35 น้องพี ญาติๆ และพวกเราก็อยู่ทนี่ เี่ ป็นก�ำลังใจให้ และคุณพ่อคุณแม่กก็ ำ� ลัง เดินทางมาเยี่ยม ผมเฝ้าดูอาการโดยจับมืออาจารย์วสุไว้ สลับกับช�ำเลืองดู เครื่องมือทางการแพทย์เป็นระยะๆ ซึ่งเครื่องมือก็บ่งบอกสัญญาณที่ดีขึ้น อยู่ราว ๘-๑๐ ครั้ง แต่ท้ายที่สุด เวลาสิบโมงสามสิบแปดนาที อาจารย์วสุ ก็จากพวกเราไปสู่สุคติภพอย่างสงบ คงเหลือไว้เพียงความเศร้าโศก ความ อาลัย และความร�ำลึกถึงสิง่ ดีๆ ทีอ่ าจารย์ได้สร้างสมไว้แก่คณะเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี และแก่สงั คม ตลอดจนสายสัมพันธ์มติ รภาพอัน แนบแน่นทีเ่ คยมีมาระหว่างอาจารย์วสุและพวกเราทุกคนทีม่ เิ คยเสือ่ มคลาย ขอดวงวิญญาณของอาจารย์วสุ ได้รบั รูถ้ งึ ความรักและอาลัยของพวก เราที่มีต่ออาจารย์ ไม่มีใครอยากให้เกิดเหตุการณ์ในวันนั้นเกิดขึ้น แต่ไม่มี อะไรที่เที่ยงแท้โดยสัจธรรม ผม คณาจารย์ และน้องๆ ผู้ช่วยวิจัยของศูนย์ สารสนเทศชุมชนฯ ทุกคน ขออาราธนาคุณแห่งพระศรีรัตนตรัยและสิ่ง ศักดิส์ ทิ ธิ์ ตลอดจนกุศลกรรมทีเ่ ป็นคุณงามความดีซงึ่ อาจารย์วสุได้สร้างสม ไว้ ได้อ�ำนวยผลดลบันดาลส่งดวงวิญญาณของอาจารย์วสุ อมฤตสุทธิ์ ไปสู่ สุขคติ ในสัมปรายภพด้วยเทอญ
ค่าของคน หรือนับจาก หากเกิดจาก ผลงานที่
มิได้นับ รูปลักษณ์ คุณงาม จรรโลงโลก
เพราะทรัพย์มาก สูงศักดิ์ศรี และความดี ให้ไพบูลย์
ด้วยรักและอาลัยยิ่ง ดร.นรินทร บุญพราหมณ์ คณาจารย์ และน้องๆ ทีมงานศูนย์สารสนเทศชุมชน มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี