ANDRZEJ CICHY
Druga połowa V tysiąclecia p.n.e. to powszechne stosowanie w Europie konstrukcji ścian słupowo-plecionkowych, w których budowano zarówno ściany zewnętrzne, okładając wyplecioną matę gliną, jak i wewnętrzne bez glinianej izolacji oraz palisadowych z półokrąglaków pozyskiwanych techniką rozłupywania słupów. Oznacza to dostępność technologii umożliwiającej wykonanie z plecionki albo z dranic skrzydeł drzwi półstałych. Ale czy mogły już u schyłku V tysiąclecia powstać drzwi ruchome rozwierane w konstrukcji biegunowej? Przykłady wytworów rękodzielniczych tego okresu, znanych z odkryć archeologicznych, wskazują na prymitywizm technik wykonawczych i ograniczeń z tego wynikających. Ówcześni rzemieślnicy dysponowali już kamiennymi narzędziami,
5. Niemcy, Archäologischen Freilichtmuseum Oerlinghausen. Rekonstrukcja długiego domu z okresu neolitu, o ścianach wykonanych w konstrukcji słupowo-palisadowej. Odpowiednio przycięte pnie i konary przekształcano w sochy, które – osadzone głęboko w ziemi, jak drzewa – tworzyły główne elementy konstrukcyjne budynku dźwigające ślemię w kalenicy i oczepy ścian. Powszechnie stosowane jest także łączenie cienkimi gałązkami (wiklinowymi lub z innych drzew i krzewów), którymi jak sznurem obwiązywano drobniejsze elementy konstrukcji zastępując nieznane jeszcze łączniki kołkowe. Fot. za: http://de.Wikipedia.org/Wiki/Jungsteinzeit; autor: Grugerio-2012
216