MAGAZINE
02
Steun ons met uw bijdrage op NL60 INGB 0000001171
WereldOuders is fondsenwerver voor Nuestros Pequeños Hermanos (NPH)
Meisjes winnen zelfvertrouwen terug:
PROUD TO BE A GIRL!
Vrijwilliger in Mexico
Van doffe blikken naar glanzende ogen WE ARE FAMILY
Hulp aan Honduras Wie ‘zorgt’ voor ziekenhuizen en medicatie?
Wat hebben ‘we’ bereikt?
20 17
in vogelvlucht
MAGAZINE 02 HOOFDREDACTIONEEL
Beste lezer, Met gepaste trots presenteren wij alweer ons tweede magazine. De reacties op het eerste nummer waren zo hartverwarmend dat we enthousiast de uitdaging zijn aangegaan om de opvolger minstens zo goed te maken. In dit nummer ligt de focus op meisjes en inheemse kinderen, groepen die in Latijns-Amerika nog veel te vaak als minderwaardig worden beschouwd. In onze familiehuizen leren we de kinderen om trots te zijn op wie ze zijn en waar ze vandaan komen. Binnen die veilige omgeving tanken ze zelfvertrouwen en reiken we concrete handvatten aan, zodat ze zich tot zelfbewuste jong volwassen kunnen ontwikkelen die – steeds meer vanuit eigen kracht - hun eigen toekomst vormgeven. Ook schenken we in deze tweede editie aandacht aan twee sterke vrouwen, aan onze vrijwilliger Nellie Markus – die al jaren creatieve therapie geeft aan getraumatiseerde kinderen in Mexico – en aan Hester Dolleman. Zij ging als echoscopiste in Haïti aan de slag en start nu een eigen actie voor WereldOuders. Zulke lezenswaardige initiatieven vormen niet alleen een rijke bron van informatie en inspiratie omdat ze succesvol zijn, maar vooral ook omdat ze ons hart verwarmen. Er zijn zo veel manieren om in actie te komen voor WereldOuders. Dat is vanaf begin mei online terug te lezen in ons jaarverslag, maar we gebruiken dit nummer ook om u in een compact overzicht te tonen wat we zoal hebben gedaan met alle opbrengsten vorig jaar: 2017 in vogelvlucht. Tot slot laat ik u graag kennismaken met Tom en Esther Kuiper. Wat een bijzonder stel is dat! Tom is sinds vorig jaar directeur van NPH Bolivia en Esther is als programmacoördinator werkzaam in het familiehuis. Zij zullen vanaf nu in elke editie van dit magazine verslag doen van hun belevenissen. Ik wens u veel leesplezier. Pauline Lemberger Directeur WereldOuders
2
3 HOOFDARTIKEL
Trots zijn op jezelf! Wat maakt het uit of je een jongen of meisje bent? En als je familie afstamt van de oorspronkelijke inwoners van Latijns-Amerika is dit historisch besef een mooie gedachte om te koesteren. Maar helaas, niets is minder waar. In landen waar wij actief zijn, voert het machismo nog altijd de boventoon en wordt de inheemse bevolking – vooral vrouwen – als minderwaardig beschouwd. WereldOuders moedigt meisjes en inheemse kinderen juist aan om trots te zijn op wie ze zijn. Door Barbara Brian
J
e zelfbeeld knapt echt niet op als je voortdurend hoort wat je allemaal níet kunt. In veel Latijns-Amerikaanse landen krijgen meisjes negatieve opmerkingen over zich uitgestort. Dit heeft zeker impact op hun eigenwaarde. Bovendien is het leven, vooral voor vrouwen, vaak levensgevaarlijk. Het aantal vrouwelijke slachtoffers van geweld, al dan niet in huiselijke omgeving, blijft stijgen. De inheemse bevolking in Latijns-Amerika krijgt minder kansen in de maatschappij, hun kinderen groeien bovengemiddeld vaak op in armoede, zonder toegang tot gezondheidszorg en educatie.
Doorbreken van stereotypes
In onze huizen (en met onze projecten in de omgeving) geven we om deze kinderen en steunen we inheemse families in de omgeving. Het doorbreken van die armoedecirkel staat hoog op onze actielijst. Hoe we dat doen? Enerzijds door hen aan te moedigen om hun eigen taal en tradities te koesteren, maar ook door hen vaardigheden te leren die hun kansen op de arbeidsmarkt vergroten en dus concreet toekomstperspectief bieden. Daarnaast richten we ons specifiek op die andere ondergewaardeerde groep: meisjes. We willen hun zelfvertrouwen vergroten, zodat zij opgroeien tot zelfbewuste jonge vrouwen die zich persoonlijk en professioneel durven te ontwikkelen.
MAGAZINE 02
Girl Power!
In een aantal landen is ‘Chicas Poderosas’ (Power to the girls!) gelanceerd. Binnen dit naschoolse programma creëren we in eerste instantie een veilige plek waar meisjes met elkaar kunnen praten. Niet alleen over het verkrijgen van zelfvertrouwen, maar ook hoe zij economische onafhankelijkheid kunnen bereiken. Samen met ons onderzoeken zij ideeën over eigenwaarde, ontwikkelingskansen en wat het betekent om als vrouw in Latijns-Amerika de verantwoordelijkheid te nemen over
4
op te staan voor zichzelf: ‘Toen ik klein was, wilde mijn vader niet dat ik zou gaan studeren. In zijn ogen zijn vrouwen verantwoordelijk voor het huishouden, maar ik heb me daar nooit bij neergelegd. Ik wilde een vak leren.’ Ze zit nu in het eerste jaar van de high school, waar ze zich specialiseert in Elektronica. Isadora is trots op haar goede cijfers. ‘Nu mijn vader ziet hoe goed het gaat, moedigt hij me zelfs aan om door te gaan! Dat zijn instelling is veranderd, motiveert me enorm.’
Trots op afkomst
Isadora weet dat haar leven sterk afwijkt van andere vrouwen in haar familie. Ze grijpt elke kans die NPH biedt om haar droom te vervullen: ingenieur worden.
hun eigen leven. Het programma geeft meisjes een duwtje in de goede richting.
Op eigen benen
De Hondurese Aracely heeft net eindexamen gedaan. Ze staat op het punt om naar de high school in de gewelddadige hoofdstad Tegucicalpa te vertrekken. Aracely verlaat het familiehuis, gewapend met kennis en zelfvertrouwen om het in de grote stad te redden, buiten de beschermde omgeving van de NPH-familie. Over haar periode bij de Chicas Poderosas zegt ze dat de bijeenkomsten een groot verschil hebben gemaakt: ‘Dankzij de andere chicas en de groepsleiding is mijn eigenwaarde zeker gegroeid. Ik denk dat meisjes van
“Vrouwen kunnen alles bereiken waarvan anderen denken dat het onmogelijk is” mijn leeftijd een voorbeeldrol hebben voor jongere meisjes in het familiehuis. Wij tonen niet alleen aan dat we volwassen en sterk zijn, maar ook dat er ruimte is voor kwetsbaarheid en dat je altijd iemand om hulp kunt vragen.’
Vak leren
De Mexicaanse Isadora is negentien jaar. Zij behoort tot een inheemse gemeenschap in de Guerrero Sierra, waar Mixtec wordt gesproken. Isadora is erin geslaagd
‘In het Chicas Poderosas programma heb ik geleerd dat het niet normaal is dat iemand beslist over jouw lichaam of toekomst. Het is jouw leven en alleen jij weet wat je wilt. Ik ben ervan overtuigd dat we als vrouwen alles kunnen bereiken waarvan anderen denken dat het onmogelijk is.’ Ze vindt wel dat de Mixtec-tradities die vrouwen uitsluiten moeten veranderen, maar is tegelijkertijd trots om Mixtec te zijn: ‘We hebben een uniek geloof en erven van onze voorouders tradities die wij moeten blijven koesteren.’ Isadora is een praktijkvoorbeeld van succesvolle integratie in een moderne omgeving. Datzelfde geldt voor Aracely in die typische machocultuur. We maken ons bij WereldOuders hard voor deze meisjes en hun succesverhalen. Stapje voor stapje. Isadora en Aracely zijn inspiratiebronnen, hun verhalen sterken ons in het geloof dat inheemse meisjes hun toekomst in eigen hand kunnen nemen en trots kunnen zijn op hun afkomst.
5 BERICHT VANUIT HET VELD
Saludos de Bolivia Nadat zij in 2013 en 2014 al als vrijwilliger werkzaam waren in ons familiehuis, vertrokken Tom en Esther Kuiper afgelopen oktober opnieuw naar Bolivia. Tom Kuiper is directeur geworden van NPH Bolivia, Esther werkt er als coördinator van een aantal programma’s. Wat zijn we trots op dit toegewijde stel! Vanaf nu deelt Tom hun ervaringen in het Boliviaanse familiehuis met ons.
‘N
u we hier vier maanden zijn, heeft het leven van alledag een min of meer vaste vorm aangenomen. Ik sta rond 6 uur op en ga dan sporten. Er loopt een pad om alle gebouwen heen waar ik hardloop. Dan ben ik klaar voor de dag en ben rond 8 uur op kantoor. Mijn dagen bestonden de eerste tijd vooral uit het oplossen van de urgente zaken die voor mijn komst zijn blijven liggen. Zo zijn we heel concreet bezig met het aanleggen van een waterzuiveringssysteem. Het nadenken over de langere termijn komt nu langzaam van de grond. Vorige week had ik een bijeenkomst met alle NPH-direc-
teuren. Als ik hen hoor beschrijven waar ze mee bezig zijn, krijg ik nog scherper waar ik heen wil met Bolivia. We zijn het jongste huis, veel programma’s staan hier nog in de kinderschoenen. Esther maakt nu een begin met een programma voor de vroege ontwikkeling van kinderen en met Chicas Poderosas, waarover je elders in dit magazine meer leest. We hebben de kinderen ook al goed leren kennen. In Bolivia is het namelijk schoolvakantie in december en januari en wij hebben in deze periode allerlei activiteiten voor ze georganiseerd om ze bezig te houden. Dat bleek nog best een uitdaging! We hielden waterballongevechten en hebben veel gevoetbald en gevolleybald. Niet de creatiefste oplossing, ik weet het, maar de kinderen vonden het
heel leuk: voetbal is echt sport nummer 1 hier. Begin februari is de school weer begonnen en daarmee is er ook wat meer regelmaat in het leven gekomen. En dat komt best goed uit want we waren nog maar net hier of we hadden al direct een grote verandering: Esther is zwanger, we verwachten eind juli een baby! Om dat aan de kinderen te vertellen in de centrale eetzaal, was een bijzonder moment. Ze hadden ons eigenlijk al een beetje opgegeven als ouders, we zijn tenslotte ‘al’ in de dertig en hier krijgen de vrouwen meestal op veel jongere leeftijd kinderen. Dus toen we het vertelden reageerden ze blij en verrast. Ze vinden het heel bijzonder dat ons kindje straks hier op zal groeien en wij natuurlijk ook!
MAGAZINE 02
6
KOM IN ACTIE
Acties en evenementen in 2018 Kom in actie voor de kinderen in Latijns-Amerika U leest in dit magazine een tweetal verhalen van mensen die zich voor WereldOuders hebben ingezet: de een zet zich met creatieve therapie in voor de traumaverwerking van Mexicaanse kinderen, de ander werkte met medisch personeel in het ziekenhuis in Haïti en zet nu een trainingsprogramma op voor verloskundigen aldaar. Het zijn slechts twee voorbeelden van de velen; op de site www.inactievoorwereldouders.nl vindt u nog veel meer mensen die zich op de een of andere manier voor ons
inzetten. We nodigen u vanzelfsprekend graag uit ook in actie te komen voor WereldOuders. Met een eigen actie, als donateur of door deel te nemen aan een van de fondsenwervende activiteiten die we zelf organiseren. Dat zijn er dit jaar vier, die we hier graag toelichten. Voor meer informatie over deze evenementen en alle andere acties voor WereldOuders, of als u zelf in actie wilt komen, zie www.inactievoorwereldouders.nl
Fietsen op de Zuidas Wanneer: 25 mei, 12.00 uur Waar: Restaurant A Deauville, Amsterdam Voor wie eens wat anders wil doen met collega’s en het weekend sportief wil beginnen: fiets op 25 mei mee met de Zuidas Businessride voor WereldOuders! Het gaat hier om een toertocht op de racefiets van 40, 60 of 80 kilometer, met start en finish op de Amsterdamse Zuidas. Het evenement begint om 12 uur met een gezamenlijke lunch en welkomstwoord bij restaurant á Deauville. Vanaf 14 uur vertrekken de deelnemers op de verschillende afstanden, zodat iedereen rond 16.30 uur weer terug is bij het restaurant. Dan is het tijd voor een informele en welverdiende netwerkborrel. De kosten voor dit event bedragen 35 euro per persoon waarvan er 20 direct worden besteed aan
extra steun voor de educatie van thuisloze kinderen in Bolivia. Bedrijfsteams zijn welkom, maar natuurlijk kunt u ook individueel meefietsen. Inschrijven kan op de actiesite.
7
Het gala: een magische avond voor jong en oud Waar: Hotel Okura, Amsterdam Wanneer: 17 november
De Dam tot Damloop Wanneer: 22 en 23 september Waar: Amsterdam en Zaandam De Dam tot Damloop is een begrip onder hardlopers. Elk jaar zoeken we mensen die voor WereldOuders lopen en daarbij zoveel mogelijk sponsorgeld ophalen voor onze kinderen in Latijns-Amerika. Het streefbedrag is minimaal 250 euro per persoon. Loopt u dit jaar met ons mee of sponsort u het team? Op zaterdagavond 22 september vindt de Damloop by night plaats, waarbij deelnemers 8 kilometer hardlopen door de verlichte straten van Zaandam. Op zondag 23 september is de Dam tot Damloop zelf, 16 kilometer van Amsterdam naar Zaandam. Meld u snel aan!
Het jaarlijkse Angels of Light gala is het eerste en enige charity gala voor volwassenen én kinderen. Het is een magische, sprankelende avond. Vanaf de ontvangst tot en met het afscheid worden jong en oud verrast en in de watten gelegd. Een heerlijk diner in ongedwongen, familiaire sfeer wordt omlijst met hoogstaand entertainment door Nederlandse sterren en een veiling van bijzondere objecten en belevenissen. Het is een avond vol warmte en plezier, vol glitter and glamour, maar het is ook een avond die ons opnieuw bewust maakt van wat we hebben, hier met elkaar in Nederland. We delen op deze avond ook hoe het er aan de andere kant van de wereld aan toegaat, hoe kwetsbare kinderen in Latijns-Amerika hun dagen doorbrengen en hoe we met elkaar verbonden zijn. Het doel van het gala is om geld op te halen voor onze kinderen daar en de afgelopen jaren zijn we daar heel goed in geslaagd. Wilt u deze bijzondere avond bijwonen met uw familie, vrienden, kinderen en/of kleinkinderen? Reserveer dan nu uw stoel of tafel. De prijzen zijn 350 euro voor een stoel en 3.500 euro voor een tafel voor 10 personen. U kunt ook altijd contact met ons opnemen voor meer informatie: info@wereldouders.nl.
Mountainbiken door Nicaragua Wanneer: 23 november t/m 3 december Waar: Nicaragua Bent u toe aan een uniek avontuur? Wilt u onderdompelen in een wereld die uniek is en prachtig, ongerept en rauw, confronterend en wonderschoon, gastvrij en authentiek? Wilt u ervaren hoe mensen in Nicaragua leven en een topprestatie leveren met een team Nederlanders mountainbikers? Geeft u zich dan op voor onze Nicaragua Volcano Challenge, de ultieme uitdaging voor sportieve vrouwen en mannen (getrainde mountainbikers). Tijdens deze Challenge fietst u ruim 400 kilometer door schitterend, ongerept Nicaragua, bezoekt u onze projecten en overnacht u in de familiehuizen. Het is de bedoeling dat u zich laat sponsoren door familie, vrienden, collega’s etc. Met de sponsoropbrengsten helpt u onze kinderen in Nicaragua. Voor meer informatie kunt u terecht op de actiesite of mail coördinator Monique Uppelschoten: monique@wereldouders.nl.
MAGAZINE 02
8
INTERVIEW
Van doffe ogen gevuld met pijn naar glanzende ogen vol trots Door Daniëlle Hartemink
‘Als ik de kinderen in Mexico zie en hoor, dan wil ik ze zo graag weer plezier geven in het leven, hun zelfvertrouwen opkrikken en – al is het maar voor even – alles laten vergeten.’ Dramatherapeut Nellie Markus werd
D
rie maanden per jaar is Nellie niet thuis. Dan ziet ze met eigen ogen wat haar werk met de kinderen in Mexico doet. En die andere negen maanden? Dan doet ze in Nederland haar stinkende best om hier geld op te halen voor haar creatieve projecten in het thuisland van Antonio en Andrés. Nellie gelooft in de kracht van theater, muziek en beeldende kunst. In het familiehuis worden onder haar bezielende leiding drama, dans, muziek-, en teken-
in 2005 gegrepen door het werk van WereldOuders. Ze werd wereldouder van Antonio Adan, sloot een jaar later ook zijn vriendje Andrés als sponsor in haar hart en is vandaag, dertien jaar later, écht niet meer te stoppen. en schilderlessen gegeven. De kinderen treden ook op voor publiek of exposeren hun werk. ‘Creatieve vakken zijn een manier om te helen en communiceren’, vertelt ze. ‘Het is elke keer weer ontzettend ontroerend om te zien hoe de jongeren reageren op hun eerste applaus. Je ziet hun hele postuur veranderen van een gebogen “op hun hoede”-houding naar een rechte, trotse pose. Het is zo belangrijk dat de kinderen weten: ik heb veel meegemaakt, maar ik heb ook talent.’
9
Voor en door Mexicanen
Het echte “veldwerk” laat Nellie bewust over aan Mexicanen ter plaatse. ‘Zij kennen de wereld waarin de kinderen leven veel beter en spreken hun taal. Bovendien ben ik behalve Nederlands ook al 59 en dat beperkt. De jongeren praten met de jonge Mexicaanse docenten makkelijker over onderwerpen als seksualiteit en kunnen in het Spaans hun emoties beter duiden. Ik
creatieve projecten is het opkrikken van het zelfvertrouwen van de kinderen. ‘Weten dat je iemand bent, dat je iets kunt’, legt ze uit. ‘Het vergt lef om op toneel je emoties te durven laten zien. Dat komt bijvoorbeeld allemaal samen in het stuk “Límites sin Límite” – grenzen zonder grens – waarin een aantal meisjes laat zien waarom mensen besluiten hun land te verlaten en wat geweld met je doet. De meiden hebben allemaal zelf veel geweld meegemaakt in hun jeugd en dit stuk uitvoeren, betekent voor elk van hen dat ze die ervaring nóg een keer meemaken. Maar ondanks die emoties – en misschien wel dankzij – overheerst de trots. Op hun werk, maar ook op dat ze in de positie zijn om hun boodschap over te brengen, om ervaringen te delen en samen emoties te verwerken. De bevestiging van het publiek doet ze goed. Ik zie de transitie in hun houding voor mijn ogen gebeuren. Ook bij het exposeren van hun tekening bijvoorbeeld. De jongeren mogen over hun eigen tekeningen vertellen. Op dag één mompelen ze tegen de grond “Dit is mijn tekening” en op dag twee vertellen ze uitgebreid wat ze hadden gedaan, hoe ze het hadden aangepakt en wat ze ermee bedoelen. Ze durven naar buiten te komen en hebben het machtige gevoel: dit heb ík gemaakt!’
“Het is zo belangrijk dat de kinderen weten: ik heb veel meegemaakt, maar ik heb ook talent” Proud to be a girl
Mexico gaat gebukt onder veel (seksueel) geweld en machogedrag, maar in de familiehuizen wonen de meisjes in een beschermde leefomgeving. ‘Je ziet dat de meisjes die in “Límites sin Límite” spelen nu een sterke groep vormen. Ze krijgen oefeningen om weerbaarder te worden. Als je ineengedoken een De impact van het vele geweld in Mexico, getekend door Erick ruimte binnenkomt, hoe kom je dan over? En wat kun je aan je lichaamshouding veranderen als je iemand bied in mijn armen troost als moeder of oma. De niet te dichtbij wilt laten komen? Het is emotioneel, kinderen kennen me, ik heb in die twaalf jaar hun vertrouwen gewonnen. Met mijn Spaans blunder ik nog maar het is het ook meer dan waard, want ze zeggen: “ik wil een stem zijn voor vrouwen”. Het brengt wat af, maar de kinderen helpen me en lichaamstaal is herinneringen naar boven die ze liever vergeten en universeel. Daarnaast zorg ik ervoor dat de creatieve projecten van de grond komen. Ik maak het programma het doet zeer, maar met het neerzetten van hun rol en zorg voor de promotie en sponsors. We houden niet laten ze hun stem horen en helpen ze anderen.’ Nellie wordt zelf ook steeds trotser: ‘Op onze projecten, vragend onze hand op, maar doen er op een creatieve manier iets voor terug: in de vorm van bijvoorbeeld een die steeds professioneler worden, maar ook op de jongeren. Ze staan weer rechtop, durven je aan te theaterstuk of workshop.’ kijken, hebben een eigen mening én glanzende ogen. Elk kind dat me met een zelfverzekerde blik recht in Grenzen zonder grens Kunst verbindt en is een manier om je eigen ervaringen de ogen kijkt, is een kroon op mijn werk. Ik geniet vorm te geven. Maar Nellies belangrijkste doel met haar ervan als ik hun zie genieten.’
MAGAZINE 02
10
DE ACTUALITEIT VAN...
HONDURAS Het is in onze familiehuizen in Honduras niet anders dan in die in de andere Latijns-Amerikaanse landen waar WereldOuders actief is. Ook hier worden kinderen liefdevol opgevangen omdat ze nergens anders terechtkunnen. Ook hier zijn ze wees of komen uit een dusdanig arm gezin dat ouder(s) of familieleden niet meer voor ze kunnen zorgen. Ook hier hebben ze, ondanks hun jeugdige leeftijd, al een slepend verleden vol honger en geweld. Door Daniëlle Hartemink
E
en gewelddadige dood sterven is niet ongebruikelijk voor de Hondurees: 68 van de 10.000 inwoners overlijdt door moord of doodslag. Het meest in heel Midden-Amerika! Dit is te wijten aan een cocktail van armoede, honger, een uitzichtloos bestaan en een gebrek aan politiemacht. Honduras heeft het hoogste percentage aan geweld onder bendes, die letterlijk op leven en dood vechten om territorium en drugs.
Een cocktail van armoede, honger, een uitzichtloos bestaan en een gebrek aan politiemacht De meeste bendeleden (en dus slachtoffers!) zijn nog geen 18 jaar
oud, omdat ze al zeer jong worden gerekruteerd. Afhankelijk van hun criminele activiteiten scoren de jonge jongens punten en promoveren ze binnen de bende. Eenmaal binnen is de dood de enige uitweg. Ook honger is een sluimerende moordenaar: 15 procent van de inwoners lijdt honger. Deze huishoudens zijn afhankelijk van landbouw en veeteelt, twee beroepsgroepen die mede door El Niño extreem onstabiel zijn. Watertekort en gebrek aan hygiëne zorgen ten slotte voor levensbepalende gezondheidsrisico’s. Terugvallen op betrouwbare mensen en instanties als politieagenten of de overheid? Dikke kans dat ze corrupt zijn.
Een veilige plek
Op amper een uur rijden van de drukke hoofdstad Tegucigalpa, in een bosrijke en heuvelachtige omgeving, staat ons op twee na
oudste familiehuis. Meer dan 500 kinderen hebben hier hun thuis gevonden en mogen blijven tot ze zelfstandig zijn en/of gaan studeren. Hier krijgen ze de mogelijkheid om hun talenten te ontwikkelen en zich te ontplooien tot sterke en zelfstandige volwassenen. Ze krijgen aandacht, een veilige leefomgeving, onderwijs en zo goed mogelijke medische zorg. De school staat ook open voor kinderen uit arme gemeenschappen in de buurt van de familiehuizen.
Meer dan thuisloze kinderen We hebben geen oogkleppen op. Dat bewijst Casa Eva. Dit rusthuis in Honduras biedt een plek aan ouderen voor wie niemand meer zorgt. Deze ‘grootouders’ doen mee met activiteiten en zorgen voor een prachtige balans in onze groeiende familie. Bovendien bestaat onze familie in Honduras ook nog uit kinderen met een
11 WERELDOUDERS ernstige handicap (die 24-uurs zorg krijgen), alleenstaande moeders in moeilijke omstandigheden die extra hulp nodig hebben in de zorg voor hun kinderen én arme kinderen die dagelijks eten en vitaminen krijgen omdat ze anders geen maaltijd zouden krijgen. We doen wat we kunnen in deze onrustige omgeving.
Het moment waarop je je kind los durft te laten De rol van onze wereldouders in het leven van hun sponsorkind
Een beter leven
Walter is rustig, werkt hard en heeft een lach waar je hart van opengaat op de – steeds minder spaarzame – momenten dat hij hem laat zien. Samen met zijn drie jongere broertjes en zusjes heeft hij niet alleen een thuis gevonden in ons familiehuis in Honduras, maar door zijn workshop timmerwerk ook een toekomst.
Ondanks zijn leeftijd – Walter is 16 – weet hij dondersgoed hoe waardevol zijn nieuwe vaardigheden zijn
Onze wereldouders sponsoren voor 25 euro per maand een specifiek kind in een van onze familiehuizen. Voor dit geld dragen zij bij aan een belangrijk deel van de zorg, opvoeding en scholing van hun sponsorkind. Deze steun is van groot belang. Het kind kan gebruik maken van de kansen die het krijgt.
Ondanks zijn leeftijd – Walter is 16 – weet hij dondersgoed hoe waardevol deze nieuwe vaardigheden zijn. Walter: ‘Het betekent dat ik straks een baan kan vinden!’ Of hij later timmerman wordt? Dat is helemaal zo zeker nog niet. Tenminste, als we vrijwilliger Jason, die Walter ’s avonds helpt met zijn wiskundehuiswerk mogen geloven: ‘Geloof me, hij is zo slim. Hij kan dokter worden of ingenieur.’ Welk pad Walter ook kiest, wij zijn nu al trots op hem.
Regelmatig krijgen wij van onze wereldouders de vraag tot welke leeftijd zij hun sponsorkind kunnen blijven ondersteunen en wanneer het kind het huis moet verlaten. Ons antwoord luidt dan: ‘We are family’. Een familie, in welke verhouding dan ook, betekent onvoorwaardelijk liefde. Bij je eigen familie hoef je ook niet op een bepaalde leeftijd het huis te verlaten. Zo is dat ook bij de kinderen die in onze familiehuizen wonen.
Locaties (Tegucigalpa): - Rancho Santa Fé: kinderen vanaf 0 jaar tot ze zelfstandig zijn of gaan studeren - Casa Santa Catarina, Casa Monseñor Fiallos, - Casa Cerro Grande en Casa Altimira : studenten - Casa de los Angeles: gahandicapte kinderen Aantal kinderen familiehuis: - Familiehuis: 435 - Buiten familiehuis: 518 - Totaal: 953
Op eigen benen staan
Nadat het kind de basisschool en de middelbare school heeft afgerond, vragen wij hem/haar een zogenaamd ‘servicejaar’ te doen. Dit is een soort stagejaar waarin ze werkervaring op kunnen doen, maar ook iets teruggeven aan het familiehuis. Zij helpen dan bijvoorbeeld mee in de verzorging van hun jongere broertjes en zusjes. Na dit jaar gaan veel kinderen een vakopleiding doen, variërend van bakker tot schoenmaker en van timmerman tot kapster. Met een vakdiploma op zak kunnen zij een goede start maken op de arbeidsmarkt. Wanneer de kinderen een baan hebben gevonden, verlaten zij in principe het familiehuis. Kinderen die in plaats van een vakopleiding een hogeschool of universitaire studie doen blijven vaak langer onder de zorg van NPH vallen. Omdat de schoolsystemen per land verschillen en kinderen vaak op latere leeftijd gaan studeren, is de beëindiging van het wereldouderschap dus niet gebonden aan een leeftijd, maar kunt u ervan uitgaan dat u uw kind kunt blijven steunen tot het op eigen benen kan staan en het familiehuis verlaat. Dat is het moment waarop u uw kind veilig los kunt laten, net als in ‘echte’ families!
MAGAZINE 02
12
TERUGBLIK OP 2017
2017 in vogelvlucht Voor u is 2017 al verleden tijd, maar op het moment dat wij dit magazine samenstellen zijn we nog volop bezig met de resultaatbeoordeling van ons werk in dat jaar. Voor WereldOuders is het een bijzonder succesvol jaar geweest. We zijn er ontzettend trots op dat wij het jaar hebben afgesloten met een bedrag van €2.045.499, een forse stijging van 56% aan inkomsten ten opzichte van 2016. We hebben in totaal 55 nieuwe wereldouders mogen verwelkomen. Het Angels of Light Gala afgelopen november overtrof onze verwachtingen: met ruim 380 gasten en een recordopbrengst van ruim €400.680. WereldOuders had in heel 2017 maar liefst 12 young professionals werkzaam in het veld. Bijzonder dat deze mensen op vrijwillige basis hun tijd en expertise hebben ingezet in onze projectlanden. Wij zijn ontzettend dankbaar voor alle giften van de prachtige fondsen en stichtingen, onze trouwe donateurs, gulle sponsoren, bevlogen ambassadeurs, vrijwilligers en actievoerders voor de mooie resultaten en initiatieven. Dankzij deze steun - van groot tot klein - kunnen 3.159 kinderen in LatijnsAmerika rekenen op een veilig thuis, een eigen bed, onderwijs en medische zorg. In essentie: de basis die elk kind nodig heeft om op te groeien tot een zelfbewuste volwassene met zicht op een betere toekomst. Hoe gaven we in 2017 invulling aan deze basisrechten in onze landen? Hier treft u een beknopt overzicht. Meer weten over ons werk in 2017? Lees dan vanaf begin mei het complete jaarverslag, te downloaden op www.wereldouders.nl Door Esther Cammelot
Mexico: Wederopbouw na aardbeving
Een aardbeving op 19 september veroorzaakte ernstige schade aan gebouwen op het NPH-terrein in Mexico. Direct na de beving lag onze focus op het waarborgen van de veiligheid van onze kinderen, meteen gevolgd door psychosociale hulp. Daarnaast is zo snel mogelijk een lesprogramma buiten in tenten opgezet. Per gebouw maakten we een plan: herstellen, opnieuw opbouwen of slopen. Ondanks die tegenspoed konden we kinderen een veilig thuis blijven bieden. In 2018 gaan we door met herstelwerkzaamheden aan de gebouwen en de wederopbouw van programma’s.
Haïti: Schoolmaaltijden voor de FWAL School in Cité Soleil
Dankzij donaties via onze online nieuwsbrief hebben wij kunnen bijdragen aan schoolmaaltijden voor kinderen uit de sloppenwijk Cité Soleil. Zij komen meestal (uren) lopend naar school en de warme maaltijd die zij daar krijgen, is vaak de enige van de dag.
Peru: trots op onze studenten
Afgelopen jaar zijn zes jongeren uit ons familiehuis in Peru begonnen met hun universitaire studie. De grootste groep eerstejaarsstudenten in de historie van het huis! In 2017 zijn vier jongeren afgestudeerd in Bedrijfskunde, Rechten en Landbouwkunde.
13
Guatemala: psychische ondersteuning
Geen enkel kind woont in ons familiehuis zonder reden. Velen verloren familieleden of maakten andere traumatische gebeurtenissen mee. Daarom is psychische ondersteuning van cruciaal belang. In 2017 was een team van psychologen in Guatemala verantwoordelijk voor ruim duizend individuele therapiesessies en 121 groepssessies. Voor 60 kinderen was individuele therapie nodig, denk aan psychotherapie, ergotherapie en logopedie. Ook vanuit Nederland zijn een creatief therapeute en pedagogisch medewerker in het familiehuis in Guatemala werkzaam geweest.
Honduras: NPH OneFamily programma
In februari 2017 is een start gemaakt met het familie re-integratie programma NPH OneFamily, waarbij kinderen weer bij hun biologische familie zijn gaan wonen. Na een onderzoek van vier maanden en gesprekken tussen maatschappelijk werkers en psychologen met kinderen en hun families, zijn in Honduras 44 kinderen vrijwillig geselecteerd. Deze families krijgen nu ondersteuning bij onderwijs en levensonderhoud.
Bolivia: orthodontist Bij NPH in Bolivia kregen negentien jongeren een beugel. Twee keer per maand kwam een orthodontist naar de tandartspraktijk voor check ups. Hopelijk voorkomen de beugels dat deze jongeren later alsnog een medische gebitsingreep moeten ondergaan. Het rechtzetten van het gebit is ook goed voor het zelfvertrouwen.
Dominicaanse Republiek: NPH mini bank
Het afgelopen jaar is het familiehuis in de Dominicaanse republiek een soort mini bank begonnen. Alle 176 kinderen van drie tot en met achttien jaar hebben een bankrekeningnummer en een pasje gekregen. De NPH mini bank beheert het geld en leert de kinderen het belang van sparen. Het doel is dat ze spelenderwijs leren met geld om te gaan. Een belangrijke eigenschap voor als ze later op eigen benen moeten staan.
El Salvador: Kinderopvang
In 2017 opende NPH El Salvador kinderdagverblijf Centro de Atenciรณn Infantil, een opvang waar werkende moeders hun jonge kinderen brengen, zodat zij zelf in het gezinsinkomen kunnen voorzien. Nu komen dagelijks 43 kinderen naar de opvang: 24 uit de gemeenschap en 19 van de hermanos mayores, jong volwassenen die in het familiehuis zijn opgegroeid. De kinderen krijgen voorschoolse onderwijsactiviteiten. Dat is echt iets nieuws op het platteland waar het familiehuis is gevestigd.
Nicaragua: Nieuwe School
In augustus werd de nieuwe secondary school opgeleverd. Het gebouw herbergt acht klaslokalen, een bibliotheek en een administratiekantoor. Zowel eigen studenten als de leerlingen uit de gemeenschap die bij NPH onderwijs volgen, profiteren hiervan. Nu beschikt preschool, primary school en high school over eigen lokalen, waar ze die eerder uit ruimtegebrek deelden. Het doel is om in 2018 veertig nieuwe leerlingen te kunnen toelaten.
MAGAZINE 02
14
HULP GEVRAAGD
Een alternatief voor de openbare medische zorg in Honduras In Honduras is de kwaliteit van de openbare medische zorg vaak ontoereikend en ontbreekt het in de meeste openbare gezondheidscentra aan medische basisbenodigdheden. Voor ons familiehuis ligt het dichtstbijzijnde betrouwbare ziekenhuis op ongeveer 45 minuten afstand. Op het terrein wonen ongeveer 500 kinderen en dagelijks komen er zo’n 400 externe kinderen naar school. Het is een gezellige drukte, maar iedere dag gebeurt er wel iets: een kind valt, voelt zich niet lekker of wordt gebeten. Ook is er een grote onderlinge besmettingskans. Het beschikken over eigen gezondheidszorgvoorzieningen op ons terrein is daarom van het grootste belang.
D
ankzij de steun van onze partners en donateurs zijn we gelukkig in staat om hoogwaardige en betaalbare behandelingen aan te bieden, waartoe onze patiënten anders geen toegang zouden hebben. We hebben op het terrein van ons familiehuis zowel een kliniek voor onze eigen kinderen, medewerkers en vrijwilligers als een kliniek voor mensen uit de omringende lokale gemeenschappen.
Zorg voor de kinderen en de gemeenschap
Elk kind dat in ons familiehuis arriveert, krijgt eerst een volledig medisch onderzoek, bestaand uit een lichamelijk onderzoek, een visuele test en lab-testen. Ook worden de kinderen zo nodig ingeënt en doen we een PPD-test om tuberculose uit te sluiten. Patiënten uit lokale gemeenschappen in de omgeving kunnen voor medische zorg op doordeweekse dagen terecht in onze externe kliniek, net binnen de poorten van ons terrein. De prijzen voor een consult, medicijnen en laboratoriumtests zijn gesubsidieerd en symbolisch. Een consult kost bijvoorbeeld 30 lempira, wat neerkomt op ongeveer een euro.
Onmisbaar
Onze beide klinieken zij onmisbaar voor onze kinderen, werknemers, vrijwilligers en de lokale gemeenschappen. Dankzij de klinieken
Dr. Vallecillo is opgegroeid in het familiehuis en werkt er nu als arts.
hebben allen toegang tot noodhulpmiddelen, röntgenfoto’s, tandartszorg en medicijnen voor ziekten als HIV, om maar een paar voorbeelden te noemen van de diensten die we aanbieden. Bovendien voeren we eens per maand uitstrijkjes uit en organiseren we elke twee maanden hypertensie en diabetesbijeenkomsten. De patiënten zijn voornamelijk vrouwen en kinderen. De meest voorkomende klachten zijn diabetes, hypertensie, ademhalingsproblemen, gastriti, griep en kinderziekten.
Helpt u mee?
We zijn op de goede weg, maar donaties zijn ook in de toekomst onmisbaar. Artsen en verpleegkundigen moeten tenslotte betaald worden, evenals de kosten van geneesmiddelen, lab-testen, apparatuur, transport en ziekenhuisopname. Wilt u ons helpen? Elke bijdrage is heel erg welkom!
Als u dit project wilt ondersteunen, kunt u uw bijdrage overmaken op IBAN NL60INGB0000001171 t.n.v. WereldOuders in Hilversum, o.v.v. kliniek Honduras.
15 KORT BERICHT
COLUMN
Als we vandaag overleven, zien we morgen weer verder
Wereldouder gezocht Dit is Anaika uit El Salvador. Ze is 13 jaar oud en woont sinds 2013 in ons familiehuis. Anaika’s moeder heeft haar, haar zus en twee broers verstoten en verlaten. De vader van het gezin was te arm om voor zijn kinderen te kunnen zorgen. Er ontstond een risicovolle situatie, waarop alle kinderen werden opgenomen in het familiehuis van WereldOuders. Anaika is gek op pizza, haar favoriete kleuren zijn rood en blauw en haar favoriete vakken op school zijn wiskunde en talen. Ze is slim en ambitieus en hoopt haar dromen waar te maken. Anaika is nog op zoek naar een wereldouder. Wilt u haar helpen? Neem dan contact op met Finke Holsteijn via finke@wereldouders.nl
Echoscopiste Hester Dolleman (43) verbleef in oktober 2017 twee weken in Haïti om in ons kinderziekenhuis haar kennis te delen met het team. ‘Oktober 2017, de echokamer - De afgelopen twee dagen waren zinvol. De echokamer laat zich het best omschrijven als een piepklein afgesloten hokje van amper twee bij twee meter in een zaal vol moeders met hun pasgeboren baby’s. De gevoelstemperatuur in de zaal passeert regelmatig de 40 graden, maar in dit kleine hokje is het nog vele graden warmer. Zo warm dat als ik de zaal weer in loop het voelt alsof ik eindelijk weer frisse lucht krijg. We zien hier vele gevallen van pre-eclampsie – zwangerschapsvergiftiging – met veel te kleine baby’s in nauwelijks of geen vruchtwater. Van een misvormd kind drijven alle ingewanden in het vruchtwater, één kindje is al overleden in de buik en van vele baby’s is de groei vertraagd omdat de moeder onvoldoende te eten heeft. Er wordt veel geleden op deze afdeling. Er is een groot tekort aan… Alles. Toch is dit wel een goed functionerende afdeling binnen dit ziekenhuis waar gynaecologen, vroedvrouwen en verpleegkundigen rouleren in een systeem van dag- en nachtdiensten. Vandaag geef ik les aan een gynaecoloog en aan het eind van de middag heb ik een meeting met een van de gynaecologen over een eventueel vervolg van mijn bezoek. Dat willen ze heel graag (en ik ook) maar men leeft hier bij de dag. Als we vandaag overleven, zien we morgen wel weer verder: dat is hier de gang van zaken. Ze kunnen ook bijna niet anders, want het functioneren van dit ziekenhuis is afhankelijk van externe fondsen. Hopelijk kunnen we met elkaar een goed programma maken vandaag, morgen en stiekem toch de toekomst.’ Eenmaal terug in Nederland heeft Hester niet stilgezeten. Haar actie voor WereldOuders vind je op http://projecten.wereldouders.nl
MAGAZINE 02
16
KORTE BERICHTEN
Vrijwilligerswerk doen in Latijns-Amerika? Onze familiehuizen worden geleid door een lokale staf die altijd klaarstaat voor de kinderen. Het team vormt de basis voor alle zorg in het familiehuis en biedt onze kinderen een veilig thuis en continuïteit. Maar dat kunnen ze niet alleen. Lokale medewerkers kunnen ondersteuning door vrijwilligers goed gebruiken! Al het vrijwilligerswerk voor WereldOuders is duurzaam en uitsluitend in het belang van de kinderen.
Bikkels
De vrijwilligers zijn young professionals – mensen met een afgeronde relevante opleiding – die voor minimaal een jaar in hun eigen vakgebied aan de slag gaan. Zij maken extra voorzieningen mogelijk die de lokale staf niet kan bieden, zoals creatieve therapie, ergotherapie, remedial teaching en fysiotherapie, maar vaak genoeg vervullen ze ook een
administratieve functie. Onze vrijwilligers zijn echte bikkels en mensen met het hart op de juiste plaats, voor wie het belang van onze kinderen altijd voorop staat.
Word vrijwilliger
Heb jij een goed idee, een relevante opleiding en wil je graag iets betekenen voor de kinderen in Latijns-Amerika? Spreek je Spaans of wil je het vooraf leren? Word dan vrijwilliger in een van onze landen! Wij verzorgen en betalen je kost en inwoning in het familiehuis en nemen jouw zieketekosten-, ongevallen en aansprakelijkheidsverzekering voor rekening. Meer informatie: zie onze website of mail naar margreet@wereldouders.nl.
Colofon Dit magazine verschijnt vier keer per jaar en is een uitgave van WereldOuders. Redactie: Tekst: Concept & Design: Drukwerk:
Esther Cammelot (hoofdredacteur), Daniëlle Hartemink (eindredacteur), Pauline Lemberger, Daniëlle Heere, Finke Holsteijn Barbara Brian, Daniëlle Hartemink Bourne Design, Amsterdam Tromp Drukkerij, Rotterdam
WereldOuders maakt zich er hard voor dat elk kind in Latijns-Amerika de kans krijgt om tot een familie te behoren. Elk kind heeft recht op verzorging en een knuffel en elk kind moet voelen dat het ergens thuishoort. Wij zijn deze familie. De eerste wereldwijde familie ter wereld. We helpen kwetsbare en thuisloze kinderen in Latijns-Amerika zich te
WE ARE FAMILY
Contact Stichting WereldOuders Oude Enghweg 2 1217 JC Hilversum 035-626 45 78 info@wereldouders.nl www.wereldouders.nl
onttrekken aan een situatie van verwaarlozing, analfabetisme, misbruik, drugs, geweld en armoede. We bieden hen een stabiele en liefdevolle omgeving, bestaande uit andere kinderen, vrijwilligers en professionals. Naast liefde, aandacht en verzorging krijgen ‘onze’ kinderen scholing en een vakopleiding. Zo groeien zij op tot zelfbewuste mensen voor wie de toekomst open ligt.
Doneren Giro: 1171 IBAN: NL60 INGB 0000 0011 71