Hans Bourlon:
“In Baardegem heb je geen straathoekwerker nodig”
Hans Bourlon aan het scoutslokaal van Baardegem.
Elke editie mag een bekende (ex-) inwoner van Groot-Aalst zijn zegje doen over zijn heimat. Hans Bourlon mag de spits afbijten. Vandaag woont de succesvolle manager van Studio 100 in het Vlaams-Brabantse Grimbergen, maar zijn hart ligt nog steeds hier, in Baardegem.
king. Toen ik voltijds begon op de BRT-Jeugddienst ben ik gestopt bij de scouts.”
“Als favoriete plekje kies ik voor de scoutslokalen van ’t Kastrolleken, achter café ‘Zaal Ons Huis’. Mijn ouderlijk huis is hier om de hoek, in de Hoogstraat (nu Rampelbergstraat, red.). Mijn huidige job heb ik eigenlijk voor een groot stuk aan de scouts te danken. We organiseerden groots opgezette activiteiten die niet onopgemerkt voorbijgingen.”
“Maar ik kom nog veel naar Baardegem terug. In de lente bijna wekelijks, bij de mannen van de fietsclub, of onlangs nog voor een quiz van Jos De Bie. Voor dat soort activiteiten kom ik altijd graag af. Zelf organiseer ik elk jaar mee de Studio 100 Trophy, een wielerwedstrijd met Bekende Vlamingen aan Zaal Ons Huis. Die koers refereert voor mij persoonlijk naar de legendarische kermiskoers op donderdag na Faubourg. Een geweldige herinnering. Die kermiskoers bestaat nog steeds (voor Elite zonder contract, red.), maar vroeger was dat een hele belevenis, het hele dorp keek daar naar uit!”
“Wijlen Lambert Van de Sijpe, wiens dochter ook bij de scouts zat, zag wat wij deden. Als toenmalig hoofd van de BRT-Jeugddienst vroeg hij me om mee te werken aan een jeugdprogramma. Dat programma heette ‘Speel op Sport’ en werd voor het eerst uitgezonden in 1987, met als presentator de 18-jarige… Gert Verhulst. De start van onze samenwer-
“In de loop der jaren heb ik het dorp natuurlijk ook zien veranderen. Baardegem verloor enkele cafés. Een spijtige zaak, want zo gaat veel sociale cohesie verloren. Eigenlijk zouden volkscafés subsidies moeten krijgen! Café Maxens bijvoorbeeld, is er niet meer. Dat unieke café van bazin Marie-Jeanne ging in 2002 jammer genoeg in vlammen op.”
“Een dorp als Baardegem geeft je ‘nestgeur’. Ook al woon ik er al 15 jaar niet meer, een thuis krijg je nooit terug, dat is iets blijvends. De mensen hingen hier altijd goed aan elkaar en nu nog. Neen, hier heb je geen straathoekwerker nodig (lacht).”
37