Leesfragment Julius Zebra 3 Ellende met de Egyptenaren

HOOFDST UK EEN

SCHIP MET SUKKELS

Cornelius, weet je zeker dat dit is hoe je een schip moet besturen?

XI

Julius Zebra 3 Ellende met de Egyptenaren 1-320.indd 11

12-02-18 14:55

«JA!» schreeuwde Cornelius. Hij probeerde wanhopig op z»n tenen de natte stuurstok te pakken te krijgen.

«HOU DIE STOK NOU MAAR GEWOON VAST!» Julius veegde de verblindende regen uit z»n ogen.

«MAAR IK WEET ZEKER DAT WE ALLEEN MAAR RONDJES VAREN!» schreeuwde hij. «KIJK NOG EENS IN DE HANDLEIDING!» Cornelius snoof, ritste zijn buiktasje open en trok er een frommelig stukje perkament uit. Hij probeerde het doorweekte velletje te lezen, maar het flapperde woest in de wind.

«WE DOEN EXACT WAT HIER STAAT!» riep ­Cornelius. «≈BIJ HEVIGE STORM: HOUD DE STUURSTOK STIL∆!»

Kijk maar!

XII

Julius Zebra 3 Ellende met de Egyptenaren 1-320.indd 12

12-02-18 14:55

Maar, precies op het moment dat Cornelius het ­papier trots omhooghield, rukte een enorme windvlaag het uit zijn hoef en smeet het in zee.

KL

A P! Hé!'

«Dat hebben wij dus weer,» zei Julius zuchtend.

EN HOE MOETEN WE SEPTIMUS NU TE PAKKEN KRIJGEN?

XIII

Julius Zebra 3 Ellende met de Egyptenaren 1-320.indd 13

12-02-18 14:55

«VERGEET SEPTIMUS! WE MOETEN OMKEREN!» gilde Cornelius. «ANDERS WORDEN WE DOOR DE STORM VERZWOLGEN!» Maar daar wilde Julius niets van weten. «Wacht hier!» gromde hij, tussen zijn opeengeklemde kaken door. Hij trok zichzelf voort over het dek. «HOU HET SCHIP RECHT, CORNELIUS! IK GA HULP HALEN!»

NA AL ONS HARDE WERK WEIGER IK OM SEPTIMUS TE LATEN ONT­ SNAPPEN!

Een enorme golf beukte tegen de zijkant van het schip en Julius struikelde toen hij op weg ging naar de kapiteinshut. Hij bereikte het openstaande luik en ­terwijl hij zich vast probeerde te houden aan de glibberige ladder klom hij behoedzaam naar beneden, de donkere, duistere onderbuik van het schip in.

XI V

Julius Zebra 3 Ellende met de Egyptenaren 1-320.indd 14

12-02-18 14:55

In het schemerdonker stootte Julius tegen Milus de leeuw, die in een aftandse hangmat lag. Op zijn buik lag Plinie de muis, hun gevechtstrainer, zoet te slapen.

Milus, die niet blij was dat hij wakker gemaakt werd, gromde naar Julius.

En, ezel, zij n we er al?

«Nee!» snauwde Julius. «En als het blijft gaan zoals het nu gaat, dan komen we er ook niet!»

Julius klauterde over een stapel kletsnatte kisten en tassen. Daarachter vond hij eindelijk de rest van zijn vrienden, in een kringetje bij elkaar.

XV

Julius Zebra 3 Ellende met de Egyptenaren 1-320.indd 15

12-02-18 14:55

Woehoe! Wat is het toch GEWELDIG dat we dit spel gevon den hebbe n!

B rutu s – Juliu s’ o ps che pp e rige su kkelb roe r

Tak!

Felix – dom mige antilop e, ve rw oed ste ne nverzamelaa r

Ooo! Nu heeft hij je!

Julius Zebra 3 Ellende met de Egyptenaren 1-320.indd 16

12-02-18 14:55

Hm...

Rufus – entho usiast gladiator en rechte r­ ha nd van Lu cia

Weg­ wezen daar!

Lucia – vegetaris che wagenmennende krok odil, heeft altijd slim me plan netjes

Julius Zebra 3 Ellende met de Egyptenaren 1-320.indd 17

12-02-18 14:55

HÉ!´ STELLETJE LAPZWANSEN! HOU OGENBLIK­ KELIJK OP MET DAT STOMME SPELLETJE EN KOM HELPEN! Iedereen sprong meteen overeind, behalve Brutus, zijn broer, die weigerde om op te kijken. «Je zult nog even moeten wachten, Julius!» gromde hij. «Dit is een heel spannend partijtje!» Hij zwaaide met zijn hoef om zijn broer uit de weg te krijgen.

LUISTER NOU! WE VAREN OP EEN STORM AF EN WE HEBBEN IEDEREEN NODIG AAN DEK!

X V III

Julius Zebra 3 Ellende met de Egyptenaren 1-320.indd 18

12-02-18 14:55

Rufus, Lucia en Felix maakten een sprongetje van schrik. «WAT?!» schreeuwden ze.

«Ik dacht dat het schip gewoon een beetje slingerde,» pufte Felix. «Ik vond het al zo lastig om naar het spel te blijven kijken!»

Kunnen we dit potje eerst even AFMAKEN? Waarom ­verpest jij ALTIJD alles?

Voordat Julius antwoorden kon, klonk er een harde KNAL. Door de kracht van een enorme golf schokte en zwaaide het schip. Het kantelde, waardoor iedereen, samen met de lading, omver werd gegooid.

XI X

Julius Zebra 3 Ellende met de Egyptenaren 1-320.indd 19

12-02-18 14:55

Hm... even denken hoor...

Het schip kwam al snel weer recht, maar Julius wist dat ze elk moment door een nieuwe grote golf geraakt konden worden, en dan zou het schip te pletter slaan. Hij vloog de natte ladder op. «OPSCHIETEN! WE MOETEN DIT SCHIP DE STORM DOOR ZIEN TE KRIJGEN!» Opeens begon Lucia te schreeuwen. «ER KOMT ­WATER BINNEN! ER KOMT WATER BINNEN!» Ze wees panisch naar een enorm lek, waar water uit spoot.

«LUCIA, RUFUS EN JIJ HOUDEN HET GAT DICHT!» beval Julius. «DE REST KOMT MET MIJ MEE!»

XX

Julius Zebra 3 Ellende met de Egyptenaren 1-320.indd 20

12-02-18 14:55

Zullen we dit potje tellen als overwin­ ning voor mij?

Niet nu, Rufus!

Julius klom uit het luik en racete naar de arme Cornelius, die nog steeds met de grote stuurstok stond te worstelen.

HELP DAN SNEL!!

Julius sprong boven op de stok en hield hem zo goed mogelijk op zijn plek. «PAK DE ANDERE EN HOU HEM VAST!» riep Julius naar Felix en Brutus. Die ­renden snel naar de andere kant van het schip en ­grepen de tweede zwabberende stuurstok vast.

X XI

Julius Zebra 3 Ellende met de Egyptenaren 1-320.indd 21

12-02-18 14:55

Uit de gitzwarte wolken kletterde de regen neer en de golven leken op een krankzinnig gebergte dat nu eens hoog de hemel in stak en dan weer ineenstortte tot een kolkend ravijn.

De wind schreeuwde terwijl hij door de zeilen scheurde en sleepte het schip van de ene angstaan­ jagende slingering naar de andere.

We moeten de zeilen inhalen, anders vergaan we!

«JA, MAAR HOE?!» gilde Julius.

Plotseling striemde er zo»n enorme stormwind over het dek dat het arme schip hoog op een bergachtige golf werd gekwakt. Er klonk een luid GEKRAAK toen het zeil afgeranseld werd.

«KIJK UIT!» schreeuwde Brutus, want de dikke touwen waarmee het zeil aan het schip vastzat, knapten alsof het waslijntjes waren.

X XII

Julius Zebra 3 Ellende met de Egyptenaren 1-320.indd 22

12-02-18 14:55

En met nog een angstaanjagende KNAL werden de mast en het zeil de dolle razernij van de stormwolken in gezwiept.

Oké… ´ dat is dus é´ én ´ probleem MINDER!

Maar op dat moment keek Cornelius naar iets wat hij achter Julius zag en het bloed trok weg uit zijn ­gezicht. Hij piepte: «Ik ˛ ik denk dat dat alleen nog maar het BEGIN was van onze problemen!» En hij wees omhoog.

Julius draaide zich om en zag hoe zich een monsterlijke watermuur aan het opbouwen was.

Cornelius stotterde: «Julius, k-kun je zwemmen?»

Hij slikte. «Dat merken we snel genoeg!» En hij hield zijn adem in, kneep zijn ogen stevig dicht en klemde zich in doodsnood vast aan de stuurstok.

X XIII

Julius Zebra 3 Ellende met de Egyptenaren 1-320.indd 23

12-02-18 14:55