Youngtimer Magazine Editie 34

PROEFRIT BMW

BUGATTI EB110

320I E30

SEPTEMBER/OKTOBER 2015 ZESDE JAARGANG

€ 4,95

#34

EXTREEM EN ZELDZAAM

Citroën CX en XM Break Auto’s om in te wonen MERCEDES-BENZ 230 E

Luxe in sobere verpakking

PEUGEOT 406 COUPÉ

Al 16 jaar in goede handen

VOLVO 480

Geven en nemen

VW GOLF COUNTRY

FORD TAURUS

Boven alles verheven

P

OP REIS

IJSLAND & CYPRUS

Échte ruimtewagen

DOORZICHT

PRINCESS

OP PAPIER

BOEKENNIEUWS

PROEFRIT

50 JAAR FORD TRANSIT

MERCEDES-BENZ 320 CLK

250 au to’s!

€1000,KORTING Industrieweg 6, 8482 TE Schijndel * www.vanderaa-autos.nl mail: info@www.vanderaa-autos.nl

Bij inlevering van deze advertentie!

Audi 80 1.6 GL Automaat, 1985, 118.702 km, audio voorbereiding, niet-rokersauto, zeldzaam, stuurbekrachtiging, werkelijk in nieuwstaat, € 4.999,-.

Mercedes-Benz 190 E 1.8 Aut, 1992, 229.955 km, orig. lichtmet. wielen, niet-rokersauto, elektr. schuifdak, centr. vergr, airconditioning, mooie W-201! € 3.499,-.

Mercedes-Benz 230E W124 Automaat, slechts 16.693 km, 1985 nieuw! Uit verzameling, o.a. centr. vergr, 15” ‘putdeksels’, verw. buitenspiegels, ABS, € 19.999,-.

Fiat Marea 1.6 16V SX, 1998, mooie youngtimer, 99 pk, 167.584 km, centr. vergr, dealeronderh, el. Ramen/buitenpiegels, praktisch, ruim, ABS, trekhaak, € 2.699,-.

Mercedes-Benz 230 CE, Automaat met sl. 114.482 km, 1982, airco, elektrische ramen voor, fraaie originele wieldeksels, van Franse dame, prachtige coupé, € 6.999,-.

Mercedes-Benz 300 D Automaat, 237.935 km, 1989, Liasgrijsmet donkergrijze stof, centr. vergr, ABS, airco, Becker Mexico, fraaie gedistingeerde auto, € 6.499,-.

Mercedes-Benz 190 D 2.5 Automaat Oxikat, 1992, 19.421 km, elektr. bed. schuifdak, centr. vergr, orig. Blaupunkt, metalliczwart, krachtige vijfcilinder, nieuwstaat, POA.

Mercedes-Benz 300 SE, 1986, 264.941 km, handgesch. metalliczwart, climate control, centr. vergr, 4 x elektr. ramen, bruin leder, armleuning voor, zeer fraai, € 7.499.

Jaguar S-Type 3.0 V6 Executive Automaat, 2000, 149,748 km, geïntegr. audio, climate control, boordcomp, alles elektrisch, mooie exclusieve youngtimer, € 6.699,-.

Mercedes-Benz SL 300-24V Automaat, 1992, 164.309 km, leder, airco, cruise control, elektr. stoelverstelling en ramen, leren stuur, documentatie, € 16.499,-.

Volkswagen Golf 1.8 GL Automaat, 1992, 36.000 km! 90 pk, airco, centr. vergr, elektr. schuifdak, startonderbr, ABS, prachtige youngtimer, als nieuw, € 6.999,-.

Puch 300 GD, 58.164 km, 1986, van Zwitserse leger, ‘dogleg’ vijfbak, leren bekleding, 8-persoons, afneembare softtop. Sublieme, mooie terreinwagen, € 18.499,-.

Renault 25 GTS, 1985, 2000 cc 4-cil, slechts 35.100 km, absolute nieuwstaat, van Franse 1e eigenaar, centr. vergr. Mooie belastingmilde youngtimer, € 8.499,-.

Subaru Justy 1.2 S ECVT, 1991, 163.269 km, bijna uitgestorven, unieke kans voor liefhebber! CVT-automaat, deelbare achterbank, achterwisser, € 1.699,-.

Audi TT Coupe 1.8 5V Turbo, 1998, 171.365 km, 180 pk, alle moderne luxe, alle boekjes, papieren, reservesleutels e.d. erbij, complete historie, subliem! € 7.499.

Volvo C70 2.5 T Coupé Automaat, 1998, slechts 63.560 km, uit privéverzameling, uniek in deze staat, alle moderne luxe, complete documentatie, € 9.999,-.

Openingstijden: ma t/m vr: 8.30 tot 17.30 – zaterdag: 9.00 tot 17.00

Tel. 073 -5474041

Eventueel ook ‘s avonds geopend na telefonische afspraak: 0653 328 992

VOORWOORD | ENTREE

WAT HEET ‘TE DUUR’... N

atuurlijk zijn er auto’s die nieuw al een collectors item meters en eentje die zes keer de wereld rond is geweest. Mag ik me zijn. Niet zelden zit er dan een logo met een steigerend hier de opmerking ‘een beetje dom’ veroorloven? Degenen die in de ogen van club- of forumgenoten teveel hebben paard of een stier op het front. Bij de modellen die wij betaald voor een werkelijk mooie youngtimer, wil ik een hart onder de gewone stervelingen waarderen gaat dat anders. Die worden eerst riem steken. Niet alleen omdat ze in bezit zijn gekomen van een auto ‘gewoon’ tweedehands om langzaam op te klimmen tot de status die (bij goed onderhoud) een goede investering voor de toekomst is, van youngtimer en nog wat later een klassieker te worden. Een maar ook omdat ze zichzelf in veel gevallen veel reparatie- en/of resvroegere PR-medewerker van een ‘belangrijk’ merk wist het mooi tauratiekosten besparen. Om over spijt nog maar te zwijgen. Een oud te verwoorden: ‘De levensloop van onze auto’s is te omschrijven gezegde: een hoge prijs vergeet je, slechte kwaliteit blijft je ergeren. met de drie K’s. Eerst komen ze bij het kapitaal. Daar zijn we wel Nu ik het toch over ergernis heb, brand ik meteen maar even los blij mee. Dan gaan er veel naar het kamp. Dat is wat minder. En over de ‘kwaliteit’ van sommige in je uiteindelijk worden ze klassiek. “Eind auto geïnteresseerden. Zoals ‘personen’ goed, al goed”, heet dat!’ Een mooie uitdie vragen om extra informatie en gedespraak. De meeste auto’s komen, nadat EEN PERFECT ONDERHOUDEN tailleerde foto’s en dan niks meer van ze nieuw zijn verkocht, in het tweede‘AUTO OP LEEFTIJD’ MET WEINIG zich laten horen, hoewel die foto’s een hands circuit terecht, om bij de sloper te smetteloze auto laten zien. Wie een auto eindigen. Dit omdat ze niet ‘sexy’ zijn of KILOMETERS, WIE ZOEKT ER NIET wil kopen, verwacht dat de verkoper de reparatie- en onderhoudskosten niet NAAR OP VERKOOPSITES? in alle eerlijkheid vertelt wat er aan de opwegen tegen de waarde. Ook al zijn hand is. Zelf denken sommige belanghet potentiële youngtimers, omdat ze stellenden zich echter alles te kunnen karakter hebben - een vaak misbruikte permitteren en is correct gedrag iets voor de dommen. Zo hoorde term - en plezier bieden. Sommige auto’s worden echter ‘mooi oud’, ik onlangs een Alfa-dealer vertellen dat hij een jonge Giulietta had omdat ze een baas hebben die er gek op is en/of er weinig mee rijdt. verkocht, waar volgens de koper nog iets aan mankeerde. Zelf had Een perfect onderhouden ‘auto op leeftijd’ met weinig kilometers, die koper een zogenaamd perfecte 156 ingeruild die een liter olie wie zoekt er niet naar op verkoopsites? Op fora zijn er vaak topics op de 400 kilometer bleek te verbruiken. De man was boos dat hij waarin je medeliefhebbers kunt attenderen op interessante aanbiedaarop werd aangesproken, zo iets hoorde toch bij het risico van dingen. Ik ben wel eens verbaasd over de reacties. Vaak in de trant een autobedrijf? Het deed me denken aan Bavo Galama, toen hij van ‘mooie auto, maar wel duur!’ Zomaar een voorbeeld, een van vertelde over zijn belevenissen als panellid van het roemruchte conde vele. Een ‘nieuwe’ Lancia Y10, met 1.400 kilometer, voor 8.000 sumentenprogramma ‘Ook dat nog!’ Volgens de cabaretier, schrijver euro. Ja, veel geld, maar veel te duur zoals een enkeling reageerde? en acteur zou je in één moeite door een programma kunnen maken Wat denkt zo iemand eigenlijk? Dat een fonkelnieuwe vroege ‘Yp’ over onredelijk klantengedrag. Ik geloof ‘m graag. - zelfs in Italië een uitstervend ras - te duur is als je voor acht mille O ja, de BMW heeft een nieuwe eigenaar. Een ‘pietje precies’ die elke het vermoedelijk allerlaatste nieuwe exemplaar nog kunt kopen? vierkante centimeter van de auto heeft bekeken. En zo is de 320i Soortgelijke reacties bij de BMW 320i E36 met 132.000 km die een gelukkig goed terecht gekomen, voor een keurige prijs. redactielid onlangs aanbood. ‘Mooie auto, maar moet ook voor 1.600 euro te vinden zijn’, zag ik op facebook. Kennelijk kent zo iemand het verschil niet tussen een perfecte auto met weinig kilo-

Youngtimer Magazine

3

56

6

Nieuws Actualiteiten, nieuwe producten en evenementen.

10 Citroën CX Break en XM Break De jongste is in veel opzichten gegroeid, maar niet qua binnenruimte.

10

20 Volkswagen Golf Country De voorganger van de moderne middenklasse SUV is zeker geen echte terreinbeul.

26 Peugeot 406 Coupé Frans comfort met een Italiaanse look en zelfs een snufje Ferrari.

32 50 jaar Ford Transit Fords populaire besteller is zowel voor privé als voor zakelijk gebruik van alle markten thuis.

20

38 Mercedes-Benz 230 E Een echte liefhebber vertelt over zijn ervaringen met een goed geconserveerde W 124.

32

44 Youngtimers in IJsland Een eiland waar weinigen van ons zijn geweest. En ja, er zijn youngtimers.

4 Youngtimer Magazine

26

NUMMER 27 | INHOUD

Verschijnt 6 x per jaar UITGAVE Youngtimer Producties Komstraat 5 6915 AG Lobith T: 0316-541 344 E: info@youngtimer-magazine.nl I: www.youngtimer-magazine.nl HOOFDREDACTEUR Gert te Lintelo (gert@youngtimer-magazine.nl) REDACTIEMEDEWERKERS Bart van den Acker Aart van der Haagen Stephan van Leiden Alex te Lintelo Dennis van Loenhout Peter van der Maden Dick Schornagel Rien van der Steen Ralph Stoové

62

VORMGEVING OLIO media, www.oliomedia.nl ADVERTENTIEVERKOOP Youngtimer Producties T: 0316-541 344 E: advertentie@youngtimer-magazine.nl

38

44

48 Youngtimers in Cyprus

62 Volvo 480

Een eiland waar nog volop rijdend erfgoed aanwezig is.

50 Ford Taurus

Een hernieuwde kennismaking en eigenaren die vertellen over hun ervaringen.

70 Duckville

Een ruimtewonder genoemd naar het sterrenbeeld met een uiterst ‘softe’ vormgeving.

Brengt je terug in de tijd met de verhuur van Deux Chevaux.

56 Bugattu EB110 Wat de bedreiging voor de gevestigde orde had moeten worden, liep uit op een financieel debacle.

DRUK Veldhuis, Raalte UITGEVER Gert te Lintelo @ Niets uit deze uitgave mag worden vermenigvuldigd en/of openbaar gemaakt door middel van druk, fotografie of internet of welke andere wijze dan ook zonder toestemming van de uitgever.

50

DOORZICHTIG

ABONNEMENTSPRIJZEN Nederland: € 25,50 bij overboeking via telebankieren en € 23,50 bij automatische afschrijving. Buitenland: standaardtarief + € 18 voor portokosten. ABONNEMENTEN NL: Abonnementenland, Postbus 20, 1910 AA Uitgeest, tel. 0900-ABOLAND of 0900-226 52 63. € 0,10 per minuut. Fax 0251-31 04 05. Abonneren: www.bladenbox.nl. Adreswijzigingen en opzeggingen: www.aboland.nl Abonnementenland via Twitter: @Aboland_klanten. ABONNEMENTEN BE: Abonnementenland, Diependaalweg 6, 3020 Herent, tel: Tel. +028 08 55 23. Abonneren: www.bladenbox.be. Adreswijzigingen en opzeggingen: www.aboland.be Beëindigen abonnement: opzeggingen dienen 12 weken voor afloop abonnementsperiode in bezit te zijn van Aboland. Prijswijzigingen voorbehouden.

GEZIEN EN GEREDEN

GEZIEN EN GEREDEN

EN VERDER...

73 BOEKENNIEUWS De nieuwste uitgaven op een rij.

18 PRINCESS

75 BMW 320I E30

77 MERCEDES-BENZ CLK

78 TEN SLOTTE

Een blik in de Princess, op papier een veelbelovende auto.

Ze worden zeldzaam, die fijne zescilinders.

Verleidelijk zonder dak, deze CLK cabriolet.

Club in de schijnwerpers en volgend nummer. Youngtimer Magazine

5

ACTUEEL | NIEUWS EN EVENEMENTEN

ADRESWIJZIGEN ANDERS! Het abonnementenbeheer is drie jaar geleden uitbesteed aan Abonnementenland en we hebben zelf geen adressenbestanden meer ‘in huis’. Adreswijzigingen kunnen uitsluitend worden doorgevoerd via www.aboland. nl. Via deze site kun je ook je ook andere wijzigingen doorvoeren. Meer op pagina 5, ook voor Belgische abonnees.

AGENDA 26/27 sept: Volvo Klassieker Beurs, Autotron, www.volvobeurs.nl. 26/27 sept: Spa Italia, Spa-Francorchamps, België. www.spaitalia.be 27 sept: Midland Classic Show, Almere, www.vriendenkring-klassiekers.nl 3 okt: Ford Onderdelendag, Columbizhal, Baron van Nagelstraat 158, Barneveld, www.fordonderdelendag.nl. 3/4 okt: Auto Moto d’Italia, Autotron Rosmalen, www.automotoditalia.nl 9/11 okt: Veterama Mannheim, www.veterama.de. 10/11 okt: All American Days, Autotron Rosmalen, www.allamericandays.nl 11 okt: Edition Audi, Classic Park Boxtel, www.classicparkfestivals.nl 18 okt: Puur Park Porsche, Classic Park Boxtel, www.classicparkfestivals.nl 23 okt: Junkyardrace, Circuit Park Zandvoort, www.junkyardrace.nl 21/22 nov: Int. Oldtimerbeurs Autotron Rosmalen, www.oldtimerbeurs.net 28/29 okt: Int. Oldtimerbeurs Flowerdome Eelde, www.oldtimerbeurs.net 4/6 nov: Interclassics Brussel, www.interclassicsbrussel.be 28 nov/6 dec: Motor Show Essen, www.siha.de De redactie is niet aansprakelijk te stellen voor foutieve vermeldingen of gewijzigde data (zie bij twijfel websites).

Korte berichten en opmerkelijke zaken die we tegen kwamen op internet en in buitenlandse autobladen. Ook iets ludieks, bijzonders of wetenswaardigs gezien of iets te melden? Mail het naar gert@youngtimer-magazine.nl.

6 Youngtimer Magazine

26 - 27 SEPTEMBER, ROSMALEN

VOLVO KLASSIEKER BEURS 2014 Voor de 24e editie van de jaarlijkse Volvo Klassieker Beurs moet je op 26 en 27 september in Autotron Rosmalen zijn. Op zaterdag kun je daar terecht van 10.00 tot 17.00 uur, zondag gaan de deuren een uur eerder dicht. De beurs wordt georganiseerd door de Volvo Klassieker Vereniging en is bedoeld voor alle liefhebbers van klassieke Volvo’s, inclusief youngtimers als de 200, 700 en 850 serie. Gewoonlijk weten meer dan 4.000 bezoekers de weg naar deze grootste Volvo-beurs in Europa te vinden. Er is niet alleen van alles te koop op Volvo-gebied, van personenauto’s en onderdelen tot boeken, modellen en kleding, maar je kunt je ook aan Volvo-gesprekken wagen bij een tiental Nederlandse en Belgische Volvo clubs die zich op interessante wijze presenteren. Verder kun je deelnemen aan workshops en kijken naar demonstraties. Ook restauratiespecialisten en een kinderactiviteiten ontbreken niet. De jaarlijkse thematentoonstelling betreft dit jaar Volvo in Sports. Behalve de beurs zelf is ook het buitenterrein de moeite waard met vele honderden op type geparkeerde klassieke Volvo’s. Niet zo vreemd dat dit evenement voor veel Volvoliefhebbers het hobby-hoogtepunt van het jaar is!

19 OKT - 30 NOV, APELDOORN

OPEN HUIS BIJ VAKGARAGE VAN DER ZANDE Sinds de grote brand op 26 januari bij Vakgarage van der Zande is er hard gewerkt om de restanten van het oude pand op te ruimen en een nieuw bedrijf uit de grond te stampen, maar het einde is in zicht: begin oktober hoopt de Apeldoornse youngtimerspecialist en Vakgarage de nieuwbouw te kunnen betrekken. Uiterlijk heeft het pand in grote lijnen dezelfde opzet gehouden - dat verkortte het vergunningentraject aanzienlijk - maar inwendig is er het nodige veranderd, met een modernere en efficiëntere opzet en indeling. Van der Zande houdt Open Huis van 19 oktober tot en met 30 november, waarbij je uiteraard als youngtimerliefhebber extra welkom bent. Voor deze bijzondere gelegenheid zijn er ook enkele acties bedacht. Zo wordt elke youngtimer afgeleverd met een vol jaar garantie en krijg je gratis een jaar pechservice na het laten uitvoeren van een grote of kleine beurt. Een wintercheck ‘voor nop’ behoort eveneens tot de acties, evenals een gratis veiligheidshesje. Dit laatste onder het motto ‘op is op’. Verder kun je nieuwe banden aanschaffen met een korting van 25 procent, wordt bijna 50 procent korting verleend op de Vakgarage Pech Service (van € 49,- voor € 24.95) en betaal je voor een APK slechts € 19,- in plaats van € 29,-. Meer informatie via www.youngtimertekoop.nl of www.autobedrijfvanderzande.nl.

Onder het motto Italian Car Passion is ‘la bella macchina’ vanaf 3 december a.s. twee maanden lang het centrale thema Expo Autoworld Museum Brussels. In de volgende uitgave meer informatie over deze (gezien de reputatie van het museum) ongetwijfeld fraaie tentoonstelling. www.autoworld.be

NIEUWS EN EVENEMENTEN | ACTUEEL

TERUG IN DE TIJD: 20 jaar Lotus Elise In september 1995 toont Lotus op de IAA in Frankfurt de Elise, een zeer elementaire lichtgewicht sportwagen. Opmerkelijk is de uiterst lichte (65 kg!), maar ook zeer stijve, gelijmde aluminium chassisconstructie. De auto betekent de redding voor Lotus, met 10.572 gebouwde exemplaren tot de komst van de tweede serie in 2000.

3 - 4 OKTOBER, ROSMALEN

AUTO MOTO D’ITALIA

Op 3 en 4 oktober kun je ons met zusterblad CorsaItalia vinden op Auto Moto d’Italia, samen met meer dan honderd andere standhouders, uiteenlopend van clubs en klassiekerspecialisten tot bedrijven die producten aanbieden die afkomstig zijn uit ‘il bel paese’. Voor het eerst zullen nu ook de bovengalerijen van de Expodome bij de beurs worden betrokken en mag je op aanzienlijk meer auto’s rekenen. Het Concorso Italiano is een concours d’elegance voor de mooiste klassieke Italiaanse auto’s van het evenement. Zowel de voertuigen in de Expodome als op de showpaddocks buiten doen mee en op zondag 20 oktober wordt om 15.00 uur de winnaar bekend gemaakt. Wil je meedoen, bestel dan een showautoticket in de ticketshop, zodat je verzekerd bent van een plaats voor de showpaddock Dat zullen er (met de motorfietsen) zeker vijfhonderd zijn, een waar Italiaans ‘luilekkerland’. Voor de Cinquanta Miglia toertocht op zaterdag worden de deelnemers om 10.00 uur bij Maserati-dealer Driessen in Eindhoven verwacht. Deelname (uitsluitend Italiaanse auto’s en motoren!) kost € 39,-, incl. koffie, toegang tot het evenement en een parkeerplaats. Eenmaal ter plekke heb je dan nog enkele uren om rond te kijken. Toegangskaarten kosten bij de kassa € 16,- en in de voorverkoop € 13,50 p.p. Zie voor overige tarieven en voorverkoop www.automotoditalia.nl. Met de deelnemende clubs zijn afspraken gemaakt over de toegangsprijzen. Op de stand van CorsaItalia kun je voor een speciale prijs (bijna) alle eerder verschenen nummers kopen. Meld je je aan als abonnee, mag je rekenen op een mooie aanbieding.

CLASSICSNL NAAR 23-25 OKTOBER De klassieke autobeurs ClassicsNL in het WTC Expo Leeuwarden, in eerste instantie gepland van 11 t/m 13 september, wordt doorgeschoven naar 23 t/m 25 oktober a.s. Enkele clubs bleken in september nog niet mee te kunnen doen, ook voor sommige bedrijven was begin september lastig vanwege de naweeën van de vakantieperiode. Volgens de organisatie is de belangstelling echter zeer hoopgevend en vormt deze eerste editie een gezonde basis voor de grootschalige beurs die men in de Friese hoofdstad in gedachte heeft. Om de drempel voor potentiële deelnemers lager te maken heeft de organisatie tevens besloten de deelnametarieven te verlagen tot € 5,- per vierkante meter, inclusief tapijttegels. ClassicsNL is bedoeld voor professionals, maar ook particulieren kunnen hun klassieker of youngtimer aanbieden, mits deze in goede conditie verkeert. Wie deel wil nemen wordt verzocht zich spoedig aan te melden. Voor bezoekers is inmiddels de online kaartverkoop gestart. Een toegangsbewijs is te bestellen via classicsnl.nl en kost € 9,50.

3 oktober is de Columbizhal aan de Baron van Nagelstraat 158 in Barneveld weer gereserveerd voor de halfjaarlijkse Onderdelendag van de Ford oldtimer clubs. Buiten kun je de nodige Ford youngtimers en klassiekers aantreffen. Toegang gratis, vanaf 10.00 uur. www.fordonderdelendag.nl.

Foutje... Voor het eerst heb ik Youngtimer Magazine gekocht! Een leuk blad, al kwam ik wel een foutje tegen in de vergelijking tussen de BMW en de Opel. Daarin stond in het kaderstukje ‘E39 in ‘t kort’ iets over een E39 535i, die een zescilinder zou hebben. Het was echter een V8; ik heb er zelf eentje gehad. De info over de pk’s klopt wel. Erik van der Veen, via e-mail. We schamen ons diep, dat is er tussendoor geglipt!

Van 9 t/m 11 oktober wordt het weer schatgraven op de Veterama Mannheim, Europa’s grootste markt voor klassiekers, youngtimers, onderdelen en alles wat verder te maken heeft met oude twee- en vierwielers. Het buitenterrein omvat 260.000 m², de hal 15.000 m². www.veterama.de.

Youngtimer Magazine

7

ACTUEEL | NIEUWS EN EVENEMENTEN 10 - 11 OKTOBER, ROSMALEN

YOUNGTIMER TRANSITS VOORAL CAMPERS

ALL AMERICAN DAYS IN AUTOTRON In het weekend van 10 en 11 oktober wordt het Autotron Rosmalen weer omgetoverd tot één groot Amerikaans feest voor fans van auto’s, motoren, trucks en ‘The American Way of Life’. Buiten is er een showpaddock met honderden US-voertuigen. In de Expodome vind je tientallen standhouders, diverse workshops (zoals leren lassen), airbrush demonstraties door R-Brush, pinstripe demonstraties, optredens en natuurlijk talloze bijzondere auto’s en motoren. Indian Pete geeft op circuits shows weg met zijn 12.000 pk door een straaljagermotor aangedreven truck vol kerosine die in een halve minuut op 200 km/u zit. In het Autotron kun je deze truck bewonderen, nu zonder de vertrouwde vlammen natuurlijk. Amerikaanse auto’s strijden om de beker voor de mooiste Amerikaanse auto tijdens de Meguiar’s Show & Shine Contest. Dragrace teams tonen muscle cars en ook zullen de zogeheten lowriders niet ontbreken. Het evenement start op beide dagen om 10.00 uur en eindigt om 17.00 uur. Tickets kosten € 15,p.p. aan de kassa en € 12,50 in de voorverkoop. Zie hiervoor www.allamericandays.nl.

10 - 11 OKTOBER, ROSMALEN

INTERCLASSICS NU OOK IN BRUSSEL De historie van Bugatti is het hoofdthema van de eerste editie van InterClassics Brussels van 6 t/m 8 november in Brussels Expo. Met dit nieuwe evenement borduurt de organisatie voort op de ervaringen die zijn opgedaan met InterClassics Maastricht. Aan de hand van bijna dertig Bugatti’s wordt de geschiedenis van dit befaamde merk gepresenteerd. Daarnaast zal ook de Citroën DS in de schijnwerpers worden geplaatst; het Franse fenomeen viert het zestigste geboortejaar. Uiteraard zullen in de Brusselse expohallen veel klassiekers en youngtimers worden aangeboden en ontbreken ook de andere op dit soort beurzen gebruikelijk stands niet. Op vrijdag 6 november is Interclassics Brussel toegankelijk van 10.00 tot 20.00 uur en tijdens het weekend van 9.00 tot 18.00 uur. Online kost een toegangskaart € 11,50, bij de dagkassa € 14,50. Brussels Expo is te vinden op Place de Belgique 1, B-1020 Brussel. Verdere info via interclassicsbrussels.be.

Op 21 en 22 november kun je in Autotron Rosmalen terecht voor de traditionele Internationale Najaars Oldtimerbeurs, die is geopend van 10.00 tot 17.00 uur. De entree kost € 12,50 (tot 15 jaar gratis), parkeren € 6,-. Zie voor meer informatie www.oldtimerbeurs.net.

8 Youngtimer Magazine

Vijftig jaar Transit, elders in dit nummer, bracht ons op het idee eens op Marktplaats te kijken wat er momenteel in Nederland te koop is aan youngtimer-Transits. Zo stuitten we op een tweekleurige, in januari 1983 gebouwde besteller met ‘dubbel lucht’. Even dachten we aan twee zitrijen, maar de extra ruit rechts is voor een beter zicht aangebracht. Volgens aanbieder John (tel: 0618 351 303) uit Den Dungen verkeert de auto voor zijn leeftijd in mooie staat. Er zijn wel wat beschadigingen te zien, vandaar vermoedelijk het ‘voor zijn leeftijd’. De km-stand is ruim 73.000 (NAP), terwijl een tweeliter 79 pk motor voor de voortstuwing zorgt. Als de harde werkelijkheid de kwaliteit op de foto’s evenaart is € 3.750 een redelijke prijs. Een zespersoons brandweerwagen uit 1982, eveneens met dubbele wielen achter, heeft volgens de advertentie slechts 23.453 km achter de wielen en kost € 4.600. Helaas zijn de foto’s onbruikbaar. Veel alternatieven zijn er niet, reden om ook Mobile.de maar eens te raadplegen. Daar vinden we vooral campers, van een niet onaardig exemplaar uit 1983 voor € 1.790 tot eentje die een jaar later op de weg is gekomen en met vier mille de duurste van vijf is. Laat die nou ook meteen de meest frisse indruk maken, mede door de vertrouwen wekkende beschrijving... Hm, het heeft wel wat, met zo’n nostalgische ‘Wohnmobil’ de horizon tegemoet.

Op 27 september staat het het centrum van Almere in het teken van de Midland Classic Show voor auto’s ouder dan 30 jaar. De inzittenden van vooraf ingeschreven deelnemende voertuigen ontvangen consumptiebonnen. Een puzzelrit is ook gepland. www.vriendenkring-klassiekers.nl.

NIEUWS EN EVENEMENTEN | ACTUEEL

TERUG IN DE TIJD: 30 jaar Porsche 959 Voor het opzienbarendste debuut tijdens de IAA van 1985 zorgt de vierwielaangedreven Porsche 959, in eerste instantie ontwikkeld voor de vroegtijdig gestopte WRC Groep B. Nooit eerder is zo veel vooruitstrevende technologie in één auto verpakt. Van 1986 t/m 1988 zijn er volgens Porsche 292 959’s gebouwd.

23 OKTOBER, ZANDVOORT

MEGUIAR’S VOOR JAREN Ook al spring je netjes met je youngtimer om en oogt je interieur niet als een afvalbak van McDonalds, ongemerkt verzamelen dashboard, deurpanelen, middenconsole en andere kunststofdelen toch stof en vuil. Kijk maar eens met een kritische blik. Wat op het eerste gezicht schoon lijkt, is bij nader inzien toch iets minder smetvrij... Kijken hebben we zelf gedaan bij een Alfa Romeo 156 en een Mercedes-Benz 190, waarna het schaamrood ons naar de wangen steeg en we opeens toch proefkonijnen bleken te hebben voor die spuitflacon Ultimate Interior Detailer die Meguiar’s voor een test beschikbaar had gesteld. Het recept is simpel: flacon goed schudden, reinigingsvloeistof opbrengen en uitpoetsen met een schone doek. Wil je niet te veel glans, gebruik je voor dat uitpoetsen een microvezel doek. Moet de boel juist wel lekker glimmen, heb je een katoenen doek nodig. Krappe hoekjes kun je bereiken door de doek met een puntig object, bijvoorbeeld de achterkant van een penseel, in die hoekjes te duwen. Bij flink vervuilde oppervlakken moet je de behandeling wellicht nog een of twee keer herhalen. Zo erg was het bij ons nou ook weer niet en het middel werkte bovendien behoorlijk effectief. Met een 450 ml flacon Meguiar’s Ultimate Interior Detailer kun je jaren vooruit, de prijs van € 17,99 (meguiars.nl, webshop) wordt zo een investering voor de toekomst.

Van 9 t/m 11 oktober wordt in Sportcentrum Leek (Gr.) de jaarlijkse Oldtimer & Classic Beurs gehouden, voor alles wat gemotoriseerd is en wielen heeft. Openingstijden: vrijdag van 17.00 tot 21.00 uur, weekend van 10.00 tot 18.00 uur. Zie voor meer informatie www.oldtimerleek.nl.

JUNKYARDRACE VOOR BUDGETBOLIDES Autosport lijkt slechts voor mensen met een goedgevulde portemonnee weggelegd, maar het kan ook anders. Vrijdag 23 oktober voltrekt zich op Circuit Park Zandvoort de Junkyardrace, een spectaculaire wedstrijd voor auto’s tot een handelswaarde van 500 euro. Iedereen mag eraan meedoen, ook zonder een racelicentie. Het idee voor de Junkyardrace stamt uit de VS, waar het vergelijkbare evenement 24 Hours of Lemons een mateloos populair is. Het betreft een endurancerace, die een groot deel van de dag bestrijkt. Teams van minimaal drie, maximaal zes personen verschijnen aan de start met een APK-waardige auto die in aanschaf maximaal € 500 heeft gekost. Het voertuig mag niet worden opgevoerd of anderszins sneller gemaakt worden. Een deugdelijke rolkooi, een racestoel met gordel, brandblusser en FIA-gekeurde racekleding inclusief helm zijn verplicht. Van tevoren heeft een technische keuring plaats. Het draait bij de Junkyardrace niet alleen om winnen en snelle tijden, maar ook om het ludieke aspect. Deelnemers worden aangemoedigd met een creatief uitgedoste auto naar Zandvoort te komen, bij voorkeur in het kader van het thema Film- & tv-racers. Wie de show steelt, maakt kans op een speciale prijs, helemaal als het team zelf ook in stijl verschijnt. Op de website www.junkyardrace.nl staat alle informatie over dit even competitieve als hilarische evenement, inclusief een inschrijfformulier.

Bij Dacia is de Renault 12, met vele modificaties, tot in 2004 geproduceerd. De Roemenen kenden een groot aantal carrosserievarianten, zoals deze tweedeurs Dacia 1410 Sport, door Atlas verkleind tot 1 : 43. Geen topkwaliteit, maar voor € 7,50 leuk om te hebben. www.automodellen.nl.

Youngtimer Magazine

9

CITROËN CX 25 RD BREAK EN XM 2.1 TD BREAK BLINKEN UIT IN RUIMTE EN COMFORT

GROTE,

RUIME STATIONCARS ZIJN DE LAATSTE JAREN

TOT EEN BIJROL VEROORDEELD; MAKEN DE DIENST UIT.

AL

MPV’S

SUV’S

KUNNEN ZE DIE ROL QUA

LAADCAPACITEIT NIET ALTIJD WAARMAKEN. TROËN HEBBEN DE

EN

CX BREAK

OOK BIJ CI-

EN DIENS OPVOLGER

XM-BASIS NOOIT VERGELIJKBAAR RUIME NAZATEN GEKREGEN, DE C5 KOMT HOOGUIT ‘IN DE BUURT’. EEN OP

SPIJTIGE ONTWIKKELING ALS JE HET KARAKTERVOLLE RIJGENOT VAN DEZE PRAKTISCHE YOUNGTIMERS VERGELIJKT MET DIE VAN DE ANNO IN GEPREZEN ‘BUSJES’.

TEKST: GERT TE LINTELO - FOTOGRAFIE: CARLO TE LINTELO

G

2015 ALOM DE HEMEL

root, groter, grootst... Het is een vraag die niet alleen eigenaren van een ‘statuslimo’ bezig houdt... Stationcarliefhebbers proberen elkaar ook nog wel eens af te troeven met het antwoord op die vraag. Waarbij het meestal meer om inhoud gaat dan om lengte van bumper tot bumper. Cor Rus-Hartland, eigenaar van de in 1986 gebouwde Citroën CX 25 RD Break en Paul Loch, die naar deze Break-meeting is gekomen met een XM 2.1 TD Break Prestige, maken er geen prestigeslag van en zitten al snel op dezelfde Citrofiele golflengte. Beurtelings gaan de blikken van de witte naar de grijze auto, begeleid door technische en andere informatie over hun troetelkinderen. Troetelkinderen die moeten werken voor de kost, want het gaat om auto’s die weliswaar uitstekend worden onderhouden, maar niet binnen blijven als het toevallig regent. Waarbij de ‘arbeidsovereenkomst’ nogal verschilt. Cor, ook nog eigenaar van een Traction Avant Familiale en een Citroën AX, neemt zijn Break jaarlijks ongeveer 7.000 kilometer mee de straat op. De in België woonachtige Paul Loch weet met zijn XM een dergelijke afstand in enkele maanden te vergaren. Beide mannen roemen de het comfort en de praktische gebruiksmogelijkheden van hun auto, die bij Cor een curieus verleden heeft: het is een ex-commandowagen van een Frans brandweercorps, voor ‘burgergebruik’ teruggebouwd naar TRD Evasion-specificaties. Het jaarkilometrage van Cor wekt vragen op over de keuze voor een diesel, in Nederland traditioneel de auto voor de kilometervreter. ‘Tja, het is het bekende verhaal sinds 2014. Toen ik de auto drie jaar geleden kocht, was-ie nog belastingvrij. Daar komt bij dat ik van diesels hou, prachtige techniek. Met het ingaan van de nieuwe belastingregels viel ik natuurlijk buiten de boot; diesels en LPG-auto’s van voor 1988 vallen immers niet in het “belastingmilde” tarief. Zo uit mijn hoofd ben ik geloof ik 130 euro per maand kwijt, ik schors de

10 Youngtimer Magazine

CITROËN CX EN XM BREAK | GEREDEN

Youngtimer Magazine

11

1 2

3

4 5

1 Hoewel het interieur van de Serie 1 volgens veel CX-enthousiasten het mooist is, heeft ook dat van de Serie 2 een uitgesproken eigen stijl. De stuurhoes zat helaas vastgelijmd. 2 Comfortabel omsluit de CX-zetel je lijf, met volop verstelmogelijkheden. 3 ‘Ehhh... verhip Antoine, we moeten de radio ook nog ergens kwijt!’ ‘Geen paniek Henri, daar achter tussen de voorstoelen is nog wel een plekje...’ 4 Een zee van been- en hoofdruimte achterin de CX Break, maar een kortere, minder gerieflijke bank dan bij een ‘gewone’ berline, laat staan de Prestige en Limousine met dezelfde lange wielbasis als de Break. 5 Een zee van ruimte achterin de CX Break, Luca zal het graag bevestigen vanonder het schaduw biedende rolgordijn.

auto wel in de wintermaanden. Veel te veel in vergelijking met het aantal kilometers dat ik rijd, maar wat moet ik anders? Als ik ‘m probeer te verkopen, krijg ik er geen cent voor terug, terwijl ik voor een vergelijkbaar goede benzine-CX een vermogen kwijt ben. En zoals ik al zei, ik hou heel erg van dieseltechniek...’ Paul kijkt zijn medeliefhebber enigszins verbaasd aan. ‘Wat zeg je, 130 euro per maand? In België betaal ik voor mijn XM diesel zo’n 400 euro per jaar! Tja, en dan een verbruik rond 1 op 17, een diesel is gewoon een heel logische keuze als je veel kilometers rijdt zoals ik. Ik heb trouwens ook nog een berline hoor, maar die heb ik echt als liefhebbersauto, een ouder model met een stuur met een enkele spaak en het eerste dashboard, dat ik ook mooier en aparter vind. Dat is wel jammer, Citroën heeft ook bij de XM steeds meer water bij de wijn gedaan als het op karakter aankomt.’

En inderdaad, het complete, maar niet bijzondere dashboard had net zo goed in een auto van welke makelij dan ook kunnen zitten, terwijl het stuurwiel ook onder de categorie ‘eenheidsworst’ valt. Meubilair is in dit opzicht wat lastiger onder een noemer te plaatsen, maar feit blijft dat de comfortabel geveerde, ruime, goed geprofileerde voorzetels een uitstekende zit bieden, met veel steun voor rug en benen, terwijl er ook nog lijkt te zijn gedacht aan af en toe een lekker bochtje. In de CX zitten kuipjes - nee, denk nu niet aan sportstoelen - die lijf en leden eveneens goed ondersteunen maar een fractie kleiner zijn. Het ovale instrumentenpaneel met bedieningssatellieten op de uiteinden herinnert aan de klokkenwinkel van de oer-CX, met ‘loepjes’ waarachter de waarden van snelheid en toerental circuleren, maar is bij de serie 2 voorzien van een reeks ronde analoge klokken. Het meterpaneel is op een schuin aflopend dashboard geplaatst, dat strak overloopt in de middenconsole, die allerlei bedieningselementen herbergt. De schrijver vindt het prachtig en subliem passend bij de zelfs in 2015 nog altijd enigszins futuristisch ogende CX. Cor is het er niet helemaal mee eens. O ja, hij heeft best waardering voor zijn interieur, maar vindt dat van de eerste generatie (1974-1985) mooier. Zoals hij tevens - en weer niet degene die dit noteert - de voorkeur geeft aan oudere stalen bumpers. ‘Het klinkt misschien raar, maar als ik ooit nog eens een flinke schade oploop, krijgt-ie een front van

‘WAT ZEG JE, 130 EURO PER MAAND? IN BELGIË BETAAL IK VOOR MIJN XM DIESEL ZO’N 400 EURO PER JAAR!’

12 Youngtimer Magazine

CITROËN CX EN XM BREAK | GEREDEN

6 7

8

de eerste serie!’ Hoogste tijd om dit discutabele onderwerp af te sluiten en te zien hoe het zit met het reiscomfort op rij twee, waar de passagiers bij de CX meer beenruimte zouden moeten hebben vanwege de 309,5 cm lange wielbasis. Die is identiek aan die van de luxueuze CX Prestige en de wat profanere Limousine en 25 cm royaler dan bij de ‘gewone’ berline. Die ook qua binnenruimte al hoge ogen gooit met een afstand van 284,5 cm tussen het hart van voor- en achterwiel, toevallig vrijwel hetzelfde als bij alle XM’s. De CX Break heeft een riante beenruimte, maar ook een vrij kort zitvlak; aldus is het zitgemak wat minder dan bij een CX zonder ‘laadschuur’, die achterin over een gerieflijke ‘zitkuil’ beschikt. De extra ruimte, bij eerder genoemde topmodellen volledig toebedeeld aan de achterpassagiers, is bij de Break (en de zevenpersoons Familiale) hoofdzakelijk benut om de laadruimte te vergroten, vandaar het bescheidener achterbankje. De XM Break lijkt op het eerste gezicht iets minder beenruimte te bieden dan de CX (nog steeds veel...). Daar merk je echter weinig van omdat de bank niet afwijkt van het riante meubelstuk in het basismodel, eveneens neerklapbaar. Met het onderwerp ‘neerklapbare achterbank’ zijn we aangekomen bij het hoofdthema van deze vergelijking: ‘wie heeft de grootste’ en meteen ook maar ‘wie is de grootste’... Op het eerste gezicht lijkt de oudste van het duo met de overwinning te gaan strijken als het op pure lengte aankomt. Dat blijft bij lijken, want de senior is 493 cm lang, tegenover 496 cm bij de XM Break. Dat de laadruimte bij omgeklapte achterzittingen toch een stuk royaler is, komt door de ‘cockpit’, die bij de CX wat verder voorin zit. Ook is de laadvloer achter lager, dat geeft meer afstand tot het dak. Qua hoogte ontlo-

9 10

6 Het ‘typisch Citroën’ is er bij het gastenverblijf van de XM Serie 2 wel af. Al word je wel verwend met veel luxe en zijn kwaliteit en afwerking veel beter dan bij de CX. 7 XM-meubilair: nog ietsje ruimer, volop ondersteuning, maar iets minder een eigen design. 8 Natuurlijk zit de radio bij de ‘brave’ XM op de plek waar je ‘m verwacht. 9 Achterin de XM is het uitstekend toeven, met dank aan de uiterst royale driezitter die een passagier van gemiddelde afmetingen ook volledige steun geeft aan de bovenbenen. 10 Een iets kleinere zee van ruimte in de XM, maar zelfs met de achterbank ‘in functie’ meer dan menige compacte hatchback met de achterbank naar voren.

pen de twee elkaar slechts enkele millimeters, die bedraagt bij de CX 146 cm en bij de XM 146,6 afgerond 147 cm. In de breedte is het verschil welgeteld 2 cm, met alweer de 179 cm ‘dikke’ XM als winnaar. Tijd voor de ultieme test, een veldtocht naar de slijter. Rij je beide auto’s voor bij je drankenleverancier, zal deze bij de CX de breedste grijns op het gelaat krijgen. Gaan de achterzittingen vooren neerwaarts, kan deze Break 2.170 liter herbergen - met het vocht in de flessen wordt het minder... - terwijl de XM-eigenaar ‘slechts’ 1.960 liter mee naar huis kan nemen. Met achterpassagiers blijft er bij de oudste van het tweetal nog 1.160 liter slokcapaciteit over en bij de XM 690 liter. Nog altijd iets meer dan bij een AX met naar voren geklapte achterzitting! En wat de concurrentie meeneemt? Een Mercedes-Benz W210 T vindt zichzelf (met omgeklapte zitting) bij 1.950 liter vol, een Volvo 940 bij 1.705 liter. Zo, tot zover het verhuisgedeelte. Tijd om te rijden. De CX van Cor wordt voortgestuwd door een dwars voorin geplaatste atmosferische zelfontbrander, 2.500 cc groot en opgegeven voor 75 pk/55 kW bij 4.250 tpm. Het koppel van 153 Nm bij 2.000 toeren geldt midden jaren tachtig nog als respectabel, laten we het daar maar bij

Youngtimer Magazine

13

Citroën CX in ‘t kort In augustus 1974 debuteert de Citroën CX als 2000 and 2200 om in 1975 ‘Auto van het Jaar’ te worden. In juli ‘75 verschijnt de 25 cm langere CX Prestige. Op hetzelfde platform wordt de in oktober gepresenteerde Break gebouwd. In januari 1976 komt de 2200 Diesel uit, in juli gevolgd door de 2400. September ziet de Ambulance (Break met verhoogd dak) het levenslicht. Met de Familiale, een 7-zitter, wordt het stationcargamma in oktober ‘76 gecompleteerd. De 2400 GTi (mei 1977) heeft injectie en stuggere veerbollen. Een vijfbak wordt optioneel voor de 2400’s. De CX 2400 Injection Électronique Pallas krijgt standaard C-matic en Diravi stuurbekrachtiging. Januari 1978 komt de CX 2500 Diesel uit. Vanaf juli is er ook voor de diesels een optionele vijfbak. Juli ‘79 zien we nieuwe (Renault) tweelitermotoren voor de instapmodellen, waarna opnieuw enkele keren motor- en uitrustingsaanpassingen volgen. Groot nieuws - afgezien van de CX 25 GTi Turbo van 1984 - is de CX Series 2 in juli 1985, met kunststof bumpers, stootstrips opzij, nieuwe spiegels en een geheel nieuw interieur. Zo kan de CX weer wat jaartjes mee, met regelmatige kleine aanpassingen qua uitvoering en motorisering. In 1989 volgt de XM de CX op en worden de stationcars voortaan gebouwd bij Heuliez. In 1991 is het ook met deze ruimtereuzen afgelopen, nadat er 128.185 van zijn gemaakt, tegen 883.995 berlines. Club: www.citroen-cxclub.nl

Techn. gegevens - Citroën CX 25 TRD Break 1986 MOTOR 2.500 cc vier-in-lijn diesel, onderliggende nokkenas, 8V, 75 pk/55 kW@4.250 tpm, 153 Nm@2.000 tpm. TRANSMISSIE vijfbak (standaard vierbak), voorwielaandrijving. L X B X H 493 x 177 x 146 cm. GEWICHT 1.436 kg (RDW). BANDEN 195/70 TR 14. TOP 151 km/u (vierbak 145 km/u. 0-100 19 sec (vierbak 18,8 sec). VERBRUIK 5,9 l/100 km (praktijk). NIEUWPRIJS vanaf € 22.363.

Plussen en minnen + Comfortabel en compleet. + Bergen karakter en stijl + Enorme laadruimte

14 Youngtimer Magazine

– Afwerking interieur discutabel – Onderhoud niet goedkoop – Hoge wegenbel. (diesel)

houden. Citroën belooft bij de aldus gemotoriseerde Break een top van 151 km/u (berline 158) mits de oliestoker is gekoppeld aan een vijfbak. Met de standaard vier versnellingen is maximaal 145 km/u mogelijk. De witte schicht op deze pagina’s heeft zo’n extra verzet, wat voor de acceleratie van 0 tot 100 km/u weinig uitmaakt: die vergt 18,8 sec, bij vier versnellingen kun je precies tot negentien tellen. Het lijkt een waarde uit de tijd van de stoomtractie, maar in de praktijk valt er mee te leven. Met een diesel moet je je niet aan stoplichtsprintjes wagen, op de eerste meters gaan seconden aan acceleratietijd verloren. Heb je er de gang eenmaal een klein beetje in, klimt de naald van de snelheidsmeter nog behoorlijk rap omhoog en kun je redelijk meekomen in het moderne verkeer. Citroën heeft er ook alles aan gedaan om de techniek verre te houden van de inzittenden; het is zeker niet zo dat de motor bij Nederlandse kruissnelheden volkomen onhoorbaar is, maar je hoeft je stemniveau er niet voor aan te passen, laat staan dat het geluid storend is. Over geluid gesproken; heeft zo’n luxueuze stationcar geen radio? Oh ja, de muziekdoos heeft Citroën, vast met een reden(?), achterin de 1 Cor Rus-Hartland is een ras-Citrofiel die zijn CX weliswaar voor ‘normaal gebruik’ heeft, maar dat behelst slechts zo’n 7.000 km per jaar. 2 Paul Loch draagt de Double Chevron een warm hart toe, maar heeft ook nog andere youngtimers. Hij gebruikt zijn XM Break intensief, zoals de meeste dieselrijders. Grote foto Qua lengte ontloopt dit tweetal elkaar slechts 3 cm, maar de CX heeft een hogere laadruimte, terwijl bij de XM ook iets meer rekening is gehouden met een maximaal comfort voor de achterpassagiers. 1

CITROËN CX EN XM BREAK | GEREDEN Citroën XM in ‘t kort middentunnel verstopt, rechts van de bestuurder, in lengterichting. Van zender veranderen of het volume regelen leidt misschien niet zo af als onderweg sms-en, maar is wel goede tweede. Voor CX-nieuwelingen is de door het hydropneumatische veersysteem gevoede Diravi besturing even wennen. Als je er echter eenmaal aan gewend bent is het net zwemmen, ook na jarenlang ondergedoken te zijn geweest in de Sahara kun je het nog steeds. Wat niet wil zeggen dat het eigenzinnige systeem door iedereen even sterk wordt gewaardeerd. Diravi staat voor Direction à rappel asservi, (vrij) te vertalen als ‘stuurbekrachtiging met automatische terugkeer naar rechtuit’. Heb je het stuurwiel verdraaid, zal het altijd proberen weer naar de middenstand terug te keren. Vooral in het begin voel je steeds een lichte tegenkracht. Diravi is ‘s werelds eerste variabele stuurbekrachting, met veel hulp bij manoeuvreren bij lage snelheden en weinig assistentie bij het sturen met hoog tempo. De besturing is ondertussen zeer direct, ook in scherpe bochten kun je de handen in de ideale ‘kwart-voor-drie’ stand op het stuur houden, zonder ‘over te pakken’. En zonder al te veel gevoel in het stuur, maar wel precies de hoek om gaan. Dat kan desgewenst behoorlijk hard, al is een lange CX als deze nog wat minder handzaam dan zijn kortere broer. Sommige bestuurders willen de wielbasis in een vlaag van enthousiasme nog wel eens onderschatten, getuige deuken of krassen bij het (meestal) rechter achterportier. Paul Loch is blij dat bij zijn XM Diravi niet meer tot de mogelijkheden behoorde, hoewel ook 2

De Citroën XM is ontworpen bij Bertone en wordt in maart 1989 gepresenteerd. Het topmodel deelt het platform met de Peugeot 605 en wordt geleverd met vier- en (PRV) zescilinders van 110 tot 170 pk, een 83 pk diesel en een 110 pk td. Vanaf juli 1990 is een 200 pk 3.0 V6 met 24 kleppen het topmodel. De Break debuteert in november 1991. Kinderziekten hebben de reputatie van de XM dan al bedorven, waaronder haperende elektrische verbindingen. De verkopen zakken niet alleen daardoor in. De XM opereert in een segment waar BMW en Mercedes-Benz regeren, terwijl de Fransen minder principieel worden bij het kopen uit eigen land. In 1992 verdringt een saai tweespaaks stuur het karakteristieke enkelspaaks wiel. Ook zijn er enkele nieuwe motoren en kleine wijzigingen. Bij de tweede generatie van het (niet altijd standaard) Hydractive 2 veersysteem behoren eerdere problemen tot het verleden. De benzineversies vragen voortaan nog maar om de 15.000 km om een beurt. Zomer 1994 ondergaat de XM een metamorfose, met nieuwe bumpers, een in de achterklep geïntegreerde spoiler (berline), Chevrons in de grille i.p.v. erboven, ovale spiegels, een nieuw dashboard en een airbagstuur. De oude 2.0 achtklepper verdwijnt. Citroën blijft verbeteringen aanbrengen en verrast in 1997 met een nieuwe 190 pk 2.9 V6. Het mag niet baten, na slechts 333.375 stuks verlaat de laatste XM in 2000 de fabriek in Rennes. Club: www.xmclub.nl (ook voor aankooptips!)

Techn. gegevens - Citroën XM 2.1 Turbodiesel Break MOTOR 2.088 cc vier-in-lijn diesel, OHC, 12V, 109 pk/80 kW@4.300 tpm, 250 Nm@2.000 tpm. TRANSMISSIE vijfbak, voorwielaandrijving. L X B X H 496 x 179 x 147 cm. GEWICHT 1.502 kg. BANDEN 205/65 R 15. TOP 184 km/u. 0-100 12,8 sec. VERBRUIK 5,5-7 l/100 km. NIEUWPRIJS vanaf € 33.981.

Plussen en minnen + Comfortabel en luxueus + Goede prestaties + Betaalbaar in aanschaf

– Complex; onderh.niet goedkoop – Vaak achterstallig onderhoud – Hoge wegenbel. (diesel)

Youngtimer Magazine

15

dat typisch Citroën was. ‘Ik vind het niks, dat altijd aan je stuur sjorrende hydrauliek. Heb je ingeparkeerd, gaan de voorwielen weer rechtuit staan...’ Cor, jarenlang rijschoolhouder - een Citroën Xantia ging weg bij 350.000 km! - protesteert: ‘Je moet de auto ook niet met uitgedraaide wielen neerzetten.’ Paul lacht. ‘Jaja, in jouw platte Nederland. Als je bij ons op een hellende straat parkeert, draai je je wielen zodanig dat wanneer de auto onvoorzien toch zou gaan rollen, hij wordt gestopt door de rand van het trottoir!’ Het Belgisch Nederlandse dispuut is snel ten einde. Hoe dan ook, Diravi is bij een XM een zeldzaamheid, alleen sommige vroege V6-en hebben het. De XM van Paul weet ook zonder het ietwat excentrieke systeem zijn bestuurder te verwennen met een weliswaar niet sportief, maar wel aangenaam stuur- en weggedrag. ‘Hij heeft geen Hydractive 2 “actief” veersysteem met zeven veerbollen maar moet het met vijf zien te redden. Wat prima lukt, je merkt het zelf.‘ En inderdaad, hoewel de schrijver zeker geen hekel heeft aan een potje lekker sturen, is het een verademing om met deze bijna klassiek geveerde Fransoos kilometers te vreten. Dat kan de XM ook net iets sneller dan met de CX, waarbij beide auto’s elkaar qua gewicht niet eens zo heel veel ontlopen - de oudste weegt 1.435 kg, de jong-

ste 1.502 - maar de XM met zijn 109 pk/80 kW leverende 2.088 cc turbodiesel wel wat gemakkelijker op tempo komt en blijft. Zonder dat je al te veel met de vijfbak in de weer bent, dankzij een koppel van 250 Nm bij 2.000 toeren. De folder belooft een top van 184 km/u en een standaardsprint in 12,8 sec. Leuk, zulke cijfers, maar het is belangrijker dat je met deze auto moeiteloos met het verkeer kunt meekomen en op de snelweg een stevige kruissnelheid kunt aanhouden. Met nog iets meer stilte in de cockpit dan bij de toch ook niet als een herrieschopper te typeren CX Break. En niet te vergeten een aangenaam brandstofverbruik van eveneens rond de 1 op 17, dat hooguit bij ‘Autobahn-snelheden’ wat hoger zal uitpakken. Tijd voor een eindconclusie en de voorkeur van de schrijver, die het er zoals meestal weer moeilijk mee heeft. Mede omdat hij een viertal CX-en heeft gehad, zij het nooit een Break. Die eerdere ervaringen hebben voor een soort van haat-liefdeverhouding met deze karakteristieke en volgens puriteinse Citrofielen laatste ‘echte’ Citroëns gezorgd. Liefde vanwege de eigenzinnige vormgeving, in het bijzonder die van de Serie 2, typische (on?)deugden zoals de Diravi, het comfort en de mogelijkheid om er desgewenst op bochtige wegen serieus hard mee te gaan. Haat vanwege de bouw-

RIJ JE BEIDE AUTO’S VOOR BIJ JE DRANKENLEVERANCIER, ZAL DEZE BIJ DE CX DE BREEDSTE GRIJS OP ZIJN GEZICHT KRIJGEN.

16 Youngtimer Magazine

CITROËN CX EN XM BREAK | GEREDEN

2

3

1 De iets hoger geplaatste achterste zijramen geven de XM Break schuin van achter een eigen gezicht. Voor de achterkant zelf geldt dat minder, in tegenstelling tot bij de XM berline. De CX Break is qua design de sterkste persoonlijkheid, werkelijk van alle kanten. 2 Koplampen: typisch CX van het begin tot het einde, met verstralers aan de binnenkant. 3 Platte brede lichtunits bij de XM. De Double Chevron in de grille in plaats van erboven is typerend voor de Serie 2. 4 Deurklink met drukknop in de handgreep. Design met een grote D. 5 Ach, het werkt misschien wel beter... De XM-deurklink is goedkoper te produceren en te monteren. 6 De wielen van de CX hebben een strak design en zijn voorzien van 195/70 TR 14 banden. 7 Bij de XM een typische jaren negentig ‘softline-look’, met bandenmaat 195/65 R 15. 8 De atmosferische 2,5 liter diesel van de CX ligt dwars voorin en produceert 75 pk. Wie een beetje van techniek weet, herkent vrijwel alle onderdelen in de machinekamer. 9 Bij de XM is die herkenbaarheid een ander verhaal, het elektronische tijdperk heeft toegeslagen. De 2.088 cc turbodiesel houdt je (goed) in beweging met 109 pk.

4

5

1 6

7

8 9

kwaliteit van het interieur; alles wat je met je vinger kunt aanwijzen heb je vroeg of laat in je hand. De XM is in diverse uitvoeringen te gast geweest als testauto en liet na een wat schoorvoetend begin wat gewoontjes - diepe indruk na als een geweldige reisauto, terwijl het Bertone-design uiteindelijk ook best warme gevoelens wakker maakte. Hoe warm bleek helemaal toen de allereerste C5 verscheen (neen, geen verder commentaar...). Afijn, die C5 is vergeten, de XM blijft, met als enige twijfelpunt de keuze tussen zo’n uiterst praktische Break en de berline met zijn karakteristieke achtersteven. In beide gevallen gaat de voorkeur uit naar de eerste versie, die met een enkelspaaks stuur. Sommige dingen zijn nu eenmaal heilig. ||

Youngtimer Magazine

17

VOORUITSTREVENDE PRINCESS HAD VOOR BRITISH LEYLAND KEERPUNT KUNNEN ZIJN

Bij voorbaat verloren strijd

IN MAART 1975 PRESENTEERT BRITISH LEYLAND ONDER DE FABRIEKSCODE ADO 71 EEN FUTURISTISCH OGENDE NIEUWE VIER- EN ZESCILINDER MIDDENKLASSER, DIE NIET ALLEEN ALS AUSTIN EN MORRIS 1800 EN 2200 OP DE MARKT WORDT GEBRACHT, MAAR OOK ALS LUXUEUZE ZESCILINDER WOLSELEY SALOON. AL SNEL WORDT DE NIEUWE TELG NOG UITSLUITEND ALS

PRINCESS AANGEBODEN, WAT DE MATIGE VERKOOPRE-

Het achterwege laten van een vijfde deur is een grote handicap voor verkoopsucces en een onbegrijpelijke beslissing van de BL-directie. Crayford Engineering kan zo’n extra ingang aanbrengen, in combinatie met een neerklapbare achterbank. Dat gebeurt maar zelden, ook niet bij deze auto.

SULTATEN NIET WEZENLIJK BEÏNVLOEDT.

M

et de Mini en modellen als de 1100 en 1800 heeft het voormalige BMC-concern al aangetoond niet bang te zijn voor technische vernieuwingen als dwarsgeplaatste motoren in combinatie met voorwielaandrijving en een opmerkelijk veersysteem als Hydrolastic. Qua design valt het steeds meer in verval rakende Britse concern echter minder uit de toon, al is de Mini een fenomeen op zich en de Allegro (1973) zeker geen doorsneemodel. Bij de ADO 71 waagt de in 1975 genationaliseerde autofabrikant zich aan een vlucht naar voren: een zo nadrukkelijk wigvormig design is nooit eerder vertoond. De traditionele klantenkring is geshockeerd. Vaak slaat dat echter na enige tijd vanzelf om in bewondering, dus in zoverre heeft ontwerper Harris Mann (1938) niks verkeerd gedaan. Wel zou je hem, en nog meer zijn opdrachtgevers, kunnen verwijten dat hij ‘Project Diablo’ geen vijfde deur heeft gegeven. Zo’n extra ingang begint steeds meer gemeengoed te worden in de middenklasse en zou de verkopen vermoedelijk een sterke impuls hebben gegeven. ‘Vermoedelijk’, want er is nog een remmende factor en dat is de reputatie van de Britse autobouwer. Het samenvoegen van concurrerende fabrikanten, het willen sparen van de kool en de geit en vaak onredelijke en zeer destructieve acties van de vakbonden zorgen al sinds eind jaren zestig voor een belabberde bouwkwaliteit. De leiding van het jonge British Leyland hoopt het probleem ‘op te lossen’ met het schrappen van de merknamen Austin, Morris en Wolseley en de ADO 71 vanaf herfst 1975 in de markt te zetten als Princess. Dan vergeet de consument de (zeker niet opgeloste) kwaliteitsproblematiek immers vanzelf... Zou de Princess bij andere ouders geboren zijn en vijf deuren hebben gehad, zou hij vast heel anders de geschiedenis zijn in gegaan. De auto is ruim, comfortabel (mede dankzij de vooruitstrevende Hydragasvering), stuurt goed en is compleet uitgerust, stuk voor stuk belangrijke voorwaarden voor verkoopsucces. Een kleine facelift en nieuwe, modernere motoren in juli 1978 brengen ook geen ommekeer teweeg. In november 1980 volgt opnieuw een kleine facelift en wordt Austin weer de merknaam. Exact een jaar later wordt de productie na 224.942 exemplaren beëindigd. Opvolger Austin Ambassador heeft een afgezwakte lijnvoering met extra ramen in de C-stijl en wordt uitsluitend geleverd met viercilinder motoren en rechtse besturing. In maart 1984 is het afgelopen met de Ambassador, die welgeteld 43.427 afnemers heeft gevonden. Nog een kleine dertig zijn er in het moederland op de weg, terwijl ongeveer eenzelfde aantal in uiteenlopende conditie is weggezet, in afwachting van betere tijden. ||

18 Youngtimer Magazine

Bij de Hydragasvering zijn alle vier de wielen verbonden. Het systeem zorgt voor een veercomfort dat volgens sommige critici vergelijkbaar is met dat van de Citroën CX.

De binnenruimte is relatief groot, gezien de lengte van 445 cm. Dit dankzij een dwarsgeplaatste motor en voorwielaandrijving. In Nederland, een van de bijna vijftig exportlanden, kost een 1700 HL, het basismodel, in 1979 € 7.563. Een driedeurs VW Passat is ruim 300 euro duurder.

PRINCESS | DOORZICHTING

De Princess is alleen als sedan gebouwd, hoewel er in de ontwerpfase wel een stationcar is gepland. De auto is geliefd bij Britse carrosseriebouwers, vooral als basis voor begrafenis- en volgauto’s.

Het dashboard is weinig opvallend. Midden jaren zeventig is een grote tijdklok belangrijker dan een toerenteller. Bij de duurdere versies zorgt houtfineer voor een naar jaren zeventig-normen luxueuze ambiance.

Ook de ‘grote’ OHC zes-in-lijn met twee SU carburateurs is royaal gehuisvest in het motorcompartiment; sleutelaars hebben niets te klagen (zo lang het op ruimte aankomt). Veel licht en een uitstekend zicht dankzij dunne A- en B-stijlen. De brede C-stijlen beperken het zicht schuin naar achteren, maar dat is altijd nog minder storend dan het karakterloze design van de wel van extra zijruiten voorziene latere Ambassador.

Het gastenverblijf is conventioneler dan het exterieur, maar bij alle varianten comfortabel en smaakvol uitgevoerd. De basisuitvoering heeft een zilverkleurig dashboard.

De Princess is de eerste jaren leverbaar met een 83 pk 1.798 cc viercilinder stoterstangenmotor en een 112 pk 2.227 cc OHC zescilinder. In juli 1978 verschijnen 88 pk 1.698 cc en 94 pk 1.994 cc OHC viercilinders. Die komen terug bij opvolger Austin Ambassador, in tegenstelling tot de 2.2.

Na de invoering van Princess als merknaam hebben alle 1800’s dubbele koplampen, terwijl de 2200 zespitters de weg op gaan met grote min of meer rechthoekige verlichtingsunits.

Youngtimer Magazine

19

TEKST EN FOTOGRAFIE: PETER VAN DER MADEN

A

an de ene kant oervertrouwd, aan de andere kant ook weer niet, is de gedachte als je een rondje loopt om een van de meest kenmerkende en extreme varianten uit de Golf 2 productie. En varianten zijn er héél wat geweest, vanaf de simpele basisuitvoering met een 1,3 liter motortje tot de ‘dikke’ Limited 16V-G60, die desgewenst 210 pk op de krukas loslaat. De carrosserie van de Country kennen we allemaal, maar deze auto is anders. Dikker, breder, ruiger en imposanter. Het koetswerk staat echt hoog op de wielen. Volkswagen weet dit te realiseren met een extra hulpchassis dat de carrosserie 120 mm omhoogbrengt, een aangepaste wielophanging en bussen bovenop de schokdempers. Een robuuste bull-bar siert de voorkant met heuse ‘wildroosters’ die de koplampen beschermen, voor een onverhoopt ‘in geval van’. Ook is

20 Youngtimer Magazine

er een carterbeschermplaat die al onder de voorbumper begint, een exemplaar waar je u tegen zegt. Dan nog een set ronde verstralers op de bumper, een duo rechthoekige breedstralers eronder (vanzelfsprekend óók met roosters) en je hebt een front dat stáát. De matzwarte spatbordverbreders deelt de Country met de GTI-varianten, evenals de sideskirts. Flinke spatlappen suggereren de mogelijkheid om door (niet al te zwaar) terrein te ploegen. Speedline staat garant voor het 15” lichtmetaal, 6J breed. De Italiaanse wielen smoelen perfect onder de koets. Het velgbed is gepolijst en het hart is donkergrijs gelakt. Op de achterbumper hangt op een stabiel stuk buiswerk het reservewiel. Ook zo’n dikke jongen en een optische blikvanger van het zuiverste water. Al is deze constructie niet echt handig; wil je de achterklep openen, dan zul je eerst het wiel met beugel en al naar rechts moeten

VW GOLF COUNTRY | GEREDEN

VOLKSWAGEN GOLF COUNTRY FAALT IN ZWAAR TERREIN

OP

GENÈVE, IN MAART 1989, VW DE MONTANA, EEN STUDIEMODEL OP BASIS VAN DE GOLF II. HET IS EEN STOERE, ROBUUST OGENDE VRIJETIJDSAUTO, HOOG OP DE POTEN EN MET VIERWIELAANDRIJVING. EEN HALF JAAR LATER STAAT DE AUTOSALON VAN

TOONT

HET PROTOTYPE ALS SERIEMODEL ONDER DE NAAM

GOLF COUNTRY OP DE IAA IN FRANKFURT. BIJ STEYR-PUCH IN HET OOSTENRIJKSE GRAZ KOMT IN 1990 DE PRODUCTIE OP GANG, 25 JAAR GELEDEN DUS. TIJD OM DIT BUITENBEENTJE NADER ONDER DE LOEP TE NEMEN.

Marco van de Braak (foto rechts) heeft de witte Golf Country overgenomen van zijn overleden vriend Sjang Jansen.

klappen. Maar ach, wat maakt het uit, die kleine extra handeling. Het oogt immers super... Onder de kap, nou ja, in dit geval zou je beter kunnen zeggen diep onder de kap, het koetswerk is immers verhoogd, ligt de vertrouwde 1.8-motor met 98 pk bij 5.400 toeren. Een regelrechte all-round krachtbron die in tal van Volkswagens te vinden is, zij het met iets afwijkende specificaties. Het meest voorkomend is deze 1800 met 90 pk; de hier toegepaste 98 pk-versie is één op één overgenomen uit de Golf GT. De stoere verschijningsvorm wekt verwachtingen wat betreft het interieur. Je denkt dan al gauw aan een modderbestendige ambiance, waar je zo met je rubberlaarzen vol drek kunt instappen, met de geruststellende gedachte dat je het interieur in een oogwenk weer

kunt schoonspuiten met de hogedrukspuit. Na het openen van het portier volgt in dit opzicht een ook letterlijk lichte teleurstelling. O ja alles wat je nodig hebt is aanwezig en de afwerking is van een bovengemiddeld niveau, maar de ‘off road’ of ‘ontdekkingsreizigers-look’ ontbreekt volledig. Van binnen ziet deze terreinbestendige vierwielaandrijver eruit als een doodnormale Golf, geen bekleding in jagerslook, geen houders voor een jachtgeweer of desnoods zandschep, niets van dat alles. Daarvoor wel uitstekend zittende sportstoelen, die veel zijdelingse steun bieden. Ze zijn in de basis linea recta overgenomen uit de snelle GTI, zij het met wat minder sportieve bekleding. Ook heb je een stuur in handen dat met leer is omrand en zijn er volop opbergmogelijkheden. Heel doordacht allemaal, dat kun je de Duitsers wel toevertrouwen.

Youngtimer Magazine

21

1 2

De Golf Country op deze pagina’s is een heel bijzondere vanwege z’n carrosseriekleur. De meeste exemplaren verlaten de fabriek in Montanagrün en Brightblue, (ja, dat klinkt erg Duits...), sporadisch kom je nog wel eens een een Tornadorode of een zwarte tegen. In Alpinweiss zijn er echter maar heel weinig geproduceerd. Naar verluidt is dit de enige witte Golf Country die importeur Pon ooit in ons land heeft geleverd. De eerste eigenaresse is een dame uit Voorburg, met een tweede woning in de Zwitserse bergen. Dien ten gevolge moet er een vierwielaangedreven auto komen. De Golf staat ook in die tijd al bekend als degelijk en praktisch, dus wat ligt er meer voor de hand dan de aanschaf van een uitstekend voor de bergen geschikte Country. Mevrouw wil graag een witte, maar dan wel graag zonder zo kenmerkende bestickering die standaard de flanken siert bij deze variant. Toegegeven, echt ingetogen zijn die extra versieringen niet; ze tonen in harde kleuren de contouren van een berglandschap, onderbroken door de tekst ‘Country’. Maar ze zorgen bij deze bijzondere uitvoering wel voor een stukje eigen identiteit en ontsieren de wagen niet, in tegendeel. Goed, op deze Country zitten ze dus niet en hebben ze ook nooit gezeten. Om het reisgenot te verhogen is de Golf voorzien van airconditioning, niet af-fabriek, maar achteraf gemonteerd toen de auto nieuw 9

5

22 Youngtimer Magazine

4 6

7 8

VW GOLF COUNTRY | GEREDEN

3

was. Dat is het dan ook meteen met de opties. Stuurbekrachtiging is standaard aan boord en zeker geen overbodige luxe met de 195 mm brede banden. Ramen open? Kijk daar hebben we deze handige slingers voor. Centrale vergrendeling? Wablief, is dat ergens voor nodig dan? Kortom, zulke kleine elektrische helpertjes zoek je tevergeefs in onze Country. Na een paar jaar komt de auto in handen van een zekere Sjang Jansen. Een beter lot kan een auto niet beschoren zijn, want het verhaal doet de ronde dat de Limburger z’n auto (bijna) meer vertroetelt dan zijn vrouw. Hoe dan ook, de witte 4x4 is dus in uitstekende handen. Tussen autoliefhebber Sjang en de Golf ontstaat een zeer hechte band. Al rap wil hij alle ins en outs rondom deze bijzondere telg uit de Golf-familie kennen. Z’n liefde gaat zelfs zover dat hij graag alle Country’s die in Nederland geregistreerd zijn in kaart wil brengen. Komt hij er onderweg eentje tegen – gebeurt niet zo vaak – is hij in staat om subiet 180 graden te draaien en de nietsvermoedende bestuurder te besmetten met z’n enthousiasme. Het idee voor een website is dan niet meer ver en in samenwerking met Marco van de Braak is die snel online. Op deze manier ontstaat er een vriendschappelijke band tussen de beide heren die zich ontwikkelt tot een hechte vriendschap. Spijtig genoeg overlijdt Sjang, waarop diens weduwe de Country

NAAR VERLUIDT IS DIT DE ENIGE WITTE GOLF COUNTRY DIE IMPORTEUR PON OOIT IN ONS LAND HEEFT GELEVERD. 1 Het dashboard is identiek aan dat van de gewone voorwielaangedreven Golf II. 2 De carterbeschermplaat begint al onder de voorbumper om zijn functie ook te kunnen uitoefenen bij het aanrijden onder een hoek. Het roosterwerk op koplampen en verstralers en mistlampen schept verwachtingen, evenals de bull-bar. 3 De carrosserie is identiek aan die van een gewone vijfdeurs Golf, de spatbordverbreders zijn geleend van de GTI. 4 Neen, geen functioneel off road-interieur, maar best vuilgevoelige stoffen bekleding. De zetels zijn qua vorm en constructie gelijk aan die van de Golf GTI. 5 en 6 Mocht er nog twijfel bestaan omtrent de aandrijving... 7 De 15” wielen zijn af fabriek voorzien van normale straatbanden, voor gebruik op ongebaande wegen zijn M+S rubbers wenselijk. 8 Volkswagen, wat anders? 9 De vierwielaandrijver is alleen gebouwd met achterportieren en biedt op de tweede rij een redelijke hoeveelheid ruimte.

bijna vanzelfsprekend aanbiedt aan zijn beste vriend Marco. Die rijdt op dat moment in een Passat diesel uit 1983. Zeker omdat de Golf van z’n goede vriend was, wil hij de auto dolgraag hebben. Voorzichtig overleg in huize Van de Braak… Gelukkig, de vrouw des huizes ziet het helemaal zitten mits de Passat de deur uitgaat. Die keuze is snel gemaakt en zo wisselt de FJ-XG-30 van eigenaar en zet Marco de passie van zijn overleden vriend voort. Momenteel doet de witte Volkswagen dienst als dagelijks vervoer, maar op termijn zal Marco hem toch gaan ontzien. Zeker omdat de auto met 177.000 km in 23 jaar niet al te veel kilometers op de klok heeft staan. Bij aankoop heeft Marco zijn nieuwe aanwinst een uitgebreide grote beurt gegeven. Alle slijtagedelen zijn vervangen, inclusief de distributieriem, de spanrol en de waterpomp. Zo kan de auto weer jaren mee. Comfortabel hoor, zo’n hoge instap, dat ben ik niet gewend van een Golf 2. Hm, het is grappig zo hoog te zitten, maar volkomen a-typisch

Marktsituatie Duik je in de wereld van de Golf Country, dan zul je zien dat er maar bar weinig te koop staan binnen onze landsgrenzen. Dik gezaaid zijn ze sowieso niet, met in totaal 7.735 gebouwde exemplaren. Op moment van schrijven word er slechts eentje aangeboden. Een origineel Nederlands geleverd exemplaar zul je met een lampje moeten zoeken. Begrijpelijk, in ons vlakke landje denk je niet meteen aan de aanschaf van een hoog op de poten staande Volkswagen Golf met vierwielaandrijving. Bij onze Oosterburen ziet het er anders uit, zeker in het zuiden. Ook in Zwitserland en Oostenrijk zijn ze wel te vinden. Zou je graag een Country in je garage willen hebben, trek er dan globaal tussen de 4.000 en 8.500 euro voor uit. Er zijn 103 Country’s bekend in ons land, waarvan er circa zestig gebruiksklaar zijn, zo blijkt uit de RDW APK-registratie. Nederland kent een fanatieke clubje dat het wel en wee van deze bijzondere auto na aan het hart ligt. De leden kunnen behulpzaam zijn bij het vinden van specifieke onderdelen voor dit bijzondere model. Delen die gelijk zijn aan die van de normale Golf zijn goed verkrijgbaar en de prijzen liggen op een modaal niveau. www.vw-golf-country.nl

Youngtimer Magazine

23

Country kort 1989 maart: debuut als studiemodel Golf Montana. Productie niet beoogd, maar dat verandert na talloze reacties. September: debuut productieversie Golf Country. 1990 april: start productie bij Steyr-Daimler-Puch (het huidige Magna Steyr). Juli: Country Allround, functionaliteit i.p.v. Comfort met o.a. kunstlederen bekleding, stalen wielen in carrosseriekleur. Totale productie 160 stuks, alle in Waldgrün. 1991 voorjaar: Chrom-Edition, crème lederen bekleding, elektrisch bediend vouwdak, diverse verchroomde onderdelen, totale productie 558 stuks. Verder zijn er diverse speciale uitvoeringen gebouwd, zoals Golf II Country GTI (107 pk) voor vijftig VW-medewerkers. Ook zijn er kleine aantallen met andere motoren gemaakt, waaronder een handvol diesels. In december 1991 wordt de productie stopgezet vanwege de zeer teleurstellende verkoopaantallen, amper de helft van de in ‘91 en ‘92 verwachte 15.000 stuks. Niettemin wordt de Volkswagen Country gezien als de directe voorloper van de moderne compacte SUV.

voor een Golf 2. Grijze stof met een groot strak ruitenmotief siert de stoelen. Deze bekleding is speciaal voor de Country ontworpen. In alle vier de hoofdsteunen, overigens standaard aanwezig, prijkt heel decent ‘Synchro’, met groen garen geborduurd. Afgezien van de instap is alles is vertrouwd en alle bedieningsorganen zitten op de plek waar de Golf 2-rijder ze sinds jaar en dag gewend is aan te treffen. De motor loopt als het spreekwoordelijke zonnetje. Trillingsvrij en vrijwel stil zoemt hij zachtjes in het motorcompartiment. De EA827, zoals de basismotor in VW-jargon heet, geldt als onverwoestbaar. Hoewel de koppeling mechanisch word bediend, vergt hij weinig kracht en de versnellingspook laat zich nog net zo trefzeker bedienen als op de eerste dag. Opvallend hoe strak alles aanvoelt. Neen, niet

24 Youngtimer Magazine

weer die afgezaagde kreten over Duitse autobouw van weleer. Het wegdek, dat deels uit klinkers bestaat, is alles behalve vlak. Op dit plaveisel kan de Golf zijn wegliggingskwaliteiten tonen. Hij is stugger geveerd dan je in eerste instantie zou verwachten van een auto die z’n neus niet ophaalt voor ongebaande paden; je mag met recht spreken van een sportief onderstel. Waarschijnlijk is voor deze karakteristiek gekozen om carrosseriebewegingen als gevolg van de hoge opbouw te compenseren. In elk geval is dat goed gelukt, de Country ligt als het spreekwoordelijke blok op de weg. Sturen doet-ie heerlijk strak en door de bekrachtiging hoef je geen sportschoolabonnement om je biceps te trainen. Op de vooras zitten schijfremmen, terwijl de achteras zich met trommels moet redden. Die combinatie

VW GOLF COUNTRY | GEREDEN

2 3

4

1 De Country staat hoog op zijn poten, maar is door zijn relatief bescheiden grondspeling en ontbrekende differentieel-spermogelijkheden geen echte terreinbeul, zijn suggestieve uitstraling ten spijt. 2 De functie van de opstapjes achter is niet helemaal duidelijk. Extra gewicht op de achteras brengen wellicht? 3 Om de achterklep te kunnen openen, moet het reservewiel opzij. De ruimte is kleiner dan bij de gewone Golf omdat de achterasconstructie en het extra differentieel moeten worden ondergebracht. 4 De 98 pk 1,8 liter-motor ligt wat dieper in het motorcompartiment dan bij een voorwielaangedreven Golfs als gevolg van de speciale chassisconstructie. De gewone consument kan niet kiezen voor alternatieve motoren.

AF-FABRIEK STAAT DE COUNTRY OP NORMALE STRAATBANDEN, VW VERWACHT DUIDELIJK GEEN AFRIKA-EXPEDITIES. komt nog vrij veel voor eind jaren tachtig; je merkt er niets van in de praktijk. De remmen zijn goed tegen hun taak opgewassen en laten zich uitstekend doseren. Onderweg in de witte Country valt op hoeveel waarderende blikken en opgestoken duimen deze youngtimer trekt. Altijd weer leuk, zo’n stukje waardering is ook een stimulans om de auto in deze mooie staat op de weg te houden. Het koetswerk zit nog volledig in z’n eerste lak en is snaarstrak. Echt snel is-ie natuurlijk niet. Leeg brengt de wagen 1.245 1 kilo op de schaal en da’s een heleboel bij dit vermogen. Zeker als je het vergelijkt met een standaard Golf 2 1300, die in de boeken staat voor 855 kg. Voor de standaardsprint heeft een Country 12,3 seconden nodig – valt best mee eigenlijk – en de top ligt op 155 km/u. Aldus moet je op de Autobahn geen al te grote ambities koesteren, maar daar koop je zelfs in 1990 zo’n auto niet voor. De eerste eigenaresse zal Zwitserland ook wel hebben gehaald zonder voortdurend links te rijden. In bergrijke landen als Zwitserland en Oostenrijk met veel sneeuw in de winter heeft zo’n auto veel praktische voordelen. Daar buiten is het een leuke plezier- en vrijetijdsauto, waarmee je net even meer kunt dan met een normale Golf. Dat geldt ook voor een trekgewicht van anderhalve ton, 500 kg meer dan bij de ‘gemiddelde’ Golf 2. De combinatie van dat alles maakt het juist

zo leuk. Op verhard wegdek staat-ie z’n mannetje natuurlijk, net als iedere andere Golf, maar de Syncro-aandrijving maakt de Country ook geschikt voor avontuurlijke uitspattingen in licht(!) terrein. Voor het zware werk is deze auto absoluut niet geschikt, daar laat hij het al snel afweten omdat er geen spermogelijkheden zijn om de tractie te verhogen. Daarbij komt nog eens de met 18 cm niet al te grote bodemvrijheid, die serieus terreinwerk in de weg staat. Af-fabriek staat de Country op normale straatbanden, VW verwacht duidelijk geen Afrika-expedities. De kofferruimte is met een inhoud van 230 liter fors kleiner dan bij de op de voorwielen aangedreven varianten, die plaats bieden aan 345 liter bagage. De Syncro heeft een andere bodemplaat dan de rest van de familie; de achterasconstructie en het differentieel vergen natuurlijk ruimte, waardoor de kofferbodem een stuk omhoog moet. Volkswagen is zich bewust van dit manco en monteert daarom standaard een in twee ongelijke delen neerklapbare achterbank. Voor het overige is de hoogpotige Golf net zo praktisch als zijn naaste verwanten. De tweede generatie van Volkswagen’s Golf wordt steeds meer gewaardeerd. Lange tijd staat deze versie in de schaduw van zijn voorganger, maar inmiddels geniet hij een echte youngtimerstatus en zeker de bijzondere uitvoeringen zijn sterk in trek. De Country is zo’n bijzondere uitvoering en het is geweldig dat er in ons land een groep liefhebbers is die zich inzet voor het behoud van deze zeldzame variant. Marco houdt de zijne in ieder geval in ere! ||

Volkswagen Golf Country 1992 MOTOR 1.781cc vier-in-lijn, 8V, OHC, 98 pk/72 kW@5400 tpm,143Nm@3000 tpm. TRANSMISSIE vijfbak, vierw.aandr. L x B x H 425 x 170 x 156 cm. GEWICHT 1.245 kg. BANDEN 195/60 R 15. 0-100 12,3 sec. TOP 155 km/u. VERBRUIK 8,5 – 11,9 l/100 km. NIEUWPRIJS vanaf € 24.197.

Youngtimer Magazine

25

PEUGEOT 406 COUPÉ VERENIGT FRANS COMFORT EN ITALIAANS RAFFINEMENT EN STIJLGEVOEL

PININFARINA HADDEN DECENNIA LANG EEN NAUWE RELATIE, DIE INMIDDELS HELAAS IS VERBROKEN. IN DIE UITERST VRUCHTBARE PERIODE KWAMEN DE MOOISTE AUTO’S TOT STAND. BIJ DE KLEINERE SERIES LEVERDE PEUGEOT DE OPDRACHT VOOR EEN ONTWERP, WAAROP PININFARINA NIET ALLEEN DE CARROSSERIE TEKENDE, MAAR OOK BOUWDE, IN DE EIGEN FABRIEK IN GRUGLIASCO. TERUG IN FRANKRIJK, KREEG DE AUTO DAN ZIJN TECHNIEK EN HET INTERIEUR. ZO OOK BIJ DE TIJDLOOS MOOIE PEUGEOT 406 COUPÉ, DIE NAJAAR 1996 DEBUTEERDE. TEKST: DICK SCHORNAGEL - FOTOGRAFIE: STEPHAN VAN LEIDEN

PEUGEOT

EN

W

e vonden een prachtig exemplaar uit 1999 in Oosterbeek, van een al wat oudere eigenaar - ‘Neen, mijn leeftijd hoeft er echt niet bij en ik hoef ook niet op de foto...’ - die er nog geen 75.000 km mee heeft gereden. Hij is de eerste eigenaar van zijn metallic blauwe 406 Coupé, die hij bestelde met een 137 pk 2.0 16 V motor, in combinatie met een handgeschakelde vijfbak. Een combinatie die we nog verder zullen toelichten. Maar eerst even wat historie over de geheel door de Italiaanse grootmeester Pininfarina ontworpen 406 Coupé die in de herfst van 1996 op de salon van Parijs staat te pronken, een jaar na de presentatie van het basismodel, en in 1997 in productie gaat. De 406 berline en break zijn niet alleen een groot verkoopsucces, maar bovendien van een dermate goede kwaliteit dat je ze nog steeds dagelijks in goede staat tegen kunt komen. Niet klein te krijgen, die 406! In de traditie 203, 404 en 504 (niet de 505, helaas) mag ook bij de 406 een coupévariant niet

26 Youngtimer Magazine

ontbreken, een wens die Pininfarina graag in vervulling laat gaan. Tot een cabriolet komt het, in tegenstelling tot bij eerder genoemde modellen, niet. Mogelijk een gemiste kans, want merken als BMW, Mercedes-Benz en Saab zijn er behoorlijk succesvol mee. Pininfarina heeft de 406 Coupé niet alleen ontworpen, maar gaat de auto ook zelf bouwen. Ja, zelfs het testen doen de Italianen in eigen beheer; de 406 Coupé brengt talloze uren door in Pininfarina’s nieuwe windtunnel. De eerste tekeningen verschijnen reeds in 1992,

PEUGEOT 406 COUPE | GEREDEN

waarna slechts enkele maanden later al twee ‘full size’ kleimodellen aan de Peugeot-directie kunnen worden getoond. Eén daarvan zit zelfs aardig in de buurt van wat het uiteindelijke productiemodel zal gaan worden. Er is ook een verklaring voor die snelle gang van zaken: Pininfarina heeft nog tekeningen in de la liggen voor een kleinere Ferrari, omdat men in Modena even plannen heeft gekoesterd voor een goedkoper model. Wanneer die plannen voorgoed worden geschrapt, ligt voor Pininfarina de weg open om dit ont-

werp te gebruiken voor een nieuwe Peugeot. Niet dat de ontwerper hier trouwens in andere gevallen altijd moeilijk over heeft gedaan, zie de Peugeot 405 en 605 en de Alfa 164 of soortgelijke voorbeelden uit een verder verleden... Hoe dan ook, gezien het voorgaande is het geen wonder dat de 406 Coupé nogal eens met een Ferrari wordt vergeleken, in de verte heeft het model best iets weg van een 456 bijvoorbeeld. Dat de Franse coupé een mooie auto is, zal vrijwel niemand betwis-

Youngtimer Magazine

27

1

ten: de slanke lijnen van het koetswerk, de lage daklijn en de iets dieper liggende achterruit, het is allemaal in één keer raak. Minder dan drie jaar na de eerste schetsen is het productiemodel klaar. Geen stukje plaatwerk of flintertje chroom of zelfs maar de grille, is van de sedan overgenomen. Ook het interieur is, afgezien van het dashboard, het stuurwiel en enkele kleinere componenten, alleen voor de Coupé ontworpen. Dat zie je aan de sportief gevormde voorstoelen en de twee voorgevormde kuipzetels achterin, waardoor er bij voorbaat geen plaats meer is voor een vijfde inzittende. Althans niet wanneer enig comfort gewenst is. Technisch is de 406 Coupé op de bodemgroep van de in 1995 geïntroduceerde berline gebaseerd, maar voor de carrosserie moeten toch nog wel de nodige grotere en kleinere problemen worden overwonnen. Zoals de grote, zware portieren met hun frameloze ruiten, die bij het openen van het portier snel iets moeten ‘zakken’. Ook is er de constructie van het kofferdeksel en van de opvallend grote motorkap. Verder wijken vorm en diepte van de koplampen af; het topmodel mikt in alle opzichten een treetje hoger dan zijn bravere broers. De Peugeot 406 Coupé zal namelijk een vrij dure auto worden (in Nederland is hij in 1997 te koop vanaf € 29.500). Die hoge prijs moeten de kopers niet alleen in hun portemonnee zien en voelen, maar vooral ook aan de auto zelf. Zoals reeds aangehaald duurt het tot de Parijse Salon in het najaar van 1996 alvorens de 406 Coupé aan het grote publiek wordt getoond. De reacties zijn overdonderend en het ontwerp wint prestigieuze prijzen zoals The Most Beautiful Coupé of the World, de Car Design Award, beide in 1997, en die van Most Beautiful Car of the Year in 1998.

De klant heeft keuze uit twee motoren: een 194 pk 3.0 V6 en een 132 pk 2.0 16V viercilinder lijnmotor. Een latere (1999) geheel nieuwe en in samenwerking met Porsche ontworpen V6 krijgt 210 pk terwijl een vernieuwde viercilinder het tot 135 pk schopt. Het opsommen van alle motorontwikkelingen gaat wat ver; in alle gevallen is het ‘ruim voldoende’ voor deze fraaie, sportief gelijnde auto. De vrij ingrijpende facelift van de 406 berline en break in 1999 gaat vrijwel ongemerkt aan de Coupé voorbij. Een auto met zo’n fraaie lijn moet je in zijn waarde laten, al wordt daar in 2003, het voorlaatste jaar, iets anders over gedacht met een enigszins gewijzigd front. In 2004 komt voor de 406 Coupé het einde van de productie in zicht. Reden voor de Italianen om er nog een speciale, extra fraai aangeklede oplage tegenaan te gooien, waarvan er onder de naam Ultima Edizione welgeteld 2.000 worden gebouwd. Daarna is het over en sluiten, na een uiteindelijk voor een dergelijk type auto best indrukwekkend totaal van 107.633 stuks (er is in eerste instantie op 70.000 gehoopt). De opvolger, de 407 Coupé, komt tot ieders verrassing opeens uit de eigen designstudio van Peugeot, en heeft een aanzienlijk minder inspirerende uitstraling. Dat er in zeven jaar maar zo’n 36.000 aan de man en vrouw kunnen worden gebracht, zegt voldoende over de aantrekkingskracht van deze eigen schepping uit eigen huis. Tijd om onze blauwe testauto de aandacht te gunnen die hij verdient. Eigenaar Rob Timmermans heeft al zijn hele leven een grote belangstelling voor auto’s, zoveel is al snel duidelijk. Je bent amper gaan zitten of hij steekt al van wal door met smaak te vertellen over wat hij zoal met auto’s heeft meegemaakt. Zijn eerste auto was

PININFARINA HEEFT DE 406 COUPÉ NIET ALLEEN ONTWORPEN, MAAR GAAT DE AUTO OOK ZELF BOUWEN.

28 Youngtimer Magazine

PEUGEOT 406 COUPE | GEREDEN

2

3

4

1 Het dashboard verschilt niet van dat van de berline en break en heeft een sportieve, functionele uitstraling, met als klassiek trekje dunne chroomrandjes. 2 De 406 Coupé wordt wel eens een ‘armelui’s Ferrari’ genoemd en dat mag gerust als een compliment worden beschouwd. Volgens de overlevering is het ontwerp inderdaad gebaseerd op schetsen voor een goedkoper model uit Modena. 3 De ronde, analoge instrumenten zijn een lust voor het oog met hun klassieke uitstraling door bescheiden chroomrandjes. 4 Achterin zijn afzonderlijke zittingen aangebracht met een lichte kuipvorm. De stoffen bekleding is ehhh... typisch, maar heeft wel charme. 5 De 406 Coupé is ontworpen door en gebouwd bij Pininfarina; de Italianen hoeven zich niet voor hun creatie te schamen. 6 Het front wijkt duidelijk af van dat van de bravere 406-varianten, onder andere door andere koplampen en een kleine ‘luchtsleuf’ en wordt pas in 2003 voor het eerst licht gewijzigd. 7 De tweeliter zestienklepper ligt dwars voorin en brengt 135 pk op de voorwielen. Dit is overigens niet de motorruimte van de blauwe auto op deze pagina’s. 8 Achterlichten in harmonie met het front en een enigszins tussen de C-stijlen verzonken achterruit. 9 De tweeliter Coupé rijdt standaard op 15” wielen, de 3.0 V6 heeft standaard 16”.

5 6

7 8

9

een vooroorlogse Skoda met ‘dicky seat’, in Nederland ook wel ‘schoonmoederbankje’ genoemd. Daar heeft hij na de oorlog een aantal jaren mee gereden. ‘Een voor die tijd sterke en betrouwbare auto’, herinnert Rob zich. Maar het bloed kruipt al snel waar het niet gaan kan, hij verlangt naar iets sportievers. Zo komt er in de jaren vijftig een Porsche 356. Eerst eentje met de 1500 motor, later een 1600. Talloze andere auto’s passeren in zijn afwisselende leven de revue, zowaar een Kever wordt terloops genoemd; merkentrouw kent deze liefhebber niet echt. Een tijdje heeft hij een BMW 2000 CS Coupé, een Opel Kapitän en zelfs staat er nog even een Lada Niva op de oprit. Ook verhaalt Rob over enkele Alfa Romeo’s. ‘Bijna allemaal GTV’s, later een 75 ‘Superamerica’ zescilinder. Dat is echt een van mijn fijnste auto’s geweest!’ Dat mevrouw Timmermans zich qua auto’s ook bepaald niet op de achtergrond houdt, is eigenlijk een ander verhaal, want haar echtgenoot kan ook een boekwerk vullen. Over de volgorde gaan we het even niet hebben - te lastig -

Youngtimer Magazine

29

en ook niet over meerdere tegelijk. We komen bij de Range Rover. Timmermans is er smoorverliefd en bestelt er een. Diverse andere volgen. Totdat hij en zijn vrouw in 1999 met hun Alfa 164 langs de Arnhemse Peugeot-dealer rijden en daar, achter de grote ruiten, de slanke 406 Coupé ontwaren. Mevrouw Timmermans is er direct verliefd op. Ze parkeren de Alfa en gaan naar binnen om poolshoogte te nemen. ‘Kijken’ wordt in dit geval ‘kopen’ want ook Rob Timmermans kan er niet meer onderuit: dit is werkelijk een droom van een auto. En was het niet toch al stilaan tijd om van de trouwe Alfa 164 die de familie alweer enkele jaren heeft gediend afscheid te nemen? Opmerkelijk voor de niet meer tot de allerjongsten behorende Rob Timmermans is dat hij een handgeschakelde vijfbak bestelt. ‘Neen, geen automaat, die is voor oude mensen!’ Ziezo! Timmermans houdt namelijk serieus van autorijden. Want ook al komt zijn mooie 406 Coupé de laatste jaren nog geen tweeduizend kilometers per jaar de weg op, toch heeft Rob Timmermans in zijn leven bij elkaar opgeteld zeker enkele miljoenen kilometers achter het stuur gezeten. Waaronder ook vele

sportieve kilometers zoals in de Tulpenrally en andere sportevenementen. Nog even terug naar de Coupé: bij de bestelling staat wél airco op het bestel-lijstje, maar geen leren bekleding. Zestien jaar is de Peugeot nu in bezit van de heer en mevrouw Timmermans. Ze hebben nooit ook maar een moment spijt van gehad van hun aankoop. ‘Wát een betrouwbare auto; ik heb in al die jaren één nieuwe accu nodig gehad en één nieuwe distributieriem. (Red: eigenlijk zou die vanwege het risico van veroudering iets vaker vervangen moeten zijn...) De Peugeot is, behalve voor zijn onderhoudsbeurten, nog geen enkele keer naar de garage geweest’, aldus herinnert een tevreden Rob Timmermans. Jammer van de regen die nu gestaag op het dak klettert, maar daar kan-ie echt wel tegen. Ook al kan niemand zich nog herinneren wanneer deze Franse Italiaan voor het laatst bij slecht weer de straat op kwam. Toch eerst maar even een snel rondje om de natte auto heen lopen. Aan elegante uitstraling en ook aan tijdloosheid heeft de 406 Coupé nog niets ingeleverd. De daklijn suggereert sportiviteit, de lage neus is nog steeds bij

AL NA ENKELE HONDERDEN METERS WEET IK WEER WAAROM ZO VEEL MENSEN NOG HUN OUDERE PEUGEOT’S TROUW BLIJVEN.

30 Youngtimer Magazine

PEUGEOT 406 COUPE | GEREDEN Peugeot 406 Coupé 2.0 16V, 1999 MOTOR 1.998 cc vier-in-lijn, DOHC, 16V, 135 pk/99 kW@6.000 tpm, 190 Nm@4.100 tpm. TRANSMISSIE vijfbak (optie: aut.), voorwielaandrijving. L X B X H 461,5 x 178 x 135 cm. GEWICHT 1.315 kg (RDW). BANDEN 205/60 R 15. TOP 208 km/u. 0-100 10,4 sec. VERBRUIK 6,5-11,5 l/100 km. NIEUWPRIJS vanaf € 31.227.

2

3

1 4

de tijd. Inderdaad doet de iets verzonken neergelegde achterruit een tikje eigenwijs aan, maar dat komt het geheel juist ten goede. Gauw instappen want ik word al behoorlijk nat. Alsof je met één sprong vanuit het koude Nederland in Frankrijk terecht komt! Een ‘timewarp’, zouden sommigen zeggen. Een aangename Franse sfeer omarmt je zodra je het portier dicht trekt. Die bekleding... Alleen Fransen kunnen zo iets bedenken. Met een ietwat nietszeggend ‘vlekkenpatroon’, dat juist daardoor zo’n grote charme uitstraalt. Blauwe auto van buiten, blauwe auto van binnen. Alle kunststoffen zijn in sportief zwart uitgevoerd. Niet gezellig, maar wel efficiënt. De ronde, analoge instrumenten zijn een lust voor het oog met hun klassieke uitstraling door bescheiden chroomrandjes. Alles is er, maar ook weer niets teveel. Je hoeft nergens naar te zoeken: knoppen en hendels zitten waar je ze verwacht, je grijpt er intuïtief naar. Gewoon de sleutel omdraaien en de motor doet de rest. Het bekende Peugeot-geluid vult de cabine (in bescheiden mate), de niet te lange pook lonkt naar z’n eerste versnelling. Al na enkele honderden meters weet ik weer waarom zo veel mensen nog hun oudere Peugeot’s trouw blijven. Gewoon, omdat ze ook na vele jaren nog zo geweldig rijden en dat honderdduizenden kilometers blijven doen. Alles gaat als vanzelfsprekend en licht: de koppeling, de besturing, jazeker, ook het schakelen. Boterzacht

1 Ook een eindeloze stortbui kan geen afbreuk doen aan de prachtige lijnen van deze ItaliaansFranse Gran Turismo. 2 Afgebouwde auto’s wachten bij Pininfarina op transport naar Frankrijk voor de ‘finishing touch’. (Foto Marc Perrot) 3 Van de Ultima Edizione afscheidseditie worden er maar tweeduizend gebouwd. Uiterlijk is deze variant herkenbaar aan speciale lichtmetalen wielen. Uiteraard heeft deze auto ook het in het voorjaar van 2003 gepresenteerde nieuwe front. (Foto Peugeot) 4 Armoedig ingericht is een 406 Coupé nooit, maar bij de Ultima Edizione word je behoorlijk in de watten gelegd. (Foto Peugeot)

door de versnellingen heen, de koppeling grijpt mooi aan. Op de snelweg, op rotondes en in woonwijken, niks bijzonders en daardoor juist zo bijzonder. Wel overhellen, maar ook weer niet te veel, stevig gedempt maar een redelijk soepele vering. Het dringt maar langzaam door, maar je rijdt toch maar in een ontwerp van meer dan twintig jaar oud! Juist daardoor is deze Peugeot een auto van zo’n grote klasse. De 135 pk tweeliter viercilinder betoont zich pittig genoeg voor deze nog geen 1.400 kg wegende coupé, die je ook best een GT zou mogen noemen. Meer dan pittig genoeg zelfs. Maar even eerlijk: je kunt wél merken dat deze zestienjarige Peugeot al een hele tijd geen echte afstanden meer heeft gemaakt, want de motor klinkt een tikkeltje rauw. Een lange rit zou ‘m goed doen, volgende maand maar eens naar Saint Tropez, bijvoorbeeld. Ik werp me op als vrijwilliger, gratis. ||

Youngtimer Magazine

31

32 Youngtimer Magazine

UITERST SUCCESVOLLE FORD TRANSIT BESTAAT HALVE EEUW EN KENT INMIDDELS VIER GENERATIES. OF VIJF...

FORD TRANSIT | HISTORIE

2 1

1 Transit Mk 2 uit 1983, het voorlaatste jaar waarin nog een stalen grille wordt toegepast. 2 De échte eerste Ford Transit komt uit de Duitse Ford-fabrieken en heet de eerste jaren FK 1000.

VIJFTIG JAAR OUD IS-IE, DE FORD TRANSIT, EN VANAF HET PRILLE BEGIN IS HET EEN HARDE WERKER. TRANSITS VAN DE EERSTE GENERATIE ZIJN INMIDDELS EEN ZELDZAAMHEID EN GENIETEN VAN EEN WELVERDIENDE OUDE DAG.

DE

TWEEDE GENERATIE IS OOK NOG

MAAR ZELDEN IN ACTIEVE DIENST.

DE DERDE, IN EUROPA GEBOUWD VAN 1986 TOT EN MET 2000, VERDIENT OOK DE YOUNGTIMERSTATUS, MAAR VALT NAUWELIJKS OP ALS ZODANIG. EEN HALVE EEUW FORD TRANSIT, MET EEN LICHTE NADRUK OP DE RECREATIEVE MOGELIJKHEDEN VAN DEZE HARDE WERKER.

Youngtimer Magazine

33

1 2

1 Campers zijn van origine een Brits fenomeen en de Transit leent zich, besteld als chassis met cabine, uitstekend voor de opbouw van een woonverblijf. Wat bij deze Mk 1 behoorlijk luxueus is. 2 Het kan natuurlijk ook eenvoudig: gewoon een besteller met ramen of een bus als basis nemen en er een scharnierend dak of een hefdak op monteren. 3 De roze kinderlokker... Met een belletjesmuziekje wordt de buurt attent gemaakt om de komst van de ijscoman. Oer-Brits, zo’n voor de ijsverkoop omgebouwde Transit. De lange neus van deze Mk 1 wijst vast op een dieselmotor en niet op een V6. 4 Soberheid troef in deze wat latere Mk 1 met houtfineer op het metalen dashboard. Onderin de grote snelheidsmeter een benzine- en een temperatuurmeter. Bij de concurrentie is het niet veel anders.

E

en beetje sjoemelt Ford wel met de eigen geschiedenis. Eigenlijk is de Transit namelijk helemaal geen vijftig jaar oud, maar hebben we het over een 54-jarige. En misschien is deze besteller zelfs al 62 jaar oud... De oorsprong gaat namelijk terug naar 1953, wanneer Ford Duitsland een frontstuur bestelbus uitbrengt die luistert naar de naam FK 1000. Waarbij de letters staan voor ‘Ford Köln’. Diezelfde ‘bus’ wordt in 1961 omgedoopt tot Ford Taunus Transit. Ondertussen hebben de Britse Ford fabrieken ook een eigen bus: de Thames Trader 400E. Zowel de Duitse als de Britse besteller kom je ook wel in Nederland tegen; ze wor-

den zelfs verkocht via dezelfde dealers... Midden jaren zestig is het gedaan met deze concurrentie in de showrooms: Ford presenteert een geheel nieuw model dat weliswaar goeddeels in Engeland is ontwikkeld, maar in geheel Europa (en ook daar buiten) een stevige positie moet gaan veroveren op de bestelwagenmarkt. Met de Volkswagenbus - in die tijd nog de T1, oftewel de ‘Spijltjesbus’ - als belangrijkste concurrent, met name in Duitsland en in landen zonder eigen (bestel)auto-industrie, zoals Nederland. De productie van de Ford Transit gaat op 9 augustus 1965 van start in het Britse Langley. Vanwege een te geringe capaciteit 5

34 Youngtimer Magazine

FORD TRANSIT | HISTORIE

3 4

wordt de productie verplaatst naar Southampton (in 2013 gaat de fabriek dicht ten gunste van fabricage in Turkije, slik...), terwijl ook in het Belgische Genk Transits zullen worden gebouwd (zie Southampton, nogmaals slik). De nieuweling maakt de reeds in 1950 op de markt gekomen ‘Spijltjesbus’ in één klap tot een relikt uit vervlogen tijden. Het nieuwe model heeft een enigszins Amerikaanse styling en zit boordevol innovaties, zoals een printplaat in het dashboard, een stuurslot (aanvankelijk nog optioneel...), bevestigingspunten voor veiligheidsgordels en voldoende motorvermogen om ook op de snelweg goed mee te kunnen komen. Kort na de introductie worden nog meer innovaties geïntroduceerd, zoals halogeenkoplampen, tubeless banden en gewichtsbesparende bladveren. De Transit kan worden uitgevoerd met twee achterportieren of een achterklep en met normale portieren of schuifdeuren, ook voor de cabine. Daarbij zit de motor voorin, wat niet alleen gunstig is voor de de rijeigenschappen,

maar ook voor de bereikbaarheid, die indien gewenst kan worden vergroot door demontage van de frontplaat met de grille. Al snel ontstaan talloze carrosserievarianten en onderstelmogelijkheden, terwijl de compacte V4 motoren - op het vasteland van Duitse afkomst - weinig ruimte opeisen. Desgewenst is de Transit ook met een Perkins dieselmotor leverbaar en is dan herkenbaar aan een verder naar voren stekende neus. Bij politie-Transits en ambulances duidt diezelfde lange neus op de aanwezigheid van een krachtige drieliter ‘Essex’ V6. De Transit is van meet af aan een doorslaand succes en voert al snel de verkooplijsten aan. Alleen in Duitsland gaat het wat minder, daar blijkt de aloude VW Bus toch wel erg stevig in het zadel te zitten. Aldus is de Transit bij onze Oosterburen een goede tweede. De Ford mag zich ook verheugen over de interesse van een niet door de marketeers beoogde doelgroep: uit een onderzoek van de politie blijkt dat in de jaren zeventig bij 95 procent van de roofover5 Besteller met lange wielbasis van de tweede generatie, met zwarte stalen grille. De extra spatbordrand achter wordt bij modellen met ‘dubbel lucht’ vervangen door spatbordverbreders. 6 Uiterst zeldzaam is de Transit Clubmobil die samen met Hymer is ontwikkeld. Deze luxueuze ‘executive bus’ wordt geleverd in enkele speciale kleuren, met standaard 14” Ronal lichtmetaal, speciale zijramen en een met een laddertje bereikbaar dakrek. 7 Ook binnen gaat het er luxueus aan toe, met draaibare comfortstoelen, velours bekleding, dik tapijt en nog allerlei andere verwennerijen. Slechts 150 worden er van 1981 t/m 1983 gebouwd, waarvan er hooguit enkele tientallen bewaard zijn gebleven. 8 Transit Mk 2 met Britse camperopbouw. De in 1984 geïntroduceerde kunststof grille heeft dikke lijsten en lamellen en ingesloten knipperlichten. De bumpers hebben kunststof uiteinden.

6

7 8

Youngtimer Magazine

35

1 2

vallen een Ford Transit wordt gebruikt. Tja, een goed weggedrag, behoorlijke prestaties, een gemakkelijke toegankelijkheid en veel binnenruimte... Met de nodige weinig opvallende wijzigingen blijft de eerste generatie Transit in leven tot maart 1978. Bij de tweede lichting gaat het in feite om een flink gefacelifte Mk 1, die de carrosserielijnen volgt van de Amerikaanse Ford Econoline uit dezelfde tijd. Het dashboard wordt een tikkeltje ‘personenwagenachtiger’, mede afhankelijk van de uitvoeringsvariant, terwijl ook het motorenaanbod enigszins wordt aangepast. Met zes basis-carrosserieën, alle naar keuze met korte of lange wielbasis, vijf motoren, 32 deurencombinaties, zes eindoverbrengingen en nog talloze optionele mogelijkheden kun je de handen vol hebben aan het kiezen van een voor jouw metier geschikte Transit. Een taak die de klandizie met groot enthousiasme op zich neemt; de vele uitvoeringsmo-

gelijkheden dragen in belangrijke mate bij tot het niet aflatende verkoopsucces. Eind 1982 komt er in Duitsland een uitvoering met vierwielaandrijving beschikbaar, die samen met een dealer in Stuttgart is ontwikkeld. Uiteindelijk wordt de Transit 4x4 ook elders aangeboden. Zouden we ondertussen bijna vergeten dat de Transit Mk 2 in 1984 voor het eerst een ‘dikke’ kunststof grille (in plaats van staal, al dan niet zwart gespoten) met geïntegreerde koplampen en knipperlichten krijgt. In deze vorm houdt de Transit het vol tot januari 1986. Met de derde generatie neemt Ford definitief afscheid van de reeds uit de jaren zestig daterende verschijningsvorm. De nieuwe Transit heeft een ‘one box design’ wat inhoudt dat de voorruit in het verlengde van de motorkap ligt en onder dezelfde hoek staat. Moderner en in lijn met de producten van de concurrentie, maar ook minder karakteristiek. Spijtig, zeggen we nu als youngtimer-enthousiast 4

DE VELE UITVOERINGSMOGELIJKHEDEN DRAGEN IN BELANGRIJKE MATE BIJ TOT HET NIET AFLATENDE VERKOOPSUCCES.

36 Youngtimer Magazine

FORD TRANSIT | HISTORIE 1 De ‘gewone’ Mk 2 is binnenin weliswaar minder luxueus dan de Hymer, maar lijkt een stuk meer op een personenwagen dan zijn voorganger. De pook duidt echter nog steeds op ‘werken’. 2 Latere Mk 2 met dubbel lucht en een royale opbouw, in gebruik bij de Royal Air Force. 3 Met enkele ‘Supervans’ weet Ford de publiciteit te halen zonder te praten over bedrijfsmatige mogelijkheden. De Supervan 2 (1984) is een kunststof Transit ‘look-a-like’ op basis van een C100 Le Mans racer. Met z’n 650 pk V-8 bereikt de auto op Silverstone ruim 274 km/u. 4 De in 1986 gepresenteerde Transit Mk 3 valt anno 2015 nog steeds niet op als een besteller uit andere tijden. De hoekige koplampen maken in 1992 plaats voor aan de binnenkant afgeronde lichtunits. 5 Dit zou ook de werkplek in een latere Escort kunnen zijn, ware het niet dat je ook in de Transit Mk 3 met een stevig schakelijzer in de versnellingsbak roert. 6 Het Duitse Rode Kruis is van meet af aan grootafnemer bij Ford. Voor ambulances en hulpauto’s volstaat de hoge, lange carrosserie, zo ook bij deze vroege Mk 3. De Britten zijn grootafnemers van chassis’ met cabine. Die worden dan bij ambulancebouwers van een speciaal koetswerk voorzien. 7 Vooruit, toch nog weer een Britse ijswagen. Ditmaal een gefacelifte Transit Mk 3. 8 De Mk 4 past niet zo in dit magazine, maar voor de volledigheid (en omdat-ie zo leuk is) laten we toch de Transit van ijsventer Eddie Idzard maar even zien.

3

- voor een Transit Mk 1 of Mk 2 kun je de liefhebber van ‘oud spul’ best enthousiast krijgen, maar naar een Mk 3 kijkt nog steeds niemand om, hoewel de oudste exemplaren inmiddels de 29-jarige leeftijd hebben bereikt. Je kunt dat echter ook als een compliment aan de ontwerpers zien: de derde serie is dermate modern dat hij ook in het verkeer van 2015 nog steeds niet echt uit de toon valt. De klandizie omarmt het nieuwe model meteen al als vanouds en wederom voert de Transit een veel landen de verkoopstatistieken aan. Technisch heeft het nieuwe model veel gemeen met zijn voorganger, inclusief het motorengamma, waarbij in 1989 de drieliter zespitter plaats maakt voor een 2,9 liter V6. De bescheiden facelift van 1992 (o.a., iets meer afgeronde koplampen) gaat gepaard met de introductie van een onafhankelijke voorwielophanging en nog wat andere technische ontwikkelingen. Twee jaar later krijgt het model een nieuwe neus en een ander dashboard. Bovendien doet

de tweeliter dubbelnokker uit de Sierra zijn intrede. En omdat luxe ook steeds meer wordt gewaardeerd in de klantenkring worden airco, elektrisch bediende ramen en spiegels geïntroduceerd als optie, evenals airbags. In Europa wordt er in 2000 een punt gezet achter de productie van de Ford Transit Mk 3, in Vietnam is het pas in juni 2003 afgelopen. De serie 4 is ontwikkeld in de Verenigde Staten en op alle fronten inclusief de ‘New Edge styling á la Focus en Ka - volkomen nieuw. Fords succesbesteller is voortaan leverbaar met naar keuze voorof achterwielaandrijving en luxueuzer en comfortabeler dan ooit. Wederom is er aan klandizie geen gebrek, zodat de teller inmiddels de acht miljoen exemplaren is gepasseerd. Een youngtimer van de toekomst, die Mk 4? Ach, zo lang zelfs de derde serie nog geen nostalgische gevoelens opwekt, maken we ons daar voorlopig nog even niet druk over. ||

5 6 7 8

Youngtimer Magazine

37

JOS BAPTIST VERTELT OVER ZIJN INNIGE RELATIE MET EEN DONKERBLAUWE MERCEDES-BENZ 230 E

Frau Ilse’s troetelkind

TEKST: JOS BAPTIST - FOTOGRAFIE: GERT TE LINTELO

VAAK GAAN JONGENSDROMEN OVER FERRARI’S, LAMBORGHINI’S EN PORSCHES. DIE WORDEN VERGETEN ALS ‘HET ECHTE LEVEN’ IS BEGONNEN. JOS BAPTIST ZOCHT HET LIEVER BIJ MERCEDES-BENZ. EN DIE DROOM VERDWEEN NIET MET HET BEKENDE ‘HUISJE, BOOMPJE, BEESTJE... MET DE AANSCHAF VAN EEN 230 E UIT DE W 124-REEKS, OOIT EIGENDOM VAN ‘FRAU ILSE’, GING EEN WENS IN VERVULLING EN DAAR VERTELT DE BOOMLANGE BRABANDER MET PASSIE OVER.

H

et moet een gedenkwaardig moment geweest zijn, destijds in februari 1988. Een van de mooiste dagen uit het leven van Frau Ilse. De dag dat ze zich bij de Mercedes-Benz Niederlassung Stuttgart meldde, om haar splinternieuwe 230 E op te halen. Uitgebreid had ze destijds de tijd genomen om haar nieuwe auto helemaal naar wens samen te stellen, door de juiste opties te kiezen. Een hele klus bij ‘das Haus’, ook toen al. Ja, comfor-

38 Youngtimer Magazine

tabel moest-ie vooral zijn, haar nieuwe auto. Dus een automaat (420 Getriebe automatisch Mittelschaltung) was een absolute must derhalve. En zo’n Pullman-interieur (972 Sonderpolsterung: Velours Blau) was toch ook wel ontzettend fraai, dus werd ook deze optie á raison van D-Mark 2.115,00 aangevinkt. Verder zijn de winters in Beieren best koud, dus stoelverwarming kwam er ook in. Antiblockiersystem? Jawohl, Sonderausstattung: DM 2.100,00. Hoofdsteunen op de ach-

MERCEDES-BENZ 230E | MIJN PASSIE

Jos Baptist geniet intens van zijn 230 E. Dat het ‘maar’ een viercilinder is, deert hem niet. ‘De motor is ruimschoots toereikend voor het huidige verkeer en het schitterende interieur maakt alles goed.’

terbank en een elektrisch zonnegordijn maakten het helemaal af. De gekozen kleur tenslotte was stijlvol, maar eenvoudig: 904 Dunkelblauw. Gratis... Voor zover er iets aan een auto gratis kan zijn. Wat heeft Frau Ilse niet besteld? Airco, als het warm wordt zetten we gewoon een raampje open, toch? Voor gebeurt dat overigens elektrisch. Een schuifdak zit er ook niet in en een middenarmsteun leek haar blijkbaar ook niet nodig. Wat ik zelf best spijtig vind, maar

dat ter zijde. Verder heeft ze toch een aardig complete Benz samengesteld, deze Duitse dame. En nu, ruim anderhalf jaar later - een tijdlang de normale levertijd bij deze destijds alom geprezen modellen - stond deze droomauto daar te glimmen in de zon. Frau Ilse, vergezeld van haar echtgenoot, kon niet wachten deze fraaie automobiel te starten en mee te nemen op zijn eerste reis, door de prachtige omgeving van Stuttgart.

Youngtimer Magazine

39

2

1 3

1 De sfeer is vertrouwd, maar ‘Sonderpolsterung Velours Blau’ zorgt wel voor heel veel cachet. 2 Bijna 138.000 kilometer heeft de W124 er inmiddels opzitten. Na wat ‘aanloopstoornissen’ heeft de techniek zich van zijn beste (storingsvrije) kant laten zien. 3 De automatische transmissie draagt in belangrijke mate bij tot het rijplezier. De schakelaars aan de voorkant zijn van de stoelverwarming, een opmerkelijke optie. 4 Normaliter zul je niemand horen klagen over gebrek aan ruimte achterin, maar Jos Baptist vindt het maar zo-zo. Met een lengte van tegen de twee meter ‘kan hij niet achter zichzelf zitten’. Tja... 5 Een elektrisch bediend rolgordijn voor de achterruit is geen al te vaak voorkomende optie bij een W124 viercilinder. 6 Weinig auto’s hebben zo’n handige motorkapontgrendeling! 7 ‘Oh, moet de motorkap ook open? Ehhh... de machinekamer verkeert namelijk niet in concoursstaat, al is de techniek tiptop in orde...’ 8 Frau Ilse vond geld uitgeven voor lichtmetalen wielen onzin. En wat is er mis met wieldoppen? 9 De blauwe sedan nodigt niet uit tot sportief sturen, maar is een ware kampioen als het op comfortabel reizen aankomt.

4 5 6

40 Youngtimer Magazine

7 8

MERCEDES-BENZ 230E | MIJN PASSIE

De factuur á DM 53.713,00 (in modern geld de helft) was voldaan, inclusief voor ruim DM 17.000,00 aan genoemde opties, maar… dan had je ook wat. Een aanzienlijk bedrag destijds, maar dan reed je ook zo ongeveer het beste wat je in de hogere middenklasse kon kopen. Een BMW ‘Fünfer’ was toch een tikkeltje te sportief voor deze dame van stand en een Audi 100 stond destijds toch nog een treetje lager op de sociale autoladder. Precies goed dus, dit monument uit Stuttgart. Hoe het inmiddels met Frau Ilse - bouwjaar 1933 - is? Ik heb geen idee, ik hoop dat het haar goed gaat en dat ze mag genieten van een welverdiende oude dag. Hoe het met haar donkerblauwe 230 E gaat weet ik des te beter! Die is nu namelijk in mijn bezit, en in de bloei van zijn leven. Nadat Frau Ilse er op de kop af twintig jaar in had gereden, stond de fraaie Mercedes al een tijdje stil in de garage. Frau Ilse werd te oud, ze reed er niet meer in, en geen van de kinderen en kleinkinderen had er belangstelling voor. Wat moesten ze met zo’n oude auto? En dus werd de Mercedes verkocht en uitgevoerd om bij een Nederlandse youngtimerspecialist in Uden terecht te komen (ja, puzzel maar even!). Een hele tijd stond hij daar te koop. Mercedessen kwamen en gingen, maar Frau Ilse’s donkerblauwe 230 E bleef in de voorraad. Al twee keer was ik wezen kijken, had een proefrit gemaakt, en mijn lieve echtgenote een keer meegenomen. Dezelfde echtgenote als waar ik al jaren tegen aan het zeuren was over hoe mooi en stijlvol zo’n W124 eigenlijk is. En voor ons ideaal als tweede auto. En voor mij de ultieme droomauto. Nou ja, een W126 of W140 zou ook niet verkeerd zijn... En bij deze klopte gewoon alles wat ongeveer op mijn wensenlijstje stond: uitvoering, kleur, specifica9 ties. Helaas, zelfs uitstekende koffie en een alleraardigste youngtimerhandelaar konden haar niet overtuigen. De Mercedes bleef staan waar hij al een poosje stond. Met ons gezin gingen we op vakantie naar Duitsland, waar ik elke oude Mercedes aanwees. ‘Kijk eens hoe stijlvol, daar gaat er weer een.... ‘ Het is op zich een wonder dat we weer als compleet gezin terugkeerden, na al mijn gezeur. Thuisgekomen direct op internet gekeken of hij (de Benz...) nog te koop stond, en wat bleek? Ja, nog steeds en zelfs aanzienlijk in prijs verlaagd! Tsja, toen was ik natuurlijk niet meer te houden. We waren bestemd voor elkaar, dat kon niet anders. Mijn echtgenote, het gedram inmiddels meer dan zat riep: ‘Vooruit, regel het dan maar, als je maar niet denkt dat ik er ook in ga rijden!’ Met gezwinde spoed reed ik de volgende dag naar Uden. Het bescheiden Koreaanse blikje van mijn vrouw (haar eerste autootje...) ging als inruilobject mee en al heel snel was de deal rond. Ik was de trotse eigenaar van een heuse Mercedes W124 ! Dat hij door Frau Ilse al die jaren is gekoesterd, is de auto aan te zien. Nooit zat er iemand op het blauwe pluche achterin. En elke nacht mocht deze schoonheid overnachten in de garage. Onderhoud werd punctueel uitgevoerd, door de dealer vanzelfsprekend. Alle papieren zaten er dan ook keurig bij, inclusief Fahrzeugbrief - tamelijk uitzonderlijk bij een in Nederland gekentekende auto uit het bui-

tenland - en de originele aankoopfactuur. En hoe rijdt dat nu, zo’n Mercedes op leeftijd? Valt dat uiteindelijk niet toch een beetje tegen? En gaat er niet regelmatig wat kapot? Het bezit van de zaak is het eind van ‘t vermaak toch? Welnu, daar kan ik tamelijk kort over zijn: de W124 rijdt uiterst comfortabel en eigenlijk (bijna) net zo prettig als de modernere W211 E-klasse, die ook bij huize Baptist voor de deur staat. Rijden in de Mercedes is eigenlijk glijden in de Mercedes… De automaat schakelt haast onmerkbaar, met minimale schokjes, de ster staat soeverein op het einde van de motorkap en de motor houdt zich zeer bescheiden op de achtergrond. Met overigens meer dan voldoende vermogen om goed mee te komen in het hedendaagse verkeer. 136 pk, bij een leeggewicht van een kleine 1.300 kg, geeft echt voldoende snelheid om die moderne auto’s met hun kleine, geknepen motorblokjes bij te houden. OK, ik heb nooit de illusie dat ik Nico Rosberg ben, maar nogmaals, gezien het karakter van deze auto is het echt voldoende. Met zo’n oude dame scheur je niet, daarmee zoef je voorwaarts. Ik moet toegeven dat zo’n zescilinder 300 E waarschijnlijk een nog fijnere auto is, maar daar heb ik nog nooit in gereden, dus mis ik het ook niet. Verder rammelt er niets en alle aanwezige opties functioneren nog ‘tadellos’. Het is echt een beetje een cliché natuurlijk, maar dit is toch wel een stukje Duitse kwaliteit. Uit de tijd dat DaimlerBenz nog auto’s ontwikkelde zonder op de kosten te letten, om daar vervolgens een fikse prijs voor te vragen. Zeker, je moet het natuurlijk wel leuk vinden, zo’n oude Benz. Het is een stukje beleving en zeker ook emotie. Er zijn mensen die het gewoon een oude auto vinden, maar die begrijpen er natuurlijk helemaal niks van! De juiste muziek in de CD-speler (Sony, helaas geen Becker Mexico), in mijn geval vaak de Eagles, ‘Take it easy’, letterlijk en figuurlijk. Lekker ontspannen toeren, alleen, of met de drie dochters en - jawel - echtgenote (nog steeds dezelfde…). Ergens een ijsje eten, uiteraard niet in de Mercedes, en weer verder, voorwaarts door het Brabantse land. Laat al die haastige accountmanagers maar voorbij jakkeren, ik doe daar al lang niet meer aan mee. Ik geniet. Natuurlijk, het blijft een dame op leeftijd. Na een klein half jaartje in mijn bezit kreeg de Benz startproblemen. Wat heet; hij weigerde plotsklaps elke dienst. De startmotor ging prima rond, maar de echte motor helemaal niet . En als deze toch liep, sloeg hij direct weer af. Waarbij de buurman mij maar eens weer meewarig aankeek. Uiteindelijk heeft mijn vader de statige Duitser in zijn oude Peugeot afgesleept naar mijn vertrouwde garage, autobedrijf van Dooren in Nuenen. Waar ze er nog echt de tijd voor willen nemen om er eens goed naar te kijken. ‘Ja, die hebben wij vroeger veel verkocht! De bougiekabels werden gecheckt,de koude-start injector werd vervangen, de zekeringen nagekeken en vroem, hij liep weer. Een paar weken achtereen, toen deed hetzelfde euvel zich weer voor. Heel vervelend allemaal, een auto moet het uiteindelijk wel gewoon doen, anders is de liefde wat mij betreft snel over. En het allervervelendst waren natuurlijk de discussies met de echtgenote,

MET ONS GEZIN GINGEN WE OP VAKANTIE NAAR DUITSLAND, WAAR IK ELKE OUDE MERCEDES AANWEES.

Youngtimer Magazine

41

die dit uiteraard allemaal al lang voorzien had. ‘Zie je nou wel, zo’n oude auto. Hadden we de KIA maar nooit weg gedaan, die deed het altijd!’ Maar goed, wederom werd pa met Peugeot opgetrommeld, ook hij voegde het nodige commentaar en wijsheden toe, welke ik deemoedig onderging. En opnieuw werd koers gezet naar de garage. Ik heb de Mercedes drie weken moeten missen, uiteindelijk is de spinnenkop (Bosch K-jetronic) vervangen door een goede gebruikte - nieuwprijs circa 1.600 euro, slik - en sindsdien heb ik geen enkel startprobleem meer gehad. Overigens is dit geen onbekend fenomeen bij Mercedessen uit deze periode. De K-jetronic is een injectiesysteem van de eerste generatie. Na langere tijd, en vaak een lange periode van stilstand, drogen allerlei rubbertjes uit, waardoor er geen of onvoldoende benzine in de motor komt. APKkeuringen heeft de auto tot nu toe verder probleemloos doorlopen; er is een reactiestangetje op de achteras vervangen, dat was alles. Kan toch ook bijna niet anders bij een Mercedes met slechts 138.000 kilometer op de teller? Ik heb deze automobiel nu bijna vier jaar in mijn bezit en heb na gememoreerde startproblemen geen enkel mankement meer gehad. Uiteraard zijn wel de gebruikelijke slijtageonderdelen als remblokken en schijven vervangen, welke overigens verbazingwekkend goedkoop zijn. Onderhoud geschiedt bij wijze van spreken met hamer en beitel, elektronica zit er verder niet veel in, dus dat gaat ook niet kapot. En net als oude liefde roest deze Mercedes niet. Hij is nog volledig gaaf, wat ook mijn garage me onlangs wederom bevestigde. Wat overigens zeker niet vanzelfsprekend is voor oudere (en nieuwere...) Mercedessen. Wat vinden anderen er nu van, zo’n oude Mercedes ? Collega’s kwamen aan met een taxi-bordje, de buurman vroeg of ik wel lid was van de ANWB (nee dus….) en een goede vriend bracht een bumpersticker mee met de tekst ‘Dankzij de boeren hebben wij te eten’. Wat ik maar opgevat heb als een compliment voor zowel de boeren als de Mercedes. Maar stiekem zijn ze natuurlijk allemaal jaloers! Ik heb een van mijn dromen waargemaakt, in een tijd waarin iedereen vooral op zoek is naar zekerheden en de keuze voor een auto vooral een rationele afweging is. Aldus kiest men voor een auto uit Korea, een grijze het liefst, en natuurlijk ‘met 7 jaar garantie’. Of nog veel erger: een auto waar een stopcontact aan zit... Ondertussen zoef ik voort, telkenmale een excuus verzinnend om hem mee te nemen voor een ritje. Soms kort, het liefst natuurlijk over een langere afstand, maar altijd is het weer genieten met een grote G. De startproblemen van destijds? Vergeven en vergeten, af en toe een probleempje hoort bij het karakter van een oudere auto. En mijn echtgenote? Ach, ze roept nog steeds dat ze het maar niks vindt, ordinair bovendien, zeker in combinatie met dat pluche interieur. Maar geregeld neemt ze ‘de blauwe’ mee voor een ritje, terwijl eerder genoemde E-klasse ook gewoon voor de deur staat. Ze had er een tamelijk vage verklaring voor: ‘ Tja, toch wel handig met inparkeren, zo’n wat kleinere auto.’ Ook met haar komt het vast goed! Stijl heeft ze, mijn echtgenote, maar zeker ook Frau Ilse’s Mercedes. Mogen ze nog blijven? Ja hoor, zowel mijn echtgenote als de Mercedes. Ik ga nog lang niet met pensioen, maar deze auto hopelijk ook niet. Alles is te koop, maar hier is toch wel sprake van een serieuze relatie, en ach, geld is maar geld. Wat niet wil zeggen dat ik 1 ‘Zappel Philipp’ wordt de nogal curieus bewegende enkelarmige ruitenwisser in Duitsland vaak genoemd, naar een oud sprookje over een jongetje dat geen moment stil kon zitten. 2 De achterbumper is nog niet helemaal naar de zin van de trotse eigenaar. ‘Die moet nog een keer donkerder gespoten worden.’ 3 De aankoopfactuur laat een eindbedrag van 53.713 D-mark zien, bijna 27.000 euro. In Nederland kostte een ‘kale’ 230 E met vierbak al dertig mille. 4 Sterrenparade.

42 Youngtimer Magazine

Mercedes-Benz 230 E, 1988 MOTOR 2.298 cc viercilinder, OHC, 136 pk/100 kW@5.100 tpm, 205 Nm@3.500 tpm. TRANSMISSIE Viertraps aut. (std. vierbak, optie vijfbak), achterw.aandr. L X B X H 474 x 174 x 145 cm. GEWICHT 1.290 kg. BANDEN 195/65 R 15. 0-100 10,4 sec (alle uitv.). TOP 198 km/u (203 km/u handgesch.). VERBRUIK 7,1-10.9 l/100km (6,8-11,1 l/100 km). NIEUWPRIJS vanaf € 30.090 (vierbak).

1 4

2 3

MERCEDES-BENZ 230E | MIJN PASSIE

nooit eens verder droom. Eerder genoemde 300 E is natuurlijk toch nog wel een klassieker in wording met een heel adequate motorisering. Wat helemaal geldt voor de 500 E, de achtcilinderversie met die fraaie uitgebouwde spatborden en 326 pk. Liefst in AlmandinRot in combinatie met zwart leer. Helaas, die is inmiddels in goede staat onbetaalbaar, althans voor ondergetekende. Overigens voor de kenners; de veel minder bekende en anoniemere 400 E geldt hier als ‘Geheimtipp’, want die is bijna net zo snel, onopvallend en heel veel goedkoper. Deze variant is destijds geïntroduceerd als alternatief voor de Lexus LS400, waarvan Daimler-Benz in de States destijds serieus last had. Belastingvrij (veelgehoorde vraag…) gaat de ex van Frau Ilse niet meer worden, met die bedoeling heb ik hem destijds ook nooit aangeschaft overigens. Ik denk dat dit een heel verkeerde reden is om een dergelijke auto te willen rijden. Ik ben gevallen voor het uiterlijk, het karakter en het comfort. Nog even wat dat uiterlijk betreft: wat heeft Bruno

Sacco destijds toch een fraai en strak ontwerp gerealiseerd. Wat mij betreft een van de fraaiste auto’s uit de recente geschiedenis van Mercedes-Benz, overigens tezamen met de W126 (S-klasse) en de C126 (de SEC). Allemaal tijdloze ontwerpen zijn het, blijkt na al die jaren, hoewel overigens bij de W124 vooral de dikke achterzijde en de schuin afgesneden achterlichten bepaald niet bij iedereen direct in de smaak vielen. En waarom zijn de zijkanten van vrijwel alle hedendaagse auto’s (ja, zelfs Mercedessen) toch voorzien van allerlei drukke en overbodige lijnen en knikken? Om nog maar te zwijgen over LED-jes overal, zowel binnen als buiten. Ik begrijp het niet en wil het ook niet begrijpen. Ik wil alleen maar een stukje gaan toeren in Frau Ilse’s Mercedes. Het liefst alleen, met wederom een passend muziekje in de CD-speler, wellicht de klassieker van Janis Joplin deze keer: ’Oh Lord, won’t you buy me a Mercedes-Benz?’. Ik begrijp haar volledig, beter had ze het niet kunnen verwoorden. ||

‘ZIE JE NOU WEL, ZO’N OUDE AUTO. HADDEN WE DE KIA MAAR NOOIT WEG GEDAAN, DIE DEED HET ALTIJD!’

Youngtimer Magazine

43

IJSLAND HEEFT GEEN OPVALLEND STRAATBEELD, AL ZAG PETER OLTHOF RELATIEF VEEL US-YOUNGTIMERS

Rijden in rust

1

TEKST EN FOTOGRAFIE: PETER OLTHOF

MET ROND DE 320.000 INWONERS VERDEELD OVER EEN EILAND DAT 2,5 KEER ZO GROOT IS ALS NEDERLAND BEHOORT IJSLAND TOT DE DUNST BEVOLKTE LANDEN TER WERELD. HET STRAATBEELD IS ER DAN OOK UITERST RUSTIG, MET EEN WAGENPARK DAT LIJKT OP DAT VAN ANDERE WELVARENDE LANDEN. PETER OLTHOF FOTOGRAFEERDE ER TIJDENS ZIJN VAKANTIE DE NODIGE YOUNGTIMERS, WAARBIJ HIJ RELATIEF VEEL AMERIKANEN VOOR DE LENS KREEG. OVERBLIJFSELEN UIT DE TIJD DAT HET EILAND EEN GROTE AMERIKAANSE LEGERBASIS HUISVESTTE?

2

44 Youngtimer Magazine

3

IJSLAND | OP REIS

4

5

7

8

9

10

1 Deze taxichauffeur is zuinig op zijn Cadillac DeVille. Het betreft een model van de 7e generatie, een faceliftversie uit de periode 1997-1999. 2 Jarenlang is een Buick Skylark een uit de kluiten gewassen Amerikaan, maar de in 1979 geïntroduceerde generatie krimpt tot zo’n 460 cm en heeft voor het eerst voorwielaandrijving. Deze sedan is van 1982. 3 Cadillac verblijdt de wereld van 1980 t/m 1985 met de Seville Elegante. Uitspraken over die al dan niet terechte benaming laten we aan de lezer over. De Seville ‘Cabriolet’ Sedan is nog een graadje curieuzer dan zijn naamgenoten die niet op een cabriolet willen lijken. 4 Een plaatje, deze Mercury Marquis ‘pillared hardtop’ uit 1978, al moet de afdekplaat voor de wieluitsparing achter nog even naar de spuiter. 5 Als eigenaar van een AMC Eagle lach je om de lange IJslandse winter, terwijl zo’n van 1979 t/m 1987 gebouwde vierwielaandrijver ook zijn mannetje staat op de vele onverharde, heuvelachtige wegen. 6 Nooit geweten dat de Opel Ascona C gebaseerde Braziliaanse Chevrolet Monza niet alleen is verkocht in Zuid-Amerika, maar ook in IJsland. De sedan is gebouwd van 1983 t/m 1993. 7 Hij heeft 6 een beter lot verdiend, deze Mazda 929 of Luce Coupé. De Mazda LA3-reeks is in productie van 1973 t/m 1979. Deze gefacelifte versie is op zijn vroegst van 1975. 8 De eerste generatie van de Daihatsu Charmant (1974-1981) is gebaseerd op de Toyota Corolla E20 (1970-1974). Dit exemplaar oogt fris, al heeft de voorste wielkast wel wat rottingsverschijnselen. 9 Weggezet als donorauto of wachtend op betere tijden? In IJsland is een Citroën CX een zeldzame verschijning. 10 Niet alleen in Afrika... Ook in IJsland wordt de simpele, solide constructie van de Peugeot 504 pick-up gewaardeerd. Voor zijn M+S banden toereikend, achter zijn serieuze terreinbanden gemonteerd. 11 De Volvo C202 (1977-1981) is ontwikkeld uit de militaire L3314 en via reguliere kanalen alleen in Scandinavië (inclusief IJsland) verkocht. Dit fraaie exemplaar moet in handen zijn van een echte liefhebber.

11 Youngtimer Magazine

45

Winstpakker!

6 x 4,95 = € 29,70 € 23,50 JE BETAALT MET EEN ABONNEMENT DE PRIJS VAN NOG NIET EENS VIJF LOSSE EDITIES! JE KOOPT YOUNGTIMER MAGAZINE ALTIJD IN DE WINKEL? DAN IS HET VÉÉL VOORDELIGER OM EEN ABONNEMENT TE NEMEN. ZELFS ALS JE ER MAAR VIJF PER JAAR KOOPT IS HET NOG GOEDKOPER. MET EEN ABONNEMENT BETAAL JE BIJNA ZES EURO MINDER IN VERGELIJKING MET DE WINKELPRIJS. EEN ABONNEMENT HEB JE VOOR SLECHTS € 23,50 (BIJ AUTOMATISCHE AFSCHRIJVING) EN € 25,50 (ACCEPTGIRO). DAARNAAST MIS JE NOOIT MEER EEN NUMMER, HOEF JE ER NIET VOOR NAAR DE WINKEL EN HEB JE HEM DOORGAANS (ALS DE POSTBODE EEN BEETJE MEEWERKT) NET WAT EERDER DAN DAT HIJ IN DE WINKEL LIGT.

GA DUS SNEL NAAR WWW.YOUNGTIMER-MAGAZINE.NL EN MELD JE AAN VOOR EEN JAARABONNEMENT. OPZEGGING DIENT TWEE MAANDEN VAN TEVOREN TE GESCHIEDEN; DE ABONNEMENTSVOORWAARDEN VIND JE OP DE WEBSITE. DE ABOSERVICE WORDT VOLLEDIG VERZORGD DOOR ABONNEMENTENLAND, TEL. 0900-ABOLAND OF 0900 226 5263 (€ 0,10 PER MINUTT), FAX 0251 310 405. ZIE WWW,YOUNGTIMER-MAGAZINE.NL VOOR ABONNEREN OF WWW.ABOLAND.NL VOOR ADRESWIJZIGINGEN EN OPZEGGINGEN.

Van Dijk & Geval Automobielbedrijf Lorentzstraat 11 3846 AV Harderwijk Tel: 0341-370007 E-mail: info@vandijkengeval.nl www.youngtimers.cc

Youngtimers en meer!

Openingstijden: Verkoop: ma t/m wo en ‘s avonds op afspraak do en vr 9.00 uur tot 18.00 uur zaterdag: 10.00 uur tot 17.00 uur Werkplaats: ma t/m vr 8.00 uur tot 17.00 uur

Audi A6 quattro

BMW 735i Automaat

BMW 750i Automaat

Rijdt geweldig,V6, handgeschakeld, zeer comfortabel, nog geen 73.000 km, 1998, € 7.950.

Airco, leer, schuifdak, cruise control, dubbel glas, orig. wielen erbij, 118.251 km, 1997, € 10.950.

Geweldige auto, werkelijk alle denkbare opties, 1e Als nieuw! 3e zitrij wegklapb., 1e eig. (1937), altijd eig. complete hist. 85.021 km, 1995, garagegest. airco, 70.000 km, 1998, € 13.950. € 8.950.

Toyota Picnic

Toyota Land Cruiser 90 3.4 V6

Toyota Land Cruiser 100 4.2 TD

Toyota Land Cruiser 100 4.2 TD

Volvo S80 2.0 Automaat

Prachtige staat, lederen bekleding, airco, heerlijke V6, automaat, 139.561 km, 1999, € 12.950.

Prachtige staat, vijfbak, veel opties, nooit trekhaak, dealeronderh. 150.000 km, 1999, € 24.950.

Alle opties incl. aut., leer en airco, 1e eigenaar, documentatie, 155.000 km, 2000, € 24.950

Originele nieuwstaat! navigatie, airco, leer, echt alle opties. Slechts 87.000 km, 1999, € 9.950.

www.vandijkengeval.nl t www.youngtimers.cc

Passie en vakkunde onder een dak…

Advies verzekerd! Specialisten in het verzekeren van getaxeerde auto’s voor (semi-) klassiekers en youngtimers vanaf 8 jaar van 0 tot onbeperkt aantal kilometers taxatieclausule altijd mogelijk*

Bel 0522-441444 of kijk op adviesverzekerd.nl

* conform artikel 7:960 BW

zakelijk- en/of privégebruik

"MT V TQSFFLU PWFS QBTTJF WPPS FFO NFSL EBO HFMEU EBU CJK POT WPPS "VEJ /JFU BMMFFO WPPS EF OJFVXTUF NPEFMMFO NBBS [FLFS PPL WPPS EF LMBTTJFLFST FO ZPVOHUJNFST WBO "VEJ 0G XF OV QSBUFO PWFS FFO "VEJ PG FFO 6SRVBUUSP FFO PG FFO TOFMMF 4 XJK LVOOFO V HBSBOEFSFO EBU XJK NFU BVUPMJFGEF BBO VX "VEJ [VMMFO XFSLFO %BBSOBBTU IFCCFO XJK BMUJKE FFO BBOUBM "VEJ LMBTTJFLFST FO ZPVOHUJNFST WPPSSBEJH &O PPL EBBSCJK HBBO XJK WPPS FFO EJOH LXBMJUFJU PN EF 7PSTQSVOH EVSDI 5FDIOJL UF LVOOFO CFXBSFO Vele Audi-liefhebbers hebben ons bedrijf dan ook al gevonden. Wij zijn in het bezit van speciale gereedschappen, testapparatuur, documentatie, maar vooral kennis van zaken om de werkzaamheden op de juiste manier uit te voeren. Ook de levering van onderdelen, zowel nieuw als gebruikt, kunnen wij voor u verzorgen. Kortom; ook met een klassieker of youngtimer Audi bent u bij ons aan het juiste adres.

)FBSFXFJ t "; 4&9#*&36. t t JOGP!BVUPCFESJKGUFSQTUSB DPN t XXX BVUPCFESJKGUFSQTUSB DPN

OP CYPRUS RIJDEN NOG VELE YOUNGTIMERS ROND, AL IS DAT NIET ALTIJD UIT PASSIE

Soms liefde, soms luxe

1

FOTOGRAFIE: ONBEKENDE LEZER

IN HET STRAATBEELD VAN CYPRUS TREF JE, NAAST MODERNE AUTO’S, NIET ALLEEN DE NODIGE KLASSIEKERS AAN, DE YOUNGTIMERS ZIJN OOK ROYAAL VERTEGENWOORDIGD. AL IS DE STAAT NIET ALTIJD OM DOOR HET SPREEKWOORDELIJKE RINGETJE TE HALEN. EEN LEZER STUURDE ONS ENKELE MAANDEN GELEDEN EEN LEUKE FOTOREEKS. DIE HEBBEN WE BEWAARD, HELAAS ZONDER DE NAAM VAN DE INZENDER OP TE SLAAN. DAARVOOR ONZE EXCUSES AAN DEZE CYPRUSREIZIGER, MAAR DANK VOOR HET STUREN VAN DE FOTO’S.

2

48 Youngtimer Magazine

3

IJSLAND | OP REIS

4

6

7

8

9

10

1 Echt groot is het eiland Cyprus niet en je mag er nergens sneller dan 100 km/u rijden. Niettemin zal de eigenaar van deze Nissan Skyline GT R33 toch af en toe wel even gelegenheid vinden het gas in te trappen. 2 De Mazda MX-6 (2e generatie, 5 1991-1997) is ook bij ons verkocht, maar is inmiddels vrijwel vergeten. Een verloren raamstrip en een deuk naast de koplamp, een niet geheel strakke flank... 3 Beslist geen werkpaard, deze fraai geconserveerde Nissan Patrol van de vijfde generatie, oftewel de Y60 (1988-1998). 4 In keurige staat verkerende Honda Integra Coupé (1993-2001), bij ons alleen enige tijd geleverd als ultrasportieve Integra Type-R. De vier koplampen maken in 1996 plaats voor platte brede lichtunits. 5 Met een fraaie Lada Niva mag je ook op Cyprus gezien worden. Rechtsgestuurd, zoals (vrijwel) alle auto’s op dit eiland waar aan de linkerkant van de weg wordt gereden. 6 Bij ons allang een liefhebbersobject, maar hier nog gewoon dagelijks inzetbaar. Een flink bagagerek op het dak is dan bij een Kever onmisbaar, want de bagageruimte is beperkt. 7 De Honda Concerto is afgeleid van de Civic en in Engeland gebouwd als Rover 214. Een keurige auto, waarbij alleen de nodige bumperschade het aangezicht bederft. 8 Mercedes-Benz E 250 D uit de periode 1993-1995 met langere wielbasis en zes portieren, in gebruik als taxi. 9 Het lijkt erop dat deze Daihatsu Delta van de tweede generatie (19771983) langzaan een mag worden met de natuur. 10 De Isuzu Faster of KB (1980-1988) is ook bekend als Bedford KB, Chevrolet LUV en Holden Rodeo. Het motorengamma loopt uiteen van 1,6 tot 2,3 liter. 11 Het erf van een Land Rover-enthousiast. Gezien het afdekzeil heeft de eigenaar de ‘Lightweight’ links (herkenbaar aan het typische front) nog niet afgeschreven. 11 Youngtimer Magazine

49

FORD TAURUS WAGON GL VERWENT JE MET BADEN IN COMFORT EN ZWEMMEN IN RUIMTE

TEKST EN FOTOGRAFIE: AART VAN DER HAAGEN

Holle Bolle Ford

GROOT, ROND, GRIJS: JE KRIJGT AL GAUW DE NEIGING OM HEM FORD WALRUS TE NOEMEN. GRAPPIG GENOEG VERBLOEMEN JUIST DIE CURVES EN WELVINGEN DE ROYALE AFMETINGEN VAN DEZE

AMERIKAANSE

STATIONWAGON, ZODAT HIJ OP

GRONDGEBIED NIET HELEMÁÁL UIT DE TOON VALT.

EUROPEES

WAT ANDEREN ER OOK VAN VINDEN, JE RIJDT IN IEDER GEVAL EXCLUSIEF.

50 Youngtimer Magazine

‘I

n mijn omgeving snappen ze hem niet. Een vreemd, erg groot ding’, beschrijft Guus Leferink, sinds het voorjaar de trotse bezitter van de ’98-er Ford Taurus Wagon GL op deze pagina’s. Ook echtgenote Melanie plaatst er zo haar kanttekeningen bij. ‘Ze vindt ’m lelijk en rijdt niet graag in zo’n enorme bak’, aldus Guus. Misschien kan ze er maar beter aan wennen, want als het aan haar

FORD TAURUS WAGON GL | GEREDEN Guus Leferink moest even een drempel over alvorens hij de stap naar een Amerikaan durfde te nemen, maar daarna was hij ook snel ‘om’.

eega ligt, vormt deze Taurus de opmaat naar een volgende joekel: een Buick Roadmaster Estate, een Oldsmobile Custom Cruiser of een Chevrolet Caprice Wagon. ‘De Taurus is mijn eerste Amerikaan, maar hij smaakt naar meer.’ Uit angst voor hoge running costs nam Guus een Yankee nimmer in overweging, totdat deze zijn pad kruiste. ‘Op zoek naar een gróte stationwagon kwam ik terecht in het genre van de Mondeo, de Omega, de C5 en ineens zag ik die Taurus. Hij stond bij een bedrijf in de buurt te koop, dus ja, toen

was ik zo op weg. Eerlijk gezegd had ik er niet direct een klik mee, al vond ik hem wel heel EMW.’ Dit laatste verwijst naar Elk Merk Waardig, de vereniging voor onbekende en miskende auto’s, waar Guus als bestuurslid natuurlijk het goede voorbeeld moet geven. Dat lukt wel met zo’n walrus. Na een poosje ging het alsnog kriebelen. Guus keerde terug bij het bedrijf en na een proefrit sloeg de vonk over. ‘Oh, wat liep en klonk die V6 mooi, nota bene na anderhalf jaar stilstand!’ Tsja,

Youngtimer Magazine

51

1 6

2

3

4

5

courant kun je zo’n Ford Taurus allerminst noemen, reden waarom er bijna éénderde van de prijs inclusief kosten voor rijklaar maken af te praten viel. ‘De vaste en variabele kosten vallen me best mee. Nog geen honderd euro per maand aan verzekering en belasting, terwijl het verbruik rond de 1 : 8,5 ligt. Wel irritant vind ik de kleine tank: slechts 50 liter. Oh ja, een lampje wisselen betekent de gehele koplampunit eraf schroeven.’ Afgezien daarvan is Guus Leferink bijzonder in zijn sas met de Ford Taurus, waarbij hij vooral het comfort, de souplesse van de aandrijflijn, de totale afwezigheid van rammeltjes en de ruimte hoog aanslaat. Met extra punten voor het kinderbankje helemaal achterin. Hij bespeurt een aantal typisch Amerikaanse zaken: ‘Een interval op de ruitenwissers met diverse standen, een automatische - en niet uitschakelbare - deurvergrendeling bij het wegrijden, een automaatpook aan de stuurkolom, een voetbediende parkeerrem en een draaicirkel als van een Scania.’ Volgens Ford vertegenwoordigt deze Taurus de derde generatie, maar de tweede beschouwen we liever als een uit de hand gelopen

52 Youngtimer Magazine

1 Zoals bij veel Amerikanen uit de jaren negentig weekt de bovenkap van het dashboard zichzelf na verloop van tijd los. Al valt het hier nog niet echt op. Ook op het dashboard domineren ronde vormen. 2 Neen, een voorbank vind je hier niet meer en de zetels bieden zowaar een behoorlijk zijdelings houvast. Een ‘tussenkussen’ met opklapbare armsteun suggereert een derde zitplek. Doe maar niet... 3 Terwijl we in Europa hoofdsteunen achterin de normaalste zaak van de wereld vonden, lieten de Amerikanen ze gemakzuchtig achterwege. Dat komt wel het zicht ten goede! 4 Het in skai uitgevoerde kinderbankje laat zich desgewenst netjes onder de vloer verstoppen. Consequentie van deze optie is de bobbel bij de linker zijruit, waarachter de thuiskomer schuilgaat. 5 Bekerhouders in de onderkant van de armsteun. Waarom hebben andere auto’s dit briljante idee nimmer geadopteerd? 6 Met een lengte van 507 cm is de Taurus qua formaat van het Mercedes-Benz W124-segment naar de W140-gelederen gegroeid. 7 De 2.986 cc V6 is met zijn centrale nokkenas behoudend van opzet en ligt dwars voorin, om 129 pk op de voorwielen te brengen.

facelift van de eerste. Hoe dan ook, het controversiële model - iets afgezwakt als Mercury Sable - veroorzaakte een schokgolf bij zijn lancering, vroeg in het jaar 2005. De fabrikant mikte erop het estafettestokje van Chrysler over te nemen als het ging om toonaangevend design, wat niet helemaal volgens plan verliep. Sowieso je reinste waaghalzerij, want met het verzinnen van een opvolger voor de bestverkopende auto van de Verenigde Staten stond er nogal wat op het spel. In zijn eerste volle seizoen, 2006, bleek de Taurus inderdaad opnieuw koploper. Echter, 51 procent van de fraaie registratiecijfers betrof afzet aan verhuurmaatschappijen en die herhaalden hun bestellingen het jaar erop natuurlijk niet. Toen eindigde de auto, leverbaar als sedan en Wagon, ineens toch een stuk minder hoog in de ranglijst. Voor modeljaar 1998 wijzigde Ford de frontpartij en nog enkele andere zaken. Kort voor de millenniumwisseling diende een gelijknamige opvolger zich aan. Importeur Hessing haalde de Taurus in Canadese versie naar Nederland, vanwege het ‘kilometrische’ instrumentarium. In De

FORD TAURUS WAGON GL | GEREDEN

Ford Taurus kopen?

RECHTE LIJNEN, JE MOET ZE MET EEN LAMPJE ZOEKEN BIJ DE FORD TAURUS VAN DE DERDE GENERATIE. Bilt hadden diverse ingrepen in het kader van de typegoedkeuring plaats, zoals het monteren van ‘Europese’ koplampen, reflectoren en mistlampen achter. De voorste clignoteurs verhuisden van de binnenste lichtclusters naar de bumper en de wielophanging kreeg een dynamischer afstemming. Hessing liet de basisversie G en de sportieve topuitvoering SHO voor wat ze waren; het draaide bij ons om de GL en de LX, die technisch sterker van elkaar verschillen dan de in beide gevallen gemonteerde drielitermotor doet vermoeden. Bij de eerste betreft het een ouderwets stoterstangenblok, de 129 pk sterke Vulcan V6, terwijl de tweede voortbewogen wordt door een veel modernere 24-kleps Duratec V6 met 177 pk. Ook qua uitrusting kietelt de LX zijn eigenaar extra, met lichtmetalen wielen, elektrische stoelverstelling, een beweegbare lendensteun, cruise control, spiegelverwarming en leeslampjes achterin. Als personenaccommodatie varieert de Taurus lekker, want we kennen hem als vijf-, zes-, zeven- en achtzitter. Dat roept vraagtekens op? Nou, de beschikbaarheid van een optioneel kinderbankje verklaart al een hoop. In de GL ondersteunt een sofa de bestuurder en zijn naaste(n), terwijl vloerschakeling en twee stoelen aan de LX voorbehouden zijn. Rechte lijnen, je moet ze met een lampje zoeken bij de Ford Taurus van de derde generatie. Het design zal de één pleasen en de ander tot kokhalzen aanzetten, maar opgaan in de grauwe massa doet de 5,07 meter lange kolos allerminst, ondanks zijn zilvergrijze huid. In de Verenigde Staten bestempelen ze deze gigant gewoon als middenklasser, terwijl wij Europeanen nuchter opmerken dat hij zich qua afmetingen tussen S-Klasses en 7 Series nestelt. Dat straalt verder niet van de auto af, allerminst. Het plaatwerk golft in alle richtingen, wat meteen de aandacht afleidt van de passing der delen, die ‘een tikkeltje jammer is’. Ach, de Amerikanen zien nu eenmaal alles ruim. Een wezenlijk voordeel van die instelling zien we terug in het laadvolume, dat tot een waanzinnige 2.300 liter

Een Ford Taurus in het wild spotten is een gebeurtenis die je op een autoforum zou willen delen. Dat impliceert niet dat je er geen te koop vindt: winkeldochters genoeg bij de diverse handelaren, al zouden wij bij enkele daarvan wel een smakelijk kluifje meenemen om de niet zo aaibare hond af te leiden. Auto’s tot duizend euro garanderen een huwelijkscrisis, een eind daarboven wordt het minder riskant. Duurder dan een mille of twee tref je ze niet vlug aan. Zoek eventueel ook op ‘Mercury Sable’, het zustermodel, dat vooral als Wagon sterk op de Taurus lijkt. Beide auto’s scoren kwalitatief stukken beter dan hun lichtelijk miserabele voorgangers, wat op zichzelf niet zo’n prestatie vormt. De achilleshiel blijft de automatische transmissie, die vooral bij een Europese rijstijl het zweet uitbreekt, om uiteindelijk te sneuvelen. Met beleid accelereren helpt, evenals elke 15.000 km de olie verversen. O ja, en de bak preventief laten spoelen bij aankoop. De 12-kleps Vulcan-motor uit de GL is bulletproof, de 24-kleps Duratec staat bekend om zijn problematische bobines. Slechte elektrische contacten in de portieren horen bij een Taurus/Sable als Peppi bij Kokki. Met als mogelijk consequentie(s) een weigerachtige raambediening, centrale vergrendeling of het blijven branden van de interieurverlichting, die dan de accu leegsnoept. Roesten doen deze auto’s bij de achterwielkasten en, bij de Wagon, aan de achterklep.

7

Youngtimer Magazine

53

Ontwikkeling

1

1985 Debuut eerste generatie 1995 Introductie derde generatie Taurus als sedan/Wagon, GL/LX. 1996 Eerste exemplaren in Nederland, basismodel G en topmodel SHO voor USA. 1998 Facelift, G/GL vervallen, SE nieuw topmodel boven LX. 1999 Einde productie.

2

3

4

5

1 Uitpuilende ogen als koplampen. 2 De achterlichten met oranje knipperlichten lijken speciaal op de Europese markt afgestemd, maar zijn dat niet. Eronder door importeur Hessing aangebrachte reflectors; niet de elegantste oplossing. 3 Sommigen zullen zeggen dat je in dit segment als fabrikant voor schut staat met wieldoppen. Maar vooruit: ze ogen niet onaardig en bovendien halen ‘comfortrijders’ hun schouders op bij lichtmetalen wielen. 4 Eigen plaatje van Hessing om de RDW te overtuigen. 5 Een apart te openen achterruit is in de Verenigde Staten al zo oud als de wereld. 6 De liniaal is duidelijk niet het belangrijkste hulpmiddel van de ontwerpers geweest, waarbij het stationcar-gedeelte er wat ‘toegevoegd’ uitziet. Het design heeft familiegelijkenis met dat van de Europese Fords uit dezelfde tijd.

IN LANGE BOCHTEN STAAT HIJ ZIJN MANNETJE, ZOLANG JE GEEN ESCAPADES À LA MAX VERSTAPPEN WILT UITHALEN. reikt, wanneer je het meubilair in de verhuismodus plaatst. Staat het hockeyteam van zoon- of dochterlief te trappelen, dan toont de Ford Taurus zich eveneens de beste familiekameraad. Voor de grap willen we dat derde bankje met uitzicht op bumperklevers best eens proberen, maar de spottende blik die Guus Leferink ons toewerpt doet ons afzien van dat plan. Als volwassene heb je daar niets te zoeken. Oké, dan schuiven we één rij op. Daar ervaren we een onvoorstelbare ruimtewinst ten opzichte van de voorgaande generaties Taurus, die hun achterpassagiers maar weinig gastvrij onthaalden. Er heerst hier wel een soort van permanente schemering, veroorzaakt door de lijvige C-stijlen en het intens getinte glas. Helemaal voorin voelen we ons toch het meest behaaglijk, waarbij het zitvlees bij de GL tussen enigszins opstaande randen zakt. Blijkbaar vonden ze in Detroit het Europese voorbeeld ten langen leste toch zo gek niet. Dezelfde zijdelingse steun bemoeilijkt de situatie voor de middelste passagier,

54 Youngtimer Magazine

6

maar die dulden we toch al niet in ons domein. Zo wordt potentieel ellebogenwerk in de kiem gesmoord. Overigens blijkt het centrale zitkussen in staat een koprol te maken en daarbij een trio bekerhouders plus een opbergbakje tevoorschijn te toveren. Eureka! Binnen het vloeiend vormgegeven dashboard valt het oog op het eiland met audio- en kachelknoppen, dat een familieband met Duitse Fords (Ka, Focus) verraadt. De afwerking doet dat nadrukkelijk niet, hoewel de fabrikant beweerde veel aandacht te hebben geschonken aan de ‘gevoelskwaliteit’ en de klank van de materialen. Vergeef ons onze scepsis, maar Amerikaanse auto’s richten zich nu

FORD TAURUS WAGON GL | GEREDEN Ford Taurus Wagon GL, 1998 MOTOR 2.986 cc, V6, centrale nokkenas, 12V, 129 pk@5.300 tpm, 205 Nm@2.800 tpm. TRANSMISSIE 4-trapsautomaat, voorwielaandrijving. BANDEN 205/65 R15. L X B X H 507 x 186 x 146 cm. GEWICHT 1.559 kg. 0-100 10,0 s. TOP 185 km/u. VERBRUIK 11,7 l/100 km. NIEUWPRIJS ± € 31.000.

eenmaal op een andere cultuur dan Europese. Op de weg komen de verschillen meestal nog duidelijker aan de oppervlakte… alleen niet bij deze Ford Taurus. Hij verrast ons aangenaam met een mooi directe en zeker niet extreem gevoelloze besturing, alsmede een plezierige, uitgewogen onderstelafstemming. Comfort viert hoogtij, maar niet in de doorgeslagen mate die zeeziekte veroorzaakt, verre van zelfs. Rechtuit sporen doet de voorwielaandrijving zonder enige behoefte aan stuurcorrecties en met name in lange bochten staat hij zijn mannetje, zolang je geen escapades à la Max Verstappen wilt uithalen. Eveneens tot vrolijkheid stemt de smeu-

ige, koppelrijke Vulcan V6, die zich het lekkerst voelt in de eerste helft van de toerenzone en daarmee de viertrapsautomaat vrijwaart van overmatige arbeid. Een fijn span, dat van de Taurus ongemerkt een vlotte verkeersdeelnemer maakt. Het wekt ondertussen allang geen verbazing meer dat Guus Leferink, van nature een Renaultfan, genadeloos voor de bijl ging. Of hij daarmee ook rijp is voor een traditionele Amerikaan als een Buick Roadmaster, dat vragen we ons nog twijfelend af. Hoe excentriek ook van lijn, de Ford Taurus vormt een laagdrempelige entree tot Detroit steel en staat dichter bij onze Europeanen dan ze daarginds zelf denken. ||

Youngtimer Magazine

55

TEKST: ALEX TE LINTELO - FOTOGRAFIE GELE AUTO: REMI DARGEGEN ©2015 RM SOTHEBY’S, E.A.

EIND JAREN TACHTIG HERRIJST BUGATTI UIT DE AS MET DE EB110, DANKZIJ SCHATRIJKE ROMANO ARTIOLI

SNEL GEKOMEN, SNEL GEGAAN

DERTIG JAAR LANG IS BUGATTI EEN MERK UIT HET VERLEDEN, ALS VIER INVLOEDRIJKE ‘AUTOMANNEN’ HALVERWEGE JAREN TACHTIG DE KOPPEN BIJ ELKAAR STEKKEN MET HET IDEE DE FRANSE LEGENDE NIEUW LEVEN IN TE BLAZEN. ALS IN 1987 FERRARI-DEALER ROMANO ARTIOLI DE MERKRECHTEN VERWERFT, KAN HET PROJECT VAN START GAAN DAT ZAL LEIDEN TOT DE EB110, ’S WERELDS SNELSTE SERIE-AUTO VAN DAT MOMENT.

E

en merk na decennia inactiviteit nieuw leven inblazen zonder enige band met het origineel: de een gruwt bij de gedachte, de ander vindt het niet minder dan terecht dat legendarische merken weer tot leven worden gewekt, met of zonder historische band. Voordat het Volkswagen-concern met de Franse legende aan de haal gaat in 1998 en het spoor enigszins bijster raakt met de Veyron, liggen de merkrechten acht jaar bij de kapitaalkrachtige Italiaan Romano Artioli, Ferrari-dealer in Italië en Duitsland. De namen die halverwege jaren tachtig achter de schermen werken aan de comeback van het merk, maken de verwachtingen hooggespannen. Naast Artioli maakt een drietal mannen deel uit van de kern van het nieuwe Bugatti: Jean Marc Borel, Paolo Stanzani en

56 Youngtimer Magazine

niemand minder dan Ferruccio Lamborghini. Fransman Borel heeft een financiële achtergrond, maar is ook auteur van diverse boeken over Lamborghini. Stanzani is het Italiaanse technische brein achter onder andere de Lamborghini Countach en de Ferrari 288 GTO. De heer Lamborghini behoeft geen toelichting. Het Bolognese merk is daarmee goed vertegenwoordigd bij de reïncarnatie van de ooit zeges aaneenrijgende Franse fabrikant. In 1987 bemachtigen Artioli en Borel na twee jaar durende onderhandelingen overeenstemming om de naam Bugatti te gebruiken, tot onvrede van het Franse Departement van Industrie, dat de rechten liever in eigen land zou houden. Oktober 1987 wordt Bugatti Automobili SpA opgericht. Oké, Frans klinkt het allerminst, maar aangezien oprichter Ettore

BUGATTI EB110 | HISTORIE

Bugatti Italiaan van geboorte is, valt er voor de puristen vast mee te leven. Ferruccio Lamborghini is op dat moment vanwege een verschil in inzicht slechts nog op de achtergrond betrokken bij het project. Er blijven genoeg bekende namen over... Ondertussen ontstaat in Campogalliano, niet ver van Modena, een nieuwe fabriek. De technische leiding is in handen van Stanzani, die tevens mede-eigenaar is. De ambitie spat er vanaf als in 1988 de beoogde technische specificaties op papier worden gezet. Een relatief kleine 3.500 cc V12 middenmotor met vier turbo’s, vijf kleppen per cilinder en twee nokkenassen per cilinderrij zorgt voor de aandrijving op alle wielen, met daartussen een Visco-koppeling voor een optimale verdeling van de krachten. Gebruik van titanium en composietmateriaal brengt het gewicht naar beneden. Actieve vering en carbon remschijven halen helaas het productiestadium niet, vanwege een beperkte ontwikkelingstijd. Omdat men in niets wil onderdoen voor de concurrentie worden partnerschappen aangegaan met grote namen uit de autowereld. Michelin ontwikkelt speciale banden die meer dan 320 km/u aankunnen, Elf prepa-

reert een speciaal ‘high performance’ smeermiddel. Het ontwerp en de productie van het monocoque chassis wordt uitbesteed aan Aerospatiale, dat begin 1989 ook het eerste chassis produceert, dan nog van aluminium. De eerste motor klinkt niet veel later op Stanzani’s testbanken en zorgt al snel voor tevreden gezichten. Onderhuids lijkt de totstandkoming van de supersporter op rolletjes te lopen, waardoor er gestart kan worden met het ontwerp van het ex- en interieur. Vier designbureaus krijgen de opdracht een ontwerp te maken: Nuccio Bertone (die zo iets altijd uitbesteedt aan een medewerker), Marcello Gandini, Giorgetto Giugiaro en de iets minder bekende Paolo Martin (onder andere verantwoordelijk voor de bizarre Ferrari Modulo en de Rolls-Royce Camargue). Hij is het ook die het spannendste concept uit de hoge hoed tovert, dat echter niet de schoonheid heeft die Artioli in gedachten heeft. Giugiaro en Bertone presenteren minder extreme ontwerpen, maar krijgen een niet veel positievere respons. Gandini’s ontwerp wint de strijd dus en zijn design wordt gebruikt voor de aluminium prototypes. Een grote tegenslag is de ruzie tussen Artioli en Stanzani, die leidt tot

Youngtimer Magazine

57

1 2 3 4

het vertrek van de laatste. Nicola Materazzi, geestelijk vader van de Ferrari F40, neemt de technische leiding over, samen met voormalig Audi-ingenieur Pavel Rajmis. Nog voor de extensieve testfase begint, zijn twee van de vier initiators dus al vertrokken. De blauwe trein dendert echter onverminderd voort. Na tests in de windtunnel van Pininfarina, kan testrijder Loris Bicocchi op Michelins eigen Ladoux-circuit voor het eerst kennismaken met de auto. De Bugattistaf is dermate onder de indruk dat Bicocchi aangesteld wordt als fabriekstestrijder. Vijf prototypes worden gedurende 1990 en 1991 intensief getest op een aantal Europese circuits, van Jerez tot de Nürburgring. Diverse problemen komen aan het licht bij de auto’s die nog maar weinig op het uiteindelijke seriemodel lijken. Zo moeten er bredere banden (achter 325/30!) worden gemonteerd, waardoor de auto achter ook verbreed moet worden. Ook blijkt dat een carbon chassis bij hetzelfde gewicht twee keer zo stijf is en dus wordt verkozen boven een aluminium basis. De vierwielaandrijving wordt uiteindelijk ingesteld op 28 procent voor en 72 procent achter. De extensieve technische wijzigingen brengen Bugatti ertoe een nieuwe koets te laten tekenen. Niet een van de designers, maar Giampaolo Benedini krijgt de eer het ontwerpproces te leiden. Een verrassende keuze, aangezien hij eerder verantwoordelijk was voor het ontwerp van de fabriek in Campogalliano. Zal het hebben meegespeeld dat hij familie is van Artioli? Benedini weet naar onze bescheiden mening een prachtig design te scheppen. De nieuwe creatie oogt moderner, eleganter en bovenal eigenzinniger dan de eerdere prototypes, die toch wel erg veel knipoogden naar diverse supercars uit het voorgaande decennium. Het doel van de (oorspronkelijk) vier mannen die potentie zagen in een wederopstanding van Bugatti lijkt in 1991 geslaagd. De EB110, vernoemd naar de 110-jarige verjaardag van oprichter Ettore Bugatti, is een beest van een auto, zonder er beestachtig uit te zien, zoals veel van zijn concurrenten in die tijd. Een achterspoiler die omhoog komt bij hogere snelheden is naast ‘hightech’ ook bij-

zonder nuttig bij potentiële snelheden van ver boven de 300 km/u, maar vooral ook niet storend als je de auto stilstaand bekijkt (of bij lagere ‘pronksnelheden’...). Toch is men ook de luxueuze kant van het verleden van het Franse topmerk niet vergeten. De luxe spat je tegemoet als je in de EB110 stapt. Hout en leer in overvloed en elektrische en elektronische verwennerijen als ABS, airco, stuurbekrachtiging, elektrische stoelverstelling, een Nakamachi audio-installatie en infrarood bediende centrale vergrendeling. Vrijwel allemaal dingen die nu vanzelfsprekend zijn, maar 25 jaar geleden beslist niet! De presentatie wordt groots aangepakt. Artioli weet wat show is en laat op 14 september (Ettore’s geboortedag) 1991 midden in de Parijse kantoorwijk La Défense de EB110 onthullen door zijn vrouw Renata Kettmeir - die de Bugattimerchandising verzorgt - en acteur en Bugatti-verzamelaar Alain Delon. Het publiek is wild enthousiast van de helderblauwe reïncarnatie. Gadegeslagen door een grote groep nieuwsgierigen wordt de auto vervolgens door Jean Philippe Vettecoq, Michelins testrijder voor het EB110 project, met als passagier Delon, richting het Paleis van Versailles gereden. In het verblijf van de Zonnekoning wordt een diner met maar liefst 1.800 gasten georganiseerd. Vervolgens gaat de EB110 GT, zoals de auto volledig heet, richting Mulhouse, waar hij tentoongesteld wordt met 150 andere Bugatti’s. De eropvolgende maanden ondergaat de auto minimale aanpassingen om zijn definitieve productievorm te krijgen. De pers, voor zover die inmiddels de auto aan de tand heeft mogen voelen, staat versteld: de nieuwe Bugatti is bloedsnel, maar tegelijkertijd ook zeer makkelijk te rijden. Met zijn 1.620 kg is de EB110 zeker geen lichtgewicht, maar 560 pk (bij 8.000 tpm) en een koppel van 611 Nm (4.200 tpm) vergoeden veel. Nog steeds maken waarden als 342 km/u en 3,5 sec voor de acceleratie van 0-100 km/u en 10,7 sec voor 0-200 km/u indruk. En in 32,5 sec van 0 tot 300 km/u is ook niet mis. Toch vindt Bugatti in 1992 dat het nog een tandje scherper

IN HET VERBLIJF VAN DE ZONNEKONING WORDT EEN DINER MET MAAR LIEFST 1.800 GASTEN GEORGANISEERD.

58 Youngtimer Magazine

BUGATTI EB110 | HISTORIE

5

1 Het door Bertone aangedragen ontwerp wordt niet in productie genomen. 2 Het design van Giugiaro wacht eenzelfde lot. 3 Het voorstel van Marcello Gandini - hier een prototype met provisorisch verbrede achtersteven - vormt in feite de basis voor het definitieve ontwerp van Giampaolo Benedini. 4 Benedini’s ontwerp als prototype. De dichte wieluitsparingen bereiken niet het productiestadium en er worden ook nog allerlei andere details gewijzigd. 5 Op 7 september is de gele EB110 SS in Londen geveild door RM Auctions Sotheby’s. Het is een van de laatste voor het faillissement van de Italiaanse fabriek. 6 Door nieuwe lichttechnieken kunnen koplampen steeds kleiner worden, al wekt deze oplossing ook associaties op met klapkoplampen. 7 Veel gaas- en hekwerk achter, waarbij zelfs is gepoogd de achterlichten enigszins te maskeren. 8 De achterspoiler kan versteld worden, al lukt dat niet zonder gereedschap. 9 Het grootste gedeelte van de snelheidsmeter is, wat overdrijving ingecalculeerd, functioneel met een echte top van 351 km/u. De kilometerstand is aantoonbaar echt. 10 De door RM Sotheby’s geveilde EB 110 SS is de enige met een roodleren interieur. De sfeer van het circuit, maar wel met veel allure.

en harder kan. Misschien helpt de komst van de zeer getalenteerde Formule 1-ontwerper Mauro Forghieri als technisch directeur daar ook bij... Hoe dan ook, op jacht naar nóg betere prestaties ontwikkelt men in Italië de EB110 SS, met naast meer vermogen ook een gewichtsvermindering van 50 kg. Die kan worden gerealiseerd door het vervangen/weglaten van een deel van de eerder genoemde luxe: niet verstelbare kuipstoelen in plaats van elektrisch regelbare, kleine race-schuifraampjes in de ramen zelf in plaats van elektrisch bediend glas en hout dat wordt vervangen door carbon. Airco en stereo vervallen in hun geheel. Verder verdwijnt de automatisch opkomende spoiler voor een groter, vast exemplaar en krijgt de SS tussen B- en C-stijl geen ruitje, maar een vlakke plaat met vijf gaten, waarvan de achterste NACA (een term uit de vliegtuigaërodynamica) luchtinlaten zijn. Door onder andere de turbodruk te veranderen stijgt het vermogen naar 611 pk (bij 8.250 tpm). Diverse delen van motor en overbrenging worden nu van magnesium en titanium gemaakt. De Amerikaanse exportversie, die later op de markt komt en met hulp van Lotus (in 1993 door Bugatti gekocht van GM) wordt aangepast, is door het gebruik van maar liefst acht katalysatoren iets minder krachtig, maar heeft nog steeds 600 pk. Op het Zuid-Italiaanse Nardo-circuit bereikt de super EB110 een topsnelheid van 351 km/u, waarmee het de snelste serie-auto van

6 7 8 9

10

Youngtimer Magazine

59

dat moment is. Andere records zullen de EB112, een luxueuze superlimousine volgen, waaronder een top van 344,7 met een 450 pk V12. Die moet onder DE SULTAN VAN BRUNEI BESTELT km/u op groengas en een duizelingwekleiding van reeds genoemde Mauro ER METEEN DRIE, MICHAEL kend tempo van 296,34 km/u over een Forghieri in 1996 op de markt komen, kilometer op een bevroren Fins meer maar in de praktijk blijft het bij twee SCHUMACHER HOUDT HET BIJ in 1995. Als de SS in 1993 productieprototypes (en volgens geruchten een ÉÉN EXEMPLAAR, KNALGEEL. rijp is, is er al snel interesse van ‘s exemplaar dat ontwerper Giugiaro voor werelds beroemdheden. De Sultan van zichzelf heeft weggezet...). Brunei bestelt er meteen drie, Michael Voor de buitenwereld lijken de bomen Schumacher houdt het bij één exemplaar, knalgeel. Het bijzondere ondertussen tot in de hemel te rijzen voor de kleine fabrikant. In aan Schumachers EB110 is dat het de enige SS is die met het luxu1994 verschijnt de EB110 SS in Le Mans aan de start (aanvankeeuze GT interieur is uitgerust. lijk veelbelovend, maar zonder de race uit te rijden) en daarna Artioli presenteert tussendoor in 1993 in Genève ook nog ‘even’ ook meerdere keren in Amerika, al zijn dat privé initiatieven.

60 Youngtimer Magazine

BUGATTI EB110 | HISTORIE

In de hoofdrol... De hoofdrolspeler op deze pagina’s, een gele Bugatti EB110 SS uit 1995, heeft chassisnummer ZA9BB02J0SCD39038 en is een van de laatst gebouwde exemplaren. Het is ook de enige EB 110 SS die is geleverd in geel met een rood lederen interieur. Eerste eigenaar is Nicole Racing, in de jaren negentig de officiële Bugatti-importeur voor Japan. De tweede eigenaar heeft de Bugatti teruggebracht naar Europa. In maart j.l. hebben bezoekers van de Techno Classica deze supersportwagen kunnen bewonderen, die dankzij nauwgezet onderhoud volledig rijklaar is, ondanks een sporadisch gebruik van slechts 10.100 kilometer in meer dan twee decennia. Op 7 september is de gele EB110 SS in Londen geveild door RM Auctions Sotheby’s, met als resultaat een opbrengst van 627.200 Britse pond, bijna 866.000 euro. www.rmsothebys.com. 2

Dauer Dauer Sportwagen, opgericht door ex-coureur Jochen Dauer in Neurenberg, koopt na het faillissement van Bugatti alle overgebleven (incomplete) auto’s en onderdelen. Dauer is in de racerij erg succesvol geweest en weet in 1994 zelfs de 24 Uur van Le Mans te winnen met Porsche. De Dauer EB110 krijgt een aanzienlijke vermogensboost tot maar liefst 865 pk (bij 8.250 tpm), waarmee de topsnelheid zelfs oploopt tot 370 km/u. Ook voor Dauer wordt de EB110 niet het zakelijke succes waar hij op gehoopt heeft. In 2008 gaat het bedrijf failliet en worden de overgebleven onderdelen door het eveneens Duitse Toscana-Motors GmbH overgenomen. In hetzelfde jaar neemt Ferdinand Piëch voor 100 Duitse Marken namens Volkswagen de rechten op de naam Bugatti over van Romano Artioli. Om er een nieuw prestigemerk bij te hebben.

3

4

5

6

1

1 Imposant van alle kanten: breed op de wielen, ultralaag met een hoogte van 111,5 cm. De spoiler klapt niet omlaag bij geringe snelheden. 2 De midscheeps gemonteerde V12 telt 60 kleppen en is goed voor 611 pk. 3 Michael Schumacher is een van de bezitters van een EB110 SS. Hij verkoopt de auto in 2003 aan Modena Motorsports. In 2010 wordt de auto aangeboden voor € 600.000. 4 Schumi’s SS heeft als enige een GT-interieur met blauwe bekleding. 5 Een imposante 296,34 km/u is in 1995 het resultaat van een recordpoging op ijs op een bevroren meer in Finland. 6 In 1993 toont Bugatti in Genève de EB112, een luxueuze superlimousine met een 450 pk V12. Verder dan twee stuks komt het niet, al heeft Giugiaro er wellicht nog eentje verstopt gehouden.

Inmiddels worden de financiële problemen nijpend. De verkopen vallen tegen en de biedingen voor het te koop staande Lotus pakken ook minder gunstig uit dan gehoopt. September 1995 wordt Bugatti failliet verklaard, waarmee de droom die zo’n tien jaar eerder begon ten einde is. Van de EB 110 zijn er uiteindelijk slechts 139 geproduceerd: 96 GT’s, 32 SS’s en 11 Dauers (zie kader). De recordbrekende EB110 is uiteindelijk net zo snel gegaan als hij gekomen is. ||

Bugatti EB110 SS, 1995 MOTOR 3.500 cc V12, 2 x DOHC, 60V, 4 turboladers, 611 pk/450 kW@8.250 tpm, 626 Nm@4.200 tpm. TRANSMISSIE zesbak, vierwielaandr. L X B X H 440 x 194 x 111,5 cm. GEWICHT 1.570 kg. BANDEN 245/40 ZR 18 voor, 325/30 ZR 18 achter. TOP 351 km/u. 0-100 3,3 sec. VERBRUIK 11 - 22 l/100 km. NIEUWPRIJS plm. € 500.000 (Duitsland).

Youngtimer Magazine

61

VOLVO 480 VERLEIDT MET STIJL EN RIJKWALITEITEN, MAAR HEEFT OOK MINDER STERKE PUNTEN

Femme fatale?

MOEDERS WAARSCHUWEN ER HUN ZONEN VOOR: DE VERLEIDELIJKE VROUW DIE DE MAN TEN GRONDE RICHT. ONGETWIJFELD BESTAAT DAAR EEN MANNELIJK EQUIVALENT VAN EN IN AUTOKRINGEN IS DE ‘FEMME FATALE’ OOK AL GEEN ONBEKEND FENOMEEN. DE VOLVO 480 ALS ZODANIG BETITELEN IS MISSCHIEN WEL HÉÉL ERG HARD, MAAR DAT DEZE ‘KARAKTERDAME’ ZWAKHEDEN KENT, BESTRIJDEN ZELFS OVERTUIGDE EIGENAREN NIET.

TEKST EN FOTOGRAFIE: GERT TE LINTELO

H

ernieuwde kennismakingen komen wel vaker voor als je over youngtimers en klassiekers schrijft. Zo heb ik eerder met een Volvo 480 gereden. Een Turbo om precies te zijn. Dat is inmiddels - schrik - 27 jaar geleden en de markante coupé was mijn eerste testauto. Het was voor het onlangs helaas ter ziele gegane maandblad Automobiel Klassiek, waarvoor ik de 480 ES vergeleek met de Volvo 1800 ES, de destijds al klassieke ‘combi-coupé’ uit Zweden. Het was een mooie ervaring, zomaar een week lang over een opvallende, snelle auto te kunnen beschikken die destijds in de boeken stond voor een vanafprijs bijna 25.000 euro. Net zo veel als een 740 GL Injection automaat en een kleine 1.500 euro minder dan een Saab 900 Turbo. Veel geld dus, maar de geblazen 480 ES was met zijn 120 pk bij de dealers uiterst welkom. De in 1986 debuterende

62 Youngtimer Magazine

atmosferisch gemotoriseerde 480 ES kreeg de handen maar matig op elkaar als het op prestaties aankwam. De 1.721 cc Renault-motor leverde 109 pk/80 kW, voldoende om 190 km/u te bereiken en in 9,5 sec naar de honderd te sprinten, maar de in het Helmondse ontwikkelingscentrum door John de Vries getekende creatie oogde als een echte sportwagen en daar hoorden betere prestaties bij. De 120 pk/88 kW turbomachine deed het cijfermatig niet eens zo veel beter, met een standaardsprint in negen tellen en een top van 200 km/u, maar leverde die prestaties wel een stuk gemakkelijker. ‘Helmond’ had graag gezien dat de turbomotor de 480 tot een echte sportwagen had gemaakt en experimenteerde zelfs met een 200 pk Williams 16V-versie. De Zweden spraken hun veto uit omdat daarmee de spreekwoordelijke lange levensduur in het gedrang kon komen.

VOLVO 480 | ERVARINGEN

2

3

1

1 Het lage front met klapkoplampen geeft de 480 een markant 4 aanzien en ook de rest van het design blijft daarbij niet achter. 2 Aangenaam meubilair met veel zijdelingse steun en voldoende verstelmogelijkheden, met een handige draaiknop voor de rugleuning. 3 Wel eens in een 440 of 460 gereden? Dan is het dashboard geen verrassing. Het stuurwiel wel, jammer genoeg zonder lederen rand. 4 Achterin is plek voor twee, maar verwacht geen wonderen qua beenruimte.

De 480 S - in 1993 verdwijnt de E, om later toch weer terug te keren - die ik bijna drie decennia na mijn eerste kennismaking bij Autobedrijf van de Aa in Schijndel mag afhalen is van 1994, het voorlaatste bouwjaar, en aldus voorzien van de 110 pk/81 kW tweelitermotor (wederom Renault) die de fabriek in Born sinds 1993 monteert om zonder vermogensverlies een katalysator te kunnen toepassen. Winst is er qua koppel; de 1.7 bereikt bij 4.000 toeren 140 Nm, de 2.0 165 Nm bij 500 toeren minder. De 480 ES behoudt de 1.7 turbomotor en doet het niet veel beter met 175 Nm bij 3.300 tpm; eigenlijk een wonder dat de geblazen versie nog gehandhaafd blijft. In ieder geval is de in fraaie staat verkerende Schijndelse 480 aangenaam gemotoriseerd. Oh ja, talloze moderne auto’s van hetzelfde formaat laten de blauwgroene coupé de achterkant zien bij een stoplichtsprintje, maar vermogen en koppel zijn voldoende om vlot onderweg te zijn en je op de snelweg op de linkerbaan te abonneren. Het markante front met klapkoplampen zorgt dan voor ‘Überholprestige’ - zou het door Nederlandse politieke correctheid zijn dat daarvoor geen vertaling bestaat? Ook in de binnenspiegel oogt de 480 als een snelle sportwagen, zelfs iets te veel naar de zin

van Jan Wilsgaard, designchef in Zweden, die vond dat ook deze coupé een echt Volvo-gezicht moest hebben. Zijn bazen waren het daar gelukkig niet mee eens, de kenmerkende Volvo-diagonaal op het bescheiden grilletje onder de bumper was voldoende. Zo bescheiden dat velen niet eens weten dat daar een grilletje zit. Gelukkig is de rest van de auto beter herkenbaar, met een concept dat hooguit vergelijkbaar is met dat van de eerste Honda Aerodeck (1985-1989). Dat het dashboard in grote lijnen gelijk is aan dat van de brave 440 en 460, zal over enkele jaren wel zijn vergeten. De compacte middenklassers uit Born, technisch sterk verwant aan de 480, zijn immers aan het uitsterven. Het in een hoekige, sobere behuizing ondergebrachte instrumentarium omvat een snelheidsmeter en een toerenteller. De aanwijzingen van de brandstofvoorraad en de motortemperatuur zijn gedigitaliseerd. Er is zelfs gedacht aan een zeer informatieve boordcomputer. De zijramen kun je via een druk op de knop op en neer bewegen, hooguit zul je in het begin even moeten zoeken omdat de Helmonders die toetsen op de vrijwel verticale voorkant van de middenarmsteun hebben ondergebracht,

Youngtimer Magazine

63

OM OP TE LETTEN

1

2

1 De dwars voorin geplaatste tweeliter motor geldt als probleemloos en levert een behoorlijke trekkracht bij lage toerentallen. 2 Klapkoplampen zijn in de jaren tachtig modieus, maar ook gewenst om de in de VS voorgeschreven koplamphoogte te bereiken. Al gaat de 480 ES daar uiteindelijk nooit naar toe. 3 Ook bij de achtersteven ontbreekt het niet aan een eigen gezicht. De glazen derde deur moet herinneren aan de Volvo 1800 ES, na de Reliant Scimitar de tweede in serie gebouwde combi-coupé.

perfect buiten het zicht. De zitpositie is zoals je die van een sportwagen verwacht; met de billen dicht op het asfalt en met een zetel met meer dan voldoende verstelmogelijkheden, inclusief die van zithoek en hoogte. Het meubilair geeft ook een goede zijdelingse steun, daarvoor hoef je het betere bochtenwerk niet te mijden. Bonuspunten voor de draaiknop voorop de zijkant van het zitvlak, waarmee je de helling van de rugleuning aanpast. Elektrische verstelling krijgt de gouden medaille, maar dit systeem is altijd nog goed voor zilver. Bij het stuurwiel (jammer, niet met een lederen rand) is de hoogte te regelen, zodat je wel zeer bijzondere zitwensen moet hebben om hier geen prettige werkplek te kunnen vinden. Achterin - daar vind je twee individuele kuipjes met een vaste armleuning annex opbergbak in het midden - oogt het best gerieflijk en dat is het ook, zo lang je maar geen te lange benen en hebt en die ook niet hoopt te kunnen strekken. Kinderen zijn hier prima opgeborgen en zullen af en toe hun duimen opsteken vanwege het goede zicht rondom. Mocht je meer bagageruimte willen, kun je de achterzetels individueel omklappen, waarmee de 480 de typering ‘combicoupé’ volledig waar maakt. Al moet je met de scharnierende achterruit als toegangspoort niet den-

Kenner Auke van Andel vertelt dat de motoren van de 480 lang mee gaan. Olielekkage boven de dop van de oliepomp komt soms voor, evenals slecht stationair lopen door een ontstekingsprobleem, valse lucht en andere (goed oplosbare) problemen. Tuning kan tot 180 pk (ES Turbo), maar gebruik je het extra vermogen vaak, is dat vragen om ellende. Bovendien is de Turbo-versnellingsbak al niet altijd opgewassen tegen het standaardvermogen, laat staan tegen extra krachten. De juiste transmissie-olie is cruciaal, Auke adviseert hiervoor de Volvodealer. Onder ‘Elektrisch & Elektronica’ vallen op te sommen: tellerbakproblemen, defecte koplampmotoren, massaproblemen, kabelbreuk bij de achterruit, een stakende stoelverwarming en storingen in de centrale elektrische module. Het onderstel kan zorgen baren vanwege de veerschotels van de achterophanging die kunnen wegrotten en een vastzittende handrem (komt vaak voor). Controleer de carrosserie extra op roest bij de wielkasten achter, de binnenbumperbalk achter, de voorspatborden en de onderzijde van de portieren. Let verder op een slechte afwatering van het zonnedak en de motorruimte, verwerende achterlichten, afbrekende kunststof scharnieren van de koplampen, zonnedaklekkage, (al dan niet bijna) kapotte deurvangers, doorhangende portieren en vervelende geluiden omdat de uitlaat de bodem of de achteras raakt. Het interieur kan lijden onder kapotte raammechnismen, een loshangende hemel, loslatend vinyl op het dashboard en andere panelen, waterlekkage via de zijruiten en/of achterlichten en rammels en kraakjes. De gebruikte kunststof is over het algemeen fragiel (afbreken bij lage temperaturen!). Ook heeft de rugleuningverstelling niet het eeuwige leven en vertonen de zetels soms instapslijtage. Volvo’s 480 kun je vinden vanaf pakweg 1.500 euro tot soms wel acht mille. Ga je voor de onderkant van de markt, ben je in ieder geval verzekerd van een sleutelhobby. Duurdere exemplaren - kritisch kijken blijft ook dan essentieel! - kunnen op lange termijn wel eens goedkoper uitpakken...

ken aan het verhuizen van oma’s sofa en andere lijvige erfstukken. Wat maakt het uit, als je maar bier kunt halen, toch? Dat bier halen kan met een stevig tempo. Geholpen door een redelijk gevoelige stuurinrichting, een vlotte gasrespons en een plezierig schakelende vijfbak beweeg je de 426 cm metende Volvo rap door het verkeer; de manier waarop de tweeliter viercilinder zijn vermogen ontplooit kwam al even ter sprake. Van een stevig bochtje is de 480 ook niet afkerig. Hou er wel rekening mee dat dat deze Nederlander met een Zweedse familienaam lekker ouderwets (en vermakelijk) zijn achtersteven uitzwaait als je bij een pittig tempo het gas loslaat. Even het gas erop en je trekt de boel weer recht; een kind kan de was doen, maar het kind moet het wel even weten. De gemiddelde 480-rijder zal echter de voorkeur geven aan een wat minder uitbundige rijstijl, om met deze auto comfortabel en snel te reizen, genietend van het goede zicht rondom, het plezierige meubilair en de relatieve rust in het interieur. En niet te vergeten van de positieve waardering van de in auto’s geïnteresseerde medemens; de Volvo 480 ES is typisch zo’n auto die wél bewondering oogst, maar geen jaloezie opwekt. En wellicht ook enig meelij als diezelfde medemens weet dat dit

“GA ER NIET MEE DOOR DE WASSTRAAT, JE RAAKT GEGARANDEERD ONDERDELEN KWIJT!”

64 Youngtimer Magazine

VOLVO 480 | ERVARINGEN

3

WEINIG VERANDERINGEN De Volvo 480 ES is in productie van 1986 tot en met herfst 1995. Ingrijpende aanpassingen blijven achterwege. Wel zijn er de nodige speciale uitvoeringen en uitrustingsvarianten, teveel om hier op te sommen. Belangrijkste wapenfeiten zijn de introductie van de Turbo in 1988 en de komst van de tweeliter in 1993 (waarbij enige tijd de E in de modelaanduiding wordt geschrapt), noodzakelijk om het vermogensverlies door toepassing van een katalysator op te vangen. Uiteindelijk worden er in negen jaar tijd slechts 80.463 Volvo 480’s geproduceerd. Veel minder dan gehoopt en verwacht, wat voor een belangrijk deel het gevolg is van het door allerlei omstandigheden achterwege blijven van de verkoop in de VS.

niet zomaar een Volvo is, zo eentje die volgens de overlevering probleemloos een miljoen kilometers kan halen, een duel met een tank overleeft en slopers tot wanhoop drijft. Volvo-enthousiast en 480-liefhebber Auke van Andel weet het treffend te verwoorden: ‘Kwalitatief was het nooit wat Volvo Zweden wilde. Ze zagen de 480 een beetje als het zwarte schaap van de familie, maar bemoeiden zich er ook niet al te veel mee; de ontwikkeling van de 850 eiste alle aandacht op. De kwaliteit is gewoon niet “des Volvo’s”. Ga er niet mee door de wasstraat! Je raakt geheid onderdelen kwijt. Sleutel niet aan plasticdelen van het interieur in de winter, er breekt van alles af. Je krijgt er gegarandeerd een haat/liefde-verhouding mee!’ Ook heeft Auke het kaderstukje aangeleverd dat je inzicht geeft in de zwakke punten van deze auto’s. Onder de streep is het echter

zeker niet zijn bedoeling je van een (weloverwogen) aankoop af te houden. Auke steekt belangstellenden alvast een hart onder de riem met het advies mede-480-rijders te zoeken via het forum en de ‘community’, omdat hier enorm veel kennis zit. Een opbeurend woord krijg je ook nog: ‘Wees niet bang om te sleutelen, het is een simpele auto en een goed leerobject.’ Waarbij het prettig is te weten dat de onderdelenvoorziening van 480-specifieke delen verre van ideaal is en (vooral elektrische) delen lang niet altijd zomaar uitwisselbaar zijn. Het is aan het begin al gezegd, de ‘femme fatale’... Moeders waarschuwen ervoor, vaak vergeefs, de verleiding is te groot. Positieve keerzijde van de medaille is dat deze NederlandsZweedse verleidster je soms wellicht tot wanhoop drijft, maar een goed hart heeft en je bij een juiste behandeling niet in de steek zal laten. Met als resultaat geen spijt, maar een blijvende betovering. ||

VOLVO 480 S 2.0I MOTOR 1.998 cc vier-in-lijn, DOHC, 16V, 109 pk/80 kW@5.400 tpm, 165 Nm@3.000 tpm.TRANSMISSIE vijfbak (optie: viertraps aut.), voorwielaandrijving. L X B X H 426 x 171 x 132 cm. GEWICHT 997 kg (RDW). BANDEN 185/65 HR 14. TOP 190 km/u. 0-100 9,9 sec. VERBRUIK 6,7-11,7 l/100 km. NIEUWPRIJS vanaf € 24.000. HUIDIGE PRIJS € 6.999, te koop bij Autobedrijf van der Aa in Schijndel, tel: 073 5474 041, www.vanderaa-autos.nl.

Youngtimer Magazine

65

AUKE VAN ANDEL, 480 2.0 GT-LINE, 1994

D

e teller van Auke van Andels 2.0 GT-Line - een van de vele speciale uitvoeringen - staat op 210.342 km, een stand die een Volvo waardig is. Hij kocht de auto in de zomer van 2008 met 192.000 km. Auke kreeg de Volvo-liefde met de paplepel ingegoten en begon al jong interesse te krijgen voor de 480: ‘Hij is vrij exclusief, technisch interessant en afwijkend van de in mijn omgeving bekende “vierkante”, achterwielaangedreven en zeer robuuste Volvo’s. Dat trok me. Het was de eerste Volvo met voorwielaandrijving, had een Renault-motor, zat boordevol elektronica en leek in geen enkel opzicht op andere Volvo’s. Op mijn veertiende kocht ik mijn eerste 480, puur als sleutelobject om de techniek te leren kennen. Mijn liefde voor het model werd groter en groter. In 2008 richtte ik, na het verdwijnen van een aantal fora, volvo480forum.com op, om eigenaren en enthousiasten in contact te houden en te brengen. Nu, ruim zeven jaar later en duizenden leden verder, is het forum de cruciale verbinding binnen de kleine Volvo 480-wereld. Het houdt je op de hoogte van meetings, de onderdelenvoorziening, het onderhoud, geeft advies en nog heel veel meer. Ik was er amper mee begonnen toen ik via de advertentietips op het forum mijn huidige Vase Green 480 GT uit 1994 vond. Ik heb hem beetje bij beetje gerestaureerd en in de huidige staat gebracht .’ Auke vertelt dat de historie van zijn auto helemaal zonder ‘gaten’ is. ‘Deze GT kwam van de eerste eigenaar. Ik haalde hem op met een kofferbak vol documentatie. De eigenaar reed ‘m de eerste drie jaar op Duits kenteken en verhuisde daarna naar Nederland. De geschiedenis was keurig bijgehouden en dat heb ik netjes voortgezet. Van alle werkzaamheden hou ik een gedetailleerd fotologboek bij, ik kan alles terugvinden!’ Grote problemen hebben zich nooit voorgedaan. ‘Ik heb de GT na aankoop zowel technisch als optisch volledig in orde gemaakt. Als hij een tijdje op stal gestaan heeft, krijgt hij een volledige controle om er zeker van te zijn dat er niks aan mankeert. Natuurlijk gaat er

wel eens een lampje stuk of breekt er eens wat af, maar ach, het is een auto van een respectabele leeftijd en dan mag dat. Onderhoud en de reparaties doe ik zelf. Omdat ik de auto niet dagelijks hoef te rijden kan ik daar ook de tijd voor nemen.’ Over de onderdelenvoorziening van de 480 hoor je nog wel eens droevig stemmende berichten. We zijn benieuwd of Auke die bevestigt... ‘Nieuwe onderdelen voor bijvoorbeeld de motor en de versnellingsbak zijn geen probleem. Via Volvo en Renault is er een hoop te bestellen voor redelijke prijzen. Buiten het technische verhaal is er weinig meer nieuw te vinden. Tweedehands is er echter in overvloed. Binnen de Nederlandse 480-scene is Orlando Stap een bekende figuur. Hij heeft een grote onderdelenvoorraad en hanteert schappelijke prijzen. Via Volvo480forum.com worden regelmatig inkoopacties opgezet waarmee leden een voordeel kunnen pakken op bijvoorbeeld ‘new old stock’ onderdelen die ergens vandaan getoverd zijn, zoals achterlichten, knipperlichten, voorspoilers enzovoorts.’ Van Andel gebruikt zijn 480 puur als hobbyauto en rijdt dagelijks met een Volvo S70 R of S60 R. ‘Er is inmiddels veel geld in de restauratie gaan zitten en ik ben er heel zuinig op. Ik rij er enkel in de zomermaanden mee, onder meer voor clubevenementen van bijvoorbeeld de Volvo Klassieker Vereniging en van Volvo480forum.com. En dan geniet ik ook ten volle van de wegligging en het bochtgedrag en de fijne motoren, die ook nog eens zuinig zijn: één op veertien is goed haalbaar. Daar komt bij dat een 480 geen alledaagse verschijning is en keihard op weg is om een klassieker te worden!’ Zoals dat vroeg of laat met de meeste Volvo’s gebeurt, kun je daar dan aan toe voegen.

OP MIJN VEERTIENDE KOCHT IK MIJN EERSTE 480, PUUR ALS SLEUTELOBJECT OM DE TECHNIEK TE LEREN KENNEN.

66 Youngtimer Magazine

VOLVO 480 | ERVARINGEN

EWOUD BRUINS, VOLVO 480 GT TURBO, 1995

‘I

n 2002 kocht ik mijn eerste 480 Turbo’, vertelt Ewoud Bruins. ‘Ik wilde graag een Volvo, maar op dat moment ik was student - was een grote geen optie vanwege de hogere vaste lasten. Zodoende kwam ik bij de 480 uit. Het model sprak me meteen aan met z’n hoekige scherpe lijnen. Na zes jaar en twee 480 Turbo’s was het tijd voor wat anders. Ik bleef echter af en toe rondkijken op Marktplaats naar een leuke 480 “voor erbij”. Twee jaar geleden kroop het bloed waar het niet gaan kon en kwam er weer een 480 Turbo voor de deur, al werd die al na vijf weken total loss gereden. Daarop heb ik een zoekertje geplaatst op www.volvo480forum.com. Ik kreeg een reactie van een forumlid die zijn 480 GT Turbo wilde verkopen en zo ging het balletje rollen. Het was een auto uit 1995 met 185.000 km op de teller. Dat zijn er inmiddels 210.000. De 480 is voorzien van een sportonderstel, met gele Koni’s en verlagingsveren, en rolt op 17” wielen. Chiptuning zorgt voor meer vermogen. Ook zijn er nog wat optische aanpassingen gedaan.’ Ewoud weet verder te melden dat de volledige onderhoudshistorie vanaf 1995 bekend is. ‘Ik kreeg er een gestempeld onderhoudsboekje bij en een berg facturen, dat geeft toch een zeker gevoel. Niet dat het allemaal heeft meegezeten hoor. Ik had de pech van een geknapte distributieriem, waardoor ik aan een koprevisie vast zat. Gelukkig hebben zich verder geen ernstige defecten voorgedaan’, aldus deze ‘480-herinstapper’ die vertelt dat hij wat hij zelf aan zijn auto kán doen ook zelf doet. ‘Op www.volvo480forum.com zijn een hoop kennis en diverse “how-to’s” te vinden om zelf aan de slag te kunnen. Onderdelen haal ik bij de Volvo-dealer. Voor moeilijker klussen en/of de APK ga ik naar of Volvo-dealer Broekhuis in

Assen of Auto Roelfsema, een Volvospecialist in Tynaarlo. Over beide ben ik zeer tevreden, ik kom er dan ook al jaren. Je merkt wel dat onderdelen, vooral in- en exterieurdelen, bij Volvo zelf schaarser worden. Qua techniek is alles nog prima leverbaar via de dealer. Gelukkig is er gebruikt meer dan genoeg te krijgen. Ook diverse after-market leveranciers leveren nog nieuwe onderdelen voor de 480.’ Ewoud rijdt zijn 480 dagelijks, naast een ‘86-er Toyota MR2. Hij typeert de Volvo als een luxe, comfortabele en snelle cruiser. ‘Qua formaat is hij vergelijkbaar met een VW Golf of Honda Civic uit die tijd, maar hij rijdt als een auto die een klasse hoger zit. Een minpuntje vind ik de roestgevoeligheid van de wielkastranden achter, maar ach, het is ook geen nieuwe auto...’

‘IK KREEG ER EEN GESTEMPELD ONDERHOUDSBOEKJE BIJ EN EEN BERG FACTUREN, DAT GEEFT TOCH EEN ZEKER GEVOEL.’

SILAS ENTJES, VOLVO 480ES, 1986

O

p 30 mei 2014 schafte Silas Entjes zijn in 1986 gebouwde Volvo 480 ES aan, eentje uit de beginperiode dus. Met 121.300 km had de auto weinig gereden, sindsdien heeft de Twentenaar er ruim 22.000 km aan toegevoegd. Passie voor Volvo was één van de motieven om een 480 te kopen. Dat de Nederlandse coupé een vrij zeldzame verschijning is speelde ook zeker een rol. Verdere pluspunten waren een niet te hoog gewicht en een bescheiden aankoopprijs, de limiet lag rond de twee mille. Silas: ‘Met mijn vader ben ik eerst naar Brabant gereden om daar een witte tweeliter te bekijken, maar die zag er niet uit, al reed hij wel goed. Veel roest, alles kraakte en de lak was in slechte staat. Terug naar huis zat mijn vader nog even via zijn telefoon op Marktplaats te kijken, zo zag hij er ook nog eentje in Rosmalen. Even omgereden, maar dat was ook niks: een dikke laag algen er overheen, deuren die door vocht en schimmel op de rubbers niet fatsoenlijk open wilden en dat soort ellende. Meteen doorgereden naar huis. Weer opnieuw gezocht en zo ontdekte ik mijn huidige auto bij een bedrijf in in Ootmarsum, dertig kilometer bij me vandaan. Daar aangekomen bleek de Volvo een beetje te zijn verstopt achter andere auto’s, men

vond dat-ie niet zo representatief was voor het bedrijf. Iemand die er werkte had de 480 een jaar gebruikt. Hij was mooi schoon en je zag meteen dat-ie super in de lak stond. Bijna als nieuw, afgezien van twee roestplekjes na op de wielkastrand en het achterscherm onderaan bij de deur. Van binnen was alleen het stoffen gedeelte van het deurpaneel aangetast door vocht’, vertelt de nog steeds enthousiaste Silas. ‘Bij het proefrijden leek het alsof de uitlaat lek was, maar verder reed de auto heerlijk. Hij had ook niet veel kilometers, al waren de stoelen wel een beetje doorgezakt. Maar ze zaten wél uitstekend! Ook op de brug kwam er geen narigheid

Youngtimer Magazine

67

aan het licht. De uitlaat was niet lek, maar er zat er een deuk in de middendemper waardoor die niet goed meer dempte. Om een lang verhaal kort te maken: ik heb de auto meteen gekocht!’ Silas voegt er aan toe dat de voorgeschiedenis maar ten dele viel te achterhalen. Silas: ‘Het onderhoudsboekje is maar twee keer ingevuld, bij de aflevering en bij 55.000 km. De naam van de eerste eigenaar staat op het garantiebewijs, ik hoop nog eens met hem in contact te komen.’ Ondanks de goede basis heeft de 480 ES wel wat problemen gehad. ‘Sinds de aanschaf is de complete uitlaat van voor tot achter vervangen, evenals koppeling met de drukgroep en dergelijke. Er bleek ook een essentieel veertje uitgeschoten te zijn. Momenteel is de versnellingsbak niet in orde; waarschijnlijk zit er iets los op de primaire as. De auto schakelt en rijdt goed, maar de bak maakt rammelende bijgeluiden als de transmissie ontkoppeld is’, vertelt Silas, die het kleine onderhoud zelf doet. ‘Een uitlaat vervangen, oliebeurtjes, bougies, remmen en dat soort dingen neem ik zelf voor rekening. Het grote werk, zoals de koppeling, APK en het wisselen van banden doen mijn collega’s van Auto Haarhuis voor me. Hoe het gaat met de onderdelenverzorging en de prijzen van onderdelen? Dingen die primair met het

lopen en rijden van de auto te maken hebben, zijn nog altijd volop op de markt. Dat komt ook omdat er technisch veel gelijk is aan de Volvo 440 en 460. Specifieke 480-onderdelen zijn slecht leverbaar en vaak ook duur. Mede hierom heb ik voor mijzelf een tweede 480 uit 1986 gekocht voor onderdelen. Zoals de versnellingsbak, die ik ga gebruiken als de huidige er écht mee ophoudt.’ Silas studeert nog en gebruikt zijn Volvo vooral voor vriendenbezoek en om naar autoshows en andere autogerelateerde evenementen te gaan. Ook is hij actief als fotograaf en rijdt dan met de auto naar zijn opdrachtgevers. Alles tezamen is het voldoende om niet lang te hoeven na te denken over de plus- en minpunten: ‘Ik waardeer de luxe, zeker voor een auto die al bijna dertig jaar oud is, zoals een 6 CD-wisselaar, stoelverwarming, elektrisch bediende ramen en spiegels, de uitgebreide boordcomputer en dat soort dingen. Ook is het leuk dat je er onderweg veel aandacht mee trekt. Verder is hij makkelijk te onderhouden, omdat er nog niks echt computergestuurd is en er zodoende ook niks ingeleerd of ingelezen hoeft te worden. Minpunt vind ik dat er best veel stuk gaat. Gelukkig zijn het meestal kleine dingen die je zelf wel kunt repareren. O ja, en in de wielkasten is-ie gevoelig voor roest.’

DE NAAM VAN DE EERSTE EIGENAAR STAAT OP HET GARANTIEBEWIJS, IK HOOP NOG EENS MET HEM IN CONTACT TE KOMEN.’

JEROEN KONINGS, VOLVO 480 ES 2.0I, 1995

S

inds de aankoop in december 2012 heeft Jeroen Konings ruim 70.000 km met zijn november 1995 gebouwde Volvo gereden. De teller geeft inmiddels ruim 245.000 aan. Jeroen: ‘Ik was gewend luxe, nieuwe auto’s te rijden. Door gezinsuitbreiding ging het budget echter vooral op aan verbouwingen en een gezinsauto. Zo ging ik op zoek naar een auto met lage gebruikskosten, een lage aanschafprijs en toch zoveel mogelijk luxe. En een eigenwijs design graag. Zo kwam ik bij een Volvo 480 uit. Ik heb een maand of twee gezocht en viel toen voor dit exemplaar, ook vanwege enkele niet zo vaak voorkomende opties, zoals lederen bekleding. Verder was de kilometerstand nog niet astronomisch, de prijs goed, de kleur ook en had de auto maar één eigenaar gehad. Ik vond ‘m via internet. Eerst stond

68 Youngtimer Magazine

deze auto bij een Peugeot-dealer, na een paar weken ging-ie naar een handelaar. Van de voorgeschiedenis heb ik alleen wat losse flarden kunnen achterhalen. Ik vermoed dat deze 480 bij Volvo Amsterdam eerst als demo is gebruikt, tot begin 1997. Ik heb al eens een mailtje gestuurd met een verzoek om info, maar daar heb ik nooit meer wat op gehoord. De Volvo is in januari van dat jaar verkocht aan iemand uit Abcoude, voor 37.750 gulden. Daar heb ik een garantiebewijs van gevonden. Verder heb ik een garagerekening van 2002 en wat oliebeurtjes van 2012 bij Kwikfit.’ Jeroen heeft met de 480 ‘wel eens wat meegemaakt’, maar heeft er begrip voor. ‘Een auto van 20 jaar oud mankeert wel eens wat. Belangrijkste zaken die ik heb laten vervangen zijn een gescheurde motor- en baksteun, een dynamo (daar strandde ik mee), de koppeling, de remmerij rondom inclusief slangen achter en handremkabels, een fuseekogel en alle keerringen in het motorblok. Verder het gebruikelijke onderhoud, zoals riemen, ashoezen en dergelijke. Sinds mijn 480-specialist is gestopt, doet Toncar in Berkel en Rodenrijs het serieuze werk. Dat is een mooi, professioneel bedrijf gespecialiseerd in Volvo, met passie voor bijzondere auto’s. Olie verversen doe ik zelf en als het niet te lastig is, probeer ik zelf wel eens onderdelen te

VOLVO 480 | ERVARINGEN

vervangen. Via het Volvo480Forum kom je gemakkelijk in contact met mensen die genoeg onderdelen hebben. Je moet er wel het hele land voor afreizen, maar dat doe ik met plezier. Sommige onderdelen zijn echter erg lastig te vinden, zoals de stalen binnenbumpers. Vooral achter zijn die bijna allemaal rot. Ook de dagrijlampen en goede achterlichtunits zijn schaars (en dus duur) en naar mistlampen uit een fase 2 (fixed focus) moet je eindeloos zoeken. Reparatieplaatwerk voor de achterspatborden is er niet meer, maar dat schijnt van de 440 ook te passen. Probleem is dat de 480 alleen in Europa geleverd is, dat beperkt de vraag naar onderdelen. Repro-onderdelen zijn er nauwelijks.’ Jeroen gebruikt zijn 480 dagelijks. ‘Ik rij ermee naar mijn werk en privé gebruik ik hem als het gezin niet mee hoeft. Verder af en toe een mooie toerrit via het Volvo480Forum. Alles bij elkaar zo’n 30.000 km per jaar, voornamelijk snelweg. De auto staat altijd buiten en moet ook ’s winters in de pekel zijn werk doen. Roest wordt daarom wel een probleem nu. Dat wil ik komend jaar aan laten pakken bij Toncar. Sommigen vinden dagelijks gebruik zonde, maar ik vind het vooral leuk om ermee onderweg te zijn. Je krijgt vaak waarderende

‘PROBLEEM IS DAT DE 480 ALLEEN IN EUROPA GELEVERD IS, DAT BEPERKT DE VRAAG NAAR ONDERDELEN.’ blikken en kinderen doe je een plezier door de koplampen even omhoog te doen! Grootste pluspunt is de dagelijkse inzetbaarheid en de mogelijkheid om er comfortabel lange afstanden mee af te leggen. Ook vind ik het leuk om met een stuk honderd procent Nederlands industrieel erfgoed onderweg te zijn! Het levendige Volvo480Forum biedt niet alleen gezelligheid, maar ook de broodnodige kennis, hulp en onderdelen om de 480 op de weg te houden. Zeer waardevol! Het 2.0i blok is geweldig. Er gaat weinig mis mee en je hebt al bij lage toeren veel koppel. Minpunten zijn de rammels in het interieur, de neiging tot lekkage achter langs de zijramen, de sidemarkers en de achterlichten. Roest is wel een punt nu, maar ik vraag me af of een Golf uit die tijd het beter zou doen!’

KELLY KLEUSKENS, VOLVO 480 S 1992 ‘Op de een of andere manier is de Volvo-liefde er bij mij ingeslopen’, lacht Kelly Kleuskens als we haar vragen waarom ze in een 480 rijdt. ‘ Mijn eerste auto was een Volvo 440 uit 1996. Die moest helaas weg wegens te veel roest. Ik ben toen - dat was in april 2014 - op internet gaan zoeken naar een vervanger; in eerste instantie wilde ik weer een 440 of een eerste generatie S40. Ik zag per toeval een 480 in Eindhoven op Marktplaats. Ik wist nog maar amper van het bestaan van dat model af, maar ik vond het wel wat hebben en ben gaan kijken. Ik was meteen verkocht, hoewel meerdere kennissen me hadden bezworen absoluut niet zo’n 480 te kopen omdat het slechte auto’s zouden zijn. Misschien was het gevoel ook net iets sterker dan het verstand, want de kilometerteller stond al op 219.000 en er mankeerden ook wel wat dingetjes aan. Daar stond tegenover ik de twotone lak erg mooi vond en dat de prijs verleidelijk was. Daardoor hield ik geld over om de mankementen te laten verhelpen, mooi toch? De 480 was van de vader van de verkoper geweest, een liefhebber. Toen die er wegens rugklachten niet meer zo goed in kon rijden, heeft zijn zoon de Volvo overgenomen. Die zette ‘m te koop vanwege gezinsuitbreiding.’ Inmiddels staat de kilometerteller op 242.624 en heeft Kelly de sterke en minder sterke kanten van haar Volvo wel leren kennen. ‘De auto had toen ik hem kocht aardig wat roest bij de achterste wielkastranden, een typisch probleem van dit model. Dat is nu wel grotendeels opgelost, maar je blijft er altijd mee bezig. Een paar maanden geleden kreeg de motor last van flink schokken en inhouden. Verschillende monteurs zijn er een hele tijd zoet mee geweest. Uiteindelijk bleek het vooral aan de bobine en de verdeelkap te liggen. Niet zo ernstig dus, maar wel lang zoeken... Mijn auto is in onderhoud bij John Weijs Auto Service, een kleinschalige garage in mijn eigen dorp. Ook ga ik er wel eens mee naar de familie Vrijling

in Helmond.’ Net als de andere 480-rijders hier weet ook Kelly te melden dat onderdelen die ook bij de 440 en 460 zijn gebruikt nog vrij makkelijk te krijgen zijn. ‘Spullen specifiek voor de 480 worden steeds schaarser, vooral als zo’n onderdeel nog zo goed als nieuw moet zijn. Dat merk je ook aan de prijzen: hoe zeldzamer, hoe duurder. Zo ben ik op zoek naar een rechter achterlicht, maar zo’n ding begint in mooie staat onbetaalbaar te worden!’ Kelly gebruikt haar 480 dagelijks. ‘Voor het aantal kilometers dat ik gemiddeld maak, zijn er nog weinig problemen opgetreden, dus in zoverre valt het wel mee met de ellende waarvoor ik eerst werd gewaarschuwd. Daarbij heeft zo’n 480 best veel pluspunten, zoals de luxe, de wegligging (ook op hoge snelheden) en het sportieve rijgedrag; je kunt in het hedendaagse verkeer nog uitstekend meekomen. En, toch ook wel leuk, het is natuurlijk een opvallende auto! En minpunten? Ach, de elektronica werkt niet altijd zoals het moet, al moet ik ook bekennen dat ik dat meer heb van horen zeggen dan dat ik het zelf heb ervaren. En roest is ook wel een probleem, dat moet je toch steeds in de gaten houden.’

‘ZO BEN IK OP ZOEK NAAR EEN RECHTER ACHTERLICHT, MAAR ZO’N DING BEGINT IN MOOIE STAAT ONBETAALBAAR TE WORDEN!’

Youngtimer Magazine

69

DUCKVILLE BEZORGT ZEER UITEENLOPENDE GASTEN EERLIJK OUDERWETS 2CV-PLEZIER

Nostalgie mechanique

1

DE CITROËN-PASSIE ZIT DIEP BIJ DIBERT KETTING EN HELLA MARKINK. CITROVILLE, AL MEER DAN TWINTIG JAAR GEVESTIGD IN BORCULO, BEHOEFT BIJ CX-EIGENAREN EN LIEFHEBBERS VAN ANDERE CITROËNS EIGENLIJK GEEN TOELICHTING MEER. SINDS VIER JAAR STUURT DUCKVILLE ZIJN GASTEN VANUIT HET HISTORISCHE STADJE DIEPENHEIM MET CITROËNS 2CV ‘DE WIJDE WERELD’ IN OM ZE EEN ONVERGETELIJKE DAG TE BEZORGEN.

H

et verhaal begint bij Citroville, het een Citroën gespecialiseerde garagebedrijf dat een nauw samenwerkingsverband heeft met CQS in Tienen, dat met eenzelfde passie en een vergelijkbare visie Belgische Citrofielen mobiel houdt. Dieter, de eigenaar van dit bedrijf, had zijn bruiloft gepland in de Provence in Zuid Frankrijk. Dibert en Hella waren daar ook voor uitgenodigd. Dieter had een aantal van de 2CV’s die hij gewoonlijk voor de verhuur inzet naar Frankrijk getransporteerd. Dibert en Hella hebben daar een week rondgetoerd met een van die Eenden - in het Vlaams ‘Geit’ genoemd - en vonden dat een fantastische ervaring. En fantastische ervaringen brengen je soms op ideeën! Wonende in Diepenheim, de kleinste van de acht middeleeuwse Overijsselse steden, was het stel al vaak geconfronteerd met klassieker- en oldtimertochten die het sfeervolle plaatsje aandeden. Door die ervaring, gecombineerd met genoemde ritten in Frankrijk, was het idee van een eigen verhuurbedrijf al snel geboren. Ongetwijfeld zou het ook voor veel Nederlanders best wel eens een echte belevenis kunnen zijn om met een 2CV rond te toeren. Helemaal op mooie dagen, wanneer het dak naar achteren kon worden gerold... Zo ging in 2011 Duckville van start. De naam combineert het Franse woord voor

70 Youngtimer Magazine

stad met de Engelse benaming voor eend - ja inderdaad, Donald Duck. Bovendien is ‘ville’ ook meteen een verwijzing naar zusterbedrijf Citroville. Dat bedrijf had nog wel wat Eenden in de handelsvoorraad. Die ‘verhuisden’ naar Duckville om daar meteen aan het werk te gaan. Al snel werden er drie bijgekocht. Hella vertelt: ‘Het eerste jaar was, zoals bij iedere startende onderneming, een pionierjaar. Het jaar erop wisten we precies wat onze gasten van ons verwachtten en groeide de collectie Deux Chevaux al uit tot acht.’ De onvermijdelijke vraag (waarbij we het antwoord eigenlijk al weten) is dan wat mensen trekt bij het rijden in een 2CV. Hella: ‘Speerpunt is de nostalgische ervaring die mensen verwachten als ze met een Eend gaan rijden. Menigmaal komen de verhalen van vroeger over vakanties naar Frankrijk en de studententijd in een Eend weer naar boven, als bij een kopje koffie de verhuurdocumenten worden ingevuld. Maar ook jonge mensen die geen enkele band met een 2CV hebben, vinden het fantastisch om in zo’n stukje cultuurgeschiedenis lekker primitief rond te toeren. Uiteraard is het rijden van een Eend niet hetzelfde als bij een moderne auto’, aldus Hella, die vertelt dat er vooraf een gedegen uitleg plaats heeft. ‘De

DUCKVILLE | PASSIE

lijke auto’s en, als ze even hebben kunnen wennen, de eenvoud van het rijden. Na een onwennige start 2 komen ze allemaal terug met een glimlach van oor tot oor’, aldus Dibert, die met Hella soms ook met lede ogen moet aanzien hoe 400 kilo mensenvlees in een Eend gepropt wordt, maar dan uiteindelijk 5 tevreden constateert dat zo’n autootje weer vrolijk waggelend terugkomt. Duckville’s voertuigbestand bestaat momenteel uit twaalf Eenden, een Dyane, een Ami en een Mehari, allemaal met een 602 cc motor en schijfremmen. De motor biedt een nog enigszins acceptabel vermogen in het moderne verkeer, de schijfremmen zorgen ervoor dat het vermogen ook tijdig afgebouwd 3 kan worden. Dibert: ‘De eerste keer remmen geeft bij de meeste mensen het schrikeffect van “doet hij het wel?”, maar na stevig doortrappen blijken de schijfremmen zich goed van hun taak te kwijten. Na 6 een dag Eend rijden moet er uiteraard ook afgetankt worden. Een leuke bijkomstigheid is dan dat de kosten doorgaans beperkt blijven tot nauwelijks meer dan een euro of vijftien. ‘Ja,’ lacht Hella, ‘het is een enorm misverstand dat alleen moderne auto’s zuinig 4 7 zijn! Overigens komt het wel eens voor dat iemand die een dag met een 2CV heeft gereden er zelf eentje 1 Vandaag maken we er een feestje van... 2 Het complete Duckville-team, de Dyane voorop. 3 ‘Pinky’ heeft een eigen zebrawil hebben. Dat kan. Sommige huur-Eenden zijn pad. 4 Jeugdfoto’s kijken in 2025: ‘In 2014 hebben mijn ouders een héél oude auto gehuurd, ontzettend leuk was dat...’ 5 eventueel te koop, zo niet willen we graag helpen Schuurvondst in de dorpsgarage in Diepenheim die als uitvalsbasis voor de Duckville-activiteiten fungeert. 6 Duckville biedt om een vergelijkbaar exemplaar te vinden.’ ook arrangementen aan waarbij bezienswaardigheden worden bezocht. 7 Onvergetelijke Eendendag voor de familie Mulder. De Eenden uit het wagenpark van Duckville worden uiteraard verzorgd door Citroville. Volkomen ‘merkblind’ zijn Dibert en Hella echter niet. Ondanks de nadruk ligt dan op het eigenzinnige schakelpatroon en de zwakke overdosis Citrofilie hebben ze wel degelijk oog voor andere merken, punten, want die zijn er natuurlijk ook. Door de grondige uitleg niet alleen privé, maar ook bedrijfsmatig. Zo hebben ze nog een gaat het bijna altijd goed en wordt er weinig cosmetische en technidrietal Amerikaanse cabriolets in de verhuur: een Dodge 600, een sche schade gereden. Wel is er helaas wel eens per jaar een versnelChevrolet Corvair en een Oldsmobile Delta 88. Het huren van een lingsbak aan revisie toe, al valt dat ook nog wel mee, bij een heel Peugeot 304 Cabriolet en een zeldzame Citroën Visa Décapotable Eendenpark. Door de simpele techniek van een 2CV zijn ze prima behoort eveneens tot de mogelijkheden. Al met al, met de twaalf betrouwbaar te maken - vroeger hadden ze in dat opzicht ook geen Eenden erbij, is het een flink wagenpark; alleen al met het onderslechte naam - en geeft de verhuur weinig problemen.’ houd daarvan zal Citroville heel wat uren zoet zijn. Het paar haalt Het gastenbestand van Duckville is in feite een doorsnee van de er de schouders bij op: ‘Duckville is een welkome afwisseling voor Nederlandse samenleving, legt Dibert uit. ‘Je krijgt dus ook menons dagelijkse werk bij Citroville. Autoliefde en menselijke contacsen binnen die helemaal niets met Citroën hebben. Het ijs is echter ten onderhouden zijn een leuke combinatie. Natuurlijk zijn bijna al snel gebroken na de gastvrije ontvangst met koffie en koek in onze onze weken, inclusief de weekeinden, op deze manier volgeboekt, authentieke dorpsgarage. Zo komt iedereen al snel in de juiste stemmaar aan het eind van de dag geven de spontane positieve reacties ming om een dagje Eend te gaan rijden. Soms gaat het om een stel dan toch een enorme boost!’ || dat een enkele auto wil huren, maar we krijgen ook groepen van vijftig personen. Vaak gaat het dan om bedrijven, verenigingen, Mogelijkheden en kosten vrienden of families. De jeu van het Eend rijden is toch wel die heel Je kunt bij Duckville terecht om een 2CV te huren, maar er zijn aparte ervaring, de nostalgie. Een jaar of vijfentwintig geleden had ook speciale arrangementen mogelijk, evenals ‘maatwerk’. Zie bijna iedereen wel eens in een 2CV gereden, maar dat is tegenwoorwww.duckville.nl. dig alleen bij de iets ouderen het geval. Het leuke van een dagje De huurprijs voor een 2CV bedraagt voor een dag € 130,-, voor Eend “ervaren” is dan toch wel het primitieve rijgedrag en het beletwee dagen € 250,-. Tarieven voor meerdere dagen of een week ven van het simpele mechaniek zonder stuur- of rembekrachtiging. in overleg, zo ook voor halve dagen. Een dag Chevrolet Corvair En dan de topsnelheid die niet zo ver boven de honderd ligt, terwijl Convertible rijden kost € 185,-. Prijzen exclusief brandstof, het ook een hele tijd duurt voor je zover bent. Grappig is ook dat er maximaal vier personen per auto. soms groepen jonge vrouwen komen, die over het algemeen niets Meer informatie via info@duckville.nl met auto’s hebben. Ook die raken vertederd door deze aandoen-

Youngtimer Magazine

71

De Nummer

1 in Revisie

MARCOHOF

Lu

nt

er

en

- Ti

lb

ur

g

SPORTSCARS | YOUNGTIMERS

Partner In Elke sie Transmis Volg ons op:

Mercedes-Benz E 200 Elegance, 1995, Azuritblau Metalliuc, 68.000 km, € 6.950.

Mercedes-Benz E 240 Avantgarde, 1999, Violan Metallic, 95.000 km, € 9.950.

Lunteren (0318) 48 41 44 * Tilburg (013) 46 91 885 www.autrans.nl

Autobedrijf Hesselink Dirksland Mercedes-Benz 230 CE Sportline, 1991, Zwart Metallic, 156.000 km, € 8.950.

PEUGEOT 205 XE

CITROËN SAXO 1.1I

1986, 1124 cc, 4 versn. 132.000 km, blauwmetallic. € 1.450.

2000, 179.000 km, radio/cd, trekh. Nieuw: uitlaat/kat/achterremmen/distributie! € 2.250. Mercedes-Benz S 320, 1999, Calcedonblau, 72.000 km, € 13.950.

CITROËN AX 1.1I

CITROËN AX 1.1I

1993, 103.000 km, groen-metallic, praktische vijfdeurs, uitst. staat! € 1.500

1995, 113.000 km, nieuw: uitlaat/aandrijfassen, zeer mooi en goed! € 1.750

Citroën BX, Opel Manta en Ascona specialist, APK en roetmeting. Ook uw CX is bij ons in goede handen! CX 25 TRD TURBO 1987, 340.000 km, schuifdak, trekhaak, ABS, origineel lichtmetaal, uitstekende staat! € 5.000

AUTOBEDRIJF HESSELINK Bosdreef 1, 3247 XD Dirksland, tel. 0187-601 357, info@hesselink.nu, hesselink.nu

Mercedes-Benz S 320, 1995, Azuritblau Metallic, 102.000 km, € 11.950.

COMPLETE VOORRAAD | WWW.500E.NL

Marco Hof Sportscars & Youngtimers Pascalstraat 8 A, 1704 RD HEERHUGOWAARD Marco Hof 06-29.545911 | info@500e.nl

| BOEKEN

Alpina, ook het boek is top! Begin jaren zestig ontwikkelt Burkhard Bovensiepen plannen voor tuningkits voor allerlei gezinswagens. Het 'opvoeren' (zo heet dat in die tijd) van een BMW 1500 'Neue Klasse' brengt daar verandering in. BMW is er zo van onder de indruk dat bij nieuwe auto's de garantie behouden blijft. Een lovende pers doet de rest; al snel is Bovensiepens 'Alpina' (voordien de naam van Bovensiepen seniors schrijfmachinefabriek) een begrip. Alpina groeit uit tot een autofabrikant die ingrijpend gewijzigde BMW's onder eigen merknaam verkoopt, in nauwe samenwerking met 'München'. Ook in de autosport oogst Alpina roem, onder meer met het Europees Toerwagen Kampioenschap in 1970. OAL - BB 50 The Alpina Book, 50 Jahre Alpina Automobile, is een schitterend boek over de complete geschiedenis van het merk en zijn producten. De omvang van 464 pagina's is deels het gevolg van de tweetalige tekst. Die is in het Duits blauw gedrukt en in het Engels groen, de Alpina-kleuren. De prijs van € 75 (www.asnbooks. nl) is niet mals, maar verklaarbaar als je dit boek in handen hebt. Overigens is OAL-BB 50 een fantasiekenteken; OAL staat voor Ostallgäu, de vestigingsplaats van Alpina, BB zijn de initialen van de oprichter en 50 is het jubileumjaar.

Smaakmakende schatkamer Natuurlijk is het een mooie ervaring om in het Volkswagen Museum de klassiekers en youngtimers van het merk in 'folderstaat' te bekijken, niet alleen uit Duitsland, maar ook uit Brazilië. En dan zijn er nog de vele prototypen en studiemodellen die VW gedurende zijn lange geschiedenis heeft gebouwd. Sommige hebben slechts aanzet gegeven tot een vervolgstudie, andere lijken klaar om zo in weg te rijden. Zo ook de 4,7 meter lange EA 128 uit 1963, een verre voorloper van de Phaeton. De van een zescilinder boxer voorziene sedan en stationcar zie je (klein) op de afgebeelde pagina's van Schatzkammer, Die wichtigsten Exponate der Sammlung des Automuseum Volkswagen. Deze bijna 130 pagina's tellende paperback geeft je voor € 16,90 een inkijkje in het Volkswagen Museum, met een grote kans dat je halverwege het boek al zult uitroepen 'daar wil ik ook naar toe!'

Superb voor Skoda-fanaten De Skoda Superb is al sinds 2001 een ehhh... superbe auto voor kopers die échte kwaliteiten belangrijker vinden dan status. Bij de eerste generatie kun je daar ook nog 'en design' achter zetten, want die lijkt uiteen te zijn getrokken door twee stoomlocomotieven. De tweede lichting (20082015) oogt al minder 'strechted', terwijl de recente derde editie ook qua design zijn naam eer aan doet. Skoda Superb Eine neue Ära, van Delius Klasing, is uitgegeven ter ere van het nieuwste model. Vast met financiële ondersteuning van Skoda, gezien de folderachtige lay-out. Het bijna dertig pagina's tellende historische katern beperkt zich tot de hoogtepunten uit de merkhistorie en doet alsof de Superb 1 en 2 niet hebben bestaan. Kortom: perfect voor de hardcore Skoda-fanaat, minder voor de youngtimerliefhebber. Voor € 29,90 bij www.asnbooks.nl, in het Engels of Duits.

Eerlijke ouderwetse techniek Wie is geïnteresseerd in 'eerlijke ouderwetse' techniek van voor het elektronicatijdperk doet een goede aanschaf met Lexikon Oldtimer Techniek, Motor - Fahrwerk - Aufbau, Von Anlasser bis Zylinderkopf. Als we dit moeten vertalen, hoef je niet verder te lezen, tenzij het de doorslag kan geven dat dit boek in zijn harde kaft 160 pagina's herbergt, met zo'n 700 foto's en tekeningen. Gezien de titel zal het geen verbazing wekken dat dit boek zich niet beperkt tot de techniek van auto's en motoren uit de echte youngtimerperiode, maar ook verder terug gaat in de tijd. Wie wil weten hoe iets werkt, kan op die manier 'eenvoudig beginnen', want de techniek is met het verstrijken der jaren nu eenmaal steeds complexer geworden. Over de prijs van € 19,99 (www.asnbooks.nl, excl. € 2,95 verzendkosten) valt niks te mopperen, zeker niet als je weet dat je er een technisch woordenboekje Duits-Nederlands bij cadeau krijgt.

Youngtimer-magazine.nl

73

BMW 528I TOURING AUT. 1997

CITROËN XANTIA 1.8 16V MILLÉSIME 2000

Individual, leer, vele opties, 172.289 km, € 8.890

Frans comfort, zeldz. lage km-stand 90.580, € 4.990

De slimste verzekering van Nederland!

TOYOTA LAND CRUISER 4.7 V8, LPG G3, 2000 VOLVO 850 2.3 R AUT. 1996 Veel opties (o.a. leer), automaat, 209.854 km, € 24.940

Ook ‘s avonds en in het weekend bereikbaar

Snel en comfortabel, slechts 90.515 km, € 17.950

Voo verz r direct eker Bel ( en 038) 4 VER

VOLVO V70 2.4 R AWD AUT, 2000

VOLVO V70 2.4 T, AUT. SEPT. 2000

Prachtige estate, alle luxe, 228.628 km, € 12.940

Comfort en ruimte, 200 pk, aut. 174.069 km, € 9.890

Vakgarage Van der Zande .PMFONBLFSTIPFL t +, "QFMEPPSO 5 t ' info@vakgaragevanderzande.nl www.vakgaragevanderzande.nl en nieuw: www.youngtimertekoop.nl

2 26

CL A

SSIC O

ZEK

ERI

NG

800

EN

Voor al uw klassiekers Tot maximaal extra 15% clubkorting Speciaal tarief voor Porsche’s vanaf 8 jaar Speciale Hobby- en Sporttimerverzekering Aantrekkelijke zomertijdverzekering, 25% korting op uw premie Tijdens wintermaanden WEL casco-dekking * Tevens scherpe tarieven voor uw dagelijkse auto * Ook voor klassieke motorfietsen vanaf 25 jaar oud * * * * *

WA vanaf € 30 per jaar

Mail of bel vandaag nog voor een vrijblijvende offerte en/of premieopgave. U gaat zónder veel zorgen veel geld besparen. Mail ons via info@classicoverzekeringen.nl of bel (038) 422 68 00

Taxaties conform art. 7:960 BW

Citroville bestaat al meer dan 20 jaar en is begonnen uit hobby, met een grote passie voor Citroen. Niet alleen uw CX, maar ook andere Citroens zijn bij ons in goede handen. 0HHU GDQ MDDU HUYDULQJ Grote voorraad nieuwe en gebruikte onderdelen Totaal of deel restauraties In en verkoop van Citroën CX

Tarieven Klassiekerverzekering

5.000 km

7.500 km

Veteraan WA (v.a. 1948+) Volledig casco

€ 41,34 1,21%

€ 59,36 1,65%

€ 130,69 Premie op aanvr.

Oldtimer (v.a. 1970 tot 1948)

WA Beperkt casco Volledig casco

€ 44,52 0,81% 1,29%

€ 77,00 1,16% 1,42%

€ 130,69 Premie op aanvr. Premie op aanvr.

Youngtimer WA (v.a. 25 jaar Beperkt casco tot 1970) Volledig casco

€ 77,00 1,16% 1,42%

€ 77,00 1,16% 1,42%

€ 146,06 Premie op aanvr. Premie op aanvr.

Hobby- en Sporttimer

Premie op aanvraag

Premie op aanvraag

10.000 km

Premie op aanvraag

tot 25 jaar

www

Premies zijn per jaar excl. assurantiebelasting en poliskosten.

CLASSICO VERZEKERINGEN

Citroville Bosberg 8a - 7271LG Borculo - Tel: 0545275595 - www.citroville.nl

TEL.: (038) 422 68 00, INFO@CLASSICOVERZEKERINGEN.NL

WWW.CLASSICOVERZEKERINGEN.NL

BMW 320I | GEZIEN EN GEREDEN EEN VAN DE LAATSTE BMW 320I E30’S IS MOOIE BASIS VOOR JARENLANG RIJ- EN HOBBYPLEZIER

DE BMW 3-SERIE VAN HET TYPE E30 WERD IN 1982 GEÏNTRODUCEERD. ELF JAAR LANG BLEEF DE COMPACTE

DREIER

DE

MAATSTAF

IN

ZIJN KLASSE, TOT DE E36 IN 1991 HET STOKJE OVERNAM, AL VOLGEN DE TOURING EN CABRIOLET LATER. DIT DOOR ONS

GEREDEN

Van twee generaties

EXEMPLAAR

STAMT UIT HET ALLERLAATSTE

PRODUCTIEJAAR, HEEFT ZES

CILINDERS ONDER DE KAP, VIJF VERSNELLINGEN EN EEN

EDITION-PAKKET

SCHE UITSMIJTER.

ALS

OPTI-

Slechts twee eigenaren had deze 320i, voordat de auto werd aangeTechnisch zit het allemaal wel snor met de compacte Beier. Rijden kocht door Marco Hof. De eerste generatie reed de wagen tot 1999 doet hij als een nieuwe, wat nauwgezet onderhoud verraadt. Ook en de tweede - diens schoonzoon - tot 2015. In al die jaren legde de over drempels en klinkers geeft de auto geen krimp of kraak. De speauto 264.000 km af. Respectabel, dat wel. Maar dat merk je niet als ling op de stuurinrichting is nihil en ook alle rubbers zitten kennelijk je met de auto op pad gaat; de Münchense sportsedan - want zo niet alleen op hun plek, maar zijn ook niet verteerd of verweerd. werd-ie in die jaren toch gezien - rijdt alsof er twee ton minder op Onberispelijk. Opvallend is het gretige karakter van de motor, volde teller staat. gens fabrieksopgave in staat tot 129 pk bij 6.000 toeren. Vaak is deze Natuurlijk is het interieur van deze 320 24 jaar lang gebruikt, en ‘kleine’ zes-in-lijn verguisd ten opzichte van de sterkere 325, die dat zie je. Daar staan de stoelen van de E30 ook wel een beetje om inderdaad 41 pk extra biedt. Maar daar staat tegenover dat de zesbekend. De rugleuning en de zitting van pitter met de kleinere inhoud eigenlijk het zowel de bestuurders- als de bijrijdersallermooist loopt en zich in deze E30 opvalstoel hebben de bekende slijtagesporen lend gretig toont, met de trefzekere vijfbak ‘IK KOCHT DE AUTO IN EERSTE aan de zijkanten. Zitten doen ze echter erachter. Geen gezapige klassieker, maar een INSTANTIE VOOR EIGEN PLEZIER EN nog prima; van doorzakken is geen spraheerlijke auto voor alledag. Wanneer het die VERMAAK EN IK GA HIER SERIEUS ke. Het driespaaks Edition-stuur heeft de dag toevallig wat warmer is, zul je karakter WERK VAN MAKEN.’ tand des tijds ook niet geheel ongeschonmoeten tonen, want airco is destijds niet aanden doorstaan. Het leer is gebruikt, niet gekruist op het bestelformulier. De meeste kapot. Er is hier nog wel wat werk te verkopers wisten het ook prima zonder te redzetten dus. Geen nood, volgens zijn eigenaar, die een zwak heeft voor den; is de mensheid nu echt zo week geworden? Aan de voorzijde is wat steenslag te ontwaren en ook de glaasjes modellen als de E21, E28 en E30. Hof: ‘De bekleder zal er geen dagen van de mistlampen zijn iets gegritstraald. De overige carrosseriedewerk voor in te hoeven plannen, die kan volstaan met het aanpakken len zijn vrij van roest en schade en tonen fris en fruitig. Een auto die, van de stof omdat de basis nog voldoende stevigheid biedt. Daar ondanks zijn kwart miljoen kilometers ervaring, nog jaren plezier wordt aan gewerkt. Ik kocht de auto in eerste instantie voor eigen kan geven. Helemaal als je de moeite neemt binnenschermen en plezier en vermaak en ik ga hier serieus werk van maken.’ Dat komt bodem grondig te reinigen en opnieuw van een goede roestbescherhelemaal goed dus, daar aan de binnenkant van deze Lagunengrüne ming te voorzien. Doe je dat laatste dan ook nog met het inwendige BMW. In de prijsstelling (bijna 5 mille) is daar alvast rekening mee van kokers, balken en andere niet direct zichtbare holten en hoeken, gehouden; heb je toevallig zelf nog een ‘nieuw’ interieur liggen en verzeker je jezelf van een heerlijke hobbyauto, waarvan niet alleen ben je er bij voordat Marco de professional te hulp heeft geroepen, jezelf, maar ook anderen nog lange tijd kunnen genieten. || zal hij de prijs nog wel wat scherper kunnen stellen.

BMW 320i, 1991 Te koop bij: Marco Hof Sportscars & Youngtimers, www.500e.nl, tel: 0629 545 911 Plus: tweedeurs (meest courant), ze worden zeldzaam, heerlijke ‘rijdersauto’. Min: hoge km-stand, interieur sleets (wordt wat aan gedaan), lichte gebruikssporen front. Prijs: plm. € 4.950,-. Youngtimer Magazine

75

JbOver Youngtimers Minimaal 45 Youngtimer auto’s op voorraad Voor een echte Youngtimer belt u rechtstreeks met Johan Over, tel: 0653254380

AUTOTRANSPORT VEILIG EN VOORDELIG ,LU `V\UN[PTLY NLRVJO[ LU NLLU TVNLSPQROLPK VT KLaL aLSM [L [YHUZWVY[LYLU& .VYKPUP US ]LYaVYN[ H\[V[YHUZWVY[ PU NLOLLS ,\YVWH /L[ Z[HY[[HYPLM ILKYHHN[ L\YV ]LYKLY ^VYK[ L\ YVJLU[ WLY NLYLKLU RPSVTL[LY ILYLRLUK ]HUHM .LUK[ IPQ 5PQ TLNLU +L TPUPTHSL YP[WYPQZ PZ L\YV PUJS Z[HY[[HYPLM HSSL WYPQaLU L_JS );> /L[ TH_PTHSL SHHK]LYTVNLU RN 3PL]LY aLSM KVLU& .VYKPUP US ]LYO\\Y[ LLU (UZLTZ T\S[P[YHUZWVY [LY TL[ ]SHRRL SHHK]SVLY K\IILSL OHUKTH[PNL SPLY ,_[YH ZWHU IHUKLU ILOVYLU VVR [V[ KL \P[Y\Z[PUN +L O\\YWYPQZ ILKYHHN[ ]HU TH [ T ]Y L\YV WLY KHN LU [PQKLUZ OL[ ^LLRLUK L\YV L_ );> 3LNP[PTH[PL PZ ]LYWSPJO[ L]LUHSZ LLU IVYN ]HU L\YV )LS ]VVY TLLY PUMVYTH[PL [LS!

Mercedes-Benz S 500 Lang Zeer comfortabele, ruime youngtimer, leer en vele andere opties, sl. 25.500 km, 2000, € 22.500. BTW-auto, prijs is ex BTW.

Audi A8 4.2 quattro, LPG G3 Prachtige youngtimer, aut, grijs leer, vele andere opties, compl. hist, 133.449 km, 1999, € 12.500. BTW-auto, prijs is ex BTW.

BMW 740i Executive, LPG G3 Prachtige youngtimer, LPG G3, aut. bekende historie, leer, veel opties, 102.637 km, 1995, € 9.800. BTW-auto, prijs is ex BTW.

Volvo 850 2.3i T-5 Ruime snelle youngtimer, aut, zeer compleet, historie bekend, slechts 96.000 km, 1994, € 8.750. BTW-auto, prijs is ex BTW.

JbOver Youngtimers is specialist in bijzonder mooie Youngtimers van alle merken

www.jbover.nl 6VR PU LU ]LYRVVW ]HU RSHZZPLRLYZ LU `V\UN[PTLYZ

Kalkovenwijk oz 20 - 7881 LJ - Emmer-Compascuum (Dr)

dres Uw aijtelling b voor ndelijke ! vrie gtimers Youn

MERCEDES-BENZ CLK 320 | GEZIEN EN GEREDEN LEKKER ‘NAZOMEREN’ MET MERCEDES-BENZ CLK CABRIOLET ZONDER ANGST VOOR DE WINTER

EEN STRALENDE SEPTEMBERMIDDAG. EEN MERCEDESBENZ CLK 320 CABRIOLET MET AMG-PAKKET. GENIET ERVAN, ZO LANG HET KAN,

Geniet ervan...

WANT WIE WEET SNEEUWT HET OVER TWEE MAANDEN...

NIET

DAT JE MET DEZE AUTO

DE WINTER HOEFT TE SCHU-

WEN, WANT DE ELEKTRISCHE KAP IS ‘WINTERVAST’ EN OOK QUA

KLIMAATBEHEERSING

BEN JE IN DE VERGELIJKBARE SEDAN NIET BETER AF.

TEKST EN FOTOGRAFIE: GERT TE LINTELO

I

n youngtimerkringen is een Mercedes-Benz CLK Cabriolet een van 200.000. Een dergelijk kilometrage is voor het mechaniek bij goed enigszins vergeten auto. Een SL is voor velen een droomwens, de onderhoud nog maar het begin, maar bij iets waar al zestien jaar SLK een betaalbaar alternatief, zij het niet altijd voor vol aangezien. duimen op hebben gerust... De techniek functioneert trouwens als Een zinloze discussie, liever voeren we een warm pleidooi voor nieuw. De motor hangt lekker aan het gas en zorgt voor een krachtige erkenning van de CLK Cabriolet. O ja, de 218 pk 3.199 cc zescilinder voorwaartsdrang. Bijna onmerkbaar wisselt de automaat van verzet, 24-klepper kun je ook in eerder genoemde modellen tegenkomen, terwijl een stevige duw op het pretpedaal onmiddellijk resulteert in evenals de eraan gekoppelde vijftraps automaat, met Sportmodus en terugschakelen. De motor gromt uitnodigend en de dijkweg langs mogelijkheid tot handbediening. De motor- en transmissiecombinatie de Waal blijkt opeens clipping points te hebben... Leuk, maar je weer staat garant staat voor veel bedieningsgemak en uitstekende prestain het gewone verkeer mengend denk je al snel ‘waar maak ik me ties (240 km/u, 0 - 100 km/u in 7,4 sec). druk voor, lekker relaxt toerend kom ik er Deugden die je ook aantreft bij een verook!’ Een auto waarmee je nog steeds veel gelijkbare SL of SLK, die echter punten moderne rivalen te snel af kunt zijn, maar DE MOTOR GROMT UITNODIGEND moeten inleveren als het op praktische die er ook toe uitnodigt relaxt naar je bestemEN DE DIJKWEG LANGS DE WAAL eigenschappen aankomt. Vooral bij de ming te toeren. Al dan niet met een blik op BLIJKT OPEENS CLIPPING POINTS ‘baby-SL’ moet je voor lief nemen dat je de blauwe lucht. Wat bij de weliswaar niet TE HEBBEN. bij een Mediterrane vakantie de bagage nieuwe, maar in goede conditie verkerende vooruit moet sturen en dat in het interien geheel gevoerde kap een kwestie van eur geen plek is voor ellebogenwerk. De een druk op of trek aan een knop is. Nou ja, CLK wint deze vergelijking met een overweldigende voorsprong, het ont- en vergrendelen met een draaigreep is wel handwerk (geen met een achterbank die dan wel geen alternatief is voor een logeerkrachtwerk). bed, maar toch plaats biedt aan twee niet al te veeleisende personen Eindconclusie? Je voelt van alle kanten dat dit een goed onderhouof anders die vakantiebagage die je bij een SL of SLK thuis moet laten. den, ‘echte’ auto is. Al zijn de banden die er onder liggen van dubiOndertussen valt ook de fraaie uitvoering van ons testobject op, dat euze makelij (worden vervangen) en hadden we liever de originele in 1999 door de eerste (Nederlandse) eigenaar is besteld met een radio (met vermoedelijk een cassettespeler) erin gehad in plaats van AMG-pakket; zelfs het stuur, met een deels lederen en deels houten de Kenwood radio/CD-speler die nu de middenconsole ontsiert. rand, draagt het logo van het huis-eigen... ehhh Haus-eigen tuningHooguit moet je misschien met eigenaar/verkoper Harold Hoogheim merk. Het elektrisch verstelbare meubilair biedt een uitstekende in gesprek over de prijs, die een tikkeltje aan de stevige kant is, gezien zitpositie. Opvallende gebruikssporen zijn er niet, al heeft het leer op bouwjaar en kilometerstand. Maar dat zal wel goed komen. Zeker als het stuur wat doffe plekken. Niet zo vreemd bij een kilometerstand je geen SL, SLK of andere auto hebt in te ruilen. . ||

Mercedes-Benz CLK 320 Cabriolet AMG, 1999 Te koop bij: Autobedrijf HCS, De Houtakker 43, Bemmel, www.autobedrijfhcs.nl. Plus: goede conditie, veel rijplezier, praktisch voor cabriolet. Min: radio niet in stijl, minimale gebruikssporen, prijs aan stevige kant. Prijs: € 9.950.

Youngtimer Magazine

77

CLUB UITGELICHT & VOLGENDE KEER

CLUB IN DE SCHIJNWERPERS: FIAT CLUB NEDERLAND De Fiat Club Nederland heeft op 13 september het 35-jarig bestaan gevierd. De vereniging heeft tot doel om Fiat’s erfgoed in Nederland op de weg te houden. Dat gebeurt door eigenaren met elkaar in contact te brengen en te houden en technische informatie te verstrekken, onder meer door middel van op techniek gerichte bijeenkomsten. De goed gevulde evenementenkalender omvat onder meer toertochten, puzzelritten en het in clubverband bezoeken van en aanwezig zijn op beurzen en andere evenementen. Zo zal de club ook weer present zijn op Auto Moto Italia in Autotron Rosmalen op 3 en 4 oktober. Omdat ieder model Fiat welkom is, is er op de clubevenementen altijd een grote variëteit aan auto’s te bewonderen. Vier keer per jaar voorziet het clubblad La Bella Macchina de lezers van eFiat-vitaminen. Het

forum zorgt ervoor dat leden 24 uur per dag informatie kunnen aandragen en opzuigen. Binnen de club bestaan voor veel modellen aparte registers, waarin de liefhebbers van een specifiek model elkaar kunnen vinden. Voor de youngtimerperiode zijn er registers voor de 131-132, de Ritmo en Regata, de Stilo en de Croma. De jubilerende vereniging telt enkele honderden leden en mag nog steeds nieuwe belangstellenden verwelkomen. Iedere Fiatliefhebber is welkom, al hebben veel leden zowel een of meerdere klassiekers uit Turijn onder hun hoede als een moderne Fiat. Lid worden van Fiat Club Nederland kan via www.fiatclub.nl (kijk onder Bestuur), waar je ook alle verdere informatie vindt over deze qua modellen breed georiënteerde merkenclub. Het lidmaatschap kost € 40,- per jaar.

Nissan Pao

Buick Regal

Japanse knipoog naar de Fiat Panda?

Op weg met een opmerkelijke Amerikaan.

Rover 200 BRM Al eerder aangekondigd, maar geduld loont. Youngtimer Magazine 35 verschijnt op 20 november.

78 Youngtimer Magazine

596 PDDWZHUNXLWODWHQ YRRU HONH DXWR PRWRU HQ] RS DIVSUDDN ELQQHQ GDJ NODDU JHOXLG QDDU ZHQV RRN OHYHULQJ YDQ GHPSHUV EXLV ERFKWHQ HQ]

Amerikaanse motorblokken -van lagerschaaltje tot stekkerklare motor -van ca 1960 tot nu -van standaard tot 750 pk -ruime voorraad -ook inbouw $PHULNDDQVH PRWRUEORNNHQ YDQ WRW QX YDQ VWDQGDDUG WRW SN YDQ ODJHUVFKDDOWMH WRW VWHNNHUNODUH PRWRUHQ YRRU DXWR (1 ERRW RRN LQERXZ HLJHQ LPSRUW JURWH YRRUUDDG

USA Engines BV – Nieuw Compagnie 2 EPS Uitlaten BV – T:0598-350.330 – E: info@uitlaten.com – W: www.uitlaten.com T: 0598-350330 - E: info@U USA Engines BV - T: 0598-350.335 E: info@usa-engines.com – W: www. usa-engines.com Nieuwe Compagnie 23 – NL 9605 PX Kiel-Windeweer

DE GESCHIEDENIS VAN DE AUTOMOBIEL

OPENINGSTIJDEN EN TOEGANGSPRIJZEN

Het Louwman Museum biedt onderdak aan één van ’s werelds mooiste en meest gevariëerde automobielcollecties. Ruim tweehonderdvijftig antieke en klassieke automobielen geven een overzicht van de ontwikkeling van de auto in al zijn verschijningsvormen, vanaf 1886 tot de 70-er jaren.

Het Louwman Museum is geopend van dinsdag tot en met zondag van 10.00 uur tot 17.00 uur. Maandag gesloten. Entreeprijzen: € 14,- p.p., groepen (min. 15 personen) € 12,50 p.p., kinderen vanaf 6 t/m 12 jaar € 5,- p.p., Kinderen vanaf 13 t/m 18 jaar € 7,- p.p., kinderen tot 6 jaar gratis. Parkeren € 5,-.

LOUWMAN MUSEUM | LEIDSESTRAATWEG 57 | 2594 BB DEN HAAG TEL.: +31 (0)70 - 304 73 73 | WWW.LOUWMANMUSEUM.NL