“We kunnen een Tesla-moment creëren”
Baanbrekende Oudenaardse fabriek voor fotonische chips
Pionieren in verlonen
Van onbeperkt verlof tot transparante loonschalen
Voka’s Tech Manifest
Geef onze scale-ups vleugels
Het Vlaanderen van vandaag is nog altijd één van de rijkste regio’s in Europa. Ik groeide op in een middenklassegezin met ouders die zich opgewerkt hadden tijdens de economische boom na WO II. Na mijn universitaire studies surfte ik op mijn beurt mee op de globalisering. Nu staan we aan de vooravond van een tijdperk waarin de vraag rijst in wat voor Vlaanderen onze kinderen zullen leven, met een toekomst die in belangrijke mate bepaald wordt door fundamentele mondiale verschuivingen. Ik las net het boek Het uur van de wolven van Guiliano da Empoli, door een recensent als ‘actueel en ijzingwekkend’ omschreven.
Vrolijk werd ik er niet van, maar de belangrijkste conclusie voor mij is toch dat we in deze periode van turbulentie vooral onze zekerheden moeten durven opzijzetten en onze samenleving en economie hervormen. Ik denk af en toe terug aan mijn gesprekken twintig jaar geleden met professor Paul Lagasse, voorzitter van de vakgroep Informatietechnologie aan Ugent. Hij was de geestelijke vader van iMinds, het digitaal onderzoekscentrum waar ik twaalf jaar de leiding had, nu deel van imec. Ik herinner me zijn waarschuwingen over het weggeven van onze technologische voorsprong en intellectuele eigendom, onder andere naar aanleiding van de joint venture van Alcatel met Shanghai Bell. Lang voor ikzelf en andere voorvechters van liberalisering en globalisering het zagen aankomen, hekelde hij het gebrek aan strategisch denken bij onze ondernemingen en beleidsvoerders over het behoud van Europese basistechnologie en beslissingscentra. Ik ben nu even oud als Paul toen we die discussie voerden en ik vond hem toen wat te pessimistisch. Maar het was omgekeerd, ik was te optimistisch. Ik heb er twee lessen uit getrokken.
“ We moeten in deze periode van turbulentie vooral onze zekerheden durven opzijzetten.
WIM DE WAELE
Voorzitter Voka Kamer van Koophandel Oost-Vlaanderen
Eén: het loont om op lange termijn te investeren in kennisopbouw. Eén van de beste onderzoeksgroepen van Paul was de fotonicagroep van Roel Baets. Twintig jaar later opent Thema Foundries in Oudenaarde de eerste volledig geïntegreerde fabriek voor fotonische chips in Europa (zie p. 10), op de site van het ter ziele gegane Mietec, indertijd opgericht als dochter van Alcatel. De technologieën van de toekomst zullen de groei en welvaart van onze regio garanderen, niet die van het verleden. Die liggen niet alleen in de diensten en software, maar ook in industrie en basistechnologie, waaronder AI en robotica. Energieafhankelijkheid is daarnaast onze grote achillespees gebleken. Ook daar zullen taboes moeten sneuvelen, een combinatie van vernieuwende wind, water en kernenergie lijkt mij de enige realistische manier om zowel onafhankelijk als rendabel te blijven. Twee: laten we niet naïef zijn over het reilen en zeilen in dit ‘uur van de wolven’. Europa is op zichzelf aangewezen en binnen Europa zijn de andere lidstaten ook geen pure altruïsten. Vlaanderen is klein maar (talent)rijk genoeg om in bepaalde domeinen industriële en technologische kampioenen uit te bouwen die uitgroeien tot wereldleider. Laten we een voorbeeld nemen aan ondernemers zoals Roeland Delrue en Willem Delbaere die met hun cybersecurity unicorn Aikido (zie p. 56) met open armen in Silicon Valley zouden worden verwelkomd, maar bewust kiezen voor Gent als hoofdkwartier. Een combinatie van ambitie en geloof in ons kunnen en een overheid die daarvoor het juiste kader schept, is wat we in dit tijdsgewricht nodig hebben.
56 4
IN DIT NUMMER
Een Europese tango tussen
tech en industrie
Tech en industrie zijn al langer intens verstrengeld. Maar hoe wordt Europa onafhankelijker van China en de VS?
Hilde op pad met Marie-Jeanne Huysman
86 22 68 18 120 34
Een intiem gesprek met de levensgezellin van wijlen Willy Naessens
Een cyberaanval loert permanent om de hoek
Veel ondernemers onderschatten schromelijk de dreiging van cyberaanvallen. Cyberwolf en Aikido beschermen ons tegen indringers.
Dossche Mills haalt het beste uit elke tarwekorrel
In ruim 150 jaar groeide de maalderij uit van een regionale speler tot een internationale groep met tien productiesites.
Een portret, onverbloemd.
(H)eerlijk verlonen
Binnenkort wordt de Europese loontransparantierichtlijn omgezet in nationale wetgeving. Lighthouse, o2o Bicycle Leasing en ML6 investeerden al in een eerlijk én aantrekkelijk loonbeleid.
Door de handen van Boomkwekerij Vereecke – De Cleene eert ... coniferen
Straatplaat
Anja, de laatste krant die moet je mij nog schenken.
118 4
Aan zet
Het uur van de wolven
Geert Dacht
Laat ons deze droom niet opgeven
De lobby
Voka’s Tech Manifest: waarom een Belgische techstrategie even urgent als noodzakelijk is
Globaal Gezien
Van Silicon Valley over Tel Aviv tot Bangalore: ’s werelds belangrijkste tech hotspots
De mobiliteit van de toekomst
Een blik buiten de gebaande paden door mobiliteitsexpert Kris Peeters.
Bouw jij mee aan mijn team?
“Ik ben blij dat gij mijn in team zit”, de beruchte oneliner uit cultreeks Het Eiland. Maar hoe geforceerd zijn teambuildings?
Werk & Leven
Victor van Just Russel over onmisbare gadgets, podcasts en routines.
TRY Dendermonde
Maak kennis met de gloednieuwe ondernemershub aan de Dender.
Ledennieuws uit de wereld en Oost-Vlaanderen
Vers nieuws van onze leden, vakkundig in kaart gebracht.
Op de agenda
Deze events, lerende netwerken en opleidingen komen er aan.
1
34
44
80
96
100 102
116
De industrie is al decennia ondergewaardeerd in onze economie. Maar nu lijkt er voor het eerst misschien een kentering in de maak. Industrie staat hoog op de Belgische én Europese politieke agenda. Staat de Europese industrie straks helemaal op losse schroeven of zwengelen we ze eindelijk weer aan?
EEN PLEIDOOI VOOR MÉÉR EUROPESE AUTONOMIE EN TECHNOLOGISCHE SOEVEREINITEIT
“
Eens een fabriek weg is, komt ze nooit meer terug. Als die industriële netwerken uit West-Europa verdwijnen, krijgen we deze nauwelijks nog gereanimeerd.
Piet D’Haeyer | Ceo Pedeo
De Belgische maakindustrie is vandaag goed voor ongeveer 87 miljard euro aan toegevoegde waarde, of zowat 12% van het bruto binnenlands product – een forse daling tegenover de jaren 70, toen dat nog rond 30% lag. De sector stelt circa 500.000 mensen te werk, goed voor ongeveer 11% van de totale werkgelegenheid. Tegelijk blijft de industrie economisch cruciaal: ze is veruit dominant in de export en speelt een sleutelrol in onderzoek en ontwikkeling.
De voorbije zes jaar incasseerde onze maakindustrie hier en elders in WestEuropa echter een aantal mokerslagen: de covidpandemie, militaire conflicten (Oekraïne versus Rusland) en problemen in de aanvoerketen. Een flippende inflatie en torenhoge grondstofkosten zorgden bijna
voor een knock-out. En dan hebben we de structurele handicaps van onze industrie in het internationale speelveld nog niet benoemd. Zo duwde de automatische loonindexering de lonen begin 2024 nog met 11% (!) de hoogte in. Voor een eenmalige indexsprong, onlangs nog geponeerd door Voka, is er weinig appetijt bij onze politici. De jongste jaren kwam er ook een nieuwe Chinese tsunami op ons af: dit keer niet louter van lowcost commodities, maar vooral van hoogtechnologische producten zoals elektrische auto’s, drones, zonnepanelen, windturbines, halfgeleiders, enzovoort.
Daarnaast zorgden de kunstmatig – via accijnzen en nettarieven – opgedreven energieprijzen voor veel frustratie bij ondernemers. Vooral omdat concurrenten in onze buurlanden veel beter bediend
worden door de overheid: in Frankrijk kost de energie veel minder dan bij ons. En last but not least: de nieuwe geopolitieke hoogspanning, met de oorlog tussen de VS/Israël en Iran toont hoe kwetsbaar –lees: afhankelijk – we momenteel zijn voor de levering van onze energie.
Ongelijk speelveld
Piet D’Haeyer, ceo van Pedeo, de laatste onafhankelijke Belgische hogedrukgieterij van zink- en aluminiumlegeringen, waarschuwde twee jaar geleden al in dit magazine dat het grootste gevaar voor onze industrie van buitenaf komt. “De internationale hoogspanning zorgt voor een potpourri van geopolitieke effecten: het werkt handelsoorlogen in de hand, maakt de energieprijzen duurder waardoor we vanuit Europa niet meer competitief zijn. Het creëert ook supply
“ Staal is een strategisch product. Voor auto’s, gebouwen, defensie, energietransitie. Wie dat uit handen geeft, verliest meer dan jobs – die verliest invloed, het vermogen tot innoveren, controle en veerkracht.
Frederik Van De Velde | Ceo ArcelorMittal
chains die op hun kop gezet worden, het vergroot het gevaar op protectionisme én op een grote afhankelijkheid van mono-productie, denk aan mondmaskers tijdens de coronapandemie, of chips vandaag. Als industriële speler investeer je op de lange termijn en als dat speelveld continu herschikt wordt, wordt het heel lastig. Er is al geen gelijk speelveld in de wereld, maar ook binnen Europa zag je een soort nationalistische ‘eigen staat eerst’-reflex. Wij hebben zelf tien jaar geleden volledig afscheid genomen van fossiele brandstoffen. Wij smelten onze metalen enkel op elektriciteit, daarin zijn we als aluminiumgieterij in de wereld zelfs uniek. Onze eindproducten zijn ook 100 procent recycleerbaar en zitten heel lang in de keten. De ironie van het verhaal is dat de elektriciteitsprijzen meer waren gestegen dan de gasprijzen. Dat was een uppercut voor ons, en als gieterij zijn we energie-intensief.
En over dat gelijke speelveld: Duitse concurrenten met dezelfde omzet en energiebehoefte kregen na de energiecrisis van ’22/’23 van de Duitse overheid 5% omzetsteun, wij niets. Eigenlijk waren we dus twee keer gestraft: één omdat we visionair waren en twee omdat we in België gevestigd zijn.”
Europese vuist?
De jongste maanden bewoog er een en ander op Europees vlak. Eindelijk klonk er brede erkenning dat de Europese Unie snel terrein verliest: de energieprijs knijpt, investeringen wijken uit en besluitvorming sleept. Commissievoorzitter Ursula von der Leyen formuleerde een roadmap. Die schuift een aantal duidelijke prioriteiten naar voren: administratieve vereenvoudiging, de one single market – Europa heeft zijn welvaart gebouwd door barrières weg te nemen, niet door er nieuwe bij te zetten – lagere energieprijzen,
AI-gedreven transformatie en een sterk handelsbeleid met een gelijk speelveld.
Na de derde industrietop in Antwerpen en de informele Europese top in Alden Biesen over competitiviteit móést het op 19 en 20 maart in Brussel gebeuren. Als Europa niet doorpakt, is zijn industrie ten dode opgeschreven, luidde de analyse. Maar in de aanloop naar de top vielen de Verenigde Staten en Israël Iran aan en begonnen de olie- en gasprijzen aan een steile klim. Meteen moesten de Europese leiders zich over maatregelen buigen die de acute prijsstijgingen, die ook de industrie treffen, onder controle houden.
Commissievoorzitster Ursula von der Leyen benadrukte dat de lidstaten hun industrie met staatssteunmaatregelen kunnen helpen en kondigde een verlaging van de belastingtarieven voor elektriciteit aan. “In sommige landen wordt elektriciteit tot wel 15 keer zwaarder belast dan gas. Dat kan eigenlijk niet”, zei ze na de top.
Ook een hervorming van het emissiehandelssysteem (ETS) moet de industrie zowel op de korte als de lange termijn meer zuurstof geven. Op de top kreeg de Commissie groen licht om de marktstabiliteitsreserve te vergroten – de voorraad aan uitstootrechten waarmee de prijs per ton CO2 kan worden gedrukt – en de berekeningswijze voor gratis rechten te hervormen. Von der Leyen sloeg net daarvoor ook al een opvallend mea culpa over kernenergie. Ze noemde de vroegere trend in Europa om van nucleaire energie af te stappen een ‘strategische vergissing’. In 1990 werd nog een derde van de Europese elektriciteitsproductie via kernenergie opgewekt, vandaag is dat aandeel gekrompen tot zo’n 15 procent. De oorlog in Iran toont aan dat Europa er na de Russische inval in Oekraïne goed
aan deed zijn energietoevoer te diversifiëren én dat het zijn afhankelijkheid van fossiele brandstoffen verder moet afbouwen. Kernenergie past (opnieuw) in dat verhaal. In Parijs deed von der Leyen haar plan uit de doeken om de ontwikkeling van kleine modulaire reactoren, ofwel SMR’s, te stimuleren. Ze trekt via het Europese emissiehandelssysteem (ETS) 200 miljoen euro extra uit. Het geld moet als hefboom dienen om private investeerders te lokken. Het doel? In het begin van de jaren 2030 de eerste SMR’s in Europa opstarten. SMR’s zullen hopelijk de naar adem happende Europese industrie van stroom kunnen voorzien als deel van de energiemix met hernieuwbare energie. Bovendien kunnen ze helpen de druk op het steeds meer bevraagde elektriciteitsnet te verlichten.
Industrial accelerator act
Om de industrie structureel te versterken willen de leiders dat het toekomstplan voor de sector, ook bekend als de Industrial Accelerator Act, nog dit jaar wordt goedgekeurd. Verder neemt Europa zich voor de administratieve vereenvoudiging verder door te zetten en een reeks voorstellen voor de versterking van de interne markt versneld af te vinken. Denk aan het ‘28ste regime’ voor bedrijven, intussen ‘EU Inc.’ gedoopt (lees ook op p. 38). Europa telt vandaag 27 lidstaten met elk hun eigen vennootschapsrecht, procedures en administraties. Voor bedrijven die snel willen groeien en kapitaal willen ophalen betekent dat vaak dat ze telkens opnieuw door dezelfde procedures moeten. Wat in theorie één interne markt zou moeten zijn, voelt in de praktijk nog vaak aan als 27 aparte systemen. De beweging EU-INC, die 24.000 Europese founders en investeerders vertegenwoordigt, pleit daarom voor een ambitieuzer model: een echte Europese vennootschapsvorm, met een centraal register en gespecialiseerde rechtspraak.
De aangekondigde routekaart met nieuwe maatregelen om die markt op te schalen tot een echte eengemaakte markt – de ‘Eén Europa, één markt’-strategie – laat wel nog op zich wachten. De energiecrisis kaapte grotendeels de EU-top die over concurrentiekracht moest gaan. Want die komt steeds meer onder druk.
Ondanks die tanende concurrentiekracht blijft Pedeo in België. “Eerst is er de bedrijfsgebonden dimensie: we zitten relatief dicht bij de klant in een lokaal netwerk én in ontwikkeling met die marktleiders, dan lever je een totaaloplossing waarbij ook de productie inherent dicht moet zitten. Twee: Ik geloof in ‘made in Belgium’ en sta sinds dag één mee aan de wieg van de Factory of the Future (model rond toekomstgerichte maakbedrijven, opgestart door Agoria en Sirris, red.). Drie: Ik geloof dat onze maakindustrie nog steeds zowel puur economisch als maatschappelijk een enorme meerwaarde heeft. Het gros van onze export komt nog steeds van de industrie. Wij vertrekken zelf vanuit een blok zink of aluminium, maken daar producten van en exporteren die naar het buitenland. Met een minimum aan grondstoffen creëren we een enorme meerwaarde.”
Roep om onafhankelijheid
Een van dé hamvragen is: welke producten en ecosystemen zijn van strategisch belang in de toekomst, welke producten en sectoren willen we hier houden én zelfs terughalen om technologisch onafhankelijker te worden? Frederik Van De Velde, ceo van staalreus ArcelorMittal sinds januari 2025, trok vorig jaar in Ondernemers aan de alarmbel. Jaarlijks produceert ArcelorMittal Gent 5,5 miljoen ton staal, met een specialiteit in hoogwaardige vlakke producten.
Die worden geleverd aan sectoren zoals automotive, energieprojecten, bouw en allerlei industriële toepassingen.
“Hoogwaardige producten zijn moeilijker te importeren en vereisen vaak langdurige ontwikkeling en partnerships. Dat beschermt deels onze positie, maar biedt geen garanties op lange termijn”, zei hij onomwonden. De energiekost blijft een grote hinderpaal, zeker nu. “We betalen structureel – los van de huidige prijsstijging – twee tot drie keer meer voor elektriciteit dan onze collega’s in de VS en vier tot vijf keer meer voor gas. Dat maakt elektro-ovens en DRI in Europa structureel onrendabel – tenzij we een echte markt creëren voor groen staal geproduceerd in Europa. Als de energieprijzen stabiliseren, Europa de langverwachte maatregelen neemt om de import van gesubsidieerd staal te beperken en er voldoende marktzekerheid komt met meer duidelijkheid rond CO2-taks op lange termijn, én een gelijk speelveld met regio’s die geen CO2-taks kennen, kunnen we meteen schakelen.”
Staal is een strategisch product volgens Frederik. “Voor auto’s, gebouwen, defensie, energietransitie. Wie dat uit handen geeft, verliest meer dan jobs – die verliest invloed, het vermogen tot innoveren, controle en veerkracht.” Hij wijst op het Steel Action Plan van de Europese Commissie, en ziet een kentering. “Er groeit politiek bewustzijn. Maar het tempo moet omhoog. We hebben geen vijf jaar meer.”
Vier deelsectoren – metaal, farmaceutica, chemie en voeding – zijn momenteel goed voor bijna twee derde van de toegevoegde waarde in de Belgische industrie. Wat die laatste betreft, kwam er in februari 2026 rooskleurig nieuws vanuit
Oost-Vlaanderen. Chocoladereus Barry Callebaut investeert de komende jaren 250 miljoen euro in de fabriek in Wieze bij Lebbeke, en 125 miljoen euro in de fabriek in Halle. In Wieze wil de chocoladeproducent de productielijnen moderniseren en de kwaliteit verhogen. De fabriek in Wieze is de grootste chocoladefabriek ter wereld en produceert elk jaar ongeveer 350.000 ton chocolade. Los van de economische toegevoegde waarde maakt chocolade deel uit van ons DNA. In die zin is het een strategisch exportproduct. Vraag aan pakweg een Japanner of Amerikaan wat hij met België associeert, en chocolates staan zeker in zijn top drie.
Nie naar de wuppe
Misschien moeten we er een titelsong van Het Zesde Metaal bijnemen: t Is nog al nie naar de wuppe. Dat bewijst het recente revivalverhaal van Thema Foundries (zie p. 10). Met een startinvestering van 200 miljoen euro opent Thema Foundries in Oudenaarde de eerste volledig geïntegreerde fabriek voor fotonische chips in Europa. Op de site van het failliete BelGaN. Qua symboliek kan dat tellen. Fotonische chips gebruiken licht in plaats van elektronen om informatie te verzenden en te verwerken. Deep tech, dus. In een wereld waar de halfgeleiderproductie grotendeels geconcentreerd is in Azië (met Taiwan op kop) en de Verenigde Staten, versterkt de vestiging van een Europese fabriek voor fotonische chips de technologische onafhankelijkheid en de economische weerbaarheid. De sluiting van BelGaN werd door experts omschreven als een drama voor een sector die wereldwijd in transformatie is. Europa probeert met
de EU Chips Act 2.0 alvast een grotere rol op te nemen in de halfgeleiderindustrie en minder afhankelijk te worden van Aziatische en Amerikaanse spelers.
Dat zegt ook Joachim Verhegge, coo van ACB, een Europese topspeler in de productie van hightech printplaten voor de luchtvaart, ruimtevaart en defensie. “Op vlak van chipdesign en -onderzoek is imec de wereldwijde referentie, maar de halfgeleiderproductie bestaat niet meer in de Benelux. We moeten weer een ecosysteem creëren waarbij investeerders ook in productie willen investeren.”
Het bedrijf probeert alvast voor zijn sector – printed circuit boards (PCB) – een deel van de PCB-industrie terug naar Europa te halen. “Via vakorganisaties zijn we permanent in contact met de Europese Commissie opdat die maatregelen zou treffen om onze industrie te revitaliseren. Enkel halfgeleider- en chipproductie terughalen naar Europa zal onvoldoende zijn om een duurzame elektronica waardeketen in Europa te garanderen. Chips don’t float: deze componenten moeten op een PCB worden geplaatst om een elektronische applicatie aan te sturen. PCB en PCBA (printed circuit board assemblies) mee op de agenda zetten en in de Chips Act 2.0 opnemen is
“
Op vlak van chipdesign en -onderzoek is imec de wereldwijde referentie, maar de halfgeleiderproductie bestaat niet meer in de Benelux. We moeten weer een ecosysteem creëren waarbij investeerders ook in productie willen investeren.
dus essentieel. Het zal ons ook minder afhankelijk maken van China en co voor mission and life critical-producten”, zegt hij fijntjes.
Tango tussen tech en industrie Piet D’Haeyer wijst nog op een andere troef van onze industrie: haar netwerk. “We kunnen niet ongestraft industrie minder aandacht blijven geven, want industrie staat voor gigantische netwerken of ecosystemen. Daar zijn ook zoveel diensten, ontwerp, design, productontwikkeling … aan gekoppeld. Het grote risico is dat als een fabriek verdwijnt ook dat ganse netwerk afkalft. Eens een fabriek weg is, komt ze nooit meer terug. Als die industriële netwerken uit West-Europa verdwijnen, krijgen we deze nauwelijks nog gereanimeerd. Puur in aantal ‘koppen’ is industrie niet meer de belangrijkste tak van onze economie, wel in het leveren van externe toegevoegde waarde. Politici blinken vaak uit in een kortetermijnvisie, terwijl industrie net een langetermijnvisie nodig heeft. Al zijn nu wellicht ook kortetermijnmaatregelen nodig omdat de situatie zo acuut is door de geopolitieke situatie. Europa heeft wel meer een langetermijnvisie, maar die wordt voortdurend doorkruist door nationale agenda’s. Het is onze morele plicht om voor onze maakindustrie te blijven vechten. Ze zorgt zowel
economisch als maatschappelijk voor een enorme meerwaarde.”
Met HITT, een ondernemende visie voor Oost-Vlaanderen die in oktober 2025 werd voorgesteld in het Wintercircus, wil Voka Oost-Vlaanderen de negatieve spiraal van een afkalvende industrie stoppen. Dat kan enkel als we in Oost-Vlaanderen nog meer inzetten op robotisering, automatisering en de integratie van AI-toepassingen. Onze maakindustrie is al in belangrijke mate geautomatiseerd, maar de combi van AI en robotica zal nog een extra impuls geven. De next gen industry, zeg maar. Met technologie als katalysator én met een cruciale rol voor deep tech.
Of in de woorden van technologie-expert Peter Hinssen: “De echte impact zal gegenereerd worden door kruisbestuiving tussen techspelers en industriële bedrijven.”
*Dit artikel ging ter perse op 2 april. Door de razendsnelle ontwikkelingen op wereldniveau kunnen sommige details achterhaald zijn bij publicatie.
Ja, er is weer een toekomst voor industriële chipproductie in onze regio. De nieuwe fabriek Thema Foundries richt zich voluit op fotonica: chips die gebruikmaken van licht om data te verwerken en door te geven. Deze lichtchips hebben het potentieel om de chipmarkt disruptief te veranderen. “Door hun energiezuinigheid bieden ze een oplossing voor de enorme energiebehoefte van datacenters”, zegt ceo Marc Dierickx. “Maar alleen kunnen we dit niet.” Hij rekent op het sterke Belgische ecosysteem rond fotonica én op een ‘verenigd Europa’.
EN GEÏNTEGREERDE CHIPPRODUCTIE IN OUDENAARDE
“We
Marc Dierickx, gepokt en gemazeld in de chipwereld, noemt dit ‘het spannendste project uit zijn carrière.’ Dat is geen letter overdreven, want fotonische chips worden al een poos het nieuwe goud genoemd in de wereld van halfgeleiders. Dat type chips gebruikt lichtdeeltjes (fotonen) in plaats van elektronen om informatie te verwerken en te transporteren.
Geïntegreerde fotonica zijn chips die dus met optische signalen werken in plaats van met elektrische. Communicatie via optische signalen kan meer informatie tegelijkertijd en over een langere afstand versturen. Dat moet snellere en vooral energiezuinigere chips opleveren.
Datacenters kampen de jongste jaren met een explosieve toename van het energieverbruik. Met dank aan alle nieuwe toepassingen in artificiële intelligentie.
“De energiebehoefte van datacenters wordt wereldwijd een bijzonder grote uitdaging. Momenteel kunnen ze de AI-vraag niet volgen. Het design van New Photonics kan voor de transceiver – de component die zit tussen zender en ontvanger – de energie met 70 tot 80 procent verlagen (en tot 18% op datacenterniveau, red.)”, zegt Marc Dierickx. Door signaalverwerking niet langer met elektronen maar met licht te doen, kan het energieverbruik in datacenters sterk worden verlaagd. Elektronische chips produceren bovendien veel warmte, wat koeling complex en duur maakt – vaak kost het afvoeren van warmte zelfs meer energie dan de chip zelf verbruikt. Minder energieverbruik betekent dus ook minder nood aan koeling. Op termijn worden fotonische chips daarom essentieel. Ze vormen een belangrijke stap richting de toekomst en kunnen uiteindelijk zelfs groter worden dan de markt voor klassieke siliciumchips.”
De site in Oudenaarde bouwt voort op een sterke halfgeleidergeschiedenis, van Mietec (1983) tot OnSemi, met decennialange industriële expertise en een ervaren workforce. Na de stopzetting van de activiteiten van OnSemi en BelGaN werden de gebouwen overgenomen door Thema. Hierdoor werden eveneens de enorme cleanrooms van de site in Oudenaarde –samen goed voor ruim 7.000 m² – door Thema Foundries opgekocht. Marc: “Onze founder, Herwig Van Hove, is al jaren operationeel in Singapore met een investeringsbedrijf en investeerde jaren geleden ook in New Photonics, een Israëlische start-up en beloftevol designhuis voor fotonische chips. Ze hebben echter geen volumeproductie. Initieel was het de bedoeling om die productie op te starten in Israël. Maar toen de oorlog daar uitbrak, kwam er hier
een opportuniteit. Waarom hier, hoor ik je denken? De ontwikkeling en de groei van fotonica zijn hoofdzakelijk getrokken door UGent – via haar onderzoeksgroep Fotonica – en door imec. Imec is zelfs wereldwijd nummer één in onderzoek naar fotonica, daarnaast heb je nog een aantal reseachspelers in Zwitserland, Spanje en Nederland. Alle huidige initiatieven rond fotonische chips zijn gelinkt aan een academische omgeving en niet opschaalbaar. Hier hebben we een site die bij nieuwbouw meer dan 200 miljoen euro zou kosten en die klaar is; anderen moeten starten vanuit een greenfield. Anders gezegd: de eerste 200 miljoen euro om een fabriek te zetten en de 7.000 vierkante meter cleanroom hebben we al. We hebben dus een dubbele voorsprong: tijd én kapitaal. De eerste kapitaalsrondes moeten niet meer gebruikt worden voor infrastructuur. Minstens even belangrijk: we hebben hier de crème de la crème qua hooggeschoolde, academische kennis, van Gent over Leuven tot Nederland. Bovendien zijn veel vroegere personeelsleden van onze site nog steeds beschikbaar; ze willen ook heel graag terugkeren
naar de halfgeleiderindustrie. De bedoeling is om nu ook opnieuw te testen en productontwikkeling te doen. Daarnaast werven we extra mensen aan die de markt van fotonica extreem goed kennen (zoals Erwin De Baetselier, voormalig ceo van Luceda Photonics, red.).”
De site is dus facility ready, maar voor de verschillende activiteiten komen er nu toestellen die moeten aangesloten worden. “We gaan in een eerste fase 200 miljoen euro investeren in toestellen en teams om drie activiteiten op te starten: de zogenaamde III-V fotonica-ontwikkeling (zie randstuk), de integratie (verpakken en afwerken) en het assembleren en testen. Dit is een startpunt; deze investering zal zich nog een aantal keer moeten herhalen. We hebben echt de kans om een Teslamoment te creëren, een schakelmoment waarbij we een voorsprong hebben. Als we die voorsprong kunnen aanhouden, hebben we hier een enorm potentieel. Dan kunnen we, zoals onze ‘buur’ ASML (‘s werelds leidende Nederlandse producent van krachtige lithografiemachines voor de halfgeleiderindustrie, red.), met
een nieuw product op de markt onderhandelen én een partner zijn. Je krijgt een trading component en een leidende positie. Bovendien worden we zo ook onafhankelijker van China en de VS, resilient dus.”
Size does matter
Wereldwijd bestaan er al een tiental industriële productielijnen voor fotonische chips, vooral in de Verenigde Staten en Azië. Europa moet het voorlopig dus stellen met onderzoeksfaciliteiten en pilootlijnen, al zijn er nu een tweetal initiatieven (waarvan één in Eindhoven) om dergelijke fotonische chips te produceren in bestaande productielijnen voor elektronische chips. “Europa hinkt industrieel achterop in deze technologie, dit initiatief kan een inhaalbeweging betekenen”, zei fotonica-expert Roel Baets (UGent/imec) eerder al in een interview met DataNews. “Een industriële fabriek die zich volledig op fotonica richt, die hebben we hier nog niet. Als dit project van de grond komt, is het een primeur.”
Marc Dierickx geeft nog een andere reden waarom productie hier mogelijk is. “Bij fotonica werk je dus met licht in plaats van elektronen, en dat vertaalt zich in grotere structuren op de chip. De lichtkanalen zijn typisch enkele honderden nanometers groot. Daardoor zitten we niet in dezelfde investeringswedloop als met klassieke siliciumchips, die op elektronica gebaseerd zijn en steeds kleinere structuren nastreven, met snel stijgende kosten tot gevolg. Met fotonische chips kunnen we met stabielere, bestaande infrastructuur onze technologie opschalen. En ja, bij onze productie, die energie-intensief is, hebben we veel elektriciteit en stadswater nodig, maar die hebben we voldoende voorhanden met de bestaande contracten.”
Anders geformuleerd: waar klassieke chips steeds kleiner moeten worden om sneller en krachtiger te zijn – een evolutie die enorme en steeds duurdere investeringen vergt – werken fotonische chips op een meer ‘stabiele’ schaal. Licht laat zich minder gemakkelijk sturen dan elektronen en kan niet zomaar ‘scherpe’ bochten nemen zonder verliezen. Daardoor moeten de structuren op fotonische chips ruimer worden ontworpen, wat automatisch leidt tot grotere chips. Daardoor ontsnapt fotonica aan de voortdurende miniaturisatierace van de halfgeleiderindustrie en kunnen bedrijven hun technologie ontwikkelen met relatief constante en beheersbare investeringen.
Thema Foundries gaat voor zijn ontwikkeling dus nauw samenwerken met ‘fotonische’ zwaargewichten. Imec, wereldleider in nano-elektronica, levert technologische ondersteuning. NewPhotonics (zie kaderstuk) voorziet geavanceerde lasertechnologie die cruciaal is voor fotonische toepassingen.
En ook Universiteit Gent, via haar onderzoeksgroep Fotonica, is nauw betrokken.
Vlaanderen beschikt over heel sterke fotonicalabs aan UGent en VUB, maar ook bij imec. Een gespecialiseerde productiesite ontbreekt echter nog. Het succes van deze doorstart zal afhangen van hoe snel het nieuwe bedrijf een klantenbasis weet uit te bouwen. Een chipfabriek leeft of sterft door de mate waarin processen optimaal worden afgestemd op klanten. Zonder voldoende schaal en omzet is er geen toekomst.
Dat beaamt ook Marc Dierickx: “We zien vanuit imec een grote betrokkenheid om ook in België iets te ‘materialiseren’ of te produceren. We bouwen ook verder op
Thema Foundries: een Europees-Israëlisch toekomstproject
Thema Foundries wil Europa’s eerste ‘volwaardige productie- en dienstencentrum voor geïntegreerde fotonica’ worden. De financiering van Thema Foundries wordt gedragen door een groep Europese investeerders. Ceo is Marc Dierickx, die van 1985 tot 2025 bij Onsemi aan de slag was. “In 2022 werd Onsemi Belgium, op deze plek, gesplitst in twee entiteiten. De operationele activiteit werd verkocht aan BelGaN, alle ontwikkeling, design en IP bleef binnen Onsemi. Wij huurden toen 6.000 m² op dezelfde site. Uiteindelijk bleek BelGaN een net-nietverhaal.”
Thema Foundries is een Belgische vennootschap die in augustus 2025 werd opgericht. Herwig en Greet van Hove, de bezielers van dit ambitieus project, werken nauw samen met Marc Dierickx en zijn executive team om de dringende tijdslijnen te helpen halen. De vennootschap heeft naast Herwig Van Hove nog een tweede niet-statutaire bestuurder: Yaniv Ben-Haim. Hij is de medeoprichter en ceo van NewPhotonics, een Israëlisch ‘fabless’ halfgeleiderbedrijf dat zich specialiseert in het ontwerpen van fotonica, en dat voor de nieuwe fabriek in Oudenaarde lasertechnologie gaat leveren.
III-V fotonicaontwikkeling, u zegt?
Bij fotonische chips op basis van zogenaamde III-V-materialen (zoals indiumfosfide) draait alles om het slim combineren van verschillende bouwstenen op één chip. Eerst worden dunne schijven (wafers) gemaakt uit speciale materialen die licht kunnen opwekken en versterken. Op die wafers worden vervolgens optische componenten gebouwd, zoals kleine lasers.
Daarna worden die componenten losgemaakt en samengebracht op een andere chip. Dat proces – waarbij verschillende materialen en functies worden gecombineerd – noemt men heterogene integratie. In een volgende stap worden de chips aangesloten en beschermd, zodat ze bruikbaar zijn in toepassingen. Dit heet verpakking en afwerking.
Tot slot worden de chips grondig getest, vaak al op het niveau van de volledige wafer, om zeker te zijn dat alles correct werkt. Het resultaat: compacte chips die licht kunnen genereren, sturen en verwerken –essentieel voor toepassingen zoals datacommunicatie en sensoren.
bestaande kennis die hier opgebouwd is. Enkel de kenniscomponent fotonica komt er bij. De fotonicamarkt is natuurlijk nog niet matuur. Logisch, want er wordt momenteel 800 miljard euro geproduceerd in silicium en 1 miljard in fotonica.”
Natuurlijk liggen er nog obstakels op de weg. Het bouwen van een nieuwe chipfabriek vraagt zware investeringen in gespecialiseerde machines, ook als het cleanroomgebouw er al staat. Ook het vinden van voldoende geschoold personeel blijft een uitdaging. “We vullen nu de voornaamste kennisgaten op, dat lukt aardig. Binnen zes maanden hopen we onze eerste omzet te draaien in het assembly- en testgebeuren (dat tussen
1990 en 2000 grotendeels verhuisde naar het Verre Oosten, red.) Voor deze industrie is dat zeer snel. Een van de grote redenen waarom fotonica nog niet zo sterk doorgebroken is, is de volledige integratie van de totale supply chain. De integratie van de aanvoerketen wordt in de fotonica veel belangrijker dan in de klassieke halfgeleiderindustrie. Het wordt dus een voordeel om dicht bij de ontwerpers, de klanten en de verschillende deelleveranciers van de supply chain te produceren. De feedbackloupes worden zo korter, er zijn minder transportkosten en de realisatietijd verkort. De meeste bedrijven falen in de industrialisatiefase, net omdat die zo kapitaalsintensief is.”
Geen eilandjes aub
Als de plannen slagen, kan Vlaanderen een sleutelrol opnemen in een domein waar Europa tot nu toe industrieel achteroploopt. “We staan op een kantelpunt in de fotonica-industrie. De opkomst van AI drijft de vraag naar datacomcapaciteit zo sterk op dat voor het eerst in onze sector betrouwbare, gegarandeerde volumeproductie noodzakelijk wordt. Dat verandert alles. We zullen niet meteen de Amerikanen of Aziaten voorbijsteken, maar we kunnen wél een betekenisvol deel van de waardeketen in Europa
verankeren. De basis is er: sterke kennis, uitstekende ingenieurs en competitieve kosten. Talent is hier beschikbaar én betaalbaar, zeker in vergelijking met Silicon Valley of Taiwan.”
De sleutel ligt volgens Marc Dierickx in samenwerking. “Europese spelers moeten hun krachten bundelen en elkaar versterken, zodat we samen schaal kunnen opbouwen. Wie alleen opereert, blijft te klein. Vandaag voeren we gesprekken met verschillende Europese partners die elk een stuk van de puzzel
brengen, en waarmee we verder willen bouwen aan een sterk industrieel ecosysteem. De ontvangende wafer, bijvoorbeeld, gaan we hier niet maken. Als de Europese spelers de krachten bundelen en als Europa als entiteit dit op holistisch niveau bekijkt, kunnen we samen een eindproduct maken. Zoals bij het verhaal van Airbus. Dat is de enige weg vooruit”, besluit hij.
een campus die verbindt!
Networks Campus op The Loop is veel meer dan kantoren: het is een levendige, verbindende werkomgeving met actief community management en een agenda vol sociale en sportieve activiteiten. Een echte troef in de war for talent.
NETWORKS CAMPUS MIKT OP TECH Iedereen welkom, maar hier ondersteunen wij bedrijven in Digitech, Clean Tech en Gov Tech.
PLAN EEN BEZOEK : networkscampus.be info@banimmo.be
+32 2 710 53 11
Vlak bij Flanders Expo bundelt projectontwikkelaar Banimmo onder de naam Networks Campus meerdere kantoorgebouwen tot één geïntegreerde werkomgeving waar community, duurzaamheid en technologische ambitie elkaar versterken. De site groeit uit tot een volwaardige bedrijvencampus die inzet op ontmoeting, duurzame en toekomstgerichte architectuur en een sterke positionering richting innovatieve sectoren.
“Wij hebben hier geen klassiek kantorengebouw ontwikkeld, maar een echte campus”, zegt ceo Laurent Calonne. “Bedrijven vinden er niet alleen kwalitatieve kantoorruimte, maar ook een omgeving die samenwerking, ontmoeting en ontspanning stimuleert.”
Gevestigde namen als de Vlaamse Milieumaatschappij, Deloitte, Esko, Fiberklaar, iO en binnenkort Farys houden er al kantoor. Die concentratie creëert schaal en dynamiek. De campus omvat onder meer de gebouwen One & Two en het nieuwe project Atmos, samen goed voor vijf extra gebouwen.
Networks Campus zet bewust in op communityvorming. Er worden o.a. sportactiviteiten, loop- en fitness-sessies, padelinitiatieven en afterworks met foodtrucks georganiseerd. “Bedrijven zoeken vandaag manieren om medewerkers opnieuw naar kantoor te halen. Dan moet je meer bieden dan een bureau en een vergaderzaal. Een campus waar collega’s samen kunnen sporten of netwerken, verhoogt je aantrekkelijkheid als werkgever. Met onze aanpak willen we een antwoord bieden op de war for talent, zeker in kennisintensieve sectoren waar jonge profielen hoge verwachtingen hebben rond work-life balance en beleving.”
Met Atmos profileert de campus zich ook toekomstgericht op het vlak van energie en klimaat. De gebouwen
beantwoorden aan strenge Europese normen en helpen bedrijven hun ecologische voetafdruk te verlagen. “Wie hier huurt of koopt, zit meteen goed op vlak van ESG-doelstellingen. Naar duurzaamheid is Atmos state of the art.”
Samen met Stad Gent wil Banimmo zich inschrijven in de uitgesproken technologiecluster die het zuidelijke mozaïek kenmerkt. “Networks Campus kan daarin nog meer een rol spelen, met ruimte voor biotech, healthtech, cleantech en digitale innovatie. De combinatie van bereikbaarheid, duurzame infrastructuur en aanwezige expertise creëert een krachtige voedingsbodem voor groei.”
Kom vrijblijvend langs voor een bezoek aan onze gloednieuwe en onmiddellijk beschikbare kantoren op www.networkscampus.be/
Bedrijven zoeken vandaag manieren om medewerkers opnieuw naar kantoor te halen. Dan moet je meer bieden dan een bureau en een vergaderzaal.
DOOR DE HANDEN VAN
Coniferen om te vereren
Alle mooie dingen hebben tijd nodig om te groeien. Dat geldt zeker voor planten. Met de hulp van water en zonlicht ontwikkelen ze zich stap voor stap. Jonge scheuten hebben vooral licht nodig voor de fotosynthese: het wonderlijke proces waarbij ze koolstofdioxide omzetten in koolhydraten. Instinctief groeien ze naar het licht toe.
Op boomkwekerij Vereecke – De Cleene in Evergem steekt de mens daarbij ook een handje toe. Het bedrijf is gespecialiseerd in het kweken van haag- en bosplantsoen en jonge coniferen, zowel in pot als op zetstam.
Op de foto zie je eenjarige planten die volgens de wensen van de klant op de juiste lengte of dikte worden gesorteerd. Daarna worden ze uniform verpakt, geladen en opgehaald door transportfirma’s, die ze naar hun bestemming brengen.
Al drie generaties lang bloeit deze familiale boomkwekerij verder. Hun planten groeien eerst op hun eigen velden, ruim 130 hectare groot. Nadien worden ze geleverd aan klanten in heel Europa, waar ze verder groeien: bij mensen thuis, in bossen of langs de kant van de weg.
Cafetariaplannen wonnen terrein in 2025: we zagen het aantal kmo’s dat deze vorm van flexibele verloning aanbiedt met maar liefst 59% toenemen. Grootste stijger in de ranking van meest gekozen voordelen is de fiets met 10% meer werknemers. De populairste keuze voor kmo’s is de terugbetaling voor individueel pensioensparen. Via SD Worx hebben meer dan 150.000 werknemers toegang tot een cafetariaplan. Meer dan 80% van hen maakte in 2025 nieuwe keuzes.
Hoe werkt een cafetariaplan?
Een cafetariaplan is een vorm van flexibel verlonen. Binnen een vooraf bepaald budget kunnen medewerkers looncomponenten (denk aan de eindejaarspremie of bepaalde bonussen) ruilen voor andere voordelen.
Als werkgever bepaal jij de spelregels, binnen een wettelijk en fiscaal kader. Je kiest zelf wat je aanbiedt. Het doel is dat je medewerkers een deel van hun loonpakket zelf samenstellen, zodat het beter aansluit bij hun persoonlijke behoeftes en voorkeuren. Zo krijgen zij meer waarde, zonder dat jouw loonkosten verhogen.
Sterkste stijging bij kmo’s
Niet alleen grote bedrijven maken werk van flexibele verloning; ook kmo’s stappen steeds vaker in het cafetariaplan. De stijging is het sterkst bij kmo’s: daar gaat het om 59%, ten opzichte van 30% bij grotere bedrijven.
Keuze van de werknemer
Bij kmo’s ziet de top 5 van gekozen voordelen er als volgt uit:
1. terugbetaling individueel pensioensparen (36%)
2. multimedia (28%)
3. extra vakantiedagen (28%)
4. fiets (24%)
5. aanvullende hospitalisatie (20%)
De sterkste stijger is de fiets (+10%). Voor veel werkgevers is de fiets zelfs dé reden om met flexibele verloning te beginnen. In het eerste jaar blijft dat vaak het enige aangeboden voordeel.
Via zo’n mobiliteitsvoordeel effen je de weg richting het federale mobiliteitsbudget, dat vanaf 2027 voor veel werkgevers verplicht wordt.
De eenvoud maakt het bijzonder laagdrempelig om een cafetariaplan in te voeren. Stap voor stap voeg je bijkomende voordelen toe die werknemers belangrijk vinden, zoals pensioensparen of multimedia.
Flexibele verloning als troef: zo pakt scale-up Waldon in Brussel het aan
Waldon is een Brusselse scale-up die als dochteronderneming van AG Insurance wetenschappelijk onderbouwde oplossingen rond welzijn op de werkvloer aanbiedt. Binnen het bedrijf staan collegialiteit en vertrouwen centraal. CEO Eva Deschans licht toe hoe flexibele verloning een belangrijke troef is in het aantrekken en behouden van talent.
“Ook als kmo met 15 medewerkers is het perfect haalbaar om een volwaardig cafetariaplan uit te rollen. We wisten bijvoorbeeld dat het aanbieden van vijf extra vakantiedagen een schot in de roos zou zijn. Die komen bovenop de 26 wettelijke vakantiedagen die iedereen sowieso heeft.”
“Daarnaast blijft ook de terugbetaling van het pensioensparen een vaste waarde. Maar voor sommigen maken net de fietslease, de terugbetaling van het openbaar vervoer of een mogelijke upgrade van de smartphone het verschil. Deze extra keuzemogelijkheden zijn echt een troef, dat merken we ook bij onze sollicitatiegesprekken.”
Sommige liefdesverhalen beginnen niet met vuurwerk, maar met een romance die zich langzaam rond twee mensen weeft. Bij Marie-Jeanne Huysman en Willy Naessens was dat precies zo. Geen groots begin, wel een verhaal dat groeide: tussen stallen, facturen en dromen. En dat uiteindelijk uitmondde in een liefde die bijna zes decennia standhield.
Hilde in gesprek met
Marie-Jeanne Huysman
Willy Naessens is ondertussen een jaar overleden, maar in elke zin die ik uitwissel met ‘zijn’ Marie-Jeanne, komt zijn naam voor. Haar grote liefde is niet meer, maar toch blaakt ze van energie en vooral van dankbaarheid voor wat het leven haar bracht.
Toen ik haar contacteerde voor dit gesprek, gaf ze aan dat ze gerust haar levensverhaal wou vertellen. Het werd een inkijk in hun onderlinge dynamiek en over het cliché ‘achter elke man, staat een misschien nog sterkere vrouw’.
Marie-Jeanne, je zei daarnet: “Ik ben een stuk van het bedrijf.” Waar is het allemaal begonnen voor jou?
“Op de boerderij, bij mijn ouders, ik was de tweede van elf kinderen. Bijna allemaal broers, enkel nummer 10 is ook een meisje.”
Altijd in een mannenwereld opgegroeid, dus?
“Absoluut, het was in de bouw niet anders, maar ik heb daar altijd goed in kunnen aarden. Ik heb altijd veel respect naar mij toe gevoeld, Willy zou het niet anders gewild hebben.”
En hoe kwam hij in je leven?
“Mijn ouders hadden dus een boerderij en Willy was onze leverancier van veevoeders. En eigenlijk was dat als jong meisje al een man waar ik naar opkeek. Hij was nochtans elf jaar ouder, maar hij had iets … Ontzettend veel charisma.
Zijn vrouw deed de papieren voor zijn zaak, maar ze sukkelde met haar gezondheid. Daarom vroeg hij of ik een paar uren in de week kon komen helpen. Ik ben begonnen op 5 juli, mijn 17de verjaardag. Een datum die nog vaak symbolisch zou blijken te zijn ...”
Vertel!
“Het is ook de dag dat hij me ten huwelijk vroeg en dat we effectief getrouwd zijn.”
En wat hield jouw eerste job zoal in?
“Eerst was ik er voor de klanten van de veevoeders en de kippenbatterijen. En na enkele jaren kwamen de gebouwen erbij die Willy voor de boeren begon te zetten, stallen en zo. Dan werd het natuurlijk ineens veel drukker en moesten we ook mensen aannemen.”
Was je daar dan voor opgeleid of was het allemaal proefondervindelijk?
“Ik kon eigenlijk niets in het begin: geen boekhouden, geen Frans, geen Engels. Dus ging ik naar de zondagsschool in Gent. Overdag werken, zaterdagavond op stap tot een uur of twee, drie, en dan ’s morgens vroeg met de fiets naar het station, en dan met de tram naar de Vlaanderenstraat. Dat was mijn leven.”
En ondertussen groeide het bedrijf verder?
“Ja, in de buurt ging er een bedrijf failliet en toen heeft Willy het lef gehad om dat te kopen. Dat betekende ook de mensen meenemen en de machines overkopen.”
Besprak hij die beslissingen met jou?
“Bespreken is veel gezegd (lacht). Hij
vertelde vooral wat hij ging doen, maar ik was eerder altijd aan de voorzichtige kant. Nogal risicoavers. Dan zei hij altijd: ‘Ik ben de gas, en jij de rem’.”
Dat is vaak zo in een duo dat goed werkt.
“Als vrouw ben je altijd eerder bezorgd, denk ik. Maar dat is altijd goed verlopen. In de jaren tachtig kwam het bedrijf Megaton uit Ninove op zijn radar. Willy had toen al door dat beton het product van de toekomst was. Hij keek altijd veel verder dan iemand anders. Een visionair. En hij kwam zeer overtuigend over. En charmant, zo charmant.”
Kon jij hem echt afremmen?
“Dat ging moeilijk, hij luisterde niet echt goed (lacht). Hij zei altijd: ‘Als er een muur
is, dan moet je er door springen’. Hij had het nodig om zijn verhaal kwijt te kunnen, maar deed dan toch altijd zijn eigen gedacht. Soms zeiden ze tegen hem: ‘Je hebt chance gehad’, maar dat is niet waar. Nee, het geluk moet je zelf maken. En dat heeft hij volop gedaan.”
Veranderde jouw rol geleidelijk?
“In die periode moest ik alles doen. Aankopen, verkopen, facturen maken. Ik heb natuurlijk veel bijgeleerd. Willy zei altijd dat de praktijk de beste leerschool is. Ik zie dat hier ook soms bij mensen met een groot diploma ... Je moet het bedrijf leren kennen en begrijpen.”
Je hebt je werk altijd graag gedaan?
“Er was geen tijd om daarbij stil te staan. Dat is zo gegroeid en dat was altijd ‘wij
samen’. Willy en ik, ik en Willy. Ik ben er ingerold, ik ging overal mee naar beurzen bijvoorbeeld. En kijk, 59 jaar later zit ik hier nu nog (lacht).”
Je hebt het vaak over Willy en zijn talenten, maar wat zijn jouw troeven?
“Goh, dat weet ik eigenlijk niet. De mensen vinden me een gemakkelijke. Ik heb met niemand ruzie, kom met iedereen goed overeen. Ik ben vooral een grote optimist.”
Is Willy daarvoor gevallen? Voor je positieve kijk op de dingen?
“Ik denk het, want hij kon ook zeer onzeker zijn. Dat zag de buitenwereld niet. Dan moest ik de sterke zijn. Hij kon serieus piekeren, vooral over zijn gezondheid. Dan moest ik hem geruststellen. En hij kon niet alleen zijn. Wij waren altijd samen.”
“
Ik was altijd aan de voorzichtige kant. Nogal risicoavers.
‘Ik ben de gas, en jij de rem’, zei hij.
Wanneer is die liefde echt begonnen?
“Dat is geleidelijk gegaan. Maar eigenlijk was ik al verliefd op hem toen ik dertien, veertien was. Dat waren kinderdromen natuurlijk. Echt samen zijn, dat is gegroeid. We waren altijd samen bezig. En ja … dan komt van het een het ander. Het was geen evident verhaal. Hij had een gezin en kinderen.
Zo is er een hele periode geweest dat we eigenlijk met drie waren. Dat was geweten. Zijn vrouw ging bijvoorbeeld niet graag op reis. Ik ging dan mee met hem naar beurzen en hielp dan zijn vrouw om zijn valies te maken. Dat was echt zo. Sommige mensen verstaan dat niet. Maar Willy was Hoe zou ik dat zeggen? Een soort van manipulator, maar dan in de goede zin.”
Ik voel in alles wat je vertelt vooral respect.
“Dat was er ook. Ik heb nooit iets geforceerd. Nooit druk gezet. Ik wou geen situatie die niet klopte. Hij zorgde voor zijn vrouw, en ik had daar respect voor. En omgekeerd ook. De kinderen hebben mij altijd gekend. Ik ben gewoon … meegegroeid in hun leven. Eigenlijk ben ik een stuk van de familie geworden.”
Hebben jullie samen kinderen?
“Nee, dat was toen in die tijd niet aan de orde. Opnieuw uit respect.”
Toch wel een bijzondere situatie, want het vraagt een soort maturiteit die je niet vaak ziet.
“Misschien wel, maar dat was gewoon hoe het liep. We hebben nooit iemand willen kwetsen. Willy ligt zelfs begraven bij zijn vrouw, dat vond ik belangrijk. Bij de mama van zijn kinderen. Waar ik later terechtkom, dat maakt me niet zoveel uit. Ik zal het niet meer weten (lacht) ”
Jullie hebben samen een bedrijf opgebouwd dat gigantisch geworden is. Als je daarop terugkijkt, waar ben jij het meest trots op?
“Dat we dat samen gedaan hebben. Van twee mensen naar 2.500 medewerkers. En dat ik hier na 59 jaar nog altijd zit. Dat ik het nog altijd graag doe. Volgend jaar vier ik hier mijn zestigste jubileum. Er zijn niet veel mensen die dat kunnen zeggen, denk ik.”
Onderweg is Willy ook een publiek figuur geworden. Mijn kinderen kennen jullie zelfs van televisie. Hoe is dat begonnen?
“Heel toevallig. Ze kwamen hem vragen voor een programma over ondernemers. En Willy zei: ‘Waarom niet?’ Voor hem
was dat simpel: gratis reclame. Alles wat reclame was, was goed.”
Ik kan me voorstellen dat jij daar toch even weer op de rem bent gaan staan?
“Ja, ik heb gezegd: ‘We gaan hier niet alles tonen.’ Geen luxe, geen show. Als we het doen, dan voor het werk. Dat vond ik belangrijk. Het moest stijlvol blijven. Plots kende iedereen ‘Willy Naessens van de zwembaden’. Terwijl dat maar een stukje is van wat we doen. Maar hij was daar altijd slim in. Dat was zijn marketing. Zijn tijd ver vooruit.
Wat bedoel je daarmee?
“Die containers op werven met onze naam op? Dat deed hij als eerste. Nu doet iedereen dat. Maar dat kwam van hem. Hij dacht altijd: zichtbaar zijn, dat is belangrijk.”
En hoe voelde het voor jou om in die zichtbaarheid mee te moeten stappen?
“Je wordt daar in meegetrokken. Soms zei ik: ‘Willy, moet dat nu?’ (lacht). Maar als hij dacht dat het iets ging opbrengen, dan deed hij het toch. En eerlijk… het heeft ons veel gebracht.”
Ja, het was een figuur. We hebben hem niet zomaar Voka Legende gemaakt…
“Ja, die erkenning heeft hem bijzonder veel deugd gedaan. En toch kreeg hij die avond een flauwte. Dat had hij wel vaker als de emoties te groot werden. Pas na een tijdje hebben we dat kunnen verklaren: hyperventilatie. De druk was soms te groot en dat uitte zich op die manier. Hij had ook een stevig temperament; het was niet altijd de gemakkelijkste van het land, maar als je een bedrijf zoals dit uit de grond stampt, is dat karakter ook nodig natuurlijk.”
En hij kreeg iedereen telkens mee in zijn doelen. Dat lichtjes manipulatieve waarover je zo net sprak …
“Zeker, hij kon enorm motiveren. Hij kon iemand die het moeilijk had een half uur apart nemen én die kwam weer buiten met goesting. Dat was zijn kracht.”
Ook veel jonge ondernemers kijken naar hem op.
“Ja, ze zagen hem als een voorbeeld. Met zijn tien geboden als levenslessen. Vooral gebaseerd op gezond boerenverstand.
“ Er is een hele periode geweest dat we met drie waren. Zijn vrouw ging bijvoorbeeld niet graag op reis. Ik ging dan mee met hem naar beurzen en hielp dan zijn vrouw om zijn valies te maken.
En dat ‘het ondernemerschap er moet inzitten’, dat je er mee geboren moet zijn. Als het er niet in zit, moet je er niet aan beginnen. Want anders brengt het waarschijnlijk alleen maar miserie met zich mee.”
Wijze woorden. Nooit een kink in de kabel in jullie relatie?
“Ja, we hadden een keer echt ruzie. Toen zijn we vijf dagen uit elkaar geweest. Ik ging op reis met vriendinnen. Willy ging niet graag op reis, maar hij kon er ook niet goed tegen dat ik wegging. In een colère zei hij: ‘Je moet hier niet meer komen werken.’
Ik ben toch gaan helpen bij een afrekening op een werf. Gewoon, omdat dat moest gebeuren. En daar kwam hij toevallig langs. We begonnen te praten. En uiteindelijk is hij zelf mee op reis gegaan. En dat was het dan. Zo ging dat bij ons.
Zijn vrouw was toen ook blij dat het weer goed zat tussen ons, want er was in die
vijf dagen blijkbaar geen huis met hem te houden (lacht). Maar af en toe durfde hij ook kleine dingen niet zelf doen …”
Zoals?
“Hij had zo zijn trucjes. Als we ergens waren en hij wou iets extra, dan zei hij tegen mij: ‘Vraag nog een koekje.’ En effectief, als je één koekje vraagt, krijg je er één. Maar als je er nog één vraagt… krijg je een heel plateau. Dat waren van die kleine dingen. Maar dat typeerde hem.”
Heb je niet het gevoel dat je vooral in functie van hem hebt geleefd?
“Nee, ik vond dat niet erg. En ook nu blijf ik in functie van het bedrijf leven. Ik zou zot komen tussen mijn vier muren. Ik denk dat ze me hier ‘moeder overste’ noemen ondertussen. Ik ben een beetje de controleur van alles. Ze schrikken soms welke fouten ik nog vind in de calculatie, maar dat is jaren ervaring natuurlijk. Al worden de projecten groter en ingewikkelder natuurlijk. Ik kan nog altijd ‘madam Arabelle’ worden en de koffie ronddragen hé (lacht). ”
Een aantal jaren terug zijn jullie dan toch nog getrouwd.
“Toen ik hier vijftig jaar in dienst was, gingen we eten met enkele bevriende koppels. Daarna kwamen we nog naar het bedrijf; ik voelde dat hij heel nerveus liep.
We komen hier binnen en het staat vol volk. En plots gaat hij op zijn knieën. Wat kon ik zeggen? (lacht)”
Wat deed dat met jou?
“Dat was een erkenning. Na al die jaren. Geen verschil in ons gevoel, maar wel een bevestiging. Dat hij zei: jij en ik.”
Sinds zijn overlijden draag je hem elke dag mee. Hoe voelt dat gemis vandaag?
“Dat is er elke dag. Die momenten waarop je iets wil vertellen … en hij is er niet. Dat blijft.”
En toch zeg je ook: ik moet vooruit.
“Ja. Hij zei altijd: ‘Rust roest.’ Hij kon niet lang alleen zijn. En eigenlijk kon hij ook niet lang thuiszitten. Altijd vol ongeduld. Ik heb dat ook een beetje van hem overgenomen. Ik ben nu alleen thuis, en dat is zeer moeilijk. Ik heb gelukkig altijd veel te doen of ik zoek mijn zus of vriendinnen op. Dus ik blijf gaan. Ik kom buiten, ik werk nog, ik zie mensen. Dat houdt mij recht.”
“
Willy kon ook zeer onzeker zijn. Dat zag de buitenwereld niet. Dan moest ik de sterke zijn. Hij kon serieus piekeren, vooral over zijn gezondheid.
En de familie?
“Die band blijven we koesteren. Elke woensdag eten we samen met de kinderen en kleinkinderen. En rond zijn verjaardag zijn we met iedereen naar Frankrijk gegaan. Dat blijft. En met Pasen rapen we met een honderdtal eitjes aan het kasteel.”
Je ziet er trouwens heel goed uit, vol energie.
“Bedankt, ik probeer ook nog van alles te doen. Ik word overal gevraagd en gerespecteerd. Dat is wel fantastisch. Weet je, Willy ging niet graag ’s avonds weg. Hij had het ook niet graag dat ik weg was. Dus
mijn uitstappen waren beperkt. En nu … beslis ik zelf. Dat is wennen.”
Dat lijkt me een dubbel gevoel. Enerzijds gemis, anderzijds ruimte.
“Ja. Dat is precies zo. Maar ik moet bezig zijn. Stilzitten is niets voor mij.”
Bedankt voor het fijne gesprek, Marie-Jeanne. Ik wens je nog een actief en gezond leven toe. Met veel warme herinneringen aan Willy.
Ontdek alle gesprekken via de LinkedInnieuwsbrief van Hilde.
2 pagina’s in de jubilarissenbijdrage van Ondernemers juni met een uitgebreide reportage over jouw bedrijf, inclusief sterke fotografie.
Extra aandacht voor je bedrijfsreportage op onze online kanalen (website, social media & newsletter)
4 gratis kaarten als eregast op het jaarfestival van Voka OostVlaanderen. We zetten jouw bedrijf in de bloemetjes. Jouw gasten trakteren we op bubbels.
Een professionele digitale foto van jou en jouw aanwezigen als aandenken aan deze feestelijke dag.
VIP-PAKKET 2026
Is je bedrijf jarig in 2026? Laat je jubileumjaar niet onopgemerkt voorbijgaan en neem deel aan het Jubilee 2026-pakket van Voka Oost-Vlaanderen.
In juni publiceren wij immers opnieuw de fraaie en veelgelezen jubilarissenspecial bij ons magazine Ondernemers. Boordevol boeiende verhalen van succesvolle Oost-Vlaamse bedrijven die dit jaar een mijlpaal vieren.
Voor jou een unieke kans om je jarige bedrijf in de kijker te zetten.
RESERVEER NU JOUW FEESTKLAAR JUBILEE-VIP PACK
Neem contact op met Rik Vyncke via 0477 30 21 32 of mail naar rik.vyncke@voka.be
Wereldnieuws
Puratos neemt Dawn Foods over en versterkt positie in bakkerijsector
De Belgische voedingsgroep Puratos neemt het Amerikaanse Dawn Foods over en zet zo een belangrijke stap in zijn internationale groei. De combinatie brengt de R&D-gedreven ingrediëntentechnologie van Puratos samen met de product- en distributiekracht van Dawn Foods. Zo kan het bedrijf klanten wereldwijd beter bedienen met een breder en innovatiever aanbod. In OostVlaanderen is Puratos actief via chocoladeproducent Belcolade in Erembodegem.
Cyberwolf opent kantoor in New York en investeert 1 miljoen euro in groei
Cyberwolf (komen aan bod in artikel op p. 56, red.) opent een kantoor in New York en investeert 1 miljoen euro eigen middelen om zijn groei in de VS te versnellen. Het bedrijf focust op de digitale bescherming van topmanagers, politici en vermogende profielen, inclusief hun privéomgeving. “Zulke mensen willen vooral dat hun digitale leven veilig en zorgeloos blijft”, zegt ceo Daan Gheysens. Sinds de start in Atlanta in 2023 groeide het klantenbestand sterk, onder meer in de financiële sector en bij high-net-worth individuals.
Fanfinity wint Rising Star Award in Londen
Fanfinity uit Nazareth-De Pinte heeft de Rising Star Award gewonnen tijdens de Golden Bridge Awards in Londen, een erkenning voor zijn sterke groei en internationale activiteiten. Het gaming agency organiseerde het voorbije jaar meer dan 30 events in Europa en de VS en werkte voor grote merken zoals Disney en Pokémon.
Het Peloton wint prijs voor beste Europese kortfilm
De Gentse animatiefilm ‘Hannah & De Krokodil’ is op de Berlinale bekroond tot beste Europese kortfilm voor kinderen. De film van regisseur Lore Mechelaere vertelt het verhaal van een meisje dat haar zus helpt in de strijd tegen een eetstoornis, gesymboliseerd door een krokodil.
Regisseur Lore Mechelaere neemt de award in ontvangst tijdens de Berlinale in Berlijn.
AFIX Group breidt uit naar Duitsland en behaalt
DIBt-goedkeuring
AFIX Group opent een nieuwe vestiging nabij München en behaalt tegelijk de DIBt-goedkeuring voor zijn AFIXFAST X52steigersysteem. De certificering bevestigt dat het systeem voldoet aan de strengste Duitse veiligheidsnormen en versterkt de positie van het bedrijf in Centraal-Europa. “Dat we dit traject met succes doorlopen, wordt nu nogmaals bevestigd door DIBt”, zegt ceo Stephan Hillaert. Vanuit de nieuwe Duitse hub bedient AFIX klanten in Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland. Met deze stap wil de groep haar internationale netwerk verder uitbouwen en dichter bij de klant opereren.
Alides versterkt management in Polen
Alides Polska stelt Luiza Grunwald en Konrad Płochocki aan als co-directors om de groeiende portefeuille en nieuwe projecten te begeleiden. Ze zullen instaan voor de dagelijkse werking en de verdere uitbouw van de vastgoedontwikkelaar en -investeerder in Polen. “Met Luiza en Konrad zijn we uitstekend gepositioneerd om onze ambitieuze ontwikkelingsstrategie in Polen te realiseren”, aldus ceo Rikkert Leeman. Dit jaar brengt Alides meer dan 500 wooneenheden op de markt in Warschau.
team.blue neemt Saleskit over en versterkt AI-verkooptools team.blue neemt het Tsjechische Saleskit over en breidt zo zijn aanbod in AI-gedreven sales intelligence verder uit. De combinatie met bestaande tools zoals Leadinfo moet bedrijven helpen om leads sneller om te zetten in concrete verkoopkansen. De overname past binnen de strategie om sterker te groeien in Centraalen Oost-Europa. “Deze stap versterkt onze ambitie om Europese kmo’s sneller en slimmer te helpen groeienn”, zegt ceo Claudio Corbetta.
De kans is groot dat je Twikey al gebruikt zonder het te beseffen, zoals voor het betalen van je parkeersessies, energiefacturen of streamingdienst. De payment orchestrator stroomlijnt namelijk terugkerende betalingen, zodat bedrijven die vlot en veilig kunnen innen.
En dat kan ook jouw onderneming veel tijd en geld besparen.
“ Sommige ondernemingen lopen ruim 10 procent van hun omzet mis door terugkerende betalingen zoals domiciliëringen onvoldoende op te volgen. Als een automatische betaalopdracht mislukt, kost het immers veel moeite om daar telkens actief achteraan te gaan”, weet Dominique Adriansens. Twikey voorkomt dat je op die manier geld verliest of in de problemen komt met je cashflow. “Ons platform herkent via een foutcode wat er is misgelopen. Als bedrijf kies je op voorhand wat er in dat specifieke geval moet gebeuren. Moet het systeem enkele dagen later nog eens aanbieden? Moet het een betaallink doorsturen via een ander kanaal, zoals
e-mail? Twikey doet dat automatisch, zodat je geen enkele invordering uit het oog verliest.”
Dominique richtte Twikey op in 2013, samen met co-founder Koen Serry. Hun doel was om bedrijven te ontzorgen bij hun recurrente betaalinvorderingen. Daarbij gaat het zowel over abonnementen met steeds hetzelfde bedrag, als afrekeningen die telkens verschillen, zoals voor brandstof of EV-charging. “Voordien moest de eindklant nog papieren ondertekenen en opsturen per post om een domiciliëringsmandaat te regelen voor zo’n terugkerende betaalopdracht. Wij hebben ervoor gezorgd dat het mogelijk werd om dit, ook voor zakelijke B2Bmandaten, volledig digitaal
Dat neemt heel wat rompslomp weg en laat je makkelijker klanten onboarden.”
Gaandeweg zagen de oprichters dat bedrijven ook nood hadden aan tools om die terugkerende betalingen beter te beheren, aangezien boekhoudpakketten dat onvoldoende toelaten. Waarop ze dus hun automatische incasso-oplossing bouwden. “En toen steeds meer eindklanten creditcards en digitale methodes als Bancontact, Apple Pay en Google Pay wilden gaan gebruiken om recurrente betalingen uit te voeren, hebben wij ook die opties geïntegreerd in ons payment orchestration platform. Recent is daar nog ‘Pay-by-Bank’ bijgekomen: de nieuwe mogelijkheid om ook voor grotere B2Bbedragen rechtstreeks van bank tot bank te transfereren, zonder creditcard.”
Wat Twikey uniek maakt, is dat bij al deze betalingen geen enkele euro naar een tussenrekening gaat van de payment orchestrator zelf. “Payment Service Providers gebruiken altijd tussenrekeningen, maar zoiets brengt extra kosten en wachttijden met zich mee. Wij faciliteren rechtstreekse transacties tussen de bank van onze klant en de bank van zijn eindklant, en dat over heel Europa. Die transacties zijn goedkoper en sneller. Dat is mogelijk door onze uitstekende relaties en connectiviteit met meer dan 3.500 banken. Daarnaast werken we ook samen met tien digitale
“Sommige ondernemingen lopen ruim 10 procent van hun omzet mis door domiciliëringen onvoldoende op te volgen”
betaalplatformen zoals Buckaroo, CCV, Mollie, Pay, MultiSafePay …”
Antifraude
Niet enkel gemak, maar ook veiligheid staat bij Twikey voorop. “Wij zetten heel sterk in op fraudedetectie. De voorbije jaren hebben we sterk geïnvesteerd in diverse fraudechecks, die continu zorgen voor controle. Van bij het onboarden van nieuwe eindklanten tot het moment waarop je een betaling int. Anti-fraudemechanismen zoals Open-Banking verifiëren onder meer of de rekening waarmee een eindklant een domiciliëringsopdracht wil instellen écht is en er bijvoorbeeld ook geld op die rekening staat. Als er een vermoeden is dat het gaat om een valse rekening van een oplichter, wordt de transactie geblokkeerd. “Op die manier hebben
wij in Duitsland op amper enkele dagen tijd 600 frauduleuze aankopen van het Deutschland-Ticket voorkomen – het nationale abonnement op het openbaar vervoer – voor een totale waarde van 30.000 euro.”
One stop shop
Dankzij constante innovaties op het vlak van dienstverlening en security is Twikey uitgegroeid tot dé one stop shop voor elk bedrijf dat zijn betaalstromen veilig en efficiënt wil laten verlopen. Gevestigde waarden als 4411, Q8, Total, Radius, maar ook Plopsaland, Unicef en De Tijd zijn alvast overtuigd. Want contractsigning, de aanmaak van QR-codes voor facturen, een handig dashboard waarop al je betalingen gecentraliseerd zijn op basis van je huidig CRM- of ERP-systeem, automatische incasso’s, fraudecontrole: Twikey maakt
het allemaal mogelijks. En daar zal het niet bij blijven. “Enkele weken geleden hebben we met Smile Sail een aandeelhouder aan boord gehaald die belangrijk is om volgende stappen te zetten”, geeft Dominique nog mee. Zo kan Twikey zijn aanwezigheid in het buitenland verder versterken, om internationale bedrijven nog beter te ondersteunen.
TWIKEY
Kortrijksesteenweg 1110 b202 9051 Sint-Denijs-Westrem twikey.com
Op 4 maart kwamen beleidsmakers, ondernemers en techspelers samen in het Wintercircus met een duidelijke boodschap: België heeft talent, kennis en ondernemerschap in huis, maar mist een coherent plan om dat potentieel te verzilveren. Voka Oost-Vlaanderen en Wintercircus namen het voortouw en brachten premier De Wever, federale ministers Simonet en Van Bossuyt, prins Constantijn van Oranje (speciaal gezant voor TechLeap.nl) en sterke founders van het land samen. Samen formuleerden we een oproep: maak van technologie een structurele hefboom voor productiviteit, groei en maatschappelijke vooruitgang en geef onze Belgische scale-ups eindelijk de vleugels die ze verdienen.
TEKST SIMON LEFÈVRE
De Belgische economie groeit vandaag met iets meer dan 1 procent per jaar. De productiviteitsgroei, de echte motor van onze welvaart, is teruggevallen tot amper 0,4 procent. Tegelijk vergrijst de bevolking en blijft de arbeidsmarkt structureel krap. Extra jobs alleen zullen onze welvaart niet langer dragen. Toekomstige groei zal bijna volledig moeten komen uit hogere productiviteit.
Internationale cijfers tonen dat landen die resoluut inzetten op digitalisering, AI en schaalbare technologiebedrijven sneller groeien en beter bestand zijn tegen economische schokken. AI en
digitalisering zijn geen hype. Ze zijn de belangrijkste productiviteitsmotor van de komende decennia. Als we onze welvaart willen veiligstellen, moeten we nu keuzes maken.
Gent bewijst dat het kan
De lancering van het Tech Manifest vond niet toevallig plaats in het Wintercircus: het volledig gerenoveerde gebouw is vandaag een bruisende technologiehub waar innovatie centraal staat en waar een dynamisch ecosysteem onderdak biedt aan veertig tech start-ups. Gent telt vandaag 920 start- en scale-ups met een gezamenlijke ondernemingswaarde van 35 miljard euro en huisvest vier
Vlaamse unicorns: Lighthouse, Deliverect, team.blue en recent Aikido.
Het succes van Gent toont wat mogelijk is wanneer talent, kennisinstellingen, ondernemerschap en infrastructuur samenkomen. Maar het illustreert tegelijk de nood aan een duidelijke nationale richting en schaal.
Wat moet er gebeuren?
9 concrete beleidsvoorstellen
België kan een technologiemotor zijn, maar dan moet het duidelijke keuzes maken. Voka Oost-Vlaanderen en het Wintercircus schuiven negen prioriteiten naar voren in drie speerpunten.
opnieuw competitief wordt, en activeer groeikapitaal via een stabiel investeringskader dat privaat kapitaal mobiliseert.
2 Versnel technologische adoptie: moderniseer de overheid en open overheidsopdrachten voor innovatie, zet AI in als productiviteitshefboom in publieke sectoren en maak het onderwijs AI-klaar.
3 Positioneer België als technologische groeimotor in Europa: kies duidelijke technologische speerpunten, gebruik de eengemaakte Europese markt als schaalplatform en zorg voor sterke regie via een techcommissaris.
budgettaire ontsporing te betekenen. Door bestaande middelen gerichter in te zetten, innovatiever aan te besteden en private investeringen te mobiliseren, kan België aansluiten bij de schaal van zijn buurlanden zonder nieuwe miljardenuitgaven.
De oproep aan de federale en regionale regeringen is duidelijk: maak technologie tot kernprioriteit van het economisch beleid. Dit is geen toekomstverhaal. Dit is een keuze voor onze welvaart van morgen.
LOKAAL DOSSIER IN DE KIJKER:
Voka Oost-Vlaanderen verwelkomt de beslissing van de Vlaamse regering om werk te maken van een geïntegreerde mobiliteitsaanpak voor de Gentse Zuidmozaïek. Op initiatief van Vlaams minister van Mobiliteit en Openbare Werken Annick De Ridder krijgt De Werkvennootschap de opdracht om een toekomstgerichte mobiliteitsvisie uit te werken voor deze strategisch belangrijke economische cluster.
Die beslissing komt geen moment te vroeg. Voka Oost-Vlaanderen kaartte het dossier eind vorig jaar zelf aan bij de minister. Het is positief dat dit signaal snel wordt opgepikt en vertaald in concrete actie.
De Zuidmozaïek strekt zich uit van de Orsi Academy in Melle tot The Loop, langs de R4 en E40. Het gebied bundelt een unieke
concentratie aan wetenschapsparken, bedrijventerreinen en kennisinstellingen, zoals Tech Lane Ghent Science Park en Eiland Zwijnaarde. Dagelijks trekken duizenden werknemers, studenten, onderzoekers en ondernemers naar de zone, die uitgroeit tot een van de belangrijkste economische motoren van Oost-Vlaanderen. De vooruitzichten zijn bovendien stevig: in de komende vijf tot tien jaar worden meer dan 15.000 extra jobs verwacht. Zo plant Argenx alleen al zo’n 500 bijkomende arbeidsplaatsen in Gent tegen 2030.
Toch botst die groei steeds vaker op haar grenzen. Terwijl bedrijven investeren in innovatie en uitbreiding, blijft de mobiliteitsinfrastructuur achter. Een ontbrekende overkoepelende mobiliteitsvisie dreigt zo een rem te zetten op de verdere ontwikkeling.
Gerichte
infrastructuurinvesteringen
Om die kloof aan te kaarten, bracht Voka Oost-Vlaanderen eind vorig jaar verschillende sleutelspelers samen, waaronder de minister, lokale besturen, Universiteit Gent en vertegenwoordigers uit het bedrijfsleven. Dat overleg vond plaats in de Gentse Polytoren en vormde de aanzet voor verdere stappen.
Die volgen nu ook. Op 20 maart besliste de Vlaamse Regering om De Werkvennootschap een duidelijke opdracht te geven: een geïntegreerde
mobiliteitsvisie uitwerken voor de Zuidmozaïek. Die studie moet in kaart brengen welke gerichte infrastructuurinvesteringen nodig zijn om de bereikbaarheid van het gebied op lange termijn te garanderen. Daarbij ligt de nadruk op regie, samenwerking en afstemming tussen alle betrokken overheden en partners. Voka Oost-Vlaanderen roept alle betrokken actoren op om de komende periode samen werk te maken van concrete oplossingen die zowel de bereikbaarheid als het economisch potentieel van de Zuidmozaïek versterken.
Wetgeving staat nooit stil, maar wat betekent dat voor jouw bedrijf? In deze rubriek zetten we vier actuele dossiers op een rij en tonen we hoe ze jouw dagelijkse werking raken. Kort, concreet en overzichtelijk.
Indexsprong noodzakelijk om inflatieschok te temperen
De oplopende spanningen in de Golfregio doen de energieprijzen fors stijgen. Olie en gas zijn sinds begin dit jaar sterk duurder geworden, en door schade aan de infrastructuur is een snelle normalisering niet in zicht.
De impact laat zich voelen in de hele economie. Duurdere energie en grondstoffen jagen de inflatie aan en remmen de groei. Voor België is dat extra pijnlijk: onze economie is aanzienlijk energie-intensiever (40%) dan het Europese gemiddelde en dus bijzonder kwetsbaar.
De eerder verwachte inflatie van 2 procent lijkt intussen achterhaald.
Uit een recente bevraging van Voka blijkt dat twee op de drie bedrijven de economische situatie negatief inschatten. De helft verwacht dat de omstandigheden de komende maanden verder verslechteren.
Voka pleit daarom voor een indexsprong, waarbij de eerstvolgende loonindexering van 2 procent wordt overgeslagen. Het is in niemands belang dat onze economie in een neerwaartse spiraal gaat. Een indexsprong is een noodzaak ter bescherming van onze toekomst.
EU Inc. Naar één Europese rechtsvorm voor start-ups
Vandaag botsen Europese start- en scale-ups nog te vaak op een versnipperd regelgevend kader. De uiteenlopende nationale vennootschapsregels zorgen voor extra regeldruk, hogere kosten en vertraging in het groeitraject. Dat zet de concurrentiekracht van Europa onder druk in vergelijking met spelers uit de Verenigde Staten en China, waar bedrijven sneller kunnen opschalen.
Met EU Inc., het zogenaamde ‘28ste regime’, wil de Europese Commissie een level playing field creëren voor ondernemingen die Europees willen groeien. Deze pan-Europese vennootschapsvorm maakt het mogelijk om vanaf de start in meerdere lidstaten actief te zijn, met aanzienlijk minder administratieve en juridische drempels.
Hoewel de regeling openstaat voor alle ondernemingen, richt ze zich in de praktijk vooral op innovatieve start-ups en kmo’s. Zij ondervinden vandaag het meest hinder van grensoverschrijdende obstakels. De oprichting van een EU Inc.-vennootschap zal volledig digitaal verlopen en binnen 48 uur afgerond kunnen worden, zonder minimale kapitaalvereisten. Bedrijven kunnen bovendien gedurende hun volledige levenscyclus gebruikmaken van deze Europese rechtsvorm. In samenwerking met de Europese commissie en het Wintercircus, organiseerde Voka Oost-Vlaanderen een ondernemersdialoog, waarbij Commissaris McGrath het voorstel kwam toelichten in Gent.
Voka dringt aan op een snelle behandeling van het wetsvoorstel, aangezien dit nog moet worden goedgekeurd door het Europees Parlement en de Raad. Een voortvarende aanpak is essentieel om Europese ondernemingen snel de voordelen van deze nieuwe rechtsvorm te laten benutten.
‘International House Oost-Vlaanderen’ wordt centraal punt voor internationaal talent
De Stad Gent, Universiteit Gent, Provincie Oost-Vlaanderen, North Sea Port, Voka Oost-Vlaanderen en Embuild Oost-Vlaanderen richten samen het ‘International House Oost-Vlaanderen’ op. Het wordt een centraal aanspreekpunt voor internationaal talent, hun gezinnen en hun werkgevers. Uitvalsbasis wordt de Voka Box in de Lammerstraat.
Steeds meer Oost-Vlaamse bedrijven moeten noodgedwongen over de grenzen kijken om hun vacatures gericht in te vullen. Vanuit Voka willen we daarom meebouwen aan een sterk en aantrekkelijk onthaal -en retentiebeleid voor internationaal talent. Zo willen we meer internationaal talent aantrekken naar Oost-Vlaanderen en hen ook hier houden. Met het International House in de Voka Box creëren we een echte onestopshop waar zowel internationale medewerkers als bedrijven terechtkunnen voor informatie en ondersteuning rond wonen en werken in Oost-Vlaanderen.
Het International House Oost-Vlaanderen wordt een fysiek en digitaal onthaalpunt dat internationaal talent op allerlei vlakken ondersteunt, van advies over huisvesting tot hulp bij administratie, loopbaanoriëntatie, integratie, community building en begeleiding voor meeverhuisde gezinnen. Bedrijven met internationale werknemers zullen er onder meer terechtkunnen voor ondersteuning rond regelgeving, huisvesting, vergunningen, enzovoort.
4
Vlaamse ondernemers verwachten versnelling in strijd tegen regeldruk
Regeldruk en administratieve complexiteit zadelen ondernemingen op met vermijdbare kosten. De administratieve lasten lopen volgens het laatste cijfer van het Planbureau op tot maar liefst 6 miljard euro aan kosten voor de Belgische economie. Dit is dan nog zonder de inhoudelijke regeldruk waardoor in realiteit de kost nog vele malen hoger is.
Een jaar geleden lanceerden de Vlaamse Ondernemers ‘WetWatchers’. Na een uitgebreide rondvraag werden 25 overbodige wetten en regels in kaart gebracht met de vraag aan de Vlaamse regering om werk te maken van slankere wetgeving.
Van de 25 gesignaleerde regels zijn er vandaag 4 effectief afgeschaft. Het gaat concreet om:
1. Het niet automatisch stopzetten van de verkeersbelasting voor vrachtwagens na de schrapping van de nummerplaat (gebeurt nu wel)
2. Te strenge keuringstermijnen voor autobussen en autocars
3. Dubbele administratie bij het indienen van een klimaatplan voor het verkrijgen van O&O-ondersteuning
4. De afschaffing van de Vlaamse subsidies voor milieuverenigingen met als hoofddoel het systematisch aanvallen van het beleid en vergunningen
Na één jaar Vlaamse acties om de regeldruk tegen te gaan, vragen de Vlaamse Ondernemers een verdere versnelling. We waarderen dat de Vlaamse regering administratieve vereenvoudiging ernstig wil nemen.
Maar onze bedrijven zien nog te weinig concrete resultaten op het terrein. Een versnelling is nodig op een moment dat de Vlaamse competitiviteit onder grote druk staat. We verwachten dat tegen de Vlaamse feestdag onze reeks aan concrete voorstellen grotendeels zal weggewerkt zijn.
Voka Oost-Vlaanderen verdedigt jouw belangen op elk beleidsniveau. Via ons gloednieuwe Whatsapp-kanaal blijf je als eerste op de hoogte van de belangrijkste updates op vlak van belangenbehartiging: snel, kort en rechtstreeks op je smartphone. Geen overvloed aan berichten, enkel de essentie. Zo schrijf je je eenvoudig in:
1
Open het kanaal via deze link:
2
Klik op ‘Volg kanaal’
3
Zet ‘meldingen’ aan via het belletje rechtsboven.
4
Je vindt het kanaal daarna terug onder ‘Updates’ in WhatsApp (linksonder, naast ‘Chats’).
De Gentse Feesten brengen elk jaar 1,7 miljoen mensen samen voor tien dagen vol cultuur en vertier. Het Sint-Baafsplein vormt het hart van de festiviteiten, met dank aan vzw Onder de Draak, die sinds 2001 alle activiteiten op het plein beheert. Niet te missen voor bedrijven zijn de VIP-arrangementen, die toelaten om hier in een unieke setting te netwerken of als team dichter bij elkaar te komen.
Van vrijdag 17 t.e.m. zondag 26 juli 2026 verandert het centrum van Gent weer in een feestzone. Culturele verenigingen, orkesten, opkomende muzikanten, Vlaamse en internationale topartiesten en dj’s geven dan het beste van zichzelf, zodat bezoekers uit de stad en ver daarbuiten gratis een zorgeloze tijd kunnen beleven. Dat maakt van de Gentse Feesten één groot festival van gemoedelijkheid en samenhorigheid. Voor bedrijven vormen de feesten de ideale gelegenheid om klanten,
prospects, leveranciers of medewerkers samen te brengen buiten de kantoorsetting. Daarom biedt vzw Onder de Draak VIP-arrangementen aan voor groepen, met eersteklas zicht op het podium van het Sint-Baafsplein, diverse dinermogelijkheden in samenwerking met De Feestarchitect, een bar en no-nonsense ambiance.
Ondernemer Rudi De Kerpel, ceo van Goodless, is al jaren van de partij. “De Gentse Feesten zijn tenslotte het Tomorrowland van de stadsfestivals”, lacht hij. “En ook de beleving in de VIP is uniek. Je geniet van de sfeer te midden van de festiviteiten, terwijl je toch kan ontsnappen aan de drukte. Je krijgt heerlijk eten. Je hebt een geweldig zicht op de goede artiesten op het Sint-Baafs… Ik kijk er telkens weer naar uit.”
Ook onder meer Gadot Belgium is steevast van de partij. “Wij komen graag langs met klanten op de avond van ‘Vlaanderen Zingt’”, zegt key account manager Martine Union. “Het is een fantastische manier om ze te bedanken, want je wordt in de watten gelegd terwijl je elkaar - al zingend - op een andere manier leert kennen.”
Nieuwe bijkomende VIP-ruimte
Door het succes van de formule richt vzw Onder de Draak dit jaar een gloednieuwe tweede VIP-locatie in. “Het balkon van de foyer NTG wordt deze zomer een exclusieve VIP. Bovendien krijgt de vertrouwde VIP-ruimte onder het Belfort een nieuw jasje”, zegt mede-oprichter van de vzw Katleen Haentjens. “De foyer van het NTG zal daarnaast dienst doen als pop-up mosselrestaurant, uitgebaat door onze cateraar De Feestarchitect.”
Bannering waar je niet naast kijkt
Dat haast iederéén tijdens de Gentse Feesten het Sint-Baafsplein passeert, biedt daarnaast erg interessante mogelijkheden om je bedrijf in de spotlights te zetten. Of je nu een vacature wil verspreiden of simpelweg meer naamsbekendheid wil verwerven. “Denk aan een logo of promovideo op onze LED-schermen, of bannering op de heras-hekken. Of een volledige avond jouw bedrijf extra laten schitteren? Alles kan”, zegt Katleen. “We werken op maat van elke onderneming en luisteren met plezier naar je wensen.”
Neem contact op met vzw Onder de Draak via info@onderdedraak.be voor je promoof VIP-arrangement en tel mee af naar de wijste tijd van het jaar.
“ Geen enkel EU-bedrijf met een marktkapitalisatie van meer dan 100 miljard euro werd in de afgelopen vijftig jaar vanaf nul opgericht.
Wat zijn anno 2026 de belangrijkste technologische hotspots ter wereld? Leg deze vraag voor aan vijf specialisten en de kans is groot dat je een lijstje met minstens tien verschillende steden of regio’s voorgeschoteld krijgt. Niet enkel omdat zo’n ranking van jaar tot jaar evolueert, maar ook omdat hij in grote mate bepaald wordt door de gehanteerde criteria. Dit is onze top 4.
Laten we onze top 4 afhangen van het aantal hoogtechnologische start-ups en hun omzet? Of kijken we vooral naar een aantal structurele factoren: hoeveel miljarden aan durfkapitaal worden er jaarlijks geïnvesteerd, en hoe zit het met de investeringen in onderzoek en ontwikkeling in een bepaalde regio? Of nog: hoeveel topuniversiteiten zijn er gevestigd en hoe zit het met het aandeel hoogopgeleiden op de werkvloer? Kijken we enkel naar de beschikbare hoeveelheid durfkapitaal, dan blijken de VS nog altijd – en met ruime voorsprong – the place to be voor start-ups in het algemeen. Zo werd er vorig jaar in de VS zomaar eventjes 274 miljard dollar geïnvesteerd in startups. In Europa bleven die investeringen beperkt tot ruim 66 miljard dollar, in China lopen de schattingen uiteen van 26 tot 33 miljard dollar. Tegelijk valt het op dat die investeringen de voorbije jaren in de VS op een constant – maar bijzonder
hoog – peil bleven hangen, terwijl ze in China, India en Israël fors toenamen. Europa bleef min of meer ter plaatse trappelen. Vrij vertaald: de VS blijven een technologiewalhalla, Azië zet zich almaar nadrukkelijker mee op de kaart, Europa zit in de hoek waar de klappen vallen.
Die globale cijfers worden ook weerspiegeld in de lijsten met de belangrijkste technologiehubs ter wereld: die vinden we vandaag haast allemaal in de VS of in Azië terug. Silicon Valley eindigt bijna altijd op de eerste plaats, over de exacte samenstelling van de rest van de top 5 bestaat er minder eensgezindheid. Naast de Chinese regio Shenzhen, duiken ook Tel Aviv, het Indiase Bangalore, Boston en New York, Bejing en Singapore op in de top van de rankings. In Europa scoort Londen het hoogst, al eindigt die stad vaak ook net buiten de top vijf. Op wereldvlak lijkt Europa in deze dus stilaan
tot een tweederangsrol veroordeeld. Die weinig opbeurende conclusie spoort ook met een vaststelling die gewezen ECBtopman Draghi twee jaar geleden deed in zijn befaamde rapport over de Europese concurrentiekracht. Geen enkel EU-bedrijf met een marktkapitalisatie van meer dan 100 miljard euro werd in de afgelopen vijftig jaar vanaf nul opgericht. Daar staat tegenover dat álle Amerikaanse bedrijven met een waardering van meer dan 1 biljoen euro niet enkel jonger zijn dan vijftig jaar, maar oorspronkelijk ook gesteund werden door durfkapitaalinvesteerders, stelde Draghi vast. Zijn analyse komt ook terug in het lijstje dat we zelf samenstelden. Dat is uiteraard niet absoluut, maar bouwt wel voort op de rankings van een aantal invloedrijke technologiesites en ranglijsten, onder meer Startup Genome en Global Innovation Index. En het weerspiegelt de sterke opkomst van Azië als dé innovatiehub van de 21ste eeuw.
Een strookje land van amper 80 kilometer lang, dat zich ruwweg uitstrekt van San Francisco tot San José. Nergens ter wereld zitten absolute topuniversiteiten zoals Stanford en Berkeley, uitermate innovatieve bedrijven – van Alphabet of Apple over Uber tot NVIDIA – gevestigde investeerders en durfkapitalisten zó op elkaars lip als in Silicon Valley. Overal ter wereld probeerden politici die unieke succesformule al te kopiëren in een poging hun eigen Silicon Valley uit de grond te stampen, maar anno 2026 blijft The Valley nog altijd de belangrijkste technologische innovatiehub ter wereld. Eén cijfer om dit te illustreren: in 2024 werd er in deze regio bijna 90 miljard aan durfkapitaal geïnvesteerd, anderhalve keer zoveel als in heel Europa. Het unieke ecosysteem ontstond er, zoals wel vaker het geval is, door een
eerder toevallige samenloop van omstandigheden. Lees: enkele grote bedrijven die in hun sector op korte tijd toonaangevend werden – onder meer Hewlett-Packard en Apple – maar net zo goed de sterke focus die in Harvard en Berkeley werd gelegd op ondernemerschap. Ook minder ‘harde’ factoren, zoals de hoge levenskwaliteit in Californië en het liberale politieke klimaat trokken veel hoogopgeleide jongeren aan. Onderzoekers werden ondernemers, stampten een hele rist zeer succesvolle technologiebedrijven uit de grond en investeerden de opbrengst daarvan in nieuwe technologiebedrijven. Die geografische clustering zorgde voor een nooit gezien sneeuwbaleffect. Vandaag blijft de concentratie van talent én geld één van de grootste troeven van de regio. Start-ups krijgen er snel – en in vele grotere mate dan waar ook ter wereld – toegang
tot kennis, risicokapitaal en bijzonder waardevolle netwerken. In combinatie met de typisch Amerikaanse mentaliteit –falen kan, desnoods beginnen we gewoon opnieuw – zorgt dit voor een dynamiek die nergens ter wereld zijn gelijke lijkt te kennen. Dat Silicon Valley ook vandaag nog de belangrijkste innovatiehub ter wereld blijft, mag blijken uit de dominantie van de belangrijkste AI-bedrijven ter wereld. Van NVIDIA over OpenAI tot Palantir: ze hebben hun wortels in The Valley. Volgens CBR, een van de wereldleiders in commercieel vastgoed, zijn er vandaag in de San Francisco Bay Area meer dan 407.000 mensen aan de slag in de technologiesector. Op een totaal van zowat zeven miljoen inwoners is dit goed voor 11,6 procent van de totale tewerkstelling.
Nee, de meeste Chinese topbedrijven genieten vandaag nog niet de wereldwijde weerklank en erkenning die hun Amerikaanse concurrenten wél hebben. Maar vraag vandaag aan de doorsnee Europeaan de naam van een Chinees technologiebedrijf en de kans is bijzonder groot dat het afkomstig is uit de regio ShenzhenHongKong-Guangzhou. Van Huawei – een bedrijf dat in ijltempo van telefoonproducent tot autobouwer vervelde – over internetgigant Tencent tot autoproducent BYD: allemaal hebben ze hun roots in de Zuid-Chinese miljoenenstad Shenzhen en omgeving. De regio staat bekend als het Silicon Valley van de hardware of als the Hardware Heartland en verwierf die reputatie omdat het bijzonder sterk staat in de combinatie van hoogtechnologische innovatie enerzijds en bijzonder sterk gerobotiseerde massaproductie anderzijds. Prototypes worden er niet zelden in een tijdsbestek van enkele weken in productie omgezet, met dank aan een bijzonder fijnmazig netwerk van kleine, op hun beurt even innovatieve toeleveranciers. Shenzhen is daarnaast ook de thuisbasis van verschillende toonaangevende onderzoekscentra, zoals het onderzoeksinstituut van de Tsinghua-universiteit, de universiteit van Shenzhen zelf en de Chinese Universiteit van Hongkong. Meer dan welke andere snelgroeiende regio in China is Shenzhen vandaag hét uithangbord van de indrukwekkende technologische opmars van China op het wereldtoneel. Dat ook de Chinese overheid daarin, via een bijzonder minutieus uitgekiende langetermijnplanning, een cruciale rol speelt, is natuurlijk al lang geen nieuws meer. Via strategische financieringsprogramma’s zoals het Emerging Industry Special Fund stimuleerde Shenzhen
zijn halfgeleidersector en trok de stad de voorbije jaren tal van nieuwe grote investeringen aan. Ook in sectoren zoals de biofarma, robotica, groene energie en AI staat de regio intussen mee aan de wereldtop. De stad Shenzhen ging in de jaren tachtig de geschiedenisboeken in als de allereerste ‘speciale economische zone’ van China, en is vandaag al veel meer open for business dan de rest van het Chinese vasteland. Dit wordt ook geïllustreerd door de aanhoudende stijging van de buitenlandse investeringen. Zo telde
de stad in 2024 al ruim 6.400 bedrijven die met buitenlands kapitaal gefinancierd werden, en steeg het totale bedrag aan buitenlands investeringskapitaal in de hightechsector dat jaar met nog eens 16 procent. In maart vorig jaar lanceerde het stadsbestuur een nieuwe strategie om het investeringskader voor buitenlandse bedrijven te bevorderen. Daarbij werden een aantal nieuwe sectoren – onder meer telecommunicatie, onderwijs, gezondheidszorg en AI – officieel opengesteld voor buitenlandse investeringen. © Peter Stein - stock.adobe.com
Als er één stad of regio in dit lijstje opduikt die ver boven het eigen gewicht bokst, dan is het ongetwijfeld Tel Aviv. De stad zelf telt nog geen half miljoen inwoners, in de brede metropool kom je met heel veel goede wil aan zowat drie miljoen. Ruim 150.000 mensen zijn er actief in de technologische sector en alle Israëlische start-ups samen haalden in 2025 ruim 15 miljard vers kapitaal op. In vergelijking met Silicon Valley en zeker met de regio Shenzhen is Silicon Wadi, zoals de stad ook weleens genoemd wordt, dus eigenlijk piepklein. Toch biedt ze vandaag onderdak aan 25 zogenaamde unicorns, start-ups die op minstens 1 miljard dollar gewaardeerd worden. Ter vergelijking: heel België telt er welgeteld zeven, waarvan vier in Gent (Aikido, team.blue, Deliverect en Lighthouse).
Waze – intussen overgenomen door Google – zag het daglicht in de Israëlische techstad en in en rondom Tel Aviv zijn er intussen al 400 onderzoekscentra van buitenlandse multinationals gevestigd. Onder meer Volkswagen, Google, Apple en Citibank. Daarnaast is de stad intussen ook absolute wereldtop als het op cyberbeveiliging, AI, life sciences en (brede) militaire technologie aankomt. Centraal in het Israëlische succesverhaal staan een echte ondernemersmentaliteit, een ronduit massale instroom aan buitenlandse investeerders en een voor de regio bijzonder verdraagzaam en internationaal georiënteerd woon- en werkklimaat. Last but not least is er uiteraard de rol van het leger in de Israëlische samenleving. Traditioneel waren de meest innovatieve bedrijven in Israël heel vaak gericht op de militaire industrie en op alles wat met
veiligheid te maken had. Tegelijk smeedde de verplichte (en lange) legerdienst ook vaak banden voor het leven. Die netwerken bleken achteraf vaak ook cruciaal in het ontstaan en de financiering van innovatieve start-ups.
Ook opvallend, en verrassend genoeg eerder aansluitend bij de Chinese dan bij de Amerikaanse aanpak: ook los van het leger speelt de overheid in Israël een relatief grote rol in het technologische succesverhaal. Daarbij is vooral de Israëlische Innovatieautoriteit (IIA) bepalend. Dit overheidsvehikel zet al jarenlang de grote lijnen uit voor het brede ecoysteem. Onder meer via een goed uitgekiend subsidieprogramma, allerlei belastingvoordelen en de bevordering van technologische samenwerking met de VS via gezamenlijke onderzoeksprogramma’s.
*Nettoprijs en korting berekend voor een EX60 P6 Plus Launch Edition - MY27, inclusief alle voordelen aangeboden door Volvo Car Belux en zijn deelnemende verdelers. Aanbevolen catalogusprijs € 53.287. Prijzen exclusief btw. Aanbod voor professionelen, geldig tot nader bericht. Afgebeeld model ter illustratie. De actieradiuswaarden zijn voorlopig en gebaseerd op WLTP testnormen, verkregen onder specifieke testomstandigheden voor de Volvo EX60. De werkelijke actieradius kan variëren afhankelijk van het laadniveau, de voertuigspecificatie, de buitentemperatuur, de accutemperatuur, weersomstandigheden, topografie, rijstijl en rijsnelheid. Contacteer uw verdeler in Oost-Vlaanderen voor alle informatie over de fiscaliteit van uw voertuig. Afgebeeld model ter illustratie. Milieu-informatie KB 19/03/2004: www.volvocars.be.
De Keulenaer Vesten 90 Beveren-Waas
De Keulenaer Bellestraat 46-48 Sint-Niklaas
ACG
Brusselsesteenweg 149 Gent
ACG Deinze Gentsesteenweg 87 Deinze
Van Schoubroek Motors
B.J. Parijslaan 22 Evergem
Charels Tweebruggenstraat 61 Lokeren
D’Hondt
Industrielaan 6 Zottegem
Reynaert Ambachtstraat 2 Oudenaarde
D’Hondt Eendrachtstraat 4 Aalst
Bangalore, officieel bekend als Bengaluru, telt zowat 11 miljoen inwoners en stond enkele decennia geleden nog bekend als het wereldwijde centrum voor IT-outsourcing. Texas Instruments landde er medio jaren tachtig en opende er toen als eerste buitenlandse multinational een onderzoekscentrum. Veertig jaar later heeft de stad zichzelf op de internationale kaart gezet als hét IT-mekka van India: de backoffice is een hotspot voor onderzoek en ontwikkeling geworden, waar er nu jaarlijks 90.000 ingenieurs afstuderen. Ze is de thuisbasis van IT-gigant Infosys en telt al bijna 2.500 start-ups – goed voor bijna 25 procent van het totaal in India – en een vierhonderdtal wereldwijde innovatiecentra. Onder meer Google, Microsoft, Apple en Amazon streken er om die reden neer. Als één van de snelst groeiende technologiehubs ter wereld zet Bangalore nu vooral sterk in op samenwerkingen tussen grote buitenlandse bedrijven en lokale technologiebedrijfjes. Onder meer het Indian Institute of Science speelde er
de voorbije jaren een belangrijke rol als universiteit en onderzoekscentrum, en tal van buitenlandse multinationals – denk aan Bosch en Capgemini – zetten er de voorbije jaren ook incubatieprogramma’s voor lokale start-ups op. Dat die aanpak rendeert, mag ook blijken uit het buitenlandse durfkapitaal dat de Indiase metropool sinds enkele jaren aantrekt. In 2022 vloeide er voor bijna 11 miljard euro kapitaal naar start-ups, en het totaalbedrag aan buitenlands durfkapitaal steeg in 2023 met 45 procent in vergelijking met het jaar daarvoor.
De grote troeven van Bangalore blijven voorlopig de relatief lage arbeidskost in vergelijking met pakweg Silicon Valley, Tel Aviv of Londen, het reusachtige aanbod aan lokaal IT-talent en de intussen zeer robuuste IT-infrastructuur. De stad is een uitstekend voorbeeld van een hoogtechnologisch ecosysteem dat zeer organisch vorm kreeg met – het moet gezegd – ook alweer flink wat overheidssteun.
Elk jaar neemt Voka OostVlaanderen je mee naar een bruisende techbestemming. Sinds 2016 organiseerden we al 10 trips: van Silicon Valley (2016), Boston en New York (2017), over Zuid-Afrika (2018), Shanghai en Hongkong (2019), Tel Aviv en Jeruzalem (2020), Austin, Palo Alto & San Francisco (2022), Singapore en Mumbai (2023), Vancouver en Seattle (2024), Beijing & Seoul (2025) tot Bangalore, Abu Dhabi & Dubai (2026).
Heb je interesse in de volgende Techtrip in 2027 naar Toronto en Boston?
Vul je gegevens in via het formulier in de QR-code.
Bold HR beleefde de voorbije twee jaar een ware metamorfose. Met een vernieuwde visie en strategie, ondersteund door de harmonie tussen gespecialiseerde experts en innovatieve technologie, wil het team een extra dimensie geven aan hoogwaardige dienstverlening, van kmo’s tot grotere bedrijven.
Het team rond Stef Van Renterghem staat klaar met de juiste antwoorden op elke HR-vraag.
Gerda Glorieux, moeder van Stef, richtte Bold HR 18 jaar geleden op als een specialist in rekrutering, assessment en testing. De overname door de tweede generatie luidde een vernieuwde, holistische visie in waarin menselijk kapitaal en bedrijfsstrategie onlosmakelijk verbonden zijn.
Het team van Bold HR levert een hoogwaardige dienstverlening aan kmo’s en grotere bedrijven.
“Door menselijke expertise, datagedreven onderbouw en technologische onafhankelijkheid te combineren, willen we ons onderscheiden”, verklaart Stef. “Op basis van technologie en feitelijk meetbare onderbouw maken we het onze klanten mogelijk om hun HR-beleid zelf in handen te nemen. Hebben ze nadien de behoefte aan menselijke expertise, kunnen ze rekenen op onze HR-domeinexperten. Iedereen bij ons wil elke organisatie en kandidaat de best mogelijke ervaring bieden. Tegelijk bouwen we verder aan een eigen ‘best place to work’ om het voorbeeld te geven.”
In functie van die nieuwe strategie groeide het team op 2 jaar van 3 naar 13 mensen, elk met specifieke kennis in bepaalde HR-domeinen. “Vaak nemen veel bestuurders HR-beslissingen vanuit hun subjectief buikgevoel. Via talloze bevragingen van klanten hebben we een academisch onderbouwde maturiteitsanalyse uitgewerkt waarin klanten via objectieve criteria hun HR-maturiteit in elk
van 28 HR-domeinen zien en vergelijken met sectorgenoten. Op basis van die score kunnen ze prioriteiten stellen, om zo hun organisatie en mensen op een gefundeerde manier beter te maken.”
Daarnaast werkte Bold HR een platform uit om elke HR-beslissing te kwantificeren. “Als een bedrijf knopen wil doorhakken over glijdende werkuren, een cafetariaplan,… beantwoorden ze via onze software vragen vanuit hun eigen specifieke data en komen zo tot een kostenbatenanalyse van de diverse opties. Uiteraard kunnen ze de implementatie van de uitkomst ook door ons laten uitwerken.”
Bold HR rolt deze aanpak nu uit bij een aantal pilootklanten. “We spitsen ons toe op zes kernsectoren – industrie, energie, bouw, financiële diensten, professionele services en ‘supply chain’ – en hebben via ons heel complementair team de kennis en ervaring in huis om 95% van alle HR-vragen professioneel te beantwoorden”, besluit Stef Van Renterghem.
BOLD HR
Landegemstraat 10 | 9031 Drongen info@boldhr.be | boldhr.be
Een inschatting van het arbeidspotentieel vanaf acht weken afwezigheid biedt antwoord op de vraag of re-integratie mogelijk is. Maar dat afhandelen als een administratieve formaliteit, is contraproductief, betoogt dr. Gretel Schrijvers, ceo van Mensura Group.
Bij de inschatting van het arbeidspotentieel beoordeelt de arbeidsarts het vermogen van de werknemer om aangepast of ander werk uit te voeren.
De werknemer dient daarvoor een vragenlijst in te vullen. Er komt geen medisch onderzoek aan te pas. Werkgever en werknemer ontvangen van de arbeidsarts een attest dat verklaart of er arbeidspotentieel is of niet.
Bij een positieve inschatting moet een werkgever met twintig of meer werknemers vóór het einde van 6 maanden arbeidsongeschiktheid een formeel of informeel re-integratietraject opstarten.
Vermijd verkeerde verwachtingen
Begin dit jaar ging de maatregel in. Nu de eerste acht weken erop zitten, krijg ik de vraag steeds vaker: is de beoordeling van arbeidspotentieel louter een zaak tussen werknemer en arbeidsarts?
Mij lijkt van niet. Als werkgever doe je er goed aan om je werknemer te begeleiden. Neem regelmatig contact met de langdurig zieke. Pols naar de inschatting van de werknemer zelf rond werkhervatting en
maak duidelijk dat er na acht weken een vragenlijst zijn richting zal uitkomen.
Leg ook de bedoeling uit. Bij verkeerde verwachtingen riskeer je dat een werknemer uit argwaan of voorzichtigheid de vragenlijst invult (of door AI laat invullen) met een ‘gestuurd’ resultaat voor ogen.
Omkadering nodig
Door in een warm-zakelijk gesprek na te gaan hoe de werknemer zich voelt, hoe het thuis gaat, hoe zijn dag eruitziet, hoe het werk anders georganiseerd kan worden… krijg je een vrij goed beeld of er op korte termijn arbeidspotentieel is of niet. Als dan uit de beoordeling zou blijken dat er geen arbeidspotentieel is, dan klopt er iets niet.
Arbeidspotentieel laten inschatten is daarom enkel een effectief pad richting re-integratie als het kadert binnen een verzuimbeleid met duidelijke afspraken en procedures en opgeleide leidinggevenden.
Gretel Schrijvers
Ceo Mensura Group
Te veel kmo’s gaan ervan uit dat hun IT-landschap wel goed zit. Er is ooit een server geplaatst, er kwam software bij, iemand beheert de back-ups en bij problemen is er een IT-partner. Maar een zaakvoerder die vandaag exact weet welke systemen actief zijn, wie toegang heeft en waar de risico’s zitten, is eerder uitzondering dan regel. Net daar ziet Cloudcom uit Aalter zijn rol.
Cloudcom is voor kmo’s meer dan een technische dienstverlener. Het bedrijf positioneert zich als strategische partner en vertrekt niet vanuit technologie alleen. “Het begint allemaal met weten waar dat IT-monster zit”, zegt CEO Jeroen De Block. “Als je niet weet waar het zit, kun je het niet oplossen.”
Met dat IT-monster bedoelt hij de wirwar die in veel bedrijven stilaan groeit. Denk bijvoorbeeld aan extra tools, oude rechten, koppelingen, toestellen en externe leveranciers die toegang kregen tot de IT-omgeving. “Zolang alles blijft draaien, lijkt dat geen probleem. Tot ergens een zwakke schakel, het IT-monster opduikt.”
Daarom focust Cloudcom in eerste instantie op een nulmeting. Geen technisch rapport voor specialisten, wel een heldere stand van zaken voor ondernemers. “We vertrekken van de vraag: waar zitten vandaag de risico’s in je onderneming? Dan kun je als ondernemer tenminste beslissen: doen we hier iets aan of aanvaarden we het risico? Zo’n oefening maakt ook zichtbaar welke ingrepen dringend zijn, welke kunnen wachten en waar zitten de quick wins die al meteen veel verschil maken.
Volgens Jeroen is dat ook relevant voor bedrijven die al met een interne IT’er of externe partner werken. “We horen vaak: het zal wel in orde zijn.
Maar meestal is dat niet zo zwart-wit. Wie IT uitbesteedt, besteedt zijn eindverantwoordelijkheid niet uit. Ook voor bedrijven met een bestaande IT-structuur kan zo’n oefening dus een realitycheck zijn, eerder dan een oordeel over wat er al staat.”
Van buikgevoel naar inzicht De meerwaarde zit dus niet alleen in cybersecurity, maar in breder risicobeheer. Stilstand, fout ingestelde toegangen, onduidelijke verantwoordelijkheden of complianceproblemen kunnen even goed zware gevolgen hebben. “Je moet als ondernemer toch eens kijken: is het hier eigenlijk wel nog onder controle?”
Cloudcom brengt dat landschap in kaart, prioriteert de vaststellingen volgens risico en maakt zo de eerste stap naar een IT-omgeving die niet op buikgevoel draait, maar op inzicht. “Zo krijgen ondernemers opnieuw zicht op een essentieel onderdeel van hun onderneming, dat rechtstreeks raakt aan continuïteit, veiligheid en groeiruimte”, besluit Jeroen.
CLOUDCOM
Aalterseweg 80 | 9910 Aalter info@cloudcom.eu | cloudcom.eu
Digitale tools alleen veranderen geen organisatie. Bravx vertrekt daarom niet van technologie, maar van processen, mensen en strategie. Als 100% Microsoft-partner begeleidt het bedrijf kmo’s, groeibedrijven en enterprises bij hun volledige transformatie. Technologie is daarbij het middel, niet het doel.
There’s more. Explore.
“ Wij spreken bewust niet over digitale transformatie, maar over transformatie in het algemeen”, zegt medeoprichter en bestuurder Wim Van Heesvelde. “Het gaat over hoe teams samenwerken, hoe processen zijn opgebouwd, hoe data door een organisatie stroomt en hoe beslissingen worden genomen. Pas wanneer die fundamenten goed zitten, krijgt technologie echt impact.”
Van kmo tot internationale onderneming
Vanuit die visie zet Bravx het volledige Microsoft-ecosysteem in, van ERP en CRM tot data, cloud en AI. “We werken volledig binnen het
Microsoft-ecosysteem. Daardoor kunnen processen, applicaties en data naadloos geïntegreerd worden. AI is pas relevant als processen helder zijn, data betrouwbaar zijn en de basis klopt.”
Bravx ondersteunt organisaties van verschillende groottes. “Voor kmo’s en groeibedrijven ligt de focus op schaalbare platformen die mee evolueren met de organisatie. Grotere bedrijven begeleiden we bij internationale integraties, cloudmigraties en complexe processen.”
In België ligt de nadruk sterk op groothandel en distributie, sectoren waar inzicht in marges, kostprijs en logistieke stromen cruciaal is.
Bravx combineert die technologische expertise met consultancy rond processen, organisatie en change management. “De menselijke factor is misschien wel het belangrijkste element in elke transformatie. We profileren ons niet als logge integrator, maar als wendbare partner die dicht bij klanten staat.”
Die nabijheid koppelt Bravx aan Europese slagkracht. Het bedrijf maakt deel uit van The Digital Neighborhood, een ecosysteem van Microsoft-partners met bijna 2.000 experts. “Onze klanten hebben één aanspreekpunt in België. Maar achter ons staat een netwerk van gespecialiseerde Microsoft-experts. De groep groeit ook via buy-and-build: lokale verankering, met gespecialiseerde kennis op Europese schaal.”
De filosofie van Bravx wordt samengevat in vier kernprincipes: Think Big, Start Small, Grow Fast en Have Fun. Eerst kijken bedrijven ambitieus naar hun toekomst. Daarna volgen kleine stappen die snel resultaat opleveren. De baseline vat die visie samen: there’s more. explore. “Veel bedrijven zien een ERP-implementatie als het eindpunt. Voor ons is dat net het begin.”
Elke week krijgt een Belgisch bedrijf meer dan duizend cyberaanvallen te verduren. Een hallucinant cijfer. En toch onderschatten veel ondernemers die dreiging nog altijd. Hackers zijn immers lang niet meer de hoogtechnologische specialisten van weleer: dankzij AI volstaat vandaag een laptop en de juiste tool om tientallen bedrijven tegelijk aan te vallen. Goedkoop, geautomatiseerd en moeilijk te spotten. “De achterdeur staat online soms wagenwijd open”, stellen Aikido en Cyberwolf, elk vanuit een andere hoek actief in de frontlinie. “De zwakste schakel zit zelden waar je hem verwacht.”
VAN BRONCODE TOT BOARDROOM:
Eén cyberaanval. Dat is genoeg om een bedrijf wekenlang plat te leggen, vertrouwelijke data van klanten te ontfutselen of een bedrijfsleider persoonlijk te compromitteren. En toch blijven cyberrisico’s iets wat voor veel Vlaamse ondernemers ‘wel zal meevallen’, tot het te laat is. “Nochtans is beveiliging van alle tijden”, zegt Roeland Delrue van Aikido. “In de middeleeuwen had je al slotgrachten en poorten.” Maar de huidige dreiging is van een ander kaliber.
Met behulp van wat artificiële intelligentie kan vandaag elke crimineel met een laptop honderden bedrijven tegelijk aanvallen, automatisch en goedkoop. Dat vertaalt zich in keiharde cijfers. Volgens onderzoek van Check Point kreeg in ons land elke organisatie vorig jaar gemiddeld 1.288 cyberaanvallen per week te verwerken.
Dat is een stijging van 14% tegenover een jaar eerder. De wereldwijde schade door cybercriminaliteit wordt voor 2025 geraamd op 10.500 miljard dollar. Dat is meer dan het bbp van elk land ter wereld, op de Verenigde Staten en China na. Cybercriminaliteit is niet langer een niche, maar een ‘economische grootmacht’. Eentje zonder grenzen of vlag, maar met een slagkracht die overheden en bedrijven op het scherpst van de snee houdt.
De Belgische cyberveiligheidssector weet wat er op het spel staat. Volgens Agoria groeide de omzet van 1,58 naar 2,61 miljard euro in drie jaar tijd, met een verwachte verdubbeling tegen 2030. De vraag is maar of bij andere ondernemers dat besef ook doordringt. “Beveiliging is altijd iets voor erna”, zegt Roeland. “Je koopt een huis voor 500.000 euro en
twijfelt over die 2.000 euro voor veiligheidssloten. Tot er ingebroken wordt. In de digitale wereld is het niet anders. Bedrijven en ondernemers investeren jarenlang in mensen en infrastructuur, en laten de achterdeur openstaan. Niet uit onwil, maar omdat het nog niet fout is gelopen. In Gent alleen al is het aantal aangiftes van cybercriminaliteit inmiddels drie keer hoger dan het aantal aangiftes van woninginbraken.”
We spraken met twee Oost-Vlaamse bedrijven die elk een ander stuk van het beveiligingsverhaal voor hun rekening nemen. Aikido beveiligt de software en technische infrastructuur, Cyberwolf beschermt de mens aan de top: ceo’s, bestuurders, ministers en magistraten, hun persoonlijke apparaten en digitale levenssfeer.
“ Met behulp van wat artificiële intelligentie kan vandaag elke crimineel met een laptop honderden bedrijven tegelijk aanvallen, automatisch en goedkoop.
Roeland Delrue vergelijkt cyberveiligheid altijd met een huis. “Je hebt een poort, deuren, sloten, soms een camerasysteem. Aan de binnenkant kan je aparte kamers beveiligen of een kluis verstoppen in de muur. Beveiliging kent zoveel lagen en in de digitale wereld is dat niet anders. Het probleem is dat de meeste bedrijven die lagen pas ontdekken nadat er iemand onaangekondigd door de voordeur binnenwandelt.”
Aikido, de Gentse scale-up die begin dit jaar de unicorn-status verkreeg, situeert zich in de laag van software security Concreet vertaalt zich dat naar alles wat er gebeurt tussen het moment dat een developer één regel code schrijft en het moment dat die code op het internet staat. Die keten, van broncode over cloud-configuratie tot de publieke URL, bevat twaalf types kwetsbaarheden die Aikido in kaart brengt en continu monitort.
“In essentie gaat het erom dat software schrijven en software beveiligen twee aparte werelden zijn geworden”, aldus Roeland. “Een developer wil features bouwen. Zijn bedrijf wil producten of diensten lanceren. Niemand wil tijd verspillen aan security-upgrades. Maar je klant verwacht wel dat alles veilig is. Dat is zelfs onbespreekbaar. Ons platform brengt die werelden zo dicht mogelijk bij elkaar.”
250 agenten
De meest ingrijpende innovatie waar Aikido mee bezig is, zijn de AI-gestuurde pentesten. Pentesting (of penetration testing), het inhuren van ethische hackers die proberen in te breken in een systeem, is al decennialang een standaardpraktijk in de sector. “Doorgaans zet je daar een week lang een team van specialisten voor in en dan krijg je een rapport. Maar het duurt wel eventjes vooraleer die mensen beschikbaar zijn en de pentest dus ingepland raakt. In een wereld waar developers dagelijks nieuwe codes uitrollen, telt elke minuut.”
“Wij hebben die pentests nagebouwd met AI-agenten”, vertelt Roeland. “Vandaag kunnen we 250 agenten tegelijk loslaten op één applicatie en ze zijn meteen
inzetbaar. In drie uur doen we meer dan een menselijk team in één week kan. En de resultaten overtreffen al onze verwachtingen. We vinden soms tot zeven keer meer kwetsbaarheden waaronder beduidend meer kritieke gevallen. Die bedrijven doen dat al twintig jaar met mensen.”
Die AI-capaciteit is uiteraard ook een tweesnijdend zwaard. Wat Aikido inzet voor verdediging, gebruiken aanvallers ook. De drempel om een cyberaanval op te zetten, is dramatisch gedaald. “Vroeger had je kennis van zaken nodig om in te breken. Vandaag kan één persoon met AI-agenten tientallen bedrijven tegelijk viseren. Dat heeft de doorsnee kmo nog niet altijd door.”
“
Vandaag kunnen we 250 AI-agenten tegelijk loslaten op één applicatie en ze zijn meteen inzetbaar. In drie uur doen we meer dan een menselijk team in één week kan.
Onopgemerkte crypto-miners
Bij cyberaanvallen denkt de meerderheid van de ondernemers wellicht aan ransomware of kwaadaardige software die bestanden of systemen versleutelt of blokkeert, waarna criminelen losgeld eisen voor vrijgave. Maar het kan ook anders. IBM en Mandiant berekenden dat een aanvaller gemiddeld meer dan 200 dagen onopgemerkt in een systeem kan ronddwalen vooraleer ontmaskerd te worden. “Sommige crypto-miners zitten soms maandenlang onopgemerkt in je servers. Tot je plots merkt dat je energiefacturen 20% hoger zijn. Terwijl er geen opvallende wijzigingen zijn gebeurd.”
Ransomware is nog dramatischer doordat het je bedrijfscontinuïteit raakt. Elke minuut ‘stilstand’ resulteert dan in zware economische schade. Ziekenhuizen zijn vaak nog het hardst getroffen bij een aanval. “Er wordt dan snel gezegd dat je geen losgeld mag betalen omdat dat legitimiteit geeft aan de cyberaanvaller. Maar als je werking stilligt en er kunnen mensen sterven, is dat ethisch vraagstuk van een heel andere orde”, zegt Roeland. “Mensen betalen wel degelijk. Hoeveel, dat weet niemand. Dat blijft meestal onder de radar.”
“Wat je dan best doet in dat geval? Net zoals er professionele onderhandelaars zijn bij gijzelingen, heeft ook de cybersector zijn specialisten. Als het gaat over miljoenen euro’s, weegt een specialist die
een vergoeding van 2.000 euro per dag vraagt, daar niet tegenop. Doe de onderhandeling alleszins nooit alleen.”
“Wij zijn Belgisch”
Dat Aikido nu ook zo hard groeit, is volgens Roeland ook voor een klein stukje gelinkt aan de geopolitieke verschuivingen. “Vroeger deed ik soms wat lacherig als iemand zei dat ze een Belgisch bedrijf waren, gehost in Europa met Belgische technologie. Maar met wat er nu gebeurt op het mondiale toneel, valt het woord ‘onafhankelijkheid’ veel vaker in gesprekken. Je mag niet onderschatten wat het betekent als de NAVO zou wegvallen en al je data in de Verenigde Staten staan.”
Stel dat het bedrijf dat je leidt uitstekend beveiligd is, van firewalls over protocollen tot een security operations center dat 24 op 7 alles scant. Maar jij stuurt zelf ‘s avonds thuis gevoelige informatie over een mogelijke overname door via je persoonlijk e-mailadres. Je dochter downloadt een gratis programma op haar laptop en je partner gebruikt al jaren hetzelfde wachtwoord voor alles. Een cyberaanvaller richt het vizier niet op je bedrijf, maar op jou.
Laat dat het gat zijn dat Steven Vynckier en Daan Gheysens proberen te dichten. Steven richtte twaalf jaar geleden samen met Frederik Rasschaert Spotit op, een cyberveiligheidsbedrijf dat middelgrote en grote ondernemingen beveiligt. Steeds vaker belden de ceo’s van zijn klanten hem met een probleem dat buiten zijn scope viel. “Het had te maken met hun privéleven. Sommigen waren gehackt en wilden niet dat hun IT-dienst het te weten kwam. Daar is nog altijd een groot taboe rond. Na een aantal gesprekken wisten we dat we daar iets mee moesten doen.”
Zo ontstond Cyberwolf, een soort van online bodyguard voor bedrijfsleiders en C-levels, bestuurders, ministers en andere high-value people.
Hoe belangrijker de functie, hoe kwetsbaarder
De reden waarom topprofielen een kwetsbare doelgroep zijn, is paradoxaal. In veel organisaties worden ceo’s of bestuurders gevrijwaard van beveiligingsregels omdat multifactorauthenticatie hen vertraagt of het te omslachtig is. “Terwijl zij precies
de mensen zijn die de meest gevoelige informatie van het bedrijf ontvangen”, zegt Steven. “Informatie over overnames, strategische beslissingen, noodplannen, noem maar op. Die belandt op een Gmailaccount dat totaal niet beveiligd is. Soms is het te gek voor woorden.”
Vooral bestuursleden zijn een interessant doelwit voor hackers. Ze zitten soms in meerdere raden van bestuur, maar werken met één account, toestel en e-mailadres. “Die krijgen vanuit vijf organisaties de meest vertrouwelijke stukken op hun privé-apparaten. En die zijn uiteraard niet altijd beschermd”, zegt Steven. “Zodra we bij een bedrijf zitten en onze dienstverlening uitleggen, hebben we ze meteen mee. Omdat ze dit probleem ook al hebben proberen oplossen, maar op tegenkanting botsen doordat het te intrusief werd”, vertelt ceo Daan Gheysens.
30-lagige ui
Wie bij Cyberwolf klant wordt, krijgt een onboarding van twee uur ter plaatse. In vijf à tien minuten zijn de bestaande toestellen voorzien van meer dan 30 beveiligingstools. “Die werken nadien even goed als ervoor. Er zijn geen compromissen op het gebruiksgemak. Onze software zelf is complex, maar voelt voor de gebruiker heel simpel aan.”
Daarna volgt een digitale audit op naam. Wat is er online allemaal terug te vinden over de klant en hoe kan dat ingezet worden voor een gerichte aanval? “Nooit met de bedoeling om onze klant te confronteren, maar wel om aan te tonen dat het ook van die kant kan komen. De verscheidenheid aan inbraakmogelijkheden is enorm. Soms is het een gezinslid, de andere keer een persoonlijke assistent met toegang tot kritieke mappen of documenten. Je hebt maar één kleine opening nodig.”
“ Ceo’s krijgen een uitzondering op de beveiligingsregels, want bescherming vertraagt hen. Terwijl net zij de meest gevoelige informatie van het bedrijf ontvangen.
• Analyse van jouw digitale plannen
• Begeleiding bij aanvraag
én implementatie
• Ervaren securityspecialisten
• Tot 50% tussenkomst door Vlaamse overheid
• En meer...
DOE HIER DE SNELLE SUBSIDIECHECK
“Onze gelaagde aanpak werkt als een ui”, zegt Daan. “Als één laag faalt en een aanvaller net ergens binnenraakt, zit die meteen vast in de volgende laag. Het is niet omdat ze door één schil heen raken, dat ze ook de kern zien. Via een applicatie kunnen onze klanten in realtime zien hoeveel aanvallen er zijn afgewend. Hoe beter we onze job doen, hoe minder je ervan merkt.”
Achter ernstige cyberaanvallen schuilen geen lone wolves. Integendeel, het zijn georganiseerde structuren. Soms zelfs met staatssteun. Het kan ook omdat de pakkans bijna nihil is. “Hoeveel hackers zitten er achter de tralies? Je kan overal ter wereld hacken en via het darkweb blijf je anoniem. De risico’s zijn minimaal terwijl het potentieel qua opbrengst enorm is.”
“Één van de meest extreme voorbeelden is Noord-Korea. De zogenaamde Lazarusgroep, een hackingcollectief gelieerd aan het regime van Kim Jong-un, is verantwoordelijk voor digitale bankoverallen ter waarde van meer dan 6 miljard dollar. In lijstjes met de grootste bankrovers ooit, staat hij op eenzame hoogte”,
aldus Steven. “Omwille van embargo’s is digitale diefstal één van de manieren waarop Noord-Korea zijn economie draaiende houdt.”
Ook in andere vijandige regio’s is de bescherming van Cyberwolf actief, bij de Belgische ambassadeur. “Sommige Cyberwolf-leden hebben te maken met nationstate threats, of aanvallen die gecoördineerd zijn door overheden, niet om geld te stelen maar om te spioneren of te saboteren. Er zijn nucleaire doctrines, maar voor cyber bestaat er zoiets nog niet. Er is geen duidelijke afschrikkingsdoctrine van: als het ene land dit doet, doen wij dat terug.”
Zowel Aikido als Cyberwolf zien persoonlijke AI-assistenten als een potentieel gevaar voor cyberveiligheid in de toekomst. “Waar we vandaag nog per app kunnen zien welke data we delen, krijgt zo’n assistent toegang tot alles. Je agenda, e-mail, contacten, financiën en professionele documenten. Het vertrouwen dat je daarin moet geven is enorm”, zegt Daan. “En die technologie is niet gebouwd om by default veilig te zijn.”
Ook deepfakes behoren tot diezelfde rist gevaren. “Als je nu een filmpje online zet van een interview kan je dat geluid al gebruiken in een tool van 15 dollar om perfect iemands stem na te bootsen. Vroeger zag je phishingmails met grammaticale fouten. Nu, met de ChatGPT’s van deze wereld, heb je in twee seconden een perfecte mail in het Sloveens. Maar de verdediging evolueert mee. Wat je gaat zien in de toekomst is dat AI tegen AI vecht. En op een bepaald moment komen er mensen aan te pas.”
Cyberwolf bouwt intussen al aan een auditor voor de persoonlijke assistent. Software die bewaakt wat zo’n agent doet en deelt. “Onze eigen hackers weten er wel mee om te springen. Met de juiste vraagstelling aan AI-agenten kunnen ze zichzelf al administrator maken in een netwerk of loongegevens opvragen. Heel veel mensen zetten zomaar een bedrijfschatbot op zonder na te denken over cybersecurity. Daar zet je een megapoort open voor iemand die goed kan prompten.”
Met Mercator ERP kiest Debiscom bewust voor een Belgisch pakket dat zich laat afstemmen op de praktijk van de klant. Die flexibiliteit, gecombineerd met een vlot bereikbaar team en een prijskaartje dat vaak gunstiger ligt dan bij grotere spelers, maakt het voor veel bedrijven een geloofwaardig alternatief.
Debiscom uit Dendermonde richt zich op organisaties die in standaardsoftware net niet vinden wat ze nodig hebben. Het softwarebedrijf specialiseert zich al jaren in Mercator ERP en bouwt daarop oplossingen voor klanten met specifieke vragen rond facturatie, rapportering en procesopvolging. “Wij vertrekken niet van een vast keurslijf, maar van de werking van de klant”, zegt bestuurder Kris Verhasselt. “Net daar zit voor ons de meerwaarde.”
Binnen een Belgische context
Die aanpak komt vooral tot haar recht in sectoren waar processen minder rechtlijnig zijn, zoals staffing, energie, groothandel of productie. Waar tarieven, contractvormen, nacalculatie of rapportering sterk verschillen, schiet een klassiek pakket vaak tekort. “Veel bedrijven botsen op de grenzen van standaardsoftware zodra hun werking meer uitzonderingen bevat. Mercator geeft ons een stevige basis om een oplossing uit te bouwen die wel aansluit op hun praktijk, zonder dat ze in een zwaar implementatietraject belanden.”
Ook het Belgische karakter van Mercator speelt mee. “Voor ondernemingen die werken binnen de Belgische context is het een voordeel dat het pakket dicht bij die realiteit staat, ook wanneer wetgeving, facturatievereisten of digitale verplichtingen veranderen. Dat Belgische karakter is geen detail. Het maakt dat Mercator korter op de bal kan spelen wanneer Belgische bedrijven snel moeten bijsturen.”
Flexibiliteit, nabijheid en technische diepgang
Ook de ondersteuning is voor Debiscom een belangrijk argument. “We werken met een klein, vast team dat rechtstreeks bereikbaar blijft. Geen anonieme helpdesk, maar snel contact met mensen die zowel het pakket als de context van de klant kennen. Klanten willen iemand aan de lijn die hun omgeving kent en snel kan schakelen. Precies daarin maken wij het verschil.”
Ook op vlak van prijszetting wil Debiscom zich onderscheiden. Niet door de goedkoopste speler te zijn, maar door flexibiliteit, nabijheid en technische diepgang te combineren met een prijsniveau dat voor
veel kmo’s en nichebedrijven haalbaarder is dan bij grote internationale spelers. “Die combinatie van Belgisch product, directe service en maatwerk maakt Mercator voor veel bedrijven een realistisch alternatief voor zwaardere ERP-trajecten.”
DEBISCOM
Sint-Gillislaan 99 | 9200 Dendermonde info@debiscom.be | debiscom.be
De vraag ‘to cloud or not to cloud’ klinkt vandaag anders dan enkele jaren geleden. Waar publieke cloud en klassieke virtualisatie lang vanzelfsprekend leken, herdenken Vlaamse bedrijven hun IT-strategie. Geopolitieke onzekerheid, regelgeving en toenemende licentie- en kostenonzekerheid zorgen voor een verschuiving richting doordachte hybride modellen.
In gesprek met Frank Van Zeir, solution architect & teamlead infrastructure, over de kracht van HPE en IT1
“Future
IT1, erkend HPE Gold Hybrid Cloud Partner, begeleidt bedrijven in die evolutie. We spraken met Frank over de rol van HPE-technologie.
Waarom blijft HPE vandaag zo relevant voor bedrijven?
Frank: “HPE beschikt over een zeer coherent hybrid-IT-portfolio. Met ProLiantservers, SimpliVity, MSA en Alletra bouwen we performante, veilige en schaalbare infrastructuren. Bedrijven behouden controle over hun data, vaak op Vlaamse bodem, zonder flexibiliteit te verliezen.”
Zien jullie effectief een verschuiving in cloudstrategie?
“Zeker. We zien een duidelijke beweging weg van cloud only richting hybride omgevingen. Bedrijven willen opnieuw grip krijgen op hun IT-kosten en minder afhankelijk zijn van één platform of geopolitieke context.”
IT1 legt sterk de nadruk op service. Wat betekent dat concreet?
“IT1 is door HPE gemachtigd om zelf 24x7 herstellingen uit te voeren onder HPE-pet. Dat zorgt voor snellere interventies, diepere kennis van de omgeving en maximale ontzorging.”
De overname van VMware door Broadcom zorgt voor onrust bij veel kmo’s. Waarom?
“Broadcom focust zich duidelijk op grote enterprise-omgevingen. Voor kmo’s vertaalt zich dat in licentiemodellen die soms
een veelvoud duurder worden. Bovendien geldt vandaag: Hoewel vSphere Standard en Enterprise Plus nog ondersteund worden, is het onduidelijk of deze edities actief zullen worden doorontwikkeld. Nieuwe innovaties verschijnen uitsluitend binnen bredere enterprise-bundels, wat de relevantie voor kmo’s onder druk zet.”
Hoe speelt HPE daarop in?
“Met HPE Morpheus VM Essentials krijgen bedrijven opnieuw keuzevrijheid en transparantie. Het is een mature virtualisatie-oplossing met een helder licentiemodel, afgestemd op kmo-realiteit. In veel scenario’s kunnen organisaties tot 90%
besparen op virtualisatiekosten, zonder in te boeten op performantie of continuïteit. Dat maakt dit vandaag een bijzonder future proof keuze.” IT1
Steenkaaistraat 14 | 9200 Dendermonde sales@IT1.be | it1.be
Sleutel-op-de-deurprojecten voor KMO’s
• Garages en showrooms
• Kantoorruimtes
• Renovaties
• Sport en jeugdlokalen
• Werkplaatsen en magazijnen
• Winkelruimtes
• Woningen
BC-CONSTRUCT BV
Beertenstraat 3 – 9160 Lokeren
+32 474 38 05 52
Winnaar van het meest innovatieve platform op de Smart City World Expo van 2024 in Barcelona, twee Agoria-onderscheidingen en vooral… heel veel tevreden klanten. De adelbrieven die Sirus na 15 jaar kan voorleggen, ogen indrukwekkend. De software- en dataspecialist met hoofdkantoor in Merelbeke positioneert zich als één van de sterkste spelers op de Belgische data- en softwareontwikkelingsmarkt.
Gert De Tant stond in 2011 aan de wieg van Sirus, dat zich vanaf de eerste dag toespitste op softwareontwikkeling en -integratie.
“Daarbij behartigen we het totale plaatje”, vertelt Gert. “Onze salesmensen verstaan de kunst om, op een voor elke klant begrijpbare manier, diens noden te linken aan onze meerwaarde. Vervolgens gaan onze softwarearchitecten aan de slag om de specifieke oplossing uit te tekenen, zodat onze ontwikkelaars die naadloos in het IT-landschap van onze klant kunnen integreren. Nadien verzorgen we ook de totale service op iedere oplossing, zodat die in optimale omstandigheden blijft functioneren.”
Het Sirus-verhaal is er eentje van continue groei. De fusie met het Limburgse Continuum Consulting zorgde voor meer financiële procesmatige armkracht. Toen dit moederbedrijf in 2021 in handen van een Franse groep kwam, voelde het Sirusteam dat die cultuur niet overeenstemde met de eigen bedrijfscultuur.
“Dat leidde in oktober 2024 tot een MBO (Management Buy Out) van Sirus door vijf vennoten: Gert De Tant, Greet Brosens, Jens Rappé, Gert Becqué en mezelf”, verduidelijkt salesverantwoordelijke Justien De Roose. “Die stap betekende een terugkeer naar onze ware identiteit: die van een op en top Vlaamse organisatie die een open communicatie voert met de 85 medewerkers en heel dicht bij elke
klant staat. Het beste bewijs daarvan is dat ook elk van de vijf vennoten, inclusief ceo Gert De Tant, nog zelf voor klanten werkt. Daardoor houdt iedereen voeling met het werkveld en weten we perfect waar onze klanten wakker van liggen.”
Vandaag bedient Sirus talrijke klanten uit de publieke en private sector – van vzw’s tot staalreuzen – vanuit drie pijlers. “Een eerste is softwareontwikkeling, waarbij we applicaties op maat uitwerken om die vervolgens bij bedrijven en organisaties te integreren. Ten tweede heb je de ‘collaboration software’: hier passen we de Microsoft 365-suite volledig aan de processen van een bedrijf aan. Met inbegrip van oplossingen zoals Sharepoint, Teams, Copilot… creëren we een heel functionele, comfortabele en veilige digitale werkomgeving”, vervolgt Gert.
De derde kerncompetentie
– data – is de hardst groeiende poot binnen Sirus. “Dit behelst het op orde krijgen van de ‘data-huishouding’, een kwaliteitscontrole van
de (beschikbare) data en die binnen een dataplatform op een kwalitatieve manier ter beschikking stellen voor visualisaties, beleidsinzichten, berekeningen, het sturen van administratieve en operationele processen, enzovoort. Onze technische expertise inzake AI vormt daar het perfecte verlengstuk op.”
“Onze voornaamste kracht is een heel brede en sterke technische basis, wat onze softwarearchitecten alle tools biedt om de noden van de klant naar de technische realiteit te vertalen. Dat doen we onder meer voor diverse sectorfondsen, ondernemingen die zich toespitsen op nutsvoorzieningen (water, elektriciteit, energie…) en talrijke andere klanten. Dat we als relatief klein bedrijf binnen Microsoft de hoogste erkenning voor onze drie domeinen genieten, vormt het beste bewijs van onze knowhow en ervaring.”
Sirus haalt heel veel voldoening uit de maatschappelijke relevantie die het bij talrijke projecten creëert. Urban Sense, een dataplatform dat steden en gemeenten helpt om tot een ‘smart city’ uit te groeien, illustreert dat perfect. Gert De Tant: “Door Urban Sense kunnen gemeenten en steden hun data die mogelijk in andere
applicaties ‘gevangen’ zaten, weer ontsluiten. Zo kunnen ze deze gegevens gebruiken om er relevante oplossingen mee te faciliteren. Dat gaat van de monitoring van nachtlawaai en luchtkwaliteit tot het beheer van parkeergarages, waterzuiveringsinstallaties, enzovoort.”
Met Urban Sense won Sirus in 2024 de onderscheiding voor meest innovatieve platform op Smart City World Expo. Via klant Stad Roeselare droeg het ook bij tot de onderscheiding voor ‘beste smart city’ en ‘beste innovatie’ van Agoria.
Wie data zegt, denkt automatisch aan AI. Met Sirus AI creëerde de onderneming hiervoor een autonome entiteit onder leiding van Jan Syssauw. “Hierbij leggen we aan mensen op C-level uit wat AI voor hun organisatie kan betekenen. Vanuit strategisch advies kan dat leiden tot concrete implementaties, waarbij Sirus of
andere partijen een ondersteunende rol kunnen bieden. Onze uitgebreide poule van heel competente mensen vormt een warme biotoop waarin we ook jong talent verwelkomen om ons verhaal van permanente groei te blijven schrijven”, besluit Gert De Tant.
SIRUS
Verlorenbroodstraat 122/8 9820 Merelbeke-Melle sirus.be
Dossche Mills behoort tot de grootste familiegroepen in de Europese maalderijsector. Onder leiding van ceo Kristof Dossche groeide het bedrijf uit van een regionale speler tot een internationale groep met tien productiesites. Overnames vorm(d)en de motor van die expansie, terwijl innovatie, procesoptimalisatie en duurzaamheid de toekomst moeten veiligstellen. Tegelijk blijft de onderneming zoeken naar nieuwe toepassingen voor tarwe, bij voorkeur voor de voedingsindustrie.
DOSSCHE MILLS BLIJFT OOK NA RUIM 150 JAAR
HET BESTE UIT ELKE TARWEKORREL HALEN
Zodra je via de dubbele automatische deur de hoofdzetel van Dossche Mills in Deinze binnenwandelt, merk je dat de slogan die prominent in de inkomhall prijkt – ‘Samen halen we het beste uit graan’ – geen dode letter blijft. Vanuit de ondergrondse verdieping prikkelen de geuren van versgebakken producten uit de proefbakkerij meteen onze neus. Voor ze ’s avonds huiswaarts trekken, kunnen de medewerkers nog een lekkernij meegraaien uit de mand waarin de vriendelijke bakkers uit het smaaklaboratorium de ‘overschotjes’ van hun dagelijkse baksessies hebben gelegd.
Dit aromawalhalla behoorde altijd al tot de leefwereld van Kristof Dossche, die er even gedreven werkt als een bij op een bloem. Als telg van de vierde
generatie kreeg Kristof in 2003 de bedrijfssleutels van vader Jacques. Exact dertig jaar nadat Irené en Daniel Dossche, wiens familie op dat moment tot de grootste Belgische fabrikanten van veevoeders behoorde, ‘De Molens van Deinze’ hadden overgenomen. De roots van de ‘Molens’ gaan terug tot 1875, maar de grote internationale expansie is er vooral onder impuls van de vierde Dossche-generatie gekomen.
“Uiteraard zijn er vroeger ook al veel scharniermomenten geweest”, legt Kristof Dossche uit, “maar zodra we vanaf 2003 heel actief het overnamepad zijn gaan bewandelen, is alles in een stroomversnelling gekomen. Een kantelpunt was de overname van het Nederlandse Meneba in 2018. Daardoor maakten
we echt een reuzensprong, want onze omzet ging in één klap 250% vooruit. We hebben de voorbije vijftien jaar nog veel andere overnames gerealiseerd, zoals die van het Duitse Mühle Rüningen (eind 2024), goed voor een nieuwe omzetsprong van 80%. De overnamestrategie vormt de belangrijkste verklaring voor onze sterke expansie.”
Hoe kijk je terug op jouw eerste momenten aan boord van het familiebedrijf?
Kristof Dossche: “Mijn start viel meteen samen met mijn rol als ceo. De overdracht met mijn vader verliep opvallend eenvoudig. Op een maandagmorgen zaten we samen in de vergaderzaal in Deinze. Na een kwartiertje nam hij zijn papieren, stopte ze in zijn tas en zei: ‘Ik ben weg.
“ We willen zoveel mogelijk waarde creëren uit graan, al blijf ik ervan overtuigd dat voeding altijd de belangrijkste bestemming moet zijn.
Kristof Dossche | ceo
Nu ben jij baas, want er kan maar één haan op de mesthoop zitten.’ Dat moment vergeet ik nooit. Ik was toen de jongste in het bedrijf, de tweede jongste had 15 jaar meer ervaring. Zelf had ik nog geen adelbrieven in de sector, maar misschien lag daar ook een voordeel: ik keek op een andere manier naar het bedrijf en de toekomst.”
Wat waren in die beginjaren je voornaamste aandachtspunten?
“De focus lag initieel vooral op het bedrijf sterker op de rails zetten. Dat was niet evident: de sector kabbelde rustig verder, net zoals wij toen. Toen zaten we qua marktpositie ergens tussen plaats 20 en 30 in Europa. Sommigen omschreven ons wat als een Calimero. Het was daarom
noodzakelijk om alles goed op orde te krijgen, de basis te versterken met het oog op latere groei. Een belangrijke stap daarin was de introductie van het ERP-systeem SAP in 2010. Als je schaal wil creëren, moeten je processen daar volledig klaar voor zijn.”
In welke geografische markten waren jullie toen vooral actief?
“We deden toen heel veel export buiten Europa, met hele containers en zakken die richting Afrika, Midden-Amerika en Azië vertrokken. De exportmarkt viel voor ons in duigen toen ze daar veel in eigen molens zijn gaan investeren. Toen ook Europese subsidies voor export wegvielen en we plots te maken kregen met heel wat (gesubsidieerde) concurrentie uit
Turkije (waarvan de tarwe uit Rusland en Oekraïne komt), was dat eveneens een streep door de rekening. Komt daarbij dat een extra inkomstenbron – met name loonwerk voor de zetmeelindustrie – op korte tijd helemaal opdroogde omdat die klanten massaal investeerden in verticale integratie.
Een andere belangrijke evolutie was de schaalvergroting van de bakkerijen. Veel ambachtelijke bakkerijen hebben plaats geruimd voor uit de kluiten gewassen industriële bakkerijen. Dat had geen grote impact op ons volume: de consumptie van bloem in de interne markt is zo goed als gestabiliseerd, maar de totale markt in de Benelux is zowat gehalveerd over 20 jaar tijd.”
Als maalderij leveren jullie aan heel wat doelgroepen. Welke zijn de belangrijkste?
“Wij bevoorraden zowel de bakker om de hoek als grote, industriële spelers wiens producten je onder meer in de warenhuisketens vindt. Die volumes verschillen uiteraard enorm. Een warme bakker verbruikt maandelijks ongeveer twee ton bloem, bij de giganten is dat al snel 5.000 tot 10.000 ton. Daarnaast zijn we kind aan huis in de koekjessector, bij pizzaproducenten en in de brede voedingsindustrie, waar bloem onder meer nodig is voor kroketten, gepaneerde producten en als vulmiddel voor sauzen, cakes, ragout, enzovoort. Dat alles zorgt voor een enorm uitgebreid productportfolio. We verdelen meer dan 1.000 soorten bloem.”
Waarom is die grote diversiteit nodig?
“Het gros van onze industriële klanten heeft voor zijn processen ‘bloem op maat’ nodig. Hun processen vereisen grondstoffen van een heel stabiele kwaliteit, die we just in time moeten leveren. Tijdens
de voorbereiding vergt dat heel veel overleg met onze interne specialisten. Gelukkig gaat wat wij doen gepaard met heel fysische processen: we halen de tarwe bij onze boeren op, stockeren die in silo’s, waarna ze na het malen in de molen worden verwerkt en vervolgens bij onze klanten geleverd. Omdat het een vrij vers product is, blijven we – voorlopig – gespaard van concurrentie uit China, gezien de afstand. Dat verandert niets aan het gegeven dat dit een enorm competitieve markt is, maar die andere spelers bevinden zich vooral aan de spreekwoordelijke achterdeur. Het voordeel van die sterke Europese concurrentie is dat de prijzen vrij laag blijven, wat het voor spelers uit andere contreien nog moeilijker maakt om in onze markt te penetreren.”
Hoe zou je de wereldwijde meelmarkt typeren?
“In Europa heb je nog altijd meer dan 2.000 maalderijen, waarvan het leeuwendeel familiebedrijven zijn. Ter vergelijking: in de Verenigde Staten is de doorsnee
maalderij 15 keer groter. Dat bewijst dat de sector bij ons nog enorm moet evolueren. Ook bij ons is schaalvergroting een noodzakelijke trend, maar toch zijn er maar weinig fabrikanten die echt met overnames bezig zijn. Je moet het ook durven doen, want evident is het allesbehalve. Geen enkele overname gebeurt vlekkeloos, dat pad ligt telkens weer bezaaid met talrijke obstakels (andere bedrijfscultuur, medewerkers of klanten die niet zomaar meegaan in je verhaal, uitdagingen op vlak van integratie …). Toch is er, naar mijn gevoel, geen weg terug.”
Wat heeft de overnamestrategie betekend voor jullie productiefaciliteiten?
“We hebben momenteel tien maalderijen, verspreid over België, Nederland en Duitsland. In Deinze is er geen maalderij meer. Hier is wel ons innovatiecentrum FLINN (‘Flour Innovations’) gevestigd, dat partnerships met bedrijven uit de voedingssector aangaat om de smaak, textuur, houdbaarheid en rendabiliteit van hun producten
te verbeteren. Die samenwerking krijgt vaak een verlengstuk via onze proefbakkerij. Onze productingenieurs sparen kosten noch moeite om elk type bloem te optimaliseren, zodat onze klanten verzekerd blijven van bloem die zich kenmerkt door hoge kwaliteit en stabiliteit. Op dat vlak onderscheiden we ons van de concurrentie.
Wat overnames betreft: het is een fabeltje dat elke acquisitie even succesvol is. Het rendement van onze diverse vestigingen moeten we voortdurend onder de loep nemen, omdat de gevraagde volumes in de markt stabiel blijven en de concurrentie moordend is. Zo zullen we onze kleine maalderijen in Avelgem en in het Nederlandse Groningen dit jaar sluiten. Kosten optimaliseren is in deze branche echt een conditio sine qua non.”
Hoe belangrijk was de overname van Molens ’t Kindt in 2025?
“Die heeft vooral onze positie in België, meer bepaald in het industriële segment, versterkt. Daarnaast heeft die beslissing vooral te maken met strategie: je krijgt maar één kans in je leven om je concurrent/buur (gevestigd in Kerkhove (Avelgem), red.) te kopen. Als die trein passeert, moet je daarop springen, anders doet een ander het in jouw plaats.”
De verwerking van tarwe tot bloem is in eerste instantie gericht op de creatie van voeding. Zou je delen van dit gewas ook als grondstof voor andere producten kunnen gebruiken?
“Ja, toch wel. Bij FLINN bekijken we met een team van ingenieurs ook andere potentiële toepassingen voor tarwe. Het is ongelooflijk hoeveel mogelijkheden er in dat product schuilen. Wij geloven dat tarwe ook op lange termijn een belangrijke rol blijft spelen in de voedingsindustrie. Het is een bijzonder veelzijdige en duurzame grondstof. Als je de CO2uitstoot per calorie brood vergelijkt met vlees, dan ligt die bij vlees 14 tot 15 keer hoger. Dat toont het potentieel van graan als basisproduct.
De roots van de maalderij gaan terug tot 1875. Ondertussen groeide het bedrijf uit tot een internationale groep met tien productiesites.
Tegelijk onderzoeken we hoe we alle componenten van de tarwekorrel maximaal kunnen valoriseren. Bloem kan bijvoorbeeld dienen als bindmiddel en als grondstof voor lijmen, omdat die vaak op zetmeel gebaseerd zijn. Zemelen – goed voor ongeveer een kwart van het volume van de tarwe – vinden vandaag hun weg naar meergranen- en volkorenbroden of naar de veevoederindustrie. Daarnaast proberen we via fermentatie ook zemelen te ‘winnen’ voor andere toepassingen: denk aan nieuwe voedingsingrediënten, maar ook aan isolatiematerialen in de bouw. We willen zoveel mogelijk waarde creëren uit graan, al blijf ik ervan overtuigd dat voeding altijd de belangrijkste bestemming moet zijn. In heel wat landen wereldwijd hebben honderdduizenden mensen dagelijks een tekort aan voedsel. Dan zou het doodzonde zijn om ingrediënten die zich van nature het best laten verwerken tot voedsel, plots voor non-food te gaan inzetten.”
Welke inspanningen leveren jullie op vlak van duurzaamheid?
“Binnen onze sector ligt de grootste uitdaging inzake duurzaamheid niet zozeer in de eigen productie, maar in de keten. Daarom hebben we bij Dossche Mills het programma Terah opgestart. Als je naar de uitstoot kijkt, is Scope 1 – onze eigen productie – goed voor amper zo’n 3 procent. Scope 2 – bijvoorbeeld energie en toelevering – zit rond 12 à 15 procent. Meer dan 80 à 85 procent van de uitstoot bevindt zich in Scope 3, bij de grondstoffen zelf. Daar willen we het verschil maken, daarmee zijn we trouwens ook één van de pioniers in de sector. Als je echt vooruitgang wil boeken, moet je naar de origine van je grondstoffen kijken.
Dossche Mills spaart kosten noch moeite om klanten te verzekeren van bloem die zich kenmerkt door hoge kwaliteit en stabiliteit. Daarom proberen ze elk type bloem te optimaliseren. In Deinze is zelfs een proefbakkerij gevestigd.
“
In de Verenigde Staten is de doorsnee maalderij 15 keer groter. Dat bewijst dat de sector bij ons nog enorm moet evolueren.
Kristof Dossche | ceo
Daarom focussen we sterk op de aanvoer en de teelt van tarwe. Met ons Terahprogramma werken we samen met hoofdzakelijk Franse en Duitse boeren om duurzamer te telen. We hebben daarvoor een soort menukaart ontwikkeld met maatregelen die landbouwers kunnen toepassen om de CO2-uitstoot bij de teelt en aanvoer van tarwe te verlagen. Daar koppelen we ook financiële incentives aan. Alleen botsen we vandaag op een andere realiteit: de economie draait minder goed en duurzaamheid komt weer lager op de Europese agenda te staan. Ook de supermarkten spelen daarin een negatieve rol: zij verwachten duurzamere producten, maar willen er vaak niet extra voor betalen. Dat remt de vooruitgang af.”
Hoe welwillend zijn de boeren om daarin mee te gaan?
“Veel landbouwers zijn daar best wel flexibel in, zeker omdat het hen ook kan helpen om zich te onderscheiden. Alleen moet daar natuurlijk een vergoeding tegenover staan. Het probleem met duurzaamheid is vaak de motivatie bij klanten. Een tijdlang leek er een sterk wettelijk kader te komen vanuit Europa, maar die druk is ondertussen wat afgezwakt. Als de EU zijn doelstellingen op de lange baan schuift, verdwijnt ook een deel van de urgentie. Wij blijven het programma aanbieden, sommige grote klanten stappen daar effectief in mee en betalen ervoor.
Duurzaamheid heeft nu eenmaal een prijs. Je kan niet tegelijk extreem groen willen zijn en heel competitief blijven, want groen is duur. In ons geval betekent een duurzamer product ongeveer tien procent extra kost. Dat moet dus ergens in de keten worden doorgerekend. Het opmerkelijke is dat de impact voor de consument eigenlijk heel beperkt is. Als we de CO2-uitstoot van brood met 30 procent zouden verminderen, zou dat uiteindelijk maar zo’n 5 procent verschil
helpt bedrijven groeien door twee complementaire expertises te bundelen:
Direct marketing:
Wij ontwikkelen en realiseren campagnes van A tot Z – databasebeheer, creatie, in house productie, afwerking, nationale en internationale verzendingen én opvolging – voor maximale impact bij uw doelgroep.
Fulfillment & logistiek:
Als specialist in detailpicking en distributie zorgen wij voor een vlotte en betrouwbare verwerking van bestellingen en leveringen, zowel voor B2B-netwerken, filialen en commerciële teams als voor B2C en e-commerce.
Ontvangst en controle van producten, opslag, stockbeheer, orderpicking, kitting en co-packing. Dedicated klantencontact, back-office voor klachtenbehandling, API & web services, live tracking, realtime controle …
Dankzij deze unieke combinatie zijn wij niet zomaar een leverancier, maar een partner die communicatie en logistiek naadloos verbindt.
in de winkelprijs maken. Toch willen supermarkten daar dus niet in meegaan en in een heel competitieve markt geldt: als niemand het doet, wil niemand ervoor betalen. Hoe verder je in de keten teruggaat richting landbouw, hoe groter de investering wordt, terwijl het dichter bij de consument procentueel veel minder kost. In Europa lukt dat nog, omdat het over voeding gaat, met vooral een Europese markt. Als je in pakweg de chemie of in een andere sector met een globaal speelveld moet concurreren tegen aanbieders uit continenten die zich helemaal niet druk maken over duurzaamheid … begin er dan maar eens aan.”
Jullie zijn al anderhalve eeuw verankerd in het ondernemerslandschap van Deinze. Weten de mensen uit deze stad goed wat jullie doen?
“Veel mensen beseffen niet wat er in een maalderij gebeurt. Als ik zeg dat we in de bloemindustrie zitten, denken sommigen meteen aan bloemen – aan de planten dus – totdat je uitlegt dat het over meel, brood, koekjes en tal van andere voedingsproducten gaat. Het hart van onze activiteit ligt in het malen zelf, iets wat we niet meer in deze stad doen. Malen klinkt eenvoudig, maar er zit enorm veel technologie en knowhow achter.
Optimalisatie is voor ons cruciaal, want in deze sector telt elke eurocent. In werkelijkheid draait het om een voortdurende zoektocht naar de juiste samenstelling. We werken met verschillende soorten tarwe, met uiteenlopende eiwitgehaltes. Die bepalen uiteindelijk waarvoor het meel geschikt is. Voor de koekjesindustrie heb je bijvoorbeeld een laag eiwitgehalte nodig, terwijl croissants net een hoog eiwit vragen. Brood zit daar ergens tussenin. Wat van het veld komt is, nooit volledig voorspelbaar. Daarom meten we voortdurend de kwaliteit van het graan en passen we onze formules in de productie aan.”
1,6
In 2025 stond Dossche Mills in voor de productie van liefst 1,6 miljoen ton bloem, waarvan het ruim 1.000 varianten in de portfolio heeft. Als we daar Mexma en Gourmand Pastries bijtellen, zelfs 1.200.
Totaal aantal medewerkers verspreid over de (productie)faciliteiten in Deinze, Bossuit, Kerkhove en Merksem (België), Rotterdam en Uithuizermeeden (Nederland), Itzehoe, Celle, Braunschweig, Ringelheim en Gelsenkirchen (Duitsland).
Ruim 700 jaar geleden opende de fabriek Mühle Rüningen al de deuren. Met vijf productiesites vertegenwoordigt de Duitse tak een essentieel deel van Dossche Mills.
4
Vier generaties van de familie drukten sinds 1976 hun stempel op de maalderij. Irené en Daniel Dossche stonden aan de wieg van de overname, ook Irené’s zoon Jacques was bij de onderhandelingen betrokken. De ouders van Irené en Daniel, Serafien Dossche en Zulma Vandervennet, waren al voor de Eerste Wereldoorlog in de graansector actief.
1
Het hoofdkantoor van Dossche Mills is gevestigd in huisnummer 1 van de Clémence Dossche-straat.
Toch heeft deze dame, die leefde van 1869 tot 1951, geen link met de graanfamilie. Ze verdient haar straatnaam omdat ze één van de eerste Belgische vrouwelijke apothekers was.
Dossche Mills is jullie vlaggenschip. Daarnaast heeft de familiale groep met Gourmand Pastries en Mexma nog twee zusterbedrijven. Is daar veel synergie mogelijk?
“Het is logisch dat Dossche Mills de ‘hofleverancier’ van die entiteiten is, maar voor de rest opereren die volledig autonoom. Gourmand Pastries, gevestigd in Moeskroen, hebben we in de jaren 90 overgenomen. Daaruit hebben we onder meer geleerd dat croissants produceren geen sinecure is. Mexma was een eigen initiatief dat we in 2006 boven de doopvont hebben gehouden. We hebben toen ingespeeld op een opportuniteit, omdat tortilla’s (bloemtortilla’s, die ook voor wraps worden gebruikt, red.) in onze contreien sterk aan populariteit wonnen. Die productie bevindt zich in Kerkrade (Nederland).”
Je staat inmiddels 23 jaar aan het hoofd van dit bedrijf. Hoe blik je terug op die periode?
“De sector zelf is enorm geëvolueerd en ook Dossche Mills zelf was continu in transformatie. Tegelijk zagen we hoe de vraag in de Benelux is gehalveerd. Dan is groeien de enige optie. Onze omzet is sindsdien verzevenvoudigd, de rendabiliteit zo goed mogelijk managen is één van de redenen van mijn grijzere haren (lacht). Met de kennis die ik vandaag heb, zou ik nog sneller knopen inzake overnames hebben doorgehakt. Het gaat echt om durven. Ik prijs me gelukkig dat ik ben omringd door een gedreven managementteam met een duidelijke strategie, waarbij we onder meer blijven investeren in duurzaamheid, R&D en permanente groei. Daarvoor zullen we in de toekomst nog meer naar Duitsland – een heel grote markt – kijken, al zijn onze meeste sectorgenoten daar qua mentaliteit nog niet mee met de huidige evoluties: ze denken nog hoofdzakelijk efficiëntie- en prijsgericht, hebben minder een boodschap aan duurzaamheid.”
Het hart van Dossche Mills klopt nog altijd in Deinze, deze regio is de natuurlijke biotoop van jullie familie. Weerspiegelt zich dat nu al in mogelijke ‘troonsopvolging’?
“Mijn twee broers zijn bij de zaak betrokken: Axel is aandeelhouder en medebestuurder, Frank leidt Gourmand
Pastries en Mexma. Ook mijn neven
Stefan en Patrick Bostoen spelen hun rol.
De mogelijke vijfde generatie bestaat uit zeven telgen, die tussen 0 en 25 lentes jong zijn. Bij sommigen onder hen merken we nu al enthousiasme om op termijn in de zaak te stappen, al moeten ze daarbij wel voldoen aan een aantal duidelijke voorwaarden uit ons familiecharter. We zullen op termijn geen stormloop aan nieuwe familieleden krijgen, maar hebben er wel alle vertrouwen in.”
De laatste tijd is er in de media veel aandacht geweest voor VVPRbis. Dit was vooral in het kader van de verwachte wijziging van het verlaagd tarief van 15% naar 18% binnen dit regime. Nu, wat is VVPRbis ook alweer, en waarmee moeten we rekening houden om dit statuut niet te verliezen?
Wat is VVPRbis?
Dividenduitkeringen zijn in principe onderworpen aan 30% roerende voorheffing.
VVPRbis is een fiscaal regime dat aandeelhouders-natuurlijke personen recht geeft op een verlaagd tarief van roerende voorheffing bij uitkering van dividenden. Mits aan bepaalde voorwaarden wordt voldaan, kunnen dividenden worden uitgekeerd tegen een tarief van 20% of 15%*.
*Dit tarief van 15% zou mogelijk binnenkort worden verhoogd naar 18%
Voorwaarden
Om als VVPRbis-aandelen te kwalificeren, moeten de aandelen onder meer voldoen aan de volgende voorwaarden:
• Uitgiftemoment: de aandelen moeten zijn uitgegeven vanaf 1 juli 2013. Dit kan gebeurd zijn bij de oprichting van de vennootschap, maar ook bij een latere kapitaalverhoging of aanvullende inbreng.
• Grootte vennootschap: de vennootschap moet op het moment van uitgifte kwalificeren als kleine vennootschap.
• Wijze van inbreng: de uitgifte van de aandelen gebeurde in ruil voor een volledig volgestorte inbreng in geld. Inbreng in natura (goederen, arbeid) komt niet in aanmerking.
• Eigendom: de aandelen op naam moeten ononderbroken in volle eigendom blijven van de aandeelhouder die de inbreng heeft gedaan.
• Rechten: De aandelen mogen geen voorkeursrechten hebben met betrekking tot deelname in het kapitaal, winst of verdeling van het maatschappelijk vermogen.
• Timing: Het verlaagde tarief geldt alleen voor dividenden die worden uitgekeerd:
• Vanaf het tweede boekjaar na de inbreng (voor aandelen uitgegeven tot en met 31/12/2025) – tarief: 20%;
• Vanaf het derde boekjaar na de inbreng – tarief: 15%.
Het VVPRbis-statuut is niet onaantastbaar. VVPRbis-aandelen kunnen hun statuut verliezen wanneer zij worden overgedragen
Een verkoop (zelfs aan een familielid), inbreng in een vennootschap of elke andere vorm van overdracht van aandelen, kan onherroepelijk leiden tot het verlies van het VVPPRbis-statuut.
In de volgende gevallen leidt een overdracht niet tot verlies van het VVPRbis-statuut:
• Erfopvolging: bij erfopvolging naar aanleiding van overlijden, in rechte lijn (kinderen of kleinkinderen) en/of tussen echtgenoten.
• Schenking: bij schenking in volle eigendom aan afstammelingen (kinderen of kleinkinderen) en/of tussen echtgenoten.
• Herstructureringen: fiscaal neutrale fusies en splitsingen (in specifieke omstandigheden).
Een kleine overdracht kan leiden tot een groot fiscaal verlies indien bovenstaande voorwaarden niet in acht worden genomen.
Controleer daarom vóór elke overdracht of inbreng of dit geen negatieve gevolgen kan hebben voor het VVPRbis-statuut van de betrokken aandelen.
Onze experts staan u hierin graag bij.
CONTACTEER ONS
Liesbeth De Bruyne Director | Tax & Legal Services ldebruyne@deloitte.com
Vijftig jaar na de start als pionier in autoverhuur is CIACfleet vandaag een onafhankelijke leasingpartner met zo’n 2.500 voertuigen op de baan. De familiale verankering bleef daarbij overeind met persoonlijk contact en flexibiliteit als kernwaarden. Het multimerkenverhaal maakt het plaatje compleet.
CIACfleet viert 50 jaar mobiliteit op maat
Onder de vleugels van de CIAC Groep reden de eerste jaren uitsluitend Peugeot-wagens rond. Vandaag opereert CIACfleet volledig merkonafhankelijk. “Een klant kan perfect kiezen voor twee BMW’s, drie Volvo’s en een Renault. Wij kopen aan bij de garage van hun keuze en zorgen voor een operationele leasingformule op maat”, zegt Gudrun Ghijs, general manager van CIACfleet. We zijn niet verbonden aan een bank of constructeur. Dat geeft ons vrijheid om echt in het belang van de klant te handelen.”
Ook bestuurders behouden autonomie. Ze kiezen zelf waar onderhoud, bandenwissels of glasherstellingen gebeuren, zolang het bij een erkende partner is. “Mobiliteit primeert. We leggen geen onnodige verplichtingen op. Die bewegingsruimte waarderen klanten zeer sterk.”
De sterkte van CIACFleet ligt bij bedrijven, groot of klein, waar het wagenpark deel uitmaakt van het takenpakket van een CFO of HR-manager. “Wij nemen dat werk uit handen. Van verzekering en taksen tot laadpassen en schadebeheer: de klant betaalt één maandfactuur en wij regelen de rest.”
Naast langetermijnleasing beschikt het bedrijf over een vloot van ongeveer wagens voor kortetermijnverhuur. “Als een nieuwe medewerker morgen start en er is nog geen wagen, dan kunnen wij snel schakelen.”
Samenwerking rendeert
De familiale achtergrond van de CIAC Groep is volgens Ghijs geen detail, maar een fundament. “Onze klanten zijn geen nummers, we bouwen bewust aan relaties op lange termijn. We hebben klanten die al dertig jaar bij ons zijn en ondertussen aan hun vierde of vijfde leasecyclus zitten.”
Van verzekering en taksen tot laadpassen en schadebeheer: de klant betaalt één maandfactuur en wij regelen de rest
Die retentie is geen toeval. “We mikken niet op eenmalige contracten op basis van de laagste prijs. Als een aanbesteding uitsluitend daarom draait, passen wij. We willen toegevoegde waarde leveren en meedenken, ook wanneer een klant het tijdelijk moeilijk heeft. Dat soort samenwerking rendeert op termijn voor beide partijen.”
Die aanpak maakt van CIACfleet meer dan een leverancier. Het bedrijf groeit mee met de mobiliteitsvragen van vandaag, van elektrificatie tot mobiliteitsbudgetten en veranderende personeelsnoden bij kmo’s.
CIACFLEET
Brusselsesteenweg 506
Ledeberg 9050
info@ciacfleet.be | ciacfleet.be
Mobiliteitsexpert Kris Peeters kijkt uit het raam en ziet dat de toekomst van de mobiliteit nog niet is gearriveerd. In plaats van zelfrijdende salons en stille drones krijgen we meer bestelwagens, meer asfalt en meer lawaai. De beloofde vooruitgang blijkt vaak schijngroei. Tijd dus volgens hem om het stuur radicaal om te gooien: van mobiliteit die verstikt naar mobiliteit die laat bloeien.
TEKST KRIS PEETERS
Er zijn mensen die denken te weten hoe de toekomst van onze mobiliteit eruit zal zien. Zij hebben het over emissieloze, zelfrijdende dan wel zelfvliegende voertuigen: rijdende salons die de kinderen veilig naar de vioolles of de voetbaltraining op kunstgras brengen en drones die geruisloos pakjes leveren waarvan je nog niet wist dat je ze besteld had.
Soms leveren ze er beelden bij. Bijvoorbeeld wanneer er weer eens een nieuwe woonontwikkeling komt (bijna altijd verhoging die als verdichting wordt verkocht): dan zien we levendige straten met flanerende mensen, le déjeuner sur l’herbe evocerende koppeltjes in de schaduw van een bloesemende boom, kinderen die welgemutst achter een bal aan hollen en soms, in de verte, een verloren gereden Tesla.
Het gekke is: dat toekomstbeeld toonden ze vijftien jaar geleden ook al. Ik kijk uit mijn raam en stel vast dat de toekomst vertraging heeft opgelopen. Ik zie de
whitevanmen, berucht van de ongevallenstatistieken: meestal mannen van kleur die met bestelwagens van PostNL, UPS, bpost of DHL door mijn wijk jakkeren, zone 30 negerend in naam van een hogere macht die onzichtbaar in China resideert. Ik zie mijn wijkwinkel die intussen al enkele jaren is gesloten. Open ik mijn raam, dan krijg ik het gedruis van de Niagarawatervallen, die zich nochtans zesduizend kilometer van hier bevinden.
Het bedrog komt van de E313, een luidruchtig monster dat zich aan 100km/u voortbeweegt en af en toe abrupt tot stilstand komt wanneer zijn kop in zijn staart bijt. Het groenscherm dat nog een beetje bufferde, werd recent gekortwiekt, al dan niet als mentale voorbereiding op een extra rijstrook. Zou er echt meer draagvlak zijn voor meer asfalt, lawaai en uitstoot dan voor rekeningrijden, minder files en extra onderhoudskosten?
Ik trek mijn jas aan en waag mij buiten. Eenmaal daar trek ik mijn jas weer uit, want de winter blijkt zomer.
De fijnstofwaarschuwing van de Intergewestelijke Cel voor het Leefmilieu (IRCEL) indachtig wandel ik behoedzaam ademend naar onze brug over het Albertkanaal, één van de 62 ‘kunstwerken’ die werden verhoogd om schepen met vier lagen containers mogelijk te maken. Maar de voorspelde lasagne blijft uit, de modal shift wordt tot nader order zonder ‘f’ geschreven. Dat de zelfrijdende bussen tussen het station en het industrieterrein niet-rijdende bussen werden, hielp niet.
Wat verder ‘overleef’ ik het kruispunt van de ring: enkele jaren geleden nog een zwart punt, vandaag niet meer. Wonderbaarlijk, want er werd niets aangepast. Het verschil tussen ‘geluk hebben’ en ‘een ongeluk hebben’ schuilt soms in een dood hoekje. Dat het punt niet werd aangepakt en de proefopstelling verderop er nog altijd ‘voorlopig’ staat, komt door een tekort aan middelen. Of beter: doordat die elders worden ingezet. Naar het schijnt heeft alleen wie een Toekomstverbond afsloot, recht op toekomst.
Ik bereik het centrum van mijn stadje: een grote fietszone, maar niemand weet het. Of wil het geweten hebben. Door niemand voorspelde speedpedelecs rijden te snel, onvoorspelbare fatbikes laveren tussen stokstaartjes op e-steps, conventionele fietsers balanceren fluorescerend op de rand van de goot, automobilisten halen iedereen in. Verderop probeert een trailer van de Zeeman kant noch wal te raken. Het is een van de winkels die nog moedig weerstand bieden tegen oprukkende leegstand.
Ach, wie in mij nu een somber man ontwaart, vergist zich. Ik beschrijf slechts de evolutie van mijn omgeving. Die is, helaas, representatief voor die van vele anderen. Zeven van de negen planetaire grenzen zijn overschreden en dat is geen ver-van-mijn-bedshow. Lokaal vertaalt zich dat in minder leefkwaliteit. De groei rondom mij, rondom ons, was en is de facto een wildgroei van verkeer, emissies, asfalt en beton – en dus eigenlijk ook een krimp: van open ruimte,
natuur, stilte, gezondheid, veiligheid en bewegingsvrijheid.
Wie mij dus vraagt hoe het nu verder gaat, krijgt een helder antwoord: zo gaat het niet verder. Hoe dan wel? Daarvoor hoef ik niet eens origineel te zijn. Wat dacht je van een bouwshift én een taxshift? Kernversterking maakt afstanden fiets- en wandelbaar, openbaar vervoer goedkoper, leveringen makkelijker. Minder loonlasten maken salariswagens overbodig. Een pakjestaks stimuleert de lokale handel. Shift-shift-modal shift, heb je hem?
Gelukkig kunnen we ‘toekomst’ ook schrijven met een ‘d’. Die maakt het mogelijk om het stuur radicaal om te gooien. Weg van schijngroei, richting échte groei. Een die niet louter financieel wordt gedefinieerd en misschien beter ‘bloei’ wordt genoemd. Met een economie die ons niet minder maar ‘meer’ oplevert van wat wij werkelijk willen. En dat binnen de grenzen van de planeet. Voor een toekomst die blijft duren.
De eerste volledig elektrische Range Rover komt eraan. Wilt u als eerste op de hoogte zijn van beschikbaarheid, lanceringsinformatie en pre-order mogelijkheden? Laat uw gegevens achter via onderstaande QR-code of contacteer ons via sales@jlrszrek.be. We houden u persoonlijk op de hoogte zodra er meer details beschikbaar zijn.
Land Rover Szrek
Wijnveld 3, 9240 Zele - T. 052/21.15.33 Sales@jlrszrek.be www.landroverszrek.be
Ontdek hier ons huidige aanbod:
Hou me op de hoogte van de 100% elektrische Range Rover:
De eerste volledig elektrische Range Rover kondigt zich aan als een belangrijk model voor zakelijke rijders. Bij Land Rover Szrek in Zele kunnen klanten zich nu al registreren en later dit jaar proefrijden. Wie snel schakelt, profiteert bovendien van een timing die fiscaal bijzonder interessant is.
Met de komst van de eerste volledig elektrische Range Rover breekt voor het merk een nieuw hoofdstuk aan. Het model wordt 15 juli officieel aan de pers voorgesteld en is vanaf dan ook bestelbaar. De afleveringen van de eerste klant-verkochte wagens zijn voorzien in het eerste kwartaal van 2027. Voor professionele kopers maakt net die timing het verschil. “Voor professionele klanten is dit echt een momentum”, zegt zaakvoerder Pascal Szrek. “Wie dit jaar nog een bestelling plaatst voor een volledig elektrische Range Rover, behoudt de 100% fiscale aftrekbaarheid voor de volledige looptijd. Bij bestellingen vanaf 2027 daalt dat voordeel geleidelijk. Dat maakt dit voor veel bedrijven een bijzonder interessant moment.”
Boetiekgarage
Als alles volgens planning verloopt, wordt de eerste demo van de elektrische Range Rover vanaf november verwacht. Klanten zullen dan uitgebreid kunnen proefrijden. “Mensen willen zo’n wagen niet alleen zien, maar ook ervaren. Zodra dat kan, laten we hen graag kennismaken met het rijcomfort, het luxegevoel en het karakter van dit model.”
Voor Land Rover Szrek past die lancering in een ruimer verhaal. De concessie bouwde een sterke reputatie op met persoonlijke service en doorgedreven merkkennis. “Wij omschrijven onze
zaak graag als een boetiekgarage onder de garagebedrijven: de klant is hier in tegenstelling tot grotere groepen van garagebedrijven geen nummer, maar een plek waar onze klant aandacht, expertise en beleving geniet.”
Vaste equipe en service op maat
Pascal Szrek is al sinds 1999 actief binnen het merk en nam de zaak in Dendermonde, waar hij Sales Advisor was, over in 2005. Sinds de verhuis naar Zele in 2017 bedient de concessie een nog ruimer klantenbestand in de ruime omgeving. “Wij blijven bewust dicht bij onze klanten. Mensen worden hier erkend en herkend.
Een vast team met een persoonlijke aanpak samen met een service op maat, blijft voor ons een grote troef.”
Het brede gamma versterkt dat verhaal. De nieuwe Defender was en is tot op vandaag een bijzonder gegeerd model, terwijl Range Rover en Range Rover Sport hun plaats behouden bij klanten die luxe, comfort, uitstraling en veiligheid centraal zetten. “Met de volledig elektrische Range Rover komt daar nu een nieuwe referentie bij voor wie dat premiumverhaal wil combineren met emissievrij rijden en wenst te genieten van een maximaal fiscaal voordeel”, besluit Pascal.
1 OVMB test innovatieve
PFAS-sanering met hennep in Gentse haven
OVMB start samen met C-biotech en C-ground een proefproject in de Gentse haven waarbij PFAS-vervuilde grond wordt gereinigd met industriële hennep in een gecontroleerde serre. De aanpak moet een duurzaam alternatief bieden voor klassieke sanering, waarbij vervuilde grond vaak verloren gaat.
“PFAS vormt vandaag een van de grootste uitdagingen in bodemsanering”, zegt Maarten Taelemans, gedelegeerd bestuurder bij OVMB. Het project onderzoekt hoe de techniek op grotere schaal kan worden ingezet met volledig hergebruik van de bodem als doel.
2 Pieter-Jan Van Wettere wordt
COO van Flamant
Interieurdesignspecialist
Flamant stelt Pieter-Jan
Van Wettere aan als nieuwe coo om de operationele werking en groei van het interieurmerk verder te versterken. Hij zal de operationele strategie uitrollen met focus op efficiëntie, innovatie en klantervaring. “Zijn dynamisch leiderschap en diepgaand begrip van operationele excellentie zullen van onschatbare waarde zijn”, zegt ceo Michèle Beerlandt.
Vectis
Private Equity Aalter
OVMB haven Gent
TotalEnergies Ertvelde
Barry Callebaut Wieze
1
6
Herman Backaert (C-ground), minister Jo Brouns, Maarten Taelemans (OVMB) en Ingmar Nopens (C-biotech) in de serre in North Sea Port.
5
4 7
3
Willy Naessens Alu Wortegem-Petegem
3 Humans In The Loop zet kmo’s aan het werk met AI-collega’s
Met Humans In The Loop krijgt Aalst er een nieuwe AI-start-up bij die inspeelt op een herkenbare uitdaging bij kmo’s: te veel manueel, repetitief werk en te weinig tijd om te focussen op groei en ondernemerschap. De start-up ontwikkelt AI-agenten die processen in onder meer sales, finance en orderverwerking automatiseren, terwijl de mens in de beslissingslus blijft. “Veel ondernemers botsen op abstracte tools, terwijl wij vertrekken vanuit processen die vandaag te veel tijd kosten”, zegt ceo Jens Scheerlinck. De eerste toepassingen lopen al in pilootfase, met de ambitie om snel schaalbare oplossingen uit te rollen voor Belgische kmo’s.
2
Flamant Design Geraardsbergen
4 Willy Naessens Alu erkend als Factory of the Future
Willy Naessens Alu krijgt het Factory of the Future-label en bevestigt daarmee zijn positie als koploper in digitale en geautomatiseerde productie. De erkenning volgt op een doorgedreven transformatie met een volledig paperless en datagedreven productieomgeving. “De grootste verandering is de snelheid en betrouwbaarheid van informatie”, zegt Lieven De Langhe. “Het vermindert de foutenlast aanzienlijk en creëert overzicht en voorspelbaarheid in de productie.”
5 TotalEnergies Ertvelde behoudt Factory of the Future-label
De productiesite in Ertvelde slaagt opnieuw voor de audit en mag zich nog drie jaar Factory of the Future noemen, een erkenning voor haar sterke inzet op innovatie en duurzaamheid. “Deze award weerspiegelt de permanente innovatieve en duurzame dynamiek waarvoor onze medewerkers garant staan”, zegt Filip Van de Vyver, plant manager bij TotalEnergies Ertvelde.
Barry Callebaut trekt fors de kaart van België met een grootschalig en meerjarig investeringsprogramma in zijn productiesites in Wieze en Halle. In totaal gaat het om 250 miljoen euro voor Wieze en 125 miljoen euro voor Halle, gericht op modernisering en capaciteitsversterking. De focus ligt op modernisering van productielijnen, verhoogde voedselveiligheid en een veiligere werkomgeving. Daarnaast wordt ook de infrastructuur aangepakt, onder meer met een nieuwe ringweg voor efficiënter en veiliger verkeer op de site.
De investeringen onderstrepen het strategische belang van België binnen de groep. Een deel van de middelen kadert in het eerder aangekondigde BC Next Level-programma. “Wieze is en blijft de bakermat van Barry Callebaut”, zegt Wim Debedts, managing director Benelux & Nordics. “Met deze investering maken we onze fabriek futureproof”, zegt Filip Hermans, plant manager Barry Callebaut Wieze. De site speelt een sleutelrol in de wereldwijde productie en export van het merk Callebaut. Ook de fabriek in Halle krijgt een significante upgrade om de operationele capaciteit te versterken.
6 Vectis lanceert vijfde fonds met 85 miljoen euro voor Belgische kmo’s
Vectis Private Equity heeft de eerste closing van zijn vijfde fonds afgerond met 85 miljoen euro vers kapitaal. Het fonds richt zich op Belgische kmo’s met een EBITDA tussen 2 en 8 miljoen euro. Vectis combineert financiering met operationele expertise en volgt daarbij actief meer dan 4.000 bedrijven op. De investeerder zet sterk in op buy-and-buildstrategieën en grensoverschrijdende groei, onder meer richting Nederland.
“Ondernemers zoeken vandaag meer dan financiering alleen. Ze zoeken een partner die mee in de loopgraven gaat staan”, zegt managing partner Alain Grillaert. Sinds de oprichting investeerde Vectis al in een veertigtal bedrijven en realiseerde het meer dan 50 aanvullende overnames. Het fonds mikt op een verdere groei richting 100 miljoen euro.
Tegen uiterlijk 7 juni 2026 moet de Europese loontransparantierichtlijn omgezet zijn in nationale wetgeving, maar over de praktische uitwerking ervan is het laatste woord nog niet gezegd. Voka trekt al langer aan de alarmbel over de haalbaarheid en pleit voor uitstel en vereenvoudiging. Maar wat als je de wetgeving niet afwacht? Drie Oost-Vlaamse pioniers delen hun recept voor loontransparantie, dat voor elk van hen een grote troef blijkt te zijn. “Wie hier tijdig in investeert, staat straks sterker in de concurrentiestrijd om talent.”
‘Hoeveel verdien jij?’ Een tiental jaar geleden was het nog taboe om deze vraag te stellen. Maar met de opkomst van platformen als Glassdoor, programma’s als ‘Wat verdient Vlaanderen?’ en de intrede van Gen Z op de werkvloer, werd praten over je loonstrookje steeds meer dagelijkse kost. En nu is er de Pay Transparency Directive of de Europese loontransparantierichtlijn, die ook werkgevers dwingt zich in het gesprek te mengen.
“Het doel van de richtlijn is duidelijk: volgens het principe ‘gelijke beloning voor gelijk werk’ moet ze de loonkloof tussen mannen en vrouwen verkleinen en uiteindelijk wegwerken”, legt HR-consultant bij SD Worx Liessa Broeckx uit. Een nobel doel, dat absoluut moet worden nagestreefd. Alleen leeft de vraag of de loontransparantierichtlijn wel de manier is om dat te doen.
Objectieve en genderneutrale criteria
Om alles even op een rij te zetten: wat houdt de richtlijn precies in? Zal iedereen binnen elk bedrijf straks elkaars salaris kunnen opzoeken, van junior tot ceo?
“Neen. Wel introduceert de EU-richtlijn het recht op informatie voor werknemers over hoe hun loon zich verhoudt tot het gemiddelde loon van collega’s die hetzelfde of gelijkwaardig werk doen, uitgesplitst per geslacht. Daarnaast omvat ze transparantie voor indiensttreding: sollicitanten moeten al vóór het eerste gesprek geïnformeerd worden over de loonschaal van de functie waarvoor ze
zich kandidaat stellen. Tijdens de selectie mogen bedrijven ook niet langer polsen naar iemands loonverleden.”
“Het komt erop neer dat enkel objectieve, genderneutrale criteria in acht mogen worden genomen om de verloning te bepalen. Werkgevers moeten daarnaast duidelijk maken wat die precies zijn, alsook wat de criteria zijn voor verdere loopbaanontwikkeling.”
Heeft iemand het gevoel schijnbaar zonder geldige reden minder betaald te krijgen? Dan wordt het veel makkelijker om naar de rechtbank te stappen. Liessa: “Bij een vermoeden van loondiscriminatie introduceert de richtlijn een omgekeerde bewijslast. Het is dan niet aan de werknemer om de vermeende discriminatie te bewijzen, maar aan de werkgever om de rechter te overtuigen dat daar géén sprake van is. Lukt het jou als bedrijf niet om het loonverschil objectief te verklaren, dan heeft de werknemer recht op een volledige compensatie.”
Rapporteringsverplichting
Naast interne communicatie over het loonbeleid geldt voor ondernemingen vanaf 100 werknemers een bijkomende rapporteringsverplichting, zowel intern als extern. “Bedrijven met 100 tot 249 werknemers moeten om de drie jaar rapporteren vanaf 2030, bedrijven met meer dan 249 werknemers jaarlijks vanaf 2027. De externe rapportage gebeurt op basis van zeven minimale rapporteringscriteria zoals de gecorrigeerde en niet-gecorrigeerde pay gap, die onder de 5% moet zijn.”
Een hele boterham dus. “De nieuwe verplichtingen, die gelden voor elke onderneming ongeacht sector of omvang, brengen onmiskenbaar extra administratieve lasten met zich mee. Zeker voor ondernemingen met rapportageplicht”, zegt Liessa. Dat de precieze Belgische vertaling nog op zich laat wachten terwijl de deadline dringt, voedt de onzekerheid bij veel werkgevers. “Daarnaast kunnen de nieuwe regels intern gevoeligheden blootleggen, zeker als historische loonverschillen zichtbaar worden.”
Toch hoeft transparantie geen synoniem te zijn voor chaos in de bedrijfsgangen. Transparant zijn biedt ook kansen. “Duidelijke looninformatie verhoogt het vertrouwen van werknemers en versnelt selectieprocessen in een krappe arbeidsmarkt. Terwijl je verloningsstrategie herzien om tot een gestructureerd, modern loonbeleid te komen er ook voor zorgt dat die meer in lijn komt te liggen met strategische bedrijfsdoelstellingen.”
Of de wetgever nu voor uitstel kiest of niet: de tijd dat loon een strikt bewaard geheim was, is voorbij. En dat is iets om in het achterhoofd te houden. Wat je mening over de Pay Transparency Directive ook is.
“De loontransparantierichtlijn markeert in feite een structurele verschuiving naar meer objectiviteit, voorspelbaarheid en verantwoording in loonvorming. Bedrijven die tijdig investeren in duidelijke criteria, consistente processen en transparante communicatie zullen niet alleen voldoen aan de nieuwe verplichtingen, maar ook sterker staan in de concurrentiestrijd om talent.”
Drie
Gentse fietslease-expert o2o Bicycle Leasing voelt zich klaar voor de loontransparantierichtlijn, maar niet omdat het bedrijf daar bewust naartoe heeft gewerkt. “Wel omdat we anderhalf jaar geleden op eigen initiatief ons loonbeleid hebben omgegooid”, zegt head of HR Karlien Declercq. De start-up zag het levenslicht in 2016, in een wereld die nog amper van fietsleasing had gehoord, vanuit de droom van broers Koen en Wim Foré om mobiliteit duurzamer te maken. Sindsdien heeft fietsen leasen een hoge vlucht genomen en hetzelfde geldt voor o2o. Met een jaaromzet van 170 miljoen euro en 100 werknemers is de scale-up die fietsleasing makkelijk maakt vandaag de grootste op de Belgische markt. Sinds o2o Bicycle Leasing deel uitmaakt van de Duitse Green Mobility Holding, lonkt zelfs de verovering van Europa.
“We werven continu mensen aan. Op den duur was er nood aan een duidelijk kader om nieuwe personeelsleden op een objectieve manier te verlonen. Daarom zijn we, na een grondige voorbereiding, de People Model Canvas-methodiek
(PMC) gaan toepassen. Samen met een Q7-leader consultant en de verschillende leidinggevenden hebben we al onze functies gegroepeerd in zeven functiefamilies, zogenaamde general expectation profiles (GEP). Bij elke GEP horen specifieke verantwoordelijkheden en competenties. Vervolgens wezen we aan elke GEP salarisvorken toe op basis van de Hudson Salary Survey. Afhankelijk van het competentieniveau dat iemand heeft, zal zijn of haar loon rond de lower, mid of high quarter van de benchmark zitten. Wij vragen dus nooit aan een sollicitant hoeveel die verdient om het salaris te bepalen. We kijken louter naar de verantwoordelijkheden die iemand bij ons zal dragen en waar die persoon zich situeert qua ervaring en competenties.”
Karlien geeft toe dat ze aanvankelijk vreesde voor hokjesdenken. “Vroeger was ons loonbeleid, zoals in veel bedrijven, minder afgelijnd. Er werd gekeken naar wat een kandidaat binnenbracht en wat dat de organisatie waard was. Dat is niet objectief, dus moest het veranderen. Maar iedereen heeft eigen sterktes, en pakweg
‘GEP3’ vermelden op een vacature leek mij nogal afgelijnd. Daar denk ik nu anders over. Je deelt ménsen niet op in vakken, wel hun rollen. Dat laat niet alleen toe om iedereen gelijke kansen te bieden, het maakt alle HR-processen in ons bedrijf een pak makkelijker. Het PMC-framework omschrijft namelijk zowel de diverse verantwoordelijkheden die mensen hebben, als hoe je als leidinggevende best instructies geeft aan iemand met die verantwoordelijkheid, welke autonomie daarbij past, hoe je feedback kan formuleren … Dat maakt communiceren makkelijker. De PMC rewards tool biedt dan weer houvast bij de jaarlijkse loonsverhogingen. Zo gebeuren ook evaluaties objectief, op basis van duidelijke parameters en beoordelingen van verschillende leidinggevenden.”
Niets te verbergen
De werknemers kregen een toelichting van het PMC-systeem toen o2o het implementeerde en werden op de hoogte gebracht van ‘hun’ salarisvork. “We worden nu stap voor stap nog transparanter. Momenteel werken we een loopbaanbeleid uit rond duurzame loopbanen. Dat zal iedereen
“ Je verloningssysteem moet goed zitten voor je erover communiceert, want je moet sterk in je schoenen staan om alles te kunnen toelichten aan je personeel.
Karlien Declercq | head of HR o2o Bicycle Leasing
zicht geven op de verschillende rollen binnen o2o en de mogelijkheden tot mobiliteit. Het is logisch om dan ook te communiceren over de bijhorende loonvorken. Want zowel de PMC-methodiek als de Hudson Salary Survey zijn wetenschappelijk onderbouwd. Wat wij doen is objectief gevalideerd. Waarom moet het dan geheim zijn?”
Waarom er niet meteen open en bloot over alle loonvorken is gecommuniceerd?
“Omdat je ook als werkgever elke dag bijleert. Gaandeweg merk je dat rollen of lonen specifiek voor jouw bedrijf ietwat moeten worden bijgestuurd. Het is dus belangrijk om je tijd te nemen om zo’n loonbeleid voor te bereiden en niet in één keer los te laten op je bedrijf. Je systeem moet goed zitten voor je erover communiceert, want je moet sterk in je schoenen staan om alles te kunnen toelichten aan je personeel. Logisch: salaris is een vorm van waardering. En dat is zo belangrijk voor mensen.”
Onbeperkt betaald verlof
Vanuit die waardering biedt o2o werknemers nog heel wat bijkomende voordelen zoals fietsleasebudget, hospitalisatie- en ambulante verzekering en eco- en maaltijdcheques. En, opvallend: onbeperkt betaald verlof. Toen o2o dat zes jaar geleden invoerde, was het bedrijf bij de eersten in ons land om de stap te zetten. “Werknemers appreciëren niet per se de hoeveelheid vakantiedagen, maar vooral de gemoedsrust. Ze weten dat als ze eens meer verlof nodig hebben, zij zich dat kunnen permitteren”, zegt Karlien daarover.
Extra verlof wordt niet alleen gebruikt om zorg te dragen voor kinderen of ouders. “Velen nemen enkele dagen vrij na een drukke werkperiode. Wij stimuleren dat, want we hechten veel belang aan welzijn en deconnectie. Verder zijn er avonturiers die een langere periode op reis gaan. Want ook dat mag, weliswaar in overleg. Al geldt
dat laatste eigenlijk altijd. Je teamleden moeten je afwezigheid tenslotte opvangen. Voor langere vakanties wordt al eens gevraagd om de periode aan te passen, maar van wrevel is nooit sprake. Collega’s gunnen het elkaar, omdat ze weten dat hen hetzelfde gegund is.”
Of een bedrijf onbeperkt betaald verlof kan invoeren, hangt volgens Karlien dan ook af van de cultuur. “Het lukt niet overal. Het is een cadeau, maar alleen als iedereen zijn verantwoordelijkheid neemt, elkaar hierover durft aan te spreken en kan omgaan met de vrijheid. Wij zijn heel missiegedreven. Mensen willen werken bij o2o omdat wij streven naar duurzaamheid, en zij daar ook sterk achter staan. Ze zijn gemotiveerd om allemaal samen onze doelstellingen te behalen. Daar letten wij op bij het selectieproces. Dat creëert een sterke connectie onderling en maakt vrijheid mogelijk.”
De bureaus, originele brainstormplekken en knusse vergaderruimtes in de Gentse vestiging van Lighthouse worden geflankeerd door onder meer een pooltafel, kickertafels, fitnessruimtes, een cafetaria met schitterende uitzichten op de skyline van de stad en zelfs een ballenbad. Dus nee, de term ‘kantoor’ doet de uitvalsbasis van deze softwareontwikkelaar geen eer aan. “Onze medewerkers zijn niet verplicht om van hieruit te werken, maar velen doen het met plezier”, zegt chief people officer Peter De Moor. Sinds hij tien jaar geleden Lighthouse kwam versterken zag hij de in 2012 opgerichte start-up evolueren tot
‘unicorn’ - een niet-beursgenoteerd bedrijf dat meer dan 1 miljard dollar waard is.
Tegelijk hielp hij het personeelsbestand groeien van 35 naar 900 werknemers in meer dan 40 landen.
Die wereldwijde aanwezigheid hangt samen met de activiteiten: Lighthouse bouwt tools die hotels toelaten de beste prijzen voor hun kamers te bepalen op basis van big data en AI. Zowel kleine boutique hotels als ketens zoals Hilton, Accor en Best Western maken er gebruik van. “Om zo veel mogelijk hotels te bereiken hebben we naast onze grootste vestigingen in België – waar we vooral focussen
“ Als je in zo veel verschillende landen mensen moet verlonen, valt des te meer op hoe ingewikkeld alles bij ons is.
Peter De Moor | chief people officer Lighthouse
op innovatie – Spanje en Denver (VS) ook honderden sales- en supportmedewerkers over de hele wereld, die soms zelfs in hun eentje een bepaald land coveren.”
Wereldwijd growth framework
Zo sterk groeien doe je niet door op je lauweren te rusten. “Hier wordt hard gewerkt. Schakelen van een start-up naar een scale-up is niet evident. We verwachten best veel van onze mensen”, geeft Peter toe. “Vorig jaar hadden we een omzet van 150 miljoen euro. Onze ambitie is om die binnen de twee jaar te verdubbelen. Maar net omdat iedereen zo veel energie in zijn werk steekt, is het van in het begin een van de kernwaarden van Lighthouse om veel terug te geven.”
Om te verzekeren dat elk personeelslid evenveel terugkrijgt, werd drie jaar geleden een growth framework in het leven geroepen. Alle functies werden ingedeeld in levels, met bijbehorende competenties én salarisbanden. “Om tot juiste bedragen te komen, hebben we ons gebaseerd op heel veel kwalitatieve data”, legt senior director talent shared services Reinout Van Dorpe uit.
“Internationale data van mastodonten zoals Radford hebben we gelinkt aan lokale data van bedrijven als SD Worx én aan inzichten van ons eigen talent acquisition team. Onze recruiters spreken tenslotte elke dag kandidaten en hebben een goed zicht op hun loonsverwachtingen.” Hoewel de loonschalen per LIGHTHOUSE:
land verschillen door onder andere de levensduurte, zorgt het systeem voor een uniforme aanpak. “We gebruiken het framework om te bepalen hoeveel nieuwe medewerkers verdienen, en houden er rekening mee bij de jaarlijkse opslagen. Omdat onze markt voortdurend verandert, houden we onze loonschalen trouwens voortdurend in de gaten en updaten we ze regelmatig.”
Omdat het framework al bestaat, betekent de Pay Transparancy Directive geen al te grote verandering voor Lighthouse. “De bepalingen zijn voor ons ook niet helemaal nieuw omdat we zo’n internationaal bedrijf zijn. In Denver, waar we zo’n 200 mensen hebben, moet je bijvoorbeeld al jaren salarisvorken vermelden op vacatures. Maar het is natuurlijk moeilijk om je
volledig voor te bereiden als het nog koffiedik kijken is wat de Belgische wet precies zal inhouden. Als je in zo veel verschillende landen mensen moet verlonen, valt des te meer op hoe ingewikkeld alles bij ons is. De indexering, ecocheques, auteursrechten, of dan toch geen auteursrechten, en nu misschien bijkomende Belgische richtlijnen rond loontransparantie … Er zijn zoveel zaken die verlonen in ons land nodeloos ingewikkeld maken. Dat maakt het extra uitdagend om dat gelijkwaardig te doen over alle vestigingen heen”, vindt Peter.
Of werknemers vandaag al zicht hebben op elkaars loon? “Alleen als ze het met elkaar delen”, zegt Reinout. “Als straks de Pay Transparency Directive in voege treedt, zullen salarissen zichtbaarder worden omdat we ook in Europa loonschalen op
vacatures gaan moeten vermelden. Maar elke werknemer in ons bedrijf situeert zich op een ander niveau binnen ‘zijn’ band, afhankelijk van ervaring en performance. Dus zelfs dan zal niet alles geweten zijn. Ik geloof persoonlijk dat we ooit wel naar volledige transparantie moeten evolueren, maar dan zal elke manager heel goed moeten kunnen uitleggen waarom persoon A meer verdient dan persoon B. Mensen gaan nu eenmaal vergelijken. En hoewel onze lonen gebaseerd zijn op objectieve criteria en wij volop inzetten op feedback, is het niet altijd evident om harde waarheden te horen.”
Van beste ziekteverzekering tot sporten
Wat gelijk is in het loonpakket van élke werknemer, is de ontzorging die het bedrijf biedt. “Verloningsbeleid wordt te
vaak teruggebracht tot het bruto maandloon en extra’s zoals maaltijdcheques”, geeft Reinout nog mee. “We hadden kunnen beslissen om de hoogste lonen te betalen, maar kozen bewust voor een bredere aanpak die onze mensen ontzorgt. Denk aan de beste ziekteverzekering voor personeel en hun familieleden, en mogelijkheden om te sporten, zelfs midden op de werkdag. Bij ons hoef je ook niet wakker te liggen van voldoende tijd voor jezelf en je gezin, want twee jaar geleden voerden we onbeperkt betaald verlof in. Verder maakt het niet uit waar en wanneer je werkt, zolang het gebeurt in samenspraak met je team en de resultaten er zijn. Bovendien zetten we sterk in op persoonlijke ontwikkeling, met veel kansen om bij te leren, opleidingen te volgen en te groeien. Dat allemaal in een fijne sfeer, waarbij we regelmatig samen eten, activiteiten doen en iets drinken na het werk. Dat zijn keuzes die destijds zijn gemaakt door de mensen die het bedrijf hebben gebouwd. Enerzijds om een bepaalde cultuur tot stand te brengen, anderzijds ook gewoon vanuit de realiteit: als start-up heb je nog niet het budget om iedereen royaal te verlonen, dus dan probeer je een verschil te maken op andere vlakken. Vandaag zijn we een financieel gezond bedrijf, maar we blijven diezelfde start-upcultuur behouden.”
Een andere keuze uit het verleden die gezien de sterke groei van Lighthouse erg interessant is voor elke werknemer, is dat iedereen share-opties krijgt. “Sommige profielen krijgen die meteen, andere na een jaar”, zegt Peter. “Als het goed gaat met Lighthouse dankzij het harde werk van onze mensen, is dat dus ook heel mooi voor hen.”
Gelijk loon voor mannen en vrouwen voor gelijk(waardig) werk. Wie kan daar nu tegen zijn? Bedoeling van de richtlijn is loonverschillen tussen mannen en vrouwen transparant te maken, om uiteindelijk eventuele discriminatie en bestaande loonkloven te bestrijden. Al bij al een nobel doel.
Administratieve overlast en rechtsonzekerheid liggen echter op de loer. Extra rapporteringsverplichtingen –nog maar eens – tasten het concurrentievermogen van onze ondernemingen aan. Ook toenemende sociale spanningen binnen de onderneming loeren om de hoek.
Voka nam dan ook het initiatief om – in de schoot van Eurochambres – te pleiten bij de Europese Commissie om de deadline (7 juni 2026) voor de omzetting uit te stellen en de richtlijn zelf serieus te vereenvoudigen. Bijkomende verplichtingen bovenop de Europese regelgeving zouden disproportioneel zijn, zeker aangezien België al uitzonderlijk goed presteert – met een van de laagste loonkloven in de EU.
Bij de uitvoering van de richtlijn moeten minstens volgende principes in acht worden genomen: rechtszekerheid, administratieve eenvoud, respect voor de autonomie van de bedrijven, geen kostenverhoging, respect voor de privacy (geen individuele loongegevens kenbaar maken) en a fortiori geen gold plating
samen groeien, samen ondernemen, samen duurzaam innoveren
www.openbedrijvendag.be volg ons op:
Nog een bedrijf dat, los van de loontransparantierichtlijn, recent besliste om zijn loonbeleid te moderniseren, is machine learning en AI-specialist ML6. “In parallel met de uitwerking van ons strategisch plan, besloten we ineens ook ons Salary House aan te pakken, als integraal deel van onze groeistrategie”, vertelt head of talent & culture Kaat Van Doren. In Ondernemers van juni 2025 deed zij al uit de doeken hoe het Salary House 2.0 vorm kreeg, maar omdat het pas enkele maanden in voege was, was het te vroeg om het al te evalueren. Hoe kijkt ML6 er vandaag naar?
“Wie enkel zijn loonbeleid aanpast om aan de aankomende transparantierichtlijn te voldoen, mist een grote kans”, zegt Kaat resoluut. “Toen we onze nieuwe salary grids lanceerden, hebben we duidelijk gecommuniceerd hoe we daartoe zijn gekomen én hebben we de loonvorken van alle functies gedeeld met het hele bedrijf. We zijn er niemand door verloren. Integendeel: door intern en extern opener te worden, hebben we mensen gewonnen. Niet puur omdat onze lonen de hoogste zouden zijn, maar omdat werknemers het volledige verhaal begrijpen, en dat ook consistent klopt. Dat zorgt voor geloofwaardigheid die mensen aantrekt en behoudt.”
Voor ML6 versterkt hun transparant loonbeleid hun employer brand. “Er zullen mensen zijn die omwille van de salarisvorken niet voor ons kiezen, maar uiteindelijk is dat niet erg, want je wil werknemers aantrekken met wie er een goede match is. Ons Salary House 2.0 maakt dat opmerkelijk makkelijker, ook voor minder evidente profielen. In ons bedrijf werk je als premium partner voor klanten, met state-of-the-art technologie, maar je krijgt ook een goede werk-privébalans, ruimte om research te doen en te innoveren, je komt terecht op een tof kantoor waar we samen veel activiteiten doen … Onze manier van verlonen past binnen dat hele verhaal.”
Momenteel krijgen de salary grids een kleine update, simpelweg om ze aan te passen aan recente benchmarks. “Dat doen we nu jaarlijks. Daarbij houden we trouwens iets minder krampachtig vast aan data dan eerst. In het begin hebben we de salarisvorken een beetje over-engineerd, want we wilden dat alles wiskundig klopte in onze Excelsheets”, geeft Kaat toe. “Maar soms zitten er gekke afwijkingen in data, waardoor we er nu pragmatischer mee omgaan. Verder hebben we niets meer moeten bijsturen. Al zullen we dat zeker doen als we merken dat de nood er over een paar jaar wel zou zijn.”
“ Er zullen mensen zijn die omwille van de salarisvorken niet voor ons kiezen, maar uiteindelijk is dat niet erg, want je wil werknemers aantrekken met wie er een goede match is.
Kaat Van Doren | head of talent & culture ML6
Sommige werknemers houden van teambuildings, anderen verafschuwen ze. Zijn teamactiviteiten tijdverlies, of verhogen ze net de productiviteit? De waarheid ligt, zoals vaak, in het midden.
De jongere collega’s hoopten op een hevig paintballgevecht of een spannende ontsnapping uit een escape room. Marc daarentegen, de vijftig net gepasseerd, droomde van een wijnproeverij, een namiddagje petanque of, waarom niet, een wandeling aan zijn geliefde Noordzee. Die associeerde hij met rustgevende duinen en kabbelende golven. En mét zijn zorgeloze jeugd. Met een schepnetje ving hij er als tienjarige urenlang grijze garnalen tussen het witte schuim. Naar die zorgeloosheid hunkerde hij steeds meer naarmate hij ouder werd.
Hoewel het ‘feestcomité’ van zijn werkgever, samengesteld uit twee jolige feestceo’s, had beslist om naar zijn favoriete bestemming te trekken voor de jaarlijkse, onontkoombare teambuilding, voelde Marc al snel nattigheid. Want het was niet om wat rond te kuieren op het strand.
Bovendien voelen teambuildings volgens Marc geforceerd aan en bulken ze van de verplichtingen. Een geolied team bouwen is een werk van vele jaren, dat doe je niet op één vrijdagnamiddag. Bovendien draait het gros van de teambuildings om spierballengerol, conditie en/of technisch inzicht, en Marc had van alle drie te weinig meegekregen.
Spierballengerol
De opdracht klonk even simpel als huiverachtig: met gebundelde krachten een vlot sjorren en zo snel mogelijk een parcours afleggen in de woelige Noordzee. “Zo dadelijk verdeel ik jullie in twee groepen”, zei de HR-manager. “Elke groep krijgt hetzelfde materiaal – 4 olievaten, sjortouw en peddels. Maar het allerbelangrijkste”, en hij wees met zijn rechterwijsvinger naar zijn hoofd: ‘Leg jullie hersens samen. Samen zijn jullie slimmer, net zoals op de werkvloer.”
Marc trok zijn wetsuit aan. Klam zweet druppelde langs zijn nek naar zijn onderrug. De apocalyps was nabij, temeer omdat hij in een groep werd ingedeeld met Koen en Bart, twee werknemers die hij op de werkvloer angstvallig vermeed. De eerste zou brute kracht aanwenden, de tweede zijn te hoog ingeschat verstand, wist Marc. Net zoals op de werkvloer. Stilletjes hoopte hij dat ze elkaar in de haren zouden vliegen, in de overtuiging dat zij allebei de juiste sjortechniek beheersten. Maar het tegendeel was waar. Ze hadden het allebei gemunt op hem.
‘Marc, je legt de tonnen veel te ver uit elkaar.’
‘Marc, je moet dat kruispunt vastsjorren met een kruissjorring.’
Hulpeloos tuurde hij naar de hemel. Dit begon meer en meer op een horrorteambuilding te lijken. Terreurniveau drie.
Na een halfuur leek het vlot zeewaardig en duwden ze het vooruit, tegen de schuimkoppen in. Het andere team, mét de ceo, lag algauw vijftig meter voor en rondde de eerste boei.
‘Komaan, peddelen, Marc. Half zeeziek stak hij zijn peddel verkeerd in het water en tuimelde het zilte sop in. Wanneer zijn collega’s hem weer uit zee hadden gevist, was het kalf al lang verdronken.
Marc was de pineut en kreeg stiekem het hoongelach van de meeste collega’s over zich heen. Het enige wat hij overhield aan deze teambuilding was een ingedeukt zelfvertrouwen.
Marc is lang niet de enige die innerlijk siddert en beeft wanneer er weer eens een teambuilding in het verschiet ligt op de werkvloer. Niet dat dit openlijk wordt gezegd – dat betaamt niet – maar als je wat dieper graaft bij menig werknemer, hoor je wel vaker onbehagen.
Ze zijn nochtans niet weg te denken uit de Vlaamse bedrijfswereld, de teambuildings. Uit recent onderzoek van Protime bij 1.000 Vlaamse bedienden, uitgevoerd door onderzoeksbureau iVOX, blijkt dat
71% van de werknemers jaarlijks deelneemt aan minstens één teambuilding. Bedrijven zien daarin vooral een manier om samenwerking te versterken (72%) en het ‘kameraadschap’ op de werkvloer te vergroten (66%). Toch staat niet elke werknemer even enthousiast tegenover ludiek teamvertier. Voor 38% van de werknemers hoeft een teambuilding niet en 28,5% ervaart ze ronduit als tijdverlies.
Een deelname aan een teambuilding is niet altijd verplicht. Al voelt bijna iedereen de sociale druk om mee te doen. Want anders ben je helemaal niet collegiaal, toch? Lode Godderis, professor arbeidsgeneeskunde aan de KU Leuven, waarschuwt voor die druk. “Een teambuilding verplichten, is geen goed idee. Groepsdruk om deel te nemen aan teambuildings leidt zelden tot meer verbondenheid. Wat bedoeld is als ‘fun’, kan al snel omslaan in ‘forced fun’. Zeker voor de meest introverte werknemers zijn verplichte sociale activiteiten vaak contraproductief: ze voelen zich nadien zelfs minder betrokken bij het team of de organisatie.”
Je kan wetenschappelijk ook nauwelijks bewijzen dat een teambuilding effectief
werkt. Zijn werknemers na een teambuilding écht productiever? Werken ze harder of beter samen? Het is misschien gezellig en leuk, maar er is geen enkele studie die bewijst dat bedrijven er hun voordeel mee doen, zeggen de meeste critici.
En als er wedstrijdjes worden georganiseerd waarin er duidelijk winnaars en verliezers worden aangeduid – lees: om ter snelst een vlot maken en een rivier oversteken of een partijtje touwtrekken –bestaat het risico dat de werknemers de ‘vijandigheid’ die daar ontstaat, meenemen naar de werkvloer. Competitief en vooral contraproductief.
Teambuildings die te veel op competitie lijken, zijn dus uit den boze. Maar teamactiviteiten kunnen wel degelijk zinvol zijn: je kan het team in een informele setting verschillende uitdagingen voorschotelen met als doel om samen oplossingen te vinden. Door je medewerkers in een andere setting samen te brengen, kan je ook hun probleemoplossend vermogen vergroten. Of je legt de nadruk op teamcompetenties die elkeen dagelijks nodig heeft op de werkvloer, zoals ‘het geven en ontvangen van gepaste feedback’, een schromelijk onderschatte vaardigheid.
Het doel van een teamactiviteit is om een team hechter te maken. Doordachte, goed georganiseerde activiteiten hebben positieve gevolgen voor de groepsdynamiek en de productiviteit. Kies voor activiteiten die …
1 … de teamcohesie bevorderen en de onderlinge band tussen teamleden versterken.
2 … relaties versterken in een informele sfeer. Zo zullen de teamleden elkaar meer vertrouwen.
3 … creativiteit stimuleren, want activiteiten die het creatieve brein van je teamleden laten werken, leiden tot nieuwe ideeën. Pas wel op met een wijnproeverij, want als de drank in de man/vrouw is, is de wijsheid in de kan ...
4 … motivatie verhogen. Door kleine, succesvolle ervaringen te delen, ontstaat een gevoel van trots en voldoening binnen het team. Dat kan al perfect met een laagdrempelig spelletje petanque.
5 … keuzevrijheid respecteren: vermijd het ‘forced fun’-effect. Niet elke medewerker staat te springen om intensief te karten, te kajakken of te fietsen. Laat hen zelf kiezen uit verschillende opties.
6 … zorgen voor inclusiviteit: activiteiten moeten toegankelijk zijn voor iedereen, ongeacht cultuur, humorstijl of fysieke fitheid..
7 … niet te ver buiten de interesses of comfortzones van het team liggen. Anders ontstaat er weerstand en een negatieve teamsfeer.
8 … concurrentie niet in de hand werken, want dat kan een nefast effect hebben op de teamsfeer.
Bron: HRMagazine, iVox, Colruyt Groep Academy, Standaard en eigen ervaring
Werk & Leven
Wat zijn de vaste rituelen, heilige tools en bijnagoddelijke inspiratiebronnen van onze ondernemers?
In deze rubriek klapt Victor Mortreu, co-founder van Just Russel, uit de biecht.
Wat ligt er altijd op jouw bureau?
“Scaling Up van Verne Harnish. Voor mij blijft dat hét referentieboek over hoe je een groeibedrijf structureert en opschaalt zonder de controle te verliezen.”
NAAM: Victor Mortreu
BEDRIJF: Just Russel
Just Russel is een Belgische Pet Tech scale-up die gepersonaliseerde voeding voor honden en katten ontwikkelt. Via een korte online vragenlijst berekenen ze de ideale samenstelling en portie voor elk huisdier. Geleverd aan huis via een flexibel abonnement. Vandaag helpen ze 100.000+ huisdieren in meerdere Europese landen gezonder en gelukkiger leven
PASSIES: “Ondernemen, groeibedrijven bouwen die impact maken, sport, reizen en tijd doorbrengen met hondje Marcel.”
Wat is jouw favoriete gadget om te ondernemen?
“Mijn reMarkable. Het geeft rust: al mijn notities staan op één plaats en ik verlies nooit meer ideeën of meeting notes.”
Welk boek ligt momenteel op jouw nachtkastje?
“The Happiest Man on Earth van Eddie Jaku. Het toont dat geluk uiteindelijk een keuze en mindset is. Daarnaast las ik recent Over Welvaart van Bart De Wever, over welke koers nodig is om onze welvaartsstaat duurzaam te houden en opnieuw vertrouwen in vooruitgang te creëren.”
Wat is het eerste dat je doet bij de start van je werkdag?
“Een koffie halen en eerst even een kort babbeltje slaan met wie in de keuken is. Bedrijven worden gebouwd door mensen, niet door spreadsheets.”
Welke quote op je werkplek typeert jou als ondernemer?
“The world is created by optimists.” Liever optimistisch en fout, dan pessimistisch en juist.”
Welk voorwerp of dier vertelt jouw ondernemersverhaal?
“Mijn dwergteckel Marcel. Hij heeft me volledig meegenomen in de wereld van pet parenting (huisdierouderschap, red.) en lag eigenlijk mee aan de basis van Just Russel.”
Wat is de eerste app die je installeert op een nieuwe smartphone?
“itsme. In België kan ik eerlijk gezegd niet meer zonder.”
Wat neem jij altijd mee op zakenreis?
“Mijn laptop én een tweede scherm. Als startend ondernemer is loslaten moeilijk. Je wil altijd operationeel kunnen blijven schakelen.”
Welk object symboliseert het verhaal van jouw onderneming?
“Een gepersonaliseerde voederzak van Just Russel. Die staat symbool voor onze missie: technologie en data inzetten om elk huisdier individueel beter te verzorgen, alsof het ons eigen dier is.”
Welk boek heeft jouw ondernemersblik veranderd?
Buy Then Build – How Acquisition Entrepreneurs Outsmart the Startup Game. Het deed me anders kijken naar ondernemerschap: vanuit risico-rendement is het vaak interessanter om een bestaande kmo zonder opvolging over te nemen. Je start met product-market fit, klanten en cashflow, terwijl een start-up vaak jaren nodig heeft om dat punt überhaupt te bereiken.”
Een plek waar nieuwe ideeën ontstaan, ondernemers elkaar vinden en ambitie de ruimte krijgt om te groeien. Met TRY Dendermonde creëert Voka Oost-Vlaanderen een gloednieuwe hotspot voor ondernemerschap in de regio. Community building met branie. Op 26 maart vond de officiële opening plaats.
Ondernemen doe je zelden alleen. Inspiratie ontstaat vaak in gesprek met andere ondernemers, nieuwe ideeën groeien uit onverwachte ontmoetingen en samenwerkingen beginnen soms gewoon aan de koffiemachine. Precies vanuit die gedachte ontwikkelt Voka OostVlaanderen de nieuwe ondernemershub TRY Dendermonde.
In het hart van Dendermonde kreeg het vroegere Voka-kantoor een frisse, toekomstgerichte invulling. TRY wordt een inspirerende werkplek voor (tech) start-ups, groeibedrijven en teams die op zoek zijn naar een dynamische omgeving om te werken en te verbinden. Het concept speelt in op de manier waarop ondernemers vandaag werken: flexibel, creatief en sterk netwerkgericht.
Onder één dak komen verschillende functies samen. Ondernemers kunnen er terecht voor coworkingplekken, private offices en professioneel uitgeruste vergaderruimtes. Maar even belangrijk zijn de ontmoetingsplekken: een koffiebar, informele zithoeken en eventruimtes waar ideeën spontaan ontstaan en gesprekken leiden tot nieuwe opportuniteiten.
Meer dan een werkplek
TRY Dendermonde wil uitgroeien tot een echte community. Via inspiratiesessies, workshops en netwerkmomenten brengt Voka ondernemers samen rond thema’s die vandaag het verschil maken: innovatie, groei, leiderschap en ondernemerschap. Zo ontstaat een ecosysteem waarin kennis wordt gedeeld, ervaringen circuleren en ondernemers elkaar vooruithelpen.
Op de eerste en tweede verdieping introduceren we een nieuw residentconcept dat inspeelt op de noden van moderne ondernemers. In een inspirerende setting bieden we stijlvolle werkplekken met maximale flexibiliteit. Bedrijven kunnen kiezen voor private (77 seats) of open (48 seats) offices. Seats kunnen flexibel gehuurd worden. Er kan al een overeenkomst gesloten worden vanaf 1 maand (met een opzegperiode van 3 maanden). Zo kunnen teams eenvoudig opschalen, tijdelijk uitbreiden of net compact werken. Die flexibiliteit, gecombineerd met een sterke community, maakt van TRY een werkplek die meegroeit met de ambities van ondernemers. Tegelijk zorgt de gedeelde omgeving ervoor dat residents deel uitmaken van een actieve community.
Maar TRY Dendermonde is veel meer dan een werkplek voor residents. Ook ondernemers uit de regio die geen vaste kantoorruimte nodig hebben, zijn meer dan welkom. Op het gelijkvloers stellen we topvergaderruimtes ter beschikking die perfect geschikt zijn voor (strategische) meetings, presentaties of brainstormsessies.
De aanwezigheid van een lunch- en koffiebar zorgt ervoor dat TRY ook een informele ontmoetingsplek wordt. Voor een ontbijtmeeting, een lunchafspraak of een spontane koffiebreak creëren we een aangename setting waar ondernemers elkaar gemakkelijk treffen.
Een plek waar ondernemers samenkomen, ideeën delen en nieuwe kansen ontdekken.
De centrale ligging maakt TRY bovendien een ideale uitvalsbasis voor bedrijven in de ruime regio. Ondernemers vinden er niet alleen een professionele werkplek, maar ook een netwerk dat kansen creëert en groei versnelt.
Met TRY Dendermonde zet Voka Oost-Vlaanderen opnieuw een duidelijke stap in het versterken van het ondernemerschap in de regio. Het wordt een plek waar ideeën getest worden, waar connecties ontstaan en waar ondernemers elke dag opnieuw de ruimte krijgen om te proberen, te groeien en vooruit te gaan.
Want soms begint innovatie gewoon met één eenvoudige stap: durven proberen, TRY Dendermonde.
Wens je meer informatie (prijzen, voorwaarden …) of plan je graag een bezoek?
Contacteer Wietse De Leeuw via trydendermonde@voka.be of 0497 52 28 04
Neem zeker ook een kijkje op onze website via de QR-code
(Ver)koop of (ver)huur je bedrijfsvastgoed met Dewaele Business, dé partner die alles opvolgt in alle transparantie en eerlijkheid.
We denken met je mee, houden je op de hoogte van elke stap en sluiten voor jou de beste deal. We ontzorgen je volledig, zodat jij je kunt focussen op je doelen.
Het regeerakkoord brengt een aantal nieuwe, definitieve maatregelen met zich mee die gevolgen hebben voor het arbeidsreglement.
Om weer volledig in lijn te zijn met de wetgeving, moet je als werkgever je arbeidsreglement op een paar punten aanpassen.
Vermindering van het aantal dagen arbeidsongeschiktheid waarvoor geen medisch attest vereist is
Tot 2025 moesten werknemers voor de eerste dag van hun ziekteperiode geen medisch attest indienen, en dit voor 3 kalenderdagen per jaar. Ondernemingen met minder dan 50 werknemers konden wel afwijken van deze regeling en dus toch een medisch attest vragen vanaf de eerste dag.
Sinds 1 januari is de vrijstelling tot het voorleggen van een medisch attest slechts mogelijk voor 2 kalenderdagen per jaar Ondernemingen met minder dan 50 werknemers kunnen nog steeds afwijken van deze vrijstelling.
Wil je van deze vrijstelling gebruik maken, maar heb je niks vastgelegd in je arbeidsreglement? Dan hebben je werknemers automatisch recht op deze attestvrije dagen. Wil je dat een attest verplicht blijft vanaf de eerste dag arbeidsongeschiktheid?
Dan moet je dat expliciet opnemen in je arbeidsreglement.
Verlenging van de hervaltermijn voor gewaarborgd loon tot 8 weken
Sinds 1 januari werd de hervaltermijn voor het recht op gewaarborgd loon verlengd van 14 dagen naar 8 weken.
Een werknemer heeft dus pas opnieuw recht op gewaarborgd loon als hij, na een eerste periode van arbeidsongeschiktheid waarbij het gewaarborgd loon volledig uitgeput werd, minstens 8 weken effectief terug aan het werk was.
Wordt de werknemer binnen die 8 weken opnieuw ziek door dezelfde aandoening? Dan ontstaat er geen nieuw recht op gewaarborgd loon.
De bestaande uitzonderingen blijven behouden:
• Als het gewaarborgd loon tijdens de eerste ziekteperiode niet volledig werd uitgeput, zal de werkgever het resterende saldo van de 30 dagen gewaarborgd loon toch moeten uitbetalen tijdens de tweede ziekteperiode;
• Als de werknemer binnen deze termijn van 8 weken opnieuw arbeidsongeschikt wordt door een andere ziekte, ontstaat er een volledig nieuw recht op gewaarborgd loon.
• Bevat jouw arbeidsreglement nog een verwijzing naar de oude termijn van 14 dagen? Om discussies te vermijden, is het raadzaam om dit aan te passen naar de nieuwe termijn van 8 weken.
Verplichte invoeging van contactprocedure voor arbeidsongeschikte werknemers
De lijst met elementen die verplicht moeten worden opgenomen in het arbeidsreglement, werd uitgebreid.
Ook de procedure voor het onderhouden van het contact met arbeidsongeschikte werknemers moet je nu vermelden.
Minstens de frequentie van het contact en de naam van de persoon door wie de arbeidsongeschikte werknemer zal worden gecontacteerd, moet vermeld zijn.
Het doel van deze nieuwe verplichting is om contact te houden met de arbeidsongeschikte werknemer en zo zijn terugkeer te faciliteren. De procedure mag dus niet dienen om na te gaan of de afwezigheid van deze werknemer gegrond is.
Waarom is een sterk arbeidsreglement essentieel?
De invoering van deze maatregelen is het ideale moment om jouw volledige arbeidsreglement tegen het licht te houden. Een sterk arbeidsreglement blijft een cruciaal instrument voor jou als werkgever: het biedt duidelijkheid, voorkomt interpretatieproblemen en versterkt je positie bij eventuele geschillen.
ANNA BAUWENS
LEGAL-HR ADVISEUR
TITECA PRO ACCOUNTANTS & EXPERTS
• Juridisch advies op maat
• Efficiënte geschillenoplossing
• Strategische begeleiding
vwww.cottyn.eu
T-shaped Academy sluit aan bij digital marketing agency Ants
Het Gentse digital marketing agentschap
Ants zet een nieuwe stap in zijn groeiverhaal dankzij de overname van T-shaped Academy, aanbieder van praktijkgerichte digitale marketing opleidingen in België. Ants hoopt hiermee in 2026 een omzetgroei van 16% te realiseren.
Lootens en Allaert Aluminium slaan de handen in elkaar
De twee Vlaamse familiebedrijven Lootens en Allaert Aluminium kiezen samen voor één toekomst. Lootens uit Deinze verwerft nu een substantiële meerderheid. Bedoeling is om volledige overname te realiseren binnen 3 jaar. De bedrijven samen tellen ongeveer 185 medewerkers.
EnergyVision neemt waterkrachtpionier Turbulent over
EnergyVision neemt Turbulent, de Belgische ontwikkelaar van micro-waterkrachtinstallaties, over. De overname volgt na de uitbreiding van EnergyVisions windcapaciteit en vormt een nieuwe strategische stap om de energiemix van het bedrijf verder te versterken en te stabiliseren. De aandeelhouders van Turbulent krijgen in de plaats aandelen van Energyvision.
Echelle Gent gaat verder onder de naam Heyerick Echelle Gent
Echelle Gent werkt nu samen met Heyerick Projects en heet voortaan Heyerick Echelle Gent. Zij zorgen voor veiligheid op hoogte, door het leveren, plaatsen en onderhouden van kooiladders en dakrandbeveiliging.
Rezolv sluit aan bij dear digital en versterkt Odoo-expertise
Rezolv wordt onderdeel van dear digital en versterkt zo de expertise in Odoo, vooral in productie en groothandel. De overname past binnen de groeistrategie van dear digital en volgt op de eerdere integratie van Mainframe Monkey. Met de integratie groeit het team naar bijna zestig medewerkers en versterkt het zijn aanwezigheid in Limburg.
De Kinder en VD Pro Group voortaan samen dankzij Vectis Private Equity
De Kinder uit Buggenhout en VD Pro Group uit Vlierzele, die beiden een breed assortiment aan professionele tools, bevestigingsmaterialen, workwear en persoonlijke beschermingsmiddelen aanbieden, bundelen de activiteiten na de recente instap van Vectis Private Equity in VD Pro Group. Ze tellen samen ongeveer 125 medewerkers, verspreid over 11 vestigingen in Oost-Vlaanderen, Antwerpen en Vlaams-Brabant.
U wenst een onderneming te verkopen in alle discretie?
U zoekt een bedrijf om over te nemen?
Van Damme & Partners beschikt over 30 jaar ervaring.
2026: is uw
Ook in 2026 blijven cyberdreigingen evolueren. Niet alleen AI creëert nieuwe risico’s, ook datamisbruik en kwetsbare infrastructuur vergroten de druk op organisaties. Samen met securitypartners Palo Alto Networks, Netskope, Cisco Talos, Checkpoint, Microsoft, F5 en Fortinet duidt Tom Horré van Proximus NXT de belangrijkste dreigingen en aandachtspunten om voorbereid te blijven.
1Grenzeloos vertrouwen in AI Volgens Jesper Olsen van Palo Alto Networks stellen veel gebruikers beslissingen van AI-applicaties niet langer in vraag. “Cybercriminelen manipuleren de output geleidelijk en subtiel, zonder dat iemand het merkt.
Organisaties veronderstellen ook dat alles weer zoals voorheen functioneert wanneer ze een back-up terugzetten. Maar door het gebruik van AItoepassingen is dat mogelijk niet het geval, omdat veel data ongemerkt is aangepast.”
2
België als doelwit: ook uw bedrijf in het vizier Hackerscollectieven richten hun pijlen steeds vaker op ons land. “Dat is ook voor de lokale ondernemer geen ver-van-mijnbedshow”, stelt Tom Horré, Strategy Lead Security bij Proximus NXT. “Een aanval op een leverancier van nutsvoorzieningen of logistieke diensten kan de volledige supplychain verstoren. Anderzijds hebben uw klanten mogelijk een grote strategische waarde voor cybercriminelen, wat van uw bedrijf een interessant doelwit maakt. Waakzaamheid is altijd geboden.”
De snelle opmars van generatieve AI vraagt om extra bewustwording.
Andy Quaeyhaegens, Netskope
3
Onderlinge informatieuitwisseling via AI “Hackers manipuleren AI-assistenten om interne, gevoelige gegevens te stelen”, weet Andy Quaeyhaegens van Netskope. “Het is daarom essentieel om te weten wie AI-applicaties met welke toegangsrechten gebruikt en tot welke data de AI-algoritmes toegang mogen krijgen. Dat bewustzijn is cruciaal.”
4 Aanvallen op infrastructuur en edge-apparatuur
Hackers richten zich steeds vaker op infrastructuur en edge-toestellen, zoals routers, firewalls, IoT-apparaten en cloud gateways. “Elk bedrijf heeft baat bij een holistische kijk over alle switches, toestellen en applicaties heen”, zegt Ronald den Braven van Cisco Talos “Al te vaak ontbreken concrete plannen om aanvallen te weerstaan. Regels en best practices zijn vaak voldoende voorhanden, maar ondernemingen passen ze niet altijd consequent toe.”
De 5 andere dreigingen ontdekt u met Check Point, Microsoft, F5, Fortinet en Proximus NXT. Scan de QR‑code om er geen te missen.
Ledennieuws
Nieuwe ceo’s
Dorien Van Steenberge nieuwe ceo van Wintercircus
Vanaf 1 mei zal Dorien Van Steenberge de fakkel overnemen als ceo van het Wintercircus. Dorien maakt al drie jaar deel uit van het team achter het Wintercirucus. Zij zal Louis Jonkheere opvolgen. Louis kiest voor een nieuwe uitdaging in de VS. Hij zal daar verantwoordelijk zijn voor de Amerikaanse groei van de Belgische unicorn Aikido..
An Maes stuurt Silverfin aan
Het Gentse Silverfin heeft An Maes benoemd tot nieuwe ceo. An zal de wereldwijde expansieplannen van Silverfin leiden, evenals de diversificatie van het product- en dienstenaanbod. Sedert 2019 is zij aan de slag bij Silverfin als general manager international.
Ledennieuws
Jan De Nul breidt vloot voor onderzeese energiekabels verder uit
Jan De Nul investeert in een nieuw schip en de ombouw van de Henry Darcy voor het ingraven van onderzeese energiekabels. Daarmee speelt het bedrijf in op de groeiende vraag naar offshore energie-infrastructuur.
De Vooruit in Gent genomineerd als UNESCO-werelderfgoed
Vlaanderen heeft De Vooruit in Gent officieel genomineerd als UNESCOwerelderfgoed, met een beslissing in 2027. De kandidatuur maakt deel uit van een nieuwe internationale reeks rond erfgoed van de arbeidersbeweging.
Sir Catering, Just Russel, argenx en Lotus Bakeries België zijn Trends Gazellen 2026
De Oost-Vlaamse ambassadeurs van de Trends Gazellen 2026 zijn bekendgemaakt en bekronen snelgroeiende bedrijven met een sterke impact op het ondernemersklimaat. De erkenning gaat naar ondernemingen die uitblinken in groei op vlak van toegevoegde waarde, personeel en cashflow.
Ammoniakpijpleiding van North Sea Port naar achterland technisch haalbaar
Uit een haalbaarheidsstudie blijkt dat een ammoniakpijpleiding technisch mogelijk is, veilig kan en op termijn ook economisch rendabel kan zijn. De concrete realisatie wordt echter niet op korte termijn verwacht.
Om het vervoer van ammoniak te organiseren, is het nodig om drie transportvormen gelijktijdig te ontwikkelen: spoor, binnenvaart en pijpleiding.
VGD opnieuw Best Workplace in accountancysector
VGD is voor de derde keer uitgeroepen tot Best Workplace en komt dit jaar als winnaar uit de accountancysector. De erkenning bevestigt de sterke focus van het bedrijf op een mensgerichte organisatiecultuur en een duurzaam personeelsbeleid.
Serieondernemers achter Henchman lanceren select durfkapitaalfonds 100IN
Met 100IN lanceren de oprichters een nieuw durfkapitaalfonds dat zich richt op vroege fase start-ups. Het fonds wil 100.000 euro investeren in 100 Belgische en internationale start-ups en beheert in totaal 12 miljoen euro.
Ledennieuws
Oleon werkt mee aan Europees algenproject voor duurzame producten
Oleon neemt deel aan het Europese MULTIPLY-project dat tien alternatieven ontwikkelt op basis van microalgen voor sectoren zoals voeding, cosmetica en smeermiddelen. Het project wil de afhankelijkheid van fossiele grondstoffen en voedselgewassen verminderen en zet in op opschaling en marktintroductie van biogebaseerde oplossingen.
Milence opent laadhub voor elektrische vrachtwagens in Gent
Met de opening van een nieuwe laadhub in Gent zet Milence een belangrijke stap richting emissievrij zwaar transport in North Sea Port. De hub, gelegen nabij de R4 en de Volvofabriek, versterkt de positie van Gent als logistieke draaischijf op de Europese North Sea–Mediterranean Corridor.
Vrachtwagens kunnen er laden via vier hoogvermogen CCSladers tot 400 kW. Dat zou moeten zorgen voor een efficiënte en betrouwbare laadoplossing tijdens internationale ritten. De site is toegankelijk voor alle merken en werd ontworpen met aandacht voor doorrijmogelijkheden en comfort voor chauffeurs.
Bedrijven maken lokale impact via Streekfonds Oost-Vlaanderen
Meer dan 80 Oost-Vlaamse bedrijven bundelen hun krachten via Streekfonds Oost-Vlaanderen om lokale projecten te versterken. Het streekfonds, beheerd door de Koning Boudewijnstichting, ondersteunt initiatieven van burgers en verenigingen die het welzijn in de regio verbeteren. Dit jaar krijgen 52 projecten steun. In Gent ligt de focus daarbij op initiatieven voor jongeren. De initiatiefnemers starten binnenkort een crowdfundingcampagne om hun project te realiseren. Slagen ze daarin, dan verdubbelt het streekfonds het opgehaalde bedrag, dankzij de financiële bijdrage van partnerbedrijven, waaronder
Voka Oost-Vlaanderen en tal van andere Voka-leden.
Bedrijven investeren zo rechtstreeks in de regio waar ze actief zijn en waar hun medewerkers leven en werken. Naast financiële steun delen veel partners ook hun expertise en netwerk met de projecten. In 2025 resulteerde dat in 691.609 euro steun voor lokale initiatieven in Oost-Vlaanderen. In De Streekfondskrant (bijlage bij Ondernemers) ontdek je hoe deze projecten lokaal het verschil maken.
Talentguide haalt 1,3 miljoen euro op voor Europese groei
Het Gentse Talentguide wil met 1,3 miljoen euro zijn AI-platform voor skills management verder uitrollen in Europa. De focus ligt op het beter ontwikkelen en inzetten van talent binnen bedrijven.
Proximus-netwerk bekroond als beste mobiele netwerk in België
Het mobiele netwerk is volgens OpenSignal uitgeroepen tot het beste van België, met ook erkenning voor het snelste en meest bekroonde 5G-netwerk. De awards onderstrepen de kwaliteit van de connectiviteit en de verdere uitrol van 5G in het land.
SMO investeert 7 miljoen euro in gloednieuwe site
SMO heeft een nieuwe site in Eeklo geopend en zet daarmee een volgende stap in zijn groei. De machinebouwer investeert 7 miljoen euro om zijn activiteiten verder uit te bouwen en innovatie te versnellen.
Nieuwe thuis voor New Balls Please
Begin dit jaar verhuisde eventbureau New Balls
Please van Gent naar Kruisem. Je vindt ze nu in Fabriek Botaniek, een omgeving die creativiteit, energie en zorg uitstraalt.
Op de agenda
JONG VOKA
BREAKFASTCLUB:
Netwerkontbijt voor én door starten scale-ups– vijf pitchers – vijf slides – vijf minuten
06 mei
Hardware
03 juni
Tech & AI
COMMUNITIES
Een vaste groep bedrijven uit één sector of ecosysteem die ervaringen delen en samen vooruitdenken.
Je leert van elkaar, ontdekt kansen en bouwt mee aan een sterkere toekomst voor je sector.
Transport & logistiek
07 mei
Goederentransport per spoor bij Mobix
04 juni
Technologie in de supply chain bij Fabriek Logistiek
06 mei
XpertFinder GovTech
Hoe maak je jouw stad digitaler, efficiënter en gebruiksvriendelijker? Ontdek hoe innovatieve start-ups technologische oplossingen aanreiken voor concrete uitdagingen van lokale overheden.
29 mei
Havendag Zeebrugge
Laat je meenemen in het complete verhaal achter containerstromen, tarieven en logistiek. Het Zeebrugs havenverhaal van aankomst op zee tot de bewegingen binnen de haven.
04 juni
HR Midzomer
De afspraak voor de HR-professionals voor een inspirerende en sfeervolle avond in TRY Dendermonde
16 juni
Uitreiking Voka Charter Duurzaam Ondernemen
Laat je inspireren door een 90-tal bedrijven die het charter overhandigd krijgen voor de duurzame inspanningen die ze het afgelopen jaar geleverd hebben.
29 mei Gent
Voka Politica
Ga in gesprek met het lokaal bestuur en leer andere bedrijven uit jouw gemeente kennen. Economisch relevante thema’s in de betrokken gemeente of stad worden besproken en opbouwende voorstellen voor verbetering geformuleerd.
Voka’s jaarfestival 02 juni
De tuin van Leden: jaarfestival op het domein van Gazon in Gent.
Een vaste groep van ondernemers of managers die over meerdere sessies samenkomt om ervaringen te delen, eigen cases te behandelen en elkaar als klankbord te ondersteunen.
07 mei
Plato leiderschap
Groei in je rol als zaakvoerder verdiep je leiderschapsstijl en versterk je zelfvertrouwen.
13 mei
Van teamlid naar teamleider advanced
26 mei
Duurzaamheidsmanagers
28 mei
Platto Develop
Voor wie gericht wil doorgroeien en zijn onderneming naar een hoger niveau wil tillen.
03 juni
Plato Flow
Werk aan strategisch leiderschap,efficiënte processen en duurzame groei en stoom je organisatie klaar voor morgen.
04 juni
Plato Explore
Scherp je je strategie aan en ontdek nieuwe groeikansen.
11 juni
IT-managers
07 mei
Plato Next Generation
Bereid je samen met andere opvolgers voor op de generatiewissel.
28 mei
Familio
Maak werk van jouw familiale overdracht. We maken de uitdagingen van alle generaties bespreekbaar en bereiden je, met de hulp van ervaren mentoren en experten, voor op de overdracht.
28 mei
Data als brandstof voor meer rendement
Ontdek hoe je met de juiste data meer rendement uit je onderneming haalt.
08 mei
Transfer Readiness
Voor wie plannen heeft om zijn bedrijf te verkopen of over te laten.
13 mei
Redefining Sustainability: wanneer duurzaamheid je kompas wordt
Ontdek hoe je jouw onderneming kan heroriënteren van korte termijn overleven naar lange termijn-levensvatbaarheid.
21 mei
Bryo StartUp
Ben je net gestart en bots je op je eerste groeipijnen?
21 mei
Btw classes
Aftrekbare kosten in btw en directe belastingen
09 juni
Exportdocumenten van A tot Z
Welke documenten heb je nodig voor internationale handel?
12 juni
Start met een Raad van Advies: Preparation Lab & Matchmaking
Laat je klaarstomen om een raad van advies of bestuur op te starten die past binnen je bedrijfsstrategie, en die op een correcte manier wordt samengesteld en georganiseerd.
Ontdek alle activiteiten en meer details via
Geert dacht
Het hoofd dat spreekt met het hart
De wereld gaat door turbulente tijden. Oorlogen die dreigen verder te ontvlammen aan onze Europese grenzen in Oekraïne en in het Midden-Oosten. Brutale machtspolitiek van onze grote VS-broer die ons decennialang beschermde en ons nu zonder boe of ba op straat zet. Of er toch voortdurend mee dreigt. Subtielere machtspolitiek van China dat zijn grandeur van weleer terug probeert te winnen in een collectivistisch en ook neokoloniaal en manipulatief model, overal in de wereld. Rusland als een kat in het nauw die rare sprongen maakt. We lijken terug in grote niets ontziende stammenoorlogen te raken, over de hele aardbol heen, waar machtspolitiek en militaire suprematie de wereldorde bepalen.
Ik had tot voor kort nooit gedacht dat deze regressie naar een meer primitieve wereldorde ons toekomstbeeld zou zijn. Eigenlijk weiger ik nog steeds dit te geloven. De voorbije decennia hebben we een maatschappelijk model gecreëerd in Europa en (deels)
ook in de States waar brute macht niet meer de gang van zaken in de wereld bepaalde. De verdraagzame, min of meer beschaafde en sociale mens die weet hoe zonder geweld en intimidatie een welvarend leven op te bouwen én dit ook aan anderen te gunnen, was na duizenden jaren wreedheden tussen mensen binnen bereik. De homo sapiens was zijn “wijze” naam waard, eindelijk. Laat ons deze droom niet opgeven.
Daar hoorde een maatschappijmodel bij dat superieur (b)leek aan alle andere maatschappijmodellen die ooit geprobeerd zijn om ditzelfde effect te bereiken. Dit maatschappijmodel is samen te vatten als een ‘liberale democratie’. Een democratie omdat er geloof is dat de burgers – als geheel – wijze beslissingen nemen, tegen extreme machtsinname van individuen of groepen in. 1 man/vrouw, 1 stem is deels vertrouwen schenken aan elk individu, het is vooral een geloof in de wisdom of crowds, dat als je ieders subjectieve mening en insteken samenbrengt,
dit objectief de best leefbare samenleving garandeert. Het is de vrije meningsuiting als hoogste goed nemen, omdat het ook jou vrijheid geeft. Dat is in essentie geloven in democratie. Laat ons deze droom niet opgeven.
Een liberaal model omdat vrij ondernemerschap, met respect voor milieu en mensen, steevast de beste optie blijkt om welvaart te creëren. Wie risico durft te nemen, hard werkt en succesvol is, zal (hopelijk) veel verdienen en in zijn of haar zog ook de welvaart van anderen meetrekken. En ervoor zorgen dat de staat meer middelen verwerft om haar taken (zoals onderwijs en gezondheidszorg) verder uit te bouwen en naar een nog hoger niveau te brengen.
Zo ontstond een welvaartsspiraal die in de geschiedenis zijn gelijke niet heeft gekend. De modellen die het anders hebben geprobeerd, zijn er steeds bekaaid van afgekomen. Een beetje greed en goesting in het systeem is essentieel, ook de homo sapiens werkt niet enkel voor de schone ogen van de ander. Collectivistische modellen waarin iedereen gelijk moet zijn en bezit gelijk verdeeld wordt, ongeacht hoe hard je werkt of onderneemt, belanden telkens weer in een neerwaartse spiraal van armoede en onderdrukking. Iedereen met een beetje mensenkennis weet dat de wens om het voor jezelf en je geliefden beter te maken een essentiële drijfveer voor mensen is. Ook om iets wezenlijks aan de volgende generatie over te dragen zonder overdreven erfbelasting. Laat ons deze droom niet opgeven.
Concurrentie en ruimte voor experiment zijn essentieel. De vrije markt is een krachtig zelfregulerend systeem; de overheid dient er enkel op toe te zien dat iedereen volgens de regels speelt. Te hoge prijzen, slechte kwaliteit, onterechte discriminatie van competente mensen, … de vrije markt straft dit af en brengt naar boven wat goed is. In de huidige wereld lijken overheden te denken dat zij het ondernemerschap moeten beheersen, het geloof in de staatseconomie is zelfs in westerse landen terug. Ook in ons eigen land heb je soms de indruk dat militaire investeringen de grote aanjager van de economie van de toekomst zouden worden. Een oorlogseconomie als nieuwe logica, is dat waar we naartoe moeten? Vanzelfsprekend moeten we een kritische verdedigingslinie hebben om onze liberale democratie te beschermen. Maar in essentie is Europa na WO II gebouwd op het idee dat
Iedereen met een beetje mensenkennis weet dat de wens om het voor jezelf en je geliefden beter te maken een essentiële
drijfveer voor mensen is.
gemeenschappelijke welvaart – waarbij niemand achter blijft – vrede en welzijn zal brengen. Dat is onze belangrijkste verdedigingslinie, niet het militaire materiaal en de oorlogsretoriek. Laat ons deze droom niet opgeven.
De wereld staat op een keerpunt. Ik hoop dat het een U-turn wordt, een bocht van 180°, en dat we dit maatschappijmodel, dat zoveel welvaart heeft gebracht in een groot deel van de wereld, opnieuw omarmen. En dat we nog meer mensen in de wereld daarvan kunnen overtuigen, niet met macht maar met wijsheid en een uitgestoken hand. Dat er een fase komt waar het Europese model van liberale democratie, samen welvaart creëren voor vrede in de wereld, terug het lichtend voorbeeld kan zijn. We moeten er samen voor zorgen dat dit model behouden kan blijven, door ervoor te werken, door er voluit voor te gaan, door het te verdedigen met woord en daad. We kunnen een lichtbaken zijn voor andere werelddelen, voor de toekomst van de mensheid.
Laat ons deze droom niet opgeven, maar overbrengen naar de volgende generaties, hier en elders in de wereld.
Straatplaat
In de thuisstad van wijlen Gorki, een van mijn lievelingszangers – niemand zong lijziger en poëtischer in onze moedertaal dan deze muzikale held –heeft ook dagbladhandel Anja de boeken gesloten. Al even, zo lijkt het.
De rolluiken smoren de kleinste kans op een revival in de kiem. Graffitikunstenaars hebben hun handtekening achtergelaten, zij het weinig subtiel. Zonder hoop en zonder krant, stuurde jij me weer naar huis in dit tranendal.
En toch vraag, nee smeek ik jou, als Lettergek: “Anja, de laatste krant, die moet je mij nog schenken.”
Tijdens de officiële opening van TRY Dendermonde mochten co-ceo’s Hilde Schuddinck en Geert Moerman en voorzitter Wim De Waele ook minister Anneleen Van Bossuyt, gouverneur Carina Van Cauter en burgemeester Leen Dierick verwelkomen.
KANTOREN
9000 Gent - Lammerstraat 18 – T 09 266 14 40 9300 Aalst - Werf 8 www.voka.be/oost-vlaanderen
BESTUURSCOMITÉ VAN VOKA OOST-VLAANDEREN
Wim De Waele, An Bels, Erik Chabot, Ann De Clercq, Christiaan De Wilde, Jeroen De Wit, Siegert Dierickx, Farida Doulami, Stefan Fesser, Dieter Hillaert, Alexander Hoogewijs, Geert Moerman, Griet Nuytinck, Karen Pieters, Wim Pynaert, Hilde Schuddinck, Matthias Van Damme, Roseline Van Damme, Christine Van den Berghe, Katrien Vanden Bulcke, Jens Van Mol.
EREVOORZITTERS VAN VOKA OOST-VLAANDEREN
Luc De Bruyckere, Chris De Hollander, Ronald Everaert, Jean-Paul Van Avermaet, Marc Vereecken, Marcel Verschelden en Jef Wittouck.
VERANTWOORDELIJKE UITGEVER
Geert Moerman – Lammerstraat 18 – 9000 Gent
HOOFD & EINDREDACTIE
Sam De Kegel – sam.dekegel@voka.be
CORRECTIE
Ann Vandamme
WERKTEN MEE
Werner Claeys, Jolyn De Baets, Sven Decaestecker, Sam De Kegel, Wietse De Leeuw, Wim De Waele, Nathalie Dolmans, Laurens Fagard, Simon Lefèvre, Filip Michiels, Geert Moerman, Luc Nimmegeers, Wannes Nimmegeers, Kris Peeters, Kristina Rybouchkina, Hilde Schuddinck, Bart Vancauwenberghe, Ann Vandamme, Lise Vanlerberghe en Jeroen Willems.
MAGAZINE REALISATIE LAYOUT & COVERONTWERP Karakters, Gent, www.karakters.be
DRUK
Drukkerij Perka, Maldegem, www.perka.be
PUBLICITEIT
Rik Vyncke rik.vyncke@voka.be - T 0477 30 21 32
Ann Vandamme
ann.vandamme@voka.be - T 09 266 15 71
DUIK OOK NOG IN DEZE VERHALEN:
Hilde kijkt in de ziel van Marie-Jeanne, weduwe van Willy Naessens
Zin en onzin van teambuildings
’s Werelds belangrijkste tech hotspots
Hoe wapenen we ons tegen cyberaanvallen?