Indruk 46

P.B.-P.P.

BELGIE(N) - BELGIQUE

P003981

Driemaandelijks tijdschrift van vzw De Bolster v.u. Geert Bonte Kasteeldreef 2 9630 Zwalm (Beerlegem) Nr 46 â– december 2020 januari februari 2021 Afgiftekantoor Zwalm 1

Nieuwe opnames Omdat ik je mis...

De Boskant viert met verwenweek

tijdschrift van vzw de bolster

i

n

13

27

33

h

o

u

d

Voorwoord

1

Handdruk

2

Nieuwe opnames in vzw De Bolster

5

Amen en uit: Omdat ik je mis...

8

Geflitst

9

Sponsoring

19

Geflitst

23

Giften en meer

32

Abonnering Indruk

34

Familienieuws

35

In en uit dienst

36

Dirk V.

v

o

o

r

w

o

o

r

d

Beste lezer, Als ik terugdenk aan het voorbije jaar dan is dit met erg gemengde gevoelens. Het jaar 2020 zal steeds in ons geheugen gegrift staan als het coronajaar. Een jaar met twee gezichten.

Een jaar waarin veel niet kon en ook niet mocht In 2020 hebben we veel deugddoende activiteiten moeten schrappen: feesten, kampen, special olympics, de gewone dagbesteding, … Onze activiteitenkalender werd nagenoeg volledig geannuleerd wat de levenskwaliteit van in eerste instantie onze cliënten niet ten goede kwam.

Bij momenten werd bovendien een serieuze rem gezet op het menselijk contact. Denken we maar aan de lockdownperiode, het tijdelijk bezoekverbod of aan de beperking tot één knuffelcontact.

Allemaal inperkingen waarvan een mens niet gelukkig wordt.

Dit gemis doet ons nadenken over de belangrijke dingen in het leven.

Hieruit blijkt duidelijk dat de mens een sociaal, creatief en zorgend wezen is.

Het grootste gemis ervaren we op sociaal vlak: we willen onze familie en vrienden zien en eens goed kunnen vastpakken. Maar ook het creatieve in de mens kwam expliciet naar boven. In dit tijdschrift kon u de voorbije edities genieten van de vele creatieve oplossingen van onze medewerkers.

In coronatijden werd tenslotte het belang van de zorgsector prominent in beeld gebracht. We zijn éénieder dankbaar voor de vele blijken van sympathie die we mochten ontvangen. Het zou moeten duidelijk zijn dat besparingen in deze sector absoluut niet kunnen !!!

2020 was ook het jaar waarin we nog meer dan voorheen samenwerkten, aan één koord trokken met als gemeenschappelijk doel het virus buiten de muren van De Bolster te houden. En we zijn daar tot op heden goed in geslaagd. Dank u wel voor jullie inzet in deze moeilijke periode. Bedankt ook aan de diverse partijen voor hun constructieve bijdrage bij het opstellen van de coronamaatregelen. Samen zijn we er steeds eensgezind uitgekomen. Ook al was de opdracht vaak niet min: het vinden van een goed evenwicht tussen levenskwaliteit en veiligheid.

We kijken met zijn allen vooruit naar wat het nieuwe jaar ons brengen zal. Hierbij is de grootste wens ongetwijfeld om zo vlug mogelijk de coronaperiode te kunnen beëindigen. De nieuwjaarswens ‘een goede gezondheid’ krijgt hiermee wel een erg specifieke invulling. Voor De Bolster zal 2021 ook het jaar zijn waarin de nieuwbouw te Kluisbergen in gebruik genomen wordt. Via deze nieuwbouw kunnen we de leef- en werkomstandigheden van cliënten en medewerkers optimaliseren. Het wachten wordt eindelijk beloond.

Bij de lectuur van dit winternummer heb ik genoten van de vele mooie bijdragen. Ik wil hierbij speciaal verwijzen naar het artikel over de nieuwe opnames in vzw De Bolster. Daarnaast zijn er diverse aangrijpende verhalen uit het dagelijks leven gegrepen. Creatieve activiteiten in coronatijden.

Ik wil jullie tenslotte een zalig kerstfeest en een gelukkig nieuwjaar toewensen alsook veel leesgenot.

Weet dat dit tijdschrift in een kleurenversie digitaal kan geraadpleegd worden op onze website www.vzwdebolster.be. U vindt daar ook diverse filmpjes oa over de stand van zaken van onze nieuwbouw.

Geert Bonte 4 december 2020

1

2

h

a

n

d

d

r

u

k

Vzw De Bolster ondersteunt 350 cliënten. Om dit te realiseren kunnen we rekenen op de dagelijkse enthousiaste en deskundige inzet van meer dan 400 medewerkers en vrijwilligers. In het contact met deze mensen ervaren we telkenmale hoe boeiend en gevarieerd mensen zijn. We vinden het dan ook een meerwaarde om dit via de Indruk met u te delen. In deze rubriek zoomen we in op een medewerker, cliënt, vrijwilliger, …

Maak kennis met

Chantal Copine

’s Middags zag ik Chantal regelmatig zitten op een stoeltje, zorgvuldig opgemaakt en goed geluimd wachtend op het busje dat haar naar het arbeidscentrum zou brengen. Ze ging er tekenen en schilderen bij Jan in zijn atelier vertelde ze mij. Ja, we maakten regelmatig een praatje.

Sinds maart zag ik Chantal niet meer, corona weet je wel, en ik kreeg te horen dat ze niet langer in Beerlegem woonde, maar naar Gavere verhuisd was, naar ons woonhuis op de Middelwijk.

Benieuwd naar haar verhaal trok ik naar Gavere, na eerst gecheckt te hebben of ik wel mocht. Ja dit mocht, maar ik moest me aan de regels houden van elke bezoeker. Mij aanmelden, temperatuur opmeten, handen ontsmetten, document tekenen dat ik niet met corona in contact geweest was en geen symptomen had, … Na deze procedure werd ik toegelaten in de tuin voor mijn gesprek met Chantal. Met de paraplu bij de hand, want de lucht zag vervaarlijk grauw…

Chantal: “Sinds 1 april woon ik in Gavere (“aprilgrapje”, zegt ze guitig). Ik ben wel een week in quarantaine gemoeten voor ik in de living mocht.”

Je zat dus de eerste week de hele tijd op je kamer?

Chantal: “Ja, maar dat hadden ze mij vooraf gezegd.

Anders moest ik wachten en ik wilde zo graag verhuizen. Ik vond het niet erg om op mijn kamer te zitten omdat ik dat gewend ben. De begeleiders brachten mijn eten en verzorgden mij goed. Ik mocht wel af en toe naar buiten om een sigaretje te roken.”

Wat deed je dan zoal op je kamer?

Chantal: “Mijn kamer poetsen, maar dat mag ik maar 1x per week meer doen. Ik zou alle dagen poetsen, ik ben zeer proper, maar mijn begeleiders ondersteunen mij hierin.

Daardoor heb ik meer tijd om andere dingen te doen, zoals kaartjes maken. Maar liefst van al kijk ik TV, naar politieseries. Dit ontspant mij zeer. Ik zoek altijd wie de schuldige is. Mijn moeder zegt dat ik zelf een beetje een detective ben.”

h

Waarom wou je persé naar Gavere verhuizen en dan nog in coronatijd?

Chantal: “Ik wilde zo snel mogelijk verhuizen uit De Gaverkant omdat ik mij niet meer goed voelde in mijn vorige leefgroep. Het was er te druk, te vaak ruzie ook, en daar kan ik niet tegen. De begeleiders van De Gaverkant zagen ook dat ik mij daar niet goed meer voelde en ik besprak dit met Ingeborg (nvdr. orthoagoge De Gaverkant). Samen met Ingeborg werden oplossingen gezocht. Ze gaf mij bv een boek waarin ik kon tekenen wanneer ik mij niet goed voelde. Maar het geruzie kwam altijd terug; in groep wonen is niet gemakkelijk, iedereen heeft zijn eigen karakter. Dus leek het mij beter om te verhuizen.

En ik heb er helemaal geen spijt van. Ik durf nu gemakkelijker praten als er wat scheelt. Ik kom heel goed overeen met Ciel, Jeroen, Ludovic en Eddy. Eddy is een engeltje. Ik help met het smeren van zijn boterhammen en we sturen sms’jes naar elkaar.”

Je bent goed bevriend geworden met Eddy?

Chantal: “ja, met allemaal.

Hier ben ik op mijn plaats. Ik heb mijn plek gevonden.

Ik wil hier blijven. Ik ben wel nog veel moe, maar van de begeleiders moet ik niets. Ik mag veel rusten,… en lachen en plagen met de begeleiders.

Als het hier druk is, is het plezant druk.”

Vroeger ging je naar de tekenacademie in Zottegem. Ik heb nog een tijdje je vervoer daar naartoe geregeld met een vrijwilligster. Ga je nog?

Chantal: “Ja, ik ben dan met de bus beginnen gaan.

Maar met corona lag het stil.

In september kon ik terug gaan bij Roos en Ilse. Daar schilder ik voornamelijk. Maar nu heb ik even geen goesting meer met al die coronamaatregelen.”

Ben je nog van plan te gaan?

Chantal: “ja als dat gedoe achter de rug is. Bij Jan in het arbeidscentrum kan ik trouwens ook niet meer gaan door corona.”

Zit je dan al dit tijd hier thuis?

Chantal: “Ik ben nog niet veel buiten geweest. Eén keer met mijn ma en mijn zus iets gaan drinken hier

a

n

d

d

r

u

k

in de buurt. En met begeleider Niels ben ik naar het SMAK in Gent geweest. Ik ga graag naar musea.”

Iets anders nu: vertel eens iets meer over jezelf.

Chantal: “Ik ben afkomstig van St. Kruis Male, tegen Sijsele-Damme. Ik woonde dicht bij het kasteel Lodewijk Van Male. Vroeger woonden er nonnekes, maar nu is het verkocht. Ik ben er wel nog eens op bezoek geweest, samen met mijn moeder.”

Ben je van thuis naar hier gekomen?

Chantal: “Neen, op mijn 18de ben ik opgenomen in de psychiatrie. Ik ben op verschillende plaatsen geweest. Ik heb toeren afgewerkt ze… Laatst was ik in De Steiger, bij Dr. Baudewijns (nvdr. psychiater die ook aan De Bolster verbonden is). Zij heeft ontdekt dat ik licht autisme heb. Ze zei ook dat er een geschikte plaats voor mij was in Beerlegem.

Ik krijg medicatie om mij te helpen. Als ik te veel doe, geraak ik in paniek. Ik ken mijn grenzen niet goed. Ik weet niet wanneer iets genoeg is.

Ik ben ook zeer beïnvloedbaar en zou alles weggeven.

De begeleiders ondersteunen mij hierin.”

Heb je goede herinneringen aan psychiatrie?

Chantal: “Neen. Ik deed niet anders dan stommiteiten, met als gevolg dat ik regelmatig in afzondering moest om terug tot mezelf te komen,…”

Maar nu gaat het beter?

Chantal: “Dat kan je wel zeggen. Ik heb eindelijk een geschikte plaats voor mij gevonden.”

En je familie?

Chantal: “Ja, er is mijn moeder en nog een zus. Zij heeft 2 kindjes en een man. Zij werkt en heeft een gewoon leven. Haar kinderen zeggen ‘lief tanteke’ tegen mij. Echt schattig.

Om de 2 weken ga ik een weekend bij mijn moeder en ook in de (school)vakanties. Mama komt mij halen met de auto. Ze wordt zaterdag 74 jaar. Papa is overleden in 1990.

Soms gaan we met de familie op reis, maar dit is voor mij veel te druk. Al zie ik dan wel de kindjes van mijn zus. Vroeger gingen we veel naar Wallonië. De familie

3

4

h

a

n

d

d

r

u

k

van mijn papa woont daar.

Ik heb daar trouwens in Luxemburg ooit een affiche gezien met het werk van Sylvain (nvdr. overleden bewoner-kunstenaar).”

We mijmeren even over Sylvain en Chantal vraagt wat er met zijn werken nu zal gebeuren.

Ik moet helaas het antwoord schuldig blijven. Maar ik vermoed dat zijn werken toch goed bewaard zullen blijven, zeg ik haar, zoals het werk van elke kunstenaar. En dat het wellicht nog zal tentoon gesteld worden… (nvdr. Het oeuvre van Sylvain Cosijns werd geschonken aan het museum Dr. Ghislain.)

Chantal: “Ik heb nog een werk gemaakt van Sylvain; waarbij hij aan het tekenen is. Mijn schilderij hangt in de ontvangstruimte. Jan zegt dat het daar mag blijven hangen.”

Ik beloof Chantal dat ik zal gaan kijken zodra ik terug in Beerlegem ben en ervoor zal zorgen dat het werk bij dit artikel gepubliceerd wordt. Aan haar vraag ik mij een mooie foto te bezorgen voor bij dit interview …

Carine Cosijns

Wens jij ook een bijdrage te schrijven voor de rubriek Handdruk ?

Of ken je een cliënt, medewerker, familielid, vrijwilliger... die je in de schijnwerper wil zetten? Neem dan contact op met een lid van de redactie: Pieter en Stefan 055 39 00 00 Carine en Ellen 055 33 96 96

v

a

k

g

r

o

e

p

o

r

t

h

o

-

a

g

o

g

i

e

k

Nieuwe opnames in vzw De Bolster De laatste maanden namen we afscheid van enkele cliënten binnen vzw De Bolster op locatie Zwalm. Ondanks de coronamaatregelen slaagden de teams erin om op een warme en mooie manier afscheid te nemen.

Het afscheid van deze cliënten stelde ons voor de uitdaging om op zoek te gaan naar nieuwe cliënten. De ervaring leert ons dat dit proces onder persoonsvolgende financiering anders verloopt en ons als organisatie voor nieuwe uitdagingen stelt.

Om als organisatie wendbaar op deze nieuwe ontwikkeling te kunnen inzetten, werken we sinds enkele jaren met een zorgvraagteam. Dit is een overleg met vier personen vanuit verschillende delen van de organisatie. Het overleg bestaat uit directeur zorg-agogiek Patrick Dewaele samen met Els Bosschem (sociaalverpleegkundige Kluisbergen), Barbara De Vriese (sociale dienst De Gaverkant Zwalm) en Leen Dedeurwaerder (ortho-agoge Zwalm en Ronse).

Alle vragen naar ondersteuning worden gericht naar deze 4 medewerkers. Aanmeldingen gebeuren telefonisch, via mail of via het contactformulier op onze website. Vragen komen vanuit verschillende hoeken: Multifunctionele centra (MFC) die opvang zoeken voor jongeren na hun schoolloopbaan en verblijf op het internaat.

Diensten OndersteuningsPlan (DOP) die oplossingen zoeken voor cliënten die ze begeleiden.

Ouders of netwerk die zelf op zoek gaan naar gepaste ondersteuning voor hun zoon/dochter.

Sociale diensten van andere VAPH voorzieningen, OCMW’s, gevangenissen,…

Bijstandsorganisaties: Absoluut vzw, Onafhankelijk leven vzw, Alin vzw, Zoom vzw en MyAssist vzw. …

Deze vragen worden steeds besproken op het overleg dat tweewekelijks doorgaat. Daar worden de vragen verder bekeken: Welke financieringsbron is hier van toepassing: wordt er ondersteuning gevraagd met middelen rechtstreeks toegankelijke hulp (beperkte ondersteuning), beschikt de persoon over een persoonsvolgend budget of is er sprake van directe financiering (ruime ondersteuning)?

Welke ondersteuning wordt gevraagd: dagondersteuning en/of woonondersteuning of individuele begeleiding (zelfstandig wonen of begeleid werken).

Welk profiel heeft de cliënt? Binnen welke vestiging/cluster van Vzw De Bolster kan deze vraag best een antwoord krijgen? Is er plaats binnen die setting? Hebben we voldoende informatie ontvangen om deze vragen te beantwoorden of moeten we eerst verder info opvragen?

Wie zal binnen de organisatie de vraag verder verkennen?

De vraag van de cliënt wordt dan doorgegeven voor verder verkenning aan het begeleidingsteam (ortho, sociale dienst, clusterverantwoordelijke en teamverantwoordelijke) van de cluster aan wie de vraag wordt toegewezen. Zij oordelen over de haalbaarheid van de ondersteuningsvraag en formuleren een advies ten aanzien van het zorgvraagteam, dat overzicht blijft houden over het verloop van de vraag. Indien het een positief advies is, dan kan de opname gepland worden. Indien het een negatief advies is, kan de zorgvrager op een interne wachtlijst geplaatst worden.

Indien de kandidaten niet weerhouden worden, informeren we hen hierover. Eventueel verwijzen we door.

5

6

v

a

k

g

r

o

e

p

o

Dit is in een notendop hoe het proces er nu uit ziet, m.a.w. hoe een ondersteuningsvraag gescreend wordt en naar een team van de organisatie wordt doorgegeven.

Het hele gegeven rond opnames stelt de organisatie voor verschillende uitdagingen: Lange wachttijd voor toekenning budget Als organisatie gekend en vindbaar zijn voor nieuwe vragen Beperkte instroom Instroom brengt interne dynamiek op gang

Lange wachttijd voor toekenning budget Sinds 2017, bij de start van de persoonsvolgende financiering, merken we dat de wachtlijsten verschoven zijn, van de voorzieningen, naar de wachtlijst om je budget ter beschikking te krijgen. Canvas maakte hier in september een reportage over in PANO. Een realiteit die voor ons zeer herkenbaar is.

Volwassenen met een beperking hebben sinds 2017 in Vlaanderen recht op een persoonsvolgend budget.

Maar het geld dat Vlaanderen uittrekt, is veel te beperkt om iedereen die er recht op heeft, het budget ook echt uit te betalen. Zo wachten zo’n 20.000 kinderen en volwassenen op hulp, en de wachttijden kunnen oplopen tot 20 jaar. Ondanks alle politieke beloftes zullen de wachtlijsten tegen 2024 toch met meer dan de helft aangroeien.

De gemiddelde wachttijd voor mensen die in de eerste prioriteitengroep zitten, als zijnde ‘dringende vraag’ is zo’n 3 jaar.

Daarnaast zijn er voorrangsgroepen: noodsituaties (acuut en plots wegvallen van het zorgende netwerk) en maatschappelijke noodzaak (situaties van misbruik, incest, ernstige fysieke, psychische of emotionele verwaarlozing of gevaar voor leefomgeving en maatschappij).

r

t

h

o

-

a

g

o

g

i

e

k

Als organisatie gekend en vindbaar zijn voor nieuwe vragen Als organisatie is het erg belangrijk om gekend te zijn door zorgvragers. Daarvoor organiseerden we in het verleden infonamiddagen voor nieuwe zorgvragers, onderhouden we contacten met scholen en internaten voor minderjarigen, proberen we geregeld in de pers te komen. Kortom een goede public relations is erg belangrijk. Netwerken blijft een uitdaging voor de toekomst!

Beperkte instroom We merken de laatste jaren op dat er steeds minder mensen een persoonsvolgend budget krijgen toegewezen. Daarom proberen we maximaal de cliënten die zich aanmelden met een budget, een oplossing te bieden binnen vzw De Bolster. Dit vraagt vaak een creatieve insteek.

Zo startten we in Zingem met een aanleunhuis op 200 m van de woning gedecentraliseerd wonen Zingem voor 2 – 3 cliënten. Zo kan begeleiding van Zingem tot 12 cliënten begeleiden in plaats van de 9 cliënten waarvoor hun woning voorzien is.

In het hoofdgebouw te Zwalm stonden nog een aantal kamers vrij, waardoor we ruimte hadden voor extra opnames, logeervragen konden beantwoorden, tijdelijk verblijf, studiowonen voor cliënten zelfstandig wonen…

In Kluisbergen werd in de zomer omwille van coronamaatregelen dagbesteding opgestart in Ronse.

Hierdoor konden meer cliënten deelnemen aan dit aanbod, omdat ze niet meer geïntegreerd werden binnen de woonhuizen. Later verhuisden deze cliënten terug naar Kluisbergen.

En zo kunnen we blijven voorbeelden opsommen.

Instroom brengt interne dynamiek op gang Daarnaast merken we dat we uitgedaagd worden om te bekijken of de huidige cliënten binnen de juiste ondersteuningsvorm/cluster/dienst worden ondersteund. De accommodaties binnen vzw De Bolster zijn zeer divers, op vlak van toegankelijkheid, aanwe-

v

a

k

g

r

o

e

p

o

r

zigheid van time-outruimte, open of gesloten karakter van de groep, beschikbaarheid van snoezelruimte,…

Daarnaast zijn ook de teams gespecialiseerd in bepaalde doelgroepen. Interne vragen naar doorverwijzing worden steeds bekeken binnen de verschillende begeleidingsteams. Er wordt altijd een grondige en zorgvuldige afweging gemaakt rond interne verhuizen. We staan voor kwaliteit van leven van cliënten en blijven dat in het opnameproces ook trouw.

Als ortho-agogen zijn we verantwoordelijk voor een goede informatieoverdracht naar de teams, zowel voor interne verhuizen als voor nieuwe opnames. Voor nieuwe opnames zijn het de ortho en sociale dienst die alle informatie opvragen vanuit de verwijzers. Zo proberen we een zo volledig mogelijk beeld te krijgen van de cliënt zodat we het nieuwe team hierin kunnen meenemen. Dan kunnen we een goede begeleidingsstijl uitwerken waardoor de cliënt op een kwaliteitsvolle manier ondersteund kan worden.

Er wordt steeds een goede afweging gemaakt op welke manier we de cliënt en zijn/haar netwerk betrekken en informeren rond de verhuis.

Dit kan veel verschillende vormen aannemen, sommige cliënten worden weken op voorhand meegenomen, terwijl anderen pas enkele dagen voordien geïnformeerd worden. Dit telkens op maat van de cliënt en zijn/haar netwerk.

t

h

o

-

a

g

o

g

i

e

k

Bij een interne verhuis wordt het laatste individuele handelingsplan aangepast en geactualiseerd en bezorgd aan het nieuwe team. We organiseren ook een mondelinge overdracht van informatie tussen het nieuwe team en de aandachtsbegeleider en orthoagoge van het vorige team en blijven open staan voor vragen van het nieuwe team. Dit om de overgang zo naadloos mogelijk te laten verlopen.

In het najaar van 2020 werden hierdoor heel wat interne verhuizen en externe opnames gerealiseerd.

Grote dank aan alle betrokken teams om dit zo vlot te laten verlopen.

Leen Dedeurwaerder Ortho-agoge illustratie Jonas Walraevens

7

8

a

m

e

n

e

n

u

i

t

Omdat ik je mis …

Missen. Het is een van de gevoelens die 2020 zal tekenen. We missen onze familie. We missen onze vrienden. We missen het vooral om hen een knuffel te kunnen geven. We missen het om samen dingen te doen en zo herinneringen te maken die een leven lang meegaan.

We missen ook de mensen die gestorven zijn, de cliënten en collega’s met wie we hebben geleefd en gewerkt. Traditiegetrouw herdenken we hen tijdens een gezamenlijke viering in De Beekmeers en noemen hun namen één voor één.

Dit jaar moest het anders. In de rust en stilte van de kapel creëerden we een sfeervolle plek om herinneringen op te halen aan de cliënten en collega’s die in de afgelopen jaren overleden zijn.

Er was de mogelijkheid om stil te staan bij een foto en om te zeggen: ‘Weet je nog die keer toen …’. En om te glimlachen, ondanks het verdriet.

Familie en wettelijk vertegenwoordigers kregen van ons een kaartje, waarmee we wilden zeggen: ‘Al die mooie herinneringen zijn nooit meer weg te denken.’

Pastorale werkgroep Zwalm illustratie Dirk V.

Ik kijk naar jou en zie dat ik een stukje van de hemel mis.

Ik schud de kussens op en droom je nog steeds dichtbij.

Mariet De Kegel

9

#Start solidariteitsactie ‘Ge zijt van Kruisem, age’ Voor de start van de solidariteitsactie van de Facebookpagina ‘Ge zijt van Kruisem, age’ mocht Huis Zingem zich kort even voorstellen.

Hieronder het relaas: Kunnen jullie kort even uitleggen wie jullie zijn en wat jullie doen?

Ik denk dat voor ons allemaal de motivatie om het zo goed mogelijk te blijven doen, de cliënten zelf zijn. We zien dat ze dat al die ganse periode schitterend gedaan hebben, ze passen zich aan aan de regels terwijl het voor hen toch soms moeilijk te begrijpen is wat er allemaal aan het gebeuren is.

teerd worden op een enthousiaste goeiedag terug van achter het raam! Dit kleine gebaar geeft ieder mens een goed gevoel! #solidariteitsactie #samentegencorona #draagzorgvoorelkaar #kruisem #huiszingem

Zij geven ons de energie om er elke dag te staan, zo goed en zo kwaad mogelijk.

Foto genomen voor coronatijden

Huis Zingem

Wij zijn in Kruisem gekend als huis Zingem van vzw De Bolster, een voorziening voor mensen met een verstandelijke beperking en NAH. Wij begeleiden met ons huis in totaal 11 mensen. Onze taak als woonbegeleiders is om hen een zinvolle daginvulling te geven, een thuis te creëren, hen deel te laten zijn van de gemeenschap.

Werken in tijden van corona vraagt extra werk/druk.

Kan je ons vertellen wat jouw job boeiend maakt om te blijven doen, ook in deze huidige omstandigheden?

Het is voor ons een grote uitdaging geweest om de cliënten nog altijd een zo zinvol mogelijke dag aan te bieden, wetende dat hun leven voor corona uit veel activiteiten buitenshuis bestond. Ze gingen werken in ons arbeidscentrum in Gavere, namen hiervoor de bus… en alle maatregelen die we ineens moesten nemen, werken met mondmasker, niet meer samen eten met hen, geen uitstapjes meer…

Als Kruisemenaar, welke positieve boodschap zou jij graag willen meegeven aan de inwoners?

We kunnen dit, als we allemaal samen positief blijven, en toch dat lichtpuntje blijven zien door de donkere dagen die er nu aankomen! Wie aan onze deur passeert en eens zwaait zal zeker getrak-

10

Een leuke verrassing

Frauke Deschrevel kwam hartverwarmende boodschappen tekenen op de ramen van huis Zingem. #warmzingem

Huis Gavere plukt liedjes van de herfst LIEDJES VAN DE HERFST ZIJN ALTIJD ZO SOMBER ZIJN GEMAAKT VAN OKERS EN VAN OMBER TOCH KEN IK SEPTEMBERS MET EEN GOUDEN GLANS TOCH ZIJN ER NOVEMBERS MET EEN TOVERDANS DE ZON HEEFT IN DECEMBER MIJ AL ZO VAAK VERRUKT EN DIKWIJLS HEB IK ROZEN UIT DE SNEEUW GEPLUKT EN DAAROM SCHRIJF IK IN DIT KLEIN LIED NIET WACHTEN OP DE LENTE WANT DAN KOMT ZE NIET. Toon Hermans

11

Bloemenverkoop NAH Ronse was een groot succes!

Onze afdeling NAH Ronse maakte dit jaar opnieuw bloemstukjes die geschikt waren om op het kerkhof te plaatsen of als buitendecoratie. Er zijn maar liefst 55 bloemstukken besteld, die op donderdag 28 oktober geleverd werden. We willen graag iedereen bedanken voor de gemaakte bestellingen en respons!

12

Gezellige bubbelfeestjes

Gezellig in onze bubbel vierden we al veel feestjes.

Zo begonnen we met het pensioenfeest/60ste verjaardag van Carine.

Carine koos voor tomaat-garnaal en dit liet iedereen zich smaken.

We mochten afgelopen maanden 3 nieuwe bewoners verwelkomen: Magda, Maria en Lucrèse. En dit lieten we ook niet onopgemerkt voorbij gaan.

Magda en Maria kregen een leuk verjaardagsfeestje, en ook het thuisfront is hen niet vergeten.

Magda koos voor aperitief met lekkere hapjes erbij. Maria voor een lekker stukje taart. De komende maanden vieren we nog de verjaardag van Mathilde, Rachel, Catharina, Maggy en Leona.

Door corona verlopen de feestjes een beetje anders, maar we zijn er toch in geslaagd om de sfeer er in te houden!

Huis 2 Vestiging Zwalm

13

3 jaar De Boskant:

Geen groot feest, wel een Corona gooide heel wat roet in het eten. Geen feest van het huis, geen zomerfeest, geen pensioenvieringen, geen normale bezoekregelingen, geen poppentheater, geen kamp… alles waar onze bewoners elk jaar zo naar uitkijken werd weggemaaid van de agenda.

Ook het feest van ‘3 jaar De Boskant’ werd met een dik rood kruis uit onze activiteitenplanner

verwenweek !

geschrapt. Het is een fenomeen waar de cliënten noch de begeleiders happy van worden…

Terwijl in de keuken ons kakelvers hoofd Valerie haar ongenoegen uitte dat we dit jaar geen feest voor het 3 jarig bestaan van De Boskant konden organiseren, kreeg onze medewerker Sofie net geen tranen in haar ogen toen haar AB’tje (cliënt waar ze aan-

dachtsbegeleider van is) vroeg wanneer ze nu eindelijk op kamp gingen. Dit kon zo niet langer doorgaan… Een uur en een thermoskan koffie later hadden we de rode stift ingewisseld voor een groen exemplaar  Als de cliënten niet op kamp kunnen gaan, dan brengen we het kamp wel naar de cliënten. Onze ‘Verwenweek’ was geboren...

Dag 1: Feestontbijt Het startschot van onze verwenweek werd afgetrapt op vrijdag 18 september. De datum waarop de vernieuwde Boskant 3 kaarsjes uitblies.

We kozen voor een feestontbijt. De tafels werden mooi versierd en het chique servies werd boven gehaald. Koffiekoeken en vers fruitsap werden op tafel getoverd. Er werd zelfs aan showcooking gedaan door onze eigenste chef-kok Frederik die aan tafel een omeletje bakte. Smullen maar!

Dag 2: Italiaanse dag De groep werd aangekleed met Italiaanse vlaggetjes en accessoires.

Chef-kok Frederico en souschef Famzelina maakten samen met de cliënten een heerlijke tiramisu. Op de middag aten de cliënten lekkere lasagne en in de namiddag konden we genieten van een gezellig potje koffie met de beste tiramisu die we ooit al gegeten hadden.

14

Dag 3: Welnessdag Een verwenweek is niets zonder een welnessdag! En ‘verwennen’ werd het zeker. In de voormiddag werd de patio omgetoverd tot een rustgevende snoezelruimte met een bubbelunit, ufolamp en zachte dekentjes. De beleefTV deed dienst als open haard en de geurlamp verspreidde een heerlijk la-

vendelaroma. Een relaxerend deuntje op de achtergrond maakte de belevenis helemaal af! In de namiddag was het dan tijd voor de welness! De cliënten konden genieten van een hand- en voetmassage, gezichtsmassage met massageroller, nagellak, make-up en keuze uit drie geurende parfums.

15

Dag 4: Knotsgekke-foute-party-fluo-dag Vandaag ging dag vier van de verwenweek van start in huis 9/10. We doopten deze dag tot ‘knotsgekke-foute -party-fluo-dag’. In de voormiddag speelden we ‘Disco Bowling’ en iedereen kreeg een medaille. In de namiddag vierden we feest met de meest foute Schlagers uit de geschiedenis en sloten we de gezellige middag af met pannenkoeken.

Heerlijk!

Dag 5: Spelletjesdag We zouden het iets kalmer aan doen vandaag, maar dat is niet gelukt. We begonnen de dag met een Bingospel. Na heel wat denkwerk klonk er verschillende malen ‘Bingo’ in koor.

In de namiddag was er een quiz. Geluiden raden, pictionary, dieren herkennen (waarbij er enkele nieuwe diersoorten gecreëerd werden: bv. de pandaroe ...).

We eindigden met de favoriete muziekronde.

Deze zorgde er al snel voor dat er luidkeels werd mee-

16

gezongen en er toch weer een dansje werd geplaceerd. Met andere woorden: het was weer ambiance in De Boskant.

Dag 6: Individuele aandacht Op onze laatste dag trokken we de kaart van ‘individuele aandacht’. Een snoezelbad, gaan fietsen met de duo-fiets, een individueel gesprekje over vroeger en nu, even helpen bij het knutselen,... We lieten onze cliënten doen wat ze het liefste doen.

17

In de namiddag sloten we onze speciale week af met ‘zelf afgehaalde verse taart’. Deze werd door ons groepshoofd als verassing geregeld (bedankt Valerie).

De taart werd enorm gesmaakt door de cliënten, maar ook door de aanwezige begeleiders. Een mooiere afsluiter konden wij ons niet wensen.

Aan alle collega’s, maar zeker aan al onze cliënten: bedankt voor deze top verwenweek!

Verjaardag in coronatijd Uw verjaardag vieren in tijden van corona: geen cadeau! Of toch?

Anita van huis 2 kan er best van meespreken! Dit jaar geen feest naar gewoonte met familie die op bezoek komt. Maar Anita had dan toch geluk want ondanks alles werd het een heus ‘verjaardagsweekend’ dit jaar!

Op zaterdag 19 september was Anita jarig en traditiegetrouw krijgen de cliënten op hun dag ontbijtkoeken om de dag ‘zoet’ van start te gaan. Ook ’s middags was het likkebaarden. Anita koos dit jaar macaroni en het werd door de hele groep gesmaakt!

Zondag kwam voor Anita wellicht het mooiste cadeau voor haar verjaardag: zus Rita, schoonbroer Hendrik, Paula en Jacky de buren van Rita en Christine en Dirk een nicht van Anita met haar man (Anita kan me dat precies uit de doeken doen!) kwamen Anita ophalen voor een wandeling in het Kluisbos en een daarbij horend

bezoekje aan een plaatselijke tearoom.

En of dat nog niet voldoende was, kreeg Anita van haar familie een zak snoep en koeken om te trakteren in de groep.

De rest daarvan kreeg natuurlijk een plaats in Anita’s kast voor later…

18

Als kers op de taart volgde op maandag haar verjaardagsfeest in de leefgroep. Anita koos voor rijsten fruittaart. Over de middag reed ze mee naar Ruien bij bakker Wim om haar taarten af te halen. Ze genoot met volle teugen en keek uit naar de koffietafel. Ze vertelde honderduit over de mooie winkel en al het lekkers dat ze daar had gezien!

ver voor iedereen van de groep, de langverwachte taart werd aangesneden en het werd stil in de groep!

Iedereen genoot en Anita nog het meest…!

Huis 2 vestiging Kluisbergen.

Na de middagrust werden de tafels gedekt en eindelijk was het zo-

‘Mijn weg naar een zelfstandig leven’ Interview met Li (nieuwe cliënt Herzele) Sinds 9 september verblijft Li in huis Herzele. Hij stelt zich graag voor aan De Bolster en liet zich voor dit flitsartikel interviewen.

Leeftijd: 21 jaar Hobby’s: Karaté, paardrijden, weggaan met vrienden in Gent en gamen.

Lievelingseten: Noedels, rijst, kip, curry, wok - Op restaurant gaan doe ik zeer graag.

Muziek: Geen vast genre - Ik luister naar spotify als ik aan het gamen ben.

Genre films: comedy, horror, romantiek – Ik heb een Netflixabonnement.

Waar woonde je voor Herzele?

In Lede, bij mijn ouders. Ik ben naar Herzele verhuisd als volgende stap na school. Het is wel nog wat wennen, maar ik wil het doen om zelfstandiger te worden.

Welk karakter heb je?

Ik ben open en kan me gemakkelijk aanpassen aan mensen en situaties.

Wat is je droom?

Ik zou graag als kok willen werken in een grootkeuken. Ik heb stages gedaan via school. Binnenkort start ik met begeleid werken. Mijn tweede droom is zelfstandig gaan wonen.

Wie is de belangrijkste persoon in je leven?

Mijn mama, mijn zussen en Filip.

Wat vind je het lastigst aan deze coronaperiode?

De mondmaskers maken de communicatie moeilijk. Ik ben het gewoon om te liplezen en nu kan dit niet meer. Mijn hoorapparaat helpt me wel. Ik kan ook gebarentaal.

19

Dankuwel COVID-19 heeft in 2020 heel wat aanpassingen gevraagd binnen heel wat domeinen van onze organisatie. Alles moest herbekeken worden; de manier hoe onze cliënten worden verzorgd, het beperken van de leefwereld van onze cliënten, het beperken van het bezoek voor onze cliënten, … Op organisatieniveau werd ook het organiseren van allerhande activiteiten tot een minimum gehouden, zo werden o.a. de Kaasen Breughelavond NAH Ronse, het Bolsterfeest Kluisbergen en het Zomerfeest Zwalm geannuleerd.

Naast het feit dat deze feesten een belangrijk sociaal element bevatten voor onze cliënten en hun netwerk, zijn deze activiteiten ook een mogelijkheid voor onze voorziening om sponsorgelden in te zamelen die ingezet worden ten behoeve van onze cliënten. Jaarlijks ontvangt verscheidene sponsors, leveranciers, … de mogelijkheid om in te tekenen op ons sponsorvoorstel en hun logo/reclameboodschap te publiceren op de placemat van deze evenementen. Aangezien de evenementen dit jaar niet zijn doorgegaan, hebben we hen een sponsormogelijkheid voor het huistijdschrift ‘Indruk’ voorgesteld.

Wij willen onderstaande organisaties van harte bedanken om onze voorziening financieel te steunen.

Het ingezamelde bedrag zal besteed worden aan projecten ten behoeve van onze cliënten.

20

21

22

illustraties Jonas Walraevens, Wim Leys en Hilde Vervaet

23

Koken met huis 6 Op tv slaat men ons met de kookprogramma’s om de oren. Jeroen Meus, Piet Huyzentruyt, Sergio Herman, ze passeren regelmatig de revue. Maar zij zijn niet de enigen die de kookkunst onder de knie hebben!

Ook in huis 6 kunnen we er wat van. Iedere vrijdagvoormiddag worden de potten en de pannen bovengehaald, onder leiding van Lieve Soens die ons telkens weet te verrassen met lekkere receptjes. Vorige week stond er courgettesoep op het menu.

Iedere cliënt had zijn eigen taakje, van groenten wassen tot het mixen van de soep, van proeven of er genoeg kruiden in waren tot het helpen uitdrinken. Voor elk wat wils!

Graag willen wij dit receptje met jullie delen!

Nodig: 2 courgettes 1 liter water 2 uien

2 teentjes knoflook 200 ml sojaroom 2 blokjes groentebouillon 1 theelepel gedroogde tijm een scheutje olijfolie peper en zout Bereiding: Snij de ui en de knoflook fijn.

Was de courgettes en snij ze in kleine blokjes.

Doe een scheutje olijfolie in de pan en bak de ui en de knoflook goudbruin.

Voeg de courgettes samen met het water en de bouillonblokjes toe. Breng aan de kook en kook 20 minuten.

Mix de soep met de staafmixer glad.

Voeg de tijm, peper, zout en de room toe.

Smakelijk! Een heerlijk soepje, ideaal bij guur weer!

Het kookteam van huis 6 vestiging Kluisbergen

illustratie Jonas Walraevens

24

Halloween 3-daagse

Bubbel huis 9/10 Zwalm

DAG 1 Woensdag 28 oktober was de eerste dag van de Halloween 3-daagse in de bubbel van H9/H10.

Er stonden enkele Halloween games op het programma met de nadruk op beweging en plezier.

DAG 2

De cliënten gingen in onze wandelgangen op zoek naar kegels volgens kleur. Daar ontdekten ze een griezelstok onder die een bepaald aantal punten waard was. Er werden ook nog een aantal griezel ballonnen doorprikt. De activiteit werd afgesloten met de prijsuitreiking van onze zelf gemaakte medailles.

Donderdag 29 oktober was de tweede dag van onze ‘Halloween 3-daagse’. De verkleedkledij werd van onder de spinnenwebben gehaald en de tafels werden aangekleed. Op de menu (en dat mag je letterlijk nemen) stond er heel wat lekkers. Zo was er spookjes-chips, mummies, bloedcocktail op basis van afgehakte handjes, ... Valerie

en haar mama hadden reeds thuis het hoofdgerecht bereid (waarvoor dank): een heerlijke ‘zombieschotel’. De sfeer was griezelig, maar smakelijk en liefdevol. In de namiddag was er het ‘Reuzeganzenbordspel’ in Halloween thema. Muziekvragen, doe opdrachten, foto’s raden, Halloweenbingo, ... werden allemaal tot een goed einde gebracht.

25

Daarna genoten onze bewoners nog van een welverdiende koffie.

Op naar morgen!

DAG 3 Vrijdag 30 oktober; de laatste dag van onze ‘Halloween 3-daagse’. In het griezelkasteel van huis 9/10 in Zwalm werd er vandaag gekookt door chef-kok van dienst Koning Filip (Frederik voor de vrienden).

Op de menu stond er heksenbrouwsel (butternutsoep). Samen met de cliënten en enkele van zijn slavinnen werden er nog spinnen aan toegevoegd om het geheel af te maken. In de namiddag werden er gezonde pompoen-havermout wafels gebakken. Samen met de koffie werden deze enorm gesmaakt. Een mooiere afsluiter van onze ‘Halloween 3-daagse’ konden wij ons niet wensen.

Frederik De Clercq Dagbesteding De Boskant vestiging Zwalm

Een bloedbad in huis 5 Het is vrijdagavond, de klok toont 18u10 aan… het is hier muisstil… je hoort de geluiden van buiten binnendringen… vogels fluiten, trompetten…

De schommelstoel wipt zachtjes… de tafels zijn leeg en de stoelen staan uit elkaar…

Het voelt hier vreemd aan… een specifieke geur verspreidt zich in de leefgroep…

Wat is er hier in godsnaam aan de hand…

De deur van het terras staat op een kier… ik ga heel stilletjes kijken wat er daar gebeurt…

2 cliënten zitten met de rug naar mij toe. Heel zachtjes ga ik verder om te kijken of alles goed gaat…

AAAAAaaaahhh… ik verschiet me dood… het hangt vol bblll…. Ik geraak niet uit mijn woorden…

Wat is er hier gebeurd… V. kijkt me aan, vol bloed aan haar mond… ook

26

N. kijkt me bedroefd aan….

Ochnee… wat nu….

Ik zie nog een schaduw achter mij, ik kijk door het raam en daar zit D.

ze een vampier tegengekomen… of was het een spook…

“Dat kan niet” zeg ik tegen mezelf… Halloween is pas eind deze

ook vol met bloed aan zijn mond…

maand. Er moet een verklaring zijn…

Ik spreek me moed in, ik heb geen keus… ik moet verder zoeken… de keuken is de enige plaats waar ik nog niet gekeken heb.

Ik hou me even vast, ik verschiet zo erg dat ik mezelf even in evenwicht moet houden…

Er komt van alles in me op… zijn

Met een klein hartje, zweet aan mijn hoofd ga ik heel stiekem kijken of ik in de verte iets zie.

Geen beweging… oef… het stelt me even gerust…

De eerste stap richting keuken… ik hoor de deur kraken. Ik stop even en wacht af… zou er toch iemand zijn…

Na een poos waag ik het opnieuw… door het venster zie ik niets en ga ik heel langzaam richting de deur. Die spijtig genoeg op een kiertje staat… ik adem heel even in… en uit…

Doe de deur open….

WRAAAAAA roep ik luid….

Niemand te zien… alleen … dit….. een hotdog.

Ik lach me dood….

Huis 5 vestiging Kluisbergen

Creatief met knutselgerief Wie aan huis 4 denkt, kan zich een groep creatievelingen voorstellen die zich dagelijks bezighouden met allerlei handwerk.

Gedurende de coronaperiode is dit een favoriete activiteit geworden van huis 4. Iedere cliënt heeft wel iets waar hij of zij individueel mee bezig is. Kruisjessteek, pomponnen maken en smirna zijn dan ook geen onbekende termen.

Naast handwerk maken, knutselen we ook regelmatig. Zowel in de atelierwerking als in de groep doen de cliënten dit graag. We ma-

27

ken knutselwerkjes in thema’s: lente, sint, Valentijn, wenskaarten, herfst, … die we daarna ophangen om de leefgroep aan te kleden.

Ook worden er wel eens werkjes overhandigd aan familieleden en kennissen.

Onlangs mochten de cliënten bloemen schilderen in hun favoriete kleuren. De ene persoon deed dit zorgvuldig met een penseel, de andere stempelde er op los met een spons.

De begeleiding zorgt er voor dat iedereen kan meedoen tijdens een knutselactiviteit. Wie goed kan knippen, zorgde er voor dat de bloemen uitgeknipt werden en samen plakten we de bloemen op

gekleurd papier om een mooi boeket te vormen. De cliënten zijn altijd erg trots op wat ze maken en tonen dit graag aan iedereen die hun pad kruist!

Huis 4 vestiging Kluisbergen

28

De Bolster bolt naar Benoni Samen fietsen naar het werk! Vzw De Bolster wil graag meer collega’s op de fiets zetten. Nu we vanuit ons kot massaal de fiets (her)ontdekken, willen we daar een goede gewoonte van maken voor onze dagelijkse verplaatsingen (zeker in het kader van woon- en werkverkeer). We nemen deel aan een projectoproep ‘Go with the vélo’ vanuit Mobiel 21, Cera en KBC. Hiervoor organiseren we het project ‘De Bolster bolt naar Benoni’.

Vzw De Bolster wil hun medewerkers op de fiets krijgen om samen een fictieve fietstocht te maken vanuit Oudenaarde helemaal naar Benoni (Zuid-Afrika) én terug; een heuse fietstocht van 30.000 kilometer.

Gedurende de periode tussen 1 juli 2020 en 30 oktober 2020 houden we de gereden fietskilometers van medewerkers (woon-werkverkeer) en cliënten (die naar hun werk fietsen) wekelijks bij. Wekelijks wordt een virtuele stop gehouden in de plaats waar we ons bevinden (rekening houdend met de gereden fietskilometers) om te proberen aan te komen in de stad Benoni te Zuid Afrika.

In de vorige editie van Indruk schreven we reeds over de eerste 9 stops op onze fietstocht naar Benoni (Zuid-Afrika). In de tussentijd fietsten de moedige renners van vzw De Bolster verder om het einddoel te bereiken. Lees hieronder het vervolg van het fietsavontuur:

Stop 10: Namunyak (Kenia): 13681 kilometer

Terwijl de thuisbasis zich klaarmaakte om een nieuw schooljaar te starten en er campagne gevoerd werd om de schoolgaande jeugd op de fiets te krijgen, trapten wij met een nooit gezien peloton richting Benoni. Niet minder dan 31 medewerkers besloten de wagen voor één of meerdere dagen thuis te laten en in groep de kilometers richting Zuid-Afrika met de benenwagen te peddelen. In totaal beten we ons doorheen 1429 kilometers zand en woestijn in Ethiopië en bijna gekookt reden we de grens met Kenia over. We

stoempten nog even op de pedalen, want we wilden per sé Namunyak Wildlife Conservation Trust bereiken.

En zo reden we weer richting het zuiden. Zo gaat het goed. Zo gaat het beter. Alweer anderhalve meter.

Daar aangekomen vergaten we op slag of onze kroost zijn boterhammekes wel opat, zijn mondmasker ververst had, het juiste kaftpapier gekocht had, zijn geodriehoek nog steeds drie hoeken had, de meester met ‘meneer’ aansprak en nog veel van dergelijke futiliteiten. We vergaapten ons eenvoudigweg aan de luxe van onze lodge en maakten bij een frisse duik kennis met de Afrikaanse dikhuiden. Tijdens het weekend gingen we mee op safari, op zoek naar The Big Five.

Alhoewel … misschien toch niet van té dichtbij.

Maandagochtend deden we alweer onze fietsen van het slot, maar niet zonder eerst nog aan een souvenirtje te hebben gedacht. Een halskettinkje misstaat nooit, nietwaar?

Stop 11: Mtwara (Tanzania): 15315 kilometer

1633,6 kilometers. 33 renners. Zo ploegden wij voort richting Benoni.

Het moet gezegd worden, wij bereiken het doel van deze fietstocht steeds meer en meer. Niet omdat wij ons eindpunt naderen, maar omdat het aantal fietsers in onze caravaan nog nooit zo groot geweest is. Wij vertrokken met 21 coureurs en ondertussen sloten 12 moedigen zich bij ons aan.

29

Het kan dan ook geen toeval zijn dat we deze week neerstreken in Mtwara, Tanzania. We bezochten er de lokale markt en kochten er bij de plaatselijke Makondebevolking een beeldje uit houtsnijwerk: een levensboom of Ujamaa. Ujamaa betekent ‘we are one family’. En laat dat nu net ook de bezieling van onze fietstocht zijn: we moedigen elkaar aan, we slepen elkaar voort, we helpen elkaar vooruit, we heffen een lied aan om de moed erin te houden, … Kortom: we gaan samen over de streep, of we gaan niet.

Na het shoppen op de markt wilden we nog even langs het strand.

Maar we hadden ondertussen gehoord van een rare ziekte, COVID-19 genaamd, die nogal besmettelijk is. Daarom leek het ons geen goed idee om ons hier op onze handdoek neer te vleien. Maar geen nood, de nodige luxe in een hotel kostte ons slechts 15 euro.

Zelfs met ons loon van De Bolster konden we dat betalen. Meer zelfs, er kon nog een stevige maaltijd af.

Stop 12: Mutare (Zimbabwe): 17069 kilometer De Ronde van Frankrijk zit erop, maar het peloton van De Bolster blijft maar gaan. Onder het motto “Eat, sleep, bike, repeat” pedaleren zij verder richting Benoni, dat nu wel heel dichtbij komt. Vanuit Mtwara (Tanzania) vertrok het peloton dat deze week bestond uit 31 renners voor een tocht van 1754 km. De vermoeidheid neemt echter wel toe: helse wegen, vele hoogtemeters, snikheet, soms ein-

deloos, bijtend in het stof, …

Gelukkig konden wij onze ‘koerspulle’ vullen met wat sportdrank die wij kregen van De Bolster.

Moeilijke wegen leiden echter vaak tot prachtige bestemmingen.

En dat mochten wij zelf ervaren.

We doorkruisten het ‘Nyanga National Park’ waar we weliswaar over een smalle hangbrug moesten rijden. Sommige renners bleven stilstaan te midden van de brug om te genieten van het prachtige zicht over de watervallen van Nyanga. Veel tijd werd hen echter niet gegund, want de renners met hoogtevrees wilden er zo snel mogelijk over heen rijden.

Samen uit, samen thuis dus rijden we verder waarna we halt houden in ‘Mutare’. Deze prachtige stad is gelegen in het oosten van Zimbabwe tegen de grens met Mozambique. De naam is afgeleid van ‘utari’, wat gesmolten erts betekent. Deze naam is te danken aan het goud dat vroeger in de buurt van Mutare werd gevonden.

Een gouden medaille is hetgeen onze renners nu reeds verdienen.

Weken lang al geven zij het beste van zichzelf, dus dit mag al eens beloond worden. Het mocht dus wel iets meer zijn. Hierdoor besloten wij om te overnachten in het Leopard Rock Hotel. Eerst even

verfrissen in het water, een partijtje golf, … en daarna de stad in.

Op de planning stond een bezoek aan het plaatselijke museum, maar daar geraakten wij niet meer. We hadden plots zo een grote honger en nood aan suikers.

Gelukkig kwamen we al snel ‘Tony’s place’ tegen. Deze zaak staat bekend om hun lekkere taart en koffie. En ja hoor… heerlijk smullen, 1 stuk, 2 stukken ….pff precies wat teveel van het goede.

Nog eens gaan dansen zit er niet meer in.

Volgepropt, maar moe en voldaan kruipen wij in ons kingsize bed.

Klaar om er morgen (met die extra suikers) weer in te vliegen richting onze volgende tussenstop. En die zou wel eens Benoni kunnen zijn (nog 1591 km)!

Stop 13: Benoni (Zuid-Afrika): 19492 kilometer

Met de eindbestemming in zicht hadden we er extra veel zin in. We reden terug richting de kust, omdat we persé langs Tofo Beach wilden passeren. Tofo Beach of ‘het Blankenberge van Mozambique’.

Een paar cocktails later trokken we verder richting onze eindbestemming: Benoni. Daar aangekomen wilden we voor deze laatste rit graag het record van week 5

30

verbreken en dus reden we met z’n allen nog een paar toertjes rond de plaatselijke kerktoren, zodat we konden afkloppen op 1877,5 kilometer voor afgelopen week.

Proficiat aan iedereen die meedeed om het woon-werkverkeer groener en gezonder te maken.

Met z’n allen reden we 19.492,35 kilometer. Een knappe prestatie!

Oh, en nog dit: blijf fietsen! #GoWithTheVélo Maakten deel uit van het Bolsterpeleton: Jo D, Veerle A, DS, Kathleen R, Karoline W, Leen L, Ilse B, Leen DDW, Michiel C, Frank F, Steven VL, Joke N, Ria G, Bart R, Veronique D, Lieven DB, Carla D, Hilde V, Els P, Jelena C, Trees C, Gerda S, Lynn G, Geert B, Lien V, Stefan DK, Anne-Marie V, Katrien C, An VD, Isabel S, Katrien M, Inge VDB, Leonie V, Bert G, Geert DW, Frederik DC, Ann D, Hilde V, Tom V, Evelyn P, Fien DV, Carine N, Mia F, Elise V, Lies M, Annelies K, Wendy VL, Kathy D, Miek DS, Tiny R, Griet D, Kenneth DR, Brigitte VDB, Ellen A, Vera VDB, Thymiane V, Sarah C, Wout Y, Gisela D, Famke B, Celien C, Kristien VC, Karen M, Lieve V, Hilde M, Marleen VH, Kathy A, Isabel C, Inge D.

c

u

r

s

i

e

f

j

e

Dagboekfragmenten Coronatijden, een mens alleen in zijn eigen bubbel. Ik vertel aan mezelf en luister, mijn eigen gesprekken in stiltegebied. Mijn vlucht uit coronawerkelijkheid, het alleen-zijn wordt draaglijker als je verder droomt over onbereikbare verlangens. “Ik stop met dit alles en herbegin mijn leven”, spreekt de dromer in mij me toe. Vanachter mijn mondmasker kijk ik naar de quarantainewereld en kruip nog dieper weg in mezelf. Zak verder weg in mijn winterslaap.

Geheime kamers zitten overal verborgen in mijn hoofd, bestoft en doorleeft, weggestoken tot ik ze op een zeldzame keer nog eens binnenstap. Kamers vol met bijna vergeten herinneringen van heel lang geleden, flarden weetjes, stukjes van mijn leven. Er zijn kamers die ik nooit meer opendoe omdat de herinneringen die er insteken te pijnlijk zijn en mij een onrustig gevoel zullen geven.

Ik weet het niet meer, ik wil weg van dit alles, de tijd stopt niet, op zoek naar een stukje levensvreugde, een gemis.

Ik krabbel mijn hoofd leeg in nietszeggende dagboekfragmenten, zwarte letterdruppels, kattenbelletjes op blaadjes papier. Al acht maanden in coronatijd beginnen door te wegen.

Zomer gleed geleidelijk ongezien naar herfst. We wachten op wat komen zou, voorzichtig hopen op betere tijden.

Alleen de wind vergezelde mij. Mijn enige lotgenoot, mijn troost om de dagen die kwamen door te komen. Onhoorbaar strelen, mijn haren verward, mijn wangen verkleurd. Elke keer dat de twijfel kwam een reden om te vluchten in mijn innerlijkheid. Twijfelen over de reden van mijn bestaan, over mijn dagelijkse bezigheden die niets inhielden wat er zich in mijn dromen afspeelden. Verwarde gedachten en saaie werkelijkheid. Alleen de wind begreep mij en speelde verder met mijn, nu al, spaarzame haren. Vergrijsd.

Ik ben op de dool mijn vriend. Op zoek, nog steeds op zoek, naar mezelf. Het verleden blijft me achtervolgen, laat me niet meer los.

De toekomst maakt me bang. Omdat je niet weet wat komen zal, wat onzeker. Hoe ouder ik word, hoe meer ik dat voel.

Als de duisternis begint te vallen wil ik binnen zijn. In een veilige cocon. En terug naar buiten kijken doorheen het vensterraam naar al die flikkerende lichtjes, rode en gele streeptrekkende auto’s.

Altijd maar weer hetzelfde ritueel. Ik blijf in het donker zitten en vanuit mijn hoogte beweegt de wereld verder. Mijn wereld is stilgestaan.

Stefan Van maelsaeke

31

Met pensioen Dag Marleen,

Dag Carine,

Tijd voor een nieuw begin.

Jou hier zien gaan dat stemt ons triestig Je dienst zit er nu voorgoed op.

Een hart voor de zorgsector, nooit met tegenzin.

Duizendmaal dank voor je jarenlange loyaliteit.

Een toppertje minder op dienst, dit tot ons dikke spijt.

Collega’s en bewoners, missen doen we je elke dag.

Herinneringen in overvloed, met een traan en met een lach.

Liefste Marleen, hopelijk tot snel.

Van huis Gavere, tot ziens want dit is geen vaarwel.

Carine, jij gaat nu op pensioen, Je krijgt van iedereen een handzoen!

Nu mag je gaan dromen van alles wat nog zal komen, Kijk maar uit - het wordt wonderschoon Geniet ervan - jouw verdiende loon.

En iedereen die kent jouw lach hier, Iedereen kent jouw strijdlustigheid.

Jouw goed hart voor de cliĂŤnt Ze gaan jou missen, Niemand die dat ontkent!

Bekijk het ook anders Tijd om te reizen Je familie zal blij zijn.

Een nieuw leven dat begint!

Proficiat , Het ga je goed Warme (corona)groet! (lyrics @ Bert van Renne)

32

g

i

f

t

e

n

e

n

m

e

e

r

Sponsoring Schrijfster Lut De Block schenkt 1640 euro aan vzw De Bolster Lut De Block, uit Merelbeke met roots in Oosterzele, heeft tijdens de lockdownperiode een publicatie gemaakt met allerhande herinneringen uit haar leven die ze in tekstvorm heeft gegoten. Deze herinneringen zijn Covid-19 gerelateerd doordat deze ziekte een gezicht kreeg voor haar, door het pijnlijk verlies van een persoonlijke vriend aan dit virus.

De teksten werden reeds gepubliceerd op haar facebookpagina en werden erna geïllustreerd uitgegeven in de vorm van een boekje genaamd “Scharreleieren… in lockdown”, in samenwerking met drukkerij Cultura in Wetteren.

Dit mooie boekje is nog steeds verkrijgbaar voor de scherpe prijs van 20 euro. Een koopje voor uren leesplezier! Je kan jouw exemplaar reserveren via mail naar lutdeblock@telenet.be of per gsm-nummer op 0496 81 36 55.

Lut De Block heeft de integrale opbrengst van de publicatie (een mooi bedrag van 1640 euro) geschonken aan vzw De Bolster, ter ondersteuning van de werking Sport en Beweging in Zwalm. Ze kwam op donderdag 17 september dit bedrag persoonlijk overhandigen in de vestiging te Gavere, waar ook haar nicht Lizi D’Hondt verblijft. Binnenkort komt een 2de boekje uit, genaamd ‘Bubbelbabbels’.

g

i

f

t

e

n

e

n

m

e

e

r

Wenskaarten Gerda De Swert, een lieve dame uit Kluisbergen, bracht voor alle cliënten in Kluisbergen zelfgemaakte wenskaarten (60 stuks) binnen; een opkikker in deze coronatijden! We willen haar graag van harte bedanken voor dit hartverwarmende gebaar.

Gemeente Zwalm schenkt bloemen De 200 medewerkers van Vzw De Bolster in Zwalm werden in de bloemetjes gezet voor hun aanhoudende inspanningen om covid-19 buiten de muren van de instelling te houden. “Of het nu het zorgend personeel is of de keuken-, poets- en administratieploeg, iedereen draagt zijn steentje bij.”

Bruno Tuybens, Patrick Moreels en Francia Neirinck bedankten een delegatie van de personeelsleden namens het bestuur van Gemeente Zwalm en vroegen we ook deze inspanningen verder te zetten. Directeur Geert Bonte prees ook terecht de bezoekende familieleden van hun cliënten voor hun medewerking in dit verband.

Dankuwel iedereen!

33

34

h

e

r

a

b

o

n

n

e

r

i

n

g

Abonnering Indruk Personen die zich vorig jaar in januari hebben geabonneerd op ons gemeenschappelijk tijdschrift Indruk, kunnen hun abonnement verlengen voor de 4 edities van 2021.

Indien U uw abonnement wil verlengen kan u dat door het bijgevoegde overschrijvingsformulier in te vullen, of door 12 euro te storten op rekeningnummer BE83 2900 1433 6015 met vermelding ‘Abonnement Indruk’.

Personen wiens domicilieadres in het buitenland is gevestigd kunnen de Indruk thuis opgestuurd krijgen (mits het betalen van bijkomende verzendingskosten), of kunnen opteren om de Indruk elektronisch doorgestuurd te krijgen via e-mail.

Personen wiens domicilieadres in het buitenland is gevestigd en die geĂŻnteresseerd zijn in het verkrijgen

van de Indruk, kunnen contact opnemen met Pieter Jouretz via pieter.jouretz@vzwdebolster.be.

De edities van Indruk kunnen digitaal bekeken worden op www.vzwdebolster.be/publicaties Om administratieve redenen vragen we u uw abonnement te betalen voor eind januari 2021.

Ook mensen die zich voor de eerste maal willen abonneren kunnen dit op de hier bovenvermelde manieren doen.

Wettelijke vertegenwoordigers krijgen dit tijdschrift gratis toegestuurd.

Personeelsleden die op pensioen gaan, ontvangen de edities van Indruk van het lopende jaar. Hierna dient men zich te abonneren.

Kerstwens

illustratie Melissa Van Der Gucht

Een ster Voor de donkerste nacht.

Zachtzinnig licht om het goede te zien in de wereld.

Ik wens je woorden die niet breken maar verbinden.

Ik wens je tussen het doodgewone nu en dan een godsgeschenk.

Mia De Meyer

f

a

m

i

l

i

e

n

i

e

u

w

s

Familienieuws De huizen en de sociale dienst reiken de redactie het familienieuws van onze cliënten aan. Wij proberen hier zo volledig en correct mogelijk in te zijn. Mochten er toch gegevens ontbreken of onjuist opgenomen zijn, meld dit dan gerust aan de sociale dienst of rechtstreeks aan de redactie.

We heten ook graag ‘welkom aan’ nieuwe cliënten.

Familienieuws cliënten

08/09/20 01/10/20 05/10/20 19/10/20 21/10/20 08/10/20 31/10/20 16/11/20 01/10/20 02/11/20

Welkom aan

Li Meersman in Herzele gedecentraliseerd wonen Lesly Ceylan in huis 1 vestiging Zwalm Bernard Van Geyt in huis 3 vestiging Zwalm Laura Bodino in huis 6 vestiging Zwalm Tom Kellers in huis 4 vestiging Kluisbergen Patsy Hutse in huis 10 vestiging Zwalm Halil Yalgic in Herzele gedecentraliseerd wonen Killian Gosset in huis 3 vestiging Zwalm Christiane Soudant in dagondersteuning Kluisbergen Jolisa De Schuyter in dagondersteuning arbeidcentrum Gavere

Familienieuws medewerkers

Geboortes

21/09/20 Estée, dochtertje van Annelore Van Malleghem, woonbegeleidster huis 4 vestiging Kluisbergen

Overlijdens

02/09/20 Dhr. André De Martelaere, grootvader van Karen Moyaert, woonbegeleidster huis 2 vestiging Zwalm 18/09/20 Dhr. Jef Leeuws, schoonvader van Jeannot Croes, diensthoofd divers aanbod vestiging Zwalm 30/09/20 Mevr. Jacqueline Vanderheggen, grootmoeder van Dempsey Colman, ortho agoge vestiging Kluisbergen

35

36

i

n

e

n

u

i

t

d

i

e

n

s

t

In en uit dienst Met de rubriek ‘in en uit dienst’ willen we u ouders/voogden blijven informeren over personeelswissels in onze vestigingen.

In dienst 01/09/20 01/09/20 02/09/20 08/09/20 21/09/20 28/09/20 01/10/20 05/10/20 19/10/20 21/10/20 23/10/20 01/12/20

Emma Willems, activiteitenbegeleidster Zwalm Antje Devolder, woonbegeleidster tehuis NAH Ronse Laura Van Weymeersch, woonbegeleidster huis 3 Kluisbergen Nelly Meert, nachtdienstbegeleidster Kluisbergen Lisa Dhaenens, begeleidster zelfstandig wonen Zwalm Culann Keys, activiteitenbegeleider Zwalm Nele Neirynck, teamverantwoordelijke Ronse Lisa De Pauw, woonbegeleidster huis 2 Zwalm Atilla Van Holle, begeleider zelfstandig wonen Zwalm Lindsay Nimmegeers, woonbegeleidster team 7/8 Zwalm Alex Delabie, woonbegeleider huis 4 Kluisbergen Tom Lattré, systeembeheerder Zwalm

Uit dienst 10/09/20 23/09/20 27/09/20 30/09/20 30/09/20 30/09/20 31/10/20 20/12/20 31/12/20

Rik De Beir, medewerker technische dienst Zwalm Carine De Brackeleer, begeleidster zelfstandig wonen Zwalm (pensioen) Charlotte Dewit, woonbegeleidster huis 1 Kluisbergen Wout Ysebaert, woonbegeleider huis 1 Kluisbergen Marleen De Meulenaere, woonbegeleidster Gavere – Zwalm (pensioen) Heidi D’Hamers, begeleidster atelier, Kluisbergen Marleen Kesteleyn, begeleidster arbeidscentrum Zwalm (pensioen) Kris De Schaut, woonbegeleider nacht Ronse Jean Baert, systeembeheerder Zwalm (pensioen)

i

n

Wim Leys

c

o

l

o

f

o

n

Redactie: Geert Bonte, Pieter Jouretz, Carine Cosijns, Stefan Van maelsaeke, Ellen Arens Met dank aan allen die een bijdrage leverden voor dit nummer.

Coverillustratie: Bloemstuk vervaardigd door cliĂŤnten NAH Ronse Layout: Ellen Arens De redactieraad kan teksten wijzigen of inkorten zonder voorafgaande toestemming van de auteur.

d

r

u

k

Kasteeldreef 2 · 9630 Zwalm (Beerlegem) Tel. 055 33 96 96 · Fax 055 49 57 79 RPR Gent 0861.680.989 secretariaat@vzwdebolster. be www.vzwdebolster. be