LANG ZULLEN WE LEVEN
WHIZZKID WISKE
Als Wiske (99) met haar pientere glimlach in de deuropening verschijnt, weten we meteen: dit wordt een leuk gesprek. We installeren ons in haar woonkamer, naast een schaal zelfgebakken koekjes én –verrassend genoeg – een desktopcomputer met twee grote schermen. Dé plek waar ze zich dagelijks amuseert. Als ze niet bij haar bijtjes is, want ze is ook nog eens imker. Maak kennis met een ‘bezige bie’!
‘Dankbaar voor elke nieuwe dag’
ID-KIT
Naam: Wiske Theys
Geboren: 4 oktober 1926
Relatie & gezin: weduwe van Louis, moeder van zes
Woont: in Wommelgem
LIEVER EEN COMPUTER DAN EEN TV
Wiske Theys: “De computer is voor veel oudere mensen een noodzakelijk kwaad, maar ik vind het een geweldig ding. Toen de kinderen me voor mijn 99ste verjaardag een nieuwe televisie cadeau deden, moest ik bekennen dat ik eigenlijk liever een nieuwe computer had gehad. Televisiekijken is zo passief. Ik kijk wel naar het nieuws omdat ik op de hoogte wil zijn van wat er gebeurt in de wereld, maar eerlijk gezegd doet het me soms allemaal te veel denken aan toen er hier bommen vielen. Ik was veertien toen WOII uitbrak en heb levendige herinneringen aan die periode.
Jaren geleden vroeg een van mijn zonen of ik zijn oude computer wilde. Ja, zei ik, maar dan moet je me wel leren hoe ik ermee kan werken. En wil je ook internet, vroeg mijn zoon. Ik zei: maar natuurlijk, wat ben ik nu zonder internet? Ik wist niet eens wat internet was. (lacht) Maar hij heeft het me allemaal uitgelegd, en daarna ben ik zelf nog een lessenreeks gaan volgen om me er verder in te verdiepen.”
URENLANG FILMPJES MAKEN
‘Ik maakte al kookfilmpjes vóór Jeroen Meus dat deed’
Wiske: “Gaandeweg heb ik me toegelegd op het gebruiken van programma’s als Photoshop. Het liefst van al maak ik video’s, zowel uit de hand als met een statief. Het monteren daarvan vind ik het allerleukste onderdeel. Ik gebruik daarvoor het programma Magix, waarmee ik kan knippen, plakken en allerlei effecten toevoegen. Het is heel wat werk, ik ben er vaak dagenlang mee zoet. Als zo’n filmpje volledig af is, stuur ik het naar mijn vrienden bij de filmclub en naar mijn familie.
Mijn onderwerpen variëren nogal. Ik film graag de natuur, maar ook recepten die ik klaarmaak en uitleg voor de camera. Nog voor Jeroen Meus dat deed, hè. (lacht)
Ik laat dan zien hoe ik speculaas, wafels of biscuitdeeg maak en zet er tekst op, zodat iedereen goed kan volgen hoe het recept in elkaar zit.”
EEN PASSIE VOOR BIJEN
‘Ik
film ook graag mijn biekes, een magnifieke wereld’
Wiske: “Ik film ook graag mijn biekes. Het leek me altijd al tof om bijen te houden, maar toen de kinderen klein waren, vond ik dat te gevaarlijk. In 1983 ben ik er uiteindelijk mee begonnen, en ik ben nooit meer gestopt. Vier bijenkorven heb ik, maar elke winter is het bang afwachten hoeveel bijenvolkeren het zullen overleven. Vorig jaar waren twee van de vier dood. De bijen hebben het moeilijk, al heb ik op dit moment goede hoop dat de mijne nog leven.
In de winter is het rustig, buiten suikerdeeg voorzien hoef je eigenlijk niet veel te doen. Zodra de temperatuur stijgt tot ongeveer negen graden worden de bijen opnieuw actief. Het is een magnifieke wereld. Van elke korf heb ik om en bij de dertig kilo honing. Een grote bedreiging voor de bijen zijn de Aziatische hoornaars. Ik heb zelf een soort harp gemaakt, met draden waar elektriciteit op staat. Daarvan krijgen ze een schok, maar ze sterven er niet van. Daarom zet ik er kommetjes met water onder, zodat ze zeker uitgeschakeld zijn.”
Beluister het interview met Wiske!
‘Leeftijd?
Eigenlijk moet je dat getal gewoon vergeten’
VRIJE, BLIJE VOGEL
WISKES RECEPT VOOR HONINGSPECULAAS
Wat heb je nodig?
250 g boter
500 g zelfrijzende bloem
Wiske: “Ik ben altijd een vrije vogel geweest en voel veel dankbaarheid voor het leven dat ik leid. Mijn man Louis volgt me met zijn ogen vanaf zijn foto, hier in de woonkamer. We hebben samen een heel goed leven gehad. Ik was soepboerin, tot de kinderen geboren werden. Hij heeft zijn soepronde nog gehouden tot 1984. Zijn gevoel voor humor blijft me bij. Hij zou niet willen dat ik hier zat te kniezen.
Ouder worden heeft niet zoveel met leeftijd te maken. Eigenlijk moet je dat getal zoveel mogelijk vergeten en gewoon leven met plezier. En je niet te veel zorgen maken, want je lijdt het meest onder het leed dat je vreest, en dat waarschijnlijk nooit zal komen. Nee, dan kan je beter dankbaar zijn voor elke nieuwe dag. En je blijven interesseren voor alles wat nog mogelijk is.”
300 g donkere kandijsuiker
10 g kaneel
5 g speculaaskruiden
snuifje zout
1 ei
50 g honing
Smelt de boter en laat afkoelen. Meng in een kom bloem, suiker, kaneel, kruiden en zout. Voeg daar het ei en de gesmolten boter aan toe en meng goed. Voeg op het einde de honing toe. Smeer een ovenplaat in en verdeel het deeg. Bak 40 minuten op 150 °C.