безвыходнасцю. Мабыць, гэта таксама на ступствы траўмы «без бюджэту», так про ста з ёю не справішся.
столькі гадоў і за межамі РФ. Замежныя куратары ўбачылі ў галодным раззлава ным сабаку, які кідаўся на людзей, вобраз усёй краіны! Вось і яшчэ адзін адказ пра форму актуальнага. Без бюджэту Тэма фінансавання, дак ладней, яго адсут насці, не магла застацца за бортам адносін знутры, адносін, пры якіх фасад адрозні ваецца ад зместу амаль ужо фантомнасцю. «Заява на працу» Юлiты Вуйцiк, «Скара ціць бюджэт галерэі» Марціна Мацеёўска га недвухсэнсоўна сведчаць пра тое, што адбываецца. І «Пясняр» ад R.E.P. такса ма выходзіць на вуліцу: яго не слухаюць, мастачка застаецца без працы — і галерэя ззяе пустатой.
Не без намаганняў, але творцы знойдуць сабе занятак — песню ці нешта яшчэ, акра мя вядучых музеяў, куды звярталася Юлі та. Толькі грамадства застанецца без асэн савання праблем, без уколаў у балючыя кропкі, без вобразаў свайго часу, якія ства рае толькі мастак. Пустата, не-праца, голыя сцены галерэі без бюджэту — гэта не твор, гэта бяздзейнасць. Не пошук ідэй, не ге нерацыя сэнсаў і надзей. Безнадзейнасць. Парадаксальна, што чальцы групы «Magisters», якія працавалі ў рэзідэнцыі нарвежскага праекта, ствараюць вобраз адчужэння прыкладна ў гэтым жа ключы. Іх «Высокі ўзровень свядомасці» не толькі не пакідае шанцаў інтэграцыі ў сусветнае мастацтва, але і выключае ўсякія магчы масці для гэтага — апатыяй, закрытасцю і
Аналогія замест пасляслоўя Зайсці з другога боку паспрабавалі і мас такі Польскага павільёна на Венецыянскім архітэктурным біенале — 2016. Экспазіцыя «Fair building», «кірмашовы дом», патра буе, па словах куратаркі Дамінікі Яніцкай, fair trade — сумленнага гандлю. Ёю стано віцца выварат архітэктуры — людзі працы, будаўнікі, пра якіх ніколі не ўспамінаюць, кажучы аб вартасцях архітэктуры. Усе фі ласофскія і экалагічныя суперканцэпцыі, узнагароды, усё лепшае, што ёсць у вы датных аўтараў выдатных праектаў, забяс печана цяжкай працай. Гэтая праца бруд ная, фізічная, напружаная і ў небяспечных умовах. Экспазіцыя ўяўляе з сябе будаўні чыя рыштаванні, якія займаюць усю пра стору, і некалькі вэб-камер, што фіксуюць працу муляроў, кранаўшчыкоў, мантаж нікаў, электразваршчыкаў. У другой зале павільёна гэта абмяркоўваецца. Праект ві довішчны, ён закранае сур’ёзны сацыяль ны аспект, блізкі сёння для ўсіх напрамкаў мастацтва. У выніку польскі павільён аша ламляльна адрозніваецца ад іншых нацы янальных павільёнаў, запамінаецца так званым простым гледачам, а знойдзены куратарамі ключ сапраўды адмыкае дзве ры ў мастацтва з іншага боку. 1. Томаш Мруз. Аўтапартрэт у суправаджэнні пацукоў. Скульптура, сілікон у скрыні. 2. Марцін Мацеёўскі. Скараціць бюджэт гале рэі. Акрыл. 3. «Magisters». Высокі ўзровень свядомасці. Фота. 4. Фрагмент экспазіцыі.
39