God vergeten

Kamer voor een karweitje Olympische passie

God vergeten

no. 06 15 december 2011

Onafhankelijk magazine van Tilburg University

02. Analyse

tekst Malini Witlox, Thijs Janssen

#Campustweeter 2011 And the winner is... @mzelst! Een ruime week waren Tweeps op de campus in de ban van maar een ding: wie wordt de #Univers #campustweeter 2011? Nadat een driekoppige Univers-jury het aantal genomineerd had teruggebracht van elf naar vier, was het woord aan de UvT-community.

D

e vier genomineerden (@mzelst, @arnoudvanhulst, @ studystore_UvT en @m_f_d) deden intussen hun uiterste best om zieltjes te winnen. Met laptops over de campus ging niemand, maar Van Zelst zette twee campagnemanagers in, Studystore dreigde geen boeken te bestellen voor het tweede semester en Michael Doove beloofde oude pepernoten en gebruikte/misbruikte zijn positie als Univers-blogger om zijn lezers te vragen voor de underdog te kiezen.

Maar liefst 697 keer werd er gestemd, waaronder een flink aantal dubbele stemmen. Na hertelling op basis van IP-adres/ host kwam @mzelst (Marino van Zelst) met 192 stemmen als winnaar uit de bus. Tweede werd @arnoudvanhulst met 152 stemmen, op de voet gevolgd door @studystore_UvT met 151 stemmen. Als laatste eindigde Univers-blogger @mike_f_d (Michael Doove) met 136 stemmen.

Van Zelst mag zich dus met trots #campustweeter 2011 noemen.

Stoppen op je hoogtepunt? Nee hoor, we verwachten ook in 2012 nog veel scherpe, interessante en leuke tweets van hem.

Van Zelst krijgt 22 december een prijs voor zijn overwinning.

Overigens zijn we bij Univers benieuwd naar zijn autobiografie – op 8 december twitterde hij immers: “Als je op mij stemt krijg je mijn autobiography: “How I became campustweeter 2011.” Belofte maakt schuld, Marino.

Kijk voor meer informatie over de verkiezingen en het juryrapport op UniversOnline.

TiasNimbas derde in MBA-top De TiasNimbas Business School staat op de derde plaats van Nederlandse MBA's als het om reputatie gaat, zo wijst een onderzoek van Management Team uit.

MBA directrice Gretchen van der Spek is trots en geeft aan wat beter kan.

Waarom TiasNimbas niet op de eerste plaats staat is een moeilijk te beantwoorden vraag. Haar ogen dwalen even af, en na een korte stilte zegt ze: “Dat Rotterdam tweede en Nyenrode eerste staat zou ermee te maken kunnen hebben dat deze scholen al veel langer bestaan. Ze hebben hierdoor misschien meer naamsbekendheid dan wij.”

Univers 15 december 2011

Jakomien ter Haar is woordvoerder van Nyenrode en denkt er anders over: “Het is meer dan alleen maar naamsbekendheid.

Nyenrode is opgericht door het bedrijfsleven en daar werken we nog nauw mee samen. Daardoor kunnen we mensen op de beste manier opleiden. Dat is ons geheim.”

“We zijn natuurlijk trots op deze derde plaats. Toch hechten we de meeste waarden aan de onderzoeken van de Financial Times (FT)”, vertelt van der Spek.

“Ze hebben de meest complete onderzoeken over MBA’s en zijn internationaal erkend.”

Wat maakt TiasNimbas zo aantrekkelijk?

Het belangrijkste is misschien dat er veel persoonlijke aandacht wordt gegeven aan de studenten, zegt de directrice. “De groepen zijn klein waardoor de docenten iedereen persoonlijke aandacht kunnen geven. Vrijwel iedereen kent elkaar op school”, vertelt van der Spek. Toch is niet alles perfect. “ Ik zou graag nog meer e-learning aan ons onderwijs toevoegen.

Dat houdt in dat we dan praktijksituaties gaan nabootsen, rollenspellen houden en op deze manier theorie en praktijk op een betere manier afwisselen.”

Inhoudsopgave .03 Colofon

08.

Adres Postbus 90153 5000 LE Tilburg univers@uvt.nl www.universonline.nl Basisontwerp Unit20: Yoe San Liem en Maud van Velthoven Cover Ton Toemen Druk PrismaPrint Advertenties G.vandooren@uvt.nl Uitgave Univers is het driewekelijks onafhankelijk magazine van Tilburg University Volgende editie Univers 07 verschijnt op 19 januari 2012 Redactieraad Jan Bouwens, Bart de Geus, Jasper Haenen, Annemarie Hinten, Thom Meens, Walther Verhoeven, Wiel Schmetz, Marcel Zeelenberg

21.

16.

Dit nummer is gemaakt door Francine Bardoel, Erik-Jan Broers, Erik van der Burgt, Dolph Cantrijn, Andrew Cartwright, Gerrie van Dooren, Luuk Eliens, Adrian van den Eerenbeemt, Thijs Janssen, Sonia Kolasinska, Lieke Meertens, Tom van Nuenen, Charles Peter, Lieke Steijvers, Ton Toemen, Yvonne Verschuren, Marten van de Wier, Malini Witlox © 2011 Univers Magazine

Lieke Meertens schreef ‘I believe’ (pagina 24-26)

Soms kun je als journalist ook moeilijk je ogen droog houden. Zoals bij het interview met de Senegalese student Rokhaya die zeven jaar geleden haar moeder verloor. Dankzij haar geloof weet ze haar intense pijn om te zetten in daadkracht. Ook andere gelovige studenten gaan wijs met hun leven om zonder te verdwalen in sex, drugs & rock ‘n’ roll. Dat geloof zou zo slecht nog niet zijn voor de Y’tjes bij wie de depressies en burn-outs in de stroomversnelling zitten.

8.

Passion, fear & faith

Toproeier Joeri Bruschinski gaat het proberen: de Olympische Spelen van 2012. Toch praat hij liever niet over roeien. ‘Ik wil het niet mijn leven laten leiden.’

11.

Nationale Wetenschapsquiz 2011

Ben jij de knapste kop van Nederland? Doe de Nationale Wetenschapsquiz van NWO en VPRO, die loopt tot 18 december. Als het niet voor de prijzen is, dan voor de eer!

12.

Kroeg of kerk

Zo’n 90 procent van de studenten op deze katholieke universiteit blijkt niet in God te geloven. In deze kersttijd peilt Univers de religiositeit op de campus.

16.

Kamer voor karweitje

Studenten die wat extra’s doen voor hun wijk, hoeven van hun woningstichting minder te betalen voor hun kamer. Wat drijft deze ‘Wijkstudenten’?

04. Buzz 06. Pics 08. Passion, fear & faith 11. Wetenschapsquiz 12. Coverstory 15. Debat 16. Wijkstudent 18. Lifestyle 21. Hot or not 22. Science & School 24. International 27. What’s in the world Univers 15 december 2011

04. Buzz

coördinatie Malini Witlox

Knipoog

;)

Top of flop?

Hoe hard is de hardheidsclausule?

Studenten die door bijzondere omstandigheden studievertraging oplopen, kunnen mogelijk alsnog aan hun master beginnen zonder hun bachelor te hebben afgerond. Deze studenten staan genoemd in een hardheidsclausule rondom de zogenaamde ‘harde knip’ die door de Universiteitsraad is goedgekeurd.

De harde knip, die waarschijnlijk in september wordt ingevoerd, houdt in dat studenten pas met hun master mogen beginnen als hun bachelor helemaal achter de rug is. Voorheen mocht je nog vakken hebben openstaan. De hardheidsclausule houdt in dat er een uitzondering wordt gemaakt voor studenten die door ziekte, zwangerschap, lichamelijke beperkingen, bijzondere familieomstandigheden, een topsportstatus of bestuursfuncties uitlopen.

Over de clausule werd flink gediscussieerd. Zo wilde fractie SAM de zinsnede van tafel hebben dat de bestuursbeurs voor bestuursleden minimaal vier maanden moest bedragen om in aanmerking te komen voor de hardheidsclausule. Puck van Tilburg van fractie SAM: “De hoeveelheid bestuursmaanden die iemand vergoed krijgt, is in werkelijkheid niet altijd in evenwicht met de bestuursfunctie. De lengte van de beurs bepaalt dus niet of iemand onredelijk wordt getroffen.”

Rector magnificus Philip Eijlander benadrukte dat het maar om een richtlijn ging en dat iedereen een beroep kon doen op de hardheidsclausule – ook studenten die niet genoemd werden bij de uitzonderingen. “Je wilt een bepaalde maatstaf hebben voor de werkdruk van studenten om te bepalen of het realistisch is dat voor hen een uitzondering wordt gemaakt”, aldus de rector.

Nu al bekend: de Tilburgse introductieweek van 2012 wordt top. In ieder geval in naam dan. Nadat afgelopen jaar de opzet van de week zelf al was gewijzigd - drank meer naar de achtergrond, één gezamenlijke intro voor reguliere en buitenlandse studenten - is nu de naam aan de beurt. TIK wordt verengelst tot Tilburg Orientation Program, TOP voor intimi. In 2012 zorgt een toporganisatie voor een topweek in topstad Tilburg voor topstudenten.

Geen TIK meer? Zoiets gaat niet zonder slag of stoot. Na 31 jaar kun je immers wel spreken van een traditie. Eentje bovendien waar velen warme herinneringen aan koesteren. Aan die duik in het diepe van het volle studentleven, lang feesten, geen tijd voor kateren. Aan de tijden als mentorpapa of –mama waarbij je als een kloek met kuikens je groepje eerstejaars alle hoeken van de stad liet zien. Geen wonder dat er op Twitter de nodige moppers te lezen waren over dit nieuwe topbesluit. Teksten van treurnis, weemoed en soms zelfs een tikje boos.

De koop van het Duvelhok gaat niet door. Dat is...

Jammer,

Niet erg,

ik had graag in het centrum een studentenwerkplek gehad. (60 procent, 125 stemmen)

in de stad wil ik zuipen en winkelen en niet werken. (40 procent, 82 stemmens)

Student Jan Mark Mooiweer: “Ik studeer het liefst op de uni. Hier is er minder afleiding, en kan ik me beter concentreren. Het nadeel is dat heel de uni vol zit tijdens de tentamenweken; een extra studieplek was welkom geweest. Het Duvelhok was een goed idee.”

Student Ivo Lemmens: “Ik studeer nooit op de campus, ik woon hier vlakbij dus dat doe ik thuis. Maar ik kan me voorstellen dat veel studenten graag een extra plek om te studeren willen hebben. Het zit hier heel erg vaak vol, dan is een extra gebouw handig.”

Reageer ook op onze nieuwe poll: Slaat de internationalisering door?

Ga naar UniversOnline.

‘Bachelors sociologie, pw en ow samenvoegen’

Univers online Univers 15 december 2011

De bachelors van sociologie, personeelswetenschappen en organisatiewetenschappen worden mogelijk samengevoegd tot één brede opleiding met sterke minors en majors.

Dat is een van de opties in de profileringsdiscussie van de universiteit.

Tilburg op achtste plaats 700 kamers in Tilburg in Keuzegids Universiteiten Talent Square De Universiteit van Tilburg haalt 61 punten en komt daarmee op een gedeelte achtste plaats op de ranglijst van beste universiteiten in Nederland.

Tilburg scoort vooral goed als het gaat om Communicatie en Recht en bestuur.

In het nieuwe studentencomplex Tilburg Talent Square aan de Hart van Brabantlaan komen straks 700 kamers. De eerste paal van de studentenflats moet in februari 2012 worden geslagen. Onder het complex komt een parkeergarage met 140 plaatsen.

Buzz .05

Tijd om te rammen!

ff bellen

met Jeroen van den Broek Een week lang overleven zonder telefoon, zonder computer, zonder tv en zonder mobieltje. Een lastige klus, aldus Jeroen van den Broek van Asset | Marketing, die in november een week lang leefde als een student uit 1987.

Waarom deze actie?

“Asset | Marketing viert in 2012 haar 25-jarige jubileum. We wilden weten hoe het voor studenten was om in 1987 te leven. Daarom hebben Marly Brons en ik besloten een week lang zonder mobieltje, zonder internet, zonder computer en zonder tv te leven. Er was in 1987 al wel tv, maar de gemiddelde student had die niet.

We schrijven er een artikel over dat in Asset Markethings verschijnt.”

Hoe beviel het experiment?

“Het was erg lastig. Als ik normaal opsta, pak ik meteen mijn mobieltje. Ik zit

dagelijks op Facebook. Dat moest ik missen. Je verveelt je snel. Normaal besteed ik best veel tijd aan internet en tv. Nu kun je alleen een boek lezen of sporten. Ook afspreken is lastig, je moet alles exact plannen. Waar je iemand treft en hoe laat. We hadden wel afgesproken dat we – als we op onze kamer waren – onze mobiel mochten gebruiken om te bellen, alsof het een vaste telefoon was.

Het was ook lastiger dan toen, denk ik. Nu is mail heel normaal, toen kreeg je gewoon post. Op vrijdagmiddag om 15.00 was het experiment afgelopen. Vijf minuten later zat ik achter mijn pc.”

Proost

Sportvrijwilliger verrast Prijzen, prijsjes, benoemingen, subsidies,schouderklopjes en veren in de reet; het academische wereldje zit er vol mee. Univers licht er de mooiste uit.

Camelot-voorzitter Kevin van Loon heeft veel over voor de sport. Daarom werd de handballer door zijn medebestuursleden aangemeld voor de prijs van sportvrijwilliger van 2011, in het kader van het Tilburgs Sportgala. Kevin organiseerde met een team van zes vrijwilligers het jaarlijkse Beach Summer toernooi van Camelot. Maar hij doet nog veel meer voor de vereniging – vandaar de nominatie. De student zelf spreekt, uiteraard, van een verrassing. “Ik kwam er pas achter toen de nominaties bekend werden gemaakt!” Of zijn werk ook echt wordt beloond, zal vrijdag 16 december blijken. Dan wordt de prijs uitgereikt in Theaters Tilburg.

Gemeente accepteert afkoopsom Duvelhok

De gemeente Tilburg gaat akkoord met een compensatievoorstel van de universiteit om 37.500 euro te betalen als afkoopsom voor annulering van de koop van het Duvelhok.

Als je van 8.30 tot 22.15 op de #uvt zit, krijg je dan ook een #langstudeerboete?

Column

De kleine (grote) vechtersbaas Het concept is simpel. Men neme kussens, enthousiaste jongelingen, goed weer en een vleugje testosteron: men creëert een kussengevecht. We schrijven 5 uur ’s middags, in een drukbezocht park in Madrid. Daar kruisten een aantal verwilderde, lichtelijk agressieve, opgewonden jongeren de degens. Twee lijnen van strijders werden gevormd; men schreeuwde zich briesend en snuivend in de juiste gemoedstoestand. Vervolgens een fluitsignaal en bam: met bloeddoorlopen ogen renden wij elkaar tegemoet. Het was zover. Tijd om te rammen!

Ik had me bewapend met twee, van tevoren, zorgvuldig uitgekozen spongebob-kussens: klein, wendbaar maar stevig genoeg om harde klappen mee uit te delen. Ik probeerde te mikken op hoofden, geen onderscheid makend in sekse en deelde iedere slag uit met de passie van Gimli.

Mijn bekkenslag, waarbij ik mijn spongebobjes zorgvuldig in beide kanten van het gezicht van mijn vijand boordde, was al snel beroemd en berucht. Een minuut of 10 later waren al mijn medestrijders gesneuveld door vermoeidheid of een gebrekkig wapen en namen ik en mijn spongebobjes het, te midden van een verendecor, alleen op tegen een vijand of 5.Na een korte pauze herhaalde bovenstaand schouwspel zich meermaals, maar helaas trok onze aanwezigheid ook bemoeials aan. De oudere garde sprak haar afkeuring uit en maande ons tot stoppen.

Na een even lange als vruchteloze discussie werden zowel de bemoeials als de strijders echter in een magisch moment tot zwijgen gebracht. Een klein mannetje, hooguit een jaar of 3, stapte naar voren, nam een van mijn spongebobjes ter hand en zette de aanval in.

We waren op slag allemaal verslagen.

Luuk Eliëns is student Liberal arts.

Zijn blogs zijn te lezen op UniversOnline.

Tweets men verlangt terug naar Stapel als decaan #uvt

@mike_f_d op 7 december

@arnoudvanhulst op 6 december

Welke basisschoolscholier heeft die app van Tilburg University gemaakt? #tiu #uvt #hopeloos

De kasten zijn leeg, de dossiers overgedragen: dit was mijn laatste werkdag aan de #uvt.

@JeroeniP op 6 december

@emmeken op 9 december

Gaat lekker op de TSB. Eerst worden de vakanties afgeschaft, nu 3 mooie studies. Nog even en

Univers 15 december 2011

06. Pics

fotografie Dolph Cantrijn

Univers 15 december 2011

Pics .07

Studenten dansen op het ijs De tijdelijke ijsbaan op het Pieter Vreedeplein kent ook een studentenavond. Met een biertje op zwiert het toch net wat lekkerder.

Univers 15 december 2011

08 Passion, fear & faith

‘Ik vind het heel vervelend om over roeien te praten’

Univers 15 december 2011

Passion, fear & faith .09

tekst Lieke Meertens fotografie Dolph Cantrijn

Toproeier Joeri Bruschinski

Een overwinning maakt alles goed Eerst Nederlands kampioen worden, dan stoppen met roeien, dan toch nog goud halen bij de wereldbekerfinale en dan weer stoppen met roeien: De carrière van Joeri Bruschinski is turbulent te noemen. Maar nu gaat hij het toch proberen: de Olympische Spelen in 2012. De oud-student over zijn drijfveren.

K

om je Joeri tegen voordat hij een wedstrijd of testdag ingaat? Zeg dan nooit ‘je kunt het!’ en ga zeker de wedstrijd niet bespreken. Daar moet je bij hem dus echt niet mee aankomen. Niks wil Joeri op dat moment over roeien horen. Liever zet hij een muziekje op, iets vrolijks, the Kooks of Green Day. Of hij maakt een onzinnig praatje over een tv-serie. Zijn manier om de zenuwen onder bedwang te houden.

Maar ook daarna praat hij er niet over. Uit angst dat het roeien zijn leven gaat beheersen. Joeri: “Ik vind het eigenlijk heel vervelend om over roeien te praten. Ik hoef niet eindeloos dingen te analyseren. Voor mij begint een training als ik naar de boot loop. Zodra ik eruit stap en even een nabespreking heb gedaan is het klaar, afgelopen. ’s Avonds aan tafel bij mijn vriendin Iris hoef ik niet te vertellen: het ging goed, we hebben daar en daaraan gewerkt.”

Dat vertel je niet? Zelfs niet in één zin?

“Nee. Ze zegt: ‘Heb je lekker getraind?’, en ik antwoord: ‘Ja’. Mijn trainingsschema hangt naast de deur. Als ze iets wil weten, kijkt ze daarop. Op trainingskamp hetzelfde: dan ben je constant met elkaar en is er altijd wel iemand die over roeien praat. Er is niks vervelenders dan dat.”

Terwijl het toch zo’n belangrijk deel van je leven is.

“Ja, precies daarom. Ik wil het niet mijn leven laten leiden. Ik ben er heel erg mee bezig om dat bewust te scheiden. Dat maakt het voor mij ook leuk. Het is een spookbeeld dat het leven alleen om roeien zou draaien. Je moet er iets tussen hebben. Mijn werk is voor mij echt een sleutel. Daar kan ik even lekker alles van me afzetten. Dan hou ik meer energie over als ik ga trainen. Het is heel simpel: je hebt een dosis aan energie, laten zeggen dat die 100 is. Als ik aan trainen 20 heb verspeeld, is er nog 80 over.

Joeri’s jaren Joeri Bruschinski (25) haalde zijn bachelor Internationaal en Europees recht aan Tilburg University en volgde daarna een minor Bestuurs- en organisatiewetenschappen aan de

Maar als ik gedurende de dag nog over roeien ga praten, gaat al mijn energie daaraan op zonder dat het iets oplevert. Soms moet je dingen laten rusten om ze later weer op te pakken en te kunnen verbeteren.”

Een ideale dag voor Joeri? Daar komt zelfs helemaal geen roeien in voor. Liever is hij ergens in een warm land, beetje volleyballen, surfen en ’s avonds een bbq. En toch is er die ijzeren discipline en motivatie om de Olympische Spelen te halen. Daarvoor traint hij tien keer per week, gaat hij twee weken per maand op trainingskamp en ligt zijn sociale leven volledig stil. Torenhoge motivatie, zonder de overtuigende passie, dat zit zo: per toeval kwam Joeri in zijn eerste studentenjaar terecht in de roeiwereld.

‘Jij moet echt gaan wedstrijdroeien’, zei iemand tegen hem. Dus stapte hij de boot in en realiseerde zich na een paar weken dat hij nu iets had gevonden waar hij de beste in kon worden. “Als kind beoefende ik al ongeveer elke sport: tennis, voetbal, hockey, zwemmen, hardlopen, schaatsen, skiën. Soms op hoog niveau, maar bij selecties zat ik nooit. Dat vond ik ook nooit echt een probleem. Maar nu voelde ik me toch wel heel erg gevleid.”

Een chaotische studententijd volgde. Steeds waren er momenten dat Joeri stopte met roeien, dat hij dacht niet bij de selectie te komen, een stage liep bij D66, of een bestuursjaar tussendoor deed (en tegelijk 9 kilo aankwam: “Het was alsof ik alle drank en feesten die ik tijdens de roeijaren heb moeten missen nu ging inhalen. Echt geweldig.”) Maar steeds ging het roeiballetje per toeval weer rollen en besefte Joeri dat zijn doel nog verlegd kon worden. Dus werd hij uiteindelijk meervoudig Nederlands kampioen, won goud en zilver op de wereldbekerfinale en brons op het WK. En nu is er dus de ambitie om naar de Olympische Spelen te kunnen. Terwijl hij toch echt dacht dat het einde roeicarrière zou zijn.

Universiteit Utrecht. Hij werd Nederlands Kampioen roeien in 2007 (3x), 2009 en 2011, haalde goud op de wereldbekerfinale 2009 en in hetzelfde jaar brons op het WK. In 2010 pakte hij zilver op de wereldbekerfinale. Vanaf begin

2011 werkt Joeri als consultant bij een verzekeringsmaatschappij. Tussendoor traint hij om naar de Olympische Spelen in Londen te kunnen. Hij woont samen met Iris in Utrecht.

Univers 15 december 2011

10. Passion, fear & faith

De buren begonnen te klagen en de politie moest er nog aan te pas komen

‘Ik kan heel moe worden, niks meer door mijn keel krijgen’

Column

Kerstverhaal Lang geleden, in een land hier ver vandaan, daalde de Heilige Geest neder over Maria, de vrouw van Jozef, die timmerman was. En het gebeurde dat Maria zwanger werd van het kindeke Jezus. En het kindeke Jezus werd onbevlekt ontvangen, zoals zijn moeder op haar beurt onbevlekt was ontvangen door haar moeder, de oma van kindeke Jezus. Het zat blijkbaar in de familie. En het kindeke Jezus werd geboren op 25 december, in Bethlehem, in een stalleke, omdat er geen plaats meer was in de herberg. En Maria wikkelde Hem in doeken en legde Hem in een kribbeke. “Zo, laat nu het bezoek maar komen”, zeide Maria tegen Jozef, haar man, die timmerman was.

En ziet! Er waren herderkes die bij nachte lagen en hun schaapkes hadden geteld, maar desondanks de slaap niet konden vatten. En een engel verscheen aan hen en zeide: “Vreest niet, gij herderkes, want de heiland is geboren”. En toen gingen de herderkes op weg naar het stalleke met hun schaapkes en lammekes en hun herdershonden en schapendoezen en poedels. En de Wijzen uit het Oosten kwamen, per kameel, met mooie geschenken, goud en mirre en wier ook, en veel begeleidend personeel ook. En zij werden geleid door een stralende ster die hun de weg wees en zij noemden deze ster de tom-tom-ster.

Het was toen wel ineens heel erg druk in dat stalleke. Bijna nog drukker dan in die herberg. Het werd echt een beetje benauwd. En het kindeke Jezus moest schreien. En toen geschiedde het dat iedereen begon te zingen: “suus, suus, kindeke, schreit niet meer”. En ook andere populaire liedekes uit die tijd werden gezongen en met tamboerijn en schalmei begeleid. En ziet! Er was karaoke. En polonaise. En water veranderde in wijn, en lammekes in broodjes shoarma. En het werd nog heel gezellig daar in dat stalleke in Bethlehem. En heel erg laat. En de buren begonnen te klagen en de politie moest er nog aan te pas komen. En Maria sprak de volgende ochtend tegen Jozef, haar man, die timmerman was, en zij zeide: “De volgende keer tijdig boeken, Jozef, want dit doen we zo dus niet meer”.

En zo staat het geschreven.

Erik-Jan Broers is docent aan de rechtenfaculteit.

Lees zijn blogs op UniversOnline.

Univers 15 december 2011

Want Joeri wilde graag gaan werken, maatschappelijk bezig blijven. En op topniveau roeien en tegelijkertijd een leuke baan erbij hebben, dat kan toch helemaal niet? Guess again. Benodigde middelen: een uiterst flexibele en enthousiaste werkgever. Korte klussen waarbij hij even kan knallen. En een simpele opmerking van de HR-directrice (‘Het zou toch jammer zijn als je jouw topsportambities naast je neer zou leggen voor deze baan’), waardoor het vuurtje weer ging wakkeren bij Joeri. En ja, ook nog een bijbehorend topsalaris.

Waar haal jij de motivatie vandaan als roeien niet je passie is?

“Ik kan later toch niet tegen mijn kinderen zeggen: ‘Kijk eens hoe goed papa kon roeien. Maar ik ben niet naar de Olympische Spelen gegaan, want ja toen was ik gestopt.’ Ja, dat is natuurlijk een stom verhaal. Niet iedereen heeft de kans om in de selectie te zitten. Vrienden die sportief minder begaafd zijn zeggen wel eens tegen mij: ‘Als ik slechts 1% van jouw talent had!’ Dat zijn ook dingen waardoor je na gaat denken.”

Klinkt meer als een verplichting.

“Ja, dat klopt ook wel. Dat is ook waarom ik niet voor de lol over roeien praat. Ik zie het zo: ik vind het heel leuk om te doen. Ik ga nooit met tegenzin trainen, maar het is niet dat ik dit mijn hele leven zou doen. Ik wacht ook op het moment dat het klaar is.

Wat me motiveert is dat ik er goed in ben en dat ik kan winnen. Dat is wat ik het leukste vind. Ergens de beste in kunnen zijn is eigenlijk mijn grootste motivatie en passie. Een overwinning op een belangrijke wedstrijd of selectiemoment maakt alles goed. Op dat moment vergeet ik alles wat ik ervoor heb gedaan en wat ik moest laten. Ik haal iets waarvan ik dacht dat het moeilijk haalbaar zou zijn. Maar ook de buitenwereld speelt daarin een rol. De wetenschap dat heel weinig mensen ooit dergelijke prestaties hebben geleverd – medailles halen op het NK en WK − maakt het natuurlijk af. Als ik een doelstelling behaal die iedereen zou

kunnen halen, dan is het veel minder waardevol. De buitenwereld geeft een overwinning wel z’n glans. Het voelt glorieus, als ik win. Groots. Ik schrijf op mijn eigen manier geschiedenis door een medaille te halen of een record te varen.”

En hoe ervaar je de druk?

“Die is hoog. Ik kan het straks op de Spelen in m’n eentje verknallen voor alle vier. Eén verkeerde haal kun je niet herstellen. Je moet zo knettergoed op je niveau zitten, dat brengt heel veel druk met zich mee. Ik ben ook altijd retezenuwachtig voor een race. Dan moet ik tien keer plassen, krijg ik buikpijn. Ik kan heel moe worden, niks meer door mijn keel krijgen. Mijn lichaam merkt dat ik dadelijk een enorme inspanning moet verrichten, dus dat begint al in weerstand te komen en zegt: ‘Ik heb hier helemaal geen zin in.’

Maar daar reageer ik niet meer op, dat leer je wel afstoten. Het belangrijkste is dat je accepteert dat je gespannen bent.

Ik heb in de loop van de tijd ontdekt dat ik wel heel goed ben als de druk hoog is.

Dus nu ik meer ervaring heb, kan ik die spanning zelfs een beetje verwelkomen.

Het is niet iets prettigs. Maar ik weet: dit betekent dat ik straks op de top van mijn kunnen ga zijn. Ik moet ook altijd gapen vlak voor een race. Vroeger dacht ik: Hè?

Hoe kan dat nou? Ben ik moe? Nu weet ik dat mijn lichaam dan op scherp staat, het merkt dat het iets moet gaan doen waar het geen zin in heeft. Dus nu denk ik: o, gapen, lekker! Zodra het rode lichtje in de roeiboot aangaat, gaan mijn gedachten op nul en zijn de zenuwen weg. Tijdens de race ben ik nergens mee bezig. Ik voer alle technische dingen uit, maar ik heb het niet door. Na de race kan ik me ook niet meer herinneren wat ik gedaan heb. Heel primitief ben ik dan eigenlijk.”

In maart zijn de laatste selectierondes.

Dan wordt duidelijk of Joeri mee mag naar de Spelen. En zoniet, gaat hij lekker door met zijn baan. Ook geen probleem.

“Zodra roeien stopt, opent mijn andere leven weer. Dan is het tegelijk ook weer een feest.”

Wetenschapsquiz .11

Univers 15 december 2011

12. Coverstory

tekst Lieke Steijvers fotografie Ton Toemen

Kroeg of kerk Is er meer tussen hemel en aarde? Bestaat er een God? 90 procent van de Tilburgse studenten denkt van niet. In deze kersttijd peilt Univers de religiositeit onder studenten.

“M

ijn geloof loopt als een rode draad door mijn leven, het is bepalend bij alles wat ik doe. In mijn relaties, in vriendschappen en in de beslissingen die ik neem denk ik aan God. Ik bid dagelijks, lees de Bijbel, bezoek de kerk en praat erover met mijn vrienden. Als ik verdrietig ben, of juist heel blij: God is er altijd.

En juist met Kerstmis dank ik Hem daarvoor.”

Aan het woord is studente Elma de Visser. Elma is lid van het Gereformeerde dispuut Emèt Qenee en daarmee een van de dik honderd studenten in Tilburg die zich heeft aangesloten bij een religieuze studentenvereniging. Er zijn vijf van zulke verenigingen: Emèt Qenee, Vegetist, Ichthus, Navigators en Menara, en ze zijn respectievelijk gereformeerd, vrijgemaakt, oecumenisch en islamitisch. Het zijn allemaal kleine clubjes met een eigen signatuur, en met een ledenaantal dat schommelt tussen de 25 en 35.

Ter vergelijking: Navigators in Tilburg telt slechts dertig leden, tegenover een paar honderd leden bij Navigators in Nijmegen.

Allergisch voor God Religie is niet populair onder Tilburgse studenten, blijkt ook uit een recent onderzoek van diezelfde vier Christelijke studentenverenigingen. Er zijn maar bar weinig studenten die actief religieus zijn. Ze hebben het er naar eigen zeggen te druk voor, hun dagen zijn al gevuld met dagelijkse dingen, zoals studeren, werken of uitgaan. Een krappe tien procent van de ondervraagden antwoordt bevestigend op de vraag ‘geloof je in een God?’, de rest denkt dat er niets is tussen hemel en aarde. Velen geven een typisch studentenantwoord: ze geloven niet dat er God is vanwege een gebrek aan wetenschappelijk bewijs. Ook de cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek liegen er niet om: 85 procent van de jongeren tussen de 20 en 25 jaar gaat nooit naar de kerk.

Univers 15 december 2011

Kerstmis op Tilburg University Voor een Katholieke universiteit zou je anders verwachten, maar Tilburg University laat Kerstmis geruisloos aan zich voorbij gaan.

De personeelsvereniging probeert er nog iets van te maken met een workshop ‘Kerstgroendecoratie’, maar er is geen gezamenlijke kerstviering of kerst-mis. Ook het stiltecentrum besteedt geen

De Tilburgse theoloog Frank Bosman is niet verbaasd. Volgens hem zijn studenten, en jongeren in het algemeen, allergisch voor het woord God. “Als je de vraag ‘geloof je in God?’ zou veranderen in ‘geloof je in wonderen?’ of ‘geloof je dat alles in het universum toevallig is?’ zou je totaal andere antwoorden krijgen. God wordt geassocieerd met het instituut kerk, met de ouderwetse monotheïstische godsdienst waarin alles vastligt en die gebonden is aan kerkelijke regeltjes. Ook met andere strakke verbanden zoals politieke partijen en vakbonden hebben jongeren niks meer. Het is onze individualistische maatschappij ten top om niks voorgeschreven te willen krijgen.”

Bezinning is in Maar toch is het opvallend dat de helft van de ondervraagden van het religieonderzoek onder studenten zegt wel eens na te denken over de redenen van hun bestaan. Ook de vraag ‘welke vraag zou je aan God stellen?’ wordt enthousiast beantwoord.

‘Waarom is er zoveel ellende in de wereld?’, ‘wat is de zin van het leven?’ of ‘wat gebeurt er na de dood?’, zijn de prangende vragen die studenten hebben. Maar ook ‘hoe is hij op de schepping gekomen?’, ‘is hij blij met hoe wij het hier doen?’

“Ook al hebben studenten niks met God of de kerk, ze houden zich wel degelijk bezig met existentiële vragen”, denkt Bosman.

“Jongeren zoeken zelf naar antwoorden op vragen, maar daar hebben ze niet per sé een God of een kerk voor nodig. Ze creëren hun eigen geloof, benoemen bijvoorbeeld dat ze wel vermoeden dat er ‘iets’ is. Geloven in kerkverband is niet populair, maar bezinning des te meer.”

Jan Willem Traas, preses van de Christelijke studentenvereniging Navigators, herkent dit beeld heel goed. “Wat mij opvalt is dat er veel ontzettend veel studenten vragen hebben over zingeving en de beleving van geloof”, zegt Traas.

aandacht aan Kerst. Er heerst daar ‘geloofsneutraliteit’ dus zelfs kerstversiering en een kerstboom komen er niet in.

Afdelingen organiseren op eigen initiatief soms een kerstborrel. In gebouw K zet de economische faculteit een kerstboom, en ook naast de bibliotheek staat een kerstboom met lichtjes.

Coverstory .13

Univers 15 december 2011

14. Coverstory

“Dus er is wel veel interesse, alleen het aantal studenten dat zich daadwerkelijk aansluit bij een Christelijke studentenvereniging is in Tilburg erg laag.”

Ook Hub Lenders, pastor van de Tiburgse studentenkerk Maranatha is ervan overtuigd dat studenten steeds meer nadenken over ‘zin en onzin van het leven’ zonder dat daar een kerk aan te pas komt. Vindt hij dat als studentenpastor niet jammer? Lenders reageert laconiek. “Het interesseert me niets of studenten nu op zondag naar de kerk gaan of niet. Het gaat mij om bezinning, om veel luisteren en vragen stellen en nadenken over het leven,

'Het interesseert me niets of studenten nu op zondag naar de kerk gaan of niet' over wat goed leven is of niet. Die wijsheid haal je niet per se in Rome, of bij de EO. Een goed nachtelijk gesprek in de kroeg met vrienden is dan even veel waard als een bezoek aan de kerk.”

Een groeiende groep studenten zoekt naar andere mogelijkheden om met geloof bezig te zijn, bijvoorbeeld door te mediteren of zich te bezinnen, denkt Lenders. Het stiltecentrum op de Tilburgse campus, bijvoorbeeld, is geloofsneutraal. Er is ruimte voor alle vormen van geloof en bezinning, en er lopen iedere dag wel twintig studenten naar binnen die hun eigen invulling geven aan ‘geloven’.

Romantiek Maar toch geniet Lenders met volle teugen wanneer zijn studentenkerk met kerstavond helemaal bomvol zit. Volgens Lenders zijn er veel studenten die in de kerstvakantie in Tilburg blijven en hun ouders dan meenemen naar de nachtmis hier. “Ja, dat vinden ze dan toch wel weer mooi. En iedereen is welkom in mijn

kerk, of ze nu Christelijk zijn of niet.”

Hoe zit het met de religieuze beleving van de komende Kerstmis onder studenten? Student Rechten Michiel Oudse gaat op kerstavond eerst lekker eten met vrienden en daarna “naar een tof kerstfeestje in de stad.” Naar de kerk gaat hij niet, zijn ouders ook niet trouwens. Alleen op eerste kerstdag eten ze samen. Sophie Wisse, studente organisatiewetenschappen en penningmeester van studentenvereniging Olof gaat ook naar haar familie. “Kerst heeft voor mij geen religieuze betekenis, maar ik vind het wel echt een familieding. Ik geniet er erg van om met mijn opa en oma urenlang te tafelen.”

Is Kerstmis leuk en gezellig, maar heeft de religieuze betekenis aan waarde ingeboet? “Het is heus niet allemaal feesten en zuipen, voor de meeste studenten is kerst een familiefeest, waarin het tijd is om bij elkaar te zijn”, zegt Bosman. “De romantiek van kerst, de kaarsjes, de liedjes, het samenzijn en familiegevoel, dat spreekt ook veel jongeren erg aan. De filmindustrie doet nog een duit in het zakje met romantische kerstfilms, en het kerstgevoel dat daarbij hoort. Daar is ook helemaal niets mis mee. Veel studenten hechten wel waarde aan samenzijn en familie met kerst, maar niet op religieuze gronden.”

De invulling die studentenvereniging Olof geeft aan kerst ligt ook in die lijn: eind december organiseert de club een diner voor de minder bedeelden van Tilburg, in samenwerking met de voedselbank. “We vinden dat ook bij de kerstgedachte horen”, zegt Sophie Wisse. “Maar daarvoor hoef ik echt niet naar de kerk.”

Voor Elma is Kerstmis wel een ‘superbelangrijk feest’. “Het is immers het moment dat Jezus naar de aarde kwam.” Ze gaat op kerstavond met haar familie naar de kerk, ze eten samen en is er gezelligheid. “Die saamhorigheid hoort bij Kerst, omdat Jezus voor alle mensen naar de wereld is gekomen”, vindt Elma. “Daarom is het zo mooi om kerst samen te beleven, er samen over te praten en samen God te aanbidden.” Ook Hanneke Bassa, ab actic van Emet Qenee, hecht veel waarde aan Kerstmis. “Met Kerst denk ik aan de geboorte van Jezus die als een lichtje naar deze donkere wereld is gekomen. Kerstmis is daarom voor mij een feest van licht en hoop.”

Wat betekent Kerst voor jou?

Denise de Reus, 1e jaars Psychologie “Kerst is voor mij echt een familiefeest. Op eerste kerstdag gaan we naar mijn opa en oma van mijn moeders kant, tweede kerstdag naar de ouders van mijn vader. Ik vind het altijd erg gezellig om met de hele familie bij elkaar te zijn.”

Ariette Herweijer, 2e jaars Psychologie “Met Kerst staan bepaalde waarden voor mij extra hoog. Er wordt meer aandacht besteed aan het respecteren van mensen, en het samenzijn met familie; waarden die Jezus ook zeker voorleefde. Daarom denk ik dat het goed is om met de kerstdagen bij elkaar te zijn.”

Daisy van de Kleut, premaster Bestuurskunde “Kerst heeft voor mij geen religieuze betekenis, maar ik vind het wel een belangrijk feest. Het is heerlijk om net als vroeger weer met z’n allen bij elkaar te zijn. Mijn ouders zijn gescheiden, dus ik ben met mijn vriend op eerste kerstdag bij mijn vader, daar gaan we gourmetten en geven we elkaar cadeautjes. Op tweede kerstdag hebben we met mijn moeder een kerstbrunch en ’s avonds zijn we bij de ouders van mijn vriend.”

Saskia Meuldijk, 1e jaars Psychologie “Kerst is voor mij: speciaal tijd vrij maken voor mijn familie, dat vind ik heel belangrijk. We gaan ieder jaar naar het kerstcircus, dat is traditie in onze familie, dus ik ga nog steeds mee.”

Univers 15 december 2011

Debat .15

tekst Francine Bardoel fotografie Jantsje Mol

Ritueel slachten

een debat

Debatteren is een mooie sport, aldus professor Willem Witteveen. Daarom organiseerde hij samen met Odile Heynders een pittig debat voor Liberal Arts- en rechtenstudenten in de raadzaal van het Tilburgse stadhuis.

W

itteveen doceert klassieke retorica en heeft acht jaar in de Eerste Kamer gezeten voor het PvdA. De liefde voor debatkunst draagt hij graag over aan studenten. ”We hebben gekozen voor een wetgevingsdebat over ritueel slachten. In de Tweede kamer is de wet al gepasseerd maar in de Eerste Kamer moet het debat nog plaatsvinden. De kwestie is actueel, spreekt de studenten aan en is mediageniek. Goed voor een emotioneel geladen bijeenkomst dus”.

Ritueel slachten is een hot item omdat volgens de religieuze wetten van het Joodse en het Islamitische geloof dieren onverdoofd geslacht moeten worden. Dierenrechtenactivisten protesteren hiertegen, zij menen dat de dieren onnodig lijden bij onverdoofde slacht. In het debat zijn voor een deel de huidige politieke partijen nagebootst. Witteveen: “Ik heb een aantal partijen bij elkaar gevoegd om de discussie te kunnen voeren. Zo kwam ik op vijf partijen: een dierenrechtenpartij die het initiatief tot de wet op het afschaffen van het rituele slachten heeft genomen, een progressieve coalitie, een conservatieve christelijke coalitie, een partij voor een kleurrijke samenleving en een partij waarin wetenschappers zitting hebben (de Bezorgde Burgers). De redestrijd werd in het Engels gevoerd”.

Het debat verliep heel levendig, aldus Witteveen. “Het mooie was wel dat men heel beleefd naar elkaar luisterde en goed inging op de argumenten. Bijna iedereen kwam aan het woord, het was niet toegestaan alleen de beste debater aan het woord te laten.” Door de vriendelijke sfeer gingen zelfs de mensen met spreekangst achter de microfoon staan. De mores van de Eerste kamer golden: je mocht interrumperen, moties indienen en amenderen en coalities vormen. Maar het ging toch het meest over het overtuigen van de tegenstander. De contestanten gingen elkaar te lijf met juridische, strategische en emotionele argumenten. Vooral mensen met bijvoorbeeld een islamitische achtergrond gingen emotioneel het debat in, maar de juridische argumenten overtuigden meer. Zo was er een partij die uitgezocht had in hoeverre de nieuwe wetgeving voldeed aan artikel 9 van het Europese Verdrag voor de godsdienstvrijheid. Witteveen: “Ik was de Kamervoorzitter, maar wel een hele soepele. Ik heb zelfs toegestaan dat de Bezorgde Burgers een eindtoespraak hielden over minder vlees eten, iets wat in het echt niet kan”.

De uitkomst van het debat was verwonderlijk: de wet werd volledig van tafel geveegd.

Hoe dat kan: Op de dierenpartij na formuleerden alle partijen bezwaren Willem Witteveen, de soepele debatleider. Hij neemt tegen de wet. Juridische, maar ook afscheid als decaan van Liberal Arts en gaat naar de godsdienstige bezwaren. De goede rechtenfaculteit. Hij blijft de cursus Rhetoric, Culture en voorbereiding van enkele partijen was Democracy geven in het eerste jaar van Liberal Arts. Op dus debet aan de uitkomst van het deze manier blijft hij de kunst van het debatteren debat. overdragen aan studenten.

Univers 15 december 2011

16. Wijkstudent

tekst Marten van de Wier fotografie Erik van der Burgt/Verbeeld

Kamer voor karweitje Studenten die wat extra’s doen voor hun wijk, hoeven van WonenBreburg minder te betalen voor hun kamer.

UvT’ers Ralph en Chanella vinden het een prima deal.

Als ‘Wijkstudent’ proberen ze hun buren in de stadsbuurt ’t Zand dichter bij elkaar te brengen.

B

ijna verontwaardigd vertelt Ralph van den Broeck (24) hoe een nieuwe kandidaat poolshoogte kwam nemen in zijn studentenhuis. “Hij vond de kamer erg klein.” Er valt een stilte. “Je doet het helemaal niet voor die kamer”, verduidelijkt Chanella Thielman (19). Het is maar goed dat deze jongen niet ging meedoen aan project, oordelen de twee. Hij mist duidelijk de gedrevenheid die Ralph, Chanella en hun collega-wijkstudenten wel hebben.

WonenBreburg geeft studenten een flinke korting op hun studentenkamer, als ze zich in ruil daarvoor inzetten voor de buurt. De woningcorporatie heeft twee rijtjeshuizen in de Tilburgse wijk ‘t Zand omgebouwd tot studentenhuis. Een grote sticker op de ruit verraadt dat hier wijkstudenten wonen.

Bewoners kunnen zelf aankloppen met ideeën voor projecten.

Ralph, pre-master Communicatie en informatiewetenschappen, woont met drie anderen aan de Reitse Hoevenstraat. Chanella, eerstejaars Organisatiewetenschappen, deelt haar huis met twee wijkstudenten. Deze zomer zijn ze begonnen.

Als je het niet voor de kamer doet, waarvoor dan?

Chanella: “Ik zocht natuurlijk ook een kamer, maar het gaat om de combinatie met vrijwilligerswerk. Ik heb wel eerder naar vrijwilligerswerk gezocht, maar het is lastig iets te vinden dat je niet meteen acht uur per week kost. De afspraak met WonenBreburg is dat we vijftien uur per maand beschikbaar zijn.

Dat is goed te combineren met je studie. Het is gewoon fijn om af en toe iets te doen voor andere mensen. Ja, het is idealisme.

Maar ik doe het ook omdat ik het leuk vind.”

Wat voor wijk is ’t Zand?

Ralph: “Er zijn veel bejaarden, die er soms al hun hele leven wonen. Naast ons woont een ouder echtpaar, waarvan de vrouw ook nog in dat huis is geboren. Aan de andere kant naast ons woont een Irakese familie. Er wonen veel allochtonen en

Univers 15 december 2011

De Wijkstudent ‘t Zand telt nu zeven wijkstudenten, verdeeld over twee studentenhuizen. Het idee voor het experiment komt uit Amsterdam, vertelt woonconsulent Reinier Wagener van WonenBreburg. “Wij huisvesten veel studenten, en dit leek onze een leuke, andere manier

laagopgeleiden in de wijk. Dat maakt het een leuk project. Ik vind dat ik als communicatiewetenschapper ook met hen moet kunnen praten.”

Chanella: “Naast ons wonen er in onze straat maar een stuk of twee Nederlanders. Maar het is er heel gezellig.”

Wat doen jullie voor de wijk?

Chanella: “Ik geef elke week twee uur huiswerkbegeleiding op basisschool Wandelbos. Dat doe ik samen met twee pabostudenten, want in je eentje is het niet te doen. Het zijn vijftien leerlingen van groep 8, waarvan er volgens mij maar twee of drie Nederlands zijn. Het is een leuke klas, maar wel erg druk.

Ik leer er heel veel van. Presentaties geven vond ik vroeger eng, maar ik merkte laatst bij een vak dat het me nu een stuk beter afgaat.”

Ralph: “Ik ben bezig met een project dat draait om de kopgevels van flats in de wijk. Die zijn in de jaren vijftig en zestig allemaal in dezelfde stijl gebouwd. Er is zo weinig verschil, dat sommige buren daardoor wel eens verkeerd lopen. We gaan nu met de bewoners overleggen hoe we die kopgevels kunnen versieren.

Uiteindelijk gaat het helemaal niet om die kopgevels. Je moet buurtbewoners bij de wijk betrekken, zorgen dat ze zich er verantwoordelijk voor voelen. We gaan proberen om er ook studenten vormgeving van mbo De Rooij Pannen in te schakelen.

Het idee leeft in de wijk dat zij voor veel overlast zorgen, maar in de praktijk valt dat reuze mee. Het is mooi als we kunnen laten zien dat zij iets goeds doen voor de wijk.”

Heb je er ook zelf wat aan?

Ralph: “Ik ben in het project echt een bruggenbouwer: ik heb contact met allerlei instanties, en denk erover na hoe we de bewoners het beste kunnen benaderen. Later wil ik een bruggenbouwer zijn in het bedrijfsleven, op het gebied van externe en interne communicatie. Ik doe hier veel ervaring op.”

om daarmee om te gaan. In eerste instantie dachten we aan de Kruidenbuurt, maar daar lopen al veel projecten. We zien nu dat overlast uit die buurt ook de kop opsteekt in ’t Zand, dat ernaast ligt. Het gaat dan bijvoorbeeld om hangjongeren en criminaliteit.”

WonenBreburg wil graag betrokken

buurtbewoners, die overlast durven te melden.

De wijkstudenten proberen daarom buren met elkaar in contact te brengen. In de toekomst zullen ze ook eenzame buurtbewoners gaan opzoeken, en bemiddelen bij conflicten.

Nog niet alle studenten hebben een eigen project. “We moeten nog bekijken hoe we

Wijkstudent .17

Allerlei professionals bijten hun tanden stuk op dit soort wijken.

Weten jullie de buurtbewoners wel te bereiken?

Chanella: “Het is inderdaad makkelijker gezegd dan gedaan.

Maar ik denk dat het wel gaat komen, zeker als mensen zien dat we veel doen in de wijk.”

Ralph: “Buren kunnen gewoon aanbellen, wij zitten bijna fulltime in de wijk. De drempel is veel lager dan bij de instanties. Tot nog toe hebben buren in één geval bij ons aangeklopt, met de vraag of we iets met de rommelige paden achter de woningen konden doen. We hebben toen flyers verspreid om iedereen uit te nodigen dat samen aan te pakken, op de burendag van het Oranjefonds. Uiteindelijk kwamen drie van de twintig huizen opdagen.”

Viel dat tegen?

Ralph: “Ja, in het begin wel. Maar we moeten realistisch zijn.

We hebben wél die paden opgeknapt. Via het Oranjefonds konden we een hoop planten krijgen, die we in bakken aan de schuttingen hebben opgehangen. Van een paar huizen verderop kwam iemand hapjes brengen. Het was hartstikke leuk.

Binnenkort gaan we onszelf voorstellen bij de jaarvergadering van de bewonerscommissie. Daarna moet de betrokkenheid beter worden.”

goed kunnen inspelen op vragen uit de wijk”, zegt Wagener. “Aan de studenten zelf ligt het niet: zij zijn stuk voor stuk erg enthousiast en vol ideeën.” De woningcorporatie heeft de studenten dan ook op hun motivatie uitgekozen. Er hebben zo’n veertig studenten naar een plek gesolliciteerd.

Chanella: “En we hebben laatst een straatspeeldag georganiseerd.”

Ralph: “Ja, springkussens en een rodeostier op een veldje, erg leuk.”

Chanella: “We stonden er al om 10 uur ’s ochtends, en het was koud. Het eerste uur kwamen er maar twee kinderen, maar uiteindelijk werden dat er toch nog dertig. Ik denk dat er veel afkwamen op de geur van onze versgebakken pannenkoeken.

Ze konden ook bloemschikken, en een nep-tattoo krijgen in een echte tattooshop. Want die hebben we ook hier in de wijk.”

Chanella maakt sieraden met buurtbewoners

En, zijn die kamers nou zo klein?

Chanella: “Ik zou niet weten wat ik met meer ruimte zou moeten doen.”

Ralph: “Het valt hier mee hoor. Ik heb twee kamers, eentje van acht en eentje van vier vierkante meter. In de ene slaap ik, en in de andere studeer ik. Ik zit ook veel in de gezamenlijke huiskamer.”

Chanella: “We betalen 100 euro kale huur, en 75 euro voor gas, water en licht. Dat laatste zal waarschijnlijk nog wat lager uitvallen. Ik hoor van andere studenten dat ze voor een vergelijkbare kamer 250 euro betalen. Eigenlijk levert dit dus hetzelfde op als een goedbetaalde bijbaan. Maar dit is leuker.”

Na een jaar evalueert de woningcorporatie de pilot. “Als het goed gaat, willen we doorgaan met het project in deze wijk”, zegt Wagener.

Er is nog geen plan om ook in andere buurten wijkstudenten in te zetten.

Univers 15 december 2011

18. Lifestyle

coördinatie Tom van Nuenen

Speak up!

I-con

Het jaar van de euro Het jaar 2011 was het jaar waarin de financiële crisis in de eurozone in sneltreinvaart naar een onbekende bestemming raasde. Het was het jaar van de ‘top der toppen’ waarin de Euroepse regeringsleiders vele malen in spoedzitting bijeen kwamen. Echter, ondanks hun goede bedoelingen bleken na ieder crisisberaad de afgesproken maatregelen too little, too late te zijn.

Alhoewel de recente eurotop van 8 en 9 december duidelijk een aantal positieve maatregelen neerzet, is de finale oplossing van de eurocrisis nog niet in zicht. Dit zal helaas doorwerken naar het jaar 2012.

Beleggers in obligaties van een groot aantal Europese landen hebben afnemend vertrouwen in de houdbaarheid van de overheidsfinanciën in relatie tot het gebrek aan concurrentiekracht en groeipotentieel. Hierdoor ontstaat er twijfel of ze hun belegde gelden volledig zullen terugkrijgen.

Teneinde deze onzekerheid te beëindigen is het essentieel dat er een geloofwaardige bron komt die op de achtergrond de terugbetaling van de obligaties van de probleemlanden garandeert. Dit zou kunnen via een combinatie van een substantiële verhoging van het Europese noodfonds, grotere interventies van de Europese Centrale Bank en bijdragen van landen zoals China en Brazilië onder auspiciën van het Internationaal Monetair Fonds.

De recente top van Europese leiders van eerder deze maand heeft in onvoldoende mate dit vertrouwensprobleem kunnen oplossen. In ruil voor strikte begrotingsdiscipline en vergaande economische hervormingen in Zuid-Europa zou Noord-Europa meer bereid moeten zijn om hun obligatiemarkten fors te ondersteunen. Zoland dit niet gebeurt, zal het vertrouwen van financiële markten ook in 2012 verder wegzakken en zal de economische recessie verder worden verdiept.

Tijd dus voor bezinning voor Europa’s politieke leiders.

Moge 2012 het echte jaar van de euro worden.

Harald Benink is hoogleraar Banking and Finance. Een uitgebreide analyse onder de titel “Laat Rome niet branden” is te vinden op www.mejudice.nl.

'Je hoeft hier niks, je kunt gewoon je eigen ding doen' Wat maakt de universiteit leuk? Het zelfstandig werken. Op de middelbare school moest je naar elke les. Je hoeft hier niks, je kunt gewoon je eigen ding doen.

Wie moet er van televisie? Jack van Gelder. Hij kan alleen maar over Ajax praten, nooit eens over een andere club. Al ben ik voor Ajax, het blijft vervelend.

Slechte film? Hall Pass. Wat een B-film, ik had er veel meer van verwacht. Het is echt een standaardverhaal.

Grootste blunder? Op de basisschool heb ik een keer een tien min gehaald voor topografie. Toen moest ik huilen omdat het geen tien was. Ik was een hoofdletter vergeten.

Trots op? Dat ik mijn vwo-diploma gehaald heb.

Goede voornemen? Ik wil mijn rijbewijs halen. Het is zo duur dat ik het heb uitgesteld. Maar nu ga ik eraan beginnen.

Trendspotting

Crossdressing is van alle tijden

Wat zijn de laatste trends op de Tilburgse campus?

Univers zit bovenop alles wat hip & happening is. Deze keer: de boy meets girl-look.

Univers 15 december 2011

Mohamed Yousuf (19) Eerstejaars Bedrijfseconomie

Welke gadget wil je hebben? Ik wil de Playstation 3 die ik twee weken geleden besteld heb eindelijk eens binnenkrijgen.

Social media? Alleen Facebook.

Twitter vind ik populair gedrag, je hoeft niet altijd te laten weten wat je aan het doen bent.

Een hekel aan? Als iemand bijvoorbeeld een auto krijgt en daar vervolgens over gaat opscheppen.

Is het een jongen of een meisje? Dat is de vraag als je iemand voorbij ziet lopen in de nieuwe ‘boy meets girl’ look. Niets nieuws onder de zon, crossdressing is van alle tijden. Het verschil: dit seizoen is het nog hip ook.

Benodigdheden zijn een wit overhemd, bretels, stropdasje of strikje en brogues als must have. Een zwarte, hoge pantalon met smalle pijpen maakt het af. Het is erg grappig om te zien, maar als je niet boven smurfhoogte uitkomt, zijn de brogues wel erg mannelijk. Dan kan je kiezen voor halfhoge laarsjes met hoge hak, waar je de smalle pantalon in past. Geen rokjes! En vind je dat alles toch te mannelijk overkomen: een knalrode lipstick is altijd goed voor het oestrogeengehalte.

Lifestyle .19 Beauty

Wè nou?

Nights in white satin

Alles kan beter Een spiksplinternieuw jaar, er is geen beter moment voor een frisse start. Voor de universiteit, je studie of jezelf. Er is immers altijd wel iets dat veel beter kan. Wè nou? stelde daarom de prangende vraag: wat moet er in 2012 écht anders? Men bleek verrassend eensgezind.

“Het aantal werkplekken mag van mij worden uitgebreid. Het is zo lastig om een plekje te vinden in de bieb als je niet al om negen uur aanwezig bent. Daardoor moet ik vaak thuis studeren, of zoals nu in de mensa. Vooral thuis is de kans op afleiding veel groter. Daarom vind ik die stilteruimtes in de bieb zo fijn. Daar kan ik me beter concentreren.”

Ati Bijnevelt, rechtsgeleerdheid “Discipline. Dat moet beter. Elke keer loop ik tegen het einde van het blok ver achter en ben ik gedoemd tot twee weken blokken in de bieb. Op de middelbare school was dat al zo, het gaat gewoon te gemakkelijk. Ik wacht nog steeds op het moment dat het een keer niet lukt en ik mijn kop stoot. Dat het nog niet gebeurd is, verbaast me wel. Ook nu ben ik weer veroordeeld tot twee weken in de bibliotheek van negen tot vijf.”

Jasper Martens, organisatiewetenschappen “Er zouden meer plekken om te rusten moeten komen. In de mediatheek heb je er één. Een bank waarop je een beetje kunt chillen. Dat is niet genoeg. Er is dan wel het campuscafé, maar daar wordt toch verwacht dat je iets eet of drinkt. Ik heb vaak, zoals nu, twee tussenuren.

Dan is het prettig als er een ontspanruimte is waar je wat kunt hangen en je eigen dingen doen.”

Achmet Can, accounting

Pluizen, knopen, klitten, krullen op de verkeerde plek, en andere ongein in je haar als je wakker wordt. Ik heb werkelijk alles geprobeerd om die baal stro in te perken. Kappers adviseren dure producten, zwemmen in een zwembad mag niet en bij zon altijd een pet op. Alles helpt een beetje maar niet afdoende tegen de erfelijke belasting van springerig krulhaar.

Door Starterslift werd ik gewezen op een schattig klein bedrijf van studente Renate Veugen. Ze verkoopt satijnen kussenslopen die je mooi haar en een mooie huid beloven. Kijk, zo krijgt werken bij Univers toch ietsje meer glamour. Het begint al goed: de website van Satinsleepers is een van de leukste die ik in jaren heb gezien. Prachtige, lieflijke tekeningen van de zus van Renate.

Anderzijds: bijna 17 euro voor een kussensloop is niet mis – daar kan ik ook een fles goede haarolie voor kopen. De mooie website en het sympathieke telefoontje van Renate halen me over, en na twee dagen heb ik het pakketje thuis. Eerst schrik ik: de stof is wel erg synthetisch en voelt superglad aan. Hier beginnen my nights in white satin. Je haar als een waaier op de kussensloop en dan ‘s ochtends als een prinsesje wakker worden. Minder tijdverlies met borstelen, minder kroes gedurende de dag – fabulous! Nog geen voetbalvrouwenhaar, dat niet, maar een satijnen kussensloop zorgt er in ieder geval voor dat je haar minder misselijk zit. Francine Bardoel

www.satinsleepers.nl

Game

Eén grote omweg November en december zijn moeilijke tijden voor de gameliefhebbende student.

Rond de feestdagen wordt van oudsher een karrenvracht mooie titels over je uitgestrooid – maar het is ook de tijd van tentamens en deadlines. Wacht dus maar even tot de kerstvakantie voor je de laatste RPG uit de Elder Scrolls-reeks van Bethesda, Skyrim, in huis haalt Wie voorgangers Morrowind of Oblivion gepeeld heeft, kent de premisse. Een gigantische, open wereld, gevuld met dorpen, kastelen en vooral veel bad guys, waar je vrijelijk doorheen kan banjeren. De eerste paar uur vraag je je vooral af hoe je die gigantische map in godsnaam gaat trotseren. Anders dan de nieuwe Call of Duty of Uncharted, waarbij alle actie zich volgens een strak script afspeelt, duurt het dan ook even voor je er lekker in zit. Maar als dat gebeurd is, is het moeilijk je los te trekken uit je nieuwe second life. De game ontpopt zich als één grote omweg, waarbij elk bewandeld paadje leidt naar een plek waarvan je denkt: wat is hier aan de hand?

Voor al die vrijheid betaal je wel een prijs. De serie kampt al jaren met dezelfde nadelen: de actie en besturing zijn zweverig, dialogen zijn vaak ronduit slecht, en bugs zijn aan de orde van de dag. Tip één is dan ook: vaak saven. Skyrim heeft er een handje van om vast te lopen. Tip twee: als je er de processorkracht voor hebt hebt, kies de PC-versie. Op de console komen framerates voor waar je onpasselijk van wordt. Tom van Nuenen

The Elder Scrolls: Skyrim Pc, Xbox 360, PS3 Meer recensies op UniversOnline

Univers 15 december 2011

20. Hot or not

Univers 15 december 2011

Hot or not .21

tekst Francine Bardoel illustraties Adrian van den Eerenbeemt

OR Het jaar 2011 is er een van Stapel, nog meer Stapel, langstudeerders, labiele euro’s, gebouw P en nog meer hemeltergende deprimerende rotzooi. 2012 belooft beterschap. Met deze lijst weet je waar je hopeloos voor lul mee loopt. Dus gooi je pashmina in de prullenbak en vis de vertrouwde gulden er weer uit. De Facebook-flirt is totally not done en wordt vervangen door een professionele LinkedIn vrijpartij in een Zeemanonderbroek. Univers geeft je een handvat in roerige tijden.

Uit 2.0 De euro Stapel

In 3.0 en hoger De gulden Zeeman Twintigers met een burn-out Hertjestrui en Noors patroon Oorwarmers, beenwarmers en armwarmers Hollandse soepen en ander jaren vijftig-eten Straathonden en vuilnisbakkenrassen Snoepgroenten Regenlaarzen onder een rok (de Ma-Flodderlook) Knutselen, breien en haken De kleur rood in kleren en schoenen Koptelefoon in felle kleuren

Wordfeud

Herdenken van doden (Elvis, Freddy Mercury)

Flirten op facebook

Nepbont

King Louie rokjes Pashmina’s

Lego-kettingen

Yoga

Glossy voor geloofsdoelgroep

Laarsjes voor mannen met broek erin

Sushi

Chino’s in kaki

Morgan

Flirten via Linkedin

Yolanthe

Borderline

Angry birds

Waterpijp

Uggs

Jumpsuit

Desigual

Zonde van de zendtijd

Nicci French Botox en plastische chirurgie

Oerblond van Hertog Jan

Rashonden

Gehaktballen (vanwege de crisis) Onderling ruilen van kleding

Werkloosheid en de bijstand

Doutzen Kroes

Heineken Hot or not lijstjes Biefstuk (vanwege de crisis) Beau van Erven Dorens Eastpak

Univers 15 december 2011

22. Science & School

text Lieke Steijvers

Europeans

want suburban bliss

What do Europeans think about relationships, sex, work and politics? In the Atlas of European values Tilburg sociologists sum up the morals and values of Europeans. The conclusion: suburban bliss is still the ideal way of life.

T

he French don’t consider having an affair as bad as the Germans do, and the Italians put their faith into a long-lasting stable relationship. The Irish think that a father is just as responsible for the children and the housekeeping as a mother is. And living together without being married is accepted throughout Europe, except for in Slovakia.

The second Atlas of European values is the result of a largescale research project on European morals and values, performed by Tilburg University. The atlas provides us with details on 47 European countries and regions, ranging from Iceland to Azerbaijan, from Portugal to Bulgaria. A total of 70,000 people were personally interviewed on subjects such as relationships, work, freedom, religion, politics, responsibility, trust in fellow man, the environment, immigration, law and death. The initiative started in 1981 and every nine years the research is repeated and updated with new data and countries.

Traditional

Atlas of European Values Trends and traditions at the turn of the Century Loek Halman, Inge Sieben en Marga van Zundert €147,34 ISBN 987 9004 20705 9

One of the most notable conclusions the researchers came to after analyzing the data is that Europeans are fairly traditional when it comes to family. “Suburban bliss is still the ideal image and being faithful is considered an important factor for a successful marriage”, says sociologist Inge Sieben. “And although single women are accepted, Europeans think that it’s better for the child when there is a dad around.” Nevertheless, Europeans are becoming more tolerant towards alternative lifestyles, such as gay couples with children or single parents.

“But if they had to choose for themselves, most people would prefer the traditional style”, Sieben says.

Although some results are rather obvious, there are some remarkable results in the atlas. Not much is left of the stereotype South European Don Juan who is somewhat casual about the rules on monogamy. Quite the opposite: people in Northern Europe are far more tolerant when it comes to having an affair.

As far as politics is concerned, it’s quite remarkable that a high percentage of Europeans also consider a theocracy, government of wise men and women, as a feasible alternative to democracy.

Univers 15 december 2011

What does Europe think?

- Europeans are still religious, but faith is no longer necessarily associated with the church.

- Europeans think democracy is the best political system, but their faith in governments and parliaments is low.

And as far as the environment is concerned, it’s the richest countries in Europe that aren’t prepared to spend on a clean environment.

“We aren’t trying to explain our findings in the atlas, but the data can certainly be put to use”, says Sieben. “Policymakers and politicians can use our findings and bring their policies in line with them.” For instance, there is a question on morally responsible behavior. This shows us that the Dutch consider faredodging as far worse than tax evasion and that the Greeks – coincidentally – aren’t worried about committing fraud with social benefits. “Often, these are latent sentiments but they are very important for the unwritten laws of a country”, says Sieben.

Hot theme Even so, all these test results don’t constitute a law of the Medes and the Persians: the concepts in the guide can mean different things for different countries. “Sometimes a certain theme is ‘hot’ in one country, for example, because it’s been discussed a lot in the media or something has happened that has drawn a lot of people’s attention to the subject”, says Sieben. In the Netherlands, people don't want to live next to drug-addicts or criminals.

In Italy, people refuse to live next to gypsies. The Germans detest Neo-nazis. In this sense, the basic principle of the Atlas of European values – to study to what extent we can speak of European unity in thinking – clashes with reality. Sieben: “It turns out that there are large differences in European morals and values. The most remarkable difference is the one between Eastern and Western Europe. West-Europeans are richer, more modern, have a more tolerant way of thinking, are happier and have more faith in fellow-man. East-Europeans are poorer, more traditional, less trusting and less tolerant.”

However, it is impossible to speak of one Europe, not as far as shared morals and values are concerned, but, more importantly, not in people’s heads either. Europeans don’t feel very attached to Europe. Even one’s own country can’t compete with the strong connection people feel with their own area, city or village.

- Europeans are very negative toward illegal activities like tax fraud.

- More than 50% in both East and West Europe, thinks a government of experts would be a good idea.

Science & School .23

Masterpiece

We (don’t) need (no) education Highly educated people live longer, are healthier and live free of chronic disease for a longer period of time than lowlyqualified people. But it doesn’t end there. PhD Jornt Mandemakers (Social Sciences) has also proven that they suffer less from misfortune.

Mandemakers examined the effect of social-economic circumstances, such as the level of education, on how one deals with negative experiences such as divorce or being made redundant.

At a first glance, the results may seem a little obvious. “However, things aren’t as logical as they may seem”, says Mandemakers.

“Often people expect a divorce to be awful by definition. But, that such an event affects people differently in different positions in society isn’t what people would often expect. There isn’t much research on the subject yet, either.”

And that isn’t very strange, the PhD continues. “You would need huge datasets and people would need to be followed over a prolonged period”. Luckily, Mandemakers did have access to such data, which he retrieved from both Holland and England.

He then studied a number of ‘kinds’ of misfortune, such as divorce, becoming disabled or being made redundant.

The respondents were given questions on well-being – such as sleeping disorders and feelings of depression. Mandemakers: “Together, these factors form a psychological ruler of wellbeing.” What turned out is that particularly in cases of becoming disabled or being made redundant, the social-economic background played a major role. Highly educated youngsters who become disabled have far less complaints than youngsters with a lower level of education.

Another remarkable point is that the differences are far greater in England than in The Netherlands. Of course, that could have something to do with the data, but it could also have to do with differences between the countries. England has a lesser degree of social care and larger social-economic differences.” But also sex has been shown to play a role in how one deals with setbacks. It turns out that highly educated women have far less problems dealing with a divorce and men with a lower level of education have considerably more problems.

Highly educated people suffer less from misfortune

They took our homes!

Eureka!

Amnesty without a cause

Human rights are being violated systematically. When the storm has died down, a country is left with two options: to prosecute the perpetrators or forgive them. Master of Science, Vera Vriezen,

investigated when granting amnesty is legitimate.

Modern day international law is not so forgiving when it comes to a nation’s violent history. Amnesty is often hard to match with a state’s legal obligations.

However, in practice amnesty isn’t disregarded all together – as in the case of the Truth and Reconciliation Commission in South Africa. Vriezen assembled ten questions to test a request for amnesty.

Compared to other countries, there are a lot of foreign students in the Netherlands, and student housing just can’t keep up with the influx. This is voiced by

Eric Lucassen, a Member of Parliament for the conservative right-wing movement PVV, in an interview on the Dutch news website nu.nl. “They are taking up the places of Dutch students. This is unacceptable when there is such a shortage of student accommodation”, says the politician. Lucassen says that he’s getting signs that student accommodation is being occupied by East-Europeans who are coming here to work. “If you want to invest in a knowledge economy you shouldn’t house asparagus pickers in hard to find student accommodation.” The MP wants the Minister to come up with the exact figures.

It’s not healthy to be scared

Fearful people run a greater risk of developing heart disease. This is what research by Tilburg Ph D Annelieke Roest has shown. Roest examined twenty

scientific studies in which 250,000 people were followed for an average period of eleven years. Of the people who were fearful at the beginning of their heart examination, more than a quarter ran a greater risk of developing heart disease compared to people who weren’t fearful.

In addition, fearful people run almost 50 percent more chance of dying of a cardiovascular cause. Fearful heart patients have a greater risk of having another heart attack.

Fearful people have reason to be scared of a heart disease.

Univers 15 december 2011

24. International

text Lieke Meertens photography Dolph Cantrijn

Christmas decorations are significantly less impressive on a palm tree

loneliness

You are in a foreign country without any family or friends. What do you do?

Some students hold on to their religion to make them feel at home and to overcome difficulties. Even if this religion is forbidden in their own country.

“But I’m not afraid of going to jail.”

Column

Dreaming of a White Christmas?

Being in the Southern hemisphere during this magical pre-Christmas time made me realize how lucky we are to live in a European climate. If you have a crazy idea of spending December in a more tropical environment (like me), the reasons listed below will convince you not to.

Firstly, nobody ever saw Santa Claus wearing anything different than a coat, snow boots and winter pants. I suppose he doesn’t even have a swimsuit in his closet, so he’d be awkwardly overdressed for a Christmas pool party in South Africa. Perhaps he should ask for new Speedos as a Christmas gift, next year.

Spicy ginger bread, glühwein and eggnog just don’t taste the same in 30°C. The gingerbread man would also be very upset if you locked him in a gingerbread house, when he could be getting a tan on the beach, instead. Which is not a good idea either – gingerbread men burn easily.

Christmas decorations are significantly less impressive when displayed on a palm tree. It is also very unpractical to climb up ten meters just to put a star on the top. Or to build a house with a ceiling high enough for the palm tree to even fit in.

Mr. Snowman can’t handle high temperatures. Just the thought of it makes him sweat. Besides, whoever experienced an encounter with African baboons, will know that nothing will stop them from stealing food, even if it’s Mr. Snowman’s nose. Then there’s Rudolph, who will likely share the aversion to the tropical climate. He just wouldn’t be the same if he healed his cold – without the red nose he’s just a regular reindeer.

Besides, who would give up watching Home Alone for the hundredth time, with a snow blizzard outside the window? Or receiving a horribly tasteless pair of socks? Or shoveling tons of snow off the driveway every day before you can even consider going anywhere?

Oh, who am I kidding? Let’s move Christmas closer to the equator.

Sonia Kolasinska is a third-year Liberal Arts student.

Univers 15 december 2011

God against

C

hristian, Buddhist, or Muslim? It seems that for every faith, there is a place to turn to in Tilburg. You can go to the students’ church, the Christian student union, the international church, several mosques, or to Zen- and silence meditation sessions in the Zwijsen building. Depending on their backgrounds, some students also go to the Indonesian or Chinese church in Tilburg or Eindhoven. Plenty of options.

And that’s a good thing because it’s a crucial form of support for many international students.

“I believe that believing in God can help deal with loneliness, worries, and other difficulties”, former student Anna Bin Yang explains. She comes from China and studied Logistics and Operation Management. Currently, she works at Connect Tilburg, the Christian student union for Dutch and international students. They organize several activities such as eat & meets, movie-evenings and church services. According to Anna Bin, the international group has several struggles in common. “One of those is loneliness during the time that they are studying abroad.

Another is worrying about their future, especially during the last year of their study.” Their faith in God provides hope and strength in difficult times, Anna Bin clarifies. “It helps to keep your head screwed on. Through prayer, you can find inner strength, guidance and wisdom to overcome negative emotions and bad experiences.”

For a lot of students, it’s a comfort to practice their religion together with other students, or in a local community – such as a church, or at Connect. Anna Bin: “In a way, you find a spiritual home abroad. A family to support you in good and bad times.”

And this second family is quite important, especially while you’re living in a strange country. This is also what Chaplain Karel Loodts of the Saint Dionysius Church sees. This church, in the centre of Tilburg, organizes an English holy mass twice a month.

For students this is an opportunity to meet like-minded peers. “It gives them a sense of recognition”, Loodts explains. “A friend of mine recently went to mass in Vietnam. He didn’t understand anything at all, except for the one word: Pontius Pilatus. It immediately made him feel at home. I’m guessing it’s the same feeling that students have here.”

International.25

‘I miss seeing miracles happen to people around me’

Betty Tjipta Sari (34, research master, Social and Behavioral Sciences) from Indonesia has been in Tilburg since July 2010.

She is a Christian.

a house, when I needed one. God opened ways for me to find a place to live. Many times there were too many simultaneous coincidences to help me out. How can it not be arranged?

“My parents had a lot of problems: financially, but also in their relationship. My father was addicted to visiting prostitutes. As I was the oldest at home, I was the mediator between my parents.

As a child I was insecure, afraid of a divorce. Every night I had nightmares, I was very anxious and scared of going to bed. My hands were always sweaty, my heart beating loudly, and I felt very lonely.

My first year in Tilburg was tough. The study was difficult, I was far away from my parents, and the weather was terrible. There were times when I really wanted to quit. But my faith helped me overcome these problems. God led me here, I thought, so it had a purpose. But it’s still difficult. Most of all, I miss the miracles, here in the Netherlands. In Indonesia, I was a student counselor for the church and every day I would see so many miracles. For example, one desperate guy was addicted to alcohol and needed to have his kidney removed. He really wanted to repent and change, but he realized that he could not do it by himself, so he came to seek God and asked me to pray for him. Together we prayed for him to heal: physically and psychologically. When he had a checkup again, he didn’t even need any surgery, anymore. I know a hundred stories like that, and I still experience these things now. But here, in the Netherlands, I do not often see people experience miracles. People have complete freedom here, but they miss out on many beautiful things.

This all changed when I decided to become a follower of Christ. I was thirteen. My parents were Christian and went to church every week, but they did not put it into practice. I started by reading Christian books about Jesus and then I realized that I needed Him. After that I went to pray and received Jesus as my God and Savior in my bedroom. Suddenly, I wasn’t anxious or afraid anymore. I never had another nightmare after that night. If it wasn’t for God, I think I would have become a problematic teenager. It was because of God that I survived. He gave me trust. And now, all my family members have changed too. My father is a minister now. His life has changed completely.

Every morning, I give thanks and pray for about thirty minutes.

But I also pray during the day. I can pray everywhere: when I’m on my bike, or walking on campus. I pray for strength, or to bless and protect others. I also remember one time when I was very tired and cycling through horrible winter-weather. I prayed for the rain to stop. And yes, it did. Or another time, I prayed to find

I have Christian friends. They help me to be strong and they comfort me and pray for me. But I also have non-Christian friends. If they ask me, I tell them about my faith. But if they are not interested, it is pointless. It’s forbidden to share our Christian faith in Indonesia. But I am not afraid to talk about it. I know God will protect me. And if I have to go to jail because of my faith, it means that God wants me to be there. I can also share my faith there. Those people need it even harder than others.”

Univers 15 december 2011

26. International

‘If it wasn’t for God, I might have killed myself’

Ndeye-Rokhaya Dieng (22, exchange student during one semester at the faculty of Economics) is from Senegal and has studied in Montreal for the past four years. She is a Muslim.

thanking God and I really feel gratitude. When I pray, I wear a traditional Senegalese dress which covers everything, except for a small part of my face and hands.

“How can you have fun without being drunk?, other students ask me. But why should I drink? Why should I lose my mind and do things that I won’t remember the next day? It’s normal for me not to go out and not to drink alcohol. I don’t like parties. I think they’re boring. It doesn’t puzzle me at all – it’s my own choice. I certainly don’t judge people who do party and drink. But I make my own decisions. Besides, I came to the Netherlands with only one goal in mind: to become a financial engineer. I came here to discover Europe and the Dutch culture and after my semester here, I have three years left in Montreal. After that, I will go back to Africa. Things will surely have changed there. If not now, I don’t know in which generation they will.

It’s difficult to live so far away from my family, so sometimes I feel alone. I call my dad every day. Last month it was ‘Tabaski’, a traditional Muslim feast when each family has to sacrifice a sheep. I felt really alone that day. I just prayed for two or three hours. In difficult times, I think about why I left: to study, to gain knowledge. I have a road to travel and it was meant to be. God is in my life all the time, it was all decided by him.

I was raised a Muslim. As a child I learned all the Arabic prayers, so I now know them by heart. I pray five times a day and also do Ramadan. I don’t wear a headscarf yet, but I definitely will. I want to wait until I’m really ready; you just feel when the right time has come. Every morning I get up at 6 or 7, that’s a habit. I start off by

Univers 15 december 2011

More information?

Christian Student Union Connect Tilburg: www.connecttilburg.nl Student Church Maranatha: www.studentenkerkmaranatha.nl There are several meetings at the Zwijsen Building such as a University prayer for international students every Friday at 6 p.m.

My faith changes the way I take obstacles. Seven years ago, my mother died really suddenly. It was so difficult; my little brother was only two years old. If I wouldn’t have believed in God, I might have killed myself – that’s how sad I was. I prayed a lot, and I knew it was supposed to be like this. In all my prayers, I pray for her. She was a really good person, a good Muslim; I want to be like her. But I try not to talk about it. It feels as if she died yesterday.”

The Saint Dionysius Church (opposite the Town Hall) organizes an English holy mass every second Sunday of the month at the ‘student-friendly time’ of 5 p.m. At the end of the ceremony, everyone is invited for a cup of tea or coffee in the church’ entrance-hall: www.heikesekerk.nl/liturgie/ english-holy-mass/

What's in the world .27 edited by Yvonne Verschuren

Minute of Fame Discussing politics and exchanging ideas. It is second nature for liberal arts graduate Jesse Vreeken. With his friend, George Lake, he started an online political magazine for and by students: The International Political Review.

It is probably in his blood. At home, in Canada, he always used to discuss politics with his father. But Jesse realized that not knowing enough about a subject spoils the fun. “For a good discussion you have to really dig into the matter and research it. That makes it interesting and you learn something new as well.” One thing led to another. He started writing about international matters.

Jesse is particularly concerned by the rise of populism in Europe and North America and how it all connects.

Column

Camp Puss in ‘Ooops!’

“How can people understand what is going on when their opinion is based on just the news?”, he wonders. And that is where the Review tries to step in. “In-depth stories contribute to a better discussion. The more you know, the better you can take a stand”, he thinks.

Brazilian artist João Gilberto Prado Bel ‘Good Times’ Geddes, known for her conceptual joke art (“Debby does towel throwing in Tilburg” and “Incredibly Evil Christmas Tree Stumps) has just released her latest dream, featuring Ashton Kutcher escaping from a planet by climbing down the beanstalk of fraud (previously hidden in the Stiltecentrum). Kutcher, dressed as a Tilburg University PhD student, is naked under his clothes. Demi Moore tweeted she is a close personal friend of Geddes, whose cousin starred in ‘Dallas’.

More info: theinternationalpoliticalreview.com

Andrew Cartwright teaches English at the Language Center.

Hello

Hello Middlesbrough!

Maria Karabatzakis (21), a Psychology student, chose Teesside University in Middlesbrough for her exchange program.

Maria is fascinated by the British culture, “because it is part of the European heritage, yet a very unique one”. Maria says that, paradoxically, the British lifestyle is modern and traditional at the same time. “Despite their up-to-date way of life, the British still maintain their traditional habits such as recognizing hereditary titles or addressing men as Sir”, the student explains.

According to Maria, in order to maintain the uniqueness of the

culture, the British should keep the pound sterling as their currency instead of changing it to the euro.

Like many other European countries, the United Kingdom faces the issue of an increasing number of immigrants. Maria notices that most

immigrants in her area are from India, Pakistan and Hong Kong.

Most of them have their own shops, such as takeaways and shops with Halal food, similar to those in the Netherlands. Maria thinks it’s probably not easy for these

immigrants in the UK. “It’s almost as if they live separately from the English people”. The student thinks that the local community should make more of an effort to include foreigners, since they work so hard to learn English and adapt to the local culture.

Maria observed that the issue of immigration seems to be a vicious circle. “The foreigners try to integrate, at the same time maintaining their own traditions, language and food. But, this is reason for the British to keep on perceiving them as strangers”, Maria explains.

Moreover, when the immigrants live in close communities, less and less English people inhabit those neighborhoods. “It cultivates the differences between the two groups, separates them and makes integration more difficult”, says the student. Sonia Kolasinska

Stuff to do

Loads of pine trees with thousands of Christmas lights, campfires everywhere, an ice palace for skating; the world of wonders theme park near Tilburg is truly a winter wonderland, this season. Those of us who did not book a skiing holiday can go cross-country skiing in the Winter Efteling. Kaatsheuvel, till 5 February 2012 From December 18-24, three DJs will lock themselves into a glass studio. During six days, they won’t eat but they’ll play songs on request, against a fee. 3fm Serious Request is a big happening each year. Last year, Dutch celebrities, business’ and ordinary listeners donated a total of 7 million euro’s to charity. Go to Leiden, join the excitement and request your favorite song directly from the glass house!

For something completely different, welcome the New Year by taking a cold dive in the North Sea. It is kind of becoming a Dutch tradition; more and more people are joining in each year. The most popular place for this nieuwsjaarsduik is Scheveningen (12.00 hours).

For those who are actually planning to go for a swim, there is free pea soup afterwards!

Univers 15 december 2011

International starts here

Charting European values We (don't) need (no) education

In gods we trust

no. 6 December 15, 2011

Independent magazine of Tilburg University