1
Maranatha Kerkblad • juni 2019
d r o o B Aan
Protestantse Gemeente
’t Harde
2
Voorwoord In uw handen heeft u het zomernummer van Maranatha, ons kerkmagazine. Het vakantieseizoen is voor sommigen al begonnen, anderen moeten nog een paar weken wachten. Er wordt wat afgereisd in deze zomermaanden, naar campings in Nederland, ergens in Frankrijk of Duitsland. Er wordt gevlogen naar verdere, exotischere oorden. En naar Amerika, zoals u verderop in Maranatha kunt lezen. Een ideale manier van reizen vind ik met de boot. Nu gaan we ook wel graag naar onze Engelse overburen of richting Scandinavië. Maar zodra je aan boord stapt, begint voor mij echt het vakantiegevoel. Lekker slapen terwijl de boot je rustig naar de overkant vaart. De volgende ochtend heerlijk uitgerust wakker en na een lekker ontbijtje het laatste stukje rijden naar de camping. Ik teken er voor. Dat het er natuurlijk niet altijd zo rustig aan toegaat op een boot weten we wel, en hebben we ook wel ervaren. En anders kunnen we de verhalen wel lezen in de Bijbel: Paulus die schipbreuk lijdt voor de kust van Malta; Jona aan boord van het schip naar Tarsus; de leerlingen van Jezus die vrezen te vergaan in de storm op het meer. Het kan soms flink stormen. In de meditatie kunt u er meer over lezen. ‘Aan boord’ is het thema van dit zomernummer. We lezen over reizen die gemaakt gaan worden, over hobby’s die te maken hebben met water. En pastoraal wijkbezoekers vertellen waarom zij ‘aan boord’ zijn gegaan en nodigen mensen uit om mee te doen. Als u deze maanden op reis bent of bent geweest, met de fiets, de auto of de boot, stuurt u ons dan een kaartje? We hopen weer veel groeten overal vandaan te ontvangen. Ik wens u allen een goede, zegenrijke zomer toe en waar de weg u ook brengt, een behouden vaart!
ds. Marloes van Doorne
3
Inhoudsopgave 2 4 6 8 10 12 13 14 15 16 18 20 21 22 24 26 28 29 30 31
Voorwoord___________________________________________________________________________________________________ Meditatie______________________________________________________________________________________________________ Manieren_____________________________________________________________________________________________________
Maranathanieuws_______________________________________________________________________________________ Wie de hand opsteekt mag mee ___________________________________________________________
Lente fair 2019__________________________________________________________________________________________ ZorgSaam Elburg een helpende hand en een luisterend oor_______________
Faithfull together______________________________________________________________________________________ Kom aan boord ________________________________________________________________________________________ Mooiste plekje__________________________________________________________________________________________ Aan tafel bij______________________________________________________________________________________________ Column... Een dag uit het leven van _____________________________________________________
Gebed________________________________________________________________________________________________________ Ds. Mini op bezoek bij...__________________________________________________________________________ Doe eens wat anders ______________________________________________________________________________ Varen is keuzes maken ___________________________________________________________________________ Woordzoeker __________________________________________________________________________________________ Agenda______________________________________________________________________________________________________ Goed om te weten__________________________________________________________________________________
Kerkdiensten_____________________________________________________________________________________________
4
Aan boord
Meditatie
‘Kom aan boord, ook voor jou is er een plekje waar je hoort. Laat de hoop niet langer varen. Kom aan boord!’ Dit kinderliedje van Marcel en Lydia Zimmer kwam bij mij als eerste naar boven toen ik het thema hoorde van dit nummer van Maranatha. Iedereen mag er bij horen. Jezus steekt naar iedereen zijn hand uit, zoals Hij in de storm zijn hand uitstak naar Petrus die kopje onder dreigde te gaan. Maar ik kan zo nog wel meer liederen, oud en nieuw, noemen die gaan over boten en stormen. Het beeld dat ons leven als een bootje is op de grote zee is al oud. Water, met zijn zegeningen en zijn gevaren, heeft ons Nederlanders in het bijzonder altijd wel aangesproken. We weten maar al te goed hoe rustig water opeens kan omslaan in een gevaarlijke storm. Zo is het in ons leven ook. Geloven, christen-zijn is geen garantie voor een rimpelloze levenszee. Zoals in elk leven kan het soms flink stormen. Mensen om je heen worden ziek, overlijden veel te vroeg, je ondergaat zelf de ene operatie na de andere, kinderen die niet meer thuis willen komen, oorlogen, aardbevingen. Dan valt het lang niet altijd mee om uitzicht te houden, om te koersen op Jezus, my Lighthouse, ons kompas. Een Opwekkingslied dat ook in ons nieuwe
liedboek (lied 940) is opgenomen zingt: ‘Als de oceaan haar krachten toont, zweef ik met U hoog boven de storm.’ Het klinkt mooi, maar de harde realiteit is dat we vaak gewoon dwars door de storm heen moeten. En dat geldt niet alleen voor ons, maar ook voor mensen in de Bijbel, denk aan Paulus die op weg naar Rome schipbreuk leed voor de kust van Malta. Hij zweefde echt niet boven de storm. Het was zwemmen, ploeteren, bijna kopje onder gaan. Ook tegenwind en stormen horen bij ons leven. Maar we mogen wel weten, ook ervaar je het misschien op het moment zelf niet, in de storm is God ons nabij. Hij laat ons niet los! Dat heeft de Engelsman John Newton in ieder geval zo ervaren. Hij werd geboren in 1725 in
5 Londen. Met het geloof had hij niet zo veel. Al vroeg in zijn leven had het flink gestormd: toen hij zes was stierf zijn moeder aan tuberculose Zijn vader was een zeeman en was daardoor veel van huis. Totdat zijn vader hem op 11-jarige leeftijd meenam naar zee. Eerst werkte hij voor de Royal Navy, maar dan verandert hij van koers. Newton gaat aan het werk binnen de slavenhandel, op het schip de Greyhound. Dan breekt op een dag het noodlot aan. Het schip waar John Newton op vaart, komt in een zware storm terecht. Op de plek waar Newton eerder had gestaan, slaan bemanningsleden van het schip overboord. Woorden van zijn gelovige moeder komen naar boven, Bijbelteksten als Jesaja 57:21
(Goddelozen zullen geen vrede kennen - zegt mijn God), maar ook Matteüs 11:28 (Kom naar Mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan, dan zal Ik jullie rust geven). Als een wonder overleeft hij de storm. Tijdens die storm op zee beseft John Newton voor het eerst in zijn leven dat alleen God hem kan redden. Hij komt tot geloof. Je zou kunnen zeggen dat vanaf die tijd zijn hele leven op zijn kop komt te staan. Hij stopt met zijn werk binnen de slavenhandel (wordt zelfs een tegenstander ervan!) en wordt dominee. Wereldberoemd werd John Newton met het lied ‘Amazing Grace’ dat hij naar aanleiding van deze bijzondere ervaring schreef.
Genade zo oneindig groot, dat ik die ’t niet verdien, het leven vond, want ik was dood en blind, maar nu kan ‘k zien. Genade die mij heeft geleerd te vrezen voor het kwaad. Maar ook als ik mij tot Hem keer, dat God mij nooit verlaat. Want Jezus droeg mijn zondenlast en tranen aan het kruis. Hij houdt mij door genade vast en brengt mij veilig thuis. Als ik daar in Zijn heerlijkheid mag stralen als de zon, dan prijs ik Hem in eeuwigheid dat ik genade vond.
God belooft dat Hij er zal zijn. Hij is ons baken. Ruwe stormen mogen woeden, alles om mij heen zij nacht, God, mijn God zal mij behoeden, God houdt voor mijn heil de wacht. Met die belofte mogen wij aan boord stappen en varen op onze levenszee, op hoop van zegen. ds. Marloes van Doorne
Jan Brueghel, Christus in de storm op het meer van Galilea, 1596
6
Manieren...
Zo zijn onze manieren - deel 1 Misschien komt u zeer regelmatig in de kerk. In uw leven heeft u dan al heel wat kerkdiensten meegemaakt. Maar als gevraagd wordt om uit uw hoofd alle onderdelen van de kerkdienst op te noemen en ook nog op de juiste volgorde, dan blijkt dat nog een hele klus. Misschien heeft u wel eens een kerkdienst elders meegemaakt? Veel lijkt hetzelfde, maar er zijn ook verschillen. Waarom doen we dingen zoals we ze doen? De kerkenraad is het afgelopen seizoen bezig geweest met liturgie. Hoe geven wij een kerkdienst vorm? Welke keuzes maken we? Hoe zou het ook kunnen? Het zijn goede gesprekken geweest. Ook de laatste gemeenteontmoeting stond in het teken van de liturgie. Daar kwam de vraag naar meer achtergrondinformatie. Daarom wil ik in de komende nummers van Maranatha iets meer vertellen over waarom we de dingen zoals we ze doen, want dat we ze niet zomaar doen, mag duidelijk zijn. Liturgie in de Protestantse Kerk Een kerkdienst loopt volgens een bepaalde orde. Dat was al zo in de vroege kerk. Het helpt je bij de ontmoeting met God en het heeft als doel God te eren. We maken een beweging van buiten, de wereld waarin wij wonen, naar binnen, naar de ontmoeting met God en om vervolgens het gehoorde en ervarene weer mee naar buiten te nemen. Er kunnen grote verschillen zitten tussen liturgieĂŤn in de verschillende kerken, of je nu een kerkdienst meemaakt in de evangelische gemeente of in een Rooms-Katholieke Kerk. In de Protestantse
Kerk in Nederland waar wij deel van uitmaken kom je voornamelijk twee grote stromingen tegen: het klassiek-gereformeerde model en het protestant-oecumenische model. Beide stromingen zijn ook in onze manier van vieren in de Maranathakerk terug te vinden. Paaskaars Als we de kerk op zondagochtend binnenkomen dan brandt de Paaskaars al. Als protestanten hebben we gelukkig ontdekt dat we meer zintuigen gekregen hebben dan alleen ons gehoor. Er is meer waardering gekomen voor symboliek en dat hebben we voornamelijk (her-)ontdekt via onze Rooms-Katholieke broeders en zusters. De Paaskaars is daar een goed voorbeeld van. Alleen hebben wij er wel een protestantse invulling aan gegeven. In een katholieke kerk staat ook altijd een Paaskaars. Alleen brandt deze niet in elke dienst. In de Paasnacht wordt, net als bij ons, de nieuwe Paaskaars binnengebracht als verwijzing naar de Opgestane Heer. Na het Pinksterfeest wordt de kaars echter weer gedoofd. Daarmee wordt aangegeven dat de
7
Heilige Geest is gekomen en de gemeente nu zelf drager van het licht van Christus zal zijn. Na Pinksteren wordt de paaskaars bij de doopvont neergezet en alleen ontstoken bij vieringen waarin op een bijzondere manier de Opgestane Heer in het vizier komt, zoals bij doop en uitvaart. De rooms-katholieke traditie kent naast de paaskaars ook de Godslamp. Deze brandt dichtbij het tabernakel, waarin het eucharistisch brood wordt bewaard. De Godslamp herinnert eraan dat de kerk op bijzondere wijze huis van God is, en wijst op de tegenwoordigheid van Christus in het sacrament. In protestantse kerken is het gebruik van de paaskaars nog betrekkelijk nieuw. Er zijn wel gemeenten die de katholieke traditie volgen,
maar over het algemeen heeft de Paaskaars in de protestantse kerken bijna de functie van Godslamp gekregen, namelijk teken van de aanwezigheid van de Levende Heer. De kaars brandt dan ook het hele jaar door. Aan de paaskaars worden alle andere kaarsen (bijvoorbeeld het licht dat meegaat naar de kinderkerk en de doopkaarsen) aangestoken. Na afloop van de dienst wordt de kaars gedoofd. Volgende keer vervolgen we onze gang door de kerkdienst. We kijken dan verder naar het begin van de kerkdienst: het stil gebed, de bemoediging en groet en het klein gloria. ds. Marloes van Doorne
8
Maranatha nieuws Protestantse Gemeente ’t Harde groene kerk Sinds kort is onze kerk een Groene Kerk. Om Groene Kerk te worden maak je als gemeente werk van duurzaamheid en zorg je met elkaar goed voor de schepping. De Protestantse Gemeente ’t Harde heeft al veel stappen gezet om te verduurzamen. Meest recent zijn er 38 zonnepanelen op het kerkdak gelegd. De Protestantse Gemeente ’t Harde heeft al langere tijd de wens om te verduurzamen. De kerkbeheerders hebben dit gedaan door spouwen vloerisolatie door te voeren en regelbare thermostaten aan te schaffen. Momenteel worden traditionele lampen vervangen door Led-lampen en zijn er onlangs 38 zonnepanelen geïnstalleerd. Deze zonnepanelen moeten er voor zorgen dat de gemeente nagenoeg evenveel energie gaat opwekken dan dat er wordt gebruikt. Voordat voorzitter van de kerkrentmeesters Johan Oord samen met Jan Esselink het bordje van de Groene Kerk op de gevel bevestigt geeft Johan Oord nog een korte toelichting: “Het installeren van deze zonnepanelen is een flinke investering voor onze gemeente. De terugverdientijd is voor een kerk bovendien langer dan voor een privé-persoon. Toch vinden wij, als kerkrentmeesters en als kerkenraad, dat deze investering het waard is. Duurzaamheid en zorg voor onze aarde vinden we belangrijk. Dat laten we onder andere zien door ons aan de actie Groene Kerk te verbinden”.
De actie Groene Kerk is géén keurmerk. Door deel te nemen beloof je als kerkelijke gemeente om elk jaar een nieuwe ‘groene’ stap zetten. Dit kan een stap zijn op het gebied van energiebesparing, maar het kan bijvoorbeeld ook op het gebied van duurzaam inkopen. Groene kerken kunnen met elkaar ervaringen delen, van elkaar leren en elkaar aanmoedigen. Meer informatie, ook over de activiteiten van de PG ’t Harde, is te vinden op www.groenekerken.nl.
9
Vlag uit? Ben of ken je iemand die dit jaar eindexamen doet? Geef het door aan de jeugdraad en we verrassen de geslaagde met een presentje. Uiteraard vergeten we ook de niet-geslaagden
niet. Ook voor hen hebben we een troost presentje. De jeugdraad hoort graag de namen van alle examenkandidaten via: jeugd@pgtharde.nl
Dag allemaal, Het duurt nog even, maar… op 25, 26 en 27 augustus organiseren we weer een vakantiebijbelweek. Op een laagdrempelige, creatieve manier willen we de kinderen uit ’t Harde vertellen over Jezus.
De ochtenden zijn van 9 uur tot 12 uur. Er is oppas voor de kinderen onder de 4 jaar. Ook al kun je maar één ochtend; daar zijn we blij mee!
Het thema is dit jaar ‘SchatRijk’ (welke schatten verzamel je). We hebben al veel leuke plannen zodat we er een echt feestje van kunnen maken met de kinderen. Deze plannen kunnen we alleen uitvoeren als we voldoende hulp hebben. Wij kunnen deze verantwoordelijkheid echt niet alleen dragen!
Namens de stuurgroep VakantieBijbelWeek; Alvast bedankt!!!!
DUS: Heb jij, heeft u, een paar uurtjes die je wilt besteden aan de kinderen van ’t Harde om hun deze belangrijke boodschap mee te geven? Doe dan mee!!! We zoeken mensen die in de kerk zitten, bij de kinderen om zo de rust wat te bewaren. Tussendoor help je een groepje kinderen bij de verwerking. Daarnaast hebben we ook mensen nodig die in de keuken willen helpen of willen oppassen op de kinderen tot 4 jaar.
Aanmelden kan bij Annette van Wensveen.
10
Wie de hand opsteekt mag mee Het was op een mooie vrijdagmiddag, goede vrijdag zelfs, dat ik voor het eerst van mijn leven in de buurtbus stapte. Vrolijk als altijd werd ik begroet door vrijwillig chauffeur Jan Nota. Dat was geen verrassing, het was juist de bedoeling. Jan is niet alleen al sinds ver in de vorige eeuw koster, maar ook al ruim elf jaar chauffeur op de buurtbus. Eens per week een rondje van zo’n drie uur. “Hartstikke leuk”, zo zegt hij! Speciaal voor deze editie van Maranatha ging ik aan boord van de buurtbus en reed een stukje met hem mee.
Ik was niet alleen deze vrijdagmiddag. Nog twee reizigers stapten in. Al voor vertrek deelde Jan paaseitjes uit. “Ja, gezellig is het altijd wel”, zegt hij. Vooral op marktdag of wat vroeger op de middag. Dames die naar de markt willen of ouderen die op bezoek gaan in De Voord of een van de andere verzorgingstehuizen in de gemeente. Die hebben altijd wel wat te praten. “Vooral voor ouderen voorziet de buurtbus écht in een behoefte. Maar ook jongeren en werkende mensen stappen in, vaak voor een ritje van of naar het station.”
11 Een complete route duurt zo’n drie uur; van ’t Harde via de Hoge Enk naar Elburg. Dan naar Oosterwolde, Oldebroek en ’t Loo en vervolgens naar het station in Wezep. En dan weer terug. “Ja, vroeger, in het begin van de buurtbus, toen gingen er nog wel eens dames een hele ronde mee. Ze stapten in en bleven gewoon zitten tot ze weer op hetzelfde plekje waren. Dat komt nu niet vaak meer voor. Overigens… je hoeft niet bij een halte op te stappen hoor. Het motto is ‘wie de hand op steekt mag mee’. Zo heette ook ons jubileumboekje, toen we tien jaar bestonden”. Andersom werkt het ook, merk ik. Je zit in de bus en drukt op het knopje dat je er bij de volgende halte uit wil. Jan vraagt dan of je echt bij de halte uit wilt stappen of misschien een stukje eerder of juist later. Wat een service! Naast de gezelligheid in de bus, heel soms is de bus overigens ook wel eens een tijdje leeg, is het ook erg leuk met het team. In totaal zijn er 47 vrijwillig chauffeurs. “Ja, gelukkig ook een aantal vrouwen, zegt Jan”. De chauffeurs komen elkaar soms onderweg tegen, er wordt dan enthousiast gezwaaid, en treffen elkaar een aantal keren per jaar bij een vrijwilligersavond. “Vaak leerzaam en altijd gezellig”, voegt Jan er aan toe. Met elkaar zijn er goede afspraken gemaakt. Als je het laatste ritje van de dag hebt bijvoorbeeld, moet je voor het
wegzetten de bus aftanken. “We zijn gelukkig met een hele groep, maar we kunnen altijd nog wel een paar nieuwe chauffeurs gebruiken”, zegt Jan. De bus legt een mooie en afwisselende route af. Ik snap het wel; gezellig een rondje mee. Je hebt wat te praten en nog heel veel te zien ook. Jan: ‘dan kom ik langs een oud boerderijtje wat wordt opgeknapt. Zo mooi om de vooruitgang dan te zien, week na week.” Een favoriet stukje route heeft hij niet. “Het is allemaal binnendoor en heel afwisselend”. “Opvallend is dat we bij mooi weer veel minder reizigers hebben. Mensen pakken dan sneller de fiets. Ik snap dat wel!” Het is me wel duidelijk geworden dat het een bezige baas is, die Jan Nota. In de weer voor Geldersch Landschap, chauffeuren en natuurlijk als koster. Altijd bezig, en heel veelzijdig. Jan: “ja, ik was nog maar 54 toen ik uit dienst ging. Ik had altijd gewerkt als kelner-kok. Het was te vroeg om stil te gaan zitten. Kan ik trouwens toch niet zo goed. Maar ik wilde ook niets meer doen wat op mijn werk leek. Bij het Geldersch Landschap, bij de kosters en op de bus heb ik het erg naar mijn zin. Ik kan het iedereen aanraden!” Manon Sluijter
12
LENTEFAIR 2019……………..EEN TERUGBLIK Inmiddels ligt de Lentefair al weer ver achter ons. Maar, onder het motto ‘als je niet naar ’t verleden kijkt leer je nooit iets’, kijken we toch graag nog even terug. Ook willen we u laten zien wat er met ’t geld gebeurt dat u weer zo enthousiast bij elkaar hebt gebracht door snoeperijen, kleine aankoopjes, autowassen en het rad van fortuin. De opkomst was behoorlijk goed te noemen, maar kan zeker nog beter. We hebben bepaalde gemeenteleden gemist - maar die hadden vast een goede reden. Serieus, dit is elk jaar weer een mooie gelegenheid om elkaar eens te spreken onder het genot van een kopje koffie met iets lekkers. Een paar heerlijke oliebollen van onze meester bakker Simon Nijenhuis of een zelfgemaakt taartje vanuit de gemeente. Kinderen kunnen altijd mee, je hebt er mooi zicht op en er valt wat te zien en te rommelen. Natuurlijk leren wij, als organisatie, ook iedere keer weer iets. We moeten bijvoorbeeld op tijd starten met het verzamelen van spulletjes voor de rommelkraam en het ‘oproepen’ van vrijwilligers. Laten we dat vooral niet vergeten, zonder hen zou het allemaal onmogelijk zijn. Ook willen we de volgende keer wat meer aandacht besteden aan de PR (het bekendmaken) in de plaatselijk nieuwskanalen. Ons grote doel is om aan het einde van een Lentefair te kunnen roepen ‘helaas, de snacks zijn op’ en ‘sorry, we hebben geen verkoopspulletjes meer’ of ‘vervelend, maar meer auto’s kunnen echt niet gewassen worden’. Zo moet een mens altijd iets te wensen hebben, dat houdt ons scherp.
Het bij elkaar gebrachte geld ging naar een goed doel. We willen als gemeente niet alleen met onszelf bezig zijn maar echt, in de maatschappij, om ons heen kijken. Zo kwamen we op de VWA, de Veluwse Wens Ambulance. Mensen die zich inspannen om, met een ambulance dus, de ernstig zieke medemens, soms aan het einde van hun leven, nog een mooie dag te gunnen. Als een vervulde wens. Onze, uw dus, gift hebben we inmiddels overgedragen. Dan krijg je dus dit soort reacties:
Organisatie Len tefair ‘t Harde
‘t Harde, 8 april
2019.
secr.: Vooronder 54 8081 NM Elburg 06-18467719 Iban: NL05RABO 0184 5764 15 www.veluwsewe nsambulance .nl
Betreft: Dank don
atie
Geachte organisat
ie,
Wij hebben van u een bedrag mo gen ontvangen U heeft dit bedrag van € voor ons bijeen organiseren in de gebracht door een 2.024,42. Ma lentefair te Wij willen u hiervo ranatha kerk te ‘t Harde. or heel hartelijk Met dit bedrag kunnen wij weer danken. een aantal wense n uit voeren. Wij willen u nog maals danken voo r dit fantastische bedrag. Met vriendelijke groet. Stichting Veluw se Wens Ambulanc e Namens het bes tuu Johan Hut (penni r, ngm
eester)
En daar doen we het allemaal voor! Wij wensen u een mooie zomer en zien u graag weer ‘aan boord’ van de Lentefair 2020. Hartelijke groet, het organisatiecomité van de Lentefair
13
Een helpende hand en een luisterend oor Een helpende hand en een luisterend oor, dat is waar ZorgSaam Elburg voor staat. Gemiddeld komt er eens per week een nieuwe hulpvraag binnen. De meesten daarvan komen via de mail of per telefoon en zijn voor het merendeel ‘sociaal’ van aard. Stichting Wiel, professionele zorgorganisaties en/of particulieren weten ons steeds beter te vinden. En dat is fijn!
luisterend oor zijn. Ook maakt het mij bewust van hoe ontzettend gezegend ik ben en hoeveel ik heb om te delen. Praktisch handen en voeten geven aan mijn geloof en dat op een laagdrempelige manier, dat kan ik iedereen Onlangs kregen we meerdere vragen over vervoer naar een afspraak bij een specialist. Het aanbevelen.” gaat dan naast vervoer ook om begeleiding ter plekke. Een oproep op de zondagsbrief van Feit blijft dat gemeenteleden die overweeen van de kerken leverde maar liefst zes reac- gen maatje te worden nog steeds van harte ties op! Vijf personen mogen we benaderen bij welkom en ook nodig zijn. Dat geldt zeker ook voor ’t Harde. Want we hebben constant een volgende vervoersvraag. Ook een oproep voor een tuinman in de informatiebrief van een een lijstje met ‘open’ hulpvragen. Wanneer hulpvragers de stap hebben gezet om hulp te kerk in ’t Harde was positief. In beide gevallen vragen is het fijn als ze daar niet al te lang op fungeerden we als tussenpersoon, iets wat hoeven te wachten. regelmatig voorkomt. Het aantal maatjes kent een natuurlijk verloop. Verrassend dat zich regelmatig ‘nieuwe’ maatjes melden. Theodora van der Neut, een van onze jongere maatjes, aan het woord: “Omdat ik graag iets voor een ander wil doen, ben ik maatje geworden. Het is bijzonder om toegelaten te worden in iemands leven. En zeker door iemand die kwetsbaar is. We drinken een kop thee en hebben het over allerlei dingen. Even commentaar geven op wat er op TV is of een recept uitwisselen. En elkaar dat duwtje in de rug geven om te gaan sporten en buiten te zijn. Door samen te praten, kan je wat lucht brengen in iemands leven en een
Wilt u meer informatie? Maandag tot en met vrijdag van 9.00 tot 12.00 uur zijn we telefonisch bereikbaar: 06 508 353 00. Per e-mail bereikt u ons via info@zorgsaamelburg.nl Het jaarverslag en de facebookpagina kunt u vinden op onze website: www.zorgsaamelburg.nl.
14
Faithfull together, gezellige bijeenkomsten voor onze jongeren Een aantal jaartjes geleden is er een start gemaakt met Youth Alpha. Een laagdrempelige serie bijeenkomsten om jongeren kennis te laten maken met het geloof. Uit deze Youth Alpha-serie is een groepje ontstaan die graag een vervolg wilden. Vanaf het begin van dit jaar zijn we daarom een nieuw initiatief gestart. We noemen het ‘Faithfull together’. Elke laatste zondag van de maand komen we van 17:00 tot 21:00 uur bij elkaar bij ons thuis. Voor elke avond is er een tweetal jongeren die, samen met ons, een onderwerp bedenkt en uitwerkt. Ook denken we na over een lekkere maaltijd. Een bijeenkomst ziet er ongeveer als volgt uit. Rond 5 uur druppelt iedereen bij ons thuis binnen. Dan gaan we om half 6 aan tafel en daarna even chillen terwijl er wordt afgewas-
sen. Dan start het serieuzere gedeelte; we bespreken het thema, lezen daar een stukje over uit de Bijbel en soms is er een passend filmpje, lied of afbeelding bij. En dan gaan we iets doen wat past bij dit thema. Bijvoorbeeld een brief schrijven aan vervolgde christenen, een collage maken over de mooie wereld of een eigen lied schrijven. Thema’s die we tot nu toe gehad hebben zijn: Gods overweldigede natuur, Christen vervolging, Geloof & Social Media en Feest. Aan het eind is er meestal nog tijd om even gezellig te praten met chips, frisdrank en soms frituur. Vind je het leuk om ook een keer een kijkje te komen nemen en ben je tussen de 13 en 18 jaar? Dan ben je van harte welkom! Stuur een appje naar Dennis van de Bunt 06-10267516 en dan komt het vast goed. Groetjes van Wendy en Dennis van de Bunt
15
Kom aan boord…
vrijwilligers
In onze gemeente zijn heel wat mensen actief, van kosters tot schoonmakers, van bezoekwerk tot oppassen op de kleinsten. Daar zijn we heel blij mee. Er gebeurt ook veel in de gemeente en daar zijn mensen voor nodig. Bovendien is de kerk van ons allemaal. Pastoraal wijkbezoekers vertellen waarom zij aan boord zijn gekomen en nodigen mensen uit om mee te doen.
de etrokken bij . b r e e m ij Ik wil graag wat voor mijn naasten m voel ik end zit Als ik iets doe er alleen op zondagocht doen. Je leeft niet alleen voor jezelf. ik kerk, dan dat Nadat ik stopte met w ie ts op mijn pad zou erken was ik er van overtuigd dat er Mensen bezoeken komen. Ik heb er ook geeft ik gevraagd werd om om meer diepte aan pastoraal wijkbezo gebeden. Toen mijn eigen ko ek n er te worden, ik ni et gelo of. We delen weigeren. Dit vrijw het gelo of. vo ill ig er sw er k ld ge oe ef ning. Ik leer er zelf Van de gesprekk en die we ook elke keer weer t mij zoveel van. voeren krijg ik ve el terug.
Omgaan met oudere mensen
is dankbaar werk. Mensen bijdragen. je t n e e t s n ij m ik g a ie a waarderen het als ze bezoek Ik wil gr van de bezoekjes d n e j s li n b e krijgen vanuit de kerk. d m r o e o w Ik Bijzonder h tot nu toe . n e g n e r b mag n. En ardige uwen geve Ik wil dat de kerk bl mij vertro maar dankbare en a ijf n dat kan alleen als m t bestaan en heb ik allee offen. en tr inzetten. We moete sen zich blijven mensen ge n het met elkaar do en. Er is zoveel te doen in de kerk. Je kan uitzoeken wat het beste bij jou past en mensen bezoeken past goed bij mij.
“Kan gevraagd werd: Ik dacht toen ik het gewoon gaan en ik dit wel?” Ik b mij nu veel voldoet ef doen en het ge ijn we kerk. z ning. Met elkaar
Wilt u ook uw steentje bijdragen, kijk dan in de hal op het vacaturebord of neem contact op met uw wijkteam of onze scriba mw. Gera van Leeuwen.
16
Mis mo schi on oiste en w ze el p ge lekj het me e v ent an e!
van de familie Winkel Het weiland tegenover kasteel Zwaluwenburg. Op 27 april 2007 zijn we getrouwd, het was toen 27 graden. We maakten trouwfoto’s bij dit hek: even een moment rust in de natuur met een heerlijk briesje en prachtig uitzicht. En nu mogen we hier met ons gezin op de foto‌ veel om dankbaar voor te zijn! Saskia en Michel Winkel met Bastiaan, Alexander en Madelief foto: Elly Pillon
17
18
Aan
Samen aan boord
tafel
bij...
Dit keer thuis bij Gerda van Dokkumburg met haar man Meindert en haar moeder Gerrie van Boven. Wat aten we: extra gevulde groetensoep en een oosterse schotel met volkoren rijst en een lekker toetje met verse rode vruchten. ‘Samen aan Boord’ was het thema. Gerda en haar moeder gaan binnenkort samen aan boord van een vliegtuig naar Amerika. Gerda en haar moeder hebben in ieder geval één ding gemeen. Ze kunnen kostelijk vertellen. Moeder Gerrie vond het aanvankelijk een beetje spannend om zo maar aan een onbekende mee- eter je verhaal te doen. Maar het ijs was snel gebroken toen bleek dat er enkele gemeenschappelijke raakvlakken waren. Gerda is een echte Hardenees, geboren en getogen en bijna altijd hier gewoond. Meindert is een Fries die hier in militaire dienst was en toen de liefde vond. Moeder Gerrie komt uit Oosterwolde en haar man die zeven jaar geleden overleden is, kwam uit Oldebroek. Begin jaren ’60 zijn zij naar ’t Harde gekomen. Gerda en Meindert hebben drie zonen, die nog thuis wonen, in Zwolle studeren en op ‘t Harde hun zakgeld verdienen in de horeca en supermarkt. Opa van Boven was maar wat gek met zijn kleinzonen (na zijn drie dochters…) met wie hij o.a. zijn passie voor voetbal kon delen.
Gerda werkt als evenementen manager bij Bartimeus in Zeist en Meindert als leidinggevende bij Plukon in Wezep, waar hij zomer en winter op zijn motorfiets naar toe gaat. Gerda is de jongste van drie zussen en om de oudste zus Hannie gaat het. Zij is namelijk met een Amerikaan getrouwd, een militair die destijds in Duitsland gelegerd was. Hannie heeft ook in Duitsland gewoond, maar is nu een uurtje rijden van Chicago, in de staat Wisconsin, neergestreken met haar man en kinderen. Amerika is niet vreemd voor de Van Dokkumburgs en Van Bovens. Voor moeder Gerrie wordt het de vierde keer dat zij naar Amerika gaat. Meindert en Gerda zijn in 1995 ook bij Hannie geweest, die toen nog in Colorado woonde. En in 2015 hebben Gerda, Meindert en hun kinderen een rondreis gemaakt door Amerika. In 2003 zijn Gerda en haar moeder Gerrie en vader op de bruiloft van haar nichtje en hun kleindochter geweest. De vlucht was een barre reis met veel oponthoud, vertra-gingen, slechte aansluitingen en een
19
overnachting op een koud vliegveld. Moeder Gerrie heeft daar nog slechte herinneringen aan. Ze is daarom erg blij dat ze nu samen met Gerda, met een directe vlucht naar haar oudste dochter kan gaan. Ze is inmiddels de 80 jaar ook al ruim gepasseerd. Er moet nog van alles geregeld worden. De koffers zijn al van zolder gehaald, haarlak en een toilettas kopen en verzekeringen afsluiten. Zo leven ze er langzaam maar zeker naar toe. Op 24 mei is het zo ver, dan gaan Gerda en moeder Gerrie samen aan boord en zij hopen tweede Pinksterdag weer veilig te landen op
Schiphol. De familie daar heeft al een dagen vullend programma opgesteld voor hen. Van uitrusten zal het niet komen, maar wel een mooi weerzien met de familie. Intussen gaan Meindert en zijn drie zonen een echte mannenhuishouding voeren. Er is geen Gerda die de was strijkt en eten koken moeten ze ook helemaal zelf doen‌. Ze hebben er wel vertrouwen in. Han de Vries
20
Een dag uit het leven van….
Column
Gevalletje time management Zeg Mam “Ga je vandaag werken”? Het ochtendritueel is volop aan de gang. Terwijl ik de sinaasappels uitpers, manlief zijn koffie drinkt en de toffe pubers hun brood klaarmaken. “Jazeker, ik ga vandaag werken”, zeg ik, terwijl ik de vitaminebom onder iedereen zijn neus duw om op te drinken. “Ik denk dat ik vandaag op tijd thuis ben, dus ik kook”. Om de daad bij het woord te voegen haal ik alvast demonstratief vlees uit de vriezer. Drie paar ogen kijken me zeer ongelovig aan, “tuurlijk mam, jij en op tijd”. Iedereen heeft lol en ik ruim verbaasd de keurig leeggedronken glazen op en voel toch ook een lichte irritatie; ‘ik ben ook wel eens op tijd, is mijn gedachte’. Fluitend vertrek ik en rij meezingend met de muziek naar mijn werk. Vandaag heb ik het genoegen om een cliënt te bezoeken die ik al een tijdje niet heb gezien. Bij binnenkomst kijkt ze me zeer verbaasd aan “Ik kom je helpen met douchen en we gaan onze stembanden testen”. Terwijl ik begin met zingen “Langs de Amsterdamse grachten….” krijg ik bijval en uit volle borst zingen we verder en vermoedelijk wekken we de hele buurt. Maar lol hebben we zeker. Op naar de volgende taak, één van een hele andere aard. Samen met mijn collega sta ik te kijken naar de kist die langzaam in de grond zakt. Ik merk dat mijn gedachten gaan dwalen, bedenk hoeveel mensen wij al naar deze plek hebben gebracht. Ik voel geen verdriet, want deze man wilde zo graag naar zijn hemel, naar de dierbaren die hem voor waren gegaan. Ik kijk naast me en zie mijn collega een traantje
wegpinken, het is haar eerste cliënt die ze tijden heeft verzorgd, met liefde, wetend dat de dood zich als een feit zal openbaren. Ik herken de emotie die ze nu ervaart, alleen uit een ver verleden. Ik voel die emoties niet. Is de eelt op mijn ziel al zo dik? Nee, niet zo dik dat ik geen arm om mijn collega sla en haar emoties volledig begrijp. Ik denk terug aan mijn ‘eerste’. Die herinnering roept de velen op die daarop zijn gevolgd. Ik zie flarden van beelden en ervaar wisselende gevoelens daarbij. Ik neem afscheid van mijn collega en herken haar uitstraling; ‘leeggezogen en ruimte nodig’. Ik geef haar aan dat ze de ruimte mag nemen. Als een ervaren, met stevige eeltlaag op de ziel, wijkverpleegkundige stap ik in de auto. Ik rij weg en ben in gedachten bij het aankomende huisbezoek. Er belt een huisarts en ik merk dat mijn lontje korter is dan anders. Ik merk zowaar irritatie en frustratie. Ze spreekt me aan, omdat ik niet op tijd ben. Vier huisbezoeken verder en een waslijst aan klussen later kom ik weer op kantoor en tref mijn collega. Ze oogt moe, maar ze glimlacht… Terwijl we samen mijn waslijst aan klussen wegwerken zie ik in mijn ooghoeken de klok die de tijd wegtikt en aangeeft dat ik vandaag wéér na het avondeten thuis zal komen. Als ik naar huis rij voer ik nog het ene na het andere telefoongesprek . Thuis aangekomen tref ik een gezin dat de laatste happen neemt van een warme maaltijd. Time management, het blijft toch een puntje. Letty - medewerkster thuiszorg
21
Gebed Heer, onze God, wees ons kompas, als wij op de zee van het bestaan uit de koers geraken. Wees onze haven, als wij nergens meer een bestemming vinden. Wees onze kiel, als wij ons evenwicht dreigen te verliezen. Wees onze lading, als de dagen ons vullen met zinloosheid en leegte. Wees ons roer, als er niets meer is wat ons richting geeft. Wees ons zeil, als wij zelf niet meer in beweging kunnen komen. Wees ons anker, als wij houvast nodig hebben. Wees bovenal onze stuurman. Dan zal het schip van ons leven veilig de stormen doorstaan. A.C. Bronswijk
22
23
Interview Ds. Mini op bezoek bij‌. Sophie van der Meulen (1 jaar) Vandaag mag ik op bezoek bij Sophie. Ik heb er zin in. Ik ken Sophie al vanaf toen ze een klein baby’tje was. Ze komt altijd met haar mama (Alise) en papa (Michail) naar Mini-Kerk. Eerst in de kinderwagen, maar nu kan ze al goed lopen en rent ze gelijk naar voren om mij een dikke knuffel te geven. Het liefst wil ze dat ik de hele Mini-Kerk bij haar op schoot zit, maar dan kan ik het verhaal van ds. Marloes niet zo goed zien en horen, dus dan word ik weer terug gezet op mijn stoeltje. Als ik bij Sophie kom dan is ze eerst een beetje verlegen. Dat snap ik ook wel. Zo vaak komt er geen dominee-beer bij je op bezoek, maar al gauw laat ze mij een mooi boek zien dat geluidjes kan maken en mag ik bij haar op de stoel zitten. Heel leuk Sophie dat ik vandaag bij je op bezoek mocht komen en dat ik je steeds een beetje groter kan zien groeien. Tot de volgende Mini-Kerk!
Groeten van ds. Mini
De laatste Mini-Kerk van dit seizoen hebben we gehad. na de zomervakantie willen we weer beginnen. In het volgende nummer van Maranatha komen de data van de vieringen te staan.
Wil jij ook een keer met ds. Mini op de foto? Stuur dan een mailtje naar predikant@pgtharde.nl.
24
Doe eens wat anders! Misschien heeft u al over hem en de 3D-kerk gelezen in Buurtgenoten. Henry Veldkamp gebruikt zijn tijd voor het maken van, onder andere, een 3D-versie van onze eigen Maranathakerk. Hoogste tijd om een kijkje te nemen. Al 45 jaar is hij actief lid van onze gemeente. Als jeugdouderling, maar zeker ook vanwege zijn technische achtergrond is hij betrokken geweest bij veel acties, activiteiten en ook verbouwingen van de kerk. Drie jaar geleden stopte hij met zijn werk op het Cibap. Doe eens wat anders, was toen zijn credo. Hij meldde zich aan als kerkrentmeester en ging aan de slag met het 3D-printen. Het oude station van ’t Harde, de Vischpoort in Elburg, de kerk van zijn geboortedorp Heerde en de Maranathakerk staan in miniatuur in zijn werkkamer aan de Granietstraat. Nieuw project is molen De Hoop in Oldebroek, daar zijn de voorbereidingen voor in volle gang. Er zit veel tijd in, meestal wel zo’n 4 uur of meer per dag. “En geld, ja dat ook. Ik heb de motor maar verkocht”, zegt hij lachend. Het printen zelf is overigens niet de uitdaging. Het begint met onderzoeken. Zijn er originele tekeningen? Wat vind ik op het internet en op Google Maps? Wat zijn de exacte afmetingen? Voor informatie over het station van ’t Harde reisde hij af naar het spoorwegmuseum in Utrecht. En voor de Vischpoort uiteraard naar Elburg. Samen met Han de Vries ging hij eigenhandig meten. Een voorbijganger die wilde weten waar dat voor nodig was vertelden ze dat ze uit wilden rekenen hoeveel verf ze nodig hadden om de Vischpoort voor Koningsdag oranje te kunnen schilderen. Je moet er wel lol in houden…
Na het onderzoeken komen de eerste digitale tekeningen, en oefenmodellen. Het is een heel proces om tot een goed schaalmodel te komen. Terug naar onze kerk. Het onderzoek maakte duidelijk hoe onze kerk is geworden tot hoe die nu is. Van de eerste foto die hij me laat zien, herken ik alleen de klokkentoren. Beetje bij beetje werden er stukken aangebouwd, routes en functies veranderd en elementen toegevoegd. Maar, onze kerk is in beweging. Elementen krijgen nieuwe plaatsen en we voegen dingen toe. Zo gaan we met onze tijd mee. Zoals heel recent nog nieuwe kleuren, mooie gordijnen en zonnepanelen op ons dak. “Ja… ook in het 3D-model zitten de zonnepanelen er al op”. Dan het printen zelf. Het basismateriaal is draad, filament geheten. Het wordt gemaakt uit biologisch afbreekbaar materiaal, onder andere mais. De printer verwarmt het draad, maakt het vloeibaar en stuurt het naar de printplaat. Zo ontstaat stukje bij beetje het 3d-model. Soms hapert er iets in de printer, gaat het niet helemaal goed. “Repareren gaat eigenlijk niet. Als er iets fout gaat is overnieuw beginnen eigenlijk de enige optie.” De printer kan oppervlaktes van 20 x 20 cm. printen en begint onderaan. Laagje voor laagje wordt een object opgebouwd. “Soms duurt het wel twee dagen voor een element klaar is. Daar ga ik dus niet steeds naast zitten.”
25
Henry memoreert: “Het is toch mooi dat, ondanks wat we in het land zien, wij zo’n mooie en levende kerk hebben, hier op ’t Harde. We doen dat samen, iedereen kan zijn steentje bijdragen.” “Zo raakte ik, over het 3D-model aan de praat met Wichert Jansen. Hij bood spontaan aan om de kerkklokken te maken op zijn draaibank. Zo gaaf, want dat is voor mijn printer echt te ‘priegelig’. Zo kunnen we met elkaar, door eens wat anders te doen, elkaar op weg helpen, bijstaan en ondersteunen”. Manon Sluijter
26
Varen is keuzes maken Een schipper uit onze gemeente aan het woord… Naam: Naam schip: In bezit sinds: Afmetingen:
Lex van den Bend Replacement een jaar of 15 11.5 meter lang, 3,5 meter breed en 1,5 meter diep
Haven of anker? Haven! Het risico van geen goede ankergrond is te groot, zeker in de Waddenzee. Word je wakker, heb je geen idee waar je rond dobbert. Nee, doe mij maar een haven.
Windstil of kracht 8? Nou… alletwee niet. Bij windstil is er niets aan. Dan zijn er alleen vliegen en muggen op het IJsselmeer. Uitvaren bij wind 8, dat is vragen om ellende. Daar begin ik dus ook niet aan.
Zee of meer? Zee! Waddenzee of Noordzee, dat is heerlijk varen. Duurt wel even voor je er bent… In 2017 ben ik nog buitenom naar Cadzand gevaren. Heerlijke tocht!
Kombuis of eetcafé? Kombuis, tenzij…. Als ik met vrienden ben, dan is een keer aan de wal eten ook wel erg leuk.
Alleen of samen? Meestal vaar ik alleen. Geen probleem, want dan hoef je ook met niemand rekening te houden. Achterop mijn boot heb ik dan een vlaggetje, waaraan anderen kunnen zien dat ik solo vaar. Je krijgt dan, bijvoorbeeld bij het aanleggen, altijd wel een handje. Al is het maar om te voorkomen dat ik tegen iemand anders boot aan vaar.
Favoriete haven? Ja, dat is toch echt wel Vlieland. Mooie haven, dicht bij het strand, rustig en toch gezellig en…dichtbij een kroegje. Angstigste moment? Heb ik geen last van. Maar mijn passagiers soms wel.
27
Mooiste zonsondergang? Die zijn op het water altijd mooi. Vooral de hele rood gekleurde, vind ik prachtig. Op het IJsselmeer of op de Waddenzee, dat maakt dan niet uit. Zeemansverhaal? Ik was eens, alleen, onderweg van Scheveningen naar het zuiden. Bij Rotterdam moest ik de brede vaargeul oversteken. Omdat er niet veel wind was, deed ik de motor ook even aan. Normaal moet je dan een kegel in je mast hangen. Anderen op het water weten dan dat je zeilt, maar ook de motor aan hebt. Ik had niet zoveel zin de kegel op te zoeken, en wilde direct na de geul de motor weer uit doen.
Gaan dus‌ Kort daarna een politieboot aan zij. Agenten kwamen aan boord en spraken me aan op het feit dat ik wel de motor aan had, maar geen kegel in de mast had. Een probleem, want dan wist men niet wie er voorrang had. Ik vond dat geen goed argument, in een vaargeul heb je als zeiler nooit voorrang. Het gesprek kwam vervolgens op mijn leeftijd, toen 77, en daarna op het solo-vlaggetje. Dat hadden de beide agenten nog nooit gezien. Ze maakten er zelfs een foto van. Oh ja, gezien mijn leeftijd kreeg ik geen bekeuring voor het niet gebruiken van de kegel. Alweer een bijzonder argument‌
28
Welkom aan boord!
Los de woordzoeker op. Woorden kunnen alle kanten op geschreven zijn. Veel plezier!
ACHTERSTEVEN ANKER BAKBOORD BOEG GAFFEL GIEK GROOTZEIL HELMSTOK KAJUIT
KOMBUIS KOMPAS LOOPPLANK MAST OPSTAPPLANKJE PORTOFOON RADIO ROER SCHIPPER
SCHOOTHOEK SCHOOTSTEEK STUURBOORD STUURHUT TOUWEN VOORDEK WATERKAART ZWAARD
29
a d n e Ag enst tapdi
Overs 14
19 juli 20
Jeugd
en Stuur etiekaartje n vaka erk thak Marana s 21 Postbu de G ‘t Har 8084 Z
Vakantiebijbelwee
ur 9.30 u
k
Thema: SchatRijk
27, 28, 29 augustus 20
19
e Friestalig
dienst
019, 16.00
s2 25 augustu
uur
Kerk en schooldienst 29 september - 9.30
uur
Startzondag 15 september
Bevestigingers ambtsdrag 8 september
ur 2019 - 9.30 u
Afsluiting Vakantiebijbelwee k
Thema: SchatRijk
1 september 2019 -
9.30 uur
ur
2019 - 9.30 u
30
Goed om te weten... Kerkdiensten: Maranathakerk, ingang Dennenweg ‘t Harde Postadres: Postbus 21, 8084 ZG ’t Harde, 651567 www.pgtharde.nl, info@pgtharde.nl Aanvang kerkdiensten: Het gehele jaar door: 09.30 uur (tenzij anders vermeld) Predikant: Ds. Marloes van Doorne, Bovendwarsweg 2B, 06 11 36 41 93 / predikant@pgtharde.nl Kerkenraad: Voorzitter: Dhr. P. Pols 651007 voorzitter@pgtharde.nl Vice Voorzitter: nog niet bekend Scriba: Mevr G. van Leeuwen-Blom Prins Johan Frisolaan 14, 8084 AD ‘t Harde, 651652 scriba@pgtharde.nl Kerkelijk Bureau: Bovendwarsweg 2C, 8084 JB ’t Harde, (ingang kerk aan kant pastorie) tel. 651567. Penningmeester Dhr. H. Veldkamp Granietstraat 50, 8084 CK ’t Harde, 652490 E-mail: kerkrentmeester@pgtharde.nl Rekeningnummer/IBAN NL31RABO 037.3735.162 voor de Kerk, Orgel-,Onderhouds-en bloemenfonds. Ledenadministratie Dhr. D. en mevr. T. Van ’t Hul Lavastraat 39, 8084 CM ’t Harde, 651903 E-mail: kerkelijkbureau@pgtharde.nl Telefonisch bereikbaar op maandag- en woensdagavond van 18.00 tot 20.00 uur. Collectemunten: Dhr. A. van de Weerd, 651830. Te bestellen via rekeningnr. NL31RABO 037.3735.162, t.n.v. Protestantse Gemeente ’t Harde. Vermeld daarbij uw adres en welke munten u wenst. Er zijn munten van € 0,60 (per 100 stuks - € 60,-), € 1,00 (per 50 stuks - € 50,-) en € 1,20 (per 55 stuks - € 66,-). Na betaling worden de munten bij u thuis bezorgd.
Diaconie: Voorzitter: Dhr. E. Kingma 06 2604 4992, E-mail: diaconie@pgtharde.nl Administrateur: Dhr. M. de Jong IBAN nummer: NL92 RABO 0314 79 02 68, t.n.v. Diaconie PG Gemeente ´t Harde Overige rekeningnummers: Jeugdraad NL14 RABO 038470 1221 t.n.v. Jeugdraad Verjaardagfonds NL61 INGB 000424 3069 t.n.v. Verjaardagfonds Rond de kerkdiensten: Voor een bandopname van een kerkdienst kunt u contact opnemen met de koster. Kerkwebradio: www.kerkomroep.nl Kerktelefoon: Dhr. J. Esselink Kernhoopweg 26, 8084 VL ´t Harde, 652083 Kinderkerk / Jeugdkerk: Voor informatie over de oppasdienst, kinderkerk, club, jeugdkerk en andere activiteiten m.b.t. de jeugd: jeugdraad@pgtharde.nl Kerktaxi / Ziekenvervoer: Dhr. E. Kingma 06 2604 4992, diaconie@pgtharde.nl Koster: Dhr J. Roos 652884 / 06 2280 1311 / koster@pgtharde.nl Preekvoorziening: Dhr. E. en mevr. J. de Boer Travertin 8, 8084 EH ’t Harde, 651561. Adressen ziekenhuizen en verzorgingstehuizen: Isala kliniek, Postbus 10400, 8000 GK Zwolle St Jansdal ziekenhuis, Wethouder Jansenlaan 90, 3844 DG Harderwijk De Voord, Veldbloemenlaan 25, 8081 DL Elburg De Wendhorst, Eperweg 33 8181 ET Heerde Redactie: Ds. Marloes van Doorne, taakgroep Communicatie Eindredactie: Manon Sluijter / Met Manon Vormgeving en opmaak: Karina Bakker / KaBé Reclame
31
Kerkdiensten Datum
Tijd
Voorganger
Bijzonderheden
30 mei
9.30 uur
Ds. M. van Doorne
Hemelvaartsdag
2 juni
9.30 uur
Ds. P. Eigenhuis - de Kool, Kampen
9 juni
9.30 uur
Ds. M. van Doorne
16 juni
9.30 uur
Ds. M. van Doorne
23 juni
9.30 uur
Ds. M. van Doorne
30 juni
9.30 uur
Ds. M. Schut, Elburg
7 juli
9.30 uur
Ds. M. van Doorne
14 juli
9.30 uur
Ds. M. van Doorne
21 juli
19.30 uur
Ds. M. van Doorne
28 juli
19.30 uur
Ds. J. Bruijn, t Harde
4 augustus
19.30 uur
Ds. A.B. Haaima, Ermelo
11 augustus
22.00 uur
Ds. G. De Vries, Huizen
18 augustus
9.30 uur
Ds. M. van Doorne
25 augustus
9.30 uur
dr. J. Renkema, Kampen
16.00 uur
Ds. I. Postma Genemuiden
Friestalige dienst
1 september
9.30 uur
Ds. M. van Doorne
Afsluiting VakantieBijbelweek
8 september
9.30 uur
Ds. M. van Doorne
Bevestiging ambtsdragers
15 september
9.30 uur
Ds. M. van Doorne
Startzondag
22 september
9.30 uur
Ds.A.F.Troost, Ermelo
29 september
9.30 uur
Ds. M. van Doorne
Eerste Pinksterdag
Overstapdienst Jeugd
Kerk en schooldienst
l’. d verhaa ‘Een goe uitgave e is d e n v tha’ e a a g lg n Vo ende uit n ‘Mara leverd. editie va n de volg a e v d a n e m n aange e lg Th r. or de vo ur worde u o u v u 0 n 0 .0 0 re .0 2 e 0 v 019, 2 s 2019, Copy inle 11 juli 2 augustu nderdag en tot 29 o n d n t u k to f n n ka delinge rde.nl o @pgtha en mede ranatha a Nagekom m ia v uren kan arde. Copy inst 33 in ’t H nbus. de brieve Travertin s: re d a p tember in o p se 9 n a week v mer in de nde num e lg o v t e U vindt h
32
P ro t e s t a n t s e G e m e e n t e
’t Harde