WINTERSPORTEN
Cyclocross “Kärcher Superprestige”
De Vlaamse Aardbeiencross Herdenkingsprijs Wim Lambrechts In vergelijking met de wegwedstrijden staat het veldrijden minder hoog aangeschreven in het internationale wielerheir, alhoewel er de laatste jaren wel meer appreciatie te bespeuren valt bij het UCI (Internationale Wielerunie) voor deze slijk- en modderrenners. Op het ogenblik dat de crossers een magische aantrekkingskracht op het enthousiaste publiek begonnen uit te oefenen sprongen de hoge heren toch mee op de kar en wilden duidelijk ook een vingertje in de publicitaire pap. Een kleine sport wordt het weleens smalend genoemd, beoefend in enkele kleine landen, en waarin toch een heuse wereldtitel verdiend kan worden. Maar wat betekent dan weer de uitstraling van zo’n bekwaamheidsbewijs op wereldsportniveau als je weet dat er slechts een handvol Belgen en enkele Nederlanders voor in aanmerking komen! Dit doet echter niets af aan de verdiensten van deze akrobatische sportbeoefenaars, die spektakel leveren van de bovenste plank en wel van de eerste tot de laatste meter, en massa’s toeschouwers in de winter van de knusse huiskamers naar buiten lokken, en dit vooral in Vlaanderen. gische crosswereld nog wel een aantal jaren op groen met kleppers als de profs Nys, Wellens, Vanthourenhout, Vervecken… en staat de jeugd op de tippen van haar tenen met als kopstuk Niels Albert (zopas nog primus in het EK bij de beloften), Kevin Pauwels, Rob Peeters, Tim Meeusen en Minderhoutenaar Joeri Adams, eerstejaars junior, die onlangs te Pont-Château (Fr.) de 11de plaats wist weg te kapen op het EK. Een jongen om te volgen en zeker met toekomst.
Geld, bier und gesang
Kampioenen Vlaanderen heeft gedurende heel wat decennia belangrijke tenoren gekend in deze discipline en deze ook overheerst. Namen als Erik De Vlaeminck (wereldkampioen in 1966, 68, 69, 70, 71, 72, 73), Roland Liboton (1980, 82, 83, 84), Albert Van Damme (1974), Roger De Vlaeminck (1975), Danny De Bie (1989), Paul Herijgers (1994), en dan meer recent Erwin Vervecken (2001), Mario De Clercq (1998,99,2002), Bart Wellens (2003, 2004), Sven Nys (2005), spreken tot de verbeelding en zorgden voor een echte boom qua organisaties, beoefenaars en toeschouwers in het Vlaamse gedeelte van het land, want Wallonië telt helemaal niet mee.Volgens bondscoach Danny De Bie staat het sein voor de Bel-
10
Nog nooit een veldcross in levende lijve bijgewoond? Moet je zeker eens doen! Je wordt zonder twijfel verwacht in De Mosten waar de place to be is voor de 7de manche van de “Kärcher Superprestige”. In het seizoen 1998-1999 zijn “De Hoogstraatse Spurters”, oorspronkelijk gestart als supportersclub voor de in 1992 overleden Hoogstratenaar Wim Lambrechts, in dit circuit gestapt. Een criterium dat samengesteld is uit acht organisaties en dat uitsluitend in België en Nederland verreden wordt, nl. Ruddervoorde, Sint-Michielsgestel (Nl.), Hamme-Zogge, Gavere, Gieten (Nl.), Diegem, Hoogstraten en Vorselaar. Geld is hier zeker te verdienen! Het eindklassement voorziet in een prijzenpot van zomaar eventjes 65 000 Euro voor de eliterenners met en zonder contract, 5000 Euro voor de beloften (23 jaar) en 10 prijzen in natura voor de junioren met als hoofdvogel een crossfiets Eddy Merckx
Marc Van Gestel, voorzitter van De Hoogstraatse Spurters, weet met de hulp van een dynamisch bestuur, gulle sponsors en de bereidwilligheid van zo’n tweehonderd vrijwillige medewerkers een onberispelijke organisatie op poten te zetten.
Elite Cross ter waarde van 2500 Euro. Ook de nieuwelingen krijgen ruimschoots de kans om hun kunnen te bewijzen in dit regelmatigheidscriterium. Zo’n organisatie kost natuurlijk handenvol geld. Marc Van Gestel:”Voor de eerste cross die wij jaren geleden organiseerden werd rondgekomen met een budget van om en bij de 2500 Euro, nu mag je rekenen op een slordige 100 000 Euro.. De toppers komen niet voor een habbekrats naar uw inrichting afgezakt. Wat hun managers aan startgeld durven vragen daarvan draait uw maag soms weleens ondersteboven. Maar ja, die toppers heb je nodig en dat beseffen die mannen maar al te graag. De duels tussen de tenoren lokken een massale belangstelling. Niet alleen de besten spreken tot de verbeelding van de toeschouwers, ook de subtoppers, de middelmatigen en de renners die in de achtergrond verbeten hun vechtlust tonen en de soms specaculaire valpartijen, gewoonlijk zonder veel erg, zorgen voor spanning en soms ook voor hilariteit. En natuurlijk mag je de toekomst, de jeugd niet vergeten! Op zo’n crossen ontmoet je ook vele soorten mensen, uit alle lagen van de bevolking, het is er gezellig en de sfeer van een echte ouderwetse Vlaamse kermis met bier, muziek en
LEZERS SCHRIJVEN In De Hoogstraatse Maand nr. 247, blz. 60, november 2005, publiceerden wij de brief ‘Zusters van het Spijker: toch bedankt’ van Maria Verheyen uit Sint-Job-in-‘t-Goor. Door een spijtig toeval viel de naam van de briefschrijfster weg. Gelieve ons hiervoor te verontschuldigen.