Verstoord evenwicht Net buiten het nationale park speelt zich een heel ander verhaal af. In de jaren tachtig maakte de Vietnamese visserij hier een enorme groei door. Veel vissers stapten over van wildvangst naar aquacultuur: het kweken van zeevissen, garnalen en oesters in kooien in open water. Dat bracht economische voordelen, maar de explosieve groei van deze kweekvorm vergrootte de druk op het kwetsbare ecosysteem van de baai. De uitbreiding van de kweekzones tast mangrovebossen, zeegrasvelden en koraalriffen aan en dat zijn belangrijke kraamkamers voor talloze diersoorten. ‘Met de groei van de kweeksector werden de problemen met de materialen steeds zichtbaarder’, vertelt Bình Nguyen Thanh. ‘Kooien en piepschuimboeien slijten snel, moeten met chemicaliën schoongemaakt worden en zorgen voor microplastics in het water. Bovendien kunnen ze niet tegen extreem weer. Na een storm ligt de baai vol rommel en dat verstoort het delicate ecosysteem.’
maakt gebruik van een natuurlijke bondgenoot: oesters. Het zeewier groeit tot ongeveer een meter onder het wateroppervlak en in combinatie met oesterteelt ontstaat een oplossing die het leven in en rond de baai herstelt en beschermt. ‘Oesters filteren het water en verwijderen overtollige voedingsstoffen, terwijl het zeewier de waterkwaliteit verbetert en schuilplaatsen biedt voor vissen, inktvissen en krabben. Samen vormen ze een veerkrachtig systeem dat de vervuiling van de zee vermindert en de biodiversiteit versterkt.’ Ook helpen zeewiervelden de gevolgen van klimaatverandering te beperken. ‘Groeiende planten nemen CO2 op en beschermen de kust tegen erosie en stormschade.’ De combinatie van zeewier- en oesterteelt levert de lokale gemeenschappen bovendien een stabiele en milieuvriendelijke bron van inkomsten op. ‘Huishoudens zien hun inkomen met wel 40 procent per jaar stijgen.’
Onderwatersavanne Op de zeewierkwekerij die WWF met lokale partners ondersteunt, gaat het er anders aan toe. De kwekerij
46