Spoolde 60 jaar vrij -
De verwachtingen waren hoog gespannen toen na de invasie van julie 1944 in NormandiĂŤ de geallieerden snel naar het noorden oprukten. Zuid-Nederland werd najaar 1944 al bevrijd, dus 't kon niet lang meer duren. De operatie "Market Garden", bekend als de slag bij Arnhem, mislukte echter en de Duitsers deden er daarna alles aan om een verdere opmars te stuiten. In de vuurlinie De IJssellinie werd in ijltempo geperfectioneerd en Spoolde nam binnen de verdedigingslinie een strategische positie in. Spoolde kreeg niet alleen te maken met inkwartiering van Duitse soldaten, er moest ook graafwerk verricht worden. Daarvoor waren veel landgenoten verplicht te werk gesteld. Ook diverse gevangenen werden ingeschakeld. Mevrouw Kloosterziel-Van Munster, die nog steeds aan de Meenteweg 1 woont,herinnert zich nog maar al te goed hoe die gevangenen prikkeldraad versperringen moesten opwerpen en hoe twee verdachten op een dag wisten te ontsnappen. De ontsnapten vonden die nacht een veilige schuilplaats bij haar ouders. De volgende dag trokken ze verder naar Groningen, van waaruit ze uiteindelijk een bericht stuurden dat ze veilig overgekomen waren. Spoolde was in die dagen een doolhof van loopgraven en kwam in de nadagen van de oorlog behoorlijk in de vuurlinie te liggen. Her en der in de buurtschap werd afweergeschut geplaatst om de geallieerde luchtaanvallen, die vooral ook op het spoorwegemplacement van Zwolle gericht waren, te kunnen weerstaan. Zo was er bijvoorbeeld afweergeschut geplaatst in het paadje dat naar Meenteweg 2, 4 en 6 loopt, maar ook bij de boerderij van Rankenberg (nu Scania). Oud Spooldemaar Wolter Groeneveld stelde z'n herinnerinen aan die tijd eens op schrift en zag "enorme aantallen vliegtuigen uit westelijke richting van verre al aankomen, waarbij de Duitsers met zwaar afweergeschut verwoede pogingen deden om de formaties uiteen te drijven". Ook aan het eind van de Zalkerveerweg gingen de nadagen van de oorlog niet ongemerkt voorbij. De inmiddels meer dan 90 jaar oude mevrouw Papenacker nr. 16; april 2005
Veldkamp weet nog maar al te goed, hoe ze bij zo'n plotselinge aanval haar, toen nog kleine kinderen, met kinderwagen en al naar een loopgraaf bij de buren vluchtte. Toen de strijd op z'n hevigst woedde zochten de mensen een veilig heenkomen bij hen die een kelder hadden en heel bekend is het verhaal dat hele families zo met elkaar wachtten op de naderende bevrijding. Al te grote nieuwsgierigheid had soms fatale gevolgen. Mensen die zich buiten waagden, liepen de kans getroffen te worden door rondvliegende granaatspliters, soms met dodelijke afloop. Bevrijd Het waren de laatste stuiptrekkingen van de oorlog, want op 14 april was het zover. Groeneveld ziet die ochtend een paar dronken Duitse soldaten over de Nilantsweg lopen, ook loopt er iemand met een omhoog gestoken witte vlag over het bruggetje bij het Katerveer. Bij de kleine sluis ziet hij een paar Canadezen lopen. Even later een 110