Bolek i Lolek z telewizora

Karolina Macios

Karolina Macios

Bolek i Lolek z telewizora Ilustrowała Elżbieta Śmietanka

Kraków 2016

ROZDZIAŁ 1

NAJGORSZE WAKACJE NA ŚWIECIE – To będą najgorsze wakacje na świecie – westchnął Bolek, przewracając się na drugi bok.

– Mhm – mruknął Lolek, zajęty oglądaniem komiksu o przygodach Tytusa, Romka i A’Tomka.

Kończyła się właśnie pierwsza wakacyjna niedziela.

W piątek obaj mieli zakończenie szkoły i z ulgą wrzucili galowe stroje do prania. Białe koszule i czarne spodnie nie należały do ich ulubionych ubrań.

Bolek dziwnym trafem zawsze robił dziurę na prawym kolanie, a Lolek brudził koszulę czymś czerwonym – lodami truskawkowymi, ketchupem albo pomidorem.

7

Dlaczego akurat tak? Nie mam pojęcia. Oni zresztą też nie, po prostu to właśnie im się przydarzało, gdy tylko wkładali galowe stroje. Tym razem było jednak inaczej – Bolek wrócił do domu z plamą na czarnych spodniach, a Lolek z dziurą w rękawie, ale nawet tego nie zauważyli. Po prostu wrzucili ciuchy do pralki i przebrali się.

– Nigdzie nie jedziemy, to jakiś koszmar – jęczał wciąż Bolek, gapiąc się teraz w sufit. Leżał rozwalony na łóżku, z nogami na poduszce. – Ani na obóz, ani na kolonie, ani do dziadków na wieś. To po prostu katastrofa.

– Mhm. – Lolek nie odrywał się od komiksu. Siedział po turecku na swoim łóżku, opierając się o ścianę, i ślinił palec, przewracając strony.

8

– Przecież ja umrę z nudów. Właściwie to już umarłem.

Zobacz, nie żyję. – I Bolek zwiesił głowę z łóżka, wywalając przy tym jęzor.

– Mhm. – Na Lolku pochłoniętym czytaniem chyba nic nie zrobiłoby wrażenia. Nic oprócz…

– Chłopcy, kolacja! – zawołał tata, wchodząc do pokoju.

Jego młodszy syn jednym susem znalazł się w kuchni, po czym wrócił się po komiks.

– A ty, młodzieńcze, dokąd z tą książką? – Tata przyglądał mu się, mrużąc jedno oko.

– Po pierfe to nie fąfka, fylko fomiks, a po dfugie do fuchni – odparł urażony Lolek, przełykając gorącego ziemniaka. – To znaczy – dodał, gdy już go przełknął – po pierwsze to nie książka, tylko komiks, a po drugie do kuchni. Chciałbym dokończyć lekturę.

9

– Co to, to nie, synu młodszy. Kolację jemy razem, przy jednym stole – jemy i rozmawiamy. Przecież nie będę gadał z książką ani z komiksem. A ty, synu starszy, co właściwie robisz? – zapytał tata, kiedy Lolek powędrował z powrotem do kuchni.

Bolek zsunął się z łóżka i leżał teraz z nogami na poduszce i z głową na dywanie.

– Nie żyję, nie widzisz? Postanowiłem umrzeć, skoro mamy mieć wakacje… takie… takie… do bani.

– Do bani, powiadasz. A co to właściwie znaczy? – zainteresował się tata.

– No do niczego! Nigdzie nie jedziemy i przez całe dwa miesiące będziemy siedzieć w domu!

Tata tylko uśmiechnął się tajemniczo i podrapał się po głowie.

10

– To akurat może się jeszcze zmienić, ale oferta wakacyjna dotyczy tylko żywych Bolków, umarłych nie bierzemy pod uwagę.

– No dobra, idę, idę, żartowałem z tym umieraniem z nudów. – Chłopiec zerwał się z łóżka i pomaszerował do kuchni, skąd roznosił się zapach gotowanych ziemniaków, kefiru i jajek sadzonych.

– A umyliście ręce? – Mama, nalewając do szklanek kompot, spojrzała podejrzliwie na obu synów.

Młodszy siedział już przy stole i majtając nogami, próbował dosięgnąć widelcem półmiska pełnego parujących ziemniaków, a starszy osunął się na krzesło i podparł głowę dłońmi.

– Tylko nie wylej… – zaczął Bolek, ale nie zdążył nawet dokończyć, bo czerwona struga kompotu z czereśni

12

przecięła stół i zatrzymała się tuż przed jego talerzem. – Kompotu – dodał spokojnie, nie zmieniając pozycji.

– Mamooo, wylało się! – jęknął Lolek, podnosząc przewróconą przed chwilą szklankę i wyjadając z niej rozgotowane czereśnie.

Mama tylko westchnęła. Wyglądała, jakby chciała coś powiedzieć, ale chyba się powstrzymała, bo wzięła garść serwetek i wytarła stół, po czym jeszcze przetarła go mokrą szmatką.

– Ręce. Czy ja o wszystkim muszę wam przypominać? – powiedziała trochę zirytowana. Była zmęczona i nie miałaby nic przeciwko temu, by położyć się od razu spać, ale musiała przecież jeszcze ugotować chłopcom obiad na jutro. Mieli wakacje, a Lolek, kiedy nudzi się w domu, jest ciągle głodny. „Cała nadzieja w Marianie” –

13

pomyślała mama i zapytała tatę: – Zaczynamy już czy czekamy na twojego brata?

Chłopcy uwielbiali starszego brata taty, czyli stryjka Mariana. Czasem przychodził do nich na kolację, a wtedy trudno było ich zagonić do łóżek. Właśnie wrócili z łazienki, gdzie Bolek, trochę chcący, a trochę niechcący, oblał Lolka wodą z kranu, a Lolek, bardzo chcący, odkręcił prysznic i ochlapał Bolka od stóp do głów, przy okazji zalewając ściany i podłogę.

– Stryjek przyjdzie? Ekstra! – Bolek podskoczył z radości, pryskając na wszystkie strony kropelkami wody.

– Idźcie się przebrać! Tylko szybko, bo jedzenie wystygnie! – zawołał tata, z trudem powstrzymując się od śmiechu, bo Lolek wystartował jak rakieta kosmiczna i pognał do pokoju, a Bolek, nie spiesząc

14

się wcale, stawiał długie, powolne kroki jak bocian.

Całkiem mokry bocian.

Kiedy już wrócili w suchych ubraniach, przy stole z rodzicami siedział stryjek Marian.

– Stryjku, fajnie, że jesteś! – wrzasnął Lolek, o mało znów nie wylewając kompotu. Na szczęście stryjek w samą porę chwycił przechylającą się szklankę.

– Cześć, chłopaki! Musiałem przyjść, sami rozumiecie.

Dziś jest bardzo ważny dzień – powiedział stryjek, kiedy już uścisnął dłonie obu bratankom, a temu starszemu zmierzwił włosy. Bolek strasznie tego nie lubił, ale stryjkowi akurat wybaczał.

– A czemu ważny? Bo to pierwszy dzień najkoszmarniejszych wakacji pod słońcem? – zapytał, poprawiając sobie przedziałek.

15

Pamiętacie, jak na ekranie telewizora pojawiała się wieczorynka?

Wszystkie dzieci czekały na ten moment, żeby znów spotkać swoich ulubionych bohaterów. Bolek i Lolek przeżywali szalone przygody i płatali figle, a my śmialiśmy się wraz z nimi.

Teraz Bolek i Lolek, jakich pamiętacie, wracają z zupełnie nowymi przygodami.

Cena 29,90 zł