P.B.-P.P.
BELGIE(N) - BELGIQUE
P003981
indruk Driemaandelijks tijdschrift van vzw De Bolster Vu Geert Bonte Kasteeldreef 2 9630 Zwalm (Beerlegem) Nr 17 – september oktober november 2013 Afgiftekantoor Zwalm 1
Geflitst Nieuwe rubriek: Handdruk DIO Dienst Inclusieve Ondersteuning
tijdschrift van vzw de bolster
v
i
n
2
4
11
h
o
u
o
o
r
w
o
o
r
d
Nieuw, nieuw, nieuw…
d
Voorwoord
1
Handdruk: Chris Demets
2
Wonen: DIO - kleinschalig wonen buiten de voorziening
4
Amen en uit
8
Geflitst
10
Paramedische Dienst: dagbesteding in Kluisbergen - Kinesitherapie
19
Paramedische Dienst: Hoor ik nu beter?
20
Nieuws van het oudercomité
22
Cursiefje
23
Afscheid
24
Familienieuws
25
In en uit dienst
27
Sponsoring
28
Een jaar geleden vulden de wettelijk vertegenwoordigers een tevredenheidsenquête in. De resultaten waren goed tot zeer goed; zeg maar een deugddoende schouderklop voor wie zich dag in dag uit inzet voor vzw De Bolster in het algemeen en zijn cliënten in het bijzonder. Dit neemt niet weg dat er een aantal verbeterpunten aangestipt werden. Omtrent onderliggend tijdschrift was er een algemene tevredenheid van 90 %. Dit betekent dat 10 % aangaf dat er toch nog wat verbetermarge mogelijk is. Er werd vooral gevraagd om het geheel wat luchtiger te maken, wat toegankelijker voor wie niet in de sector tewerkgesteld is. Het redactieteam besloot om vanaf Indruk nummer 17 – zeg maar bij aanvang jaargang 5– een aantal aanpassingen door te voeren. We sommen deze vernieuwingen even op: aan de schrijvers van de artikels werd gevraagd om goed na te denken welke thema’s fel in de belangstelling liggen bij de lezer. naast het inhoudelijke proberen we de schrijfstijl wat toegankelijker te maken; lees minder doordrenkt van vakjargon en aangevuld met voorbeelden uit de praktijk. de inhoudelijke en ludieke artikelen worden door elkaar geplaatst. tenslotte kozen we voor 1 nieuwe rubriek. Die kreeg de titel ‘Handdruk’. In deze rubriek willen we telkens een medewerker, vrijwilliger, cliënt … centraal stellen. We hopen langs deze weg tegemoet te komen aan de verzuchtingen, zonder afbreuk te willen doen aan de velen die wel tevreden zijn met de huidige invulling. Voor verdere suggesties kunt u zich steeds wenden tot een lid van het redactieteam. Langs deze weg wil ik u namens dit team alvast veel leesgenot toewensen. Geert Bonte 11 september ’13
1
2
h
a
n
d
d
r
u
k
h
: Chris Demets VZW De Bolster ondersteunt 280 cliënten. Om dit te realiseren kunnen we rekenen op de dagelijkse enthousiaste en deskundige inzet van meer dan 400 medewerkers en vrijwilligers In het contact met deze mensen ervaren we telkenmale hoe boeiend en gevarieerd mensen zijn. We vinden het dan ook een meerwaarde om dit boeiend gegeven via de Indruk met u te delen. In deze rubriek zoomen we in op een medewerker, cliënt, vrijwilliger, … Deze rubriek is nog in volle ontwikkeling: de schrijver: iedereen kan zich kandidaat stellen om deze rubriek vorm te geven. Voor het huidig en het volgend nummer zijn de schrijvers gekend. Daarna zien we wel … Voel u uitgenodigd!! de vorm: ieder schrijver kan hier een eigen invulling aan geven. Voor een eerste bijdrage zaten we samen met Chris Demets wiens veelzijdigheid we hier kort willen duiden. Verken met ons een aantal wist-je-datjes over de genaamde Chris Kok.
Vrijwilliger in hart en nieren Chris gaat reeds 30 jaar als vrijwilliger mee op kamp waarvan 15 jaar naar Beauvoorde. Hij amuseert zich als vrijwilliger op de Special Olympics (als het kan). Samen met zijn vrouw is hij onthaalouder voor Germaine De Beul (cliënte huis Herzele).
Eten en laten eten Als kok trad Chris in de voetsporen van zijn overgrootvader. Die kookte tot zijn 82ste ja zelfs eens voor Leopold III. Chris legde een stevige basis via zijn opleiding in de Hotelschool Ter Duinen te Koksijde. Eenmaal afgestudeerd vond hij werk in Mariaheem, 35 jaar geleden. Hij nam er op 18 december 1978 de taken over van zuster Lambertin als verantwoordelijke van de keuken. Zijn voorkeur gaat naar eenvoudige gerechten op basis van kwaliteitsvolle streekeigen ingrediënten, kwestie van de ecologische voetafdruk beperkt te houden.
Chris begeleidt reeds 25 jaar twee mannenkookgroepen in Dikkelvenne en Scheldewindeke. Weet tenslotte dat hij gedurende 20 jaar traiteur in bijberoep was met als specialiteit gourmet BBQ. Evolutie, zeg maar belangrijke veranderingen de voorbije 35 jaar Intrede van de steamer waardoor een gamma aan extra mogelijkheden tevoorschijn kwam. Intrede van de computer met op kop het on line bestellen.
Lievelingseten Eigenlijk zijn er weinig dingen die Chris niet lust. Als hij toch moet kiezen gaat hij voor slibtongetjes (of lamsvlees of parelhoen of foie gras of …). Dit alles liefst vergezeld van een lekker glaasje wijn. Chris volgde een vierjarige opleiding tot sommelier. Als hij op reis gaat dan is de bestemming meestal een wijnstreek, kwestie van nieuwe smaken te leren ontdekken. (nvdr: voor bier krijg ik dat niet zo gemakkelijk verkocht).
Zusters van Liefde Via zijn tante (Zuster Agnella) is de zorgsector van jongs af bekend terrein voor Chris. Zr. Agnella was jarenlang directrice van het Psychiatrisch Centrum Caritas te Melle, alsook lid van de Raad van Bestuur en Algemene Vergadering van onze voorziening.
In en uit In de voorbije 35 jaar heeft Chris veel medewerkers zien komen en gaan. Voor hemzelf is het nog maar zijn eerste werk. Houden zo!!! Enkel op vlak van kniegewricht is er wat meer in en uit. Na een succesvolle operatie aan de linkerknie in november volgt in september de rechterknie. Succes.
Jeugdbeweging Van jongs af aan is hij betrokken op de Chiro in Outrijve (Avelgem). Nog een Westvlaming dus. Chris vindt de jeugdbeweging heel belangrijk als oefenterrein om te leren samenwerken, organiseren, omgaan met waarden, … Hij was er niet alleen leider en groepsleider. Hij engageerde zich ook in de
a
n
d
d
r
u
k
gewestwerking waarbij hij de inleidingscursus voor nieuwe leiders jarenlang mee vorm gaf.
Dat blijf ik me herinneren Op zijn eerste werkdag werd Chris rondgeleid in de kelder die boordevol conserven stond (spruiten, rode kool, …). Dit was een kleine shock aangezien dit in fel contrast stond met zijn opleiding waarbij de nadruk gelegd werd op verse producten. Zeg maar dat de eerste uitdaging zich blikgewijs aandiende. Ieder jaar kwam er 1 grote camion met appels en peren uit het verre Limburg. Deze werden aan een constante temperatuur van 0 tot 2 graden bewaard in de ijskelder. Dit alles gebeurde onder het toeziende oog van Zr. Sabine, die hier ook een uitgebreide kruidentuin onderhield. Ooit heeft Chris een grote ramp helpen vermijden : “We zagen de rook naar buiten komen en konden net op tijd de stoominstallatie uitzetten… De veiligheid bleek vast te zitten.” Om 7 uur moesten we muisstil zijn in de keuken …. De zusters waren aan het bidden.
Inlevingsvermogen Chris vindt het heel belangrijk dat men in de interactie met zijn medemens steeds probeert om zich in te leven. Hij meent dat het voor onze cliënten erg belangrijk is dat ze zich goed thuis voelen in hun leefgroep … om maar niet te spreken van het belang van lekkere en gezonde voeding. Hij bewondert de begeleiders voor hun dagelijkse inzet voor de bewoners. Chris scherpte zijn inlevingsvermogen verder aan door jarenlang actief te zijn in het toneel.
Gezin als het allerbelangrijkste in zijn leven Chris leerde in Mariaheem zijn vrouw Gaby kennen (huidig hoofd huis 3). Hij is de trotse vader van 2 kinderen en opa van 2 kleinkinderen.
3
4
w
o
n
e
n
w
DIO - kleinschalig wonen buiten de voorziening Els aan het woord Ik woon sedert 1 februari 2013 alleen op het gelijkvloers in een appartement te Gavere. Mijn papa heeft de living, de keuken en de slaapkamer geschilderd. Met mijn mama heb ik nieuwe meubeltjes gekocht: een tafel met 4 stoelen, een bed en een nachtkastje, 2 keukenstoelen en 2 vouwstoelen. De andere meubeltjes ben ik met mama gaan kopen in de kringloopwinkel. De televisie ben ik samen met mijn begeleidster gaan kopen. Op de dag dat ik verhuisd ben, hebben mama, papa, mijn vriend, mijn meter en mijn oom geholpen om alle meubeltjes in elkaar te zetten en de kasten in te vullen. Mijn begeleiders hebben samen met mij mijn kleren verhuisd en alles netjes in de kast gelegd. Daarvoor woonde ik samen met nog 3 andere bewoners. Toen ik samen met Ingeborg en Carine mijn persoonlijk toekomstplan maakte, heb ik gezegd dat ik het liefst alleen zou wonen. Ik wilde graag proberen om op eigen benen te staan, zelfstandig te zijn en mijn eigen baas te zijn. Ik had wel een beetje schrik om het aan mijn mama en papa te zeggen, maar mijn begeleiders hebben mij hierbij ondersteund. 3 dagen per week werk ik in De Keiberg. Ik doe daar industrieel werk: inpakken. Ik doe dat zeer graag. Ik werk graag met mijn handen. Ik ga daar alleen naartoe met de lijnbus. 2 bussen moet ik nemen. Mijn begeleiders hebben de weg voor mij opgezocht en hebben mij dit traject aangeleerd. We hebben een paar keer samen geoefend en daarna kon ik het alleen. Als ik een probleem heb onderweg, kan ik hen altijd bellen met mijn gsm. Op woensdag en donderdag ben ik thuis. Ik doe dan het huishouden en rust een beetje uit. Mijn begeleiders komen 4 maal per week langs. Zij doen samen met mij de boodschappen, de geldzaken, papierwerk, praten, probleempjes oplossen, naar de dokter, … .
In het weekend ga ik afwisselend een weekend bij mijn vriend, het andere weekend komt hij bij mij, en ook een weekend bij mama en papa. Met mijn vriend ga ik soms op bezoek bij vrienden, iets gaan drinken op café, winkelen, naar de film,… . Mijn hobby’s zijn tv-kijken, tijdschriften lezen, knutselen, bloemschikken,… . Ik beslis zelf hoe ik mijn vrije tijd invul of wanneer ik een dagje verlof wil nemen op het werk, maar ik bespreek dit wel samen met mijn begeleiders en maak hierover afspraken. Ik kan mijn begeleiders bij problemen altijd bereiken via de gsm. Als het nodig is komen ze dan langs. Weggaan bij mama en papa was een heel moeilijke stap voor mij, maar nu ben ik blij dat ik alleen woon en op eigen benen sta.
Waar komt de term ‘DIO’ vandaan? Twee jaar terug kwam Vlaams minister van welzijn, Jo Van Deurzen met zijn ‘perspectiefnota 2020’ naar buiten. In deze nota zette hij zijn plannen uiteen voor de toekomstige ondersteuning van personen met een handicap. Experimenten en pilootprojecten gingen van start om nieuwe ondersteuningsvormen te verkennen en uit te proberen. Vele nieuwe begrippen slopen de zorg binnen: PVB (persoonsvolgend Budget), MFC (multifunctionele centra), DOP (diensten ondersteuningsplan) en ook DIO (Diensten inclusieve ondersteuning)! Geen paniek bij al deze termen! VZW de Bolster volgt de evoluties op de voet en als trouwe Indruk-lezer zullen jullie in volgende edities worden meegenomen in de zorgvernieuwing. In dit artikel buigen we ons alvast over de betekenis van DIO (Dienst Inclusieve Ondersteuning).
Even terug in de tijd... In de lente van 1997 gaf het VAPH (Vlaams agentschap voor personen met een handicap) groen licht voor de opstart van kleinschalige ambulante woonvormen met maximaal 5 bewoners en dichtbij de voorziening. De VZW stapte mee in deze vernieuwing: drie cliënten toonden interesse om kleinschalig te gaan wonen buiten de voorziening. Er werd een appartement gehuurd dicht bij het buitenhuis Herzele… beschermd wonen was geboren! Dit project groeide de voorbije jaren uit binnen vzw De Bolster tot een erkenning van 8 plaatsen beschermd wonen in vestiging Zwalm. Ook binnen het project van NAH is er een erkenning beschermd wonen. In 2008 zag het ‘geïntegreerd wonen’ het licht, een andere succesvolle variant van kleinschalig ambulant wonen maar niet uitgewerkt als dienstverleningsvorm in VZW de Bolster. In 2011 ging het pilootproject ‘DIO’ in Vlaanderen van start voor 77 personen met een handicap en enkele maanden later kwamen er in het kader van het uitbreidingsbeleid nog 66 DIO plaatsen bij.
o
n
e
n
VZW De Bolster, vestiging Zwalm slaagde erin om ook 1 plaats DIO te verwerven.
Een nieuwe vlag Vandaag staan de verschillende vormen van kleinschalig ambulant wonen nog netjes naast elkaar. Niet voor lang meer echter! In de praktijk wordt er al flink geoefend met het nieuwe regelkader van DIO want in 2014 worden alle kleinschalige woonprojecten omgetoverd tot één nieuwe dienst onder een nieuwe vlag Dienst Inclusieve Ondersteuning of afgekort DIO. Eens zover zal de dienst DIO van VZW de Bolster in vestiging Zwalm 9 cliënten begeleiden en in vestiging Ronse 3 cliënten.
Dienst Inclusieve Ondersteuning Wat zeg je, Inclusief??? Inclusief geeft aan dat alle doelgroepen, dus ook personen met een handicap, naar best vermogen en zo gewoon mogelijk toegang moeten krijgen tot alle segmenten (wonen, werk, vrije tijd, vorming, onderwijs) van de maatschappij. Inclusief benadrukt dat de ondersteuning van personen met een handicap een verantwoordelijkheid is van de hele samenleving en dus niet alleen van de gespecialiseerde diensten of voorzieningen. Inclusief stimuleert intens alle vormen van samenwerking met reguliere dienstverlening (poetshulp, thuiszorg, familiehulp, maaltijdservice, vervoerdienst…) en met het natuurlijke netwerk van de cliënt. Professionele dienstverlening vult aan en coördineert.
Het nieuwe van DIO onder de loupe Van zorgzwaarte instrument naar zorggebonden personeelsuren Waar we tot voor kort gewend waren om subsidies te ontvangen op basis van het aantal te begeleiden
5
6
w
o
n
e
n
w
cliënten, ongeacht hun noden, is nu onze eerste opdracht om de zorgzwaarte van de cliënt in kaart te brengen. Zorgzwaarte wordt beschreven als “de mate waarin een persoon ondersteuning nodig heeft om zo adequaat mogelijk te kunnen functioneren in het dagelijkse leven.” Met adequaat wordt bedoeld overeenkomend met wat gangbaar en algemeen aanvaard is en tevens rekening houdend met de mogelijkheden, wensen en beperkingen van de persoon.
natuurlijk netwerk een individueel ondersteuningsplan worden opgemaakt. Tijdens de kennismakingsgesprekken wordt verduidelijkt wat de noden en verwachtingen zijn van de cliënt, welke ondersteuning hij nodig heeft op alle levensdomeinen, wie deze ondersteuning zal bieden, wat familie en netwerk zelf opnemen, op welke terreinen reguliere diensten kunnen worden ingeschakeld en tot slot welke handicapspecifieke ondersteuning zal geboden worden vanuit de dienst DIO zelf. Je merkt het vast al, een heel andere denkwijze en aanpak!
De zorgzwaarte wordt gezien als de resultante van: De begeleidingsintensiteit (B): de mate waarin er nood is aan ondersteuning door andere personen (continu of sporadisch? Op welke levensdomeinen?...) even als soort ondersteuning die nodig is (coaching, verbale instructie, daadwerkelijke hulp…) De permanentie (P) : de mate waarin er nood is aan bijkomende aanwezigheid van en toezicht door personen (voortdurend?, enkele dagdelen?, telefonisch? echt aanwezig?) De nachtpermanentie (N): de mate waarin er nood is aan aanwezigheid van en toezicht door personen ’s nachts (continue, stand by, niet?)
Dit ondersteuningsplan is een dynamisch plan. Met andere woorden, we keren daar vaak naar terug, we evalueren de genomen initiatieven, we vullen aan, we schrappen…. Telkens weer in overleg met de cliënt en zijn netwerk, met alle partijen die verantwoordelijkheid opnemen in het ondersteuningsplan.
De zorgzwaarte wordt ingeschat door een multidisciplinair team: een erkende instantie komt toetsen bij cliënt, netwerk en professionelen wat de noden zijn van elke individuele cliënt. Met de zorgzwaarte instrumenten wordt de individuele zorgzwaarte van iedere cliënt gescoord en wordt de BPN waarde bepaald. Die resultaten worden door het VAPH dan omgezet in punten: zorggebonden personeelspunten. Op basis van die punten kan de dienst DIO personeel aanwerven en flexibel inzetten met de bedoeling zoveel mogelijk in te spelen op individuele noden van de cliënt.
Van vraagverduidelijking naar ondersteuningsplan Vooraleer de dienst DIO in zee kan gaan met een nieuwe cliënt moet er samen met die cliënt en zijn
Van doener naar coördinator Een begeleider in een ambulante woonvorm komt bij de cliënt thuis en biedt daar de nodige ondersteuning, anders dan in het tehuis. De ondersteuning die gegeven wordt zit op heel veel aspecten van het leven. Hij is echt een ‘manusje van alles’ . Hij moet kunnen luisteren en signalen opvangen, zorgen dat het huishouden wordt gerund, uitgaven bewaken, vrije tijd stroomlijnen, gezondheid mee opvolgen, samenleven bevorderen, contacten helpen onderhouden, nieuwe vaardigheden leren, zorg opnemen,… Het takenpakket is groot en begeleiders zijn vooral doeners geweest met een grote zorg voor hun cliënten. Aansluitend op de visie van DIO met de nadruk op ‘inclusief’ ondersteunen worden de begeleiders uitgedaagd om een nieuwe rol op te nemen. Van begeleiders wordt nu verwacht dat zij evolueren van doeners naar coördinators. Een beweging die voor begeleiders en ook voor cliënten en hun familie best nog wat wennen is… De begeleider wordt in de visie van DIO contactpersoon en regelaar. Hij/zij zorgt dan voor het regelen en afstemmen van de ondersteuning die de cliënt nodig heeft volgens het opgemaakte plan en bewaakt
mee dat dit correct wordt uitgevoerd. Hij coacht ook andere betrokkenen in het omgaan met cliënten. Hij zet samenwerking op met reguliere diensten. Hij gaat in gesprek met familie… Enkele voorbeelden ter illustratie… Als een cliënt dagelijks een specifieke verzorging nodig heeft, zal dit niet meer gebeuren door een begeleider van de dienst; er zal uitgekeken worden naar een verpleegster uit het reguliere circuit die aan huis komt. Als de tuin niet meer kan onderhouden worden door de cliënt, zal dit niet worden opgenomen door de dienst DIO maar zal er naar een andere oplossing worden gezocht. Ziet de familie dit op te nemen of wordt er uitgekeken naar een tuinman in het reguliere circuit? Boodschappen kunnen evengoed gebeuren met iemand van familiezorg of aankoop kleren met een broer of zus. Tussen al het regelen en coördineren door blijft de handicapspecifieke ondersteuning toch uiterst belangrijk en noodzakelijk. Op cruciale aspecten in het leven van de cliënt blijft begeleiding nog steeds de doener, de uitvoerder… we denken aan verkennen wensen cliënt, leren van nieuwe vaardigheden, geven van emotionele ondersteuning, bruggenbouwer zijn en netwerker ifv de cliënt… Het mag echter geen evidentie zijn elke ondersteuningsvraag zelf op te nemen zoals voorheen… vanuit het DIO denken wordt steeds de vraag gesteld wie de ondersteuning kan opnemen en dan vertrekt men altijd vanuit het netwerk van de cliënt aanvullend met reguliere diensten en pas als laatste optie wordt door professionelen overgenomen. Vooral in deze houding zit de vernieuwing! Team beschermd wonen/ DIO Els Beyaert ( cliënt ) Bronnen: Publicaties VAPH Notities vanuit VZW Zonnestraal De praktijk van VZW De Bolster
o
n
e
n
7
8
a
m
e
n
e
n
u
i
t
a
m
e
n
e
n
u
i
t
Pastoraal nieuws Pastoraal nieuws uit Kluisbergen September, de maand van opnieuw de draad opnemen na alles even te hebben losgelaten, de maand van terugdenken aan het deugddoende verlof en aan de zon die ons dit jaar toch wel goed heeft verwend en dit hopelijk in september nog blijft doen! Het is ook de start van een nieuw werkjaar, een werkjaar dat traditiegetrouw in het teken staat van één bepaald thema. Na de afgelopen 2 jaar te hebben gewerkt rond ‘De regenboog ‘ werken we dit jaar rond ‘Bruggen bouwen’. We zullen bruggen bouwen naar elkaar toe, binnen de Bolster, in vriendschap. We zullen bruggen bouwen met mensen dichtbij, maar ook met mensen veraf. We denken hierbij aan de kinderen in Kenia, waar we tijdens de vasten al enkele jaren voor sparen. We zullen bruggen bouwen met hen waarvan we afscheid moesten nemen, in herinneringen. Wij zullen hier rond 1 november extra bij stilstaan. Doorheen ons dagdagelijkse leven zullen we bruggen bouwen om op die manier dichter bij elkaar te komen. Het volgende tekstje geeft mooi weer wat ons thema dit jaar inhoudt. Een tekstje waarin een brug wordt gebouwd tussen het vorige en het nieuwe thema!
"U heeft een mooi beroep", zei het kind tegen de oude bruggenbouwer. "Het moet wel zwaar zijn, bruggen bouwen".
"Als men het geleerd heeft, is het niet lastig", zei de bruggenbouwer. "Bruggen van beton en staal bouwen is gemakkelijk, maar andere bruggen, die ik in mijn dromen bouw, die zijn veel moeilijker". "Welke andere bruggen?" vroeg het kind. De oude bruggenbouwer keek het kind nadenkend aan. Hij wist niet of het kind het begrijpen zou. Toen zei hij: "Ik wil een brug bouwen van nu naar de toekomst. Ik wil een brug bouwen van de ene naar de andere mens, van het donker naar het licht, van verdriet naar vreugde. Ik wil een brug bouwen van nu naar de eeuwigheid over al het vergankelijke heen". Het kind had opmerkzaam geluisterd. Het had niet alles begrepen, maar merkte dat de oude man verdrietig was. Om hem weer op te vrolijken zei het kind:" Ik geef u mijn brug"! En het kind schilderde voor de bruggenbouwer een kleurrijke regenboog! (Bron : www.kerknet.be).
Intussen bestaat het aantal deelnemers aan het pastoraal atelier uit 12 bewoners. Elke maand komen we samen op een donderdagnamiddag. Na een kopje koffie met een koekje is er een vertelronde waarin iedereen om beurt aan bod komt. Daarna is er een korte nabespreking van de voorbije pastorale activiteit. Ook worden de deelnemers uitgenodigd om ideeën aan te reiken voor de volgende Viering en worden daartoe de taken verdeeld: wie leest iets voor?, wie brengt gaven aan?, wie wil figureren in de ‘levende kerststal’?, wie maakt een tekening of schilderij voor het decor?...
Anja Vercruysse
Pastoraal nieuws uit Zwalm De vakantie… ze ligt alweer achter ons! De meesten onder ons waren er een weekje (of een paar weekjes) tussenuit! Ook heel wat bewoners trokken op kamp of op reis of waren enkele dagen bij hun familie. Hier in de Bolster – Zwalm ging het er dan ook, tijdens deze zomermaanden, wat rustiger aan toe, ook wat de pastorale werking betreft. Wel hadden we onze jaarlijkse uitstap met de mensen die lid zijn van het pastoraal atelier. Deze keer hielden we het wat eenvoudig: we gingen op tearoom-bezoek! Gezellig op een terrasje genieten van een drankje met een stukje taart of pannenkoeken of een ijscoupe… wat bijpraten… afspraken maken voor onze samenkomsten tijdens het najaar.
Uiteraard hebben de deelnemers hierin de vrije keuze. Niemand wordt verplicht een taak op zich te nemen. We sluiten dan de bijeenkomst af met een spelletje, een quiz of een puzzel in verband met de bijbel of de christelijke feesten. Soms worden er ook tekeningen (religieuze taferelen) ingekleurd. Indien er vraag naar is wordt er af en toe ook eens een “thematische” bijeenkomst gehouden, bv. rond rouw en verdriet. Zo proberen we telkens opnieuw in te spelen op de vragen en behoeften van mensen. Onze eerste pastorale activiteit van dit najaar is de Herfstviering (een Woord- en Communiedienst) op 19 september.
Op 4 november is er om 15u de jaarlijkse herdenkingsdienst voor onze overledenen. Verder zijn er in november ook nog drie snoezelvieringen, speciaal voor mensen die, wegens de aard van hun beperking, de gewone Vieringen niet kunnen bijwonen. En dan kijken we al uit naar de Adventstijd! Meer hierover in een volgende Indruk! Mia De Meyer, pastor illustratie: Wim Leys
9
10
g
e
f
l
i
t
s
t
g
Fijne tijden
geflitst “Het werd zomer” zong Rob De Nijs. Na een ijskoude winter en een nat en grauw voorjaar werd het –eindelijk– zomer en konden we onze valiezen pakken, genieten op een terrasje, werken in den hof, wandelen op het strand, naar Regi gaan kijken op Rock for Specials... en zoveel meer. Je leest het in deze rubriek... “Summertime and the living was easy...”
Ondertussen is de lente al gepasseerd en is de vakantie begonnen.... Laten we eens terugblikken op de leukste activiteiten van de voorbije weken. In mei hebben Elien, Sandra, Christine en Anne deelgenomen aan
lunchen in de cafetaria. Daarna was het voor ons tijd om een ritje te maken met de huifkar en terwijl smulden we van ons dessertje: een lekkere mattentaart! We sloten de dag af met een wandeling. Een korte wandeling weliswaar, want het begon te regenen. We zijn gaan schuilen in de cafetaria en dronken nog een
e
f
l
i
t
s
t
Van 3 tot 7 juni was het kampweek in Huis 3. De meeste van de bewoners zijn voor een paar dagen naar zee geweest, naar Nieuwpoort. Het weer zat niet echt mee, maar dat hield hen niet tegen om er toch een fijne week van te maken. Lekker eten, gaan wandelen,… Maar ook de thuisblijvers werden een weekje verwend. Er werd een pizza-avond georganiseerd, pan-
Onze eigen groendienst Met de eerste mooie dagen schoot al wat groen is de lucht in. Evenals menig soorten onkruid. Hoewel sommige onkruidsoorten best mooi kunnen zijn, maakten ze het net iets te bont. Het kleefkruid begon al de strijd tegen de andere planten te winnen. Dit was echter buiten de onverzettelijkheid van onze tuinmannen en tuinvrouwen gerekend. Geen kruid is opgewassen tegen de werklust van onze bewoners. In navolging van Bartel van Riet (Groenland), vliegen we, als het weer het enigszins toelaat, er met volle overgave in.
Hier zie je Geert, Patricia en Carine aan het werk.
Jonas in volle arbeid. Willy zag dat het goed was…
Annie, Silvie, Geert en Patricia hielden nog een nauwkeurige inspectie.
Het aangekochte gereedschap blijkt een goeie investering te zijn. Het noeste werk levert zijn vruchten af. Waar zal dat eindigen? Een kruidentuintje misschien? Huis 1 Vestiging Kluisbergen
Special Mania. Dit ging door in De Gavers in Geraardsbergen. We begonnen de dag actief met fitbal. We kregen elk een grote bal om oefeningen mee te doen: erop zitten, erop gaan liggen, naar elkaar gooien of rollen. Hier werden we goed wakker door. Daarna konden we ontspannen met een uurtje sherborne. Zalig snoezelen, wiegen en doezelen. Anne en Christine genoten hier erg van. In de namiddag zijn we met de andere groepen uit De Bolster gaan
kopje koffie vooraleer we terugkeerden naar huis. Enkele dagen later zijn we met Anne, Daniëlle, Christine en Sandra naar de seniorennamiddag in Zottegem geweest. We genoten van optredens van Elvis, Nancy en... Paul Severs! Er werd gedanst en gezongen, het was feest! Sandra stond bij elk optreden op de eerste rij. Tijdens de pauze heeft ze een praatje geslaan met Paul Severs en kreeg ze drie dikke kussen van hem!
Barbecue in Kluisbergen
nenkoeken gebakken,... Hier bij ons was het wel mooi weer, dus hebben we ook dikwijls op het terras kunnen zitten en genieten van de lentezon. Dit waren onze hoogtepunten van het voorjaar. Intussen hebben we mogen genieten van een gezellig zomerfeest en een zonnige zomer . Huis 3 Vestiging Zwalm
11
12
g
e
f
l
i
t
s
t
Rock for Specials? Driedubbel check!
Na lang aftellen is het dan eindelijk weer zover. Naar jaarlijkse traditie vertrekken we ook dit jaar naar Rock For Specials in Evergem. De mensen die meegaan vanuit het tehuis zijn al vroeg wakker. De laatste zaken worden in de bagagetassen gestoken en we zijn klaar. Ondertussen zijn ze Pascal gaan afhalen thuis met onderweg nog even stoppen om de bus vol te tanken, zodat we 2 dagen op en af kunnen rijden. Medicatie? Check! Kampeergerief? Check! Pick-nick? Check! Cliënten? Check! Begeleiding? Check! Goed humeur? Dubbel check! Nog even wuiven en daar gaan we. Piet met zijn mobilhome, Kris met zijn bestelwagen en Els met de bus. Getoeter alom en we zijn vertrokken.
Daar aangekomen beginnen we met het opzetten van de tenten en alles klaar te maken voor de nacht. Pascal, Christophe, Ronny en Jo blijven immers 2 nachten slapen samen met Piet en Kris. Alles in orde? Ja hoor! Dan kunnen we naar de festivalweide vertrekken. Met de picknick en wat stoelen in de hand gaan we ervoor. Eens geïnstalleerd eten en drinken we rustig wat en dan is het wachten tot het begint. Peter Van De Veire mag vandaag alles aan elkaar praten en zo kondigt hij de opener van de 2 dagen aan. Protection Patrol Pinkerton mag de start geven. Daarna volgen Walrus, Het Zesde Metaal, Sioen en
g
Balthazar. De sfeer is opperbest, iedereen geniet en de weergoden zijn ons gunstig gezind. Ondertussen hebben we al een pitta of een frietje achter de kiezen kunnen slaan en zo zijn we klaar voor de afsluiter van vandaag. ARNO! En ja hoor, het is fantastisch! Iedereen danst, zingt, schreeuwt! Zo luid dat Pascal zijn stem gaat vliegen! Superoptreden! Ondertussen zijn de weergoden zich wat kwaad aan het maken en beginnen de eerste regendruppels te vallen net na het concert. Els besluit dan ook om huiswaarts te keren samen met Stefaan, Zygmund, Herman en Danick. De kampeerders blijven nog even doorfeesten. In Ronse aangekomen, iedereen onder de wol steken en gedaan voor vandaag. Of zouden die kampeerders nog aan het feesten zijn?! In Ronse is er weer van ’s morgens vroeg veel bedrijvigheid. Hoewel, bij de mensen die gisteren geweest zijn zouden nog een aantal extra uurtjes slaap welkom zijn. Marijke, Hugo en Lucien maken zich stilaan klaar om te vertrekken. Op het laatste nippertje gaat ook Christa mee. En hop, we zijn weer vertrokken. We rijden het kampeerterrein op, op zoek naar de mobilhome en bestelwagen. Hmm, geen beweging, die slapen toch niet meer?! Eventjes telefoneren... Ah, oef, ze hebben zich net op de festivalweide begeven op zoek naar het beste plaatsje voor vandaag. Met de picknick in de hand doorkruisen we het kampeerterrein, hier en daar nog wat slaperige gezichten die uit hun tent kruipen, lange rijen aan de douches, … . Even turen in de verte, ah, gevonden! Daar zitten onze feestgangers. Oei, toch niet zo uitgeslapen precies. Kleine oogjes, een geeuw langs hier, een gezucht langs daar. Ja, blijkbaar toch vermoeiend. Maar daar kunnen de sandwiches wel wat aan doen. Ondertussen zijn ook de zoon en schoondochter van Marijke ons komen vergezellen. Leuk! En ja, Sherman mag het 2e startschot geven vandaag. Waw zeg, en die is begonnen als een zanger bij een kinderband. Daarna komen Compact Disk Dummies, Tom Dice (volgens sommigen was hij beter thuis gebleven met zijn gitaar), The Van Jets en Goose. Vooral de laatste 2 groepen vallen enorm in de smaak bij onze gasten. Ook vandaag komen de pitta’s, pasta’s en frietjes voorbij. Ondertussen zijn er al enkele die op hun stoel beginnen draaien.
Wanneer komt linda’ke nu??? Ja onze mannen zijn blijkbaar wild van Linda, de zangeres van Milk Inc. Iedereen gaat naar het podium en knallen maar! Wat een ambiance, wat een sfeer! Ze weten duidelijk wat een feestje bouwen betekent. Na het optreden zakken we nog even af naar de grote tent. Nog een dansje placeren, nog een cola’tje drinken. Maar toch vallen ze stil. Tijd om te vertrekken. Ook de kampeerders gaan richting tent.
Zo was er op 1 juli een wellnessdag. Verschillende handen en voeten werden gemasseerd, nagels geknipt en gelakt,... Kortom, genieten van de aandacht, de aanraking, mooi gemaakt worden,... Op 3 juli organiseerden we een lekkernijendag. Dit jaar kozen we niet voor een barbecue maar voor een lekkere lasagne. Het goede weer bleef weg, maar de zonnetjes uit de verschillende huizen waren blij gezind van de partij. Maar eerst moesten Lieven en Frederik nog met enkele cliënten boodschappen doen. Aardbeien, ijs en nog wat ditjes en datjes voor een lekker dessert werden aangekocht. Ondertussen genoten de aanwezige cliënten van een zelfgemaakte
f
l
i
t
De batterijen zijn leeg. Alles in de bus laden, en huiswaarts. De kampeerders laten we dit jaar achter. Ze blijven nog een extra nachtje slapen. Vrijdag tegen een uur of 11 komen ook onze kampeerders thuis. Alles uitladen, alles op zijn plaats zetten. Het zit er weer op. Het was weer schitterend. Maar we zullen nog enkele dagen moeten bekomen van deze vermoeiende maar fantastische dagen!
Lekker verwennen De zomervakantie is weer van start gegaan. De eerste week namen nog niet veel medewerkers verlof waardoor er wat extra activiteiten op het programma stonden.
e
aperitief op basis van rode vruchten, gecreëerd door Christine. Dit was niet alleen lekker maar ook lekker feestelijk met rietjes en parasolletjes in het glas. Na de apero volgde de lasagne. Voor het eten werd er druk gepraat, tijdens het eten werd het stil en na het eten hoorde je bijna niemand meer. Allen goed gegeten, het buikje rond!! Na een pauze waarin verzorging en rust centraal stonden, was het tijd voor koffie met ijs. De koffie werd opgegoten, potjes werden gevuld met vanille en aardbeienijs en verse stukjes aardbeien. Er werd terug gesmuld. Daarna volgde de opkuis en het transport naar de groepen. Een mooie dag waar beleving, vooral met de smaakpapillen centraal stond. Frederik Belevingscentrum vestiging Zwalm
Kris, Piet, Els P en Jolien NAH Ronse
s
t
13
14
g
e
f
l
i
t
s
t
g
Familiedag
Verjaardagstraktatie
Na de vele voorbereidingen kwam 14 juni dichterbij. Een moment van gezellig samenzijn met de families. Vrijdag 14 juni stonden onze bewoners niets vermoedend op. De dag startte als een andere vrijdag. Iedereen die op vrijdag naar het atelier gaat ging… In de namiddag kwam er verandering in. Ze merkten dat er toch wel meer personeel op dienst was dan op een andere vrijdag. Veerle moest niet meer naar het atelier van Bernadette, maar mocht mee op uitstap. Leatitia mocht een extra wandeling maken met Bernadette, Kenneth mocht bij Melissa thuis naar het schaap gaan kijken,… Rond 16 uur kwamen we met z’n allen terug naar de groep, de bewoners zagen hapjes en drankjes staan. De tafels waren mooi versierd en iedereen werd in zijn beste kledij gestoken. Al snel kwam onze eerste gast: Geert Bonte, en al snel kwamen de families en de procesbegeleiders toe. Het was voor iedereen een leuk en gezellig moment met de nodige hapjes en drankjes. Enkele bewoners konden deze leuke dag afsluiten met een weekend thuis bij de mama en papa.
We hebben de vakantie goed ingezet in huis 9. Op maandag 1 juli vierden we de verjaardag van Joseanne D. Het zonnetje deed zijn best om de boel op te vrolijken en dit lukte zeer goed. We kregen bezoek van Emiel, Kaat, Tine, Astrid en Lize. De tafel was mooi versierd, er was een mooi cadeautje en Joseanne trakteerde op heerlijke aardbeientaart of een verfrissend ijsje. De bewoners genoten van de traktatie, de extra aandacht, het gezellig samenzijn en de spelende kinderen.
Op dinsdag 25 juni vertrokken Albert, Anja en Sylvie samen met Hilde en Stefan naar Doornzele om zich weer 3 dagen over te geven aan Rock en fastfood (sorry Kelly! (nvdr. Kelly is onze diëtiste)). Onder een stralend zonnetje konden we de tent opzetten. Daarna zaten we op ons ‘terras’ om een eerste zomerkleurtje op te doen… Eindelijk een warme zon… zalig. Omdat we een dag vroeger vertrokken, konden we dinsdag al genieten van het optreden van Igor en zijn kingitaar. De ex-winnaar van de Humo’s comedy cup vertelde tussendoor het verhaal van een bloedend kindje, maar die gruwel bespaar ik jullie. Na een zangstonde van De Valse Teefjes trokken we naar onze luchtmatrassen, want we wilden er de dag nadien uitgerust invliegen. Vanaf woensdag was het “vanda”. Walrus, Zesde metaal, Sioen en als klap op de vuurpijl Arno is een greep uit het aanbod van de eerste dag. Sfeervolle muziek, maar de knaller volgde natuurlijk de tweede dag. Na Tom Dice, The Van Jets en Goose was het tijd om de handjes de lucht in te gooien met Regi en Linda van Milk Inc. Het hele plein uit zijn bol. Hier had ons Anja weken naar uitgekeken… Regi “in ’t echt zien!!!” Ze zong mee uit volle borst. Sylvie die danste haar benen moe met haar oude juf Cindy en Albert bekeek het allemaal, zag dat het goed was en zei: “Volgende jaar were kommen….” Huis 6 - Vestiging Zwalm
f
l
i
t
s
t
Veel te snel was het alweer tijd om de dagelijkse bezigheden te hervatten. Dit was een zeer geslaagd begin van een hopelijk zonnige, relaxte en deugddoende vakantie. Janneke Huis 9 – Vestiging Zwalm
Vele handen maken licht werk
Huis 3 - Vestiging Kluisbergen
Regi in ’t echt gezien!
e
Feestelijke inhuldiging van de “verantwoordelijken” We zijn in huis Zingem al enkele maanden aan het werken rond de huishoudelijke taken die het leven in een huis met zich meebrengen. Omdat iedereen graag propere kleren heeft, vers eten, toiletpapier als je naar het toilet gaat, … en zo kunnen we nog wel eventjes doorgaan. Onder het motto ‘vele handen maken licht werk’ en ‘iedereen heeft talenten’ zijn we samen op zoek gegaan naar de juiste persoon voor de juiste opdracht. Zo zijn Maggy en Wivina verantwoordelijk voor het reinigen van de ijskast en het net maken van de keukenschuiven, Christiane voor het snijden van verse groenten voor de soep, Monique en Nadine voor het net opbergen van papier en karton, Greet en Odette voor het plooien en strijken van de was, Anton voor het wegbrengen van glas en oude kledij, Alberto voor het gras af te rijden, Greet en Nadine voor het aanvullen van de berging, Nadine voor het aanvullen van toiletpapier, … Om iedereen nog eens aan zijn taakjes te herinneren werden er foto’s genomen. Deze werden feestelijk onthuld samen met een kleine receptie. Zo kunnen we samen verder werken om van huis Zingem een thuis te maken voor iedereen. Veerle Aelbrecht Huis Zingem – vestiging Zwalm
15
16
g
e
f
l
i
t
s
t
Huis 6 uit Kluisbergen gooide zijn vakantieverhaal in stripvorm. Een leuk idee dat we jullie niet wilden onthouden. Helaas was dit één van de laatste fijne momenten van en met Luc Philips. Op 8 augustus ging hij definitief op reis. Wij ‘hebben het gelukt’ om hem te mogen kennen.
g
e
f
l
i
t
s
t
Fietsreis dyNAHmo 2013 maandag 27 t.e.m. vrijdag 31 mei Hierbij een verslagje van onze fietsreis met dyNAHmo van mei 2013 met als startpunt Doel en eindpunt Westvleteren, waar we een immense innerlijke rust konden ervaren. Vorig jaar vierden we ons vijfjarig bestaan uitgebreid in Denemarken, dus dit jaar bleven we iets dichter bij huis. We verkenden Zeeland en ons eigen Belgische Noordzee. Het vertrekpunt van de reis was het dorp Doel. Een aanrader, zo bleek, want het dorp ligt er zo goed als verlaten bij, wat op zich al een bezienswaardigheid is… Zoals gewoonlijk, volgden we fietsknooppunten om uiteindelijk elke avond op een andere bestemming aan te komen. Deze keer overnachtten we twee keer in trekkershutten, en twee keer in een caravan, want oh ja, daarin waren we superman… Prachtige fietspaden, als het ware uitgesneden tussen zee en duinlandschappen, vergezelden ons met voornamelijk droog en aangenaam fietsweer. Geert vergezelde ons nog een laatste keer, maar er is al opvolging verzekerd voor onze komende driedaagse in september! Via deze weg willen we ook oprecht iedereen bedanken die het mogelijk maakten om deze fietsreis te realiseren!!! Danny, Jo, Sam, Stefaan, Geert en Piet
ΓΙΟΡΤΗ ΤΟΥ ΣΠΙΤΙΟΥ (GIORTÍ-TOU SPITIOÚ) Verkeerd toetsenbord, denkt u? Een schrijffout dan? Nee hoor, deze zin staat in het Grieks geschreven. Waarom in het Grieks, vraagt u? Wat staat er dan? De vertaling naar het Nederlands is letterlijk ‘Feest van het Huis’. En waarom in het Grieks? Ahh…omdat Griekenland het thema was van ons jaarlijks feest in Zwalm, daarom…. Het was tot nu toe al een mooie dag. Onze tempel “De Beekmeers” was goed gevuld met goden en godinnen om samen de viering mee te volgen en te luisteren naar het Orakel. Ook Gaia, de Griekse oergod van de aarde en de natuur, was aanwezig. Komt goed uit voor de bloemetjes die we daarna uitdeelden aan medewerkers en cliënten die al 10, 20, 25, 30, 35, 40 jaar op de Olympus van Zwalm verblijven. Dionysus, onze Griekse god van wijn en feesten, nam de organisatie van de aperitief op zich. Eenmaal de eetlust opgewekt kwam de geur van Ambrosius, het voedsel van de Goden, ons tegemoet in de vorm van de heerlijke moussaka. Na het verorberen van het middagmaal werd het tijd om de benen te strekken. Die typische, alom bekende muzieknoten van ‘de dans van Zorba’ kwamen uit de luidsprekers,… beter bekend als de Sirtaki. Ook werden we verwend met de hemelse optredens van de discipelen van Apollo, de Griekse god van oa. muziek en levensvreugde. Nog een daverend applaus voor onze atleten, die in het Gentse Olympia deelnamen aan de Special Olympics. Tot volgend jaar! αντίο! (Gegroet)
17
18
g
e
f
l
i
t
s
t
p
Zomerfeestdrukte De tent was groter dan voorgaande jaren, de toog en het podium werden anders ingepland, alle voorbereidingen waren getroffen, van heinde en verre medewerkers gemobiliseerd én het weer zat mee...
Het eerste weekend van juli beloofde weer een knaller te worden. Filip Piens mocht op vrijdag het startschot geven en dat deed hij met brio. Onze bewoners gingen uit hun dak samen met ‘Filip Piensfans’ uit de regio. Bij momenten was de dansvloer te klein... dus maar een polonaise inzetten met de directeur op kop... Gezwoeg en gezweet achter de toog... en koffie met gebak voor iedereen. De toon was gezet. Op naar de 2de dag.
Iets rustiger nu: een bezoekje aan de rommelmarkt, een prijsje ophalen aan de ‘altijd-prijs-tombolastand’ en dan lekker eten in het restaurant en nog een ‘slaap-
eendjes, beproeven hun geluk aan het rad van fortuin... In de grote feesttent verwennen de artiesten ons met hun bekendste liedjes. Meezingen, handgeklap en zwaaien met de armen... verstand op nul en meedrijven met de ambiance... Dit doet deugd! Intussen verwisselen in de rommelmarkt spulletjes van eigenaar en geraakt de tombolastand stilletjes aan uitverkocht... Het was weer fijn om op het zomerfeest te zijn!
Carine Cosijns Vrijwilligerssecretariaat
Intussen worden in de tearoom en de kinderanimatie de laatste voorbereidingen getroffen, want straks komt die meute naar daar. Terwijl de ouders genieten van een ijscoupe of stukje taart laten de kinderen zich schminken, vissen
a
m
e
d
i
s
c
h
e
d
i
e
n
s
t
Binnen de atelierwerking van De Bolster Kluisbergen krijgt ook de kiné een plaats. Silvie en Luc nemen deze taak op zich. We laten Silvie aan het woord:
Dank aan alle vrijwillige medewerkers, bezoekers en sponsors.
taurant worden de laatste placemats op tafel gelegd... kwestie van onze sponsors te plezieren. En dan komen we in een niet aflatende stroom van feestelijk uitgedoste mensen, lekkere geuren, vrolijke kleuren, ... tafels opdienen en weer afruimen voor de volgende... nog extra frietjes hier, nog een sneetje beenhesp daar, nog een wijntje...
r
Dagbesteding in Kluisbergen
mutsje’ (of 2-3) in de aperitiefbarbodega. “Slaap wel en tot morgen”... de vrijwilligers hebben weer hun routine te pakken. Zondagmorgen 9u : al een drukte van jewelste in de keuken. Goed weer, maar niet té warm... dus wordt vandaag heel veel volk verwacht. Ook de bakkerij draait op volle toeren want onze gebakjes worden alom geprezen. 11u: de aperitiefbar opent zijn deuren, al is dit spreekwoordelijk want zij huizen in een tent, en in het res-
a
“Mijn job als kiné, die deel uitmaakt van de dagbesteding, bestaat erin om ‘s morgens de bewoners af te halen in de verschillende groepen om de kinésessie te starten om 9u30. Meestal zijn dat gemiddeld 2 of 3 mensen per sessie, die loopt tot 10u30, om dan terug andere mensen op te halen voor een tweede sessie in de voormiddag. In de namiddag zijn er nog eens 2 tot soms 3 sessies tot 17u. Momenteel, ten gevolge van de werkzaamheden aan het ateliergebouw (‘het Klooster’) is de kiné gehuisvest in één van de containers op het domein van De Bolster Kluisbergen. Dit heeft het grote voordeel dat ik nu heel dicht bij de huizen en hun bewoners gelokaliseerd ben. Als er iets is, of ze hebben me nodig, ben ik er veel vlugger dan toen ik in het kloostergebouw kiné gaf. De huidige locatie heeft ook wel enkele nadelen. Het zijn zeer smalle containers en ik heb met mijn kinémateriaal vaak te weinig bewegingsruimte. Ook beschik ik niet over stromend water en met deze mooie zomer is het daar vaak ontzettend warm. Maar je hoort me niet klagen. Ik heb onlangs een splinternieuwe behandeltafel mogen aankopen. Deze kinétafel kan bijna helemaal tot beneden gebracht worden waardoor een groot deel van de mensen nu veel gemakkelijker op de kinétafel kunnen plaatsnemen. Het grootste deel van onze tijd doen wij aan onderhoudskiné met als doel:
de mensen zo actief mogelijk te houden, de functies die ze zelf nog kunnen zo veel mogelijk stimuleren en onderhouden. Er wordt ook accent gelegd op het verbeteren van de beweeglijkheid zodanig dat een motorisch maar ook een psychisch welbevinden bij de bewoner kan optreden. Ook pijnreductie door middel van massages en warmtetherapie wordt toegepast. Ik bied ook ondersteuning bij alles wat te maken heeft met heffen en tillen, manipulaties van bewoners en het gebruik van tilliften en andere hulpmiddelen. Naast natuurlijk ook de opvolging van de motorische evolutie van de bewoners. Indien mensen een kijkje willen komen nemen in de kiné….altijd welkom! Silvie Roobrouck Kinesitherapeut De Bolster Kluisbergen
19
20
p
a
r
a
m
e
d
i
s
c
h
e
d
i
e
n
s
t
p
a
r
a
m
e
d
i
s
c
h
e
d
i
e
n
s
t
Hoor ik nu beter? Hoe een bewoner de aanpassing van een nieuw hoortoestel ervaart
Ik ben Lydia en ik ga wekelijks naar de logo. Sinds 1990 weet ik dat ik slechthorend ben. Dit heeft heel wat gevolgen. Zo kan ik bijvoorbeeld een auto niet horen naderen, hoor ik het niet wanneer iemand op de deur klopt en wanneer ik mij wil ontspannen heb ik moeite om de programma’s op TV te volgen. Nu ik een hoortoestel in mijn rechter oor draag, heb ik veel minder last van deze problemen. Dit hoortoestel heb ik nu al een maand op proef. Mijn oud hoortoestel moest dringend vervangen worden.
Vooraleer ik mijn hoortoestel kreeg, ben ik met de logopediste op onderzoek geweest bij de neus-keel-oorarts en de audioloog. De audioloog test hoeveel ik nog hoor, kijkt welk hoortoestel ik moet dragen en volgt mijn gehoor verder op. De NKO-arts keek of alles in orde was met mijn oren en of ik geen oorproppen had. In een speciale cabine testte de audioloog mijn oren terwijl ik een koptelefoon op had. Uit mijn test bleek dat ik zonder hoortoestel aan mijn rechteroor een ernstig gehoorverlies in de eerste graad heb. Dit wil zeggen dat ik geen normale spreekstem kan horen, geen spreker kan horen die veraf staat en de meeste vertrouwde geluiden zoals lachen, een lopende kraan, fluitende vogeltjes, … niet meer kan waarnemen. Zonder mijn hoortoestel versta ik jullie alleen
als jullie met een luide stem vlak bij mijn oor praten of als jullie vlak voor mij staan en ik jullie mond kan zien. Ik kan wel nog sterke geluiden zoals een blaffende hond, een piano, een grasmaaier, … horen. Bij mijn laatste gehoortest in 2013 kon ik niets meer horen aan mijn linkeroor. Ze noemen dit totale doofheid. De logopediste legde uit dat ik daarom aan mijn linkeroor geen hoortoestel meer kan dragen. Toen de audioloog wist wat ik wel en niet hoor, stelde hij een welbepaald hoortoestel voor. Dit hoortoestel mag ik eerst een tijdje uitproberen vooraleer ik het moet aankopen. Zo weet ik of ik tevreden ben en beter hoor. Na een maand kan ik tevreden zeggen dat ik beter hoor met mijn nieuwe toestel. Jullie hoeven nu niet meer vlak bij mijn oor te praten. Een beetje luider praten is al goed. Ik hoor ook meer geluiden uit mijn omgeving. In het begin heeft de logopediste mij geholpen om mijn hoortoestel goed te leren gebruiken. Nu ga ik nog elke week naar de logo. Mijn hoortoestel wordt dan nagekeken, mijn oorstukje wordt gereinigd en ik krijg ook een voorraadje batterijen mee. Tussendoor is het wel belangrijk dat mijn begeleiders mijn oorstukje ook eens reinigen als het nodig is.
Tweemaal per jaar ga ik met de logopediste naar de NKO-arts op controle en om de twee jaar test de audioloog mijn gehoor. Hij kan dan zien of hij mijn toestel opnieuw moet instellen bv. als mijn gehoor achteruitgegaan zou zijn. Wanneer mijn hoortoestel vijf jaar oud is, kan ik indien nodig, een nieuw toestel krijgen met terugbetaling van de mutualiteit. Elk jaar mag ik in de maand april mijn hoortoestel gratis laten controleren door de firma.
Soms kan mijn hoortoestel fluiten of piepen. Dit is heel vervelend voor mij. Het is belangrijk dat jullie dan eens controleren of mijn oorstukje nog goed zit en of het nog voldoende past. Het is ook mogelijk dat er een gaatje zit in een van de buisjes of misschien heb ik wel een oorprop. De logopediste kan jullie hierbij altijd helpen. Ik wil jullie ook vertellen dat mijn hoorapparaat een hulpmiddel is, maar het niet al mijn gehoorproblemen oplost. Daarom heb ik enkele tips voor als jullie een babbeltje met mij willen slaan: schreeuw niet, trek eerst mijn aandacht, ga niet te ver van mij staan, maak oogcontact, laat goed jullie gezicht en vooral jullie mond zien, … In een erg lawaaierige omgeving blijft het voor mij moeilijk om jullie te verstaan. Maar willen jullie nog meer informatie over hoortoestellen en slechthorendheid dan kunnen jullie altijd terecht bij de logopedisten Evelien en Martine. De logopedische dienst Vzw De Bolster Zwalm
21
22
o
u
d
e
r
c
o
m
i
t
e
c
Nieuws van het oudercomité
u
r
s
i
e
f
j
e
Herfstblues
Vergadering oudercomité vestiging Zwalm - 4 juni 2013
Info van de voorzitter Het ontslag van de zes gebruikers in de Regionale Prioriteiten Commissie (RPC) van Oost – Vlaanderen deed heel wat stof opwaaien in de media. Zelf kan Michel De Caesemaeker niet meer meewerken aan ‘het verdelen van de schaarste’, een crisisbeleid waarbij alleen nog rekening wordt gehouden met het schrijnendste van het schrijnendste. Dit valt emotioneel heel zwaar. Het vraagt heel veel energie om deze dossiers voor te bereiden, op de RPC voor te stellen en een advies te geven. Maar het geeft echt frustraties om dossiers, die je zelf een positief advies gaf, toch door de andere geledingen als niet schrijnend beoordeeld te zien. Dit is geen rechtvaardig systeem. Daarbinnen te werken is onmogelijk geworden. Er dienen dringend meer middelen vrij gemaakt te worden. We zijn voor een gesprek uitgenodigd door de Minister van welzijn Jo Vandeurzen. Onze standpunten en pijnpunten zijn op tafel gekomen en werden met veel aandacht aangehoord en opgetekend. Deze zijn dan meegenomen, want in het parlement was er in die namiddag een plenaire zitting met als thema: het ontslag van de zes gebruikers in de RPC Oost – Vlaanderen. Hoe het nu verder moet met de werking van de RPC zal verder moeten blijken na het overleg met de Raad van Gebruikers op 11 juni. Op de stuurgroep Regionaal Overleg Gehandicapten (ROG) Oost – Vlaanderen werd er gemeld dat een voorzitter ook ontslag genomen had en een tweede voorzitter houdt zijn ontslag in beraad. Op de vergadering van het Dagelijks Bestuur Meerderjarigen kwam Tina Baert van Ecolife het project ‘duurzaam begeleid wonen’ toelichten. Groen Doen bestaat uit 3 toegankelijke methodieken om bewoners te sensibiliseren over duurzaam leven. Aan-
bod op maat, zowel voor gemeenschappelijke woonvormen als voor mensen die thuis begeleid wonen. De methodieken behandelen één of meerdere duurzaamheidsthema’s. Begeleiders kunnen er na een korte voorbereiding zelf mee aan de slag. Zo krijgt de huisvesting van mensen die begeleid of beschermd wonen een duurzame inslag. Meer info: http://www.ecolife.be/producten/groen-doen , vzw Ecolife: tina.baert@ecolife.be ; 016/22.21.03. Voorlopig is het gebruik van het demomateriaal tegen betaling. De vraag is er om de toegankelijkheid te faciliteren van dit materiaal. De werkwijze daarvan is afhankelijk van verdere subsidiëring.
Info van de directie Op 26 april en 3 mei waren er infomomenten voor stagecoördinatoren. De 18 ingeschreven stagecoördinatoren vanuit diverse opleidingen kregen informatie over de diverse zorgvormen en locaties van vzw De Bolster. Patrick Dewaele wist te melden dat de lay-out van Indruk vanaf september wordt aangepast zodat ook de scheiding tussen serieuze en minder ernstige artikels vervaagt. Die 26 april was er verder nog een infonamiddag voor 56 zorgvragers (ouders én verwijzers van scholen). Deze worden o.a. gerecruteerd na bvb een telefonisch contact in de loop van het voorbije jaar. Opvallend was hierbij de groeiende belangstelling voor begeleid werken en beschermd wonen. Er komt een ontwerp van decreet voor ‘persoonsgebonden financiering’, zodat de zorgvrager minder afhankelijk wordt van het bestaand pakket.
Het fragiele krantenpapier ritselde, het gordijn bewoog zachtjes heen en weer, voortbewogen door een lichte luchtstroom van een briesje door het openstaande raam. Hij las zijn dagelijkse krant voor het venster. Maar de geluiden van buitenaf leidden hem gemakkelijk af en irriteerden hem. Hij had de rust en de stilte nodig om zijn gespannen, of waren het overspannen zenuwen te laten ontspannen. Te veel stress zei zijn dokter bij zijn laatste bezoek. Te veel stress door verveling, te veel piekeren, te weinig uitdagingen, te veel dagelijkse sleur, te veel hetzelfde, het rechtlijnige streepje als je hart niet meer klopte. Hij kon net zo goed niet meer leven, of liet hij zich leven, meer vragen dan antwoorden de laatste tijd. De zon trok nog een streepje licht doorheen de wolken, een warme, heldere lichtbaan getrokken over zijn krant en zijn lichaam. Die doemgedachten die de laatste tijd doorheen zijn hoofd spookten verhinderden hem om helder na te denken. Waar was de uitgang om te ontsnappen aan het grijs? Hij zat aan zijn tafeltje bij zijn venster van zijn kroeg. Gewoontedier met vaste structuren. Zijn krant te lezen. Hij bestelde nog een koffietje, zwart zoals gewoonlijk. Er zat weinig volk hier op dit vroege uur van de morgen maar zo had hij het het liefst. Het was een ouderwetse kroeg, meer een traditioneel Weens koffiehuis dan een café eigenlijk. Je kon hier nog van die heerlijke taartjes bestellen. Appelnotencake, nog enigszins warm, met een toefje slagroom. Gezeten in die zacht doorzakkende zetels waande je je in andere tijden. Geen muzak die de ruimte in werd gespuwd maar ouderwetse stilte met als enige klankkleur het gedempte geroezemoes van stemmen. Fluisterend om deze sacrale atmosfeer niet te verstoren. Een heerlijke plek dus voor een warhoofd als het zijne. Van hieruit schreef hij soms ook nog zijn brieven op ouderwetse wijze met zijn Montblanc vulpen. Een ritueel, een genotsmoment voor ieder die houdt van het zacht glijden van een pen op glad papier. In deze tijd een grote zeldzaamheid. Iets dat hij geërfd had van zijn oude leermeester, die had een grote passie voor vulpennen. Brieven schrijven, het was al weer een tijdje geleden,
niemand wachtte er blijkbaar op en niemand verwachtte er nog eentje, een curiosum in het digitale tijdperk. Een brief schrijven dat deed hij vooral ’s avonds, als de schemering valt en de straatverlichting begint te branden en de kaarsen op tafel grillige schaduwen over het witte papier wierpen. De letters die woorden vormen komen dan vanzelf. “Mon copain, Als de weemoed terug toeslaat en mijn melancholische gedachten de bovenhand nemen dan kan ik maar één ding doen en dat is je een brief sturen om mijn gemoedstoestand te bedaren. En al mijn tristesse trachten te verwoorden in woorden en zinnen van inkt, mijn gedachten voluit laten stromen in een handgeschreven brief. Peinzend onthaasten, traag zijn, nadenken over hetgeen ik je zal schrijven. Maar ik hoef je dat niet uit te leggen want je kent me maar al te goed. Ik mis onze filosofische overpeinzingen en kwajongensachtige dubbelzinnige woordversprekingen. Maar de tijd slijt alles weg, zelfs van onze vriendschap is een dun laagje weggesleten als de jaren verstrijken. Innerlijk denk ik steeds dat ik hetzelfde blijf maar de tijd heeft bij mij ook al veel weggesleten en soms blijft er bitterheid over, een gevoel van falen, van ter plaatse staan trappelen en soms achteruit gaan. Het tegenvallend tevredenheidsgevoel in mijn bestaan.“ Een restje lauwe witte wijn is wat overblijft in zijn glas. En een ontevreden gevoel. Een oranje gloed van een stompje kaars, grillig bewegend in de onzichtbare luchtstroom. Hij wou naar buiten, de frisse lucht tegemoet. Wachten op het donker van de komende nacht. Aan een brugje staart hij naar het donkere rimpelloze water waar de lichten in weerkaatsen en ziet zijn gedachten drijven. De gedachten verzonken, verdronken gedachten. Herfstblues in de stad. Stefan Van maelsaeke
23
24
a
f
s
c
h
e
i
d
f
m
i
l
i
e
n
i
e
u
w
s
Familienieuws
Afscheid van… Luc Philips
a
De huizen en de sociale dienst reiken de redactie het familienieuws van onze cliënten aan. Wij proberen hier zo volledig en correct mogelijk in te zijn. Mochten er toch gegevens ontbreken of onjuist opgenomen zijn, meld dit dan gerust aan de sociale dienst of rechtstreeks aan de redactie.
8 augustus 2013
Met de rubriek ‘in en uit dienst’ willen we u ouders/voogden blijven informeren over personeelswissels in onze vestigingen. We heten ook graag ‘welkom aan’ nieuwe cliënten.
Ook al wisten we wat er te gebeuren stond, ook al waren we voorbereid dat jij van ons heen zou gaan, ook al konden we aanvoelen dat je ons langzaam aan verliet , ook al zegt iedereen: “ 't is beter zo”... nu we voorgoed afscheid moeten nemen valt het ons zwaar.
Familienieuws bewoners / deelnemers /cliënten
Welkom aan
Overlijdens
03/06/13 Nancy Van Deile, bewoonster huis 1 vestiging Zwalm Luc, niemand kan weten wat jij hebt gevoeld, ook niet wat jij hebt geleden maar je hebt moedig gestreden, je hebt moedig jouw lot geleefd en die aangrijpende moed, die sterke wilskracht, die immense levenslust zullen wij altijd in gedachten houden. Zeker nu we beseffen, dat al onze mooie herinneringen samen, jou één na één werden ontnomen hoe jij zelfstandig je weg zocht van en naar jouw kamer hoe jij genoot van een danspasje bij jouw favoriete muziek hoe jij uitkeek naar een aperitiefje of gebakje hoe belangrijk voor jou de uitstapjes waren samen met ons of met je familie hoe groot je medeleven was met de medebewoners. Luc, Vriendelijkheid was je tweede naam, wie jou ontmoet heeft had jij onvoorwaardelijk lief. Jij was steeds zo onbegrijpelijk tevreden, zelfs als wij bewust jouw aandacht moesten afwenden. Je dankbaarheid voor de kleinste dingen waren vertederend. Nu rest enkel ons jou dankbaar te zijn voor jouw moedig en eenvoudig leven. Rust nu ongestoord Luc, geniet van de stilte die jou zo dierbaar was en als wij je nog iets mogen toewensen is, dat 'Petrus' daarboven staat te wachten!
11/03/13 Mevr. Godelieve Van der Cruyssen, oma van Jeroen Luttens, gedecentraliseerd wonen Gavere, en schoonmoeder van Viviane Van De Vijver, lid gebruikersraad vestiging Zwalm 23/05/13 Mevr. Olga Verberckmoes, zus van Malvina Verberckmoes, bewoonster huis 8 vestiging Zwalm 26/05/13 Dhr. Etienne Groenez, broer van Annie Groenez, bewoonster huis 9 vestiging Zwalm 12/06/13 Mevr. Marguerite Etien, oma van Ludovic Dierickx, gedecentraliseerd wonen Gavere 14/06/13 Dhr. Roger Dequae, papa van Joseanne Dequae, bewoonster van huis 9 vestiging Zwalm 27/07/13 Mevr. Lucia Kimpe, mama van Christine Roulant, bewoonster van huis 3 vestiging Zwalm 08/08/13 Dhr. Luc Philips, bewoner huis 6 vestiging Kluisbergen
Familienieuws medewerkers Huwelijken 29/06/13 Inge Dekie en Hilde De Pourcq, medewerkster dagbesteding vestiging Zwalm 06/07/13 Lieven De Borchgrave en Sylvie Vandenberghe, medewerker dagbesteding vestiging Zwalm 27/09/13 Steven Van Lierde, hoofd woonbegeleider Herzele, en Céline Hutse, woonbegeleidster huizen 1-37 vestiging Zwalm
Geboortes
18/06/13 Arwen, kleindochter van Lieve Coppens, medewerker administratie Kluisbergen 19/07/13 Lisette, kleindochter van Jennie Clybouw, diensthoofd wonen vestiging Zwalm 20/08/13 Wout, kleinzoon van Chris Demets, medewerker keuken en Gaby Goemaere, hoofd woonbegeleidster huis 3 vestiging Zwalm 27/08/13 Maud, kleindochter van Carlos Liviau, ateliermedewerker en Christine Vermast, dokter vestiging Kluisbergen
25
26
f
a
m
i
l
i
e
n
i
e
u
w
s
i
n
e
n
u
i
t
d
i
e
n
s
t
In en uit dienst
Overlijdens
22/05/13 Mevr. Simonna Vande Kerckhove, schoonmoeder van Ann Erauw, woonbegeleidster huis 10 vestiging Zwalm 24/05/13 Dhr. Roger Temmerman, grootvader van Wendy Van Laecken, woonbegeleidster Herzele 02/06/13 Mevr. Marietje De Keyser, doopmeter van Mia De Meyer, pastor vestiging Zwalm 11/06/13 Dhr. Jozef Beyaert, grootvader van Lien Beyaert, woonbegeleidster Gavere 12/06/13 Dhr. André Van Glabeke, vader van Anne Van Glabeke, medewerkster poetsdienst Kluisbergen. 13/06/13 Mevr. Jacqueline Polfliet, zus van Chantal Polfliet, nachtdienstbegeleidster vestiging Zwalm 21/06/13 Mevr. Paula Braeckman, moeder van Nicole De Frenne, gepensioneerd woonbegeleidster vestiging Zwalm 03/09/13 Dhr. Eric Vanderbeken, schoonbroer van Elsy Bovijn, medewerkster poetsploeg vestiging Zwalm
In dienst
13/06/13 13/06/13 17/06/13 19/06/13 24/06/13 01/07/13 01/07/13 01/07/13 08/07/13 10/07/13 22/07/13 01/08/13 05/08/13 13/08/13 02/09/13 02/09/13
Thomas De Coster, medewerker arbeidscentrum vestiging Zwalm Jolien De Lepelere, woonbegeleidster NAH Ronse Leona Kotulova, Web+ medewerkster poetsdienst NAH Ronse Kim Denijs, woonbegeleidster huis 10 vestiging Zwalm Kathy Vander Beken, medewerkster keuken vestiging Zwalm Evi Delagrense, woonbegeleidster huis 5 vestiging Zwalm Isabel Van Craeynest, medewerkster poetsploeg vestiging Zwalm Shauni Van Eeckhoudt, woonbegeleidster huis 8 vestiging Zwalm Linde Meulenijzer, medewerkster washuis vestiging Zwalm Silke Van De Velde, woonbegeleidster huis 5 vestiging Zwalm Benisse Vercauteren, woonbegeleidster huis 1 vestiging Kluisbergen Annelies De Roo, woonbegeleidster huis 4 vestiging Zwalm Evelien Schockaert, medewerkster arbeidscentrum vestiging Zwalm Laurien Pede, woonbegeleidster huis 2 vestiging Kluisbergen Eva Verbrugghe, woonbegeleidster huis 3 vestiging Kluisbergen Anne Vlerick, woonbegeleidster huis 4 vestiging Kluisbergen
Uit dienst
15/05/13 31/05/13 12/06/13 12/06/13 30/06/13 31/07/13 31/07/13 31/07/13 04/08/13 31/08/13 31/08/13 15/09/13 15/09/13
Ilse Van Boven medewerkster directiesecretariaat vestiging Zwalm Geert De Meulemeester, woonbegeleider NAH Ronse Jolien De Lepeleere, medewerkster arbeidscentrum vestiging Zwalm Nancy Verstuyft, medewerkster poetsploeg vestiging Zwalm Lien Leplae, woonbegeleidster huis 8, vestiging Zwalm Wim Guillemyn, teamcoördinator huis 1 vestiging Kluisbergen Bieke Maes, woonbegeleidster huis 6 vestiging Kluisbergen Severien Ampe, woonbegeleidster huis 4 vestiging Zwallm Dominiek Roels, woonbegeleidster NAH Ronse Stephanie Naessens, woonbegeleidster huis 3 vestiging Kluisbergen Kim Denijs, woonbegeleidster huis 10 vestiging Zwalm Annelies De Roo, woonbegeleidster huis 4 vestiging Zwalm Riet Van Nevel, diensthoofd wonen vestiging Zwalm
27
28
s
p
o
n
s
o
r
i
n
i
g
n
Sponsoring Dankzij onze sponsors konden wij opnieuw een aantal projecten realiseren.
a
g
e
n
d
a
Lions De Lions Zottegem schonken ons 2.500 €. Met dit bedrag wordt de gedeeltelijk in onbruik geraakte serre in onze vestiging in Zwalm een nieuw leven gegeven als "zithoek-orangerie" voor onze minst mobiele bewoners. Van daar uit kunnen ze mooi genieten van onze grote tuin en dit reeds vanaf de eerste zonnestralen.
Kiwanis
vestiging zwalm
vestiging kluisbergen
4 november Herdenkingsviering 15.00 overledenen 19 december Kerstviering 14.30
6 november Herdenkingsviering 15.30 overledenen 23 december Kerstviering 15.30
Kiwanis Land van Rhode organiseerde de week voor ons zomerfeest hun zomerbarbecue op onze terreinen. Daardoor konden we, op logistiek vlak, onze krachten bundelen en konden wij op ons zomerfeest beschikken over een grotere tent. Een kern van zomerfeestvrijwilligers stond in voor de catering. In ruil werd 3.500 € aan onze vestiging in Zwalm geschonken.
Bekina Bekina vormt de Vanderbeke Group samen met 3 andere bedrijven (Indurub, Bekina Compounds en Vinova). De firma bestaat reeds meer dan 50 jaar en sinds kort zijn zij in Kluisbergen in nieuwe kantoorgebouwen (Berchemstraat 124) gehuisvest.
c
o
l
o
f
o
Op dinsdag 21 mei organiseerde Bekina om deze reden een receptie voor lokale mensen. Het geld dat deze receptie opbracht schonken zij met plezier aan vzw De Bolster.
Redactie: Geert Bonte, Pieter Jouretz, Carine Cosijns, Viviane Van De Vijver, Stefan Van maelsaeke, Ellen Arens
Wij mochten op donderdag 27 juni uit handen van de zaakvoerder een cheque van 1.815 € in ontvangst nemen. Dit bedrag zullen wij besteden aan de aankoop van opklapbare tafels en stoelen.
Met dank aan allen die een bijdrage leverden voor dit nummer.
Op de foto ziet U dhr. Thomas Vanderbeke, zaakvoerder Bekina (uiterst links), mevr. Lut Van Steenbrugge, diensthoofd wonen vzw De Bolster, dhr. Patrick Dewaele, directeur zorg/agogiek vzw De Bolster (uiterst rechts), dhr. Robrecht Devriese, directeur administratie/logistiek vzw De Bolster (achteraan) en 2 cliënten van vzw De Bolster.
n
Coverillustratie: Wim Van Boven Zetwerk: Carine Cosijns Layout: Ellen Arens
De redactieraad kan teksten wijzigen of inkorten zonder voorafgaande toestemming van de auteur.
d
r
u
k
Kasteeldreef 2 · 9630 Zwalm (Beerlegem) Tel. 055 33 96 96 · Fax 055 49 57 79 secretariaat@vzwdebolster. be www.vzwdebolster. be