Kesilir göbeði acýnýn Özlemlere çentik atýlýr Þu üç adýmlýk hücreye Sýðar da dünya Candan geçilir Kesilir göbeði acýnýn Tarih en güzel dansýna baþlar Üstünde mezarlarýmýzýn ...
Ölüm orucu savaþçýlarýnýn ilerleyen günlerde sayýmý yatakta verdiðini, gardiyanlarýn da bu durumu kabullendiklerini belertelim hemen. Bir yýldan fazla bu saldýrý ortamý sürdü. Sürekli dayakla saldýrýyla sonuç almaya çalýþtýlar. Her þey bunun için bir nedendi. Sayýmda sigara içmeyin diye birkaç hücrede uyarýda bulunmuþlar. Sonrasýnda tiryaki olan olmayan herkes, sayým sýrasýnda sigara yakýp karþýladý onlarý. Baktýlar olmuyor, vazgeçtiler. Ayný þey saç-sakal için yaþandý. Sakal býrakmak, saç uzatmak yasak dediler. Uzun zaman kimse saçýný sakalýný kesmedi. Bu sýrada birkaç hücreden, idarenin berberine götürüp saç kesmeyi denediler, o gün bugündür hiç kimse idarenin berberini kullanmadý buradaki devrimci tutsaklardan. Sayýmda kitap-gazete okumak yasak dediler, pek çok hücreye de bu nedenle saldýrdýlar, çünkü onlarýn yasakladýðý her þey anýnda yaygýnlaþan bir eðilim haline geliyordu. Böylece pek çok uygulamalarý, yaptýrýmlarý geriye tepti. 2001 Temmuz’unda genel olarak oturarak sayým verme kararý alýndý. Sayým saatleri tam bir saldýrganlýk gösteren idare, bütün hücrelerde yerlere atarak, döverek sonuç almayý denedi. Ama nafile bir çaba olduðunu bir süre sonra anladýðý için saldýrýnýn dozu giderek düþtü. Uzun zaman sandalyeyle birlikte bizi havaya kaldýrýp indirerek saydýlar, tabi bu arada epeyce sandalye kýrýldý ve kýrdýklarý sandalyelerin yerine yenisini vermediler. Bu kez tutsaklar yere oturup sayým vermeyi sürdürdüler. Sonuçta 2004 yýlbaþýnda buna da son verdiler. O günden beri tutsaklar sayým geldiðinde oturuyorsa oturmaya devam ediyor, voltadaysa devam ediyor ya da herhangi bir yerde duruyor. Oturarak sayým verdiðimiz ilk dönem de, özel olarak eðitilmiþ “müdahale ekibi” dedikleri iþkenceciler saldýrýyordu. Pek çok arkadaþýmýz bu süreçte yaralandý, ama birisini sandalyeyle birlikte havaya kaldýrýp fýrlattýklarýnda sandalye kýrýlýyor, arkadaþýmýz hýzla yere düþerken kafasýný çarpýp bayýlýyor. Acilen doktor vb. koþturdular. Ama sonuçta arkadaþýmýzda konuþma kaybý ve ciddi hafýza kaybý problemleri çýktýðý için olay basýna yansýdý. O dönem saldýrýlar genellikle Cuma akþam sayýmýna denk getirilerek yapýlýyordu. Bütün hücrelere saldýrýyorlardý. Bu arada oluþan yara-bere gibi þeyler ziyaret gününe kadar geçmiþ oluyor ve izler görünmüyordu. Bazan iþte böyle, savcýnýn dediði gibi “kafasýný duvara vuranlar” da olmasa ortalýk güllük gülistanlýk olacaktý ya, olmadý. Sayým dýþýnda gardiyanla-askerle muhatap olduðumuz diðer uygulamalara da deðinmek istiyoruz. Birisi ziyaret-avukat-revir gibi cezaevinin içinde kaldýðýmýz hücre çýkýþlarý, diðeri mahkemehastane gidiþ geliþleri ve bir de arama yapmak üzere hücrelere yapýlan baskýnlar. Bunlarýn hepsine de deðineceðiz. Hücrelerden çýktýðýmýzda, hemen hücre kapýsýnýn önünde üstbaþ aramasý yapýlýr. Üzerinde kol saati dahil hiçbir þey almaman için bu yapýlýr. En son ayakkabý aramasý. Bu nedenle getirildikten kýsa bir süre sonra 2001’in Nisan ayýndan itibaren yalýnayak çýkmaya baþladýk. Ziyaret ya da avukat görüþünden sonra, koridorda ayný arama tekrar yapýlýr. Hücre önüne geldiðinde, içeriye gimeden bir daha. Yani en az üç yerde ayakkabý çýkarmaný isterler. Yalýnayak olunca bu durum buradaki haliyle ortadan kalktý. Mahkeme, hastane gibi cezaevinden çýktýðýmýzda kapýda yapýlan aramadan sonra x-ray cihazý ve duyarlý kapýdan geçmek zorun-
84
Bahar ‘07