Δημοτικό σχολείο Μακρυχωρίου Δ1 Τάξη 2016-2017
Αρωματικά φυτά, από το μπαλκόνι στη κουζίνα Στην Ελλάδα υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός αρωματικών φυτών που είναι έρποντα, ποώδη, θαμνώδη έως και δενδρώδη. Η παρουσία των οποίων και η ανάπτυξη τους ευνοείται από τις κλιματικές συνθήκες που επικρατούν στη χώρα μας. Αρωματικά ονομάζει ο λαός μας τα φυτά που αποδίδουν άρωμα. Τα αρωματικά φυτά έχουν πολλές και διαφορετικές παραδοσιακές χρήσεις στην καθημερινή ζωή του ανθρώπου από την αρχαιότητα. Αρχικά χρησιμοποιήθηκαν ως αρτύματα, αφεψίματα και για θεραπευτικούς λόγους και ως καλλωπιστικά και ανθοκομικά. Επίσης «ζωντανά» η αποξηραμένα ως ανθοδετικές συνθέσεις με ωραία μυρωδιά.Όμορφα λουλούδια έχουν η Κάππαρη, η Λουΐζα, το Δίκταμο, η Λεβάντα και το Δεντρολίβανο. Αξίζει, λοιπόν, να φτιάξετε μια γωνιά με αρωματικά φυτά στο μπαλκόνι σας η στο κήπο. Ας δούμε ορισμένα από αυτά : Ρίγανη, Δυόσμος, Θυμάρι κατάλληλο για βραχόκηπους αλλά και μικρές ζαρντινιέρες σε μπαλκόνι, Λουΐζα, Μαϊντανός, Άνηθος, Βασιλικός που δεν λείπει από κανένα μπαλκόνι, Λεβάντα κ.λ.π. Τα περισσότερα είδη αρωματικών φυτών αναπτύσσονται καλύτερα σε σημεία με αρκετό ήλιο, προστατευμένα από τους ανέμους και τις πολύ χαμηλές θερμοκρασίες. Τα αρωματικά φυτά, πολλά από αυτά είναι πολυετή, κατάλληλα για μπαλκόνι και δεν προσβάλλονται εύκολα από ασθένειες ή έντομα. Τα αρωματικά φυτά πολλαπλασιάζονται με σπόρο από το ίδιο το φυτό, ενώ άλλα πολλαπλασιάζονται με σπόρο, διαίρεση του φυτού ή με μοσχεύματα. Στα οργανωμένα φυτώρια θα βρείτε μια μεγάλη ποικιλία φυτών, διαφόρων μεγεθών αλλά και σπόρους από τα περισσότερα είδη, γλάστρες και φυτοχώματα.
Αρωματικά φυτά στο μπαλκόνι Ένα σημαντικό πλεονέκτημα που έχουν είναι ότι μπορούν εύκολα να καλλιεργηθούν σε γλάστρες στο μπαλκόνι μας και δε χρειάζονται μεγάλη φροντίδα. Μπορούν να καλλιεργηθούν ακόμη και σε μπαλκόνια που δεν τα βλέπει πολύ ο ήλιος η και στο μικρό περβάζι του παραθύρου της κουζίνας. Για να τα καλλιεργήσετε στο μπαλκόνι θα χρειαστείτε μερικές γλάστρες η ζαρντινιέρες (κατά προτίμηση πλαστικές ), φυτόχωμα που είναι εμπλουτισμένο με οργανικά υλικά όπως το κομπόστ η τύρφη, για να γεμίσετε τις γλάστρες, πιατάκια κάτω από τις γλάστρες για να συλλέγουν το νερό . Για τα θαμνώδη φυτά, όπως είναι η δάφνη του Απόλλωνος, η Λουΐζα και το δεντρολίβανο, θα χρειαστείτε πιθανόν και βαθύτερες γλάστρες, ανάλογες με το μέγεθός τους. Στον κήπο σας πάλι, αφού διαλέξετε το σημείο που θα τα φυτέψετε, καθαρίστε το χώμα από πέτρες, ρίζες, ξερά φύλλα και προσθέστε οργανική ουσία και άμμο η πιστοποιημένα φυτοχώματα εμπορίου για καλύτερη στράγγιση. Σχεδιάστε τον κήπο με τα αρωματικά . Δημιουργήστε ομάδες με είδη που έχουν τις ίδιες ανάγκες σε νερό και ήλιο. Μην ξεχνάτε να καθαρίζετε, να σκαλίζετε και να ξεβοτανίζετε τακτικά. Πότισμα Συχνό πότισμα (2-3 φορές την εβδομάδα ή και περισσότερο όταν κάνει πολλή ζέστη): Βασιλικό, Μέντα, Μαϊντανός, Σέλινο, Άνηθος, Δυόσμος, Μαντζουράνα. Αραιό πότισμα (1-2 φορές την εβδομάδα): Δεντρολίβανο, Λεβάντα, Κάππαρη, Φασκόμηλο, Δάφνη, Θυμάρι, Ρίγανη, Θρούμπι, Δίκταμο. Πότε θα τα μαζέψετε Τα φύλλα των αρωματικών μπορείτε να τα κόβετε όλο το χρόνο, αλλά είναι καλύτερα να αποφεύγετε την εποχή της ανθοφορίας, γιατί τότε χάνουν μέρος των ιδιοτήτων τους. ΄Ένας τρόπος για να εμποδίζετε την ανθοφορία είναι να κορφολογείτε τους βλαστούς με τα μπουμπούκια μόλις εμφανίζονται.
1 Δευτ.
Τρ.
Τετ.
Πέμ.
Παρ.
Σάβ.
Κυρ.
1 2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
2017
Άνηθος Ιστορία :: Ο Άνηθος είναι φυτό μονοετές, αρωματικό και αυτοφυές στις παραμεσόγειες χώρες και στην Ασία. Οι αρχαίοι Έλληνες έφτιαχναν άρωμα από τα λουλούδια του, το «άνηθο μύρο», και με τους σπόρους του αρωμάτιζαν το κρασί, τον «ανήθινον οίνον». Με τα ανθισμένα κλαδιά του στεφάνωναν τους νικητές και με το αιθέριο έλαιο των καρπών του άλειφαν το σώμα τους οι αθλητές, επειδή το θεωρούσαν χαλαρωτικό και τονωτικό των μυών. Επίσης, κάλυπταν το κεφάλι των παιδιών με άνηθο, για να τα βοηθήσουν να κοιμηθούν. Ο Διοσκουρίδης το χρησιμοποιούσε ως ηρεμιστικό. Στο μεσαίωνα οι «μάγοι» το χρησιμοποιούσαν στα ξόρκια. Θεραπευτικές Ιδιότητες :: Ο άνηθος έχει μακρόχρονη ιστορία στη θεραπευτική. Το αφέψημα των σπόρων του έχει ορεκτικές, χωνευτικές και διουρητικές ιδιότητες και διευκολύνει την παραγωγή γάλακτος σε μητέρες που θηλάζουν. Ανακουφίζει από στομαχικές διαταραχές, ιδιαιτέρως των μικρών παιδιών, κολικούς και εμετό και ωφελεί παιδιά που έχουν προσβληθεί από ιλαρά και ανεμοβλογιά. Οι έγκυες, δεν πρέπει να πίνουν αφεψήματα άνηθου γιατί μπορεί να τους προκαλέσουν αποβολή. Το μάσημα των σπόρων του καταπολεμά την κακοσμία του στόματος. Το ανηθέλαιο χρησιμοποιείται στη φαρμακευτική ως αντιβηχικό, σπασμολυτικό και γαλακταγωγό. Στην Κουζίνα :: Ο άνηθος χρησιμοποιείται σε σαλάτες, πίτες, τουρσιά και σε σάλτσες ψαριών, καθώς και στη μαγειρίτσα και σε διάφορες σούπες, στις αγκινάρες, στα γεμιστά, σε λευκά κρέατα και, ιδιαιτέρως, σε φαγητά με αυγολέμονο. Το άρωμα του άνηθου μοιάζει με αυτό του γλυκάνισου. Εκτός του ότι αρωματίζει τα φαγητά, βοηθάει και στην πέψη τους. Το αιθέριο έλαιό του χρησιμοποιείται στη ζαχαροπλαστική και στην αρτοποιία, καθώς και στην παρασκευή ποτών. Αν θέλουμε να το αποξηράνουμε, πρέπει να το κάνουμε πριν ανθίσει το φυτό.
2 Δευτ.
Τρ.
Τετ.
Πέμ.
Παρ.
Σάβ.
Κυρ.
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
2017
Βασιλικός Ιστορία :: O βασιλικός είναι ετήσιο, ποώδες φυτό και κατάγεται από την Ινδία και το Ιράν. Σήμερα, βέβαια, καλλιεργείται σε πολλές περιοχές του κόσμου και κυκλοφορούν πολλές ποικιλίες του είδους, με διαφορετικά χαρακτηριστικά και χρήσεις. Η ονομασία «βασιλικός» του αποδόθηκε καθώς, σύμφωνα με θρύλο, φύτρωσε στο σημείο όπου ο Μέγας Κωνσταντίνος και η μητέρα του Αγία Ελένη ανακάλυψαν τον Τίμιο Σταυρό. Άλλωστε ως και σήμερα χρησιμοποιείται στη γιορτή της υψώσεως του Σταυρού. Μια άλλη απόδοση της ονομασίας του οφείλεται στο ότι, όταν ο Μέγας Αλέξανδρος γύρισε από την εκστρατεία του στις Ινδίες, μεταξύ των άλλων, έφερε και το φυτό του βασιλέως. Ο Ρωμαίοι το θεωρούσαν ερωτικό φίλτρο, σημάδι αγάπης και φυλακτό. Οι Αιγύπτιοι τον χρησιμοποιούσαν, μαζί με άλλα φυτά, στις ταριχεύσεις, και οι Γαλάτες σε τελετές εξαγνισμού, μαζί με νερό πηγής. Πιθανόν από εκεί να κρατάει τις ρίζες του και το χριστιανικό έθιμο του αγιασμού με τον βασιλικό. Στη λαϊκή παράδοση ένα παλιό γνωμικό λέει πως «όπου φυτρώνει βασιλικός δε πηγαίνει το κακό» και «όπου υπάρχει βασιλικός, δε ζει το κακό». Όταν ο βασιλικός δωρίζεται, φέρνει καλή τύχη σε ένα νέο σπιτικό. Για αυτό, άλλωστε, από το Μάιο και μετά, που εμφανίζονται οι βασιλικοί στην αγορά, δε θα βρείτε σπίτι χωρίς μια γλάστρα του. Θεραπευτικές Ιδιότητες :: Ο βασιλικός είναι φυτό με αντισηπτικές και αποχρεμπτικές ιδιότητες και θεωρείται εξαιρετικό εφιδρωτικό. Οι θεραπευτικές ιδιότητες του βασιλικού βρίσκονται κυρίως στο αιθέριο έλαιό του, το οποίο είναι πολύ καλό αντισπασμωδικό. Το «τσάι» από βασιλικό είναι ιδιαιτέρως χωνευτικό, διουρητικό και τονωτικό, καταπραΰνει το έντερο και τις νευρικές ημικρανίες. Ο βασιλικός σε σκόνη (ρουφώντας τον απ’ τη μύτη) καταπολεμά το κρυολόγημα και τον πονοκέφαλο. Μέσα σε κρασί, τονώνει τον οργανισμό και είναι εξαιρετικά χωνευτικός. Επίσης, διευκολύνει την παραγωγή γάλακτος σε μητέρες που θηλάζουν. Το εκχύλισμα βασιλικού είναι ευεργετικό κατά της στοματίτιδας, του επιχείλιου έρπητα και της ναυτίας (και της ναυτίας της εγκυμοσύνης). Η κατανάλωση φύλλων βασιλικού με λάδι, σαν σαλάτα, καταπολεμά τη δυσκοιλιότητα. Χρησιμοποιείται ευρέως στη φαρμακοβιομηχανία και στην αρωματοθεραπεία. Στην Κουζίνα :: Ο βασιλικός θεωρείται ο βασιλιάς των μυρωδικών, αφού χρησιμοποιείται σε πολλές συνταγές και συνδυάζεται με πολλές γεύσεις. Κυκλοφορούν πολλές ποικιλίες βασιλικού, όμως η πιο διαδεδομένη για τη μαγειρική είναι αυτή του πλατύφυλλου ή Ιταλικού βασιλικού (Sweet Basil ή Italian Basil) που χρησιμοποιείται και στην παρασκευή της σάλτσας pesto. Η γεύση του είναι πολύ πιο απαλή και το άρωμα του ιδιαίτερα εκλεπτυσμένο, σε σχέση με άλλες ποικιλίες, που είναι περισσότερο για καλλωπιστική χρήση. Χρησιμοποιήστε τα φύλλα, και όχι τόσο τους βλαστούς, την τελευταία στιγμή, γιατί το πολύωρο μαγείρεμα καταστρέφει τα αιθέρια έλαια και χάνεται το άρωμά του. Συνδυάζεται με τη φρέσκια τομάτα και τα μαλακά τυριά. Επίσης, ταιριάζει σε σαλάτες, σούπες, ριζότο, αυγά, θαλασσινά, λευκό και κόκκινο κρέας, κεφτέδες, φρούτα, ψωμί, σε όλες σχεδόν τις σάλτσες των ζυμαρικών, καθώς και στα γεμιστά. Χρησιμοποιείται ευρέως στην ποτοποιία. Τοποθετήστε το γλαστράκι σε φωτεινή θέση στο παράθυρο της κουζίνας. Προσοχή όμως! Όταν πιάσουν τα πρώτα κρύα, όπου η ελάχιστη θερμοκρασία πέφτει κάτω από 150C (συνήθως μετά τα μέσα Σεπτεμβρίου, ανάλογα με την περιοχή), μεταφέρετε τον βασιλικό στο εσωτερικό, πάντα σε θέση με αρκετό φως. TIP: Είναι ένα από τα καλύτερα εντομοαπωθητικά και, επιπλέον, από τα φυτά που έχουν υπέροχο άρωμα. Μια γλάστρα με βασιλικό θα κρατήσει μακριά – και, πάνω απ’ όλα, με οικολογικό τρόπο – μύγες, κουνούπια και άλλα ενοχλητικά έντομα. Ακόμα, μπορείτε να προστατέψετε τα ρούχα σας από το σκώρο, τοποθετώντας στις ντουλάπες σακουλάκια με μίγμα από βασιλικό, φασκόμηλο, λεβάντα και δεντρολίβανο.
3 Δευτ.
Τρ.
Τετ.
Πέμ.
Παρ.
Σάβ.
Κυρ.
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
2017
Δεντρολίβανο Ιστορία :: Το δεντρολίβανο είναι αυτοφυές και αειθαλές φυτό, γνωστό από την αρχαιότητα στη Ρώμη και στην Ελλάδα, που το χρησιμοποιούσαν και στην ιατρική και στη μαγειρική. Το δώρο της θεάς Αφροδίτης στους ανθρώπους. Βασικό συστατικό θυμιάματος, κατά τη διάρκεια τελετών θυσίας στους βωμούς. Λέγεται πως είναι ένα από τα δύο βότανα που πήραν οι πρωτόπλαστοι μαζί τους, όταν εκδιώχτηκαν από τον Παράδεισο. Γι’ αυτό και ο Θεός του έδωσε ιδιαίτερες θεραπευτικές δυνάμεις, ώστε να ανακουφίζει την ανθρωπότητα. Θεωρείται σύμβολο ενθύμησης, ανάμνησης και δικαιοσύνης, καθώς πίστευαν ότι φυτρώνει μόνο στις αυλές των δίκαιων ανθρώπων. Θεραπευτικές Ιδιότητες :: Το δεντρολίβανο έχει εξαιρετικές θεραπευτικές και φαρμακευτικές ιδιότητες και για το λόγο αυτό χρησιμοποιείται ευρέως και στη φαρμακευτική. Τα φρέσκα φύλλα του, τοποθετημένα σαν κομπρέσα στο μέτωπο, ξεκουράζουν κι ανακουφίζουν τους πονοκεφάλους. Αν μουλιάσουμε για λίγο, μέσα σε κρασί, βλαστάρια δεντρολίβανου και πιούμε το κρασί αυτό, τονώνουμε την καρδιά. Πλύσεις με νερό, μέσα στο οποίο έχουμε μουλιάσει φύλλα δεντρολίβανου, δυναμώνουν την τριχοφυία στο κεφάλι και κάνουν καλό στην επιδερμίδα. Αφέψημα από τα φύλλα του, χρησιμοποιείται για ιαματικά λουτρά, σε άτομα που πάσχουν από αρθριτικά και ρευματισμούς. Επίσης, πλύσεις της στοματικής κοιλότητας με αυτό, βοηθούν στη θεραπεία ουλίτιδας και περιοδοντίτιδας. Οι ρίζες του, εάν βράσουν μέσα σε κρασί, είναι ένα καλό αφέψημα κατά της δυσεντερίας. Στην Κουζίνα :: Το δενδρολίβανο είναι από τα βασικά μυρωδικά της μεσογειακής κουζίνας. Ταιριάζει με τις πατάτες στο φούρνο, αλλά και με τις τηγανιτές. Αρωματίζει υπέροχα το ψωμί, το μοσχάρι, το αρνί, το κυνήγι, το ψάρι, τα θαλασσινά, τις ομελέτες, τις σούπες, τις σάλτσες, τα λαχανικά, καθώς και τα σαλιγκάρια. Γενικά έχει ανθεκτικότητα στο μαγείρεμα και μπορεί να χρησιμοποιηθεί από την αρχή. Τοποθετήστε το γλαστράκι στο παράθυρο της κουζίνας, σε θέση με πολύ φως. Είναι φυτό που δεν έχει μεγάλες ανάγκες σε νερό. Το υπερβολικό πότισμα μπορεί να το σαπίσει. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα μπορεί να μείνει σε εξωτερικό χώρο, καθώς είναι ανθεκτικό σε χαμηλές θερμοκρασίες. Κόψτε κλωναράκια μαζί με τα φύλλα και χρησιμοποιήστε τα ολόκληρα. TIP: Αν σας αρέσει το ψήσιμο στα κάρβουνα, στρώστε τη σχάρα με δεντρολίβανο και πάνω ακουμπήστε τα ψητά κρέατα. Στη συνέχεια επικαλύψτε τα με μία στρώση από κλωναράκια δεντρολίβανου. Προσοχή η σχάρα να μην είναι χαμηλά στη φωτιά, και παρακολουθήστε το ψήσιμο γιατί θα έχετε αρκετές φλόγες. Το αποτέλεσμα όμως θα σας αποζημιώσει! Επίσης, είναι ένα από τα καλύτερα εντομοαπωθητικά και, επιπλέον, από τα φυτά που έχουν υπέροχο άρωμα. Μια γλάστρα με δεντρολίβανο θα κρατήσει μακριά – και, πάνω απ’ όλα, με οικολογικό τρόπο – μύγες, κουνούπια και άλλα ενοχλητικά έντομα. Ακόμα, μπορείτε να προστατέψετε τα ρούχα σας από το σκώρο, τοποθετώντας στις ντουλάπες σακουλάκια με μίγμα από δεντρολίβανο, φασκόμηλο, λεβάντα και βασιλικό.
4 Δευτ.
Τρ.
Τετ.
Πέμ.
Παρ.
Σάβ.
Κυρ.
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
2017
Δυόσμος Ιστορία :: Ο δυόσμος είναι συγγενές είδος με τη μέντα. Στην ελληνική μυθολογία, η Μίνθη ήταν μια νύμφη που μεταμορφώθηκε στο εν λόγω φυτό από την Περσεφόνη, όταν συνελήφθηκε στην αγκαλιά του άντρα της, Άδη, στις όχθες του ποταμού Αχέροντα. Για τους αρχαίους Έλληνες ήταν ισχυρό αναζωογονητικό του μυαλού και το αφέψημά του χρησιμοποιούταν κατά των πονοκεφάλων. Επίσης, έτριβαν το τραπέζι τους με δυόσμο πριν καθίσουν να φάνε, ενώ οι Αιγύπτιοι και οι Κινέζοι συνήθιζαν να αρωματίζουν και το νερό, στο οποίο έκαναν μπάνιο. Θεραπευτικές Ιδιότητες :: Ο δυόσμος έχει πολλές ευεργετικές και θεραπευτικές ιδιότητες. Χρησιμοποιείται κυρίως ως αφέψημα και κάνει πολύ καλό στις χολολιθιάσεις, είναι αντισπασμωδικό, ηρεμιστικό και χωνευτικό. Επίσης, δρα κατά της αϋπνίας και του λόξυγκα. Σαν κατάπλασμα, κάνει καλό σε κάποιες δερματοπάθειες και ανακουφίζει από τους πόνους των ρευματισμών. Στη φαρμακοβιομηχανία κατασκευάζονται διάφορα προϊόντα για βελτίωση γεύσης και οσμής. Χρησιμοποιείται και στην αρωματοβιομηχανία για την παρασκευή αρωμάτων και σαπουνιών. Στην Κουζίνα :: Ο δυόσμος είναι από τα πιο διάσημα αρωματικά φυτά. Χρησιμοποιείται κυρίως φρέσκος σε σάλτσες και σούπες, ψιλοκομμένος μέσα σε κεφτέδες, πίτες και μελιτζανοσαλάτες. Επίσης είναι διαδεδομένη η χρήση του σε πολλές συνταγές γλυκών και σοκολάτας. Τοποθετήστε το γλαστράκι σε φωτεινή θέση στο παράθυρο της κουζίνας. Φροντίστε να έχει πάντα επάρκεια σε νερό. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα μπορεί να μείνει σε εξωτερικό χώρο, καθώς είναι ανθεκτικό σε χαμηλές θερμοκρασίες. Χρησιμοποιήστε τα φύλλα, και όχι τόσο τους βλαστούς, την τελευταία στιγμή, γιατί το πολύωρο μαγείρεμα καταστρέφει τα αιθέρια έλαια και χάνεται το άρωμά του. TIP: Ο δυόσμος απωθεί τα μυρμήγκια.
5 Δευτ.
Τρ.
Τετ.
Πέμ.
Παρ.
Σάβ.
Κυρ.
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
2017
Λουίζα Ιστορία :: Η λουίζα είναι φυτό πολυετές, αρωματικό, πλούσιο σε αιθέρια έλαια και η καταγωγή του είναι από την Αμερική. Το έφεραν στην Ευρώπη οι Ισπανοί τον 17ο αιώνα. Αρχικά, το βότανο ονομαζόταν «κέντρον». Το όνομα «Λουίζα» το πήρε προς τιμή της Μαρίας-Λουίζας Τερέσα ντε Πάρμα, συζύγου του βασιλιά Κάρλος του 4ου της Ισπανίας, επειδή, σύμφωνα με αναφορές, το έπινε συχνά. Λέγεται και λεμονόχορτο. Θεραπευτικές Ιδιότητες :: Η κυριότερη δράση της λουίζας είναι, ως έγχυμα ή αφέψημα, ενάντια στην παχυσαρκία, επειδή βοηθάει στην αύξηση του ρυθμού του μεταβολισμού, στην αποτοξίνωση και στη διούρηση. Επίσης, βοηθάει στην καταπολέμηση της κυτταρίτιδας, στη σύσφιξη του δέρματος (με εξωτερικές πλύσεις) και έχει ήπια κατευναστική δράση. Το αφέψημά της είναι πολύ ευεργετικό για το πεπτικό σύστημα. Μπορούμε να εκμεταλλευτούμε την καταπραϋντική και αντισηπτική δράση του φυτού, αν κρεμάσουμε ένα σακουλάκι με φύλλα του, στο νερό του μπάνιου. Στην Κουζίνα :: Η λουίζα χρησιμοποιείται σε σαλάτες, σούπες, κρέατα, ψάρια, γλυκά και ποτά. Έχει έντονο άρωμα λεμονιού και νόστιμη γεύση και είναι ιδανική για γλυκές κρέμες και σάλτσες λευκών κρεάτων. Με τα νωπά φύλλα της μπορούμε ν’ αρωματίσουμε ροφήματα, λάδι, ξύδι, ποτά, ζελέ, παγωτά και κέικ. Το έγχυμά της γίνεται πολύ ευχάριστο, αν του προσθέσουμε μέλι ή γάλα.
6 Δευτ.
Τρ.
Τετ.
Πέμ.
Παρ.
Σάβ.
Κυρ.
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
2017
Μέντα Ιστορία :: Η μέντα προέκυψε από την τυχαία διασταύρωση της Νερομέντας (Mentha aquatica) και του Δυόσμου (Mentha spicata). Το συγκεκριμένο είδος διασώθηκε χάρη στην καλλιέργειά του από τον άνθρωπο, αφού είναι στείρο υβρίδιο και δεν πολλαπλασιάζεται με σπόρο. Στην αρχαιότητα, το συγκεκριμένο είδος ήταν από τα κύρια συστατικά της αρωματοποιίας. Θεραπευτικές Ιδιότητες :: Η μέντα ως αφέψημα - χρησιμοποιώντας τις ανθισμένες κορυφές του φυτού και τα φρέσκα φύλλα του -, είναι ευεργετική για στομαχικές παθήσεις και τονώνει τις λειτουργίες της χολής και του συκωτιού. Έχει ηρεμιστικές και διουρητικές ιδιότητες και ωφελεί όσους πάσχουν από νεφρά, χολολιθιάσεις και υπολειτουργία του συκωτιού. Τα φύλλα της μέντας, ως κατάπλασμα, καταπραΰνουν και βοηθούν στην επούλωση εγκαυμάτων. Αν τοποθετήσουμε φύλλα μέντας στους κροτάφους, είναι πολύ αποτελεσματικά κατά κρυολογημάτων και πονοκεφάλων. Σύμφωνα με έρευνες, ανακαλύφθηκε ότι αν χορηγηθεί μέντα σε ίδια δόση με αυτή που έδιναν οι παλιοί θεραπευτές, μπορεί να είναι τόσο αποτελεσματική στην ανακούφιση από τον πόνο, όσο και η ασπιρίνη. Χρησιμοποιείται στη φαρμακευτική και στην αρωματοποιία. Στην Κουζίνα :: Η μέντα χρησιμοποιείται κυρίως στην παρασκευή γλυκισμάτων και λικέρ, αλλά και σε πίτες, ζυμαρικά, σάλτσες, σούπες και σαλάτες, καθώς και για τον αρωματισμό τσαγιού. Είναι το κύριο συστατικό του γνωστού cocktail mojito, αν και μέχρι σήμερα λανθασμένα χρησιμοποιείται ο δυόσμος, μιας και η εξεύρεση φρέσκιας μέντας ήταν πολύ δύσκολη. Χρησιμοποιήστε τα φύλλα, και όχι τόσο τους βλαστούς, την τελευταία στιγμή, γιατί το πολύωρο μαγείρεμα καταστρέφει τα αιθέρια έλαια και χάνεται το άρωμά της. Τοποθετήστε το γλαστράκι σε φωτεινή θέση στο παράθυρο της κουζίνας. Φροντίστε να έχει πάντα επάρκεια σε νερό. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα μπορεί να μείνει σε εξωτερικό χώρο, καθώς είναι ανθεκτική σε χαμηλές θερμοκρασίες. TIP: Μπορείτε ν’ αρωματίσετε το χώρο σας, χρησιμοποιώντας φύλλα μέντας, αντί τοξικά αποσμητικά.
7 Δευτ.
Τρ.
Τετ.
Πέμ.
Παρ.
Σάβ.
Κυρ.
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
2017
Μαϊντανός Ιστορία :: Ο μαϊντανός είναι πολυετές φυτό, που φύεται στις περισσότερες χώρες της λεκάνης της Μεσογείου. Η δυναμωτική δράση του πρωτοαναφέρεται στα ρωμαϊκά χρόνια, όπου αποτελούσε αναπόσπαστο συστατικό χυμών που έπιναν οι Ρωμαίοι μονομάχοι. Η χρήση στεφάνου από βλαστούς μαϊντανού ήταν, επίσης, πολύ διαδεδομένη στους ρωμαίους, καθώς βοηθούσε στην εξουδετέρωση του αλκοόλ, κυρίως κατά τη διάρκεια των περίφημων οργίων. Αντίστοιχες εικόνες συναντάμε στη νεότερη εποχή, όπου οι μάγκες της παλιάς Αθήνας κυκλοφορούν μετά από εξοντωτικές «κρασοβραδιές» στα καπηλειά, με ένα κλωνάρι μαϊντανό στο αυτί. Κατά τους Ομηρικούς χρόνους, αποτελούσε βασικό συμπλήρωμα της διατροφής των πολεμικών αλόγων, ως τονωτικό και ευεργετικό για την ενδυνάμωση και υγεία των ζώων. Θεραπευτικές Ιδιότητες :: Ο μαϊντανός είναι πλούσια πηγή μετάλλων και η περιεκτικότητά του σε σίδηρο είναι μεγαλύτερη από οποιοδήποτε άλλο πράσινο λαχανικό. Επίσης, περιέχει μεγάλη ποσότητα βιταμινών Α και Β και τρεις φορές μεγαλύτερη ποσότητα βιταμίνης C απ’ ό,τι τα εσπεριδοειδή. Έχει ευεργετική δράση για τα νεφρά, την ουροδόχο κύστη, το συκώτι, τον τράχηλο της μήτρας και τ’ αγγεία του αίματος. Επίσης, έχει αντικαρκινική δράση, λόγω της υψηλής περιεκτικότητάς του σε αντιοξειδωτικές ουσίες, οι οποίες εξουδετερώνουν την τοξικότητα καρκινογόνων ουσιών, μεταξύ των οποίων και αυτών που περιέχονται στον καπνό. Προλαμβάνει τη ρευματοπάθεια και βοηθά στην αντιμετώπιση πρησμένων αδένων. Εάν είναι δύσκολο να καταναλώσουμε μεγάλη ποσότητα φρέσκου μαϊντανού, ως σαλατικό, μπορούμε να φτιάξουμε «τσάι». Το «τσάι» από τις ρίζες του φυτού είναι ισχυρό διουρητικό και εφιδρωτικό, αλλά ταυτόχρονα ορεκτικό και τονωτικό του οργανισμού. Βοηθάει στην αποβολή των λίθων του νεφρού και στη θεραπεία της κυστίτιδας. Τα φύλλα του είναι πολύ μαλακτικά, εάν τοποθετηθούν πάνω σε μώλωπες ή σε σημεία που έχουν τσιμπήσει έντομα. Άτομα που πάσχουν από νευραλγίες, αρθριτικούς και ρευματικούς πόνους, μπορούν να κάνουν εντριβή με το χυμό του μαϊντανού μαζί με οινόπνευμα. Στην Κουζίνα :: Ο μαϊντανός πάει παντού! Τον συναντάμε στις περισσότερες συνταγές, αφού η ελαφριά, φρέσκια και διακριτική γεύση του συνδυάζεται με τα περισσότερα συστατικά. Υπάρχουν αρκετές ποικιλίες, αλλά οι πιο διαδομένες είναι ο κοινός και ο φριζέ (με τα κατσαρά φυλλαράκια). Είναι ένα εξαιρετικό μυρωδικό, με υψηλή περιεκτικότητά σε αντιοξειδωτικά συστατικά και, κυρίως, σε φλαβονοειδή apigenin και luteolin, καθώς και σε βιταμίνη Α και C (σχεδόν τριπλάσια του λεμονιού). Ο συνδυασμός του με φακές βοηθά την απορρόφηση του σιδήρου από τον οργανισμό, λόγω της παρουσίας της βιταμίνης C. Απαραίτητο συστατικό σε σούπες, σαλάτες, ριζότο, αλλά και στον πουρέ πατάτας, σε ομελέτες, όσπρια, μπιφτέκια και κεφτεδάκια, ενώ ιδανικός είναι ο συνδυασμός του με ελαιόλαδο. Έχει αρκετή ανθεκτικότητα στο μαγείρεμα και έτσι μπορείτε να τον χρησιμοποιείτε από την αρχή για να αρωματίσει τις συνταγές σας. Τοποθετήστε το γλαστράκι σε φωτεινή θέση στο παράθυρο της κουζίνας. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα δε χρειάζεται να τον μεταφέρετε στο εσωτερικό, μιας και είναι αρκετά ανθεκτικός στο κρύο. Κατά τους καλοκαιρινούς μήνες αυξάνονται οι ανάγκες του σε νερό. Χρησιμοποιήστε φύλλα και βλαστούς, αφού πρώτα τα ψιλοκόψετε. TIP: Η φρεσκάδα του εξαλείφει την μυρωδιά του σκόρδου και του κρεμμυδιού στην αναπνοή.
8 Δευτ.
Τρ.
Τετ.
Πέμ.
Παρ.
Σάβ.
Κυρ.
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
2017
Ρίγανη Ιστορία :: Η ρίγανη είναι αυτοφυές φυτό της Μεσογείου και της Κεντρικής Ασίας. Το όνομα της προέρχεται από τις λέξεις όρος και γάνος (λαμπρότητα), φυτό, δηλαδή, που λαμπρύνει το βουνό. Στην αρχαία Ελλάδα αποτελούσε σύμβολο χαράς και ευτυχίας. Ο Αριστοτέλης έγραφε ότι, αν κάποιο τραυματισμένο κατσίκι από βέλος κυνηγού, έτρωγε ρίγανη, η πληγή του έκλεινε. Οι κυνηγοί μέχρι και σήμερα συνηθίζουν, όταν σκοτώσουν ένα θήραμα, να βάζουν στην κοιλιά του μερικά κλωνάρια ρίγανη, για να μη μυρίσει μέχρι να φθάσουν σπίτι. Θεραπευτικές Ιδιότητες :: Η ρίγανη είναι ένα από τα φυτά με τη μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε βιταμίνη C. Χρησιμοποιείται ως αφέψημα ή έγχυμα και καταπολεμά την ατονία των εντέρων, διευκολύνει την πέψη και ηρεμεί το νευρικό σύστημα. Επίσης, είναι διουρητικό και εμμηναγωγό. Για το αφέψημα χρησιμοποιούνται οι βλαστοί του φυτού, όταν είναι ανθισμένο, γιατί τότε περιέχει το έλαιο που έχει τη μεγαλύτερη θεραπευτική αξία. Το «τσάι» από ρίγανη βοηθάει στην υπέρταση και στην αρτηριοσκλήρυνση. Υπό μορφή γαργάρων, χρησιμοποιείται ενάντια σε φλεγμονές και έλκη της στοματικής κοιλότητας και των αμυγδαλών. Το αιθέριο έλαιό της χρησιμοποιείται εξωτερικά για την καταπολέμηση των ψειρών. Οι βλαστοί της ρίγανης, ως κατάπλασμα, καταπραΰνουν μώλωπες και πρηξίματα. Η εισπνοή της σκόνης από ρίγανη προκαλεί φτάρνισμα και βοηθάει στο να καθαρίσει το αναπνευστικό σύστημα και ιδιαιτέρως οι πνεύμονες. Χρησιμοποιείται ευρέως στην επίσημη ιατρική. Στην Κουζίνα :: Η ρίγανη είναι το βασικό συστατικό της Μεσογειακής Κουζίνας. Μπορείτε να φανταστείτε χωριάτικη σαλάτα χωρίς ρίγανη; Συναντάται σχεδόν σε όλες τις συνταγές και κυρίως στα κρεατικά και στα ψάρια. Δοκιμάστε να γεμίσετε την κοιλία ψαριού με κλωναράκια φρέσκιας ρίγανης, όταν πρόκειται να ψηθεί στη σχάρα. Η γεύση της είναι έντονη, πικάντικη και ελαφρώς πικρή. Γενικά έχει ανθεκτικότητα στο μαγείρεμα και μπορεί να χρησιμοποιηθεί από την αρχή. Τοποθετήστε το γλαστράκι στο παράθυρο της κουζίνας, σε θέση με πολύ φως. Είναι φυτό που δεν έχει μεγάλες ανάγκες σε νερό. Το υπερβολικό πότισμα μπορεί να το σαπίσει. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα μπορεί να μείνει σε εξωτερικό χώρο, καθώς είναι ανθεκτική σε χαμηλές θερμοκρασίες. Κόψτε κλωναράκια μαζί με τα φύλλα και χρησιμοποιήστε τα ολόκληρα.
9 Δευτ.
Τρ.
Τετ.
Πέμ.
Παρ.
Σάβ.
Κυρ.
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
2017
Σέλινο Το σέλινο είναι ένα λαχανικό που παρέχει πολλά οφέλη στην υγεία. Εκτός από πηγή υγιεινής διατροφής, χρησιμοποιείται και στην εναλλακτική ιατρική. Οι σπόροι του, οι ρίζες, ο μίσχος και τα φύλλα του χρησιμοποιούνται στη θεραπεία της κατακράτησης ούρων, στη νεφρική νόσο, στην υπέρταση και ακόμα και σε συγκεκριμένες σεξουαλικές διαταραχές. Το σέλινο είναι εξαιρετική πηγή βιταμίνης C που είναι απαραίτητη για ένα υγιές ανοσοποιητικό σύστημα. Η βιταμίνη C ανακουφίζει από τα συμπτώματα του κρυολογήματος, αναστέλλει τη φθορά από τις ελεύθερες ρίζες, η οποία μπορεί να προκαλέσει φλεγμονώδεις παθήσεις όπως το άσθμα και η αρθρίτιδα, και συντελεί σε ένα υγιές καρδιαγγειακό σύστημα. Σύμφωνα με ιατρικές έρευνες, το σέλινο περιέχει ενεργά συστατικά που ονομάζονται φθαλίδες και συμβάλλουν στη μείωση της πίεσης του αίματος. Οι φθαλίδες χαλαρώνουν τους μύες των αρτηριών και ρυθμίζουν την πίεση του αίματος ώστε να μην πιέζονται τα αιμοφόρα αγγεία. Τα υγιή αιμοφόρα αγγεία συντελούν στην πρόληψη από εγκεφαλικό, καρδιακή προσβολή και άλλα καρδιακά νοσήματα. Η συμβολή του σέλινου στη μείωση της πίεσης του αίματος αποδίδεται επίσης στην υψηλή περιεκτικότητα σε κάλιο, μαγνήσιο και ασβέστιο. Η υψηλή κατανάλωση αυτών των μετάλλων σχετίζεται με τη μείωση της πίεσης. Η διατροφή που περιέχει σέλινο μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη του καρκίνου λόγω των αντικαρκινικών ιδιοτήτων του συγκεκριμένου λαχανικού. Ο εκφυλισμός των κυττάρων από τις ελεύθερες ρίζες είναι βασική αιτία πρόκλησης καρκίνου και εμποδίζεται από τις κουμαρίνες που περιέχει το σέλινο. Οι κουμαρίνες μπορούν επίσης να αυξήσουν τη δραστηριότητα των λευκοκυττάρων τα οποία είναι υπεύθυνα για την άμυνα του ανοσοποιητικού συστήματος, καταστρέφοντας επιβλαβή κύτταρα, όπως τα καρκινικά. Το σέλινο περιέχει και ακετυλένιο το οποίο όπως υποστηρίζουν ορισμένες επιστημονικές μελέτες αναστέλλει την ανάπτυξη των όγκων. Ασθένειες και παθήσεις στην καταπολέμηση των οποίων βοηθά το σέλινο:
Νεφρική νόσος (νεφρίτιδα) Παθήσεις του παγκρέατος Παθήσεις στο συκώτι και τη χολή Ρευματισμοί Νευρίτιδα Δυσκοιλιότητα Άσθμα Καταρροή Πυόρροια Διαβήτης (τα φύλλα του φυτού) Αναιμία (χωρίς αμφιβολία λόγω της περιεκτικότητάς του σε σίδηρο, πρωτεΐνες και βιταμίνες) Παχυσαρκία Φυματίωση Κακή υγεία των δοντιών (αναμφίβολα λόγω της περιεκτικότητάς του σε ασβέστιο) Νευρικότητα και αϋπνίες
Συμπερασματικά, το σέλινο περιέχει πολλά ενεργά συστατικά και είναι πολύ σημαντικό για την καλή υγεία του οργανισμού. Εκτός από ισορροπημένη περιεκτικότητα σε μέταλλα, βιταμίνες και άλλα βασικά συστατικά, περιέχει επίσης σημαντικές συγκεντρώσεις φυτικών ορμονών και άλλα απαραίτητα έλαια που ρυθμίζουν το νευρικό σύστημα και δημιουργούν μια αίσθηση ηρεμίας. Σύμφωνα με κάποιες μελέτες το σέλινο έχει επίσης θετική επίδραση στο σεξουαλικό σύστημα. Επομένως, λόγω όλων των παραπάνω, η συχνή κατανάλωση αυτού του λαχανικού συνιστάται από πολλούς διατροφολόγους και ειδικούς της υγείας.
10 Δευτ.
Τρ.
Τετ.
Πέμ.
Παρ.
Σάβ.
Κυρ.
1 2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
2017
Χαμομήλι Ήδη από την αρχαιότητα, χρησιμοποιείτο για θεραπευτικούς σκοπούς. Καταναλωνόταν για ενοχλήσεις του στομάχου, του εντέρου ή της χολής. Το συνιστούσαν σε γυναίκες, για τη μείωση των πόνων κατά την έμμηνη ρύση. Επιπλέον, χρησιμοποιείτο τοπικά ως επίθεμα σε πληγές, για να επουλωθούν πιο γρήγορα. Πλέον, οι ουσίες και η δράση του χαμομηλιού έχουν ερευνηθεί σημαντικά σε ερευνητικό επίπεδο, πιστοποιώντας τις περισσότερες από τις θεραπευτικές του ιδιότητες. Οι ιδιότητες του χαμομηλιού οφείλονται σε δραστικές ουσίες όπως η κουμαρίνη, τα αιθέρια έλαια, τα φλαβονοειδή, το αζουλένιο, κάδμιο και μεταλλικά στοιχεία. Σήμερα, η πιο διαδεδομένη ιδιότητα του χαμομηλιού έχει σχέση με την ικανότητα του να ηρεμεί τα νεύρα και να χαλαρώνει, διώχνοντας την αϋπνία και ενισχύοντας τον ύπνο. Επιπλέον, είναι γνωστό για τις αντισηπτικές, καταπραϋντικές και αντιαλλεργικές του ιδιότητες. Χρησιμοποιείται ευρέως για τα έλκη του πεπτικού, το φούσκωμα και την καούρα. Ανακουφίζει από τα αναπνευστικά προβλήματα, τα κρυολογήματα, το βήχα, τον πυρετό, τα προβλήματα της χοληδόχου κύστεως, τα εντερικά αέρια, τη γαστρίτιδα, τις αιμορροΐδες, τη δυσπεψία, την αϋπνία, τις στομαχικές φλεγμονές και τους δερματικούς ερεθισμούς. Με εξωτερική εφαρμογή συντελεί στην επούλωση των εγκαυμάτων και των εκζεμάτων, ενώ είναι χρήσιμο στην ουλίτιδα και στις οφθαλμικές πλύσεις. Οι κομπρέσες με αφέψημα χαμομηλιού είναι καταπραϋντικές για κάθε είδους δερματικό πρόβλημα. Το χαμομήλι βρίσκει πολλές εφαρμογές στον χώρο της αισθητικής, κυρίως λόγω των ευεργετικών και καταπραϋντικών ιδιοτήτων του στο δέρμα. Αποτελεί βασικό συστατικό σε προϊόντα καθαρισμού, ντεμακιγιάζ αλλά και ενυδάτωσης του δέρματος. Τα φλαβονοειδή που περιέχει έχουν θετικά αποτελέσματα επί της περιφερικής κυκλοφορίας παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον στις αντιδράσεις φλεγμονής, λόγω της αντιοξειδωτικής τους δράσης.
11 Δευτ.
Τρ.
Τετ.
Πέμ.
Παρ.
Σάβ.
Κυρ.
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
2017
Τίλιο - Φλαμούρι Έχει καρδιοειδή πριονωτά σκουροπράσινα φύλλα και άνθη ανοιχτοκίτρινα με γλυκιά μυρωδιά, μελιτογώνα, κρεμαστά τα οποία εμφανίζονται στις αρχές του καλοκαιριού και κιτρινοπράσινους καρπούς. Τα άνθη και τα φύλλα είναι αυτά τα οποία χρησιμοποιούνται για φαρμακευτικούς σκοπούς. Φαρμακευτικές ιδιότητες: Για τις θεραπευτικές τους ιδιότητες είναι γνωστά τα άνθη και τα φύλλα του δέντρου τα οποία περιέχουν μαλακτικές ουσίες, πτητικά έλαια πλούσια σε φαρνεζόλη, διάφορα γλουκονικά, σάκχαρα, στυπτικά και ουσίες παρόμοιες με την βιταμίνη Ε. Είναι ένα αρωματικό βότανο που δρα ως διουρητικό και αποχρεμπτικό, ηρεμεί τα νεύρα και κατεβάζει την υψηλή πίεση του αίματος, αυξάνει την εφίδρωση, ελευθερώνει τους σπασμούς και βελτιώνει την πέψη. Χρησιμοποιείται εσωτερικά και δρα θετικά σε προβλήματα υπέρτασης, αρτηριοσκλήρυνσης, καρδιακές και πεπτικές ανωμαλίες που συνοδεύονται με ανησυχία, ουρικές φλεγμονές, γρίπη, αναπνευστική καταρροή, ημικρανία, νευρική υπερένταση και πονοκέφαλους. Το έγχυμα των ανθών και των φύλλων το παίρνουμε σε κρυολογήματα που συνοδεύονται από πυρετό (συνάχι, βήχα, γρίπη, φλέματα, βρογχίτιδα κ.α.). Χάρη στην ιδιότητα του βοτάνου να προκαλεί εφίδρωση και αύξηση της διούρησης, τα άνθη χρησιμοποιούνται και σε ασθένειες των νεφρών και της ουρήθρας, όπως επίσης και για να ελαφρώσουν τους πόνους και να βελτιώσουν την λειτουργία του στομάχου. Χρησιμοποιείται επίσης ως χολαγωγό στις ασθένειες του συκωτιού και πέτρες στη χολή. Είναι καλό ηρεμιστικό και μας βοηθά να κοιμηθούμε καλά και ήρεμα.Ενισχύει το ανοσοποιητικό μας σύστημα και βοηθά στη πρόληψη των καρδιοπαθειών μια και έχει θετική δράση στη μείωση της χοληστερόλης και την χαλάρωση των αρτηριών. Το τίλιο συνδυάζεται πολύ καλά με τον Κράταιγο για την υψηλή πίεση και με τον Λυκίσκο για τη νευρική πίεση. Σε κρυολογήματα και γρίπη συνδυάζεται καλά με τον Σαμπούκο. Το τσάι Τίλιου είναι πολύ δημοφιλές στη Γαλλία και πίνεται ως καθημερινό ρόφημα. Αρέσει στα παιδιά χάρη στη γλυκιά του γεύση, πράγμα που το καθιστά ένα από τα αγαπημένα τους βότανα. Τα ηρεμεί αν είναι νευρικά, βοηθά στις αϋπνίες και ανακουφίζει από τον βήχα και τα κρυολογήματα. Θερμαίνει και χαλαρώνει το πεπτικό σύστημα και είναι ευεργετικό για όσους είναι πολυάσχολοι και τρώνε βιαστικά. Αν είμαστε στρεσαρισμένοι, νευρικοί και πολυάσχολοι το τίλιο μας είναι πολύτιμο. Αν όμως είμαστε πάρα πολύ κουρασμένοι ας μην το πιούμε, γιατί λόγω της καταπραϋντικής του δράσης μπορεί να επιδεινώσει το αίσθημα της κόπωσης.Τα άνθη της φλαμουριάς συλλέγονται αμέσως μόλις ανθίσουν γιατί αργότερα αναπτύσσουν ναρκωτικές ιδιότητες.Τέλος, δίνει λάμψη σε ξηρά και ευαίσθητα μαλλιά. Περισσότερα Σύμφωνα με τις λαϊκές δοξασίες, όποιος κοιμόταν κάτω από τη φλαμουριά μεταφερόταν αστραπιαία στη γη των νεράιδων. Το μέλι από άνθη φλαμουριάς θεωρείται ότι είναι πολύ καλής ποιότητας και βοηθά σε προβλήματα λοιμώξεων και είναι καταπραϋντικό. Το ανοιχτόχρωμο ξύλο του δέντρου είναι ακριβό και έχει πολλές χρήσεις, μια από τις οποίες είναι η κατασκευή μουσικών οργάνων.
12 Δευτ.
Τρ.
Τετ.
Πέμ.
Παρ.
Σάβ.
Κυρ.
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
2017
Φασκόμηλο Ιστορία :: Το φασκόμηλο είναι πολυετές θαμνώδες φυτό, γνωστό από την αρχαιότητα. Οι αρχαίοι Έλληνες το χρησιμοποιούσαν ως πολυφάρμακο και έχει εκθειαστεί από τον Διοσκουρίδη, τον Γαληνό, τον Αέτιο και τον Ιπποκράτη. Οι Άραβες πίστευαν ότι μπορούσε να θεραπεύσει τα πάντα. Οι Λατίνοι το θεωρούσαν το ιερό φυτό της αθανασίας και το χρησιμοποιούσαν σε τελετές. Οι Γάλλοι το ονομάζουν «ελληνικό τσάι» και το χρησιμοποιούν – όπως και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι – τόσο στη μαγειρική, όσο και για τις θεραπευτικές του ιδιότητες. Οι Κινέζοι το αποκαλούν «ελληνικό βραστάρι» και το θεωρούν καλύτερο από το τσάι. Θεραπευτικές Ιδιότητες :: Το φασκόμηλο είναι ένα βότανο προικισμένο με πολλές θεραπευτικές ουσίες και ιδιότητες, ιδιαιτέρως χρήσιμες στην ιατρική, όπως αντιβακτηριδιακές, αντισηπτικές, καρδιοτονωτικές, σπασμολυτικές και αντιδιαβητικές. Η δε δράση του κατά του διαβήτη έκανε ορισμένους να δηλώσουν ότι, το φασκόμηλο είναι το φάρμακο για όλες τις ασθένειες. Ως αφέψημα είναι ιδανικό για τη θεραπεία της φαρυγγίτιδας, της ουλίτιδας, καθώς και των άφτρων, αλλά και διαφόρων τραυματισμών του στόματος. Επίσης, τονώνει το νευρικό σύστημα, αυξάνει τη μνήμη και ενεργοποιεί την κυκλοφορία του αίματος. Εάν κάνουμε πλύσεις με αφέψημα στα μέρη του σώματος που πάσχουν από κράμπες, θα ανακουφιστούν. Αντιμετωπίζονται τα τσιμπήματα από κουνούπια και σφήκες, τρίβοντας με τα φρέσκα φύλλα του φασκόμηλου το ερεθισμένο σημείο. Άτομα που πάσχουν από δυσπεψίες, δυσεντερίες και έλκος στομάχου, μπορούν να αφήσουν να μουσκέψουν φύλλα φασκόμηλου μέσα σε κόκκινο κρασί (80 γρ. φασκόμηλο σε 1 λίτρο κρασί) για μία βδομάδα και να πίνουν μία έως τρεις κουταλιές της σούπας από αυτό το μίγμα, μετά από κάθε γεύμα. Το φασκόμηλο χρησιμοποιείται και στην αρωματοποιία. Στην Κουζίνα :: Το φασκόμηλο χρησιμοποιείται σε λευκό και κόκκινο κρέας, ψάρι, ζυμαρικά, όσπρια, ψωμί. Επίσης, για τον αρωματισμό ζωμών, ξιδιού και λαδιού. Από το φασκόμηλο παράγεται εκλεκτής ποιότητας μέλι. Χρησιμοποιείται και στην ποτοποιία. TIP: Είναι εντομοαπωθητικό φυτό. Μια γλάστρα με φασκομηλιά θα κρατήσει μακριά – και, πάνω απ’ όλα, με οικολογικό τρόπο – μύγες, κουνούπια και άλλα ενοχλητικά έντομα, καθώς και τσιμπούρια, τα οποία είναι από τα πλέον σημαντικά είδη εντόμων που μεταδίδουν ασθένειες. Επιπλέον, τοποθετώντας στις ντουλάπες σακουλάκια με μίγμα από φασκόμηλο, βασιλικό, δεντρολίβανο και λεβάντα, προστατεύονται τα ρούχα από το σκώρο.