka list og mentan og varðveita ein stoltleika fyri síni familju. Og hann hevur givið okkum okkara familjunavn, Mikines, sum eisini ger meg erna.

NORÐANVINDUR OG SKIP FARA EIN VÁRDAG

Tað eru tvey verk eftir Mikines, ið Julie hevur serligan tokka til. – Mítt yndisverk hevur altíð verið ‚Norðanvindur‘ (1957). Tað er eitt heilt fantastiskt verk, har Mikines brúkar allar teir litir úr síni palett, sum mær dámar allarbest: ein djúpan bláan lit, turkis, grønt, brúnar og næstan korkalittar fjallalitir, og so litirnar frá ælaboganum, sum titar fram høgrumegin í myndini. Hetta verkið vísir á tað stórsligna í náttúruni og boðar frá, at eftir mjørka, storm og ælaveður kemur ljósið og sólskinið. Fyri meg er bjartskygni og vakurleiki ímyndin av hesum verkinum.

Fyri jarðarferð. 1935. Olja á lørift. 189 232 cm. Listasavn Føroya.

Norðanvindur. 1957. Olja á lørift. 101 150 cm. Listasavn Føroya.

– Men ‚Skip fara ein várdag‘ (1938) er eisini eitt verk, sum mær dámar sera væl. Kvinnan, sum lítur út á sjógv, har eitt skip sæst í sjónarringinum. Hetta verkið rúmar nógvar søgur, sum hyggjarin sjálv kann byggja víðari á. Søgur um sakn, kærleika, óttan fyri havinum, longsul og vón. Komponerað við litum, sum tykjast óendaliga reinir og djúpir.

Málningarnir hjá Mikines hava í nógv ár verið høgt í metum. Julie greiðir soleiðis frá, hvussu ein av málningunum hjá Mikines var við til at fíggja keypið av hennara barndómsheimi:

– Verkini hjá abba mínum vóru livibreyðið hjá familjuni hjá pápa mínum. Í serligum støðum, tá ið familjan hevur havt tørv á tí, hevur verið neyðugt at selja burturav málningaarvinum. Til dømis seldi pápi mín Listasavninum verkið ‚Grindadráp‘ (1960) fyri at fáa til vega útgjaldið til okkara barndómsheim eitt sindur norðan fyri Keypmannahavn. Pápi mín elskaði ta myndina, men sum sonur ein listamann visti hann eisini, at málningar eru eitt gjaldoyra, sum í serligum førum má loysast út. Tað kann vera torført at sleppa góðum verkum, sum abbi mín eisini skrivaði um í brævi til ommu mína dagfest 16. juli 1957: ‚Eitt far kemur í dag. Tí skalt tú fáa nøkur orð við takk fyri telegrammið um søluna av ‚Norðanvindi‘ og ‚Drukk‘. Eg gangi út frá, at 40 í alt merkir 4000 kr., so eg eri nøgdur, hóast eg fari at sakna kafémyndina á vegginum, men soleiðis er tað at vera listafólk. Ein fær sjáldan loyvi at eiga tað, sum einum dámar best.‘

– Persónliga stóð eg á einum vegamóti, tá ið eg eftir at vera farin undir læknalestur – og harvið fylgdi fótasporunum hjá pápa mínum – mátti steðga á og velja ein annan veg. Hesin nýggi vegur leiddi meg til listasøguna, sum kendist nógv meira dragandi, og sum fall mær natúrliga lætt. Avgerðin var í veruleikanum ikki so trupul, tí pápi mín segði altíð: ‚Tað einasta, sum er fínari enn at vera lækni og hjálpa fólki, er at vera listafólk og lata upp eygu og sálir hjá menniskjum‘.

„Tað er einastandandi at vera í oynni Mykinesi, haðani nógv av myndevnunum hjá abba

mínum stava, og á henda hátt verða tey væl kendu skapini og litirnir úr verkunum so liv andi.“

Julie Thaning Mikines

AT MIÐLA LIST

Julie Thaning Mikines er leiðari fyri miðlan á Copenhagen Contemporary og útbúgvin cand. mag. í modernaðari mentan og mentanarmiðlan.

Henda útsøgnin vísir á djúpu virðingina hjá pápa mínum fyri bæði sínum egna pápa og fyri listini. Eg njóti at arbeiða við at miðla samtíðarlist, og eg vil fegin tryggja, at nýggj ættarlið vaksa upp við list sum natúrligum parti av sínum gerandisdegi.

MIKINES OG MYKINES

Summarið 2024 vitjaði Julie Thaning Mikines fyrstu ferð Mykines saman við børnunum hjá sær.

– Yngsti sonur okkara, Oskar, er uppkallaður eftir Oskari Joensen, systkinabarni pápa mín, sum hevur búð meginpartin av lívinum í Mykinesi. Vit vitjaðu í Mykinesi triðja hvørt ár allan barndómin, og tá búðu vit hjá Oskari. Oskar var ein stór hetja hjá mær og systur míni, so tað var natúrligt, at sonur mín skuldi eita eftir honum.

– Tað er einastandandi at vera í oynni Mykinesi, haðani nógv av myndevnunum hjá abba mínum stava, og á henda hátt verða tey væl kendu skapini og litirnir úr verkunum so livandi. Tað var nakað heilt serligt at kunna hava hesa uppliving saman við mínum børnum. Tað var eisini heilt serligt, at vit í summar flugu av oynni við tyrluni, sum er uppkallað eftir abba mínum – eg og øll mín familja eru errin av at stava frá hesum gávaða listamanni, sum vaks upp á hesi fjarskotnu oyggj mitt í stóra, altumfevnandi Atlantshavi.

At Atlantic Airways hevur eina tyrlu, ið er uppkallað eftir Mikines?

At Mikines seldi nærum allar myndirnar hjá sær á fyrstu framsýningini, hann var við á, í 1927?

At Samuel Elias Frederik Joensen helst fekk eyknevnið Mikines frá lestrarfelagum, tá ið hann gekk á Kunstakademinum?

At Mikines eisini hevði góða sangrødd og spældi violin?

At Listasavn Føroya hevur 101 listaverk eftir Sámal Joensen­Mikines í savninum?

Visti tú ...

Grindadráp. 1960. Olja á lørift. 172 107 cm. Listasavn Føroya.

Skip fara ein várdag. 1937–38. Olja á lørift. 114 143 cm. Listasavn Føroya.

Sámal Joensen-Mikines – a

trailblazer in Faroese art

Sámal Joensen-Mikines, known as Mikines, was the first Faroese career artist. His bold and evocative compositions are a lasting legacy.

This is the fifth article in the Atlantic Review series on the artists who the Atlantic Airways aircraft are named after.

Sjálvsmynd. 1933. Olja á lørift. 85 62 cm. Listasavn Føroya.

Mikines (1906–79) grew up in Mykines. At the age of 22 he was admitted to the Royal Danish Academy and became pivotal to the development of Faroese art.

Much has been written about Mikines, but Julie Thaning Mikines has both a professional and personal perspective in this interview. In addition to her art degree, Julie is Mikines’ granddaughter.

FORWARD-LOOKING AND UNCOMPROMISING

When asked what characterises Mikines’ art, Julie dwells on his energetic use of colour and dramatic subjects.

He painted what he saw, without compromise. Julie finds his large early works fascinating, where slivers of light evoke powerful moods and emotions. Julie mentions ‚Fyri jarðarferð‘ (Before the funeral 1935), which depicts grievers around a coffin. The subject is nearly black, a pale light penetrates from a single window colouring the wall light turquoise and illuminating part of the coffin lid. The achingly beautiful painting exudes grief.

Mikines lost two siblings and his father in the early 1920s, when the island of Mykines was hit by tuberculosis and shipwrecks. During the 1930s the artist painted several works centred on death and grief. The imposing ‚Aftur av jarðarferð‘ (Returning from the funeral 1937) is, perhaps, his magnum opus.

ARTIST AND GRANDFATHER

Julie was born after Mikines passed, but his art has been the constant backdrop to her life: ‘Each painting stirs memories and family stories, which interlink and allow me to feel a deep connection with him.’

Mikines felt both life’s beauty and its pain. Julie quotes a phrase her grandmother remembers Mikines saying: ‘Life is wonderful and in its impermanence also a mystery. All beauty is streaked with pain, disquieting, enchanting and frightening all at once.’

Mikines was a great artist – a master of colour, dramatic motifs and bold portraits. Julie admits that this gift came at a cost to his family.

In the same breath, she recalls the good traits he passed on to her father and, in turn, to her: a passion for knowledge, dedication to excelling in your field, appreciation of art and culture, and family pride. And, of course, the name, Mikines.

NORÐANVINDUR – NORTH WIND

Julie’s favourite painting was always ‚Norðanvindur‘ (North wind 1957). It displays Mikines’ full palette; deep blue, turquoise, greens, browns and near purple mountain hues, and a glimpse of a rainbow. Nature in its majesty signalling that after fog, storm and rain come light and sunshine.

Mikines’ paintings have been treasured for many years. ‚Grindadráp‘ (Pilot whale hunt 1960) funded Julie’s childhood home. Julie’s father loved that painting, but, as the son of an artist, he knew that paintings are a currency you sometimes must cash in.

Mikines himself wrote once: ‘I’ll miss the cafe scene on the wall. But that’s the artist’s condition. You rarely get to own your favourites.’

DISSEMINATING ART

Julie Thaning Mikines is head of communications at Copenhagen Contemporary. She first turned her attention to medicine, but soon switched to art history. It wasn’t a difficult choice. Her father, a doctor, would always say: ‘The only thing nobler than being a doctor and helping people is being an artist and opening eyes and souls.’

Julie is on a mission to ensure that new generations grow up with art as part of their everyday.

MIKINES AND MYKINES

In summer 2024 Julie took her children to Mykines for the first time. They were all delighted to take off in the helicopter named after her grandfather!

‘My whole family and I are proud to descend from the gifted artist, who grew up on this remote island in the middle of the vast all-encompassing Atlantic.’

Did you know ...

That Atlantic Airways has a helicopter named after Mikines?

That Mikines sold nearly all his paintings at the first exhibition he was part of in 1927?

That Samuel Elias Frederik Joensen was probably nicknamed Mikines by his fellow students at the Royal Academy?

That Mikines was also an excellent singer and played the violin?

That The National Gallery of the Faroe Islands has 101 works by Sámal Joensen­Mikines in its collection?

Boss

Eau de Toilette Spray, 100 ml 479 DKK / 65 EUR

Clinique

Antiperspirant Deo, 3x75 ml Set

219 DKK / 30 EUR

Moroccanoil

Intense Hydrating Mask, 250 ml 239 DKK / 32 EUR

Biotherm

Toilette Visage Cleansing Gel, 125 ml 154 DKK / 21 EUR

Clarins

Natural Lip Perfector Set

279 DKK / 38 EUR

Versace

Pour Homme Deodorant Stick, 75 ml 175 DKK / 24 EUR

Marc Jacobs

Daisy Dream EDT, 100 ml

659 DKK / 89 EUR

Cloetta

Polly Bag, 400 g 59 DKK / 8 EUR

Lego

Lotus Flowers

129 DKK / 18 EUR

Lakrids by Bülow

Selection Box, 350 g

269 DKK / 36 EUR

Tic Tac

Lilliput Strawberry, 228 g

79 DKK / 11 EUR

Aurora

Airy Avocado 69 DKK / 10 EUR

Anthon Berg

Baileys Marzip, 350 g

109 DKK / 15 EUR

Søgan hjá Atlantic

Airways

1987–2023

1987

FELAGIÐ STOVNAÐ

Fyrst í november leggur Lasse Klein, landssýrismaður, uppskot fyri løgtingið um at stovna føroyskt flogfelag. Landsstýrið skal eiga 51 prosent í felagnum, og danska Cimber Air skal eiga 49 prosent. Tann 10. november sama ár verður Atlantic Airways formliga sett á stovn.

1988

FYRSTI TÚRURIN

Atlantic Airways flýgur sín fyrsta túr millum Føroyar og Danmarkar. Løtan er hátíðarlig, tá ið nýggja flogfarið fer avstað við fyrstu ferðafólkunum við kós ímóti Keypmannahavn. Føroyskur hugni og føroyskar flogternur seta sín serliga dám á umborð.

1990

ATLANTIC REVIEW

Atlantic Review kemur út á fyrsta sinni. Blaðið leggur frá fyrsta degi dent á at lýsa Føroyar og føroyingar í væl frágingnum greinum við góðum myndum.

1992

NÝGGJAN PARTAPENING

Búskaparliga skrædlið í Føroyum rakar eisini flogvinnuna, og landsstýrið setir 75 mió. kr. í nýggjum partapeningi í felagið, og Cimber Air fer úr felagnum. Við hesum inntrivinum og nýggja hangarinum í Vágum styrkist grundarlagið.

1994

FJØLBROYTTARI VIRKSEMI

Strandferðslan hevði upprunaliga tyrluflúgvingina millum oyggjarnar um hendi, men hetta árið ger landið avtalu við Atlantic Airways um at standa fyri flúgvingini. Virksemið hjá felagnum verður nú fjølbroyttari.

1995

FYRSTA AVLOPIÐ

Fyrsti stjórin í felagnum, Heri Mortensen, fer frá, og Magni Arge tekur við sum stjóri. Felagið fer undir at flúgva til Íslands í samstarvi við Air Iceland. Fyri fyrstu ferð hevur Atlantic Airways avlop á rakstrinum og setir sær fyri at menna flogleiðir til øll grannalondini.

1997

TIL GRØNLANDS

Uppaftur meiri ferð kemur á virksemið hjá felagnum, tá ið farið verður undir flúgving millum Ísland og Grønland í samstarvi við íslendingar. Felagið flýgur eisini nakrar leigutúrur millum Keypmannahavn og Bosnia, har borgarakríggj herjaði millum 1992 og 1995. Atlantic Airways er fyrsta norðurlendska felagið, sum tekur uppaftur flúgving til Bosnia.

1998

TIL SKOTLANDS

Flúgvingin hjá felagnum er nógv økt, og felagið fær tørv á einum flogfari afturat, sum í fyrstu syftu verður leigað til Føroya. Sjøtul verður settur á rutu til Skotlands, og túratalið millum Føroyar og Danmark verður økt.

1999

TIL NOREGS

Felagið fær tørv á eini varandi loysn viðvíkjandi flogførunum, tí víðkaða flúgvingin fær stóra undirtøku millum manna, og felagið fer eisini undir at flúgva til Noregs. Farið verður til samráðingar um at keypa næsta flogfarið í oktober, og sáttmáli verður undirskrivaður um at lata felagnum flogfarið í februar í 2000.

2000

FLOTIN VEKSUR

Atlantic Airways fær annað flogfarið í flotan 2. februar. Flogfarið er av slagnum British Aerospace eins og fyrsta flogfarið. Felagið brynjar seg eisini til at gera sáttmálar um flutning millum Aberdeen og Vágar í sambandi við oljuleitingar kring Føroyar og bjargingararbeiði fyri Fiskimálaráðið.

2001

STÓRIR SÁTTMÁLAR

Sambært sáttmála við Fiskimálaráðið skal felagið fáa til vega nýggja bjargingartyrlu og næstu 10 árini standa fyri leiting og bjarging kring Føroyar. Bjargingartyrlan Bell 412 kemur til Føroya sjálvan flaggdagin. Felagið ger eisini avtalu við Amerada Hess, BP og Statoil um at flúgva manningar úr Aberdeen til Vágar og saman við Bristow Helicopters standa fyri flutningi út á boripallarnar. Eisini verður farið undir beinleiðis ferðir úr Føroyum til London.

2002

FERÐAFÓLKATALIÐ TVÍFALDAÐ

Ferðafólkatalið hjá Atlantic Airways fer á fyrsta sinni upp um 100.000. Hetta er stór øking samanborið við 1995, tá ið talið var um 50.000. Íroknað ferðafólkatalið eru tey, sum flúgva við tyrlunum innlendis. Tey eru sjey prosent av øllum ferðafólkunum, og tey, sum flúgva við flogførunum, eru 93 prosent. Økta útboðið skapar øktan eftirspurning.

2004

KAPPINGIN HARÐNAR

Kappingin millum Atlantic Airways og Mærsk Air harðnar, tá ið Mærsk setir í verk skipan, sum noyðir fólk at flúgva við øðrum felagnum fyri at fáa ókeypis ferð. Atlantic Airways svarar aftur, og tey flestu taka av Súluskipanini. Mærsk gevst í oktober, og Atlantic Airways verður einsamalt um flúgvingina. Felagið keypir triðja flogfarið og fer at flúgva fyri Aker í Noregi. Felagið flýgur eisini leiguflúgving millum

Keypmannahavn og italsku býirnar

Perugia og Ancona.

2005

AIRBUS VITJAR

Fyri allarfyrstu ferð setir eitt flogfar av slagnum Airbus seg í Føroyum. Fleiri hava ivast í, um eitt so stórt flogfar kundi lenda á breytini í Vágum, men innflúgving og lending verða avgreidd uttan trupulleikar. Vitjanin er ein fyriboðan um nýggjar tíðir í Atlantic Airways. Felagið keypir fyrsta Avro RJ flogfarið frá Swiss. Flogfarið tekur fleiri ferðafólk og røkkur longri enn British Aerospace flogførini. Felagið vinnur heiðurin ‚Ársins Átak‘ á Vinnudegnum.

2006

FØROYSK KAPPING

Atlantic Airways fær kapping frá nýggja føroyska flogfelagnum, FaroeJet. Felagið fer undir flúgving í mai og heldur fram til desember, tá ið felagið noyðist at gevast. Eginpeningurin er tá uppi. Atlantic Airways yvirtekur flogfarið hjá FaroJet og flýgur túsundtals strandaðar jólagestir heim úr Danmark. 10. oktober fer eitt flogfar hjá Atlantic Airways út av flogvøllinum í Stord í Noregi. Fýra fólk lata lív, teirra millum flogternan Guðrun Hervør Joensen úr Bø, 41 ára gomul.

2007

Á PARTABRÆVAMARKNAÐIN

Felagið keypir tvey Avro RJ flogfør aftrat frá Swiss og skrivar sáttmála við SAS um umfatandi flúgving millum Keypmannahavn og eitt nú London og Stavanger. Ein triðingur av Atlantic Airways verður einskildur, og felagið verður skrásett á partabrævamarknaðinum í Íslandi, ICEX. Eftir skrásetingina er felagið hvønn dag til próvtøku á fíggjarmarknaðinum, har íleggjarar kunnu keypa og selja partabrøv í felagnum. Felagið verður heiðrað sum ársins lærupláss í danska kongaríkinum.

2008

AIRBUS BÍLAGDUR

Atlantic Airways ger 30. januar sáttmála við Airbus um at byggja eitt nýtt flogfar av slagnum Airbus 319. Flogfarið verður munandi størri enn British Aerospace flogførini, sum hava verið brúkt síðan byrjanina, og hevur pláss fyri 144 ferðafólkum. Flogfarið fer eisini at kunna flúgva nógv longri teinar beinleiðis, eitt nú til londini við Miðjarðarhavið. Um várið kemur nýggj Augusta Westland 139 tyrla í flotan.

2009

REPA SEGLINI

Felagið hevur á fyrsta sinni hall síðan 1994. Fíggjarkreppa, minkandi virksemi og kreppa í altjóða flogvinnuni eru orsøkin til hallið. Felagið hevur sett umfatandi tiltøk í verk at laga virksemið til. Tá ið flest fólk vóru í starvi, vóru 285 starvsfólk í felagnum, og sjey flogfør flugu um 15.000 tímar. Tvey flogfør fara úr flotanum, túrarnir fækka, leiguflúgvingin minkar munandi, og starvsfólkatalið minkar niður í 165.

2010

AFTUR Á BEINT

Atlantic Airways hevur aftur avlop á rakstrinum. Avlopið er 12,3 mió. kr. eftir skatt samanborið við 6,6 mió. kr. í halli árið fyri, hóast øskuskýggj úr Eyjafjallajøkli í Íslandi leggur flogferðsluna lamna í fleiri vikur. Eginpeningurin er nú 227 mió. kr. og solvensurin 56 prosent. Partaeigararnir fáa 7,5 mió. kr. í vinningsbýti.

2011

MARKNAÐARFØRA FØROYAR

Sáttmáli verður gjørdur um at selja Augusta Westland 139 tyrluna. Longda flogbreytin í Vágum verður tikin í nýtslu í desember, og felagið røkkur einum av bestu úrslitunum higartil. Felagið fær eisini silvursteyp, tá ið heiðurslønir fyri bestu lýsingarátøk verða handaðar í gamla keypsskálanum í Keypmannahavn. Átakið marknaðarførir ikki bara felagið í donskum miðlum, men allar Føroyar.

2012

AIRBUSSURIN KEMUR

Hátíðardámur er á flogvøllinum, tá ið nýggja Airbus 319 flogfarið kemur til Føroya úr Hamburg. Umboð fyri m.a. Føroya landsstýri og felagið eru við á hesum fyrsta túrinum. Hópur av fólki tekur ímóti. Sjøtul verður settur á eina nýggja tíð í føroyskari flúgving við nýggjum flogfari og slóðbrótandi navigatiónstøkni, sum tryggjar økt reglusemi. Felagið fer at flúgva til Barcelona og fær bronsumerki sum ársins evropeiska flogfelag frá European Regions Airline Association.

Felagið stendur fyri tyrluflúgving í sambandi við oljuleiting hjá Statoil og er við í fleiri truplum bjargingarátøkum.

2013

ATLANTIC AIRWAYS 25 ÁR

Felagið kann hátíðarhalda, at 25 ár eru liðin síðan fyrsta flogtúrin millum Vágar og Keypmannahavn. Eginognin hjá felagnum er 247 mió. kr., og føroyingar kunnu nú eisini flúgva beinleiðis til Milano aftrat Barcelona. Felagið ger fleiri sáttmálar um leiguflúgvingar suðureftir úr Danmark, og næstu Airbus-flogførini væntast í flotan í

juni og oktober. Felagið fer undir leiguflúgving í Kili.

Magni Arge fer frá sum stjóri, og Jørgen Holme verður fyribilsstjóri í felagnum.

2014

FERÐAFÓLK NUMMAR 3.000.000

Løgtingið samtykkir at keypa triðingin av Atlantic Airways, sum varð einskildur í 2007, aftur, og sostatt eigur landsstýrið nú aftur alt felagið. Seinasta BAE-Avro RJ-100 flogfarið fer úr flotanum, og Atlantic Airways brúkar nú bara Airbus. Ferðafólk nr. 3.000.000 við Atlantic Airways fer á flog seinast í november.

2015

NÝGGJAR TYRLUR

Atlantic Airways skiftir tyrluflotan út og keypir tvær nýggjar Leonardo AW139 tyrlur í staðin fyri tær 20 ára gomlu Bell 412 tyrlurnar. Nýggju tyrlurnar eru betur útgjørdar til bjargingararbeiði og eru yvirhøvur betri og rúmligari. Í juni verður skrivað undir avtalu við flogverksmiðjuna Airbus um ein nýggjan Airbus A320.

Jóhanna á Bergi verður sett sum stjóri í Atlantic Airways, og hon tekur við starvinum 1. september.

2016

SVEIGGJ, SÚLUSKIPAN OG #SÓLUMVETURIN

Atlantic Airways tekur stig til at bjóða ungum og lesandi at ferðast fyri serligan prís við ungdóms- og lestrarferðaseðlinum SVEIGGJ.

Súluskipanin verður endurstovnað, eftir at SAS sigur upp EuroBonusavtaluna, og nýggja Airbus A320 flogfarið kemur í flotan í desember.

Eisini fer Atlantic Airways undir beinleiðis vetrarflúgving til Gran Canaria og kann nú bjóða føroyingum #SÓLUMVETURIN

2017

30 ÁR Á FØROYSKUM VEINGJUM

Atlantic Airways fyllir 30 ár, og í hesum sambandi fáa flogfør og tyrlur nøvn eftir mætum listafólkum. Flogførini fáa nøvnini William (Heinesen), Elinborg (Lützen) og Ingálvur (av Reyni). Tyrlurnar eita Sámal (Joensen-Mikines) og Ruth (Smith). Í hesum sambandi verður stuðulsskipanin Listaflog eisini sett á stovn, sum á hvørjum ári letur 100.000 kr. til eina ella fleiri listaverkætlanir og/ella listafólk.

2018

NEO-FLOGFØR OG HOTELL

Avtala verður undirskrivað við amerikanska felagið um langtíðarleigu av tveimum nýbygdum Airbus A320neo. Tað fyrsta flogfarið skal vera klárt fyrsta ársfjórðing í 2019. Neo flogførini brúka minni olju og hava minni útlát enn vanlig Airbus flogfør. Í februar verður kunngjørt, at Atlantic Airways og LÍV fara undir stórfingna hotellverkætlan við Staravegin í Havn, og seinni sama ár verður Martin Restorff settur sum stjóri.

2019

METÁR

Í juni skrivar Atlantic Airways undir avtalu við Airbus um at keypa tvey nýggj Airbus A320 flogfør, og bert ein mánað seinni kemur fyrsta neo-flogfarið til Føroya.

Árið gerst somuleiðis metár við sløkum 340.000 ferðandi.

2020

KORONA STEÐGAR

FLOGFERÐSLUNI

Koronufarsóttin leggur allan heimin lamnan, og koronukreppan merkist av álvara í flogvinnuni. Túratalið og ferðamálini hjá Atlantic Airways verða nógv skerd, og tí verður neyðugt at siga uml. 90 fólkum úr starvi. Flogfelagið fær 100 mió. krónur í fíggjarligum styrki frá landinum fyri at tryggja gjaldførið.

Í oktober letur Hilton Garden Inn Faroe Islands dyrnar upp á fyrsta sinni, og fyrstu tíðina eru tað serliga føroyingar, ið vitja og gista á hotellinum.

2021

SPAKULIGA UPP Í FERÐ

Á sumri 2021 fer spakuliga at ganga framá eftir koronuheimsfarsóttina. Flogið verður til átta ferðamál, og ferðafólkatalið fer so spakuliga aftur at vaksa.

Seinasta Airbus A319 flogfarið í flotanum varð útleigað til felag á Kanarisku oyggjunum.

2022

LUFT UNDIR VEINGIRNAR

Ferð kemur nú veruliga á virksemið aftur, hóast korona framvegis órógvar fyrstu mánaðirnar í árinum. Tó ikki meira enn so, at árið gerst tað besta síðani metárið 2019 við uml. 350.000 ferðafólkum. Fyrst í juni skrivar Atlantic Airways undir avtalu við fronsku fyritøkuna Thales um at keypa spildurnýggjan, nýmótans tyrlusimulator, ið skal vera klárur til nýtslu fyrsta ársfjórðing í 2024.

2023

BEINLEIÐIS TIL NEW YORK

28. mars eru 35 ár liðin, síðani Atlantic Airways fleyg fyrsta túrin. Hetta verður hátíðarhildið á flogvøllinum við lagkøku og kaffi til tey ferðandi og gestir annars. Og 22. august verður søga skrivað, tá ið fyrsti rututúrur millum Vágar og New York, Stewart International Airport, verður flogin.

Duty free import

For Travellers 18 years or older / Fyri ferðandi 18 ár og eldri

Alcohol/Alkohol

You can bring one of the examples below to the Faroe Islands. Tú kanst taka eitt av dømunum við til Føroyar.

Tubbak / Tobacco

You can bring only one of the products below to the Faroe Islands. Tú kanst bert taka eina av vørunum niðanfyri við til Føroyar. 1 4 5 2 3

Did you know?

That you can bring more duty free goods by paying taxes? You can for example bring 6 bottles of wine (75 cl) in addition to the quota by paying DKK 150 in total.

200 stk (1 karton)

Cigarettes/Sigarettir

Tobacco / Tubbak

stk (1 karton)

Cigarillos / Sigarillos

Cigars / Sigarir

Luktilsi, rakivatn, sjokulátuvøra og sodavatn / Perfume, shaving water, chocolate and soda

You can bring all of the examples below to the Faroe Islands. Tú kanst taka øll dømini við til Føroyar.

Perfume / Luktilsi

Shaving water / Rakivatn

Chocolate / Sjokulátuvøra

Maximum allowances / Mest loyvdu nøgdir:

Soda / Sodavatn

Smart, quick and smooth

We’ve now made it even easier for you to order and collect your dutyfree items

Order at dutyfree.fo and collect your goods in our automated lockers, so that you can move on quickly on your trip. Just remember to have the PIN code that you receive from us readily available.

Always fair prices

Dutyfree FAE ranks among the best priced tax-free shops on airports in this part of the world. We strive ever to have the fairest prices possible so that you can enjoy your trip and buy your items in the Faroes Islands.

Mykines

Welcome to the FAROE ISLANDS!

SØRVÁGUR

WELCOME TO THE FAROE ISLANDS!

Streymoy

TJØRNUVÍK RUNAVÍK

KLAKSVÍK

Borðoy

Vágar

TÓRSHAVN

Koltur

Think of the world’s

Nólsoy

population.

Sandoy

Now think about how few of these 7 billion people have visited the Faroe Islands.

Think of the world’s population. Now think about how few of these almost 8 billion people have visited the Faroe Islands.

You are actually part of a very small and exclusive group of people in the whole world who have the opportunity to visit these small islands in the North Atlantic Ocean. Lucky you!

You are actually part of a very small and exclusive group of people in the whole world who have the opportunity to visit these small islands in the North Atlantic Ocean. Lucky you! We also feel fortunate to be able to invite you to our country.

We are pleased you have decided to visit us and we want you to enjoy your stay to the fullest. Following these simple yet essential guidelines will help to ensure an enjoyable and unforgettable journey in the Faroe Islands.

Skúvoy

We also feel fortunate to be able to invite you to our country. We are pleased you have decided to visit us and we want you to enjoy your stay to the fullest.

Stóra Dímun

Lítla Dímun

Following these simple yet essential guidelines will help to ensure an enjoyable and unforgettable journey in the Faroe Islands.

Guidelines:

GUIDELINES:

Suðuroy

• Respect and preserve nature, as it is fragile and should be protected for future generations.

• Be mindful of sheep and birds you may encounter in the fields - or on the roads!

• Remember to bring your rubbish with you after hiking in the mountains.

– Respect and preserve nature, as it is fragile and should be protected for future generations.

• Be particularly careful when hiking in areas with loose stones and rocks.

• Refrain from walking too close to the cliffs, especially in wet areas when the ground can be slippery.

– Be mindful of sheep and birds you may encounter in the fields – or on the roads!

– The weather can be unpredictable and change rapidly. It is a good idea to always wear layered clothes suitable for the weather.

• Check the weather forecast to see if conditions are favourable for walking/hiking.

• The weather can be unpredictable and change rapidly. It is a good idea to always wear layered clothes suitable for the weather.

– Remember to bring your rubbish with you after hiking in the mountains.

– Be thoughtful of the locals and respect their privacy as much as possible.

• Be thoughtful of the locals and respect their privacy as much as possible.

– Be particularly careful when hiking in areas with loose stones and rocks.

• If you plan on flying a drone, please read and follow the guidelines on www.visitfaroeislands.com under Plan Your Stay.

• Lastly, remember to close your eyes and take a deep breath of the freshest air in the world!

– Refrain from walking too close to the cliffs, especially in wet areas when the ground can be slippery.

– Check the weather forecast to see if conditions are favourable for walking/hiking.

EMERGENCY:

– If you plan on flying a drone, please read and follow the guidelines on www.visitfaroeislands.com under Plan Your Stay.

– Lastly, remember to close your eyes and take a deep breath of the freshest air in the world!

For more information visit www.visitfaroeislands.com

Dugir tú at síggja, hvat er á hesi myndini? Legg lit á økini, ið eru merkt við einum prikki!

FLEIRI Í EINUM

Hetta var eitt løgið djór, ið er sett saman av fleiri! Hvussu nógv ymisk djór eru?

Hvussu eita børnini hjá djórunum? Gitir tú rætt, fært tú eitt orð niðureftir.

©bergur .net 2024

5

1

2

Henda bygd er minsta markatalsbygd í Føroyum.

1 4 2 5 3 6

Hvat kallast Autobahn í Týsklandi og Autostrada í Italia?

Syðrugøta liggur við hesa víkina í Eysturoynni, sum er opin móti eystri.

PRÚÐ SJÓNVARPSRÁS

3 AV HVØRJI ORSØK?

TROKAR HEITINI BLÓMA

REYÐI LITURIN AORTA OFTA RÓMV. TAL

VIRKAÐU FRONSK OYGGJ

NORÐURLENDINGAR

FJØRÐUR

FÁA SÆR EIKINØT

4

Franskur býur og tann sætti størsti í landinum.

Hvør miðaldarborg í Onglandi hevur ein týðandi leiklut í søguni um Robin Hood?

Ferðamál hjá Atlantic, hagar flogið verður mánaog fríggjadagar alt árið.

FREGNARTÆNASTA SJÁLVLJÓÐ SPOTTAÐI TURKALAND STØRRI PARTURIN SPÆLA

FRÁBOÐAN STÁLTOG

KATÓLSK BØN BLAÐ IRIDIUM

IKKI NAKAÐ AT KALLA

BIKØRINI MANGASTAÐNI ALBANIA AM. BÝUR

6 REINAR SKYLDIG HINI

NUMMAR ÍSKOYTI TIL

LÍVGAGNIÐ KENNING

MUNNRØKT

S U d o k u SUDOKU

FÝRVERK NEON

ÓDÁLKAÐUR SVAR

BÓLTFELAG

Nøvnini á flotanum

Fleet names

Airbus 320Neo: RCK

Ingálvur av Reyni (1920–2005) varð tann fyrsti abstrakti málarin í føroyskari list. Ígjøgnum sítt langa lív eydnaðist honum at endurnýggja seg sum fáur við franskari list sum leiðarstjørnu. Ein litføgur naturalisma varð á leið 1960 skift út við heldur daprar kubistiskar málningar. Frá 1980-árunum kom ein abstrakt ekspressionisma í einum svørtum og dramatiskum úttrykki, sum snýr seg um náttúru og menniskja, kropp og litevni. Heimafturkomin eftir útbúgving í Danmark livdi og virkaði Ingálvur av Reyni alt lívið í Havn.

Ingálvur av Reyni (1920–2005) was the first Faroese abstract painter. During his long life and with French art as his leading star, he was able to renew himself as few others can. A colourful naturalism was replaced with a dark, brooding cubism around 1960. An abstract expressionism, dominantly black and dramatic, dealing with nature and people, body and colour, followed in the 1980s. After returning home on finishing his education in Denmark, Ingálvur av Reyni lived his whole life in Tórshavn.

Airbus 320Neo: RCL

Tita Vinther (1941–2019) ognaði sær holla vitan um føroyska og norrøna ullarmentan, virkaði úr lagdi, litaði við mosa, korka, skónum og plantum. Hugfloygda myndaveving hennara er eyðkend av, at føroyska ullin kemur til sín rætt. Við støði í brúksvevnaðinum menti hon eina fríari listaliga heild, har mynstur og myndandi formar úr siðbundnu ullarmentan føroyinga vóru berandi lutir. Umframt ull tók hon upp annað tilfar – eitt nú tagl og mannahár. Tita var fødd í Finnlandi, vaks upp í Danmark og Finnlandi, búsettist 20 ára gomul í Havn og virkaði her restina av lívinum.

Tita Vinther (1941–2019) spent a lifetime studying Faroese and Nordic wool culture. She worked wool from unprocessed tufts to pieces of art using moss, lichen and plants as dye. Her imaginative pictorial weaving gave Faroese wool pride of place. From a background in craft weaving, Tita developed a free artistic whole. Patterns and shapes from traditional Faroese wool culture became the backbone of her approach. In addition to wool, the artist used materials like switch and human hair. Tita was born in Finland, grew up in Denmark and Finland, moved to Tórshavn aged 20 and worked in the archipelago the rest of her days.

Airbus 320: RCJ

William Heinesen (1900–1991) er víða gitin sum rithøvundur og telist millum teir stóru í norðurlendskum bókmentum. Hann lýsti sína list sum „myndakrutl“, men hon er meir enn tað. Fyri tað mesta nýtir hann litkrit í fyrstu verkunum og avmyndar romantiskt huglag úr føroyska fjallaheiminum, gykl um tann alheim, ið fólkatrúgv hevði skapt, og speiskar samfelagsviðmerkingar. Tey seinastu tíggjuáraskeiðini koma evnini til pappírsklipp til sjóndar, har hugflog og prýðing og litfagnaður sameinast. Eitt høvuðsverk er myndprýðingin av kommunuskúlanum í heimbýnum Havnini.

William Heinesen (1900–1991) is best known as an author, one of the great in Nordic literature. He saw his art as nothing but drawing pictures, but there is more to it. Pastels dominate the early works, which motifs are the romantic ambience of Faroese mountainscapes, phantasies from local folklore and satirical social commentary. During his last decades, his paper cuttings blossomed, where fabulation, decoration and a love for colour are united. His magnum opus is the decoration of a municipal school in his hometown, Tórshavn.

Airbus 320: RCM

Elinborg Lützen (1919–1995) var tann fyrsti og leingi tann einasti grafikarin í føroyskari list. Henni dámdi best at arbeiða við linoliumsskurði, og úr tí fekk hon gandað eitt ríkidømi við ymiskari skurðtøkni og avbrigdum av svørtum. Frá ekspressionistiskum ævintýramyndum flutti listakvinnan seg yvir í klassiskt úttrykk við myndevnum úr bygdum og gerandisdegnum. Seinni fór hon yvir til surrealistiskar gyklmyndir úr einum duldarfullum undirheimi, ofta niðansjóvar: Føroyar undir vatnskorpuni. Listakvinnan livdi og arbeiddi meginpartin av lívi sínum í Klaksvík.

Elinborg Lützen (1919–1995) was the first and for a long time the only Faroese printmaker. Her favoured technique was the linocut, from which she elicited great riches with a varied cutting technique and black tones. From expressionistic fairy tale pictures, she moved over into a classic expression of motifs of villages and common life. These were followed by surrealistic phantasies of a mythic underworld, often under-sea: Submarine Faroes! The artist lived and worked for most of her life in Klaksvík.

Agusta Westland 139: OY-HIH

Ruth Smith (1913–1958) er koloristurin í fyrsta føroyska málaraættarliðinum. Fyrst og fremst var hon impressionistur, sum eymliga lýsti, hvussu litir koma til lívs í ljósi. Ein sterkur og livandi málingarháttur ber samstundis boð um eitt sinni við spenningi í. Á tann hátt vórðu náttúra og sinnalag bregdað saman í eina hægri eind í hennara list. Eftir lokna útbúgving í Danmark búsettist Ruth Smith saman við húskinum í Suðuroy. Sum listafólk livdi hon í einingi, og hon andaðist brádliga undir umstøðum, eingin kennir til fulnar.

Ruth Smith (1913–1958) is the colourist among the first generation of Faroese painters. An Expressionism with a fine sense of portraying the play of colours in light was her point of departure. An intense and expressive painting style is at the same time a testimony to a tense disposition. In this way, nature and mind meet in her art in a higher unity. On finishing her education in Denmark, Ruth Smith settled with her family in her home island of Suðuroy, where she lived as an isolated artist and died unexpectedly under unsolved circumstances.

Agusta Westland 139: OY-HIL

Sámal Joensen-Mikines (1906–1979) er tann fyrsti veruligi, føroyski listamálarin. Hjá honum fær listin sína egnu rødd við havi og bygd, jarðarferð og grindadrápi, ið verða lýst í máttmiklari ekspressionistiskari naturalismu stundum við ávirkan úr romantikki og symbolismu. Inn í ávirkanina frá Edwardi Munch leggur hann eina stranga og náttúruvakra tyngd í eitt egið – og føroyskt úttrykk. Mikines varð útbúgvin í Danmark, har hann búði meginpartin av lívinum, og har fekk hann eisini tilnevnið eftir oynni, har hann vaks upp.

Sámal Joensen-Mikines (1906–1979) is the first major painter in Faroese fine art. In him Faroese art gains its own voice; ocean and villages, funerals and whale hunts are depicted in a forceful expressionistic naturalism that encompasses both romantic and symbolic touches. He combines an influence from Edward Munch with a tight objectivity and weighty quality in a personal – and Faroese – expression. Mikines was educated in Denmark, where he also lived for most of his life and where he received his nickname, a reference to his home island, Mykines.

Flotin / Our Fleet

OY-RCK (INGÁLVUR) S/N 8918

Airbus 320-251N

Type:

Seats: 174

Engines: 2x CFM LEAP 1A26

Length: 37,57 m

Wingspan: 35,80 m

Max Speed: 833 Km/h

Max Range: 6.500 Km

OY-RCL (TITA) S/N 10006

Type: Airbus 320-251N

Seats: 174

Engines: 2x CFM LEAP 1A26

Length: 37,57 m

Wingspan: 35,80 m

Max Speed: 833 Km/h

Max Range: 6.500 Km

OY-RCJ (WILLIAM) S/N 7465

Airbus 320-214

Type:

Seats: 174

Engines: 2x CFM56-5B4/3

Length: 37,57 m

Wingspan: 34,10 m

Max Speed: 911 Km/h

Max Range: 4.800 Km to 5.700 km

OY-RCM (ELINBORG) S/N 05084

Airbus 320-214

Type:

Seats: 180

Engines: 2x CFM56-5B4/3

Length: 37,57 m

Wingspan: 34,10 m

Max Speed: 911 Km/h

Max Range: 4.800 Km to 5.700 km

OY-HIH (RUTH) SN: 31718

Type: Agusta Westland 139

Built: 2015

Engines / power: 2 stk Pratt & Whitney PT6C-67C (2 x 1862 SHP)

Lenght: 16,42 m

Lenght fuselage: 13,52 m

Width: 2,26 m

Height: 4,98 m Main rotor diameter: 13,80 m

Weight empty: 4.600 kg

Weight fully loaded: 7.000 kg

Max speed: 310 km/t

Normal speed: 259 km/t

Max altitude: 6.096 m

Passengers: 15

OY-HIL (SÁMAL) SN: 31722

Type: Agusta Westland 139

Built: 2015

Engines / power: 2 stk Pratt & Whitney PT6C-67C (2 x 1862 SHP)

Lenght: 16,42 m

Lenght fuselage: 13,52 m Width: 2,26 m Height: 4,98 m

Main rotor diameter: 13,80 m

Weight empty: 4.600 kg

Weight fully loaded: 7.000 kg

Max speed: 310 km/t

Normal speed: 259 km/t

Max altitude: 6.096 m

Passengers: 15

Flogleiðir Routes

TENERIFE

BARCELONA

GRAN CANARIA

MALLORCA

PARÍS

LONDON

EDINBURGH

FØROYAR

REYKJAVÍK

BILLUND

AALBORG

OSLO

KEYPMANNAHAVN

OPENING hours

The shopping centre of the Faroe Islands

SHOPS: Mon–T hu: 10.00–18.00 Friday: 10.00–19.00 Saturday: 10.00–18.00

RESTAURANTS : Mon– S at: 09.00–21.00 Sunday: 12.00–22.30