พระโอวาทสิ่งศักดิส์ ิทธิ์
๑
การประชุมธรรมชั้นฟื้ นฟูพุทธจิตธรรมญาณ วันที่ ๕-๗ พฤษภาคม ๒๕๕๕ ณ พุทธสถานจิ้นเอิน อ.เมืองปาน จ. ลาปาง
พระโอวาทร้ อยกรองราชบุตรสามนาจาไท่ จื่อเหย่ เมตตา เมตตา ประชุมธรรมชั้นฟื้ นฟูพุทธจิตธรรมญาณ วันเสาร์ ที่ ๕ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๕ ณ. พุทธสถานจิน้ เอิน อ. เมืองปาน จ.ลาปาง เวลาประมาณ ๑๗.๔๕ – ๑๙.๐๖ น.
บัวมีน้ ำเลี้ยงญำณสดใส รู้รำกรู้หนึ่ งธรรมดี บัวบำน บัวบำน บัวบำนสุกใส กำลังเรี ยนรู้ศึกษำธรรม แรงใจศรัทธำต่อเติม บัวบำน บัวบำน บัวบำนเร็วไว
เบ่งบำนอำไพวันนี้ รี บเร็วรี่ มำบำเพ็ญ บัวบำน บัวบำน บัวบำนไว เรี่ ยวแรงพลังฮึกเหิ ม พึ่งจะเริ่ มมุ่งมัน่ นำ บัวบำน บัวบำน บัวบำนเอย ทำนองเพลง : กงสี่ ชื่อเพลง : บัวบำน เรำคือ
ราชบุตรสามนาจาไท่ จอื่ เหย่ พระอาจารย์ จกี้ ง พระแม่ องค์ธรรม พระมารดาแล้ว
รับบัญชำจำก พร้อมรับบัญชำจำก เข้ำสู่พุทธสถำน แฝงกำยน้อมคำรวะ ถำมน้องพี่ทุกทุกคน ต่ำงสบำยดีกนั หรื อเปล่ำ กรำบลำ
องค์ธรรมมารดา
สายทองสายธรรมจิน้ เต๋ อต้ าเซียน
พระโอวาทสิ่งศักดิส์ ิทธิ์
๒
การประชุมธรรมชั้นฟื้ นฟูพุทธจิตธรรมญาณ วันที่ ๕-๗ พฤษภาคม ๒๕๕๕ ณ พุทธสถานจิ้นเอิน อ.เมืองปาน จ. ลาปาง
พระโอวาทร้ อยกรองพระโพธิสัตว์ ในชุดขาวเมตตา ประชุมธรรมชั้นฟื้ นฟูพุทธจิตธรรมญาณ วันอาทิตย์ ทีท่ ี ๖ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๕ ณ. พุทธสถานจิน้ เอิน อ. เมืองปาน จ.ลาปาง เวลาประมาณ ๑๑.๒๗ – ๑๔.๑๔ น.
เดือนจันทร์หงำยฉำยพรั่งพรู อยูท่ ่ำมกลำง จันทร์กระจ่ำงหอจันทร์คู่พุทธะอนันต์ หอจันทร์ฟ้ำพำจิตเดิมสว่ำงนิรันดร์ หนึ่งประตูคู่จนั ทร์ฉำยพุทธธรรม เรำคือ พระโพธิสัตว์ในชุดขาว พระมารดา องค์ธรรมภูมีแล้ว มวลเวไนยลุ่มหลงไร้หนทำง วิญญูชนรู้ธรรมฉับพลัน อันควำมรักที่ฟ้ำให้กบั พวกเรำ พบธรรมจริ งของฟ้ ำท่ำนเมตตำมี เฉกเช่นคนรู้หนึ่งจึงได้พน้ น้ ำหนึ่งหยดรดลงหินหินยังกร่ อน เรำทุกคนรับธรรมแล้วต้องกระจ่ำง วำระท้ำยปลำยกัปธรรมกับภัย นำทีน้ ีฟ้ำเมตตำอย่ำงเหลือหลำย โลกปัจจุบนั ขมุกขมัวใจหดหู่ รำงวัลชีวิตจะเกิดได้กต็ อ้ งทำ อุปสรรคขวำกหนำมยำกเพียงใด
ดำรงว่ำงกลำงประตูแดนสวรรค์ หมู่เทพนั้นรู้มนั่ อยูค่ ู่ใจธรรม เบื้องหน้ำนั้นไม่เคยห่ำงคือค่ำล้ ำ สวดมนต์พร่ ำคุม้ ครองตนพ้นเภทภัย น้อมรับบัญชำจำก เข้ำสู่ธรรมสถำน แฝงกำยน้อมกตัญชุลี ถำมเมธีทุกท่ำนต่ำงสบำยดีฤำ หนึ่งสรรสร้ำงญำณชีวติ ไม่ผกผัน ธรรมนิรันดร์ฉุดมวลเวไนยพ้นเวียนว่ำย ดัง่ กรรมเจ้ำสำมำรถล้ำงในชำติน้ ี วำระนี้หนึ่งชำติบำเพ็ญหนึ่งชำติสำเร็จ ชีวิตคนทุกข์ลำบำกมำกเพียงใด ดัง่ คำสอนพยำยำมเรี ยนรู้ไป ในชีวิตที่สรรสร้ำงต่อจำกนี้ ต้องอำศัยฟ้ ำกับคนร่ วมมือกัน ช่วยคลี่คลำยปัญหำนี้จิตบำเพ็ญ เมื่อมองดูมนุษย์ลำบำกน่ำสงสำร ทำ ทำ ทำ เพียงอย่ำงเดียวไม่บ่นท้อ ขอเพียงใจมีกำลังสูฟ้ ้ ำกว้ำงไกล
สายทองสายธรรมจิน้ เต๋ อต้ าเซียน
พระโอวาทสิ่งศักดิส์ ิทธิ์
๓
การประชุมธรรมชั้นฟื้ นฟูพุทธจิตธรรมญาณ วันที่ ๕-๗ พฤษภาคม ๒๕๕๕ ณ พุทธสถานจิ้นเอิน อ.เมืองปาน จ. ลาปาง
เดินทำงนี้ไม่โดดเดี่ยวเดียวดำย จงสุขใจได้รับได้บำเพ็ญชำติหนึ่ง เรำทุกคนเป็ นพุทธบุตรของฟ้ ำ เพื่อหลุดพ้นจำกเวียนว่ำยต้องอดทน หำกไม่เป็ นพุทธะก็จะไม่เลิกรำ ปณิ ธำนไม่บรรลุไม่กลับคืน สร้ำงโอกำสให้คนบำเพ็ญธรรม แค่เพียงลมหำยใจที่เข้ำออก ภำวนำจิตคิดบำเพ็ญเป็ นมัน่ เหมำะ ขอเมธีเปลี่ยนตนเองเริ่ มจำกใจ
ดัง่ เดือนหงำยมีเพื่อนเคียงมำกมำย จิตตรำตรึ งซึ้งในธรรมกำหนดหมำย อย่ำร้ำงรำอย่ำหมำงเมินทำงกลับคืน บำเพ็ญพ้นให้ได้ในชำติน้ ี สัจจะวำจำตั้งมัน่ ไม่คืนคำ จะปลุกตื่นเหล่ำเวไนยให้หมดฟ้ ำ พร้อมจะนำเหล่ำพี่นอ้ งกลับคืนแดน เรำจะตั้งใจบอกกับตนให้เต็มที่ กำลจำเพำะโปรดทั้งสำมเพียงชำติเดียว เป็ นคนใหม่ที่สงั คมและฟ้ ำต้องกำร กรำบลำ
องค์ธรรมมารดา
คืนสู่เบื้องบน
สายทองสายธรรมจิน้ เต๋ อต้ าเซียน
พระโอวาทสิ่งศักดิส์ ิทธิ์
๔
การประชุมธรรมชั้นฟื้ นฟูพุทธจิตธรรมญาณ วันที่ ๕-๗ พฤษภาคม ๒๕๕๕ ณ พุทธสถานจิ้นเอิน อ.เมืองปาน จ. ลาปาง
พระโอวาทร้ อยกรองรองธรรมอธิการจิ้นเต๋ อเมตตา ประชุมธรรมชั้นฟื้ นฟูพุทธจิตธรรมญาณ วันจันทร์ ที่ ๗ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๕ ณ. พุทธสถานจิน้ เอิน อ. เมืองปาน จ.ลาปาง เวลาประมาณ ๑๑.๑๒ – ๑๔.๓๐ น.
ข้ำมทะเลภูผำอันกว้ำงใหญ่ เผชิญอุปสรรคไม่หน่ำยหนีสูท้ น กำรเผชิญควำมลำบำกทุกข์เพียงใด กำรบำเพ็ญทวนกระแสพำเวไนย
ปณิ ธำนกว้ำงไกลฉุดช่วยคน ฉุดช่วยคนทั้งหมู่บำ้ นรับธรรมะ ชนผูน้ อ้ ยจงก้ำวไปไม่ทอ้ ถอย ขึ้นฝั่งไปถึงนิพพำนได้ทนั กำล เรำคือ
รองธรรมอธิการจิน้ เต๋ อ พระพุทธะจีก้ ง พระแม่ องค์ธรรม องค์ธรรมมารดาแล้ว ระบำยควำมทุกข์อดั อั้นกับสำยลม สำนปณิ ธำนฟ้ ำเบื้องบนหนีหน่ำยไม่ พระพุทธำช่วยเกื้อหนุนตลอดทำง เพรำะเรำรู้เวไนยต่ำงล้วนรอ ปณิ ธำนสำนใจมุ่งมัน่ ไม่เคยท้อ แบบดีงำมแบบอย่ำงที่ดีน้ นั เรำทุกคนไม่บำเพ็ญก็ยำกพ้น เพรำะพวกเรำมีใจเต็มเปี่ ยม เมื่อรู้ทำงกลับบ้ำนรี บเร่ งเดิน ข้ำมน้ ำข้ำมทะเลฉุดช่วยคน มีเพียงแต่ฟ้ำเบื้องบนที่รู้ใจ
รับพระบัญชำจำก พร้อมรับควำมเมตตำจำก เข้ำสู่ธรรมสถำน แฝงกำยน้อมคำรวะ ถำมพวกเรำทุกคน ต่ำงสบำยกันดีหรื อเปล่ำ ด้วยอดทนพ้นอุปสรรคได้ดว้ ยใจ เดินก้ำวไปตำมตรอกซอยช่วยคนหลง ทำงกันดำรฉุดช่วยคนไม่หน่ำยท้อ ต่ำงจะขอรับวิถีธรรมพ้นเวียนว่ำย เวไนยหนอไม่ลุ่มหลงอีกต่อไป จงเชื่อมัน่ เจริ ญตำมไม่กงั ขำ ฟ้ ำเบื้องบนโปรดครั้งใหญ่แล้วหนำ โยงสำยใยใจฟ้ ำกับใจคน อย่ำมัวเพลินเดินเตร็ดเตร่ หลงแสงสี น้ ำตำเอ่อล้นไม่มีใครอำจรู้ได้ เรำทุกคนจงใช้ใจรู้คุณตอบแทน
สายทองสายธรรมจิน้ เต๋ อต้ าเซียน
พระโอวาทสิ่งศักดิส์ ิทธิ์
นกยังรู้จกั บินหวนคืนกลับบ้ำน บ้ำนทุกบ้ำนมีพระธรรมจงนำใช้ บำรุ งจิตรักษำกำยำบำเพ็ญธรรม ธรรมรุ่ งเรื องเฟื่ องฟูเพรำะรู้สร้ำง บ่มเพำะจิตคุณธรรมนำพำคน ครั้งนี้น้ นั เรำทุกคนทำถึงที่สุด ขออวยพรให้ทุกคนจงรำบรื่ น องค์ธรรมมารดา
๕
การประชุมธรรมชั้นฟื้ นฟูพุทธจิตธรรมญาณ วันที่ ๕-๗ พฤษภาคม ๒๕๕๕ ณ พุทธสถานจิ้นเอิน อ.เมืองปาน จ. ลาปาง
เรำทุกคนต้องกล้ำหำญบำเพ็ญ รู้ครวญใคร่ ใจวำจำไม่ผดิ เพี้ยน กำยทำใจควบคู่ไม่หน่ำยหนี ธรรมหนทำงปณิ ธำนได้บรรลุ ต่ำงให้พน้ จำกทะเลทุกข์เวียนว่ำย รี บเร็วรุ ดฉุดประชำพำกลับคืน รู้ปลุกตื่นชนใต้หล้ำพ้นเวียนว่ำย กรำบลำ คืนสู่เบื้องบน
สายทองสายธรรมจิน้ เต๋ อต้ าเซียน
พระโอวาทสิ่งศักดิส์ ิทธิ์
๖
การประชุมธรรมชั้นฟื้ นฟูพุทธจิตธรรมญาณ วันที่ ๕-๗ พฤษภาคม ๒๕๕๕ ณ พุทธสถานจิ้นเอิน อ.เมืองปาน จ. ลาปาง
พระโอวาทร้ อยแก้ วราชบุตรสามนาจาไท่ จื่อเหย่ เมตตา เมตตา ประชุมธรรมชั้นฟื้ นฟูพุทธจิตธรรมญาณ วันเสาร์ ที่ ๕ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๕ ณ. พุทธสถานจิน้ เอิน อ.เมืองปาน จ.ลาปาง เวลาประมาณ ๑๗.๔๕ – ๑๙.๐๖ น.
(หลังจากจบหั วข้ อ “มหาปณิ ธานสิ บและพุทธระเบียบ”แล้ ว มีสิ่งศักดิ์สิทธิ์ พระองค์ หนึ่ งเมตตา ประทับทิพยญาณ พระองค์ มีท่าทางคล่ องแคล่ วและทรงวิ่งไปมาในชั้นเรี ยน) ใครรู้บำ้ งว่ำทำไมเรำต้องทำแบบนี้ (สิ่ งศักดิ์สิทธิ์ยกขาสลับกันสองข้ างไปมา) มีใครรู้บำ้ ง เรำ
มีลอ้ ใช่หรื อเปล่ำ ถ้ำไม่ทำอย่ำงนี้กลัวว่ำล้อมันจะวิ่ง หยุดไม่อยู่ น้องพี่ทุกคนต่ำงสบำยดีแล้วใช่หรื อเปล่ำ เย็นแล้วใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) แล้วใจเย็น แล้วหรื อยัง ? (ใจเย็นแล้ วครั บ/ค่ ะ) งั้นนัง่ ลงก่อนดีไหม ? (ดีครั บ/ค่ ะ) อยำกไม่อยำกนัง่ ต่อ ? (อยากครั บ/ค่ ะ) (ศิษย์พี่เมตตาให้ ทุกคนนั่งลง นักเรี ยนในชั้นกราบขอบพระคุณและเชิ ญศิษย์พี่นั่ง ) เรำนัง่ แล้วไม่ตอ้ งเชิญ รับธรรมะกันทุกคนแล้วใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) ไหนมีใครยังไม่ได้รับบ้ำง รู้หนึ่ง ธรรมกันแล้วใช่หรื อเปล่ำ ? (รู้ แล้ วครั บ/ค่ ะ) วันนี้เพิง่ เริ่ มวันแรกเองใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) แล้ววันแรกของพวกเรำเป็ นกำรเริ่ มต้นที่ดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) เอ้ำ...นักเรี ยนตอบสิ ทุก ๆ คน ล้วนเป็ นพี่นอ้ งกัน มำที่นี่กต็ อ้ งทำตัวให้เหมือนกันเองดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) เรำทุก ๆ คน ล้วนต่ำงเป็ นพี่นอ้ งกัน เชื่อหรื อเปล่ำ ? (เชื่ อครั บ/ค่ ะ) แตกต่ำงกันเพียงแค่ร่ำงกำยสังขำรใช่ไม่ใช่ แต่จิตธรรมญำณทุก ๆ คนล้วนเหมือนกันใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) แล้ววันนี้นอ้ งพี่ทุก ๆ คน ได้ฟังหัวข้อไปกี่หวั ข้อแล้ว คนข้ำง ๆ (พี่เลีย้ ง) อย่ำเพิ่งช่วยสิ ไหนมีใครกล้ำลุกขึ้นยืนตอบบ้ำง (นักเรี ยนในชั้น : 3 หั วข้ อครั บ) ใช่หรื อเปล่ำ ? ไม่วำ่ จะกี่หวั ข้อไม่สำคัญ แต่ที่สำคัญที่สุดก็คือ เรำทุก ๆ คนฟังแล้วกระจ่ำงมำกเพียงใดกัน กระจ่ำงเข้ำใจหรื อเปล่ำ หรื อว่ำยังคงงงงวยอยูเ่ ลย ยังคงสะลึมสะลืออยูเ่ ลย ไหนวันนี้ใครไม่ได้หลับเลย ? เก่งจังเลย ไหนใครฟังแล้วปิ๊ งขึ้นมำบ้ำง วันแรกก็คงเหนื่อยเป็ นธรรมดำ แต่วำ่ วันที่สองวันที่สำม น้องพี่ทุก ๆ คนจะต้องยิง่ สูก้ บั ตนเองดี หรื อเปล่ำ วันแรกแม้จะเหนื่อย เมื่อยหลังเมื่อยก้น แต่วำ่ เรำทุก ๆ คนสำมำรถได้มำนัง่ อยู่ ณ ที่นี่ สายทองสายธรรมจิน้ เต๋ อต้ าเซียน
พระโอวาทสิ่งศักดิส์ ิทธิ์
๗
การประชุมธรรมชั้นฟื้ นฟูพุทธจิตธรรมญาณ วันที่ ๕-๗ พฤษภาคม ๒๕๕๕ ณ พุทธสถานจิ้นเอิน อ.เมืองปาน จ. ลาปาง
ได้ถือว่ำเป็ นสิ่งที่ไม่ธรรมดำ เพรำะว่ำทุก ๆ คนล้วนมีรำกบุญที่ไม่ธรรมดำรู้หรื อเปล่ำ รู้ตวั เอง หรื อเปล่ำ ? ธรรมะของฟ้ ำใช่วำ่ ทุกคนจะรับได้ทุกคน ถ้ำหำกคนมีรำกบุญ คนมีเหตุปัจจัย ก็ สำมำรถได้รับธรรมะของฟ้ ำเบื้องบนได้ แต่ถำ้ หำกว่ำคนไม่มีบุญสัมพันธ์และก็ไม่มีบุญที่จะ ได้รับธรรมะ ถึงแม้วำ่ จะอยูใ่ กล้ขำ้ งสถำนธรรม ก็ใช่วำ่ จะได้รับธรรมะกันได้ แต่วำ่ วันนี้ทุก ๆ คนก็มีหลำยคนที่อยูไ่ กลแสนไกล ก็สำมำรถมำที่นี่ ถือว่ำทุก ๆ คนล้วนมีมูลเหตุปัจจัยที่ไม่ ธรรมดำ ใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) ตอนนี้อยำกกลับบ้ำนกันหรื อเปล่ำนี่ นิ่งเป็ นหลับขยับเป็ นกินกันหรื อเปล่ำ ? ไหนใครนิ่ง ทั้งวัน (ศิษย์พี่เมตตานักเรี ยนในชั้นฝ่ ายชายคนหนึ่ง) นิ่งทั้งวันหรื อเปล่ำ ? (เปล่ าครั บ) แล้วใจนิ่งทั้ง วันหรื อเปล่ำ ? (ไม่ นิ่งครั บ) กระโดดโลดเต้นเหมือนจิตม้ำจิตลิงหรื อเปล่ำ ใจคนเรำมักจะ เหมือนใจลิง เดี๋ยวดื้อไปโน้นเดี๋ยวดื้อไปนี่ใช่หรื อเปล่ำ เดี๋ยวก็นึกถึงทำงโลก เดี๋ยวก็นึกถึงคน โน้นทีคนนี้ที ใจไม่ยอมอยูน่ ิ่งอยูท่ ี่นี่เลยใช่ไม่ใช่ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) แล้วนี่เพิ่งจะเริ่ มต้นเองถ้ำเกิด ใครเบื่อแล้วจะทำอย่ำงไรดีล่ะ ไหนใครเบื่อแล้ว ? (ไม่ มีครั บ/ค่ ะ) แน่ใจ ? (แน่ ใจครั บ/ค่ ะ) แล้ว อยูน่ ี่อำทิตย์หนึ่งเอำไหม วันหนึ่งก็แทบจะทนไม่ไหวแล้วใช่หรื อเปล่ำ ยังเหลืออีกตั้งสองวัน น้องพี่ทุก ๆ คนทนไหวไหม ? (ไหวครั บ/ค่ ะ) วันนี้พระอำจำรย์เมตตำให้ศิษย์พี่ได้นำบทเพลง ๆหนึ่ง มำร่ วมให้กำลังใจกับพวกเรำทุก ๆ คน ดีใจหรื อเปล่ำ ? (ดีใจครั บ/ค่ ะ) มีใครร้องเพลงเป็ นบ้ำง ? ไม่น่ำถำมเลยเน้อะ ใครรู้จกั ทำนองเพลงกงสี่ บำ้ ง แต่เนื้อหำคนละเนื้อหำ (ศิษย์พี่เมตตาเดินไปที่แถวของบุคลากรฝ่ ายชาย) ถำม คนแถวนี้กไ็ ด้ ใครร้องได้บำ้ ง ไหนใครร้องได้บำ้ ง (ศิษย์พี่เมตตาถามบุคลากรชายท่ านหนึ่ง) ร้องเป็ น หรื อเปล่ำ ? ร้องให้ฟังก่อนรอบหนึ่ง แล้วทุกคนค่อยร้องพร้อมกัน (บุคลากรท่ านนั้นร้ องเพลงให้ ฟั งหนึ่งรอบ) เป็ นแล้วยัง พอร้องได้ไหม ? แต่ก่อนที่จะร้อง ศิษย์พี่อยำกถำมทุก ๆ คนว่ำ บัวนั้น ถ้ำไม่มีรำกไม่มีน้ ำ บัวจะสำมำรถเติบโตเบ่งบำนได้หรื อเปล่ำ ? (ไม่ได้ ครั บ/ค่ ะ) ทุก ๆ คนใน วันนี้กเ็ ช่นเดียวกัน ถ้ำหำกวันแรกกำรเริ่ มต้น มีกำรห่อเหี่ ยวท้อแท้ไม่สดใสเบ่งบำนที่จะเริ่ มต่อ แล้วบัวในใจของทุก ๆ คนจะสำมำรถเบ่งบำนได้หรื อเปล่ำ ? (ไม่ ได้ ครั บ/ค่ ะ) ก็อย่ำงเช่นวันนี้ ถ้ำหำกน้องพี่ทุก ๆ คนเริ่ มต้นได้ดีจะสำมำรถสำเร็จลุล่วงได้หรื อเปล่ำ วันนี้ทุก ๆ คนก็จะต้อง เริ่ มต้นให้ดี มีจุดมุ่งหมำยมีควำมมุ่งหวัง ดีหรื อเปล่ำ เอำล่ะ...เริ่ มร้องกันเลย (ศิษย์พี่เมตตาให้ ร้อง เพลง) ร้องได้แล้วยัง ? (ได้ ครั บ/ค่ ะ) ร้องพร้อมกันอีกครั้งหนึ่งดีไหม (ศิษย์ พี่เมตตาให้ ร้องเพลงอีก สายทองสายธรรมจิน้ เต๋ อต้ าเซียน
พระโอวาทสิ่งศักดิส์ ิทธิ์
๘
การประชุมธรรมชั้นฟื้ นฟูพุทธจิตธรรมญาณ วันที่ ๕-๗ พฤษภาคม ๒๕๕๕ ณ พุทธสถานจิ้นเอิน อ.เมืองปาน จ. ลาปาง
ครั้ ง) ถ้ำหำกบัวของทุก ๆ คนเบ่งบำนแล้ว คนรอบ ๆ ข้ำงแน่นอนก็จะเบ่งบำนตำมไปด้วย
ฉะนั้นก่อนที่คนรอบ ๆ ข้ำงจะเบ่งบำน ตัวเรำจะต้องทำให้ดอกบัวดอกนี้เบ่งบำนก่อน ดีหรื อ เปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) บัวของเรำจะเบ่งบำนได้กจ็ ะต้องหล่อเลี้ยงธรรมญำณให้สุกสกำวสดใส บัว ดอกนี้คนทุกคนล้วนมี แต่จะต้องหล่อเลี้ยงธรรมญำณให้สุกสกำวสดใสเหมือนดังเดิม วันนี้เป็ นเพียงวันเริ่ มแรกของทุก ๆ คน อยำกที่จะฟังธรรมกระจ่ำงมำกขึ้นหรื อเปล่ำ ? (อยากครั บ/ค่ ะ) วันพรุ่ งนี้กจ็ ะต้องให้ดีกว่ำวันนี้ดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) ไหนใครยังเชื่อครึ่ งไม่ เชื่อครึ่ งอยูเ่ ลย มีไม่มี ? กำรที่ใจคนเรำยังเชื่อครึ่ งไม่เชื่อครึ่ ง นัน่ ก็คือเป็ นอุปสรรคที่ขดั ขวำงตัว เรำ ไม่ให้เดินก้ำวเข้ำไปสู่ธรรมที่เจริ ญอีก ตัวเรำวันนี้มำสู่ ณ ที่น้ ีได้ หนึ่งเพราะมูลเหตุปัจจัย ของตัวเอง สองเพราะบุญของบรรพบุรุษทีส่ ร้ างสมเอาไว้ให้ กบั พวกเรา จึงทำให้วนั นี้ทุก ๆ คน สำมำรถนัง่ อยู่ ณ ที่น้ ีได้ ไม่มีควำมบังเอิญอยูบ่ นโลกใบนี้ ทุก ๆ คนมำอยู่ ณ ที่น้ ีกไ็ ม่ใช่เรื่ อง บังเอิญ แต่เป็ นเพรำะว่ำทุก ๆ คนล้วนมีรำกบุญที่ไม่ธรรมดำนัน่ เอง เรำและก็บรรพบุรุษของเรำ ล้วนสัง่ สมบุญและเหตุปัจจัยเอำไว้มำกพอ เรำซึ่งเป็ นลูกหลำนในวันนี้จึงสำมำรถได้รับหนึ่งจุด หลุดพ้นจำกพระวิสุทธิอำจำรย์ได้ ถ้ำหำกวันนี้เรำไม่เชื่อแล้วเรำจะบำเพ็ญสำเร็จกันได้อย่ำงไร ตนเองเป็ นใครยังไม่รู้ แล้วจะบำเพ็ญสำเร็จกลับคืนได้อย่ำงไร ตนเองไม่เชื่อมัน่ ในตนเองแล้วจะ สำเร็จได้อย่ำงไร สิ่ งที่เรำมุ่งหวังในชีวิตหำกก้ำวแรกไม่เดินให้ดี ก้ำวแรกไม่ทำให้ดี ก็อย่ำหวัง เลยว่ำชีวิตนี้จะประสบควำมสำเร็จ นำทีน้ ีคือเป็ นนำทีของทุก ๆ คน ถ้ำหำกน้องพี่เชื่ อในโองกำรสวรรค์ของฟ้ ำ เชื่อมัน่ ใน ธรรมะ เชื่อมัน่ ในหนึ่งจุดหลุดพ้นของพระวิสุทธิอำจำรย์ หำกควำมเชื่อนี้ของทุกคนดำรงอย่ำง มัน่ คงเสมอต้นเสมอปลำย แน่นอนไม่วำ่ อุปสรรคจะมำกเพียงใด น้องพี่ทุก ๆ คนจะฝ่ ำฟันไปถึง จุดหมำยปลำยทำงได้แน่นอน แต่ถำ้ หำกว่ำวันนี้วนั แรกแต่ใจของเรำไม่เด็ดเดี่ยวฮึกเหิ ม คนอื่น พูดอย่ำงไรใจของเรำก็หวัน่ ไหวเสี ยแล้ว ยิง่ ที่สำคัญที่สุดก็คือหำกใครกลับไปบ้ำนแล้วคนอื่นพูด กระทบกระทัง่ หน่อยใจเรำเริ่ มหวัน่ ไหว เช่นนี้สำมวันจะนัง่ ต่อไปได้อย่ำงไร ไม่วำ่ ใกล้ไกลไม่ สำคัญ แต่จิตของเรำทุก ๆ คน ณ ขณะนี้ มีควำมจริ งใจมีควำมศรัทธำมำกเพียงใดนัน่ เอง เรำ วันนี้รู้หนึ่งได้ ก็จะต้องรู้อีกต่อ ๆ ไป แล้วจะรู้อะไรล่ะ เมื่อรู้หนึ่งแล้วก็จะต้องรู้ที่มำของ ตนเอง รู้ที่มำของตนเองได้แล้วก็จะต้องรู้ให้ได้วำ่ เรำจะกลับคืนฟ้ ำอย่ำงไร แล้วเรำจะปฏิบตั ิตน อย่ำงไรให้เหมือนกับพุทธะ ให้เหมือนกับสิ่ งศักดิ์สิทธิ์ท่ำนบำเพ็ญอย่ำงไร สายทองสายธรรมจิน้ เต๋ อต้ าเซียน
พระโอวาทสิ่งศักดิส์ ิทธิ์
๙
การประชุมธรรมชั้นฟื้ นฟูพุทธจิตธรรมญาณ วันที่ ๕-๗ พฤษภาคม ๒๕๕๕ ณ พุทธสถานจิ้นเอิน อ.เมืองปาน จ. ลาปาง
สิ่ งที่ใคร ๆ ก็มีได้ นัน่ ก็เป็ นเรื่ องของเขำ แต่วนั นี้เรำมีในสิ่ งที่คนอื่นไม่มี จงภำคภูมิใจ เถอะในสิ่ งที่ตนเองมี หำกยิง่ ไขว่คว้ำเรื่ องภำยนอกสิ่ งภำยนอก แต่ไม่ยอมค้นหำที่ภำยในตน ไม่ ว่ำจะค้นหำภำยนอกมำมำกมำยเพียงใดก็จะไม่มีวนั เพียงพอหรอก ถ้ำหำกเรำไม่รู้จกั พอ พอใจ ในสิ่ งที่ตนเองมี เรำรู้จกั ที่จะพัฒนำก้ำวหน้ำในชีวิต เรำก็จงรู้จกั พัฒนำในสิ่งที่ชีวิตจะต้องเดิน ต่อไป แล้วสิ่ งที่ชีวิตจะนำมำพัฒนำให้จิตธรรมญำณของตนเองยิง่ มำยิง่ สุกสกำวสดใส ให้บวั เบ่งบำน บัวของตนเบ่งบำนแล้ว จะต้องทำให้บวั เบ่งบำนทัว่ ๆ ไป ใต้หล้ำล้วนแล้วแต่มีบวั ที่ เบ่งบำนไปทัว่ ทุกสำรทิศ ล้วนจะต้องอำศัยน้ ำมือมนุษย์นี่แหละช่วยกันจึงจะสำมำรถทำให้บวั เบ่งบำนไปทัว่ แดนดิน ก้ำวเข้ำมำสู่สถำนธรรมแล้ว เมื่อมีควำมกล้ำหำญที่กำ้ วเข้ำมำ ก็จะต้องมี ควำมกล้ำหำญที่จะก้ำวต่อไปให้ถึงจุดมุ่งหมำยปลำยทำงให้ได้ดีหรื อเปล่ำ ควำมรวยควำมจน ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับกำรบำเพ็ญธรรม คนสูงอำยุหรื อคนเยำว์วยั ก็ไม่เกี่ยวอะไรกัน หำกทุก ๆ คน มีใจอยำกที่จะบำเพ็ญธรรมปฏิบตั ิธรรมล้วนสำมำรถบำเพ็ญได้ สมัยนี้ยคุ นี้คือกำรปรกโปรด อย่ำงกว้ำงขวำง ใครมีใจก็สำมำรถบำเพ็ญสำเร็จได้ นำนวันก็จะรู้เอง วันนี้เพียงแค่ปลูกต้นไม้วนั แรกใช่วำ่ ต้นไม้จะโตได้ทนั ใจ ขอให้เรำทุก ๆ คนมีควำมเสมอ ต้นเสมอปลำย เมื่อปลูกรำกธรรมต้นธรรมลงไปแล้ว ก็จงหมัน่ รดน้ ำพรวนดินเสมอ ๆ ต้นธรรม ของเรำก็จะเจริ ญเติบโตได้อย่ำงภำคภูมิใจ เจริ ญเติบโตออกดอกออกผลได้ทนั ตำ แต่วนั นี้เพิ่ง จะเริ่ มวันแรก เพิ่งจะนำเมล็ดพันธุ์แห่งพุทธะปลูกลงไปในผืนนำใจ อยำกที่จะเห็นผลแล้วเหรอ ไม่มีทำงหรอก ต้นไม้ปลูกวันแรกจะสำมำรถออกดอกออกผลได้หรื อเปล่ำ ? (ไม่ ได้ ครั บ/ค่ ะ) แน่นอนย่อมไม่ได้ ต้นไม้เมื่อปลูกหยัง่ ลงดินก็จะต้องใช้เวลำใช่ไม่ใช่ ฉะนั้นใจของเรำอย่ำรี บ ร้อนจนเกินไป อยำกที่จะรู้ธรรมมำกกว่ำนี้กจ็ งรู้จกั กลับมำสถำนธรรมบำเพ็ญธรรม ตำมชั้น เรี ยน ตำมชั้นศึกษำธรรมดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) มดแมลงก็เป็ นสัตว์เหมือนกัน เรำใช้มือบดขยี้เขำตำย เขำเจ็บเขำทรมำนไหม ? (ทรมาน ครั บ/ค่ ะ) ฉะนั้น คนที่รำคำญมด คนที่เบื่ออะไรจุกจิกเห็นเขำตำมอยูร่ อบข้ำงก็เบื่อเขำ ใช้มือ บดขยี้เขำจนตำย บำปหรื อเปล่ำ ? (บาปครั บ/ค่ ะ) ถ้ำหำกรู้แล้วว่ำบำป ต่อไปก็จงบังเกิดจิตเมตตำ สงสำรคนอื่นบ้ำง สัตว์อื่นบ้ำงดีหรื อเปล่ำ มดตัวเล็กมำกกว่ำเรำอีก เรำไปกลัวเขำทำไมล่ะ เรำตัว ใหญ่กว่ำเขำตั้งเยอะใช่หรื อเปล่ำ สายทองสายธรรมจิน้ เต๋ อต้ าเซียน
พระโอวาทสิ่งศักดิส์ ิทธิ์
๑๐
การประชุมธรรมชั้นฟื้ นฟูพุทธจิตธรรมญาณ วันที่ ๕-๗ พฤษภาคม ๒๕๕๕ ณ พุทธสถานจิ้นเอิน อ.เมืองปาน จ. ลาปาง
เยำวชนมีใจรี บบำเพ็ญธรรมศึกษำธรรม โลงศพไม่ได้มีไว้ขงั คนแก่คนเฒ่ำอย่ำงเดียวใช่ หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) โลงศพเอำไว้ขงั คนตำย ใช่ไม่ใช่ วันนี้ทุก ๆ คนก็ไม่อำจที่จะรู้วำ่ เรำทุก คนจะอยูถ่ ึงเมื่อไหร่ ใช่ไม่ใช่ วันนี้มีโอกำสได้มำสถำนธรรมได้บำเพ็ญธรรมได้รับธรรมแล้ว ก็ จงรู้จกั เวลำ รักษำโอกำสของเรำเอำไว้ให้ดี ๆ ดีหรื อเปล่ำ อย่ำได้จด ๆ จ้อง ๆ อยูอ่ ย่ำงเดียว มำ จับใจควำมสำคัญที่ฟังเข้ำใจแล้ว ก็จงรี บเร่ งลงมือปฏิบตั ิดีหรื อเปล่ำ ควำมสำเร็ จไม่ได้อยูท่ ี่ ควำมรู้ ใช่ไม่ใช่ แต่อยูท่ ี่กำรลงมือทำใช่ไม่ใช่ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) วันนี้รู้แล้วหำกไม่กินน้ ำจะอิ่มหรื อ เปล่ำ ? (ไม่ อิ่มครั บ/ค่ ะ) จะรู้รสชำติของน้ ำหรื อเปล่ำ ? (ไม่ ร้ ู ครั บ/ค่ ะ) เมื่อรับธรรมแล้วก็จะต้อง ก้ำวต่อไปสัมผัสเรี ยนรู้ เมื่อรู้กจ็ ะต้องปฏิบตั ิกจ็ ะสำมำรถสำเร็จได้ อดทนมำตั้งหนึ่งวันแล้ว ต้องอดทนให้ครบสำมวันดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) ปวดหัวทำ ยังไงดีล่ะ พำรำช่วยไม่ได้ เรำจะต้องข่มกำยสังขำรด้วยใจธรรมญำณนี้ดีหรื อเปล่ำ อัตตำทุก ๆ คนล้วนแล้วแต่มี แต่เรำจะต้องใช้จิตเดิมธรรมญำณ สยบทุกจิตอำรมณ์ จิตอัตตำของทุก ๆ คนลง ให้ได้ ทุก ๆ คนถ้ำหำกมีอตั ตำ มีใจเป็ นอัตตำแล้ว จะสำมำรถเข้ำใจธรรมได้อย่ำงกว้ำงขวำงได้ หรื อเปล่ำ ? หำกทุกคนยังยึดติดในควำมรู้ของตนเอง ควำมรู้ที่ยงั มีมำกมำยในโลกใบนี้ จะ สำมำรถรับไปได้อีกหรื อเปล่ำ ? (ไม่ ได้ ครั บ/ค่ ะ) ทุก ๆ คนล้วนต่ำงก็รู้ดี น้ ำถ้ำหำกเต็มแก้วจะ สำมำรถเติมน้ ำอย่ำงอื่นลงไปได้อีกหรื อเปล่ำ ? (ไม่ ได้ ครั บ/ค่ ะ) วันนี้นอ้ งพี่ทุก ๆ คนก็เหมือนกัน อยำกที่จะรู้มำกกว่ำนี้ รับสิ่ งหลำยอย่ำงที่มำกกว่ำนี้ ก็จะต้องเทน้ ำควำมยึดติดของเรำออกให้ หมด แล้วทำใจเปิ ดให้กว้ำง แล้วทำใจให้บริ สุทธิ์ เอำไว้คอยรับน้ ำที่จะเติมให้เรำอีกมำกมำย อยำกไม่อยำกล่ะ ? (อยากครั บ/ค่ ะ) ถ้ำหำกว่ำอยำก จะต้องเทน้ ำแห่งควำมยึดติดออกให้หมด แล้วก็ทำใจให้เป็ นกลำง ไม่มีจิตแห่งกำรปรุ งแต่ง เรำก็จะมีควำมรู้ที่เรำไม่เคยได้รู้มำก่อน เป็ น ควำมรู้เป็ นสัจธรรมจริ งที่ส่งมำจำกฟ้ ำเบื้องบน เรำอยำกจะรู้กจ็ ะต้องทำใจให้สงบ ใจบ่นว่ำ อยำกจะรู้ ๆ แต่จิตใจฟุ้ งซ่ำนวุน่ วำยสับสน แล้วจะสำมำรถสื่ อใจกับฟ้ ำเบื้องบนได้อย่ำงไร ยังมี อีกนะ คนที่เรำรักอยูข่ ำ้ งหลังคือใครล่ะ ? บรรพบุรุษของเรำไงล่ะ หำกเรำตั้งใจฟังโดยไม่หลับ โดยไม่สปั หงก เขำก็จะเหมือนกับเรำฟังได้อย่ำงเต็มที่ แต่ถำ้ หำกว่ำเรำเดี๋ยวฟังเดี๋ยวไม่ฟัง เดี๋ยว สัปหงกเดี๋ยวตื่น เรำเป็ นอย่ำงไรเขำก็เป็ นอย่ำงนั้นแหละใช่หรื อเปล่ำล่ะ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) ทุก ๆ คนอยำกที่จะมีควำมกระจ่ำงในธรรม แต่ถำ้ หำกว่ำจิตใจที่มีกำรปรุ งแต่งมำกมำย มีควำมยึดติด มำกมำยจะสำมำรถทำให้เรำเข้ำใจอะไรต่ำง ๆ มำกมำยได้หรื อเปล่ำ ? (ไม่ ได้ ครั บ/ค่ ะ) ล้วน สายทองสายธรรมจิน้ เต๋ อต้ าเซียน
พระโอวาทสิ่งศักดิส์ ิทธิ์
๑๑
การประชุมธรรมชั้นฟื้ นฟูพุทธจิตธรรมญาณ วันที่ ๕-๗ พฤษภาคม ๒๕๕๕ ณ พุทธสถานจิ้นเอิน อ.เมืองปาน จ. ลาปาง
แล้วแต่ไม่ได้ท้งั สิ้นใช่ไม่ใช่ เมื่อกี้กบ็ อกไปแล้วว่ำแรก ๆ อำจจะเหนื่อยหน่อย อำจจะทรมำน สังขำรหน่อย แล้วเรำทุกคนล่ะยินดีที่จะอดทนฟังให้จบสำมวันหรื อเปล่ำ ? (ยินดีครั บ/ค่ ะ) เรำ ยินดีกเ็ ป็ นบุญกับเรำ อีกทั้งบรรพบุรุษก็ได้รับแสงพุทธรัศมีอย่ำงชัดแจ้ง อย่ำงกระจ่ำง อีกทั้ง บรรพบุรุษก็จะได้รับอำนิสงฆ์จำกพวกเรำด้วย ดีหรื อเปล่ำล่ะ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) วันนี้ศิษย์พี่ไม่ได้มำหลอกลวง หรื อว่ำพูดโน้มน้ำวอะไรให้เรำเชื่อ แต่วำ่ ศิษย์พี่เองได้รับ โองกำรสวรรค์จำกพระพุทธะจี้กงให้มำให้กำลังใจ พวกเรำทุก ๆ คน ดีใจหรื อเปล่ำ ? (ดีใจครั บ/ ค่ ะ) หำกว่ำดีใจก็จะต้องเป็ นเด็กดีให้พระอำจำรย์ของพวกเรำเห็นพวกเรำเป็ นเด็กที่วำ่ นอนสอน ง่ำยแล้ว ให้พระอำจำรย์มีแต่ควำมดีอกดีใจ ดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) วันนี้เป็ นวันที่ดีสำหรับทุก ๆ คน จงมุ่งมัน่ รักษำเวลำให้ดี ๆ ดีหรื อเปล่ำ ปลดปล่อยทุกข์ ด้วยใจของเรำได้ มิใช่ปลดปล่อยทุกข์ดว้ ยกำรปล่อยนกปล่อยปลำ จงปล่อยที่ปำกดีหรื อเปล่ำ คนทุกคนก็ลว้ นมีควำมทุกข์ แต่เรำจะทำอย่ำงไรให้ควำมทุกข์ของแต่ละคนยิง่ มำยิง่ ลดน้อยถอย ห่ำงไป แน่นอนก็จะต้องตั้งใจบำเพ็ญธรรมปฏิบตั ิธรรมไงล่ะ ครั้งนี้ได้กลับมำสถำนธรรมอีก ครั้งหนึ่ง จะต้องรักษำโอกำสแล้วก็รักษำปณิธำนของแต่ละคนให้ดี ปฏิบตั ิธรรมไม่วำ่ จะยำก หรื อง่ำย ทุก ๆ คนจะต้องเดินไปให้ถึงจุดหมำยปลำยทำงให้ได้ ดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) อยำกที่จะอยูต่ ่อแต่ไม่มีเวลำแล้วทำอย่ำงไรดีล่ะ แล้วน้องพี่ทุก ๆ คนล่ะ ทุก ๆ คนยังมี เวลำเหลืออยู่ อยำกไม่อยำกที่จะอยูต่ ่อ ? (อยากครั บ/ค่ ะ) ถ้ำหำกว่ำอยำก อีกสองวันที่เหลือ จะต้องทำตัวให้ดีได้หรื อเปล่ำ ? (ได้ ครั บ/ค่ ะ) ไหนใครยังรู้สึกอึดอัดบ้ำง ยังรู้สึกไม่สบำยใจบ้ำงมี ไม่มี ถ้ำหำกไม่มีกด็ ี แต่ถำ้ หำกว่ำใครยังมีควำมรู้สึกไม่ดี อึดอัดใจก็จงสงบใจลงมำ แล้วก็ทำจิต ให้สงบ ดีไม่ดี ? (ดีครั บ/ค่ ะ) บ้ำนทุกบ้ำนล้วนอยำกมีควำมสงบสุข ก็จะต้องอำศัยธรรมนี้แห ละมำใช้ในชีวติ มำใช้ในครอบครัวได้หรื อเปล่ำ ? (ได้ ครั บ/ค่ ะ) ขอให้นอ้ งพี่ทุก ๆ คนตั้งใจให้ ครบจบสำมวันดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) วันนี้เวลำก็เหลือไม่เยอะ แต่วำ่ อยำกที่จะให้ลูกอมของ สิ่ งศักดิ์สิทธิ์เป็ นสิ่ งที่เพิ่มพลังให้กบั น้องพี่ทุก ๆ คนเอำไม่เอำ ? (เอาครั บ/ค่ ะ) เอำท๊อฟฟี่ ลงมำ หน่อย ... (ศิษย์พี่เมตตาแจกลูกอมให้ กบั ทุกคน) ศิษย์พี่ เรำก็คือศิษย์นอ้ งไงล่ะ เรำทุก ๆ คนล้วนแล้วแต่มำจำกแดนนิพพำน ล้วนแล้วแต่อยู่ ข้ำงกำยพระแม่องค์ธรรม ทุก ๆ วันมีแต่ควำมสุข เฮฮำแล้วก็สุขสันต์หรรษำ แต่ทุกคนพอลงมำ เกิดบนโลกใบนี้แล้ว ก็มีแต่ควำมทุกข์ มีแต่มำยำบดบังใจ จึงทำให้ใจที่บริ สุทธิ์ดังเดิมยิง่ มำยิง่ สายทองสายธรรมจิน้ เต๋ อต้ าเซียน
พระโอวาทสิ่งศักดิส์ ิทธิ์
๑๒
การประชุมธรรมชั้นฟื้ นฟูพุทธจิตธรรมญาณ วันที่ ๕-๗ พฤษภาคม ๒๕๕๕ ณ พุทธสถานจิ้นเอิน อ.เมืองปาน จ. ลาปาง
ถูกบดบัง ก็เหมือนกับพระอำทิตย์ เริ่ มแรกก็สว่ำงเจิดจ้ำ แต่พอสักพักหนึ่งถูกเมฆหมอกบดบัง ก็เริ่ มเห็นแสงอำทิตย์ไม่ชดั แล้วใช่ไม่ใช่ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) (ศิษย์พี่เมตตาให้ ลกู อมกับทุกคน) จงพยำยำม ให้ถึงที่สุดแล้วควำมสำเร็จก็จะมำหำเรำ ส่งต่อดีไหม ? คนอื่นยังไม่มี เมื่ออมลูกอม ปำกหอม แล้วก็อย่ำลืมไปฉุดช่วยคน ดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) ลูกอมที่นี่ไม่สำมำรถซื้อข้ำงนอกได้นะ เพรำะว่ำลูกอมที่นี่ไหว้สิ่งศักดิ์สิทธิ์แล้ว เป็ นลูกอมที่เติมยำทิพย์ยำเซียนลงไปแล้ว ไหนใครรู้วำ่ ตัวเองพูดเก่งบ้ำง ? พูดเก่งนั้นก็ดีอยู่ อย่ำได้ลืมไปฉุดช่วยคนมำรับธรรมะเยอะ ๆ ดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) รู้หรื อเปล่ำว่ำวันนี้ทำไมศิษย์พี่นำจำต้องมำวันแรกเลย ? (ไม่ ร้ ู ครั บ/ค่ ะ) ก็เรำคอยเบิกทำง ให้กบั พวกเรำไงล่ะ วันนี้กม็ ำให้กำลังใจกับพวกเรำทุก ๆ คนอีก พระอำจำรย์กลัวว่ำพวกเรำทุก ๆ คนจะห่อเหี่ ยว ไม่มีกำลังใจที่จะฟังให้จบสำมวัน พระอำจำรย์กเ็ ลยส่งเรำมำปลุกตื่นให้กำลังใจ กับพวกเรำ ฉะนั้นหวังน้องพี่จะต้องตั้งใจฟังธรรมให้ครบสำมวันเลย ดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) (ศิษย์ พี่เมตตากับบุคลากรฝ่ ายชายกลุ่มหนึ่ง) ยิง่ พวกเรำทุก ๆ คนปำกจะต้องหอมให้มำก คือกำรไป ฉุดช่วยคนดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ) (ศิษย์พี่เมตตาแจกลูกอมกับบุคลากรไปเรื่ อย ๆ และได้ เมตตากับ บุคลากรฝ่ ายหญิงท่ านหนึ่ง) มีต้ งั หลำยวิธีไม่ใช่มีอยูว่ ิธีเดียว จะต้องหำวิธีอนั ถูกต้องให้ได้ ทุก ๆ คนไม่ได้มีทำงตัน แต่ทุก ๆ คนจะต้องหำวิธีและทำงออกด้วยตัวของเรำเอง วิธีมีอยูห่ ลำยทำงแต่ เรำจะต้องหำด้วยตัวของเรำเอง ไม่ได้อยูท่ ี่ปำกแต่อยูท่ ี่ควำมคิดและใจของเรำ มีหลำยวิธีอยูแ่ ต่เรำ จะต้องทำให้ฟ้ำเบื้องบนซำบซึ้งเสี ยก่อน วันนี้เรำอยำกที่จะขอ อยำกที่จะมี อยำกที่จะหวัง แต่ถำ้ หำกว่ำเรำไม่ได้ต้งั ใจจริ ง ไม่มีปณิ ธำนแล้วจะให้ฟ้ำมอบสิ่ งที่เรำหวังให้ได้อย่ำงไรใช่หรื อเปล่ำ วิถีทำงมันมีทำงออกของเรำอยู่ แต่จะต้องรู้ใจของเรำก่อน หำกรู้ใจของเรำแล้วเรำก็จะรู้วิถีทำงทำ ไปของมันเอง ในโลกใบนี้ไม่มีทำงตัน จะตันนั้นก็คือใจของเรำไม่ยอมเปิ ด ไม่ยอมเปิ ดใจออก นัน่ เอง สูไ้ ม่สูก้ อ็ ยูท่ ี่ใจของเรำ อุปสรรคก็ลว้ นอยูท่ ี่ใจของเรำ ถ้ำหำกเรำเปิ ดใจอย่ำงแท้จริ ง หนทำงนี้เดินไปก็ยอ่ มจะถึงจุดหมำยปลำยทำงแน่ แต่ขอถำมว่ำวันนี้ใจของเรำเป็ นใจอย่ำงไร เป็ นใจมนุษย์หรื อว่ำเป็ นใจฟ้ ำ ถ้ำหำกว่ำปรับใจมนุษย์เป็ นใจฟ้ ำ หนทำงนี้ยอ่ มเดินไปถึง จุดหมำยได้แน่แต่จะต้องอย่ำได้เกิดกังขำ แต่ถำ้ หำกว่ำจะเกิดกังขำก็เกิดได้แต่เมื่อเกิดกังขำแล้ว จะต้องกล้ำไปในกำรถำมไถ่ ถ้ำหำกไม่ถำมไถ่สิ่งที่เรำอยำกรู้กอ็ ยูแ่ ต่ในใจ คนอื่นไม่รู้แล้วใครจะ ช่วยแก้ปัญหำให้กบั เรำได้ จะต้องมีกำรถำมคนรู้ดีหรื อเปล่ำ ? (ดีค่ะ) (ศิษย์พี่เมตตาแจกลูกอมให้ สายทองสายธรรมจิน้ เต๋ อต้ าเซียน
พระโอวาทสิ่งศักดิส์ ิทธิ์
๑๓
การประชุมธรรมชั้นฟื้ นฟูพุทธจิตธรรมญาณ วันที่ ๕-๗ พฤษภาคม ๒๕๕๕ ณ พุทธสถานจิ้นเอิน อ.เมืองปาน จ. ลาปาง
บุคลากรต่ อไป จากนั้นศิษย์ พี่ได้ เมตตากับบุคลากรฝ่ ายหญิงอี กท่ านหนึ่ง) ยิง่ ทุกข์กย็ งิ่ ลบล้ำงหนี้ บำปเวร
กรรม ยิง่ มีอุปสรรคก็จะยิง่ ลบล้ำงหนี้บำปเวรกรรมเหมือนกัน ยิง่ สบำยก็ไม่มีวนั ลบล้ำงหนี้บำป เวรกรรมได้ ไม่มีวนั ลบอุปสรรคที่จะเกิดต่อไปได้ แต่เรำจะต้องใช้วิธีฝืนจึงจะสำมำรถยิง่ ลบ บำปกรรมได้ หำกยิง่ สบำยก็ไม่มีวนั ที่จะสำเร็จได้ สิ่ งศักดิ์สิทธิ์องค์ใดบ้ำงที่สบำยแล้วสำเร็จ ไม่ มีใช่ไม่ใช่ ? (ใช่ ค่ะ) (ศิษย์พี่ได้ เมตตากับบุคลากรฝ่ ายหญิงอีกท่ านหนึ่ง) เมื่อเจอในควำมทุกข์กจ็ ะต้อง แจ้งในควำมทุกข์ ดีไม่ดี ? (ดีค่ะ) สุขมำกเดี๋ยวเรำจะเหลิงเกินไป ยิง่ ทุกข์เรำก็ยงิ่ แจ้งในสัจธรรม สุขก็กลัวว่ำเรำจะหลงเกินไปแต่จะต้องเป็ นควำมสุขที่ถูกต้อง....ได้หรื อยัง (ศิษย์พี่เมตตาให้ แม่ ครั ว ทั้งหลายขึน้ มารั บลูกอมที่ ชั้นประชุมธรรม)
เรำกินได้ไหม ? (ได้ ครั บ/ค่ ะ) งั้นเรำมำกินพร้อมกันดีไหม ? (ดีครั บ/ค่ ะ ขอบคุณศิษย์ พี่ เมตตา) เข้ำปำกหรื อยัง รู้สึกหอมปำกหอมคอขึ้นแล้วยัง รู้สึกชื่นใจขึ้นหรื อยัง ? (ชื่ นใจครั บ/ค่ ะ) แม่ครัวมำแล้วหรื อยัง เห็นไหม ๆ เขำอุตส่ำห์เหน็ดเหนื่อยทำอำหำรให้พวกเรำกิน ดูหน้ำตำ พวกเขำก่อนสิ วำ่ เป็ นอย่ำงไร ? (สวยครั บ/ค่ ะ) ใจดีหรื อเปล่ำ ? (ใจดีครั บ/ค่ ะ) เขำใช้แรงกำยเป็ น ทำน อำหำรวันนี้อร่ อยหรื อไม่อร่ อย ? (อร่ อยครั บ/ค่ ะ) (ศิษย์พี่เมตตาถามแม่ ครั วพ่ อครั วทั้งหลาย) ดี ใจไหม ? (ดีใจครั บ/ค่ ะ) หำกไม่มีพวกเขำเรำก็คงหิ วทั้งสำมมื้อแย่เลยใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) เรำมำขอบคุณพวกเขำดีไหม ? (ดีครั บ/ค่ ะ) ขอบคุณแม่ครัวที่ทำอำหำรอร่ อยให้เรำกิน ขอให้พวก แม่ครัวทำให้สุดฝี มือ แล้วพวกเรำก็ตอ้ งตั้งใจฟังให้สุด ๆ ไปเลยดีหรื อเปล่ำ แม่ครัวจะได้มี กำลังใจดีไม่ดี ? (ดีครั บ/ค่ ะ) อันนี้หน้ำตำพ่อครัวหรื อนี่ พ่อครัวทำไปบ่นไปหรื อเปล่ำ ? (ไม่ บ่ นครั บ) แล้วแม่ครัวล่ะ ทำไปบ่นไปหรื อเปล่ำ ? (ไม่ ค่ะ) ทำไปด้วยรอยยิม้ หรื อทำไปด้วย หงุดหงิด ? (รอยยิม้ ค่ ะ) แล้วพ่อครัวตัวน้อยทั้งหลำยล่ะแต่กต็ วั ไม่นอ้ ยนะ ก็มีเป็ นบำงคน วันนี้ เพิ่งจะเริ่ มวันแรก ทำอำหำรให้นกั เรี ยนกินและก็คนทั้งหมดเลย ดีใจหรื อเปล่ำ ดีใจที่ทำอำหำรให้ คนบำเพ็ญธรรมกินดีใจหรื อเปล่ำ ? (ดีใจครั บ/ค่ ะ) เรำทำอำหำรให้คนบำเพ็ญธรรมกินเพียงแค่ มื้อเดียว ทำด้วยจิตใจที่มีควำมยินดีที่จะให้คนกินอำหำรเจด้วยควำมอร่ อยแล้วก็กินด้วยควำมดีอก ดีใจ คิดดูสิบุญกุศลจะมำกมำยเพียงใด แต่บุญกุศลจะถูกลบหำกว่ำเรำทำไปบ่นไป หำกว่ำเรำชิม เกินไป ไหนมีใครชิมพอสมควร ? ตอบยำกจริ ง ๆ นะนี่ ชิมพอสมควรหรื อเปล่ำหรื อว่ำซดน้ ำไป ครึ่ งหม้อแล้วถึงจะรู้รส ล้วนแล้วแต่ทำด้วยควำมดีอกดีใจและด้วยควำมปลื้มอกปลื้มใจใช่หรื อ เปล่ำ หน้ำที่น้ ีไม่ธรรมดำ หน้ำที่น้ ีเป็ นหน้ำที่เริ่ มต้นแห่งกำรสำเร็จเป็ นพุทธะ เชื่อไม่เชื่อ ? (เชื่ อ สายทองสายธรรมจิน้ เต๋ อต้ าเซียน
พระโอวาทสิ่งศักดิส์ ิทธิ์
๑๔
การประชุมธรรมชั้นฟื้ นฟูพุทธจิตธรรมญาณ วันที่ ๕-๗ พฤษภาคม ๒๕๕๕ ณ พุทธสถานจิ้นเอิน อ.เมืองปาน จ. ลาปาง
ครั บ/ค่ ะ) คนที่อยูเ่ บื้องหลังที่ไม่คอ่ ยได้ออกมำเผชิญกับสิ่ งเหล่ำนี้ ก็คืออยูเ่ บื้องหลังนัน่ แหละ ทำ ๆ อย่ำงเดียวก็อย่ำงเช่นอำวุโสในสมัยก่อนล้วนแล้วแต่ทำ ๆ อย่ำงเดียว ไม่มีกำรบ่นอะไร ทั้งสิ้น เรำทุก ๆ คนไม่วำ่ ใครก็สำมำรถเรี ยนรู้ตำมแบบอย่ำงได้ วันนี้เป็ นแม่ครัวพ่อครัวหนึ่งวัน หรื อหนึ่งมื้อ เดินในหนทำงนี้ยอ่ มไม่มีวนั อดแน่ อยำกไม่อยำกเป็ นอย่ำงนั้น ถ้ำหำกว่ำอยำกไม่วำ่ แรงกำยเป็ นทำน ทรัพย์เป็ นทำน วิทยำธรรมเป็ นทำน คนทุกคนล้วนจะต้องฝึ กฝนเอำไว้ ดีหรื อ เปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) เป็ นพุทธบริ กรของฟ้ ำไม่วำ่ จะขึ้นแสตนหรื อลงครัว ล้วนจะต้องทำให้เป็ นดีหรื อเปล่ำ ? (ดี ครั บ/ค่ ะ) พุทธบริ กรของฟ้ ำมีควำมศักดิ์สิทธิ์ พุทธบริ กรของฟ้ ำเป็ นภำระหน้ำที่อนั ศักดิ์สิทธิ์ ไม่วำ่ เรำจะถูกใช้ไปไหนใช้ไปทำอะไรจะต้องฝึ กให้เป็ นดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) เรำยังมีโอกำส ในกำรฝึ กฝนจะต้องฝึ กฝนให้เป็ นทุกอย่ำงดีไม่ดี ? (ดีครั บ/ค่ ะ) เมื่อดีกเ็ อำลูกอมไปสองเม็ด ถึงแม้วำ่ เรำจะเป็ นสะพำนคนอื่นจะเหยียบยำ่ เรำอย่ำงไร แต่เพื่อที่จะให้คนเหล่ำนั้นข้ำมไปสู่ฝั่ง เรำก็จะต้องอดทนดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) (ศิษย์พี่เมตตาแจกลูกอมให้ แม่ ครั วพ่ อครั วคนละสองเม็ด) วันนี้ใครปวดหลังปวดเอวก็ให้นอนไว ๆ ดีหรื อเปล่ำ พักผ่อนให้เต็มที่ดีหรื อเปล่ำ ไหน ใครนัง่ ฟังธรรมเหนื่อย ทุกคนเลยใช่หรื อเปล่ำ ไหนมีใครพูดมำกแล้วเหนื่อย มีเยอะอยูใ่ ช่หรื อ เปล่ำ ไหนใครยังไม่ได้ ใครยังไม่ได้อีก (ศิษย์พี่เมตตาถามแม่ ครั วพ่ อครั วทั้งหลาย) ได้กนั ครบทุกคน แล้วยัง ? (ได้ แล้ วครั บ/ค่ ะ) วันนี้เวลำก็มีไม่มำกแล้วขอให้นอ้ งพี่ทุก ๆ คนปฏิบตั ิตวั ให้ดี และก็ รักษำเวลำที่ยงั มีอยูใ่ ห้ครบ แล้วก็ต้งั ใจฟังจบสำมวันเลยดีไหม ? (ดีครั บ/ค่ ะ) วัน ๆ อย่ำได้เอำแต่ นัง่ แต่วนั หนึ่ง ๆ จะต้องบำเพ็ญปฏิบตั ิต้งั ใจฟังดีไม่ดี ? (ดีครั บ/ค่ ะ) ขออวยพรให้นอ้ งพี่ทุก ๆ คน ทำตัวให้ดี กรำบลำ องค์ธรรมมำรดำ
สายทองสายธรรมจิน้ เต๋ อต้ าเซียน
พระโอวาทสิ่งศักดิส์ ิทธิ์
๑๕
การประชุมธรรมชั้นฟื้ นฟูพุทธจิตธรรมญาณ วันที่ ๕-๗ พฤษภาคม ๒๕๕๕ ณ พุทธสถานจิ้นเอิน อ.เมืองปาน จ. ลาปาง
พระโอวาทร้ อยแก้ วพระโพธิสัตว์ ในชุดขาวเมตตา ประชุมธรรมชั้นฟื้ นฟูพุทธจิตธรรมญาณ วันอาทิตย์ ทีท่ ี ๖ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๕ ณ. พุทธสถานจิน้ เอิน อ. เมืองปาน จ.ลาปาง เวลาประมาณ ๑๑.๒๗ – ๑๔.๑๔ น.
(หลังจากจบหัวข้ อ “กตัญญุตาธรรม” มีสิ่งศักดิ์สิทธิ์ พระองค์ หนึ่งได้ มาเมตตาประทับทิพยญาณ ลักษณะท่ าทางของพระองค์ นั้นเต็มไปด้ วยความอ่ อนโยน สุขมุ สงบและเยือกเย็น)
ใจที่มีควำมมุ่งมัน่ กตัญญูจึงสะเทือนสู่ฟ้ำเบื้องบน จงปลดปล่อยพันธนำกำรของตัวเองลง แล้วในวันนี้จิตของทุก ๆ คนจะยิง่ มำยิง่ สว่ำงสดใส ขอให้จิตใจของทุก ๆ คนจงทำให้สงบเข้ำไว้ ดีหรื อเปล่ำกัน ? (ดีครับ/ค่ะ) (สิ่ งศักดิ์สิทธิ์เมตตาประทานโอวาทบนกระดาน พระองค์ ทรงประกาศพระ นาม จากนั้นนักเรี ยนในชั้นเรี ยนร่ วมกันกราบรั บพระบาทสิ่ งศักดิ์สิทธิ์ และเชิ ญพระองค์ นั่ง)
เมธีทุกท่ำนจงนัง่ ลงก่อน ทุก ๆ คนตำมสบำยเถอะ มิทรำบว่ำจิตใจของเมธีทุก ๆ ท่ำนได้ เย็นลงแล้วหรื อยัง ? แล้วมีควำมสงบแล้วหรื อยัง ? หัวข้อเมื่อสักครู่ น้ ีฟังไปแล้วมีควำมซำบซึ้ง ประกำรใด แล้วฟังเข้ำใจหรื อเปล่ำ ? (เข้ าใจครั บ/ค่ ะ) ทุก ๆ คนล้วนต่ำงมีพอ่ แม่ใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) ทุก ๆ คนล้วนต่ำงรักพ่อแม่ของเรำใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) พอเรำลืมตำเกิดมำ ก็มีพ่อแม่ให้ควำมรัก ให้ควำมอบอุ่นดูแลเอำใจใส่ เรำเกิดมำท่ำมกลำงควำมอบอุ่นจำกพ่อแม่ แต่ ก็มีมำกมำยหลำยคนที่เกิดมำแล้วไม่ได้เห็นหน้ำพ่อแม่ เกิดมำแล้วต้องเป็ นเด็กกำพร้ำ แต่ใครเล่ำ จะรู้วำ่ ชีวิตของตนได้กำหนดชะตำมำเช่นนี้ แต่จะอย่ำงไรก็ตำมเมื่อเรำเกิดมำแล้วมีชีวิตอยู่ แม้ ไม่ได้เห็นหน้ำพ่อแม่ แต่เรำมีโอกำสได้รับธรรมะได้บำเพ็ญธรรมปฏิบตั ิธรรม เรำก็เป็ นคนหนึ่ง ที่ช่ำงโชคดีที่สำมำรถได้รับธรรมะ หำกมีโอกำสได้รับธรรมะแล้ว จงอำศัยโอกำสเช่นนี้มำ บำเพ็ญ สร้ำงบุญสร้ำงกุศลให้พ่อกับแม่ของเรำดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) บวชกำยสังขำรมิสูบ้ วช จิตภำวนำ บวชเพียงแต่กำยสังขำรแต่มิรู้จิตบำเพ็ญตน เรำทุก ๆ คนในวันนี้ได้รู้ที่สถิตของจิต ญำณแล้ว ขอให้ต้งั มัน่ ภำวนำเพียรบำเพ็ญเริ่ มต้น ณ จุด ๆ นั้น ใช้กำยปลอมควบคู่ไปกับกำร บำเพ็ญจิต จิตใจของทุก ๆ คนมีควำมเมตตำอยู่ แต่ควำมเมตตำจะต้องเป็ นควำมเมตตำที่ถกู ต้อง อย่ำได้เป็ นควำมเมตตำที่ลุ่มหลง สายทองสายธรรมจิน้ เต๋ อต้ าเซียน
พระโอวาทสิ่งศักดิส์ ิทธิ์
๑๖
การประชุมธรรมชั้นฟื้ นฟูพุทธจิตธรรมญาณ วันที่ ๕-๗ พฤษภาคม ๒๕๕๕ ณ พุทธสถานจิ้นเอิน อ.เมืองปาน จ. ลาปาง
วันนี้ทุก ๆ คนล้วนต่ำงมีบุญสัมพันธ์กบั เรำ วันนี้จึงสำมำรถที่จะได้พบหน้ำและก็พดุ คุย กันได้ เรำทุกคนในที่น้ ีหลำยคนที่กรำบไหว้บชู ำเรำใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) สิ่ งศักดิ์สิทธิ์ทัว่ สำกลโลกล้วนมีควำมเมตตำต่อมวลมนุษย์ เห็นจิตมนุษย์มีควำมอ่อนน้อมถ่อมตน ทำควำมดี สร้ำงบุญกุศลอยูเ่ รื่ อย ๆ ฟ้ ำและปวงสิ่ งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลำยต่ำงก็ดีใจ เมื่อได้เห็นจิตมนุษย์มีกำร พำกเพียรภำวนำทำในสิ่ งที่ถูกต้อง มีกำรตั้งใจบำเพ็ญจิตเพียรภำวนำมุ่งที่จะบำเพ็ญ สวดมนต์ อุทิศส่วนกุศลให้บรรพบุรุษ สิ่ งเหล่ำนี้ฟ้ำเบื้องบนต่ำงก็รับรู้และก็รับทรำบดี แต่สิ่งที่สำคัญที่สุด สิ่ งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลำยหวังให้พวกเรำทุก ๆ คน จงรู้จกั บำเพ็ญธรรมปฏิบตั ิธรรม เดินไปตำม หนทำงที่ฟ้ำได้มอบประทำนให้กบั พวกเรำ ใช้โอกำสสุดท้ำยของชีวิตนี้บำเพ็ญธรรมปฏิบตั ิธรรม จนกว่ำชีวิตนี้จะหำไม่ดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) ท่ำมกลำงเภทภัยมำกมำย ชีวติ ของทุก ๆ คนก็ไม่รู้จะพึ่งพำสิ่ งใด ยังมีมนุษย์มำกมำยบน โลกใบนี้ ยงั ไม่มีหลักพึ่งพิง ยังลุ่มหลงไปตำมทำงที่แต่ละคนบ้ำงก็เจอบ้ำงก็เชื่อ เดินตำม ๆ เขำไป แต่วนั นี้เมธีทุก ๆ ท่ำน เรำทุก ๆ คนได้มีโอกำสได้รับธรรมะ และก็เป็ นธรรมะเดียวกับพระพุทธ องค์ แล้วก็เป็ นธรรมะเดียวกับเรำที่ได้รับเมื่อในครั้งก่อน ธรรมะนี้เป็ นธรรมะเดียวกัน เรำได้รับ เหมือนกันแล้ว ทุก ๆ คนจะต้องใช้ควำมตั้งใจบำเพ็ญปฏิบตั ิ นำพำตนเองกลับคืนสู่ฟ้ำเมืองเดิม ให้ได้ เมื่อเรำรู้วำ่ เรำนั้นมำจำกฟ้ ำ เรำก็จะต้องกลับคืนฟ้ ำให้ได้ดีหรื อเปล่ำ หกหมื่นกว่ำปี แล้วที่ เรำทุก ๆ คนเวียนเกิดเวียนตำยที่ไม่ได้กลับบ้ำน วันนี้เรำทุก ๆ คนได้มีโอกำสรับธรรมะ เป็ น ธรรมะที่วิเศษที่สุด เมธีทุกท่ำนจงนำใจจริ งของทุก ๆ คนปรำกฏต่อหน้ำเบื้องพระแท่น ให้สิ่ง ศักดิ์สิทธิ์ทัว่ สำกลโลกได้รับรู้และก็ซำบซึ้งดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) ไม่รู้วำ่ นำนเพียงใดที่คนเรำลุ่มหลงอยูท่ ำงโลก ไม่รู้วำ่ นำนเพียงใดจิตใจของเรำลุ่มหลง ตกต่ำลงไป ไม่รู้วำ่ นำนเพียงใด เรำซึ่งเป็ นลูกคนหนึ่งได้สร้ำงควำมผิดบำปอกตัญญูต่อพ่อแม่ และก็ไม่รู้วำ่ นำนเพียงใดแล้วเรำได้ผดิ ใจต่อพ่อแม่ หัวข้อเมื่อสักครู่ น้ ีเมื่อเมธีทุก ๆ ท่ำนฟังไป แล้ว หำกว่ำซำบซึ้งเข้ำใจแล้วก็ขอให้ใจของเรำทุก ๆ คนเริ่ มต้นใช้ใจที่กตัญญูน้ ีตอบแทนบุญคุณ ท่ำนให้มำกกว่ำเก่ำดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) ใจของเรำอย่ำได้จมอยูก่ บั ควำมทุกข์ในอดีตเลย หำกใจของเรำจมปลักอยูก่ บั ในอดีต ชีวิตที่เหลืออยูน่ ้ ี ใจของเรำก็จะไม่มีควำมสุขเลย ฉะนั้นเมื่อ เรำยังมีชีวติ อยู่ ในครั้งอดีตไม่วำ่ เรำจะทำผิดพลำดเพียงใด ขอให้เรำรู้จกั สำนึกผิดแล้วก็แก้ไข เปลี่ยนแปลงตัวเองใหม่ดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) อยำกไม่อยำกที่จะฉุดช่วยพ่อแม่ของเรำ ถ้ำ สายทองสายธรรมจิน้ เต๋ อต้ าเซียน
พระโอวาทสิ่งศักดิส์ ิทธิ์
๑๗
การประชุมธรรมชั้นฟื้ นฟูพุทธจิตธรรมญาณ วันที่ ๕-๗ พฤษภาคม ๒๕๕๕ ณ พุทธสถานจิ้นเอิน อ.เมืองปาน จ. ลาปาง
หำกว่ำอยำก วันนี้ควำมตั้งใจที่เรำมีจงประคับประคองเอำไว้แล้วเมื่อกลับบ้ำนไป ไปชวนพ่อแม่ มำรับธรรมะดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) ยำมลำบำกพ่อแม่ของเรำคอยช่วยเหลือเกื้อกูลไม่ให้เรำได้ขำยหน้ำ ยำมสูญเสี ย พ่อแม่ของ เรำไม่เคยห่ำงกำยเรำเลย วันนี้ได้ทำควำมดีครั้งใหญ่ที่สุดแล้ว ขอให้ใจของเรำทุก ๆ คนจงสงบ นิ่งและก็คน้ สิ่ งที่ล้ ำค่ำที่สุดภำยในตัวของเรำ เรำก็จะพบสิ่ งที่เรำใฝ่ ฝันมำนำน บำปกรรมทั้งหลำย ทั้งปวงที่เคยสร้ำงเคยผิดไป ก็ขอให้เกิดใจสำนึกผิดขอขมำ เริ่ มต้นชีวิตใหม่ดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ ค่ ะ) กรรมทั้งหลำยทั้งปวงสำมำรถแก้ไขเปลี่ยนแปลง สำมำรถลบล้ำงหนี้บำปเวรกรรมได้ ขอ เมธีทุก ๆ ท่ำนจงรู้จกั สรรสร้ำง พำกเพียรบำเพ็ญปฏิบตั ิให้ถึงที่สุด แล้วสิ่ งมงคลก็จะมำเยือนสู่ พวกเรำ มีคนมำกมำยมีแต่ออกไปแสวงหำธรรมะที่ภำยนอก แต่ไม่เคยรู้วำ่ ในบ้ำนนั้นมีพระที่ ให้ทุกสิ่ งทุกอย่ำงกับเรำ บำงคนค้นหำจนพระในบ้ำนไม่อยูแ่ ล้ว บำงคนค้นหำจนชีวติ เกือบหำ ไม่ เพิ่งจะรู้วำ่ พระพุทธะที่ไปกรำบไหว้ที่ภำยนอกไม่ได้ให้อะไรกับเขำเลย แต่พระที่อยูใ่ นบ้ำน คือพระที่คอยดูแลห่วงใยเสมอมำ กรำบไหว้บูชำพระที่ภำยนอก ไม่สูก้ รำบไหว้พระที่ห่อหุม้ ด้วย กำยเนื้อ ไปกรำบไหว้พระที่ห่อหุม้ ด้วยทองมิสูห้ นั กลับมำมองที่บำ้ นของตน บูชำพระที่ห่อหุม้ ด้วยกำยเนื้อจะดีกว่ำ บำเพ็ญธรรมก็จะเพิ่มอำยุขยั เอง ไม่บำเพ็ญธรรมอำยุขยั ก็จะถูดลดทอน ไม่กินเจสุขภำพก็ ไม่แข็งแรง ไม่ปรับธำตุอำรมณ์ของตนเองก็มิอำจที่จะทำให้ธำตุต่ำง ๆ ภำยในร่ ำงกำยปรับสมดุล กันได้ ใช้ใจจริ งเผชิญหน้ำกับทุก ๆ สิ่ง ใช้ใจจริ งเผชิญหน้ำกับทุกคน ใจเขำ เขำก็รู้ดี ใจเรำ เรำก็ รู้ดี แต่ใครกันจะสำมำรถถอยหนึ่งก้ำวให้กบั เขำก่อน ชีวิตล้วนผูกพันกันมำเนิ่นนำน วันนี้ร่ม กำสำวพัสตร์กลับคืนมำสู่รำกเดิม จงรู้จกั รำลึกถึงต้นน้ ำต้นธำร มีน้ ำใสใจจึงจะเย็นได้ น้ ำขุ่นใจยิง่ ร้อนยิง่ กระวนกระวำย ใจก็จะยิง่ สับสนใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) เหนือศรี ษะเรำสำมฟุตมีสิ่ง ศักดิ์สิทธิ์มองเห็นอยูท่ วั่ ไป แล้วจะข่มเหงรังแกกันทำไม ฟ้ ำเบื้องบนต่ำงเห็นอย่ำงทะลุปรุ โปร่ ง ไม่วำ่ ใจของเรำจะคิดอย่ำงไรฟ้ ำท่ำนต่ำงรับรู้อย่ำงทัว่ ถึง หมื่นพันคัมภีร์ศำสตร์มิสูร้ ู้หนึ่งจุดหลุด พ้น เมื่อทรำบแล้วก็อย่ำชักช้ำ เวลำของมนุษย์โลกมีไม่มำก รี บเร่ งบำเพ็ญ ให้จิตตถตำญำณ ยิง่ มำ ยิง่ สว่ำงกำจำย วัฏสงสำรอย่ำได้เข้ำไปเกี่ยวข้องอีกเลย เมื่อพ้นออกมำแล้วหลุดออกมำจำกบ่วง กรรมบ่วงเวรแล้ว หลุดออกมำจำกทะเลทุกข์ที่เวิง้ ว้ำงแล้ว จงอย่ำได้เข้ำไปข้องแวะอีกเลยดีหรื อ เปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) มำนะอดทนก็จะยิง่ ได้ในสิ่ งที่เรำต้องกำร ท่ำนทั้งหลำยในวันนี้เมื่อเปิ ดใจ สายทองสายธรรมจิน้ เต๋ อต้ าเซียน
พระโอวาทสิ่งศักดิส์ ิทธิ์
๑๘
การประชุมธรรมชั้นฟื้ นฟูพุทธจิตธรรมญาณ วันที่ ๕-๗ พฤษภาคม ๒๕๕๕ ณ พุทธสถานจิ้นเอิน อ.เมืองปาน จ. ลาปาง
แล้วก็จะยิง่ รู้เข้ำใจมำกยิง่ ขึ้น ยิง่ สดับรับฟังเข้ำไปถึงใจมำกยิง่ ขึ้น เพียรภำวนำในทำงนี้กจ็ ะพำเรำ สู่แดนนิพพำนได้เร็วยิง่ ขึ้น ขอให้เมธีทุกท่ำนทบทวนพิจำรณำดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) เมธีทุกท่ำนลองสัมผัสดูสิวำ่ พระแม่องค์ธรรม ว่ำฟ้ ำรักพวกเรำแค่ไหน ตอนที่เรำต้องกำร คนช่วยเหลือ ตอนที่เรำลำบำกอยูต่ อนนั้น คนไม่ช่วยแต่กย็ งั มีฟ้ำยังมีพระแม่องค์ธรรมคอย ช่วยเหลือพวกเรำอยูใ่ ช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) ดัง่ เช่นสำมวันนี้พระแม่องค์ธรรมต่ำงที่จะให้ พุทธบุตรทุก ๆ คนที่มีใจได้นงั่ ฟังธรรมปฏิบตั ิธรรมได้อย่ำงรำบรื่ น ฟ้ ำเบื้องบนก็จะปกปักรักษำ พวกเรำทุก ๆ คนให้นงั่ ฟังธรรมอย่ำงรำบรื่ นปลอดภัย พระแม่องค์ธรรมท่ำน ต่ำงรักพวกเรำทุก คน ดังนั้นเมธีทุกท่ำนลองถำมใจของตัวเรำดูวำ่ เรำจะสำมำรถตอบแทนแล้วก็ทดแทนบุญคุณพ่อ แม่และฟ้ ำได้อย่ำงไรกัน เรำปรำรถนำอยำกจะได้สิ่งใด เรำก็ได้ตำมใจของเรำเสมอไปหรื อเปล่ำ ? บำงครั้งก็มี ผิดหวังใช่หรื อเปล่ำ ? บำงครั้งเรื่ องบำงเรื่ องก็ไม่สมดัง่ ใจที่เรำหวังใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) แล้วเรำจะทำอย่ำงไรดีล่ะ ? กล่ำวโทษหรื อเปล่ำ ? ประชดประชันหรื อเปล่ำ ? แล้วเรำซึ่งเป็ นลูก ล่ะ อยำกจะได้สิ่งใดขอพ่อแม่แล้วไม่ได้ตำมใจที่เรำหวัง ควำมรู้สึกในตอนนั้นเรำเป็ นอย่ำงไรกัน โกรธเคืองพ่อแม่หรื อเปล่ำ ? (โกรธครับ/ค่ะ,ไม่โกรธครับ/ค่ะ) บุคคลที่ไม่โกรธก็ถือว่ำดีแล้ว แต่ บำงคน หำกว่ำยังเอำแต่ใจตนเองไม่ยอมนึกถึงจิตใจของพ่อแม่บำ้ ง เช่นนี้กถ็ ือว่ำเรำเป็ นลูกที่ อกตัญญู พ่อแม่เลี้ยงเรำมำตั้งแต่เล็กจนโต เรำอยำกได้สิ่งใดพ่อแม่กห็ ำมำให้ แต่ถำ้ หำกว่ำวันใด วันหนึ่ง พ่อแม่ไม่สำมำรถที่จะหำสิ่ งที่เรำต้องกำรมำให้ได้ หวังว่ำจิตใจของเรำจะต้องนึกถึงควำม ลำบำกของพ่อแม่ให้มำก ๆ ชีพชีวำนี้ไม่ยำวนำน เรำจะอยูก่ บั พ่อกับแม่กเ็ พียงไม่กี่สิบปี เท่ำนั้น จง ใช้เวลำที่เหลืออยูร่ ักท่ำนให้มำก ๆ ตอบแทนบุญคุณท่ำนให้มำก ๆ ดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) พ่อ แม่ของเรำไม่ได้ตอ้ งกำรเงินทองจำกพวกเรำ ใช่ไม่ใช่ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) แล้วท่ำนต้องกำรสิ่ งใดล่ะ ? ควำมรัก ควำมดูแลเอำใจใส่ใช่ไม่ใช่ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) ขอให้ลูกกลับมำอยูข่ ำ้ งกำย พ่อแม่กม็ ี ควำมสุขแล้วใช่ไม่ใช่ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) ถึงแม้จะส่งเงินมำให้ทุกเดือน ๆ ก็มิสูเ้ รำกลับมำหำท่ำน อำทิตย์ละครั้งก็ยงั ดี ใช่ไม่ใช่ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) คนปัจจุบนั นี้ไปทำงำนที่ต่ำงบ้ำนต่ำงเมืองใช่ไม่ใช่ พ่อแม่กเ็ หงำใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) หำกเรำมีเวลำ จงรู้จกั กลับมำหำพ่อแม่บำ้ งดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) จำกกันวันหนึ่งควำมรู้สึกของพ่อแม่กเ็ หมือนจำกกันหนึ่งปี ใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ สายทองสายธรรมจิน้ เต๋ อต้ าเซียน
พระโอวาทสิ่งศักดิส์ ิทธิ์
๑๙
การประชุมธรรมชั้นฟื้ นฟูพุทธจิตธรรมญาณ วันที่ ๕-๗ พฤษภาคม ๒๕๕๕ ณ พุทธสถานจิ้นเอิน อ.เมืองปาน จ. ลาปาง
ค่ ะ) แล้วเรำล่ะอยูห่ ่ำงไกลพ่อแม่ คิดถึงพ่อแม่หรื อเปล่ำ ? (คิดถึงครั บ/ค่ ะ) หำกคิดถึงก็จงหมัน่ กลับไปหำพ่อแม่บ่อย ๆ ดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) ชีวิตในครอบครัวถ้ำหำกเอำใจเขำมำใส่ใจเรำ ครอบครัวเรำก็จะยิง่ มำยิง่ มีควำมสุข บ้ำน ทุกบ้ำนถ้ำหำกมีธรรม บ้ำนนั้นก็จะยิง่ มีควำมสุขกว่ำบ้ำนไหน ๆ วันนี้เรำรู้ธรรมแล้วจงนำธรรม กลับไปใช้ในชีวิตในประจำวันดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) เรื่ องทุกเรื่ องย่อมจะต้องจบลงด้วยคำว่ำ แก้ไขเปลี่ยนแปลง จึงจะสำมำรถพำตนให้พน้ จำกปัญหำที่ถำโถมเข้ำมำได้ เอื้อมมือไขว่คว้ำ เท่ำไหร่ กย็ งั ไม่ถึง ก็ลองถำมใจตัวเรำเองดู ว่ำเรำได้พำกเพียรพยำยำมที่สุดแล้วหรื อยัง มนุษย์ทำ ตำมบทบำทหน้ำที่ของมนุษย์ให้เต็มที่ ที่เหลือแล้วแต่ฟ้ำจะเมตตำ ถ้ำหำกทุกคนคิดได้เช่นนี้เรำก็ จะไม่ตอ้ งกลัดกลุม้ ปวดหัวมำกมำย เช้ำได้รับธรรมะแม้เย็นตำยไม่เสี ยดำยเลย วันนี้เรำทุก ๆ คน ก้ำวข้ำมอุปสรรคได้อีกด่ำนหนึ่งแล้ว ขอให้เมธี แต่ละคนจงก้ำวข้ำมด่ำนแต่ละด่ำนไปให้ได้ ดี หรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) ไม่ทรำบว่ำควำมมุ่งมัน่ ตั้งใจของเรำทุก ๆ คนยังเหมือนเดิมใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) เรำ เชื่อว่ำทุก ๆ คนมำกมำย ณ ที่น้ ียอ่ มสัมผัสได้มำกขึ้น แล้วก็มีควำมรู้สึกว่ำสิ่ งที่เรำค้นหำมำตลอด ชีวิต ครั้งนี้ได้ประสบได้เจอแล้วใช่ไม่ใช่ ? ได้คน้ เจอรำกฐำนของชีวิตแล้วใช่ไม่ใช่ ? (ใช่ ครั บ/ ค่ ะ) พวกเรำทุก ๆ คน ชั้นเรี ยนในครั้งนี้เป็ นชั้นเรี ยนที่ไม่ธรรมดำ ทำไมเรำจึงพูดเช่นนี้ เพรำะว่ำ พื้นฐำนจิตใจของเรำทุกคนล้วนมีกำรบำเพ็ญอยูเ่ บื้องต้นแล้ว ฉะนั้นสำมวันในครั้งนี้ เรำได้รับฟัง สิ่ งต่ำง ๆ มำกขึ้นอีกหน่อย ใจของเรำก็มีควำมกระจ่ำงเพิ่มมำกขึ้นใช่หรื อเปล่ำล่ะ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) จึงบอกว่ำคนมีฐำนบุญ กำรรับรู้ กำรสัมผัสก็จะเร็วกว่ำใคร ๆ แต่ถำ้ หำกใครยังสัมผัสได้เพียง เล็กน้อยก็อย่ำได้นอ้ ยใจไป แต่จงเปิ ดใจให้กว้ำง ๆ เอำไว้ แล้วก็ต้งั ใจฟังธรรมดีหรื อเปล่ำ ? (ดี ครั บ/ค่ ะ) อยำกที่จะฟังให้ถึงแก่นก็จงถำมใจของเรำดู ว่ำใจตอนนี้ของเรำนั้นเป็ นใจจริ งแล้วหรื อ ยัง ? ถ้ำหำกใจเดี๋ยวจริ งเดี๋ยวเท็จ แล้วเรำจะสำมำรถสัมผัสธรรมะจริ งได้อย่ำงไรกัน เรำทุกคนหิ วข้ำวกันแล้วหรื อยัง ? (หิ ว ไม่ หิวครั บ/ค่ ะ) ยังเหนื่อยกันอยูห่ รื อเปล่ำ ? (ไม่ เหนื่อยครั บ/ค่ ะ) หรื อเพียงแต่วำ่ หิ วจนไม่มีแรงแล้ว จะพักทำนข้ำวก่อนหรื อเปล่ำ ? (ยังครั บ/ค่ ะ) ถ้ำหำกยังไม่พกั ก็ต้งั ใจฟังต่อดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) เมื่อเรำทุกคนมีใจรวมเป็ นหนึ่งเช่นนี้กจ็ ะ ทำให้บรรยำกำศธรรมยิง่ มำยิง่ มีพลังธรรมมำกยิง่ ขึ้น แต่ที่สำคัญที่สุดก็คือ ดำรงใจที่ศรัทธำ ดำรง ใจที่สงบเป็ นหนึ่งเอำไว้ดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) ดอกไม้บำนมิทรำบว่ำอยูน่ ำนหรื อเปล่ำ ? (ไม่ สายทองสายธรรมจิน้ เต๋ อต้ าเซียน
พระโอวาทสิ่งศักดิส์ ิทธิ์
๒๐
การประชุมธรรมชั้นฟื้ นฟูพุทธจิตธรรมญาณ วันที่ ๕-๗ พฤษภาคม ๒๕๕๕ ณ พุทธสถานจิ้นเอิน อ.เมืองปาน จ. ลาปาง
นานครั บ/ค่ ะ) ดอกไม้กด็ งั่ เช่นชีวิตของทุก ๆ คน คนเรำเกิดมำก็อยูไ่ ด้ไม่เกินร้อยปี ใช่ไม่ใช่ ? แล้วเรำจะแสวงหำอะไรให้ชีวิตบ้ำง ? หำกแสวงหำแต่สิ่งที่ไม่ใช่ ชีวิตก็แสวงหำเปล่ำใช่ไม่ใช่ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) วันนี้รู้ชีวิตรู้หลักของตนเองแล้วก็จงก้ำวเดินต่อไปด้วยควำมเชื่อมัน่ ในหนทำงนี้ดี หรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) ไม่วำ่ ทำงใดถ้ำหำกเรำไม่เชื่อมัน่ ที่จะเดินไป หนทำงนั้นก็ยอ่ มเดินไม่ถึง จุดหมำยปลำยทำงใช่หรื อเปล่ำ ? ก็ดงั่ เช่นหนทำงนี้ ถ้ำหำกว่ำใครไม่เชื่อไม่มนั่ ใจ แน่นอนก็ยอ่ ม เดินไม่ถึงใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) กำรบำเพ็ญธรรมในยุคท้ำยปลำยกัปนี้ ที่สำคัญที่สุดคือจะต้องบำเพ็ญใจ บำเพ็ญลงแรง ปฏิบตั ิที่จิตใจของเรำดวงนี้ วงกลมวงหนึ่งจะสำมำรถวงให้กลมได้กจ็ ะต้องรู้ตรงจุดกลำงใช่หรื อ เปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) บำเพ็ญธรรมก็เช่นเดียวกัน หำกบำเพ็ญแต่ไม่รู้จุดศูนย์กลำงบำเพ็ญเท่ำไหร่ ก็ไม่สำเร็จหรอก แต่วนั นี้เรำทุก ๆ คนรู้จุดศูนย์กลำงของตัวเรำแล้วใช่ไม่ใช่ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) เมื่อรู้ จุดศูนย์กลำงของตัวเรำแล้ว ก็จงใช้กำยปลอมนี้ บำเพ็ญปฏิบตั ิขดั เกลำอุปนิสยั ที่ไม่ดี ใช้ใจนี้ บำเพ็ญ แล้วใจของเรำจะยิง่ มำยิง่ สว่ำงมำกยิง่ ขึ้น มำรยำทของคนเรำก็มีอยูใ่ ช่ไม่ใช่ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) แต่มำรยำทต้องเป็ นมำรยำทที่แสดง ออกมำจำกใจจริ งจึงจะงดงำมได้ คนเรำบนโลกนี้รู้หน้ำไม่รู้ใจใช่ไม่ใช่ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) กำร ประพฤติยอ่ มสื่ อถึงควำมคิดในใจ แต่ปัจจุบนั นี้ ยงิ่ มำยิง่ ดูออกยำก เพรำะว่ำใจอีกอย่ำงกำร แสดงออกอีกอย่ำงใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) เพรำะว่ำใจของคนมีมำยำมำกขึ้นใช่หรื อเปล่ำ ? บวกกับจิตใจที่ปรุ งแต่งมำกใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) เมื่อมนุษย์มีใจเช่นนี้ เผชิญหน้ำกัน ก็จะ ยิง่ ทำให้ใจของทุก ๆ คนยิง่ มำยิง่ ไม่เชื่อใจกันแล้วใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) แต่เรำทุก ๆ คน เมื่อมีโอกำสได้รับธรรมบำเพ็ญธรรมแล้ว เรำจะต้องใช้ใจจริ งของเรำใช้มโนจิตของเรำ เปิ ดใจ ของเรำแล้วก็ปฏิบตั ิกบั คนอื่นด้วยใจจริ งดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) โลกทุกวันนี้ ยงิ่ มำยิง่ สับสนใช่ หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) หำกใจมนุษย์ยงิ่ สับสนก็จะยิง่ ทำให้เรำทุก ๆ คนหำทำงออกจำกปัญหำ ไม่ได้ หำกคนเรำยิง่ คิดมำกยิง่ สับสนมำก ชีวิตของเรำก็จะมีแต่ควำมสับสนวุน่ วำย แต่จะทำ อย่ำงไรให้ชีวติ ของเรำมีแต่ควำมสุข มีแต่ควำมร่ มเย็นได้ นัน่ ก็คือจะต้องพึ่งหลักธรรมดีหรื อ เปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) หำกคน ๆ หนึ่งในตัวมีธรรมแสดงออกซึ่งธรรม ก็จะทำให้คนรอบข้ำงสัมผัส รับรู้ได้ อนึ่งเหมือนกับว่ำคนหลงทำง แต่เรำเป็ นผูท้ ี่ช่วยจุดแสงไฟส่องทำงให้กบั ผูอ้ ื่น เรำรู้ หนทำงเรำรู้แสงที่จะนำทำงเรำไป เรำอย่ำได้ลืมรี บเร่ งฉุดช่วยให้ทำงสว่ำงกับคนที่ไม่รู้หนทำงดี สายทองสายธรรมจิน้ เต๋ อต้ าเซียน
พระโอวาทสิ่งศักดิส์ ิทธิ์
๒๑
การประชุมธรรมชั้นฟื้ นฟูพุทธจิตธรรมญาณ วันที่ ๕-๗ พฤษภาคม ๒๕๕๕ ณ พุทธสถานจิ้นเอิน อ.เมืองปาน จ. ลาปาง
หรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) จักรวำลนี้กว้ำงใหญ่หรื อเปล่ำ ? (กว้ างใหญ่ ครั บ/ค่ ะ) แล้วใจของเรำล่ะ กว้ำงใหญ่หรื อเปล่ำ ? หำกจิตมนุษย์ยงิ่ มำยิง่ แคบก็จะทำให้โลกใบนี้ ยิง่ มำยิง่ มีคนเห็นแก่ตวั ฉะนั้นเรำเป็ นผูบ้ ำเพ็ญธรรม เรำรู้ธรรมก่อน เรำจะต้องเป็ นผูท้ ี่มีจิตใจดีงำม เป็ นผูท้ ี่มีจิตใจ กว้ำงขวำง ดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) ภัยพิบตั ิเกิดมำเพรำะใจมนุษย์ยงิ่ แคบยิง่ ตกต่ำใช่ไม่ใช่ ? จิตมนุษย์มีแต่เห็นแก่ตวั มีแต่นึก ถึงประโยชน์ของตัวเองใช่ไม่ใช่ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) ฉะนั้นเรำผูซ้ ่ ึงรู้หนทำงก่อน เรำจะต้องทำตัวให้ เป็ นแบบอย่ำงกับผูท้ ี่ยงั ไม่รู้หนทำงดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) แล้วจะปฏิบตั ิตนให้เป็ นแบบอย่ำง ให้กบั ผูอ้ ื่นได้อย่ำงไรล่ะ ? ก่อนอื่นเรำจะต้องฝึ กในกำรปล่อยวำง ก่อนอื่นเรำจะต้องไม่ทำน เนื้อสัตว์ก่อนดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) เรำจะต้องใช้ชีวิตให้เหมือนกับอริ ยะเจ้ำ ในชีวิตประจำวัน เรำใช้ชีวติ เหมือนกับสิ่งศักดิ์สิทธิ์ แน่นอนเรำจะต้องได้ควำมสำเร็จเหมือนกับสิ่ งศักดิ์สิทธิ์ได้ แน่นอน ฉะนั้นอยำกที่จะบำเพ็ญธรรมอยำกที่จะสำเร็จธรรม ก่อนอื่นจะต้องไม่ทำนเนื้อคนอื่นดี หรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) ก่อนที่เรำจะมำก็เกือบที่จะเริ่ มหัวข้อทำนเจแล้วใช่ไม่ใช่ ? แต่ก่อนอื่น หวังว่ำเมธีทุก ๆ ท่ำน คนที่มีใจกรำบไหว้บูชำแล้วก็ชื่นชอบไหว้เรำ เรำสัมผัสรู้และเรำก็ดีใจกับ ผูท้ ี่มีใจกรำบไหว้บูชำ แต่สิ่งที่เรำหวังที่สุดก็คือ เรำเองก็เป็ นผูถ้ ือศีลทำนเจ เรำเองก็ไม่เบียดเบียน เนื้อสัตว์ ไม่กินเนื้อสัตว์ แต่ถำ้ หำกใครยังนำของกรำบไหว้บูชำยังเป็ นเนื้อสัตว์อยู่ ลองคิดดูสิ เรำไม่ชอบเนื้อสัตว์น้ นั แต่คนที่กรำบไหว้นำเนื้อสัตว์มำไหว้ แล้วเรำจะรู้สึกอย่ำงไร ? จึงหวังว่ำ ผูท้ ี่มีใจเคำรพเทิดทูน จงรู้จกั นำผลไม้มำกรำบไหว้จะดีกว่ำ นำอำหำรเจนำมำกรำบไหว้ยงั จะ ดีกว่ำ ดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) เรำชอบพระโพธิสตั ว์กวนอิม เรำชอบในสิ่ งศักดิ์สิทธิ์ แต่ใจของ เรำปำกของเรำยังทำนเนื้อสัตว์อยูเ่ ลย แล้วสิ่ งศักดิ์สิทธิ์อยำกที่จะเข้ำใกล้เรำหรื อเปล่ำ ? ไม่อยำก ใช่ไม่ใช่ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) ฉะนั้นอยำกที่จะให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์เข้ำใกล้ อยำกที่จะให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ ช่วยเหลือ เรำจะต้องเริ่ มจำกที่ตวั เรำนัน่ ก็คือไม่ทำนเนื้อสัตว์ ไม่เบียดบังชีวติ ของเขำดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) ชะตำชีวิตของทุก ๆ คนล้วนลิขิตเอำไว้แล้ว จะอ้อนวอนจะวอนขอมำกมำยเพียงใด แต่ถำ้ หำกว่ำชะตำชีวิตลิขิตเอำไว้วำ่ เรำไม่มีสิ่งนั้น แม้นว่ำจะวอนขอมำกมำยเพียงใด ก็ไม่สำมำรถที่ จะขอได้สมหวังได้ ชีวิตของทุก ๆ คนล้วนลิขิตเอำไว้แล้ว ดัง่ เช่นในครั้งนี้ ชะตำชีวิตของทุก ๆ คนถุกลิขิตเอำไว้แล้วว่ำเรำจะต้องเดินเข้ำมำสู่หนทำงนี้ เรำก็จะต้องได้เดินสู่หนทำงนี้ เครำะห์ สายทองสายธรรมจิน้ เต๋ อต้ าเซียน
พระโอวาทสิ่งศักดิส์ ิทธิ์
๒๒
การประชุมธรรมชั้นฟื้ นฟูพุทธจิตธรรมญาณ วันที่ ๕-๗ พฤษภาคม ๒๕๕๕ ณ พุทธสถานจิ้นเอิน อ.เมืองปาน จ. ลาปาง
กรรมสำมำรถที่จะสลำยให้หำยไปได้กจ็ ะพึ่งกำรบำเพ็ญธรรมในปัจจุบนั นี้ เรำทุก ๆ คนไม่อยำก ที่จะเวียนเกิดเวียนตำยอีกแล้วใช่หรื อเปล่ำ ? เรำทุกคนอยำกที่จะหลุดพ้นใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ ค่ ะ) อยำกที่จะหลุดพ้นก็จะต้องเริ่ มต้นบำเพ็ญธรรมปฏิบตั ิธรรม เริ่ มต้นทำนเจแล้วก็เดินตำมผู้ แนะนำรับรอง อำวุโสของเรำดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) วันนี้ถำ้ หำกไม่มีผแู้ นะนำรับรอง วันนี้เรำ ก็ไม่อำจที่จะมำนัง่ อยู่ ณ ที่น้ ีได้ใช่ไม่ใช่ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) ผูแ้ นะนำรับรองของเรำต้องใช้ควำม อดทนมำกมำยที่จะไปฉุดช่วยพวกเรำ บำงคนเริ่ มแรกก็ไม่อยำกมำใช่หรื อเปล่ำ ? บำงคนก็ปิด ประตูไม่ยอมรับแขกใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) เรำลองคิดดูสิวำ่ ผูแ้ นะนำรับรองของเรำจะต้อง ใช้ควำมอดทนมำกมำยเพียงใด ต้องใช้วำจำมำกมำยเพียงใดที่จะไปส่งเสริ มฉุดช่วยเรำมำ แล้ว เรำล่ะ..ตอบแทนและก็ต้งั ใจเต็มที่แล้วหรื อยัง ? (ยังครั บ/ค่ ะ) ถ้ำหำกใครคนใดคิดว่ำตัวเองยังไม่ เต็มที่จงแสดงน้ ำใจจริ งที่เรำมี สัมผัสและก็ทดแทนดีหรื อเปล่ำล่ะ? (ดีครั บ/ค่ ะ) นำทีน้ ีลว้ นเป็ นนำทีทองของทุก ๆ คน จิตใจเมื่อสงบลงมำได้ ก็จะยิง่ เห็นยิง่ สัมผัสว่ำพลัง ธรรมะและก็พลังแห่งสิ่ งศักดิ์สิทธิ์นั้นช่ำงมีพลำนุภำพศักดิ์สิทธิ์กว้ำงไกล พลังพลำนุภำพของ สิ่ งศักดิ์สิทธิ์ช่ำงกว้ำงใหญ่ไพศำล ใจของเรำสัมผัสได้ใช่ไม่ใช่ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) มวลเวไนยมำกมำย ในใต้หล้ำยังมีจิตโศกำจิตลุ่มหลงไร้ทิศทำง เมื่อมนุษย์มีใจจริ งฟ้ ำก็จะดลบันดำลฉุดช่วยให้รอด พ้นจำกบ่วงกรรมจำกปวงภัยได้ เพียงมนุษย์มีใจจริ งก็จะสำมำรถรอดพ้นได้ เรื อธรรมลำนี้ช่ำงกว้ำงใหญ่โอฬำรนัก ยังมีพ้ืนที่ให้คนอีกมำกมำยได้มำบำเพ็ญได้ปฏิบตั ิ เรำทุก ๆ คนเปรี ยบเหมือนเป็ นผูท้ ี่บำเพ็ญก่อนรู้ก่อน จงเกิดจิตมหำเมตตำพำพวกเขำสู่เรื อธรรม ลำนี้ให้เร็วไวและก็มำกขึ้นดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) สถำนธรรมนี้เป็ นสถำนธรรมที่โอฬำรกว้ำง ใหญ่สำมำรถจุคนได้มำกมำย แต่ถำมว่ำใจของคนที่อยูใ่ นที่น้ ีมีใจจริ งมำกเพียงใด และก็มีใจที่ กระจ่ำงมำกเท่ำไหร่ พุทธพจน์พดู ไปมำกมำยกล่ำวไปมำกมำย มีกี่คนที่ฟังเข้ำถึงจิตใจ มีกี่คนที่ใช้ ใจจริ งมำปฏิบตั ิงำนฟ้ ำ งำนฟ้ ำก็คืองำนฟ้ ำไม่ใช่งำนของคนทัว่ ไป งำนฟ้ ำก็จะต้องใช้ใจฟ้ ำ มำ รวมผนึกกำลังกัน แล้วก็จะเป็ นพลังสำมัคคีที่ยงิ่ ใหญ่ หำกต่ำงคนต่ำงทำไม่สำมัคคีกนั เป็ นหนึ่งก็ ยำกที่จะทรำบควำมสำมัคคีอนั ยิง่ ใหญ่ได้ เรี ยนมำก็ต้งั เยอะแต่กไ็ ม่อำจที่จะรู้วำ่ ฟ้ ำกว้ำงเพียงใด เรี ยนมำก็ต้งั มำกมำยก็ไม่สำมำรถที่ จะหยัง่ รู้ถึงภำวะจิตของคน แต่ครั้งนี้เรำสำมำรถที่จะรู้หนึ่งได้ ช่ำงเป็ นสิ่ งที่ประเสริ ฐที่สุด ฟ้ ำไม่ อำจทำนจิตใจที่หยิง่ ผยองของคนได้ ฟ้ ำไม่อำจที่จะแก้ไขหนี้บำปเวรกรรมของใครได้ มีแต่เพียง สายทองสายธรรมจิน้ เต๋ อต้ าเซียน
พระโอวาทสิ่งศักดิส์ ิทธิ์
๒๓
การประชุมธรรมชั้นฟื้ นฟูพุทธจิตธรรมญาณ วันที่ ๕-๗ พฤษภาคม ๒๕๕๕ ณ พุทธสถานจิ้นเอิน อ.เมืองปาน จ. ลาปาง
คน ๆ นั้นที่จะสำมำรถลบล้ำงหนี้บำปเวรกรรมได้ ใครสร้ำงใครทำผูน้ ้ นั ก็เป็ นผูท้ ี่รับเอง ก็เป็ นผู้ ที่จะต้องแก้ไขเปลี่ยนแปลงเอง มนุษย์มีมนั สมองที่เก่งกำจ แต่กไ็ ม่อำจที่จะหยุดเงื้อมมือของเจ้ำ กรรมนำยเวรได้ มีเพียงแต่หยุดใจของเรำได้แล้วก็เริ่ มบำเพ็ญธรรมปฏิบตั ิธรรม สร้ำงบุญจริ งกุศล แท้ให้กบั เจ้ำกรรมนำยเวรเขำไป แต่จะต้องเป็ นใจจริ งที่ทำออกมำอย่ำงแท้จริ ง จึงจะสำมำรถ ให้กบั เจ้ำกรรมนำยเวรได้ คนไม่วำ่ จะเก่งกำจเพียงใดก็ไม่อำจที่จะทำให้โลกของเรำเป็ นดัง่ ที่ใจ คิด มีเพียงแต่ใจมนุษย์จะต้องรวมกันเป็ นหนึ่งสำมัคคีจะรอดพ้นจำกปัญหำเภทภัยได้ โลกนี้เมื่อ จมลงแล้วจะต้องใช้ธรรมฉุดช่วย ธรรมะนี้สำมำรถที่จะฉุดช่วยทุกสิ่ งทุกอย่ำง คนก็เช่นเดียวกัน หำกมีควำมมำนะบำกบัน่ เพียรพยำยำมถึงที่สุด ก็จะสำมำรถเปลี่ยนแปลงชะตำชีวิตของเรำได้ ยำขมเรำทุก ๆ คนต่ำงไม่ชอบกันใช่ไม่ใช่ ? เรำทุกคนล้วนต่ำงชอบยำที่กินง่ำยใช่ไม่ใช่ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) ขมก่อนหวำนทีหลัง หำกใครสำมำรถที่จะอดทนกินยำขมได้ สักวันหนึ่งควำม หวำนก็จะตอบสนองต่อตัวเรำเอง ดัง่ เช่นในหนทำงนี้กจ็ ะต้องมียำกบ้ำงง่ำยบ้ำง จะต้องอดทนอด กลั้นให้มำก ๆ ดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) ยำขมคือยำดีช่วยเรำได้ คำหวำนหูเรำชอบฟังกันหรื อ เปล่ำ ? ชอบไม่ชอบ ? (ชอบครั บ/ค่ ะ) แล้วคำเตือนชอบไม่ชอบฟัง ? คนส่วนใหญ่บนโลกนี้ไม่ ค่อยชอบฟังคำท้วงติง คำตักเตือนใช่ไม่ใช่ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) คนที่ชอบเตือนท้วงติงเรำ เขำเป็ นคนที่ หวังดีกบั เรำใช่ไม่ใช่ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) แล้วคนที่หวังดีกบั เรำนี้ เรำจะยินดีฟังหรื อเปล่ำ ? (ยินดี ครั บ/ค่ ะ) แต่ส่วนใหญ่ภำวะอำรมณ์ตอนนั้นใจก็ไม่ค่อยอยำกฟังคำติเตือนใช่ไม่ใช่ ? คนที่รักเรำ จริ งมักที่จะเตือนเรำท้วงติงเรำใช่ไม่ใช่ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) ก็ดงั่ เช่นพ่อแม่ของเรำใช่หรื อเปล่ำมักที่จะ คอยตักเตือนว่ำกล่ำวเรำไม่ให้ไปทำสิ่ งผิดใช่ไม่ใช่ ? แต่บำงครั้งอำรมณ์ของเรำก็ไม่เข้ำใครออก ใครใช่ไม่ใช่ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) บำงครั้งก็ยงั อำรมณ์ไม่ดี บำงครั้งก็มีบำ้ งที่เถียงกลับไป ว่ำกลับไป ใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) เมธีท้งั หลำยจงคิดดูให้ดีคนที่ชอบพูดดีกบั เรำ คนที่ชอบตำมใจเรำ คนเหล่ำนี้เหมือนกับทำร้ำยเรำใช่ไม่ใช่ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) จนเรำถลำลงไปแล้ว ไม่มีใครช่วยเรำได้ แล้ว แล้วเรำจะพึ่งใครได้ล่ะขณะนั้น ฉะนั้นเรำทุก ๆ คนจงรู้จกั ฟังคำท้วงติง เคำรพคำขัดหูให้ มำก ๆ ดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) ยินดี ยินดี ที่ใจของเรำสำมำรถปรับได้เปลี่ยนอำรมณ์ได้ ถ้ำหำก ใจของเรำสำมำรถปรับได้กระทันหันเช่นนี้ เรำเชื่อว่ำหนทำงกำรบำเพ็ญนี้ จะยิง่ มำยิง่ สว่ำงสดใส ขึ้น สายทองสายธรรมจิน้ เต๋ อต้ าเซียน
พระโอวาทสิ่งศักดิส์ ิทธิ์
๒๔
การประชุมธรรมชั้นฟื้ นฟูพุทธจิตธรรมญาณ วันที่ ๕-๗ พฤษภาคม ๒๕๕๕ ณ พุทธสถานจิ้นเอิน อ.เมืองปาน จ. ลาปาง
พระโพธิสตั ว์มีจิตใจที่เมตตำ เรำลองถำมใจตัวเองดูสิ เรำอยำกที่จะเจริ ญรอยตำมดัง่ พระ โพธิสตั ว์ แต่ลองถำมตัวเองดูก่อนว่ำเรำสำมำรถฝึ กจิต ให้เป็ นจิตที่มีเมตตำสงสำรได้ดงั่ ท่ำนได้ แล้วหรื อยัง ? ถ้ำหำกฝึ กฝนได้ กำรที่เรำจะเป็ นเหมือนดัง่ ท่ำนก็ยอ่ มทำได้ แต่ตอนนี้ลองถำมใจ ของเรำดูก่อนว่ำเรำทำได้มำกน้อยแค่ไหนแล้ว เรื่ องบำงเรื่ องก็จะต้องสำมำรถอะลุม้ อล่วยให้แก่ กันบ้ำง อย่ำได้ตึงจนเกินไป อย่ำได้สุดโต่งจนเกินไปดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) พระพุทธองค์ เคยมีกล่ำวเอำไว้วำ่ พิณนั้นมีอยูส่ ำมสำย สำยหนึ่งถ้ำหำกตึงจนเกินไปเสี ยงของพิณ ฟังแล้ว เล่น แล้วก็บงั เกิดเสี ยงเพลงไม่ได้ สำยพิณก็จะขำดง่ำยใช่ไม่ใช่ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) สำยที่สองหำกหย่อน จนเกินไป เล่นแล้วฟังแล้วก็ไม่เพรำะใช่ไม่ใช่ มิสูก้ ำลังดีใช่ไม่ใช่ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) แล้วเรำล่ะ อยำกที่จะเป็ นสำยพิณเส้นไหน ? (สายที่สามครั บ/ค่ ะ) ก็ดงั่ วันนี้ที่ทุก ๆ คนได้เกิดมำพอดี ๆ ทัน วำระกำลปรกโปรดยุคสุดท้ำยนี้ ถ้ำหำกว่ำเรำเกิดเร็วกว่ำนี้ ไป ก็ไม่ทนั ธรรมะลงมำปรกโปรด หรื อไม่เรำเกิดช้ำกว่ำนี้จนเกินไป ธรรมของฟ้ ำถูกเก็บกลับไปหมดแล้ว เรำก็ไม่มีโอกำสที่จะ ได้รับธรรมะแล้ว ฉะนั้นมิสูม้ ำพอดี ๆ ดังเช่นพวกเรำทุกคนในที่น้ ีใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) แม้นฐำนะทำงครอบครัวจะยำกจนก็ไม่สำคัญ แต่เรำอย่ำได้จนปัญญำในกำรสูช้ ีวิตต่อไปดี หรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) สำมสิ่งวิเศษจงอย่ำได้ลืมเป็ นอันขำด สำมสิ่ งวิเศษนี้จะสำมำรถนำพำ พวกเรำพ้นจำกกำรเวียนว่ำยตำยเกิด แล้วสำมสิ่ งวิเศษนี้จะสำมำรถพำให้เรำรอดพ้นจำกภัยพิบตั ิ ได้ สำมสิ่ งวิเศษนี้ขอให้เมธีทุก ๆ ท่ำนจงประคับประคองเอำไว้ให้ดีที่สุด จบสำมวันแล้วสำมสิ่ ง วิเศษนี้อย่ำได้ลืมเป็ นอันขำด หลังจำกเรำจบไปแล้ว สิ่ งภำยนอกมำกมำย สิ่ งที่เรำมองไม่เห็น มำกมำยน่ำกลัวจริ ง ๆ ทุกขณะจิตทุกเวลำจงรู้จกั ใช้สำมสิ่ งวิเศษเอำไว้กจ็ ะสำมำรถพำให้เรำรอด พ้นได้ คนสองข้ำงก็เช่นเดียวกันอย่ำได้คิดว่ำเรำรับธรรมะมำนำนแล้ว เรำช่ำชองในตรัยรัตน์แล้ว ใช้ชีวิตอย่ำงประมำทลืมใช้ตรัยรัตน์ในยำมที่ใจของเรำคึกคะนอง ลืมใช้ตรัยรัตน์ในยำมที่ใจของ เรำฮึกเหิ มหรื อว่ำมีควำมสุขจนเกินไป ใช้ชีวิตอย่ำงประมำทเช่นนี้กน็ ่ำอันตรำยนะ ปลำยทำงชีวิต ของทุก ๆ คนล้วนแขวนอยูบ่ นเส้นด้ำย หำกไม่ระมัดระวังก็กลัวว่ำสิ่ งอันตรำยทั้งหลำยจะย่ำง กรำยเข้ำมำสู่ตวั เรำได้ ฉะนั้นทุก ๆ คนล้วนมีวิบำกกรรมทั้งสิ้น แต่เรำอย่ำได้ประมำทในชีวิต เป็ นอันขำด ตรัยรัตน์มีไว้ใช้อยูต่ ลอดเวลำมิใช่มีไว้ใช้ป้องกัน แต่จงใช้ใจที่เคำรพดำรงจิตใช้ ตรัยรัตน์อยูเ่ สมอ ๆ ใช้จนกว่ำเรำรู้สึกว่ำไม่ตอ้ งใช้ ใช้ไปเรื่ อย ๆ เพรำะว่ำตรัยรัตน์ของฟ้ ำนี้ สำมสิ่ งวิเศษนี้จะสำมำรถคุม้ ครองช่วยเหลือเรำ ยำมที่เกิดเภทภัยได้ยำมที่เกิดสิ่ งที่ไม่ควรเกิดได้ สายทองสายธรรมจิน้ เต๋ อต้ าเซียน
พระโอวาทสิ่งศักดิส์ ิทธิ์
๒๕
การประชุมธรรมชั้นฟื้ นฟูพุทธจิตธรรมญาณ วันที่ ๕-๗ พฤษภาคม ๒๕๕๕ ณ พุทธสถานจิ้นเอิน อ.เมืองปาน จ. ลาปาง
ฉะนั้นเครื่ องรำงของขลังมำกมำย ใช้สิ่งนี้สำมำรถที่จะช่วยเรำได้ในเบื้องต้นได้ แต่ถำ้ หำกว่ำไม่ เชื่อมัน่ ในตรัยรัตน์ แม้นจะมีพระเต็มตัวคล้องคอ แม้จะเคำรพในพระพุทธะแต่ใจของเรำไม่ยอม เชื่อมัน่ พระพุทธะของตัวเรำที่มีอยูใ่ นกำยนี้ ก็ใช่วำ่ จะสำมำรถช่วยเรำได้ ขอให้ใจของเรำทุก ๆ คนดำรงใจแห่งพุทธำ ดำรงจิตที่มีตรัยรัตน์ควบคู่ ใช้เช้ำค่ำแล้วก็สำนึกคุณฟ้ ำที่ได้มอบธรรมะ ให้กบั เรำดีหรื อเปล่ำล่ะ? (ดีครั บ/ค่ ะ) ควำมสงบจะเกิดขึ้นได้เมื่อไรมีใครรู้บำ้ ง ? ควำมสงบใช่หรื อเปล่ำว่ำต้องไปนัง่ สมำธิ แล้ว จึงจะเกิดควำมสงบได้ ? (ไม่ ใช่ ครั บ/ค่ ะ) แล้วควำมสงบจะเกิดขึ้นได้เมื่อไร ? (เมื่อปล่อยวาง ครั บ/ค่ ะ) ปล่อยวำงแล้วจะสำมำรถสงบได้ทนั ทีหรื อเปล่ำ ? สิ่ งที่เรำได้รับไป สิ่ งที่เรำได้เปิ ดจุด หำกเรำรู้จกั ใช้สำมตรัยรัตน์น้ ีให้เป็ น แล้วก็ท่องห้ำคำ แล้วใจก็เอำไว้ที่ตรงนี้ (จุดญาณทวาร) ควำม สงบก็จะบังเกิดขึ้นฉับพลัน ควำมสงบสำมำรถเกิดขึ้นไม่วำ่ เรำจะนัง่ ยืน เดิน นอน ควำมสงบนี้ สำมำรถดำรงได้ทุกขณะทุกเวลำ ยิง่ สงบเรำก็จะยิง่ ผันธรรมะที่อยูใ่ นตัวอักษรให้เป็ นธรรมะที่ แยบยลได้ เรำยิง่ มีควำมว่ำงยิง่ มีควำมสงบ เรำก็จะสำมำรถผันควำมรู้เป็ นควำมรู้ที่ลึกซึ้งได้ ขอให้ในใจของเรำมีท้งั ควำมสงบและก็มีท้งั ควำมว่ำง และก็มีสติพำให้ใจของเรำยิง่ มำยิง่ มีควำม สงบ แล้วควำมผำสุกก็จะเกิดกับเรำเอง เวลำนี้พวกเรำคงหิ วกันแล้วใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) เอำล่ะ...เมื่อทุกท่ำนหิ วข้ำวกันแล้ว และที่สำคัญเวลำทำนก็ถึงแล้ว ก็ให้ทุก ๆ คนพักผ่อนตำม สบำย ไปทำนข้ำวก่อนแล้วเรำค่อยมำพบกันใหม่ดีไม่ดี ? (ดีครับ/ค่ะ) (นักเรี ยนในชั้นลงไป รั บประทานอาหารกัน เมื่อรั บประทานอาหารอิ่มแล้ ว ทุกคนจึงขึน้ มาฟั งพระโอวาทอีกครั้ ง)
มำพร้อมกันแล้วหรื อยัง ? คนที่มำก่อนเมื่อถึงที่นงั่ แล้วก็เก็บจิตเก็บใจดีหรื อเปล่ำ ? (ผู้ ดาเนินรายการขอให้ นักเรี ยนในชั้นทุกคนอุ้มลัญจกรขึน้ มา) ที่สำคัญก็คือจิตใจอย่ำได้ฟุ้งซ่ำนดีหรื อ เปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) อำกำศก็เป็ นใจ กำลเวลำก็เป็ นใจ สำคัญที่สุดก็คือมนุษย์ตอ้ งรู้จกั ถนอมรักษำ บุญวำระโอกำสที่ดีเช่นนี้ ของตนเองเอำไว้ให้ดีที่สุด ครั้งนี้ที่เรำมำนั้น เพื่อที่จะต้องกำรฝึ กใจของนักเรี ยนและคนที่อยู่ ณ ที่น้ ีทุก ๆ คน ต้องกำร ที่จะฝึ กจิตใจของทุก ๆ คน เมื่อบังเกิดควำมสงบแล้ว เมื่อสัมผัสควำมสงบและก็ใช้ตรัยรัตน์ อย่ำงถูกต้อง สำมอย่ำงรวมเป็ นหนึ่ง สัจจคำถำ ลัญจกร มโนทวำร ฝึ กใช้ให้รวมเป็ นหนึ่ง ควำมรู้มนุษย์เรี ยนรู้เมื่อไหร่ กเ็ รี ยนรู้ได้ แต่ที่สำคัญที่สุดก็คือ มนุษย์ถำ้ หำกไม่เข้ำใจที่จะฝึ กจิตให้ สงบอยูบ่ ่อย ๆ ต่อไปในภำยภำคหน้ำก็ยำกที่จะพึ่งพำตนเองในเบื้องต้นได้ ฉะนั้นพูดมำกไปก็ สายทองสายธรรมจิน้ เต๋ อต้ าเซียน
พระโอวาทสิ่งศักดิส์ ิทธิ์
๒๖
การประชุมธรรมชั้นฟื้ นฟูพุทธจิตธรรมญาณ วันที่ ๕-๗ พฤษภาคม ๒๕๕๕ ณ พุทธสถานจิ้นเอิน อ.เมืองปาน จ. ลาปาง
มิสูพ้ ดู น้อยแต่ได้ใจควำม ทุกคนในวันนี้หำกฝึ กให้จิตสงบได้ สำมวันที่ฟังไปไม่วำ่ จะฟังได้มำก หรื อน้อย แต่เรำจับจุดประเด็นสำคัญที่สุดได้ ต่อ ๆ ไปเรำก็จะรู้ดว้ ยภำวะจิตญำณของเรำเอง ที่ สำคัญที่สุดก็คือเรำจะต้องรู้จกั ใช้จิตสงบให้เป็ นธรรมชำติแล้วต่อไปชีวิตของเรำก็จะมีหลัก ก็จะ เข้ำใจใช้เป็ นเอง หำกมนุษย์ไม่อำจที่จะสัมผัสควำมสงบแล้วไซร้ ถึงแม้พระธรรมมำกมำยจะ เรี ยนรู้ศึกษำไปก็ไม่อำจที่จะสัมผัสได้อย่ำงลึกซึ้ง มีแต่เพียงใช้ใจที่สงบเพียงเท่ำนั้น จึงจะสำมำรถ เรี ยนรู้ในทุกสิ่ งทุกอย่ำงได้อย่ำงกว้ำงขวำงได้อย่ำงเต็มที่ได้ จงหมัน่ ฝึ กจิตให้สงบอยูบ่ ่อย ๆ แล้ว ก็จะทำให้ตนเองรู้อย่ำงกว้ำงขวำงได้ แล้วก็รู้สมั ผัสลึกซึ้งในสิ่ งที่คนอื่นไม่สำมำรถที่จะสัมผัสรู้ ได้เหมือนกับเรำ ยิง่ สงบก็จะยิง่ สัมผัสรู้ได้ คนที่รับธรรมะก่อนมำกมำยก็ใช่วำ่ จะสัมผัสได้ เหมือนกับเรำในวันนี้ ฉะนั้นเหตุปัจจัยในครั้งนี้ ฟ้ ำเบื้องบนได้ทรงเมตตำ เมตตำให้เรำได้ลงมำ ฝึ กจิตใจของทุก ๆ คนในที่น้ ี ให้สงบมำกยิง่ ขึ้น ยิง่ เรี ยบง่ำยยิง่ สงบภำวะธรรมจะปรำกฏ ยิง่ ฟุ้ งเฟ้ อ เลิศหรู ห่ำงจำกธรรมก็จะยิง่ ไม่มีธรรม ยิง่ เรี ยบง่ำยยิง่ ธรรมชำติกจ็ ะอยูธ่ รรมะ ก็จะไม่ห่ำงออกไป ไม่ห่ำงไกลจำกธรรมะ ยิง่ ย้อนหวนกลับคืนสู่ธรรมชำติสู่ควำมเรี ยบง่ำยก็จะพบสัจธรรมที่แท้จริ ง ที่ไม่เคยห่ำงจำกกำยและใจของพวกเรำ ใช้ชีวิตก็เช่นเดียวกัน ธรรมะแท้ธรรมะจริ งไม่เคยห่ำง จำกกำยพวกเรำ ธรรมะอยูใ่ นกำยธรรมะไม่ได้อยูภ่ ำยนอก น้ ำเปล่ำคือน้ ำธรรมดำ น้ ำธรรมชำติ น้ ำให้กำรดื่มเพื่อดับควำมกระหำย หำกกินน้ ำที่มี กำรปรุ งแต่ง ยิง่ กินก็จะยิง่ กระหำย มิสูด้ ื่มน้ ำเปล่ำซึ่งเป็ นน้ ำที่ดบั ควำมกระหำยได้อย่ำงทันท่วงที และดับได้อย่ำงแท้จริ ง น้ ำให้อะไรกับเรำไว้มำกมำย ถึงแม้คนจะทิ้งสิ่ งปฎิกลู ลงไปในน้ ำ น้ ำก็ ไม่เคยโกรธไม่เคยกล่ำวโทษ น้ ำก็คือน้ ำ รับได้ทุกสภำพ หำกจิตใจของคนเรี ยนรู้ได้อย่ำงน้ ำ และก็สำมำรถปรับทุกอำรมณ์ได้เหมือนกับน้ ำแล้ว ชีวิตเรำก็จะเหมือนดัง่ น้ ำ ที่เย็นสดใสได้ ตลอดไป น้ ำมีแต่ให้ควำมเย็นสดใสสดชื่น น้ ำสำมำรถชำระล้ำงทุกสิ่ งทุกอย่ำงให้กระจ่ำงหมด จดได้ น้ ำไม่วำ่ จะอยูใ่ นภำวะใดรู ปลักษณะใส่น้ ำอย่ำงไร น้ ำก็ไม่เคยฝื นตัว น้ ำก็จะเหมือนอยูใ่ น ทุกภำชนะ ภำชนะอย่ำงไรน้ ำก็อยูไ่ ด้ จึงหวังเมธีทุก ๆ ท่ำนจงฝึ กฝนสัมผัสเรี ยนรู้ให้เหมือนดัง่ น้ ำดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) น้ ำเป็ นสิ่ งจำเป็ นในชีวิตของเรำใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) ธรรมะ ก็เช่นเดียวกันเป็ นสิ่ งจำเป็ นและเป็ นสิ่ งสำคัญที่สุดในชีวิตมนุษย์ ล้วนจะต้องอำศัยธรรมะและใช้ ธรรมะในชีวิตประจำวัน สายทองสายธรรมจิน้ เต๋ อต้ าเซียน
พระโอวาทสิ่งศักดิส์ ิทธิ์
๒๗
การประชุมธรรมชั้นฟื้ นฟูพุทธจิตธรรมญาณ วันที่ ๕-๗ พฤษภาคม ๒๕๕๕ ณ พุทธสถานจิ้นเอิน อ.เมืองปาน จ. ลาปาง
ทุก ๆ วันเรำล้วนต่ำงมีปัจจัยสี่ เป็ นที่พ่ ึงใช่ไม่ใช่ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) ถ้ำหำกเรำรู้จกั ใช้ปัจจัยสี่ น้ ี อย่ำงคุม้ ค่ำและถูกหลักถูกวิธี ปัจจัยสี่ เรำก็จะมีใช้อย่ำงไม่ขำดสำย คำว่ำกระแส ดัง่ เช่นน้ ำ กระแสน้ ำไหลไปไม่เคยหยุดใช่ไม่ใช่ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) คนบำเพ็ญธรรมก็เช่นเดียวกันอยำกที่จะ หลุดพ้นจำกกำรเวียนว่ำยตำยเกิด ก็จะต้องปฏิบตั ิบำเพ็ญ ให้เหมือนดัง่ กระแสที่ไม่เคยหยุด บำเพ็ญไปจนกว่ำกระแสของเรำจะถึงจุดหมำยปลำยทำง เพียงชำติน้ ีชำติเดียวเท่ำนั้นเรำสำมำรถ บำเพ็ญให้หลุดพ้นจำกโลกียว์ ิสยั นี้ได้ เรำบำเพ็ญเป็ น บำเพ็ญที่หนึ่งห้วงคิด ถ้ำหำกเรำบำเพ็ญ ไม่เป็ นเรำก็บำเพ็ญตลอดชีวิต ฉะนั้นห้วงคิดจะต้องระมัดระวัง ห้วงคิดระมัดระวังเรำก็จะไม่ ทำผิดพลำด ทำไมจึงต้องระวังห้วงคิด เพรำะว่ำมีหว้ งคิดแล้วก็จะเกิดเป็ นกำรกระทำ หำกกระทำ ผิดไปเรื่ อยๆ กำรกระทำนี้ กจ็ ะกลำยเป็ นนิสยั หำกนิสยั สัง่ สมควำมเคยชินที่ไม่ดีไว้ ก็จะกลำยเป็ น ชะตำกรรมได้ ฉะนั้นหนึ่งห้วงคิดนั้นสำคัญ ทุก ๆ คนจะต้องระมัดระวังหนึ่งห้วงคิดของเรำ คนไม่อยำกที่จะเกิดอีกไม่อยำกที่จะผูกพันอีก แต่ภำยในใจเกิดห้วงคิดเกี่ยวพันต่ำง ๆ มำกมำย หำกเรำรู้ปลงได้เรำก็จะยิง่ เข้ำใจชีวิตโลกใบนี้ได้ หำกไม่ปลงยิง่ มำยิง่ ยึดติดก็จะยิง่ ทำให้ชีวติ ของ เรำมีแต่ภำระหนักอึ้ง ภำระนี้เป็ นภำระของชีวิตมนุษย์โลก ไม่ใช่ภำระที่จะเดินในหนทำงธรรม ได้ ขอให้กำรำบที่ใจตน กำรำบจิตที่เป็ นจิตม้ำจิตลิงลงให้ได้ และจะยิง่ ทำให้ใจของเรำยิง่ มำยิง่ เบำบำงสว่ำงใสมำกยิง่ ขึ้น หำกใจของเรำเต็มไปด้วยมูลขยะ ควำมคิดอ่ำนในใจของเรำก็จะมีแต่ สิ่ งปฏิกลู แต่ถำ้ หำกเรำขจัดสิ่ งที่ไม่ดีภำยในใจลงไป ใจนี้กจ็ ะมีแต่ควำมว่ำงเปล่ำ เป็ นจิตใจที่ดี งำมสว่ำงสดใส หำกเรำไม่มำตั้งแต่วนั แรก เรำก็ไม่อำจรู้ควำมเป็ นไป ณ ที่น้ ีได้ และยิง่ สำคัญถ้ำหำกเรำไม่ มำ ณ ที่น้ ี เรำก็ไม่อำจรู้หนึ่งจุดหลุดพ้นจำกพระวิสุทธิอำจำรย์ได้ใช่ไม่ใช่ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) ฉะนั้น มำแล้วก็เป็ นสิ่ งดีให้กบั ตัวเรำ เป้ ำหมำยในชีวติ ต่ำงคนต่ำงมุ่งหวัง ต่ำงคนต่ำงฝันกันไป แต่วนั นี้ เมื่อได้ฟังธรรมเมื่อได้กระจ่ำงในธรรมมำกยิง่ ขึ้น ก็ยงิ่ กระจ่ำงชัดในเป้ ำหมำยชีวิตของเรำมำก ยิง่ ขึ้นใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) หำกมัวแต่ทำงำนไม่ยอมสละเวลำมำสถำนธรรม แล้วเมื่อไหร่ จะสำมำรถเปลี่ยนแปลงชะตำกรรมได้ ทำงำนทำงโลกก็สำมำรถทำได้ แต่จงรู้จกั แบ่งเวลำมำ ศึกษำธรรม มำช่วยงำนฟ้ ำด้วยดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) เพรำะว่ำปัจจุบนั นี้เป็ นกำรปรกโปรด อย่ำงกว้ำงขวำง สำมำรถบำเพ็ญทั้งครัวเรื อนได้ สำมำรถทำงำนทำงโลกได้ สำมำรถทำงำนทำง สายทองสายธรรมจิน้ เต๋ อต้ าเซียน
พระโอวาทสิ่งศักดิส์ ิทธิ์
๒๘
การประชุมธรรมชั้นฟื้ นฟูพุทธจิตธรรมญาณ วันที่ ๕-๗ พฤษภาคม ๒๕๕๕ ณ พุทธสถานจิ้นเอิน อ.เมืองปาน จ. ลาปาง
ธรรมควบคู่กนั ไปด้วย ฉะนั้นคนที่เกิดทันยุคสำม ช่ำงเป็ นผูท้ ี่มีบุญยิง่ ใหญ่เหลือเกิน เมื่อรู้วำ่ ตนเองเป็ นผูม้ ีรำกบุญแล้ว จงรู้จกั ถนอมรักษำบุญของตนเองไว้ดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) ใจกระจ่ำงแล้วจึงสำมำรถทำให้รู้วำ่ รสพระธรรมนั้นเป็ นอย่ำงไร ก่อนนี้ได้ชิมรสมำกมำย แต่ก็ ไม่รู้สึกลึกซึ้งเท่ำรสพระธรรมในวันนี้ใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ครับ/ค่ะ) รู้สึกโล่งมำกขึ้นหรื อเปล่ำ ? (รู้ สึกครั บ/ค่ ะ) ควำมรู้สึกเช่นนี้ จงหมัน่ สัมผัสและบังเกิดอยูท่ ุกเวลำดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) ไม่ ว่ำจะอยูใ่ นภำวะทำงโลกอย่ำงไร ไม่วำ่ จะอยูใ่ นควำมรู้สึกอำรมณ์อย่ำงไร เรำจงรู้จกั นำควำมรู้สึก ที่สงบเมื่อสักครู่ น้ ี นำบังเกิดจิตอยูเ่ สมอ ๆ ดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) เมื่อจบสำมวันนี้ไปแล้ว ออกไปทำงำนทำงโลกของเรำ ก็สำมำรถที่จะนำธรรมะนี้ไปใช้ในชีวิตประจำวันได้ และก็ สำมำรถใช้วำมรู้สึกควำมสงบเมื่อสักครู่ น้ ีไปเผชิญในโลกกว้ำงได้ คนทัว่ ไปยังมีอุปนิสยั ยังมี อำรมณ์อยู่ แต่เรำผูซ้ ่ ึงรู้ธรรมแล้วกระจ่ำงธรรมกว่ำเขำแล้ว เรำจะต้องมีใจให้กว้ำงกว่ำเขำดีหรื อ เปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) ถึงแม้ออกไปแล้วไม่วำ่ คนจะพูดจำอย่ำงไร พูดจำไม่น่ำฟัง พูดจำสบ ประมำท ใจของเรำก็อย่ำได้ใส่ใจดีหรื อเปล่ำ ? ขอให้ควำมเชื่อมัน่ ในฟ้ ำเชื่อมัน่ ในธรรมของ ทุก ๆ คนจงมีชยั ชนะเป็ นที่ต้งั ดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) ก่อนอื่นจะต้องชนะใจของเรำให้ได้อยู่ เสมอดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) ออกไปเห็นเนื้อสัตว์เกิดควำมอยำกก็จะต้องรู้ทนั จิตใจของตัวเรำ ดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) มีใจอยำกเที่ยวเสเพลใช้ชีวิตเหมือนเมื่อก่อนก็จะต้องรู้เท่ำทันจิตใจของ เรำให้ได้ดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) ชีวิตเมื่อก่อนใช้เสเพลไปมำกมำย แต่ครั้งนี้เรำได้ฟังธรรม แล้วรู้อะไรต่ำง ๆ มำกมำย จำกนี้ไปจงเปลี่ยนแปลงแก้ไขตนเองเป็ นคนใหม่ เป็ นคนที่สงั คม ต้องกำร และสิ่ งที่สำคัญที่สุดก็คือ เป็ นคนที่ฟ้ำให้ควำมสำคัญดีหรื อเปล่ำล่ะ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) วันนี้ กวนอิมผูซ่ำเอง ก็ไม่ขอพูดอะไรมำกมำยแล้ว สิ่ งที่สำคัญที่สุดก็คืออยำกที่จะให้เมธีทุก ๆ ท่ำนใช้ ควำมจริ งใจเผชิญกับทุกสิ่ งทุกอย่ำงที่จะก้ำวเข้ำมำต่อจำกนี้ดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) หำกเรำมี ควำมจริ งใจให้กบั เขำไป ควำมจริ งใจนี้กจ็ ะได้กลับคืนมำดีไม่ดี ? (ดีครั บ/ค่ ะ) กรำบลำ องค์ธรรมมำรดำ คืนสู่เบื้องบน
สายทองสายธรรมจิน้ เต๋ อต้ าเซียน
พระโอวาทสิ่งศักดิส์ ิทธิ์
๒๙
การประชุมธรรมชั้นฟื้ นฟูพุทธจิตธรรมญาณ วันที่ ๕-๗ พฤษภาคม ๒๕๕๕ ณ พุทธสถานจิ้นเอิน อ.เมืองปาน จ. ลาปาง
พระโอวาทร้ อยแก้ วรองธรรมอธิการจิ้นเต๋ อเมตตา ประชุมธรรมชั้นฟื้ นฟูพุทธจิตธรรมญาณ วันจันทร์ ที่ ๗ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๕ ณ. พุทธสถานจิน้ เอิน อ. เมืองปาน จ.ลาปาง เวลาประมาณ ๑๑.๑๒ – ๑๔.๓๐ น.
(ภายหลัง จากจบการบรรยายหั ว ข้ อ “พระมหากรุ ณ าธิ คุ ณ เบื ้อ งบน เคารพบรรพจารย์ เทิ ด ทู น ธรรมะ” ได้ มีสิ่งศักดิ์ สิทธิ์ พระองค์ หนึ่ งมาเมตตาประทับทิ พยญาณ ท่ าทางของพระองค์ นั้นเดิ นอย่ างช้ า ๆ หลังงอเล็กน้ อยคล้ ายกับผู้สูงอายุ พระองค์ เมตตาประทานพระโอวาทบนกระดานดา จากนั้นสิ่ งศักดิ์ สิทธิ์ ทรงประกาศพระนาม นักเรี ยนในชั้ นร่ วมกันกราบรั บพระบาท ท่ านจิ น้ เต๋ อต้ าเซี ยนจึ งเมตตาทักทายกับทุก คนในชั้นเรี ยน)
เรำทุกคนเป็ นอย่ำงไรบ้ำง ? (สบายดีครั บ/ค่ ะ) เหนื่ อยกันหรื อเปล่ำ ? (ไม่ เหนื่ อยครั บ/ค่ ะ) ทุกคนนัง่ ลงก่อนดีหรื อไม่ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) (นักเรี ยนในชั้นกราบขอบพระคุณจิน้ เต๋ อต้ าเซี ยนเมตตาและได้ เชิ ญพระองค์ นั่ง) ให้ทุกคนนัง่ เถอะ วันนี้ ทุก ๆ คนล้วนต่ำงได้รับพระมหำกรุ ณำธิ คุณเบื้องบน ล้วน ได้รับควำมเมตตำจำกฟ้ ำกันทุกคน วันนี้ถำ้ หำกไม่ใช่เพรำะควำมเมตตำของฟ้ ำเบื้องบน เรำก็ไม่ อำจที่ จะได้มำพบกันได้ใช่ หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) ทุกสิ่ งทุกอย่ำงจะต้องสำนึ กในพระมหำ กรุ ณำธิคุณเบื้องบนทั้งสิ้ น มนุษย์เรำล้วนจะต้องรู้จกั เคำรพในฟ้ ำ เคำรพในเทพเซี ยน เคำรพทุก สิ่ งทุกอย่ำง เพรำะว่ำเรำล้วนได้รับจำกผูอ้ ื่นมำกมำยใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) กำรที่เรำทุก ๆ คนมีโอกำสได้มำนัง่ อยู่ ณ ที่น้ ี ก็ลว้ นเพรำะฟ้ ำเบื้องบนทรงเมตตำทั้งนั้น เรำเองก็เช่นเดียวกัน ถ้ำ หำกไม่เพรำะพระอำจำรย์เมตตำ เรำก็ไม่อำจที่จะได้มำร่ วมผูกบุญสัมพันธ์กบั ทุกคนและก็ร่วม พบปะพูดคุยกับทุก ๆ คนได้ ฉะนั้นทุกสิ่ งทุกอย่ำงล้วนจะต้องสำนึกฟ้ ำเบื้องบน เขำภูผำแม้นจะสู งเพียงใด แต่ขอให้จิตใจของพวกเรำทุก ๆ คนเรี ยนรู้ศึกษำในควำมสู ง ในควำมหนักแน่ นของภูเขำ ไม่ว่ำภูเขำจะใหญ่จะสู งเพียงใด แต่ภูเขำก็เกิดมำจำกเม็ดทรำยเม็ด หนึ่ งดินเม็ดหนึ่ งที่เกิดกำรถมสะสมรวมกันนำนเข้ำ สุ ดท้ำยก็เกิดเป็ นภูเขำสู งใหญ่ใช่หรื อไม่ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) ดังนั้นทุก ๆ คนล้วนมีควำมมุ่งหวังอันยิง่ ใหญ่ มนุษย์ทุกคนล้วนสำมำรถที่จะสำเร็จ สู่เป้ ำหมำยอันยิ่งใหญ่ได้ เพรำะว่ำพระพุทธะล้วนสำเร็ จมำจำกคนใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) ฉะนั้น เรำทุ ก ๆ คนจงอย่ำ ได้ดู ถู ก ดู แ คลนตนเองเป็ นอัน ขำด เพรำะว่ำ เรำทุ ก ๆ คนล้ว นมี สายทองสายธรรมจิน้ เต๋ อต้ าเซียน
พระโอวาทสิ่งศักดิส์ ิทธิ์
๓๐
การประชุมธรรมชั้นฟื้ นฟูพุทธจิตธรรมญาณ วันที่ ๕-๗ พฤษภาคม ๒๕๕๕ ณ พุทธสถานจิ้นเอิน อ.เมืองปาน จ. ลาปาง
ควำมสำมำรถและก็มีพลำนุ ภำพอันยิ่งใหญ่ แต่จะมี ใครกล้ำที่ จะแสดงออกมำ แล้ว จะมี ใคร สำมำรถที่จะทำให้คนธรรมดำคนหนึ่ งมีควำมมัน่ คง มัน่ คงแล้วและเจริ ญในหนทำงกำรสำเร็ จ เป็ นพุทธะนี้ ปุถุชนคนธรรมดำสำมัญ ล้วนสำมำรถที่ จะบำเพ็ญกลับ คืนสู่ ฟ้ำเมื อ งเดิ มได้ แต่ ขึ้นอยู่ที่จิตใจควำมหนักแน่ นของพวกเรำทุก ๆ คนจะสำมำรถเสมอต้นเสมอปลำยได้หรื อไม่ ใคร ๆ ก็สำมำรถที่จะทำควำมสำเร็จได้ทุก ๆ คน ควำมสำเร็จจะเกิดขึ้นมำได้ใจของเรำทุก ๆ คน จะต้องสูงใหญ่ แล้วก็กว้ำงใหญ่แล้วก็ยิ่งใหญ่ก่อน ควำมสำเร็ จที่ยิ่งใหญ่จึงจะเกิดได้ ถ้ำหำกใจ ของเรำเล็กแต่เรำหวังที่จะสำเร็จใหญ่กไ็ ม่มีวนั ที่จะเกิดผลอันยิง่ ใหญ่ได้ จิตใจของพวกเรำทุก ๆ คนล้วนบริ สุทธิ์ ล้วนไร้เดียงสำ เพรำะในตอนนี้ จิตใจทุกดวงของ แต่ละคนมีควำมผุดผ่องและไร้เดียงสำกันอยู่ ฉะนั้นจงอำศัยใจตนนี้ ของทุกคนมำน้อมรับน้อม ศึกษำเรี ยนรู้ที่จะกลับคืนสู่ฐำนันดรของตนดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) ผูห้ ญิงก็ลว้ นมีควำมสำคัญไม่แพ้ผชู้ ำย งำนบำงอย่ำงผูห้ ญิงก็สำมำรถทำได้เหมือนผูช้ ำย แต่ใครกันจะกล้ำที่จะแบกรับและกล้ำที่จะทำงำนใหญ่ของฟ้ ำ ในปั จจุบนั นี้ ไม่ว่ำหญิงหรื อชำย ล้วนมีควำมเสมอภำคกัน ผูห้ ญิง..ถึงแม้จะเป็ นผูห้ ญิงธรรมดำ แต่จิตใจก็สำมำรถมีปณิ ธำนอัน ยิ่งใหญ่กว่ำผูช้ ำยได้ ขอให้ผูห้ ญิ งลองถำมใจของตนเองดูว่ำเรำจะเสี ยสละในส่ วนใดได้ ยิ่ง เสี ยสละเรำก็จะยิง่ ได้ จงทำในสิ่ งที่คนอื่นทำไม่ได้แต่เรำสำมำรถที่จะศึกษำเรี ยนรู้ทำให้ได้ ทุก ๆ คนในที่น้ ี แน่ นอนหลำยคน ตอนที่เรำ(ท่ านจิน้ เต๋ อต้ าเซี ยน)มีชีวิตอยูต่ อนที่เรำนั้นยัง บำเพ็ญ ไม่มีใครเคยเห็นเรำมำก่อนใช่ หรื อไม่ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) เพรำะว่ำชะตำชี วิตอำยุส้ ันจึงถูก ลิขิตให้ตอ้ งมีชีวิตอยูเ่ พียงเท่ำนั้น ไม่สำมำรถที่จะนำพำพวกเรำได้นำนแสนนำนได้ แต่วนั นี้ เป็ น เพรำะพระอำจำรย์เมตตำจึงได้มำสู่สถำนธรรมนี้ อีกครั้งหนึ่ ง ที่จริ งนั้นทุกชั้นเรี ยนที่เปิ ดขึ้นเรำ เองก็ได้แฝงกำยเข้ำมำอยูข่ ำ้ งกำยพวกเรำ แต่พวกเรำไม่สำมำรถที่จะเห็นได้ แต่วนั นี้ เป็ นเพรำะ ฟ้ ำเบื้องบนทรงเมตตำเปิ ดโอกำสให้เรำได้อำศัยร่ ำงสำมคุณนี้ ได้มำประทับญำณแล้วก็แสดงให้ ทุกคนได้เห็น ทุก ๆ คนต่ำงสบำยกันดีใช่หรื อไม่ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) อนุชนรุ่ นหลังล้วนยิ่งมำยิ่งเยอะ แต่ยิ่งมำยิ่งเยอะยิ่งจะต้องเข้ำใจว่ำในหนทำงกำรบำเพ็ญ ธรรมนี้ เป็ นหนทำงที่แท้จริ ง ที่สำมำรถที่จะพำเรำกลับคืนไปสู่ ขำ้ งกำยพระแม่องค์ธรรมของเรำ ได้ หนทำงนี้เป็ นหนทำงที่แท้จริ งที่จะนำพำพวกเรำทุก ๆ คนกลับคืนไปสู่ฟ้ำเบื้องบนได้ สายทองสายธรรมจิน้ เต๋ อต้ าเซียน
พระโอวาทสิ่งศักดิส์ ิทธิ์
๓๑
การประชุมธรรมชั้นฟื้ นฟูพุทธจิตธรรมญาณ วันที่ ๕-๗ พฤษภาคม ๒๕๕๕ ณ พุทธสถานจิ้นเอิน อ.เมืองปาน จ. ลาปาง
คนแนวหน้ำของพวกเรำก็มีใจมีปณิ ธำนอันยิ่งใหญ่ หำกไม่มีพวกเขำทั้งหลำยก็ไม่มีพวก เรำในวันนี้ ใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) พวกเขำต้องสละสิ่ งต่ำง ๆ มำกมำยเพื่อที่จะให้สำมวันนี้ ให้พวกเรำนัง่ ฟังธรรมอย่ำงรำบรื่ น พวกเขำไม่วำ่ จะเหนื่อยเพียงไรแต่กย็ งั อยูเ่ คียงข้ำงพวกเรำทั้ง สำมวันใช่หรื อเปล่ำ ? พวกเรำนัง่ ฟังธรรมอย่ำงสบำย พวกเขำจะต้องจัดเตรี ยมงำนเพื่อพวกเรำใช่ หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) ดังนั้นทุก ๆ คนล้วนจะต้องขอบคุณในทุกสิ่ งทุกอย่ำง สิ่ งที่ได้มำง่ำย อย่ำได้เสี ยไปง่ำยดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) เห็นจักรยำนในรู ปภำพนั้นหรื อเปล่ำ ? (เห็นครั บ/ค่ ะ) กว่ำจะขี่เป็ นกว่ำจะขี่ได้ก็นบั หลำย เดือนหลำยวันเหมือนกัน เดี๋ยวหกล้มเดี๋ยวก็ลม้ เดี๋ยวก็ขี่ ขี่แรก ๆ ไม่ค่อยเป็ นก็มีบำ้ งที่ทอ้ แต่ใคร จะท้อได้ในภำวะเหตุกำรณ์น้ ัน เมื่ อมี จิตใจที่ จะบุกเบิ กฉุ ดช่ วยคน ถึ งแม้ว่ำจะเจ็บจะทรมำน เพียงใดแต่กจ็ ะต้องกัดฟันขี่ให้ได้ทำให้เป็ น ไม่วำ่ คนอื่นจะไม่เข้ำใจอย่ำงไร ไม่ว่ำคนอื่นในตอน นั้นจะหำว่ำธรรมะนี้ เป็ นลัทธิ หรื ออะไรก็ตำม แต่มีเพียงจิตใจเดียวที่ขอให้ฟ้ำเมตตำที่สำนึ กคุณ ฟ้ ำที่ให้เรำได้มีโอกำสชำระปณิ ธำน ที่ให้เรำได้มีโอกำสทดแทนบุญคุณฟ้ ำ ที่ให้เรำได้มีโอกำส ฉุ ดช่วยพี่น้องของเรำได้รู้หนทำงแท้จริ ง ได้บำเพ็ญกลับคืนไป แม้ว่ำจะเจ็บปวดแต่ก็ตอ้ งสู้ทน เมื่อได้จกั รยำนคู่ใจแล้วเช้ำมำพอท้องอิ่มก็ตอ้ งรี บขี่จกั รยำนไปหำญำติธรรมตำมหมู่บำ้ น ฉุดช่วย คนที่มีใจที่มีรำกบุญ แม้วนั ๆ บำงครั้งอำจจะฉุ ดช่วยใครไม่ได้ แต่ก็จะต้องขี่ไปให้ทวั่ หมู่บำ้ น และใช้ใจจริ งดวงนี้ไปชวนคนมำรับธรรมะ หนทำงแม้วำ่ จะขรุ ขระ หนทำงแม้วำ่ จะเป็ นอย่ำงไร แต่กม็ ีเพียงจิตใจเดียวเพื่ออยำกที่จะให้คนหลงทำงได้รู้หนทำงกลับบ้ำนและรู้วำ่ เรำทุก ๆ คนล้วน สำมำรถบำเพ็ญธรรมสำเร็จธรรมได้ อำหำรในปัจจุบนั นี้ พวกเรำทุก ๆ คนมีกินมีใช้อย่ำงอิ่มหนำ สำรำญใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) แต่ทุก ๆ คนรู้หรื อเปล่ำว่ำบำงครั้งในกำรออกไปฉุ ดช่ วย เวไนยในสมัยก่อนไม่ได้สะดวกสบำยเหมือนในตอนนี้ บำงมื้อก็ได้กินบำงมื้อก็ตอ้ งอด ทำ ๆ จนลืมควำมเจ็บปวดจนลืมกำยสัง ขำร ไม่ว่ำจะเป็ นเฉี ยนเหยริ นคนใดก็ลว้ นที่ทำเพื่อให้เวไนย ทุก ๆ คนล้วนได้รับรู้หนทำงจริ งกลับคืนสู่ฟ้ำ จงนำควำมจริ งใจของทุก ๆ คนปรำกฏให้ฟ้ำเบื้องบนทรงทรำบเถิด แล้วฟ้ ำเบื้องบนก็จะ ช่วยพวกเรำเอง เหมือนกับเรำในตอนนั้น เรำก็ไม่ได้เก่งอะไรมำกมำย เพียงแต่ใช้ควำมจริ งใจ ทำงำนฟ้ ำฉุดช่วยเวไนยสัตว์ ปณิ ธำนก็มีต้ งั มำกมำย แต่บำงหัวข้อที่ต้ งั ไปก็ยงั ไม่อำจที่จะบรรลุ แต่วำ่ จะทำอย่ำงไรได้ตอ้ งกลับคืนไปรำยงำนพระแม่องค์ธรรมแล้ว งำนที่เหลือเบื้องหลังอนุชน สายทองสายธรรมจิน้ เต๋ อต้ าเซียน
พระโอวาทสิ่งศักดิส์ ิทธิ์
๓๒
การประชุมธรรมชั้นฟื้ นฟูพุทธจิตธรรมญาณ วันที่ ๕-๗ พฤษภาคม ๒๕๕๕ ณ พุทธสถานจิ้นเอิน อ.เมืองปาน จ. ลาปาง
รุ่ นหลังจะต้องลำบำกแสนเข็ญ เรำจำกไปพวกเขำก็เหมือนขำดที่พ่ ึง ในวันนี้ มีโอกำสได้กำ้ วเข้ำ มำสู่สถำนธรรม สถำนธรรมนี้ ไม่วำ่ จะที่ใด กว่ำจะเกิดขึ้นมำได้ลว้ นจะต้องใช้ควำมจริ งใจควำม อดทนของผูบ้ ุกเบิกในแนวหน้ำ เรำทุกคนก็เช่นเดียวกัน เรำทุก ๆ คนล้วนได้รับเมตตำจำกฟ้ ำ เบื้องบนและควำมเสี ยสละของคนแนวหน้ำทั้งสิ้ น หำกไม่มีคนแนวหน้ำเรำก็ไม่อำจที่จะมำนัง่ ฟังธรรมได้อย่ำงสบำยเช่นนี้ได้ ดูเถิด ๆ เวลำยุคท้ำยยิ่งกระชั้นเข้ำมำทุกที เรำทุก ๆ คนลำบำกเพียงใดก็จะต้องอดทนให้ ถึงที่สุดดีหรื อไม่ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) ให้ทุก ๆ คนตำมสบำยก่อนเถิด เดี๋ ยวเรำจะไปให้โอวำทก่อน เรำทุก ๆ คนก็จะต้องดำรงใจให้เสมอต้นเสมอปลำยดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) (ท่ านจิน้ เต๋ อต้ าเซี ยน เมตตาให้ นักเรี ยนในชั้นพักผ่ อนสักครู่ หนึ่ง จากนั้นพระองค์ ได้ เมตตากับบุคลากร)
ไม่ค่อยบ่อยนักที่จะได้มำร่ วมผูกบุญสัมพันธ์กบั ทุก ๆ คน เรำทุก ๆ คนล้วนต่ำงสบำยกัน ดีใช่หรื อเปล่ำ ? (สบายดีค่ะ) (ท่ านจิน้ เต๋ อต้ าเซี ยนเมตตาประทานโอวาทบนกระดานดา เมื่อนักเรี ยนใน ชั้นมาเข้ าชั้นเรี ยนครบแล้ วพระองค์ จึงได้ เมตตากับนักเรี ยนในชั้นต่ อไป)
ผูช้ ำยมีกำลังวังชำมำกกว่ำผูห้ ญิงใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) และผูช้ ำยควรจะแสดงสิ่ งที่ เรำมีมำกกว่ำผูห้ ญิงนี้ ออกมำให้มำกที่สุดเท่ำที่ จะมำกได้ และเรำลองถำมตัวเรำเองดูว่ำเรำได้ แสดงออกมำเต็มที่แล้วหรื อยัง ? (ยังครั บ/ค่ ะ) รับธรรมะรับง่ำยไม่ง่ำย ? (ง่ ายครั บ/ค่ ะ) รับง่ำยแต่ ก็อย่ำได้ลืมง่ำยดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) ธรรมะนี้ ใช่ว่ำใครจะมีเงินเยอะอยำกที่จะมำซื้ อแล้วก็ ซื้ อกันได้ง่ำย ๆ แต่ธรรมะนี้ เป็ นธรรมะของฟ้ ำ เรำทุก ๆ คนยิ่งจะต้องเคำรพในธรรมะของฟ้ ำ ให้มำกขึ้นดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) คำสอนที่เรำได้ฟังมำตั้งสองวันกว่ำไปหำฟังจำกที่อื่นไม่มี เช่นนี้ ใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) เพรำะว่ำสถำนธรรมไม่เหมือนที่อื่น มีใครรู้ได้บำ้ งว่ำสถำน ธรรมแตกต่ำงจำกที่อื่นตรงไหน ? (นักเรี ยนในชั้ นฝ่ ายหญิงท่ านหนึ่ ง : สถานธรรมเป็ นที่ ได้ รับ พระโอวาทสิ่ งศักดิ์สิทธิ์ ประทาน เป็ นสถานที่ โอ่ โถง เป็ นที่ นอบน้ อมของญาติธรรมทุก ๆ คน) อันนั้นก็พอถูกอยู่ แต่ประเด็นที่สำคัญที่สุดก็คือสถำนธรรมมีโองกำรสวรรค์ไงล่ะ เรำทุกคนมี โอกำสได้เข้ำ มำล้ว นสำมำรถสัมผัส ได้ สถำนธรรมย่อ มมี พุ ท ธระเบี ย บที่ เ ข้ม งวดกว่ำ ที่ อื่ น เพรำะว่ำหนทำงนี้คือหนทำงที่ให้เรำได้มำศึกษำขัดเกลำ และก็สำมำรถกลับคืนไปสู่ฟ้ำเบื้องบน ถ้ำหำกในชี วิตประจำวัน ของเรำไม่เหมือนกับสิ่ งศักดิ์สิ ทธิ์ แล้วเรำจะกลับคืนฟ้ ำได้อย่ำงไรใช่ หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ค่ะ) นัง่ ลง สิ่ งศักดิ์สิทธิ์ที่แดนเบื้องบนล้วนมีกิริยำและทุกสิ่ งทุกอย่ำงที่เคร่ งครัด สายทองสายธรรมจิน้ เต๋ อต้ าเซียน
พระโอวาทสิ่งศักดิส์ ิทธิ์
๓๓
การประชุมธรรมชั้นฟื้ นฟูพุทธจิตธรรมญาณ วันที่ ๕-๗ พฤษภาคม ๒๕๕๕ ณ พุทธสถานจิ้นเอิน อ.เมืองปาน จ. ลาปาง
เรำทุกคนอยำกที่จะเจริ ญรอยตำมแบบพวกเขำหรื อเปล่ำ ? (อยากครั บ/ค่ ะ) ถ้ำหำกว่ำอยำกไม่วำ่ จะเป็ นจิตใจหรื ออุปนิ สยั ถ้ำหำกส่ วนใดที่ไม่ยงั เหมือน เรำก็จะต้องปรับเปลี่ยนและให้เหมือน พวกเขำดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) เรำมัน่ ใจในหนทำงนี้หรื อเปล่ำ ? (มัน่ ใจครั บ/ค่ ะ) หำกมัน่ ใจเรำเองก็ขอยินดีกบั ทุก ๆ คน ด้วย หำกพวกเรำมัน่ ใจได้เช่นนี้ เรำก็จะต้องได้สัมผัสแล้วก็ประสบควำมสำเร็ จได้ มำถึงวันนี้ วันนี้ เป็ นวันสุ ดท้ำยแล้วใช่ หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) แล้วเรำลองถำมตัวเองดู ว่ำตั้งแต่วนั แรก จนถึงวันนี้เรำได้อะไรไปบ้ำง หรื อว่ำเรำสูญเสี ย เวลำเปล่ำประโยชน์ไปตั้งมำกมำย ขอให้แต่ละ คนพินิจพิจำรณำจิตใจของตนเองดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) อำยุมำกก็บำเพ็ญได้ใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) ถึงแม้จะเจ็บออด ๆ แอด ๆ ก็ ขอให้ต้ งั ใจ บำเพ็ญ เรำกลัวที่จะเจ็บป่ วยแล้วไม่กล้ำที่จะบำเพ็ญธรรมก็เหมือนกับตัดโอกำสของตนเองใช่ หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) ผูห้ ญิงเยอะกว่ำผูช้ ำยใช่หรื อไม่ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) แล้วจิตใจของเรำเป็ น ใจที่กว้ำงใหญ่หรื อเปล่ำ ? มีใจที่กว้ำงใหญ่หรื อเปล่ำ ? (กว้ างครั บ/ค่ ะ) (ท่ านจิน้ เต๋ อต้ าเซี ยนเมตตา ถามนักเรี ยนฟั งเสริ มท่ านหนึ่ง) อันนี้ นกั เรี ยนหรื อว่ำร่ วมฟั ง ? (ร่ วมฟั งค่ ะ) ร่ วมฟั ง ฟั งมำกี่ครั้งแล้ว ล่ะ ? (หลายครั้ งค่ ะ) หลำยครั้งแล้ว ฟังแล้วได้เข้ำใจได้มีควำมรู้เพิ่มพูนอีกหรื อเปล่ำ ? หรื อเพียง แค่มีชื่อเป็ นผูร้ ่ วมฟังเพียงเท่ำนั้น ? ไม่ใช่ ใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) ยิ่งฟังเยอะเรำก็จะต้องยิ่ง ฟังแล้วให้กระจ่ำงกว่ำนักเรี ยนดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) ทุก ๆ คนล้วนมีปณิ ธำนอยู่ในใจ แต่ที่สำคัญจะต้องแสดงออกมำให้ได้ นัน่ ก็คือปฏิบตั ิ ออกมำดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) อย่ำได้เพียงแต่คิดอยูใ่ นใจอย่ำงเดียวแต่จะต้องทำออกมำดีไม่ ดี ? (ดีครั บ/ค่ ะ) วันนี้ คนเยอะแต่ใครจะรู้ได้ว่ำหลังจำกจบสำมวันไปแล้ว ครั้งต่อไปหรื อว่ำชั้น เรี ยนต่อไปจะเหลือกี่คนใช่ไม่ใช่ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) เรำอยำกที่จะเป็ นขนของวัวหรื อ ว่ำเขำของวัว ? (เขาของวัวครั บ/ค่ ะ) เขำนั้นมีเยอะกว่ำขนหรื อน้อยกว่ำขน ? (น้ อยกว่ าครั บ/ค่ ะ) เรำก็รู้ว่ำเขำนั้น มีนอ้ ยกว่ำ แต่เรำทุก ๆ คนล้วนจะต้องถำมจิตใจของตนเองว่ำในชีวิตหนึ่งที่เกิดมำ เรำอยำกที่จะ ทำสิ่ งใดให้ชีวิตของเรำชำติหนึ่ งได้คุม้ ค่ำที่สุด เมื่อเสี ยชีวิตไปแล้วชื่อเสี ยงของเรำยังมีคนคิดถึง ยังมีคนห่ วงหำยังมีคนพูดถึงอยู่ตลอดเวลำ ในหนทำงกำรบำเพ็ญนี้ ไม่ทำให้คนเสี ยคน มีแต่จะ ทำให้คนนั้นเปลี่ยนแปลงเป็ นคนใหม่ไปในทำงที่ดี เรำทุก ๆ คนอยำกที่จะให้ชีวิตของตนเองได้ มัง่ คัง่ ขึ้น ได้เฟื่ องฟูข้ ึนก็จะต้องอำศัยหนทำงนี้แหละ หนทำงสวรรค์แคบหรื อกว้ำง ? (แคบครั บ/ สายทองสายธรรมจิน้ เต๋ อต้ าเซียน
พระโอวาทสิ่งศักดิส์ ิทธิ์
๓๔
การประชุมธรรมชั้นฟื้ นฟูพุทธจิตธรรมญาณ วันที่ ๕-๗ พฤษภาคม ๒๕๕๕ ณ พุทธสถานจิ้นเอิน อ.เมืองปาน จ. ลาปาง
ค่ ะ) แคบ.. มีคนเดินกันไปน้อยใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) แล้วทำงนรกล่ะ ? (กว้ างครั บ/ค่ ะ) มี คนเดินไปเยอะใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) แต่หนทำงยิ่งแคบเรำยิ่งจะต้องอดทนฝ่ ำฟันเดินไป ให้ได้ ดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) ใครบำเพ็ญใครก็สำเร็ จเอง ดัง่ เช่นเรำกินข้ำวเรำก็อิ่มเองใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) กว่ำ จะอิ่มก็ตอ้ งอำศัยคำแรก เริ่ มคำแรกกันทุก ๆ คนใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) ในกำรบำเพ็ญสำเร็จ ก็เช่ นเดี ยวกันล้วนจะต้องเริ่ มจำกก้ำวแรกกันทุก ๆ คน กำรที่ เรำจบสำมวันนี้ ก็เป็ นเพี ยงกำร เริ่ มต้น เริ่ มก้ำวแรกเพียงเท่ำนั้น เรำจะต้องเริ่ มก้ำวที่สองก้ำวที่สำวต่อไปดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ ค่ ะ) ก็ดงั่ เช่นกำรกินข้ำว เมื่อคำแรกเข้ำไปแน่นอนยังไม่อิ่มใช่ไม่ใช่ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) จะต้องเริ่ มคำ ที่สองคำที่สำมต่อ ๆ ไป ท้องจึงจะอิ่มได้ใช่ หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) ดังนั้นทุก ๆ คนขอให้มี ควำมเพียรพยำยำมเป็ นที่ต้ งั ควำมพยำยำมอยู่ที่ไหนควำมสำเร็ จก็อยู่ที่นั่นใช่ หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) ในหนทำนนี้ ไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลำบ ขอเพียงแต่มีใจที่ อดทนอดกลั้นเอำไว้ย่อม เดินไปถึงจุดหมำยปลำยทำงได้ ผูห้ ญิงมีควำมอยำกกว่ำผูช้ ำยหรื อเปล่ำ ? (มีค่ะ) อยำกที่จะได้สิ่งโน้นสิ่ งนี้ ใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) ผูห้ ญิงมีกิเลสเยอะกว่ำผูช้ ำยหรื อเปล่ำ ? (มีครั บ/ค่ ะ) ผูห้ ญิงก็เหมือนกับตะขำบใช่ หรื อเปล่ำ ? ตะขำบกว่ำจะออกจำกบ้ำนได้กจ็ ะต้องใส่ รองเท้ำให้ครบใช่หรื อเปล่ำ ? กว่ำจะออก ได้กช็ ำ้ มำกใช่หรื อเปล่ำ ? จะทำอะไรก็ไม่ทนั กินใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) ผูช้ ำยไม่ค่อยใส่ ใจ เรื่ องนี้ ใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) ผูห้ ญิงกว่ำจะออกไปทำอะไรได้ก็จะต้องทำตัวเองให้ตวั เอง คิดว่ำดูดีที่สุดแล้วใช่ไม่ใช่ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) แต่ปัจจุบนั นี้ ถำ้ หำกใครอยำกที่จะบำเพ็ญ ถ้ำหำกว่ำ มัวแต่ไปคิดพะวงเอำหน้ำตำสวยไว้ก่อนเอำดูดีไว้ก่อน กลัวว่ำจะไม่ทนั กิน จะฉุดช่วยคนไม่ทนั เอำ จึงหวังให้เรำทุก ๆ คนบำเพ็ญก็จะต้องบำเพ็ญอย่ำงเด็ดเดี่ยวเต็มที่ได้หรื อเปล่ำ ? (ได้ ครั บ/ ค่ ะ) อย่ำเป็ นแบบตะขำบดี ไหม ? ไปทั้งเท้ำเปล่ำ ๆ นัน่ แหละดี หรื อเปล่ำ ? (ดี ครั บ/ค่ ะ) เท้ำ เปล่ำก็เป็ นเท้ำที่พระแม่องค์ธรรมให้มำใช่หรื อเปล่ำ ? ถึงแม้จะด้ำนเรำก็ไม่กลัวควำมเจ็บใช่หรื อ เปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) เวลำนี้ปัจจุบนั นี้ เวลำก็เดินอย่ำงรวดเร็วดัง่ สำยน้ ำที่ไม่ยอ้ นหวนกลับคืนมำ ใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) วันหนึ่งหมดไป ๆ ถ้ำหำกวันหนึ่งเรำทำเรำรักษำเวลำ วันนั้นเรำก็ได้ แต่ถำ้ หำกวันหนึ่งเรำปล่อยเวลำให้หมดไปวันนั้นเรำก็ไม่ได้อะไรเลยใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) สายทองสายธรรมจิน้ เต๋ อต้ าเซียน
พระโอวาทสิ่งศักดิส์ ิทธิ์
๓๕
การประชุมธรรมชั้นฟื้ นฟูพุทธจิตธรรมญาณ วันที่ ๕-๗ พฤษภาคม ๒๕๕๕ ณ พุทธสถานจิ้นเอิน อ.เมืองปาน จ. ลาปาง
เป็ นคนจะต้องรู้จกั ปลงให้มำก ๆ ดี หรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) เสื้ อผ้ำเก่ำปะขำดก็ใส่ ได้ใช่ หรื อเปล่ำ ? ทนร้อนทนหนำวได้เหมือนกันใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) ลองดูอย่ำงพระอำจำรย์ ของเรำสิ เป็ นอย่ำงไร พระอำจำรย์ของพวกเรำเป็ นอย่ำงไร ? (จี วรก็ปะ รองเท้ าก็ขาด พัดก็ขาด) พระอำจำรย์ท่ำนเป็ นแบบอย่ำงที่ดีให้กบั พวกเรำ ไม่ว่ำจะอยู่ที่ใดท่ำนก็มีควำมสุ ขได้ใช่ หรื อ เปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) แล้วเรำล่ะจะต้องเป็ นที่ที่พอใจถูกใจจึงจะอยูไ่ ด้หรื อเปล่ำ ? บุญวำสนำของ ทุก ๆ คนมี ล้วนจะต้องถนอมกันเอำไว้ดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) คนที่จบสำมวันไปแล้วและสำมำรถที่จะหวนกลับมำสถำนธรรมได้อีก ก็เหมือนกับเรำ เป็ นผูท้ ี่ ถู กฟ้ ำคัด เลื อ กเอำไว้แล้ว ใช่ ห รื อ เปล่ ำ ? (ใช่ ค รั บ/ค่ ะ ) อำจจะเป็ นหนึ่ งในศิ ษ ย์ของ พระพุทธเจ้ำก็ได้ หรื อไม่กเ็ ป็ นหนึ่งในศิษย์ของขงจื้อก็ได้ใครจะรู้ได้ ใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) ดังนั้นอย่ำได้ดูถูกดูแคลนตัวเองเป็ นอันขำด ภำระของฟ้ ำ ฟ้ ำก็จะดูว่ำใครมีใจก็จะมอบให้กบั คน ๆ นั้น ถ้ำหำกใครไม่มีใจฟ้ ำก็จะไปดูคนอื่นว่ำใครมีใจ รวงข้ำวที่สุกงอมย่อมโน้มต่ำลงใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) คนเรำหำกยิ่งเลียนแบบข้ำว ที่อ่อนน้อมได้กจ็ ะมีแต่คนรักมีแต่คนอยำกเข้ำใกล้ หำกเอำแต่ยืดตรงแต่ไม่อ่อนน้อมให้กบั ใคร ก็ไม่มีใครอยำกเข้ำใกล้ใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) แล้วเรำอยำกที่จะเป็ นแบบข้ำวที่อ่อนน้อมที่ สุ กงอมหรื อว่ำจะเป็ นแบบข้ำวที่ยงั ไม่สุกยืนตั้งตรงอยู่อย่ำงนั้นแหละ อยำกจะเป็ นแบบไหน ? (ข้ าวที่สุกงอมครั บ/ค่ ะ) ปรำรถนำอยำกที่จะบำเพ็ญก็รีบบำเพ็ญอย่ำได้ลงั เลสงสัย เรำได้รับธรรมะแล้วสำมำรถที่ จะบำเพ็ญหลุด พ้นได้ แต่ อยู่ที่ใจของเรำจะมี ควำมมำนะบำกบัน่ ถึ งเพียงใด นุ่ งขำวห่ มขำว บำเพ็ญตำมสถำนที่ทวั่ ไปก็เป็ นเพียงแค่เอำกำยสังขำรไปนัง่ นิ่ งอยู่เฉย ๆ ตอนนั้นนิ่ งได้แต่พอ กลับไปบ้ำนฟั งสิ่ งที่ไม่สบอำรมณ์หน่ อย ใจก็เกิดอำรมณ์พลุ่งพล่ำนขึ้นมำอีกแล้ว เช่ นนั้นไม่ นับว่ำเป็ นกำรนัง่ สมำธิ อย่ำงแท้จริ ง กำรนัง่ สมำธิ อย่ำงแท้จริ งจะต้องเอำคนจริ งนัง่ สมำธิ ดีหรื อ เปล่ำ ? เรำรู้คนจริ งแล้วว่ำอยูต่ รงไหนก็จงเอำคนจริ งนัน่ แหละนัง่ สมำธิดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) กำรบำเพ็ญไม่ใช่นุ่งขำวห่ มขำวแล้วจึงเรี ยกว่ำบำเพ็ญ แต่กำรบำเพ็ญคือกำรบำเพ็ญจิตใจขัด เกลำอุปนิสยั ที่ไม่ดีแล้วก็เปลี่ยนแปลงตนเอง น้ ำเบื่อน้ ำเมำผูช้ ำยมักที่จะติดง่ำยใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) หำกเรำกินน้ ำเมำบ่อย ๆ เรำ ก็เป็ นทำสของน้ ำเมำใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ครับ/ค่ะ) น้ ำเมำก็คืออะไร เหล้ำใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ สายทองสายธรรมจิน้ เต๋ อต้ าเซียน
พระโอวาทสิ่งศักดิส์ ิทธิ์
๓๖
การประชุมธรรมชั้นฟื้ นฟูพุทธจิตธรรมญาณ วันที่ ๕-๗ พฤษภาคม ๒๕๕๕ ณ พุทธสถานจิ้นเอิน อ.เมืองปาน จ. ลาปาง
ค่ ะ) เรำกินเหล้ำ เรำก็เป็ นผีข้ ีเหล้ำใช่หรื อเปล่ำ ? แล้วเรำบอกว่ำเรำกลัวผี แต่เรำมักชอบที่จะอยู่ กับผีบ่อย ๆ ใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) อยูก่ บั ผีข้ ีเหล้ำอยูก่ บั ผีกำรพนันใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ ค่ ะ) แล้วทำไมเรำจึงชอบบอกว่ำกลัวผี ๆ แต่เรำมักชอบที่จะคลุกคลีอยูก่ บั ผีใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) ผีน่ำกลัวกว่ำคนหรื อว่ำคนน่ำกลัวกว่ำผี ? (คนน่ ากลัวกว่ าครั บ/ค่ ะ) ผีไม่เคยหลอกให้ ใครเห็นใช่หรื อเปล่ำ ? แต่คนชอบหลอกกลำงวันแสก ๆใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) เรำอยำกที่ จะเจริ ญรอยตำมอย่ำงสิ่ งศักดิ์ สิ ทธิ์ เรำก็จะต้องอดเหล้ำอดบุหรี่ ให้ได้ ดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) สิ่ งศักดิ์สิทธิ์ เบื้องบนสำเร็ จไป มีใครบ้ำงที่สูบบุหรี่ กินเหล้ำแล้วสำเร็ จบ้ำง ? ไม่มีใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) ฉะนั้นหำกว่ำใครเคยติดเหล้ำติดบุหรี่ ต่อจำกนี้ ไปก็ขอให้เลิกละเสี ยดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) อยำกไม่อยำกที่จะเดินตำมเรำ ? (อยากครั บ/ค่ ะ) ถ้ำหำกว่ำอยำกไม่ว่ำจะเป็ นเหล้ำ หรื อว่ำเบียร์กห็ ำ้ มกินดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) บำงคนบอกว่ำเหล้ำไม่กินแต่กินเบียร์ได้ ทั้งเหล้ำ ทั้งเบียร์กเ็ ป็ นสิ่ งของมึนเมำใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) ก้อนเนื้ อมะเร็ งมันเกิ ดมำจำกจิ ตใจของพวกเรำ หำกใจของเรำทำให้เป็ นใจสบำย ไม่มี ควำมกลัดกลุม้ กังวล ไอ้เนื้ อก้อนนั้นมันก็จะค่อย ๆ เล็กลง แต่ยิ่งมีอำรมณ์ควำมโกรธยิ่งไปกิน สิ่ งที่ ไม่ดีกอ้ นเนื้ อมันก็จะยิ่งใหญ่ข้ ึน ทุก ๆ คนก็ไม่อยำกที่จะเป็ นโรคร้ำยใช่ หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) ไม่อยำกที่จะเป็ นโรคร้ำยเรำก็จะต้องเริ่ มฝึ กฝนบำเพ็ญธรรม แล้วก็ไม่ไปกินสิ่ งที่ไม่ ควรกินดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) มองหนทำงแล้วก็จะต้องเดิ นตำมเขำไปดี หรื อเปล่ำ ? เดิ นตำมไปด้วยควำมเข้ำใจแล้วก็ ควำมเชื่ อมัน่ ดี หรื อเปล่ำ ? (ดี ครั บ/ค่ ะ) พ้นสำมวันนี้ ไปแล้วก็จงรักษำตัวเองให้ดี ไม่ทำนิ สัย เหมือนเมื่อก่อนอีก แล้วพ่อแม่ของเรำก็จะได้รับอำนิ สงค์แล้วก็มีโอกำสมำรับธรรมะเอง อยำก ให้พ่ อ แม่ ม ำรั บธรรมะใช่ ห รื อ เปล่ ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ ) ถ้ำ หำกว่ำ อยำกเรำกลับ ไปแล้ว จะต้อ ง เปลี่ยนแปลงตนเองดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) ไหนใครชอบขับรถบ้ำง ? แล้วชอบซิ่งบ้ำง ? (มีบาง คนที่ ยกมือยอมรั บ) เรำชอบซิ่ งขี่รถเร็ ว ๆใช่ หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครับ) ถนนใช่ครู หรื อเปล่ำ ? ที่ให้เรำ เรี ยนรู้ใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) ฉะนั้นบนถนนหนทำงเรำอย่ำได้ประมำทเป็ นอันขำด ผีที่ใด มีมำกที่สุด ? บนทำงเปลี่ยวยำมไม่มีคนนัน่ ก็คือที่ถนนยังไง กลัวกันหรื อเปล่ำ ? (กลัวครั บ/ค่ ะ) ดังนั้นเรำทุกคนจะต้องใช้ชีวิตด้วยควำมระมัดระวังอย่ำได้ประมำทเลินเล่อเหมือนเมื่อก่อนอีก ดี หรื อเปล่ำ ? (ดี ครั บ/ค่ ะ) เช้ำวันนี้ เป็ นกำรเริ่ มเช้ำที่ดีหรื อเปล่ำ ? (ดี ครั บ/ค่ ะ) หรื อว่ำใครเพียง สายทองสายธรรมจิน้ เต๋ อต้ าเซียน
พระโอวาทสิ่งศักดิส์ ิทธิ์
๓๗
การประชุมธรรมชั้นฟื้ นฟูพุทธจิตธรรมญาณ วันที่ ๕-๗ พฤษภาคม ๒๕๕๕ ณ พุทธสถานจิ้นเอิน อ.เมืองปาน จ. ลาปาง
เริ่ มต้นก็ง่วงนอนเสี ยแล้วมีไม่มี ? (มีครั บ/ค่ ะ) เช้ำเริ่ มต้นก็ง่วงนอนแล้ว แล้วทั้งวันจะมีชีวิตชีวำ ได้อย่ำงไรกันใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) เรำนัง่ ตัวตรงดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) ยิง่ นัง่ ตัวตรงก็ ยิง่ จะมีชีวิตชีวำใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) (ท่ านจิน้ เต๋ อต้ าเซี ยนเมตตาประทานพระโอวาทบนกระดาน ดาต่ อ)
เวลำก็ถึงตอนนี้ แล้วให้ทุก ๆ คนกินข้ำวก่อนเอำไม่เอำ ? (เอาครั บ/ค่ ะ) บุญสัมพันธ์จึงได้ พบกันอีกในครั้งนี้ อยำกจะกินข้ำวกันแล้วหรื อยังล่ะ ? (ยังครั บ, หิ วแล้ ว, ยังไม่ หิวครั บ/ค่ ะ) แล้ว คนที่หิวจะทำอย่ำงไร ? (ก็อดทนครั บ/ค่ ะ) ถ้ำหำกทนได้ก็จงสงบใจของเรำด้วยดีหรื อเปล่ำ ? (ดี ครั บ/ค่ ะ) วันนี้ฟ้ำเบื้องบนเมตตำมีเวลำอยูก่ บั พวกเรำเยอะหน่อย พวกเรำใจก็อย่ำได้วิ่งหนี กลับ บ้ำนกันก่อนดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) วันนี้ได้มีโอกำสมำสู่ ณ ที่น้ ีเรำเองก็ดีใจที่เห็นทุก ๆ คนมีควำมก้ำวหน้ำ และได้รับธรรมะ รู้หนทำงกลับคืน นับว่ำมีบุญวำสนำต่อกันจึงทำให้วนั นี้สำมำรถได้พบกันอีกครั้ง ใจนี้จึงหวังให้ เป็ นใจที่มนั่ คงเด็ดเดี่ยวเสมอต้นเสมอปลำย ถึงแม้ไม่พูดแต่ใจก็รู้สื่อถึงกัน ปณิ ธำนใจเรำมีต้ งั ไว้ฟ้ำเบื้องบนท่ำนก็รับรู้ แล้วตัวของเรำล่ะเป็ นอย่ำงไร ? (ท่ านจิน้ เต๋ อต้ าเซี ยนเมตตาถามนักเรี ยนใน ชั้นฝ่ ายชายท่ านหนึ่ ง) (หลังจากรั บธรรมะรู้ ทางบาเพ็ญมากขึน้ ว่ าควรทาอย่ างไรหลังจากกลับสาม วันนี ไ้ ป) ยิ่งทำให้ใจของเรำเปิ ดกว้ำงเรำก็จะยิ่งรู้อะไรมำกขึ้น เมื่อเรำเข้ำใจอะไรมำกขึ้นเรำก็ จะยิง่ นำพำตนเองให้เดินในหนทำงนี้ จนถึงฝั่งหมำยได้ หนึ่ งบุตรบำเพ็ญอยำกไม่อยำกที่จะเป็ น บุตรหนึ่ งคนนั้น ? (อยากครั บ) หนึ่ งบุตรบำเพ็ญบรรพชนของเรำก็ได้รับอำนิ สงค์ไปด้วย อยำก ไม่อยำกที่จะเป็ นหนึ่ งอย่ำงนั้น ? (อยากครั บ) ถ้ำหำกว่ำอยำก ผูแ้ นะนำรับรองก็จะต้องหมัน่ ส่ งเสริ มนำพำ เรำก็จะต้องติดตำมผูแ้ นะนำของเรำดีหรื อเปล่ำ ? (ดี ครั บ) หำกว่ำคิดอยำกที่จะ เดินบนหนทำงนี้ เมื่อคิดแล้วฟ้ ำก็รับทรำบ คิดก็จะต้องเดินไปด้วยอย่ำได้เพียงแต่คิดอย่ำงเดียว ดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ) ไหนใครเป็ นผูแ้ นะนำรับรอง ? (ผู้แนะนารั บรองของนักเรี ยนในชั้นฝ่ ายชาย ท่ านนีอ้ อกมายืนอยู่ข้าง ๆ ) ฉุ ดช่ วยคนยำกหรื อเปล่ำ ยำกไม่ยำก ? (จะว่ ายากก็ยาก จะว่ าง่ ายก็ชวน ครั้ งเดียวก็มาครั บ) ก็นี่คือกำรปั้นพุทธะ ปั้นคนที่มีชีวิตให้เป็ นพุทธะสร้ำงคนเป็ นนี่ แหละให้เป็ น พุทธะ ยำกไม่ยำก ? แต่ถำ้ หำกว่ำสร้ำงสำเร็ จบุญกุศลก็ยิ่งใหญ่ไม่อำจที่จะบรรยำยได้ คนปิ ด ทองคนสร้ำงรู ปปั้นจำกอิฐจำกปูนนั้นง่ำยใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ) แต่ใครจะรู้จกั สร้ำงคนมีชีวิต ให้เป็ นพุทธะ ก็มีเพียงแต่คนที่มีใจใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ) แล้วจะมีใครสำมำรถเลียนแบบอย่ำง สายทองสายธรรมจิน้ เต๋ อต้ าเซียน
พระโอวาทสิ่งศักดิส์ ิทธิ์
๓๘
การประชุมธรรมชั้นฟื้ นฟูพุทธจิตธรรมญาณ วันที่ ๕-๗ พฤษภาคม ๒๕๕๕ ณ พุทธสถานจิ้นเอิน อ.เมืองปาน จ. ลาปาง
นี้ได้มำกและก็ได้เหมือนเรำทุกคนล่ะ คนบนโลกใบนี้ มีแต่รู้จกั ที่จะสร้ำงอิฐปูนให้เป็ นพุทธะรู ป ปั้น แต่จะมีใครบ้ำงที่รู้จกั สร้ำงคนสร้ำงพุทธะด้วยกำยสังขำรมีเลือดเนื้ อนี้ เรำทำได้แล้วก็จะต้อง ส่งพุทธะให้ถึงบ้ำนดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ) แต่กว่ำจะส่ งให้ถึงบ้ำนก็จะต้องเอำใจของเรำดูแลเอำ ใจใส่ให้พุทธะองค์น้ ี ที่ยงั มีกิเลสยังมีอำรมณ์ยงั เป็ นพุทธะที่ลุ่มหลงอยู่ ทำอย่ำงไรให้พุทธะที่เรำ ปั้ นมำด้วยมือของเรำสำมำรถกลับคืนฟ้ ำเบื้องบนอย่ำงปลอดภัยได้ ก็อยู่ที่ควำมอดทนอดกลั้น วิริยะพำกเพียรของพวกเรำ เราทุก ๆ คนไม่ ว่าใครสามารถที่จะทางานฟ้ าให้ เต็มที่ได้ แต่ ไม่ ว่าจะ สมบูรณ์ หรือไม่ ฟ้าเบือ้ งบนไม่ ได้ ดูที่ผลงานแต่ ฟ้าเบือ้ งบนดูที่จิตใจของพวกเราทุก ๆ คนว่ าได้ ทา ถึงที่สุดหรือเปล่า (ท่ านจิน้ เต๋ อต้ าเซี ยนเมตตากับนักเรี ยนในชั้นฝ่ ายชายท่ านนั้นต่ อ) อยำกไม่อยำกที่จะให้พวกเขำ ปั้นเรำเป็ นพุทธะ อยำกไม่อยำก ? (อยากครั บ) ถ้ำหำกว่ำอยำกก็จะต้องเดินตำมพวกเขำไปดีหรื อ เปล่ำ ? (ดีครั บ) พุทธะล้วนเกิดมำจำกคนที่มีชีวิตทั้งนั้น พุทธะไม่ได้เกิดมำจำกรู ปปั้นแล้วจึง เรี ยกว่ำพุทธะ พุทธะเกิ ดมำจำกคนบำเพ็ญขัดเกลำสิ่ งที่ ไม่ดี แก้ในสิ่ งที่ ผิดปรับเป็ นคนใหม่ เข้ำใจหรื อเปล่ำ ? (เข้ าใจครั บ) หำกเรำถูกพวกเขำปั้ นมำเป็ นพุทธะแล้ว เรำก็จะต้องไปปั้ นเขำ เหมือนกับเรำด้วยดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ) (ท่ านจิ ้นเต๋ อต้ าเซี ยนเมตตาผู้แนะนาท่ านนั้นต่ อ) เรำมีรำก บุ ญจึ ง มี วนั นี้ ได้ ถ้ำ หำกไม่ มี รำกบุ ญก็ไม่ สำมำรถที่ จะมี วนั นี้ ได้ เพรำะฐำนบุ ญของเรำไม่ ธรรมดำจึงทำให้จิตใจของเรำยิง่ มำยิง่ กระตือรื อร้นยิง่ ฉุดช่วยคน ปณิ ธำนตั้งก็จะต้องชำระด้วยดี หรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ) ปณิ ธำนหำกไม่บรรลุก็ไม่อำจที่จะกลับฟ้ ำเมืองเดิมได้รู้หรื อเปล่ำ ? (ครั บ) หน้ำที่ของผูแ้ นะนำรับรองนั่นก็คือจะต้องส่ งเสริ มพวกเขำให้ถึงบ้ำนเกิ ดเมื องนอนให้ได้ ส่ ง พุทธะ ก็จะต้องส่งให้ถึงบ้ำนใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ) ไม่เพียงแต่เรำก็ยงั มีคนอื่นอีกมำกมำยที่ฉุด ช่วยคนมำแล้ว ฉุ ดช่ วยแล้วอย่ำเพียงแต่ฉุดช่วยอย่ำงเดี ยว ก็จะต้องฉุ ดช่ วยให้ถึงที่สุดดี หรื อ เปล่ำ ? (ดีครั บ) กลับไปนัง่ ที่เถอะ นัง่ ลงได้ (ท่ านจิ น้ เต๋ อต้ าเซี ยนเมตตากับนักเรี ยนในชั้นฝ่ ายชายอี กท่ านหนึ่ง) บนหนทำงนี้ ขอแค่เรำหนัก แน่นก็จะเดินไปได้ถึงจุดหมำยปลำยทำงได้อย่ำงแน่นอน แต่ถำ้ หำกควำมหนักแน่นไม่พอต้นไม้ ถ้ำหำกยังหยัง่ รำกไม่ลึกพอ ลมพัดมำวูบเดียวต้นไม้กจ็ ะโค่นได้ง่ำย จงรี บเร่ งหยัง่ รำกปลูกต้นไม้ ให้ลึกมำกที่สุดดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ) นัง่ ลงก่อน สายทองสายธรรมจิน้ เต๋ อต้ าเซียน
พระโอวาทสิ่งศักดิส์ ิทธิ์
๓๙
การประชุมธรรมชั้นฟื้ นฟูพุทธจิตธรรมญาณ วันที่ ๕-๗ พฤษภาคม ๒๕๕๕ ณ พุทธสถานจิ้นเอิน อ.เมืองปาน จ. ลาปาง
วันวำนเมื่อมันผ่ำนไปแล้วก็ให้มนั ผ่ำนไป สิ่ งศักดิ์สิทธิ์พุทธะอริ ยะปรำชญ์กเ็ คยผิดพลำด มำก่อน เรำทุกคนแน่นอนก็ยอ่ มเคยทำสิ่ งผิดมำกันทั้งนั้นใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) แต่อริ ยะ ปรำชญ์ต่ำงจำกพวกเรำอย่ำงไรรู้หรื อเปล่ำ ? ผิดแล้วท่ำนแก้ไขไม่ยอมผิดซ้ ำสองอีกใช่ไม่ใช่ จึง สำเร็ จลุล่วงสมหวัง แต่ปุถุชนผิดแล้วผิดอีกใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) ผิดแล้วผิดอีกไม่ยอม แก้ไขเปลี่ยนแปลงจึงทำให้เรำเป็ นอยูอ่ ย่ำงนี้แหละ ไม่กำ้ วหน้ำอย่ำงแท้จริ ง เรำนัง่ เฉย ๆ นัง่ ฟัง ใจของเรำรู้สึกสงบร่ มเย็นใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) ใจของเรำสงบ กลับไปบ้ำนแล้วเรำอยำกไม่อยำกที่จะสงบแบบนี้ ? (อยากครั บ/ค่ ะ) คนทุกคนล้วนอยำกไปที่ สงบ ๆ ใช่ หรื อเปล่ำ ? อยำกที่จะออกจำกที่วุ่นวำย ไปหำสิ่ งที่สงบ ๆ ให้ใจสบำยขึ้นใช่ หรื อ เปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) แต่ยุคนี้ ปัจจุบนั นี้ เป็ นเหตุให้เรำทุกคนบำเพ็ญท่ำมกลำงโลกียท์ ี่วุ่นวำยนี้ ทำไมลัญจกรจึงอยูใ่ ต้น้ ำล่ะ จึงอยูใ่ นโคลนตมล่ะมีใครรู้หรื อเปล่ำ ? คือบำเพ็ญท่ำมกลำงโลกีย ์ คือใช้ใจบำเพ็ญจิตนัน่ เอง ถ้ำหำกเรำมี แต่ปลีกวิเวกเอำแต่ตนเองสงบ เรำไม่ยอมไปฉุ ดช่วยคน แล้วคนอื่นจะสำมำรถรู้หนทำงเหมือนกับเรำได้หรื อเปล่ำ ? (ไม่ ได้ ครั บ/ค่ ะ) อำจำรย์บรรยำยก็ เคยบอกให้เรำฟั งแล้วใช่หรื อเปล่ำ ? เรำอำจจะลืมไปแล้วใช่หรื อเปล่ำ ? ลัญจกรแต่ละยุคไม่ เหมือนกันใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) แต่เรำทุก ๆ คนลองคิดดูให้ดีว่ำลัญจกรในยุคนี้ ปัจจุบนั นี้ ทำไมจะต้องเป็ นรำกบัวและอยูใ่ ต้น้ ำที่มีแต่โคลนตม เรำทุก ๆ คนลองคิดดูให้ดี ปริ ศนำธรรมที่ ฟ้ ำเบื้องบนได้ให้ไว้เรำจะต้องคิดพิจำรณำไตร่ ตรองให้รอบคอบดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) ถ้ำ หำกเรำบำเพ็ญเหมือนกับพระพุทธองค์ในเมื่อก่อน บำเพ็ญแต่ตนเองแล้วคนอื่นทุกข์ไปหลงทำง ไม่มีใครไปช่วย น่ำสงสำรหรื อเปล่ำ ? (น่ าสงสารครั บ/ค่ ะ) เรำอยำกไม่อยำกที่จะช่วยพวกเขำ ? (อยากครั บ/ค่ ะ) เรำเองก็สัมผัสรู้ได้ว่ำยิ่งมำโลกนี้ ยิ่งวุ่นวำยและก็มีภยั พิบตั ิเยอะขึ้นใช่ ไม่ใช่ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) เรำทุกคนต้องช่วยกัน กำรบำเพ็ญในยุคนี้ ก็คือบำเพ็ญท่ำมกลำงโลกสับสนวุ่นวำย โลกวุ่นวำยแต่ใจของเรำไม่วุ่นวำยตำมไปด้วยใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) เรำจึงจะสำมำรถช่วย ทั้งตนเองได้แล้วก็ช่วยผูอ้ ื่นได้ใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) ถ้ำหำกเพียงแต่เอำแต่ตนเองรอดเพียง อย่ำงเดียวก็เหมือนกับเป็ นคนที่เห็นแก่ตวั ใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) เรำจะต้องช่วยเหลือซึ่งกัน และกัน เรำจะต้องช่ วยคนที่หลงทำงให้รู้หนทำงสว่ำงเหมือนกับเรำดี หรื อเปล่ำ ? (ดี ครั บ/ค่ ะ) ก่อนที่จะช่วยคนอื่นต้องช่วยตัวเองก่อน แล้วก็ช่วยคนในบ้ำนของเรำก่อนดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ ค่ ะ ) หนึ่ ง บ้ำ นฉุ ด ช่ วยได้ห มดแล้ว ต่ อไปก็ฉุดช่ วยบ้ำ นอื่ น ครั วเรื อนอื่ นต่ อ ไปดี ห รื อเปล่ำ ? สายทองสายธรรมจิน้ เต๋ อต้ าเซียน
พระโอวาทสิ่งศักดิส์ ิทธิ์
๔๐
การประชุมธรรมชั้นฟื้ นฟูพุทธจิตธรรมญาณ วันที่ ๕-๗ พฤษภาคม ๒๕๕๕ ณ พุทธสถานจิ้นเอิน อ.เมืองปาน จ. ลาปาง
หมู่บำ้ นนี้ ฉุดช่ วยหมดแล้วก็ไปฉุ ดช่วยหมู่บำ้ นอื่นต่อไป หมู่บำ้ นฉุ ดช่ วยได้เยอะแล้วก็ไปฉุ ด ช่วยสังคมต่อไปอีกดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) ก็เหมือนกับเรำที่ไปหมู่บำ้ นชนบทฉุดช่วยให้พวก เขำได้รับธรรมได้กินเจเกือบทั้งหมู่บำ้ น อยำกไม่อยำกที่จะเจริ ญรอยตำมแบบนี้ บำ้ ง ? (อยาก ครั บ/ค่ ะ) ดัง่ เช่นเรำอยู่ ณ ที่น้ ี มีหมู่บำ้ นหลำยหมู่บำ้ นใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) เรำลองใช้ใจ ปณิ ธำนที่ยิ่งใหญ่ออกไปฉุ ดช่วยคนตำมหมู่บำ้ นถิ่นกันดำรที่ไม่มีธรรมะเข้ำสู่ครัวเรื อนนั้น เรำ ลองทำดูสิ เรำลองไปฉุ ดช่ วยเขำดูสิ เรำทุกคนสำมำรถทำงำนของฟ้ ำได้ทุก ๆ คนแต่ข้ ึนอยู่ที่ พวกเรำทุกคนจะยอมเสี ยสละควำมสุ ขสบำยของเรำหรื อเปล่ำ เรำจะยอมสละเงิ นทองออกมำ หรื อเปล่ำ ถ้ำหำกเรำทำได้สละได้คนอื่นก็จะได้รับทำงสว่ำงจำกเรำมำกมำย อยำกไม่อยำกที่ จะลองฝึ กทำ ? (อยากครั บ/ค่ ะ) ถ้ำหำกว่ำอยำกขอให้เรำสำเร็จดัง่ ที่ใจของเรำฝันเอำไว้ ข้ำวยำกหมำกแพงเรำก็จะต้องยิ่งประหยัดดีหรื อเปล่ำ ? ประหยัดกินประหยัดใช้ดีหรื อ ไม่ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) เหลือบุญวำสนำให้อนุชนรุ่ นหลังที่จะตำมมำอีกมำกมำยดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ ค่ ะ) เอำล่ะ..เรำเองก็สงสำรคนหิ วท้องร้องเหมือนกัน ให้เรำทุกคนไปกิ นข้ำวกันก่อนดี หรื อ เปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) ไปกินข้ำวกันเถิดแล้วค่อยกลับมำคุยกันต่อ (นักเรี ยนในชั้นกราบขอบพระคุณ ท่ านจิ ้นเต๋ อต้ าเซี ยนและร่ วมกันเชิ ญพระองค์ รับประทานอาหารด้ วย) กิ นพอประมำณดี หรื อเปล่ำ ? (ดี ครั บ/ค่ ะ) ทำนข้ำวกันอิ่มแล้วใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) ท้องก็สบำยแล้ว ตัวก็สบำยด้วยใช่หรื อ เปล่ำ ? ใจก็เริ่ มสบำยขึ้นแล้วใช่หรื อไม่ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) วันนี้ ทุก ๆ คนเหลือเวลำในกำรฟังธรรม ไม่มำกแล้วใช่ไม่ใช่ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) ขอให้พวกเรำนั้นใช้ควำมจริ งใจที่เหลือปรำกฏให้ฟ้ำเบื้อง บนได้ประทับใจดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) ยิม้ ทุกวันคือกำรทำบุญทำทำนที่ดีที่สุดไม่ตอ้ งเอำเงิน ไปทำที่ไกลแสนไกล เพียงแค่ยมิ้ พูดดีกบั คนในบ้ำน พูดดีกบั คนรอบ ๆ ข้ำงก็เป็ นกำรทำบุญที่ ดีทีสุดแล้ว คนเรำยึดติดแต่จะไปทำบุญที่ไกล ๆ ที่ดงั ๆ ใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) หำรู้ไม่ว่ำ กำรทำบุ ญที่ แท้จริ ง นั่น ก็คือ ยิ้มให้กับคนอื่ น พูดดี ให้กับคนอื่ น จริ ง ใจให้กบั คนอื่ นนี่ คือกำร ทำบุญที่แท้จริ งที่สุด กำรทำบุญไม่ใช่ เพียงแต่เอำเงินไปทำบุญให้เขำแล้วเรี ยกว่ำทำบุญทำทำน กำรปฏิบตั ิดีมีสมั พันธ์ที่ดีกบั คน สร้ำงบุญสัมพันธ์ที่ดีกบั คนเช่นนี้กเ็ รี ยกว่ำทำบุญทำทำนแล้วนะ คนเรำมำกมำยชอบทำบุญทำทำนใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) แต่กำรทำบุญของเรำส่ วนใหญ่จะ ยึดติดใช่ไม่ใช่ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) ทำแล้วต้องเขียนชื่อติดไว้ใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) หำกว่ำเรำ สายทองสายธรรมจิน้ เต๋ อต้ าเซียน
พระโอวาทสิ่งศักดิส์ ิทธิ์
๔๑
การประชุมธรรมชั้นฟื้ นฟูพุทธจิตธรรมญาณ วันที่ ๕-๗ พฤษภาคม ๒๕๕๕ ณ พุทธสถานจิ้นเอิน อ.เมืองปาน จ. ลาปาง
ยิ่งยึดติดก็ยิ่งไม่ได้บุญเลย เพรำะว่ำกำรทำบุญที่แท้จริ งไม่ตอ้ งยึดติดสถำนที่ เวลำและโอกำส แต่ทุกขณะทุ กเวลำสำมำรถที่ จะทำบุญได้ท้ งั นั้น ดังนั้นเมื่ อก่ อนเรำยึดติ ดกำรทำบุญทำทำน อย่ำงไร นัน่ ก็เป็ นเพรำะว่ำเรำยังไม่ค่อยเข้ำใจหลักในกำรทำบุญอย่ำงแท้จริ งใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) ดังนั้นเรำมำสู่ สถำนธรรมแล้ว รู้และเข้ำใจมำกขึ้นว่ำกำรทำบุญทำทำนสำมำรถที่จะ ทำอย่ำงไรได้บำ้ ง ก็ขอให้นบั จำกนี้ ไปเรำจงทำบุญให้ถูกทำง เรำจงทำบุญให้เป็ นบุญจริ งกุศล แท้ดีหรื อเปล่ำ ? (ดี ครั บ/ค่ ะ) ผูห้ ญิงพวกเรำชอบทำบุญมำกใช่ หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) บุญ สำมำรถมองเห็นได้หรื อเปล่ำ ? (ไม่ ได้ ครั บ/ค่ ะ) ทำแล้วมีควำมสุ ขใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) ให้เงินเยอะเรำก็คิดว่ำได้ทำบุญเยอะแล้วมีควำมสุ ขใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) หำกว่ำยิ่งเยอะ แล้วยึด ติ ด บุ ญก็ได้แ ค่ครึ่ งเดี ยว แต่ เรำให้ไปอย่ำ ได้ยึดติ ด ให้ไปแล้วอย่ำ ได้คิดว่ำเรำให้ไป จะต้องมีชื่อเรำอยู่ดว้ ย ถ้ำหำกยึดติดอย่ำงนี้ จะทำบุญเยอะมำกเพียงใดก็ไม่ได้บุญเลย รู้หรื อ เปล่ำ ? (รู้ ครั บ/ค่ ะ) บทบำทหน้ำที่ทำงโลกของเรำก็จะต้องทำให้ดี ดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) เรำจึงจะไม่ผิด ต่อคนในครอบครัวดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) ผูห้ ญิงก็เปรี ยบเหมือนเป็ นแม่ใช่หรื อเปล่ำ ? แม่ก็ จะต้องทำบทบำทของแม่ให้ดีใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) ผูท้ ี่เป็ นพ่อเป็ นแม่ก็จะต้องอดทนใน กำรสั่งสอนลูกใช่ หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) ถ้ำหำกเรำเห็นลูกผิดแล้ว เรำไม่ยอมตักเตือนสอน ปล่อยให้เขำทำผิดไป สุดท้ำยจำกควำมผิดเล็กน้อยกลำยเป็ นทำควำมผิดบำปอันมหันต์ สุ ดท้ำย ใครกันล่ะที่เสี ยใจที่สุด พ่อแม่ใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) ดังนั้นเมื่อตอนเล็กยังดัดได้ก็ขอให้ รี บสอนแล้วก็ด ัดให้เดิ นไปตำมทำงที่ ลูกของเรำควรจะเป็ นดี ห รื อเปล่ำ ? (ดี ครั บ/ค่ ะ) พ่อ ก็ เหมือนกันก็จะต้องเป็ นแบบอย่ำงที่ดีของลูกดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) สอนลูกด้วยกำรกระทำดี หรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) บำงครั้งเรำสอนลูกด้วยวำจำบำงครั้งก็เกิดอำรมณ์ สอนด้วยด่ำไปด้วย ใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) เรำลองเอำใจเขำมำใส่ ใจเรำดูสิ ถ้ำหำกเรำโดนด่ำไปด้วยสอนไป ด้วยใจของเขำจะรู้สึก อย่ำงไรใช่ ไม่ใช่ ? มิสู้สอนไปด้วยให้เหตุและผลพวกเขำไปด้วยดี หรื อ เปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) ให้เขำได้รู้เหตุผลว่ำเป็ นอย่ำงไร ไม่ใช่ทำโทษอย่ำงเดียวโดยที่เขำไม่รู้ว่ำเขำ ทำผิดตรงไหน ใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) ฉะนั้นขอให้พวกเรำทุก ๆ คนรักษำบทบำทหน้ำที่ ของแต่ละคนให้ดี แล้วเรำยิ่งมำก็จะยิง่ ทำให้ชีวิตนี้ ยิ่งมำยิง่ เจริ ญรุ่ งเรื อง ยิง่ มำยิง่ มีแต่สิ่งที่ดี ๆ เกิดขึ้นในครอบครัวของเรำและในชีวิตของเรำดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) สายทองสายธรรมจิน้ เต๋ อต้ าเซียน
พระโอวาทสิ่งศักดิส์ ิทธิ์
๔๒
การประชุมธรรมชั้นฟื้ นฟูพุทธจิตธรรมญาณ วันที่ ๕-๗ พฤษภาคม ๒๕๕๕ ณ พุทธสถานจิ้นเอิน อ.เมืองปาน จ. ลาปาง
(ท่ านจิ ้นเต๋ อต้ าเซี ยนเมตตากับนักเรี ยนในชั้ นฝ่ ายหญิงกลุ่มหนึ่ ง) ไหว้พระอยูท่ ี่บำ้ นกรำบไหว้ก็
เป็ นเรื่ อ งที่ ดี อ ยู่ แต่ ก ำรกรำบไหว้พ ระอยู่ที่ บ้ำ นโดยที่ ไ ม่ มี ก ำรผูก บุ ญ สัม พัน ธ์ กับ คนอื่ น ก็ เหมือนกับเรำเอำแต่ตนเองดีเพียงอย่ำงเดียวใจสบำยเพียงอย่ำงเดียว อยำกไม่อยำกที่จะออกไป ฉุดช่วยคนผูกบุญสัมพันธ์กบั คนอื่น อยำกไม่อยำก ? (อยากค่ ะ) ถ้ำหำกว่ำอยำกฐำนบุญที่เรำมีอยู่ ก็จะต้องอำศัยใจเมตตำออกไปฉุดช่วยคนดีหรื อเปล่ำ ? (ดีค่ะ) รำกบุญไม่ธรรมดำแต่ใจของเรำก็ จะต้องมีใจดัง่ โพธิ สัตว์ออกไปฉุ ดช่วยคน เรำสบำยแล้วรู้ใจสงบแล้วก็จะต้องเอำสิ่ งที่เรำรู้ไป บอกกับคนอื่นด้วยดีหรื อเปล่ำ ? (ดีค่ะ) ขอให้ทุก ๆ คนเชื่ อมัน่ ต่อไปว่ำเรำจะสำมำรถสำเร็ จในหนทำงนี้ ได้ เดิ นไปก้ำวหนึ่ งก็ เดินต่อไปอีกอย่ำได้หยุดอยูก่ บั ที่ดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) ตอนนี้เวลำก็เหลือไม่เยอะขอหวังให้ ทุก ๆ คนบำเพ็ญธรรมบำเพ็ญใจให้ดีที่สุด เท่ำที่เรำจะบำเพ็ญได้ ดีหรื อไม่ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) เวลำก็ เหลือน้อยลงแต่เรำก็อยำกจะอยูก่ บั พวกเรำ ส่ งเสริ มพวกเรำอีก แต่เวลำก็ไม่เอื้ออำนวย ทุก ๆ คนตั้งใจบำเพ็ญให้ดีที่สุดดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) เรำทุกคน ณ ที่น้ ี ลว้ นเคยบำเพ็ญร่ วมกับเรำ มำ วันนี้จึงสำมำรถได้พดู คุยและก็อยูร่ ่ วมกันถือว่ำเป็ นเหตุปัจจัยไม่ธรรมดำ (ท่ านจิน้ เต๋ อต้ าเซี ยน เมตตากั บนั กเรี ยนในชั้ น ฝ่ ายหญิ ง ท่ า นหนึ่ ง ) ตั้ง ใจบ ำเพ็ญ ดี ห รื อ เปล่ ำ ? (ตั้ ง ใจค่ ะ แต่ ง่ ว งนอน) เอำชนะกำยสังขำรให้ได้ดีหรื อเปล่ำ ? (ดีค่ะ) จิตตื่นแล้วแน่นอนจะไม่ง่วงหรอก เอำล่ะ...วันนี้ เหลื อ เวลำไม่ ม ำก แต่ ข อให้ทุ ก ๆ คนตั้ง อกตั้ง ใจต่ อ ไปดี ไ ม่ ดี ? (ดี ค รั บ /ค่ ะ ) สองฝั่ ง ก็ เหมือนกัน ช่วยเหลืองำนฟ้ ำกันให้เต็มที่ดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) สิ่ งไหนยังฝึ กฝนไม่เป็ นก็ อดทนศึกษำฝึ กฝนให้เป็ นให้ได้ ดี หรื อเปล่ำ ? (ดี ครั บ/ค่ ะ) ขอให้ทุก ๆ คนจงสมหวัง สม ปรำรถนำ จงโชคดีกนั กรำบลำ องค์ธรรมมำรดำ คืนสู่เบื้องบน
สายทองสายธรรมจิน้ เต๋ อต้ าเซียน
พระโอวาทสิ่งศักดิส์ ิทธิ์
๔๓
การประชุมธรรมชั้นฟื้ นฟูพุทธจิตธรรมญาณ วันที่ ๕-๗ พฤษภาคม ๒๕๕๕ ณ พุทธสถานจิ้นเอิน อ.เมืองปาน จ. ลาปาง
ภาคผนวก พระโอวาทรองธรรมอธิการจิน้ เต๋ อเมตตากับบุคลากร คลากร (ระหว่ างที่ รอนักเรี ยนในชั้ นรั บประทานอาหารกลางวัน ท่ านจิ น้ เต๋ อต้ าเซี ยนเมตตาให้ บุคลากรทุก คนที่ไม่ ได้ ทาหน้ าที่อยู่ให้ มารวมกันที่หน้ าชั้นเรี ยน)
เอำล่ะ...เรำก็จะพูดกับทุก ๆ คนแล้วนะ เรำทุกคนสบำยกันดีหรื อเปล่ำ ? (สบายดีครั บ/ค่ ะ) กว่ำชั้นเรี ยนจะเปิ ดได้ ทุก ๆ คนก็เหน็ดเหนื่ อยหำญำติธรรมกันใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) บำง คนกว่ำจะมำได้เรำก็เหนื่อยแสนเหนื่อยใช่หรื อเปล่ำ ? ทั้งเหนื่อยกำยเหนื่ อยใจใช่หรื อไม่ ? แต่เรำ ก็อดทนกันใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) ใบหน้ำอันน่ำรักของทุก ๆ คน จิตใจที่บริ สุทธิ์ ของทุก ๆ คนร่ วมทำงำนฟ้ ำ ถือว่ำเป็ นเหตุปัจจัยของพวกเรำนี้ไม่ธรรมดำ เพรำะว่ำงำนฟ้ ำจะต้องอำศัยเรำ ทุก ๆ คนมำร่ วมช่วยกัน เด็กไปก็ไม่ดี อำยุมำกไปก็เหนื่อยง่ำย มิสูพ้ อดี ๆ วัยรุ่ นแบบพวกเรำใช่ หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) แต่วยั รุ่ นก็มกั ที่จะลืมดูแลตัวเองใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) แต่เรำก็ ยังมักที่จะเอำแต่ใจตัวเองใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) พอใจจึงจะมำสถำนธรรมพอใจจึงจะมำ ช่ วยงำนมี ใครเป็ นอย่ำ งนั้นบ้ำง ? งำนฟ้ ำก็คืองำนฟ้ ำ พวกเรำช่ ำงโชคดี ที่ได้มีโอกำสได้มำ ช่วยเหลืองำนของฟ้ ำ แต่เรำสิ อยูท่ ำงำนฟ้ ำได้ไม่กี่ปีเองก็ตอ้ งจำกละกำยสังขำรไปก่อน จึงหวัง พวกเรำทุก ๆ คนจงดูแลร่ ำงกำยและก็จิตใจ ร่ วมช่วยงำนของพระอำจำรย์ให้มำกที่สุด ดีหรื อ เปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) ที่สำคัญก็คือช่วยงำนของอำจำรย์ถ่ำยทอดเบิกธรรมให้มำก ๆ ดีหรื อเปล่ำ ? (ดี ครั บ/ค่ ะ) ขอบคุณทุก ๆ คน ขอบคุณทุกควำมจริ งใจของทุก คนที่มีควำมเคำรพรัก มีควำม จงรักภักดีต่อสำยธรรมนี้ และมีควำมประพฤติซื่อสัตย์เที่ยงตรงต่อสำยทองนี้ เรำพอใจในสำย ทองนี้กเ็ รี ยกว่ำเรำเป็ นผูม้ ีควำมภักดีซื่อสัตย์ต่ออำณำจักรธรรมแล้ว มีสำยทองมำกมำย บำงคนก็ ไม่พอใจในสำยธรรมของตนเอง เห็นคนอื่นมีดีกว่ำใจก็อยำกที่จะไปที่โน่ น นี่ ก็ถือว่ำเป็ นกำร ผิดพุทธะระเบียบแล้ว จงพอใจในสำยธรรมที่ เรำได้อยูใ่ นอำณำจักรธรรมนี้ ก็เพรำะเหตุปัจจัย ไงล่ะที่ทำให้พวกเรำทุก ๆ คนได้กลับมำรวมอยูด่ ว้ ยกันอีกครั้ง เพรำะว่ำพวกเรำทุก ๆ คนล้วน ตั้งปณิ ธำนอยูท่ ี่แดนเบื้องบนว่ำจะลงมำช่วยงำนอำณำจักรธรรมนี้ ไงล่ะ พวกเรำทุก ๆ คนล้วนมี บุญสัมพันธ์กบั เรำ จึงทำให้พวกเรำทุก ๆ คนยืนอยูบ่ นหนทำงสำยนี้ อย่ำงมัน่ คงได้ เบื้องหลัง ไม่ตอ้ งเป็ นห่วงขอให้ทำแนวหน้ำเบื้องหน้ำให้เต็มที่ที่สุดก็พอ แล้วสิ่ งศักดิ์สิทธิ์ ก็จะไปช่วยเติม สายทองสายธรรมจิน้ เต๋ อต้ าเซียน
พระโอวาทสิ่งศักดิส์ ิทธิ์
๔๔
การประชุมธรรมชั้นฟื้ นฟูพุทธจิตธรรมญาณ วันที่ ๕-๗ พฤษภาคม ๒๕๕๕ ณ พุทธสถานจิ้นเอิน อ.เมืองปาน จ. ลาปาง
เต็มเบื้องหลังให้สมบูรณ์เอง เชื่อไม่เชื่อล่ะ ? (เชื่ อครั บ/ค่ ะ) ปกป้ องอำณำจักรธรรมก็เหมือนกับ ได้ปกป้ องพี่นอ้ งของเรำ คุม้ ครองบ้ำนของเรำแล้วล่ะ ยิ่งทำ ๆ ก็ยิ่งมีประสบกำรณ์ใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) ถ้ำหำกเพียงแต่เอำแต่มองแต่ไม่ ยอมลงมือสัมผัสปฏิบตั ิ เรำก็จะยิ่งไม่มีประสบกำรณ์ให้กบั ตัวเองใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) สมบุกสมบันเรำทำเรำก็จะยิ่งได้ เห็นทุกคนตั้งใจได้เช่นนี้ เรำก็หมดห่ วงได้เยอะ แล้วที่สำคัญ อำจำรย์ถ่ำยทอดเบิ กธรรมของเรำเป็ นเพียงผูห้ ญิ งตัวเล็ก ๆ ใช่ หรื อเปล่ ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) แต่ ปณิ ธำนของท่ำนยิ่งใหญ่สะเทือนถึงฟ้ ำเบื้องบน ท่ำนมีปณิ ธำนยิ่งใหญ่ก็ยิ่งจะทำให้ฟ้ำเบื้องบน ยิ่งทำให้คนหลัง่ ไหลมำ แต่พวกเรำฉุดช่วยคนจะต้องให้หลักธรรมฉุดช่วยคน ดีหรื อเปล่ำ ? (ดี ครั บ/ค่ ะ) อย่ำได้เพียงแต่เอำจำนวนเยอะแต่จะต้องเอำคุณภำพดีหรื อไม่ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) เรำทุก ๆ คนที่ ได้ร่วมอยู่ ร่ วมกิ นร่ วมนอน ร่ วมทำงำนฟ้ ำล้วนแล้วแต่เป็ นพี่น้องกัน ถึงแม้จะผิดใจกัน หน่อยก็อย่ำได้ถือโทษโกรธเคืองซึ่ งกันและกันดีหรื อเปล่ำ ? ให้อภัยซึ่ งกันดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ ค่ ะ) เรำไม่ได้เก่งด้ำนนี้ แต่เรำก็เก่งด้ำนอื่น เรำก็ทำส่ วนของเรำให้ดีที่สุดดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ ค่ ะ) เรำจะต้องช่วยเหลือซึ่ งกันและกันแล้วเรำก็จะต้องช่วยเติมเต็มซึ่ งกันและกันดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) เรำช่วยคนอื่นเติมเต็ม ฟ้ ำก็จะช่วยเรำเติมเต็มในสิ่ งที่เรำขำดเองดีหรื อเปล่ำ ? (ดี ครั บ/ค่ ะ) ชำยก็มีไม่น้อยหญิงก็มีเยอะอยู่ ไม่ว่ำชำยหรื อหญิงใจของเรำก็จะต้องกว้ำงเอำไว้ดีหรื อ เปล่ำ ? ใจอย่ำได้แคบ ใจอย่ำได้คิดเล็กคิดน้อยดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) บำรุ งรักษำร่ ำงกำยให้ ดี ๆ จึงจะช่วยงำนฟ้ ำได้มำกที่สุด อย่ำได้ทำอะไรตำมใจบ่อย ๆ ดีหรื อเปล่ำ ? ตรวจตรำสุ ขภำพ ของเรำบ้ำงดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) ที่สำคัญต้องย้อนมองส่ องตัวเองให้บ่อย ๆ ดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) คนเรำชอบที่จะไปชมบำรมีคนอื่น ชอบที่จะช่วยคนอื่นบำเพ็ญใช่หรื อเปล่ำ ? แต่ ลืมที่จะบำเพ็ญตนเองใช่ไม่ใช่ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) คิดว่ำในสิ่ งที่เรำทำถูกต้องแล้วก็ทำลงไปเถอะ อย่ำได้รีรออย่ำได้อืดอำดดีหรื อไม่ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) ปลงสังขำรกันได้เยอะแล้วใช่หรื อเปล่ำ ? สังขำรเที่ยงไม่เที่ยง ? (ไม่ เที่ ยงครั บ/ค่ ะ) ยิ่งยึด ติดสังขำรก็ยงิ่ ทำงำนฟ้ ำได้ลำบำกไม่รำบรื่ น แต่ยงิ่ ไม่ยดึ ติดร่ ำงกำยสังขำรก็จะไม่เจ็บป่ วยก็จะทำ ได้อย่ำงรำบรื่ นเอง แต่บำงคนทำอย่ำงสุ ดควำมสำมำรถก็ยงั มีควำมเจ็บป่ วยก็เป็ นเพรำะว่ำยังมี วิบำกกรรมอยู่ แต่จะต้องอดทนให้มำก ๆ ดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) สายทองสายธรรมจิน้ เต๋ อต้ าเซียน
พระโอวาทสิ่งศักดิส์ ิทธิ์
๔๕
การประชุมธรรมชั้นฟื้ นฟูพุทธจิตธรรมญาณ วันที่ ๕-๗ พฤษภาคม ๒๕๕๕ ณ พุทธสถานจิ้นเอิน อ.เมืองปาน จ. ลาปาง
ดูพวกเรำสิ เหมือนกับได้เห็นพ่อกลับมำหำเลยดีใจกันใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) เรำเอง ก็ดีใจเหมือนกันที่มีโอกำสได้มำเห็นพวกเรำทุก ๆ คน มีควำมตั้งอกตั้งใจช่วยเหลืองำนของฟ้ ำ ทุ่มเทแรงกำยแรงใจ เรำก็รับรู้ได้เหมือนกัน อุปสรรคแรงทดสอบแรงกดดันไม่ว่ำจะมำกมำย เพียงใด ขออย่ำได้กล่ำวโทษแต่ขอให้อดทนอดกลั้น แรงทดสอบมำมำกควำมกดดันมีมำกต้อง อดทน จึงจะสลำยแรงกรรมสลำยวิบำกกรรมได้ หยุดเหล่ำมำรร้ำยได้ดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) มำรร้ำยน่ำกลัวหรื อเปล่ำ ? (น่ ากลัวครั บ/ค่ ะ) น่ำกลัว...แต่เรำจะต้องมีใจอันกว้ำงขวำงใหญ่กว่ำ ดี หรื อเปล่ำ ? เรำจะต้องเป็ นผูท้ ี่ มีกำลังใจมำกกว่ำคนอื่ น ๆ ดี หรื อ เปล่ำ ? (ดี ครั บ/ค่ ะ) เรำมี กำลังใจมำกไปช่ วยส่ งเสริ มและให้กำลังใจผูอ้ ื่ น เรำก็จะยิ่งเข้ำใจชี วิตของคนได้มำกยิ่งขึ้นดี หรื อไม่ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) ประกำศข่ำวของฟ้ ำ ประกำศออกไปให้มำกที่สุดดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) เรำทุ ก คนที่ อ ยู่ในที่ น้ ี ก็เป็ นเจี่ ยงซื อ กัน เยอะอยู่ใ ช่ ไ ม่ ใช่ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ ) เจี่ ย งซื อ มี ห น้ำ ที่ ท ำ อะไรบ้ำง อธิ บำยหลักธรรมใช่ หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) ยิ่งอธิ บำยยิ่งศึ กษำก็จะยิ่งเข้ำใจใน เจตนำของฟ้ ำมำกยิง่ ขึ้นใช่ไม่ใช่ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) ไม่ ต ้อ งร้ อ งไห้กัน หรอก เรำทุ กคนล้วนมี เรำอยู่เคี ยงข้ำ ง ถึ ง แม้บำงครั้ งจะล ำบำกใจ เพียงใดก็อย่ำได้เจ็บช้ ำโศกเศร้ำเสี ยใจ ขอให้เข้มแข็งเอำไว้ ขอให้ใจของเรำอดทนอกกลั้นเอำไว้ ให้มำก ๆ ดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) หำกพระอำจำรย์ไม่เมตตำเรำก็ไม่อำจได้มำพบหน้ำทุก ๆ คนได้ จึงต้องขอบคุณพระอำจำรย์เมตตำที่ให้เรำได้มำพบพวกเรำทุก ๆ คนอีกครั้งหนึ่ ง อย่ำคิด มำก ๆ ดีหรื อเปล่ำ ? ไม่คิดมำกก็จะมีปัญญำเกิดขึ้น ไม่มีคนให้ระบำยก็ให้เรี ยกรองธรรมอธิ กำร ได้ เข้ำใจเรำทุก ๆ คนว่ำมีบทบำททั้งทำงโลกจะต้องทำ บทบำททำงธรรมก็จะต้องรับหน้ำที่ บำงครั้งเหนื่ อยแสนเหนื่ อยพูดก็ไม่ได้ปฏิเสธก็ไม่ได้ตอ้ งทำเพียงอย่ำงเดียว ไม่ตอ้ งคิดมำกอย่ำง เดียวก็พอดีหรื อเปล่ำ ? ให้ฟ้ำท่ำนจัดสรรวำงแผนให้กบั พวกเรำดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) เรำทำ ปัจจุบนั ให้ดีที่สุดก็พอ เรื่ องภำยภำคหน้ำยังมำไม่ถึง อย่ำได้ไปคิดเรื่ องในวันพรุ่ งนี้ ดีหรื อเปล่ำ ? ทำเรื่ องในวันนี้ให้ดีที่สุดก็พอดีหรื อไม่ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) มีทุกข์กงั วลสิ่ งใดยิ้มเอำไว้สิ ดูพระศรี อำริ ยส์ ิ ท่ำนยิ้มตลอดเวลำเลยใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) พวกเรำเมื่อเจอปัญหำก็ยมิ้ เอำไว้ดีหรื อเปล่ำ ? หรื อไม่กว็ ำดรู ปพระศรี อำริ ยอ์ ำไว้ที่บำ้ น ของเรำคนละองค์ดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) หำกเมื่อใดวันใดใจของเรำหำทำงออกไม่เจอ กดดัน อึดอัดไม่รู้วำ่ จะไปถำมใครระบำยให้ใครฟัง ลองดูรอยยิม้ ของท่ำนสิ เบิกบำนและมีเมตตำใช่หรื อ สายทองสายธรรมจิน้ เต๋ อต้ าเซียน
พระโอวาทสิ่งศักดิส์ ิทธิ์
๔๖
การประชุมธรรมชั้นฟื้ นฟูพุทธจิตธรรมญาณ วันที่ ๕-๗ พฤษภาคม ๒๕๕๕ ณ พุทธสถานจิ้นเอิน อ.เมืองปาน จ. ลาปาง
เปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) ผูห้ ญิงมีอะไรส่วนใหญ่กจ็ ะร้องออกมำใช่หรื อเปล่ำ แต่ผชู้ ำยน้ ำตำมักที่จะ ตกในใช่หรื อเปล่ำ ? ไม่ค่อยที่จะร้องออกมำใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) ร้องออกมำสิ ไม่เห็นน่ำ อำยตรงไหนเลย ดูอย่ำงคนนี้สิร้องไห้ตำแดง แต่ร้องออกมำด้วยควำมจริ งใจ ร้องไห้ครั้งหนึ่ งก็ เหมือนล้ำงใจเรำไปครั้งหนึ่ งดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) อย่ำได้เก็บเอำไว้จนอึดอัดหำทำงระบำย ไม่ได้ ร้องออกมำแล้วจะเป็ นอะไร ไม่ร้องให้คนอื่นเห็นหันหน้ำแหงนมองฟ้ ำก็ได้นี่นำ สำมฟุต ฟ้ ำเบื้องบนเหนื อเรำมีสิ่งศักดิ์ สิ ทธิ์ ใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) ทดสอบก็จะหมดไปได้สักวัน หนึ่ง ฝนไม่ได้ตกทุกวันใช่หรื อเปล่ำ ? ฟ้ ำหลังฝนย่อมสดใสเป็ นธรรมดำ สู้หรื อเปล่ำ ? (สู้ ครั บ/ ค่ ะ) ก็อย่ำงที่อำจำรย์บรรยำยพูดไงล่ะ ฟ้ ำจะให้งำนภำระกับผูใ้ ดก็จะต้องทดสอบดูใจของคน ๆ นั้นก่อน ฉะนั้นใครมีทดสอบถือว่ำคนนั้นมีควำมก้ำวหน้ำ ไม่กำ้ วหน้ำก็คือถดถอยใช่ หรื อ เปล่ำ ? แต่คนที่มีกำรทดสอบถือว่ำก้ำวหน้ำใช่ไม่ใช่ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) แต่เมื่อได้เผชิ ญกับกำร ทดสอบแล้วอย่ำได้กลัวดีหรื อเปล่ำ ? สู้ทนต่อไปเรำจะต้องชนะ เรำจะต้องไม่แพ้ดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) เรำทุก ๆ คนล้วนต่ำงเป็ นแนวหน้ำของอำณำจักรธรรม จะต้องเป็ นแบบอย่ำงให้กบั อนุชน รุ่ นหลังดี หรื อเปล่ำ ? (ดี ครั บ/ค่ ะ) หำกทุกขณะทุกเวลำเรำทำตนเองอย่ำงเสมอต้นเสมอปลำย อนุชนรุ่ นหลังก็จะมีหวัง หนึ่ งอำณำจักรธรรมถ้ำหำกแนวหน้ำไม่เป็ นแบบอย่ำงที่ดีให้กบั คนรุ่ น หลัง ไม่รักษำพุทธะระเบียบให้เคร่ งครัด อำณำจักรธรรมจะพึ่งใครได้ในภำยภำคหน้ำ ล้วน จะต้องพึ่งคนแนวหน้ำทำตัวให้เป็ นแบบอย่ำงที่ดีให้กบั คนรุ่ นหลังดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) คนที่มีใจก็จะต้องรี บเร่ งอย่ำต้องรอให้เหล็กที่ถูกเผำยังร้อนอยูเ่ ย็นลงแล้ว ตอนนั้นอยำกที่ จะตีให้เป็ นรู ปเล่มมีดก็ไม่สำมำรถที่จะตีให้เป็ นเล่มมีดได้แล้วใช่หรื อเปล่ำ ? ตีมีดก็จะต้องตีตอน ร้อนใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) เรำมีปณิ ธำนแต่ถำ้ หำกคิดอยูแ่ ต่ในใจเพียงอย่ำงเดียว ไม่ยอม รี บลงมือปฏิบตั ิแล้วจะชำระปณิ ธำนได้อย่ำงไร มีปณิ ธำนก็จะต้องมีกำรชำระใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) ถ้ำหำกตกที่นงั่ ลำบำกก็อย่ำได้กล่ำวโทษเป็ นอันขำด อย่ำได้บ่นโทษเป็ นอันขำดดี หรื อเปล่ำ ? หำกใครที่ตกที่นงั่ ลำบำกก็ขอให้อดทนวิริยะให้สุดควำมสำมำรถดีหรื อเปล่ำ ? (ดี ครั บ/ค่ ะ) จงถนอมรักษำกำยใจเอำไว้ กำรเดินหนทำงในสำยนี้ ยงั อีกยำวไกล ไม่มำนะไม่อดทนเอำไว้ กลัวว่ำจะถูกสอบตกไป ก่ อน กลัวไม่กลัวที่ จะถูกสอบตก ? (กลัวครั บ/ค่ ะ) ดังนั้นฟ้ ำอยำกที่ จะดูใจคน ๆ หนึ่ งย่อ ม สายทองสายธรรมจิน้ เต๋ อต้ าเซียน
พระโอวาทสิ่งศักดิส์ ิทธิ์
๔๗
การประชุมธรรมชั้นฟื้ นฟูพุทธจิตธรรมญาณ วันที่ ๕-๗ พฤษภาคม ๒๕๕๕ ณ พุทธสถานจิ้นเอิน อ.เมืองปาน จ. ลาปาง
จะต้อ งทดสอบคน ๆ นั้น ก่ อ น ไม่ กลัวไม่ ล ัง เลก็จ ะผ่ำ นด่ ำ นได้ หยกกับ หิ น อยำกที่ จะเป็ น อย่ำงไหน ? (หยกครั บ/ค่ ะ) อยำกที่จะเป็ นหยกก็จะต้องเป็ นหยกที่ยอมให้ฟ้ำเจียระไนดี หรื อ เปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) ฟ้ ำจะช่วยเรำเจียระไนเป็ นหยกที่มีควำมสวยงำม อยำกที่จะให้ฟ้ำนำหยกมำ เจียระไนเป็ นพระพุทธรู ป รู ปปั้นที่มีแต่คนกรำบไหว้ หรื อว่ำจะถูกเจียระไนเพียงแต่มำประดับ เป็ นเพียงแต่ควำมสวยงำมเพียงเท่ำนั้น ประดับควำมสวยงำมก็เป็ นเพียงสิ่ งเล็กน้อย เป็ นเพียง ปณิ ธำนเล็กเท่ำนั้นเอง แต่นำมำแกะสลักเป็ นพระพุทธรู ปที่คนกรำบไหว้ ใช่ไม่ใช่วำ่ จะต้องเป็ น ปณิ ธำนที่ยงิ่ ใหญ่ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) หยกจะต้องไม่มีกำรยึดติดตัวตนจึงจะสำมำรถถูกเจียระไนเป็ น พระพุทธรู ปที่สวยงำมได้ แต่ถำ้ หำกว่ำถูกเจียระไนหน่อยหยกอันนั้นก็บ่นแล้วว่ำเจ็บทรมำนไม่ เอำอีกแล้ว เมื่อหยกอันนั้นไม่ยอมถูกให้เจียระไนอีกก็จะเป็ นหยกที่ไม่มีค่ำ ก็จะเป็ นหยกทัว่ ๆ ไปที่ถูกคนหมำงเมินไม่แยแส สิ่ งศักดิ์สิทธิ์ก็ไม่เอำด้วย อยำกที่จะเป็ นหยกอันไหนกัน ? ยินยอม ที่จะเป็ นหยกให้ฟ้ำเจียระไนหรื อเปล่ำ ? (ยอมครั บ/ค่ ะ) หำกว่ำยอมพบคนคนจริ งแล้ว พบเจอ หนทำงแท้แ ล้วก็จะต้อ งทำตนเองให้เป็ นสิ่ ง ที่ ฟ้ ำภำคภูมิใจให้ได้ ดี หรื อเปล่ำ ? (ดี ครั บ/ค่ ะ) คนเรำอย่ำได้เป็ นเหมือนกับกบที่อยูใ่ นกะลำอย่ำงเดียวดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) ทำไมเรำถึงต้อง ยกตัวอย่ำงกบในกะลำขึ้นมำ กบที่อยูแ่ ต่ในกะลำย่อมไม่อำจที่จะรู้ว่ำโลกกว้ำงเป็ นอย่ำงไร ใช่ ไม่ใช่ ? ก็เหมือนกับคนบำเพ็ญธรรมจะต้องเพิ่มพูนควำมรู้ควำมก้ำวหน้ำให้กบั ตัวเรำเสมอ ๆ ดี หรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) อยำกที่จะเป็ นเจี่ยงซื ออยำกที่จะเป็ นถันจู่ แต่ว่ำเรำไม่กำ้ วหน้ำเรำไม่ ยอมเดินก้ำวเข้ำไปหำโอกำสนั้น แล้วโอกำสจะมำหำเรำหรื อเปล่ำ ? (ไม่ มาครั บ/ค่ ะ) คนบำเพ็ญ จะต้องเข้ำไปหำโอกำสจึงจะมีโอกำสได้ ประกอบงำนธรรมงำนทำงโลก เงิ นทองก็จะต้องยิ่งบริ สุทธิ์ ยิ่งเงิ นทองในอำณำจักร ธรรมยิ่งจะต้องบริ สุทธิ์ ชัดเจน แม้หนึ่ งบำทก็อย่ำได้ให้ขำดตกบกพร่ องดีหรื อเปล่ำ ? อย่ำได้ ละโมบดี หรื อ เปล่ำ ? (ดี ครั บ/ค่ ะ ) หนึ่ ง บำทถ้ำ หำกขำดไปบำปก็เท่ ำหนึ่ ง เขำพระสุ เมรุ แล้ว ดังนั้นคนที่ทำงำนฟ้ ำผูท้ ี่เป็ นพุทธบริ กรเก็บเงินมำแต่ละบำทแต่ละสตำงค์ ก็จะต้องให้รอบคอบ ไม่ว่ำจะทำงำนฟ้ ำบทบำทหน้ำที่ใดก็จะต้องรอบคอบ อย่ำได้ทำแบบขอไปที ดีหรื อเปล่ำ ? (ดี ครั บ/ค่ ะ) ทำงำนฟ้ ำอย่ำได้ทำแบบขอไปทีเป็ นอันขำด เรำเองก็ไม่อยำกที่จะเห็นใครกลับฟ้ ำ ไปแล้วไปติดคุกสวรรค์ ยิง่ บำเพ็ญบุญกุศลยิง่ จะต้องเพิม่ พูนอย่ำได้เดี๋ยวเพิ่มพูนเดี๋ยวถูกลดทอน บุญกุศล อย่ำได้วนั นี้บำเพ็ญพรุ่ งนี้ ไม่บำเพ็ญดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) กำรที่จะฝ่ ำฟันอุปสรรค สายทองสายธรรมจิน้ เต๋ อต้ าเซียน
พระโอวาทสิ่งศักดิส์ ิทธิ์
๔๘
การประชุมธรรมชั้นฟื้ นฟูพุทธจิตธรรมญาณ วันที่ ๕-๗ พฤษภาคม ๒๕๕๕ ณ พุทธสถานจิ้นเอิน อ.เมืองปาน จ. ลาปาง
ไปให้ได้ก็จะต้องเข้มแข็ง เอำไว้ มำรกับเจ้ำ กรรมนำยเวรถึ งแม้จะช่ วยกัน แต่เรำมนุ ษย์ก็ จะต้องสำมัคคีกนั มำกกว่ำดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) ไม่ว่ำอำณำจักรธรรมใดก็ลว้ นแล้วแต่ถูก มำรรังควำนกลัน่ แกล้งทดสอบ แต่เรำผูพ้ ี่ที่มีภูมิธรรมอย่ำได้กลัว แต่เรำจะต้องสมัครสมำน สำมัคคีกนั เอำไว้ดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) ถ้ำหำกเรื อธรรมนี้ ไม่ช่วยกันแล้วจะให้ใครมำช่วยใช่ หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) น้อตทุกตัวล้วนก็มีควำมสำคัญ ฝี พำยทุกฝี พำยก็ลว้ นสำคัญใช่ หรื อ เปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) มำนะอดทนจึงจะสยบทุกสิ่ งทุกอย่ำงได้ ไม่ใครรู้ว่ำจะเกิดอะไรขึ้น แต่ เรำก็สำมำรถที่จะป้ องกันเอำไว้ได้ใช่หรื อไม่ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) โดยอำศัยจิตใจที่เที่ยงธรรมเอำไว้ดี หรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) พวกเรำอย่ำได้ยึดติดในสิ่ งที่ไม่ควรยึดติด แล้วอำณำจักรธรรมนี้ ก็จะมี แต่ควำมสงบ หำกใจของเรำยิง่ ยึดติดสิ่ งใดเรำก็จะถูกสิ่ งนั้นทดสอบ เอำล่ะ... เรำทุก ๆ คนก็ลำบำกกันมำตั้งหลำยวันแล้ว วันนี้มีโอกำสได้พบหน้ำกันอีกครั้งก็ ถือว่ำเป็ นบุญวำสนำ วันนี้ ได้ร่วมพูดคุยกันอี กครั้งก็เพรำะว่ำฟ้ ำเมตตำ ขอให้ทุก ๆ คนดูแล ตัวเองให้ดีได้หรื อเปล่ำ ? (ได้ ครั บ/ค่ ะ) ประคองใจของตัวเองเอำไว้ให้ดี ดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ ค่ ะ) เรำยังไม่ไปหรอก เพรำะว่ำยังมีนกั เรี ยนอีกมำกมำยยังไม่ได้ส่งเสริ มถึงที่สุด แต่ก่อนที่เรำ จะแยกย้ำ ยกัน ไป ขอให้ทุก ๆคนดู แลรักษำกำยใจให้ดี ผูช้ ำยบำงคนดู ภำยนอกเหมื อนจะ เข้ม แข็ง แต่ จ ริ ง ๆ แล้ว ภำยในอ่ อ นไหวง่ ำ ยใช่ ห รื อ เปล่ ำ ? (ใช่ ค รั บ/ค่ ะ ) จะทำอย่ำ งไรดี ล่ ะ อ่อนไหวง่ำยก็ยิ่งที่จะทำตนเองยำกใช่หรื อเปล่ำ ? ไม่รู้ว่ำจะยืนอยูใ่ นจุดใดดีจึงจะเรี ยกว่ำเรำได้ ช่วยเขำ จึงจะทำให้คนอื่นไม่เข้ำใจผิด ไม่ตอ้ งคิดมำกเรื่ องเหล่ำนี้ เรำทำบทบำทหน้ำที่ของเรำ ให้เต็มที่ก็พอ เรื่ องจุกจิกเรื่ องหยุมหยิม ก็อย่ำได้ใส่ ใจมำก เรื่ องเล็กเรื่ องน้อยก็ไม่ตอ้ งไปใส่ ใจ มำกเหมือนกัน ปล่อยให้มนั ผ่ำนไปบ้ำง แล้วเรำก็เปลี่ยนควำมคิดบ้ำงดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) คิดในจุดที่ดีของเขำบ้ำงดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) ผูห้ ญิงส่ วนใหญ่จะจูจ้ ้ ีจุกจิกมำกกว่ำผูช้ ำยใช่ หรื อ เปล่ ำ ? (ใช่ ครั บ /ค่ ะ ) แต่ ผูช้ ำยก็มี บ้ำ งที่ จู้จ้ ี จุ ก จิ ก ใช่ ไ ม่ ใ ช่ ? (ใช่ ครั บ /ค่ ะ ) สละก็ส ละ เหมือนกันแต่ใครจะทำมำกทำน้อย สิ่ งนี้ ก็อย่ำได้ถือเล็กถือน้อยกันดี หรื อเปล่ำ ? (ดี ครั บ/ค่ ะ) เพื่อที่จะให้ช้ นั เรี ยนจบด้วยควำมสมบูรณ์ เพื่อที่จะให้อำณำจักรธรรมสมบูรณ์ คนนั้นไม่ทำเรำ ก็ไปทำให้สมบูรณ์ดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) โอ่งน้ ำถ้ำหำกก็ยงั มีรอยรั่วเติมเท่ำไหร่ ก็เติมไม่เต็ม ใช่ไม่ใช่ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) ทุก ๆ คนล้วนจะต้องพึงสังวรตัวเองไว้ให้ดี เมื่อมีควำมลำบำกใจตอน ไหนเวลำใดอย่ำได้กล่ำวโทษเป็ นอันขำด ยิ่งกล่ำวโทษยิ่งโกรธก็ยิ่งลบบุญกุศลของเรำไปเยอะ สายทองสายธรรมจิน้ เต๋ อต้ าเซียน
พระโอวาทสิ่งศักดิส์ ิทธิ์
๔๙
การประชุมธรรมชั้นฟื้ นฟูพุทธจิตธรรมญาณ วันที่ ๕-๗ พฤษภาคม ๒๕๕๕ ณ พุทธสถานจิ้นเอิน อ.เมืองปาน จ. ลาปาง
เลย พร่ องสิ่ งไหนก็จะต้องยิ่งเติมเต็มสิ่ งนั้นดีหรื อเปล่ำ ? (ดี ครั บ/ค่ ะ) เรำทุก ๆ คนล้วนคือพี่ น้องกัน ถ้ำหำกไม่ใช่เพรำะฟ้ ำเบื้องบนเมตตำ เรำก็ไม่มีโอกำสที่จะได้มำอยูพ่ ร้อมหน้ำพร้อมตำ กันได้ เรำไม่รู้จกั กันทำไมจึงมำอยู่ร่วมกันได้ ก็เป็ นเพรำะว่ำเรำทุก ๆ คนล้วนคือพี่น้องที่มำ จำกนิพพำนยังไงล่ะ จบสำมวันไปแล้วอยำกไม่อยำกที่จะกลับมำกันอีก ? (อยากครั บ/ค่ ะ) อยำกไม่อยำกที่จะ กลับมำสร้ำงบุญสร้ำงกุศล ? (อยากครั บ/ค่ ะ) ถ้ำหำกว่ำอยำกต้องมำให้บ่อย ๆ ดีหรื อเปล่ำ ? (ดี ครั บ/ค่ ะ) อำยุเป็ นเพียงตัวเลขไม่ตอ้ งกลัวกำรบำเพ็ญว่ำจะลำบำกแค่ไหน ยิ่งอำยุมำกยิ่งจะต้อง รักษำเวลำของตัวเองใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) แต่คนที่เวลำยังเหลือเยอะก็อย่ำได้คิดว่ำเวลำยัง เหลือเยอะดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) ก็คือพวกเรำที่ยงั วัยรุ่ นอยู่ อย่ำได้คิดว่ำเรำเพิ่งจะไม่กี่ปีเอง จะตั้งใจบำเพ็ญจริ งเมื่อไหร่ ก็ได้อย่ำได้คิดอย่ำงนั้นเป็ นอันขำด ยิ่งคนมำบำเพ็ญธรรมยิ่งจะต้อง อย่ำได้เดี๋ยวเดินหน้ำเดี๋ยวถดถอยดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) เบื่อฟังกันแล้วหรื อยัง ? (ยังครั บ/ค่ ะ) ดีใจกันใช่ไหมล่ะที่นำน ๆ ครั้งหนึ่ งสำมำรถที่จะมำ นัง่ พูดคุยเป็ นกันเองอย่ำงนี้ได้ เรำโชคดีกนั มำกเพรำะว่ำพระอำจำรย์พวกเรำเมตตำ แต่พวกเรำ ล่ะได้เมตตำตนเองหรื อเปล่ำ ? มีไหมที่จะเมตตำตนเอง ? เงียบกริ บกันหมดเลยหรอ มีฟ้ำเป็ น ประธำนในกำรดูแลปฏิบตั ิงำนธรรมไม่ตอ้ งกลัวอะไรทั้งสิ้ น ฟ้ ำเป็ นประธำนให้กบั พวกเรำได้ ไปชำระปณิ ธำน ได้ไปสร้ำงสรรค์งำนธรรม ไม่ตอ้ งกลัวอะไรทั้งสิ้ น งำนฟ้ ำมีพระแม่องค์ธรรม เป็ นประธำน เพียงแต่คนจงออกไปเถอะออกไปฉุ ดช่ วยคนออกไปส่ งเสริ มคน ส่ งเสริ มได้ เท่ำไหร่ ก็เอำเท่ำนั้น ทำให้เต็มที่ ดัง่ เช่นวันนี้ เรำทำได้เท่ำไรก็ทำได้เท่ำนั้นอย่ำได้โลภมำก ยิ่ง โลภมำกยิง่ หำยใช่หรื อเปล่ำ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) วันนี้พระอำทิตย์ตกดินแล้วก็ยงั มีพรุ่ งนี้อีกใช่ไม่ใช่ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) บำงคนทำงำนฟ้ ำกดดันมำกจนเกินไปจนไม่มีเวลำพักผ่อน จนไม่มีเวลำแบ่งปั น ให้กบั ครอบครัว หำกเป็ นเช่นนี้ ก็เหมือนทดสอบครอบครัวอีกต่ำงหำก ถ้ำหำกเป็ นเช่นนี้ เรำก็ จะยิง่ ถูกครอบครัวทดสอบเอำได้ ทำงำนฟ้ ำไปด้วยก็จะต้องแบ่งปันให้กบั ครอบครัวด้วยดีหรื อ เปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) บำงคนเมื่อจบสำมวันสุ ดท้ำยแล้วบ้ำนก็ไม่สนใจเลย ลูกเมียก็ไม่เอำแล้ว เรำ ไม่ เหมื อ นท่ ำ นเหล่ ำเฉี ยนเหยริ นนะ เหตุปัจจัยไม่ เหมื อ นกันและวำระโอกำสไม่เหมื อนกัน ฉะนั้นเรำยังมีครอบครัวอยู่ก็จะต้องส่ งเสริ มฉุดช่วยครอบครัวของเรำด้วยดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ ค่ ะ) แล้วคนไม่มีครอบครัวล่ะ ยังจะไปหำเชื อกมำคล้องคอหรื อเปล่ำ ? ประเภทใดที่สำมำรถ สายทองสายธรรมจิน้ เต๋ อต้ าเซียน
พระโอวาทสิ่งศักดิส์ ิทธิ์
๕๐
การประชุมธรรมชั้นฟื้ นฟูพุทธจิตธรรมญาณ วันที่ ๕-๗ พฤษภาคม ๒๕๕๕ ณ พุทธสถานจิ้นเอิน อ.เมืองปาน จ. ลาปาง
บำเพ็ญง่ำยและช่วยงำนฟ้ ำได้เต็มที่ คนประเภทใด ? (คนโสดครั บ/ค่ ะ) คนโสดบำเพ็ญง่ำยหรื อ คนมีครอบครัวบำเพ็ญง่ำย ? (คนโสดครั บ/ค่ ะ) เรำทุก ๆ คนล้วนต่ำงรู้ดีแต่ถำ้ หำกถูกฟ้ ำทดสอบ ในเรื่ องหญิงชำย จะมีสกั กี่คนที่สอบผ่ำนเรื่ องนี้ กนั ใช่ไม่ใช่ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) หำกเรำทุก ๆ คนมี ใจหนักแน่นอยำกที่ช่วยงำนฟ้ ำโดยที่ไม่มีสิ่งใดมำคล้องคอ แน่นอนย่อมทำได้ แต่กลัวแต่ว่ำใจ ของเรำกระเพื่อมอยำกที่จะมีกนั ต่ำงหำกล่ะ เพรำะว่ำเวลำนี้ เป็ นยุคท้ำยปลำยกัปคนมำกต่ำงจิต ต่ำงใจ แต่เวลำนี้มีคนมำกมำยบำเพ็ญแต่จะมีสกั กี่คนที่บำเพ็ญจริ งปฏิบตั ิแท้ พวกเรำหำกมัวแต่ เดี๋ยวตั้งใจเดี๋ยวไม่ต้ งั ใจ กลัวว่ำเวลำจะไม่ทนั กำลเอำ เวลำก็เหลือไม่มำกแล้ว ทุกคนจงรักษำ กำยใจให้ดีดูแลสุขภำพของตนเองให้ดี ๆ ดีไหม ? (ดีครั บ/ค่ ะ) วันนี้ ได้มีโอกำสพบกันก็ไม่รู้ว่ำเมื่อใดจะได้มีโอกำสมำพบกันเช่นนี้ อีก ที่จริ งเรำก็มำทุก ชั้นเรี ยนที่มีแต่ว่ำไม่ได้ปรำกฏ แต่ครั้งนี้ เป็ นเพรำะพระอำจำรย์ของพวกเรำเมตตำให้มำใช้ร่ำง สำมคุณ ขอพวกเรำทุก ๆ คนตั้งใจบำเพ็ญให้ดี ๆได้หรื อเปล่ำ ? (ได้ ครั บ/ค่ ะ) เรำมีหลักจึงจะไม่ เคว้งคว้ำงโดดเดี่ยว อำณำจักรธรรมนี้ผทู้ ี่เป็ นอำจำรย์ถ่ำยทอดเบิกธรรมของเรำก็เหมือนกับหลัก ของเรำ เรำมีหลักจึงจะสำมำรถทำสิ่ งใดก็ไม่กลัวไม่เหงำไม่เคว้งคว้ำงใช่ไม่ใช่ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) เรำจงช่ วยกันเอำใจใส่ ดูแลหลักนี้ ของเรำให้ดี ๆ ถ้ำหำกไม่มีหลักแล้วเรำก็ไม่รู้ว่ำจะดำเนิ น ต่อ ไปอย่ำงไรใช่ ไม่ใช่ ? (ใช่ ครั บ/ค่ ะ) จงช่ วยกันทะนุ ถ นอมดู แลรั กษำ เรำทุ ก ๆ คนต้อง ช่วยกัน หำกไม่ช่วยกันก็ไม่มีใครช่วยเรำ ทุก ๆ คนทำวันนี้ให้ดีที่สุดดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) ไม่ตอ้ งขอฟ้ ำมำกแต่เรำจงทำให้มำก ดีหรื อเปล่ำ ? (ดีครั บ/ค่ ะ) เรำทำเต็มที่แล้วฟ้ ำก็จะให้เรำเองไม่ตอ้ งวอนขอมำก ทำถึงที่สุดแล้ว ฟ้ ำก็จะให้พวกเรำเอง กลัวเพียงแต่เรำไม่เคยทำเลย แต่ขอเอำอย่ำงเดี ยวจะได้หรื อเปล่ำล่ะ ? (ไม่ ได้ ครั บ/ค่ ะ) เรำทุก ๆ คนขอให้เข้มแข็งเอำไว้ ทนในสิ่ งที่คนอื่นทนไม่ได้ดีหรื อเปล่ำ ? (ดี ครั บ/ค่ ะ) ทุก ๆ คนจงกลับไปทำหน้ำที่ของตนเองเถอะเวลำเหลือไม่มำกแล้ว จำกกันวันนี้ ก็ไม่ รู้วำ่ จะได้พบกันอีกเมื่อไร นักเรี ยนจงประจำที่ของเรำก่อน (ท่ านจิ ้นเต๋ อต้ าเซี ยนเมตตากับบุคลากรที่ กาลังฝึ กเป็ นร่ างสามคุณ) ทำงำนของฟ้ ำล้วนจะต้อง อำศัยใจจริ งมำทำงำนฟ้ ำ งำนนี้ เป็ นงำนที่ไม่ธรรมดำ พวกเรำจะต้องอดทนอดกลั้นให้มำก ๆ เพรำะพวกเรำมีปณิ ธำนจึงสำมำรถมี เหตุปัจจัยในวันนี้ มีปณิ ธำนแล้วก็จะต้องมีควำมมุ่งมัน่ ทำ ให้สำเร็ จให้ได้ หำกไม่ต้ งั ใจถึงที่สุดก็ยำกที่จะสำเร็ จได้ อยำกจะช่ วยงำนฟ้ ำอยำกใช่ ไม่ใช่ ? สายทองสายธรรมจิน้ เต๋ อต้ าเซียน
พระโอวาทสิ่งศักดิส์ ิทธิ์
๕๑
การประชุมธรรมชั้นฟื้ นฟูพุทธจิตธรรมญาณ วันที่ ๕-๗ พฤษภาคม ๒๕๕๕ ณ พุทธสถานจิ้นเอิน อ.เมืองปาน จ. ลาปาง
(ค่ ะ) อยำก...ต้องอดทนอดกลั้นให้ถึงที่สุดเรำคงทำได้กนั ใช่หรื อเปล่ำ ? โลกโลกียภ์ ำยนอกนั้น วุ่นวำยสับสน เรำจะอยู่ในทำงนี้ หรื อทำงโลกใจของเรำก็จะต้องสงบให้ได้ ดูควำมตั้งใจของ อำจำรย์ท่ำนว่ำท่ำนมุ่งหวังแค่ไหน เรำก็จะต้องทำให้เต็มที่ที่สุดดีหรื อเปล่ำ ไม่ว่ำภำยภำคหน้ำ จะเป็ นอย่ำงไรขอให้พวกเรำทำให้ถึงที่สุดดีหรื อเปล่ำ ? (ดีค่ะ) อดทนถึงที่สุดเรำก็จะได้รับผล ถึงที่ สุด ถ้ำหำกพวกเรำทำได้อำณำจักรธรรมของพวกเรำก็มีบุญวำสนำ ฟ้ ำคนรวมเป็ นหนึ่ ง หำกฟ้ ำไม่มีคนช่วยฟ้ ำก็ไม่สำมำรถที่จะทำอะไรได้มำกมำย ฟ้ ำคนรวมเป็ นหนึ่ งจึงจะเกิดพลัง อันยิ่งใหญ่ จึงจะฉุดช่วยผูค้ นได้มำกมำย คนจะต้องช่วยฟ้ ำจึงจะสำมำรถเปลี่ยนแปลงและทำ ในสิ่ งที่ทำไม่ได้ให้กลำยเป็ นควำมจริ งได้ ใช้ควำมอ่อนโยนควำมจริ งใจของเรำมำสัมผัสรู้ใน บทบำทหน้ำที่น้ ี ควำมอ่อนโยนต้องมีควำมเข้มแข็งอยูด่ ว้ ย ควำมเข้มแข็งนี้ นนั่ ก็คือไม่กลัวสิ่ ง ใดไม่กลัวควำมยำกลำบำกใช่ไม่ใช่ ? (ใช่ ) หำกเรำทำได้อำณำจักรธรรมของพวกเรำก็มีบุญไม่ น้อย วันนี้ ไม่ว่ำจะอย่ำงไร ขอพวกเรำให้เก็บคำพูดของเรำไปทบทวนดูให้ดี ดีหรื อเปล่ำ ? (ดี ค่ ะ) เรำมีใจที่จะทำฟ้ ำก็รับรู้ แต่ในระหว่ำงนั้นจะต้องอดทนอดกลั้นให้มำก ๆ ฟ้ ำก็อยำกที่จะรู้ เหมือนกันว่ำเรำจริ งใจแค่ไหน อยำกที่จะทำงำนนี้ ก็อย่ำได้ยึดติดสังขำรดีหรื อเปล่ำ ? หำกยิ่ง ยึดติดยิ่งมีอตั ตำก็จะยิ่งสำเร็ จยำก ปล่อยให้ฟ้ำไปปล่อยให้ฟ้ำจัดกำรไป เรำเพียงแต่ร่วมมือกับ ฟ้ ำแค่น้ นั ก็พอ คนกับฟ้ ำรวมกันเป็ นสิ่ งที่ดีใช่ไม่ใช่ ? ร่ วมมือกับฟ้ ำจึงจะเป็ นบุญวำสนำของเรำ อีกเข้ำใจหรื อเปล่ำ ? (เข้ าใจค่ ะ) ใจเริ่ มมีกำลังขึ้นแล้วใช่ไม่ใช่ ? ไม่ตอ้ งกลัวอะไรขอให้เต็มที่ใน กำรฝึ กฝน เรำก็จะได้รับควำมเมตตำจำกฟ้ ำเอง เข้ำใจแล้วหรื อยัง ? (ค่ ะ) มุ่งมัน่ ต่อไปทำให้ เต็มที่ให้ดีที่สุดดีหรื อเปล่ำ ? (ดีค่ะ) เอำล่ะ...ตำมสบำย ลุกขึ้นเถิด
สายทองสายธรรมจิน้ เต๋ อต้ าเซียน