Page 1

Dossier Homeopathie   2013      

Onderhavig dossier werd samengesteld naar aanleiding van het artikel “Homeopathie, een nieuwe heksenjacht? “in de November 2013 editie van Agenda PLUS.   www.agendaplus.be  


Agenda Plus Digitaal dossier Homeopathie

 

INHOUD        

Opinie:  Homeopathie  -­‐  alternatief  is  niet  altijd  naïef  of   onwetenschappelijk  –    

Prof. Em.  Johan  Van  De  Kerckhove,  verschenen  in  De  Wereld  Morgen    

Klassieke Homeopathie,  historiek  en  overzicht    -­‐     Anne  Vervarcke,  Annemie  Lambert,  Christel  Lombaerts    

Homeopathie in  een  notendop    

Het effect  van  het  KB  Homeopathie  op  de  uitoefening  van  het  beroep.     Enkele  bedenkingen  van  de  hand  van  Anne  Vervarcke    

Homeopathie in  de  pers    

Homeopathie wereldwijd  

2


Agenda Plus Digitaal dossier Homeopathie

OPINIE: Homeopathie: alternatief is niet altijd naïef of onwetenschappelijk De Belgische regering heeft een ontwerp koninklijk besluit klaar over homeopathie. Zodra dit besluit van kracht wordt mogen alleen artsen, tandartsen en vroedvrouwen hun patiënten nog homeopathisch behandelen. Emeritus professor sociologie Johan Van de Kerckhove vindt dit een gemiste kans voor de komende generaties. Het blijft me verbazen hoe de vertegenwoordigers van de klassieke geneeskunde hun grote gelijk blijven halen met reeds lang achterhaalde argumenten tegen de alternatieve geneeswijzen. Het is alsof er geen waardevolle studies zouden bestaan die de werking van onder meer homeopathie overduidelijk aantonen. Hier gaat het blijkbaar niet zozeer om wetenschappelijke argumentaties, maar om macht, beroeps- en andere belangen en vooral ook om vooringenomenheid en vastgeroeste overtuigingen. Het is vanzelfsprekend dat bekwame en ethisch gemotiveerde artsen een kritische houding aannemen en de gezondheid van hun patiënten ten volle willen behartigen. We zouden dan wel graag echt valabele en genuanceerde argumenten willen horen of lezen. Deze zouden dan wel de bevindingen moeten tegenspreken van Nobelprijswinnaars als Luc Montagnier en Brian Josephson en de vele andere academici die aantoonden dat homeopathie wél werkt. Uit onderzoek komt steeds duidelijker naar voor dat deze behandeling niet alleen effectief is maar daarenboven veilig en kostenbesparend. Voor de patiënten en voor de financiering van de gezondheidszorg zouden hier alleen maar voordelen aan verbonden zijn. De grote vraag is dan ook wie er wel nadeel zou ondervinden bij een systeem waarbij alternatieve geneeswijzen met de nodige kwaliteitsgaranties zouden erkend worden ? Hier ligt het antwoord op de vraag waarom deze niet worden erkend ! Blijkbaar zijn bepaalde lobby’s in ons land sterker vertegenwoordigd in ons politiek besluitvormingssysteem dan in andere landen waar dit probleemloos blijkt te kunnen. Ook hier zijn we weer een arm klein landje zonder visie op de toekomst van onze gezondheid, op onze gezondheidszorg en op de financiering er van. Ook de politieke besluitvorming gebeurt op basis van kortzichtige machtsspelletjes zonder enige visie. Wetenschappelijk gezien houdt de moderne kwantumwereld effectief niet op na het getal van Avogadro. Naast de materiële buitenkant bestaat er ook een energetische binnenkant. Het is niet omdat dit in een ander paradigma thuishoort, dat ook om een andere benadering vraagt dat dit in onze wereld van 2013 onwetenschappelijk zou zijn. Traditionele wetenschappers beseffen niet dat ze (ook) vastgeroest zitten in een geloofssysteem en daar op een weinig open en alles behalve wetenschappelijke manier op doorredeneren, laat staan dat ze open staan voor empirische feiten die niet kloppen met hun vooringenomen standpunten. De beste manier om de groeiende groep van tevreden cliënten van alternatieve geneeswijzen te helpen is niet door achterhoedegevechten of machtspelletjes. Het is door te zorgen voor een degelijke erkenningsprocedure en wetenschappelijk onderbouwde opleidingen. De wet Colla van 1999 wou in deze zin een houvast bieden aan de velen die de positieve effecten van degelijke alternatieve benaderingen mogen ondervinden. Wat nu voorligt aan nieuwe wetgeving is een gemiste kans waarvan de( chaotische) nadelen nog niet te overzien zijn. De komende generaties zullen de rekening weer maar eens gepresenteerd krijgen zowel op het vlak van de gezondheid zelf als wat betreft de gevolgen voor de financiering. Em. Prof. dr. Johan Van de Kerckhove www.kernkracht.be

bron: http://www.dewereldmorgen.be/artikels/2013/07/15/homeopathie-­‐alternatief-­‐ niet-­‐altijd-­‐naief-­‐onwetenschappelijk    

4


Agenda Plus Digitaal dossier Homeopathie

Klassieke Homeopathie,   historiek  en  overzicht  .     Anne  Vervarcke,  Annemie  Lambert,  Christel  Lombaerts     De klassieke homeopathie is een geneesmethode die door S.Hahnemann ongeveer tweehonderd jaar geleden voor het eerst systematisch beschreven en beoefend werd. Sindsdien ontwikkelde deze geneeswijze zich tot een holistisch systeem, waarover zowel in de medische sector als bij het lekenpubliek veel onduidelijkheid heerst. Het blijkt immers telkens weer dat de klassieke homeopathie verward wordt met een vorm van fythotherapie en dat homeopathische bereidingen op een allopathische wijze toepast worden. Het is de bedoeling met deze bijdrage klaarheid te brengen wat betreft opzet en werkwijze van deze complementaire geneeswijze. Situering We geven eerst een kort historisch overzicht van het ontstaan en de ontwikkeling van de homeopathie. De oudst bekende formulering van het similia similibus curentur wordt toegeschreven aan het orakel van Delphi1, die het op volgende wijze geformuleerd zou hebben: "datgene wat verwondt zal ook genezen".2 Twee belangrijke figuren die we daarbij willen belichten zijn Paracelsus en Hahnemann. Paracelsus (Theophrastus Bombastus von Hohenheim) werd geboren in 1493 uit een adellijk geslacht en als zoon van een geneesheer in Einsleden in Zwitserland. Naar toenmalig gebruik kreeg Paracelsus middelbaar onderwijs in een kloosterschool en kon reeds op 16-jarige leeftijd de hogeschool aanvatten. Daar maakte hij kennis met grondstellingen van Galenus en de uitvoerige commentaren daarop van de Arabieren en met name Avicenna, wiens "Canon Medicinae" de bijbel van de geneeskunde van die tijd was. Na veel omzwervingen wordt hij professor aan de faculteit geneeskunde te Bazel. Omdat zijn invloed daar blijft stijgen, zijn colleges druk bezocht worden en hij revolutionaire taal verkoopt, keren apothekers, artsen en professoren zich allemaal tegen hem, zodat hij moet vluchten. Later in Neurenberg slaan zelfs de staat en de artsen de handen ineen om het drukken van zijn werken te verbieden. Een daaropvolgende periode van zijn leven wijdt hij zich geheel aan de theologie en schrijft zijn diepzinnigste werk: de 'Philosophia Sagax'. Al zijn werken vertonen een mystiekmagische inslag en zijn geschreven volgens de gangbare werkmethode van de middeleeuwen, hoewel men hem tot het humanisme mag rekenen. Terwijl men nu bij onderzoek de gewoonte heeft zich te beperken tot het 'hoe' van een bepaald deel van de werkelijkheid en dat als arbeidsveld te kiezen, schonk men destijds meer aandacht aan het vragen naar het wezen, naar het omvangrijke 'vanwaar' en 'waarheen'3 Men dacht meer synthetisch en minder analytisch en was daarom meer ontvankelijk voor het vormend element. Zo formuleerde men ook zijn gedachten in concordanties, wat Paracelsus met grote vaardigheid deed. De summa van zijn ziekteleer en therapie zijn neergelegd in zijn "Paragranum" en "Paramirum". Tegenover de ziekte, die vijf diverse, zowel inwendige als uitwendige oorzaken kan hebben, staat ter afwering in het lichaam de archaeus. Dat begrip verdwijnt om pas veel later weer op te duiken onder de naam 'levenskracht'.                                                                                                                 1

A. Vervarcke, Klassieke homeopathie, niet te geloven... E. Whitmont: Homeopathie en psychologie, p 11 3 idem p 38 2

5


Agenda Plus Digitaal dossier Homeopathie

Paracelsus kan beschouwd worden als de wegbereider van de klassieke homeopathie, hoewel hij vele van zijn bevindingen baseerde op de leerstellingen van Hippocrates. Hoewel S.Hahnemann er prat op ging de ontdekker te zijn van een totaal nieuwe geneeswijze die hij de homeopathie noemde, nam hij heel wat van de ideeën van Paracelsus over. Een korte biografie Christian Friedrich Hahnemann werd in 1755 geboren in Meissen in een gerespecteerde familie van porseleinschilders. Toen zijn ouders in de financiële problemen kwamen, lieten de schoolhoofden hem omwille van zijn uitzonderlijke begaafdheid gratis lessen bijwonen. Toen hij twintig was vertrok hij naar Leipzig om geneeskunde te studeren. Daar kwam hij contact met de theorieën over de lichaamsvochten of -sappen van Galenus en de meer recente ideeën van Boerhaave.4 Om een klinische training te krijgen vertrok Hahnemann naar Wenen.5 Tenslotte ontving hij zijn dokterstitel in Erlangen in 1779.6 Het viel hem zonder geld en zonder connecties niet makkelijk een praktijk op te starten. Om zijn familie te onderhouden schreef hij traktaten en publiceerde hij werken, waarin een toenemende kritiek op de geneeskunde, zoals ze in die tijd werd bedreven, opviel. Onder invloed van de natuurtheorieën, onder meer van J.J.Rousseau, begon hij nadruk te leggen op hygiëne. Hij voelde zich aangetrokken tot de Hippocratische werkwijze, waarbij de zelfgeneeskracht van de natuur ondersteund wordt. Meer en meer werd hij voorstander van dieetmaatregelen en gebruikte zo weinig mogelijk sterke geneesmiddelen. Hij studeerde chemie en in zijn publicaties uitte hij zijn verontwaardiging over de ignorantie en het misbruik van zijn collega's geneesheren. In de 18de eeuw, toen de leer der lichaamssappen achterhaald leek, wisselde de ene theorie de andere af, waarbij ze elkaar in simplificaties overtroffen. Tenslotte gaf Hahnemann zijn medische praktijk helemaal op omdat hij vond dat er geen klaarheid was van visie op ziekte en gezondheid. Bovendien maakte hij bezwaren tegen het gebruik van medicijnen waarvan de werking in wezen onbekend was en waardoor niet zelden de patiënt zieker werd. Om in het levensonderhoud van zijn kroostrijke familie te voorzien, vertaalde Hahnmann medische werken, onder meer de Materia Medica van Cullen.7 In een voetnoot beschreef Hahnemann uitvoerig een experiment dat hij op zichzelf had toegepast. Daaruit bleek dat cinchona8 in herhaalde dosis ingenomen, op malaria gelijkende symptomen veroorzaakte en hij besloot dat het de gelijkaardigheid was die een genezend effect had bewerkstelligd en niets anders. Dat was de doorbraak in zijn denken en de hoeksteen van de geneeswijze die later homeopathie zou heten.9 De basisgedachte dat het gelijksoortige en niet het tegengestelde geneest, was al in de Hippocratische school bekend en dook verscheidene keren opnieuw op in de middeleeuwse geneeskunde. De gehele medische literatuur van Paracelsus is doortrokken van het                                                                                                               4

Hoewel Boerhaave fundamenteel een humoralist was, onderscheidde hij zich door een eclecticisme en beweerde hij dat de voornaamste aanwijzingen voor een arts komen van de observaties aan het ziekbed van de patiënt, zoals Hippocrates voorschreef. 5 De gebruikelijke methoden in die tijd waren vooral: het stimuleren van evacuaties, zweetkuren, sederen, cauteriseren, aderlaten, bloedzuigers plaatsen, fontanellen maken enz 6 Hij huwde in 1782 Johanna H. Küchler en zij kregen samen in de loop van de tijd elf kinderen. 7 William Cullen was professor in de geneeskunde aan de universiteit van Edinburgh en bleef tot aan zijn dood een leidinggevend opponent van de tonus-theorie. Daarbij ging men ervan uit dat alle ziekten toegeschreven konden worden aan een teveel of een tekort van tonus in het spierweefsel. In zijn materia medica wordt met name de cinchona als een wonderbaarlijk tonicum aanbevolen bij intermitterende koorts of malaria. 8 China officinalis, ook wel kina of kinabast genoemd. De werkzaamheid van de schors van deze plant, die reeds eeuwen bekend was, bleek uit latere ontledingen te berusten op de aanwezigheid van kinine. 9 De similia-regel waarmee de homeopathische geneeskunde samen te vatten is, nl "Similia similibus curentur" werd in 1796 ontwikkeld, hetzelfde jaar dat Dr. E. Jenner het vaccinatieprincipe ontdekte door mensen in te enten met koepokken, een aan pokken gelijkende (maar niet gelijke) ziekte.

6


Agenda Plus Digitaal dossier Homeopathie

gelijksoortigheidsprincipe, zowel in zijn theoretische betekenis als in zijn practische toepassing. Maar Hahnemann was de eerste die het principe in zijn consequenties die hij eruit afleidt in een logisch verband met elkaar samen wist te brengen. In 1810 verscheen de eerste versie van zijn 'Organon van de geneeskunde'.10 Gepassioneerd en niet altijd even tactvol, compromisloos en revolutionair in zijn consequenties, hadden Hahnemann en zijn nieuw opgerichte school voor Homeopatische Geneeskunde te Leipzig weinig succes. Hij vond dat de nomenclatuur en classificatie van ziekten zinloos waren en sprak beledigende taal tegenover de dokters. Toen hij een opzienbarend succes oogstte met de behandeling van tyfus11 sloeg de tegenkanting van de orthodoxen om in agressie. Hij werd voor het gerecht gedaagd en veroordeeld. Hertog Ferdinand, een patiënt van Hahnemann, verschafte hem onderdak in Kotchen en een salaris zodat hij rust en tijd kreeg om verder te experimenteren, wat hij als fervent empiricus aan zichzelf verplicht was. Daar deed hij de merkwaardige ontdekking dat hoe kleiner de dosis van meestal giftige medicijnen was, hoe effectiever hun werking. Na veel proefnemingen bleken ze zelfs nog in kracht toe te nemen wanneer ze een groot aantal keren verdund en geschud waren, tot zelfs voorbij het getal van Avogadro12. Hij noemde zijn werkwijze dynamiseren en had meteen het eerste geneesmiddel zonder neveneffecten uitgevonden. Bovendien laat hij niet na in toenemende mate het 'contraria contrariis' te verwerpen. Het is Hahnemanns verdienste een arsenaal aan geneesmiddelen te hebben uitgetest en geboekstaafd. Men kan de details van Hahnemann's woelige leven en strijden terugvinden in de talloze biografieën die over hem gepubliceerd zijn. De eerste bloeiperiode Homeopathie verspreidde zich tussen 1810 en 1850 snel over alle Europese landen en kon overal rekenen op de steun van de aristocratie, het koninklijk hof en de trendsetters. Homeopathie bereikte zijn eerste grote bloeiperiode op het vasteland van Europa en in Amerika tussen 1850 en 1890. In 1829 begint de eerste Belgische homeopaat, Dr. Pierre Joseph deMoor, een praktijk in Aalst. In Amerika richtten Constantine Hering, Jacob Jeanes, en Walter Williamson ‘Homeopathic Medical College of Pennsylvania’ op in 1848. Het was één van de eerste opleidingsinstellingen in de Verenigde Staten. Een andere grote naam was Dr James Tyler Kent (1849-1916). Hij werd beroemd omwille van zijn gebruik van de hogere potenties. Tevens bracht hij de ‘Wet van vitale actie en reactie’, reeds door Hahnemann beschreven, terug onder de aandacht. “Een middel kan genezen zolang het symptomen die tot de ziekte behoren kan verergeren, in de eerste uren van een acute en in de eerste dagen van een chronische ziekte." Hij legde bovendien het meeste belang bij de symptomen van wil, verstand, geheugen, kortom de ‘mind’ van de patiënt. Voor hem vormden deze factoren het meest essentiële aan de mens, en was het algemene fysieke organisme er slechts de uitdrukking van.                                                                                                              

10 Hij heeft een 2de editie in 1819 laten verschijnen, een 3de in 1824, een 4de in 1829 met substantiële verbeteringen en een 5de editie in 1834. Omwille van allerlei erfenisperikelen heeft het verschijnen van zijn 6de editie aangesleept tot 1918. Hoewel er verregaande wijzigingen, met name in de manier van doseren van de middelen zijn aangebracht, hadden volgelingen van Hahnemann zich inmiddels op de 5de editie gebaseerd. Verscheidenen onder hen maakten op hun beurt weer naam en hadden navolging. Zo is J.T. Kent als de arts die de filosofie heeft becommentarieerd en als auteur van een belangwekkende Materia Medica en Repertorium van grote invloed geworden. Men kan zonder overdrijven stellen dat het overgrote deel van de hedendaagse homeopaten Kentianen zijn en zich bijgevolg ook baseren op de 5de editie, wat Hahnemann nooit bedoeld kan hebben. 11 Toen het leger van Napoleon terugtrok na het fiasco in Moskou en de slag bij Leipzig leverde in 1813 waren er 80.000 doden en evenveel gewonden. Hahnemann behandelde toen 180 slachtoffers van tyfus waarvan er slechts twee overleden. 12 Het getal of de constante van Amedeo Avogadro, de Italiaanse arts uit de 18de eeuw bedraagt 6.022 X 1023.

7


Agenda Plus Digitaal dossier Homeopathie

In 1911 verscheen de eerste oplage van The British Journal of Homeopathy, een tijdschrift dat op vandaag nog uitgegeven wordt. De Griekse en Zuid-Amerikaanse School Homeopathie was praktisch verdwenen in de meeste landen tegen 1920 maar heeft sinds 1979 een aanhoudende wereldwijde heropleving gekend onder impuls van G. Vithoulkas, MIH, auteur van "The Science of Homeopathy", bedenker van het Vithoulkas Expert Systeem. Hij kreeg in 1996 the Alternatieve Nobel Prijs voor zijn werk in klassieke homeopathie. De Griekse School, zoals de strekking die hij opzette genoemd wordt, hield de bevindingen van Hahnemann tegen het licht van de toenmalige wetenschap, in een poging om de werking van de middelen en het systeem te verklaren. Via zijn leerlingen, o.a. Bill Gray, kwamen zijn onderrichtingen overgewaaid naar de Verenigde Staten. Een tweede grote stroming kwam dan op gang in Zuid-Amerika, met o.a. Alfonso Masi-Elizalde (1932-2003). Dr Masi verdedigde met vuur een exegetische benadering van de homeopathie. Hij belastte zich met de taak om de klassiekers te herlezen en wees op de vele hiaten in de homeopathische grondbeginselen. De intensieve en assertieve vastbeslotenheid waarmee hij zijn standpunten uiteenzette lokte vele discussies uit bij zijn publiek. Volgens Dr Masi is homeopathie nog steeds in een zeer vroeg stadium, en de groei van deze geneesmethode vraagt vastberadenheid en een permanente en krachtige inspanning van vele generaties van zijn beoefenaars. De Indische School Sinds begin jaren negentig waait een nieuwe wind door de homeopathie vanuit Indische hoek, met name vanuit de Bombay groep onder leiding van Rajan Sankaran. Hij haalde in 1981 de graad ‘Gold Medallist’ aan het ‘Bombay Homeopathic Medical College’. Hij is Assistent Professor aan het departement ‘Repertory in Smt. C.M.P. Homoeopathic Medical College’ Mumbai en is verbonden aan het hospitaal als ‘Honorary Physician’. Hij heeft de Aziatische editie van Homoeopathic Links uitgegeven en is eveneens the ondervoorzitter van de ‘International Council for Classical Homoeopathy’ (Aziatische Regio). Hij is verbonden aan het CMP Homoeopathic Medical College. Gedurende zijn twintig jaar praktijk, heeft Dr. Rajan Sankaran gezwoegd om een homeopathische methode op punt te stellen die consistent resultaten zou geven. Hij gaf de professie de classificatie van de ‘states’ van de middelen in rijken en heeft het begrip miasma verder uitgewerkt. Zijn concept van ziekte als waanbeeld heeft het proces van de anamnese veranderd van een zuivere vergaring van gegevens tot het begrijpen van de patiënt voorbij het fysieke niveau, zelfs tot op het diepste niveau tot nog toe bereikt. In 2000 begon Dr. Rajan de middelen van het plantenrijk in families te classificeren en hij introduceerde op die manier het begrip ‘vital sensation’. De toepassing van homeopathie vraagt grote kunde en nauwkeurigheid. Meermaals heeft men getracht het homeopatische systeem te vereenvoudigen en de behandeling (anamnese en behandeltijd) in te korten. Daartoe nam men zijn toevlucht tot het klinisch behandelen van de symptomen (klinische homeopathie) of tot het behandelen met complexen van verdunde stoffen (complexhomeopathie). Bij oppervlakkige behandeling van lokale symptomen blijven de resultaten echter ontoereikend. Niet alleen zijn deze methodes onbevredigend, zij bezorgen ook de klassieke homeopathie onverdiend een slechte naam. In het systeem van de klassieke homeopathie zelf vond evenwel ook een evolutie plaats. Nieuwe technieken worden voortdurend uitgewerkt en geïntroduceerd, zoals bijv. ivm nosoden, miasma’s, sarcoden, LM schalen en nieuwe middelenprovings.

8


Agenda Plus Digitaal dossier Homeopathie

Sommige nieuwe ideeën hebben een controversie teweeggebracht en hebben een tijd lang op weerstand gestuit, maar andere zijn nog steeds in gebruik binnen de homeopathie die nu wereldwijd met een gemiddelde van 10% per jaar gestaag groeit. Hoewel men bevredigende resultaten oogstte, stuitte Hahenmann en vele anderen na hem, op veel tegenstand van de medische wereld. Zijn methode staat in lijnrechte tegenstelling tot de toen gangbare overtuiging, die tot op vandaag het medische denken is blijven bepalen: het tegengestelde geneest. Deze twee eenvoudige, maar radicaal tegengestelde principes hebben verstrekkende gevolgen! Het staat buiten kijf dat de geneeskunde een enorme ontwikkeling doormaakte sinds Hahnemanns tijd. De gangbare methoden uit de achttiende eeuw schijnen ons barbaars en verwerpelijk toe: koppen zetten, cauteriseren, aderlaten, purgeren, zweet- en braakkuren toepassen. Dit maakt het ons makkelijk te begrijpen dat een arts met een onderzoekende geest zich niet kon verzoenen met deze klaarblijkelijke onwetendheid en onkunde. We zijn echter snel geneigd te concluderen dat een reactie op die ignorantie niet noodzakelijk wijsheid bevat. We moeten daarbij aanstippen dat al wat niet tot het hedendaagse ideeëngoed van de wetenschap behoort ‘voorwetenschappelijk’ of ‘primitief’ noemen bezwaarlijk als objectief kan doorgaan. Het is natuurlijk mogelijk dat Hahnemann de ene dwaling door de andere vervangen heeft of in een periode van ongefundeerd medisch handelen een even extravagante en op lucht gebaseerde nieuwigheid ontwikkeld heeft. Dateren overigens de inzichten in de mechanismen van infecties, anesthesie, vaccinatie e.d. niet van latere datum? Is het dan niet onzinnig de enorme vooruitgang die de medische wetenschap geboekt heeft te veronachtzamen en een geneesmethode uit de duistere tijden van onwetendheid over te nemen en verder te zetten? Dat homeopaten zich vandaag nog steeds beroepen op bijna tweehonderd jaar oude geschriften is voor een wetenschappelijk ingestelde geest à priori verdacht en ruikt naar sektarisme. Voor de wetenschapper dient alles steeds opnieuw weerlegd en verbeterd te worden. Om deze reden wordt oud gelijkgesteld aan voorbijgestreefd en achterhaald. Dit axioma mag echter geen beletsel zijn om de concrete realiteit te toetsen. Wij gaan een poging wagen om uit te leggen waarom de fundamenten, die Hahnemann weliswaar voor het eerst formuleerde in een tijd waarin nog veel gebieden van het fysieke functioneren van het menselijk lichaam onbekend waren of foutief beoordeeld, volgens de homeopaat nog steeds geldig blijken. Sterker nog: meer en meer blijkt zijn ontdekking zo’n revolutionaire verandering in te houden dat ze wel eens de geneeskunde van de nabije toekomst zou kunnen blijken te zijn. Werkwijze Hoewel de klassieke homeopathie inmiddels twee eeuwen oud is en ondanks verbod en tegenkanting13 zich verder is blijven ontwikkelen, zijn de principes die aan de basis liggen van de werkzaamheid tot op heden niet verklaard. Gezien de tevredenheid bij het publiek (zie pag 11) en de resultaten waar de homeopaten op bogen,14 neemt zowel de belangstelling als de discussie toe. Omdat in de polemiek allerlei                                                                                                               13

Coulter Harris L; Divided Legacy: the Conflict between Homeopathy and the American Medical Association, North Atlantic Books, Berkeley, USA, 1973. 14 Vooral in epidemieën vallen de cijfers in het voordeel van de homeopathie erg op; in chronische gevallen behandelt men op de persoon en in epidemieën op de ziekte met een klein arsenaal aan middelen. Zie Holcome: Yellow Fever and its Homeopathic Treatment” (1856); Neidhard C.: The Efficacy of Crotalus Horridus in Yellow Fever” (1860), Bradford, Thomas L.: The logic of figures or comparative results of homoeopathic and other treatments” (verkrijgbaar via Homeopathic Educational Services) 1901. Proeven met kinderen en dieren toonden ook de effectiviteit aan van

9


Agenda Plus Digitaal dossier Homeopathie

argumenten uit verschillende niveaus en domeinen door elkaar gehaspeld worden, is het noodzakelijk vooraf enkele punten duidelijk te maken. Wanneer men dit niet doet, is iedere zinvolle discussie of onderzoek uitgesloten.15 Wanneer we de economische en maatschappelijke factoren uit de argumentatie achterwege laten, blijken de moeilijkheden bij het verklaren van de werkzaamheid van de homeopathie vooral toe te schrijven te zijn de dichotomie kwaliteit/kwantiteit en aan het verschil in de grondbeginselen. De reguliere geneeskunde gaat uit van het paradigma dat er objectiveerbare feiten bestaan, dat materie de vaste en zichtbare wereld behelst en dat er causale verbanden zijn tussen de fenomenen. Ze beschouwt aldus ziekte als een disfunctie van het lichaam, door genetische belasting, slechte omstandigheden, emoties, overbelasting, trauma of bij toeval verkregen. De behandelingsprocedure bestaat erin, na een objectief registreren van de afwijkingen, medicamenteus of chirurgisch in te grijpen. De stelregel daarbij is: het tegengestelde geneest: slaapmiddelen tegen slapeloosheid, pijnstillers tegen pijn, bacteriedodende middelen tegen bacteriële infectie, stemmingsverbeteraars tegen depressie, amputatie bij kanker. Homeopathie is een holistische geneesmethode en baseert zich derhalve op de stelling dat lichaam en geest onverbrekelijk met elkaar verbonden zijn en ziekte zich situeert op het immateriële niveau. De verstoringen op dit vitale niveau drukken zich via symptomen uit op lichamelijk en geestelijk gebied op dezelfde wijze. "Als de mens ziek wordt, is in het begin alleen deze zelf werkzame levenskracht (het levensbeginsel), die overal in zijn organisme aanwezig is, 'ontstemd' door de tegen het leven gerichte dynamische invloed van een ziekmakend agens. Alleen een levensbeginsel, dat tot zo'n wanklank verworden is, kan het organisme die nare gewaarwordingen bezorgen en het zo abnormaal laten functioneren, dat we het ziek noemen. Want deze kracht, die op zichzelf onzichtbaar is en alleen te merken door haar inwerkingen op het organisme, geeft slechts kennis van haar ziekelijk ontstemd zijn, doordat het organisme in voelen en handelen ziek blijkt (dat is de enige kant, die voor de zintuigelijke waarneming van de geneeskundige open ligt). Dat wil zeggen: het ziek zijn maakt zich kenbaar door ziektesymptomen en door niets anders."16 Met andere woorden: de symptomen zijn niet de ziekte zelf maar de uitdrukking of gevolgen van de ziekte. De behandeling bestaat in een subjectieve en geïndividualiseerde beschrijving van de gedragingen en gevoelens van de zieke waarbij een hoog gepotentieerd middel toegediend wordt. Het basisprincipe hier is: het gelijksoortige geneest. De homeopathische middelen zijn stapsgewijs verdund en geschud tot boven het getal van Avogadro17. Hun werkzaamheid kent men via proeven op mensen. In de polemiek over homeopathie worden deze fundamentele verschillen vaak niet onderkend en deze botsing in paradigmata leidt vaak tot een dovemans gesprek. Daarbij eist ‘de wetenschap’ ‘bewijzen’ zonder rekening te houden met de diverse manieren waarop men die begrippen kan invullen, noch met het feit dat objectiveerbare, herhaalbare en meetbare feiten door de kwantum fysica zelf al bijna een eeuw achterhaald zijn. Wanneer de onderzoeker

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                      homeopathische middelen: Jacobs, J.L.M.: Homeopathic Treatment of Acute Childhood Diarrhea: Results from a Clinical Trial in Nepal; Journal of Alternative and Complementary Medicine, Volume 6, 2000, pp. 131-139 Albrecht, H.en Schutte, A.:Homeopathy versus Antibiotics in Metaphylaxis of Infectious Diseases: A Clinical Study in Pig Fattening and Its Significance to Consumers; Alternative Therapies, Volume 5, 1999, Number 5, pp. 64-68 15 Vervarcke, A, 250 jaar na Hahnemann, Academia Press, Gent, 2005, pp 25-64. 16 Hahnemann, Samuel., Het Organon der Geneeskunde, Homeovisie, 1996. 17 Het getal van Avogadro: 6.022 x 1023

10


Agenda Plus Digitaal dossier Homeopathie

zich niet bewust is van de twijfelachtigheid van zijn basisconcepten, is zelfs de uitgangspositie van het onderzoek onbesproken en ondefinieerbaar. 18 De basisprincipes van de homeopathie zijn in enkele zinnen samen te vatten maar de verregaande implicaties vergen een grondige filosofische training. Een belangrijk onderdeel daarvan is het kritisch onderzoek van de eigen definities en evidenties. Dat de homeopathie werkt is op zichzelf, zelfs voor de homeopaat, al bijna ongeloofwaardig 19 en op het wonderbaarlijke af, dat het niet te verwonderen is, dat degenen die niet met de resultaten uit de praktijk geconfronteerd worden, geen noodzaak zien tot verder onderzoek. De stelling luidt: ‘als er geen materie in de middelen zit, kunnen ze niet werken’. Of meer genuanceerd: ‘de enige mogelijke werking van de homeopathie is terug te voeren op het placebo effect.’ Onderzoek naar placebo effect leverde als resultaat op dat, ongeacht de therapie, grosso modo in 40% van de gevallen verbetering optreedt. Wil men de effectiviteit van een bepaalde therapie kunnen meten, dan moeten de resultaten dus boven dit percentage uitstijgen. De homeopathie is één van de weinige behandelingsmethoden die het placebo effect grondig bestudeert en in het curriculum van de opleiding incorporeert. Tijdens een homeopathische behandeling is het niet ongebruikelijk als doelbewuste strategie een placebo middel in te zetten. Omdat de werking van de homeopathische middelen afhankelijk is van de precisie waarmee het op het totaalbeeld van de patiënt past en omdat ze bovendien zacht, subtiel en langdurig werken, is het van het grootste belang dat de homeopaat het onderscheid weet te maken tussen een placebo effect en de werking van zijn middel. In een degelijke training worden de criteria daartoe aangeleerd. Soms wordt ook gesuggereerd dat homeopathie effect heeft omwille van de lange consulten, waarbij de patiënt alle tijd heeft om zich uit te spreken. Aandacht geven aan een persoon in nood is ongetwijfeld heilzaam en zou in iedere hulpverlening minimaal aanwezig moeten zijn. Maar om grondig en duurzaam te genezen van chronische klachten is dit meestal onvoldoende. De bewering dus dat in de homeopathie het placebo effect speelt, geldt bijgevolg voor alle therapieën, ook de reguliere geneeskunde, en des te meer naarmate zich men er minder van bewust is. Anderzijds is het begrijpelijk dat de homeopathie er het vaakst tot gereduceerd wordt, gezien de minimale, niet materiële doses in zeer infrequente toediening van de middelen. Meta-analyses, die echter al van 1994 en 1997 dateren, hebben aangetoond dat homeopathie tot 250% beter scoort dan placebo: een resultaat waar veel reguliere behandelingen en farmacologische producten enkel kunnen van dromen. Dat voor sommigen daarbij de discussie afgesloten is, belet niet dat anderen zich realiseerden dat heel wat fenomenen zichtbaar noch verklaarbaar zijn maar zich kenbaar maken door middel van hun effecten. De wetenschap ziet zich geconfronteerd met het (nog) niet begrijpen van bijna alle fundamentele verschijnselen van de wereld om ons heen, zowel op microkosmisch als macrokosmisch gebied.20Het ontbreken van een werkelijke ‘verklaring’ voor die fenomenen staat het maken van berekeningen en het gebruikmaken van de gevolgen niet in de weg.                                                                                                                 18

Resch G. en Gutman V.: Scientific Foundations of Homoeopathy, uit het Duits vertaald en uitgegeven bij Barthel & Barthel Publishing, Berg am Starnberger See, 1987, pp 27-94. 19 Vervarcke, Anne: Klassieke Homeopathie: niet te geloven?!, Academia press, Gent, 1e druk 1999. 20 In het tijdschrift Science verscheen een lijst van de 125 belangrijkste niet opgeloste kwesties in de hedendaagse wetenschap, het gaat daarbij over de vraag waarvan het universum gemaakt is, tot het verklaren van het bewustzijn, het geheugen, graviteit, elektromagnetische, zwarte energie, de genetische opmaak van de mens, het regeneratie vermogen van cellen enz. : Kennedy D. en Norman C.: What do we know, Science, juli 2005, vol. 309, nr. 5731, p 75.

11


Agenda Plus Digitaal dossier Homeopathie

Men heeft gemeend de wet van Arnd-Schultz21 als verklaring te kunnen gebruiken maar dan spreken we over de klinische homeopathie, die eigenlijk een soort fythotherapie is en zich bijgevolg op de paradigmata van de reguliere geneeskunde baseert. De afgelopen decennia zijn er heel wat onderzoeken geweest naar de mogelijke verklaring van de werkzaamheid van de homeopathie. Vaak zijn die gebaseerd op een oneigenlijke toepassing of zelfs het bruuskeren van de basisprincipes. 22 Zo heeft men in laboratoriumcondities de werkzaamheid van stoffen die verdund waren tot boven het getal van Avogadro getest. 23 Dit was jaren ervoor ook al aangetoond met de befaamde kikkerproef24 maar deze aanslag heeft minder aandacht gekregen dan Benvenistes onderzoek. Het heeft deze laatste echter wel zijn carrière gekost en aan de herhaling en de bevestiging van zijn resultaten is, in tegenstelling tot aan het ontmaskeren van zijn onbetrouwbaarheid25, weinig ruchtbaarheid gegeven, zodat hij en zijn wetenschappelijk onderzoek nooit werkelijk gerehabiliteerd zijn. Zijn bevindingen komen neer op de vaststelling dat water als medium kennelijk een geheugen heeft voor alle moleculen die het ooit heeft bevat. Een gelijkaardig of aanvullend onderzoeksresultaat is de observatie dat in water boven een verdunning van 10-7 de principes uit de QED (Quantum Electrodynamica) beginnen over te nemen. Het “uitlijnen” van de watermoleculen wordt minder compact en spreidt zich uit over grotere afstanden, waardoor in het water regionen van georganiseerd water ontstaan: clusters. In 1988 focust de groep rond Del Giudice zich rond het verschijnsel van coherentie. Dit wordt gedefinieerd als: moleculen die in elektromagnetische velden bewegen op een gecoördineerde manier met duidelijk waarneembare relatieve fasen ten opzichte van een willekeurig watermonster. De elektrische velden kunnen metastabiele, uitgebreide gepolariseerde velden creëren in een coherent bewegend systeem van watermoleculen. Deze metastabiele toestanden dragen genoeg energie om niet verstoord of afgebroken te worden door willekeurig inwerkende invloeden. Afhankelijk van het magnetische veld en/of de originele stof die opgelost is, zijn zulke regio’s van stabiele clathraten specifiek, zowel wat betreft hun structuur als wat betreft hun trilling/vibratie. Ze zijn in staat om subtiele en complexe informatie over te dragen. Dit is een belangrijke vaststelling aangaande de wet van de gelijksoortigheid. 26 Minder ‘wetenschappelijk’ maar des te overtuigender zijn de wereldwijd bekende foto’s die Masaru Emoto maakte van ijskristallen. Hij gebruikte daarbij onder meer watermonsters voor en na blootstelling aan klassieke muziek, positieve boodschappen of chaotische klanken en woorden met zeer negatieve lading. 27

                                                                                                              21

De Wet van Arndt-Schultz: Van ieder substantie stimuleren kleine doses, onderdrukken matige doses en doden grote

doses. 22 Te weten: individualiseren, voorschrijven op de totaliteit, niet de ziekte maar de zieke behandelen, de posologie aanpassen aan de noodzaak, toedienen met voldoende tussenpozen anders wordt het effect ziekmakend in plaats van genezend. 23 Schiff M.: The Memory of Water, Thorsons, Harper Collins Publishers, London, 1994. 24 P.C. Endler, W. Pongratz, G. Kastberg, et al., "The Effect of Highly Diluted Agitated Thyroxine on the Climbing Activity of Frogs," Veterinary and Human Toxicology, 1994, 36:56. Also, P.C. Endler, W. Pongratz, R. van Wijk, et al., 25 Door de beroeps-illusionist Randi in wie de wetenschap meer vertrouwen had… 26 SY Lo: Physical Properties of Water with IE Structures,” Modern Physics Letters B10, 1996: pp 909-919 Del Guidice en Praparata G.: Water as a free electric dipole laser, Physical Review Lett. 61, 1998:1085. 27 Emoto, M.: Messages from water, Beyond Words Publishing Inc., Hillsboro, USA, 2004.

12


Agenda Plus Digitaal dossier Homeopathie

Een andere benadering is die van Lionel Milgrom: hij stelt dat de kwantumeigenschappen ‘non-lokaliteit’ en ‘verwikkeling’ (entanglement) mogelijks een verklaring bieden voor de resultaten in de homeopathie en bij uitbreiding voor alle therapeutische interventies. Vooral de ‘zwakke kwantum veld theorie’ (WQFT) die de eigenschappen van de microkosmos naar de macrokosmos transponeert zou een werkzame metafoor kunnen zijn. Deze verschijnselen zouden eveneens een antwoord kunnen geven op de inconsistentie van de resultaten van de dubbelblind proeven. Omdat daardoor immers één van de schakels in de verwikkeling therapeut-cliënt-middel wordt onderbroken, vervalt het hele veld. 28 Dit zijn slechts een paar mogelijk pistes, hoewel binnen de verschillende strekkingen in het homeopathische landschap andere hypotheses geformuleerd worden. Sommige zijn reductionistisch en beschouwen de homeopathie als een stimulans voor het immuunsysteem of aanzien de middelen als een versterking van de weerstand. Vaak gaan die visies wat verloren in een vaagheid van de gehanteerde concepten en vergen verdere proeven. Het onderzoek naar de werking van de homeopathie is momenteel fragmentarisch, ongecoördineerd en niet gesponsord. Nu is dat wellicht het lot van alle van de norm fundamenteel afwijkende geneesmethoden. Omdat er geen kredieten worden vrijgemaakt en omdat de ontdekkingen niet op veel bijval kunnen rekenen, constateren we vertragingsmechanismen op het onderzoek, wat in de eerste plaats door de homeopaten betreurd wordt. Opleiding Voor het toepassen van de complexe en klinische homeopathie worden door de laboratoria handleidingen uitgegeven waarnaar de behandelaar zich kan richten voor de keuze van het medicijn. Zoals eerder gezegd vraagt de praktijk van klassieke homeopathie echter grote kunde en nauwkeurigheid. Belangrijke attitudes en vaardigheden zijn onder andere: bedreven zijn in de gesprekstechniek afgestemd op het homeopathisch consult, luisterbereidheid, integriteit. Verder wordt een grote kennis verondersteld van de zeer uitgebreide Materia Medica (de beelden van de geteste middelen), een minimum aan medische basiskennis, inzicht in de homeopathische principes en filosofie en in de menselijke psyche. Met andere woorden, klassieke homeopathie is niet iets wat men in een paar sessies in een bijscholing onder de knie kan krijgen. De ECCH, het Europese overkoepelend orgaan van de beroepsverenigingen van klassiek homeopaten, geeft als minimumstandaard 29 voor een initiële professionele Bachelor een voltijdse studieduur van drie jaar van 60 credits ofwel 1200 à 1600 contact- én zelfstudieuren, waarbij de verhouding tussen contact- en studie-uren afhangt van het vak: Materia Medica kan haast volledig in een openleerpakket gegeven worden met enkele uren responscollege per week; filosofie en theorie zullen grotendeels in hoorcolleges onderricht worden; klinische training berust uiteraard quasi volledig op contacturen. Vertaald naar de Bologna-normen, zou het curriculum idealiter 180 credits beslaan en opgebouwd zijn uit volgende onderdelen: Beginselen, geschiedenis, farmacopee, onderzoek: 18 credits                                                                                                               28

Milgrom, Lionel: Journeys in the Country of the Blind: Entanglement Theory and the Effects of Blinding on Trials of Homeopathy and Homeopathic provings, eCam 2006, p 1-10. Milgrom, Lionel: Entanglement, knowledge, and their Effects on the Outcomes of Blinded Trials of Homeopathic Provings, Altern. Complement. Med. 2006, 12: 271-9. Milgrom,Lionel: Patient-practioner-remedy (PPR) entanglement (part 1 to 8) Towards Classification and Unification of the Different Entanglement Theories for Homeopathy, Homeopathy 2004, 93, pp 34-42. 29 ECCH, European Guidelines for Homeopathic Education, Norfolk, 2000

13


Agenda Plus Digitaal dossier Homeopathie

Materia Medica: Medische basiskennis (anatomie en pahtologie) Praktijk, methodologie Klinische training Praktijkmanagement, metacognitie, ethiek

33 credits 42 credits 24 credits 42 credits 21 credits

In België werd door de beroepsvereniging Liga Homeopatica Classica een minimum standaardopleiding opgenomen in het huishoudelijk reglement, dat mee voorgelegd werd bij het indienen van het dossier tot erkenning bij het Ministerie van Volksgezondheid. Dit dossier werd in zijn integraliteit door het betreffende ministerie goedgekeurd. Het pakket is gebaseerd op de opleiding die nu ingericht wordt door het CKH30. Het instructional design van dit pakket werd ontworpen door Anne Vervarcke en is gericht op het gradueel opbouwen van de vijf niveaus die ook de grondslag vormen voor een goede casetaking.31 Een grote motivatie en zelfdiscipline is vereist om deze studie tot een goed einde te brengen. Kwaliteiten die de aspirant-homeopaat zijn hele verdere loopbaan dient te onderhouden: klassieke homeopathie is een studie voor het leven. Gebruik van de geneeswijze door de populatie Volgens cijfers van de overheid32 is homeopathie in België de meest gebruikte alternatieve geneeswijze. In de gezondheidsenquête van 1997 gaf bijna 8% van de bevolking aan het afgelopen jaar een contact gehad te hebben met een homeopaat, osteopaat, chiropractor of acupuncturist. 45% hiervan betrof contacten met een homeopaat, 41% contacten met een chiropractor of osteopaat, en 14% contacten met een acupuncturist. Bij de Gezondheidsenquête van 2001 bleek het contact met alternatieve geneeswijzen te zijn gestegen tot 11%. Deze stijging situeerde zich vooral in een toename van het gebruik van homeopathie en het gecombineerde gebruik van osteopathie en chiropraxie. In de Gezondheidsenquête van 2004 bleven de cijfers nagenoeg constant. Het gebruik van homeopathie in België kan over de voorgaande jaren als volgt samengevat worden:33 Gezondheidsenquête Percentage van de bevolking dat in het jaar dat voorafging aan de enquête een homeopaat raadpleegde 1997 3,9% 2001 5,9% 2004 5,9% Uit de drie gezondheidsenquêtes blijkt dat vrouwen vaker een beroep doen op homeopathie dan mannen. Er bestaan geen belangrijke verschillen tussen de leeftijdscategorieën wat het homeopathiegebruik betreft. Vooral mensen met een hoger opleidingsniveau blijken de                                                                                                               30 Programma te raadplegen op website www.ckh.be 31 A. Vervarcke, On Education, Homeopathic Links, Stuttgart, 2006, 19: 97-101 32

Bayingana K, Demarest S, Gisle L, Hesse E, Miermans PJ, Tafforeau J, Van der Heyden J. Gezondheidsenquête door middel van Interview, België, 2004 D/2006/2505/4, IPH/EPI REPORTS N° 2006 – 035, 787-847 Stefaan Demarest, Johan Van der Heyden, Lydia Gisle, Jamila Buziarsist, Pieter-Jan Miermans, Francis Sartor, Herman Van Oyen en Jean Tafforeau, Gezondheidsenquête door middel van Interview, België, 2001 IPH/EPI REPORTS N° 2002 – 25, 2083-2147 Demarest S, Leurquin P, Tafforeau J, Tellier V, Van der Heyden J, Van Oyen H.,De gezondheid van de bevolking in België. Gezondheidsenquête door middel van Interview, België, 1997, Samenvatting, 55 33 Stefaan Demarest, Johan Van der Heyden, Lydia Gisle, Jamila Buziarsist, Pieter-Jan Miermans, Francis Sartor, Herman Van Oyen en Jean Tafforeau, Gezondheidsenquête door middel van Interview, België, 2001 IPH/EPI REPORTS N° 2002 – 25, 44

14


Agenda Plus Digitaal dossier Homeopathie

homeopaat te consulteren, wat trouwens een algemene trend is voor alle alternatieve geneeswijzen. Wereldwijd bestaan er zeer grote verschillen in gebruik en erkenning van homeopathie. In een aantal landen binnen en buiten Europa is de homeopathie officieel erkend, en maakt ze deel uit van de nationale gezondheidszorg; in andere landen daarentegen is homeopathie volledig of gedeeltelijk verboden 34. In België bestaan er voorlopig geen plannen om de kosten van homeopathische behandelingen terug te laten betalen door de officiële ziektekostenverzekering. Sommige ziekenfondsen betalen wel reeds een gedeelte van de kosten terug uit de kas van de eigen aanvullende verzekering. De meeste grote ziekenfondsen voorzien in een terugbetaling van door de arts voorgeschreven homeopathische geneesmiddelen, maar bij een degelijke homeopathische behandeling is de kost hiervan verwaarloosbaar of zelfs nihil. Consult De homeopathische diagnose is in feite niet te vergelijken met de regulier geneeskundige diagnose. Ze bestaat erin het totale beeld, of zoals door Vervarcke beschreven het coherente patroon35, van de verstoring te achterhalen. Wanneer dit patroon begrepen is, is de diagnose gesteld, die tegelijkertijd ook de behandeling is, met name het bij dit beeld passende middel. In de praktijk wordt dit op verschillende manieren bereikt, in eerste instantie afhankelijk van het feit of het om een acute of chronische aandoening gaat. Bij acute klachten zal men vaak klinisch behandelen, op basis van de fysieke symptomen: localisatie en modaliteiten van de klachten leiden naar het acute middel dat bij de aandoening past. Bij het behandelen van chronische en dieperliggende aandoeningen, neemt men meer factoren in aanmerking, met name de mentaal-emotionele, de delusion en de sensation van de patiënt. Tot voor enkele decennia werd een opsomming van fysieke en mentaal-emotionele klachten vertaald in repertoriumrubrieken waarna hieruit het middel gedistilleerd werd dat het dichtst bij het algemene beeld aanleunde. Het nadeel van deze methode was dat bij het vertalen in repertoriumrubrieken vaak interpretatie van de behandelaar een objectief begrip van de patiënt in de weg stond en dat met deze methode steeds dezelfde grote middelen als eerste uit de repertorisatie tevoorschijn kwamen. Vanuit de Griekse school werd een eerste stap gezet met de essenties van Vithoulkas36 waarbij niet alleen een aantal symptomen maar de essentie van de persoonlijkheid van de patiënt in rekening genomen wordt. Het vatten van deze essentie kan uiteraard niet in een kwartier afgehandeld worden. Vanuit de eerder aangehaalde Indische school is een methode ontwikkeld waarbij de vraagstelling gerichter naar een beter en vollediger begrip van de patiënt leidt, met een zekerder voorschrift tot gevolg. 'De methode' zoals ze in homeopathische kringen genoemd wordt, bestaat erin de patiënt door niet-suggestieve vragen toch op een subtiele manier van het feitelijk niveau van zijn klacht geleidelijk naar diepere niveaus - emotioneel, mentaal, delusion en sensation37 - te brengen tot op het punt waarop de gemeenschappelijke noemer de "strange, rare en peculiar"38 - doorheen de niveaus, met name de centrale verstoring, zichtbaar wordt en het middel gevonden is. Een dergelijk consult neemt minstens twee uur in                                                                                                              

34 Legal Status of Traditional Medicine and Complementary/Alternative Medicine: A Worldwide Review, World Health Organization, 2001. 35 A. Vervarcke... 36 G. Vithoulkas, Stolen Essences... 37 R. Sankaran, Sensation in Homeopathy,... 38 S. Hahnemann, Organon, §153...

15


Agenda Plus Digitaal dossier Homeopathie

beslag, maar geeft meteen grote zekerheid over het gevonden middel omdat het op alle ervaringsniveaus bevestigd wordt. Een vervolgconsult wordt vastgelegd op een zestal weken na het eerste consult om een tijdspanne te garanderen die groot genoeg is voor een gefundeerde evaluatie. Tijdens dit vervolgconsult worden alle kwesties uit het eerste consult heropgenomen en uitgevraagd in hoeverre hierin verbetering en/of verslechtering is opgetreden in deze periode. Het evalueren van dit reactiepatroon39, en het case-management dat ermee gepaard gaat, behoren tot de moeilijkste opgaven van de homeopaat en vergen grote bekwaamheid en ervaring. Voor dit consult wordt een uur uitgetrokken. Wanneer een behandeling goed verloopt, kunnen de consulten met steeds grotere interval plaatsvinden. Medische indicatie Uit het voorgaande zal afdoende gebleken zijn dat klassieke homeopathie zich niet leent tot zelfmedicatie. In handen van een bekwaam en ervaren homeopaat is er in feite geen tegenindicatie voor het toepassen van homeopathie. Men moet wel bedenken dat bepaalde pathologiën uiteraard irreversibel of ongeneeslijk zijn. In die gevallen kan een homeopathische behandeling ook enkel palliatief of ondersteunend zijn. De verwachtingen wat betreft het resultaat van de behandeling moet dan ook in die zin op een eerlijke en duidelijke manier aan de patiënt gecommuniceerd worden. In principe is het aan de beroepsverenigingen om toe te zien op de ethiek en het begrenzen van de competenties van haar beoefenaars. Bibliografie: Benveniste, Jacques: The Memory of Water, Thorsons, Londen, 1995, translated from French. Berliocchi, Henri, Conte, Rolland, Lasne Yves, Vernot, Gabriel: Theory of High Dilutions & Experimental Aspects, Dynsoll Ltd,West Yorkshire, 1996, Translated from French. Bhanja, K.C.: Masterkey to Homoeopathic Materia Medica, National Homoeo Laboratory, Calcutta, 1979 Clarke, John Henry: A Dictionary of Practical Materia Medica (3 delen), B.Jain Publishers, New Delhi, from the edition of 1900. Dale Pond, Edgar Cayce, John Keely, Rudolf Steiner, Nikola Tesla: The Physics of Love, The Message Company, Santa Fe, 1996 Emoto Masaru: Water weet het Antwoord, uitgeverij Ankh-Hermes, Deventer 2004 from: The Hidden Messages in Water, Beyond Words Publishing inc., Hillsboro, USA, 2004. Feynman R.P., Leighton R.B. and Sands M., The Feynman Lectures on Physics, AddisonWesley Publishing Company ,1964 Hahnemann, Samuel: Organon of Medicine, Jain Publishers, New Delhi, 1927. Hahnemann, Samuel: The Chronic Diseases,I, II, III, B. Jain publishers, New Delhi, eerste editie 1828 Hahnemann,Samuel: Materia Medica Pura, B. Jain Publishers, New Delhi, translated from the latest german editions by R.E.Dudgeon, 1817 Julian, O. A.: Materia Medica of New Homeopathic Remedies, Beaconsfield Publishers Ltd, Beaconsfield, U.K. 1997.                                                                                                               39

G. Vithoulkas, The Science of Homeopathy (?)

16


Agenda Plus Digitaal dossier Homeopathie

Kent, James Tyler: Lectures on Homeopathic Materia Medica, B.Jain Publishers, New Delhi, from the first edition 1904. Kent, James Tyler: Lectures on Homoeopathic Philosophy, Thorsons Publishers Limited, Wellingborough, Northamptonshire, 1979. Kent, James Tyler: Repertory of the Homeopathic Materia medica, B.Jain Publishers, New Delhi, from the 5th edition 1943 Kleinman,A.: Patients and Healers in the Context of Culture: an Exploration of the Borderland between Anthropology, Medicine and Psychiatry, University of California Press, Berkeley, 1980 Krishnamurti, J.: The only revolution, Harper & Row, 1977 Laszlo, Ervin: Science and the Akashic Field: An Integral Theory of Everything (Inner Traditions International, 2004) Mc Evoy, J.P.: Quantummechanica voor beginners, Elmar B.V., Rijswijk, 1997. Mc Taggart, Lynne: The Field- The Quest for the Secret Force of the Universe, HarpersCollinsPublishers, NY, 2004. McFadden, J., Quantum Evolution, New York: Norton and Co., 2000 Resch and Gutmann, Scientific Foundations of Homeopathy, Barthel and Barthel Publishing, Sint Ottilien, Germany, 1987. Sankaran, Rajan, The sensation in Homeopathy, Homeopathic Medical Publishers, Bombay 2004 Sankaran, Rajan: An insight into Plants, 2 vol., Homeopathic Medical Publishers, Bombay, 2002. Sankaran, Rajan: Provings, Homeopathic Medical Publishers, Bombay, 1998 Sankaran, Rajan: The Soul of the Remedies, Homeopathic Medical Publishers, Bombay, 1997 Sankaran, Rajan: The Spirit of Homeopathy, Homeopathic Medical Publishers, Bombay, 1991. Sankaran, Rajan: The Substance of Homeopathy, Homeopathic Medical Publishers, Bombay,1994 Scholten, Jan: Homeopathie en Mineralen, Jan Scholten, Stichting Alonnissos Utrecht, 1993 Scholten, Jan: Homeopathy and the Elements, Stichting Alonnisos, Utrecht, 1996 Scholten, Jan: Secret Lanthanides, Stichting Alonnissos, Utrecht, 2005. Sherr, Jeremy: Dynamic Provings, Dynamic Books, Malvern, England, 1997. Sherr, Jeremy: The Dynamics and Methodology of Homeopathic Provings, Dynamis School for Advanced Homeopathic Studies, England, 1994. Shore, Jonathan: Birds, Homeopathic Remedies from the Avian Realm, Homeopathy West, Berkeley, California, USA, 2004. Stokes, Philip: Philosophy: 100 Essential Thinkers, Arcturus Publishing ltd Vermeulen, Frans: Monera, Kingdom Bacteria and Viruses, Emryss Publishers, Haarlem, Nederland, 2005.

17 Â

Â


Agenda Plus Digitaal dossier Homeopathie

Vithoulkas, George: AIDS, the Real Cause – in the Light of a New Model of Health and Disease, Greece, 1987. Vithoulkas, George: The Essence of Materia Medica, Jain Publishers, New Delhi, 1988. Vithoulkas, George: The Science of Homeopathy, Grove Press, New York, 1980. Von Lippe, Adolph: Key Notes & Red Line Symptoms of the Materia Medica, B. Jain Publishers Pvt. Ltd., New Delhi, 1989. Welton Donn: The Essential Husserl: writings in transcedental phenomenology, Indiana University Press, Indiana USA Whitmont, Edward: Psyche and Substance : essays on homeopathy in the light of Jungian psychology, North Atlantic Books, Berkeley, California, 1980

 

18


Agenda Plus Digitaal dossier Homeopathie

Homeopathie in  een   notendop  

HOMEOPATHIE IN HET KORT De klassieke homeopathie berust op twee belangrijke basisprincipes, vastgelegd door Samuel Hahnemann: 1) het gelijke geneest het gelijke: De symptomen die een bepaald middel bij een gezonde persoon kan oproepen, worden door hetzelfde middel genezen bij een persoon die aan deze symptomen lijdt. Het geheel van alle symptomen die een middel kan teweegbrengen noemt men het beeld van het middel. 2) het principe van de gedynamiseerde stof De middelen waarvan de homeopathie zich bedient, kunnen bereid zijn op basis van een chemisch element, een plantenextract of een dierlijke stof. Deze middelen worden verdund en geschud. De mate waarin dit gebeurt noemt men de potentie. Hoe hoger de potentie van het gekozen middel, des te subtieler zal het op het organisme inwerken. In de praktijk betekent dit dat de homeopaat een zo volledig mogelijk beeld wil verkrijgen van alle symptomen – zowel fysieke als mentale en emotionele – waarmee de patiënt te kampen heeft. Aan de hand van het totaalbeeld van al deze symptomen, selecteert de homeopaat één middel dat het beste past. Daarom trekt uw homeopaat bij een eerste consult minimum twee uur uit.

19


Agenda Plus Digitaal dossier Homeopathie

Achtergrond  en  historiek  van  de  klassieke  homeopathie  .............................................................  21   De  basisprincipes  van  de  klassieke  homeopathie  ............................................................................  21   Het  gelijksoortigheidsprincipe  .....................................................................................................................................  21   Provings  op  gezonde  proefpersonen  .........................................................................................................................  22   De  minimum  dosis  .............................................................................................................................................................  22   Het  organon  ...................................................................................................................................................  23   Ziekte  en  gezondheid  .......................................................................................................................................................  24   De  homeopathische  middelen  .................................................................................................................  24   Oorsprong  van  de  homeopathische  middelen.  ......................................................................................................  25   Plantaardige  oorsprong  .......................................................................................................................................  25   Dierlijke  oorsprong  ...............................................................................................................................................  25   Minerale  oorsprong  ...............................................................................................................................................  25   Nosoden  ......................................................................................................................................................................  25   De  verschillende  potenties  .............................................................................................................................................  25   De  decimale  verdunning:  D  =  DH  =  X  =  XH  ..................................................................................................  25   De  centesimale  verdunning:  C  =CH  =  H  ........................................................................................................  25   De  Korsakoff  verdunning:  K  ..............................................................................................................................  26   De  LM  verdunning:  LM  =  50M  =  L/M  =  O/LM  =  O/X  ..............................................................................  26   Inname  van  de  homeopathische  middelen  .............................................................................................................  26   De  behandeling  .............................................................................................................................................  27   Beginverergering  of  aggravatie.  .................................................................................................................................  28   De  regel  van  Hering.  .........................................................................................................................................................  28   Verschil  met  complex  homeopatie  en  isopathie  ...............................................................................  29   Homeopathie  versus  andere  natuurlijke  geneeswijzen  .................................................................  30   Fytotherapie  ........................................................................................................................................................................  30   De  Oligotherapie  ................................................................................................................................................................  30   De    Aromatherapie  ............................................................................................................................................................  30   De  Bachbloesemtherapie.  ...............................................................................................................................................  31   Status  of  Homeopathy  Worldwide  .........................................................................................................  60   Abstract  ...........................................................................................................................................................  60   Fig.  1:  Homeopathy  Around  the  World  ....................................................................................................................  61  

20


Agenda Plus Digitaal dossier Homeopathie

Achtergrond en  historiek  van  de  klassieke   homeopathie       Samuel   Christian   Hahneman   (1755-­‐1843),   grondlegger   van   de   klassieke  homeopathie     De   grondlegger   van   de   homeopathie,   Samuel   Christian   Hahneman,   werd   in   1755   geboren   in   Meissen,   Duitsland.   Omdat   hij   bijzonder   begaafd  was,  kreeg  hij  de  mogelijkheid  te  studeren  alhoewel  zijn  familie  niet  welgesteld   was.  In  1779  studeerde  hij  af  als  arts  en  startte  hij  zijn  eigen  praktijk.  Hij  verhoogde  zijn   inkomen  door  het  vertalen  en  schrijven  van  artikels  en  boeken.     Zijn  werk  als  arts  schonk  hem  echter  geen  voldoening.  In  zijn  geschriften  fulmineerde   hij   tegen   de   hardvochtige   medische   praktijken   van   zijn   tijd.   Hij   ging   heftig   te   keer   tegen   het   aderlaten,   het   gebruik   van   bloedzuigers,   het   koppen   zetten,   het   purgeren   en   de   drastische   doseringen   van   medicijnen   met   al   hun   neveneffecten.   Hahneman   raakte   steeds   meer   teleurgesteld   in   de   conventionele   geneeskunde.   Uiteindelijk   gaf   hij   zijn   werk   als  arts  op  en  ging  hij  als  vertaler  werken  om  in  het  onderhoud  van  zijn  inmiddels   groot  gezin  te  voorzien.  

De basisprincipes van de klassieke homeopathie Het gelijksoortigheidsprincipe     Toen   Hahneman   in   1790   een   vertaling   maakte   van   de   Materia   Medica   van   dokter   William   Cullen,   stootte   hij   op   een   passage   over   de   werking   van   kinabast.   In   zijn   boek   beweerde   Cullen   dat   kinine,   een   substantie   uit   de   bast   van   de   kinaboom,   een   goed   middel  tegen  malaria  was  omwille  van  zijn  adstringerende  eigenschappen.  Maar  als  arts   en   scheikundige   nam   Hahneman   met   deze   uitleg   geen   genoegen   want   hij   kende   veel   krachtigere   adstringerende   middelen   die   totaal   geen   effect   hadden   op   malaria.   Hij   besloot  de  werking  van  kinabast  uit  te  proberen  op  een  gezond  mens,  om  te  beginnen   op  zichzelf.  Hij  nam  verscheidene  dagen  kinine  in  en  noteerde  zorgvuldig  zijn  reacties.   Tot   zijn   verbazing   begon   hij   het   ene   malariasymptoom   na   het   andere   te   ontwikkelen.   Telkens   hij   een   dosis   kinine   innam   kwamen   de   symptomen   verscheidene   uren   lang   terug.  Wanneer  hij  zichzelf  geen  kinine  toediende,  had  hij  geen  symptomen.  Was  dit  de   reden  waarom  malaria  door  kinine  werd  genezen?     Op   deze   wijze   (her)ontdekte   Hahneman   de   natuurwet   waarop   de   homeopathie   is   gebaseerd:  het  gelijksoortigheidsprincipe.   Hippocrates  (5de  eeuw  v.Chr.)  en  Paracelsus  (1493-­‐1541)  hadden  al  eerder  dit  principe   geformuleerd.  Hippocrates  was  een  Griekse  arts  die  beschouwd  wordt  als  de  vader  van   de   geneeskunde.   Hij   was   de   eerste   die   dacht   dat   ziekte   een   natuurlijk   proces   was   en   geen   goddelijke   invloed.   In   zijn   opvattingen   stond   het   idee   centraal   dat   nauwkeurige   observatie   van   de   symptomen,   kenmerkend   voor   een   bepaald   persoon,   alsmede   zijn  

21


Agenda Plus Digitaal dossier Homeopathie

reactie op   de   ziekte   moesten   worden   meegenomen   bij   het   stellen   van   een   diagnose.  Hij  geloofde  ook  dat  de  eigen  geneeskracht  van  de  patiënt  essentieel  was  bij   het   kiezen   van   het   juiste   geneesmiddel,   en   dat   die   moest   worden   gestimuleerd.   Hippocrates  beschikte  over  honderden  geneesmiddelen.  Eén  van  de  beste  voorbeelden   die   hij   gaf   van   ‘het   gelijke   met   het   gelijkende   genezen’   was   het   gebruik   van   de   wortel   van  Veratrum  Album  (witte  nieswortel)  bij  de  behandeling  van  cholera.  In  grote  doses  is   deze   giftige   wortel   een   sterk   purgeermiddel   en   veroorzaakt   daardoor   ernstige   uitdroging,  vergelijkbaar  met  de  symptomen  van  cholera.         De   medische   behandelingen   uit   die   tijd   waren   echter   gebaseerd   op   de   wet   van   de   tegengestelden,  die  bepleitte  dat  een  ziekte  moest  worden  behandeld  met  een  stof  die  in   staat   was   bij   een   gezond   mens   tegengestelde   symptomen   te   veroorzaken.   Het   behandelen  van  diarree  met  een  stof  als  aluminiumhydroxyde,  die  constiperend  werkt,   is  een  voorbeeld  van  een  behandeling  volgens  de  wet  van  de  tegengestelden.   De  theorie  van  Hippocrates  dat  het  gelijke  met  het  gelijkende  kan  worden  genezen  en   zijn   idee   voor   iedere   patiënt   afzonderlijk   iets   voor   te   schrijven,   geraakte   op   de   achtergrond.   Pas   aan   het   begin   van   de   16de   eeuw,   door   het   werk   van   de   Zwitserse   arts   Paralcelsus,   werd   dit   principe   weer   opgerakeld.   Paracelsus   vond   ook   dat   artsen   rekening   zouden   moeten  houden  met  de  eigen  natuurlijke  geneeskracht  van  het  lichaam.         Het   is   Hahnemann’s   verdienste   dat   hij   geneesmiddelen   systematisch   ging   testen   en   in   kaart   brengen.   Hij   ontdekte   dat   een   stof   die   bij   een   gezonde   mens   een   aantal   symptomen   opwekte,   deze   bij   een   zieke   persoon   met   dezelfde   symptomen   kon   opheffen.   Hij   beschreef   dit   fenomeen   als   similia   similibus   currentur   of   het   gelijke   met   het  gelijke  genezen  en  werkte  dit  principe  uit  tot  een  volwaardige  geneeswijze.  

Provings op  gezonde  proefpersonen     Na   zijn   test   met   kinine   herhaalde   Hahnemann   de   geneesmiddelproeven   op   gezonde   proefpersonen  met  andere  medicijnen  die  destijds  werden  gebruikt,  zoals  arsenicum  en   belladona.   Hahneman   merkte   op   dat   de   resultaten   van   de   geneesmiddelproeven   bij   verschillende  mensen  varieerden.  Sommigen  kregen  een  paar  lichte  symptomen,  terwijl   anderen   hevig   reageerden   met   een   verscheidenheid   aan   symptomen.   Het   totaal   van   alle   symptomen   bij   verschillende   proefpersonen   vormde   het   geneesmiddelbeeld   voor   elke   stof  die  werd  getest.  

De minimum  dosis     Paracelsus   beweerde   dat   een   giftige   stof   die   een   bepaalde   ziekte   veroorzaakte,   die   ziekte  ook  kon  genezen  als  ze  in  zeer  kleine  doses  werd  toegediend.  Dus  niet  alleen  de   stof   op   zich   is   belangrijk.   De   dosis   bepaalt   of   deze   stof   een   ziekmakende   of   een   genezende  werking  zal  hebben.     De  wet  van  Arndt-­‐Schulz  maakt  in  de  farmaceutica  op  moleculair  vlak  duidelijk  dat  een   zelfde  stof  in  functie  van  de  dosis  een  fysiologisch  omgekeerde  werking  heeft.     • Hoge  concentraties  van  een  stof  stoppen  de  fysiologische  functies   • Middelgrote  concentraties  remmen  de  fysiologische  functies   22  


Agenda Plus Digitaal dossier Homeopathie

• Lage concentraties  stimuleren  de  fysiologische  functies     Zo   zal   een   overdosering   van   cortisone   de   fysiologische   werking   lamleggen   en   leiden   tot   het  afsterven  van  weefsels.  Middelgrote  concentraties  remmen  de  fysiologische  functies   (bvb.   ontstekingsremmend   effect   in   de   allopathie).   Zeer   lage   concentraties   van   cortisone   stimuleren   het   afweermechanisme   en   heffen   de   nevenwerkingen   van   een   vroeger  cortisonegebruik  op.   Volgens  hetzelfde  principe  leidt  een  lage  concentratie  van  cafeïne  tot  uitzetting  van  de   bloedvaten,  en  een  hoge  tot  vernauwing.       Niet  enkel  de  stof  is  belangrijk,  de  dosis  bepaalt  welke  werking  ze  uiteindelijk  heeft.  In   één   stof   zitten   dus   verschillende,   ja   zelfs   tegengestelde   werkingen.   Zo   zijn   ook   alle   chemotherapieën  tegen  kanker  op  zich  kankerverwekkend.     Het   door   Hahneman   ontdekte   gelijksoortigheidsprincipe   had   een   bijna   revolutionaire   omslag  in  het  denken  tot  gevolg.  Maar  het  omzetten  in  de  praktijk  stuitte  aanvankelijk   op  grote  moeilijkheden:  de  bijwerkingen  van  de  gedeeltelijk  zeer  giftige  stoffen  waren   soms  zo  ernstig,  dat  een  kuur  weer  moest  worden  afgebroken.   Hahnman  probeerde  de  werking  van  de  stoffen  af  te  zwakken  door  eerst  te  verdunnen.   Daardoor   werden   de   stoffen   weliswaar   minder   giftig,   maar   helaas   ook   minder   geneeskrachtig.   Na   vele   experimenten   ontdekte   hij   tenslotte,   dat   als   hij   de   stof   eerst   fijnwreef,  daarna  verdunde  en  deze  oplossing  vervolgens  schudde,  het  gif  onschadelijk   werd   gemaakt   en   tegelijkertijd   de   geneeskracht   vergroot   werd.   Hahneman   stelde   vast   dat  de  werking  niet  verloren  ging,  maar  zelfs  krachtiger  werd  naarmate  hij  ze  verdunde   en  schudde.  Dat  leidde  tot  de  aanduiding  ‘potentiëren’  of  ‘dynamiseren’.   Inerte   stoffen   zoals   zout   (Natrium   Muriaticum)   bijvoorbeeld   ontwikkelen   pas   hun   therapeutische  eigenschappen  nadat  ze  verdund  en  geschud  werden.    

Het organon Van   1810   tot   1843   wijdde   Hahneman   zich   aan   het   onderzoeken   en   verder   uitwerken   van  zijn  nieuwe  geneesmethode.  Zijn  bevindingen  schreef  hij  neer  in  het  Organon  der   geneeskunde.  Organon  wil  letterlijk  zeggen,  ‘werktuig’,  ‘instrument  waarvan  men  zich   bedient’,   ook   wel   ‘het   voltooide   werk   zelf’.   De   belangrijkste   paragrafen   uit   dit   werk   worden  hieronder  samengevat:     Het  hoogste  ideaal  van  genezen  is  een  snel,  zachtzinnig  en  duurzaam  herstel  van  de   gezondheid.   Als   de   mens   gezond   is   heerst   de   spirituele   levenskracht   of   Dynamis.   Ziekte   is   niets   anders  dan  een  verstoring,  ontstemming  van  deze  vitale  kracht.   Er  worden  geen  ziekten  behandeld,  alleen  zieken.  De  totaliteit  van  alle  symptomen  en   omstandigheden  worden  in  rekening  genomen  voor  de  keuze  van  het  geneesmiddel.   Om   de   geneeskrachtige   werking   van   een   stof   te   leren   kennen,   moet   men   elke   stof   afzonderlijk  in  een  kleine  dosis  bij  gezonde  mensen  toedienen  (provings).   Het  herstelproces  voltrekt  zich  dankzij  de  overeenkomst  tussen  de  symptomen  van   de  natuurlijke  ziekten  en  die  van  de  geneesmiddelen  (gelijksoortigheidsprincipe).  

23


Agenda Plus Digitaal dossier Homeopathie

De middelen   worden   gedynamiseerd,   gepotentiëerd   om   hun   innerlijke   krachten  tevoorschijn  te  laten  komen.   Er   wordt   éénmalig  één  dosis   van   het   middel   ingenomen   en   niet   herhaald   zolang   er   vooruitgang  opgemerkt  wordt.  

Ziekte en  gezondheid     Volgens   Hahnemann   houdt   een   dynamisch   principe,   de   vitale   levenskracht,   alle   delen   van   de   mens   in   een   bewonderenswaardig   harmonisch   evenwicht   (wij   zouden   kunnen   spreken  van  homeostase),  zodat  het  zich  met  verstand  toegeruste  psyche  zich  vrij  van   het   levende,   gezonde   instrument   kan   bedienen   voor   de   hogere   bedoelingen   van   zijn   bestaan.   Hahneman   bedoelt   dat   gezondheid   gelijk   staat   aan   vrijheid   op   emotioneel,   mentaal  en  fysiek  vlak.     Een   verstoring   of   ontstemming   van   diezelfde   levenskracht   bezorgt   het   lichaam   nare   gewaarwordingen   en   laat   het   abnormaal   functioneren,   wat   we   ziek   noemen.   Dus   verstoring  wordt  als  het  ware  gesignaleerd  door  de  totaliteit  van  de  symptomen  die  ze   teweegbrengt  en  als  ziekte  naar  buiten  presenteert.     De   verstoring   kan   zich   op   verschillende   manieren   manifesteren.   Het   organisme   kan   fysieke   klachten   ontwikkelen   zoals   verkoudheid,   griep,   angina,   rheuma,   eczema,   otitis,   braken,  diarree,  artrose,  of  maagzweren.   Sommige  mensen  gaan  mentaal  of  emotioneel  onderuit  en  voelen  zich  futloos,  hebben   geen   energie,   slapen   slecht,   verliezen   hun   levenszin,   ontwikkelen   een   depressie,   durven   niet  tussen  de  mensen  te  komen,  hebben  onverklaarbare  angstaanvallen,  enzovoort.       Een   klassieke   geneeskundige   diagnose   is   een   bundeling   en   benoeming   van   een   aantal   symptomen   volgens   een   consensus   binnen   de   geneeskundige   wetenschap.   Een   homeopathische   diagnose   is   gebaseerd   op   de   overeenkomst   met   een   homeopathisch   geneesmiddel   met   het   totale   beeld   van   de   klachten   op   zowel   fysiek,   mentaal   als   emotioneel  vlak.     Wat   is   de   oorzaak   van   een   verstoring   van   de   vitale   kracht?   Een   samenspel   van   constitutionele   vatbaarheid   versus   immuniteit,   fysieke   en   mentale   conditie   versus   stress   (fysieke,   emotionele,   mentale,   en   omgevingsstress),   en   blootstelling   aan   een   trigger  (bij  voorbeeld  een  ziektekiem  of  een  gebeurtenis  zoals  het  plots  overlijden  van   een   dierbare)   kan   ervoor   zorgen   dat   de   vitale   kracht   verstoord   wordt.   Ziekte   is   zowel   een   alarmsignaal   als   een   poging   om   deze   verstoring   te   verhelpen.   Veel   ongemakken   genezen  vanzelf,  maar  af  en  toe  heeft  de  natuur  een  zetje  nodig.    

De homeopathische middelen Homeopathische  middelen  hebben  een  dynamische  werking  en  prikkelen  het  organisme   om   te   reageren   op   een   unieke   individuele   manier   op   de   verstoring   die   zich   ook   kenmerkt  door  unieke  en  individuele  tekens  en  symptomen.     Men   kan   het   homeopathische   middel   beschouwen   als   een   kunstmatige   besmetting   waartegen   het   organisme   gaat   reageren.   Eén   enkele   inname   volstaat   om   de   reactie   op  

24


Agenda Plus Digitaal dossier Homeopathie

gang te   brengen.   Meerdere   toedieningen   van   het   middel   kunnen   de   energetische  impuls  verstoren  of  hevigere  reacties  uitlokken  dan  nodig  zijn.   Vandaar   de   nadruk   op   de   éénmalige   toediening.   Zolang   er   beterschap   is   zal   men   het   middel  dan  ook  niet  herhalen.    

Oorsprong van  de  homeopathische  middelen.     Homeopathische  middelen  kunnen  gemaakt  worden  van  elke  substantie  die  men  in  de   natuur  kan  terugvinden.  

Plantaardige oorsprong   Men   kan   gebruik   maken   van   de   plant   in   zijn   geheel   zoals   voor   Pulsatilla   en   Arnica,   of   een  gedeelte  van  de  plant.  Voor  Ipeca  gebruikt  men  de  wortel,  voor  Ignatia  de  zaden.   Voor   de   aanmaak   van   de   homeopathische   verdunningen   wordt   uitgegaan   van   de   moedertincturen.  De  gebruikte  moedertincturen  moeten  voldoen  aan  hoge  eisen  wat  de   kwaliteit   betreft.   Ze   worden   geanalyseerd   op   hun   samenstelling   en   conform   verklaard   alvorens  men  overgaat  tot  verdunnen  en  dynamiseren.  

Dierlijke oorsprong   Ofwel   wordt   het   dier   in   zijn   geheel   aangewend   (vb.   Apis,   Cantharis),   het   gif   (vb.   Bufo,   Lachesis),  de  secreties  (vb.  Sepia)  of  de  orgaanweefsels  (vb.  Cartilago,  nier,  pancreas).    

Minerale oorsprong   Men   bereidt   middelen   afkomstig   uit   natuurlijke   mineralen   zoals   Plumbum   of   uit   chemische  verbindingen,  zoals  Calcarea  Phosphorica.  

Nosoden Het   begrip   ‘nosode’   stamt   uit   het   Grieks   (nosos   =   ziekte)   en   betekent   letterlijk   ‘het   ziekelijke’,  de  ziekte  zelf  of  datgene  wat  ervan  afgeleid  is  en  ziek  kan  maken.   Voor   de   bereiding   van   de   nosoden   wordt   pathogeen   weefsel   van   een   mens   of   dier   aangewend,   bijvoorbeeld   Carcinosinum   dat   bestaat   uit   borstkankerweefsel.   Daarnaast   worden   ze   ook   bereid   uit   steriele   culturen   van   pathogene   microörganismen,   zoals   bacteriën  en  virussen  (bvb.  Tuberculinum,  Herpes  Zoster)  of  uit  lichaamsuitscheidingen   die  restprodukten  van  de  ziekmakende  faktor  bevatten.  

De verschillende  potenties   De  decimale  verdunning:  D  =  DH  =  X  =  XH   Dit   is   de   tienvoudige   verdunning.   1   druppel   moedertinctuur   met   9   druppels   alcohol/water   mengsel   en   100   keer   krachtig   schudden   geeft   een   D1   verdunning.   1   druppel   D1   vermengd   met   9   druppels   alcohol/water   en   100   maal   schudden   geeft   een   D2.  En  zo  verder  tot  D3,  D4,  D5,  D6,  D12,  D30.  

De centesimale  verdunning:  C  =CH  =  H   Dit   is   een   1   op   100   verdunning   waarbij   men   bij   elke   stap   ook   100   maal   krachtig   schudt.   Dus   door   1   druppel   moedertinctuur   te   vermengen   met   99   druppels   alcohol/water   en   vervolgens  100  maal  krachtig  te  schudden,  bekomt  men  een  1CH  verdunning.  

25


Agenda Plus Digitaal dossier Homeopathie

De Korsakoff  verdunning:  K   Hierbij   behoudt   men   steeds   hetzelfde   flesje.   Men   start   van   1   druppel   oerstof   dat   men   vermengt  met  99  druppels  solvent  en  vervolgens  100  maal  schudt.  Hierna  giet  men  het   flesje   leeg   en   vult   men   het   opnieuw   met   99   druppels   solvent   met   de   veronderstelling   dat  er  1  druppel  op  de  wand  is  blijven  hangen.  Het  is  dus  ook  een  1  op  100  verdunning   behalve  dat  het  minder  nauwkeurig  is  dan  de  CH  verdunning  waar  men  steeds  precies   één  percent  neemt  en  aanbrengt  in  een  nieuw  flesje.     Deze   methode   is   een   één   glas   methode   en   heeft   het   voordeel   dat   het   machinaal   kan   uitgevoerd   worden.   De   bereiding   van   een   200K   neemt   met   de   moderne   computergestuurde  Korsakov-­‐machines  een  goed  uur  in  beslag.  

De LM  verdunning:  LM  =  50M  =  L/M  =  O/LM  =  O/X   De   LM   potenties   zijn   de   laatste   die   Hahneman   in   zijn   leven   heeft   gebruikt   en   zijn   besproken   in   de   6de   editie   van   het   organon.   Het   was   Hahneman’s   bedoeling   een   methode   te   vinden   waarbij   geen   beginverergering   optrad.   Doordat   het   wegens   erfeniskwesties   80   jaar   heeft   geduurd   voordat   deze   laatste   editie   is   verschenen,   zijn   deze  potenties  niet  zo  populair.  De  eerste  volgelingen  van  Hahneman  hadden  geen  weet   van  hun  bestaan.  Het  is  pas  in  de  jaren  1940-­‐1950  dat  men  testen  is  beginnen  uitvoeren.     Voor  de  bereiding  van  de  LM-­‐potenties  vertrekt  men  in  feite  van  een  C3.  Men  verwrijft   namelijk  1  grein  (62mg)  stof  gedurende  1  uur  met  100  grein  melksuiker.  1  grein  van  dit   mengsel   wordt   met   100   grein   melksuiker   verwreven   gedurende   nog   1   uur.   En   zo   nog   een   derde   maal.   Dit   levert   de   C3   verdunning   op   waarvan   men   1   grein   oplost   in   500   druppels   solvent.   1   druppel   hiervan   wordt   vermengd   met   100   druppels   alcohol   en   dit   wordt  100  maal  krachtig  geschud.  500  globuli  worden  bevochtigd  met  1  druppel  van  dit   mengsel  en  dit  levert  de  1LM.  2LM  wordt  bekomen  door  1  globulus  in  een  nieuw  flesje   op  te  lossen  met  100  druppels  alcohol,  100  maal  te  schudden  en  hiervan  1  druppel  op   500   globuli   te   brengen.   Het   resultaat   is   een   verdunning   van   100   keer   500,   dus   1   op   50.000.       Voor  de  toediening  van  de  LM-­‐potenties  raadde  Hahneman  aan  1  globulus  op  te  lossen   in  een  flesje  water  met  een  inhoud  equivalent  aan  40  eetlepels.  Tussen  elke  inname  8  tot   12   maal   te   schudden   en   telkens   een   koffielepel   in   te   nemen.   In   chronische   gevallen   elke   dag   of   om   de   2   dagen,   in   acute   gevallen   zelfs   elke   2   à   6   uur.   Zolang   er   verbetering   optreedt   zet   men   de   behandeling   verder.   Van   zodra   er   echter   een   verergering   optreedt,   stopt  men  de  inname.  

Inname van  de  homeopathische  middelen     Granuli,  globuli  en  tabletten  mogen  niet  met  de  handen  aangeraakt  worden  omdat  het   homeopathisch   middel   zich   op   de   buitenkant   van   de   vorm   bevindt.   Een   uitzondering   hierop   vormen   de   tabletten   die   industrieel   vervaardigd   worden.   Het   geïmpregneerd   poeder  wordt  hierbij  tot  tabletten  gestampt  waardoor  de  actieve  stof  in  de  tabletten  zit   en   niet   erop.   De   laboratoria   ontwikkelden   voor   de   granuli   handige   vormen   om   de   dosering  per  granule  mogelijk  te  maken  zonder  ze  te  moeten  aanraken.     Men   laat   de   korrels   of   tabletten   onder   de   tong   smelten   om   absorptie   via   de   mucosa   van   de  mond  en  slokdarm  mogelijk  te  maken.  Druppels  worden  minstens  15  seconden  in  de   mond  gehouden  alvorens  ze  door  te  slikken.  

26


Agenda Plus Digitaal dossier Homeopathie

Homeopathische   middelen   worden   het   best   tussen   de   maaltijd   ingenomen:   een   half   uur   voor  het  eten  of  anderhalf  uur  na  het  eten.  ’s  Morgens  nuchter  is  natuurlijk  het  meest   geschikte  moment.  De  reden  hiervoor  is  dat  het  middel  via  de  mucosa  van  mond  en  keel   wordt   geabsorbeerd   en   geïntegreerd   in   het   organisme.   Eten   en   drinken   spoelt   het   middel  weg  en  vermindert  de  contactduur.     Het   overmatig   gebruik   van   koffie,   thee,   munt,   alcohol,   tabak,...   wordt   vaak   afgeraden   tijdens  de  homeopathische  behandeling.  Wetenschappelijk  bewijs  hier  omtrent  bestaat   niet.  Munt  moet  wel  vermeden  worden  vóór  de  inname  van  het  homeopathisch  middel   omdat   munt   vasoconstrictorisch   werkt   en   daardoor   de   absorptie   vermindert.   Bij   een   éénmalige   inname   van   een   homeopathisch   middel   mag   de   volgende   dag   zonder   problemen  munt  geconsumeerd  worden.     Zowel   de   duur   als   de   dosering   van   de   behandeling   zijn   individueel   aan   te   passen.   De   echte  klassieke  homeopaat  geeft  slecht  één  middel  mee,  voor  een  éénmalige  inname  en   laat  de  patiënt  na  een  aantal  weken  terugkomen.  Alnaargelang  de  ontwikkelingen  zal  hij   besluiten  of  het  middel  al  dan  niet  moet  herhaald  worden  of  eventueel  een  ander  middel   moet  toegediend  worden.    

De behandeling Ieder homeopathisch  middel  is  dus  in  staat  bij  proefpersonen  een  bepaalde  verandering   in   de   toestand,   het   gemoed   en   het   subjectief   gevoel   van   welbevinden   te   veroorzaken.   Het  zorgvuldig  noteren  van  al  deze  veranderingen  geeft  ons  het  geneesmiddelbeeld.  Het   werk   van   de   homeopaat   bestaat   erin   het   ziektebeeld   van   de   patiënt   zorgvuldig   te   observeren  en      te  noteren  en  overeenkomend  met  dit  beeld  een  homeopathisch  middel   te  vinden  die  bij  gezonde  mensen  dezelfde  symptomen  teweeggebracht  heeft.       De  bedoeling  is  dus  een  zo  volledig  mogelijk  beeld  van  de  persoon  te  krijgen.  Men  vangt   zowel   de   verbale   als   non   verbale   signalen   op.   De   homeopaat   haalt   zijn   informatie   uit   wat   hij   observeert,   uit   wat   de   patiënt   bewust   zegt   en   uit   de   onbewuste   signalen.   Het   vergt  een  grote  inspanning,  een  diepe  concentratie  en  een  dosis  inlevingsvermogen  om   op  een  tweetal  uur  een  tamelijk  scherp  beeld  te  krijgen.  Iedereen  is  uniek  en  het  komt   erop  aan  de  individualiteit  van  de  patiënt  recht  te  doen.       De   kans   op   genezing   door   een   homeopathisch   middel   neemt   dus   toe   naargelang   het   geneesmiddelbeeld   voor   de   homeopaat   duidelijk   is.   Het   spreekt   voor   zich   dat   indien   dit   ziektebeeld   door   uitwendige   factoren   gewijzigd   wordt,   het   overeenkomstig   geneesmiddelbeeld   moeilijk   te   vinden   is.   Door   krachtige   allopathische   behandelingen   die   vaak   onderdrukkend   en   niet-­‐genezend   werken,   wordt   het   ziektebeeld   onduidelijk,   vervormd  en  wordt  het  voor  de  homeopaat  een  moeilijke  opgave.         Als   het   simili   mum   echter   goed   gekozen   is   dan   herstelt   de   orde   en   harmonie   zich.   De   patiënt   zal   ervaren   dat   hij   zich   in   geen   tijden   zo   goed   gevoeld   heeft.   De   klachten   zijn   eenvoudig   weggebleven,   emotionele   problemen   zijn   gesmolten   als   sneeuw   voor   de   zon.   Hij  voelt  zich  energiek  en  vol  levenslust  en  oude  twijfels  of  zorgen  zijn  verdwenen.  De   intensiteit  van  de  toestand  waarin  hij  verkeerde  is  drastisch  afgenomen  of  verdwenen.  

27


Agenda Plus Digitaal dossier Homeopathie

De dwangmatigheid   in   voelen,   denken   en   handelen   is   weg.   De   patiënt   heeft   een  kwantumsprong  gemaakt  naar  vrijheid  en  gezondheid.  

Beginverergering of  aggravatie.     Wanneer   we   bij   een   patiënt   een   homeopathisch   middel   toedienen,   blijkt   soms   dat   er   gedurende   korte   tijd   een   verergering   van   de   symptomen   optreedt.   Dit   noemt   men   de   primaire   werking.   Daarop   volgt   de   secundaire   reactie,   die   hoort   bij   de   kracht   die   ons   leven  in  stand  houdt  en  automatisch  in  zijn  werk  gaat.  Herstel  volgt.       Een   beginverergering   heeft   soms   te   maken   met   de   dosering   van   het   homeopathisch   middel.  Het  is  belangrijk  de  aanwijzingen  van  de  homeopaat  op  te  volgen.    

De regel  van  Hering.     Eén   van   de   belangrijkste   Amerikaanse   homeopaten   van   de   eerste   generatie,   de   geëmigreerde  Duitse  arts  Constantin  H.  Hering  (1800-­‐1880),  stelde  vast  dat  men  alleen   van   een   echte,   langdurige   genezing   kan   spreken,   wanneer   het   verdwijnen   van   de   symptomen  volgens  een  vast  schema  verloopt.  Dit  is  de  zogenaamde  ‘regel  van  Hering’.   Deze  luidt  als  volgt:     “Genezing  verloopt  van  boven  naar  beneden,  van  binnen  naar  buiten,  van  de  belangrijke   naar  de  onbelangrijke  organen,  en  in  omgekeerde  volgorde  als  waarop  de  symptomen   zijn  opgetreden.”       Denk  maar  aan  het  verloop  van  winterpokken.  De  erupties  beginnen  aan  het  hoofd  en   zijn  al  aan  het  genezen  wanneer  ze  aan  de  extremiteiten  pas  ontstaan.     In   de   praktijk   wordt   dit   fenomeen   steeds   opnieuw   bevestigd.   Bij   de   behandeling   van   bijvoorbeeld   een   astmapatiënt   stelt   men   in   de   loop   van   de   behandeling   vast   dat   de   ademhalingsproblemen   beter   gaan   maar   dat   er   eczema   optreedt.   Bij   verder   ondervragen  van  de  patiënt  ontdekt  men  dat  hij  vroeger  al  met  dit  eczema  te  kampen   had  en  dat  die  toen  met  één  of  andere  onderdrukkende  zalf  behandeld  is  geweest.  Dit  is   dus  niet  een  optreden  van  een  nieuwe  ziekte  maar  een  genezingsproces.    Het  opnieuw   optreden   van   oude   klachten   bij   een   homeopathische   behandeling   is   dus   een   goede   evolutie  en  wil  zeggen  dat  de  patiënt  op  weg  is  naar  genezing.     Vermits   in   de   klassieke   homeopathie   de   mens   wordt   aanzien   als   een   geheel,   wordt   er   geen   scheidingslijn   geplaatst   tussen   lichaam   en   geest.   Als   het   lichaam   dus   bevrijd   is   van   zijn  fysieke  klachten  maar  er  geestelijk  en  mentaal  op  achteruit  gaat,  dan  spreekt  men   niet  van  een  genezing.  In  tegendeel,  dan  treedt  er  een  verschuiving  op  van  de  periferie   naar  het  centrum  en  dus  een  verergering  van  de  toestand.     Men   spreekt   in   de   klassieke   homeopathie   pas   van   een   geslaagde   behandeling   als   de   patiënt  zowel  op  fysiek,  mentaal  als  emotioneel  niveau  beter  functioneert.  Dit  resulteert   zich  in  een  vrijer  handelen  en  voelen.    

28


Agenda Plus Digitaal dossier Homeopathie

Verschil met complex homeopatie en isopathie De  complexe  homeopathie  of  samengestelde  homeopathie  is  uit  de  unitaire  ontstaan.  De   gedachtegang   achter   de   complexe   homeopathie   is   dat   het   samenbrengen   van   verschillende   geneesmiddelbeelden   in   één   formule   (door   verschillende   middelen   in   één   formule  te  steken)  een  grotere  kans  heeft  op  werking  dan  een  enkelvoudige  middel.     Zo   is   bij   griep   bijvoorbeeld   in   sommige   gevallen   Bryonia   aangewezen.   Bij   een   andere   persoon   zal   eerder   Aconitum   of   Eupatorium   Perfoliatum   of     Gelsemium   aangewezen   zijn.   Het   samenbrengen   van   deze   4   courant   voorgeschreven   middelen   bij   griep   in   één   formule   geeft   een   homeopathisch   complex.   Dit   heeft   een   grotere   dekkingskans   dan   bijvoorbeeld  Aconitum  alleen.  Het  voordeel  is  dat  dergelijke  middelen  geen  uren  consult   meer   vragen   en   dus   vrij   vlug   kunnen   aangeraden   worden   door   de   apotheker.   Men   geeft   dan  een  homeopathisch  middel  mee  tegen  griep,  hoest,  hoofdpijn,  angina,  rheuma,...     Men   is   in   de   complexe   homeopathie   genoodzaakt   om   met   lage   potenties   te   werken   omdat   wegens   hun   specifieke   energetische   eigenschappen   hoge   potenties   niet   samengevoegd   kunnen   worden.   Door   met   potenties   te   werken   die   lager   liggen,   werkt   men  ook  veel  minder  diepgaand.  Men  pakt  de  verstoring  niet  op  het  basisniveau  aan.     Complexe   homeopathische   middelen   kunnen   symptomen   onderdrukken.   Vandaar   dat   ze   niet   te   combineren   zijn   met   een   klassieke   homeopathische   behandeling.   Het   komt   namelijk   vaak   voor   dat   na   één   klassiek   homeopathisch   middel,   in   één   enkele   inname,   een   aantal   oude   symptomen   terug   opflakkeren.   Het   komt   ook   vaak   voor   dat   eliminatieverschijnselen   optreden   omdat   er   na   vele   onderdrukkende   therapiëen   eerst   grote   opschudding   en   chaos   ontstaat   bij   een   patiënt   op   weg   naar   genezing.   Deze   verschijnselen   zijn   niet   altijd   zonder   hinder.   Om   deze   te   verzachten   heeft   men   dan   de   neiging   om   naar   complexe   middelen   te   grijpen.   Dit   kan   echter   een   diepgaande   genezing   belemmeren.   Het   is   beter   in   dergelijke   gevallen   contact   op   te   nemen   met   de   klassieke   homeopaat.         De  voorloper  van  de  echte  nosodetherapie  is  de  isotherapie  die  wordt  toegeschreven   aan  de  Duitse  dierenarts  Wilhelm  Lux  (1820),  die  voor  het  eerst  schurftige  en  snotterige   dieren  met  gepotentieerd  eigen  bloed  en  neusslijm  behandelde  (i.p.v.  met  het  moeilijk  te   vinden   simile).   Nog   vroeger,   nl.   800   v.   Chr.   vinden   we   hetzelfde   principe   terug   bij   de   Chinezen.  Zij  lieten  hun  eigen  urine  snuiven  (absorptie  van  de  damppartikels  door  het   neusslijmvlies)  teneinde  genezing  te  bekomen.   In  de  isotherapie  gaat  men  de  restproducten  uit  eigen  lichaam,  zoals  urine,  faeces,  bloed,   traanvocht,   zweet,   slijm,...   verdunnen   en   dynamiseren.   Vervolgens   wordt   de   gepotentieerde  vorm  ingenomen.     In   de   organotherapie   gaat   men   organen   verdunnen   en   dynamiseren.   Om   ethische   redenen   zijn   de   organotherapeutische   preparaten   niet   gemaakt   van   menselijk   weefsel   (dood   weefsel   is   niet   bruikbaar)   en   gebruikt   men   voor   deze   doeleinden   dierlijk  

29


Agenda Plus Digitaal dossier Homeopathie

organisch weefsel.   Vermits   het   varken   fysiologisch   het   dichtst   bij   de   mens   staat  verdient  het  daarom  de  voorkeur.  

Homeopathie versus andere natuurlijke geneeswijzen Fytotherapie   In   de   fytotherapie   worden   moedertincturen,   extracten,   nebulisaten   van   planten   of   plantendelen  aangewend.  Er  treden  geen  verdunningen  en  dynamisaties  op  zoals  in  de   homeopathie.   Al   de   actieve   stoffen   en   substanties   zijn   in   de   poeders   of   tincturen   aanwezig.     De   stoffen   worden   gewoon   ingeslikt   en   de   actieve   stoffen   worden   via   de   maag-­‐   darmtractus  geabsorbeerd  en  komen  zo  in  de  bloedbaan  terecht.     Er   worden   hoge   eisen   gesteld   aan   de   kwaliteit   en   samenstelling.   De   tincturen,   nebulisaten  en  extracten  moeten  conform  zijn  aan  de  richtlijnen  van  de  farmacopees.  

De Oligotherapie     Oligotherapie   vindt   zijn   oorsprong   in   het   Griekse   woord   ‘oligos’,   wat   klein,   weinig   wil   zeggen.   Bij   oligotherapie   gaat   men   voor   therapeutische   doeleinden   stoffen   gebruiken   die   men   oligo-­‐elementen   noemt.   Het   zijn   scheikundige   elementen   die   in   zeer   geringe   hoeveelheden   in   levende   organismen   voorkomen.   Ze   spelen   een   rol   als   katalysator   bij   enzymatische  reacties  die  deelnemen  aan  de  metabolische  activiteit  en  hebben  ook  een   functie  in  de  detoxicatie,  het  elimineren  van  bepaalde  schadelijke  stoffen  of  microben.   De   theorie   die   er   achter   schuilt,   is   dat   door   al   de   kleurstoffen,   additieven,   conserveermiddelen,   het   gebruik   van   medicamenten   en   de   vervuiling   van   de   lucht,   de   ionen  als  het  ware  ingekapseld  worden  en  hun  beschikbaarheid  verliezen.   Het  doel  van  de  oligotherapie  is  niet  een  kwantitatief  gebrek  te  herstellen.  De  bedoeling   is   te   reactiveren,   de   ‘geïncorporeerde’   ionen   te   bevrijden   en   ter   beschikking   te   stellen   aan  de  enzymatische  activiteit.   Deze  stoffen  worden  net  als  in  de  homeopathie  perlinguaal  geabsorbeerd.    

De  Aromatherapie     Net  zoals  de  homeopathie  is  de  aromatherapie  een  holistische  geneeswijze.  De  aroma’s   zowel  in  op  lichaam  als  geest  en  wakkeren  de  vitale  energie  en  zelfgenezende  krachten   van  het  lichaam  aan.    De  etherische,  vluchtige  oliën  krijgen  ook  de  naam  essentiële  oliën   omdat  men  ervan  overtuigd  is  dat  de  vluchtige  oliën  de  levenskracht,  de  echte  essentie   van  de  plant  bevatten.   Deze   oliën   zij   gelokaliseerd   onder   de   vorm   van   heel   kleine   zakjes   in   of   aan   de   oppervlakte  van  de  plant.  Ze  spelen  een  levensbelangrijke  rol  in  de  ontwikkeling  van  de   plant.   Ze   beschermen   de   plant   voor   bacteriële   en   schimmelinfecties,   trekken   goedaardige   insecten   aan   of   dienen   als   repulsivum   voor   de   schadelijke   insecten.  

30


Agenda Plus Digitaal dossier Homeopathie

Daarnaast zouden   ze   ook   een   damp   rond   de   plant   vormen   die   deze   beschermt   tegen  overmatige  koude  of  hitte.   Een   grote   hoeveelheid   plantenmateriaal   is   vereist   om   maar   een   kleine   hoeveelheid   etherische  oliën  te  produceren,  vandaar  de  hoge  kostprijs.   Ze  moeten  steeds  in  bruine  flessen  bewaard  worden  om  ze  te  beschermen  tegen  het  UV-­‐ licht.   De   flesjes   worden   zoveel   mogelijk   gevuld   om   zo   weinig   mogelijk   oxidatie   aan   de   lucht  toe  te  laten.  Men  mag  ze  ook  niet  blootstellen  aan  extreme  temperaturen.     Essentiële   oliën   kunnen   zowel   inwendig   als   uitwendig   worden   toegepast.   Voor   de   inwendige  toediening  moet  men  zich  wenden  tot  een  gespecialiseerd  iemand  omdat  er   bij   slecht   gebruik   of   overmatige   dosering   hevige   reacties   met   al   dan   niet   schadelijke   gevolgen  kunnen  optreden.    

De Bachbloesemtherapie.     De  Bachbloesemtherapie  sluit  heel  nauw  aan  bij  de  homeopathie.  Edward  Bach  (1886-­‐ 1936)   was   zelf   een   uiterst   succesvol   geneesheer,   bacterioloog   en   homeopaat.   Hij   voelde   zich  een  geestverwant  van  mannen  als  Hippocrates,  Paracelsus  en  Samuel  Hahneman  en   deelde  hun  opvatting  dat  er  geen  ziekten  bestonden,  alleen  zieke  mensen.  In  1930  gaf   hij  zijn  lucratieve  praktijk  op  en  wijdde  de  laatste  jaren  van  zijn  leven  aan  de  speurtocht   naar  een  eenvoudigere  geneeswijze  op  natuurlijke  grondslag.     Wat   de   bloesemtherapie   zo   nieuw   en   anders   maakt   kan   samengevat   worden   in   3   punten:   De   diagnostiek   gaat   uitsluitend   af   op   de   disharmonische   psychische   toestanden   of   gemoedstoestanden.  Dit  komt  overeen  met  het  emotioneel  facet  in  de  homeopathie.   De   eenvoudige,   natuurlijke   procedure   waarmee   de   genezende   energie   van   de   bloesems   wordt   vrijgemaakt   uit   de   stoffelijke   vorm   om   ze   over   te   dragen   op   de   dragende  substantie.   De   onschadelijke   werking   van   de   remedies.   Ze   kunnen   ingenomen   worden   door   mensen   van   elke   leeftijd,   dus   ook   baby’s.   Er   bestaat   geen   enkel   risico   van   overdosering   of   negatieve   neveneffecten.   Bij   verkeerde   keuze   zijn   er   geen   schadelijke   gevolgen.   Ze   kunnen   veilig   samen   met   andere   medicijnen   worden   ingenomen,  zonder  de  werking  ervan  te  bestrijden  of  nadelig  te  beïnvloeden.  Dit  laat   de  toepassing  niet  alleen  in  de  praktijk  van  artsen  en  natuurgenezers  toe,  maar  ook   in  ieder  huisgezin.      

31


Agenda Plus Digitaal dossier Homeopathie

Het effect van het KB Homeopathie op de uitoefening van het beroep. Enkele bedenkingen van de hand van Anne Vervarcke

Op 12 juli in volle komkommertijd werd een belangrijk, om niet te zeggen cruciaal persbericht van het kabinet van minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid Laurette Onkelinx de wereld ingestuurd. De Ministerraad heeft ingestemd met het ontwerp van het koninklijk besluit met betrekking tot de homeopathie en wat in die tekst (zie bijlage 1) staat; komt in min of meer bedekte termen neer op het de facto afschaffen van het beroep van homeopaat. Allerlei voorwaarden tot scholing, uitvoering, of registratie worden gesteld, de meeste onuitvoerbaar (zie bijlage 1). Enkel de houders van een medisch of paramedisch diploma zouden nog homeopathie ‘erbij mogen doen’, wat impliceert dat de beroepsbekwaamheid door dat eerste diploma wordt verzekerd. Niet alleen is dit beledigend voor alle professionele homeopaten, het gaat ook voorbij aan de realiteit. Homeopathie is een geneesmethode die steunt op een holistisch paradigma en dus niet tot het materiële denkkader van de medische wereld te reduceren valt. Dit heeft het gemeen met heel wat andere geneesmethoden, waarvoor dezelfde restricties (nog) niet gelden. De homeopathie opleiding is langdurig en omvat zowel filosofie, fysiologie, pathologie, psychologie, farmacologie als de homeopathische en therapeutische vaardigheden. Als oprichter van het Centrum voor Klassieke Homeopathie, dat al 23 jaar een gedegen opleiding verzorgt, heb ik het programma, vastgelegd conform de Europese normen door de ECCH (zie bijlage 2), samengesteld en jarenlang homeopaten getraind. De primaire bekommernis van het docententeam is om op een hoog niveau te doceren en goed opgeleide homeopaten af te leveren die veilig, verantwoord en effectief te werk gaan. Wanneer wij voortdurend in de pers worden afgeschilderd als gevaarlijk, onverantwoord, crimineel, of in het beste geval: simpele, goedgelovige zielen, strookt dit derhalve allerminst met de realiteit. Misschien kent men ons niet. Nochtans verbergen wij ons niet. De pers heeft nooit gereageerd op de invitaties op onze jaarlijkse Open Deurdagen of de persmappen die we bezorgden als er congressen werden gehouden. Of wanneer een nieuw boek verscheen, buitenlandse gasten kwamen spreken, een Symposium werd gehouden… We hebben ook niet-aflatende pogingen ondernomen om de opleiding en het beroep van homeopaat erkend te krijgen. Onze hoop was gevestigd op het voorstel van minister Colla om onze situatie te reglementeren. Het lag voor de hand dat men een bewijs van beroepsbekwaamheid zou vragen van wie als homeopaat aan de slag wou. Wij, het CKH en de beroepsvereniging Liga Homeopathica Classica ijverden dan ook al jaren om de minimum normen vast te

32


Agenda Plus Digitaal dossier Homeopathie

leggen voor scholing en opleiding. We mikken op een Bachelor niveau als basistraining en een Master voor voortgezette opleidingen (zoals immers ook op de universiteiten van Westminster en Lancashire het geval is). Niemand is gelukkig met een situatie waarin iedereen zich homeopaat kan noemen: het amateurisme dat daaruit voortvloeit schaadt zowel de patiënt als het imago van de professionele homeopaat. En dan komt dit wetsvoorstel. Onze opleiding wordt volkomen genegeerd. Onze situatie is niet gereglementeerd maar buiten de wet gesteld! Zoals de geraadpleegde advocaat liet weten (zie bijlage 3) een ongeldige wet. Dit had minister Colla niet bedoeld. Bovendien bevat de tekst zoveel innerlijke contradicties dat ik mij genoopt heb gevoeld daar op te wijzen in een brief aan de minister (zie bijlage 4). Dat homeopathie als gevaarlijk wordt afgeschilderd omdat het mensen zou weerhouden een ‘echte’ behandeling te krijgen, doet de waarheid geweld aan(iedere homeopaat verwijst door voor medische diagnose en interventie wanneer nodig) en behandelt bovendien de patiënt als een onmondige kleuter. Er wordt namelijk volkomen voorbij gegaan aan het basisrecht van keuzevrijheid in het algemeen en de bewuste keuze van de patiënt om zich homeopathisch te laten behandelen. In het schrijven van de minister is sprake van een groeiend en tevreden publiek (iets wat in alle enquêtes, zelfs al 20 jaar geleden door Test aankoop uitgevoerd, naar voor kwam) : het ontgaat mij dan ook volkomen waarom dit publiek niet enkel moet gestraft worden door niet terugbetaald te worden door de ziekenfondsen (na gedwongen sociale bijdragen te betalen) maar daarenboven zijn zelfbeschikkingsrecht moet ontnomen worden. Dat dit groeiend en tevreden publiek zich niet situeert in lagere sociale klassen zal u ook niet onbekend zijn: uit enquêtes blijkt het integendeel veelal over de weloverwogen keuze te gaan van hoog opgeleiden. Men heeft het vaak over de hoge kosten van de gezondheidszorg. Om die reden wilt de UK homeopathie bannen en de fondsen voor de ziekenhuizen (er waren er 22 in de UK: allemaal met een geneesmethode die niet werkt?) intrekken. Ondanks een campagne die op touw gezet werd door de ‘sceptics’ en die maar een 1200 stemmen haalde, zijn er 12000 voorstanders die de petitie tekenden… omdat ze niet vervalst kon worden (zie http://www.change.org/en-GB/petitions/nhs-greaterglasgow-and-clyde-save-the-glasgow-homoeopathic-hospital ). De zogenaamde ‘hoge’ onkosten voor de homeopathie bedragen 0,0004 % van het totale gezondheidsbudget, informatie die men nalaat toe te voegen aan de argumentatie pro afschaffing (zie http://www.homeopathy-soh.org/research/evidence-base-forhomeopathy-2/cost-benefit-studies/ ). Zijn dat ernstige argumenten of spelen er andere agenda’s? In verschillende zoals bv Zwitserland heeft men op basis van een onderzoek dat uitwees dat homeopathie even effectief is als reguliere geneeskunde maar veel goedkoper, homeopathie erkend. Dat is een rationele beslissing. Moeten wij Belgen de Zwitsers van gevaarlijk, onverantwoord of crimineel gedrag verdenken? Dat homeopathie enkel toegestaan wordt als een soort bijklussen door wie een echt beroep heeft, doet ons vrezen dat enkel amateurisme zal gedoogd worden. De homeopathische benadering is immers een totaalpakket: het is geen reguliere geneeskunde met wat plantendruppeltjes tegen een bepaalde kwaal. Net zoals voor bij voorbeeld de acupunctuur of de osteopathie, moet men zich de theorie en achterliggende filosofie eigen maken wil men zinvol behandelen. Dat iedereen die geen enkele notie heeft van deze geneesmethoden zich niet gehinderd voelt om ze desalniettemin tot onzin uit te roepen is al ergerniswekkend genoeg maar dat de

33


Agenda Plus Digitaal dossier Homeopathie

pers hoofdzakelijk het woord verleent aan dergelijke ignoranten is meer dan bedenkelijk. Gelukkig zien wij een kentering. Het aantal patiënten bij zogenaamde alternatieve geneeswijzen is te groot geworden om nog te onderdrukken of te verbieden. Journalisten hebben meer en meer een open geest en spitten de zaken uit. Als ze de werkelijkheid van de homeopathie gaan uitspitten, zullen ze voor grote verrassingen komen te staan. De mantra ‘het werkt niet’, zal blijken op een loze kreet te zijn gebaseerd en door de feiten ontkracht. Er is heel veel onderzoek gedaan naar homeopathie, in tegenstelling van wat beweerd wordt en de onderzoeken zijn gedegen, al ‘aanvaardt’ men ze niet. Waarom blijft iedereen die mantra dan herhalen? (Meer hierover in bijlage 5) Die overtuiging – dat homeopathie niet kan werken - is zo sterk dat men weigert te kijken naar hetgeen men niet gelooft. Wetenschap als geloof, als het ware (cfr. Rupert Sheldrake; Science Set Free: 10 Paths to New Discovery)

Daarbij gaan ze voorbij aan het feit dat het gros van de homeopaten academici zijn, hoewel ze dit feit hardnekkig proberen te verdoezelen en zogezegd ‘alternatief’ in de hoek van bijgeloof, voodoo, charlatanisme, misbruik en goedgelovigheid proberen te houden. Onnodig te zeggen dat wij die voortdurende kleinering en beledigingen beu zijn en een aanklacht voor laster en smaad overwegen. Maar we hebben misschien dringender katten te geselen. Als deze wet in alle stilte ingang vindt, zullen de andere natuurlijke geneesmethoden volgen. Straks kan de patiënt geen professionele homeopaat, osteopaat, acupuncturist, natuurgenezer meer raadplegen. Zijn keuzevrijheid is hem afgenomen, hij is niet langer baas over zijn eigen geestelijke en lichamelijke gezondheid. Wanneer hij een gezondheidsprobleem heeft, zal hij in de kou blijven staan of gedwongen worden de toxische medicatie te nemen die hij beschouwt als schadelijk en die hij niet wil. Men kan in België gewetensbezwaard zijn om in het leger te gaan, men kan uit godsdienstige motivatie voedingsstoffen weigeren, of bepaalde gedragscodes of kledij aannemen maar waar het gaat over ons eigen lichaam, wordt ons de vrijheid en zeggenschap ontnomen. Wij vinden dat een kwalijke ontwikkeling en trekken dan ook aan de alarmbel. Niet enkel omdat wij belasterd en gebroodroofd worden, maar ook om het beroep homeopathie te vrijwaren en omdat wij vrezen dat dit wetsvoorstel het begin is van een reeks onaanvaardbare restricties wat betreft de gezondheid en het welzijn voor het publiek .

34


Agenda Plus Digitaal dossier Homeopathie

BIJLAGE 1 Persbericht van 12-07-2013 Ministerraad – Bescherming van de patiënt: strikte regels om homeopathie te beoefenen Op voorstel van minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid Laurette Onkelinx heeft de Ministerraad ingestemd met het ontwerp van koninklijk besluit met betrekking tot de homeopathie, dat de uitoefeningsvoorwaarden van deze al door de wet Colla van 1999 erkende niet-conventionele praktijk verduidelijkt. Een noodzakelijke regeling om de patiënten te beschermen Een dergelijke regeling is absoluut noodzakelijk: Een aantal beroepsbeoefenaars zijn ernstig en beogen het welzijn van de patiënten, maar in sommige gevallen stellen we ook uitwassen vast, die zelfs de sektarische toer kunnen opgaan en het leven van de patiënten in gevaar brengen. Laurette Onkelinx heeft dus de bedoeling om die praktijken aan bepaalde normen inzake de kwaliteit en de bescherming van de patiënt te laten beantwoorden. Daartoe heeft de minister – in samenwerking met de parlementsleden – criteria uitgewerkt om die “niet-conventionele” praktijken te regelen en voorwaarden vastgelegd waaraan de beoefenaars moeten beantwoorden om te kunnen worden geregistreerd en zo een individuele erkenning te krijgen. Hoeveel gezinnen doen eigenlijk een beroep op homeopathie? De cijfers verschillen. Een groeiend aantal mensen doet al jaren een beroep op de homeopathie om zich te verzorgen, in aanvulling op de traditionele geneeskunde. In België tellen we vooreerst 340 homeopaten die bij een beroepsvereniging zijn aangesloten, waarvan 75% arts zijn, 3,5% verpleegkundigen en meer dan 20% geen enkele (para)medische opleiding hebben genoten. Uit de gezondheidsenquête 2008 blijkt dat 4% van de bevolking in de loop van de laatste twaalf maanden naar een homeopaat is gegaan. Een door het KCE in 2009 uitgevoerde studie schat dat aantal zelfs op 6%. Een studie “De Belgen en de homeopathie”, die het opiniepeilingsinstituut IPSOS op verzoek van een farmaceutisch bedrijf in mei 2011 in België uitvoerde, schat dan weer dat bijna één Belg op twee daar een beroep op doet: 40% van de gezinnen in België, en onder de niet-gebruikers zegt 12% er voor open te staan en bereid te zijn om het in de toekomst te gebruiken. In mei 2012 werd in Frankrijk een gelijkaardige studie uitgevoerd, en ook daar bleek dat homeopathische geneesmiddelen meer en meer worden gebruikt: 56% van de Fransen zegt dat ze homeopathische geneesmiddelen gebruikt. Het percentage regelmatige gebruikers zou 36% bedragen, wat ongeveer 23 miljoen Fransen vertegenwoordigt. De studie geeft ook aan dat 77% van de ondervraagde bevolking verklaart dat haar vertrouwen in homeopathie bijna even hoog is als dat in pijnstillers en dat 68% er evenveel vertrouwen in heeft als in geneesmiddelen zoals antibiotica of antidepressiva. Regeling, maar geen terugbetaling Een erkenning en normen betekenen daarom nog niet dat er wordt terugbetaald. De ziekteverzekering betaalt homeopathische geneesmiddelen niet terug, en dat zal morgen ook niet het geval zijn omdat er wat deze geneesmiddelen betreft geen evidence based medecin bestaat. De meeste ziekenfondsen bieden echter via een aanvullende ziekteverzekering een gedeeltelijke terugbetaling van de homeopathische geneesmiddelen aan. Naargelang het ziekenfonds schommelt die tegemoetkoming tussen 20 en 75%, en meestal met een maximumdrempel per jaar.

35


Agenda Plus Digitaal dossier Homeopathie

Wie zal straks homeopathie mogen beoefenen? Om de krachtlijnen van dit koninklijk besluit uit te werken heeft de minister zich op de adviezen van de paritaire commissie en van de kamer “homeopathie” gebaseerd. In de Kamercommissie Volksgezondheid hebben daarna talrijke debatten en hoorzittingen plaatsgevonden, want de minister wilde hand in hand met de parlementsleden een procedure uitwerken om die praktijken te regelen. De inwerkingtreding van dit koninklijk besluit betekent heel concreet het volgende:

1. De uitoefening  van  de  homeopathie  wordt  enkel  aan  artsen,  tandartsen  en   vroedvrouwen  voorbehouden  aangezien  enkel  zij  een  toelating  hebben  om   voor  te  schrijven.   2. De  homeopaat  zal  de  homeopathie  enkel  als  aanvulling  op  zijn   gezondheidszorgberoep  en  binnen  de  perken  van  zijn  bevoegdheid  mogen   uitoefenen.   Dat  zal  als  gevolg  hebben  dat  niemand  de  titel  van  homeopaat  afzonderlijk  zal   kunnen  voeren:  die  titel  zal  dus  altijd  de  titel  van  de  basisopleiding  van  de   beoefenaar  aanvullen,  zodat  de  patiënt  duidelijk  zal  weten  op  welke   beroepsbeoefenaar  hij  een  beroep  doet.  Bijvoorbeeld:  tandarts-­‐homeopaat  of   huisarts-­‐homeopaat.   3. De  homeopaat  zal  moeten  beschikken  over  een  diploma  homeopathie  van   universitair  of  hoger  onderwijs.  Voor  een  arts  gaat  het  bijvoorbeeld  om   minimum  600  uur  theoretische  vorming  en  200  uur  stage.   4. Elke  homeopaat  zal  zich  ook  bij  de  Minister  van  Volksgezondheid  moeten   laten  registreren.   Zijn  aanvraag  zal  voor  advies  aan  de  kamer  homeopathie  worden  voorgelegd.  De   registratie  zal  voor  onbepaalde  tijd  gelden,  maar  het  behoud  ervan  zal  afhangen   van  een  verplichting  tot  permanente  opleiding.   De  homeopaat  zal  dus  moeten  aantonen  dat  hij  arts,  tandarts  of  vroedvrouw  is   en  dat  hij  een  erkende  opleiding  homeopathie  heeft  gevolgd.   5. Wat  betreft  sancties,  zijn  de  homeopaten  aan  dezelfde  regels  gebonden  dan   welke  hun  hoofdberoep  regelen.  Het  KB  nr  78  voorziet  bijvoorbeeld  dat  een   persoon  die  regelmatig  medische  verrichtingen  doet,  zonder  over  een  medisch   diploma  te  beschikken,  of  zonder  over  een  toelating  te  beschikken,  of  zonder   ingeschreven  te  zijn  bij  de  Orde  van  Geneesheren,  het  risico  loopt  op  een   gevangenisstraf  van  8  dagen  tot  6  maanden  en/of  een  boete  van  3.000  tot  30.000   euro,  en  bovendien  strafrechtelijk  vervolgd  kan  worden  voor  de  gedane   verrichtingen  en  gesanctioneerd  kan  worden  door  de  Orde.   Overgangsmaatregelen voor de beoefenaars die niet aan de voorwaarden voldoen Er zijn thans al heel wat geregistreerde homeopaten die aan de praktijkvoorwaarden van de homeopathie voldoen, maar we hebben tevens in overgangsbepalingen voorzien voor de ongeveer vijftig beoefenaars die deze praktijk uitoefenen maar die geen arts, tandarts of vroedvrouw zijn. Die laatsten zullen minstens aan de volgende voorwaarden moeten voldoen: 1. Ze zullen in de eerste plaats, op de datum waarop het koninklijk besluit in werking treedt: •

een gezondheidszorgbeoefenaar  moeten  zijn  met  een  minimumopleiding   van  bachelor.  Het  gaat  hier  met  name  om  kinesitherapeuten,  diëtisten,  

36


Agenda Plus Digitaal dossier Homeopathie

ergotherapeuten, logopedisten,  verpleegkundigen  of  podologen,  om   maar  die  te  vernoemen.   minstens  1  jaar  een  door  een  beroepsvereniging  erkende  opleiding   homeopathie  hebben  gevolgd  of  ervoor  ingeschreven  zijn  en  bij  de   registratieaanvraag  het  bewijs  leveren  voor  die  opleiding  geslaagd  te  zijn.  De   thans  in  België  gegeven  opleidingen  homeopathie  vergen  3  tot  5  cursusjaren.  

2. Ze zullen hun registratieaanvraag uiterlijk 5 jaar na de inwerkingtreding van het koninklijk besluit moeten indienen. Door die termijn zal iedereen een begonnen opleiding kunnen voltooien. 3. Ze zullen tevens de basisopleiding moeten aangeven die aan elke vermelding van de titel van homeopaat voorafgaat. Bijvoorbeeld: kinesitherapeut-homeopaat 4. De homeopaten die geen arts, tandarts of vroedvrouw zijn zullen, vooraleer enige behandeling te starten, zich ervan moeten vergewissen dat de patiënt wel degelijk over een recent door een arts opgestelde diagnose beschikt. Indien de patiënt een dergelijke diagnose niet wil voorleggen, zal de homeopaat hem een kwijting laten tekenen. De goedkeuring van dit koninklijk besluit betekent voor Laurette Onkelinx een belangrijke stap vooruit in de bescherming van de patiënt, die meer en meer een beroep doet op de homeopathie. Hij zal zich voortaan tot professionals kunnen richten die op basis van een strikte maar evenwichtige regeling officieel erkend zijn.

37


Agenda Plus Digitaal dossier Homeopathie

BIJLAGE 2

Voorstelling Centrum voor Klassieke Homeopathie (extract uit de opleidingsmap):

38 Â

Â


Dossier Homeopathie  

Agenda Plus Digitaal dossier Homeopathie

39


Agenda Plus Digitaal dossier Homeopathie

    Achtergrond  en  historiek  van  de  klassieke  homeopathie  

21

De basisprincipes  van  de  klassieke  homeopathie   Het  gelijksoortigheidsprincipe   Provings  op  gezonde  proefpersonen   De  minimum  dosis  

21 21   22   22  

Het organon   Ziekte  en  gezondheid  

23 24  

De homeopathische  middelen   Oorsprong  van  de  homeopathische  middelen.   Plantaardige  oorsprong   Dierlijke  oorsprong   Minerale  oorsprong   Nosoden   De  verschillende  potenties   De  decimale  verdunning:  D  =  DH  =  X  =  XH   De  centesimale  verdunning:  C  =CH  =  H   De  Korsakoff  verdunning:  K   De  LM  verdunning:  LM  =  50M  =  L/M  =  O/LM  =  O/X   Inname  van  de  homeopathische  middelen  

24 25   25   25   25   25   25   25   25   26   26   26  

De behandeling   Beginverergering  of  aggravatie.   De  regel  van  Hering.  

27 28   28  

Verschil met  complex  homeopatie  en  isopathie  

29

Homeopathie versus  andere  natuurlijke  geneeswijzen   Fytotherapie   De  Oligotherapie   De    Aromatherapie   De  Bachbloesemtherapie.  

30 30   30   30   31  

Wat is  klassieke  homeopathie?  

42

Doelstelling van  de  opleiding   Filosofie:   Theorie:   Praktijk:  

42 42   43   43  

Toelatingsvoorwaarden

43

Motivatie

44

Beroepsprofiel

44

Programma Introductiejaar   Verplichte  literatuur   Aanbevolen  literatuur   Uitdieping:  tweede  jaar   Verplichte  literatuur:   Aanbevolen  literatuur:   Verfijning:  derde  jaar  

44 46   46   46   47   47   47   48  

40


Agenda Plus Digitaal dossier Homeopathie 48 48   49   49   49   49  

Verplichte literatuur   Aanbevolen  literatuur   Praktijkjaar:  vierde  jaar   Aanbevolen  literatuur   Stagejaar:  vijfde  jaar   Aanbevolen  literatuur   Klinische  Training   3de  jaar.   4de  jaar.   5de  jaar.  

50 50   51   51  

Duur van  de  opleiding  

53

Inschrijvingen

53

Examenregeling

Fout! Bladwijzer  niet  gedefinieerd.  

Boeken

Fout! Bladwijzer  niet  gedefinieerd.  

Fiscaal attest  

Fout! Bladwijzer  niet  gedefinieerd.   Fout!  Bladwijzer  niet  gedefinieerd.   Fout!  Bladwijzer  niet  gedefinieerd.   Fout!  Bladwijzer  niet  gedefinieerd.  

Locatie Leuven   Gent   Status  of  Homeopathy  Worldwide  

60

Abstract Fig.  1:  Homeopathy  Around  the  World    

60 61  

41


Agenda Plus Digitaal dossier Homeopathie

Wat is klassieke homeopathie? Onder klassieke homeopathie verstaan wij de geneeswijze zoals die door de grondlegger Samuel Hahnemann zo’n 200 jaar geleden werd vastgelegd. Hij werkte het gelijksoortigheidsprincipe als genezingswet uit in zijn Organon der Geneeskunst in 291 aforismen. Daarin beschrijft hij de fundamenten van de geneesmethode die wij homeopathie noemen en die tot op vandaag nog richtinggevend zijn. De voornaamste pijlers zijn dat ziekte een verstoring is van het gehele organisme op een dynamisch, met andere woorden niet materieel niveau. Daaruit volgt dat genezing ook enkel op dit niveau kan plaatsvinden en wel door middelen die de kracht hebben daarop in te werken. Dit is mogelijk door het dynamiseren of potentiëren van stoffen die we als geneesmiddel willen aanwenden. Het werkingsgebied van die middelen kunnen wij alleen kennen door ze te testen op gezonde proefpersonen. Symptomen, die door herhaalde toediening veroorzaakt worden kunnen bij zieke mensen opgeheven worden en dus genezing bewerkstelligen. Dit betekent dat het erop aankomt bij de patiënt de totaliteit van alle symptomen te onderzoeken en dan het middel toe te dienen dat het meest gelijkende beeld vertoonde tijdens de geneesmiddelentest. Men behandelt dus nooit lokale symptomen maar de veranderde, ziekelijke toestand van de patiënt, met inbegrip van zijn mentaal-emotionele toestand. De toegediende middelen zijn enkelvoudig, gedynamiseerd en onschadelijk. Op basis van het gelijksoortigheidsprincipe heft de ‘geneesmiddelenziekte’ de oorspronkelijke klachten op en is het herstel van de gezondheid het gevolg. De hoog-gepotentieerde unitaire homeopathische geneesmiddelen hebben geen schadelijke nevenwerkingen en ze leiden niet tot gewenning. Zoals onmiddellijk blijkt, verschilt deze geneeskunst radicaal van de orthodoxe geneeskunde waarmee wij opgevoed en vertrouwd zijn. De studie van de klassieke homeopathie vergt dan ook een andere benaderingswijze van de fenomenen ziekte en gezondheid. Een goede inleiding en verkenning van het terrein vindt men in het boek: ‘Klassieke homeopathie: niet te geloven?!’ van Anne Vervarcke, uitgegeven bij Academia Press te Gent. Omwille van de tijdrovende en complexe werkwijze heeft men vaak pogingen ondernomen ter vereenvoudiging. Zo ontstond onder meer de klinische homeopathie, waarbij de behandeling zich richt op symptoombestrijding, of ook nog de complexhomeopathie, waarbij men verschillende laag-gepotentieerde homeopathische middelen, die een bepaalde affiniteit met een orgaan of een orgaansysteem vertonen, bij elkaar mengt. Om verwarring te voorkomen is de Hahnemannse methode zich klassieke of unitaire homeopathie gaan noemen. Vooral onder impuls van de Amerikaanse homeopaat J.T.Kent is de methode verspreid en gesystematiseerd. De laatste twintig jaar heeft de klassieke homeopathie een vernieuwde impuls gekregen, eerst onder invloed van de griekse homeopaat Vithoulkas, en later door de Indische Rajan Sankaran en de school van Bombay.

Doelstelling van de opleiding De opleiding klassieke homeopathie is een beroepsopleiding. Dit betekent dat de lessen gericht zijn op het bijbrengen van de grondbeginselen van de klassieke homeopathie en de praktische toepassing bij het behandelen van patiënten. Daarbij moeten de toekomstige beoefenaars zowel theoretisch geschoold en getoetst zijn als praktisch begeleid. De opleiding verschaft, naast de medische basisopleiding een grondige filosofische en theoretische scholing, alvorens aan de praktische toepassing te beginnen. Telkens weer blijkt dat de klassiek homeopaten, die deze theoretische fundamenten ontberen, later in hun beroepsuitoefening geneigd zijn tot ongegronde voorschriften en ongefundeerde theorieën, die de kans op succes verkleinen. De opleiding situeert zich op niveau van een deeltijdse professionele bachelor (hogeschool) richting, en berust in grote mate op zelfstudie met contactmomenten tijdens het weekend.

Filosofie:   Het objectief is een duidelijke en stevige filosofische basis te verlenen aan de student vermits de klassieke homeopathie, als holistische geneeswijze, een geheel andere benaderingswijze vergt. Het CKH hecht het grootste belang aan de filosofische vorming van haar studenten omdat ze ervan overtuigd is dat een latere succesvolle behandeling grotendeels daarvan afhangt. Dit wordt vooral in de eerste twee jaren benadrukt door een grondige studie van het voornoemde ‘Organon der Geneeskunst’, samen met de andere theoretische werken van S. Hahnemann en J.T.Kent. Belangrijke onderwerpen die daarbij aan bod komen zijn: de definitie van ziekte en genezing, wat is gezondheid, causaliteit en onderhoudende factoren, classificatie der ziekten, vitale kracht, vatbaarheid, dynamisch niveau, de

42


Agenda Plus Digitaal dossier Homeopathie

zijnstoestand van de patiënt, de karakteristieken versus de totaliteit, de wet van Hering, de posologie, de zgn. genezingscrises enz

Theorie: Verder wordt de student ingeleid in alle theoretische kennis waarover een klassiek homeopaat dient te beschikken om met succes een patiënt homeopathisch te kunnen ondervragen, een degelijk verslag daarvan op te maken, de gegeven informatie grondig te analyseren en te verwerken en tenslotte tot een conclusie te komen met de grootste kans op slagen. Bovendien moet de behandelende homeopaat een adequate prognose kunnen maken en de diverse reacties op de homeopathische middelen correct kunnen inschatten, wil hij op lange termijn chronische ziekten succesvol behandelen. Daarom wordt er in de opleiding veel aandacht besteed aan onderwerpen zoals: acute en chronische ziekten, miasmata, de diverse strekkingen, eigenschappen en praktische toepassingen, de verschillende denkscholen binnen de homeopathie, de resonantiefrequentie, de lagentheorie, de mental cases versus de mindsymptomen, ziekte als waan en bewustzijn als genezing, de signatuurleer, de rijken waaruit de middelen betrokken worden, provings, nieuwe middelen, potentieproving en toepassing enz. Gevolggevend aan de richtlijnen opgesteld door de European Council for Classical Homeopathy wordt vanaf het derde jaar ook psychologie, ethiek, deontologie en praktijkmanagement onderricht.

Praktijk: De student wordt vanaf het begin van de opleiding vertrouwd gemaakt met praktijkvoorbeelden en leert de methodiek via paper cases en video cases. Deze worden in een beginstadium klassikaal, later individueel opgelost. De docenten opteren daarbij voor een persoonlijke evaluatie waarbij iedere student aan bod komt. De studenten worden ook uitgenodigd congressen en gastcolleges bij te wonen die door het CKH en de LHC georganiseerd worden. In een laatste stadium krijgt de student live cases en tenslotte wordt hij gesuperviseerd bij zijn eerste eigen patiënten zodat de overgang van de theorie naar de praktijk zo vlot mogelijk verloopt. Vanaf het derde jaar maakt de student een geschreven verslag van elke gevolgde case, zowel paper cases, video cases, eigen cases, cases op congressen en gastcolleges, en van zijn individuele stage. In het totaal betreft het hier een 50 à 70-tal cases. Er worden workshops ingericht waar de student terecht kan voor begeleiding bij de eerste cases. Via een persoonlijk leerverslag en actieve stages wordt de aspirant-homeopaat opgevolgd. Vanaf het vijfde jaar worden de studenten tot grotere zelfwerkzaamheid en zelfstandigheid aangezet via volgende opdrachten: het samenstellen van een stagerapport, het zichzelf presenteren als professionele homeopaat via infofolders en lezingen, het verslag maken van de driedaagse training, het afleveren van eigen casuïstiek, een eindwerk. Het stagerapport maakt deel uit van het eindwerk, waar de examencommissie van het CKH een geschreven eindbeoordeling aan toevoegt alvorens een attest af te leveren. Dit betekent dat alle studenten proeve van kunnen op alle domeinen van de homeopathische praktijk hebben afgelegd. Het CKH verzekert op die manier de hoogste standaard van beroepsbekwaamheid van haar afgestudeerden.

Toelatingsvoorwaarden De opleiding klassieke homeopathie staat in principe open voor alle gemotiveerde studenten, zonder speciale vooropleiding, die de daartoe vereiste bekwaamheden hebben.. Wel wordt verwacht dat de toekomstige student over de nodige studietijd en ernst beschikt: klassieke homeopathie is niet gemakkelijk. Het is daarentegen een studie voor het leven, die echter zeer veel voldoening geeft. We verwachten dus een grote inzet van de student wat neerkomt op minstens 1 à 2 uur per dag studie thuis, naargelang het tempo en de voorkennis van de student, en een minimale kennis van het Engels, de voertaal van de homeopathie. Hoewel de lessen in het Nederlands gegeven worden, zijn een aantal boeken in het Engels en moet men zich het beroepsjargon eigen maken. De studie vereist bovendien zelfredzaamheid van de cursist en ook het handig kunnen omspringen met informaticatoepassingen, vermits documenten en bestanden zoveel mogelijk digitaal aangeleverd worden en de informatie betreffende uurroosters en lesinhouden via de website beschikbaar is. In het eerste jaar mag de student kiezen of hij de theoretische werken in het Engels of in het Nederlands gebruikt. (Het Organon der Geneeskunst, de Chronische ziekten van Hahnemann, Lezingen over homeopathische filosofie van Kent) maar van de minimaal 3 Materia Medica die gebruikt worden, moet er minstens 1 Engelstalig zijn. De keuze is aan de student of dat die van Kent, van Boericke of van Phatak is. Uiteraard maakt men gedurende de eerste 2 jaren voortdurend gebruik van woordenboeken. Er bestaat een speciaal voor klassiek homeopaten samengesteld Nederlands-Engels, Engels-Nederlands woordenboek, dat alle

43


Agenda Plus Digitaal dossier Homeopathie

vakjargon bevat. Het Repertorium van Kent wordt in het Engels gebruikt, zodat het voor iedereen voordelig is zich zo snel mogelijk met de terminologie vertrouwd te maken. Vrijstellingen: Wie over een medisch of paramedisch diploma beschikt, kan vrijstelling krijgen van de medische vakken in jaar 1 de en 2. Om onaangename verrassingen te vermijden bij het medisch examen in het 3 jaar, waar geen vrijstelling voor verleend wordt, raden wij toch alle studenten aan de medische colleges te volgen. Ook het medisch examen worden ze geacht mee af te leggen. Ze blijven echter wel hun vermindering van het inschrijvingsgeld behouden.

Motivatie Een studie combineren met een voltijdse of zelfs halftijdse betrekking is geen sinecure. Ook al boeit de materie het is niet altijd evident om alle voorbereiding tijdig rond te krijgen of om op iedere sessie aanwezig te zijn. Het is nog altijd beter om onvoorbereid te komen dan om helemaal niet te komen. De aanwezigheden worden bij elke les genoteerd. Bent u tweemaal na elkaar afwezig, dan wordt u door uw jaarcoach daarover telefonisch gecontacteerd, dit om u aan te moedigen om de inspanningen vol te houden.

Beroepsprofiel Afgezien van een niet aflatende studie vergt het beroep van klassiek homeopaat gedreven motivatie, mensenkennis, precisie, geduld, verantwoordelijkheidszin en kan als dusdanig een roeping genoemd worden. Om het met een boutade te zeggen: homeopathie is een studie voor het leven: er komt nooit een einde aan. Er is zoveel te bestuderen, er zijn zoveel braakliggende terreinen te exploreren, er zijn nog zoveel onduidelijkheden die moeten verklaard worden. Dat is overigens ook één van de boeiende aspecten van de homeopathie: ze is wereldwijd in volle expansie. Toch merkt men in de loop van de studie dat de grondbeginselen, zoals ze door Hahnemann zijn neergelegd bij iedere lezing iets meer van hun wijsheid onthullen. Homeopathische kennis verbreedt en verdiept zich naargelang men langer met homeopathie bezig is en wordt niet enkel een beroep of een ambacht maar meer en meer een kunst. De student klassiek homeopathie, die studeert aan het CKH wordt ook vertrouwd gemaakt met alle aspecten van de beroepswereld van de klassiek homeopaat. Wij denken daarbij aan bezoeken aan firma’s die homeopathische middelen produceren, demonstratiedagen met homeopathische computerprogramma’s, het klassikaal verspreiden van alle folders, aankondigingen en artikels die in de pers verschenen zijn, de verspreiding van de vakliteratuur uit binnen- en buitenland en de mogelijkheid zich klassikaal te abonneren op internationale tijdschriften, het deelnemen aan internationaal opgezette en protocollair aanvaarde geneesmiddelentesten (zie Homeopathic Links 3/99), het bijwonen van congressen op het hoogste niveau. Wij aarzelen niet om te beweren dat studenten die met vrucht afgestudeerd zijn aan het CKH zich probleemloos in de internationale gemeenschap van klassiek homeopaten kunnen bewegen.

Programma Vak

Studiepunten

Jaar CKH1

Homeopathie

Filosofie en theorie Materia Medica Anatomie Pathologie Totaal

9 stp 9 stp 6 stp 6 stp 30 stp

Medisch

Filosofie en theorie Materia Medica Anatomie Pathologie Totaal

9 stp 9 stp 6 stp 6 stp 30 stp

Homeopathie Medisch

Materia Medica Psychopathologie

15 stp 3 stp

Medisch

CKH2

CKH3

Homeopathie

44


Agenda Plus Digitaal dossier Homeopathie

Psychologie Praktijk

CKH4

Homeopathie Psychologie Praktijk Eindwerk

CKH5

Homeopathie Praktijk Eindwerk

Urgentie Farmacologie Ontwikkelingspsychologie Portfoliowerk Groepswerk Totaal

6 stp 3 stp 3 stp 9 stp 3 stp 42 stp

Materia Medica Practicum Ontwikkelingspsychologie Portfoliowerk Groepswerk Eindwerk (over twee jaren) Totaal

9 stp 6 stp 3 stp 12 stp 3 stp 6 stp 39 stp

Materia Medica Practicum (stage, intervisie) Eindwerk (over twee jaren) Portfoliowerk Totaal

6 stp 12 stp 9 stp 12 stp 39 stp

TOTAAL

180 stp

Ü het definitieve programma met uurrooster wordt in de tweede helft van augustus bezorgd aan de ingeschreven studenten

45


Agenda Plus Digitaal dossier Homeopathie

Introductiejaar •

10 lessen medische kennis van telkens 4 uur waarin uitvoerig behandeld worden: de anatomie, fysiologie en pathologie van 5 grote systemen in het lichaam, aangevuld met illustraties uit de homeopathische praktijk. Over 15 lessen verspreid, telkens 2 uren, dus totaal 30 uren: ‘Organon der Geneeskunst’, waarin men klassikaal overgaat tot lectuur, synthetiseren en becommentariëren van de aforismen aan de hand van ondermeer: ‘The Lectures on Homeopathic Philosophy’ van Kent. ‘The Chronic Diseases’ van Hahnemann komen aan bod en ‘Het handboek van de Homeopathie’ van G. Vithoulkas. Over 15 lessen verspreid, telkens 2 uren: Materia Medica van 15 polychresten, waarbij de studenten wegwijs gemaakt worden in de werkinstrumenten, te weten de verschillende Materia Medica en het Repertorium.

Men leert syntheses te maken uit diverse Materia Medica en tot eigen samenvattingen te komen, na bestudering van enkele belangrijke klassieke werken en vergelijking van enkele moderne auteurs. Totaal: 40 uren medische basisopleiding en 60 uren homeopathie

Verplichte literatuur   Organon van de geneeskunde, S. Hahnemann.   Lectures on Homeopathic Philosophy, J.T. Kent. Lectures on Homeopathic Materia Medica, J.T. Kent. Homeopathic Materia Medica, W. Boericke. Materia Medica of Homeopathic Medicines, S.R. Phatak. The Chronic Diseases (theoretisch gedeelte), S. Hahnemann. Repertory of Homeopathic Materia Medica,  J.T. Kent. Zakwoordenboek der geneeskunde,  Coëlho/ Kloosterhuis.

Aanbevolen literatuur   Deskriptive Anatomie, J. Sobotta. Algemene ziekteleer, diverse auteurs. De zin van ziek zijn, T. Dethlefsen. Alles over homeopahtie, G. Vithoulkas. The Stolen Essences, G. Vithoulkas. The Science of Homeopathy, G. Vithoulkas. Homeopathic Drug Pictures, M.L. Tyler. The Study of Remedies by Comparison, H. A. Roberts Portraits of Homeopathic Medicines, C.R. Coulter. A Homeopathic Love Story, Handley Rima. Kennismaking met de werken van S. Freud. Kennismaking met de werken van C. Jung.

Hoe overleef ik mijn familie?, J. Cleese/R. Skynner. Hoe overleef ik mijn leven?, J. Cleese/R. Skynner. Eén van de lessen van Don Juan, C. Castaneda. De levensloop van de mens, B. Lievegoed. De wetenschap van de geheimen van de ziel, R. Steiner. Suikerweeën, W. Duffy. Een leven lang fit, H. en M. Diamond. Klassieke Homeopathie, niet te geloven?, Anne Vervarcke. The Tao of Homeopathy, Ian Watson. Cursus in Wonderen, Foundation for Inner Peace. Integrale visie, Ken Wilber.

Er wordt voor de lessen homeopathie geen syllabus gebruikt. De bedoeling van de opleiding is immers de student wegwijs maken in de werkinstrumenten en het leren bestuderen en onderscheiden van primaire en secundaire bronnen. Een niet onbelangrijk onderdeel van de opleiding bestaat erin persoonlijke syntheses te maken en die in de lessen te presenteren. Een syllabus is de verwerking van één persoon terwijl één van de pijlers van de homeopathie is, het unieke en individuele te benadrukken en te waarderen. Een bijkomende reden is dat tijdens een anamnese de student ook moet leren persoonlijke notities te maken en dit op het tempo dat de patiënt praat. Wat betreft de lessen medische basiskennis: de docent medische vakken zal bij het begin opgeven welk handboek als leidraad zal gebruikt wordt. Van de studenten wordt gevraagd dit aan te schaffen bij de gespecialiseerde boekhandel. Een syllabus wordt eveneens voorzien, deze wordt aan de student overhandigd na inschrijving en betaling van het lesgeld. Bij succesvol afleggen van het examen kan men indien gewenst een getuigschrift 'initiatie' bekomen.

46


Agenda Plus Digitaal dossier Homeopathie

Uitdieping: tweede  jaar   •

10 lessen medische kennis van telkens 4 uur waarin het vervolg behandeld wordt van de anatomie, fysiologie en pathologie van 5 grote systemen in het menselijk lichaam, aangevuld met voorbeelden uit de homeopathische praktijk. 15 lessen van telkens 2 uur, dus 30 uur, homeopathische theorie. Daarin worden uitvoerig behandeld: de diverse strekkingen betreffende de miasmatheorie, waarbij de Griekse denkschool toegelicht wordt aan de hand van de werken van Vithoulkas, Geghas, Gray, Morrison, Shore e.a. De Zuid-Amerikaanse strekking komt aan bod, dmv bestudering van de werken van Ortega, Masi, Eisayaga en de Indische denkschool wordt uitvoerig bestudeerd aan de hand van de werken van Sankaran, Chhabra enz. Veel belang wordt gehecht aan het aanleren van anamnesetechnieken, analyse en reactiepatronen. Vaccinatie, nosoden, psychische ziektebeelden behoren ook tot de theoretische vorming. 15 maal 2 uur, dus 30 uur Materia Medica, waarbij 25 grote middelen aan bod komen. Hierbij wordt meer zelfwerkzaamheid van de student nagestreefd en fundering aan de hand van het repertorium. Vergelijkende repertorium-oefeningen zullen de student met dit werkinstrument vertrouwd maken. De eerste paper cases worden opgegeven ter inoefening van het repertoriseren en leren differentiëren tussen de middelen.

Totaal: 40 uren medische basiskennis en 60 uren homeopathie.

Verplichte literatuur:   Dictionary of Materia Medica,  J.H.  Clarcke.   Keynotes of the Leading Remedies & Matera Medica of the Nosodes,  C.H.  Allen.  

Aanbevolen literatuur:   Hahnemann Revisited, L. De Schepper. The domestic Physician , C. Hering. The Chronic Diseases, (praktijk) S. Hahnemann. Notes on the Miasms, S. Ortega. The Spirit of Homeopathy, R. Sankaran. Kindertypes in de homeopathie, F. Vermeulen. Guiding Symptoms of our Materia Medica, C. Hering. Leaders in Homeopathic Therapeutics, Nash. Pointers to the Common Remedies, M.L.Tyler. Masterkey to Homeopathic Materia Medica, K.C. Bhanja. Quantum geneeskunde, Deepak Chopra. Esotherische psychologie, T. Dethlefsen. Het mosterdzaadje, Osho. Drink mij (en vele andere), Osho. Laat het verleden los, J. Krishnamurti. De wereld dat ben jij, J. Krishnamurti.

Over opvoeding (en vele andere), J. Krishnamurti. Autobiografie van een yogi, P. Yogananda. Wie is van hout, J. Foudraine. Bunkerbouwers, J. Foudraine. Over de grenzen van de psychologie, Osho. Het drama van het begaafde kind, A. Miller. In den beginne was er opvoeding, A. Miller. Homeopathie en psychologie, E.C. Whitmont. Molecules of Emotion, Candace B. Pert Je kunt je leven helen, (en vele andere) L. Hay. De werken van W. Dyer. Makrobiotiek, M. Kushi. Gezond eten door de juiste voedselcombinaties, Shelton. Over eten en koken, Harold Mc Gee. Vaccinaties, het einde van een mythe, Viera Schneibner.

Na het volgen van deze twee jaar is men in staat binnen het gezin en de familiekring kleine problemen zelf homeopathisch op te lossen. Men heeft inzicht in de grote medische systemen en onderscheidt wanneer men professionele hulp dient in te roepen.Men is voorbereid op het onder begeleiding in praktijk brengen van de theoretische kennis in het derde jaar waar twee eerste eigen cases opgevraagd worden. Bij succesvol afleggen van het examen kan men indien gewenst een getuigschrift 'basis homeopathie' bekomen.

     

47


Agenda Plus Digitaal dossier Homeopathie

Verfijning: derde  jaar   • • •

• •

16 uur medische basiskennis waarin aan bod komen: urgentiegeneeskunde, somatische farmaca, psychotrope farmaca, psychiatrische ziektebeelden en praktijkgerichte en inzichtelijke diagnostiek. Themadag met video cases (7 uur) 15 uur praktijkoefeningen met de grootste aandacht voor anamnesetechnieken, observatie en expliciteren van opgevangen informatie, psychologie en lichaamstaal, anamnesetechnieken, valkuilen, fouten, verschillende etappes van diepgang, hoe een compleet begrip te krijgen van de patiënt, onderscheid tussen de expressies en de gevoelens van de patiënt, waarin verweven methodologie met bijzondere aandacht voor de analyse van de verkregen informatie, hoe de karakteristieken destilleren, het algemene en het bijzondere scheiden, keuze van de kenmerkende elementen uit een case, omzetten in rubrieken, repertoriseren, hiërarchie der symptomen, middelenkeuze. 53 uur Materia Medica, waarin ongeveer 50 middelen bestudeerd worden met hun miasmatische eigenschappen, hun herkomst en bestudering van het periodiek systeem en de diverse rijken. 8 uur ontwikkelingspsychologie en 8 uur psychopathologie.

Totaal: 16 uur medische integratie, 16 uur psychologie, 15 uur praktijk en 56 uur homeopathie.

Verplichte literatuur   Synthetic Repertory (bijvoorbeeld H. Barthel en W. Klunker) of een ander uitgebreid repertorium: The Complete of Synthesis.

Aanbevolen literatuur   Homeopathie en de elementen, J. Scholten. The Esalen Conferences, G. Vithoulkas. Aids en Syphilis: The Hidden Link, G. Vithoulkas. Aids in het licht van de homeopathie, G. Vithoulkas. Homeopathie en de mineralen, J. Scholten. A synoptic Key of the Materia Medica, C.M. Boger. Boenninghausen’s Characteristics, C.M. Boger. The Substance of Homeopathy, R. Sankaran. De levensweg van Krishnamurti, Luytens. De kunst van het sterven, Osho. Overgave en strijd, K. Wilber. De nieuwe werkelijkheid, K. Wilber. Leven zonder angst, A. Löwen. Genieten, A. Löwen. Liefde, sex en het hart, A. Löwen. Depressie en het lichaam, A. Löwen. De tranen van de krokodil, P. Vroon.

A Shot in the Dark, H.L. Coulter. Pleidooi voor de aap, Johan van Dongen. De nieuwe ziekteverwekkers, G. Cannon. What doctors don't tell you, Lynne Mc Taggart Psychoanalyse. De mens en zijn lotgevallen. A.Vergote & P. Moyaert. On becoming a person. A therapist’s view of psychotherapy. C.R. Rogers. Steps to an Ecology of Mind, G. Bateson. De kracht van het nu, Eckhart Tolle. Gids Beroepsethiek, waarden, rechten en plichten in psychotherapie en hulpverlening, Mia Leijssen Ervaringsgerichte begeleiding van A tot Z, Wollants, G., Missiaen, C. & Leys, C. Trauma en herstel, Judith Lewis Herman. Mindfulness, in de maalstroom van je leven, Edel Maex. A Journey into the human core, Dinesh Chauhan.

Het derde jaar is een scharnierjaar in de opleiding. Er wordt een begin gemaakt met de praktijk. De studenten wordt gevraagd een verslag op te maken van alle paper-, live en video-cases die doorheen het jaar gepresenteerd worden. In acht workshops van telkens 2,5 uur krijgen zij intensieve repertorisatie-oefeningen, oplossen van cases, methodiek. Tevens kunnen zij tijdens deze workshops hun eigen vragen en problematiek voorleggen voor klassikale behandeling. Er wordt examen afgelegd voor het medische gedeelte. Voor het homeopathische gedeelte wordt naast het toetsen van de kennis van de Materia Medica, de student beoordeeld op twee eigen cases. De data voor het binnenbrengen van deze cases worden bij het begin van het academiejaar meegedeeld. Bij succesvol afleggen van het examen kan men indien gewenst een getuigschrift 'trainee in homeopathy' bekomen.

 

48


Agenda Plus Digitaal dossier Homeopathie

Praktijkjaar: vierde  jaar    

15 uur studie gericht op typologie, waarbij we de middelen in groepen en families bestuderen, de drugs, de halogenen, de edele metalen, de zoogdieren, vogels, slangen, spinnen, plantenfamilies, zeedieren enz, de grotere systemen der middelen en hun karakteristieken. • 15 uur Materia Medica. (Deze 2 onderdelen worden door wisselende gastdocenten ingevuld) • 50 uur video- en live cases met gezamenlijke analyse, commentaar bij de anamnese en prognoses. Training op follow up. • 8 uur ontwikkelingspsychologie. • Intervisieweekend, waarin aan bod komt: ethiek, deontologie, praktijkmanagement, what is to be cured enz. Totaal: 80 uur homeopathie, waarvan 30 hoofdzakelijk theoretisch en 50 zuiver praktisch gericht zijn; 8 uur psychologie en 20 uur begeleiding naar de praktijk. •

Aanbevolen literatuur   The Guiding symptoms of our Materia Medica (10 delen) C. Hering. Handbook of Materia Medica and Homeopathic Therapeutics, T.F. Allen. A concise Repertory of Homeopathic Medicines, S.R. Phatak. Prisma, The Arcana of Materia Medica Illuminated, F. Vermeulen. Animal Mind, Human Voices, N. Herrick. Crisis als uitdaging, R. Dahlke. Een ongewoon gesprek met God, N.D. Walsch. Een nieuw gesprek met God, N.D. Walsch. Een wereld van oneindige mogelijkheden, Deepak Chopra. Leven in liefde, Deepak Chopra. The Alchemy of Healing, E.C. Whitmont. 'Handboek energetische geneeskunde' van Richard Gerber. The Charm of Homeopathy, Anne Vervarcke. Dr. Rajan Sankarans Correspondence Course, 4 Volumes, Melissa Burch, Susana Aikin. Voor de beoordeling van de student worden twee eigen cases opgevraagd. Zoals in het derde jaar dient een verslag bijgehouden te worden van de geziene live, video en paper cases. Tevens wordt de student aangeraden een onderwerp te kiezen en een promotor te zoeken voor het eindwerk dat op het einde van het vijfde jaar ingediend moet worden.

 Stagejaar:  vijfde  jaar   14 uur studie gericht op typologie, waarbij we de middelen in groepen en families bestuderen, de drugs, de halogenen, de edele metalen, de zoogdieren, vogels, slangen, spinnen, plantenfamilies, zeedieren enz, de grotere systemen der middelen en hun karakteristieken. • 14 uur Materia Medica. (Deze 2 onderdelen worden door wisselende gastdocenten ingevuld) • 28 uur video- en live cases met gezamenlijke analyse, commentaar bij de anamnese en prognoses. Training op follow up. • 27 uur stage in een homeopathische praktijk. Daarvan zijn 14 uur actieve stage voorzien waarbij de student zelf een casus afneemt onder toezicht van de docent. • Intervisie-weekend: waarin aan bod komt: ethiek, deontologie, praktijkmanagement, what is to be cured enz. Totaal: 84 uur homeopathie waarvan 56 uur praktijk. •

Aanbevolen literatuur   De werken van R. Sankaran Evolving Homeopathy, Ph. Robbins. A Homoeopathic Approach to cancer, A. Ramakrishnan, C.Coulter. Materia Medica of new Homeopathic Remedies, O.A. Julian. New Old and Forgotten Remedies, E.P. Anshutz. Licht op de aura, B.A. Brennan.

Het Veld, Lynne Mac Taggart, uitgegeven bij AnkhHermes, Deventer, 2004. Kosmische Visie, Ervin Laszlo. The Postgraduate Annual, Anne Vervarcke. The Visionary Window, Amit Goswami Ph.D Remedies of the Stages of Life, D. Grandgeorge. De boodschap van water, M. Emoto.

49


Klinische Training 3de jaar.   In het kader van het luik ‘Klinische Training’ van de studie Klassieke Homeopathie aan het CKH beginnen de studenten in het 3de jaar met het aanleggen van een map ‘Klinische Training’. Daarin worden de studenten geacht op te nemen: • elke klassikaal behandelde casus, voorzien van eigen notities, analyses, DD, opzoekwerk, zelfreflectie. • elke individueel behandelde casus, meer of minder officieel en/of volledig, waarmee de student te maken krijgt. • elke interessante casus, die de student op een congres, studiedag, gastcollege, video of anderzijds gevolgd heeft. • elke papieren casus waarbij de student bijgeleerd heeft qua Materia Medica of methodologie. In deze map komen ook de 2 volledig afgewerkte cases, die de studenten als eindbeoordeling voor het 3de jaar, het 4de jaar en het 5de jaar voorleggen. De map klinische training wordt in het 5de jaar aangevuld met het stagerapport en vormt het totaaloverzicht van de klinische vorming en vordering van de student. Praktisch wordt de map op papier afgedrukt binnengebracht tegen de opgegeven datum, samen met een digitale versie op CD Rom. De map wordt na lezing aan de student terugbezorgd en de CD Rom wordt op het secretariaat van het CKH bewaard.

Module homeopathie Het theoretisch examen behandelt de Materia Medica van de middelen(groepen) die in het derde jaar bestudeerd werden. Het praktijkexamen bestaat uit twee zo volledig mogelijk uitgewerkte cases waarin de studenten laten zien dat ze de theoretische kennis in de praktijk kunnen toepassen. Er wordt rekening gehouden met het feit dat in dit stadium van de opleiding studenten meestal cases van bekenden binnen brengen en het dus een soort ‘modelcases’ zijn.

Met de theoretische kennis wordt bedoeld: via observatie en een gerichte anamnese tot een relevant beeld van de patiënt komen; met de bekomen gegevens een zinvolle analyse maken: what is to be cured in disease?; wat zijn de criteria

De eindtermen voor het 3de jaar zijn: Module Medische basiskennis Ondanks het feit dat de klassieke homeopathie de persoon en niet de ziekte behandelt, wordt toch een degelijke basiskennis van de klassiekgeneeskundige ziekteleer vereist. In de eerste twee jaar krijgen de studenten anatomie, fysiologie en pathologie gedoceerd. In het derde jaar wordt dit aangevuld met farmacologie en urgentiegeneeskunde met het oog op het aanleren wanneer moet doorverwezen worden. De colleges medische stof worden op het einde van het jaar via een mondelinge proef (met schriftelijke voorbereiding) getest. Bij deze gelegenheid wordt de totale medische bagage en het onderscheidingsvermogen van de student (wanneer doorverwijzen) getoetst aan de hand van gerichte praktijkvragen. Ook studenten die de eerste twee jaren vrijstelling gekregen hebben van colleges en examens, moeten zich voor dit examen aanmelden en slagen

om een voorschrift op te baseren en welke methode volgt men om een middel te bekomen? We verwachten dat de student aantoont zijn klassieke werkinstrumenten, het repertorium en de MM zinvol aan te kunnen wenden. Een voorschrift dat streeft naar niveau vier is mogelijk maar het is zeker niet nodig dat de student in dit stadium van zijn opleiding probeert alle niveaus te bespelen, al heeft hij daar op congressen of via de literatuur kennis van genomen. Ook de analyse naar rijk en miasma mag een aanvang nemen maar weegt niet door in de puntenverdeling. De cases tellen tussen de 7 en 15 pagina’s uitgetikte tekst in een mapje en worden op de gestelde datum in drie exemplaren binnengebracht. De patiënt wordt voorgesteld met een schuilnaam of initialen en een korte beschrijving (geboortedatum, familiale omstandigheden, beroep). In de layout mag geen verwijzing aangebracht worden naar het gekozen middel noch naar de patiënt. De evaluatie van de cases gebeurt aan de hand van 12 criteria, telkens drie voor anamnese, analyse, toegepaste kennis en ethiek en attitude. Ethiek weegt


Agenda Plus  Dossier  Homeopathie  2013                   bij de beoordeling het zwaarste door. In het derde jaar wordt gekeken of voor elk criterium de minimumnorm gehaald wordt. Indien er mankementen zijn, wordt de student daarop gewezen en krijgt hij aanbevelingen of studiewerk om de tekorten weg te werken. De cases worden anoniem gelezen. De evaluatie gebeurt door een kerngroep van docenten (minstens 3) die na individuele beoordeling vergaderen en pas tot een eindevaluatie overgaan als er consensus is bereikt. Bij twijfel kan een bijkomende lezer gevraagd worden. Een geschreven eindevaluatie zal dan op de examendag, waarop de student nog ondervraagd kan worden over de cases, meegegeven worden. Eén exemplaar van de casus blijft op het secretariaat van het CKH en wordt de daaropvolgende jaren mee in de evaluatie betrokken om de progressie van de student over de jaren te kunnen beoordelen. De student kan op afspraak op het secretariaat terecht voor een bespreking ten gronde van de evaluatie.

4de jaar.   De studenten krijgen in de loop van het jaar een opdracht over de modules Psychologie van het 4de en het 5de jaar. Verder worden ze geacht een aanvang te nemen met het eindwerk dat ze in het 5de jaar moeten afleveren. Dit betekent minimaal: de keuze van een onderwerp, met een promotor een werkplan maken en het afbakenen van het onderzoeksdomein. Het eindwerk beslaat een 30- à 60-tal bladzijden en behandelt een onderwerp van algemene interesse voor de klassieke homeopaat. Het kan een syndroom of een bepaalde pathologie behandelen en de homeopathische aanpak, een uitgewerkte proving zijn, een filosofisch-theoretisch De eindtermen voor het 4de jaar zijn: werk of een originele middelenstudie. Het examen homeopathie bestaat uit twee cases. De meer gevorderde kennis van anamnese en analyse aantonen. In de dagcolleges die in het 4de jaar een aanvang De map klinische training wordt aangevuld met: nemen, hebben de studenten immers video of live cases • de volledige verslagen van de video cases die bijgewoond en hebben ze theoretisch kennis genomen van klassikaal behandeld worden. het leren analyseren in grote groepen en systemen. Het • de verslagen van de live cases die klassikaal inzicht in voorschriften op niveau vier (delusion) zou in de behandeld worden, aangevuld met eigen analyses, case gereflecteerd moeten worden. Een doordenken in rijken DD, prognoses, zelfreflectie. en miasma’s komt meer op de voorgrond. • de volledige verslagen van de individueel behandelde patiënten, al of niet onder supervisie De evaluatie van de cases gebeurt aan de hand van 12 van een docent. criteria, telkens drie voor anamnese, analyse, • elke interessante casus, die een student hetzij op toegepaste kennis en ethiek en attitude. Ethiek weegt bij een congres, studiedag, gastcollege, video of de beoordeling het zwaarste door. In het vierde jaar anderzijds gevolgd heeft. wordt vooral gekeken naar de vooruitgang ten opzichte van het derde jaar en of de eventuele aandachtspunten Ook deze verslagen worden aangevuld met de 2 opgevolgd zijn. De student wordt gewezen op mogelijke cases, die de student als eindbeoordeling voor het problematische aspecten en krijgt aanbevelingen, 4de jaar binnenbrengt. studiewerk of bijkomende stage aangeboden om hieraan In het 4de jaar wordt de nadruk verschoven naar te verhelpen. meer individueel en persoonlijk werk en de Ook hier komt de eindbeoordeling pas tot stand na aandachtspunten bij de beoordeling van het 3de individueel evalueren door de docenten en na consensus te jaar, worden extra geëvalueerd. hebben bereikt. De cijfers worden ook nog eens onderling per groep tegen elkaar afgewogen en de resultaten van het vorige jaar worden betrokken in de eindbeoordeling per   individuele student. Het is immers belangrijk te evalueren of   de eventuele tekortkomingen van de eerste cases geremedieerd zijn of niet.  

5de  jaar.  

Vermits de helft van de college-uren uit klinische training bestaat, baseert de evaluatie van de student grotendeels zich op ‘ praktisch werk’ (samen 60 punten). Dit betekent concreet de individuele stage-uren, het stagerapport, dat daar een neerslag van is (20 punten), twee cases die op 20 punten staan en de actieve stage (20 punten). De cases: Er worden meer gevorderde casetaking technieken verwacht en een sluitende argumentatie wat betreft rijken en miasma’s.

51


Agenda Plus  Dossier  Homeopathie  2013                  

Het stagerapport in het 5de jaar bestaat uit: • 28 uur bijwonen van live/video cases tijdens de Master Class dagen. De verslagen van deze dagen mogen in klassikaal overleg onderling verdeeld worden. Wel wordt van elke student een eigen reflectie verwacht met antwoord op vragen als: wat heb ik hier geleerd, waar was ik het niet mee eens, wat heeft mij het meest getroffen enz. • 8 contact-uren in de respectieve praktijken bij de docenten waarvoor de student zelf de afspraken maakt. Tijdens die contact-uren wordt gestreefd naar een steeds grotere autonomie van de aspiranthomeopaat. In een eerste fase blijft de student toeschouwer bij een eerste consult van de stagemeester. De analyse gebeurt thuis en de resultaten worden besproken op een volgend contact. In een tweede fase wordt de analyse onmiddellijk na een eerste intake gesprek gemaakt door de aspirant in bijzijn en met begeleiding van de stagemeester. In een derde fase is de stagemeester toeschouwer bij een casus van de aspirant, hetzij een eerste consult hetzij een opvolging van een casus, die begeleiding behoeft. • 14 uren actieve stage. De studenten zorgen zelf voor patiënten. Eén student neemt de anamnese af (er wordt op gelet dat student en patiënt elkaar niet kennen) onder toezicht van een docent, terwijl de andere studenten van de groep toekijken. Na het consult wordt van de studenten gevraagd de analyse uit te schrijven en af te geven. Hiervoor krijgen ze ongeveer een half uur de tijd. Nadien wordt de case in groep besproken, onder leiding van de docent. Voor deze stage worden de uitgeschreven analyses in de klinische map opgenomen. Het consult dat door de student zelf wordt afgenomen komt op 10 punten, de gezamenlijke verslagen eveneens op 10 punten. • Dit stagerapport wordt aangevuld met de eigen casuïstiek van de student en met het dagboek met vragen, opzoekwerk, zelfreflectie en het verslag van de intensieve driedaagse training, die ook grotendeels uit klinische training en individuele coaching zal bestaan. Omdat de aspirant homeopaat voornamelijk zelfstandig zal werken, mag men 100 effectieve praktijk-uren vooropstellen. Het eindwerk (40 punten): Onder het eindwerk verstaan wij een zelfstandig werk van de aspirant-homeopaat waarin hij/zij een onderzoeksdomein afbakent en zelfstandig verkent. Het beoogde resultaat is een afgerond geheel met een inhoudelijk en/of praktisch nut voor collega-homeopaten, studenten of geïnteresseerden in het vakgebied. De studie beslaat 30 à 60 bladzijden. De onderwerpen kunnen met de docenten, die als promotor fungeren, in samenspraak gekozen en later begeleid worden. Het eindwerk wordt verdedigd door de student in bijzijn van de promotor. Er wordt gelet op de vorm en algemene presentatie, de taal, de structuur en opbouw van het werk en de al of niet originele uitwerking. Een premisse en een conclusie zijn essentieel, evenals bronvermelding en bibliografie. De eindtermen van het 5de jaar zijn: Na het assisteren in zoveel live cases of video cases, ook op congressen en workshops, verwachten we dat de afstuderenden aantonen een inzicht te hebben in de verschillende niveaus van ervaring en dat ze een anamnese kunnen richten op de vitale verstoring. In hun analyse geven ze blijk in staat te zijn te begrijpen ‘what is to be cured in disease’ en de redenering naar miasma en rijk zinvol te kunnen toepassen. Ze beheersen alle werkinstrumenten die ter beschikking staan: zowel de klassieke repertoria en Materia Medica als de toevoegingen en de moderne computerprogramma’s. Ze kunnen een case professioneel managen en deontologisch verantwoorde richtlijnen geven of keuzen maken. Ze hebben voldoende psychologisch inzicht om zich als therapeut te kunnen verhouden en voldoende moreel besef om zich verantwoordelijk te stellen voor hun homeopathische therapie. Mocht een student niet voldoen op een onderdeel van de klinische training dan kan het overdoen van het jaar niet kosteloos zijn, gezien de individuele stages. Wanneer een student niet voor de eerste zittijd klaar is, kan hij zich opgeven voor september ofwel zich het daaropvolgende jaar juni aanmelden. Wanneer de student geslaagd is wordt een getuigschrift afgeleverd met de eindbeoordeling (voldoende, onderscheiding, grote onderscheiding, grootste onderscheiding). De eindbeoordeling van de student zal gebaseerd zijn op 2 cases en actieve stage (40 punten), het stagerapport, de map Klinische Training - de vorige 2 jaren inbegrepen - (20 punten) en het eindwerk (40 punten). Indien de student niet slaagt voor het eindwerk kan gedelibereerd worden onder de combinatie van volgende voorwaarden: • het eindwerk wordt met minstens 45% gekwoteerd • de cases worden minstens met 75% gekwoteerd.

52


Agenda Plus  Dossier  Homeopathie  2013                  

Duur van de opleiding De totale opleiding beslaat vijf jaren met dien verstande dat er 25 colleges van telkens 4 uren gegeven worden de eerste twee jaren en dit ofwel op zaterdagmorgen van 9.30 tot 13.00 ofwel op zaterdagnamiddag van 14.00 tot 17.30. In het derde jaar worden er 12 volledige dagen van 7 uur en 6 halve dagen van 4 uur lesgegeven op zaterdag. Bovendien worden zes workshops gegeven op uur en datum die in het begin van het academiejaar meegedeeld worden. In de twee laatste jaren, die hoofdzakelijk praktijkgericht zijn wordt er 15 keer college gegeven per jaar, van 9.30 tot 17.00 met één uur middagpauze ofwel 7 uur per zaterdag. Voor elk lesuur moet men rekenen met twee studie-uren thuis voor het voorbereiden en instuderen van de Materia Medica, het oplossen van praktische opdrachten, het repertoriumwerk in groep, de eigen casuïstiek onder supervisie van de docenten. Met de seminaries, gastcolleges en congressen, het stagerapporten, de thesis als eindwerk brengt dit het effectieve aantal werkuren homeopathie, naargelang het tempo van de student toch op een 500 tal per jaar. Studenten van de laatste twee praktijkjaren kunnen zich desgewenst inschrijven voor bijkomende stagedagen mits bijbetaling. Omdat de zelfwerkzaamheid op de voorgrond staat wordt op die manier de overgang tussen de theorie en de praktijk zo vlot mogelijk gemaakt. Studenten die elders theoretisch geschoold zijn en bij het CKH hun 2 laatste praktijkgerichte jaren willen volgen, kunnen dit mits het afleggen van een niveautest. Om conformiteit in de opleiding klassieke homeopathie te krijgen probeert het CKH zich in de mate van het mogelijke te richten naar de Europese normen zoals die door het ECCH en het ICCH zijn gestipuleerd. In samenspraak met de NVKH kan men ook het getuigschrift uitgereikt door het CKH in Nederland geldig laten verklaren.

Inschrijvingen De kosten voor één lesjaar bedragen 1.200,- Euro (btw inbegrepen). Daarin zijn inbegrepen: de medische basisopleiding, het inschrijvingsgeld, lesgeld en het examengeld. Bij vrijstelling van de medische vakken (medisch of paramedisch beroep) wordt een vermindering van 150,- Euro gegeven. Enkel bij speciaal georganiseerde herexamens wordt een extra van 80,- Euro examengeld gevraagd. De boeken zijn ten laste van de student. Om in te schrijven volstaat het bijgevoegd inschrijvingsformulier in te vullen en op te sturen naar het CKH voor 31 augustus en tegelijk het volledige bedrag te storten op bankrekening 523-0804139-84 van de Triodosbank. Gelieve ook te vermelden voor welk jaar men inschrijft. Men kan ook online inschrijven via de website www.ckh.be Men is pas ingeschreven wanneer men ook inderdaad het inschrijvingsgeld betaald heeft. Terugbetalingen: Het is altijd mogelijk dat bij nader inzien de studie niet aansluit bij de verwachtingen of de studiebelasting te zwaar doorweegt. De uiterste datum waarop het inschrijvingsgeld (min instapkosten tbv 50,- Euro) teruggevraagd kan worden is 30 september. Vanaf 1 oktober wordt men geacht de lessen gedurende het hele jaar te volgen en is geen restitutie van het inschrijvingsgeld, geheel of gedeeltelijk, meer mogelijk. Studenten die de studiebelasting willen spreiden, kunnen bij inschrijving aanvragen het academiejaar over twee kalenderjaren te verdelen; zij kunnen dan kiezen of ze in éénmaal het inschrijvingsgeld betalen of in twee helften telkens ten laatste op 31 augustus

53


Agenda Plus  Dossier  Homeopathie  2013                   Bijlage 3

54


Agenda Plus  Dossier  Homeopathie  2013                  

Bijlage 4 Geachte mevrouw de minister, Vanuit Schotland waar mijn actie “Walk for Homeopathy” (die een jaar duurt en onder meer voor therapievrijheid pleit) mij momenteel voert, vernam ik dat uw besluit in verband met het regelen van het statuut van de alternatieve therapeuten, in de media is meegedeeld. Het verheugde mij te lezen dat u onderkent dat er een groeiend publiek bestaat voor homeopathie, en dat de tevredenheid van de gebruikers hetzelfde cijfer scoort in de enquêtes als de reguliere geneeskunde. Voor een geneeswijze die enkel op een negatieve manier in het nieuws komt, en geen erkenning of terugbetaling kent, is dat een hele prestatie. Het is mij daarom ook een raadsel waarom een effectieve en veilige therapie met een dergelijke tevredenheidsgraad niet voor terugbetaling in aanmerking komt maar ik geloof niet dat u dat argumenteert in uw besluit. Ik lees ook dat u het publiek wil beschermen tegen gevaarlijke figuren. Dat siert u en dat zou altijd en overal in om het even welke tak van de gezondheidszorg een prioriteit moeten zijn. U spreekt zelfs van uitwassen en sektarische praktijken. Hebt u daar voorbeelden van gekregen? Namen? Groeperingen? Of is het voldoende zich op een kreet of een roddel te baseren in dit geval? Ik ben als hoofd van een homeopathisch opleidingsinstituut ruim 25 jaar intens werkzaam geweest in homeopathische kringen en ben nog nooit in contact gekomen met de gevaarlijke individuen waarvan sprake. Mochten die er niettemin toch zijn, spreekt het vanzelf dat die gesanctioneerd en gestopt moeten worden. Maar waarom dan alle goed opgeleide en gewetensvolle mensen moet verboden worden nog langer homeopathie uit te oefenen, daarvan ontgaat mij de logica. U verbiedt toch ook niet de hele reguliere geneeskunde omwille van een paar cowboys in hun rangen? U wil de zaak reguleren door van de beoefenaars van de homeopathie te verlangen dat zij een bewijs kunnen voorleggen van een medische of paramedische opleiding. Zo weet het publiek dat het te maken krijgt met een huisarts-homeopaat, een tandarts-homeopaat of een vroedvrouw-homeopaat. Maar wat dan met de mensen die een gespecialiseerd homeopaat willen, een professionele homeopaat, die in de eerste en laatste plaats opgeleid is in de homeopathie? Homeopathie is een geneesmethode op zich. In de opleiding zit een medisch pakket, een pakket psychologie en heel veel homeopathie, zoals u ongetwijfeld in ons opleidingsprogramma hebt kunnen nakijken voor u tot een besluit kwam. Nu wekt u de indruk dat homeopathie enkel als tweederangs therapie kan verkregen worden, door een therapeut die eigenlijk een ander beroep uitoefent. Ook hier heb ik het moeilijk om de gedachtenlijn te volgen die wil reguleren door de echte professionelen uit het veld te werken. Uw besluit impliceert dat homeopathie op reguliere medische kennis en filosofie is gebaseerd, wat niet het geval is, en dat de expertise van de homeopaat ligt in de kennis die ze zich buiten de homeopathie hebben eigen gemaakt. Ik hoop dat u daar ook het ongerijmde van inziet. Het zou mij recht gedaan hebben eens kans gekregen te hebben om gehoord te worden over mijn werk. Maar wie is die commissie die zich in staat geacht heeft om mijn capaciteiten, mijn kennis, mijn ervaring te wegen en te licht te bevinden, zonder mij ooit gezien of gesproken te hebben? Wie achtte zich boven iedere twijfel

55


Agenda Plus  Dossier  Homeopathie  2013                   verheven bevoegd genoeg om mijn werk te beoordelen en te concluderen dat ik over de hele lijn onbekwaam ben omdat ik geen paramedisch diploma kan voorleggen (ik neem aan dat u van mijn andere Masters niet onder de indruk bent)? Vindt u het niet nodig dat dit op zijn minst een specialist in mijn professie moet zijn? Vindt u dat iedereen de kwaliteit van een homeopaat kan beoordelen? Vindt u dat ook van andere medische specialiteiten? Ik mis in uw besluiten de bekommernis om de inhoud en kwaliteit van de homeopathie, iets waar wij, homeopaten al jaren voor ijveren. Professionele homeopaten proberen, in het belang van hun patiënten, vooral kwaliteit te waarborgen door degelijke en voortgezette opleidingen te organiseren. Het is te vrezen dat het aspect kwaliteit dan ook het eerste is wat zal sneuvelen door de nieuwe wet. En daarmee valt of staat de homeopathie, net zoals iedere therapie. Ik moet besluiten dat het publiek niet beter beschermd is door hen de vrijheid te ontnemen hun therapeut te kiezen, hen terugbetaling te ontzeggen en de specialisten in de homeopathie te verbieden. Mag ik mij afvragen wie hier wel mee gebaat is? Anne Vervarcke

56


Agenda Plus  Dossier  Homeopathie  2013                  

Bijlage 5 Enkele opmerkingen bij: ‘het werkt niet’ Ondanks miljoenen ‘anekdotes’ (lees genezingen) volhardt de wetenschap in haar weigering wetenschappelijke nieuwsgierigheid aan de dag te leggen. Homeopathie is wereldwijd de 2de meest gebruikte geneesmethode. De eerste is allopathie en die is meteen ook de 3de doodsoorzaak in de USA statistieken. We hebben tot nu toe nog geen statistiek van de gevaren van homeopathie gezien. Omdat die er niet zijn. Er is onderzoek gedaan bij planten, dieren, mensen en in labo’s. (Googelt u even Nobelprijswinnaar Luc Montagnier, of Jacques Benveniste, eerst verguisd, later in ere hersteld, iets wat minder of geen aandacht in de pers heeft gekregen). De mantra ‘homeopathie is niet bewezen’ komt hier dus ook te vervallen. De cirkelredenering is de volgende: als homeopathie zou werken, zouden wij (professoren, wetenschappers) daarvan op de hoogte zijn. Vermits wij dit niet hebben aangeleerd gekregen, is het een waardeloos bijgeloof en moeten we er verder ook geen onderzoek naar doen. Omdat de onderzoeken die gedaan worden, niet uit ‘ons’ midden komen of niet bekend zijn (ik hoef dit niet te lezen want het is toch onzin) of geweigerd worden door de erkende wetenschappelijke tijdschriften (Ben Goldacre) is er dus geen ‘valabel ‘onderzoek. Dit bewijst dat het waardeloos is en niet werkt. Want als het werkt, hadden wij dat geweten. En vermits wij het niet weten, kan het niet werken, want anders…. Ziet u de cirkelredenering Referenties: Carol Boyce, Homeopathy around the World, http://www.wholehealthnow.com/world/ en binnenkort Down on the Farm (Homeopathie toegepast op de boerderij) Overzicht positieve goede wetenschappelijke studies ivm homeopathie: http://www.apodenys.be/documents/homeo-wetenschap.xml?lang=nl Database homeopathisch onderzoek van het Homeopathy Research Institute (UK): http://www.homeoinst.org/conditions Zij organiseren tweejaarlijks de Homeopathy Research Institute Conference (in juni 2013 in Barcelona met steun van de lokale autoriteiten) Talloze portals over homeopathisch onderzoek, o.a.: http://homeoresearch.blogspot.be/ http://hpathy.com/scientific-research/

 

57


Agenda Plus  Dossier  Homeopathie  2013                  

Homeopathie in  de  pers     Medicijngebruik  versus  Homeopathie    

Aantal slachtoffers  medicijnen  :  

300.000  slachtoffers  per  jaar.  Dat  is  de  dodentol  die  medicijnen-­‐op-­‐voorschrift  alleen   al  in  de  Verenigde  Staten  jaarlijks  eisen.  Slachtoffers  van  een  plots  overlijden  blijken   steeds  vaker  onder  de  zware  medicijnen  te  zitten.  In  Amerika  is  de  sterfte  door  misbruik   van  medicijnen  zelfs  doodsoorzaak  nummer  één.     Ook  in  ons  land  is  het  aantal  sterfgevallen  door  medicijnen  sterk  toegenomen',  zegt   toxicoloog  Jan  Tytgat  van  de  KU  Leuven.  Tytgat  voert  op  vraag  van  het  gerecht  geregeld   lijkschouwingen  uit  op  mensen  die  zonder  aanwijsbare  reden  overleden  zijn  en  stelde   vast  dat  steeds  meer  slachtoffers  onder  de  slaapmiddelen,  kalmeermiddelen,   stimulantia,  antidepressiva  en  antipsychotica  zitten.   http://www.klassiekehomeopathie.nl/nieuws/59/medicijnen-maken-steeds-meerdoden     Enkele  bijkomende  cijfertjes  :     Frankrijk  :  Per jaar belanden zo'n 140.000 personen in het ziekenhuis vanwege ongewenste bijwerkingen van medicijnen.   Nederland  :  Ieder  jaar  belanden  er  ruim  40.000  mensen  in  het  ziekenhuis  omdat  ze   verkeerde  medicijnen  of  een  gevaarlijke  combinatie  of  dosis  van  pillen  slikken.  Ruim   1200  patiënten  overleven  een  dergelijke  misser  niet.  1800  mensen  blijven  last  houden,   ook  na  ontslag  uit  het  ziekenhuis.     België  :  Geen  gegevens  beschikbaar  (te  vergelijken  met  het  ontbreken  van  officiële   statistieken  aangaande  medische  fouten  ?  Men  weet  niet  wat  er  waar  fout  gaat,  hoe  vaak   en  in  welke  omstandigheden,  om  de  heel  eenvoudige  reden  dat  er  nog  geen  systematisch   onderzoek  werd  gedaan).   Europa  :  Jaarlijks  sterven  194.500  Europeanen  aan  de  medicijnen  die  hen  hadden   moeten  genezen  (niet  geupdate  cijfers  2009):  het  gebruik  van  verkeerde   geneesmiddelen,  het  verkeerd  gebruik  van  de  juiste  geneesmiddelen,  over-­‐  en   onderdosering,  niet-­‐gebruik  en  ongewenste  nevenwerkingen.  Dat  berekende  de   Pharmaceutical  Group  of  the  European  Union  (PGEU)  in  hun  rapport  'Targetting   adherence'  (dit  rapport  is  inmiddels  verwijderd  van  het  net).    

Schandelijke schikkingen,  schandalen  en  slachtoffers  (Big   Pharma)  

In  6  maanden  tijd,  hebben  GSK/Merck/Bayer/Abott/Pfizer/Sanofi  schikkingen   getroffen,  personeel  buitengezet  en  inkrimpingsmaatregelen  genomen,  waarbij  het   alleen  al  bij  de  schikkingen  ging  om  een  bedrag  van  maar  liefst  rond  de  4.000.000.000   dollar.  ('Zijdelingse'  opmerking  :  The  Bill  &  Melinda  Gates  Foundation  ziet  géén  brood  in   wereldvoedselprogramma's,  maar  wél  in  het  mega-­‐financieel  ondersteunen  van   vaccinatie-­‐  en  medicijnprojecten...).      

58


Agenda Plus  Dossier  Homeopathie  2013                  

Aantal slachtoffers  homeopathie  :  n.v.t.     Uitgebreide  informatie  die  de  vele,  vele  tegen(natuurlijke)geluiden  weerspreekt  :   http://www.infowebweistra.eu/homeopathie-wetenschap.htm

WHO-Report 1999 Homeopathy is 200 years old and is one of the most widespread nonconventional approaches to treatment known to the world, along with traditional Chinese medicine, herbal medicine and osteopathy. Homoeopathy forms part of our overall common heritage because of its low costs, because prescriptions are safe so long as they form part of a diagnostic approach, and because of the simple technology employed in its preparation, albeit requiring high levels of experience and knowledge. It is an inherited good that belongs to all of us equally: the patients who take the medication, the physicians who prescribe it, the pharmaceutical laboratories that manufacture it, the pharmaceutical outlets that issue it, the scientists who are trying to evaluate it, and the health systems that attempt to regulate the costs, advantages and risks of such activities. Bron :   Bulletin  of  the  World  Health  Organization,  1999,  77  (2)  -­‐  Integrating  homoeopathy   in  health  systems  :  http://apps.who.int/iris/handle/10665/56261     21 mei 2011 : Status of Homeopathy   World Health Organisation (WHO)   Status of homeopathy in Europe, America, Asia, Australia, Middle East, Africa UK, France, Germany, Switzerland, Italy, Spain, Ireland, USA, Canada, Brazil, Columbia, Argentina, South Africa, India, Pakistan, Sri Lanka, Malaysia, New Zealand, Israel Conclusions The regulation of health care practice varies from one country to another. As far as people demand quality multi-dimensional homeopathy health care, governments are obliged to provide. Undoubtedly, homeopathy is the medicine for the 21st century.   http://drnancymalik.wordpress.com/article/status-of-homeopathy/

En in het verlengde hiervan is volgend besluit ook van belang : ACUPUNCTURE: REVIEW AND ANALYSIS OF REPORTS ON CONTROLLED CLINICAL TRIALS Generally speaking, acupuncture treatment is safe if it is performed properly by a well-trained practitioner. Unlike many drugs, it is non-toxic, and adverse reactions are minimal. This is probably one of the chief reasons why acupuncture is so popular in the treatment of chronic pain in many countries. As mentioned previously, acupuncture is comparable with morphine preparations in its effectiveness against chronic pain, but without the adverse effects of morphine, such as dependency.

59


Agenda Plus  Dossier  Homeopathie  2013                  

http://apps.who.int/medicinedocs/fr/d/Js4926e/

Homeopathie wereldwijd Status of Homeopathy Worldwide World Health Organisation, Development, Status, Time-Line, Popularity http://drnancymalik.wordpress.com/article/status-of-homeopathy/ May 21, 2011 · homeopathy Authors     ñ Malik Nancy ñ Dr. Nancy Malik BHMS

Abstract Status of homeopathy in Europe, America, Asia, Australia, Middle East, Africa UK, France, Germany, Switzerland, Italy, Spain, Ireland, USA, Canada, Brazil, Columbia, Argentina, South Africa, India, Pakistan, Sri Lanka, Malaysia, New Zealand, Israel

CONTENTS 1. Introduction 2. WHO supports homeopathy 3. Homeopathy in Europe: UK, France, Germany 4. Homeopathy in Australia 5. Homeopathy in India 6. Homeopathy in America: USA, Canada, Mexico, Columbia, Argentina 7. Homeopathy in other countries 8. Spread of Homeopathy Worldwide 9. Significant Years in the history of Homeopathy 10. Popularity of Homeopathy 11. Dignitaries endorsing/supporting homeopathy

60


Agenda Plus  Dossier  Homeopathie  2013                  

Fig. 1:  Homeopathy  Around  the  World   Introduction Homeopathy: One Vision, One Voice International Council for Homeopathy (2007) International Research Group on Infinitesimal (1986) Homeopaths World Wide (HWW): HWW-Swiss,,,,,OCH-Armenia,,,,,Homeopaths Without Borders (HWB) HWB: HWB-North America,,,,HWB-France,,,,,HWB-Netherlands.,,,,,HWB-Germany “Homeopathy has now spread its wings globally, with currently 450 million patients” Reference: Christian Boiron, Waarom ik vertrouwen heb in homeopathie, 1st ed. Standaard Uitgeverij (Antwerpen, 2007), backcover International Guidelines for Homeopathy Education

World Health Organisation supports homeopathy

1999: The WHO called for closer incorporation of homoeopathy into “western medical systems” “The development of research and evaluation structures, combined with a critical education in the discipline, would help to improve practices and define homoeopathy’s potential role in relation to the other therapies, conventional and unconventional, used in Western health systems.” Ref: Poitevin B, Integrating Homoeopathy in Health Systems, WHO Bulletin, 1999, 77, 2, 160-166., FULL TEXT 2003-2004: WHO issued a 40-page draft on homoeopathy, entitled Homoeopathy: review and analysis of reports on controlled clinical trials, claimed that the “majority” of peer-reviewed scientific papers published over the past 40 years “have demonstrated that homoeopathy is superior to placebo in placebocontrolled trials and is equivalent to conventional medicines in the treatment of illnesses, in both humans and animals.” In addition, the WHO stated in their Journal “The World Health Forum” that “Homeopathy seems well suited for use in rural areas where the Infrastructure, Equipment, and Drugs needed for Conventional Medicine cannot be provided.”

61


Agenda Plus  Dossier  Homeopathie  2013                   Ref: Homeopathy is more than medicine The WHO states that Homeopathy is the second most used medical system internationally, with over $1 Billon in expenditures for such therapy. In the United states, there are more than 500 physicians and 5000 non-physicians using Homoeopathy in clinical practice, and 2.5 million Americans currently use Homeopathic medicines – of which two-thirds are self-prescribed spending more than $250 million annually. Ref: Lawrence M.Tierney, Jr. et al, “Current Medical Diagnosis & Treatment”, USA: The McGrawHill Companies, Inc. 2004 (1701-03; 4th ed.) According to World health Organisation, Homeopathy is the fastest-growing and second-most widelyused system of medicine in the world Ref:World Health Report, WHO Global Atlas of Traditional, Complementary and Alternative Medicine, Map Volume, 2005 Feb 2010: WHO initiates steps towards standardisation in preparation of homeopathic medicines Dr. Peter Fischer on WHO Report “The same issue of The Lancet featured a leak of the WHO draft report on homeopathy. The WHO document was apparently leaked to The Lancet by Dutch and Belgian doctors hostile to homeopathy; their comments and the (hostile) comments of Prof. Edzard Ernst of the University of Exeter were published. Dr Xiaorui Zhang, Traditional Medicine Coordinator of WHO, who is responsible for the report, was also interviewed, but declined to comment on a leaked, confidential draft. This leak came only 2 days after The Times of London published, as its front page lead, a remarkably similar story: a leak of the Smallwood Enquiry on The Role of Complementary and Alternative Medicine in the NHS commissioned by The Prince of Wales’ Foundation for Integrated Health. It is ironic that the editor of The Lancet, Dr Richard Horton, wrote to The Times accusing “Dr.” Ernst of having ‘broken every code of scientific behaviour’ for leaking the draft report of the Smallwood Enquiry (and incidentally describing complementary medicine as ‘a largely pernicious influence… preying on the fears and uncertainties of the sick’), while simultaneously doing the same to the WHO report in his own journal Ref: Homeopathy and the Lancet (2006) FULL TEXT Status of homeopathy in Europe Three Europeans out of four know about homeopathy and of these 29 % use it for their health care. Ref: Homeopathic medicinal products. Commission report to the European Parliament and the Council on the application of Directives 92/73 and 92/74. European Committee for Homeopathy European Central Council of Homeopaths (1990) Society of Homeopaths(1978) European Network of Homeopathy Researchers

62


Agenda Plus  Dossier  Homeopathie  2013                   European Federation of Homeopathic Patients’ Associations Homeopathy in Italy and Spain 45% of Dutch doctors use homeopathy [1] and 39% of Belgian paediatricians are in favour of Homeopathy [2] [1]. Medical journal of Australia, 2000, 172, 105-109 [2]. Homeopathy 2002, 91, 262 At the General Hospital in Klagenfurt, Austria, children with cancer are treated with homeopathy along with conventional medicine. At another hospital in Austria, (KA Rudolfstiftung), homeopathy is used with newborns in the delivery room and intensive care units. Children with profound mental impairment receive homeopathic care in the Rzadkowo Welfare Centre in Poland. A study at Vinnitsa Medical University (Ukraine) atrial fibrillation was successfully treated using homeopathy. Finally, there was the heartening research of Dr. Nikolaus Hock in Munchen Germany, using homeopathy to treat depression. He presented two cases of people suffering from depression who got no relief from drugs in over two years. They were each cured in five weeks with homeopathic remedies (Aurum muriaticum and Alumina). Ref: Abstracts of the 60th Congress of the Liga Medicorum Homeopathica Internationalis United Kingdom The British Royal Family has been under homeopathic care since 1820 and there has always been a Royal Homeopathic Doctor. The post is currently held by Dr. Peter Fisher. The Queen carries her ‘black box’ of homeopathic remedies that includes 60 vials of homeopathic medicines with her on all her travels.King George VI named one of his prize racehorse ‘Hypericum’ British Homeopathic Association (1847) The Faculty of Homeopathy (1943) The homeopathic Medical Association (1985) National Homeopathic Service (1996) Helpline Call Now 07956-208694 Alliance of Registered Homeopaths (2001) Homeopathy Action Trust (2002) Homeopathy: Medicine for the 21st Century (2007) Homeopathic Research Institute (2007) The Friends of Royal London Hospital for Integrated Medicine (2010) British Homoeopathic Dental Association Homeopathy has been available on the National Health Service in Britain since 1948. Then the Government pledged that homeopathy would continue to be available on the NHS, as long as there were “patients wishing to receive it and doctors willing to provide it”.

63


Agenda Plus  Dossier  Homeopathie  2013                   Ref.: http://sueyounghistories.com/archives/2008/02/05/aneurin-bevan-andhomeopathy/ 1983: According to British Medical Journal, 80% of graduates from medical schools in Britain said they wanted training in either homeopathy, acupuncture, or hypnosis. (BMJ, 287, 30 July 1983, pp. 337-39) 1986: According to British Medical Journal, 42% of British physicians surveyed in Avon refer patients to homeopathic physicians. 1990: According to The Times of London, homeopathy is now the fastest growing alternative therapy in Scotland. The numbers of Scots who have used homeopathic medicines have more than doubled from 1985 to 1990, increasing from 5% to 11%. Similarly, in 1985 23% of those Scots interviewed in 1985 said they would “seriously consider” going to a homeopath, and in 1990 this figure grew to 40%. Ref: “Take a Little of What Ails You,” The Times, November 13, 1989. 1992: 45% of UK GPs consider homeopathy useful and 42% refer their patients for homeopathic treatment. Ref: Natural medicine Society News, UK, 21, June 1992 2001: A report by the Centre of Complementary Health Studies in Exeter noted a 49% increase in the number of statutory health practitioners who practice homeopathy. 2003: 86% of Scottish GPs surveyed were found to be in favour of homeopathy [3]. [3].Hamilton E, Exploring General Practitioners attitudes to homeopathy in Dumfries and Galloway, Homeopathy, 2003, 92, 190-194. Currently, homeopathy is the second most popular complementary medicine in the UK [4,5]. [4]. “New research in the Times Body and Soul reveals disenchanted Britons turning to complementary therapy”, PRNewswire, London Jan 9, 2004. [5]. The Independent, 17 November, 2003. 2005: 60% of the UK doctors who use homeopathy do so because of good experience of homeopathy as effective treatment and anxiety about hazards of conventional treatment Ref: Halvorsen R. Alternative therapies in the practice. The General Practitioner Magazine. Feb 2005 2006: Arnica gel (Atrogel) product was the first homeopathic product to be registered by the Medicines and Healthcare products Regulatory Agency 2007: 14.5% of the population say that they trust homeopathy Ref: Samarasekera U; Lancet. 2007 Nov 17; 370(9600):1677-8. 2007: 206 MPs signed Early Day Motion 1240 to acknowledge the positive contribution made to the health of the nation by the NHS homeopathic hospitals. 2008: Dr Sara Eames, President of The Faculty of Homeopathy, “The pilot is promising and confirms my own experience of treating NHS patients with homeopathy. The homeopathic hospitals are

64


Agenda Plus  Dossier  Homeopathie  2013                   conducting meaningful treatment and observation of patients that is absolutely in line with the recommendations of the (Lord) Darzi Report.” The Department of Health, UK, commissioned a CAM Pilot Project in two primary care trusts in Northern Ireland, implemented by Get Well UK. There was a 79% improvement in the level of health for those who had homeopathic treatment, pp. 31 2009: House of Commons, Science & Tech. Committee, Evidence Check 2: Homeopathy 2010: 9 MPs signed EDM 1164 calling Government to look at the experiences of India when formulating homeopathy policy in the UK The UK Government came out in favour of continuing the NHS Funding for homeopathy The market for homeopathy has grown by 18% since 2008, and is now worth a staggering £213 million a year, with experts expecting a rise of up to £282 million by 2014. The four NHS homeopathic hospitals currently treat 55,000 patients per yearout of which The Royal London Homoeopathic Hospital alone treats 30,000 patients every year Insurance cover for homeopathy is around £70 per year Find a homeopath in UK:http://www.homeopathy-soh.org/about-homeopathy/find-ahomeopath/http://www.britishhomeopathic.org/getting_treatment/find_practitioner/index.htmlhttp ://www.findahomeopath.org.uk/ France Patient Association for the Advancement of Homeopathy in France 1985: In a prominent French news magazine President Francois Mitter and and six medical school deans called for more research on homeopathy, and Dana Ullman editorialized, “It is a fact that homeopathy obtains results, sometimes spectacular results.” Ref: “Medecines douches: La revanche de l’homeopathie,” Le Nouvel Observateur, April 12, 1985, 3641. 1989: According to surveys in France, an astounding 40% of the French public have used homeopathic medicines, and 39% of French physicians have prescribed them. Ref:F. Bouchayer, “Alternative Medicines: A General Approach to the French Situation,” Complementary Medical Research, May, 1990, 4(2)4-8. At least six French medical schools offer courses leading to a degree in homeopathy, and homeopathy is taught in all pharmacy schools and in four veterinary schools. Ref: Poll I.F.O.P., February 1989. 2004: 62% of French mothers used homeopathic medicines in the previous 12 months. 70% of French doctors are receptive to homeopathy and consider it effective and at least 25,000 of them prescribe homeopathic medicines for their patients. Ref: 100 Facts about homeopathy

65


Agenda Plus  Dossier  Homeopathie  2013                   The best selling flu remedy in France is a homeopathic medicine: Anas Bar 200c, commonly marketed under the trade name Oscillococcinum. Germany International Society of Homotoxicology and Homeopathy (2008) 1833: Central Homoeopathic union was instrumental in establishing First homeopathic hospital in Germany established with Dr.Muller as its Director In Germany, 20% of medical practitioners prescribe homeopathic medicines for their patients [6,7,8] and they’re used by 90% of German veterinarians [9] [6]. Ludtke R et al, Forsch Komplementarmed Klass Natureheilkd, 2001, 8, 4, 213-8. [7]. British Medical Journal, 2 November 2002;325:990. [8]. WHO Bulletin op cit. [9]. HomInt R&D Newsletter, Glasgow Homoeopathic Hospital, 1998. Switzerland Swiss Association of Homeopathic Physicians 2006: The Swiss Federal Office for Public Health issued a report to the government of Switzerland which concluded that “the effectiveness of homeopathy can be supported by clinical evidence, and professional and adequate application be regarded as safe” 2008 5.1% of Swiss patients undergoing kidney transplant is using homeopathy as a complementary medicine 2011: Swiss Govt’s “Health TechnologyAssessment” evaluated “real world effectiveness” of homeopathy. Status of homeopathy in Australia The Australian Association of Professional Homeopaths Australian Homoeopathic Association Register of Homeopaths (1999) Homeopathy in Australia Homeopathy in Victoria Status of homeopathy in India 1835/1839: Dr. John Martin Honigberger, M.D. (german) introduced Homeopathy to India (Hahnemann was in Paris then)by treating Maharaja Ranjit Singh of Lahore who was suffering from paralysis of vocal chords by giving him dulcamara 1847: First Homeopathic Hospital in India at Tanjore, Tamil Nadu established by Surgeon Samuel Brooking  

66


Agenda Plus  Dossier  Homeopathie  2013                   1866: First homeopathic pharmacy in India: Berigny and Company’s Calcutta Homoeopathic Pharmacy established by Rajendralal Dutta Ref: http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3483755/ 1867 Feb: First homeopathy Journal in India India Medical Review by Dr. Mahendra lal Sircar, M.D., (Vice-President of American Medical Association (Bengal Branch), a first allopathic physician converted to homeopathy in India from which he was boycotted by AMA against which he said, “Truth must be told, and truth must be acted upon”) 1876:Dr. Mahendra lal Sircar founded the ‘Indian Association for the cultivation of Science’ 1878: First homeopathy college in India Calcutta Homoeopathic Medical College and Hospital 1891: 30 qualified homeopaths in India 1892: Homeopathy gets a major boost in India with the establishment of Bhaduri Charitable Homeopathic Dispensary. Between June 1892 and February 1893, 80,000 patients receive medical help and medicine.Ref: Iman Nawab, India – Pride of Homeopathy, http://hpathy.com/homeopathypapers/india-pride-of-homeopathy/ 1948: 3000 homeopaths in India 1973: Govt.of India officially recognises homeopathy and anchored in National Health Policy as a result of Homoeopathy Central Council Act. 1978: Govt, of India establishes Central Council for Research in Homoeopathy, Govt. of India 1995: Govt. of India created Department of Indian Systems of Medicine and Homeopathy (ISMH) 2003: ISMH renamed as Department of AYUSH Legal Status 1944: The efforts to get Govt.’s recognition of homeopathy at national level started with the establishment of All India Institute of Homeopathy. 1973: The legal status of homeopathy medicine in India is on an equal footing with conventional [Bachelor of Medical and Bachelor of Surgery (MBBS)], Ayurveda (recognised since 1969), Unani, and Siddha medicine. It is recognised by Central Council of Homoeopathy , Deptt. of AYUSH, Ministry of Health & Family Welfare, Govt. of India since 1973. ‘In the Indian subcontinent the legal position of the practitioners of homeopathy has been elevated to a professional level similar to that of a medical practitioner’. Ref: Jugal Kishore, “Homoeopathy: The Indian Experience,” World Health forum, 3, 1983, pp.110 Homeopathy Education Regular full time 5.5 years graduate medical degree [Bachelors in Homoeopathic Medicine and Surgery (BHMS)] that includes one year compulsory internship (approx 4800 hours in total)is absolutely necessary for becoming qualified & to get license to practice homeopathy medicine in India. And to do regular full time M.D. in any one of the 7 specialisations (Medicine, Paediatrics, Psychiatry, Pharmacy,

67


Agenda Plus  Dossier  Homeopathie  2013                   Organon, Materia Medica, Repertory) of homeopathy medicine, you have to spend three more years after BHMS. Currently there are around 186 homeopathy medical colleges in India (Maharashtra state has highest number of colleges, approx 25% of all colleges), some 35 of which are government colleges. These colleges offer BHMS. Out of these around 40 offers M.D. Ref: History of homeopathy in India India has become the world leader in Homeopathy, with 2.46772 lakhs (2009) (85,000 in 1984) registered homeopath physicians (20% of all physicians), churns out no less than 13,000 homeopaths (12,371 got admission in BHMS and 1040 in M.D. in 2009) every year. Infrastructure & Resources Homeopath Physicians giving their services in 2,860 hospitals (out of which 307 are pure homeopathy hospitals, maximum in Maharashtra, 18.8%) with a total of 45,720 beds (11,000 in 1990), and in 10,000 dispensaries in public sector. Ref: Legal Status of Traditional Medicine and Complementary/Alternative Medicine A Worldwide Review, WHO, 2001, pp.142 FULL TEXT In India most of the Government run clinics (2500) and hospitals have an outpatient homeopathic clinics. And some private hospitals such as Escorts, GangaRam, Safdurjung, Artemis, etc 2006: There were 28 homeopathic dispensaries in Delhi in 1978 and the number now has gone up to 78. The number of patients taking homeopathic medicines has increased from around 800,000 patients in 1997 to 13,62,174 patients in 2006 Reference: Business Standard 2009: 675 homeopathy doctors have been appointed in Gujarat under the National Rural Health Mission of the government of India, and 182 part-time government homeopathy dispensaries have been upgraded to full-time status 35 CGHS dispensaries (2009) 2010: 398 (199 GMP-complaint)homeopathic pharmaceutical companies (West Bengal state has the highest numbers) Around 7% of all the ambulances are staffed by homeopathic personnel Ref: Martin Dinges, ’Homöopathie in Indien: Ein Absteiger im indischen Gesundheitssystem?’ in ZKH 2008; 52 (2) 60 Number of users of homeopathy In fact, over 100 million people in India depend solely on this form of medical care. (This number does not include the patients who consult a homeopath besides consulting another practitioner) Reference: Raekha Prasad, Homeopathy booming in India. Lancet, 370: November 17, 2007, pp.167980.

68


Agenda Plus  Dossier  Homeopathie  2013                   According to a recent AC Nielson survey, while 62 per cent of the current homeopathy users have never tried allopathy, 82 per cent of homeopathy users would not switch to conventional treatments. Size of Homeopathy Market 2010: According to Wall Street Journal, by The Associated Chambers of Commerce and Industry of India (ASSOCHAM) estimates, the homeopathy market is worth 26 billion rupees (€391 million) and growing at 25% a year. 2012: ASSOCHAM says that homeopathy Industry Likely to be Rs. 4,600 crores and by 2017, homeopathy market to Touch Rs 52,000 crore Budget A budget of €260 million of the AYUSH Department is available for homeopathy and much of it is spend on homeopathic research, education and health care Ref: Raekha Prasad. Homeopathy booming in India. Lancet, 370: November 17, 2007, pp.1680. Expenditure on Homeopathy: Department of AYUSH has invested Rs. 678.97 crore (actual expenditure of the department) in 2009-10. The provisional actual expenditure for 2010-11 is 844.53 crore. Exports According to AYUSH 2010 report, Rs. 5.58 crores of homoeopathic medicines and Rs. 2.83 crores of biochemic medicines have been exported in 2009-10. Cost-Effectiveness A New Delhi study (among more than 1 million homeopathic patients) has shown that almost 50% chose homeopathic treatment due to its low cost Ref: ‘Cost Effectiveness and Efficacy of Homeopathy in Primary Health Care Units of Government of Delhi, 60th International Homeopathic Congress LIGA Congress, Berlin, 2005, pp.12 FULL TEXT A visit to a homeopathic doctor costs less than half the price charged by a medical doctor in India Ref: Raekha Prasad. Homeopathy booming in India. Lancet, 370: November 17, 2007, p.1679. Federation of Indian Homoeopathic Associations – FIHA

Status of homeopathy in America North America North American Society of Homeopaths USA

69


Agenda Plus  Dossier  Homeopathie  2013                   1825: Dr.Hans Burch Gram, MD, a Danish physician introduced homeopathy in USA 1844: American Institute of Homeopathy Homeopathy, Economics, and Government //1847-1947 National Center for Homeopathy Online Directories of Qualified Homeopaths in the US Scope of Homeopathy in USA 1854: Abraham Lincoln (1809-1865), before Lincoln was elected president, he as a lawyer prepared a state legislative proposal to charter a homeopathic medical college in Chicago. Ref:http://www.huffingtonpost.com/dana-ullman/abraham-lincoln-homeopathy_b_2177808.html 1938: FDA approved Homeopathic medicines 1993: The New England Journal of Medicine reported that 2.5 million Americans used homeopathic remedies and 800,000 patients visited homeopaths in 1990, and it has continued to grow. From 1990 to 2000, sales of homeopathic products in the United States rose 1000% (Sayner-Flusche 2000). According to the National Center for Homeopathy, sales of homeopathic remedies in the US are over $300 million and are increasing by 12% per year. National drugstore chains carry homeopathic products and the number of professional practitioners in the US has increased from 200 in the 1970s to 3,000 today. (Stehlin, 1996). Ref: Canadian Journal of Media Studies A federally funded survey in 2007 found that in the previous year (2006) nearly 5 million Americans used homeopathic remedies, Washington Post,27 Oct 2009 Canada Homeopathic Medical Council of Canada Canadian Society of Homeopaths The National United Professional Association of Trained Homeopaths Canadian Consumers Centre for Homeopathy Professional Homeopathy in Canada and Quebec Mexico Homeopathy in Mexico South America Homeopathy in Columbia Homeopathy in Argentina

70


Agenda Plus  Dossier  Homeopathie  2013                   Status of homeopathy in other countries Homeopathy in Israel Homeopathy in Malaysia, New Zealand Homeopathy in South Africa Homeopathy in Asia, Africa Spread of Homeopathy World Wide 1796: Germany (Hahnemann) 1816: Austria (M. Marenzeller) 1820: England (Stapf cured Adelaide who later become a queen), Spain (Querol and Folch) 1821: Denmark (Lund), Italy (Necher u.a.) 1822: Hungary (J. v. Bakody) 1823: Russia (Adam) 1824: Poland (Bigel) 1825: United States (Hans Burch Gram) 1826: Sweden (Wahlenberg) 1827: Switzerland (Siegrist), Surinam (Hering) 1829: Belgium (van Moor) 1830: South Africa (Philip), France (Graf Des Guidi) 1831: Holland (J. Schonfeld) 1835/1839: India (John Martin Honigberger) 1836: Portugal (F.G. Galvao) 1837: Brazil (Jahn, 1837), Ireland (C. Luther), Columbia 1840: Australia (Dr William Sherwin) 1845: Cuba (J. Bramon), China (Macao/Conaton, Lagrenee, Yvan, Callery) 1847: Mozambique (Monteiro) 1848: Chile (Garcia, Aug. Gusmao), Paraguay (Chedifer), Canada (v. Schrader, Lancaster) 1849: Uruguay (Korth, Estrazulas, Lopez)

71


Agenda Plus  Dossier  Homeopathie  2013                   1850: New Zealand (William Purdie) 1851: Egypt (Mure, v. Sonnenberg) 1852: Sudan (Mure) 1853: Mexico (Navarette) Ref: The Spread of Homeopathy, Adapted from Rudolf Tischner’s 1939 treatise Geschicthe Der Homoopathie (History of Homeopathy) By Jay Yasgur, R.Ph., M.Sc., JAIH Spring 1998, Vol. 91, No.1 Significant Years 1779: Dr. Hahnemann awarded M.D. with honours in conventional medicine from University of Erlangen 1790: Hahnemann became the first person to test the effect of drug (Cinchona) on healthy human being, findings appeared under the title, “Experiments concerning a new principle for the discovery of the healing forces of drug substances besides a short review of what is known so far”, Journal of Practical Medicine, Vol.1, Issue 1, 1796 1792: Dr. Hahnemann advocated healthy accommodation for the sick, before anyone else 1795: He advocated improvements in public hygiene measures, before anyone else 1796: Principle of Similars 1797: In one of his publication in Journal of practical Medicine, he distinguished between “dynamically” and “chemically” acting medicines 1799: Homeo-prophylaxis introduced by Dr. Hahnemann 1801: Law of minimum dose 1801: Potentisation introduced 1805: Hahnemann crossed Avogadro limit (not known then), potency 18c appears for the first time. 1807: The term ‘homoeopathy’ and ‘homeopathic” was first published inJournal of Practical Medicine 1810: Organon of Medicine, 1st edition: Law of Simplex 1811: Hahnemann introduced First Materia Medica in homeopathy (Materia Medica Pura) 1822: First homeopathy Journal (german): Dr. Johann Ernst Stapf’s Archive for homoeopathic healing art 1825: First homeopathic pharmacopeia by Carl Gottlob Caspari 1828: The chronic Diseases: their nature and homoeopathic treatment published 1829: Organon of Medicine, 4th edition: Theory of Chronic Miasms

72


Agenda Plus  Dossier  Homeopathie  2013                   1829: A Society was formed under the name -Society for the Promotion and Development of Homoeopathic Medicine with Hahnemann as its president. It was later renamed The Central Homoeopathic Union. 1829 Sept 19: World’s First placebo controlled trial conducted by a german homeopath Hermann in Russia(19 sept 1829-19 Feb 1830) 1829: Theory of Miasms 1832:First homeopathy repertoryby Dr. Clemens von Bonninghausen(“The Repertory of the AntiPsoric Remedies”) 1833: Organon of Medicine, 5th edition: Doctrine of Vital Force, wet doses introduced 1833: Potencies prepared in De-cimal scale (X or D) introduced by Hering 1833: Central Homoeopathic union was instrumental in establishing first Homoeopathic hospitalin Germany 1833: First English translation of the Organon by Charles H Devrient with notes by Samuel Stratten in Dublin 1835: World’sFirst Double-Blind Randomised Placebo Controlled Trialwas conducted by a german homeopath Johann Jacob Reuter (Natrum Mur 30c vs placebo) 1837: Dynamisation introduced 1838: Benoit Mure automise the potentisation process, built the first potentisation machine 1841: Dr. Hahnemann identified the need for healthy housing and a healthy diet, including avoidance of excess use of sugar and salt, before anyone else 1842: Organon of Medicine, 6th edition written: introduced new scale of potency ‘infinitesimal dilutions’ 1856 July 28: Unknown author ‘NE’ in the German journalAllgemeine Homöopathische Zeitungintroduced Hahnemann’s new scale of potency ‘infinitesimal dilutions’. Before that only Hahneman’s wife and Bönninghausen knew about this new scale of potency. Later, Dr. Pierre Schmidt of Geneva termed this new scale as “50 Millesimal”. Rudolf Flury gave the abbreviation ‘LM’. The name ‘Q-potency’ was introduced by Jost Kunzli 1860: First homeopathy Journal (English): The North American Journal of Homeopathy 1881: Blood Pressure measuring instrumentSphygmo-graphwas invented by a UK homeopath Robert Ellis Dudgeon 1887: Arndt-Schultz Law 1910: Tuberular Miasm introduced by Dr. John Henry Allen in his book “Chronic Miasms” 1921: Organon of Medicine 6th edition (German) published 1922: Organon 6th edition (English) by Dr.William Boericke published

73


Agenda Plus  Dossier  Homeopathie  2013                   1988: Memory of water (Dr. Jacques Benveniste, Ig Nobel laureater) 1994: Potentisation creates molecular clusters in water (G S Anagnostatos) 1999: Potentisation alters the properties of Water (Elia V, Niccoli M) 2001: Alcohol forms clusters with water (Wisniewski) 2005: Potentisation alters the structure of water (Dr. Rustom Roy) 2006: PPR Entanglement (Dr. Milogram) 2008: homeopathic medicines have stable and unique molecular structure with recognizable properties (Dr. Rustom Roy) 2009: Potentisation creates nano-structures (Dr. Luc Montagnier, Nobel laureate) 2010: Metal-derived homeopathic medicines in 200c potency retains nano-grams of fine nano-particles (5-15 nm) of the original starting material [Indian Institute of Technology (IIT), Bombay] 2011: Plantderived homeopathic medicines in 15c potency retains crystalline nanoparticles (100 nm) of the original starting material (IIT Delhi) Popularity of Homeopathy At an AMA meeting, Dr. J.N. McCormack of Kentucky, who was the driving force behind the 1903 re-organisation of the AMA, said: “We must admit that we never fought the homeopath on matters of principle. We fought him because he came into the community and got the business.” Homeopathy’s popularity is growing by leaps and bounds. Homeopathy is the fastest growing medicine (at 20% a year) in the world. A ranking of the world’s top healing systems (including pharmaceutical drug therapy) carried out in 2003 had homoeopathy second only in popularity to Traditional Chinese Medicine Ref: Kemper KJ, Jacobs J, Homeopathy in Pediatrics- No harm likely but how much good? Contemporary Pediatrics, May, 2003, 20, 97-111. 2005: Lancet: “The more dilute the evidence for homeopathy becomes, the greater seems its popularity”. 2008: In Global TGI survey where people were asked whether they trust homeopathy the following percentages of people living in urban areas said YES: 62% in India, 58% Brazil, 53% Saudi Arabia, Chile 49%, United Arab Emirates 49%, France 40%, South Africa 35%, Russia 28%, Germany 27%, Argentina 25%, Hungary 25%, USA 18% Dignitaries endorsing/supporting homeopathy What Nobel Laureates said on Homeopathy? The Homeopathic Revolution: WhyFamous people and cultural heroes love homeopathy Which sports persons uses homeopathy and why? Why celebrities choose homeopathy?  

74


Agenda Plus  Dossier  Homeopathie  2013                   Conclusions The regulation of health care practice varies from one country to another. As far as people demand quality multi-dimensional homeopathy health care, governments are obliged to provide. Undoubtedly, homeopathy is the medicine for the 21st century. Further Reading Mechanism of Action of high dilutions of homeopathic medicines Related Post Scientific Research in Homeopathy Further Viewing Albums on Homeopathy

75


Agenda Plus  Dossier  Homeopathie  2013                  

Met speciale  dank  aan  Ellen  Vader  (Aleph  Nieuwsbrief)en  Christel  Lombaerts   (CHK)voor  het  opzoekwerk  en  het  beschikbaar  stellen  van  informatie.  

76

Dossier Homeopathie  
Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you