Page 1

Αριθμός φύλλου 1

http://1dim-giann.pel.sch.gr

ΑΝΟΙΞΗ 2003

Διαβάστε ακόμα για...

eTwinning

το σχολείο στο χρόνο…..σελ.2 την άνοιξη………………..σελ3 το παιδικό βιβλίο.............σελ4 τους Ολυμπιακούς αγ….σελ.5 τη Σαρακοστή…………..σελ.6 το Πάσχα……………….σελ.7 το περιβάλλον………….σελ.8

Η δράση eTwinning Οι σχολικές συνεργασίες στην Ευρώπη είναι μία αυξανόμενη κοινή πρακτική που αποκτά ευρεία αναγνώριση. Το eTwinning έχει ως στόχο τη διασύνδεση των σχολείων της Ευρώπης και αποτελεί από τον Σεπτέμβριο του 2004 μία από τις πολλές δράσεις του προγράμματος eLearning της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Μέσω του eTwinning, σχολεία των κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και της Νορβηγίας, της Ισλανδίας, και

τη διατροφή…………...σελ.9

πρόσφατα της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας, θα υποστηριχτούν στην «αδελφοποίηση» σχολείων μέσω του Internet.

τη μητέρα,,παιδική εργασία ………………………..σελ.10

α με το δημοτικό σχολείο Direzione Didattica Rionero in Vulture της Ιταλίας.

Το Τμήμα ένταξης και οι μαθητές των Β2 και Γ2 τάξεων του 1ου Δημοτικού Σχολείου, ξεκίνησαν συνεργασί-

ΘΕΜΑ:Το σχολείο μου στο χρόνο

τις δραστηριότητες ….σελ.11 διάφορα……………..σελ.12

Περιγραφή: Οι μαθητές συγκεντρώνουν πληροφορίες για το παρελθόν , περιγράφουν το παρόν και φαντάζονται το μέλλον. Στόχοι: Να κατανοήσουν οι μαθητές τις αλλαγές που συμβαίνουν, γίνονται με τα χρόνια.

Συντακτική ομάδα 

Είμαστε εδώ, ,με πολλή διάθεση να μιλήσουμε για ό,τι μας απασχολεί και μας ενδιαφέρει. Το φύλλο που κρατάτε στα χέρια σας, είναι αφιερωμένο σε διάφορες δραστηριότητες της τάξης μας, αλλά και σε θέματα που μας απασχολούν. Οι γιορτές πλησιάζουν ,ελπίζουμε η εφημερίδα μας να σας κρατήσει ευχάριστη συντροφιά.

Την επιμέλεια και την ευθύνη της έκδοσης έχει

η δασκάλα:

Αποστολίδου Γεσθημανή

Να μάθουν να διαχειρίζονται πληροφορίες. Να αναπτύξουν ικανότητες κατανόησης και συγγραφής κειμενικών ειδών όπως συνέντευξη, επιστολή κ.ά. Να αναπτύξουν

δεξιότητες χειρισμού Η/Υ.

Να ενσωματώσουν τις ΤΠΕ στη διδασκαλία και στη μάθηση. Να μάθουν τις βασικές αρχές συνεργασίας σε ομάδες. Οι γονείς και οι μαθητές αλλά και η τοπική κοινωνία μπορούν να ενημερώνονται για τα νέα μας, από το blog μας του etwinning στο διαδίκτυο ,στη διεύθυνση : http://schooltwinning.wordpress.com/

Χαιρετισμός από το Διευθυντή του σχολείου Η εφαρμογή καινοτόμων δραστηριοτήτων αποτελεί πρόκληση για κάθε εκπαιδευτικό. Η επιστημονική κατάρτιση και η επαφή με τα σύγχρονα επιστημονικά δεδομένα θεωρώντας απαραίτητη προϋπόθεση για οποιονδήποτε επιχειρήσει να εφαρμόσει στην πράξη καινοτόμα προγράμματα όπως της Ευέλικτης ζώνης. Δυστυχώς, στηρίζει τους εκπαιδευτικούς ως προς την επιστημονική κατάρτιση και παράλληλα να ενισχύσει την υλικοτεχνική υποδομή των σχολείων. Έτσι όλες οι πρωτοβουλίες που αναπτύσσονται στις σχολικές

μονάδες, επαφίενται στο μεράκι και στη διάθεση των εκπαιδευτικών. Έτσι λοιπόν, λαμβάνοντας υπόψη όλες αυτές τις δυσκολίες , οφείλω να συγχαρώ πρώτα απ’ όλα τους εκπαιδευτικούς του σχολείου μας οι οποίοι ενέπνευσαν και καθοδήγησαν τους μαθητές τους με τέτοιον τρόπο , ώστε το αποτέλεσμα των προσπαθειών τους να αποτυπώνονται στο υπέροχο αυτό φύλλο της εφημερίδας. (Βούτος Διονύσιος)


Σελίδα 2

Άνοιξη 2003

Οι μαθητές του Γ2 παίρνουν συνεντεύξεις για το σχολείο του παρελθόντος

Τα παιδιά που συμμετέχουν στο eTweening

Αλίνα: Μαμά, τι διαφορετικό είχατε όταν πήγαινες σχολείο , που δεν το είχαμε εμείς; Μαμά :Τα παιδιά της γενιάς μου ,πήγαιναν στο σχολείο, φορώντας ποδιές. Κάθε εβδομάδα οι δάσκαλοι έλεγχαν την εμφάνισή μας. δηλ. έπρεπε να έχουμε καθαρό μαντίλι , κομμένα νύχια και καλοχτενισμένα μαλλιά. Γιώργος: Σε ποιο σχολείο πήγαινες γιαγιά; Γιαγιά: Στο 1ο Δημοτικό Σχολείο Γιαννιτσών. Γιώργος: Πόσα παιδιά ήσασταν στην τάξη γιαγιά; Γιαγιά: 45 παιδιά. Γιώργος: Βιβλία σας έδιναν δωρεάν από το σχολείο; Γιαγιά: Τα πρώτα χρόνια τα αγοράζαμε, έπειτα μας τα έδιναν δωρεάν. Γιώργος: Το σχολείο λειτουργούσε όλο πρωί; Γιαγιά: Πηγαίναμε από 8:00-1:00το πρωί και δυο ώρες το απόγευμα για 4 ημέρες. Γιώργος: Είχατε τον ίδιο δάσκαλο σε όλες τις τάξεις; Γιαγιά: Για τις τρεις πρώτες τάξεις είχαμε τον ίδιο και τις άλλες τρεις άλλον. Γιώργος: Είχατε κυλικείο; Γιαγιά: Όχι, μας έδιναν από το σχολείο γάλα, κασέρι και ψωμάκι ,όπου το πληρώναμε από την αρχή του χρόνου; Γιώργος: Φορούσατε ρούχα στο σχολείο; Γιαγιά: Όχι, φορούσαμε ποδιές. Γιώργος: Διοργανώνατε εκδηλώσεις; Γιαγιά: Στο τέλος κάθε σχολικής χρονιάς, είχαμε γυμναστικές επιδείξεις. Γιώργος: Πηγαίνατε εκδρομές; Γιαγιά: Κάθε άνοιξη, μας πήγαιναν με λεωφορεία σε άλλες πόλεις. Γιώργος: Σας έβαζaν τιμωρίες; Γιαγιά: Μας συχνά. Σε άλλα παιδιά έδιναν και ξύλο με βέργα στα χέρια. Γιώργος: Γιαγιά, χαίρομαι που δε ζούσα στην εποχή σου.

Ηλιανή:Γιαγιά ποια χρονιά πήγαινες σχολείο; Γιαγιά: Το 1946, φοίτησα στην πρώτη τάξη του Δημοτικού. Ηλιανή: Πώς σας τιμωρούσε ο δάσκαλος; Γιαγιά: Όταν ήμασταν ζωηροί, μας σήκωνε στον τοίχο στο ένα πόδι, μας έλεγε να ανοίξουμε τα χέρια και μας χτυπούσε με τη βέργα. Ηλιανή:Κάνατε παρελάσεις στην επέτειο εων εθνικών γιορτών; Γιαγιά: Έπαιρναν μέρος στην παρέλαση μόνο τα παιδιά της ΣΤ΄ και Ε΄ τάξης. Ηλιανή: Γινόντουσαν σχολικές γιορτές στην εποχή σου γιαγιά; Γιαγιά: Στις γιορτές που κάναμε , έλεγαν ποιήματα όλα τα παιδιά στις 20 και 28 Οκτωβρίου, στις 25 Μαρτίου και τα Χριστούγεννα. Στο τέλος της σχολικής χρονιάς, κάναμε γυμναστικές επιδείξεις. Ηλιανή:Τι παιχνίδια παίζατε; Παίζαμε κουμπιά στον τοίχο και πέφτανε κάτω. Παίζαμε τριώτα. Παίζαμε και πιθαμές. Επίσης παίζαμε σκοινάκι. Παίζαμε βόλεϊ με πάνινες μπάλες. Πολλές φορές παίζαμε και κουτσό.

Πελαγία: Μαμά στην πρώτη Δημοτικού είχες δάσκαλο ή δασκάλα; Μαμά: Είχα δασκάλα και την έλεγαν Πόπη. Πελαγία: Σας έβαζε τιμωρίες; Μαμά : Ναι, μας έβαζε. Μια τιμωρία ήταν , όταν δεν ήξερε κάποιος το μάθημα, ήταν όρθιος για πολλή ώρα. Πελαγία: Υπήρχαν άλλες τιμωρίες; Μαμά: Τα αγόρια έπρεπε να ήταν καλά κουρεμένα, τα κορίτσια φορούσαν κορδέλες και ποδιές, αν δε φορούσαν θα’ φευγαν στο σπίτι τους. Πελαγία: Ήσασταν λίγα παιδιά; Μαμά: Όχι ήμασταν 21 παιδιά. Πελαγία: Κάνατε όλα τα παιδιά παρέλαση; Μαμά: Ναι κάναμε όλα τα παιδιά υποχρεωτικά. Πελαγία: Τι κάνατε το Σαββατοκύριακο; Μαμά: Το Σάββατο πηγαίναμε σχολείο και την Κυριακή εκκλησία και κατηχητικό με τον παπά και ένα δάσκαλο.


Σελίδα 3

Άνοιξη 2003

Η ΑΝΟΙΞΗ Η Άνοιξη είναι μια από τις ωραιότερες εποχές του χρόνου. Αποτελείται από τους μήνες Μάρτιο ,Απρίλιο και Μάιο. Την άνοιξη όλη η φύση ζωντανεύει. Τα φυτά βγάζουν φύλλα και άνθη και η γη πρασινίζει. Η πιο μεγάλη γιορτή της άνοιξης είναι το Πάσχα. Τα αρχαία χρόνια πίστευαν ότι την εποχή αυτή, ανέβαινε στον πάνω κόσμο η Περσεφόνη και η Δήμητρα από τη χαρά της έκανε όλη τη γη ν΄ ανθίζει. (Πετρίδη Ελισάβετ,Γ2)

ΜΑΡΤΙΟΣ Ο Μάρτιος ήταν ο πρώτος μήνας του αρχαίου δεκάμηνου ρωμαϊκού ημερολογίου Ο Μάρτιος είναι ο μεταβατικός μήνας που μας οδηγεί από το χειμώνα στο καλοκαίρι και στη διάρκεια που σημειώνεται η εαρινή ισημερία. Παλιά πίστευαν ότι ο Μάρτιος ήταν ο πλέον ασυνεπής και άστατος μήνας λόγω των ευμετάβλητων καιρικών συνθηκών που σημειωνόταν στη διάρκειά του. Την «πρωτομαρτιά» οι νοικοκυρές έκαναν γενική καθαριότητα στο σπίτι, ενθαρρύνοντας τα παιδιά να τραγουδούν το: Έξω ψύλλοι και κοριοί Μέσα Μάρτης και χαρά Και καλή νοικοκυρά.

ΑΠΡΙΛΙΟΣ Ο Απρίλιος είναι ο τέταρτος μήνας του Ιουλιανού και του Γρηγοριανού ημερολογίου και ο δεύτερος του Ρωμαικού. Το όνομά του είναι λατινικό. Άλλοι συνδέουν την ονομασία του με την Αφροδίτη, θεά την οποία οι Ρωμαίοι είχαν αφιερώσει το μήνα αυτό. Ο μήνας Απρίλιος έχει χαρακτηριστικά γνωρίσματα τη βλάστηση, την ανθοφορία και τις μυρωδιές της φύσης. Τον Απρίλη , όλες οι οικογένειες οδηγούσαν τα ζώα στην ύπαιθρο για βοσκή, όπου όλοι σχεδόν είχαν ένα μικρό σπίτι ή καλύβα. Οι γεωργικές εργασίες της άνοιξης συνεχιζόταν με έντονους ρυθμούς. Εκτός από τις 23 του μήνα που ήταν ημέρα χαράς και διασκέδασης και έπαυε κάθε εργασία.

ΜΑΙΟΣ Σύμβολο της άνοιξης και της νεότητας, ο μήνας των λουλουδιών της βλάστησης και της καρποφορίας. Το έθιμο της Πρωτομαγιάς να στολίζουμε τις πόρτες των σπιτιών με στεφάνια λουλουδιών έρχεται από τα πολύ παλιά χρόνια και τότε συμβόλιζε την υποδοχή της δύναμης της φύσης στο σπιτικό Την 1η του μηνός έβγαζαν τα ζώα από το μαντρί για βοσκή , αφού πρώτα τα στόλιζαν με πολύχρωμες κορδέλες. Πίστευαν ότι κινδύνευαν από μάγια και γι ’αυτά εκείνη την ημέρα προσπαθούσαν όλοι να προφυλαχθούν με σκόρδα, κρεμμύδια και μαγιοβότανα. Κρεμούσαν στεφάνια στα σπίτια, σύμβολα της δροσιάς και της δύναμης της μαγιάτικης φύσης, θεωρώντας ότι θα τους μεταδοθεί η υγεία και η ζωντάνια της φύσης. (Τοπαλίδης Χρήστος, Γ2)

ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ

ΣΟΛΩΜΟΣ(1798-1857)

Γεννήθηκε στη Ζάκυνθο το 1798. Ο πατέρας του ήταν άρχοντας και η μητέρα του από λαϊκή οικογένεια. Έκανε σπουδές στην Ιταλία από την ηλικία των δέκα ετών. Με την ολοκλήρωση των σπουδών του επέστρεψε στην πατρίδα του και αφοσιώθηκε στην καλλιέργεια της ποίησης. Το ποίημά του «Ύμνος εις την Ελευθερίας» , τον καταξίωσε ως εθνικό μας ποιητή. Πέθανε το 1854 στην Κέρκυρα όπου είχε εγκατασταθεί από το 1829. (Τεμπερεκίδου Άννα,Γ2)

25η ΜΑΡΤΙΟΥ 25 Μαρτίου 2008. Φέτος γιορτάσαμε την 187η επέτειο της επανάστασης των Ελλήνων κατά του τουρκικού ζυγού. Ταυτόχρονα ,γιορτάσαμε τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου

.

(Παναγιώτα Στεργιοπούλου,Γ1)

ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ 1821

Παπαφλέσσας

Μπουμπουλίνα

Γ, Καραϊσκάκης

Θ. Κολοκοτρώνης


Σελίδα 4

Άνοιξη 2003

Η ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ

Ο άνθρωπος για να ζήσει χρειάζεται νερό και τροφή. Σήμερα πολλοί από εμάς δεν τρεφόμαστε σωστά. Επειδή οι ανάγκες της οικογένειας έχουν μεγαλώσει και οι δυο γονείς εργάζονται, δεν είναι τόσο εύκολο να τρεφόμαστε πάντα υγιεινά. Πολλές φορές καταφεύγουμε σε εύκολες και γρήγορες λύσεις όπως είναι τα σάντουιτς με πολλά λιπαρά, γλυκά, τα τσιπς που έχουν πολύ αλάτι τα αναψυκτικά που έχουν πολλή ζάχαρη κ.τ.λ. Παλιότερα οι άνθρωποι έτρωγαν μόνο αυτά που παρήγαγαν . Καθημερινά κατανάλωναν λαχανικά, φρούτα, δημητριακά, γάλα ή τυρί, ελαιόλαδο και κάποιες φορές έτρωγαν ψάρι , κοτόπουλο, αβγά ή όσπρια ανάλογα με τον τόπο που κατοικούσαν. Σπάνια έτρωγαν κόκκινο κρέας. Αυτή είναι η γνωστή σε όλους μας μεσογειακή διατροφή. Πολλές ευρωπαϊκές χώρες έχουν σαν πρότυπο αυτή τη διατροφή. Η μεσογειακή διατροφή σε συνδυασμό με την άσκηση του σώματος χαρίζει υγεία και μακροζωία.

(Ζγουρούδη Αλίνα, Γ2)

ΝΕΥΡΟΓΕΝΗΣ ΑΝΟΡΕΞΙΑ Η νευρογενής ανορεξία, που έχει σαν κύριο τρόπο έκφρασής της την άρνηση τροφής, βρίσκεται στις τελευταίες δεκαετίες σε μια αύξηση και συχνά απασχολεί τον ιατρικό κόσμο. Tα αίτια της νευρικής ανορεξίας είναι πολλά .Σήμερα βλέπουμε ότι οι διάφορες διαταραχές πρόσληψης αφορούν ένα μεγάλο ποσοστό ανθρώπων, αλλά κυρίως γυναικών. Η ηλικία που αρχίζει η νευρογενής ανορεξίας είναι στη μέση της εφηβείας. Ωστόσο μπορεί μπορεί να εμφανιστεί και στα πρώτα χρόνια της 3ης δεκαετίας( από τα 20 έως τα 25 έτη ). Τη συναντάμε περισσότερο σε επαγγέλματα όπου η εξωτερική εμφάνιση και το βάρος αποτελούν βασική προϋπόθεση, όπως ο χώρος της μόδας, του χορού και των αθλημάτων δρόμου. Τι χαρακτηρίζει όμως τη νευρογενή ανορεξία; Αυτό που χαρακτηρίζει τη νευρογενή ανορεξία , είναι η ριζική άρνηση για τροφή , με αποτέλεσμα την απώλεια σωματικού βάρους από 20% έως 40% του φυσιολογικού. Το οικείο περιβάλλον, όταν η πάθηση βρίσκεται στα αρχικά της στάδια, δεν αντιλαμβάνεται τίποτα. Οι διαταραγμένες σχέσεις με το άμεσο οικογενειακό περιβάλλον ακόμα κι αν είναι στενές, μπορεί να οδηγήσουν το άτομο στο να επιζητά με τη στάση του αυτή την προσοχή των συγγενών του. (Ιωάννα Ζαχαριάδου, Γ1)

Kαι παιδιά δημοτικού χτυπά η νευρική ανορεξία H επτάχρονη Mαργαρίτα Oτεν ήταν ένα υγιές κορίτσι που αγαπούσε το τένις και το θέατρο. Tρία χρόνια αργότερα, η νευρική ανορεξία της «χτύπησε την πόρτα». Aπό τότε, καθημερινά τρέφεται με πέντε νιφάδες δημητριακών, το δέρμα της είναι κάτωχρο και με δυσκολία σηκώνεται από την καρέκλα, λέει με παράπονο η μητέρα της, που δυσκολεύεται να πιστέψει ότι η ζωή της μονάκριβης κόρης της κρέμεται από μία κλωστή… H περίπτωση της μικρής Mαργαρίτας δεν είναι η μοναδική. Σύμφωνα με έρευνα της Iατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ, που δημοσιεύτηκε στη βρετανικ ή Iατρική Eπιθεώρηση, η νευρική ανορεξία είναι μία πάθηση -αποκαλείται ασθένεια των μοντέλων!- που προσβάλλει κυρίως κορίτσια και νεαρές γυναίκες

και προκαλεί το μεγαλύτερο αριθμό θανάτων από όλες τις ψυχιατρικές παθήσεις. Mπορεί, μάλιστα, να απειλήσει τη ζωή ακόμα και μαθητών του Δημοτικού! Σύμφωνα με τους ειδικούς, το 18% των ατόμων που προσβάλλονται από την πάθηση πεθαίνουν, καθώς παρατηρείται δυσλειτουργία σε ζωτικά όργανα. Tα αίτια Tα αίτια της πάθησης δεν είναι γνωστά. Oι ειδικοί εκτιμούν ότι ένας συνδυασμός γενετικών, νευρολογικών και ψυχολογικών παραγόντων, όπως προβλήματα στην οικογένεια, κοινωνική πίεση και μίμηση με τα πρότυπα ομορφιάς, ευνοεί την εμφάνισή της.

Συμπτώματα

Κλινικά σημεία

Απώλεια βάρους

Καχεξία

Αμηνόρροια

Υποθερμία

Υπερδραστηριότητα

Βραδυκαρδία

Δυσκοιλιότητα

Υπόταση

Ζάλη

Κυάνωση άκρων

Κατάθλιψη

Οίδημα

Τριχόπτωση

Ψυχρά άκρα

Ωχρό δέρματος

Αλλαγές στα νύχια

Απασχόληση με το φαγητό

Υπερτρίχωση (Χνούδι)

Διάταση κοιλίας και άλγος

Συστολικό καρδιακό φύσημα


Σελίδα 5

Άνοιξη 2003

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ 2-4-2008

Η Παγκόσμια Ημέρα Παιδι-

καλλιτέχνης

από

γνωστούς

τιμημένος με πλήθος βραβεία

παράδοση και

ημέρα που γεννήθηκε ο μεγά-

και διακρίσεις για τα εικαστι-

τον

λος Δανός παραμυθάς Χανς

κά του έργα και για τις μελέ-

σμό.

Οι

Κρίστιαν ΄Αντερσεν. Την κα-

τες του γύρω από την καλλι-

νείς

είναι

θιέρωσε η Διεθνής Οργάνωση

τεχνική παράδοση της χώρας

πρώτοι

δά-

Βιβλίων

των

Νεότητα

του,

γνώσεις βασι-

χρόνο στις 2Απριλίου, την

τη

χώρα

πιο

κού Βιβλίου γιορτάζεται κάθε

για

στη

τους

σμένες

στην πολιτιγοοι

του. Σε μήνυμά του προς τα

σκαλοι

(Ιnternational Board on Books

παιδιά,

ε-

παιδιών τους,

for Young People - ΙΒΒΥ) το

μπνεύστηκε την αφίσα και

οι εμπνευστές

1966.

τονίζει τη μεγάλη σημασία

και οι καθο-

που έχει το βιβλίο για τα παι-

δηγητές τους,

διά, κάνοντας ειδική αναφο-

για να αγαπή-

ρά στο ρόλο των γονιών για

σουν

την καλλιέργεια της φιλανα-

γράμματα και

γνωσίας.

το βιβλίο και

Από τότε, κάθε χρόνο, ένα διαφορετικό εθνικό τμήμα της οργάνωσης αυτής ετοιμάζει το έντυπο υλικό του εορτασμού, που διανέμεται σε όλο τον κόσμο, με σκοπό να τονίσει την αξία των βιβλίων και της ανάγνωσης και να ενθαρρύνει τη διεθνή συνεργασία για την ανάπτυξη και τη διάδοση της παιδικής λογοτεχνίας.Το 2008 υπεύθυνο για το υλικό του εορτασμού είναι το Τμήμα της Ταϊλάνδης. Την αφίσα φιλοτέχνησε ο Ταϊλανδός κορυφαίος ζωγράφος

και

Chakrabhand

συγγραφέας Posayakrit,

περιγράφει

πώς

να μπορέσουν

Γράφει χαρακτηριστικά: «Η

αναγκαιότητα

τα

μέσα από την

της

εκπα ίδευση

γνώσης και της μάθησης μέ-

και την αγωγή να αναπτυχθούν διανοητικά και συναισθημα-

σα από τη φιλαναγνωσία θα

τικά, ώστε να κατανοούν καλύτερα τον εαυτό τους και τον

πρέπει να αποτελεί βασική

κόσμο που τους περιβάλλει.

προτεραιότητα και να προωθείται συστηματικά από την παιδική

ηλικία.

Κατά

την

άποψή μου, οι γονείς έχουν βαθιά μέσα τους την επιθυμία ν’ αποκτήσουν τα παιδιά τους

Την έμπνευση για την αφίσα της Παγκόσμιας Ημέρας Παιδικού Βιβλίου2008 την οφείλω στη μακρά παράδοση της Ταϊλάνδης, σύμφωνα με την οποία τα παιδιά άκουγαν ιστορίες και διάβαζαν κείμενα γραμμένα σε φύλλα φοινικιάς, που τα τοποθετούσαν σε τραπεζάκια σχεδιασμένα ειδικά για να μπορούν τα παιδιά να διαβάζουν».

Προτεινόμενα βιβλία για ανάγνωση Εκδ. Πατάκη. 1 «Από την Εγώπολη στην Εσύπολη.»:Μυρσίνη Ακρίτα 7) « Άγια Νύχτα»: Ρένα ΡώσΕκ. Μίνωας ση. Εκδ. Μίνωας. 2) «Ο μικρός πρίγκπας»: Αντουάν Σαιντ– Εξυπερύ.Εκδ. Πατάκη.

8) « Ο κύριος Τζούφσκης»: Χαρά Γιαννακοπούλου. Εκδ.Ελληνικά γράμματα.

3) «Η ξύλινη κούκλα»:Μαρία Λυρατζή. Εκδ. Πατάκη.

9) «Ρίγκι το μυρμήγκι» Αγγελική Πασιά-Φίλιππος Μανδηλαράς. Εκδ. Φυτράκη

4) «Τρεις παλάμες όλη η γη»:Μαρία Παπαγιάννη. Εκδ. Πατάκη. 5) «Εκεί ήμουν κι εγώ».: Σάκης Τόκλης. Εκδ. Πατάκη

10) «Αληθινές ιστορίες»: Αντρέας Κωνσταντινίδης. Εκδ.Πατάκη.

11) «Τα μαγεμένα πέταλα της Μαργαρίτας» Έλλη Πονονί6) «Η πριγκίπισσα που ήθελε δου. Εκδ. Πατάκη. να παντρευτεί»:Γιακ Ριβαί.

12) «Ο ναυαγός κοκκινοτρίχης»: Ευγένιος Τριβιζάς. 13) «Ιστορίες για πειρατές»:Ρουσέλ Ράντερ. Εκδ. Κέδρος. 14) «Πατάτες-πατάτες» Ανίτα Λομπέλ. Εκδ. Κέδρος. 15) «Μελωδία η νεράιδα της μουσικής»: Κέιτε Μέντοους. Εκδ. Κέδρος

Μαρία Φατούλη, Γ1 )


Σελίδα 6

Άνοιξη 2003

Η Μεγάλη Σαρακοστή

Η Κυρά Σαρακοστή

Μεγάλη Σαρακοστή, ονομάζεται η νηστεία που προηγείται του Πάσχα. Την λέμε Μεγάλη για να την ξεχωρίζουμε από την νηστεία που προηγείται των Χριστουγέννων, η οποία χαρακτηρίζεται «Μικρή» επειδή είναι ελαφρότερη. Σαρακοστή ονομάζεται επειδή γίνεται εις ανάμνηση της σαρανταήμερης νηστείας του Χριστού στην έρημο. Η Μεγάλη Σαρακοστή ξεκινά την Καθαρά Δευτέρα και τελειώνει το Μεγάλο Σάββατο. Η Α Κυριακή των νηστειών, είναι η Κυριακή της Ορθοδοξίας. Γιορτάζουμε την αναστύλωση των αγίων και σεπτών εικόνων από την αυτοκράτειρα του Βυζαντίου Θεοδώρα το 843μ.Χ. Η Β Κυριακή των νηστειών είναι αφιερωμένη στην μνήμη του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά. Η Γ Κυριακή των νηστειών, είναι η Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως. Αυτή η ημέρα είναι αφιερωμένη στον Τίμιο και Ζωοποιό Σταυρό, το σύμβολο της πίστης μας. Η Δ Κυριακή των νηστειών, είναι ημέρα που τιμάται η μνήμη του Αγίου Ιωάννη, συγγραφέα της Κλίμακας. Η Ε Κυριακή των νηστειών, είναι αφιερωμένη στην μνήμη της Οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας. Τελευταία Κυριακή της Μεγάλης Σαρακοστής, είναι η Κυριακή των Βαΐων. Είναι ημέρα αφιερωμένη στην θριαμβευτική είσοδο του Χριστού στα Ιεροσόλυμα από την Βηθανία. Τότε ο λαός υποδέχθηκε το Χριστό με επευφημίες και με «βάϊα φοινίκων», από τα οποία πήρε και το όνομα της αυτή η ημέρα. Στη διάρκεια της Σαρακοστής, δεν επιτρέπεται η κατανάλωση κανενός ζωικού προϊόντος. Εξαίρεση αποτελούν η ημέρα του Ευαγγελισμού στις 25 Μαρτίου και η Κυριακή των Βαΐων όπου επιτρέπεται η βρώση ψαριών.

Ένα έθιμο που δεν υπάρχει πια σε πολλά μέρη, είναι αυτό της Κυρά Σαρακοστής. Το έθιμο αυτό το συναντούσαμε σε όλο τον ελλαδικό χώρο με διάφορες παραλλαγές. Σε όλες τις περιπτώσεις πάντως, χρησιμοποιούνταν ως ιδιότυπο ημερολόγιο που μετρούσε τις εβδομάδες της Μεγάλης Σαρακοστής. Η κυρά Σαρακοστή στις περισσότερες περιοχές ήταν μια χάρτινη ζωγραφιά. Απεικόνιζε μια γυναίκα με σταυρωμένα χέρια, λόγω προσευχής, χωρίς στόμα, λόγω νηστείας, και με εφτά πόδια που αναπαριστούσαν τις επτά εβδομάδες της Μεγάλης Σαρακοστής. Κάθε Σάββατο έκοβαν ένα πόδι και έτσι ήξεραν πόσες βδομάδες νηστείας απέμεναν μέχρι το Πάσχα. Το Μεγάλο Σάββατο, έκοβαν και το τελευταίο πόδι. Αυτό το κομμάτι χαρτί το δίπλωναν καλά και το έκρυβαν σε ένα ξερό σύκο. Τοποθετούσαν το σύκο αυτό μαζί με άλλα, και σε όποιον το έβρισκε θεωρούνταν ότι του έφερνε γούρι. Σε κάποιες περιοχές το έβδομο «πόδι» τοποθετούνταν στο ψωμί της Ανάστασης. Και πάλι έφερνε γούρι σε όποιου την φέτα βρισκόταν το διπλωμένο χάρτινο «πόδι» της Κυρά Σαρακοστής. Σε άλλα μέρη της Ελλάδας η Κυρά Σαρακοστή δεν ήταν φτιαγμένη από χαρτί, αλλά από ζυμάρι. Το ζυμάρι φτιαχνόταν με αλεύρι, αλάτι και νερό. Η διαδικασία ήταν κι εδώ η ίδια όπως και με την χάρτινη.

Πώς βάφουμε τα αυγά Τα αυγά που θα βάψουμε, τα πλένουμε πρώτα καλά και τα αφήνουμε να στεγνώσουν. Σε μια κατσαρόλα ανακατεύουμε νερό, ξύδι και τη βαφή για τα αυγά. Τοποθετούμε τα αυγά μέσα στην κατσαρόλα με προσοχή και τα αφήνουμε να βράσουν καλά, χωρίς να σπάσουν. Όταν βράσουν, τα βγάζουμε από την κατσαρόλα, τα αφήνουμε να κρυώσουν και τα αλείφουμε με λάδι να γυαλίσουν. Αν έχουμε αυτοκόλλητα ,τα βάζουμε επάνω στα αυγά. Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε και βαφή για κρύα αυγά. Τα αυγά τα βράζουμε από την προηγούμενη μέρα για να είναι κρύα και ύστερα τα βάζουμε σε κρύα βαφή. Μπορούμε να βάψουμε αυγά και με φλούδα από κρεμμύδια. (Βασιλική Βουζβούρη ,

(Ρίσκος Θάνος, Σιταράς Δημήτρης, Γ2)

Τα έθιμα το Πάσχα , αρχίζουν κυρίως τη Μ. Πέμπτη γιατί από την ημέρα αυτή αρχίζουν οι προετοιμασίες για το Πάσχα. Από το πρωί οι γυναίκες ζυμώνουν τις κουλούρες της Λαμπρής σε διάφορα μυρωδικά και τις στολίζουν με ξηρούς καρπούς και στολίδια από ζυμάρι. Στην Κορώνη τις ζυμώνουν με αμύγδαλα, λάδι και γλυκάνισο, προσθέτουν και νερό από βρασμένα δαφνόφυλλα. Βάζουν στη μέση ένα αυγό κόκκινο και τις πασπαλίζουν με αμύγδαλα και σουσάμι. Ο λαός αποδίδει μεγάλη δύναμη στα παρασκευάσματα της Μ. Πέμπτης.

ριά , λέγεται ότι όταν αναστήθηκε ο Χριστός, το ανακοίνωσαν σε μια χωρική η οποία όμως δεν το πίστεψε και είπε :«όταν τα αυγά που κρατώ κοκκινίσουν, θα έχει πράγματι αναστηθεί και ο Χριστός». Τα αυγά κοκκίνισαν και από τότε , τα βάφουν κόκκινα. Χρωματιστά αυγά και ιδίως κόκκινα συναντούμε και στην Κίνα τον 5ο αιώνα. και στην Αίγυπτο τον 10ο αιώνα.. Γι άλλους βάφονται κόκκινα, σε ανάμνηση του αίματος του Χριστού, ή συμβολίζουν τη χαρά για την ανάστασή Του. ( Τροχίδης Γεώργιος, Γ2)


Σελίδα 7

Άνοιξη 2003

ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΤΑ ΠΑΘΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Όταν ο Ιησούς καταδικάστηκε σε σταύρωση, άρχισε το μαρτύριό του. Οι στρατιώτες του φόρεσαν έναν κόκκινο μανδύα, του φόρεσαν ακάνθινο στεφάνι στο κεφάλι και του έδωσαν ένα καλάμι να κρατάει όπως άρμοζε σε βασιλιάδες. Τον χτυπούσαν , τον κορόιδευαν και φώναζαν: «Ζήτω ο βασιλιάς των Ιουδαίων» Ο Χριστός σιωπηλός , περίμενε τη θανάτωσή Του .Σήκωσε το σταυρό του μέχρι το Γολγοθά. Όταν έφτασαν εκεί οι στρατιώτες του έβγαλαν και μοιράστηκαν τα ρούχα Του και άρχισαν να τον περιγελούν. Τον σταύρωσαν , μαζί με άλλους δυο ληστές ,. Κατόπιν, συνέχισαν να τον περιγελούν, λέγοντάς του: «Αφού είσαι γιος του Θεού γιατί δεν κατεβαίνεις από το σταυρό»; Ο Ιησούς ακόμη και σ’αυτή τη δύσκολη ώρα, ζήτησε από τον πατέρα Του να τους συγχωρήσει, φανερώνοντας τη μεγάλη αγάπη Του στους ανθρώπους..Ο ένας από τους δυο ληστές, κορόιδευε τον Ιησού ,ενώ ο άλλος μετανιωμένος για ό,τι είχε κάνει παρακάλεσε τον Ιησού , να τον πάρει στη βασιλεία Του. Τότε ο Ιησούς τον βεβαίωσε ότι θα είναι μαζί Του στον Παράδεισο. Μετά από λίγο, ο Ιησούς ψιθύρισε: «Διψώ» . Τότε ένας στρατιώτης, βούτηξε ένα σφουγγάρι σε ξίδι και χολή και έβρεξε τα χείλη του Ιησού.Ο Ιησούς , παρέδωσε το πνεύμα του λέγοντας: «Τετέλεσται». Μ’ αυτή τη φράση ο Ιησούς εννοούσε ότι τέλειωσαν όλα όσα είχε κάνει, για να βρουν οι άνθρωποι το δρόμο του Θεού και να σωθούν. (Σταύρος Λιάπτσης Γρηγοριάδου Μαρία ,Γ3)

Ήρθε ο Λάζαρος ήρθαν τα Βάγια, ήρθε η Κυριακή που τρων’ τα ψάρια. Σήκω Λάζαρε και μην κοιμάσαι, ήρθε η μάνα σου από την πόλη, σου ‘φερε χαρτί και κομπολόι. Γράψε Θόδωρε και συ Δημήτρη, γράψε Λεμονιά και Κυπαρίσσι. Το κοφνάκι μου θέλει αυγά, κι η τσεπούλα μου θέλει λεφτά. Βάγια, Βάγια των Βαγιών, τρώνε ψάρι και κολιό και την άλλη Κυριακή τρώνε το παχύ τ' αρνί.»

Το Πάσχα είναι η σημαντικότερη γιορτή της χριστιανοσύνης γιατί γιορτάζεται η Ανάσταση του Χριστού και η νίκη του πάνω στο θάνατο. Ξεκινάει με τη Μ. Εβδομάδα. Η εβδομάδα αυτή είναι η πιο αυστηρή εβδομάδα του χρόνου. Ο κόσμος νηστεύει και σταματάνε οι δουλειές. Ο κόσμος δεν τραγουδάει, δε χορεύει και δε γιορτάζει. Κυριαρχεί μια ατμόσφαιρα θλίψεις και πένθους. Μ. Τρίτη: Ψέλνεται το Τροπάριο της Κασσιανής. Μ.Τετάρτη:Γίνεται στην εκκλησία το Ευχέλαιο. Μ. Πέμπτη: Από το πρωί αρχίζουμε να πλάθουμε τα τσουρέκια και κουλουράκια. Στο μεγάλο τσουρέκι, βάζουμε ένα κόκκινο αυγό στη μέση να φαίνεται. Βάφουμε και τα κόκκινα αυγά. Μόνο αυτοί που πενθούν δε βάφουν. Το πρώτο αυγό που βάφουμε , είναι το τυχερό. Οι νοικοκυρές καθαρίζουν το σπίτι .

Το βράδυ στην εκκλησία διαβάζονται τα 12 Ευαγγέλια. Μ. Παρασκευή:Είναι η πιο πένθιμη μέρα. Κανείς δε δουλεύει αυτήν την ημέρα. Μερικοί μάλιστα πίνουν μόνο νερό. Κανείς δε θα μαγειρέψει. Στις εκκλησίες στολίζουμε τον Επιτάφιο. Μ. Σάββατο: Σε πολλές περιοχές τότε σφάζουνε το αρνί ή το κατσίκι. Με το αίμα του σταυρώναμε παλιά το σπίτι . Οι νοικοκυρές φτιάχνουν τυρόπιτες γαλατόπιτες και τη μαγειρίτσα. Το βράδυ στην εκκλησία, τσουγκρίζουμε τα αυγά και μετά την Ανάσταση, τρώμε τη μαγειρίτσα. Κυριακή του Πάσχα: Είναι η πιο χαρούμενη ημέρα. Οι καμπάνες , χτυπούν χαρμόσυνα. Το πασχαλινό τραπέζι είναι γεμάτο με μεγάλη ποικιλία φαγητών. Το κυρίως πιάτο, είναι αρνί ή κατσίκι. (Μαυρουδή Αθανασία, Γ2, Κενανίδου Ηλιανή Γ2,Ζαχαριάδου Ιωάννα, Γ1)

Πασχαλινά έθιμα

Το Pasah των Εβραίων μεταγλωττίστηκε στα ελληνικά ως Πάσχα. Η λέξη αυτή είναι Αιγυπτιακή και σημαίνει «διάβαση» , μπορεί όμως να σημαίνει και πλήγμα. Την εποχή του Μωυσή συνδυάσθηκε με τη διάβαση της Ερυθράς θάλασσας , δηλαδή την απελευθέρωση του Εβραϊκού λαού από τη σκλαβιά των Αιγυπτίων. Το χριστιανικό συμβολισμό του Πάσχα καθιέρωσε για πρώτη φορά ο Απόστολος Παύλος. Από την εποχή που οι χριστιανοί άρχισαν να γιορτάζουν το Πάσχα , διατήρησαν ορισμένα χαρακτηριστικά του εβραϊκού και ταυτόχρονα πρόσθεσαν κι άλλα. Ο χριστιανισμός έδωσε ένα νέο περιεχόμενο στη γιορτή. Το Πάσχα σαν γιορτή θρησκευτικού περιεχομένου περιλαμβάνει την περίοδο της Σαρακοστής. Διαρκεί 6 εβδομάδες και έχει το χαρακτήρα του εξαγνισμού. Κορύφωση της περιόδου αυτής , είναι η Μεγάλη Εβδομάδα ή εβδομάδα των Παθών του Χριστού. Το Σάββατο του Λαζάρου, τα παιδιά λένε τα βαγιάτικα κάλαντα και μαζεύουν αβγά .

Την Κυριακή των Βαΐων πηγαίνουμε στην εκκλησία και παίρνουμε βάγια (δάφνες) . Τη Μεγάλη Πέμπτη βάφουν κόκκινα τα αυγά και φτιάχνουν τα λαμπροκούλουρα και τα τσουρέκια. Τη Μεγάλη Παρασκευή γυρνάνε όλες τις εκκλησίες και προσκυνάν τους επιτάφιους τους. Το Μεγάλο Σάββατο , ο εορτασμός, διαφέρει από τόπο σε τόπο. Στην Κέρκυρα και στη Ζάκυνθο, στις 11 το πρωί του Μ. Σαββάτου, γίνεται η πρώτη Ανάσταση , σφάζουν το πατροπαράδοτο αρνί και σπάζουν πήλινες κανάτες, πετώντας τες από τα μπαλκόνια. Οι νοικοκυρές βάφουν τα κόκκινα αυγά που συμβολίζουν τη ζωή. Στις 12 το βράδυ συγκεντρώνονται στις εκκλησίες και μετά την πανηγυρική λειτουργία ακολουθεί η καθιερωμένη μαγειρίτσα και το τσούγκρισμα των αυγών. (Σομονούδης Θεοφύλακτος,Χυτούδης Γεώργιος, Γ2, Ζαχαριάδου Ιωάννα Γ1)


Σελίδα 8

Άνοιξη 2003

Η ΑΦΗ ΤΗΣ ΟΛΥΜΠΙΑΚΗΣ ΦΛΟΓΑΣ

Την Πέμπτη 25 Μαρτίου 2008. έγινε η αφή της Ολυμπιακής φλόγας στην αρχαία Ολυμπία. Πλήθος κόσμου παρακολούθησε την τελετή από κοντά αλλά και πολλά εκατομμύρια σ’ όλον τον κόσμο από τις τηλεοράσεις τους. Πότε όμως ξεκίνησε να γίνεται αυτή η τελετή; Η Ολυμπιακή Φλόγα είναι ένα σύμβολο των Ολυμπιακών αγώνων. Είναι αναπαράσταση της κλοπής της φωτιάς του Δία από τον Προμηθέα και οι ρίζες της βρίσκονται στην Αρχαία Ελλάδα , όπου μια φωτιά κρατούνταν άσβεστη κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών αγώνων. Η φλόγα επανήλθε κατά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1928, ενώ η λαμπαδηδρομία , κατά τους θερινούς Ολυμπιακούς αγώνες του Βερολίνου το 1936. Η αφή της Ολυμπιακής Φλόγας γίνεται το Μάρτιο κάθε Ολυμπιακής χρονιάς στο χώρο της Αρχαίας Ολυμπίας. Σύμφωνα με το τελετουργικό που έχει

καθιερωθεί, την αφή κάνει η πρωθιέρεια στο χώρο του ναού της Ήρας (Ηραίου), στον αρχαιολογικό χώρο της Ολυμπίας. Εκεί η πρωθιέρεια ζητά τη βοήθεια του θεού του ήλιου Απόλλωνα ώστε να ανάψει η δάδα. Μετά την αφή η πρωθιέρεια παραδίδει, ανάβει με τη φλόγα του πρώτου λαμπαδηδρόμου, ενώ παράλληλα φυλάει άσβηστη τη φλόγα σε όλη τη διάρκεια της Ολυμπιακής τετραετίας σε ειδικό χώρο . Ακολουθεί λαμπαδηδρομία σε πολλές πόλεις της Ελλάδας πριν τελικά παραδοθεί στους εκπροσώπους της διοργανώτριας χώρας. Η λαμπαδηδρομία συνεχίζεται και η φλόγα φτάνει στο στάδιο τη βραδιά της τελετής έναρξης των Ολυμπιακών αγώνων. (Ρίσκος Αθανάσιος,Γ2 )

Η Ολυμπιακή Φλόγα στα Γιαννιτσά Με επισημότητα υποδεχθήκαμε στα Γιαννιτσά, την Ολυμπιακή Φλόγα στον πεζόδρομο . Πλήθος κόσμου, παρά τις δύσκολες καιρικές συνθήκες, συγκεντρώθηκε από νωρίς γύρω από τον ειδικά διαμορφωμένο χώρο αφής της Ολυμπιακής Φλόγας. Η Oλυμπιακή φλόγα έφθασε στον πεζόδρομο στις 4 το απόγευμα, με πρώτη λαμπαδηδρόμο την Ολυμπιονίκη Έλλη Μυστακίδου και ο κόσμος την υποδέχθηκε με ενθουσιασμό. Η φλόγα, σύμβολο ειρήνης , ξεκίνησε τη διαδρομή της από τον ιερό χώρο της Αρχαίας Ολυμπίας, και θα καταλήξει στην Κίνα, στο Πεκίνο, για την έναρξη της 29ης Ολυμπιάδας. Φανερά συγκινημένη η «ασημένια» Ολυμπιονίκης του τριπλούν το 2004, Πηγή Δεβετζή, έκανε την είσοδό της στον χώρο του Παναθηναϊκού Σταδίου ως τελευταία δρομέας και αφού έφερε μπροστά της κρατώντας με τα δύο χέρια της τη δάδα, την ασπάστηκε και με τους ήχους του Ολυμπιακού ύμνου άναψε το

βωμό κάτω από τον Αττικό ουρανό. Μετά την λαμπαδηδρομία σε όλο τον κόσμο, η Φλόγα θα περάσει και από το Έβερεστ, το ψηλότερο βουνό του κόσμου για να φτάσει στο Ολυμπιακό Στάδιο του Πεκίνου στις 8 Αυγούστου όπου θα ανάψει ο βωμός στην τελετή έναρξης των Αγώνων. (Τουρτούλι Άντζελα,Γ2)

Οι Ολυμπιακοί αγώνες έγιναν για πρώτη φορά το 776 π.Χ. στην πεδιάδα της αρχαίας Ολυμπίας στο δυτικό τμήμα της Πελοποννήσου. Από τότε και στο εξής διεξάγονταν συνεχώς εκεί κάθε τέσσερα χρόνια για δώδεκα αιώνες, μέχρι που τερματίστηκαν από το Ρωμαίο αυτοκράτορα Θεοδόσιο το έτος 393. Στους Αγώνες η είσοδος γυναικών στο στάδιο ήταν απαγορευμένη και η τιμωρία για παράβαση ήταν η αυτόματη θανατική καταδίκη με γκρέμισμα από το όρος Τυπαίο. Μόνο η Καλλιπάτειρα, κόρη του Ολυμπιονίκη πυγμάχου Διαγόρα του Ρόδιου μπόρεσε να παρακολουθήσει τους αγώνες, χωρίς να καταδικαστεί. Οι κριτές της έδειξαν επιείκεια, λόγω της "ολυμπιακής" καταγωγής. . Οι αθλητές στην αρχαιότητα αγωνίζονταν για τη δόξα, μια και μοναδικό έπαθλο ήταν ένα στεφάνι από κλαδί αγριελιάς, από το ιερό δέντρο της Ολυμπίας. Με την επιστροφή των ολυμπιονικών στην πόλη, γκρεμιζόταν τμήμα του τείχους της για να μπουν. Επίσης, κάθε Ολυμπιάδα (η περίοδος τέσσερα χρόνια από τη μια διοργάνωση στην άλλη) έπαιρνε το όνομα του νικητή του δρόμου σταδίου, του αγωνίσματος με το μεγαλύτερο κύρος. Ο ι π ρώτοι σ ύγ χ ρον οι Ο λ υμπ ι ακ οί Αγ ών ε ς έγι ν αν σ την Αθ ήν α το 18 96 . Άρχ ι σ αν σ τις 6 Απ ριλ ί ου, αν ήμε ρα του Π άσ χ α μπ ροσ τά σε 100 .00 0 θ ε ατέ ς . 29 5 αθ λ ητέ ς απ ό δ εκ απέ ν τε χώρες πήραν μέρος στην πρώτη Ολυμ π ι άδ α. Μερικά αγωνίσματα, όπ ως τρέ ξι μ ο, π άλ η, άλμ α ε ις μ ήκ ος κ αι ρίψ η δ ί σκ ου δι ατηρήθ ηκ αν απ ό τους π αλ ι ούς αγ ών ε ς. Π ροσ τέ θ ηκ αν όμως και νέα αθλήματα, όπως η ποδηλασία, η ξιφασκία και η σκοποβολ ή. Ο νι κ ητής του μ αραθ ώνι ου των 42 χ ιλιομέτρων ήταν ο Έλληνας Σπύρος Λούης. Στις πρώτες Ολυμπιάδες εκείνων των χρόνων δίνονταν μετάλλια μ όνο σ ε εκ είνους π ου έ βγ αι ν αν π ρώτοι ή δ ε ύτε ροι. ( Ζ αχ αρι άδ ου Ι ωάν ν α Γ1 , Τζιμολίδ ου Αθανασία, Γ2 )


Σελίδα 9

Άνοιξη 2003

Η ΜΟΛΥΝΣΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ Οι ανάγκες της ζωής δημιούργησαν όλο και περισσότερες βιομηχανικές εγκαταστάσεις. Έτσι οι πόλεις γέμισαν εργοστάσια κάθε φύσεως . Τα εργοστάσια όμως είναι ο κυριότερος παράγοντας στη μόλυνση του περιβάλλοντος. Τα διάφορα βιομηχανικά απόβλητα ρίχνονται στη θάλασσα και καταστρέφουν τις διάφορες ακτές μας. Σκοτώνουν τα ψάρια με τις διάφορες χημικές τους ουσίες και συγχρόνως δηλητηριάζουν τον αέρα που αναπνέουμε. Μαύρα σύννεφα καλύπτουν τις πόλεις μας και σκοτεινιάζουν το γαλάζιο ουρανό. Τα εργοστάσια λοιπόν είναι η μεγαλύτερη αιτία της μόλυνσης της ατμόσφαιρας. Η αστυφιλία στις πόλεις δημιούργησε κι ένα σωρό άλλα προβλήματα όπως π.χ το συγκοινωνιακό. Υπάρχουν ταλαιπωρίες και δυσκολίες στην κίνηση και μόλυνση από τα καυσαέρια τόσων αυτοκινήτων. Οι δρόμοι, τα σπίτια όλα μαύρισαν. Πηγή μόλυνσης είναι και τα σκουπίδια που γεμίζουν τους δρόμους καθημερινά. Και δυστυχώς οι άνθρωποι δεν καταστρέφουμε μόνο τις πόλεις μας, αλλά και την εξοχή όπου φεύγουμε για να ζήσουμε λίγες ώρες ξέγνοιαστοι και χαρούμενοι. Γεμίζουμε τα δάση και τις θάλασσες με ένα σωρό σκουπίδια και ακαθαρσίες, μολύνοντας και καταστρέφοντας το περιβάλλον. Για το τεράστιο αυτό πρόβλημα της μόλυνσης μοναδικοί υπεύθυνοι είμαστεεμείς. Ο άνθρωπος στην προσπάθειά του να ζήσει πιο άνετα ,πιο σύγχρονα παραβίασε ορισμένους κανόνες αδιαφόρησε για τη φύση και έτσι βρέθηκε μπροστά σ’ ένα καταστροφικό θέαμα. Για όλα αυτά το πρόβλημα της μόλυνσης και ο αγώνας για την προστασία του περιβάλλοντος πρέπει να γίνουν συνείδηση σ’ όλους μας γιατί οι άνθρωποι το προκάλεσαν και μόνο οι άνθρωποι μπορούν να το λύσουν. (Ρίσκος Θάνος, Σιταράς Δημήτρης, Γ2) . Ο ΤΟΠΟΣ ΜΟΥ

Γεια σας, είμαι ο Μάρκος. Μαζί με την Ιφιγένεια και την ολοκαίνουρια μηχανή του χρόνου θα σας ταξιδέψουμε πίσω στο χρόνο. Θα σας πούμε όσο γίνεται πιο γρήγορα , πώς ήταν τα Γιαννιτσά παλιότερα.. Φύγαμε!!! Κάποτε, πριν να γεννηθεί ακόμα ο Χριστός, ο τόπος μας δεν ήταν όπως είναι σήμερα. Στην Εποχή του Χαλκού, πριν 4.000 χρόνια δηλαδή, η θάλασσα ήταν πολύ κοντά στα Γιαννιτσά και δεν υπήρχε ο Λουδίας ποταμός. Οι άνθρωποι έφτιαχναν εργαλεία από πέτρα κόκαλα και χαλκό. Κυνηγούσαν, ψάρευαν και έτρωγαν φρούτα και σιτηρά. Τα σπίτια τους ήταν χτισμένα από πέτρα, ξύλα και λάσπη. Σιγά σιγά άρχισε η θάλασσα να υποχωρεί και δημιουργήθηκε η Λίμνη των Γιαννιτσών και αργότερα ο Λουδίας ποταμός. Στα αρχαία χρόνια, ο τόπος μας ονομαζόταν Βοττιαία και ήταν έθνος των Μακεδόνων. Οι άντρες ήταν γενναίοι πολεμιστές και φορούσαν χρυσές πανοπλίες. Οι γυναίκες φορούσαν χρυσά κοσμήματα στα ρούχα και τα παπούτσια τους. Ήταν πλούσιοι και είχαν αριστοκρατική καταγωγή. Κατά τα βυζαντινά χρόνια, δηλαδή μετά τη γέννηση του Χριστού, η ιστορία δεν είναι σίγουρη, αν στον τόπο μας υπήρχε χωριό. Μετά το 1.380μ.Χ. δημιουργήθηκε εδώ ένα χωριό όπου ένας Τούρκος στρατηγός, ο Γαζή Εβρενός, το βάφτισε «Γιαννιτσέ», δηλαδή «Νέα Πόλη». Με τον καιρό τα Γιαννιτσά μεγάλωναν. Το 1520 στην πόλη μας ζούσαν Έλληνες, Εβραίοι και Τούρκοι. Ήταν κέντρο γραμμάτων και τεχνών. Είχε είκοσι τζαμιά και πολλά κτίρια. Οι κάτοικοι μετακινούνταν με κάρα που είχαν δύο ρόδες και ήταν ζεμένα με βόδια. Κατασκεύαζαν κουτάλια, πιάτα, ρόπαλα και οι γυναίκες έφτιαχναν μαντίλια με χρυσή κλωστή. Καλλιεργούσαν καπνό δημητριακά και ψάρευαν. Στις αρχές του 19ου αι. έγιναν πολλοί σεισμοί κι έτσι καταστράφηκαν πολλά κτίρια. Σήμερα σώζονται μόνο ο Πύργος του Ρολογιού και το Μαυσωλείο

του Γαζή Εβρενός. Το 1900 οι Γιαννιτσιώτες ασχολούνταν με τη γεωργία και τα επαγγέλματά τους ήταν διαφορετικά από τα δικά μας. Άλλος έφτιαχνε ψάθες και κοφίνια, άλλος ήταν καροποιός, αρτοποιός, βυρσοδέψης και μπαξεβάνης και άλλος αγωγιάτης, μυλωνάς, σχοινοποιός, τσαρουχάς, τενεκετζής και σαμματοποιός. Το μεγαλύτερο μέρος της λίμνης ήταν βάλτος και είχε πολλά κουνούπια. Το 1937 αποξηράνθηκε η λίμνη των Γιαννιτσών κι έτσι έπαψαν να υπάρχουν πια οι ψαράδες και οι ψαθάδες. Στη θέση της υπάρχει ένας εύφορος κάμπος που καλλιεργούν σπαράγγια, δημητριακά και διάφορα οπωρικά. Με το πέρασμα του χρόνου ο τόπος μας άλλαξε πάρα πολύ. Σήμερα τα Γιαννιτσά είναι η μεγαλύτερη πόλη σε πληθυσμό στο Ν. Πέλλας και κυκλοφορούμε πλέον με αυτοκίνητα και όχι με κάρα. Οι κάτοικοι εργάζονται σε εμπορικά καταστήματα, στις λίγες επιχειρήσεις που υπάρχουν ή είναι δημόσιοι υπάλληλοι. Φυσικά, δε λείπει απ’ τον τόπο μας και η πολιτιστική ζωή. Οι πολίτες στο Αλεξάνδρειο Δημοτικό Ωδείο διδάσκονται μουσικά όργανα, λειτουργεί η Δημοτική βιβλιοθήκη και ο Δήμος Γιαννιτσών έχει τη δική του Φιλαρμονική. Ο δήμος διοργανώνει όλο το χρόνο μουσικές συναυλίες, παραστάσεις και φιλοξενεί χορευτικά συγκροτήματα από όλη την Ελλάδα. Οι διάφοροι πολιτιστικοί σύλλογοι διατηρούν τα ήθη και τα έθιμά μας. Η Λαογραφική Εταιρεία «Φίλιππος» δημιούργησε το Λαογραφικό Μουσείο της πόλης μας. Τα Γιαννιτσά έχουν τη δική τους ποδοσφαιρική ομάδα και δημοτικό ραδιόφωνο. Το «Φιλίππειο» είναι το ομορφότερο πάρκο της πόλης και έχουμε το Ανοιχτό Θέατρο που έχει 2.000 θέσεις. Η ζωή και οι ρυθμοί των Γιαννιτσών άλλαξαν με το πέρασμα του χρόνου. Από μικρό χωριό που ήταν, έγιναν μία μεγάλη πόλη όπου οι κάτοικοι συνεχίζουν να διατηρούν τα ήθη και τα έθιμα του τόπου τους και να γράφουν τη δική τους ιστορία. Εργασία των μαθητών της Γ3

ΖΩΑ ΥΠΟ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ Ο άνθρωπος ζει στη γη εδώ και εκατομμύρια χρόνια. Όλα αυτά τα χρόνια μοιράστηκε τη ζωή του με διάφορα είδη ζώων. Πολλά από αυτά τα ζώα εξαφανίστηκαν λόγω της αλλαγής του κλίματος. Τέτοια ζώα είναι τα μαμούθ και οι δεινόσαυροι. Με το πέρασμα των χρόνων ο άνθρωπος εξελίχτηκε. Έγινε γεωργός , κτηνοτρόφος, τεχνίτης εφευρέτης. Όλα αυτά είχαν θετικά αποτελέσματα, γιατί η ζωή του έγινε πιο εύκολη, αλλά και αρνητικά, γιατί σιγά- σιγά ο πλανήτης καταστρέφεται. Πολλά είδη θαλάσσιων ζώων παλιά υπήρχαν κατά χιλιάδες. Τώρα οι φάλαινες, ο λευκός καρχαρίας, η γαλάζια φάλαινα, η χελώνα καρέττακαρέττα, η φώκια μονάχους –μονάχους , τα δελφίνια, κοντεύουν να εξαφανιστούν. Πολλοί είναι οι λόγοι που επηρεάζουν τα ζώα , όπως η αλλαγή του κλίματος, η μόλυνση του περιβάλλοντος και το κυνήγι. Απειλούμενα είδη είναι η καφέ αρκούδα, ο λύκος, τα φλαμίνγκος , ο αετός ,η αετογερακίνα, το ρακούν, ο κάστορας, ο τίγρης, ο ρινόκερος της Ιάβας, ο ευγενικός γορίλλας και άλλα. Στη χώρα μας έχουν δημιουργηθεί πολλές οργανώσεις που προστατεύουν αυτά τα είδη ζώων για να μην εξαφανιστούν. Μια τέτοια οργάνωση είναι η WWF Ελλάς. Όμως κι εμείς με τη σειρά μας, θα πρέπει να ενημερωνόμαστε και να συμβάλλουμε στην προστασία του ε το περιβάλλοντος αν θέλουμε να συνεχίσει να έχει ζωή ο πλανήτης μας . (Πετρίδη Ελισάβετ, Τσολάκης Φώτης , Ζγουρούδη Αλίνα,Γ2)

Οι ιστορίες του παππού μου Ο παππούς μου δε μου λέει παραμύθια, αλλά μου διηγείται ιστορίες κυρίως για τα παιδικά του χρόνια. Που ήταν δύσκολα χρόνια και φτωχικά. Μένανε όλοι μαζί, οκτώ άτομα σε ένα δωμάτιο. Δεν είχαν παπούτσια να βάλουν και φορούσαν «τσουράπια» φτιαγμένα από δέρμα ζώου. Έτρωγαν κρέας, χοιρινό ή κοτόπουλο μια ή δυο Κυριακές το μήνα. Κυρίως θυμάται και λυπάται, αλλά γελάει κιόλας ,όταν μου λέει για τον αδερφό του το Δήμο, που έδινε κρυφά στην αδερφή του την Τασούλα μισή δραχμή για να του δώσει το κρέας από τη μερίδα της ή όταν αυτή διάβαζε κάποια φορά και έπεσαν τα μαλλιά της στο πρόσωπό της ο μπαμπάς της, της είπε « μάσε κόρη μ’ τα μαλλάκια σ’» και αυτή έχοντας το δάκτυλό της στο σημείο που διάβαζε το επανέλαβε νομίζοντας ότι αυτό λέει στο βιβλίο της. Αυτές όλες τις ιστορίες του παππού, τις έχω ακούσει πολλές φορές και φαντάζομαι θα τις ακούσω πολλές φορές ακόμη, όμως δε με πειράζει, δε βαριέμαι να τις ακούσω χίλιες φορές. Σ’ αγαπώ πολύ παππού! (Βιργινία Μπουντουρά ,Γ1)


Σελίδα 10

Άνοιξη 2003

Οι μαθητές του Τ.Ε και η δασκάλα τους , αφιερώνουν την κάρτα σε όλες τις μανούλες

Χρόνια πολλά στη μανούλα μου..γιατί μου έδωσε όλα αυτά που για αυτήν είναι..ΤΑ ΠΑΝΤΑ

Όταν ο Χριστιανισμός επεκράτησε στην Ευρωπαϊκή ήπειρο, η γιορτή γινόταν προς τιμή της << Μητέρας Εκκλησίας >> αλλά με τα χρόνια οι δύο έννοιες έγιναν ένα και το αυτό, με αποτέλεσμα να ταυτισθεί η εκκλησία με την μητέρα. Η 2η Κυριακή του Μάη καθιερώθηκε σαν γιορτή της μητέρας για όλο το έθνος στις ΗΠΑ και αυτό οφείλεται στην σκέψη που είχε μια γυναίκα, η Ana Jarvis από την Φιλαδέλφεια. Η κυρία αυτή επειδή ήθελε να τιμήσει τη μνήμη της μητέρας της και λόγω της μεγάλης αγάπης που της έτρεφε, άρχισε το 1907 ένα αγώνα για να καθιερωθεί και επισήμως μια επίσημη γιορτή της μητέρας. Η προσπάθεια της απέδωσε και έτσι η γιορτή της μητέρας έγινε πια επίσημη εθνική γιορτή στην Αμερική το 1914 βάση ενός προεδρικού διατάγματος που την όριζε μάλιστα την δεύτερη Κυριακή του Μάη. Σήμερα η δεύτερη Κυριακή του Μάη έχει καθιερωθεί διεθνώς και ανάμεσα στις υπόλοιπες χώρες και η Ελλάδα γιορτάζει την γιορτή της μητέρας την Κυριακή αυτή.

Πρωτομαγιά Την παραμονή της Πρωτομαγιάς, οι άνθρωποι στις πόλεις και στα χωριά βγαίνουν στις εξοχές να πιάσουν το Μάη. Μαζεύουν λουλούδια , πλέκουν στεφάνια, τραγουδούν και χορεύουν. Με τα στεφάνια στολίζουν τις εξώπορτες των σπιτιών και τα παράθυρα. Σε μερικά μέρη κρεμούν και στάχια για μεγαλύτερη ευφορία στα χωράφια τους . Η Πρωτομαγιά επίσης είναι μεγάλη γιορτή για τους εργάτες, οι οποίοι δικαιούνται για την ημέρα αυτή να την πληρώνονται , ενώ για αυτούς είναι αργία. (Μαρία Φασόλη, Θωμάς Λούσης, Γ1)

Ο Άγιος Γεώργιος Ο Άγιος Γεώργιος (γνωστός στην Ορθόδοξη Εκκλησία ως Τροπαιοφόρος) είναι από τους πιο γνωστούς αγίους της σε ολόκληρο τον Χριστιανικό (και μη) κόσμο. Γιορτάζει στις 23 Απριλίου ή για τις Εκκλησίες που πηγαίνουν σύμφωνα με του Ιουλιανό ημερολόγιο, εάν η ημέρα συμπέσει πριν το Πάσχα, μετατίθεται την Δευτέρα της Διακαινισίμου. Ο Άγιος Γεώργιος θεωρείται Άγιος της Καθολικής Εκκλησίας, της Αγγλικανικής Εκκλησίας, της Ορθόδοξης Εκκλησίας και επίσης για κάποιες διαμαρτυρόμενες ομολογίες που αποδέχονται την απόδοση τιμών σε Αγίους.

(Λυδία Καλπακίδου, Γ3)

Η γιορτή της μητέρας

(Καπουρτζούδη Χρυσούλα, Αριάδνη Παναγιωτάκου, Γ1)

Η παιδική εργασία

Σήμερα τον παιδικό πληθυσμό τον συναντάμε στον εργασιακό χώρο των υποανάπτυκτων και ανεπτυγμένων χωρών, να εργάζεται μαζί με τους ενηλίκους: σε σκληρές και ανθυγιεινές εργασίες. Η παιδική εργασία στην Ελλάδα Σύμφωνα, μάλιστα με έκθεση της Unicef το 1996, 250 εκατομμύρια παιδιά εργάζονται ανά τον κόσμο. Η έκθεση επισημαίνει ότι τα περισσότερα από τα παιδιά αυτά είναι ηλικίας από 5 έως 14 ετών και απασχολούνται σε συνθήκες άκρως βλαβερές για την υγεία τους και την ανάπτυξή τους. Ενδιαφέρουσα και ένδειξη της μαθητικής διαρροής είναι η σύνδεσή της με την παιδική εργασία. Σύμφωνα με την έρευνα του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου το 1997, 7 στους 10 μαθητές εγκαταλείπουν το σχολείο και βρίσκουν διέξοδο σε βοηθητικές εργασίες. Η ίδια έρευνα αποκαλύπτει ότι ενώ οι διαρροές (στην υποχρεωτική εκπαίδευση) έχουν μειωθεί στο 10% περίπου από την περασμένη δεκαετία, το πρόβλημα παραμένει οξύ σε ορεινούς νομούς της κεντρικής - δυτικής ηπειρωτικής περιοχής, στα νησιά, στη Θράκη, την Κεντρική Μακεδονία και ορισμένες περιοχές της Πελοποννήσου, όπου τα παιδιά εγκαταλείπουν την εκπαίδευση για να

να εργαστούν στον τουριστικό ή αγροτικό τομέα. Όσον αφορά δε τους λόγους, που τους οδηγούν στην εργασία είναι η φτώχεια, οι άνισες εκπαιδευτικές δυνατότητες κατά γεωγραφική περιοχή, αρκετές φορές το αρνητικό οικογενειακό περιβάλλον καθώς και η προκατάληψη απέναντι σε συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες (πρόσφυγες και τσιγγάνοι) οι οποίοι λόγω των προσφάτων πολιτικών ανακατατάξεων έχουν αυξηθεί στην Ελλάδα. Ωστόσο αξίζει να αναφερθεί η σύσταση Ελληνικής Επιτροπής κατά της παιδικής εργασίας το καλοκαίρι του 1995 στο πλαίσιο της διεθνούς πρωτοβουλίας για την αντιμετώπιση της παιδικής εργασίας.

(Γιώτα Στεργιοπούλου, Τάνια Γκιζτιμούδη, Γ1)


Σελίδα 11

Άνοιξη 2003

Σελίδα 12

Άνοιξη 2003

Αινίγματα ΑΚΡΟΣΤΙΧΙΔΑ

Βασιλιάς δεν είναι, κορόνα φοράει. Ρολόι δεν είναι. Τις ώρες μετράει. Τι είναι; ) ς όνι ετ ε π ο(

Από πάνω τηγανάκι, Από κάτω μπαμπακάκι Κι από πίσω ψαλιδάκι. Τι είναι;

Η λέξη «καγκουρό» σημαίνει «δεν ξέρω» στη γλώσσα των Αβορίγινων της Αυστραλίας. «Καγκουρό, ήταν η απάντηση που έδωσε ένας Ιθαγενής στον Κάπτεν Κουκ , όταν εκείνος τον ρώτησε ποιο ήταν το τέλος πάντων αυτό το παράξενο ζώο με τη μεγάλη σακούλα στην κοιλιά. Η Κινέζικη Γλώσσα αποτελείται μόνο από μονοσύλλαβες λέξεις ! Η Μεσόγειος θάλασσα έχει 3,8% αλάτι. Η Βαλτική 0,7% ενώ η Νεκρά θάλασσα 21,7% ! Η Κρήτη είναι το 46ο νησί του κόσμου σε μέγεθος. Πρώτη είναι η Γροιλανδία με 2.170.000 τ.χλμ.

Δ

εινόσαυρος σημαίνει μεγάλη σαύρα

Ε

χουν τώρα πια εξαφα-

νιστεί

Ι

γκουανόδοντας λεγόταν ένας φυτοφάγος δεινόσαυρος

ι νόδι λεχ ο Τ

Ν

ύχια, ουρές, δόντια, κέρατα....ήταν τα όπλα τους

Ποιο είναι ένα πραματάκι μικρό μικρό και μαύρο, που και το βασιλιά σηκώνει; Τι είναι;

Ο

ι δεινόσαυροι γεννούσαν αυγά

ς ολ ή ψ Ο

ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ Της σοκολάτας έχω το χρώμα μα η ζέστη με ζαλίζει το φθινόπωρο με ψήνουν κι εύκολα με καθαρίζουν. Τι είναι;

Μάρτης είναι , χάδια κάνει. Πότε κλαίει, πότε γελάει.

ον ατ σάκ ο Τ

Μάρτης ρίχνει τη δροσιά κι Απρίλης τα λουλούδια.

Γύρω-γύρω θάλασσα, στη μέση μια φωτίτσα.

Μη σε γελάσει ο βάτραχος ή το χελιδονάκι, αν δε λαλήσει ο τζίτζικας , δεν είν’ καλοκαιράκι.

Τι είναι;

(Φακυρούδη Δανάη, Γ2)

Σ

ήμερα δεν υπάρχουν δεινόσαυροι

Α

πολιθώματα δεινοσαύρων μελετούν οι παλαιοντολόγοι

Υ

πάρχουν σήμερα απόγονοι των δεινοσαύρων (πουλιά)

Ρ

εκόρ αγριάδας είχε ο Τυραννόσαυρος

Ο

Δεινόνυχας είχε δυνα-

ι λ ήτ ν ακ

τά νύχια

Σ

τους φυτοφάγους άρεσαν τα φυτά και στους σαρκοφάγους το κρέας (Φακυρούδη Δανάη ,Γ2)

Το σταυρόλεξο των παραδοσιακών προϊόντων 2. 3.

4.

Ανέκδοτα

1. 1. 2. 3. 4.

Οριζόντια: 1. Γίνεται με αραποσιτένιο αλεύρι. 2. Σήμερα είναι και … Τοτάλ. 3. Γίνονται με ζύμη από ψωμί. 4. Θέλουν καρύδι και μέλι. Κάθετα: 1. Νόστιμα παραδοσιακά ζυμαρικά. 2.Το βάζουμε στο φαγητό. 3.Ζυμωτό φτιάχνει η γιαγιά. 4. Υπάρχει γλυκός, ξινός και σαρακοστιανός.

--Κωστάκη, πώς γράφεις το όνομα «ο Κολοκοτρώνης» ; --Κ-Ο-Λ-Ω-Κ-Ω-Τ-Ρ-Ω-Ν-Ι-Σ, κυρία. --Λάθος παιδί μου . --Μα αφού με ρωτήσατε πώς το γράφω εγώ κυρία.


Profile for Γεσθημανή Αποστολίδου

Τριτιβίσματα  

Εφημερίδα με τους μαθητές τηες Τρίτης Τάξης

Τριτιβίσματα  

Εφημερίδα με τους μαθητές τηες Τρίτης Τάξης