Issuu on Google+




 



2                  


เสบียงนักดาอียผูเชิญชวนสูอัลลอฮฺ

คํานําผูแปล

“คํานําผูแปล ” มวลการสรรเสริ ญทังหลายเป็  นสิทธิของอัลลอฮฺ ขอพรอันประเสริ ฐและ ความศานติจงมีแด่ท่านนบีมหุ มั มัด วงศ์วาน และบรรดาเศาะหาบะฮฺของท่าน การดะอฺวะฮฺ มิได้ เป็ นอาชี พหรื อตําแหน่งทางสังคมสําหรั บคนบางคน หรื อบางกลุ่ม หากแต่ เป็ นหน้ าที-รับผิดชอบของพวกเราทุกคนที-จะต้ องเชิญชวน ผู้ค นสู่สัจ ธรรมของอัล-อิ สลามที- มีร ากฐานมาจากอัล กุร อานและสุน นะฮฺ ข อง ท่านนบี  หนังสือเล่มนี  คือเนื อ หาการบรรยายศาสนาของชัยคฺ มุ หัมมั ด อิบนุ ศอลิหฺ อัล-อุษัยมีน / หนึง- ในอุละมาอ์และนักดาอีย์ผ้ มู ีชื-อเสียงในโลกมุสลิม ผู้ที-มิได้ มีแต่ความรู้ แต่ยงั มีจรรยามารยาทที-ดีงาม มีความสํารวม และนอบน้ อม ท่านมิได้ ให้ แต่ความรู้ แต่ยงั สัง- สอนอบรมบ่มจิตใจ และถึงแม้ ตวั ท่านจะจากโลก นีไ ปแล้ ว แต่ผลงานการดะอฺวะฮฺของท่านยังมีให้ ปรากฏมากมาย ไม่ว่าจะเป็ น สาระทางวิชาการหรื อสานุศิษย์ที-ได้ รํ-าเรี ยนและอบรมจากท่าน ซึง- ในโลกมุสลิมมี อุละมาอ์ หรื อนักวิชาการมากมายที- เป็ นสานุศิษย์ ของท่าน และนี- ก็คือหนึ-งใน ผลงานของท่ า น ซึ- ง เป็ นการบรรยายให้ กั บ นั ก ศึ ก ษาและผู้ สนใจทั- ว ไป ณ มหาวิทยาลัยกษั ตริ ย์อบั ดุลอะซีซ ณ เมืองญิ ดดะฮฺ ประเทศซาอุดิอารเบี ย ใน หัวข้ อ “เสบียงนั กดาอีย์ผ้ ูเชิญชวนสู่อัลลอฮฺ” ซึ-งมีเนื อ หาสาระเกี- ยวกับการ


р╣Ар╕кр╕Ър╕╡р╕вр╕Зр╕Щр╕▒р╕Бр╕Фр╕▓р╕нр╕╡р╕вявЧр╕Ьр╕╣явОр╣Ар╕Кр╕┤р╕Нр╕Кр╕зр╕Щр╕кр╕╣явЛр╕нр╕▒р╕ер╕ер╕нр╕ор╕║

р╕Др╣Нр╕▓р╕Щр╣Нр╕▓р╕Ьр╕╣явОр╣Бр╕Ыр╕е

р╣Ар╕Хр╕гр╕╡ р╕вр╕бр╕Др╕зр╕▓р╕бр╕Юр╕гр╣Й р╕нр╕бр╣Ар╕Юр╕╖-р╕нр╕Бр╣Й р╕▓р╕зр╕кр╕╣р╣Ир╕кр╕Щр╕▓р╕бр╕Бр╕▓р╕гр╕Фр╕░р╕нр╕║р╕зр╕░р╕ор╕║ р╣Бр╕ер╕░р╕Бр╕▓р╕гр╕Ър╕гр╕гр╕вр╕▓р╕вр╕Фр╕▒р╕Зр╕Бр╕ер╣Ир╕▓р╕зр╣Др╕Фр╣Й р╕гр╕▒р╕Ъ р╕Бр╕▓р╕гр╣Ар╕гр╕╡ р╕вр╕Ър╣Ар╕гр╕╡ р╕вр╕Зр╣Бр╕ер╕░р╕Цр╕нр╕Фр╣Ар╕Ыр╣З р╕Щр╕Хр╕▒р╕зр╕лр╕Щр╕▒р╕Зр╕кр╕╖р╕нр╣Вр╕Фр╕вр╕Кр╕▒р╕вр╕Др╕║ р╕Яр╕░р╕ор╕║р╕Фр╕║ р╕нр╕┤р╕Ър╕Щр╕╕ р╕Щр╕▓р╕ир╕┤р╕гр╕║ р╕нр╕┤р╕Ър╕Щр╕╕ р╕нр╕┤р╕Ър╕гр╕нр╕ор╕╡р╕б р╕нр╕▒р╕к-р╕кр╕╕р╕ер╕вр╕▒ р╕бр╕▓р╕Щр╕╡р╕вр╕║ р╕лр╕зр╕▒р╕Зр╕зр╣Ир╕▓ р╕лр╕Щр╕▒р╕Зр╕кр╕╖р╕нр╣Ар╕ер╣Ир╕бр╕Щр╕╡р╕И р╕░р╣Ар╕Ыр╣З р╕Щр╕Ыр╕гр╕░р╣Вр╕вр╕Кр╕Щр╣М р╣Бр╕Бр╣Ир╕Юр╕╡-р╕Щр╣Йр╕нр╕Зр╕Щр╕▒р╕Бр╕Фр╕▓р╕нр╕╡р╕вр╣Мр╕Чр╕╡-р╕Чр╣Нр╕▓р╕Зр╕▓р╕Щр╣Ар╕Юр╕╖- р╕н р╕нр╕┤р╕кр╕ер╕▓р╕бр╣Бр╕ер╕░р╕лр╕зр╕▒р╕Зр╣Гр╕Щр╕Др╕зр╕▓р╕бр╣Ар╕бр╕Хр╕Хр╕▓р╕Ир╕▓р╕Бр╕нр╕▒р╕ер╕ер╕нр╕ор╕║

р╕нр╕Ър╕╕р╕ер╕бр╕╕р╕йр╕▒р╕Щр╕Щр╕▓ р╕Яр╕▒ р╕вр╕Лр╕нр╕е 27 р╣Ар╕гр╕▓р╕░р╕Ър╕╡р╕нр╕ер╕╕ р╕нр╕▓р╕Др╕┤р╕гр╕║ 1432 1 р╣Ар╕бр╕йр╕▓р╕вр╕Щ 2554


สารบัญ

บทนํา

07

ตักวา...คือเสบียงของมุสลิม

09

เสบียงที่ 1 : ความรู

13

เสบียงที่ 2 : ความอดทน

19

เสบียงที่ 3 : หิกมะฮฺ(วิทยปญญา)

33

เสบียงที่ 4 : จรรยามารยาทที่ดีงาม

41

เสบียงที่ 5 : เขาหาผูคน

43

เสบียงที่ 6 : ยอมรับความเห็นตาง

45


เสบียงนักดาอียผูเชิญชวนสูอัลลอฮฺ

7

“บทนํา” แท้ จ ริ ง การสรรเสริ ญ ทัง หลายเป็ นสิ ทธิ ของอัลลอฮฺ เราขอสรรเสริ ญ พระองค์ ขออภัยโทษต่อพระองค์ ขอเตาบัตต่อพระองค์ และเราขอความคุ้มครอง ต่อพระองค์จากความชั)วร้ ายของตัวเราเอง และจากความผิดของการงานพวกเรา ผู้ใดที)ได้ รับทางนําจากอัลลอฮฺ ย่อมไม่มีใครให้ เขาหลงทางได้ และผู้ใดที)พระองค์ให้ เขาหลงทาง ย่อมไม่มีใครให้ ทางนําเขาได้ ฉันขอปฏิญาณว่าไม่มีพระเจ้ าอื)นใด (ที) ควรแก่การอิบาดะฮฺ) นอกจากอัลลอฮฺเพียงพระองค์เดียวเท่านัน ไม่มีภาคีใดๆ ต่อ พระองค์ และฉันขอปฏิ ญาณว่ามุหัมมัดนัน คื อบ่ าวและศาสนทู ตของพระองค์ พระองค์ ได้ ส่งท่านด้ วยทางนํ าและศาสนาแห่งสัจธรรม ทัง นี เ พื)อให้ มันประจักษ์ เหนื อทุกศาสนา และท่ านก็ ได้ เผยแพร่ สาสน์ ได้ จัดการภาระหน้ าที) ได้ ต่อสู้ใน หนทางของอัลลอฮฺอย่างจริ งจัง และได้ ทิ งประชาชาติของท่านอยู่บนเส้ นทางที)สว่าง ไสว กลางคืนของมันดุจดัง) กลางวัน ไม่มีผ้ ใู ดหันเหออกจากมันนอกจากผู้ที)บรรลัย พรอันประเสริ ฐและความสันติสุขจงมีแด่ท่าน วงศ์วานของท่าน เศาะหาบะฮฺของ ท่าน และผู้ที)เจริ ญรอยตามพวกเขาด้ วยความดีงามจวบจนวันสิ นโลก ฉันขอวิงวอนต่ออัลลอฮฺให้ ฉันและพวกท่านเป็ นผู้เจริ ญรอยตามท่านทังใน  เรื) องที)ซ่อนเร้ นและเปิ ดเผย ให้ เราเสียชีวิตในสภาพที)อยู่ในแนวทางของท่าน บังเกิด พวกเรา (ในวันกิยามะฮฺ) ในหมูข่ องพวกท่าน ให้ เราได้ รับความช่วยเหลือจากท่าน และ โปรดให้ เราอยู่ในสรวงสวรรค์อนั สถาพรพร้ อมกับบรรดาผู้ที)อลั ลอฮฺทรงให้ ความโปรด


เสบียงนักดาอียผูเชิญชวนสูอัลลอฮฺ

ปราน จากบรรดานบี ผู้สจั จริ ง ผู้เสียชีวิตในหนทางของพระองค์ และบรรดากัลยาณ ชน พี)น้องทังหลาย  ! ฉันรู้ สึกยินดีและปลาบปลืม ยิ)งที) มีโอกาสได้ พบปะกับพี)น้อง ณ สถาน 1 แห่งนี  และไม่วา่ ที)ไหนๆ ก็ตาม เนื)องด้ วยความปรารถนาในภาคผลอันดีงามและ เพื)อเผยแพร่ สจั ธรรมคําสอนของอัล-อิสลาม เพราะอัลลอฮฺได้ ให้ พนั ธะสัญญากับ ผู้ที)พระองค์ทรงประทานความรู้ ว่าเขาจะต้ องแจกแจงและเผยแพร่ ความรู้ ที) มี โดยไม่ปิดบังซ่อนเร้ นแต่ประการใด ดังที)พระองค์  ตรัสไว้ วา่ : l WK J I HG F E D C B Am

ความว่า : และจงรํ าลึกถึงขณะที)อลั ลอฮฺทรงเอาคํามัน) สัญญาจาก บรรดาผู้ที)ได้ รับคัมภีร์วา่ แน่นอนยิ)งพวกเจ้ าจะต้ องแจกแจงคัมภีร์นนั  ให้ แจ่มแจ้ งแก่ประชาชนทังหลาย  และพวกเจ้ าจะต้ องไม่ปิดบังมัน2 พันธะสัญญาจากอัลลอฮฺ นนั  มิได้ ถูกจารึ กเป็ นลายลักษณ์ อกั ษรที)มนุษย์ อาจมองเห็นได้ หากแต่มนุษย์ทุกคนรับรู้ ว่าเมื)อใดก็ตามที)อลั ลอฮฺทรงประทานความรู้ ให้ แก่เขา เมื)อนัน เขาจะถูกผูกมัดด้ วยพันธะสัญญาดังกล่าวทันที ไม่ว่าเขาจะเป็ น ผู้ชายหรื อผู้หญิ ง ฉะนัน จําเป็ นสําหรั บทุกคนที)มีความรู้ จะต้ องเผยแพร่ บทบัญญัติ ของอัลลอฮฺ ไม่วา่ เขาจะอยู่แห่งหนใดและสถานการณ์ใดก็ตาม.

 1 2

มหาวิทยาลัยกษัตริย์อบั ดุลอะซิซ ณ เมืองญิดดะฮฺ ประเทศซาอุดอิ ารเบีย อาละอิมรอน, 3 : 178.

8


9

р╣Ар╕кр╕Ър╕╡р╕вр╕Зр╕Щр╕▒р╕Бр╕Фр╕▓р╕нр╕╡р╕вявЧр╕ЬявОр╕╣р╣Ар╕Кр╕┤р╕Нр╕Кр╕зр╕Щр╕кр╕╣явЛр╕нр╕▒р╕ер╕ер╕нр╕ор╕║

тАЬр╕Хр╕▒р╕Бр╕зр╕▓... р╕зр╕▓...р╕Др╕╖ ... р╕Др╕╖р╕н р╣Ар╕кр╕Ър╕╡р╕в р╕Зр╕Вр╕нр╕Зр╕бр╕╕р╕к р╕ер╕┤р╕б тАЭ р╕Юр╕╡)р╕Щр╣Йр╕нр╕Зр╕Чр╕▒р╕Зр╕лр╕ер╕▓р╕в  ! р╕лр╕▒р╕зр╕Вр╣Й р╕нр╕Ър╕гр╕гр╕вр╕▓р╕вр╕Вр╕нр╕Зр╣Ар╕гр╕▓р╕Др╕╖р╕н тАЬр╣Ар╕кр╕Ър╕╡ р╕вр╕Зр╕Щр╕▒р╕Бр╕Фр╕▓р╕нр╕╡р╕вр╣Мр╕Ьр╣Й р╕╣р╣Ар╕Кр╕┤ р╕Нр╕Кр╕зр╕Щр╕кр╕╣р╣Ир╕нр╕ер╕▒ р╕ер╕нр╕ор╕║тАЭ1 р╣Бр╕ер╕░ р╣Ар╕кр╕Ър╕╡р╕вр╕Зр╕кр╣Нр╕▓р╕лр╕гр╕▒р╕Ър╕бр╕╕р╕кр╕ер╕┤р╕бр╕Чр╕╕р╕Бр╕Др╕Щр╕Др╕╖р╕н р╕Фр╕▒р╕Зр╕Чр╕╡)р╕нр╕ер╕▒ р╕ер╕нр╕ор╕║  р╕Хр╕гр╕▒р╕кр╕зр╣Ир╕▓: l b ^] \ [ Z Y m

р╕Др╕зр╕▓р╕бр╕зр╣Ир╕▓: р╣Бр╕ер╕░р╕Юр╕зр╕Бр╣Ар╕Ир╣Й р╕▓р╕Ир╕Зр╕Хр╕гр╕░р╣Ар╕Хр╕гр╕╡ р╕вр╕бр╣Ар╕Цр╕┤р╕Ф р╣Бр╕Чр╣Й р╕Ир╕гр╕┤ р╕Зр╣Ар╕кр╕Ър╕╡р╕вр╕Зр╕Чр╕╡)р╕Фр╕╡р╕Чр╕╡)р╕кр╕╕р╕Ф р╕Щр╕▒р╕Щр╕Др╕╖  р╕нр╕Др╕зр╕▓р╕бр╕вр╣Нр╕▓р╣Ар╕Бр╕гр╕З2 р╕Фр╕▒р╕Зр╕Щр╕▒р╕Щ р╣Ар╕кр╕Ър╕╡р╕вр╕Зр╕кр╣Нр╕▓р╕лр╕гр╕▒р╕Ър╕бр╕╕р╕кр╕ер╕┤р╕бр╕Чр╕╕р╕Бр╕Др╕Щр╕Др╕╖р╕н р╕Хр╕▒р╕Бр╕зр╕▓ р╕лр╕гр╕╖ р╕нр╕Бр╕▓р╕гр╕вр╣Нр╕▓р╣Ар╕Бр╕гр╕Зр╕Хр╣Ир╕нр╕нр╕▒р╕ер╕ер╕нр╕ор╕║  р╕Лр╕╢р╕З) р╕Юр╕гр╕░р╕нр╕Зр╕Др╣Мр╕Хр╕гр╕▒ р╕кр╕вр╣Н р╕▓ р╕лр╕ер╕▓р╕вр╕Хр╣Ир╕нр╕лр╕ер╕▓р╕вр╕Др╕гр╕▒ р╕З р╣Гр╕Щр╕Др╕▒р╕бр╕ар╕╡р╕гр╣Мр╕нр╕▒р╕ер╕Бр╕╕р╕гр╕нр╕▓р╕Щ р╕Чр╕▒р╕З р╕Бр╕▓р╕гр╕кр╕▒р╕З) р╣Гр╕Кр╣Й р╣Гр╕лр╣Й р╕бр╕╡ р╕Др╕зр╕▓р╕бр╕вр╣Нр╕▓р╣Ар╕Бр╕гр╕З р╕кр╕гр╕гр╣Ар╕кр╕гр╕┤ р╕Нр╕Кр╕бр╣Ар╕��р╕вр╕Ьр╕╣р╣Йр╕Чр╕╡)р╕бр╕╡р╕Др╕зр╕▓р╕бр╕вр╣Нр╕▓р╣Ар╕Бр╕гр╕З р╕Ър╕нр╕Бр╕Цр╕╢р╕Зр╕Ьр╕ер╕Хр╕нр╕Ър╣Бр╕Чр╕Щр╕Вр╕нр╕Зр╕Бр╕▓р╕гр╕вр╣Нр╕▓ р╣Ар╕Бр╕гр╕З р╣Бр╕ер╕░р╕нр╕╖)р╕Щ р╣Ж р╕нр╕▒р╕ер╕ер╕нр╕ор╕║  р╕Хр╕гр╕▒р╕кр╕зр╣Ир╕▓: I H G F E D C BA m R Q P O N M L K J [Z  Y  X W  V  U  T  S 1

р╕Кр╕╖)р╕нр╕лр╕▒р╕зр╕Вр╣Й р╕нр╣Гр╕Щр╕ар╕▓р╕йр╕▓р╕нр╕▓р╕лр╕гр╕▒р╕Ър╕Др╕╖р╕н "      "

2

р╕нр╕▒р╕е-р╕Ър╕░р╣Ар╕Бр╕▓р╕░р╣Ар╕гр╕▓р╕░р╕ор╕║, 2 : 197.


เสบียงนักดาอียผูเชิญชวนสูอัลลอฮฺ f e d c b a `_ ^ ] \ q p o n m l k j i h g |{ z yx w v uts r l e d c b a` _ ~ }

ความว่า: และพวกเจ้ าจงรี บเร่ งกัน ไปสู่ก ารอภัย โทษจากพระ เจ้ าของพวกเจ้ า และไปสู่สวรรค์ ซึ)ง ความกว้ างของมัน นัน คือ บรรดาชั น ฟ้ า และแผ่น ดิน โดยที ม นั ถู ก เตรี ย มไว้สํ า หรับ บรรดาผู้ยําเกรง คือบรรดาผู้ที)บริ จาคทัง ในยามสุข สบายและ ในยามเดือดร้ อน และบรรดาผู้ข่มโทสะ และบรรดาผู้ใ ห้ อภัย แก่เ พื ) อ นมนุษ ย์ และอัล ลอฮฺ นั น ทรงรั ก ผู้ ก ระทํ า ดีทั ง หลาย บรรดาผู้ ที) เ มื )อ พวกเขากระทํ า สิ)ง ชั )ว ใดๆ หรื อ อยุต ิธ รรมแก่ ตัว เองแล้ ว พวกเขาก็รํ า ลึก ถึง อัล ลอฮฺ แล้ ว ขออภัย โทษใน บรรดาความผิ ด ของพวกเขา และใครเล่า ที) จ ะอภัย โทษใน บรรดาความผิ ดทัง หลายให้ ได้ นอกจากอัลลอฮฺ แล้ ว และพวก เขาไม่ได้ ดือ รั น ปฏิ บัติในสิ)งที เขาเคยปฏิ บัติมาโดยที) พ วกเขารู้ กันอยู่ ชนเหล่านี แ หละการตอบแทนแก่พ วกเขาคือการอภัย โทษจากพระเจ้ า ของเขาและบรรดาสวนสวรรค์ ซึ)ง มีแ ม่นํา หลายสายไหลอยู่ภายใต้ สวนเหล่านัน โดยที) พวกเขาจะพํานัก อยู่ใ นสวนเหล่า นัน ตลอดกาล และรางวัล ของผู้ ที) ทํา งานนั น ช่างเลิศจริ งๆ1

1

อาละอิมรอน, 3 : 133 – 136.

10


11

เสบียงนักดาอียผูเชิญชวนสูอัลลอฮฺ

พี)น้องผู้มีเกียรติทงหลาย ั ! ท่านอาจตังข้  อสงสัยว่า แล้ วความยําเกรงคืออะไร ? คําตอบนันคื  อดังที) มีรายงานจากท่านฏ็อลฺกฺ อิบนุ หะบีบ / ท่านได้ กล่าวว่า: ْ َ َ َ َ ُ ْ َ  ‫ﺎﻋﺔ  ﷲ َﺒﻟ ُﻧ ْﻮ  ﻣ َﻦ‬ َ َ َََْ ْ َ ََْ $

#َ " ‫ﷲ‬ ِ ٍ ِ  !‫ﷲ ﺗﺮﺟﻮ ﺛﻮ‬ ِ ِ ِ ‫ﺤﻛﻘﻮ ﻳﻌﻤﻞ ِﺑﻄ‬ َ َ َ َ َُْ َ َْ َ َ َ ُْ ََ ُ #‫ﷲ‬ ِ  !‫ ِﻋﻘﺎ‬n‫ﷲ ﺨﺗ‬ ِ  ‫ ﻣﺎ ﻏﻰﻬ ﷲ ﺒﻟ ﻧﻮ ٍ ِﻣﻦ‬%‫ﻳﺮﺘ‬

ความว่า: ความยําเกรงคือการที)ท่าน ปฏิ บตั ิ การงาน ที)เป็ นการ ภัก ดี ต่ อ อัล ลอฮฺ ด้ ว ย แสงสว่ า ง(ความรู้ ) จากพระองค์ และ ปรารถนาการตอบแทนจากพระองค์ และการที)ท่านละทิง สิ)งที) พระองค์ทรงห้ ามด้ วยแสงสว่าง(ความรู้ ) จากพระองค์ และ เกรง กลัวการลงโทษของพระองค์. ถ้ อยประโยคข้ างต้ นได้ ระบุไว้ ซงึ) ความรู้ การปฏิบตั ิ ความปรารถนาการ ตอบแทน และเกรงกลัวการลงโทษ เหล่านี แหละคือความยําเกรง ดังกล่าวนี  นักดาอีย์หรื อผู้ทํางานเชิญชวนผู้อื)นสูอ่ ลั ลอฮฺและคําสอนของ พระองค์ เป็ นผู้สมควรที)สุดมากกว่าใครอื)นที)จะต้ องมีคุณลักษณะของความยํา เกรงต่อพระองค์ ทัง ในที) ลับและเปิ ดเผย และฉันขอเริ) มบรรยาย ณ ที) นี  –ด้ วย ความช่วยเหลือจากอัลลอฮฺ - ในเรื) องที) ว่าด้ วยนักดาอีย์และเสบียงต่างๆ ที) เขา สมควรตระเตรี ยมไว้ .




เสบียงนักดาอียผูเชิญชวนสูอัลลอฮฺ

12


13

เสบียงนักดาอียผูเชิญชวนสูอัลลอฮฺ

“เสบี เสบีย งที่ 1 : ความรู” เสบียงแรกที)นกั ดาอีย์พงึ จะต้ องตระเตรี ยมไว้ คือ มีความรู้ เกียวกับสิง ทีเขากําลั งเผยแพร่ อยู่ ความรู้ ที) ถูกต้ องคือความรู้ ที) วางอยู่บนรากฐานของ อัล กุ ร อานและสุน นะฮฺ ข องท่ า นเราะสู ล  เนื) อ งจากความรู้ ต่ า งๆ ที) ไ ด้ ม า นอกเหนื อจากสองแหล่ ง นี  จํ า เป็ นที) จ ะต้ อ งนํ ามาเที ย บเคี ย งก่ อ นว่ ามี ค วาม สอดคล้ อ งหรื อ ขัด แย้ ง ประการใดกับ อัล กุ ร อานและสุน นะฮฺ หากว่ า มี ค วาม สอดคล้ อง เราน้ อมรั บ แต่ถ้าหากมีความขัดแย้ ง เราก็ปฏิเสธ ไม่ว่าผู้ที)กล่าวจะ เป็ นใครก็ตาม ดังที)มีรายงานจากท่านอิบนุอบั บาส  ท่านได้ กล่าวว่า: ُْ َُ َ َ َُُْ ُ ُْ َ َ َ ٌ َ َ ْ ُ ْ َ َ َ ْ ‫ﻚ َ ْ َﻳ‬ ‫ﷲ‬ ‫ﻳﻮ ِﺷ‬$ ِ  .‫ ﺳﻮ‬.‫ ﻗﺎ‬.‫ " ﻗﻮ‬9ِ ‫ ِﻣﻦ ﻟﺴﻤﺎ‬6‫ ﻋﻠﻴﻜﻢ ِﺣﺠﺎ‬.‫ﺰﻨ‬ ِ َ ْ َ ُْ َ َ َ ُْْ َُ َ ‫ ﺑﻮ ﺑ‬.‫ﻳﻘﻮﻟﻮ ﻗﺎ‬# # ‫ ُﻗ َﻤ ُﺮ‬#َ ‫ﻜ ٍﺮ‬

ความว่ า : "ก้ อนหิ น จากท้ องฟ้ าเกื อบหล่น ใส่พ วกท่ านแล้ ว (เพราะพวกท่านแย้ งฉัน) ขณะที)ฉนั กล่าวว่าท่านเราะสูลลุ ลอฮฺได้ กล่าวอย่างนี  แต่พวกท่านกลับพูดว่า ท่านอบูบักรฺ และอุมรั ฺ ได้ กล่าวอย่างนัน"  เป็ นที)ชดั เจนว่า คําพูดใดๆ ก็ตามที)ค้านกับคําพูดของท่านนบี  ถึงแม้ จะเป็ นคําพูดของท่านอบูบกั รฺ และท่านอุมรั ฺ ก็ยงั ต้ องปฏิเสธ แล้ วนับประสาอะไร


เสบียงนักดาอียผูเชิญชวนสูอัลลอฮฺ

หากคําพูดที)ค้านกับท่านนบี  และอัลกุรอานนัน มาจากผู้ที)มีสถานะตํ)ากว่า ท่านทังสอง  ทังในด้  านความรู้ ความยําเกรง การเป็ นเศาะหาบะฮฺของท่านนบี  และการเป็ นเคาะลีฟะฮฺ ทําไมจึงมิอาจปฏิเสธได้ เล่า ? อัลลอฮฺ  ตรัสว่า: u ts r q p o n m lm _ ~ } |{ z y x w v l i h g‫ ك‬f e d c b a `

ความว่า: พวกเจ้ าอย่าทําให้ การร้ องเรี ยกของเราะสูลในหมู่พวก เจ้ า เป็ นเช่นเดียวกับการร้ องเรี ยกระหว่างพวกเจ้ าด้ วยกันเอง แน่ นอนอัล ลอฮฺ ท รงรู้ บรรดาผู้ ที) แ อบหลี ก ออกไปในหมู่พ วกเจ้ า ดังนันบรรดาผู  ้ ที)ฝ่าฝื นคําสัง) ของเขา(มุหมั มัด) จงระวังตัวเถิดว่า ฟิ ตนะฮฺ จะเกิ ดขึน แก่พวกเขา หรื อว่าการลงโทษอันเจ็บปวดจะ เกิดขึ นแก่พวกเขาเช่นกัน1

ใช่เพียงแต่เขาเท่านัน ที)จะหลงทาง แต่ทว่าเขายังดึงผู้คนอีกมากมายสู่ ความหลงทางอีกด้ วย -ขออัลลอฮฺทรงคุ้มครองเราด้ วยเถิด- ความอวิชาของเขานี  ? เรี ยกว่า “ญะฮฺลนุ มุร็อกกับ” (‫ ) َﺟ ْﻬ ٌﻞ ُﻣ َﺮ@ﺐ‬หรื อ “ตัวเองไม่ร้ ู แต่ไม่ร้ ู วา่ ตัวเองนันไม่  รู้ ” ซึง) เป็ นอันตรายยิ)งกว่าการไม่ร้ ู แบบธรรมดา นัน) คือการไม่ร้ ู แล้ วรู้ ว่าตัวเองไม่ร้ ู เพราะการไม่ร้ ู แบบธรรมดานันเขาจะเงี  ยบและไม่พดู อะไร และยังพอที)จะสอนสัง) กันได้ แต่คนที)ไม่ร้ ู แล้ วยังอวดฉลาดนันเป็  นปั ญหายิ)ง คนประเภทนี จะไม่นิ)งเงียบ แต่เขาจะพูดแม้ แต่ในเรื) องที)ตวั เองไม่มีความรู้ และเมื)อเป็ นเช่นนีแ ล้ วเขาก็คือผู้ บ่อนทําลายมากกว่าจะเป็ นผู้นําแสงสว่าง 1

อัน-นูรฺ, 24 : 63.

14


15

เสบียงนักดาอียผูเชิญชวนสูอัลลอฮฺ

พี)น้องทังหลาย  ! การดะอฺวะฮฺสอู่ ลั ลอฮฺโดยไม่มีเสบียงความรู้ นนั  ขัดแย้ งกับแนวทางของ ท่านนบี  และแนวทางของผู้เจริ ญรอยตามท่าน จงสดับฟั งพระดํารัสของอัลลอฮฺ  ที)ทรงสัง) ใช้ แก่นบีของพระองค์วา่ : |{ z y x w v u

t s r q pm

l c b a ` _ ~ }

ความว่า : จงกล่าวเถิ ด (มุหัมมัด) นี ค ือแนวทางของฉัน ฉัน เรี ยกร้ องไปสู่อลั ลอฮฺ อย่างประจักษ์ แจ้ ง ทัง ตัวฉันและผู้ปฏิ บัติ ตามฉัน และมหาบริ สทุ ธิQแห่งอัลลอฮฺ ฉันมิได้ อยู่ในหมูผ่ ้ ตู งภาคี ั 1 พระองค์ได้ ตรัสว่า "ฉันเรี ยกร้ องไปสูอ่ ลั ลอฮฺอย่างประจักษ์ แจ้ ง ทังตั  วฉัน และผู้ปฏิบัติตามฉัน" นั)นคือปฏิบัติตามท่านนบี  ดังนัน จําเป็ นที)เราจะต้ อง เรี ยกร้ องไปสูอ่ ลั ลอฮฺอย่างประจักษ์ แจ้ ง (ด้ วยความรู้ ) มิใช่ไม่มีความรู้ นักดาอีย์ทงหลาย ั ! ท่านจงสังเกตและใคร่ ครวญพระดํารัสของอัลลอฮฺที)ว่า “อย่างประจักษ์ แจ้ ง” นัน) คือประจักษ์ แจ้ งในสามประการ 1. ประจักษ กษแจงในสิ่งที่เขากําลังทําการดะอฺ การดะอฺวะฮฺอยู คือการที)เขาต้ องมี ความรู้ อย่างชัดแจ้ งเกี)ยวกับบทบัญญัติต่างๆ ในสิ)งที)กําลังเผยแพร่ อยู่ เนื)องจาก บางที เขาอาจกํ าลังเชิ ญ ชวนสู่สิ) งที) เขาคิ ดว่าเป็ นวาญิ บ ทัง ๆ ที) ในบทบัญ ญัติ ของอัลลอฮฺแล้ วไม่ได้ เป็ นสิ)งที)วาญิ บ เมื)อเป็ นเช่นนี  ก็เท่ากับว่าเขากําลังบังคับ บ่าวของอัลลอฮฺให้ ถือปฏิบตั ิในสิ)งที)พระองค์มไิ ���้ บงั คับใช้ และบางทีเขาอาจเชิญ ชวนให้ ละทิ งบางสิ)งบางอย่างโดยคิดว่ามันเป็ นสิ)งที)หะรอม ทังๆ  ที)ในบทบัญญัติ 1

ยูสฟุ , 12 : 108.


เสบียงนักดาอียผูเชิญชวนสูอัลลอฮฺ

ของอัลลอฮฺไม่ได้ เป็ นสิ)งที)หะรอมแต่ประการใด เมื)อเป็ นเช่นนี ก็เท่ากับว่าเขากําลัง ห้ ามบ่าวของพระองค์ในสิ)งที)พระองค์ทรงอนุมตั ิ 2. ประจักษแจงถึงสภาพของกลุ สภาพของกลุมเปาหมายที่เขาทําการดะอฺ วะฮฺ เมื)อครั ง ที)ท่านนบี  ได้ ส่งท่านมุอาซ  ไปยังประเทศเยเมน ท่านได้ กล่าวกําชับแก่ท่านมุอาซว่า: “แท้ จริ งท่านกําลังจะเผชิญกับชนกลุม่ หนึง) จากชาวคัมภีร์” ทัง นี  ก็เพื) อให้ มุอาซได้ รับรู้ ถึงสภาพของบุคคลที) เขากํ าลังจะเชิ ญชวน และจะได้ เตรี ยมตัว ฉะนัน จําเป็ นอย่างยิ)งที)ท่านจะต้ องรู้ ถึงสภาพของบุคคลที) ท่านจะเชิญชวนว่าระดับความรู้ และการตอบโต้ ของเขาอยู่ในเกณฑ์ ใด ทัง นี  ก็ เพื) อที) ท่ านจะได้ เตรี ย มตัวพร้ อมและตอบโต้ เขาได้ เพราะเมื) อท่ านถลํ าสู่ก าร โต้ เถียง แล้ วปรากฏว่าเขาเหนือกว่าท่าน เช่นนี แล้ วมันทําให้ เกิดเคราะห์ร้ายอัน ใหญ่หลวงแก่สจั ธรรมและท่านก็คือต้ นเหตุ ท่านอย่าเพิ)งคิดว่าสิ)งที)บาฏิล(ขัดกับ หลักศาสนา)จะต้ องมลายหายไปเสมอ เพราะท่านเราะสูล  ได้ กล่าวว่า : ْ َ َ ُ ْ َ ُ ْ ? َ ?َ َ ْ ُ َ ْ َ ْ ُ ? ‫ﻟ َﻌﻞ َﻧﻌ َﻀﻜ ْﻢ ﻳَﻜ ْﻮ ﺤﻟ َ َﻦ ِﺤﺑُ ?ﺠ ِﺘ ِﻪ ِﻣ ْﻦ‬#َ " ‫ﻲﻟ‬ Bِ ‫ﻧﻜﻢ ﺨﺗﺘ ِﺼﻤﻮ‬Bِ $ َ َ َ #‫ ﺑِﻨَ ْﺤ ِﻮ ِﻣ ?ﻤﺎ ْﺳ َﻤ ُﻊ‬Pُ Oِ ْ‫َﻧ ْﻌﺾ ﻓَﺄﻗ‬

ความว่า : แท้ จริ งพวกท่านได้ ยกข้ อพิพาทมาให้ ฉันตัดสิน บางที คนบางคนในหมู่พ วกท่ านอาจมี ว าทศิ ล ป์ ดี ก ว่าในการพูด ยก หลักฐาน ดังนัน ฉันจึงตัดสินให้ กับเขาด้ วยเพราะกับสิ)งที)ฉันได้ ยิน(ด้ วยเกณฑ์ ผิวเผินที) ค่กู รณี ยกอ้ างมา ซึ)งอาจจะไม่ตรงกับ ข้ อเท็จจริ งแต่อย่างใด) นี) คือสิ)ง ที) แ สดงให้ เห็ นว่าผู้ที) โต้ เถี ยงถึงแม้ ว่าเขาจะยื นหยัดอยู่บ นสัจ ธรรมก็จริ ง แต่เมื)อคู่กรณีมีวาทศิลป์และตรรกะในการพูดและยกหลักฐานดีกว่า

16


17

เสบียงนักดาอียผูเชิญชวนสูอัลลอฮฺ

การโต้ เถียงก็จะถูกตัดสินให้ คกู่ รณีของเขาเหนือกว่าได้ ฉะนันแล้  ว จําเป็ นที)ท่าน จะต้ องรู้ ถงึ สถานะของบุคคลที)ท่านจะเชิญชวนด้ วย 3. ประจักษถึงกลยุทธในการดะวะฮฺ นการดะวะฮฺ อัลลอฮฺ  ตรัสว่า: ~ }| { z y x w v m ® ¬« ª © ¨ § ¦ ¥ ¤ £¢ ¡  l± ° ¯

ความว่า: จงเรี ยกร้ องสู่แ นวทางแห่ ง พระเจ้ าของสูเจ้ าโดย หิกมะฮฺ (วิทยปั ญญา, หลักฐานอันชัดเจนตามกาลเทศะของมัน) และด้ วยการตักเตือนที) ดี และจงโต้ แย้ งพวกเขาด้ วยสิ)งที)ดีกว่า แท้ จริ ง พระเจ้ าของเจ้ านันพระองค์  ทรงรู้ ดียิ)งถึงผู้ที)ดีหลงทางของ พระองค์และพระองค์ทรงรู้ ดียิ)งถึงบรรดาผู้ที)อยูใ่ นทางที)ถกู ต้ อง1 บางคนเมื)อเห็นสิ)งที)เป็ นมุงกัรฺ (สิ)งที)ขดั กับหลักศาสนา) เขาก็โหมโจมตี อย่างรุ นแรง โดยมิได้ คํานึงถึงผลกระทบที)จะตามมา มิใช่เฉพาะแต่ตวั เขาเท่านัน แต่ยงั จะส่งผลกระทบต่อนักดาอีย์สสู่ จั ธรรมคนอืน) ๆ อีกด้ วย ดังนัน จําเป็ นอย่างยิ) งสําหรั บนักดาอีย์ทุกคนก่อนที) จะขับเคลื)อนใดๆ ต้ องใคร่ ค รวญให้ มากถึ ง ผลกระทบที) จ ะตามมาและพิ เ คราะห์ พิ จ ารณา เปรี ยบเทียบช่างนํ าหนักเสียก่อน ฉะนันฉั  นจึงใคร่ ขอให้ พี)น้องนักดาอีย์ทุกคนใช้ หิกมะฮฺ(วิทยปั ญญา) ค่อยเป็ นค่อยไปอย่าได้ รีบร้ อน ถึงแม้ ว่าผลของมันอาจจะ ไม่รวดเร็ วทันใจ แต่มนั จะเป็ นผลสําเร็ จอย่างแน่นอนในที)สดุ –ด้ วยความประสงค์ ของอัลลอฮฺ1

อัน-นะหฺล,ฺ 16 : 125.


18

เสบียงนักดาอียผูเชิญชวนสูอัลลอฮฺ

เมื)อเป็ นเช่นนี แ ล้ ว -ฉันหมายถึงการที) นักดาอีย์ต้องตระเตรี ยมเสบี ยง ของความรู้ ที)ถกู ต้ องซึง) อยู่บนรากฐานของอัลกุรอานและสุนนะฮฺของท่านนบี  สิ)งที)จะมาบ่งชีว ่านักดาอีย์จําเป็ นจะต้ องมีความรู้ อยู่บนรากฐานของอัลกุรอาน และสุนนะฮฺมิได้ มีเฉพาะหลักฐานจากศาสนบัญญัติเท่านัน หากแต่หลักการทาง สติปัญญาก็เป็ นสิ)งที) บ่งชี ไ ด้ เช่นกัน เมื)อท่านใช้ สติปัญญาใคร่ ครวญจะพบว่า ท่านจะดะอฺวะฮฺส่หู นทางของอัลลอฮฺได้ อย่างไรหากท่านยังไม่มีความรู้ อย่างชัด แจ้ งถึงเส้ นทางที)จะนําไปสูพ่ ระองค์ อีกทังยั  งไม่ร้ ู ถึงบทบัญญัติของพระองค์ แล้ ว ท่านจะเป็ นนักดาอีย์สอู่ ลั ลอฮฺได้ อย่างไร ? ดัง นั น เมื) อ ไม่ มี ค วามรู้ ประการแรกที) จ ะต้ อ งทํ า ก็ คื อ ควรพยายาม ขวนขวายหาความรู้ เสียก่อน อาจมีบางคนท้ วงติงว่า การกล่าวเช่นนี ไม่ค้านกับ คําพูดของท่านนบี  ดอกหรื อที)วา่ : َ

ِّ

# ‫ﻳَ ًﺔ‬W ‫ﻟ ْﻮ‬#َ ‫ﺑَﻠ ُﻐ ْﻮا َﻗ ِّ ْﻲﻨ‬$ ความว่า: พวกท่านจงเผยแพร่ จากฉัน ถึงแม้ ว่าจะหนึ)งอายะฮฺ ก็ ตาม คําตอบคือ ไม่ , เพราะท่านเราะสูลลุ ลอฮฺ  กล่าวว่า: "จากฉัน" สิ) ง ที) เ ราจะเผยแพร่ หรื อเชิ ญ ชวนจํ า เป็ นที) จ ะต้ องมาจากท่ า น เราะสูลุลลอฮฺ  และนี)คือความหมายของคําพูดเรา (ที) บอกว่าต้ องมีความรู้ เสียก่อน นั)น คือความรู้ ที) มาจากท่านนบี ) และเมื)อเราบอกว่านักดาอี ย์ จําเป็ นต้ องมีความรู้ มิได้ หมายความว่าเขาต้ องบรรลุถึงความรู้ ทัง หมด แต่เรา หมายถึงเขาจะไม่เผยแพร่ นอกจากสิ)งที)เขารู้ และไม่พูดนอกจากสิ)งที)เขาทราบ เท่านัน. 




19

เสบียงนักดาอียผูเชิญชวนสูอัลลอฮฺ

“เสบีย งที่ 2 : ความอดทน ”

นักดาอีย์ต้องเป็ นผู้ที)มีความขันติอดทน - อดทนในการดําเนินงานดะอฺวะฮฺ - อดทนต่ออุปสรรคของการดะอฺวะฮฺ - และอดทนต่อความเดือดร้ อนที)อาจต้ องประสบ อดทนในการดําเนินงานดะอฺวะฮฺ นักดาอีย์ต้องเป็ นผู้ที)มีความอุตสาหะ ไม่ละทิ ง และไม่เบื)อหน่าย แต่ให้ ยื นหยัดในงานดะอฺวะฮฺ จนสุดความสามารถ ยื นหยัดในเรื) องที) การดะอฺ วะฮฺ มี ประโยชน์กว่า ดีกว่า และมีผลเหนือกว่า เขาจงอดทนและอย่าเบื)อหน่าย เพราะ เมื)อใดก็ตามที)ความเบื)อได้ ย่างเข้ ามาในชี วิตนักดาอีย์ ความเหนื)อยหน่ายและ การละทิง ก็จะตามมาในที)สุด แต่ถ้าเขามีความอุตสาหะและอดทนในการดะอฺ วะฮฺ แท้ จริ ง เขาจะได้ รับผลบุญซึ)งผลบุญของ อัศ-ศอบิ รีน (บรรดาผู้ที)อดทน) และสุดท้ ายเขาจะประสบกับความสําเร็ จอย่างแน่นอน


20

เสบียงนักดาอียผูเชิญชวนสูอัลลอฮฺ

อัลลอฮฺ  ได้ ตรัสแก่นบีท่านหนึง) ว่า: p o n m l kj i h g f e m l{z y

x wv ut s r q

ความว่า: เหล่านัน คือส่วนหนึ)งจากเรื) องราวอันเร้ นลับที)เราได้ ประทานวิวรณ์ มายังเจ้ า (มุหมั มัด) เจ้ าไม่ร้ ู เรื) องนีแ ละกลุ่มชน ของเจ้ าก็ไม่ร้ ู มาก่อนเลย ดังนันเจ้  าจงอดทน แท้ จริ งบันปลายที  )ดี 1 นันสํ  าหรับบรรดาผู้ยําเกรง อดทนตออุปสรรคของการดะอฺวะฮฺ นักดาอีย์ต้องเป็ นผู้ที)มีความอดทนต่ออุปสรรคต่างๆ นานาของการดะอฺ วะฮฺ จากการถูกต่อต้ านและตอบโต้ เพราะทุกคนที)ย่างก้ าวสู่สนามดะอฺวะฮฺย่อม หนีไม่พ้นจากการถูกต่อต้ านและขัดขว้ างอย่างแน่นอน ดังที)อลั ลอฮฺ  ตรัสว่า: ¾ ½ ¼ »º ¹ ¸ ¶ µ ´ ³ m lÀ ¿

ความว่า: และเช่นนันแหละ  เราได้ ทําให้ มีศตั รู ผ้ กู ระทําผิดแก่นบี ทุกคนและพอเพียงแล้ วที)พระเจ้ าของเจ้ าเป็ นผู้แนะทางฮิดายะฮฺ และทรงเป็ นผู้ช่วยเหลือ2

1 2

ฮูด, 11 : 49. อัล-ฟุรฺกอน, 25 : 31.


21

เสบียงนักดาอียผูเชิญชวนสูอัลลอฮฺ

สัจธรรมของการดะอฺวะฮฺย่อมมีผ้ ตู ่อต้ าน คัดค้ าน ตอบโต้ และใส่ไคล้ เคลื อ บแคลง แต่ ทัง นี  นั ก ดาอี ย์ จํ า เป็ นต้ อ งอดทนและฝ่ าฟั น อุ ป สรรคต่ า งๆ เหล่านัน ให้ ได้ ถึงแม้ จะถูกครหาว่าการดะอฺวะฮฺ ของเขานัน ผิ ดหรื อจอมปลอม ตราบใดที)การดะอฺวะฮฺของเขานัน ตังอยู  ่บน���ลักการของอัลกุรอานและสุนนะฮฺ ของท่านเราะสูลลุ ลอฮฺ  เขาจงอดทนและฝ่ าฟั นอุปสรรคเหล่านันเถิ  ด แต่ก็มิได้ หมายความว่า ให้ เขายืนกรานในสิ)งที)เขาพูดและเผยแพร่ (ใน สิ)งที)เขาคิดว่าถูกแต่มนั กลับผิดในข้ อเท็จจริ ง) ทัง ๆ ที)สจั ธรรมได้ ประจักษ์ แก่เขา แล้ ว ผู้ที)ยืนกรานหรื อดื อดึงอยู่กบั สิ)งที)เขาเผยแพร่ ทงๆ ั  ที)สจั ธรรมค้ านกับสิ)งที)เขา นําเสนอนันเสมื  อนกับบุคคลที)อลั ลอฮฺได้ ตรัสว่า: lu n m l k ji m

ความว่า: พวกเขาโต้ เถียงกับเจ้ าในความจริ งหลังจากที)มนั ได้ ประจักษ์ ขึ นแล้ ว1 การต่อต้ านสัจธรรมหลังจากที) มนั ได้ ประจักษ์ ขึน คือคุณลักษณะที)ถูก ุ ลักษณะนี ว่า: ตําหนิ อัลลอฮฺ  ตรัสถึงผู้ที)มีคณ i h gf e d c b a ` _ ^m ls r q po n m l k j

ความว่า: และผู้ใดที)ฝ่าฝื นเราะสูลลุ ลอฮฺหลังจากที)คําแนะนําอัน ถูกต้ องได้ ประจักษ์ แก่เขาแล้ ว และเขายังปฏิบัติตามที)มิใช่ทาง

1

อัล-อันฟาล, 8 : 6.


เสบียงนักดาอียผูเชิญชวนสูอัลลอฮฺ

ของบรรดาผู้ศรั ทธานัน เราก็จะให้ เขาหันไปตามที)เขาได้ หันไป และเราจะให้ เขาเข้ านรกญะฮันนัม และมันเป็ นที)กลับอันชัว) ร้ าย1 โอ้ นกั ดาอีย์ ! หากสิ)งที)มาค้ านกับการเผยแพร่ ของท่านคือสัจธรรม ท่านก็จงน้ อมรั บ โดยสดุดี แต่ถ้าหากมันเป็ นสิ)งจอมปลอมท่านก็จงอย่าพึ)งหมดกําลังใจที)จะเดิน ไปข้ างหน้ าในการทํางานดะอฺวะฮฺของท่าน อดทนตอความเดือดรอนทีอาจต ่อาจตองประสบ และเช่นเดียวกัน นักดาอีย์ต้องอดทนต่อความเดือดร้ อน เพราะนักดาอีย์ ย่อมต้ องเผชิ ญกับมันอย่ างเลี)ยงไม่พ้น ไม่ว่าจะโดยทางวาจาหรื อการกระทํ า แม้ แต่บรรดาศาสนทูตของอัลลอฮฺก็ยงั ถูกรังขวานทังด้  วยวาจาและการกระทํา อัลลอฮฺ  ตรัสว่า: lNM L K J I H GF E D C BA m

ความว่า: เช่นนัน แหละ ไม่มีเราะสูลคนใดมายังบรรดา (หมู่ชน) ก่อนหน้ าพวกเขา เว้ นแต่พวกเขากล่าวว่าเป็ นนักเล่นกลหรื อคนบ้ า2 ท่านมีความคิดเห็นเช่นไรต่อผู้ทีได้ รับวะฮียฺจากพระผู้อภิบาล แต่เขา กลับถูกตราหน้ าว่าเป็ นนักไสยศาสตร์ หรื อคนวิกลจริ ต ? มิต้องสงสัยเลยว่าเขา

1 2

อัน-นิสาอฺ, 4 : 116. อัซ-ซาริยาต, 51 : 52.

22


เสบียงนักดาอียผูเชิญชวนสูอัลลอฮฺ

23

ย่อมรู้ สกึ เจ็บปวด แต่ถงึ กระนันบรรดาศาสนทู  ตก็อดทนต่อความเดือนร้ อนที)พวก เขาได้ รับ ไม่วา่ จากคําวาจาหรื อการกระทํา ท่านจงใคร่ ครวญถึงเราะสูลคนแรก นัน) คือนบีนูหฺ × ดูซิว่า กลุ่มชน ของเขาได้ เดินผ่านในขณะที)เขากําลังสร้ างเรื อ พวกเขาได้ เย้ ยหยันและดูแคลน ท่านนบีนหู ฺ แล้ วท่านก็ตอบกลับไปว่า V U TS R Q P O N Mm l` _ ^ ] \ [ Z Y X W

ความว่า: หากพวกท่านเยาะเย้ ยพวกเรา แท้ จริ งเราก็จะเยาะเย้ ย พวกท่านเช่นเดียวกับที)พวกท่านเยาะเย้ ย แลัวพวกท่านก็จะรู้ ว่า ผู้ใดที)การลงโทษอันอัปยศจะมายังเขา และการลงโทษอันยัง) ยืน จะประสบแก่เขา1 ไม่เพี ย งแค่ก ารเย้ ย หยัน เท่ านัน แต่พ วกเขายัง ขู่จะหมายชี วิต นบี นูหฺ × อีกด้ วย ld c b a ` _ ^ ] \ m

ความว่า: พวกเขากล่าวว่า โอ้ นูหฺ หากท่านไม่หยุดยัง (จากการ ดะอฺวะฮฺ) แน่นอนท่านจะอยู่ในหมูผ่ ้ ถู กู ขว้ างด้ วยก้ อนหิน2

1 2

ฮูด, 11 : 38 – 39. อัช-ชุอะรออ์, 26 : 116.


เสบียงนักดาอียผูเชิญชวนสูอัลลอฮฺ

นัน) คือ ท่านจะเป็ นผู้หนึ)งที)ถูกฆ่าโดยการถูกปาด้ วยก้ อนหิน ดังกล่าวนี  คือการขู่ฆ่าพร้ อมกับสําทับว่าพวกเขาจะขว้ างปาคนอื)นๆ อีกด้ วยเพื)อสําแดงถึง อํานาจ และท่านก็จะเป็ นผู้หนึง) ที)ถกู ปาด้ วย แต่ทงนี ั   ก็มิได้ ทําให้ ท่านนบีนหู ฺหวาด ผวาและหยุดนิ)งจากการดะอฺวะฮฺเลย ทว่าท่านยังคงเดินหน้ าและเผยแผ่ศาสนา จนสุดท้ ายอัลลอฮฺได้ เปิ ดทางนําแก่กลุม่ ชนของท่าน ท่านนบีอิบรอฮีม × ก็เช่นเดียวกัน กลุ่มชนของท่านได้ ปฏิเสธอีกทัง ยังประจานต่อหน้ ามหาชน lc b a` _ ^] \ [m

ความว่า: พวกเขากล่าวว่า พวกท่านจงนํ าเขามาท่ามกลาง สายตาของประชาชน หวังว่าเขาทังหลายจะได้  เป็ นพยาน1 หลังจากนันพวกเขาได้  ข่หู มายชีวิตท่านด้ วยวิธีการเผาทังเป็  น l¦ ¥ ¤£ ¢ ¡  ~ m

ความว่า: พวกเขากล่าวว่า จงเผาเขาเสีย และจงช่วยเหลือพระ เจ้ าทังหลายของพวกท่  าน หากพวกท่านจะกระทําเช่นนัน 2 หลังจากนัน พวกเขาก็ได้ ก่อไฟอันมหึมา และได้ โยนท่านด้ วยหนังสติVก ใหญ่ เพราะพวกเขามิอาจเข้ าใกล้ กองไฟเนื)องจากความร้ อนของมัน แต่ว่าพระผู้ อภิบาลผู้ทรงเกรี ยงไกรได้ ตรัสว่า: 1 2

อัล-อัมบิยาอ์, 21 : 61. อัล-อันบิยาอ์, 21 : 63.

24


เสบียงนักดาอียผูเชิญชวนสูอัลลอฮฺ

25

l¯ ® ¬ « ª © ¨ § m

ความว่า: เรา (อัลลอฮฺ) กล่าวว่า ไฟเอ๋ย จงเย็นลงและให้ ความ ปลอดภัยแก่อิบรอฮีมเถิด1 แล้ วไฟก็ได้ เย็นลงและมีความปลอดภัย และท่านนบีอิบรอฮีมก็รอดพ้ น จากเปลวไฟอันลุกโชน สุดท้ ายชัยชนะก็ประสบแก่ท่าน lµ ´ ³²±°m

ความว่า: และพวกเขาปรารถนาที)จะวางแผนร้ ายแก่เขา (คือ ต้ องการจะเผานบีอิบรอฮีม) แต่เราได้ ทําให้ พวกเขาประสบกับ ความสูญเสียมากยิ)งกว่า2 ท่านนบีมซู า × ก็เช่นเดียวกัน ฟิ รฺ เอานฺได้ ข่หู มายชีวิตท่าน: K J I HG F E D C B A m lT S R Q P O N M L

ความว่า: (ฟิ รฺ เอานฺกล่าวว่า) จงปล่อยฉัน ฉันจะฆ่ามูซา และให้ เขาวิงวอนขอพระเจ้ าของเขา แท้ จริ งฉันเกรงว่า เขาจะมาเปลี)ยน ศาสนาของพวกท่าน หรื อจะก่อการร้ ายให้ เกิดขึ นในแผ่นดิน3

1

อัล-อัมบิยาอ์, 21 : 69. อัล-อัมบิยาอ์, 21 : 70. 3 ฆอฟิ รฺ, 40 : 26. 2


26

เสบียงนักดาอียผูเชิญชวนสูอัลลอฮฺ

แต่สดุ ท้ ายชัยชนะก็ประสบแก่นบีมซู า × lmlkj i hm

ความว่า: และการลงโทษที) ชั)วช้ าก็จะห้ อมล้ อมบริ วารของฟิ รฺ เอานฺ1 ท่านนบี อีซา × ก็เช่นเดียวกัน ท่านต้ องเผชิ ญกับการข่มเหงรั งแก จากพวกยิว อีกทัง ยังถูกกล่าวหาท่านว่าเป็ นลูกนอกสมรส และพวกเขาก็ได้ ฆ่า และตรึ งท่านไว้ กบั ไม้ กางเขน -ตามความเชื)อของพวกเขา- แต่อลั ลอฮฺ  ตรั ส ว่า: t s r q po n m l k j i m d c b a ` _ ~ } | { z y xw v u l o n m l k ji h g f e

ความว่า: และพวกเขาหาได้ ฆ่าอีซาและหาได้ ตรึ งเขาบนไม้ กางเขน ไม่ แต่ทว่าเขา (ผู้ถูกตรึ งกางเขนนัน ) ถูกจําแลงให้ ดเู หมือนแก่พวก เขา และแท้ จริ งบรรดาผู้ที)ขัดแย้ งในตัวเขานัน แน่นอนย่อมอยู่ใน ความสงสัยเกี)ยวกับเขา พวกเขาหามีความรู้ ใดๆ ต่อเขาไม่ นอกจาก คล้ อยตามความนึกคิดเท่านัน และพวกเขามิได้ ฆ่าเขาด้ วยความ

1

ฆอฟิ รฺ, 40 : 45.


เสบียงนักดาอียผูเชิญชวนสูอัลลอฮฺ

27

แน่ใจ หามิได้ อัลลอฮฺได้ ทรงยกเขา (อีซา) ขึ นไปยังพระองค์ต่างหาก และอัลลอฮฺเป็ นผู้ทรงเดชานุภาพ ผู้ทรงปรี ชาญาณเสมอ1 แล้ วพระองค์ก็ทรงช่วยเหลือนบีอีซาให้ รอดพ้ นจากเงื อมมือพวกเขา และนี) ศาสนทูตท่านสุดท้ าย ผู้นําของบรรดาศาสนทูตและเป็ นผู้นําของ ลูกหลานอาดัม นบีมหุ มั มัด  อัลลอฮฺ  ได้ ตรัสเกี)ยวกับท่านว่า: ji hg f e d c b a ` m l r q p o nm l k

ความว่า: และจงรํ าลึกขณะที)บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาวางอุบายต่อ เจ้ า เพื)อกักขังเจ้ า หรื อฆ่าเจ้ า หรื อขับไล่เจ้ าออกไป และพวกเขา วางอุบายกัน และอัลลอฮฺ ก็ทรงวางอุบาย และอัลลอฮฺ นัน ทรง เป็ นผู้เยี)ยมกว่าในหมูผ่ ้ วู างอุบาย2 ls r q p o n m l k m

ความว่า: และพวกเขากล่าวว่า โอ้ ผ้ ซู งึ) ข้ อตักเตือนถูกประทานแก่ เขา แท้ จริ งท่านเป็ นคนบ้ าอย่างแน่นอน3 ls r q p o n m m

1

อัน-นิสาอ์, 4 : 157 - 158. อัล-อันฟาล, 8 : 30. 3 อัล-หิจXฺรฺ, 15: 6. 2


28

เสบียงนักดาอียผูเชิญชวนสูอัลลอฮฺ

ความว่า: และพวกเขาจะกล่าวว่า จะให้ เราทอดทิ งพระเจ้ าต่างๆ ของพวกเราเพื)อนักกวีบ้าคนหนึง) กระนันหรื  อ?1 ท่านได้ รับการข่มเหงรังแกจากพวกเขานานัปการไม่วา่ จะโดยการกระทํา หรื อคําพูด ดัง) ที)ร้ ู กนั ในหมูน่ กั ประวัติศาสตร์ อิสลาม แต่ถึงกระนันท่  านก็อดทนมา โดยตลอด ดังนัน นักดาอีย์ทุกคนจึงต้ องประสบกับอุปสรรคอย่างเลี)ยงไม่พ้น แต่ เขาต้ องอดทน ฉะนันครั  ง เมื)ออัลลออฮฺได้ ตรัสแก่เราะสูลของท่านว่า lÝ ÜÛ ÚÙ Ø × m 2 ความว่า: แท้ จริ งเราได้ ประทานอัลกุรอานให้ แก่เจ้ าเป็ นขันตอน 

สิ)งที)ถูกคาดไว้ คือ พระองค์จะตรัสหลังจากอายะฮฺนี ว่า และจงขอบคุณ ต่อนิอฺมตั ิของอัลลอฮฺที)ได้ ประทานอัลกุรอาน แต่หาเป็ นเช่นนันไม่  พระองค์กลับ ตรัสว่า lç à ß Þm

ความว่า: ดังนัน เจ้ าจงอดทนต่อข้ อตัดสินของพระเจ้ าของเจ้ า3

1

อัศ-ศ็อฟฟาต, 37 : 36. อัล-อินสาน, 36 : 23. 3 อัน-อินสาน, 36 : 24. 2


เสบียงนักดาอียผูเชิญชวนสูอัลลอฮฺ

29

นี)ก็เป็ นการบ่งบอกว่าทุกคนที)ยืนหยัดในสิ)งที)อลั กุรอานได้ กล่าว จําเป็ น ที) จ ะต้ องประสบกับ สิ) ง ที) จ ะต้ องใช้ ค วามอดทนอย่ างมหาศาล ดัง นัน จํ าเป็ น สําหรั บนักดาอีย์ที)จะต้ องเป็ นผู้มีความขันติอดทนอย่างสูงและยื นหยัดในงาน ดะอฺวะฮฺจนอัลลอฮฺจะเปิ ดประตูความสําเร็ จให้ แก่เขา ไม่จําเป็ นว่าความสําเร็ จ นันจะต้  องเกิดขึ นในช่วงระยะเวลาที)เขายังมีชีวิตอยู่ แต่ประการสําคัญคือสิ)งที)เขา ได้ เผยแพร่ ยังคงอยู่และถูกนํามาปฏิบตั ิตลอดไป ตัวบุคคลมิได้ เป็ นสิงสําคัญ แต่ ส ิงทีสําคัญคืองานดะอฺวะฮฺ หากงานดะอฺวะฮฺของเขายังคงเหลือให้ เห็นอยู่ ถึงแม้ เขาจะจากไปแล้ วก็ตาม แท้ จริ งแล้ วเขาก็เสมือนยังมีชีวิตอยู่ qp o n m l kj ih gm l ¡ yx w v u t s r

ความว่า: หรื อว่าผู้ที)ตาย แล้ วเราได้ ให้ เขามีชีวิตขึ น และเราได้ ให้ แสงสว่างแก่เขาซึง) เขาใช้ แสงสว่างนันเดิ  นทางไปในหมู่มนุษย์จะ เหมือนกับผู้ที)เสมือนอยู่ในบรรดาความมืดโดยไม่เคยออกจาก มันเลยกระนันหรื  อ1 ที) จริ งแล้ ว ชี วิตของนักดาอีย์ ไม่ใช่แค่เฉพาะให้ วิญ ญาณยัง คงอยู่ใ น เรื อ นร่ า งของเขาเท่า นัน แต่คือ การให้ ผ ลงานการดะอฺว ะฮของเขาอยู่ใ นวิถี ชี วิต ของผู้ค น จงดูเรื) องราวของอบี ส ุฟ ยานกับ ฮิ ร็ อ กฺ ลฺ (Heraclius)2 เมื)อ เขา ทราบข่า วการบัง เกิ ด ขึ น ของท่า นนบี มุห ัม มัด  เขาก็ไ ด้ เ รี ย กท่า นอบูส ุฟ ยาน และได้ ถามไถ่ถึงเรื) องต่างๆ เกี) ยวกับท่านนบี  ถามถึงรู ปร่ างของท่าน 1 2

อัล-อันอาม, 6 : 122. กษัตริย์ของโรม


30

เสบียงนักดาอียผูเชิญชวนสูอัลลอฮฺ

เชื อ สายวงศ์ ตระกูลของท่าน สิ)งที) ท่านได้ เผยแพร่ และถามถึง สหายของท่าน และเมื)ออบูสุฟยานได้ ตอบคําถามทัง หมด ฮิ ร็อกฺ ลฺก็ได้ กล่าวแก่อบูสุฟ ยานว่า "หากสิ)งที) ท่านกล่าวมานัน เป็ นความจริ งแล้ วไซร้ สักวันเขาจะครอบครองสิ)งที) อยู่ใต้ สองฝ่ าเท้ าของข้ านี " สุบหานัลลอฮฺ ! ใครเลยจะคาดคิดว่ากษัตริ ย์แห่งราชอาณาจักรจะเอ่ยคําพูดเช่นนีก ับ  านยังมิได้ ปลดแอกคาบสมุทรอาหรั บจากทาส นบีมุหมั มัด  ทัง ๆ ที)ขณะนันท่ ของชัยฏอนและอารมณ์ ใฝ่ ตํ)าเลย ใครเลยจะคาดคิดว่าชายคนนีจ ะเอ่ยคําพูด เช่นนันได้  ? และด้ วยเหตุนี เมื)อท่านอบูสฟุ ยานได้ เดินทางออกไป ท่านได้ กล่าวกับ พรรคพวกของท่านว่า َ

ُ ْ َ ْ ْ ُُ ََ ُ? َ َ ْ # ‫ﻷﺻ َﻔﺮ‬ ‫ﻧﻪ ﺨﻳﺎﻓﻪ َﻣ ِﻠﻚ ﺑَ ِﻰﻨ ا‬Bِ "‫ﻟﻘﺪ ِﻣ َﺮ ﻣ ُﺮ اﺑ ْ ِﻦ ِﺑ ﻛﺒﺸﺔ‬$ َ

َ

َ

َ

ความว่า: แท้ จริ งเรื) องของอิบนุอบีกับชะฮฺ (นบีมุหมั มัด) นันไม่  ธรรมดาเสียแล้ ว แท้ จริ งกษัตริ ย์กรุ งโรมเกรงกลัวเขา ท่านนบีได้ ครอบครองอํานาจของเฮราคลิอสั (ฮิร็อกฺลฺ) ก็เนื)องด้ วยการ ดะอฺวะฮฺของท่าน หาใช่เพราะตัวของท่านเอง เพราะการดะอฺวะฮฺของท่านได้ ขจร ไปทัว) พื นแผ่นดินนี  และได้ ทําลายบรรดาเจว็ด การตังภาคี  และผู้ที)นิยมชมชอบ มัน บรรดาเคาะลีฟะฮฺผ้ ูทรงปราชญ์ ได้ ครอบครองพืน แผ่นดินหลังจากท่านนบี มุหัมมัด  ก็ด้วยเพราะการดะอฺวะฮฺและชะรี อะฮฺ (กฎหมาย) ของท่านนบี  ฉะนัน นักดาอีย์ต้องอดทนอดกลัน และสุดท้ ายชัยชนะก็จะประสบแก่เขาในช่วง ที)เขายังมีชีวิตอยู่หรื ออาจหลังจากที)เขาได้ เสียชีวิตไปแล้ วหากเขามีความเชื)อมัน) และบริ สทุ ธิQใจต่ออัลลอฮฺ 


31

เสบียงนักดาอียผูเชิญชวนสูอัลลอฮฺ ¢ ¡  ~} | { z y xm l« ª © ¨§ ¦ ¥ ¤ £

ความว่ า : มูซ าได้ ก ล่ า วแก่ พ วกพ้ องของเขาว่ า จงขอความ ช่วยเหลือต่ออัลลอฮฺเถิด และจงอดทนด้ วย แท้ จริ ง แผ่นดินนันเป็  น สิทธิ ของอัลลอฮ์ ซึ)งพระองค์ จะทรงให้ มนั สืบทอดแก่ผ้ ูที)พระองค์ ทรงประสงค์ จากปวงบ่าวของพระองค์ และบันปลายนั  นย่  อมเป็ น 1 ของผู้ยําเกรงทังหลาย  อัลลอฮฺตรัสว่า : ls r qp o nm l kj i m

ความว่า: แท้ จริ งผู้ใดที)ยําเกรงและอดทน แน่นอนอัลลอฮฺจะมิ ทรงให้ รางวัลของบรรดาผู้ทําความดีสญ ู หาย2



1 2

อัล-อะอฺรอฟ, 7 : 128. ยูสฟุ , 12 : 90.


เสบียงนักดาอียผูเชิญชวนสูอัลลอฮฺ

32


33

เสบียงนักดาอียผูเชิญชวนสูอัลลอฮฺ

“เสบีย งที่ 3 : หิกมะฮฺ (วิท ยปญญา) ญา) ”

นักดาอีย์ต้องเชิ ญชวนผู้คนด้ วยหิ กมะฮฺ ให้ เริ) มเชิญชวนสู่อลั ลอฮฺด้วย หิกมะฮฺก่อน หลังจากนัน ด้ วยการตักเตือนที)ดี (อัล-เมาอิเซาะฮฺ อัล-หะสะนะฮฺ) หลังจากนัน ก็ด้วยการโต้ แย้ งด้ วยสิ)งที) ดีกว่าเฉพาะกับผู้ที)ไม่มีความอยุติธรรม และสุดท้ ายคือการโต้ แย้ งด้ วยกับสิ)งที)ไม่ได้ ดีกว่าสําหรับผู้ที)อยุติธรรม ลําดับขัน ทังหมดมี  4 ประการ อัลลอฮฺ  ตรัสว่า:  ¡  ~ }| { z y x w vm l £¢

ความว่า: จงเรี ยกร้ องสู่แนวทางของพระผู้อภิ บาลของเจ้ าด้ วย หิ กมะฮฺ และ การตักเตือนที ด ี และจง โต้แย้งพวกเขาด้วยกับสิ งที  ดีกว่า1 1

อัน-นะหฺล,ฺ 16 : 125


เสบียงนักดาอียผูเชิญชวนสูอัลลอฮฺ

และพระองค์ได้ ตรัสอีกว่า: l NM L K  J I H G F E D C B m

ความว่า: และพวกเจ้ าอย่าโต้ เถียงกับพวกอะฮ์ลลุ กิตาบเว้ นแต่ ด้ วยวิธีที)ดีกว่า นอกจาก บรรดาผูอ้ ธรรมในหมู่พวกเขา1 การมีหิกมะฮฺคือ การมีความประณี ตบรรจงในการงานต่างๆ กล่าวคือ การจัดและวางตําแหน่งของกิจการงานต่างๆ ตามสถานะความเหมาะสมของมัน และวางมันในที)ของมัน การรี บร้ อนให้ ผ้ คู นเปลี)ยนแปลงจากสภาพเดิมๆ ของเขา สูส่ ภาพในยุคสมัยของบรรดาเศาะหาบะฮฺเพียงแค่รุ่งวันมิใช่วิถีของหิกมะฮฺ และ ใครที) ประสงค์ เช่ นนัน แท้ จ ริ ง เขาเป็ นคนอ่อนปั ญ ญาและไม่มีหิก มะฮฺ เพราะ หิกมะฮฺของอัลลอฮฺ  มิได้ ประสงค์ให้ เป็ นเช่นนันเลย  และหลักฐานในเรื) องดังกล่าวคือ ท่านนบีมหุ ัมมัด  ผู้ซงึ) เป็ นศาสน ทูตของอัลลอฮฺ ผู้ที)อลั ลอฮฺได้ ประทานคัมภีร์ พระองค์ได้ บญ ั ชาบทบัญญัติต่างๆ ให้ แ ก่ ท่ า นอย่ า งค่ อ ยเป็ นค่ อ ยไปจนกระทั)ง มัน ได้ ยื น หยัด และสมบู ร ณ์ การ ละหมาดถูกบัญญัติก่อนการฮิจญ์เราะฮฺสามปี และบางรายงานระบุว่าหนึ)งปี ครึ) ง และบางก็ ว่าห้ าปี ซึ)ง เป็ นที) ขัด แย้ ง กัน ในบรรดานัก วิ ช าการในเรื) องนี  และถึ ง กระนัน ก็มิได้ ถูกบัญญัติเหมือนรู ปแบบการละหมาดอย่างในปั จจุบัน กล่าวคือ แรกๆ นัน การละหมาดถูกบัญญัติให้ ปฏิ บัติเพี ยงสองร็ อกอัตในเวลาซุฮรฺ อัศรฺ อิชาอ์ ศุบหฺ และสามร็ อกอัตในเวลามัฆริ บ ทังนี  เพื)อเป็ นวิตรฺ สําหรับช่วงกลางวัน และหลังจากฮิจญ์ เราะฮฺ คือหลังจากสิบสามปี ที)ท่านได้ พํานักอยู่มกั กะฮฺ ได้ เพิ)ม 1

อัน-อันกะบูต, 29 : 46 , และสามารถเข้ าใจจากอายะฮฺนี ว่า ผู้ที)อธรรมให้ ใช้ วิธีการโต้ เถียงที)ไม่ได้ ดีกว่า

34


35

เสบียงนักดาอียผูเชิญชวนสูอัลลอฮฺ

จํ านวนร็ อกอัต ของการละหมาดในช่ ว งที) พํ านัก (ไม่ ไ ด้ เดิ น ทาง) กล่ าวคื อ สี) ร็ อกอัต ในเวลาซุ ฮ รฺ อัศ รฺ และอิ ช าอ์ ส่ว นศุบ หฺ ยัง คงตามเดิ ม เพราะในเวลา ละหมาดศุบ หฺ นัน จะมี ก ารอ่านที) ค่อนข้ างยาว และมัฆ ริ บ ก��� ยัง คงสามร็ อกอัต เพราะถือเป็ นวิตรฺ สําหรับช่วงกลางวัน การจ่ายซะกาตถูกบัญญัติในปี ที) 2 ของการฮิจญ์เราะฮฺหรื อถูกบัญญัติที) มักกะฮฺ (ตามบางทัศนะ) แต่ทงนี ั   ก็มิได้ กําหนดอัตราส่วนที)ต้องจ่ายและไม่ได้ ถือ เป็ นศาสนบังคับแต่ประการใด และท่านนบี  ก็มิได้ ส่งเจ้ าหน้ าที)เก็บซะกาต จนกระทัง) ถึงปี ฮิจญ์เราะฮฺศกั ราชที) 9 การจ่ายซะกาตมีลําดับการบัญญัติ 3 ขันตอน  ดังนี :1. ที)มกั กะฮฺ อัลลอฮฺ  ตรัสว่า l©¨ § ¦ ¥m

ความว่า: และจงจ่ายส่วนอันเป็ นสิทธิQให้ มนั ด้ วยในวันแห่งการ เก็บเกี)ยวมัน1 พระองค์ไม่ได้ ตรั สว่ามันเป็ นศาสนบังคับและไม่ได้ กําหนดอัตราส่วนที)ต้อง จ่าย แต่ได้ มอบภาระให้ ตามความประสงค์ของผู้ต้องการจ่ายซะกาต 2. ในปี ที) 2 ของการฮิจญ์เราะฮฺ พระองค์ได้ กําหนดอัตราส่วน (นิศอบ) ของการจ่ายซะกาต

1

อัล-อันอาม, 6 :141


เสบียงนักดาอียผูเชิญชวนสูอัลลอฮฺ

3. และในปี ที) 9 ของการฮิจญ์ เราะฮฺท่านนบี  ได้ ส่งเจ้ าหน้ าที)ไปยัง ผู้เลี ยงปศุสตั ว์และเกษตรกรเพื)อเก็บซะกาต ท่านจงใคร่ ครวญถึงบทบัญญัติของอัลลอฮฺที)ให้ ความสําคัญกับสภาพ ของผู้คนเถิด และพระองค์นนคื ั  อผู้ทรงสติปัญญายิ)ง และการถื อศีลอดก็เฉกเช่น เดีย วกัน เป็ นที) ท ราบกัน ดีว่าบัญ ญัติก าร ถื อศีลอดมีลําดับเป็ นขัน ๆ ในช่วงแรกมีการให้ เลือกระหว่างการถื อศีลอดและ การให้ อ าหาร หลัง จากนั น ก็เ จาะจงให้ ถื อ ศีล อดอย่า งเดีย ว ส่ว นการให้ อาหารนั น ถูก กํ า หนดเป็ นบัญ ญัต ิสํ า หรั บ ผู้ ที) ไ ม่ส ามารถที ) จ ะถื อ ศีล อดได้ ตลอดไป ฉั น ขอกล่ า วว่ า หิก ม ะ ฮฺข อ ง อัล ล อ ฮฺม ิไ ด้ ป ร ะ ส ง ค์ ใ ห้ โ ล ก เปลี ยนแปลงเพียงแค่ ข้ามคืนวั น แต่ จาํ เป็ นทีต้องใช้ เวลา ท่านจงเข้ าไป หาสหายของท่านที) ท่านต้ องการเชิ ญชวน และจงเชิ ญ ชวนเขาอย่างค่อยเป็ น ค่อยไปจนกระทั)งเขาได้ ละทิ ง สิ)ง ที) ขัด แย้ ง กับ หลัก ศาสนาไป และจงอย่ามอง มนุษย์ ว่าอยู่ในระดับเดียวกัน เพราะคนที) ไม่ร้ ู ย่อมต่างจากคนที) ดันทุรัง เป็ นการดีย งิ ทีฉันจะขอยกตัวอย่ างการดะอฺวะฮฺของท่ านนบี  ตัวอยางแรก มีชายคนหนึ)งจากชนบท (อะอฺรอบียฺ) ได้ เข้ าไปในมัสญิ ด ขณะนัน ท่ า นนบี  และเศาะหาบะฮฺ ไ ด้ นั)ง อยู่ ใ นมัส ญิ ด ด้ ว ย แล้ ว ชายคน ดังกล่าวก็ได้ ปัสสาวะที)มุมหนึ)งของมัสญิ ด บรรดาเศาะหาบะฮฺต่างตะโกนโห่ไล่ แต่ท่านนบี  ผู้ซึ)งอัลลอฮฺ ได้ ประทานหิ กมะฮฺ แก่ท่าน ได้ ห้ามปรามพวกเขา และเมื)อชายคนนันได้  ปัสสาวะเป็ นที)เรี ยบร้ อยแล้ ว ท่านก็ได้ สงั) ใช้ ให้ เอานํ าหนึง) ถัง

36


เสบียงนักดาอียผูเชิญชวนสูอัลลอฮฺ

37

แล้ วรดไปยังที)ๆ เขาปั สสาวะ แล้ วร่ องรอยของนํ าปั สสาวะก็จางหมดไป หลังจาก นันท่  านก็ได้ เรี ยกชายคนนัน แล้ วกล่าวสอนว่า “มัสญิดนี ไม่เหมาะและไม่ควรที) จะให้ มี สิ) ง สกปรกหรื อ สิ) ง ที) ก่ อ ความเดื อ ดร้ อน แท้ จ ริ ง มัน คื อ สถานเพื) อ การ ละหมาดและอ่านอัลกุรอาน” แล้ วหัวใจของชายคนนันก็  เปิ ดรับคําตักเตือนของ ท่ านนบี  เนื) อ งด้ ว ยเพราะการปฏิ สัมพัน ธ์ ที) ดี และด้ วยเหตุนี  ฉั น พบว่า มี นักวิชาการบางท่านได้ ระบุวา่ ชายคนนันได้  วิงวอนต่ออัลลอฮฺวา่ “โอ้ อลั ลอฮฺ โปรดประทานความเมตตาปรานีแก่ฉนั และมุหมั มัดด้ วยเถิด และพระองค์จงอย่าประทานความเมตตาปรานีแก่คนอื)นใดอีกเลย” ทัง นีเ พราะท่านนบี  ได้ ปฏิสมั พันธ์ กับเขาอย่างดี ส่วนบรรดาเศาะ หาบะฮฺนนั  ต่างรี บร้ อนที)จะยับยัง สิ)งที)เป็ นความชั)วโดยมิได้ ตระหนักและมองถึง สภาพของชายคนนันที  )ไม่มีความรู้ เลย ตัวอยางที่สอง ท่านมุอาวิยะฮฺ อิบนุ อัล-หะกัมได้ เข้ ามาในมัสญิดเพื)อ ร่ วมละหมาดญะมาอะฮฺ ซึง) ขณะนันท่  านนบี  ได้ นําละหมาดอยู่ แล้ วมีชายคน หนึ)งในบรรดาเศาะหาบะฮฺที)ละหมาดอยู่นนั  ได้ จาม แล้ วกล่าวว่า “อัล-หัมดุลิล ลาฮฺ ”1 ชายคนนัน กล่าวว่า “อัล-หัมดุลิลลาฮฺ ” มุอาวิยะฮฺ ก็ตอบไปว่า “ยัรฺหะมุ กัลลอฮฺ” คํากล่าวของมุอาวิยะฮฺนี เป็ นคํากล่าวของมนุษย์2ซึง) ทําให้ การละหมาด เป็ นโมฆะ แล้ วเศาะหาบะฮฺที)ร่วมละหมาดต่างก็จ้องมองมุอาวิยะฮฺ

1

เมื)อคนหนึ)งคนใดได้ จามในขณะละหมาดให้ เขากล่าวว่า “อัล-หัมดุลิลลาฮฺ” ไม่วา่ เขาจะอยูใ่ น อิริยาบถยืน รุกอู ฺ หรือสุXดู ก็ตาม 2 ไม่ได้ เป็ นบทซิกิรฺที)กล่าวในละหมาด


เสบียงนักดาอียผูเชิญชวนสูอัลลอฮฺ

ท่านก็กล่าวว่า “แม่พวกท่านได้ พรากไป”1 แล้ วก็ละหมาดต่อไปจนเสร็ จ หลัง จากนัน ท่ า นนบี  ก็ เ รี ย กเขา ท่ า นมุอาวิ ย ะฮฺ ก ล่า วว่ า “ฉัน ขอสาบาน ต่ออัลลอฮฺ ฉันไม่เคยเห็นผู้สอนคนไหนที)สอนได้ ดียิ)งกว่าท่านเลย ฉันขอสาบาน ต่ออัลลอฮฺ ท่านไม่ได้ ดุว่าและตวาดใส่ฉันเลย แต่ท่านกล่าวว่า: แท้ จริ งการ ละหมาดนี ไม่เหมาะกับคําพูดใดๆ ที)เป็ นคําพูดของมนุษย์ แท้ จริ งมันคือการตัส บีหฺ การตักบีรฺ และอ่านอัลกุรอาน” ท่านจงใคร่ พิจารณาการดะอฺวะฮฺ ที)ถูกตอบรั บนี ด ้ วยเถิ ด ผู้คนยอมรั บ และเปิ ดใจน้ อมรับ ส่ ว นสาระทางฟิ กฮฺ ที) ไ ด้ จ ากหะดี ษ บทนี ค ื อ ใครก็ ต ามที) พู ด ในขณะ ละหมาดโดยที)เขาไม่ร้ ู วา่ การพูดในขณะละหมาดนันทํ  าให้ การละหมาดเป็ นโมฆะ การละหมาดของเขาถือว่าใช้ ได้ ตัวอยางทีส่ าม ชายคนหนึง) มาหาท่านนบี  แล้ วกล่าวว่า “ฉันบรรลัย แล้ ว” ท่านนบี  ถามเขาว่า “อะไรล่ะที) ทําให้ ท่านบรรลัย?” เขาตอบว่า “ฉัน หลับนอนกับภรรยาในช่วงกลางวันของเดือนเราะมะฎอนในขณะที)ฉันได้ ถือศีล อด” ท่านนบี  เลยสัง) ใช้ ให้ เขาปล่อยทาสเป็ นไท เขาตอบว่า “ฉันไม่มีทาส” หลังจากนัน ท่านนบี  ก็สงั) ใช้ ให้ เขาถือศีลอดสองเดือนติดต่อกัน เขาตอบว่า “ฉันไม่มีความสามารถ” หลังจากนันท่  านก็ใช้ เขาให้ อาหารแก่คนยากจนจํานวน 1

คําพูดนี เป็ นคําพูดที)เอ่ยโดยไม่ได้ มีจดุ มุง่ หมายในความหมายของมัน และท่านนบี  ก็ได้ ใช้ คํา กล่าวนี แก่ทา่ นมุอาซ  ในตอนที)ทา่ นได้ กล่าวแก่มอุ าซว่า “เอาไหมฉันจะบอกแก่ทา่ นซึง) สิ)งที) ครอบคลุมทังหมดดั  งที)ได้ กล่าวมา ” ท่านมุอาซตอบว่า “เอาซีทา่ นเราะสูลลุ ลอฮฺ” ท่านตอบว่า “ท่าน จงยับยังสิ  )งนี ” แล้ วท่านก็จบั ลิ นของท่าน ท่านมุอาซกล่าวว่า: “พวกเราจะถูกไต่สวนในสิ)งที)เราได้ พดู ด้ วยกระนันหรื  อ?” ท่านตอบว่า “แม่ขอท่านได้ พรากท่านแล้ วโอ้ มอุ าซ แล้ วที)มนุษย์ต้องถลําหน้ าหรือ จมูกในไฟนรกมิใช่เพราะผลจากลิ นของพวกเขาดอกหรือ?”

38


เสบียงนักดาอียผูเชิญชวนสูอัลลอฮฺ

39

60 คน เขาตอบว่า “ฉันไม่มีความสามารถ” แล้ วชายคนนันก็  นงั) อยู่สกั พัก จู่ๆ ก็มี คนมามอบผลอิ น ทผลัม ให้ แ ก่ ท่ า นนบี  แล้ ว ท่ า นก็ ก ล่ า วว่ า ท่ า นจงเอา อินทผลัมนีไ ปบริ จาค แต่เขาเกิดความโลภในความเอื อเฟื อ ของท่านนบี  ซึ)ง ท่านเป็ นผู้ที)มีความเอื อเฟื อ มากที)สดุ แล้ วชายคนนันก็  พูดขึ นว่า “จะมีใครยากจน ไปกว่าฉันอี กล่ะ โอ้ ท่านเราะสูลุล ลอฮฺ แท้ จริ งแล้ วในนครมะดี นะฮฺ นี ไ ม่มีใ คร ยากจนไปกว่าฉันอีกแล้ ว” ท่านนบี  หัวเราะจนเห็นฟั นกร้ าม เพราะชายคนนี  มาหาท่านในสภาพที) ตื)นตระหนกและกล่าวว่า “ฉันบรรลัยแล้ ว” แล้ วเขาก็ได้ กลับไปในสภาพที)ได้ ลาภ โดยที) ท่านนบี  ได้ กล่าวแก่เขาว่า “ท่านจงเอาไป ให้ แก่ครอบครัวของท่านเถิด” แล้ วชายคนนันก็  เดินจากไปในสภาพที)อิ)มเอิบเอม ใจด้ วยศาสนา และนี คือความสะดวกง่ายที)มาจากนักดาอีย์คนแรกในอิสลาม ขอ ความสันติสขุ จนม���แด่ท่านด้ วยเถิด ตัวอยางที่สี่ เรามาดูเถิดว่าท่านนบี  ประพฤติปฏิบตั ิอย่างไรกับคนที) ได้ กระทําผิด ท่านได้ เห็นชายคนหนึ)งสวมแหวนทองคําที)นิ วมือ แล้ วท่านก็ได้ ดึง แหวนวงนันออกจากนิ  ว ของเขาและโยนทิ งลงบนพืน แล้ วท่านก็พูดขึ นว่า: “คน หนึ)งคนใดที)ปรารถนาถ่านไฟจากนรกก็จงสวมมันที)นิว ของเขาเถิด” ท่านนบี  มิได้ ป ฏิ บัติกับเขาเสมือนกับที) ท่านได้ ปฏิ บัติกับ บุคคลก่อนๆ ที) ยกตัวอย่ างมา กล่าวคือท่านดึงเอาและโยนทิ งลงบนพื น และเมื)อท่านนบี  เดินจากไป ก็มีคน หนึง) บอกแก่ชายคนนันว่  า “ท่านเอาแหวานนันซี  เผื)อท่านจะได้ เอาประโยชน์จาก มัน” แต่เขาตอบกลับไปว่า: “ฉันขอสาบานต่ออัลลอฮฺ ฉันไม่มีวนั หยิบแหวนที) ท่านนบี  ได้ โยนทิ ง แล้ ว” อัลลอฮุอัก บัรฺ นี ค ื อการปฏิ บัติต ามที) ยิ)ง ใหญ่ ของ บรรดาเศาะหาบะฮฺ ขออัลลอฮฺทรงพึงพอพระทัยต่อพวกเขาด้ วยเถิด


р╣Ар╕кр╕Ър╕╡р╕вр╕Зр╕Щр╕▒р╕Бр╕Фр╕▓р╕нр╕╡р╕вявЧр╕ЬявОр╕╣р╣Ар╕Кр╕┤р╕Нр╕Кр╕зр╕Щр╕кр╕╣явЛр╕нр╕▒р╕ер╕ер╕нр╕ор╕║

р╕Чр╕╡) р╕кр╣Н р╕▓ р╕Др╕▒ р╕Н р╕Щр╕▒ р╕Б р╕Фр╕▓р╕нр╕╡ р╕вр╣М р╕Хр╣Й р╕нр╕Зр╣Ар╕Ьр╕вр╣Бр╕Юр╕гр╣И р╕н р╕вр╣И р╕▓ р╕Зр╕бр╕╡ р╕лр╕┤ р╕Б р╕бр╕░р╕ор╕║ р╕Др╕Щр╣Др╕бр╣И р╕гр╕╣р╣Й р╕вр╣И р╕нр╕бр╣Др╕бр╣И р╣Ар╕лр╕бр╕╖р╕нр╕Щр╕Бр╕▒р╕Ър╕Др╕Щр╕Чр╕╡р╕гр╣Й р╕╣ р╕Др╕Щр╕Чр╕╡р╕Фр╕╖р╕н/ р╕Фр╕╢р╕Зр╕вр╣И р╕нр╕бр╣Др╕бр╣И р╣Ар╕лр╕бр╕╖р╕нр╕Щр╕Бр╕▒р╕Ър╕Др╕Щр╕Чр╕╡р╕Щр╣Йр╕нр╕бр╕гр╕▒ р╕Ъ р╕Чр╕╕р╕Бр╣Ж р╕кр╕ар╕▓р╕Щ р╕Бр╕▓р╕гр╕Ур╣М р╕вр╣Ир╕нр╕бр╕бр╕╡р╕зр╕┤р╕Шр╕╡р╕Бр╕▓р╕гр╕Вр╕нр╕Зр╕бр╕▒р╕Щр╣Вр╕Фр╕вр╣Ар╕Йр╕Юр╕▓р╕░



40


เสบียงนักดาอียผูเชิญชวนสูอัลลอฮฺ

41

“เสบีย งที่ 4 : จรรยามารยาทที่ดีง าม ”

นัก ดาอีย์ ต้ องเผยความรู้ ที) เขามีใ ห้ ป รากฏเห็น ทัง ในด้ านหลัก ความ เชื ) อ การอิบ าดะฮฺ อิริ ย าบถ และในทุก ๆ การเคลื )อ นไหวของเขากระทั )ง สามารถแสดงถึง บทบาทของนัก ดาอีย์ สู่อ ัล ลอฮฺ และหากมิเช่น นัน แล้ ว การ ดะอฺว ะฮฺ ข องเขาก็จ ะประสบกับ ความล้ ม เหลวหรื อ ถ้ า หากประส บ ความสําเร็ จก็ไม่มาก นักดาอีย์ต้องประพฤติปฏิ บัติตามที) เขาได้ เรี ยกร้ องเชิ ญชวน ไม่ว่าใน เรื) องการอิบาดะฮฺ การปฏิสมั พันธ์ และจรรยามารยาท ทังนี  ก็เพราะว่า การดะอฺ วะฮฺของเขาจะได้ เป็ นที)ถูกตอบรับและเพื)อมิให้ เขาเป็ นหนึ)งในบุคคลแรกๆ ที)ถูก ไฟนรกเผาไหม้


เสบียงนักดาอียผูเชิญชวนสูอัลลอฮฺ

โอ้ พี)น้องทังหลาย!  เมือ) เราย้ อนกลับมาดูสภาพของเรา เราจะพบว่า ในความเป็ นจริ งนันเรา  ได้ เชิญชวนเรี ยกร้ องสูส่ ิ)งหนึง) แต่เรามิได้ ยืนหยัดบนสิ)งนันเลย  ไม่ต้องสงสัยเลยว่า นี คือข้ อบกพร่ องอันใหญ่หลวง นอกเสียจากว่าจะมีการใช้ ดลุ ยพินิจแล้ วว่าการละ ทิ งในบางเรื) องที)เชิญชวนเรี ยกร้ องนันดี  กว่า เพราะในทุกๆ สภาพการณ์ ย่ อมมี วิธีการเฉพาะทีเหมาะสมกับมัน บางทีสิ)งที)ดีกว่าอาจจะเป็ นสิ)งที)ดีน้อยกว่าใน บางกรณี เพราะมีบางอย่างที)ทําให้ สิ)งที)ดีน้อยกว่ามีนํ าหนักมากกว่า ด้ วยเหตุนี  จะเห็นว่าบางครัง ท่านเราะสูลลุ ลอฮฺ  ได้ เชิญชวนเรี ยกร้ องสูบ่ างอย่าง แต่ท่าน กลับหมกมุน่ อยู่กบั อย่างอื)นที)สําคัญกว่า และบางทีท่านถือศีลอดกระทัง) ถูกกล่าว ว่าท่านไม่ละศีลอดเลย และบางทีท่านก็ไม่ได้ ถือศีลอด กระทั)งถูกกล่าวว่าท่าน ไม่ได้ ถือศีลอดอีกเลย โอ้ พี)น้องทังหลาย!  ฉันหวังและประสงค์ที)จะให้ นกั ดาอีย์ทุกๆ คนมีจรรยามารยาทอันดีงาม ที)เหมาะสมกับการเป็ นนักดาอีย์ กระทัง) เขาเป็ นนักดาอีย์ที)แท้ จริ งและคําพูดของ เขาเป็ นที)ยอมรับมากที)สดุ



42


เสบียงนักดาอียผูเชิญชวนสูอัลลอฮฺ

43

“เสบีย งที่ 5 : เขา หาผูคน”

นักดาอีย์ต้องทําลายกําแพงที)ขวางกันระหว่  างเขาและผู้คน เพราะมีพี) น้ องนักดาอีย์ของเราหลายต่อหลายคนเมื)อเห็นคนกลุ่มหนึ)งงมงายอยู่กบั ความ ไม่ถูกต้ อง และด้ วยความเกลียดชังกับสิ)งที)ไม่ถูกต้ องนันๆ  ถึงกับทําให้ เขาไม่ไป มาหาสูแ่ ละตักเตือนพวกเขาเหล่านัน นี)คือสิ)งที)ผิด และไม่ได้ เป็ นหลัก "หิกมะฮฺ" (วิทยปั ญญา) แต่ประการใด แต่หิกมะฮฺคือการเข้ าไปหา เชิญชวน เผยแพร่ ตัรฺ ฆีบ(ปลุกใจและแจ้ งข่าวที)ดีสําหรับผู้ที)ปฏิบัติตามคําสัง) ของอัลลอฮฺ) และตัรฺฮีบ (เตือนสําทับและแจ้ งข่าวร้ ายสําหรับผู้ที)ไม่ปฏิบตั ิตามคําสัง) ของพระองค์) และจง อย่าพูดว่า "เขาเหล่ านัน/ ทําไม่ ดี ฉันไม่ อาจร่ วมเดินกับเขาได้ " โอ้ นกั ดาอีย์! เมื)อท่านไม่เดินไปหาพวกเขาเพื)อทําการดะอฺวะฮฺสอู่ ลั ลอฮฺ แล้ วใครเล่าที) จะดะอฺวะฮฺพวกเขา ? ผู้ที)เฉกเช่นเสมือนพวกเขากระนัน หรื อที)จะดะอฺวะฮฺพวก เขา? หรื อ ผู้ที) ไ ม่ร้ ู ผู้อ วิ ช า? ไม่อ ย่ างแน่ น อนด้ วยประการทัง ปวง, ฉะนัน แล้ ว จําเป็ นอย่างยิ)งที) นักดาอีย์ต้องอดทน และนี ค ือการอดทนที) เราได้ กล่าวไปแล้ ว ก่อนหน้ านี  นัน) คือการอดทนต่อตัวเอง บังคับและทําลายกําแพงที)ขวางกันระหว่  า เขากับผู้คน กระทั)งสามารถส่งสาส์ นดะอฺวะฮฺไปยังผู้ที)จําเป็ นและต้ องการมัน


เสบียงนักดาอียผูเชิญชวนสูอัลลอฮฺ

ส่วนการตัดไมตรี นนมั ั  นขัดแย้ งกับแนวทางของท่านเราะสูลลุ ลอฮฺ  ที)ได้ ปฏิบตั ิ ไว้ เป็ นแบบอย่าง และท่านนบี  ดังที)ทราบกันว่าในวันชุมนุมที)มินา (ช่วงหัจญ์ ) ท่ า นจะไปหาพวกมุช ริ กี น ถึ ง ที) พํ า นั ก และเชิ ญ ชวนพวกเขาสู่ อัล ลอฮฺ ดัง ที) มี รายงานจากท่านนบี  ซึง) ท่าน ได้ กล่าวว่า: َ ََ َ َ َ ِّ ُ ْ َ ْ َ َ َ ِّ ُ ً ْ ُ ? َ ِّ ُ َْ hَ ‫ ﻓ ِﺈ ﻗ َﺮﻳﺸﺎ َﻣﻨَ َﻌﺘ ِﻲﻨ ﺑَﻠﻎ ﺎﻠﻛ‬iَ hَ ‫ ﺑَﻠﻎ ﺎﻠﻛ‬k? ‫ ﻻ َﺣ ًﺪ ﺤﻳ ِﻤﻠ ِﻲﻨ َﺣ‬$ #iِّ َ

ความว่า: “จะมีใครสักคนไหมที)ช่วยเหลือฉัน กระทัง) ฉันสามารถ เผยแพร่ พระดํารั สของพระผู้อภิบาลของฉัน เพราะแท้ จริ ง ชาว กุร็อยชฺได้ ขัดขวางมิให้ ฉันเผยแพร่ คําตรัสของพระผู้อภิบาลของ ฉัน” และหากนี คือแนวทางของนบีของเรา อิมามของเรา และแบบอย่างของ เรามุหัมมัด  ดังนัน จําเป็ นสําหรั บเราที)จักต้ องปฏิบัติตามให้ เหมือนกับท่าน  ในการดะอฺวะฮฺสอู่ ลั ลอฮฺ



44


เสบียงนักดาอียผูเชิญชวนสูอัลลอฮฺ

45

“เสบีย งที่ 6 : ยอมรับ ความเห็น ตาง ”

นั ก ดาอี ย์ ต้ องเปิ ดใจให้ กว้ างต่ อ ผู้ ที) มี ค วามคิ ด เห็ น ไม่ ต รงกั บ เขา โดยเฉพาะอย่างยิ)งเมื)อรู้ ว่าผู้ที)มีความคิดเห็นค้ านกับเขามีเจตนาที)ดีและบริ สทุ ธิQ และเขาก็ไม่ได้ เห็นค้ านนอกจากด้ วยเพราะตามมูลหลักฐานที)เขามี ดังนัน แล้ ว จําเป็ นอย่างยิ)งที)จักต้ องมีความสุภาพในประเด็นดังกล่าวและไม่นํามาเป็ นปม สาเหตุของความเป็ นศัตรู และบาดหมางกัน นอกเสียจากว่าผู้ที)เห็นค้ านมีความ เย่อหยิ)ง จองหอง และไม่ยอมรับสัจธรรมถึงแม้ วา่ มันจะประจักษ์ ขึ นมาแล้ วก็ตาม แต่กลับดันทุรังอยู่กับความไม่ถูกต้ อง เช่นนี แ ล้ ว ก็ให้ ป ฏิ บัติ ตามที) เขาควรจะ ได้ รับ ด้ วยการหนีออกห่างและตักเตือนผู้คนให้ ระแวดระวังจากตัวเขา เพราะ ความเป็ นศัตรู ได้ ก่อเกิดขึ นในตัวเขาแล้ ว เนื)องจากสัจธรรมได้ ปรากฏแต่เขากลับ ไม่ยอมปฏิบตั ิตาม


เสบียงนักดาอียผูเชิญชวนสูอัลลอฮฺ

ยั ง มี ป ระเด็ น ปั ญหาข้ อปลี ก ย่ อ ย (มะสาอิ ล ฟั รฺ อิ ยฺ ย ะฮฺ ) ที) บ รรดา นักวิ ชาการมี ทัศนะที) แตกต่างกัน ซึ)งที) จริ งแล้ ว มันเป็ นสิ) งที) อัลลอฮฺ ได้ ให้ ความ สะดวกแก่ปวงบ่าวของพระองค์1 และนี)คือสิ)งที)อลั ลอฮฺได้ เปิ ดกว้ างแก่ปวงป่ าวของ พระองค์ และทรงมิได้ ถือโทษในความผิดพลาดในประเด็นดังกล่าว ท่านนบี  ได้ กล่าวว่า َ ْ َ َ َ َ َ ْ َ ُ َ ْ َ َ َ ‫ﺎﺟﺘَ َﻬ َﺪ ُﻋ ?ﻢ َ َﺻ‬ َ ‫ﺎ! ﻓَﻠَ ُﻪ ْﺟ‬ ‫ا َﺣﻜ َﻢ ﻓﺎﺟﺘَ َﻬﺪ‬loِ #َ " ‫ا‬ ‫ﺮ‬ ‫ﺎﻛﻢ ﻓ‬ ِ َ ‫ا ﺣﻜﻢ اﺤﻟ‬lBِ $ ِ َ َ َ َ # ‫ُﻋ ?ﻢ ْﺧ َﻄﺄ ﻓَﻠ ُﻪ ْﺟ ٌﺮ‬

ความว่า: เมื)อผู้ตดั สินทําการตัดสินและเขาได้ วินิจฉัยอย่างสุด ความสามารถ แล้ วเขาก็ตัดสินถูกต้ องเขาจะได้ รับสองผลบุญ และเมื)อเขาตัดสินและได้ วินิจฉัยอย่างสุดความสามารถ แล้ วเขา ก็ตดั สินผิดเขาจะได้ รับเพียงผลบุญเดียว2 ดังนัน ผู้ที)วินิจฉัย (มุจญ์ตะฮิด) จะไม่หลุดออกจากกรอบของผลบุญ ไม่ สองผลบุญก็หนึ)งผลบุญ สองผลบุญเมื)อเขาวินิจฉัยถูกและหนึ)งผลบุญเมื)อเขา วิ นิ จ ฉั ย ผิ ด และเมื) อ ท่ า นไม่ อ ยากให้ คนอื) น เห็ น ต่ า งกั บ ท่ า น คนอื) น ก็ เ ฉก เช่นเดียวกัน เขาก็ไม่อยากให้ ใครเห็นต่างกับเขา ดังที)ท่านต้ องการอยากให้ คนอื)น ยึดเอาคําพูดของท่าน คนที)เห็นต่างกับท่านก็ต้องการเช่นนันเหมื  อนกัน ดังนัน ข้ อ ชี ขาดเมื)อมีความเห็นขัดแย้ งกันนัน) ก็คือดังที)อลั ลอฮฺ  ได้ ตรัสไว้ ในอัลกุรอานว่า l ÑÉÈ Ç Æ Å Ä Ã Â Ám

1

ปั ญหาข้ อปลีกย่อย ณ ที)นี ฉันหมายถึงที)ไม่ได้ เป็ นปั ญหามูลฐาน (อุศลู ) ที)ผ้ ทู ี)เห็นค้ านถึงขันตกเป็  น กาฟิ รฺ. 2 อัล-บุคอรียฺ เลขที) 7352, และมุสลิม เลขที) 4584.

46


47

เสบียงนักดาอียผูเชิญชวนสูอัลลอฮฺ

ความว่า: และอันใดที)พวกเจ้ าขัดแย้ งกันในเรื) องนัน ๆ ดังนันการ  ชี ขาดตัดสินย่อมกลับไปหาอัลลอฮฺ1 และพระองค์ได้ ตรัสอีกว่า:  àß Þ Ý Ü     Û Ú Ù Ø  × Ö Õ Ô Ó Òm l å ä ã â á

ความว่า : แต่ถ้าพวกเจ้ าขัดแย้ งกันในสิ)งใด ก็จงนําสิ)งนันกลั  บไป ยังอัลลอฮฺและเราะสูลลุ ลอฮฺสูล หากพวกเจ้ าศรั ทธาต่ออัลลอฮฺ แต่ วัน ปรโลก นั) น แหละเป็ นสิ) ง ที) ดี ยิ) ง และเป็ นการกลับ ไปที) สวยงามยิ)ง2. ฉะนัน จําเป็ นสําหรับทุกๆ คนที)มีความเห็นขัดแย้ งกันที)จกั ต้ องกลับไปสู่ สองหลัก นั)นก็คื อคัมภี ร์ ของอัล ลอฮฺ และคําสอนของท่ านนบี  และไม่เป็ นที) อนุญ าตที) จ ะให้ ใ ครเห็ น ค้ านกับ พระดํ ารั ส ของอัล ลอฮฺ แ ละวจนะเราะสูล ของ พระองค์ด้วยการอ้ างคําพูดของมนุษย์ไม่วา่ จะเป็ นใครก็ตาม ดังนัน เมื)อสัจธรรมเป็ นที)ปรากฏแล้ ว จําเป็ นที)จะต้ องทิ งคําพูดของคนที) เห็นค้ านไว้ กับกํ าแพงและไม่เหลียวมองถึงแม้ ว่าเขาจะมีฐานะทางความรู้ และ ศาสนาสูง ส่ง แค่ไ หนก็ ต าม เพราะมนุษย์ ย่ อมมี ความผิ ดพลาด แต่พ ระดํ ารั ส ของอัลลอฮฺและวจนะเราะสูลลุ ลอฮฺไม่มีผิดพลาด และสิ)งที)ทําให้ ฉันรู้ สึกเสียใจอย่างมากคือ ฉันได้ ยินว่าคนบางกลุ่มที)มุ มานะและเอาจริ งเอาจังในการศึกษาหาความรู้ แต่พบว่าพวกเขาแบ่งแยกเป็ นฝั ก เป็ นฝ่ าย ทุกๆ กลุ่มมีชื)อเฉพาะหรื อมีคุณลักษณะเฉพาะ ในความเป็ นจริ งแล้ วนี  1 2

อัช-ชูรอ, 42 : 10 อัน-นิสาอ์, 4 : 59


48

เสบียงนักดาอียผูเชิญชวนสูอัลลอฮฺ

คือสิ)งที)ผิดพลาด เพราะแท้ จริ งศาสนาของอัลลอฮฺนนหนึ ั  )งเดียว และประชาชาติ อิสลามก็หนึง) เดียว อัลลอฮฺ  ได้ ตรัสว่า l § ¦ ¥ ¤ £ ¢ ¡  ~m

ความว่า: แท้ จ ริ งนี) คือประชาชาติข องพวกเจ้ า เป็ นประชาติ เดียวกัน และข้ าคือพระเจ้ าของพวกเจ้ า ฉะนันพวกเจ้  าจงยําเกรง ต่อข้ า1 และพระองค์ได้ ตรัสถึงนบีของพระองค์วา่  x w v u t sr q p  o n m l k j im l } |   { z y

ความว่า : แท้ จริ งบรรดาผู้ที)แบ่งแยกศาสนาของพวกเขา และ พวกเขาได้ กลายเป็ นนิกายต่างๆ นัน เจ้ า (มุหัมมัด) หาใช่อยู่ใน พวกเขาแต่อย่างใดไม่ แท้ จริ งเรื) องราวของพวกเขานัน ย่อมไปสู่ อัล ลอฮฺ แล้ ว พระองค์ จ ะทรงแจ้ ง แก่ พ วกเขาในสิ) ง ที) พ วกเขา กระทํากัน2 และพระองค์ได้ ตรัสอีกว่า  w v u t s r q p o n m l k j m l sa ` _ ~ } | {z y x

ความว่ า : พระองค์ ไ ด้ ทรงกํ า หนดศาสนาแก่ พ วกเจ้ า เช่นเดียวกับที)พระองค์ได้ ทรงบัญชาแก่นูหฺ และที)เราได้ ประทาน 1 2

อัล-มุอ์มินนู , 23 : 52 อัล-อันอาม, 6 : 159


เสบียงนักดาอียผูเชิญชวนสูอัลลอฮฺ

49

วิวรณ์แก่เจ้ าก็เช่นเดียวกับที)เราได้ บญ ั ชาแก่อิบรอฮีม มูซา และอี ซาว่า พวกเจ้ าจงดํารงศาสนาไว้ ให้ มงั) คงและอย่าแตกแยกกันใน เรื) องศาสนา1 ดังนัน เมื)อนี คือการชีแนะของอัลลอฮฺแก่เรา ก็จําเป็ นที)เราจะต้ องยึดเอา คําชีแนะนี  และพวกเราต้ องรวมเป็ นหนึง) บนหลักการค้ นคว้ าศึกษา และวิภาษกัน เพือการปรั บปรุ ง แก้ ไขมิ ใช่ เ พือการตํา หนิ ดูแ คลน แท้ จริ งใครก็ตามที โต้ เถียงคนอืนโดยมี เจตนาเพือต้ องการเอาชนะเพือทัศนะของตนและดู ถูกดูแคลนทัศนะของคนอืน หรื อเพือต้ องการเพียงแค่ การติเตียนโดยไม่ มี เจตนาเพือการปรั บปรุ งแก้ ไขเลย โดยทัวไปแล้ วเขาจะหลุดออกจากความ โปรดปรานของอัล ลอฮฺแ ละเราะสู ล ของพระองค์ จึง จํ าเป็ นสําหรั บเราที) จะต้ องเป็ นประชาติเดียวกัน แต่ทงนี ั   ฉันก็มิได้ จะกล่าวว่าไม่มีใครผิด ทุกๆ คนย่อมมีผิดมีถูก แต่เรา กําลังพูดถึงแนวทางในการปรับปรุ งแก้ ไขข้ อผิดพลาด ซึง) ที)จริ งแล้ ว มิใช่แนวทางการปรั บปรุ งแก้ ไขสิ)งที)ผิดพลาด ที)เราจะพูด หลับหลังและติติงเขา แต่ทว่าแนวทางการแก้ ไขคือ การเข้ าไปหาและเสวนากัน และเมื) อเป็ นที) ป ระจัก ษ์ แ ล้ ว ว่าเขายัง คงดื อ ดึง อยู่กับ ความดัน ทุรั ง และความ จอมปลอมของเขา เมื)อถึงครานัน เราก็มีข้ออ้ างและสิทธิ ซึ)งจําเป็ นด้ วยซํ าที)เรา จะต้ องแจกแจงถึงความผิดพลาดของเขา และบอกให้ คนอื)นได้ ระแวดระวังจาก ความผิดพลาดของเขา และด้ วยวิธีการนี  เรื) องทังปวงก็  จะดีขึ น ส่วนการแตกแยก แบ่ ง เป็ นพรรคแบ่ ง พวกนัน ไม่ มี ใ ครที) อยากให้ เกิ ด ขึ น นอกจากผู้ ที) เ ป็ นอริ ต่ อ อิสลามและเป็ นศัตรู กบั มุสลิม

1

อัช-ชูรอ, 42 : 13


เสบียงนักดาอียผูเชิญชวนสูอัลลอฮฺ

โอ้ อลั ลอฮฺ ฉันขอให้ พระองค์ทรงรวบรวมหัวใจของพวกเราสู่การเคารพ ภักดีตอ่ พระองค์ด้วยเถิด และโปรดให้ พวกเราเป็ นผู้ที)ตดั สินด้ วยด้ วยบัญญัติของ พระองค์และเราะสูลลุ ลอฮฺของพระองค์ และโปรดให้ การเจตนาของเราบริ สุทธิQ เพื) อพระองค์ และโปรดแจกแจงในสิ) งที) ซ่อนเร้ นในบทบัญ ญญัติ ของพระองค์ ให้ แก่เรา แท้ จริ งพระองค์ทรงมีพระทัยที)กว้ างและเอื อเฟื อ ยิ)ง

“มวลการสรรเสริญเปนสิทธิของอัลลอฮฺ ผูอภิบาลแหงสากลโลก ของพรอันประเสริฐและความสันติสุขจงมีแดนบีของเรา มุหัมมัด วงศวาน และบรรดาสหายของทาน”



50


เสบียงนักดาอีย์