COMICS, parole e immagini_catalogo mostra

Parole e immagini Λόγια και εικόνες

Γιώργος Μπότσος Giuseppe Palumbo mostra | COMICS | έκθεση

in Grecia: agosto 2017 - maggio 2018 στην Ελλάδα: Αύγουστος 2017 - Μάιος 2018

Giuseppe Palumbo | Γιώργος Μπότσος

Parole e immagini COMICS

Λόγια και εικόνες curatore | επιμελητής Αντώνης Ράλλης

coordinatore | συντονιστής Enzo Bonanno

traduzione testi | μετάφραση κειμένων Σπύρος Μακρυγιάννης

grafica catalogo | σχεδιασμός καταλόγου Εύη Καλλιονάκη

Eυχαριστούμε την United Colors of Benetton για την ευγενική χορηγία.

La mostra, proposta in sette differenti sedi in Grecia, presenta una selezione di opere di due Autori, uno greco ed uno italiano, particolarmente rappresentativi della produzione contemporanea di comics nei due Paesi.

Questa forma d’arte ha raggiunto nei due Autori, selezionati tra le più prestigiose firme del vastissimo mondo dei comics, un livello molto elevato che permette loro di esprimersi con uno stile personale ben caratterizzato.

Organizzata dall’AIAL con il patrocinio dell’Ambasciata d’Italia su proposta del curatore prof A. Rallis, docente dell’Accademia di Arte Grafica AKTO di Atene, è stata realizzata in stretta collaborazione con l’Istituto Italiano di Cultura.

Il percorso di interscambio culturale realizzato nell’ambito della Rete di Cooperazione Culturale Italo-Ellenica prosegue con questa mostra che prevede una successiva circuitazione anche in Italia.

Enzo Bonanno Segr. Gen. AIAL

Quando il Segretario generale dell’AIAL, l’amico Enzo Bonanno, mi ha proposto la collaborazione su questo progetto non poteva sicuramente immaginare con quanto entusiasmo e piacere avrei accolto la sua proposta.

Ho con i comics, o graphic novel, un rapporto, mai interrotto, nato durante l’adolescenza, che mi ha permesso di scoprire artisti straordinari e leggendarie riviste, sia in Italia che in Grecia: Corto Maltese, Frigidaire, L’Eternauta, Vavèl, per citare le prime che mi vengono in mente, sono parte integrante della mia personale formazione culturale.

E’ quindi con particolare piacere che auguro alle tavole di Giuseppe Palumbo e di Yorgios Botsos un lungo e buon viaggio attraverso la Grecia e l’Italia, nel proseguimento di quel dialogo mai interrotto fra i nostri due Paesi.

Monica Zecca Direttrice dell’Istituto Italiano di Cultura di Atene

La fusione di parole ed immagini ha creato l’arte dei comics, che è supportata nel racconto da immagini che accompagnano il testo. La trama cioè è descritta contemporaneamente sia dal testo che dalle immagini.

Esistono tuttavia opere in cui le parole e le immagini procedono quasi autonomamente, senza una specifica trama ed in forma poetica, creando un insieme in cui parole ed immagini non si sostengono vicendevolmente, ma l’una non puo` sussistere senza l’altra.

L’autore di comics diventa cosι` un artista grafico, che esprimendosi con una sola immagine e poche parole, non abbisogna dello svolgimento di una trama, perché tutto cio` che vuole esprimere è riassunto in una sola tavola.

Questa sintesi di immagine e parola, quando non serve semplicemente di supporto ad una narrazione, si trasforma in un’opera decisamente poetica, forse proprio in quella che immaginava Apollinaire scrivendo i Calligrammes.

É evidente che tanto la componente iconografica quanto quella letteraria, che costituiscono base di ispirazione e sorgente creativa per quello che definiamo (ma in tal modo limitandolo...) come comics, possono combinarsi in associazioni inesauribili e dare impulso ad un’espressione artistica autentica ed originale.

Il creatore dei fumetti, in quanto forma mista di narrazione, è in qualche modo un disegnatore che scrive, o forse dovremmo dire che è uno scrittore che disegna... Non a caso in Italia i comics vengono chiamati fumetti per le “nuvolette” nelle quali sono racchiuse le parole.

L’interazione parola-immagine apre uno spazio creativo molto ampio, e lo scrittore/disegnatore puo` narrare per immagini e parole senza alcun limite, salvo quello imposto fisicamente dalla pagina.

La mostra mira ad evidenziare le potenzialità espressive del genere attraverso le opere di due Autori, della stessa generazione e di due diverse Nazioni.

Una diversità espressiva della narrazione che procede sia per “narrazione interiore”, quando un’immagine da sola - con o senza parole - racconta tutta una storia alla fantasia del lettore-spettatore, sia per “narrazione esteriore”, quando una specifica sequenza di immagini, mostrando differenti angolazioni, amplificando, riducendo o trasformando alcuni particolari, ci racconta una storia.

Una diversità espressiva che si manifesta nelle combinazioni di parola ed immagine, ma anche in ciascuna di queste

separatamente, e che contribuisce in modo decisivo alla genesi di un genere artistico autonomo.

Una vera forma d’arte di gran lunga superiore al livello della cultura di massa, nell’ambito della quale sono stati classificati in modo piuttosto dispregiativo i comics per decenni nel XX secolo.

La scelta dei due artisti, provenienti da due Paesi vicini e cosι`simili per indole e temperamento come Italia e Grecia, deriva non tanto dalla spinta a sottolineare improbabili affinità artistiche, bensι` assumendo quali criteri di base sia il legame rappresentato dall’appartenenza alla stessa generazione, sia allo stesso tempo la diversità del percorso artistico che, pur incrociandosi in seno alle correnti creative della produzione europea contemporanea dei comics, mostra attraverso le loro opere la polifonia e le molteplici possibilità espressive del genere.

L’italiano Giuseppe Palumbo ed il greco Yorgios Botsos sono rappresentanti della scena europea dei fumetti e molte volte hanno pubblicato ed hanno esposto nei due Paesi. Collaboratori di periodici come Vavel e Frigidaire, che hanno contribuito alla diffusione ed al rafforzamento delle qualità artistiche dei fumetti, sono legati dall’amore per la scrittura e la narrazione, come anche dalla loro fervida relazione con l’immagine, mentre li distingue una continua ricerca per diverse interpretazioni ed espressioni nell’ambito delle loro creazioni.

Palumbo è un camaleonte che puo` creare attingendo ad un tratto forte e tipico dei manifesti, ridando vita a personaggi classici dei fumetti, ma anche creando personaggi originali che portano una ventata di freschezza e varietà nella produzione contemporanea.

Botsos si cimenta con la plasticità figurativa della narrazione, creando senza alcuno sfondo e riducendo al minimo l’intervento della parola, esprimendo le sue idee in modo prevalentemente figurativo e ricercando uno stile che rinvia sι` alla pittura, ma mantiene l’immediatezza e la “sorpresa” del sovvertimento insito nei comics.

Ambedue sono molto prolifici ed hanno una forte personalità, costituendo le due facce di una medaglia preziosa e creativa.

Antonis Rallis docente di storia dell’arte

Gli Autori

Giuseppe Palumbo uno dei maggiori disegnatori di comics in Italia, è nato nel 1964 a Matera, ed ha pubblicato nel 1986 la sua prima serie con il personaggio di Ramarro, ipereroe masochista. Ha pubblicato sui principali periodici italiani ed ha creato le serie Jumbo, Tosca la Mosca e Cut, che ha riscosso grande successo in Giappone.

Il suo primo successo nei comics a vasta tiratura avviene nella metà degli anni ’90, con alcuni numeri fuori serie di Martin Mystère. Dal 2001 contribuisce attivamente alla riedizione del più longevo antieroe dei fumetti europei, Diabolik.

Ha una stretta relazione con la Grecia, attraverso le sue partecipazioni al Festival Internazionale dei Comics di Atene. I suoi disegni in bianco e nero della “sua” Atene, che eseguiva estemporaneamente sul block notes durante le ripetute visite alla città, sono raccolti assieme ai testi che li accompagnano in un piccolo volume in tre lingue Atene Minore, ed in un blog dallo stesso nome che tiene costantemente aggiornato.

Yorgos Botsos è nato ad Atene nel 1960 ed è ritenuto il più “figurativo” tra gli autori di comics sulla scena greca, utilizzando un stile particolare che mescola elementi di espressionismo con personali tratti dall’intenso colore, e testi decisamente poetici.

É tra i più noti disegnatori in Grecia, e la sua attività artistica è iniziata nel 1987 quando ha pubblicato la sua prima opera sulla rivista Vavel, nella quale, nell’arco di 20 anni, sono comparsi 60 suoi comics completi.

Ha presentato le sue opere in mostre di pittura personali e collettive, ha collaborato come illustratore con riviste di vario genere (EY, Playboy, Marie Claire, Cinema ed altre ancora), occupandosi anche di testi ed illustrazioni di libri per bambini. Dal 1991 al 2007 ha lavorato presso società pubblicitarie come scrittore di testi e direttore artistico. Nel 2000 ha iniziato la collaborazione con l’Accademia di arte e design AKTO, in seno al quale è anche direttore del Dipartimento “Sketch-ComicsCartoon”.

Η έκθεση, που θα εκτεθεί σε επτά διαφορετικούς χώρους στην Ελλάδα, παρουσιάζει μια επιλογή έργων δύο καλλιτεχνών, ενός Έλληνα και ενός Ιταλού, ιδιαίτερα αντιπροσωπευτικών της σύγχρονης παραγωγής των comics στις δύο Χώρες.

Αυτό το είδος τέχνης οδήγησε τους δύο καλλιτέχνες, επιλεγμένους ανάμεσα στα πιο διάσημα ονόματα του ευρύτατου κόσμου των comics, σε ένα υψηλό επίπεδο που τους επιτρέπει να εκφραστούν με ένα προσωπικό στυλ πολύ ιδιαίτερο.

Διοργανωμένη από τον ΑΙΑΛ, υπό την αιγίδα της Ιταλικής Πρεσβείας, κατόπιν πρότασης του επιμελητή κ. Α. Ράλλη, καθηγητή του Κολλεγίου Τέχνης ΑΚΤΟ Αθηνών, πραγματοποιήθηκε σε στενή συνεργασία με το Ιταλικό Μορφωτικό Ινστιτούτο.

Η διαδρομή πολιτιστικής ανταλλαγής στα πλαίσια του Δικτύου Ελληνο-ιταλικής Πολιτιστικής Συνεργασίας συνεχίζεται με αυτή την έκθεση, που προβλέπεται ακολούθως να περιοδεύσει και στην Ιταλία.

Enzo Bonanno Γ. Γ. ΑΙΑΛ

Όταν ο Γενικός Γραμματέας του Ελληνο-Ιταλικού Πολιτιστικού Συλλόγου Λέρου - AIAL, ο φίλος Enzo Bonanno, μου πρότεινε να συνεργαστούμε σε αυτήν την πρωτοβουλία, σίγουρα δεν μπορούσε να φανταστεί με πόση χαρά και ενθουσιασμό θα αποδεχόμουν την πρότασή του.

Η σχέση μου με τα κόμικς ή graphic novels αναπτύχθηκε στα εφηβικά μου χρόνια χωρίς να διακοπεί ποτέ, δίνοντάς μου την ευκαιρία να ανακαλύψω εξαιρετικούς καλλιτέχνες και θρυλικά περιοδικά τόσο στην Ιταλία όσο και στην Ελλάδα: Corto Maltese, Frigidaire, L’Eternauta, Βαβέλ - για να αναφέρω τα πρώτα που μου έρχονται στο μυαλό - αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της πολιτιστικής μου διαμόρφωσης.

Με ιδιαίτερη χαρά λοιπόν εύχομαι στα σχέδια του Giuseppe Palumbo και του Γιώργου Μπότσου να είναι καλοτάξιδα σε όλη την πορεία τους ανά την Ελλάδα και την Ιταλία, συνεχίζοντας τον αδιάλειπτο διάλογο μεταξύ των δύο Χωρών μας.

Monica Zecca Διευθύντρια Ιταλικού Μορφωτικού Ινστιτούτου Αθηνών

Ο συνδυασμός λέξεων και εικόνων δημιούργησε την τέχνη των κόμικς, που στηρίζεται στην αφήγηση με εικόνες τις οποίες συνοδεύει ένα κείμενο. Οι λέξεις στηρίζουν την αφήγηση, την πλοκή μιας ιστορίας, οι εικόνες ακολουθούν κι αυτές μιλώντας με τον δικό τους τρόπο.

Υπάρχουν όμως περιπτώσεις όπου λόγια και εικόνες λειτουργούν σχεδόν αυτόνομα, χωρίς μια συγκεκριμένη διήγηση ή πλοκή, λειτουργούν καθαρά ποιητικά δημιουργώντας ένα σώμα όπου τα λόγια και οι εικόνες δεν υποστηρίζουν απλώς το ένα το άλλο, αλλά το ένα δεν υπάρχει χωρίς το άλλο.

Ο δημιουργός κόμικς γίνεται ο εικαστικός καλλιτέχνης που λέει τα πάντα με μια εικόνα και μερικές λέξεις χωρίς να χρειάζεται να αφηγηθεί κάτι γιατί όλα είναι εκεί μέσα.

Αυτός ο συνδυασμός εικόνων και λέξεων όταν δεν υπηρετεί απλώς την αφήγηση μετατρέπεται σε ένα πραγματικό ποίημα ίσως σε αυτό που μπορεί να υπήρχε στη σκέψη του Apollinaire όταν έγραφε τα Calligrammes.

Είναι φανερό πως τόσο το λεκτικό μέρος, όσο και το εικαστικό που αποτελούν βάση έμπνευσης και πηγή δημιουργίας για αυτό που ορίζουμε – ουσιαστικά περιορίζοντας το... – ως κόμικς μπορούν να συνδυαστούν με ανεξάντλητους τρόπους και να δώσουν ώθηση για καλλιτεχνική έκφραση αυθεντική και πρωτότυπη. Τα κόμικς, αυτή η μεικτή μορφή αφήγησης, προκύπτουν δημιουργικά μέσα από την αλληλεπίδραση του Λόγου με την Εικόνα. Ο δημιουργός κόμικς είναι κατά κάποιο τρόπο ένας σχεδιαστής που γράφει ή μήπως θα έπρεπε να πούμε πως είναι ένας συγγραφέας που σχεδιάζει; Δεν είναι τυχαίο πως στην Ιταλία τα κόμικς λέγονται fumetti, από τα «συννεφάκια» στα οποία περικλείεται ο λόγος μέσα στα σχεδιασμένα καρέ.

Η διάδραση Λόγου και Εικόνας απελευθερώνει ένα δημιουργικό πεδίο ευρύτατο και ο δημιουργός/σχεδιαστής αφηγείται τόσο εικαστικά όσο και λεκτικά χωρίς περιορισμούς, πέρα από αυτούς που θέτουν τα... όρια της σελίδας.

Σκοπός της έκθεσης είναι να αναδειχθεί μέσα από το έργο δύο καλλιτεχνών της ίδιας γενιάς, ενός Ιταλού και ενός Έλληνα, η πολυμορφία αυτού του εκφραστικού μέσου.

Μια πολυμορφία στον τρόπο αφήγησης είτε πρόκειται για «εσωτερική» αφήγηση, όταν μια εικόνα από μόνη της με ή χωρίς λόγια αφηγείται μια ολόκληρη ιστορία, η οποία δημιουργείται στη φαντασία του θεατή-αναγνώστη, είτε πρόκειται για «εξωτερική» αφήγηση, όταν η αλληλουχία των εικόνων με τον δικό της μοναδικό τρόπο, δείχνοντας διάφορες οπτικές γωνίες, μεγεθύνοντας, μικραίνοντας ή και παραμορφώνοντας κάποια στοιχεία μάς λέει μια ιστορία.

Μια πολυμορφία όσον αφορά το συνδυασμό του λόγου και της εικόνας αλλά και όσον αφορά το καθένα από αυτά ξεχωριστά, η οποία συμβάλλει καθοριστικά στη δημιουργία ενός αυτόνομου καλλιτεχνικού είδους.

Μια μορφή τέχνης που ξεπερνώντας κατά πολύ το επίπεδο της μαζικής κουλτούρας, στο οποίο κάπως υποτιμητικά κατατάσσονταν τα κόμικς για πολλές δεκαετίες από τις αρχές του 20ου αιώνα, φθάνει το επίπεδο της υψηλής τέχνης.

Η επιλογή δύο καλλιτεχνών από χώρες γειτονικές και τόσο παρόμοιες σε ψυχοσύνθεση και ταμπεραμέντο όπως η Ιταλία και η Ελλάδα, έγινε με το σκεπτικό όχι να καταδειχτούν οι πιθανές ομοιότητες ανάμεσα τους, αλλά, αντίθετα, κρατώντας ως βασικό άξονα την κοινή τους ηλικιακή συνάφεια και το γεγονός πως οι πορείες τους διασταυρώνονται στα ρεύματα των σύγχρονων Ευρωπαϊκών κόμικς ενώ είναι τόσο διαφορετικοί αποδεικνύοντας έμπρακτα μέσα από το έργο τους την πολυφωνία και τη δημιουργική πλαστικότητα του μέσου.

Ο Ιταλός Giuseppe Palumbo και ο Έλληνας Γιώργος Μπότσος είναι εκπρόσωποι της Ευρωπαϊκής σκηνής των κόμικς και έχουν συνυπάρξει πολλές φορές σε εκδόσεις και μεγάλες εκθέσεις στις δύο χώρες. Συνεργάτες και οι δύο του περιοδικού Βαβέλ, που συνέβαλε με μοναδικό τρόπο στη διάδοση και την εδραίωση των ποιοτικών καλλιτεχνικών κόμικς στην Ελλάδα, συνδέονται με την αγάπη τους για το γράψιμο και την αφήγηση, όπως και με την πληθωρική σχέση τους με την εικόνα, καθώς τους διακρίνει μια συνεχής αναζήτηση για διαφορετικές εκδοχές και εκφράσεις μέσα στα πλαίσια του μέσου που δημιουργούν.

Ο Palumbo έιναι ένας «χαμαιλέων», που μπορεί να δημιουργεί αντλώντας από την καρτουνίστικη, δυναμική και έντονη γραμμή, ανανεώνοντας κλασικούς ήρωες όπως ο Diabolik, αλλά και να παρουσιάζει νέα αυθεντικά σχέδια που φέρνουν μια φρέσκια διαφορετική «ματιά» στα σύγχρονα κόμικς.

Ο Μπότσος πειραματίζεται με την εικαστικότητα της αφήγησης, δημιουργώντας με ελλειπτικά σενάρια και μινιμαλιστικό λόγο, εικονογραφώντας τις ιδέες του με αξίες εικαστικού έργου και αναζητώντας μια φόρμα που παραπέμπει μεν στην ζωγραφική, αλλά διατηρεί την αμεσότητα και το «ξάφνιασμα» της ανατροπής που φέρνουν τα κόμικς.

Και οι δύο είναι πληθωρικοί, έχουν έντονη προσωπικότητα και αποτελούν τις δύο όψεις ενός πολύτιμου δημιουργικού νομίσματος. Αντώνης Ράλλης Ιστορικός Τέχνης, καθηγητής στο Κολλέγιο Τέχνης και Design ΑΚΤΟ Αθηνών

Οι Καλλιτέχνες O Giuseppe Palumbo ένας από τους μεγαλύτερους δημιουργούς κόμικς της Ιταλίας, γεννήθηκε το 1964 στη Ματέρα της νότιας Ιταλίας και δημοσίευσε το 1986 την πρώτη ιστορία του διάσημου μαζοχιστή υπερήρωά του Ramarro. Έχει δημοσιεύσει στα μεγαλύτερα περιοδικά της Ιταλίας και έχει δημιουργήσει τις σειρές Cut, Jumbo, Tosca la Mosca, που σημείωσαν μεγάλη επιτυχία στην Ιαπωνία.

Η πρώτη του επαφή με τα κόμικς ευρείας κυκλοφορίας έγινε στα μέσα της δεκαετίας του ’90 όταν σχεδίασε ορισμένα, εκτός σειράς, τεύχη του Martin Mister. Από το 2001 έως σήμερα συμβάλλει ενεργά στην ανανέωση του μακροβιότερου αντιήρωα των ευρωπαϊκών κόμικς, Diabolik.

Έχει στενή σχέση με την Ελλάδα, μέσα από τις συμμετοχές του στο Διεθνές Φεστιβάλ Κόμικς της Αθήνας. Τα ασπρόμαυρα σχέδιά του από τη «δική του» Αθήνα, που έφτιαχνε στο μπλοκ του στις συχνές επισκέψεις του στην πόλη, είναι συγκεντρωμένα μαζί με δικά του συνοδευτικά κείμενα στον μικρό τρίγλωσσο τόμο Atene Minore (Μικρά Αθήνα), ενώ διατηρεί και ένα ζωντανό blog με το ίδιο όνομα που ανανεώνεται μέχρι σήμερα.

Ο Γιώργος Μπότσος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1960 και θεωρείται ο πιο «εικαστικός» δημιουργός της Ελληνικής σκηνής των κόμικς, παρουσιάζοντας ένα ιδιαίτερο ύφος που έχει στοιχεία εξπρεσιονισμού με χαρακτηριστικά στοιχεία το έντονο χρώμα και το ποιητικό κείμενο. Είναι από τους πιο γνωστούς σχεδιαστές στη χώρα μας και η καλλιτεχνική του δραστηριότητα ξεκίνησε το 1987 όταν δημοσιεύτηκε το πρώτο του κόμικς στο περιοδικό Βαβέλ, στο οποίο δημοσιεύτηκαν επίσης - σε μια εικοσαετία - 60 αυτοτελή κόμικς του.

Όλα αυτά τα χρόνια, παρουσίασε την εικαστική δουλειά του σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις ζωγραφικής, συνεργάστηκε -ως εικονογράφος- με περιοδικά ποικίλης ύλης (ΕΥ, Playboy, Marie Claire, Σινεμά, κ.α.) και ασχολήθηκε με τη συγγραφή και εικονογράφηση παιδικών βιβλίων. Ακόμη, από το 1991 μέχρι το 2007, εργάστηκε σε διαφημιστικές εταιρίες ως κειμενογράφος και δημιουργικός διευθυντής. Από το φθινόπωρο του 2000, άρχισε τη συνεργασία του με το κολέγιο τέχνης & design ΑΚΤΟ, όπου και είναι υπεύθυνος για το πρόγραμμα “Sketch-Comics-Cartoon”.

Afelio - Enigma | Αφήλιο - Αίνιγμα, 2009 Giuseppe Palumbo

Σχέδια με μελάνι | Disegni a inchiostro, 1985 Γιώργος Μπότσος

L’ombra rossa | Η κόκκινη σκιά, 2009 Giuseppe Palumbo

Consacrazione Salgari |Αφιέρωση στο Σαλγκάρι, 2009 Giuseppe Palumbo

Ήρωες ενός παραμυθιού | Eroi di una favola, 2014 Γιώργος Μπότσος

Di nuovo, per sempre | Και πάλι, για πάντα, 2006 Giuseppe Palumbo

Tophet - La vita di carta | Τοφετ - Η χάρτινη ζωή, 2009 Giuseppe Palumbo

Τρίο | Trio, 2008 Γιώργος Μπότσος

Πέτρα, Ψαλίδι, Χαρτί | Pietra, forbici, carta, 2007 Γιώργος Μπότσος

Frenetic Slowness, 2009 Giuseppe Palumbo

Η γυναίκα με το κεντρί | La donna con il pungiglione, 1993 Γιώργος Μπότσος

Marcione - Il Taumaturgo | Μαρκίων - Ο θαυματουργός, 2009 Giuseppe Palumbo

Ο κλέφτης του κίτρινου | Il ladro del giallo, 2017 Γιώργος Μπότσος

L’ occhio del pesce | Το μάτι του ψαριού, 2009 Giuseppe Palumbo

Charles Simic | Σαρλ Σiμίκ, 2015 Giuseppe Palumbo

Πυρόξανθα | Rosso tiziano, 1991 Γιώργος Μπότσος

Eternal Artemisia, 2009 Giuseppe Palumbo

Eternal Artemisia, 2009 Giuseppe Palumbo

Χρωματιστά μολύβια | Matite colorate, 2015 Γιώργος Μπότσος

Το αθάνατο νερό | l’acqua immortale, 2017 Γιώργος Μπότσος

Un sogno turco | Ένα τουρκικό όνειρο, 2008 Giuseppe Palumbo

Οδός διαφυγής | Via di fuga, 2002 Γιώργος Μπότσος

Οδός διαφυγής | Via di fuga, 2002 Γιώργος Μπότσος

Diabolik - DKŠAstorinaSrL

Diabolik, 20011 Giuseppe Palumbo

Diabolik - DK©AstorinaSrL

Dk_1, 2016 Giuseppe Palumbo

Diabolik - DK©AstorinaSrL

Dk_2, 2016 Giuseppe Palumbo

Diabolik - DK©AstorinaSrL

Dk_3, 2016 Giuseppe Palumbo

Μήνυμα σε ένα μπουκάλι | Messaggio in una bottiglia, 2009 Γιώργος Μπότσος

Μήνυμα σε ένα μπουκάλι | Messaggio in una bottiglia, 2009 Γιώργος Μπότσος

Ramarro - THE HELL IN MY MIND, 1988 Giuseppe Palumbo

curatori locali | τοπικοί διοργανωτές Monica Zecca

Enzo Bonanno

Πάνος Σάπκας

Margherita Βovicelli

Lorena Zanin

Antonietta Ingargiola

Palumbo è un camaleonte che puό creare attingendo ad un tratto forte e tipico dei manifesti, ridando vita a personaggi classici dei fumetti, ma anche creando personaggi originali che portano una ventata di freschezza e varietà nella produzione contemporanea.

Ο Μπότσος πειραματίζεται με την εικαστικότητα της αφήγησης, δημιουργώντας με ελλειπτικά σενάρια και μινιμαλιστικό λόγο, εικονογραφώντας τις ιδέες του με αξίες εικαστικού έργου και αναζητώντας μια φόρμα που παραπέμπει μεν στην ζωγραφική, αλλά διατηρεί την αμεσότητα και το «ξάφνιασμα» της ανατροπής που φέρνουν τα κόμικς.

Ο Palumbo είναι ένας «χαμαιλέων», που μπορεί να δημιουργεί αντλώντας από την καρτουνίστικη, δυναμική και έντονη γραμμή, ανανεώνοντας κλασικούς ήρωες όπως ο Diabolik, αλλά και να παρουσιάζει νέα αυθεντικά σχέδια που φέρνουν μια φρέσκια διαφορετική «ματιά» στα σύγχρονα κόμικς.

Botsos si cimenta con la plasticità figurativa della narrazione, creando senza alcuno sfondo e riducendo al minimo l’intervento della parola, esprimendo le sue idee in modo prevalentemente figurativo e ricercando uno stile che rinvia sί alla pittura ma mantiene l’immediatezza e la “sorpresa” del sovvertimento insito nei comics.

Questa sintesi di immagine e parola, quando non serve semplicemente di supporto ad una narrazione, si trasforma in un’opera decisamente poetica, forse proprio in quella che immaginava Apollinaire scrivendo i Calligrammes... Αυτός ο συνδυασμός εικόνων και λέξεων όταν δεν υπηρετεί απλώς την αφήγηση μετατρέπεται σε ένα πραγματικό ποίημα, ίσως σε αυτό που μπορεί να υπήρχε στη σκέψη του Apollinaire όταν έγραφε τα Calligrammes...