Georg Hering (1884-1936) Groep mannen in interieur, 1911 olieverf op doek, 119 x 126 cm Collectie Zuiderzeemuseum, Enkhuizen Willy Sluiter (1873-1949) Man en vrouw in interieur marouflé, 29,5 x 25,5 cm Collectie Zuiderzeemuseum, Enkhuizen
De ligging buiten het dorp had zowel voor- als nadelen, en zijn wellicht van invloed geweest op de jonge man en hebben zijn ambities aangescherpt. Hij observeerde deze besloten gemeenschap objectiever als buitenstaander, een proces dat nog werd versterkt toen hij een privé school bezocht in Edam. Deze Franse School lag aan de basis van zijn interesse in vreemde talen, een vaardigheid die hem toen hij zeeman-handelaar werd en later eigenaar van een internationaal hotel van dienst zouden zijn. Het is duidelijk dat hij echt geloofde in modernisering, aangezien hij zelfs vóór de grote uitbreiding van zijn hotel, na 1900, verbeteringen aan de openbare voorzieningen van het dorp aanmoedigde. Zijn zakelijk inzicht werd officieel erkend en hij werd gemeenteraadslid van 1894 tot 1915. In die hoedanigheid liet hij het wegdek, de verlichting en de watervoorzieningen moderniseren, zoals ook hotelier Jan Hamdorff dat in Laren deed. Spaander was ook verantwoordelijk voor de bouw van de visveiling, Visafslag, en een school voor jonge zeelieden, waar hij zelf ook les gaf. In zijn hotel investeerde hij in vele moderne voorzieningen, zoals een grote keuken uitgerust met de nieuwste snufjes, elektrische generatoren, mechanische wasinrichtingen en voorzieningen voor leiding- en afvalwater. Later liet hij ook een garage bouwen, samen met andere faciliteiten, en was lid van internationale auto- en touringclubs. Hoewel de kunstenaarshoteliers de moderniteit omarmden begrepen zij ook het belang van het behoud van tradities. De originele, houten herberg aan de voorzijde van Hotel Spaander werd intact gehouden, waardoor de eetkamer, de salon en de bar relatief ongewijzigd bleven. Dit werd met opzet gedaan, en diende om een grote verscheidenheid van mensen, van toeristen, kunstenaars tot vrienden en dorpelingen, tevreden te houden. Zij bleven allen genieten van de unieke, warme en gezellige sfeer. De kunstenaars hielden er ook van om te verpozen op het nieuwe overdekte terras aan de achterzijde met uitzicht op de Zuiderzee. Op de eerste etage werd Kamer 1 speciaal voor de kunstenaars ingericht als een ‘authentiek’ Volendams interieur. Deze kamer stond vol met antieke spulletjes om hen in het hotel zelf, een atelier ‘uit vroeger tijd’ te kunnen aanbieden en ze werd dan ook veelvuldig gebruikt getuige de vele schilderijen. (zie pagina 2023) In feite boden de Spaanders een enorme hoeveelheid ateliers en werkruimtes aan, in totaal wel meer dan twaalf, zowel in het hotel zelf, als boven andere locaties of winkels die de familie bezat. Spaander bouwde op het Kleipark, aan de zeezijde van zijn hotel, twee ruime afzonderlijke ateliers, uitgerust met lichtkappen. 117