Skip to main content

U plötzlich weihnachtes - Boss (Vorschau)

Page 1

De

z

äm

ich te

ELSBETH BOSS

ber- Gsch


VORWORT Dezämber Gschichte sy Gschichte, wos wienächtelet, Geschichte, wo mit Wienachte u der Wienachtszyt z tüe hei. Es sy gmüetvoui, fröhlechi, aber o truuregi, rüerselegi Gschichte. U haarströibendi Gschichte, wo eim d Haar z bärgstöh, u wos em Samichlous d Barthaar chrüselet. Gschichte, wo d Fantasie würklecher isch aus d Würklechkeit. Gschichte, wo nid haub so ärnscht gmeint sy, wis schynt. Öppe we der Samichlous der schön wyss Bart ir Tür ychlemmt, u wen ihm de no der rot Mantu u Zipfuchappe gstole wärde, de nimmts eim de doch wunger, wär so öppis macht. Heit Dihr scho einisch es Wienachtsvärsli ddichtet? Das isch ganz einfach, Dihr wärdets gseh. Vilech heit Dihr scho säuber gchlöislet oder syt aus Schmutzli oder Wienachtschingli oder aus Ängu mit em Samichlous u sym Esu ungerwägs gsi, de wüsst Dihr, wo der Haas – vilech der Wienachtsoschterhaas – im Pfäffer ligt! Mängisch isch Wienachte eifach es schöns, fridlechs, feschtlechs Fescht. Mängisch begägnet me ir Wienachtszyt öpperem, wo me süsch nid würd begägne – u wes o nume im Troum isch. Mängisch überchunnt öpper es Gschäich, wo ke Überraschig meh isch. Mängisch vernimmt öpper öppis, wo ds Läbe dürenang bringt. Mängisch passiert ar Wienachte öppis Unerwartets. Wienachte isch äbe nid geng nume «Heili Wäut». Aber meischtens gottlob scho! I wünsche fridlechi Feschttage – u de aus Gute für ds nöie Jahr! Elsbeth Boss


VORWORT Dezämber Gschichte sy Gschichte, wos wienächtelet, Geschichte, wo mit Wienachte u der Wienachtszyt z tüe hei. Es sy gmüetvoui, fröhlechi, aber o truuregi, rüerselegi Gschichte. U haarströibendi Gschichte, wo eim d Haar z bärgstöh, u wos em Samichlous d Barthaar chrüselet. Gschichte, wo d Fantasie würklecher isch aus d Würklechkeit. Gschichte, wo nid haub so ärnscht gmeint sy, wis schynt. Öppe we der Samichlous der schön wyss Bart ir Tür ychlemmt, u wen ihm de no der rot Mantu u Zipfuchappe gstole wärde, de nimmts eim de doch wunger, wär so öppis macht. Heit Dihr scho einisch es Wienachtsvärsli ddichtet? Das isch ganz einfach, Dihr wärdets gseh. Vilech heit Dihr scho säuber gchlöislet oder syt aus Schmutzli oder Wienachtschingli oder aus Ängu mit em Samichlous u sym Esu ungerwägs gsi, de wüsst Dihr, wo der Haas – vilech der Wienachtsoschterhaas – im Pfäffer ligt! Mängisch isch Wienachte eifach es schöns, fridlechs, feschtlechs Fescht. Mängisch begägnet me ir Wienachtszyt öpperem, wo me süsch nid würd begägne – u wes o nume im Troum isch. Mängisch überchunnt öpper es Gschäich, wo ke Überraschig meh isch. Mängisch vernimmt öpper öppis, wo ds Läbe dürenang bringt. Mängisch passiert ar Wienachte öppis Unerwartets. Wienachte isch äbe nid geng nume «Heili Wäut». Aber meischtens gottlob scho! I wünsche fridlechi Feschttage – u de aus Gute für ds nöie Jahr! Elsbeth Boss


INHALT

Impressum Alle Angaben in diesem Buch wurden von der Autorin nach bestem Wissen und Gewissen erstellt und von ihr und dem Verlag mit Sorgfalt geprüft. Inhaltliche Fehler sind dennoch nicht auszuschliessen. Daher erfolgen alle Angaben ohne Gewähr. Weder Autorin noch Verlag übernehmen Verantwortung für etwaige Unstimmigkeiten. Alle Rechte vorbehalten, einschliesslich derjenigen des auszugsweisen Abdrucks und der elektronischen Wiedergabe. © 2021 Werd & Weber Verlag AG Gwattstrasse 144, 3645 Thun / Gwatt Text Elsbeth Boss Illustrationen Elsbeth Boss Covergestaltung Elsbeth Boss Werd & Weber Verlag AG Covergestaltung Darja Hosmann Satz Julian Spyhcer ISBN 978-3-03818-352-5 Der Verlag Werd & Weber wird vom Bundesamt für Kultur mit einem Strukturbeitrag für die Jahre 2021 bis 2024 unterstützt.

neutral Drucksache

Vorwort Musig für d Seeu Chlousetag Esu blybt Esu Mit Fantasie geit aus Es gheims Gheimnis Samichlousevärsli O du fröhlechi Wienachtszyt Firme-Wienachte Schmutzli statt Ängu «Die wird Ouge mache!» Öppis Spezieus mues es sy Meh Gluscht, aus Verstand «Fondue Chinoise» Schneemaa Angela … oder eini, wo nie weis, was si wott Wienachtsgrüess Wienachte z Kamtschatka Wienachtspredig Melodie im Chopf «Gloria, mon amour!» Grüen wi Chris Tüüschend ächt Heimlechi Flucht «U du chasch mir grad o!» Wienachtspudding Wienachtsgschäich Wi we nüüt wär gsi Adväntskaländer Miet-Chlous Chlöisli

3 8 10 15 17 20 24 30 33 36 39 42 45 48 51 54 57 59 63 66 70 73 76 79 82 87 89 92 95 98 101


INHALT

Impressum Alle Angaben in diesem Buch wurden von der Autorin nach bestem Wissen und Gewissen erstellt und von ihr und dem Verlag mit Sorgfalt geprüft. Inhaltliche Fehler sind dennoch nicht auszuschliessen. Daher erfolgen alle Angaben ohne Gewähr. Weder Autorin noch Verlag übernehmen Verantwortung für etwaige Unstimmigkeiten. Alle Rechte vorbehalten, einschliesslich derjenigen des auszugsweisen Abdrucks und der elektronischen Wiedergabe. © 2021 Werd & Weber Verlag AG Gwattstrasse 144, 3645 Thun / Gwatt Text Elsbeth Boss Illustrationen Elsbeth Boss Covergestaltung Elsbeth Boss Werd & Weber Verlag AG Covergestaltung Darja Hosmann Satz Julian Spyhcer ISBN 978-3-03818-352-5 Der Verlag Werd & Weber wird vom Bundesamt für Kultur mit einem Strukturbeitrag für die Jahre 2021 bis 2024 unterstützt.

neutral Drucksache

Vorwort Musig für d Seeu Chlousetag Esu blybt Esu Mit Fantasie geit aus Es gheims Gheimnis Samichlousevärsli O du fröhlechi Wienachtszyt Firme-Wienachte Schmutzli statt Ängu «Die wird Ouge mache!» Öppis Spezieus mues es sy Meh Gluscht, aus Verstand «Fondue Chinoise» Schneemaa Angela … oder eini, wo nie weis, was si wott Wienachtsgrüess Wienachte z Kamtschatka Wienachtspredig Melodie im Chopf «Gloria, mon amour!» Grüen wi Chris Tüüschend ächt Heimlechi Flucht «U du chasch mir grad o!» Wienachtspudding Wienachtsgschäich Wi we nüüt wär gsi Adväntskaländer Miet-Chlous Chlöisli

3 8 10 15 17 20 24 30 33 36 39 42 45 48 51 54 57 59 63 66 70 73 76 79 82 87 89 92 95 98 101


z

äm

ber- G

ch te

103 105 109 113 116 119 122 127 132 135 141 144 147 149 151 154 157 159 164 168 173 176

De

Das darf nid wahr sy! Paris retour Siuberegi Chugle Einsami Liebi Glasharfezouber Tanneboum mit Sache drann «Wienachte sött me abschaffe!» Liebesbrief «Blind Date» Grosvaters Bombeidee E Schneemaa brünzle Wes angersch wär gsi … Stephanstag Ängutroscht «Es guets Nöis!» Bruni Ouge Potz Millione! Fyre u feschte, dass es chlepft u tätscht Dreichönigstag Usgüügelete Danke! Zur Outorin

i h sc


z

äm

ber- G

ch te

103 105 109 113 116 119 122 127 132 135 141 144 147 149 151 154 157 159 164 168 173 176

De

Das darf nid wahr sy! Paris retour Siuberegi Chugle Einsami Liebi Glasharfezouber Tanneboum mit Sache drann «Wienachte sött me abschaffe!» Liebesbrief «Blind Date» Grosvaters Bombeidee E Schneemaa brünzle Wes angersch wär gsi … Stephanstag Ängutroscht «Es guets Nöis!» Bruni Ouge Potz Millione! Fyre u feschte, dass es chlepft u tätscht Dreichönigstag Usgüügelete Danke! Zur Outorin

i h sc


Es chunnt vor, dass me f ingt, was der Seeu guet tuet. Aber das isch en angeri Gschicht.

MUSIG FÜR D SEEU Im Brockehuus het sis gfunge! E Fund vo schier unschetzbarem Wärt! Ne-nei, ke materieui Koschtbarkeit, aber e Trouvaille1 für ds Gmüet, für d Seeu. – Es «Wienachtsängu-Glöggliglüt». En Erinnerig a früecher. Si het ddäicht: «Choschts was wöu, das mues i haa!» U das, wo für se es Vermöge wärt isch, het de nid­ emau e Füflyber gchoschtet. Daheim het si di glänzige MessingTeili us em Truckli uf e Tisch kippt u zämegsetzt. Über e Dorn, zmitts uf ds runde Bödeli mit vier Cherzehauterli, het si ds Röhrli mit zwee goudige Stärne obedranne gsteut. Zwüsche de Stärne sy linggs u rächts Stääbli usegstange mit Nüupi drann. Uf die het si je es Klangschäli gleit. De het si ir Mitti – auso i d Lücke zwüsche de Stärne – es Verlängerigsröhrli gsteckt, u nes drüeggigs Messingbläch, mit eme Loch ir Mitti u Hääggli usse a jeder Syte, über dä Stängu gstüupt. A di Hääggli het si flügendi Ängeli ghäicht u jedes het es dünns Klangstääbli ir Hang gha. De het si – aus Krönig – z oberscht uf ds Propäuerredli der Trumpeten-Ängu gsteut, wo di frohi u verheissigsvoui Wienachtsbotschaft i d Wäut useposuunet. Si het i jedes Cherzehauterli es Cherzli taa, aui aazüntet, u scho isch di warmi Luft himuwärts gstige: Der Schwirbu het ddrääit, d Ängle hei kreiset u mit de Stääbli d Glöggli mache z tööne. I Gedanke het si der

Wienachtsstärn am Himu über Bethlehem gseh lüüchte. Um ds Chrippli mit em Jesusching sy d Maria, der Josef, der Ochs, ds Eseli, d Hirte u d Schääfli gstange. U di «Heilige Drei Chünige» – wo Goud, Weihrouch u Myrrhe bbracht hei – sy grad uf de Kameu derhärcho. Es het se ddüecht, si ghöri ds «Halleluja» us em Wienachtsoratorium. Si het Zyt vergässe, u isch uf de Flügu vor Erinnerig i d Vergangeheit gschwäbt.

Heit Dihr o scho einisch aus um Öich ume vergässe? Verzeut:

Mundart: Truwaaje / Trouvaille aus dem Französischen: Ein glücklicher, unerwarteter, überraschender, für den Finder, die Finderin auch wertvoller Fund (ideell oder materiell).

1

-8-

-9-


Es chunnt vor, dass me f ingt, was der Seeu guet tuet. Aber das isch en angeri Gschicht.

MUSIG FÜR D SEEU Im Brockehuus het sis gfunge! E Fund vo schier unschetzbarem Wärt! Ne-nei, ke materieui Koschtbarkeit, aber e Trouvaille1 für ds Gmüet, für d Seeu. – Es «Wienachtsängu-Glöggliglüt». En Erinnerig a früecher. Si het ddäicht: «Choschts was wöu, das mues i haa!» U das, wo für se es Vermöge wärt isch, het de nid­ emau e Füflyber gchoschtet. Daheim het si di glänzige MessingTeili us em Truckli uf e Tisch kippt u zämegsetzt. Über e Dorn, zmitts uf ds runde Bödeli mit vier Cherzehauterli, het si ds Röhrli mit zwee goudige Stärne obedranne gsteut. Zwüsche de Stärne sy linggs u rächts Stääbli usegstange mit Nüupi drann. Uf die het si je es Klangschäli gleit. De het si ir Mitti – auso i d Lücke zwüsche de Stärne – es Verlängerigsröhrli gsteckt, u nes drüeggigs Messingbläch, mit eme Loch ir Mitti u Hääggli usse a jeder Syte, über dä Stängu gstüupt. A di Hääggli het si flügendi Ängeli ghäicht u jedes het es dünns Klangstääbli ir Hang gha. De het si – aus Krönig – z oberscht uf ds Propäuerredli der Trumpeten-Ängu gsteut, wo di frohi u verheissigsvoui Wienachtsbotschaft i d Wäut useposuunet. Si het i jedes Cherzehauterli es Cherzli taa, aui aazüntet, u scho isch di warmi Luft himuwärts gstige: Der Schwirbu het ddrääit, d Ängle hei kreiset u mit de Stääbli d Glöggli mache z tööne. I Gedanke het si der

Wienachtsstärn am Himu über Bethlehem gseh lüüchte. Um ds Chrippli mit em Jesusching sy d Maria, der Josef, der Ochs, ds Eseli, d Hirte u d Schääfli gstange. U di «Heilige Drei Chünige» – wo Goud, Weihrouch u Myrrhe bbracht hei – sy grad uf de Kameu derhärcho. Es het se ddüecht, si ghöri ds «Halleluja» us em Wienachtsoratorium. Si het Zyt vergässe, u isch uf de Flügu vor Erinnerig i d Vergangeheit gschwäbt.

Heit Dihr o scho einisch aus um Öich ume vergässe? Verzeut:

Mundart: Truwaaje / Trouvaille aus dem Französischen: Ein glücklicher, unerwarteter, überraschender, für den Finder, die Finderin auch wertvoller Fund (ideell oder materiell).

1

-8-

-9-


Es chunnt vor, dass e Samichlous mit em Bart irgendwo blybt bhange. Aber das isch en angeri Gschicht.

CHLOUSETAG Imene Hushautgschäft het er grossi, wienächtlechi Usstächforme gchouft. Us Läbchuecheteigg macht er itz Samichlöis u Tanneböim. Dass die schön glänze, überpinslet er se nach em Bache mit warmer Miuch, u de garniert er di Chläbtätsche mit Puderzuckerglasur. Am Namittag tischelet er Chlöis u Tanneböim i Chlousesack. De schlüüft er i rot Samichlousemantu mit de schneewysse Kunschtpeuz-Borde am Soum u a de Ermle, leit d Samichlousezipfuchappe aa, prüeft im Spiegu ob der schön, läng Samichlousebart rächt zur Gäutig chunnt, u de geits los. Är bschliesst d Wohnigstür, trappet mit em Sack uf em Buggu d Stäge ache u zum Huus uus. Das isch enger gseit aus gmacht! D Huustür schletzt im Düürzug vo säuber zue u chlemmt der Bart yy! Är wätteret ds ganze A-B-C vo wüeschte Wörter fürezi u hingerzi, aber aus bauge u branze u bugere u bouele nützt nüüt. Im erschte Stock geit es Fäischter uf. Si gseht gnue, u lütet der Polizei aa. Da probieri eine, wo aus Samichlous verchleidet syg, ydsbräche. Si söue schnäu cho. Me wüss ja, dass Vagante am Chlousetag ihres Unwäse trybi. – Der Samichlous, wo sech itz wi ne rächte Chlous vorchunnt, stüpft a d Tür, probiert se ychezdrücke. We die nume e chly nachegäb, u o nume es Späutli wyt ufgieng, de wär är erlöst. Aber d Tür tuet ke Wauch. De ghört er Schritte. «Ändlech!», däicht er. Ungerem Arm düre gseht er vier Bei i Uniformhose neechercho. «Polizischte!» Der hinger git em vordere mit zogner Waffe Füürschutz. «Hände hoch! – u ke Bewegig oder i schiesse!», brüelet dä – wi imne ächte Krimer! Dä ir Samichlousekluft laat der Sack la

- 10 -

gheie, streckt d Arme, so guet dass es geit, i d Hööchi. U de faat eine vo dene Ornigshüeter aafa lache. Dä het gli gschnauet, dass das ke Ybrächer, sondern e Usbrächer isch. Ob är ihm der Bart söu abhoue, de wär ds Problem glöst, fragt er. Der Samichlous, wo ja gar ke richtige Samichlous isch, seit wi us der Pischtole gschosse: «Nei, um ds Gottswiue nid!» Ob är wüssi, wi lang dass es göng, bis e Bart so schön läng gwachse syg?, fragt er dä überyferig Polyp, u git ihm z verstaa, dass sy Idee e ganz blödi, e soublödi Idee syg, u är söu itz gschyder d Tür uftue, seit er hässig. Di zwe Uniformierte wärweise, was z mache syg. Der eint redt vomene Schlüssudienscht. Der anger meint, me wöu zersch der Abwart uftrybe. «Wart», seit dä mit der Pischtole, steckt ds scharfe Schiessyse hinger i Hosebund u fischet es Drähtli us em Chuttesack, «i probieres uf Ybrächermanier.» Är schlüüft zwüsche Tür u Chlous, chnöilet ungerem ygchlemmte Bart ab, guslet im Schloss, u Tür springt uf! Der Samichlous streckt der Buggu, reckt i Sack, nimmt zwe Läbchueche-Chlöis use, seit: «E chlyne Dank für d Polizei», lachet verschmitzt u brummlet lysli y grettet Bart: «Dein Freund u Helfer!» De fragt er, was er schuudig syg. Si müessi nume e Rapport schrybe, u de syg dä Fau abgschlosse. Für so Notfäu chönn me sicher en Usnahm mache. U de fahre si mit em Samichlous im Polizeiouto mit Sireneghüu u Blauliecht im Garacho i d Stadt. We Dihr f inget, di Gschicht syg ja guet usg gange, meh bruuch me nid z wüsse, de läset nid wyter.

- 11 -


Es chunnt vor, dass e Samichlous mit em Bart irgendwo blybt bhange. Aber das isch en angeri Gschicht.

CHLOUSETAG Imene Hushautgschäft het er grossi, wienächtlechi Usstächforme gchouft. Us Läbchuecheteigg macht er itz Samichlöis u Tanneböim. Dass die schön glänze, überpinslet er se nach em Bache mit warmer Miuch, u de garniert er di Chläbtätsche mit Puderzuckerglasur. Am Namittag tischelet er Chlöis u Tanneböim i Chlousesack. De schlüüft er i rot Samichlousemantu mit de schneewysse Kunschtpeuz-Borde am Soum u a de Ermle, leit d Samichlousezipfuchappe aa, prüeft im Spiegu ob der schön, läng Samichlousebart rächt zur Gäutig chunnt, u de geits los. Är bschliesst d Wohnigstür, trappet mit em Sack uf em Buggu d Stäge ache u zum Huus uus. Das isch enger gseit aus gmacht! D Huustür schletzt im Düürzug vo säuber zue u chlemmt der Bart yy! Är wätteret ds ganze A-B-C vo wüeschte Wörter fürezi u hingerzi, aber aus bauge u branze u bugere u bouele nützt nüüt. Im erschte Stock geit es Fäischter uf. Si gseht gnue, u lütet der Polizei aa. Da probieri eine, wo aus Samichlous verchleidet syg, ydsbräche. Si söue schnäu cho. Me wüss ja, dass Vagante am Chlousetag ihres Unwäse trybi. – Der Samichlous, wo sech itz wi ne rächte Chlous vorchunnt, stüpft a d Tür, probiert se ychezdrücke. We die nume e chly nachegäb, u o nume es Späutli wyt ufgieng, de wär är erlöst. Aber d Tür tuet ke Wauch. De ghört er Schritte. «Ändlech!», däicht er. Ungerem Arm düre gseht er vier Bei i Uniformhose neechercho. «Polizischte!» Der hinger git em vordere mit zogner Waffe Füürschutz. «Hände hoch! – u ke Bewegig oder i schiesse!», brüelet dä – wi imne ächte Krimer! Dä ir Samichlousekluft laat der Sack la

- 10 -

gheie, streckt d Arme, so guet dass es geit, i d Hööchi. U de faat eine vo dene Ornigshüeter aafa lache. Dä het gli gschnauet, dass das ke Ybrächer, sondern e Usbrächer isch. Ob är ihm der Bart söu abhoue, de wär ds Problem glöst, fragt er. Der Samichlous, wo ja gar ke richtige Samichlous isch, seit wi us der Pischtole gschosse: «Nei, um ds Gottswiue nid!» Ob är wüssi, wi lang dass es göng, bis e Bart so schön läng gwachse syg?, fragt er dä überyferig Polyp, u git ihm z verstaa, dass sy Idee e ganz blödi, e soublödi Idee syg, u är söu itz gschyder d Tür uftue, seit er hässig. Di zwe Uniformierte wärweise, was z mache syg. Der eint redt vomene Schlüssudienscht. Der anger meint, me wöu zersch der Abwart uftrybe. «Wart», seit dä mit der Pischtole, steckt ds scharfe Schiessyse hinger i Hosebund u fischet es Drähtli us em Chuttesack, «i probieres uf Ybrächermanier.» Är schlüüft zwüsche Tür u Chlous, chnöilet ungerem ygchlemmte Bart ab, guslet im Schloss, u Tür springt uf! Der Samichlous streckt der Buggu, reckt i Sack, nimmt zwe Läbchueche-Chlöis use, seit: «E chlyne Dank für d Polizei», lachet verschmitzt u brummlet lysli y grettet Bart: «Dein Freund u Helfer!» De fragt er, was er schuudig syg. Si müessi nume e Rapport schrybe, u de syg dä Fau abgschlosse. Für so Notfäu chönn me sicher en Usnahm mache. U de fahre si mit em Samichlous im Polizeiouto mit Sireneghüu u Blauliecht im Garacho i d Stadt. We Dihr f inget, di Gschicht syg ja guet usg gange, meh bruuch me nid z wüsse, de läset nid wyter.

- 11 -


Aber es chönnt ja passiere, dass …

Aber es chönnt ja passiere, dass …

Der Samichlous fingt – nach däm Schrecke – heig är es Zvieri verdienet.

Eines Tages lehrt är e gmögegi Frou kenne. Si isch gar nid viu jünger aus är. Vo dert här würde si auso zämepasse. Si träffe sech ab u zue ir Stadt, trinke es Cüpli, spaziere der Aare naa, gö i Usstelige, a Konzärt u i ds Theater. Einisch seit si, är heig ja e schöne Bart, e Samichlousebart, aber sii heig lieber Manne ohni Bart. We sii meini, u we das ihre Wunsch syg, de houi är dä Bart ab. Är verlieri lieber der Bart aus seie. Aber bevor är sy Bart opferi, söu sii, quasi aus Gägeleischtig, ds Verrücktischte, Unmüglechschte, Ungloublechschte, Gfährlechschte, Gschpunnigschte verzeue, wo sii i ihrem Läbe gmacht heig. – Einisch, faat si aa, heig si e Samichlouseaalegi la mitloufe – auso gstole – u syg de mit der uffäuige Verchleidig dür d Stadt gspaziert. Das sygs. Är fragt, wo das de gsi syg. Si wüssis nümm, aber wiu das so gäbig ggange u grad Chlousetag gsi syg, u aui ddäicht heige, si syg e harmlose Chlous, heig si im Übermuet e Bijouterie überfaue, derglyche taa, si heig e Waffe, u aus i d Seck vom rote Samichlousemantu gstopft, was si verwütscht heig. Blitzschnäu syg das ggange. Schnäuer, aus di vedattereti Verchöiffere hinger em Ladetisch heig chönne der Alarmchnopf drücke. – Aha! Sosooo! Botz mänt Änneli! Botz Sackermänt u dicki Poscht! Botz haguherrjee! Itz weis ers! «Usgrächnet die isch das gsi!»Wi das mit dene zwöine no chönnt usecho, chöit Dihr Öich säuber us em Duume sugge.

Är suecht e stiue Egge imene Reschtourant. Steut der Sack mit de Läbchüeche ungere Tisch, leit Mantu, Bart u Zipfuchappe uf e Schtueu, u reicht am Säubschtbedienigsbüffee es Tassli Miuchggaffi u ne Nussgipfu. Zaut u balanciert ds Tablett a de guet bsetzte Tische verby zu sym Platz. Mantu, Bart u Chappe sy wägg! Wi vom Ärdbode verschlückt! Wägg! Furt! Verschwunde! Nume der Sack isch no daa. Das isch der Gipfu!! – Was itz? Der Appetit isch ihm vergange. Är nimmt der Sack, wartet vor em Manne-WC u däicht, dä wo di Sache wäggfunge, auso gstole heig, müess sech ja irgendwo verchleide. Är wartet u wartet. Us em Manne-WC chunnt ke Chlous. Wiu är nume di einti Tür im Oug het, gseht er niid, dass e Chlous us em Froue-WC düsselet, u schnäu dervostaabet. Aus Nid-Samichlous mag är kener Läbchüeche verteile. Är nimmt der Sack, stygt i ds Tram, u fahrt hei. Am angere Tag list er ir Zytig, dass geschter e Samichlous e Bijouterie überfaue heig. Beschrybig passt haargenau zu syr Chlousekluft! – Es Polizeiouto parkiert vor em Block, u es geit nid lang, lütets a syr Tür, u di zwe Uniformierte vo geschter stöö ume da. Är tuet uuf, streckt beid Häng i d Luft u seit, är sygs de nid gsi. Öpper heig sy Chlouseaalegi geschter im Reschtourant gstole. Si näh dä aagäblech Nid-Röiber-Samichlous trotzdäm für nes Protokou mit uf e Poschte. Polizei het de di Chleider us emne Ghüderkonteiner ir Stadt gfischet, u eidütig längi, blondi Frouehaar a däm «Corpus delicti» gfunge. We Dihr f inget, di Gschicht syg hie fertig, meh bruuchi me nid z wüsse, de läset nid wyter.

- 12 -

Hout är ächt der Bart ab? Het är ächt no paar Läbchüeche vom Chlousetag? U gits zum Dessär für sii u ihn de vilech gli einisch es Läbchueche-Parfait? Verratet är ihre, dass das gmuggete Chlousezüüg sys gsi isch? Bringe si der gchlauet Schmuck zrug g i d Bijouterie? Bachet är für se es Läbchuechehärz? – U was schrybt er ächt druuf ?

- 13 -


Aber es chönnt ja passiere, dass …

Aber es chönnt ja passiere, dass …

Der Samichlous fingt – nach däm Schrecke – heig är es Zvieri verdienet.

Eines Tages lehrt är e gmögegi Frou kenne. Si isch gar nid viu jünger aus är. Vo dert här würde si auso zämepasse. Si träffe sech ab u zue ir Stadt, trinke es Cüpli, spaziere der Aare naa, gö i Usstelige, a Konzärt u i ds Theater. Einisch seit si, är heig ja e schöne Bart, e Samichlousebart, aber sii heig lieber Manne ohni Bart. We sii meini, u we das ihre Wunsch syg, de houi är dä Bart ab. Är verlieri lieber der Bart aus seie. Aber bevor är sy Bart opferi, söu sii, quasi aus Gägeleischtig, ds Verrücktischte, Unmüglechschte, Ungloublechschte, Gfährlechschte, Gschpunnigschte verzeue, wo sii i ihrem Läbe gmacht heig. – Einisch, faat si aa, heig si e Samichlouseaalegi la mitloufe – auso gstole – u syg de mit der uffäuige Verchleidig dür d Stadt gspaziert. Das sygs. Är fragt, wo das de gsi syg. Si wüssis nümm, aber wiu das so gäbig ggange u grad Chlousetag gsi syg, u aui ddäicht heige, si syg e harmlose Chlous, heig si im Übermuet e Bijouterie überfaue, derglyche taa, si heig e Waffe, u aus i d Seck vom rote Samichlousemantu gstopft, was si verwütscht heig. Blitzschnäu syg das ggange. Schnäuer, aus di vedattereti Verchöiffere hinger em Ladetisch heig chönne der Alarmchnopf drücke. – Aha! Sosooo! Botz mänt Änneli! Botz Sackermänt u dicki Poscht! Botz haguherrjee! Itz weis ers! «Usgrächnet die isch das gsi!»Wi das mit dene zwöine no chönnt usecho, chöit Dihr Öich säuber us em Duume sugge.

Är suecht e stiue Egge imene Reschtourant. Steut der Sack mit de Läbchüeche ungere Tisch, leit Mantu, Bart u Zipfuchappe uf e Schtueu, u reicht am Säubschtbedienigsbüffee es Tassli Miuchggaffi u ne Nussgipfu. Zaut u balanciert ds Tablett a de guet bsetzte Tische verby zu sym Platz. Mantu, Bart u Chappe sy wägg! Wi vom Ärdbode verschlückt! Wägg! Furt! Verschwunde! Nume der Sack isch no daa. Das isch der Gipfu!! – Was itz? Der Appetit isch ihm vergange. Är nimmt der Sack, wartet vor em Manne-WC u däicht, dä wo di Sache wäggfunge, auso gstole heig, müess sech ja irgendwo verchleide. Är wartet u wartet. Us em Manne-WC chunnt ke Chlous. Wiu är nume di einti Tür im Oug het, gseht er niid, dass e Chlous us em Froue-WC düsselet, u schnäu dervostaabet. Aus Nid-Samichlous mag är kener Läbchüeche verteile. Är nimmt der Sack, stygt i ds Tram, u fahrt hei. Am angere Tag list er ir Zytig, dass geschter e Samichlous e Bijouterie überfaue heig. Beschrybig passt haargenau zu syr Chlousekluft! – Es Polizeiouto parkiert vor em Block, u es geit nid lang, lütets a syr Tür, u di zwe Uniformierte vo geschter stöö ume da. Är tuet uuf, streckt beid Häng i d Luft u seit, är sygs de nid gsi. Öpper heig sy Chlouseaalegi geschter im Reschtourant gstole. Si näh dä aagäblech Nid-Röiber-Samichlous trotzdäm für nes Protokou mit uf e Poschte. Polizei het de di Chleider us emne Ghüderkonteiner ir Stadt gfischet, u eidütig längi, blondi Frouehaar a däm «Corpus delicti» gfunge. We Dihr f inget, di Gschicht syg hie fertig, meh bruuchi me nid z wüsse, de läset nid wyter.

- 12 -

Hout är ächt der Bart ab? Het är ächt no paar Läbchüeche vom Chlousetag? U gits zum Dessär für sii u ihn de vilech gli einisch es Läbchueche-Parfait? Verratet är ihre, dass das gmuggete Chlousezüüg sys gsi isch? Bringe si der gchlauet Schmuck zrug g i d Bijouterie? Bachet är für se es Läbchuechehärz? – U was schrybt er ächt druuf ?

- 13 -


Tüe si ächt am nächschte Chlousetag aus Samichlous u Schmutzli, u ar Wienachte aus Chlous u Chrischtchingli Läbchüeche verteile? Oder plane si öppe zäme irgend e Gounerei?

Es chunt vor, dass en Esu en Esu blybt. Aber das isch en angeri Gschicht.

ESU BLYBT ESU

Was däichet Dihr? Verzeuet:

Geng am Tag vo «Maria Empfängnis» ruumt är der Krimskrams vor Gomode, u steut ds Chrippli mit em Jesusching, d Maria, der Josef, d Hirte, der Ochs, ds Eseli u d Schaf uuf, u chli wyter hinger de no di «Heilige Drei Chünige». Itz ergeret er sech, wi scho färn, über en Esu. Dä het der Chopf verlore! E nöie Esu mues häre. U zwar sofort. Der Esu isch ja fasch e Houptperson i der Gschicht. Ömu e wichtige Statischt, u chunnt i viune Wienachtslieder vor. So eine darf nid chopflos sy. Är geit i Schopf u chunnt mit eme Bitz Lindehouz zrugg. Är het scho mängisch Rosette u Müschterli oder Näme u Stärne i ne Stabäue gschnitzt. En Esu sött o ga. Är wärweiset ob dä uf vier Bei söu staa oder lige. Ligend wär der Esu eifacher z mache. Der Houzblock wird geng chlyner, u der Spänhuuffe geng grösser. «I däm Houz hets eifach ke Esu!», futteret er. Brienz isch sy Rettig. Ir Schnitzlerschueu luegt er zue, win e jungi Frou – si heisst Maria – äxtra für ihn en Esu us em Houz zouberet. Es Kunschtwärch, o wes nume en Esu isch! Un är chunnt sich säuber win e Esu vor. Säubschtüberschetzig pur! – Gmeint, är bring en Esu zwäg. Das isch, wi wen e Esu es Ross wett sy. Rosette uf Stabäue sy äbe no lang kener Esle! Daheim macht er ds nöie Brienzer-Graueli mit der Wienachtsgschicht bekannt, u steuts a sy Platz. «Nei», däicht der Esu, wo en ächte Esu isch, «i wett ömu kes Ross sy! We scho nid en Esu, de lieber es Kameu. – So ne König zwüsche de Höcker, das mues es guets Gfüeu sy!» U de schlaft är y. No so eine, wo sich gruusig überschetzt! – Esu blybt Esu. Ob vierbeinig oder zwöibeinig …

- 14 -

- 15 -


Tüe si ächt am nächschte Chlousetag aus Samichlous u Schmutzli, u ar Wienachte aus Chlous u Chrischtchingli Läbchüeche verteile? Oder plane si öppe zäme irgend e Gounerei?

Es chunt vor, dass en Esu en Esu blybt. Aber das isch en angeri Gschicht.

ESU BLYBT ESU

Was däichet Dihr? Verzeuet:

Geng am Tag vo «Maria Empfängnis» ruumt är der Krimskrams vor Gomode, u steut ds Chrippli mit em Jesusching, d Maria, der Josef, d Hirte, der Ochs, ds Eseli u d Schaf uuf, u chli wyter hinger de no di «Heilige Drei Chünige». Itz ergeret er sech, wi scho färn, über en Esu. Dä het der Chopf verlore! E nöie Esu mues häre. U zwar sofort. Der Esu isch ja fasch e Houptperson i der Gschicht. Ömu e wichtige Statischt, u chunnt i viune Wienachtslieder vor. So eine darf nid chopflos sy. Är geit i Schopf u chunnt mit eme Bitz Lindehouz zrugg. Är het scho mängisch Rosette u Müschterli oder Näme u Stärne i ne Stabäue gschnitzt. En Esu sött o ga. Är wärweiset ob dä uf vier Bei söu staa oder lige. Ligend wär der Esu eifacher z mache. Der Houzblock wird geng chlyner, u der Spänhuuffe geng grösser. «I däm Houz hets eifach ke Esu!», futteret er. Brienz isch sy Rettig. Ir Schnitzlerschueu luegt er zue, win e jungi Frou – si heisst Maria – äxtra für ihn en Esu us em Houz zouberet. Es Kunschtwärch, o wes nume en Esu isch! Un är chunnt sich säuber win e Esu vor. Säubschtüberschetzig pur! – Gmeint, är bring en Esu zwäg. Das isch, wi wen e Esu es Ross wett sy. Rosette uf Stabäue sy äbe no lang kener Esle! Daheim macht er ds nöie Brienzer-Graueli mit der Wienachtsgschicht bekannt, u steuts a sy Platz. «Nei», däicht der Esu, wo en ächte Esu isch, «i wett ömu kes Ross sy! We scho nid en Esu, de lieber es Kameu. – So ne König zwüsche de Höcker, das mues es guets Gfüeu sy!» U de schlaft är y. No so eine, wo sich gruusig überschetzt! – Esu blybt Esu. Ob vierbeinig oder zwöibeinig …

- 14 -

- 15 -


Turn static files into dynamic content formats.

Create a flipbook
U plötzlich weihnachtes - Boss (Vorschau) by WEBER VERLAG - Issuu