DE GAZET VAN GREVENBROEK ditie
e speciale
Zijn de oude veten tussen
Hamont en Achel bezworen?
TERUG NAAR HET OUDE GREVENBROEK ?
Van 2014 tot 2018 loopt de prachtige tentoonstelling in de Achelse Kluis als herinnering aan 100 jaar WO I. De drie heemkringen uit Achel, Hamont en Lille uit het vroegere Grevenbroek, vormen samen met het Grevenbroekmuseum de ruggengraat van deze organisatie. Deze unieke samenwerking met ook de heemkringen van Neerpelt, Kaulille en Bocholt aan Belgische zijde, maar ook deze van Valkenswaard, Leende-Heeze en Cranendonck van Nederlandse zijde bracht al meer dan 6.000 bezoekers naar de Kluis. Van succes gesproken! Ook van Nederlandse zijde is er veel belangstelling maar vooral veel bewondering voor het resultaat en de presentatie. Heemkundigen verwonderen zich erover waarom men van Achel, Sint-Huibrechts-Lille en Hamont indertijd niet de nieuwe gemeente Grevenbroek had kunnen maken? Ze hebben inderdaad een gemeenschappelijk verleden. Natuur, geschiedenis en toerisme zijn voor alle drie de gemeenschappen sterke troeven.
In 1977 werd in België de grootste intergemeentelijke reorganisatie voltrokken door het grootste aantal fusies uit de Belgische geschiedenis. Had België in 1831 nog 2489 zelfstandige gemeenten, dan bleven er in 1977 nog 596 overeind. Men zou zich kunnen afvragen welke gemeente in België nooit in een fusie betrokken geraakte. Ook Achel en Hamont werden samengevoegd en zoals elke verandering een tijd van gewenning vraagt zijn de grootste plooien tussen beide gemeenschappen al zo goed als plat gestreken. Wie herinnert zich niet de vragen en bemerkingen over de naamgeving, over de ene bibliotheek die er nog mocht zijn met eventueel filialen, de strijd om een plaatsje in het stadsbestuur enzoverder? Er werd gevochten voor ieder plaatsje, voor erkenning en vaak kwamen oude veten terug naar boven. De laatste tijd spreekt men echter weer over nieuwe fusies. Zou de tijd rijp zijn om ook SintHuibrechts-Lille bij Hamont-Achel te voegen om zo het oude Grevenbroek terug in ere te herstellen? Het zou wat zijn!
Niet altijd koek en ei .... Wie de geschiedenis van Grevenbroek echter een beetje kent zal zich herinneren dat het binnen Grevenbroek ook niet altijd koek en ei was en dat daar ook niet altijd de voor
de hand liggende beslissingen genomen werden. Had heer Robrecht van Grevenbroek in 1401 geen oorlog ontketend om een grensgeschil met Neerpelt, dan was men niet vernederd geworden door de prinsbisschop Jan van Beieren die als represaille het kasteel van Grevenbroek in Achel en de burcht met de stad van Hamont met de grond gelijk liet maken door zijn leger. Daardoor was Grevenbroek geen zelfstandig land meer maar verviel het tot een leen van het Land van Loon. Hamont werd zo de 10de Loonse stad maar had weinig kans meer tot verdere ontwikkeling. Binnen Grevenbroek regeerden de heren of voogden van het gebied maar bleven de dorpen Achel en Lille en het stadje Hamont zich ieder voor zichzelf besturen met hun eigen structuren van borgemeesters en schepenen. Dat dat onderling wel meer dan eens tot conflicten zou leiden laat zich raden. In 1776 werden Achel en Lille in erfpacht gegeven aan weduwe de Huibens, zij mocht zich voortaan
Waarom deze speciale krant ? Deze bijlage van HAC-weekblad steekt met haar teksten schril af tegen de huidige berichtgeving in veel kranten. De titels zijn mogelijk uitdagend, de teksten zijn echter met veel zorg en onderzoek waarheidsgetrouw samengesteld om lessen te leren uit het verleden. Is er niet het gezegde “wie niet leert uit het verleden wordt door de toekomst gestraft”. De samenstellers van deze editie zijn gepassioneerd in het verleden, niet alleen van het vroegere Grevenbroek, maar leven wel degelijk in het heden. Computer en internet zijn hen niet vreemd. De interesse in het verleden is, zeker door de hype rond wereldoorlog I, de laatste tijd enorm aangewakkerd. Een oude spreuk zegt: “men moet het ijzer smeden als het heet is”. De geschied- en heemkundige kring De Goede Stede Hamont uit Hamont-Achel heeft dit goed begrepen. Het documentatiecentrum Dr. Bussels, dat een uitgebreid schaduwarchief van het vroegere Grevenbroek bevat, wordt voornamelijk door de leden van “De Goede Stede” beheerd. De laatste tijd voelt men weer een heropbloei in de interesse in het verleden. Deze extra uitgave is voor hen een investering in de toekomst. Het jarenlange werk voor het behoud van de teutenhuizen, de Walburg, de ondersteuning aan toerisme en natuur, het inspelen op de geschiedenislessen van de scholen enzoverder heeft ook zijn waardering gevonden bij het stadsbestuur van Hamont-Achel. Nu willen wij de mensen bereiken bij wie de interesse in het verleden er is maar die de stap er naar toe nog niet gezet hebben. Op de middenpagina’s van deze HAC vinden jullie een zeer interessante aanbieding hiervoor, zeker voor je ouders maar ook voor jezelf ....
het mooiste Kerst- of Nieuwjaarsgeschenk in jaren ?
Het eerste “Ons Limburgs Sportblad” uit 1900 werd gedrukt en uitgegeven door de Achelse drukker-uitgever J.Brouwers-Smets.
vrouwe van Achel en Lille noemen. De tienden van Achel en Lille werden echter door de pastoors geheven. In Hamont regeerde de schout en zorgden de borgemeesters voor de heffingen. Deze tegenstrijdige regeervormen binnen éénzelfde gebied moesten wel aanleiding geven tot
conflicten tussen de drie gemeenschappen. Wij zochten in de interessante geschiedenis van Grevenbroek naar een aantal feiten en passages die de relaties tussen hun inwoners bemoeilijkten.
Wist je dat er vóór 1800 geen rechtstreekse verbinding was tussen Achel en Hamont?
Figuratieve kaart uit 1775 Bovenstaande kaart is afkomstig uit het Rijksarchief van Luik.Ze werd opgemaakt bij de discussies over het Achelse Oormansbos dat op de grens van Hamont en Achel lag. Oriëntatiepunten zijn de drie kerken uit het land van Grevenbroek, het huis Genenbroek, de houten windmolen en de warmbeek. Het Oormansbos verhinderde de rechtstreekse verbinding naar Hamont via de Kiek-oet zoals wij die nu kennen. De huidige toeristische weg langs de Achelse grafheuvels, die via de Grote Haart of Dijk naar Hamont liep, was indertijd de grote weg tussen beide gemeenten.
Op de grens van Hamont en Achel, tussen Kiek-Oet en de vroegere rentmeestershoeve, ligt het zogenoemde toponiem “het pastoorsbos” aan de pastoorsbosbeek. Deze benamingen zijn nog niet zo oud want vóór de Franse revolutie noemde men dit bos het Oormansbos, genoemd naar de verdwenen Oormanshoeve. Deze hoeve was volgens de 18de eeuwse cijnsboeken een pachthoeve die “over immemoriale tijd”, de nog levende mensen konden het zich niet meer herinneren, door oorlog was geruïneerd. In 1558 kocht de schout van Grevenbroek deze hoeve van Jan Meyns om ze even later door te verkopen aan de heer van Grevenbroek. De akte spreekt van “eenen hoff geheijten den hoff op den wijer off die Oirmanshoeff ”. Deze boerderij was dus gelegen aan een weier, een vijver waar ook aan gevist werd. De heer van Grevenbroek verpachtte die hoeve. Het Oormanshof lag ook aan de internationale weg die Antwerpen met het Roergebied verbond. Die weg is de huidige toeristische weg en in de tijd van de opgravingen van de Achelse grafheuvels (die trouwens aan de verkeerde kant van de weg gereconstrueerd werden) legde men de oude karresporen bloot van deze internationale zandweg . De huidige verbinding tussen Hamont en Achel langs de Kiek-Oet was er toen niet, of in ieder geval moeilijk of zelden bruikbaar door het aanwezige water of moerassige ondergrond. In 1749 verkreeg de familie De Hubens de molens van Grevenbroek in erfpacht van de prinsbisschop van Luik. Volgens de akte was de familie verplicht om in ruil een bos aan te leggen: hetgeen spontaan het Oormansbos genoemd ging worden. Zij kregen de verplichting om rondom het gebied, dat 10 bunders groot was, een brede gracht aan te leggen, de binnenruimte om te ploegen om er een dennenbos te planten. Dat gebeurde ook. In 1775 werd J.M. Clerckx door de prinsbisschop aangezocht om de toestand van het bos te gaan bekijken, of de bomen voldoende gegroeid waren om gekapt te kunnen worden.
Op deze primitieve kaart van midden de 19de eeuw zie je de verbindingsweg van Achel met Budel over het traject van de huidige toeristische weg. Dit was ook het traject dat de grote weg van Antwerpen naar het Roergebied maar ook de grote weg naar Hamont. De benaming Pastoorsbos verving de vroegere benaming Oormansbos. Nog eerder lag op die plaats de weier aan de Oormanshoeve. Dit lager gebied is nu nog te herkennen in het landschap. In zijn verslag gaf Clerckx aan dat het bos een onregelmatige vorm had, naar schatting 4 tot 5 bunders groot was en goede sloten had rondom. Het gebied was omzoomd met eikenbomen welke voor een gedeelte goed waren gegroeid, de rest was echter door hoornvee en schapen bedorven. Op veel plaatsen was zelfs wol aan het houtgewas blijven hangen. Op andere plaatsen had men sloten met de kant gelijk gemaakt zodat men te voet of met het paard, mogelijk zelfs met een voertuig van het ene naar het andere eind kon gaan waardoor daar geen spoor van dennen meer te bekennen was. De overige dennen waren wegkwijnend, herleid tot stronken of zo slecht dat men ze best in de zomer kon doen afkappen om te verkopen als brandhout voor brouwers en steenbakkers. Nog andere gedeelten van het gebied lagen onder water. Clerckx adviseerde in zijn verslag om na het ruimen van takken en stronken eerst het terrein goed te ontwateren door sloten en daarna, in de lente, nieuwe naaldbomen te planten. De eiken konden, zodra ze voldoende stam zouden hebben, omgehakt worden. De stronken konden dan met een laag aarde bedekt worden zodat ze na enige tijd terug konden uitschieten want de wortels waren intussen stevig aangegroeid. Bij het verslag werd de prachtige tekening gevoegd die we eerder
HAC Weekblad · VRIJDAG 12 DECEMBER 2014
PAGINA 3
Ongeveer 30 jaar geleden .... werd in de voetsporen van
Dr. Bussels...
Einde 1984, begin 1985 werd de Geschied- en Heemkundige Kring De Goede Stede Hamont opgericht. Van de oprichters van toen zetelt dertig jaar later nog het merendeel in het actieve bestuur. Ze mogen trots zijn op hun vereniging die niet alleen op lokaal, maar ook op provinciaal niveau haar stempel drukt op het erfgoed
wordt
STIKKERS DRUKWERKEN BACHES GROOTFORMAAT PRINTEN ZEEFDRUK OP KLEDING
Peerderbaan 169/2 • 3910 St. Huibrechts-Lille 011-44.70.50 info@letterzetter.be
Historische gebouwen, wegen, lappen grond, verenigingen, families, kerken, kapellen, documenten, teuten en andere beroepen .... alles maakt ons nieuwsgierig. We onderzoeken het, we beschijven het, we laten onze bevindingen weten. Driemaandlijks geven we dit in 48 pagina’s Grevenbroeker Echo’s weer.
www.hamontachel.com een heemkring opgericht in De Goede Stede
Kantoor Grevenbroek bvba BANK & VERZEKERINGEN Meester Saklaan 2 bus 1 3930 Hamont-Achel 011/64 18 75 fsma 042007 A-B
We verzamelden al het mogelijke om beeld te geven aan ons verleden. Ons archief bevat tonnen materiaal: lees-, hoor- of tastbaar. De boeken van de schepenbank van Grevenbroek kan je, met onze hulp, tot midden de 15de eeuw consulteren. In parochieregisters tot 20 kilometer in de ronde kan je je eigen verleden opzoeken. Bevolkingsregisters leren ons wie er in elke straat, in elk huis woonde. Wat het beroep was van de bewoners, hoe lang ze er verbleven of waar ze naar toe trokken wordt ook meegegeven. De burgerlijke stand van Hamont-Achel en meerdere omliggende gemeenten bewaren de gegevens rond geboorte, huwelijk en overlijden. Meer dan 30.000 foto’s van allerlei slag uit ons heemgebied krijgen elke week aanvullingen. Verrekte goei hamburgers Stationsstraat 59 Hamont
Het is logisch dat elke stamboomonderzoeker uit de regio bij “De Goede Stede Hamont” sporen uit zijn of haar verleden kan vinden. Opvallend is dat mensen uit bijvoorbeeld Leiden, Amsterdam of Drunen ons archief bezoeken, dikwijls zelfs meermaals. En u ?
om ons verleden te bewaren en te koesteren ... voor hen die na ons komen.
HAC Weekblad · VRIJDAG 12 DECEMBER 2014
PAGINA 4
Wekelijks zitten in ons
documentatiecentrum Dr. Bussels...
Alle dinsdagen van 13u00 tot 17u00 en van 19u00 tot 22u00 onderzoeken, archiveren, boekbinden, sorteren, fotograferen, scannen enzoverder 15 tot 20 leden in het documentatiecentrum Dr. Bussels Wij nodigen iedereen uit om deze gezellige groep te vervoegen want er ligt nog een massa te archiveren. We zijn nooit alleen. Er komen bezoekers, scholen krijgen er themalessen, stadswandelingen vertrekken er... er is altijd wel wat te doen U bent welkom in het documentatiecentrum Dr. Bussels, Wal 18, 3930 Hamont-Achel.
vrijwilligers en bestuursleden te archiveren. Ook iets voor jullie ?
?
Anny Van Dooren, is de coördinator van het Documentatiecentrum. Luk Van de Sijpe is voorzitter. Samen met Tjeu Schuurmans (secretaris), Ronny Mertens (verantwoordelijke bidprentjesarchief ), Guido Tijskens (aanspreekpunt erfgoedontsluiting) en Leo Noten (stichter-ere-voorzitter) vormen ze het bestuur. Lambert Cardinaels en Jaak Raekels maken Grevenbroeker Echo’s op. Henri Dijkmans, Jaak Aerts en Henri Van den Broek zorgen onder meer voor bijdragen voor ons heemblad. Jos, Rob en Ghislaine sorteren de bidprentjes. Ghis en Mien nemen het boekbinden voor hun rekening. Antoinette sorteert alles over de Walburg. Marie-Louise en Gaby werken aan het fotoarchief. Fien, Leen, Mia en Truda doen het algemene sorteerwerk en Walter, Jacqueline en Ria doen daarvan de computerinput. Colla en Giel doen het Teutenpeutersarchief enz ...
Campagne voor nieuwe leden 2015
Het in Nederland populaire duetboek over de post van Grevenbroek
Géén € 36,50 maar slechts
De Achelse Kluis tijdens WO I en de brochure Stadswandeling
€ 25.
jaargang 2015 Grevenbroeker Echo’s of 4 x 48 bladzijden heemgeschiedenis
Overschrijven op rekeningnr. 735-591.52.84.51 met vermelding “campagne 2015”
Voor meer info bel Luk Van de Sijpe op 0497-36.18.37 of mail docu.dr.bussels@skynet.be
in dit artikel toonden.
de 19de eeuwse discussies tussen Hamont en Achel over wie het vruchtgebruik had van de gemene gronden uit de tijd van Grevenbroek. (Een aantal basisgegevens van dit artikel komen uit een studie van Pater Van Lent van de Achelse Kluis, bewaard in het Documentatiecentrum)
tot verdeling van de heide en andere eigendommen.
Hoe Hamontse teuten zich steeds
Van de juridische afloop van deze zaak hebben we niets kunnen vinden. Alleen kunnen we vaststellen dat de Varkensbos nu nog steeds volledig op Hamonts grondgebied ligt. Er ligt echter nog steeds leem. In 1926 was er nog een steenbakkerij.
meester maakten van de post
De Varkensbos. Huidige kadasterkaart met Pastoorsbos en vermoedelijke ligging van de oude Oormanshoeve. De merkwardige perceelsaftekeningen vinden we ook terug op de oudere kaarten van het gebied. De douanière barones de Hubens kreeg in 1776 Achel en Sint-Huibrechts-Lille in pand. Haar zoon Edmond kreeg op 30 juni 1776 de titel van heer van Achel en Lille. De bevolking van Lille juichte dit toe. Die van Achel protesteerden. Edmond de Hubens wou dan het Oormansbos in erfpacht nemen maar zag een half jaar later hier van af, mogelijk door de problemen die te verwachten waren met pastoor Bungeners die het recht had op de tienden. Die laatste wou met de verbeteringen en herstellingen aan het bewuste bos middelen vinden voor de arme inwoners. Of hij daarvoor uiteindelijk de toestemming kreeg van de prinsbisschop is
Kaart van Ferraris, omstreeks 1775. Bemerk het Oormansbos, een gedeelte van de oude weier en de vermoedelijke ligging van de Oormanshoeve (omcirkeld). helemaal niet duidelijk. In ieder geval werd het Oormansbos, of later onder de nieuwe benaming Pastoorsbos, onderwerp van
De vete om het Oormansbos zou nog vele jaren later in herinnering gebracht worden. Tijdens de Nederlandse Tijd, op 20 oktober 1819, richtten de gemeenten Achel en Sint-HuibrechtsLille zich tot de gedeputeerde staten der provincie Limburg omdat ze indirect vernomen hadden dat Hamont de toelating verkregen had om “de Verkensbosch” en andere opgenomen gronden te verkopen zonder hun toestemming. Zo lang als Uit het Limburgs Dagblad van 27 februari 1926. Grevenbroek bestond, tot 1796 dus, waren deze gronden gemeenschappelijke eigendom geweest van de latere drie gemeenten. In de Varkensbos lag een dikke laag leem, uitermate geschikt voor het bakken van stenen, maar ook turf kon men er steken. Economisch gezien was dit dus een zeer interessant gebied. Hamont beriep zich op de afspraken die indertijd gemaakt werden met de Achelse baron de Hubens. Achel beweerde dat hiervan in de archieven “van het casteel” nergens iets te bespeuren was. Wel vonden ze betalingen uit 1754 waarbij Hamont een bepaald bedrag vroeg voor elke “mond” of 10.000 stenen die gebakken werden in de veldovens van de Varkensbos.
zaken:
Volgens de Achelse bewindvoerders betaalden particulieren deze rekeningen zelf en was het niet de Achelse gemeenschap die dit afrekende. Achel eiste daarom de volgende drie
1dat Hamont de verkoop van de gronden onmiddellijk zou staken. 2dat als men toch zou verkopen, dat dit ten gunste van de 3 gemeenten zou moeten gebeuren. 3dat Hamont aangezet zou moeten worden
De kortste verbindingen van Eindhoven, Tilburg en Den Bosch naar Maastricht liepen door Grevenbroek. Tijdens de Tachtigjarige Oorlog werden de grenzen van het Land van Luik afgeschermd zodat de trafieken vanuit Holland verplicht over Roermond liepen. Dat was een omweg van een halve dag in die tijd. Na de Vrede van Munster, een voor de Nederlanden belangrijk verdrag dat op 15 mei 1648 werd gesloten tussen Spanje en de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden, veranderde de situatie. Het bracht een einde aan de Tachtigjarige Oorlog. Den Haag of ’s Gravenhage was hoofdplaats van de Republiek der Nederlanden.
Op het einde van de vredesonderhandelingen, in 1646, ontstond een belangrijke postverbinding tussen Münster en Den Haag met Oudshoorn, een Belasting te Achel geheven op Ha- plaatsje bij Alphen aan den Rijn als verwisselplaats. Den Haag was op zijn beurt sinds 1654 verbonmonter bier den met Dordrecht door het postbode ende besteller Uit een document van 3 augustus 1744, te vinden in ampt van alle brieven comende van Maestricht, Luyck de archieven van Grevenbroek in het documentatie- ende andere quartieren over Dordrecht op de Haghe ende van de Haghe wederom opwaerts over Dordrecht centrum Dr. Bussels in Hamont, weten we dat de Achelse brouwers en herbergiers belasting dienden gaende. te betalen op bier dat in Hamont gebrouwen werd en dat zij inschonken. De vijf Achelse brouwers en herbergiers Theodoor Manney, de weduwe Sebastiaan Borghouts, Henri Borghouts, Jan Teuckens en Mathijs Van den Dungen reageerden furieus samen met de zeven Achelse herbergiers van dat moment. Hun commentaar in het frans getuigde ook van hun afkeuring over de beslissing: “mais en contraire ils declarent et disent que nos bières sont aussi bonnes et qu’elles ne sont aussi plus chères que celles de Hamont et qu’ils aiment aussi mieux de laisser l’argent dans les communaux que de la porter dehors”. Zij zeiden dat hun eigen gebrouwen bier zeker zo goed en goedkoop was als dat van Hamont en dat ze liever het geld in eigen gemeente hielden dan het weg te dragen.
In deze brievenpost per postiljon zou Hamont, waarschijnlijk reeds vanaf het begin, een belangrijke positie gaan innemen als verwisselplaats. De Posthoorn was de plaats waar de paard en ruiter vanuit Holland de brieven binnenbrachten voor
opbergen en werd zijn eerder aangekochte weg gebarreerd. Deze nieuwe weg zou, volgens de teuten, het stadje Hamont teveel nadeel brengen. Via zekere De Hubens, gezant van de prinsbisschop, zou Achel enkele jaren later toch zijn stenen brug en de doortocht door Achel verkrijgen. Van een onderlinge strijd gesproken! In 1761 zou Achel er zelfs in slagen om ook de brieven via de Keizerlijke Post door haar dorp te kunnen laten gaan in de trafiek naar Maastricht. De Posthoorn in Hamont werd in 1654 gebouwd en deed waarschijnlijk reeds vanaf het begin dienst als postverwisselingskantoor tussen de Hollandse, Maastrichtse en de Luikse post. Jammer genoeg kon De Goede Stede de afbraak van dit gebouw rond 1990 niet verhinderen. verder transport naar As, Pietersheim bij Lanaken en tenslotte Maastricht en vice versa. Ook de wagenposterij van Den Bosch naar Maastricht passeerde sinds 1679 Hamont via een omwegje langs de afspanning Achels Beverbeek. Rond 1700 stopte deze wagen nog in het stadje Hamont bij een afspanning in de buurt van de kerk. Uit verscheidene documenten blijkt deze wagenposterij, die voornamelijk personen en goederen vervoerde, wat later vanaf Achels Beverbeek een kortere weg ging nemen in de richting van Bocholt en Bree. De familie Ortelli, die op Beverbeek woonde, zou, zeker nadat een dochter met Mathijs van den Dungen huwde, deze rit in handen proberen te nemen. Het was ook deze Van den Dungen die trachtte om dit traject door het dorp van Achel om te leiden. Hij kocht daarvoor ondermeer rond 1742 een stuk grond van zekere Rijcken van Hamont om een nieuwe weg aan te leggen in de buurt van de Kluis. Daarna liet hij de stenen brug bouwen, op de huidige Leenderdijk. Onder druk van de Hamontse magistratuur, ondersteund door de Hamontse teuten, moest hij echter zijn plan
Weerom zouden de Hamontse teuten hun macht laten gelden. Door hun aandringen bleef Hamont verwisselkantoor en kreeg het 3 maal per week via De Posthoorn de brievenpost per paard in de richting van Maastricht, heen en terug. Twee maal per week kwamen de brieven in Achel aan via de keizerlijke post in de richting van Maaseik met verdere distributie tot in Duitsland. De familie Van den Dungen had zich intussen ook in het bestuur van de Bossche Wagenposterij ingekocht en beheerde de postkoetsentrafiek van Achel tot Luik via Maastricht. Zij beheerden daardoor een van de belangrijkste routes door Limburg. De slechte algemene toestand bracht hen echter in moeilijke papieren. Op het einde van de 18de eeuw doofde het enthousiasme voor het Achels postbedrijf uit. Dit had te maken van de verminderde postactiviteiten in Maaseik waar Achel een goede verbinding mee had. Bovendien was de geplaveide weg tussen Hasselt en Eindhoven over Hechtel, Lommel en Valkenswaard bijna klaar. Tot dan verliep de officiële invoer van alles wat van de markt van Den Bosch kwam en door het Luikse Land ging, via de tolkantoren van Grevenbroek in Achel en Hamont. De familie Van den Dungen wist wat hen te doen stond en trok naar de nieuwe barrier in Lommel. Nog tijdens de Franse Revolutie zou Hamont de brievenpost weer naar zich toe kunnen trekken. In 1814 had J.M. Koeckhofs er alles voor gedaan om het poststation weer naar Achel te kunnen omhuizen. Hij werd
gesteund door de toenmalige maire van Achel, de Leonardts, die in 1815 een uitvoerig geargumenteerde brief schreef naar de generale postmeester. Helaas bleek uit diens antwoord dat vooral de 50 mobiele kooplieden of teuten uit Hamont meer in de weegschaal hadden te brengen dan de tien teuten die Achel daar tegenover kon stellen. Reeds in de 13de eeuw liep de oude handelsweg tussen Antwerpen en het Duitse Roergebied over Beverbeek. Er werd toen tol geheven tussen Ravels en de Achelse Kattenrijt.
Een uitgebreid relaas over het Achelse diligenceverhaal is te vinden een een publicatie die we gunstig aanbieden op de middenpagina’s van HAC-weekblad. Ook het postiljonverkeer naar Hamont met de belangrijke Sociëteitsrit van Alphen aan den Rijn naar Maastricht over Hamont komt in die uitgave aan bod.
www.vaesenstaalhandel.be
Historisch sterk
in staal, inox en aluminium met alle accessoires, afgeleiden en toebehoren. Knippen, plooien, walsen. Gespecialiseerd lascenter. T. 32 (0)11 647.947 F. 32 (0)11 664.288 info@vaesenstaalhandel.be