4
Απόψεις Η γνώµη του
[
]
Αναµνήσεις µιας άλλης εποχής Χ
έλια, µπάλιζες, ζαµπαρόλα, µονόξυλα, σταλίκια, µπούκα, ψαθί, παπίρι, «γριά της αµαξικής». Αυτές είναι µερικές λέξεις, οι οποίες ξυπνούν µέσα µας, χιλιάδες αναµνήσεις. Φέρνουν στο νου µας εκατοντάδες πρόσωπα που πέρασαν στο διάβα της ζωής µας. Πρόσωπα συνδεδεµένα µε δεκάδες ιστορίες της καθηµερινότητας, ιστορίες που ακόµα και σήµερα κουβεντιάζονται και που κάθε φορά που ακούγονται, φαίνονται οι εποχές και τα πρόσωπα, όλο και πιο απόµακρα. Όλα αυτά έχουν µία λέξη που τα θυµίζει: «Λίµνα», λίµνη! Λίµνη Μουριάς! ΚΑΝΕΙΣ, µα κανείς ποτέ, δεν θα καταλάβει τι σήµαινε και τι σηµαίνει για εµάς όλους τους κατοίκους, αυτό το κοµµάτι του τόπου µας. Είναι η ιστορία µας, είναι η ζωή µας, είναι η ψυχή µας. Πόσο όµως τα πράγµατα άλλαξαν! Ξαφνικά άδειο και νεκρό τοπίο. Ούτε νερό, ούτε ψάρια, ούτε παπιά, ούτε µπάλιζες, ούτε ψάρεµα, ούτε κυνήγι, ούτε ιστορίες, ούτε πρόσωπα. Απέραντες εκτάσεις µε καλαµπόκια και βαµβάκια, «πυραύλους», τεχνική βροχή, τρακτέρ, λιπάσµατα, καρπούζια, πεπόνια, βιοµηχανική ντοµάτα…! Μιας άλλης µορφής βιοµηχανία, µιας άλλης µορφής ζωή, µιας άλλης µορφής ιστορία, µιας άλλης µορφής πρόσωπα, στον ίδιο χώρο – τόπο, σε κοντινούς χρόνους! Και πόσο άλλαξε η ζωή µας! Έζησα και τα δύο πρόσωπα µιας παράξενης και περίεργης, φυσικής ιστορίας, µιας παρέµ-
Γιάννης Καλόφωνος Πρόεδρος Τοπικής Κοινότητας Αγίου Ιωάννη, ∆ήµου Πύργου
βασης στο έργο των Θεών, που κανείς δεν ξέρει κατά πόσο έχει επηρεάσει το οικοσύστηµα της ευρύτερης περιοχής. Θεωρείται απίθανο να ξαναδούµε τη Λίµνη Μουριάς στην αρχέγονη µορφή της. Ο κύριος υδροφόρος τροφοδότης των δύο λιµνών (Αγουλινίτσας – Μουριάς), ο ποταµός Αλφειός, έχει πλέον στερηθεί αυτής της δυνατότητας. Οι εκατοντάδες τόνοι γύψου που έπεσαν στην πρώην λίµνη για να γίνει τεχνητή αφαλάτωση του εδάφους, σε συνδυασµό µε τα χιλιάδες τόνους φυτοφάρµακα από τις καλλιέργειες των τελευταίων σαράντα περίπου χρόνων, καθιστούν αδύνατη κάθε µορφή ζωής στον υδροβιότοπο (τουλάχιστο από όσα γνωρίζουµε έως τώρα). Τον τελευταίο καιρό έχουν ενταθεί οι φωνές για επαναπληµµυρισµό της λίµνης και ειδικότερα µετά την εικόνα που παρουσίασε ο τόπος, καθώς από τα έντονα καιρικά φαινόµενα έγινε φυσικός επαναπληµµυρισµός! Από κοντά όµως δεν πήγε να δει κανείς τι γίνεται. Όλο το σκουπιδαριό βγήκε στην επιφάνεια… Φαίνεται ξεκάθαρα ο ωµός βιασµός της φύσης και του περιβάλλοντος της τελευταίας δεκαετίας, από τους κατοίκους των παραλίµνιων περιοχών, από τους παραθεριστές – καταπατητές, µα κυρίως από τον ∆ήµο Πύργου. Από εποχής Ξυστρή έως και σήµερα θες περισσότερο, θες λιγότερο, η ωµή και ξεδιάντροπη παραβίαση των κανόνων προστασίας του περιβάλλοντος, ούτε καταγγέλθηκαν, ούτε καταδικάστηκαν από κανένα. Παρά µόνο όταν κατά καιρούς ακούγονται διάφορες προτάσεις εναλ-
λακτικής µορφής εκµετάλλευσης του χώρου, τότε και µόνο τότε, όλοι θυµόµαστε την λίµνη και τον ολικό ή µερικό επαναπληµµυρισµό της (αλλά ποτέ την κατάντια της). Κάποτε η Χούντα αποφάσισε την αποξήρανση της λίµνης. Γεγονός θλιβερό. Έχω τη γνώση πως ολικός επαναπληµµυρισµός είναι αδύνατο να γίνει. Εάν η πρόταση του µερικού επαναπληµµυρισµού συνοδεύεται µε ένα σωστό και στρατηγικό σχέδιο, προς την κατεύθυνση της επαναφοράς του υγροβιότοπου και της σωστής κατεύθυνσης για εναλλακτική µορφή τουρισµού θεωρώ πως αυτό θα µας βρει όλους σύµφωνους. Έστω κι αν περιλαµβάνει ακόµα και θεµατικό πάρκο. Επειδή το τελευταίο διάστηµα έχουν δροµολογηθεί ενέργειες από πάρα πολλούς φορείς, προς την κατεύθυνση του µερικού επαναπληµµυρισµού, εγώ θεσµικά αλλά και οι κάτοικοι του χωριού µας θα είµαστε δίπλα τους. Πάντως, σίγουρο είναι πως η κατάσταση που επικρατεί σήµερα, πρέπει να λήξει. Όταν θα πέσει η στάθµη του νερού, θα πρέπει να γίνει ολικός καθαρισµός και αποκατάσταση του χώρου από όλες τις χωµατερές (ελεγχόµενες και µη), αυστηρή αστυνόµευση του χώρου και τιµωρία όσων ασυνείδητων παραβιάζουν τους περιβαλλοντικούς νόµους και όρους. Ούτε ο ∆ήµος, ούτε οι κάτοικοι θα χάσουν από οποιαδήποτε θετική παρέµβαση και κυρίως το ίδιο το περιβάλλον θα ωφεληθεί καθώς πλέον κανείς δεν θα µπορεί ατιµώρητα να το πληγώσει και να το βιάζει σχεδόν καθηµερινά.
Πρόσωπο
∆ηµήτρης Βάλαρης, Προϊστάµενος Εµπορικού τµήµατος ΕΑΣ Ηλείας Ολυµπίας, περιφερειακός σύµβουλος
Κ
Έχει όνειρα και φιλοδοξίες…
άθε του βήµα συνετό και µελετηµένο µε σκοπό στο χώρο που κινείται και δραστηριοποιείται να φέρει αποτέλεσµα. Ο προϊστάµενος του Εµπορικού τµήµατος της ΕΑΣ Ηλείας - Ολυµπίας ∆ηµήτρης Βάλαρης έχει όνειρα και φιλοδοξίες µέσα από τον χώρο της δουλειάς του αλλά και µε την ενεργό συµµετοχή του ως περιφερειακός σύµ-
βουλος στην Περιφέρεια ∆υτικής Ελλάδας. Πιστεύει ότι χρειάζονται αναπτυξιακά σχέδια µε µικρό ορίζοντα υλοποίησης και όχι βαρύγδουπες ανακοινώσεις που µένουν µόνο στα χαρτιά. Είναι επίσης από τους νέους εκείνους που πιστεύουν ότι ο πρωτογενής τοµέας µπορεί να βοηθήσει σηµαντικά για την αύξηση του εισοδήµατος όλων των κλάδων που ασχολούνται µε
την γεωργία , ενώ όταν µιλάει για τα σχέδια της συνεταιριστικής οργάνωσης δεν περιορίζεται σε τοπικό επίπεδο αλλά σε διεθνές. Αυτή την εποχή µε επιτυχία συντονίζει τη λειτουργία των δύο καταστηµάτων, ηλειακών αγροτικών προϊόντων σε Πύργο και Αµαλιάδα και έπεται συνέχεια…
Θα τα λέω µε το στίχο και για σύνθηµα θα βήχω
ΑΠΕΤΑΞΑΜΗΝ τη ∆ΡΑΧΜΗ... ΦΤΟΥ – ΦΤΟΥ – ΦΤΟΥ
Κάποιοι κουτάλι αγαπούν και θέλουν όλο σούπα Μυαλό θα έχουν άχυρο, µέσα εις την Κουρούπα. Έτσι το λένε στα χωριά το άδειο το κεφάλι Και για βαθµό τ’ αµπέλι σου λίπασµα θέλει κάλι. Όποιο αρνί δε θα ‘θελε, να είναι στο κοπάδι Και µόνο του να τριγυρνά και έξω να ‘ναι βράδυ. Να έχει στέγη και τροφή και του βοσκού φροντίδα Το λύκο να τον κυνηγά και για βορρά πυξίδα. Φεύγεις και στρώνεις µόνο σου, µ’ ορίζοντα µαυρίλα Άλλοι φοράνε παντοφλέ κι εσύ µε την αρβύλα. Το πρόβατο ως πονηρό δε θέλει να βοσκήσει Να περπατάει στα βουνά λίγο ν’ αδυνατίσει. Και έτρωγε τα έτοιµα σανό µαζί τριφύλλι Πού φύλαγαν για παγωνιά και δάνειζαν οι φίλοι. Γάλα πολύ δεν έβγαζε γιαούρτι για να γίνει Μόνο χαλβάς του άρεσε που θέλει το ταχίνι. Κι ο γείτονας που ζήταγε τα δανεικά σε µπάλες Με τόκο χόρτο έδιναν κι αρχίσαν οι τρεχάλες. Τα χρέη όµως τρέχανε λύκος εις το κοπάδι Κανένας δεν τους πίστευε τους τρώει το σκοτάδι. Κι έρχονται κάποιοι γείτονες σηµαία µε αστέρια Ευρώπη λένε ήπειρο µε δώρα εις τα χέρια. ∆ώσαν και διευκόλυναν του χόρτου τη σπατάλη ∆ουλέψτε κι επιστρέψτε µας το χρέος στο µπα-
ΑΚΟΥΣΤΙΚΑ ΒΑΡΗΚΟΪΑΣ ΛΑΡΥΓΓΟΦΩΝΑ ΟΛΟΙ ΟΙ ΤΥΠΟΙ ΑΚΟΥΣΤΙΚΩΝ χωρίς σφυρίγµατα χωρίς προβλήµατα µε καθαρούς ήχους • Βοηθήµατα για άτοµα µε προβλήµατα ακοής • Ασύρµατα ακουστικά τηλεόρασης • Ειδικές τηλεφωνικές συσκευές
∆ΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΡΚΟΛΗΣ
Μανωλοπούλου 1, 27100, Πύργος - Τηλ.: 26210.26800
κάλη. Εµείς τα σπαταλάγαµε και τώρα άλλοι φταίνε Αν ήταν Έλλην Γερµανός τα κάστανα θα καίνε. Θα ζήταγε µέχρι ευρώ, το χρέος που θα δίναν Και εις υγεία Έλληνα, ρετσίνα, ούζο πίναν. Εδώ να ψάξεις και να βρεις ποιοι βάλανε το χέρι Κι εγώ κοιτώ παράξενα, πως φταίνε οι εταίροι. Όταν πηγαίνεις και ζητάς λεφτά στον τοκογλύφο. Το ίδιο και στην τράπεζα και για να δώσει, γλύφω. Σπίτι σου θέλεις πράγµατα χρεώνεσαι µε κάρτες Γυρεύοντας δεν πήγαινες κι όλοι σου λένε πάρτες. Και κάποιοι ανεγκέφαλοι νόµισµα λεν θ’ αλλάξω Πίσω θα έρθω στη δραχµή κάθε κακό πατάξω. Σ’ όλα έχουν άρνηση πόρτες θα κλείσω όλες Και στην Ελλάδα θα πετούν σαν τα σκυλιά τις φόλες. ∆ύσκολα θάναι πράγµατα κεφάλι δεν σηκώνεις Μόνος σου δίχως σύµµαχους κόκορα τα φορτώνεις. Ήδη λαός εµίλησε, Ευρώπη θέλει πρώτα Πρώτο και τρίτο κόµµατα, αυτή να έχουν ρότα. Όλοι εδώ θα έπρεπε προσπάθεια βοηθήσουν Σωσίβιο θα ‘ναι ευρώ και όχι να βυθίσουν. ∆ραχµούλα τη σεβόµαστε που έπαιρνες κουλούρι Χωνάκι είχε παγωτό πασάλειβες τη µούρη. Μουσείο µπήκε νόµισµα τις κάναν και ηρώο
Σηµίτης φέρνει το ευρώ πιο ακριβά θα τρώω. Τότε µε κατοστάρικο Του ΚΩΣΤΑ ΠΕΠΠΑ ψώνια πολλά µπακάλη Ευρώ τώρα το φθάσανε, κατραπακιά µεγάλη. Ιούνης µήνας κόπιασε µπήκε το καλοκαίρι Τα µπάνια είπαν του λαού κοπήκανε µαχαίρι. Εστία η εργατική, µαύρα φοράει τώρα Εργάτη τέλος εκδροµές κι οι ξένοι φέρνουν ψώρα. Πολιτικοί µας µπάχαλο, η χώρα παραπέει Τούρκο εδώ χρειάζεται πασάς µαζί µε µπέη. Ν’ αρπάξει ένα βούρδουλα και να ισιώσει πλάτη. Όλοι να γίνουν αρχηγοί, βλακεία βγάζει µάτι. Θηλιά εβάλαν στο λαό, θέλει να ανασάνει Τέρµα τα φραγκοδίφραγκα υποµονή του χάνει. Τώρα δε θά ‘χει µάρµαρα και τζάµι σε βιτρίνα Τα νύχια µπίξει στο λαιµό και πνίξει σε πισίνα. Την Παρασκευή το βράδυ ο Αλέξης µε φαρέτρα Βέλη βγάζει για εταίρους και µας λέει νέα µέτρα. Μην το πίνεις το ριµάδι, σε πειράζει το ποτό Τα ανέκδοτα τελειώσαν κι ιστορίες µε Τοτό. Εµεγάλωσες παιδί µου και δεν παίζουν µε Ευρώπη Την Ελλάδα στο καλάθι την επέταξες ως τόπι.
ΠΑΤΡΙΣ Κυριακή 3 Iουνίου 2012
Γράφει ο Επίσκοπος Ωλένης κ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ
Σήµερα για την ορθοδοξία είναι µεγάλη και αγία ηµέρα. Ο υµνογράφος της Εκκλησίας µας µας υπενθυµίζει τρανότατα˙ «Πεν-τηκοστήν εορτάζοµεν, και Πνεύµατος επιδηµίαν, και προθεσµίαν επαγγελίας, και ελπίδος συµπλήρωσιν»(στιχηρό ιδιόµελο του Εσπερινού της Πεντηκοστής). Είναι ηµέρα που επαναφέρει στην µνήµη µας την αισθητή παρουσία του Αγίου Πνεύµατος, που «επλήρωσε τον οίκον ου ήσαν καθήµενοι οι µαθηταί και εκάθισεν εφ’ ένα έκαστον αυτών, και επλήσθησαν άπαντες πνεύµατος Αγίου»(Πράξεις β , 3-4-) . Ακόµη µας θυµίζει τον ασύλληπτο και παράδοξο τρόπο της γεννήσεως και συγκροτήσεως του Μυστικού σώµατος του Χριστού, δηλαδή της Εκκλησίας. Αλλά και οι χρόνοι που ακολουθούν έχουν χειροπιαστή την παρουσία του Αγίου Πνεύµατος. Οι πιστοί «εν αγίω Πνεύµατι» δρουν και συµπεριφέρονται µέσα σε µία ατµόσφαιρα χαρισαµατικής ζωής. ∆ιάχυτη είναι στην πρώτη Εκκλησία η αλήθεια, ότι «Πάντα χορηγεί το Πνεύµα το Άγιον˙ βρύει προφητείας, ιερέας τελειοί, αγραµµάτους σοφίαν εδίδαξεν, αλιείς θεολόγους ανέδειξεν»(στιχηρό εσπερινοῡ εορτής Πεντηκοστής). Βεβαίως η επιφοίτηση του Αγίου Πνεύµατος στους καιρούς µας φαίνεται σε µερικούς φαντασίωση. Επιφανειακά και βιαστικά παρατηρώντας κάποιος την σύγχρονη εκκλησιαστική µας ζωή και ειδικώτερα την εκκλησιαστική µαρτυρία µέσα στον τεχνοκρατούµενο κόσµο µας µε τα τόσα ιδεολογικά ρεύµατα, που ασκούν βαθιά επίδραση, µπορεί να οδηγηθή σε απογοητευτικά συµπεράσµατα. Ενώ κάποιοι άλλοι επιθυµούν και κάνουν προσπάθειες αποϊεροποίησης των πάντων. Θεωρούν την Εκκλησία τροχοπέδη στις σκοτεινές επιδιώξεις τους και δια τούτο την πολεµούν και αποκαλούν τον πιστόν άνθρωπον οπισθοδροµικό. Όµως εµείς οι ορθόδοξοι οφείλουµε να αποδείξουµε, ότι είµεθα ζωντανά µέλη της Εκκλησίας, που καλούµεθα να µεταµορφώσουµε την Κοινωνία. Καλούµεθα να γίνουµε πηγές πνευµατικές, για να ποτίσουµε την πνευµατικά ξηραµένη Κοινωνία. Ο Χριστός µας βεβαιώνει˙ «ο πιστεύων εις εµέ καθώς είπεν η Γραφή, ποταµοί εκ της κοιλίας αυτού ρεύσουσιν ύδατος ζώντος (Ιωάννου ζ 38). Η Εκκλησία µας, που ίδρυσε ο Χριστός µε το Πανάγιον Αίµα Του, είναι η ανεξάντλητη δεξαµενή του Αγίου Πνεύµατος. ∆υστυχώς ο σύγχρονος άνθρωπος αποµακρύνθηκε από αυτήν, εθεοποίησε την ύλη και τον εαυτόν του˙ περιφρόνησε τον Ουρανόν και γι’αυτό βιώνουµε τις κρίσεις. Ξέχασε ο άνθρωπος ότι ο Ουρανός ποτίζει την γη και ότι άνευ αυτής της ευλογηµένης πράξεως θα πεθάνη από την δίψα. Τό Άγιον Πνεύµα είναι η πηγή της ζωής και της χάριτος. Ο Ουρανός είναι καταρράκτης του Αγίου Πνεύµατος. Ἐµεις τι κάνουµε; Ἀντί να έχουµε Πνεύµα Άγιον, έχουµε πνεύµα άγριο. Αντί να ζητάµε το νερό του ουρανού, ζητάµε την λάσπη, τον βούρκον της γης. Αποτέλεσµα; Πάντα µένουµε διψασµένοι. Γιατί η δίψα δεν ικανοποιείται µε βαλτόνερα, δεν ικανοποιείται ρουφώντας δηλητήρια, αλλά µε το καθαρό νερό του Ευαγγελίου του Χριστού και την αγνή ζωή. Ο Κόσµος διψάει για χαρά, για ζωή, για αλήθεια, για ενότητα, για συνεργασία. Άρα διψάει για Πνεύµα Άγιον, που είναι η αεννάως βρύουσα πηγή. Ας καταστήσουµε τον εαυτόν µας δοχείον του Αγίου Πνεύµατος, πηγή αστείρευτου δροσερού πνευµατικού νερού. Αυτός είναι και ο προορισµός µας, η απόκτησις του Αγίου Πνεύµατος. Ας γεµίσουµε από Πνεύµα Άγιον. Ας πληµµυρίσουµε από την χάρι Του και τότε θα γίνουµε και εµείς ως οι Απόστολοι καθαροί και άγιοι. Τότε θα διατηρούµεθα µέσα στους καύσωνες των δυσκολιών της ζωής δυνατοί χαρούµενοι και δροσεροί, αλλά και θα µεταδίδουµε την δροσιά του ουρανού στις ψυχές, που η φωτιά της αµαρτίας και της πλάνης κατακαίει και βασανίζει υλικά και πνευµατικά. «Πνεύµα άγιον, ελθέ και σκήνωσον εν ηµίν» ΑΜΗΝ.