Patiënten aan het woord
Hoe ziet het leven eruit na een herseninfarct? Vier patiënten vertellen hun persoonlijke verhaal.
Hans Scholte in ‘t Hoff Diny Lentelink
Jan Kuitenbrouwer
“Sinds ruim drie maanden ben ik aan het revalideren na een herseninfarct. Ik voel me hier inmiddels al aardig thuis, veel meer dan in het ziekenhuis. We hebben hier op de afdeling een leuk team verpleegkundigen en zij houden de stemming er goed in. Het bevalt me hier prima hoor, maar ik mis thuis wel. Ik zou graag weer eens ’s avonds een biertje willen drinken met mijn buurman. Helaas zit dat er voorlopig nog niet in. Ik wil graag oefenen om met de rollator te kunnen lopen maar ik moet geduld hebben tot mijn voet is genezen. Daar wacht ik nu op. Ondertussen ga ik wel met plezier naar bijvoorbeeld activiteitentherapie en muziek. Dat vind ik geweldig om te doen. Ik ben muzikant en heb in verschillende bands gespeeld als toetsenist. Het leuke is dat ik hier regelmatig bekenden tegenkom uit de muziekwereld, die hier als therapeut werken. We maken vaak even een praatje en ook daardoor voel ik met hier best thuis. Nee, het is niet leuk om te moeten revalideren. Maar bij Roessingh weten ze er wel het beste van te maken.”
11
Marijn Brouwer
“Ik ben sinds twee weken weer thuis, na een opname van maanden. Nu kom ik hier nog een paar keer per week voor therapie. Ik kan me nu weer aardig redden, maar toen ik hier binnenkwam was dat wel anders. Ik was altijd heel sportief, liep marathons en was eigenlijk nooit ziek. Ik ben sinds kort met pensioen en vond het tijd worden om het hardlopen weer op te pakken. Mijn nieuwe outfit lag al klaar. Maar daar is dus niets van gekomen. Bijna een jaar geleden kwam ik hier binnen na een beroerte. Ik kon alleen maar plat liggen, kreeg sondevoeding en moest met een tillift uit bed worden geholpen. De prognose was niet best en dat kwam hard aan. Daar lig je dan, geestelijk helemaal in orde maar je lijf kan bijna niets meer. Dat was best heel emotioneel. Gelukkig ben ik met hard werken en veel hulp ver gekomen. Het gaat nu zelfs veel beter dan de artsen hadden gedacht. Ik ben zeer te spreken over alle zorg en begeleiding bij Roessingh. Er is veel aandacht voor kwaliteit en continuïteit en de medewerkers zijn heel ervaren. Als voormalig kwaliteitsmanager vallen mij dat soort dingen op. Je hoort vaak over gestreste medewerkers in de zorg, die amper tijd hebben voor de patiënten. Dat herken ik absoluut niet bij Roessingh. Het zorgproces loopt op rolletjes en de mensen nemen echt de tijd voor je. Van mij krijgen ze een dikke duim!”
“In het voorjaar heb ik twee keer een herseninfarct gehad. Vanuit het ziekenhuis kon ik naar huis en ben ik begonnen met een poliklinisch revalidatietraject. Ik kom hier nu twee keer in de week bij de ergotherapie, conditietraining, maatschappelijk werk, fysiotherapie en de activiteitentherapie. De multidisciplinaire vorm van de revalidatietherapie ervaar ik ook als heel fijn, iedereen weet over wie en wat je het hebt. Voor de tijd tenniste ik veel, dit gaat helaas niet meer. Alles gaat nu langzamer, maar ik hoop het maximale aan beweging, conditie en kracht terug te krijgen. Ook een andere hobby van me, bridgen, lukt niet meer, het geeft te veel prikkels. Ik wil het wel weer proberen op te pakken. Bij de activiteitentherapie ben ik begonnen met schilderen, dit had ik nog nooit eerder gedaan, ik vind het erg leuk om te doen. Er is zoveel gebeurd, ook mentaal. De revalidatie bij Roessingh geeft me houvast en dat heb ik echt nodig. Het bevalt me hier prima.”
“Ongeveer twee jaar geleden kreeg ik een herseninfarct. Ik was toen 28 en een fanatieke voetballer. Helaas kon ik na mijn infarct niet meteen gaan revalideren, omdat mijn hart te zwak was. Zes weken geleden ben ik klinisch opgenomen bij Roessingh. Het wachten op de revalidatie is me best zwaar gevallen en ik was blij dat ik aan de slag kon met therapie. Ik wilde graag nog beter leren lopen. Mijn ene been deed niet goed mee en daardoor liep ik wat mank. Ook psychisch had ik het moeilijk, daar lag voor mij ook een belangrijke hulpvraag. Bij Roessingh kon ik aan de slag met fysiotherapie, ergotherapie en sport en werd ik begeleid door een psycholoog. Precies wat ik nodig had. Eén van mijn vroegere voetbalmaatjes is therapeut bij Roessingh en ik heb veel met hem geoefend. Nee, dat was voor mij niet heel confronterend, ik vond het juist leuk om te doen. Ik heb veel aan de therapie gehad. Ik loop nu stukken beter en ik heb veel gehad aan de gesprekken met de psycholoog. Ik heb weer zin in het leven!”