Deelstrijd vs Totaalstrijd
Twee visies Op de volgende pagina’s zijn twee discussieteksten te lezen over een onderwerp dat de laatste tijd wel vaker besproken wordt: deelstrijdversus totaalstrijd, en alle dingen daar tussenin. De theorie van de schrijvers over een vrije wereld blijkt niet zo verschillend, juist de ideeën over praktijk en strategie zijn anders. De vraag is hoeveel je in één keer kan aankaarten, en wat nou eigenlijk effectief is. 1. Totaal de draad kwijt Door Gup De term totaalstrijd heb ik de afgelopen tien jaar zo af en toe eens gehoord en de associaties die ik ermee heb zijn niet zo fijn. Als mensen me zeiden dat ze ‘vanaf nu meer met de totaalstrijd bezig gingen’ wist ik dat ze voorlopig niet meer naar acties zouden komen, maar wel naar de kraakkroeg. Relevanter voor dit artikel is het gebruik van dezelfde term door de Internationale Socialisten (IS), maar ik wil mijn pijlen niet op hen richten. Sinds een paar jaar hoor ik mensen in mijn omgeving weer ‘totaalstrijd’ zeggen. Dit zijn mensen die niet bij de IS zitten, maar ook niet van plan zijn hun progressieve strijd verder aan de bar te voeren. Wat bedoelt deze groep mensen met Totaalstrijd?
14 | Directe Actie
Onze kameraden van de IS zeggen dat we de totaalstrijd moeten winnen en dan alle problemen zullen verdwijnen. Met totaalstrijd bedoelen ze de strijd tegen het kapitalisme en dat slaat dan weer op het conflict tussen arbeiders en fabriekseigenaren. Als de arbeiders de macht grijpen, zal het paradijs nederdalen, Marx wil zal wet zijn, en milieu, dierenleed, racisme en vrouwenonderdrukking zullen verleden tijd worden. Het is daarom onzin om nu een andere strijd te voeren dan die van de arbeiders. Er zijn natuurlijk materiëler versies van ‘totaalstrijd’ denkbaar. Misschien dat sommige anarchisten er alleen maar mee willen zeggen dat alle problemen door kapitalisme en/of de staat in stand worden gehouden. Om iets te
veranderen, moet je dus tegelijkertijd ook tegen staat en kapitalisme vechten. Totaalstrijd wordt dan gebruikt om aan te geven dat je in je deelstrijd moet verwijzen naar de totaalstrijd, waarmee dus de strijd tegen staat en kapitaal bedoeld wordt. Hier tegenover staan anarchisten die het prima vinden om alleen met een deelstrijd bezig te zijn. Deze mensen zien de anarchistische strijd als een verzameling deelstrijden. De deelstrijden hebben dan als lange-termijndoelen wel het anarchisme, waardoor ze dus niet gebruik zullen maken van partijpolitiek of andere niet-anarchistische middelen. Maar ze zullen in hun kortetermijndoelen niet altijd de strijd tegen staat en kapitaal opnemen[1]. Het gaat hier in eerste instantie om de analyse van de wereld: wat veroorzaakt de problemen die we willen bestrijden? De communisten zijn hier duidelijk over: het kapitalisme is het enige probleem. Het is mij niet helemaal duidelijk waar de meeste anarchistische totaalstrijders staan. Vooral de nieuwste hype, het insurrectionalisme, levert