Πληροφορίες: Κουτελίδα Μαρία e-mail : mail@2dim-orop.att.sch.gr
Ταχ. Διεύθυνση: Αργυρουπόλεως 24 Νέα Παλάτια Τηλ. Σχολείου : 22950 39544
Αγαπητοί μας αναγνώστες, οι μικροί δημοσιογράφοι της Δ΄ τάξης του 6/θ Δημoτικού Σχολείου Σκάλας Ωρωπού και Νέων Παλατίων σας καλωσορίζουν στις σελίδες της μαθητικής τους εφημερίδας και σας εύχονται καλή ανάγνωση. Σας υπόσχονται πλούσια ενημέρωση και πολλή διασκέδαση. Από σaς περιμένουν έναν καλό λόγο και λίγο διαθέσιμο χρόνο, όχι μόνο για να την ξεφυλλίσετε, αλλά και για να τη διαβάσετε. Αρχίζουμε, με τη βοήθεια της δασκάλας μας, μια συλλογική προσπάθεια και σας παρακαλούμε να μας στηρίξετε. Βάζουμε μάσκα (μολύβι), αναπνευστήρα(χαρτί), τα βατραχοπέδιλα μας(υπομονή) και πάμε να ανακαλύψουμε νέα πράγματα. Με δημοσιογραφικούς χαιρετισμούς οι μαθητές της Δ΄τάξης
Βάλαμε στην εφημερίδα μας τιμή …για να μην είναι «άτιμη»
Περιεχόμενα εφημερίδας
Το ήξερες ότι…; Επίκαιρα. Διασκεδάζω παίζοντας. Μια σελίδα γέλιο. Αινίγματα - Σπαζοκεφαλιές Ωρωπός! Αξίζει να ζεις. Ωρωπός! Αξίζει να δεις. Αν ήμουν για 24 ώρες μεγάλος/η Τα παιδία γράφει... Οι μικροί ρεπόρτερς. Ενεργοί μαθητές – Ενεργοί πολίτες Έργα του τόπου μου
Καλά Χριστούγεννα
Καλή Πρωτοχρονιά
~1~
Τα πιο συνηθισμένα ελληνικά ονόματα είναι με τη σειρά το ΓΙΩΡΓΟΣ, ΜΑΡΙΑ και ΔΗΜΗΤΡΗΣ. Ακολουθούν : ΕΛΕΝΗ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ, ΓΙΑΝΝΗΣ, ΝΙΚΟΛΑΟΣ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ, ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ, ΑΝΔΡΕΑΣ. Ομάδα εργασίας «Απίθανα Μολύβια»
Η μόνη ήπειρος που δεν έχει ενεργά ηφαίστεια είναι η Αυστραλία. Όλα τα έντομα έχουν 6 πόδια. Ο πιο δυνατός μυς του ανθρώπινου σώματος είναι η γλώσσα. Παίρνουμε πάνω από 23.000 αναπνοές κάθε μέρα. Είναι αδύνατον να γλύψετε τον αγκώνα σας. Τα μάτια μας έχουν πάντα το ίδιο μέγεθος, από τη γέννηση μέχρι το θάνατο Δεν μπορείτε να γαργαλήσετε τον εαυτό σας. Τα νύχια των χεριών μεγαλώνουν πιο γρήγορα από τα νύχια των ποδιών. Το γέλιο μειώνει τα επίπεδα του στρες και ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα(δεν αρρωσταίνουμε συχνά) Οι γυναίκες ανοιγοκλείνουν τα μάτια σχεδόν διπλάσιες φορές από τους άντρες. Τα αντρικά πουκάμισα έχουν τα κουμπιά στη δεξιά πλευρά ενώ τα γυναικεία στην αριστερή πλευρά. Αν μασάτε τσίχλα όταν καθαρίζετε κρεμμύδια δεν θα δακρύσετε Ομάδα εργασίας «Αστέρια»
Test του δεξιού ποδιού Δοκιμάστε το, δεν θα το πιστεύετε.. Θα προσπαθείτε συνέχεια να το πετύχετε αλλά δεν θα τα καταφέρετε. 1.-Λοιπόν όπως κάθεστε στο γραφείο σας, σηκώστε το δεξί πόδι από το πάτωμα Και κάντε κύκλους δεξιούς όπως τους δείχτες ενός ρολογιού. 2.-Ενώ κάνετε τους κύκλους με το δεξί πόδι (στην φορά των δειχτών ενός ρολογιού), γράψτε τον αριθμό 6 στον αέρα με το δεξί χέρι σας. Το πόδι σας τότε θα αλλάξει κατεύθυνση. 3.-Πάθατε πλάκα ε; Δεν μπορείτε να το κουμαντάρετε! Ομάδα εργασίας «Οι Πρώτοι»
~2~
Η Ελλάδα βρισκόταν από τις 21 Απριλίου 1967 υπό τη δικτατορική διακυβέρνηση του στρατού, ενός καθεστώτος που είχε καταργήσει τις ατομικές ελευθερίες, είχε διαλύσει τα πολιτικά κόμματα και είχε εξορίσει, φυλακίσει και βασανίσει πολιτικούς και πολίτες με κριτήριο τις πολιτικές τους πεποιθήσεις. Η εξέγερση του Πολυτεχνείου το 1973 ήταν μια μαζική διαδήλωση λαϊκής αντίθεσης στο καθεστώς της Χούντας των Συνταγματαρχών. Η εξέγερση ξεκίνησε στις 14 Νοεμβρίου 1973, με κατάληψη του Μετσόβιου Πολυτεχνείου Αθηνών από φοιτητές και σπουδαστές που κλιμακώθηκε σχεδόν σε αντιχουντική επανάσταση και έληξε το πρωί της 17ης Νοεμβρίου, μετά από μια σειρά γεγονότων που ξεκίνησαν με την είσοδο άρματος μάχης στον χώρο του Πολυτεχνείου και την επαναφορά σε ισχύ του σχετικού στρατιωτικού νόμου που απαγόρευε συγκεντρώσεις και την κυκλοφορία σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Ομάδα εργασίας « Η Τρελοπαρέα»
Στην Ελλάδα για πρώτη φορά στολίστηκε δέντρο στα Ανάκτορα του Όθωνα το 1833. Πρόδρομος του χριστουγεννιάτικου δέντρου στην Ελλάδα ήταν το παραδοσιακό Χριστόξυλο ή Δωδεκαμερίτης ή Σκαρκάνζαλος κυρίως στα χωριά της Βορείου Ελλάδος. Κάθε Χριστούγεννα έβαζαν ένα μεγάλο κούτσουρο από άγρια κερασιά, πεύκο ή ελιά στο τζάκι όπου θα έκαιγε για όλο το 12ήμερο των γιορτών από τα Χριστούγεννα ως τα Φώτα. Σύμφωνα με την παράδοση φέρνει καλοτυχία και κυρίως προστατεύει το σπίτι από τους καλικάντζαρους που μπαίνουν από τις καμινάδες και κλέβουν ή κάνουν ζημιές στο νοικοκυριό. Ομάδα εργασίας «Αστραπές»
Το καράβι συμβολίζει την καινούργια πλεύση του ανθρώπου στη ζωή, μετά τη γέννηση του Χριστού. Έθιμο που υποχώρησε με το χρόνο, μπροστά σε αυτό του δέντρου, αλλά κανένας δεν δείχνει να το έχει ξεχάσει. Το ελληνικό παραδοσιακό καραβάκι αποτελεί παράδοση των παλαιών εποχών της χώρας μας, που τα παιδιά με αγάπη, χαρά και δημιουργικό νου κατασκεύαζαν τα παιχνίδια τους. Αποτελούσε, όμως, και ένα είδος τιμής και καλωσορίσματος στους ναυτικούς, που επέστρεφαν από τα ταξίδια τους. Συνυφασμένο με αποχωρισμούς και δυσάρεστες αναμνήσεις, αλλά και ως τάμα των ναυτικών σε στιγμές κινδύνου στη θάλασσα, το καράβι δεν θα μπορούσε να συμβολίσει οικογενειακές συνεστιάσεις θαλπωρής, με παρόντα όλα τα μέλη, ή να τονώσει το οικογενειακό αίσθημα. Για το λόγο αυτό, το καράβι σπάνια αποτέλεσε στοιχείο διακόσμησης των ελληνικών σπιτιών τα Χριστούγεννα.» Εντούτοις, στις αρχές της δεκαετίας του 1970, συζητήθηκε έντονα στη χώρα μας το ζήτημα κατάργησης του χριστουγεννιάτικου δέντρου και αντικατάστασής του από το καράβι. Σε ορισμένες περιοχές (κυρίως στα νησιά) εξακολουθούν να στολίζουν «καραβάκια», ενώ τα τελευταία χρόνια γίνεται μια αξιέπαινη προσπάθεια ορισμένων Δήμων της χώρας, να επαναφέρουν το έθιμο στην αρχική του μορφή, στολίζοντας στις πλατείες τους καραβάκια αντί για έλατα. Ομάδα εργασίας «Τα Απίθανα Μολύβια»
~3~
Τον καιρό που στον κόσμο κυριαρχούσαν οι Ρωμαίοι, ο αυτοκράτορας Αύγουστος έβγαλε διαταγή να γραφτούν όλοι οι υπήκοοί του σε καταλόγους. Ήθελε να δει πόσο πληθυσμό είχε το απέραντο κράτος του και η απογραφή έπρεπε να γίνει στον τόπο καταγωγής του καθενός. Η Μαρία και ο Ιωσήφ έπρεπε λοιπόν να πάνε στη Βηθλεέμ. Φτάνοντας εκεί, χτύπησαν όλες τις πόρτες. Μα ούτε σε σπίτι ούτε σε πανδοχείο βρήκαν δωμάτιο. Επειδή η Παναγία ήταν ετοιμόγεννη, ένας πανδοχέας τη λυπήθηκε και τους επέτρεψε να μείνουν στο στάβλο με τα ζώα. Εκεί, στο στάβλο γεννήθηκε ο Χριστός. Η μητέρα του τον σπαργάνωσε και τον κοίμισε πάνω στα άχυρα, μέσα στο παχνί. Ολόγυρα τα ζώα τού κρατούσαν συντροφιά και τον ζέσταιναν με την ανάσα τους.Ήταν χειμωνιάτικη και κρύα νύχτα. Έξω στον κάμπο, βοσκοί φύλαγαν τα πρόβατά τους και δεν έπεφταν να κοιμηθούν, μην έρθει ο λύκος και τους τα φάει. Έξαφνα, φως μεγάλο έλαμψε κι ένας άγγελος παρουσιάστηκε μπροστά τους. Οι ποιμένες τρόμαξαν πολύ. Μα ο άγγελος τους είπε: «Μη φοβάστε, γιατί σας φέρνω μια καλή είδηση που σ’ όλο τον κόσμο θα δώσει χαρά. Σήμερα στην πόλη του Δαβίδ γεννήθηκε ο Σωτήρας, που είναι ο Χριστός. Το σημείο που θα σας οδηγήσει θα είναι τούτο: θα βρείτε βρέφος φασκιωμένο και ξαπλωμένο σε παχνί». Σηκώθηκαν τότε οι βοσκοί και πήγαν στη Βηθλεέμ, βρήκαν το στάβλο όπως τους είχε πει ο άγγελος και μπαίνοντας, είδαν το βρέφος που κοιμόταν στο παχνί και τη μητέρα του που καθόταν πλάι του. Με συγκίνηση γονάτισαν μπρος στο παχνί και προσκύνησαν. Τον καιρό που γεννήθηκε ο Χριστός ζούσαν στην Ανατολή τρεις άνθρωποι πολύ σοφοί. Γι’ αυτό τους έλεγαν Μάγους. Αυτοί, που από χρόνια μελετούσαν τα ουράνια σώματα, ξαφνικά παρατήρησαν ένα πρωτόφαντο αστέρι. Έβγαλαν λοιπόν το συμπέρασμα ότι γεννήθηκε ο Σωτήρας του κόσμου. Το αστέρι αυτό τους οδήγησε στην Ιερουσαλήμ. Οι κάτοικοι της Ιερουσαλήμ, που περίμεναν τον ελευθερωτή βασιλιά, αναστατώθηκαν, όταν είδαν τους Μάγους. Μα πιο πολύ απ’ όλους αναστατώθηκε ο Βασιλιάς Ηρώδης, γιατί φοβόταν μήπως κάποιος του πάρει το θρόνο. Φώναξε λοιπόν τους συμβούλους του και ζήτησε να μάθει πού λένε οι Γραφές ότι θα γεννηθεί αυτός ο βασιλιάς. Εκείνοι του διάβασαν το ιερό βιβλίο με τις προφητείες που έλεγε ότι θα γεννηθεί στη Βηθλεέμ της Ιουδαίας. Αμέσως ο Ηρώδης κάλεσε τους Μάγους στο παλάτι και τους ρώτησε πότε ακριβώς είδαν το αστέρι. Έπειτα τους έστειλε στη Βηθλεέμ, λέγοντάς τους: «Πηγαίνετε με το καλό. Ψάξτε να βρείτε το παιδί κι ελάτε να με ειδοποιήσετε, για να πάω κι εγώ να το προσκυνήσω». Οι Μάγοι έφυγαν, ακολουθώντας το αστέρι, που τους οδήγησε ως το μέρος όπου βρισκόταν το παιδί. Μπήκαν μέσα, γονάτισαν και το προσκύνησαν. Ύστερα του πρόσφεραν τα δώρα τους: χρυσάφι, λιβάνι και σμύρνα (αρώματα). Μετά την προσκύνηση, άγγελος Κυρίου τους πρόσταξε να μην πάνε πίσω στον Ηρώδη, αλλά να φύγουν από άλλο δρόμο, γιατί ο Ηρώδης είχε κακό σκοπό για το παιδί. Οι τρεις Μάγοι έφυγαν από άλλο δρόμο για την πατρίδα τους, γιατί δεν ήθελαν να τους δει και να τους ρωτήσει ο βασιλιάς Ηρώδης, που γύρευε το κακό του παιδιού. Μόλις όμως έφυγαν οι Μάγοι, ο άγγελος παρουσιάστηκε στον Ιωσήφ και του είπε: - Σήκω, πάρε το παιδί και τη μητέρα του και φύγετε για την Αίγυπτο. Θα μείνετε εκεί ώσπου να σου πω, γιατί ο Ηρώδης θα ψάξει να βρει το παιδί για να το σκοτώσει. Υπακούοντας στο θέλημα του Θεού, ο Ιωσήφ πήρε τη μητέρα και το παιδί και φύγανε νύχτα για την Αίγυπτο. Έτσι βγήκε αληθινός ο λόγος που είχε πει ο προφήτης Ωσηέ, πολλά χρόνια προτού γεννηθεί ο Χριστός: «Από την Αίγυπτο κάλεσα τον Υιό μου». Αργότερα, όταν ο Ηρώδης είχε πια πεθάνει, παρουσιάστηκε ξανά ο άγγελος στον Ιωσήφ και του παράγγειλε να πάρει τον Ιησού και τη Μαρία και να γυρίσουν πίσω στην Παλαιστίνη. Γύρισαν πραγματικά, και πήγαν να μείνουν στη μικρή πόλη που την έλεγαν Ναζαρέτ, πατρίδα της Παναγίας. Εκεί μεγάλωσε ο Ιησούς. Γι’ αυτό αργότερα τον είπαν Ναζωραίο. (Από τα βιβλία «Η ζωή με το Χριστό» της Γ΄ τάξης και «Ο δρόμος του Χριστού» της Δ΄ τάξης του σχολείου)
~4~
Για μας ο Αϊ- Βασίλης έρχεται από την Καισαρεία, της Μικράς Ασίας, όπως λένε και τα κάλαντά μας. Για τον περισσότερο κόσμο, ο Αϊ- Βασίλης δεν λέγεται Αϊ- Βασίλης. Έχει διάφορα ονόματα με κυριότερο το πασίγνωστο Σάντα Κλάους, που όμως και αυτό προέρχεται από έναν Έλληνα Άγιο: τον Άγιο Νικόλαο, που έρχεται από τα Μύρα πόλη της Μικράς Ασίας. Σήμερα είτε λέμε Αϊ- Βασίλης, είτε Σάντα Κλάους, σχεδόν όλοι εννοούμε τον καλοκάγαθο, παχουλό παππούλη, με την λευκή γενειάδα και την κόκκινη στολή, που έρχεται με το έλκηθρο, τους τάρανδους και το θρυλικό σακούλι του, από μια πόλη της Φιλανδίας το Κουβαρντούρι. Εκεί βρίσκεται το σπίτι του Αϊ- Βασίλη και το γραφείο του, που τέτοιες μέρες δέχεται άπειρα γράμματα από μικρούς και μεγάλους. Ομάδα εργασίας «Η Τρελοπαρέα»
Κατά την θρησκευτική παράδοση κάποτε στη Καισαρεία της Καππαδοκίας στη Μικρά Ασία, που επίσκοπος ήταν ο Μέγας Βασίλειος, ήλθε να τη καταλάβει ο Έπαρχος της Καππαδοκίας με πρόθεση να τη λεηλατήσει. Τότε ο Μέγας Βασίλειος ζήτησε από τους πλούσιους της πόλης του να μαζέψουν ότι χρυσαφικά μπορούσαν προκειμένου να τα παραδώσει ως “λύτρα” στον επερχόμενο κατακτητή. Πράγματι συγκεντρώθηκαν πολλά τιμαλφή. Κατά την παράδοση όμως είτε επειδή μετάνιωσε ο έπαρχος, είτε (κατ΄ άλλους) εκ θαύματος ο Άγιος Μερκούριος με πλήθος Αγγέλων απομάκρυνε τον στρατό του, ο Έπαρχος απάλλαξε την πόλη από επικείμενη καταστροφή. Προκειμένου όμως ο Μέγας Βασίλειος να επιστρέψει τα τιμαλφή στους δικαιούχους, μη γνωρίζοντας σε ποιόν ανήκει τι, έδωσε εντολή να παρασκευαστούν μικροί άρτοι εντός των οποίων τοποθέτησε από ένα νόμισμα και τα διένειμε στους κατοίκους την επομένη του εκκλησιασμού. Έτσι συνεχίσθηκε η παράδοση αυτή κατά τη μνήμη της ημέρας του θανάτου του (εορτή του Αγίου και Μεγάλου Βασιλείου). Ομάδα εργασίας «Οι Πρώτοι»
Σε κάθε τόπο, και πιο πολύ στα χωριά, υπάρχουν χίλιοι θρύλοι και έθιμα γύρω από αυτούς. Εμφανίζονται κάθε Χριστούγεννα. Μερικοί λένε ότι είναι πνεύματα, άλλα καλά και άλλα κακά. Άλλοι πάλι πιστεύουν ότι είναι παράξενα όντα, μαλλιαρά και ότι τρυπώνουν στα σπίτια από τις καμινάδες. Τις νύκτες πηγαίνουν και κλέβουν τα φαγητά που βρίσκουν και πιο πολύ τα σύκα γιατί τους αρέσουν πολύ. Όταν τελειώσουν το φαγητό τους αρχίζουν να χορεύουν. Όλοι οι χωρικοί, όταν πλησιάζει βράδυ, φοβούνται να ξεμυτίσουν από το σπίτι τους, προπάντων τα μικρά παιδιά, ως ότου έρθει η γιορτή των Φώτων, που ρίχνουν το σταυρό και οι καλικάντζαροι εξαφανίζονται. Τότε πάνε και ζούνε κάτω από τη γη. Εμφανίζονται πάλι τα άλλα Χριστούγεννα. Θα ήθελα πολύ να έβλεπα ένα Καλικάντζαρο, αλλά νομίζω πως δεν θα το κατορθώσω. Απλούστατα : γιατί δεν υπάρχουν (Από την εγκυκλοπαίδεια Χάρη Πάτση) Ομάδα εργασίας «Αστραπές»
~5~
Τα ονόματα των Μάγων είναι: Βαλτάσαρ, Κάσπαρ και Μελχιόρ. Στις απεικονίσεις των Μάγων, ο Κάσπαρ, ο γεροντότερος και σχεδόν πάντοτε με γενειάδα, είναι ο πρώτος, ο Μελχιόρ, πάντα νέος χωρίς γενειάδα, είναι ο δεύτερος, ενώ ο Βαλτάσαρ απεικονίζεται πάντα πολύ μελαχρινός ή μαύρος και έρχεται τρίτος κατά σειρά. Ομάδα εργασίας «Αστραπές»
Τα Κάλαντα των Χριστουγέννων Καλήν εσπέραν άρχοντες κι αν είναι ορισμός σας Χριστού την θεία γέννηση να πω στ΄ αρχοντικό σας Χριστός γεννάται σήμερον εν Βηθλεέμ τη πόλη οι ουρανοί αγάλλονται χαίρει η φύσις όλη Εν τω σπηλαίω τίκτεται εν φάτνη των αλόγων ο βασιλεύς των ουρανών και ποιητής των όλων
Τα Κάλαντα της Πρωτοχρονιάς
Τα Κάλαντα Φώτων
Αρχιμηνιά κι Αρχιχρονιά ψηλή μου δεντρολιβανιά κι αρχή καλός μας χρόνος εκκλησιά με τ' άγιο θρόνος. Αρχή που βγήκε ο Χριστός άγιος και Πνευματικός, στη γη να περπατήσει και να μας καλοκαρδίσει. Αγιος Βασίλης έρχεται, και δεν μας καταδέχεται, από την Καισαρεία, συ' σαι αρχόντισσα κυρία. Βαστά εικόνα και χαρτί ζαχαροκάρνο, ζυμωτή χαρτί και καλαμάρι δες και με-δες και με το παλικάρι. Το καλαμάρι έγραφε, τη μοίρα του την έλεγε και το χαρτί-και το χαρτί ομίλει Άγιε μου-άγιε μου καλέ Βασίλη.
Σήμερα τα Φώτα κι ο φωτισμός η χαρά μεγάλη κι ο αγιασμός Κάτω στον Ιορδάνη τον ποταμό κάθετ’ η κυρά μας, η Παναγιά, όργανο βαστάει, κερί κρατεί και τον Άη Γιάννη παρακαλεί Άη Γιάννη αφέντη και βαπτιστή, βάπτισε κι εμένα Θεού παιδί, Ν’ ανεβώ επάνω στον ουρανό να μαζέψω ρόδα και λίβανο" Καλημέρα, καλημέρα, καλή σου μέρα αφέντη με την κυρά...
Οι μαθητές της τάξης
~6~
Η ΑΚΡΟΣΤΙΧΙΔΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ Χ __ __ __ __ __
Γεννήθηκε σε φάτνη
Ρ __ __ __ __
Κακός βασιλιάς χωρίς αρχή
Ι __ __ __ __
Ξυλουργός από τη Ναζαρέτ
Σ __ __ __ __ __
Δώρο μάγου για το Χριστό
Τ __ __ __ __ __ __
Μ’ αυτό λέμε τα κάλαντα
Ο __ __ __ __ __ __ __
Ξύπνησε τους βοσκούς(με αρθρ.)
Υ __ __ __ __ __ __ __
Δόξα εν ….Θεώ
Γ __ __ __ __ __
Ένας μάγος
Ε __ __ __ __ __
Το μήνυμα των Χριστουγέννων
Ν __ __ __ __ __ __
Πατρίδα του Ιωσήφ
Ν __ __ __ __
Άγια ….. σε προσμένουν
Α __ __ __ __ __
Το πρόσφεραν οι βοσκοί στο Χριστό Μαρίνα Δημητράκη
Α Ε Η Β Ρ Ζ Α Π
Τ Κ Τ Α Ο Η Μ Ρ
Υ Ο Χ Σ Ξ Ε Ε Ω
Γ Υ Ρ Ι Α Κ Λ Τ
Κ Ρ Ι Λ Κ Ο Ο Ο
Α Α Σ Ο Ι Υ Μ Χ
Λ Μ Τ Π Α Λ Α Ρ
Α Π Ο Ι Β Ο Κ Ο
Ν Ι Ψ Τ Δ Υ Α Ν
Τ Ε Ω Α Ι Ρ Ρ Ι
Α Δ Μ Ν Π Α Ο Α
Α Ε Ο Ρ Λ Κ Ν Ε
Ι Σ Σ Ο Ε Ι Α Ρ
Ρ Φ Σ Υ Σ Α Η Ο
Μπορείς να βρεις τις 8 λέξεις που βρίσκονται στο κρυπτόλεξο; ΚΟΥΡΑΜΠΙΕΔΕΣ - ΜΕΛΟΜΑΚΑΡΟΝΑ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑ - ΔΙΠΛΕΣ ΚΟΥΛΟΥΡΑΚΙΑ - ΡΟΞΑΚΙΑ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑ - ΚΑΛΑΝΤΑ ΧΡΙΣΤΟΨΩΜΟ - ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ
Βασιλική Χαριτοπούλου
Δημήτρης Μερμινγκίδης
~7~
Ελένη Παπαηλία
Το τζάμι Ένα παιδάκι κλαίει - Γιατί κλαις παιδάκι μου, το ρωτά η μαμά. - Με μάλωσε ο δάσκαλος. - Γιατί παιδί μου; - Γιατί απάντησα σε μια ερώτηση που κανένας άλλος δεν μπορούσε ν’ απαντήσει. - Δηλαδή τι ρώτησε; - Ποιος έσπασε το τζάμι της τάξης μου κι απάντησα ΄εγώ΄ Βασίλης Μερκούρη
Το ξύλο - Που τρέχεις έτσι πουλάκι μου; Ρωτά μια γυναίκα ένα παιδάκι. - Πάω σπίτι μου, λέει το παιδάκι, γιατί πρέπει να φάω ξύλο από τη μαμά. - Τόσο πολύ σου αρέσει το ξύλο και βιάζεσαι; - Όχι, αλλά φοβάμαι.. μην έρθει πιο γρήγορα ο πατέρας μου στο σπίτι. Βασιλική Χαριτοπούλου
Η δασκάλα
Ο Τοτός Χτυπάει το τηλέφωνο στο σχολείο. - Εμπρός, απαντά η δασκάλα. - Καλημέρα σας. Πήρα να σας πω ότι ο Τοτός δεν θα μπορέσει να έρθει σήμερα στο σχολείο. - Ποιος είναι στο τηλέφωνο παρακαλώ; - Ο μπαμπάς μου... Ντε Βανς Κουμάρ
Πρώτη μέρα στην Α΄ τάξη δημοτικού σχολείου. Η δασκάλα είναι μια πενηντάχρονη γεροντοκόρη, που απεχθάνεται τα υποκοριστικά στα βαφτιστικά ονόματα. Κάποια στιγμή ρωτά τα ονόματα των παιδιών. - Πώς σε λένε αγοράκι; ρωτά ένα από τα παιδιά της τάξης. - Μάικλ κυρία, απαντά ο μικρός. Η δασκάλα ταράζεται και δίνοντας ένα χαστούκι στο παιδί φωνάζει: - Μάικλ!!! Ο παπάς σε βάφτισε ΜΙΧΑΗΛ τ΄ακούς; Το παιδί στραβοκαταπίνει ενώ η δασκάλα ρωτάει ένα άλλο αγόρι. - Εσύ πώς λέγεσαι; - Γαβρίλος κυρία. Η δασκάλα χτυπά το παιδί και ουρλιάζει: Τι θα πει Γαβρίλος; Ο παπάς σε βάφτισε ΓΑΒΡΙΗΛ! Παλιόπαιδο. Πιάνει λοιπόν και ένα τρίτο αγόρι. - Εσένα πώς σε λένε; Το παιδί φοβισμένο απαντά. - Εμένα κυρία με λένε ΠΕΤΡΟΥΗΛ!!!
Η δασκάλα -Ποιος είναι ο παρατατικός του ρήματος ξυπνώ; -Κοιμόμουν. Ελένη Παπαηλία Η δασκάλα Ξέρεις να μας πεις δύο αντωνυμίες; Ποιος; εγώ; Μπράβο παιδί μου. Χρήστος Δασκαλάκης Πρώτες μέρες στο σχολείο Μόλις μερικές μέρες αφότου άνοιξαν τα σχολεία, η δασκάλα του μικρού τηλεφωνεί στη μητέρα του: - Είναι πολύ άτακτος! της λέει, δεν ξέρω τι να τον κάνω μέσα στην τάξη! Κι η μητέρα: Α, για να σας πω! Εγώ που τον είχα σχεδόν τρεις μήνες συνέχεια στις διακοπές, σας πήρα να σας κάνω παράπονα; Γεωργία Χαρίτου
Ηλέκτρα Τουραλιά
Ο Τοτός Γυρνάει ο Τοτός απ’ το σχολείο νευριασμένος. – Γιατί έχεις νεύρα; τον ρωτάει η μαμά του. – Αυτή η δασκάλα μας όλο εμάς ρωτάει: Πόσο κάνουν 2 και 2, τι τρώει το κουνέλι, πόσα πόδια έχει ο βάτραχος… Όλο απορίες είναι. Πως έγινε δασκάλα δεν ξέρω… Άγγελος Μώρος
Στο γιατρό Ασθενής πάει στο γιατρό: – Γιατρέ έχω σπάσει το πόδι μου σε δυο μέρη. -Ε, μην ξαναπάτε σε αυτά τα μέρη.
Πρωινό ξύπνημα – Γιατρέ, κάθε πρωί που ξυπνάω αισθάνομαι τρομερό πονοκέφαλο, ναυτία και δε με κρατάνε τα πόδια μου. Μετά από ένα τέταρτο όμως, όλα μου περνάνε… Τι να κάνω; – Να σηκώνεστε ένα τέταρτο αργότερα.
Νικόλας Κουτσιουρής
~8~
Νεφέλη Ευσταθιάδη
Άμα βλέπω δεν το βλέπω και το βλέπω όταν δεν βλέπω. Τι είναι ; (Το όνειρο) Πάει πάει και πίσω δε γυρνάει. Τι είναι ; (Το ποτάμι) Τι είναι εκείνο που γεννιέται στα λουλούδια και πεθαίνει στην εκκλησία ; (Το κερί) Με κοιτάζεις, σε κοιτάζω, τρως, τρώω, γελάς, γελάω, άνθρωπος δεν είμαι. Τι είμαι; (ο καθρέφτης) Βασιλιάς δεν είμαι, κορόνα φοράω. Ρολόι δεν είμαι, τις ώρες μετράω. Τι είμαι ; (ο πετεινός) Έχω μητέρα κόκκινη κι εγώ γεννιέμαι μαύρο, φτερά δεν έχω, μα πετώ τα σύννεφα για να βρω. Τι είμαι ; (ο καπνός) Πράσινο σπιτάκι, κόκκινα παραθυράκια, μέσα κατοικούνε μαύρα αραπάκια . Τι είναι ; (το καρπούζι) Άν είμαι νέος, μένω νέος. Άν είμαι γέρος, μένω γέρος. Τι είναι ; (η φωτογραφία) Της μιλώ και μου μιλά, τραγουδώ και τραγουδά. Τι είναι ; (η ηχώ) Σφυρίζει, βουίζει, βογγάει, τρίζει, τον ακούς μα δεν τον βλέπεις. Τι είναι ; (ο άνεμος) Γεννιέται ψηλό και πεθαίνει χαμηλό .Τι είναι; (Το κερί) Ηλέκτρα Τουραλιά Έχει δόντια, αλλά δε μασάει τους ανθρώπους….μόνο τους βοηθάει. Τι είναι; (το πριόνι)
Πανωφόρι πράσινο, πουκάμισο λευκό, πλήθος μουστάκια στην κορφή και κίτρινος καρπός. Τι είναι; ( το καλαμπόκι)
Ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο…και όμως κάθεται σε μια γωνία. (το γραμματόσημο)
-Ποια πόλη έχει μικρή καρδιά; (H Καρδίτσα)
Τι είναι ίδιο με μισό καρβέλι ψωμί;
-Ποιο φρούτο αναστενάζει για λάδι;
(το άλλο μισό)
Τι είναι πράσινο και χοροπηδάει; (ένα μπιζέλι που έχει λόξιγκα) Πώς λέγεται η γυναίκα που έχει τρία παιδιά;
( To Αχ-λάδι)
-Πώς κάνουμε μια τρύπα στο νερό; ( Κάνουμε το νερό πάγο)
-Ένα πλατύ, παχύ σεντόνι σκεπάζει Ήλιος δεν είναι, ακτίνες έχει, πόδια δεν έχει και όμως τρέχει…τι είναι; κάμπους και βουνά, μα ποτέ του τα (το ποδήλατο) νερά. Τι είναι; Εκκλησίτσα θολωτή ένα στυλό την κρατεί. Τι είναι; (Το χιόνι) (η ομπρέλα) -Βαρύτερο απ’ το σίδερο, γλυκύτερο Ξέρω ένα πραματάκι που έχει πάνω σαμαράκι. Τι είναι; απ’ το μέλι, μήτε στα χέρια πιάνεται (Το σαλιγκάρι) μήτε στην τσέπη μπαίνει. Τι είναι; Ποια μύτη δεν έχει ποτέ συνάχι; (γεννή –τρια)
(Ο ύπνος)
(Η μύτη του μολυβιού)
Μαρίνα Δημητράκη
Βασιλική Χαριτοπούλου
-Ένα γατάκι έπεσε σ’ ένα πηγάδι βάθους δέκα μέτρων. Κάθε μέρα ανέβαινε τρία μέτρα, αλλά το βράδυ γλιστρούσε πίσω δύο μέτρα. Σε πόσες μέρες βγήκε το γατάκι από το πηγάδι; (Σε οκτώ μέρες. Κάθε μέρα ανεβαίνει ένα μέτρο. Την όγδοη μέρα θα ανέβει τρία μέτρα και θα πηδήξει έξω από το πηγάδι) -Ποια θέση έχει ένας δρομέας όταν κατά τη διάρκεια ενός αγώνα προσπεράσει αυτόν που βρισκόταν ως εκείνη τη στιγμή δεύτερος; (Δεύτερος) -Τρεις φίλοι ψαρεύουν σε μια βάρκα, όταν ένα μεγάλο κύμα την αναποδογυρίζει. Και οι τρεις φίλοι πέφτουν στο νερό. Οι δύο έβρεξαν τα μαλλιά τους, όχι όμως και ο τρίτος. Πώς συνέβη αυτό; (Ήταν φαλακρός) -Ένας διάσημος μάγος ανακοίνωσε πως θα κατάφερνε να περπατήσει πάνω σε μια λίμνη χωρίς να χρησιμοποιήσει κανένα απολύτως βοήθημα. Όντως τα κατάφερε. Μπορείτε να σκεφτείτε πώς; (Η λίμνη ήταν παγωμένη) -Θα είναι αύριο και ήταν χθες. Τι είναι; (Το σήμερα) -Ανεβαίνει, κατεβαίνει και στην ίδια θέση μένει. Τι είναι (Το στόμα) Άγγελος Μώρος
~9~
Ο τόπος μου είναι ο Ωρωπός. Έχει αρκετές θάλασσες, καταστήματα, υπεραγορές καφετέριες και σχολεία. Έχει ένα Γυμνάσιο, ένα Λύκειο, δύο δημοτικά και τρία νηπιαγωγεία. Ευτυχώς έχει δημοτικά γήπεδα μπάσκετ και ποδοσφαίρου καθώς και για άλλες δραστηριότητες. Επίσης υπάρχουν και αρκετέ παιδικές χαρές. Οι εκκλησίες που έχει ο τόπος μου είναι ο Άγιος Γεώργιος, ο Άγιος Ανδρέας, ο Άγιος Φανούριος κ.α. Η πλατεία του Ωρωπού είναι η πλατεία Ηρώων. Το λιμάνι του Ωρωπού είναι ξακουστό γιατί χρειάζεσαι πολύ λίγη ώρα για να μεταβείς απέναντι στην Ερέτρια. Εύχομαι να μη φύγω ποτέ από τον τόπο μου. Χρήστος Δασκαλάκης
Ο τόπος κατοικίας μου είναι ο Ωρωπός. Είναι ένα παραθαλάσσιο μέρος με πολλές παραλίες και λιμάνι. Υπάρχει ένα κτίριο που τώρα χρησιμοποιείται ως Ωδείο, στο οποίο την εποχή της δικτατορίας είχε φυλακιστεί εκεί ο Μίκης Θεοδωράκης. Σε μια ωραία τοποθεσία, σε ένα δάσος, υπάρχει το Αμφιαράειο. Εκεί βρίσκεται ένα αρχαίο θέατρο κι ένας ναός. Πριν πολλά χρόνια είχε συμβεί ένα αεροπορικό δυστύχημα, ένας πιλότος επειδή είχε βλάβη το αεροπλάνο του, θυσίασε τη ζωή του για να μην πέσει σε κατοικημένη περιοχή. Προς τιμήν του έφτιαξαν μια προτομή κι έδωσαν το όνομά του στην μια πλατεία. Παναγιώτης Μπομπότσιαρος
Ο Ωρωπός είναι μια πόλη της Βορειοανατολικής Αττικής, στις ακτές του Ευβοϊκού κόλπου. Απέχει 54 χλμ. Από την πόλη των Αθηνών, στους πρόποδες της Πάρνηθας και επικοινωνεί με το συγκοινωνιακό δίκτυο μέσω της εθνικής οδού Αθηνών – Λαμίας και του σιδηροδρομικού δικτύου Αθηνών – Θεσσαλονίκης. Στη Σκάλα Ωρωπού βρίσκεται το λιμάνι που είναι πέρασμα στην Ερέτρια, μέσω των καραβιών (Φέρυ μπώτ) στην αντικρινή ακτή της Εύβοιας .Την πόλη μας επίσης διασχίζει ο μεγάλος ποταμός Ασωπός που εκβάλει στις ακτές του Ωρωπού. Ο Ωρωπός περιλαμβάνει στην έκτασή του μοναδικά σημεία φυσικής ομορφιάς. Μπορούμε να απολαύσουμε το ορεινό τοπίο, τον περίπατο ή το ποδήλατο, ορειβασία στους πρόποδες της Πάρνηθας. Μπορούμε επίσης να περιπλανηθούμε στο δάσος του Καλάμου ανάμεσα σε αρχαιότητες ή στην μεγάλη παραλία, από την Αγκόνα ως το Χαλκούτσι. Οι κάτοικοι ασχολούνται επαγγελματικά με αγροτικές εργασίες, με το ψάρεμα, την κτηνοτροφία, το εμπόριο και την οικοδομή. Γύρω από το παραδοσιακό αγροτικό κέντρο του χωριού Ωρωπού βρίσκονται η Σκάλα Ωρωπού, το Μαρκόπουλο, τα Νέα Παλάτια, το Συκάμινο, ο Άγιος Κωνσταντίνος, η παραθεριστική ζώνη των Αγίων Αποστόλων, το Μίλεσι, η Μαλακάσα και ο Αυλώνας. Η ιστορία του Ωρωπού ξεκινάει από την αρχαιότητα. Οι ανασκαφές έχουν φέρει στο φως πολλά αρχαιολογικά ευρήματα, όπως το αρχαίο θέατρο «Αμφιαράειο», πολυάριθμα αντικείμενα αρχαίου οικισμού Γεωμετρικών και Αρχαϊκών χρόνων, που σύμφωνα με μια εκδοχή του, ταυτίζεται με την ομηρική Γραία, αποικία των Ερετριέων. Στα Βυζαντινά χρόνια αποτελεί αγροτικό κέντρο, ενώ κατά την περίοδο του ελληνοτουρκικού πολέμου η περιοχή λεηλατείται και γίνεται βάση ανεφοδιασμού των Τούρκων .Το 1833 συγκροτείται ο δήμος Ωρωπού. Το 1912 διασπάται σε ενότητες. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το συγκρότημα των κτιρίων του Αμαλίειου Ορφανοτροφείου, γνωστό ως πρώην φυλακές Ωρωπού. Χτίστηκε το 1909 και επισκευάστηκε το 1950, έπειτα από σημαντικές ζημιές από το σεισμό του 1938. Μέχρι το 1970 λειτούργησε ως αγροτικές φυλακές και σε αυτές τα χρόνια της Χούντας φυλακίστηκαν πολλοί Έλληνες πατριώτες. Το 1977 στεγάστηκε εκεί το γυμνάσιο της περιοχής. Σήμερα στεγάζεται το Δημοτικό Ωδείο και το νηπιαγωγείο Σκάλας Ωρωπού. Μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα μουσεία όπως της Ζυγομαλά με κεντητική τέχνη, το μουσείο Οίνου , «Κτήμα Λαζαρίδη», το τεχνολογικό μουσείου κλασικού αυτοκινήτου «Φαέθων», το μουσείο Νέων Παλατίων και το μουσείο του Αμφιαράειου στον Κάλαμο. Σε όλη την επικράτεια του δήμου Ωρωπού βρίσκονται ναοί υψηλής αισθητικής και ιδιαίτερου αρχιτεκτονικού και ιστορικού ενδιαφέροντος. Τέτοιοι είναι η Ι.Μ. Εισοδίων της Θεοτόκου, η Ι. Μ. Παρακλήτου και η Ι. Μ. Μεταμορφώσεως του Σωτήρος. Ιγνάτιος Χατζηλίας Τα Νέα Παλάτια είναι ο οικισμός της Αττικής που ανήκει στο δήμο Ωρωπού. Τα Νέα Παλάτια δημιουργήθηκαν από τους πρόσφυγες το 1925. Η κύρια πλατεία του οικισμού είναι η πλατεία γύρω από την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου- πολιούχου της περιοχής-. Υπάρχει ένα μικρό λιμάνι μέσα στο οποίο οι ψαράδες έχουν τις βάρκες τους και μια μεγάλη παραλία, ως το Μαρκόπουλο, που κάνουμε μπάνιο το καλοκαίρι. Άγγελος Μώρος
~ 10 ~
Ο Ωρωπός στην αρχαιότητα αποτελούσε αγροτικό κέντρο της πόλης της Τανάγρας στη Βοιωτία. Το 373 π.Χ. καταστρέφετε από τους Βοιωτείς και γίνεται ανεξάρτητο διαμέρισμα της Αττικής. Γεωγραφικά καλύπτει εκείνη την εποχή, τη ζώνη από τη σημερινή Τανάγρα ως και τον Κάλαμο Αττικής. Στα Βυζαντινά χρόνια γίνεται αγροτικό κέντρο, ενώ κατά την περίοδο του ελληνοτουρκικού πολέμου λεηλατείται και γίνεται βάση ανεφοδιασμού των Τούρκων. Το 1833 συγκροτείται ο Δήμος Ωρωπού που εντάχθηκε αρχικά στην επαρχία της Θήβας. Το 1840 ενώθηκε με το δήμο Περαίας. Το 1871 μετονομάστηκε σε Δήμο Ωρωπίων με έδρα τη Σκάλα Ωρωπού. Σήμερα περιλαμβάνει τις περιοχές: Χαλκούτσι, Συκάμινο, Ωρωπό, Μαρκόπουλο, Σκάλα Ωρωπού, Μαλακάσα, Αυλώνα, Κάλαμος, Αγίους Αποστόλους και Καπανδρίτι. Μαρία Τλούπα Ο τόπος μου είναι ο Ωρωπός. Είναι πολύ ωραίος τόπος. Έχει μια κεντρική πλατεία απέναντι από το λιμάνι. Έχει πολλές εκκλησίες όπως ο Άγιος Γεώργιος, ο Άγιος Ανδρέας, ο Άγιος Αθανάσιος κ.α. Στις παλιές φυλακές του Ωρωπού είναι το δημοτικό Ωδείο και το νηπιαγωγείο. Το δημοτικό σχολείο είναι στο κέντρο του Ωρωπού. Είναι ωραίο σχολείο με μεγάλη αυλή. Υπάρχει και το Αμφιαράειο που είναι αρχαιολογικός χώρος. Πολλά είναι και τα μοναστήρια του Ωρωπού, όπως η Μονή Παρακλήτου, η Μονή Εισοδίων της Θεοτόκου, Αγίου Συμεών κ.α. Ο Ωρωπός έχει πολλές και καθαρές παραλίες και ένα πολύ ωραίο λιμάνι για να κάνει κάποιος τις βόλτες του. Μοιάζει με νησί. Μαρίνα Δημητράκη
Το Αμφιαράειο, αφιερωμένο στον μυθικό ήρωα, μάντη και θεραπευτή Αμφιάραο, ήταν το Ιερό του αρχαίου Ωρωπού. Η ιστορία του Ιερού είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ιστορία της πόλης. Ο αρχαίος Ωρωπός βρισκόταν στη σημερινή θέση Σκάλα Ωρωπού, ένα λιμάνι με ιδιαίτερη σημασία στα σύνορα Αττικής-Βοιωτίας και απέναντι από την Ερέτρια. Η θέση της πόλης είχε σαν συνέπεια τη διεκδίκηση της κυριαρχίας της από τους Ερετριείς, τους Βοιωτούς και τους Αθηναίους και τη μακρόχρονη υποταγή της σε αυτούς. Στο διάστημα 431-415 π.Χ. ιδρύθηκε το Αμφιάρειο, την περίοδο δηλαδή της αθηναϊκής κατοχής. Στα τέλη του 5ου π.Χ. ιδρύθηκαν οι δύο μικροί βωμοί, η ιερή πηγή και το θέατρο από το οποίο παρακολουθούσαν οι πιστοί τις θυσίες. Μαριεύη Κατσέλη – Ορνέλα Λάτκε – Ηλέκτρα Τουραλιά
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το συγκρότημα των κτιρίων του Αμαλίειου Ορφανοτροφείου, γνωστό ως πρώην Φυλακές Ωρωπού. Τα κτίρια αυτά χτίστηκαν το 1909 μέσα σε έκταση που περιλαμβανόταν στο κληροδότημα του Ανδρέα Συγγρού προς το Αμαλίειο Ορφανοτροφείο για να στεγάσουν το ορφανοτροφείο του Ιδρύματος. Με το σεισμό του 1938 τα κτίρια έπαθαν σημαντικές ζημιές και επισκευάστηκαν μετά τον Β' παγκόσμιο πόλεμο το 1950. Μέχρι το 1970 τα κτίρια λειτούργησαν σαν αγροτικές φυλακές και σε αυτές τα χρόνια της Χούντας φυλακίστηκαν πολλοί Έλληνες πατριώτες. Μετά το 1970 οι φυλακές χρησιμοποιήθηκαν για 2-3 χρόνια σαν αναμορφωτήριο ανηλίκων και στη συνέχεια, το 1973, εγκαταλείπονται. Τέλος, το 1977 στεγάστηκε εκεί προσωρινά το πρώτο δημόσιο Γυμνάσιο της περιοχής. Σήμερα στο χώρο των φυλακών, σε ένα από τα κτίρια στεγάζεται το Δημοτικό Ωδείο και σε άλλο προκατασκευασμένο κτίσμα στεγάζεται το Νηπιαγωγείο Σκάλας Ωρωπού. Ηλιάνα Πλατή – Γεωργία Χαρίτου – Αργυρώ Κατσέλη
~ 11 ~
Όταν είσαι μικρός, πηγαίνεις στο σχολείο, παίζεις με τους φίλους σου και έχεις πολλά παιχνίδια, αλλά σιγά σιγά γινόμαστε μεγαλύτεροι και σοβαρεύουμε περισσότερο. Θα μπορούμε να πηγαίνουμε στα μπουζούκια, εγώ αν ήμουν για 24 ώρες μεγάλος, θα πήγαινα με τους φίλους μου στην Εύβοια και θα πίναμε καφέ σε μια ωραία καφετέρια όλα μαζί τα αγόρια και τα κορίτσια, μετά θα πηγαίναμε σε ένα εστιατόριο για φαγητό. Αργότερα και αφού έχουμε ξεκουραστεί λίγο θα πηγαίναμε στο σινεμά να δούμε μια ωραία ταινία για μεγάλους, μετά θα κάναμε μια βόλτα στην παραλία και θα μιλάγαμε για τις όμορφες στιγμές που περάσαμε όταν είμαστε παιδιά, για τις πλάκες που κάναμε και τα αστεία. Το βράδυ θα πηγαίναμε για ένα ποτό και θα καληνυχτούσαμε ο ένας τον άλλο. Τελικά πόσο ωραίο είναι αν είσαι μεγάλος, σκέφτομαι ότι τελικά έτσι θέλω να ζω. Αλέξις Σέλμαν Το να είσαι παιδί είναι ευχάριστο πολύ, δεν δουλεύεις, δεν έχεις υποχρεώσεις αλλά και μεγάλος να είσαι καλά είναι. Θα ήθελα πολύ, αν ήμουν μεγάλος για μια μέρα, να ξυρίσω τα γένια μου, να οδηγάω αυτοκίνητο,να πηγαίνω παντού μόνος μου, να έχω πολλά λεφτά, να καλλιεργώ τα δικά μου φυτά, να έχω δικά μου ζωάκια(ένα σκυλάκι, ένα χάμστερ), να έχω πιο εξελιγμένο κινητό, καινούρια τηλεόραση, το δωμάτιό μου κάτω να έχει ψεύτικο γρασίδι, γύρω γύρω αυτοκόλλητα με ψεύτικους θεατές και προβολείς. Να έχω δύο τέρματα και ένα κρεβάτι στρόγγυλο που μοιάζει με μπάλα του Euro 2014. Τέλος θα ήθελα να έχω κι έναν καναπέ που να μοιάζει με πάγκο και μια τουαλέτα αποδυτήρια. Βασικά αυτό είναι το δωμάτιο των ονείρων μου που αν δεν γίνω μεγάλος δεν θα το αποκτήσω ποτέ. Παναγιώτης Μπομπότσιαρος Αν θα ήμουν μεγάλος θα δούλευα και θα μπορούσα να πηγαίνω βόλτες μόνος μου με τους φίλους μου και θα μπορούσα να κάνω ότι θέλω. Θα γινόμουν γιατρός, θα βοηθούσα τους αρρώστους και θα είχα πολλά λεφτά. Θα είχα δικό μου ποδήλατο για να μπορώ να κάνω βόλτες στην παραλία. Τέλος θα ήθελα πολύ να κάνω κι ένα μεγάλο ταξίδι. Ντεβ Βανς Κουμάρ Αν ήμουν για 24 ώρες μεγάλος θα πήγαινα να βοηθήσω τους γιατρούς χωρίς σύνορα να καταπολεμήσουν τις αρρώστιες που έχουν οι άνθρωποι αλλά θα ήθελα να γνωρίσω και νέο κόσμο. Να δω από κοντά πολλά ιστορικά μνημεία, τόσα έχω ακούσει ως παιδί στο σχολείο και στις ειδήσεις για αυτά και θα ήθελα πολύ να τα δω από κοντά. Επίσης θα ήθελα να κάνω και ένα ταξίδι στην Ιταλία επειδή μου αρέσει πολύ ο πολιτισμός τους. Θα ήθελα να κάνω όμως- ως μεγάλος -και ένα μπάνιο στη Σάμο, να δω το γεφύρι της ΄Αρτας από κοντά, να το διασχίσω με έναν φίλο μου. Θα ήθελα επίσης να γίνω για μια ώρα δικηγόρος και να παλέψω για την δικαιοσύνη. Κάπως έτσι θα τελείωνε η ημέρα μου ως μεγάλος και ξαφνικά θα γινόμουν πάλι παιδί αλλά θα ζούσα μια πάρα πολύ ενδιαφέρουσα εμπειρία. Χρήστος Δασκαλάκης Το να είσαι παιδί είναι ωραίο, αλλά όχι τόσο καλό όσο να είσαι μεγάλος. Αν είσαι μεγάλος θα πρέπει να δουλεύεις, να έχεις μηχανή – αυτοκίνητο και το κυριότερο, δικό σου σπίτι.Λίγο δύσκολο όμως αυτό γιατί θα έχεις και να σφουγγαρίζεις, να πλένεις πιάτα, να σκουπίζεις και πολλά πολλά άλλα. Οι μεγάλοι δεν έχουν κανόνες και μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν ενώ τα παιδιά όλο κανόνες είναι, μην κάνεις το ένα, μην κάνεις το άλλο, πόσο πια; Εύχομαι για πάντα να είμαι μεγάλη. Ηλιάνα Πλατή Αν ήμουν μεγάλη για μια μέρα, κάποια πράγματα για μένα θα ήταν καλά και κάποια άλλα θα ήταν άσχημα. Τα καλά θα ήταν ότι δεν θα είχα σχολείο και θα έκανα κάποια διασκεδαστικά πράγματα, που θέλω πολύ να κάνω τώρα αλλά δεν μπορώ, όπως θα ξύπναγα αργά. Τα άσχημα τώρα είναι ότι θα είχα το δικό μου σπίτι και θα έπρεπε να το καθαρίζω κάθε μέρα. Η δουλειά που θα επέλεγα να κάνω αυτή τη μέρα είναι δασκάλα ιππασίας και φυσικά θα φορούσα διαφορετικά ρούχα και ψηλά τακούνια. Ελένη Παπαηλία
~ 12 ~
«Τα τρία κοριτσάκια» Μια φορά κι έναν καιρό ήταν τρία κοριτσάκια, η Μαρία, η Κατερίνα και η Ελένη, που πηγαίνανε σε ένα όμορφο δάσος για να μαζέψουνε μούρα. Αυτό έγινε πριν πολύ πολύ καιρό. Ξαφνικά, εκεί που στέκονταν κοντά σε ένα πηγάδι για να πιουν νερό, εμφανίστηκε ένας λύκος πεινασμένος. Τους πήρε το καλάθι και έφυγε. Ύστερα, πήγε σπίτι τους για να τους πάρει και το υπόλοιπο φαγητό. Τα κορίτσια στην αρχή φοβήθηκαν, αλλά δεν δείλιασαν, πήγανε στο σπίτι τους. Είδαν τον λύκο, τον λυπήθηκαν και έτσι του μαγείρεψαν μια νόστιμη πίτα με τα βατόμουρα που μάζεψαν. Και έτσι ζήσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα. Νεφέλη Ευσταθιάδη Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα μεγάλο καράβι με πολλούς και καλούς καπετάνιους. Το καράβι ταξίδευε στη θάλασσα, η οποία είχε πολύ κύμα και το ταξίδι γινόταν πολύ δύσκολο. Κάποια στιγμή εμφανίζεται ένα τεράστιο καράβι που ήταν γεμάτο δράκους.Ο αρχηγός τους ήταν πολύ δυνατός και το καράβι ανίκητο. Χωρίς να το καταλάβει ο καπετάν Γιάννης έριξε το πλοίο του πάνω στους δράκους κι έτσι άρχισε ο πόλεμος ανάμεσα στους ανθρώπους και τους δράκους. Στην αρχή οι δράκοι νικούσαν γιατί ήταν πολύ δυνατοί. Ο πόλεμος κράτησε εννιά ημέρες.Μετά οι άνθρωποι κάλεσαν ενισχύσεις κι έτσι κατάφεραν να νικήσουν τους δράκους. Οι δράκοι όμως δεν το άφησαν έτσι, κάλεσαν αμέσως τους δράκουλες, τα φαντάσματα και τους βρικόλακες και έτσι νίκησαν αυτοί. Μετά οι άνθρωποι σκέφτηκαν καλά την επόμενη κίνησή τους και αποφάσισαν να καλέσουν όλες τις χώρες. Όλοι οι άνθρωποι ενωμένοι κάνανε επίθεση και βύθισαν το πλοίο με τα θηρία. Έτσι όλοι οι άνθρωποι ενωμένοι πλέον ζήσανε καλά και εμείς καλύτερα. Δημήτρης Μερμινγκίδης
«Ο αγώνας των Ζαχαρωτών» Μια φορά κι έναν καιρό ήταν το κεκάκι, ένα πολύ χοντρό ζαχαρωτό, που ήθελε να κάνει αγώνα με το καραμελάκι. Στη Ζαχαρούπολη έγινε αγώνας.Υπήρχαν πολλά ζαχαρωτά. Το παγωτό έδωσε το σύνθημα: -«Έτοιμοι όλοι;Πάμε» -«Ξεκίνησαν», φωνάζει το παγωτό, «Τους βλέπω, είναι και οι δύο ίσοι». Όταν τερμάτισαν και οι δύο τους ανακοινώνει το αποτέλεσμα το παγωτό -«Μαζί φτάσατε στο τέρμα» «Τι; Αφού ήμουν πρώτος, πώς γίνεται», λέει το καραμελάκι -«Ναι καλά, εγώ ήμουν πρώτος», απάντησε το κέικ. Έτσι άρχισε ο τσακωμός. Όλη μέρα τσακωνόντουσαν μέχρι που ήρθε η αστυνομία και τους είπε να μην τσακώνονται γιατί δεν είναι καλό, είναι και οι δύο ζαχαρωτά και δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν. Αν δεν σταματήσουν θα τους βάλει στην ζαχαροφυλακή. Το σκεφτήκανε καλά καλά και σταμάτησαν. Από την επόμενη ημέρα δεν ξανατσακώθηκαν και ζούσαν πολύ αγαπημένοι. Ενώθηκαν μάλιστα και φτιάξανε ένα υπέροχο κέικ καραμέλας! Μαρίνα Δημητράκη
~ 13 ~
Δύο φορές και τρεις καιρούς, σε ένα δάσος ζούσε η Κοκκινοσκουφίτσα που την φοβόντουσαν όλα τα ζώα του δάσους. Ο λύκος τα εφτά γουρουνάκια και τα τρία κατσικάκια, ζούσαν όλοι μαζί σε ένα μανιταρόσπιτο ευτυχισμένοι. Μια μέρα ο λύκος λέει στους υπόλοιπους: «Εγώ θα πάω στο παζάρι, εσείς προσέξτε μην ανοίξετε την πόρτα στην Κοκκινοσκουφίτσα γιατί θα σας φάει» Μετά από λίγο η Κοκκινοσκουφίτσα, με τη φωνή του Μπάτμαν- στενού φίλου των γουρουνιών και των κατσικιών- χτυπάει την πόρτα του μανιταρόσπιτου.»Είμαι ο φίλος σας ο Μπάτμαν, ανοίξτε, ήρθα να παίξουμε». Τα 10ζωάκια νομίζοντας πως είναι ο φίλος τους ενθουσιασμένα, ανοίγουν την πόρτα χωρίς να υποψιαστούν τίποτα. Μόλις την βλέπουν μπροστά τους τρέχουν όπως όπως να σωθούν. Τελικά καταλήγουν στο σπίτι του φίλου τους του Μπάτμαν που ζούσε σε ένα μεγάλο δεντρόσπιτο στο δάσος..Κλειδώνουν την πόρτα και τα παράθυρα και τρυπώνουν να κρυφτούν κάτω από τα έπιπλα. Σε λίγο ακούνε τη φωνή της Κοκκινοσκουφίτσας. «Ανοίξτε την πόρτα, είναι μάταιο να κρύβεστε, θα μπω από την τρύπα του τυφλοπόντικα στο έδαφος και θα σας φάω». Το ένα από τα εφτά γουρουνάκια, το πιο ατρόμητα, λέει πως «Δεν μπορείς Κοκκινοσκουφίτσα να το κάνεις αυτό, αφού…..» «Σσσσσσς, μη μιλάς, απαντάει το γενναίο κατσικάκι». Μέσα στο έδαφος έχει σωλήνες που έπου οδηγούν στο σπίτι του ιδιοκτήτη στο τέλος όμως έχει μια τεράστια πέτρα. Μόλις λοιπόν μπήκε η Κοκκινοσκουφίτσα χτυπάει το κεφάλι της στην πέτρα και ενθουσιασμένα όλα τα ζωάκια, κλείνουν το σωλήνα τόσο δυνατά που δεν μπόρεσε να ξαναβγεί από εκεί μέσα ποτέ. Τα γουρουνάκια εγκαταλείπουν το δεντρόσπιτο και τρέχουν στο μανιταρόσπιτο σαν να μην συμβαίνει τίποτα. Όταν γύρισε ο λύκος βρήκε τα ζωάκια να κάθονται ήσυχα και να παίζουν όλα μαζί χαρούμενα. Δεν του είπαν τίποτα για το τι είχε συμβεί γιατί φοβόντουσαν μήπως θυμώσει ο λύκος. Και έτσι ζήσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα. Ηλιάνα Πλατή Μια φορά κι έναν καιρό ήταν η Κοκκινοσκουφίτσα που πήγαινε στο δάσος και εκεί που περπάταγε συνάντησε τον Μπάμπι το ελαφάκι και το ρώτησαν αν μπορεί να ανέβει στην πλάτη του για πάνε μαζί μια βόλτα στο δάσος. Το ελαφάκι αμέσως δέχτηκε κι έτσι ξεκίνησαν μαζί μια όμορφη βόλτα. Στην συνέχεια και καθώς περνούσαν δίπλα από ένα μεγάλο μανιτάρι, συνάντησαν τον Δρακουμέλ. Τρόμαξαν γιατί γνώριζαν καλά πόσο κακός και επικίνδυνος ήταν. Ξαφνικά όμως εμφανίζεται μπροστά τους η Ωραία Κοιμωμένη και υπνωτίζει με ένα μαγικό τον κακό Δρακουμέλ. Τότε εμφανίστηκαν και οι φίλες της Ωραίας Κοιμωμένης, η Πεντάμορφη, η Σταχτοπούτα, η Άριελ και η Χιονάτη.. Με απορία ρωτούν την Κοκκινοσκουφίτσα για ποιο λόγο βρίσκεται εκεί και αυτή τους ομολόγησε πως πηγαίνει στο δάσος για να βρει τον γίγαντα και να πάρει τα χρυσά αυγά. Τότε όλες οι φίλες δέχτηκαν να πάνε μαζί της και να τη βοηθήσουν να πάρει αυτό που θέλει. Ξαφνικά βλέπουν μπροστά τους κάτι μικρά μπλε πραγματάκια να κουβαλούν κάτι χρυσά αυγά. Κατάλαβαν αμέσως πως πρόκειται για τα στρουμφάκια, τα οποία όμως δεν μπορούσαν άλλο να κουβαλούν αυτά τα βαριά και άχρηστα αυγά και έψαχναν κάποιον να τα ξεφορτωθούν. Η Κοκκινοσκουφίτσα και οι φίλες της ζήτησαν τα αυγά και αφού πήρε η κάθε μια από ένα, συνέχισαν τη βόλτα τους μέχρι να γυρίσουν στο σπιτάκι στο δάσος. Όμως εμφανίζεται ξαφνικά ο γίγαντας και μόλις είδε τις όμορφες κοπέλες, τις καλημερίζει και τις προσπερνά χωρίς να δει τα αυγά του. Έτσι ζήσανε αυτοί καλά και εμείς καλύτερα. Μαριεύη Κατσέλη
~ 14 ~
Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ο Τζακ ο οποίος βρήκε στο δρόμο του ένα φασόλι και το φύτεψε. Το φασόλι την άλλη μέρα είχε μεγαλώσει τόσο πολύ, τα φύλλα του ήταν τεράστια και ο κορμός του σαν δέντρο. Έμεινε έκπληκτος όταν το είδε και από περιέργεια και μόνο ανέβηκε πάνω. Μόλις ανέβηκε πάνω είδε τα τρία γουρουνάκια να πίνουν καφέ. Τον προσκάλεσαν να πιει καφέ μαζί τους όμως ο Τζακ αρνήθηκε ευγενικά λέγοντάς τους πως θέλει να συνεχίσει την εξερεύνησή του στον νέο κόσμο. Έτσι έφυγε. Πιο κάτω βλέπει τους εφτά νάνους, τους οποίους χαιρετάει και φεύγει βιαστικός, αλλά η περιπέτειά του δεν τελειώνει εκεί. Προχωρούσε και προχωρούσε πάνω στα σύννεφα μέχρι που βρήκε την Κοκκινοσκουφίτσα που περπατούσε και μιλούσε με τον λύκο. Η συζήτησή τους ήταν περίεργη, ο ένας έλεγε στον άλλο θα τον φάει αλλά από την τεμπελιά τους απλά περπατούσαν και δεν κάνανε τίποτα άλλο. Μετά ο Τζακ πείνασε και πήγε να φάει σε μια ταβέρνα που σεφ ήταν ο Γκάρφιλντ. Εκείνη την ώρα μαγείρευε υπέροχα λαζάνια, του πρόσφερε ένα πιάτο και μόλις το έφαγε αποφάσισε να επιστρέψει στο σπίτι του. Διηγήθηκε στην οικογένειά του όλα όσα είδε και έζησε στον νέο κόσμο που γνώρισε. Και ζήσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα Χρήστος Δασκαλάκης Μια φορά κι έναν καιρό στο δάσος του Ποτέ είχαν χαθεί ο Σούπερμαν και ο Μπομπ ο Σφουγγαράκης. Ήθελαν να πάνε και οι δυο τους στην παιχνιδούπολη. Ο Σούπερμαν είχε βαρεθεί να σώζει ανθρώπους, εξάλλου υπήρχε και ο Σπάιντερμαν. Ο Μπομπ ήθελε να πάει γιατί ο τόπος κατοικίας του ήταν εκεί και γιατί του είχε λείψει ο φίλος του ο Γκάρι. Ο Σούπερμαν ήταν καθισμένος κάτω από ένα δέντρο, κάποια στιγμή ακούει βήματα και φωνάζει δυνατά: -«Ποιος είναι εκεί;» -«Ο Μπομπ ο σφουγγαράκης!» -«Ποιος Μπομπ;» -«Εγώ είμαι ένας ήρωας από καρτούν και θέλω να πάω στην Παιχνιδούπολη». -«Κι εγώ εκεί πηγαίνω, αλλά έχω χαθεί». -«Κι εγώ ,θέλεις να συνεχίσουμε μαζί;» -«Ευχαρίστως!» Και περπατούσαν οι δυο τους και περπατούσαν…κάποια στιγμή πάνε από ένα μονοπάτι και συναντάνε τον Κοντορεβυθούλη. Ο Μπομπ τον γνώριζε καλά, όμως ο Σούπερμαν ρώτησε να μάθει το όνομά του. -«Κοντορεβυθούλη με λένε». -«Γεια σου κοντούλη, μπορείς να μας οδηγήσεις στην παιχνιδούπολη;». -«Με μεγάλη μου χαρά». Τους οδήγησε λοιπόν μετά από λίγο και με απορία οι άλλοι τον ρωτούν πώς ήξερε το δρόμο. Αυτός τους απάντησε πως είχε αφήσει κάποια ψίχουλα σε ένα προηγούμενο παραμύθι και τώρα γνώριζε πώς να βρει το δρόμο. -«Ουάου»!, φώναξε ο Σούπερμαν. Μόλις λοιπόν φτάσανε στην Παιχνιδούπολη αποφάσισαν να παίξουν κρυφτό. Αφού μάλωναν για ώρα για το ποιος θα φυλάει, τα βρήκαν και παίζαν με τις ώρες. Έτσι ζήσανε αυτοί καλά και εμείς καλύτερα. Παναγιώτης Μπομπότσιαρος
~ 15 ~
-Κύριε Θανάση, θα ήθελα να μου περιγράψετε ένα έθιμο που γνωρίζεται από οποιοδήποτε μέρος της Ελλάδας. -Λάζαρε, παιδί μου, συνηθίζουμε να ταΐζουμε τα μικρά παιδιά, τα ζώα, τον εαυτό μας. Υπάρχει όμως και κάτι άλλο που ταΐζουμε εδώ στη Ελλάδα την Πρωτοχρονιά. -Τι είναι αυτό κύριε Θανάση; - Ταΐζουμε τις βρύσες Λάζαρε. -Τις βρύσες; - Την Παραμονή της Πρωτοχρονιάς σε πολλά μέρη της ηπειρωτικής Ελλάδας, οι νεαρές κοπέλες αφού έχουν αδειάσει όλες τις στάμνες που ήταν γεμάτες με νερό, πηγαίνουν να ξαναγεμίσουν από την κοντινότερη βρύση που υπάρχει στο χωριό.. Στο δρόμο πηγαίνουν αμίλητες, γι’ αυτό και το νερό λέγεται «αμίλητο».. Οι νεαρές γυναίκες μαζί τους έχουν τρόφιμα και φτάνοντας λένε :» Όπως τρέχει το νερό σου βρυσούλα μου, έτσι να τρέχει και το βιο μου». Λέγεται πως η κοπέλα που θα φτάσει πρώτη στη βρύση, θα έχει μεγάλη τύχη για την υπόλοιπη χρονιά. -Σας ευχαριστώ πολύ κύριε Θανάση. Λάζαρος Μίχας -Γιαγιά μου από ποιο χωριό κατάγεσαι; -Από τη Μυτιλήνη της Λέσβου. -Θα μας πεις ένα έθιμο της Πρωτοχρονιάς του τόπου σου; -Θα σου πω για το ποδαρικό. Στη Λέσβο όπως και σε πολλά αλλα μέρη της Ελλάδας, πιστεύουν στην τύχη του ανθρώπου που θα μπει πρώτος στο σπίτι μετά την αλλαγή του χρόνου και θα φέρει καλή τύχη στο σπιτικό τους. -Γιαγιά μπορείς να μας το περιγράψεις; -Ο νοικοκύρης του σπιτιού το πρωί της Πρωτοχρονιάς παίρνει μια στάμνα, που στο στόμιό της έχει τοποθετήσει ένα κλαδί αγιόκλημα και πηγαίνει σε μια βρύση.. Παίρνει νερό και σε όλη τη διαδρομή δεν μιλάει σε κανέναν. Γυρίζει στο σπίτι και μπαίνει μέσα τρεις φορές, κρατώντας και μια σακούλα με ένα ρόδι και μια πέτρα. Στο τέλος τα πετάει στη είσοδο και λέει: «Υγεία, αγάπη, τύχη και ευημερία». -Αυτό είναι γιαγιά; -Ναι παιδί μου, αυτό είναι ένα από τα έθιμα του νησιού μας. -Ευχαριστώ πολύ. Μαρία Τλούπα
~ 16 ~
Αγαπητέ κ. δήμαρχε, Θα ήθελα να σας γράψω τις σκέψεις μου για τον καθαρισμό του Ωρωπού. Πρώτα απ’ όλα θα ήθελα να σας μιλήσω για τα σημεία που υπάρχουν τα περισσότερα σκουπίδια. Αυτά τα σημεία είναι στην αγαπημένη μας θάλασσα, όπου υπάρχουν βέβαια κάδοι, όμως τα περισσότερα σκουπίδια ξεχειλίζουν ή βρίσκονται έξω από τους κάδους, στους δρόμους, γύρω από τους κάδους και στις παιδικές χαρές. Υπάρχουν τόσα πολλά σκουπίδια για πολλούς λόγους και κυρίως γιατί οι άνθρωποι δεν χρησιμοποιούν σωστά τους λίγους κάδους που υπάρχουν διάσπαρτοι, βαριούνται να πάνε ως εκεί και τα αφήνουν όπου βρουν χωρίς να νοιάζονται για τη μόλυνση που προκαλούν τα σκουπίδια τους. Έτσι σιγά σιγά ο Ωρωπός μολύνεται, γι’ αυτό το λόγο θα ήθελα να προτείνω λύσεις. Στα μέρη όπου υπάρχουν πολλά σκουπίδια να γράψουμε ανακοινώσεις σε ταμπέλες « Μη μολύνετε τον Ωρωπό μας» για να τους το θυμίζουμε πόσο σημαντικό είναι και να το σκέφτονται καλύτερα πριν τα πετάξουν οπουδήποτε.
Με εκτίμηση Η μαθήτρια της Δ΄τάξης Ελένη Παπαηλία Αγαπητέ κ. δήμαρχε, Πήραμε το θάρρος να σας γράψουμε για ένα πολύ σοβαρό θέμα που απασχολεί τον τόπο μας, αυτό της μόλυνσης του περιβάλλοντος. Στην περιοχή της Αυλώνας και των Οινοφύτων υπάρχουν πολλά εργοστάσια. Εκτός από τα θετικά που προσφέρουν στον τόπο μας, όπως η οικονομική ανάπτυξη, υπάρχουν και πολες αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον από τα απόβλητά τους. Τα απόβλητα των εργοστασίων μολύνουν τον ποταμό Ασωπό που στη συνέχεια μολύνει τις θάλασσες της περιοχής μας. Επίσης υπάρχουν πολλά σκουπίδια στις παραλίες μας και ιδιαίτερα το καλοκαίρι που είναι τουριστική περίοδος. Χιλιάδες τουρίστες επισκέπτονται τις παραλίες μας, αδιαφορώντας αν θα αφήσουν πίσω τους σκουπίδια, καταστρέφοντας την ομορφιά του τόπου μας. Οι προτάσεις μας για να λυθεί το πρόβλημα είναι οι εξής: Να φιλτράρουν τα εργοστάσια τα απόβλητα που πετάνε στα ποτάμια και να επιβάλλονται ποινές σε αυτούς που δεν ακολουθούν τους νόμους. Να καθαρίζουν τις παραλίες μας τα συνεργία καθαριότητας πιο συχνά και να βάζουν παντού κάδους, πιο κοντά τον έναν στον άλλο. Ελπίζουμε να λάβετε σοβαρά υπόψιν σας τις προτάσεις μας, έτσι ώστε δίκαια να θεωρείται ο Ωρωπός μια από τις ομορφότερες παραλίες της Αττικής.
Με εκτίμηση ο μαθητής της Δ΄τάξης Ιγνάτιος Χατζηλίας Αγαπητέ κ. δήμαρχε,
Εμείς τα παιδιά της Δ΄τάξης του 2ου Δημοτικού Σχολείου θέλουμε να σας πούμε ότι το περιβάλλον έχει μολυνθεί και θέλουμε τη βοήθειά σας για να προστατέψουμε το περιβάλλον. Εγώ πιστεύω ότι για την μόλυνση ευθύνονται τα καυσαέρια των αυτοκινήτων, τα απόβλητα των εργοστασίων που πέφτουν στα ποτάμια και στις θάλασσες καθώς και των βόθρων, μιας και στον Ωρωπό δεν υπάρχει αποχέτευση, ούτε βιολογικός καθαρισμός. Από τη μόλυνση του περιβάλλοντος καταστρέφεται η πανίδα και η χλωρίδα του τόπου μας αλλά και της γης γενικότερα. Οι λύσεις που θα προτείνω είναι απλές αλλά ουσιαστικές. Πιστεύω ότι πρέπει τα σκουπίδια να τα πηγαίνουμε στην ανακύκλωση και να προστατεύουμε τις θάλασσες και τις ακτές από τα σκουπίδια. Ελπίζουμε να δείξετε λίγο ενδιαφέρον και να προστατεύσετε το περιβάλλον που ζούμε.
Με εκτίμηση η μαθήτρια της Δ΄τάξης Ηλέκτρα Τουραλιά
~ 17 ~
Στην Ελλάδα υπάρχουν διάφορα και σημαντικά έργα για να μετακινείται ο κόσμος πιο εύκολα και πιο γρήγορα. Μερικά από τα πιο σημαντικά είναι το μετρό, η γέφυρα του Ρίο Αντίρριο, η γέφυρα της Χαλκίδας κ.α. Όλα αυτά είναι απαραίτητα για τον κόσμο και για τους ανθρώπους που επισκέπτονται την Ελλάδα. Ηλέκτρα Τουραλιά Ο Μητροπολιτικός Σιδηρόδρομος της Αθήνας ή Μετρό της Αθήνας είναι ένα σύστημα υπογείων, επίγειων και υπέργειων αστικών σιδηροδρόμων της Αττικής. Το πρόβλημα της αυξημένης κίνησης στην πρωτεύουσα, οδήγησε την πολιτεία σε μια σημαντική απόφαση, να φτιάξει υπόγειο ηλεκτρικό σιδηρόδρομο στην Αθήνα, το γνωστό μας μετρό. Η κατασκευή του Μετρό ξεκίνησε το 1995 και οι πρώτες γραμμές παραδόθηκαν στο επιβατικό κοινό τον Ιανουάριο του 2000. Πάρα πολλοί επιβάτες χρησιμοποιούν καθημερινά το μετρό στις μετακινήσεις τους, για να φτάσουν πιο γρήγορα στον προορισμό τους. Στη συνέχεια του έργου κατασκευάστηκαν και άλλοι σταθμοί και εξακολουθούν ακόμη να κατασκευάζονται νέοι. Όλο και περισσότεροι επιβάτες λύνουν το πρόβλημα της γρήγορης και οικονομικής μετακίνησής τους, χρησιμοποιώντας το μέσο αυτό. Ιγνάτιος Χατζηλίας Η Υψηλή Γέφυρα Ευρίπου (αναφέρεται συνήθως ως Νέα γέφυρα Χαλκίδας) είναι καλωδιωτή γέφυρα πάνω από τον πορθμό του Ευρίπου στην Εύβοια, κοντά στη Χαλκίδα. Αποτελεί τμήμα της οδικής παράκαμψης της Χαλκίδας και ενώνει τη βοιωτική ακτή κοντά στο εργοστάσιο τσιμέντων με την ευβοϊκή στο λόφο Μπαταριά. Έχει συνολικό μήκος 694,5 μέτρα, ωφέλιμο πλάτος 12,5 μέτρα και ελεύθερο ύψος 34,5 μέτρα. Το πάχος του καταστρώματος είναι 45 εκατοστά, το λεπτότερο στο κόσμο. Η κατασκευή του έργου ξεκίνησε το Μάιο του 1985 και ολοκληρώθηκε το1993. Τα εγκαίνιά της τελέστηκαν στις 9 Ιουλίου 1993. Η κατασκευή της γέφυρας, συνάντησε πολλές και πρωτόγνωρες δυσκολίες. Το γεφύρι μπορεί κατά την κατασκευή του να μήν γκρεμιζόταν όπως το διάσημο της Άρτας, έπαιρνε όμως κλίση. Απίστευτο και όμως αληθινό. Τα 90 μέτρα ύψους των πυλώνων της γέφυρας, κάτω από το λιοπύρι έπιαναν τέτοιες θερμοκρασίες, που η διαστολή έκανε τους πυλώνες να γέρνουν προς τη σκιερή πλευρά. Οι επιστήμονες και οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές των μεγάλων τεχνικών εταιρειών που είχαν αναλάβει το έργο, έλυσαν το πρόβλημα και έτσι η γέφυρα άρχισε να 'αγκιστρώνεται' στα 144 συρματόσχοινα, τα οποία είναι και όλη της η ζωή. Τα συρματόσχοινα κρέμονται από τους δύο πυλώνες και δένονται πάνω στο οδόστρωμα. Το πάχος του 'καταστρώματος' όπως το λένε οι ειδικοί, είναι μόλις 45 εκατοστά (νάτο και το παγκόσμιο ρεκόρ). Σε αυτά τα 45 εκατοστά πάχους και στα 13 μέτρα πλάτους του καταστρώματος, χωράνε άνετα δύο μεγάλες λωρίδες κυκλοφορίας και δύο προστατευμένα πεζοδρόμια. Μαριεύη Κατσέλη Η Αττική Οδός είναι ένα πρωτοποριακό έργο και αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα οδικά έργα της Ευρώπης. Η Αττική Οδός είναι ένας σύγχρονος αυτοκινητόδρομος μήκους 65 χλμ. Αποτελεί τον περιφερειακό δακτύλιο της ευρύτερης μητροπολιτικής περιοχής της Αθήνας και τη σπονδυλική στήλη του οδικού δικτύου ολόκληρου του Νομού Αττικής. Πρόκειται για έναν αστικού τύπου αυτοκινητόδρομο, με 3 λωρίδες κυκλοφορίας και μια λωρίδα έκτακτης ανάγκης ανά κατεύθυνση. Στο μέσον της, σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο, κινείται ο προαστιακός σιδηρόδρομος. Αποτελεί έργο υποδομής μοναδικό, ακόμα και για τα ευρωπαϊκά δεδομένα, καθώς είναι ένας κλειστός αυτοκινητόδρομος με διόδια, που διασχίζει μια μητροπολιτική πρωτεύουσα με έντονη κυκλοφοριακή συμφόρηση. Ο αυτοκινητόδρομος της Αττικής Οδού αποτελεί το συνδετικό κρίκο του οδικού άξονα ΠΑΘΕ (ΠάτραΑθήνα-Θεσσαλονίκη-Εύζωνοι) αφού συνδέει την Εθνική Οδό Αθηνών-Λαμίας με την Εθνική Οδό Αθηνών-Κορίνθου, παρακάμπτοντας το κέντρο της Αθήνας. Μαρία Τλούπα
~ 18 ~
~ 19 ~
~ 20 ~