tiibyrosaloeiTiëëri sbicl^ril^blad .;
Z*™* « *
^ ^ ^ ^ ^ . ••
J ^^
'< / ^^!$^«%A^ffi4^®«"K%"Kww.wK?S*:S?%'5tó$SfeS&SÉfeS£&ï^^ •tif^^^^^WWfMmmi^^lfl^fMm™»''^^'
DE VLAMMEN LEKKEN OVER DE BOSSEN EN DE WEIDEN. ZIJ SLAAN OVER BEKEN EN RIVIEREN, OVER ZEEËN EN O C E ANEN, ELKE GOLF VERANDERT IN EEN GELE HETE VLAM EN HET WATER WAKKERT HET VUUR AAN. ALLES, WAT ZUURSTOF HEEFT EN LEVERT, ZICH AAN EN WERPT ZICH IN HET VUUR. ER BESTAAN GEEN DONKERE PLAATSEN MEER; ALLES IS F E L VERLICHT IN WIT, GEEL EN ROOD, GROENE EN VIOLETTE VLAMMEN. DE VLAMMEN LEKKEN OVER DE STEDEN EN DE HUIZEN. DE STRATEN ZUN VAN VLOEIEND LOOD, PLEINEN WORDEN TOT KOLKENDE LAVAPUTTEN, PORTIEKEN TOT AFZICHTELIJKE ZWAVELBRONNEN, DIE HUN STANK TOT DIEP IN DE HOEKEN DER STEDEN VERSPREIDEN. DE MAN, STOMVERBAASD IN ZUN AUTO, WORDT DOOR DE SPONTANE ONTPLOFFING VAN DE BENZINETANK UIT ELKAAR GERETEN EN DE PLUKKEN VLEES WORDEN GEROOSTERD NOG VOOR ZIJ DE GROND RAKEN EN ALS BALLEN HEEN EN WEER GEWORPEN IN DE OP EN NEER DEINENDE VLAMMENHEL. DE VLAMMEN GAAN DE HUIZEN BINNEN, DE LOODMASSA'S LEKKEN OVER DE DREMPELS. ALLE HUISRAAD, KOELKAST, TELEVISIE, STEREO-INSTALLATIE EN WASMACHINE GEVEN ZICH VRIENDELIJK GEWONNEN AAN DEZE ONVERBIDDELIJKE EIS VAN HET LOEI-HETE LICHT. H E B E E N SMELT ER VOL INNERLIJK GENOEGEN IN WEG, DE PASSIEVE ZAKEN, HET ANDERE NEEMT DE VLAMMEN OVER, VOLGT HET ORIGINEEL EN VERMENIGVULDIGT HET LICHT, DE ACTIEVE ZAKEN. DE VROUW, DOODSBEANGST, RENT WEG, MAAR OOK HAAR KLEREN BLIJVEN NIET ACHTER EN VATTEN VLAM. HET PLASTIC SMELT EN VREET IN HAAR VLEES, GRUWELIJKE PLEKKEN MAKEND. HET VERKOOLT DE HUID, TOT DE AS IN DE VLAM OMHOOGSCHIET, DE RUIMTE TEGEMOET. HET KOSrb IN DE WIEG, BELOFTE VAN MAN EN VROUW, TOEKOMST VAN DE MENSHEID, HOOPVOLLE GEDACHTE VAN DE OUDERDOM, ONBEWUST BROK VLEES, GEREED LIGGEND OP DE SNIJTAFEL VAN DE MAATSCHAPPIJ, WAAR MUNT EN GEWEER IN DE AANSLAG LIGGEN; HET KRIJGT GEEN KANS, NOG BALANCEERT DE WIEG OP EEN ZEE VAN VLAMMEN. NAAKT LIGT HET KIND, ZACHT EN VEELGEKLEURD, ZWART, ROZE, GEEL ROOD EN BRUIN: MAAR HET LICHT EIST EEN VERZENGENDE WITTE GLOED EN HET KIND GAAT ERIN OP: SISSEND VLEES, DRUIPEND VET, VERSCHROMPELENDE OGEN, SPATTENDE HERSENS, WITTE. ROOK VAN DE ONSCHULD. HET NIKKEL VAN DE AARDE PERST NAAR BUITEN, KOOKT DE KANTELENDE WERELDDELEN IN HUN LEVENSVOCHT: EEN GLOEIENDE FLUÏDE BOL, DIE ALSMAAR HETER EN HETER WORDT EN DAN EEN LANGGEREKTE SPEER, DE VOORHENE AARDE, DOORKLIEFT HET NIETS NAAR DE KERN VAN HET STELSEL, WAARTOE ZU EERST IS EN NU WAS. LEEGTE. WAAR NU DE AARDE WAS, MAAR OOK GEEN LEEGTE, WANT WAAR NIETS IS, IS NIETS. ALLEEN EK, IK BLIJF ACHTER EN MOET STERVEN, WANT IK KAN GEEN MENS MEER ZIJN.
tas
redaksie
advertenties administratie abonnementen academielaan 9 tilbun druk: paul van daele breda t e l . 39516 lay-out: vincent van oosterhout breda tel. 40547
Thom Aussems, F r a n s van Beek, Mohamed Chairet, F r a n s Godfrey, Rob de Koning, Thieu van Biel, André Rooyakkers, Martin Rummens, H a r r y Verkooyen, Wim Vermeulen, Hans van de Watering.
an de var bed Bet vorige n u m m e r van dit blad kwam uit onder de kop van "De Jonge Communist", orgaan van den comm. jeugdbond De Zaaier", en daarboven klein, Tilburgs Algemeen Studentenblad. Op de voorpagina van dit nummei prijkt, zoals j e al gezien zult hebben, de erg mooie kop van het blad van de Internationale Anti-militaristische Vereeniging: "De Wapens Neder". Deze hele jaargang zal TAS niet m e e r TAS heten, m a a r de kop dragen van een revolusjonair blad van voor de oorlog: De Moker, Alarm, De Branding enz. De 1. A. M.V. was de anti-militaristiese revolusjonaire vooroorlogse beweging, die door Ferdinand Domela Nieuwenhuis werd opgericht, en die nogal wat trammelant heeft gemaakt in de Internationale toen ze antwoord op de oorlogsdreiging de algemene werkstaking bepleitte, met de motivering dat oorlog door de bourgeoisie gemaakt werd en niet in het belang was van het werkende volk. Anarchistiese en oppositionele bladen dus, want net a l s toen i s de k r i s i s weer In aantocht. J e kan het merken aan de koortsachtigheid waarmee Iedereen (nou ja) bezig i s momenteel. Zoals je ook al kan zien in dit n u m m e r i s de redaksie uitgebreid. Bijgekomen zijn: Thom A u s s e m s , die rechten studeert. Rob de Koning, oud-hogeschoolbladredakteur die op r e i s i s richting V e r r e Oosten, Mohamed Chairet, verslaggever uit de revolusjonaire navel van de wereld P a r i s , Thieu van Rlel, een vrolijk sosjoloogje, en André Rooyakkers, Oloflld en Appelstemmer die iets wil gaan schrijven voor Agnew's stille meerderheid. De r e s t blijft redakteur, inklusief Wim Vermeulen, "onze man in Temeuzen". Overigens i s e r nog plaats genoeg In de redaksie. -*•*• Uw redaksie.
MEESTER? MAG IK GAAN TEKENEN? In vorige n u m m e r s van dit blad i s e r al eens op gewezen, dat m e t de regelmaat van de klok op de Tilburgse tekenakademie, de voor verspreiding op d l » school neergelegde eksemplaren van het Tilburgs Algemeen Studentenblad, ontvreemd worden door onderdlrekteur Donders, in samenwerking met of in opdracht van dé geliefde direkteur van die school, de h e e r van Ham. Ook hebben we het e r al eens over gehad, hoe droevig het i s , dat op de tekenakademie tegen zulke maatregelen van bestuur nog steeds geen bezwaren worden gemaakt, nee' hoor, de leerlingen zullen de e e r s t e n zijn om het blad dat zich e r m bemoeit, vinnig van repliek te dienen. Ons vorige nummer. De Jonge Communist, i s weer wederrechtelijk verdwenen en in beslag genomen. De direktie i s van mening in h a a r r e e te staan a l s zij blaadjes die in h a a r ogen "pomografies en kommunistiese propaganda" zijn s e n s u r e e r t . De leerlingen trouwens ook. De demokratie v o r d e r t snel In Nederland. E r word' i schoolraden opgezet in ijlingse haast. Het komt nog eens zover, dat de leerlingen van de Tilburgse tekenakademie, in plenaire vergadering bijeen, besluiten de politie to ontruiming van de school opdracht te geven. EN GAAN OVER TOT DE ORDE VAN DE DAG.. K.
V^
TILBURG EN DE MEDIA.
Warmeer je net als ik een oprechte slaaf van het blauwe oog bent. Is het je zeker niet ontgaan. Langzaam maar onweerstaanbaar breidt het zich uit, als een olievlek op de golven. In het begin heb je er zo geen erg in, veel speelt zich waarschijnlijk af achter de schermen, maar dan, ineens, wordt de zaak manifest. Het R.K. Noodlot slaat het eerst toe, vlak na de fabeltjeskrant. Ons reportagetiem, beste toekijkertjes, brengt Hem vanuit Noordwijkerhout op het scherm. Haarscherp slingert de buis van een bekend merk Hem de huiskamers in en kontrastrijk wordt dit beeld voorgoed in ons netvlies gebrand. Vastberaden heeft Hij plaats genomen achter de mikrofooi. en de rechtvaardige doch tolerante ogen blikken onbevangen in de anus van de kamers, alle kijkers fikserend in hun zetels. Is het onbegrijpelijk dat de essentie van zijn Silan-zacht, doordringend gebrachte betoog je ontgaat? Hoe kan het anders, je waamemingskanalen worden geheel in beslag genomen door de visuele aspekten van zijn fascinerende persoonlijkheid. En niet de wilskrachtige kin, niet het aristokratiés gewelfde voorhoofd dat zo gratieus overgaat in het parmantig neusje, zelfs niet de tekst in de slanke hand, waarmee Hij zo achteloos wuift en manipuleert, niet deze fasetten, hoe indrukwekkend op zich ook, zijn het die je ogen aan het scherm ketenen. Nee, de obsessie wordt veroorzaakt door een geniaal detail, dat misschien bij oppervlakkige waarneming zelfs over het hoofd gezien zou kunnen worden. Al meteen toen Hij verscheen dacht je wat te zien langs de krachtige, soepele hals, maar je beschouwt dat als een begoocheling door de emoties veroorzaakt. Dan rijdt de kamera, godlof, op de linkerflank in en je stoutste vermoedens worden bewaarheid. Dat haar vrienden, dat haar, superieur raffinement, zie hoe het daar hangt in ogenschijnlijk, IQprENSCHUNLUK, vettige kleine krulletjes, net over de boord. Over de kj^ ji, erover!!! Diep, tot' in het diepst van je ziel ontroerd grijp je nèfcrf de jeneverfles en door het halo van je tranen zie je vaag hoe Hij I door een enthousiaste schare aartsengelen het raam wordt uitgedragen. JDit is de magistrale apotheose van jarenlange strijd, dit ogenblik, dit is
r
fokult
het moment van overstijgen, voor ons stond de levensgeworden synthese van kuituur en subkultuur. Maar Hij is niet de enige die de frisse bries, die binnen de hogeschool is opgestoken, uitdraagt naar andere windstreken. Nauwelijks bekomen van zijn optreden zie je bij de omroep waarvan de smaakmakers zo af en toe een rose suikerkippeije in de programma's doen, plotseling een bekend koppetje in de dekoratie, zodat je weer rechtop gaat zitten. En terecht, na een uurtje of zo barst het goed leven los, de mini-coup van het onderwij sfront. Omdat de tv-mensen in hun zenuwen de uit-knop niet kunnen vinden, kan je de hele avond genieten van meningen, recht in de scheur van ondergetekende, bewustworden in brede lagen, tien man een vinger, veertig man een vuist, arbeiders en studenten solidair, bektoederoets van de vervreemding, seterasètera, alles gebracht door de mensen die ons dierbaar zijn. Want was daar niet een Bert, die alle rumoer tijdelijk deed verstommen met een akademies betoog van heb ik jou daar, was daar niet een Albert, zelfverzekerd alsof hij al jaren voor dat gordijn zorgde. En toch blijkt dit pas het begin te zijn, hoe merkwaardig dat ook mag lijken. Want de zaterdag na deze gedenkwaardige vrijdagavond brengt opnieuw verrassingen, eerst Ton Koster en opnieuw Bert Cremers (andere omroep? nee, ander medium), later op het oog nog de problemen van de leergangen, met vaardig zingende Bert en Albert en Marcel die nog even "koehandel" door de mikrofoon komt roepen. Tenslotte als een klap op de (iets verlate) vuurpijl 's avonds nog Het Fenomeen in een forum over het pastoraal konsille. Ja, onze jongens gaan het helemaal maken hoor, desillusie over het veranderen van onze verrotte maatschappij is in één keer omgeslagen in optimisme. Vrienden, alle hoop is wedergekeerd in mijn hart, de toekomst zal ons de zege brengen. OM HET NIET TE VERGETEN: Autoriteit is het Griekse woord voor rariteit die zichzelf in stand houdt.
BEGIN VAN HET EINDE?
kollektief
i
Ervan uitgaand dat de ideologie van de linkse beweging in Tilburg en aan andere universiteiten in het Westen erop gericht is onderdrukte groepen in wereld te verlossen van het kapitalisties juk en de daaruit voortvloeiende imperiallstiese uitzuiging, is het voor de hand liggend dat strategie en aktiviteiten hierop ii ^temd worden, (we vorderen al aardig in de frasologie-map). A-Strategie moet gericht zijn op de ondersteuning van groepen, zowel hier als in de derde wereld, die het kapitalisme bestrijden en ondergraven. De manier waarop dit moet gebeuren kan alleen zijn een goede kritiek op het kapitalisme leveren waardoor een groot aantal mensen gaat Inzien, dat de uitwassen die het kapitalisme begeleiden, het feit dat tweederde van de wereldbevolking beneden het bestaansminimum leeft, de permanente bewapeningseskalasie en vernietigingsdreigiiïgi de onderdrukking van natuurlijke behoeften, de vervreemding vaji mensen van hun milieu en hun medemensen enz., niet gladgestreken kunnen worden maar de levensvoorwaarden zijn voor het kapitalisme. Deze kritiek moet resulteren in de bewustwording van grote groepen mensen, die daardoor zich automaties zullen aansluiten bij antl-kapitalistiese bewegingen. Alleen wanneer deze kritiek de studentenholen verlaat en mensen op grote schaal politiseert, is er enige hoop op fundamentele omverwerping van het systeem. Ik geloof dat het overbodig is te konstateren dat over het zojuist gezegde binnen de linkse beweging nauwelijks of geen verschil van mening bestaat. Evenmin wordt ontkend dat een kapitalisme-kritiek duidelijk moet zijn, begrijpelijk en waterdicht en dat dit aanzienlijke inspanning vergt. Primair blijft bij dit alles (voorlopig) dat een groot aantal mensen gepolitiseerd moet worden en Taij de beweging betrokken. Om de impasse te doorbreken waarin we door duidelijke en onduidelijke oorzaken zijn geraakt, hebben enige mensen een plan opgesteld, dat door een strakke organisatie een vergrote betrokkenheid meent te kunnen forseren. Hoewel elke poging om verandering in de huidige situatie te brengen moet worden gewaardeerd, is het toch de vraag, of door domweg een struktuur op te zetten de politisering diepgaander en algemener wordt. Dit nu hebben de plannenmannen ook doorzien, ze pretenderen er zelfs een oplossing voor te hebben gevonden!
De klup meenfaan de nieuwe organisatiestruktuur negatieve sanksics te moeten koppelen. Het wordt eindelijk eens tijd dat het kaf van het koren gescheiden wordt, de meelopers worden weggezuiverd. Dit maakt het organisatieplan wél tot een absurd gedrocht. Een organisatie die beoogt te strijden tegen prestatiedwang, discipllnedwang en sociale kontrole voert in haar eigen struktuur deze pressiemiddelen in optima forma in. Afgezien van het feit dat dit alle aktiviteiten in een bedenkelijk licht zal plaatsen en de reaksie een wapen in handen geeft om de publieke agressie te richten op de linkse groep, betekent het ook een voorbij schieten van de oorspronkel-ijke bedoeling mensen in brede drommen te doen toestromen. Het is duidelijk dat mensen die tegen een organisatie zijn weg zullen blijven, maar ook degenen die in verzet komen tegen genoemde pressiemiddelen zullen hun medewerking ontzeggen. Het getuigt van een ridikule disputenmentaliteit om dergelijke maatregelen te treffen (2 keer niet geweest fust betalen, 3 keer niet geweest oprotten). Bovendien is het een illusie te denken dat zo het bonzenprobleem kan worden opgelost. Door het vaststellen van "lage" normen voor aküvitelt (lage normen notabene, "anders hou je geen mensen meer over", kommentaar overbodig) bereik je alleen dat op de eerste plaats de mensen die niet aan de normen voldoen afvallen, jammer of niet. Verder wordt er een kategorie» ilnimumlijders gekreBerd en de mensen die "hard" werken zullen aanzienlijk boven deze normen blijven. Hierdoor blijft de klooftussen de slimme bonzen en de domme massa bestaan. Het is verder zo, dat de strategie bepaald zal worden door diskussies, dus het is dulu-jlijk dat wie de diskussie naar zich toetrekt (o. a. door andere mensen de mond te snoeren met banale opmerkingen, straks meer hierover) tevens het programma gaat bepalen en de anderen hebben zich maar te onderwerpen aan het politiburo, zoniet, dan zijn de aksies burgerlijk of niet-politiek. Het meest beklemmende van de situatie is echter wel dat oppositie tegen dit plan niet redelijk mogelijk is, wat visioenen over de toekomst, als het plan is ingevoerd, een ijzig tintje geeft. Er werd in de diskussie met ermen als burgerlijk en vrijblijvend-liberaal gesmeten naar personen van wie iedereen weet dat ze niet onder deze noemers te vangen zijn, en dit alleen omdat ze het niet met het voorstel eens waren. Daar deze termen, sinds ze door Marx in de eerste Internationale ten onrechte zijn gebruikt om zijn tegenstanders te elimineren, wel wat aan zeggenskraoht hebben ingeboet, is het niet nodig op dergelijke aantijgingen te reageren. Het blijft echter te betreuren dat door deze gang van zaken wanverhoudingen ontstaan, terwijl juist.iedereen het erover eens was dat versnippering van krachten moest worden voorkomen. Hopelijk zal er nog een oplossing gevonden kunnen worden voor deze kwestie, want er zijn belangrijker zaken te verzetten.
onderififIjs «nsri onder^fijs^S onder 'deze naam ging de aktie, gevoerd door dé studenten aan de leergangen op 6 januari van start in tilburg; een aktie, die primair tot doel ha^l, een einde te maken aan de discriminatie die er heerst tussen de universitaire lerarenopleiding en de opleiding tot leraar aan de m. o instituten, als uitgangspunt waren er vier eisen opgesteld, die in de vorm van een ultimatum op 4 december 1969 aan de minister en de staatssecretaris van o.w. toegestuurd werden, deze vier eisen waren: 1. absolverende tentamina 2. meerdere examensessies per jaar (voorlopig 2) 3. afnemen van examens aan eigen instituten door eigen docenten 4. splitsing in een a en b akte van de thans nog ongedeelde akten, bovenstaande eisen zijn gerechtvaardigd, omdat ze binnen de wet mogelijk zijn en geregeld worden in een k. b. daterend van 1958. naarmate de werkweek vorderde, groeide steeds meer het besef dat deze eisen zeer zeker niet als einddoel gesteld kunnen worden, doch slechts fungeren als uitgangspunt om te komen tot een meer en meer kritische houding t. o. v. de maatschappij en de functie van het onderwijs, daarin. dankzij uiteenzettingen van de mammoet, een ontmoeting met kritische leraren, en duscussies met middelbare scholieren, kwam duidelijk naar voren hoe groot de problematiek wat betreft maatschappij en onderwijs eigenlijk wel i s . aangezien in de aktieweek langs politieke weg getracht werd deze examenetsen te verwezenlijken, was het van groot belang dat elke student tot de ontdekking kwam wat politiek is, hoe e r in politieke kringen gewerkt wordt, hoe er gemanipuleerd wordt, hóe men er afgescheept wordt, hoe konkrete voorstellen op de lange baan geschoveiQ worden, daarom ook werd het politiek debat, dat op zaterdag 10 januari gehouden werd, met spanning tegemoet gezien, duidelijk bleek hier weer waar de macht zit, n. 1. bij de twee grote partijen, die voor deze gelegenheid een coalitie vormden, nadat n. 1. de vertegenwoordigers van de verschillende kamerfrakties volmondig hun instemming hadden betuigd, was het de heer tans die ondanks de ongebruikelijke procedure, gevoerd door de studenten, de kans zag om zijn eerder mondeling geuite adhesie niet schrifteliiv te bevestigen, maar er de voorkeur aan gaf om deze problemen op k,..
manier op te lossen als enig resultaat van dit debat is uit de bus gekomen, dat er binnenkort alweer gepraat zal worden in de tweede kamer en dat de onderwijskommissie nogmaar weer eens een keer bij elkaar wordt geroepen. belangrijker echter is, dat vele studenten inzicht hebben gekregen in de situatie en begrepen hebben dat, indien er op korte termijn niets verandert, er verdere aktie gevoerd moet worden, en dan vooral op landelijk niveau.
®
DËFL(TIL^0DR6EOIS
de staking van
•
•
*)
•
Was het voor de linkse beweging in de j a r e n 60 nog mogelijk, door speldeprikken de autoriteiten tot blunders te verleiden - blunders waardoor hun despotisme in volle glorie werd te kijk gesteld -, het begin van de jaren 70 schijnt aan te tonen, dat deze taktiek aan vervanging toe i s . Zelfs fameuze blunderklups a l s kuratoria lijken geleerd te hebben wat repressieve tolerantie i s en vooral hoe je haar moet hanteren. Neem nu de afgelopen onderwij sakties in Tilburg. De leergangen gingen tot aktie over met a l s inzet de homogenisering van hun eksamens met die van M. O. -akten op universiteiten. Zij werden spoedig bijgevallen door him kollega's in de andere bedrijfstakken: akademie voor lichamelijke oefening en akademie voor opleiding tot tekenleraar. Hier speelde het eksamenprobleem niet zo a l s op de leergangen en daarom werd e r over interne demokratisering gepraat. Toen kwam Beverwijk - waar ze nog wél in het gelukkige bezit zijn van een blunderklup -, met als gevolg prompte akties van de beide Tilburgse pedagogiese akademies. Waar het nu in al deze gevallen om gaat, i s dat de diverse d r a g e r s van het Bevoegd Gezag zich haastten voor de akties toestemming te verlenen. Sterker nog, al deze akties werden door dat Bevoegd Gezag a l s welkome bijdrage aan de schoolfolklore blij aanvaard. Ik neem hen dit overigens niet kwalijk, ik konstateer alleen dat hun hardleersheid minder ernstige vormen had aangenomen dan mei '69 ons deed hopen. De gevolgen hiervan waren voor het welslagen van de aksies bepaald fnuikend (behalve natuurlijk vanuit h e t Gezagsstandpunt), voor de follow-up ervan kunnen ze desastreus worden. Natuurlijk, dankzij de welwillende medewerking uit de hoge kringen i s het aantal aktlevoerenden aanzienlijk vergroot. Op één school ging men zelfs in de steun zover dat afwezigheid bijna gelijkstond aan schoolverzuim (hetgeen kennelijk ook bij "progressieve" schoolbesturen nog als een ernstig vergrijp tegen de openbare orde te boek staat). DE kwantiteit werd dus- aanzienlijk verhoogd, de kwaliteit leek hieraan omgekeerd evenredig. Stuurgroepen, aksiegroepen, centrale kommissies en hoe-de-eenzaam-roependen-zichverder-nog-noemden zagen al hun politiek bedoelde diskussies steeds weer verzanden in eindeloos gemodder rond onaantastbare wettelijke k a d e r s en huishoudelijke probleempjes. Eksameneisen en demokratiseringstruktuurtjes werden door de overgrote meerderheid a l s hoogste goed beschouwd, zonder dat dit in enige relatie werd gedacht tot akties die e l d e r s plaatsvonden, tot de maatschappelijke funktie van het Bevoegd Gezag, laat staan tot "onze grote maatschappij". Kritiese l e r a r e n en maagdenhuisfilm werden e e r d e r beschouwd a l s programmavulling dan als politiseringsmomenten. Natuurlijk, e r werd welwillend naar geluisterd en sommigen gingen zelfs een soort diskussie aan, m a a r veel Indruk maakte het niet. Alleen de leergangendiskussie met onze parlementariese onderwij skie leek voor enige politisering te zorgen, m a a r j e moest ook wel bijna Verolme heten om j e niet door Tans en kornuiten verneukt te voelen. Helaas, de zelfde stemming die in mei de Hogeschoolbezetting deed eindigen in een feest van zelfgenoegzaamheid, manipuleerde ook nu de moegestaakte m a s s a . Alle aksies, zonder uitzondering, eindigden in een t w a s - l e u k - t s i t - d ' r - w e e r - o p - s f e e r , behalve dan voor enkele v o o r - d e revolutie -geborenen. Zie h i e r de resultaten van de nieuwe taktiek d e r despoten. Het lijkt wel door Veringa zélf (bij Marcuse) gevonden. In ieder geval i s duidelijk aangetoond, hoe hard we aan een nieuwe taktiek toe zijn. We redden het niet langer met een bewustwordingsstrategie die h e t hebben moet van de blunders van anderen. Ik v r e e s echter, dat we het ook niet zullen redden met het uitsohrljVBn van een nieuw links-front-concilie. Dit werpt n. 1. problemen op die ook al in dit nog zo jonge nieuwe j a a r gebleken zijn. Hogeschoolaktivisten die uitvoerig alle aksie-instellingen hebben afgestroopt om e r in - hele nette - stencils en - even nette - praatjes op te wijzen dat onderwijsaksies "ergens toch wel iets met de maatschappij te maken hebben" waakten e r weliswaar zorgvuldig voor de concilietaal van links front te mijden, m a a r voelden zich daardoor wel de kleine Boekraad. Bovendien bleken ze vaak van de H. B. O; -aksies de ballen niet te begrijpen, hetgeen tot het misverstand aanleiding gaf dat op de Hogeschool toevaUig gelukte metoden ook h i e r m a a r aanvaard moesten worden. Voeg daar nog bij h e t chronics mlnderwaardigheidskompleks dat H . B . O . -aktivisten vaak tegenover "oude rotten" hebben ( en die "oude rotten" laten zich dat welgevallen) en u weet tn wat voor patemalistiese hoek onze splendid isolation van'de afgelopen j a r e n ons heeft gebracht. Het zal duidelijk zijn: een nieuwe taktiek i s nodig en asjeblief geen omstandig betheoretiseerd nieuw protestvakidiotisme. Onderwijsfront? O. K. Maar dan met zelfstandige aksiegroepen en zonder bonzentop die a l s het Bevoegd Gezag in aksietijd fungeert. ^ «-»"t.«f=« - * •<«=• * < ' ^
i
P,V,
noogieraren klem
TUSSEN STATUS EN OPROER
vifcinvi v o o r vöHngici Aan deze katholieke hogeschool, die de laatste maanden toch zo droevig emotioneel en m e e r gericht op het overwinnen in de strijd dat op het recht doen aan zakelijke argumenten". En wie i s daar dan schuld aan? door wantrouwen en autoriteitssyndroom geteisterd wordt, bestaat e r Zij die tot doel hebben "om een buitenparlementaire oppositie te in al deze duisternis nog één lichtpunt, één klein sprankje hoop, dat zekeaj nu, piet de k e r s t pas achter de rug, niet uit het oog verloren mag n o r m e n die probeert de macht van onder af te grijpen". Daar gaat het om: De Macht. De studenten hebben geen alternatief voor deze worden, en dat gevoed wordt door het vertrouwen dat bij mij, in tegenstelling tot de neutrale voorzitter van de struktuurkommissie, nog maatschappij; ze zijn anarchistisch, neurotisch vaak, nihilistisch; ze zijn onmenselijk. "Het spreekt vanzelf, dat studenten heel goed bestaat» namelijk.dat e r in ieder geval niet bij Slle professoren "een beseffen dat het one-man-one-vote systeem de universiteit in hun gebrek aaa werkelijk inspirerend leiderschap" (I) te konstateren valt. handen speelt, dat het een machtsmiddel i s . Voor de keiharde leiders, In dit k o r t bestek i s het onmogelijk allen voor het voeUicht treden te die op macht spelen, is dit ook de achtergrond van hun e i s " . laten. Ik noem slechts enige namen uit de rij van uitzonderingen, die, "Strategie en taktiek (..) worden nu tot absolute categorieën van denken naar mijn mening althans, wel tot inspiratie in staat zijn: jonker alting van geusau (NATO), de j u r i s t van dijck, de bankier bosman, stouthard, en handelen. Daardoor krijgen zij ook een 'onmenselijk' karakter". Natuurlijk komt De Moor, net als de amerikaanse vice-president en last but not least de man waar deze historie om draait, het Agnew, met de meerderheid aanzeulen. Maar de meerderheid kan niets feestvaEken van deze ene dag, de KONFLEKT- & MANIPULATIE uitrichten. "Een gemis aan maatschappelijke ervaring en een gebrek SOCILOOG R . A . DE MOOR. aan kennis van de maatschappelijke werkelijkheid maken hen gevoelig 1. Een 'mooie reeks namen nietwaar?, in vorige alinea: de adel, het voor vele van de radikale eisen". E r zijn dus drie soorten studenten: recht, de banken, de onderzoekstechniek en, ruw gezegd, de "human Keiharde leiders, nihilistische neurotici en een domme meerderheid. engineering". Professor Ruud de Moor i s sinds kort benoemd tot (Vgl. hierbij eens het verhaal van de h e e r Wentink in i e t TAEK-blad, voorzitter van de commissie planning wetenschappelijk onderwijs, een die het had over studenten die rond de studentenleiders hangen als belangrijke commissie van het ministerie van onderwijs en supporters ros een voetbalheid. (7)). Op deze manier t e keer gaand, wetenschappen, dat zoals iedereen weet, r e s s o r t e e r t onder de i s de konklusie duide'ijk: Lang Leve Veringa!, en het Is nog een verantwoordelijkheid van KVP-minister Veringa, de Indiener van het wetenschappelijke analyse ook. Als de meerderheid van de studenten wetsontwerp Veringa, populair en gevreesd. Over enige tijd gaat de niets kan doen, dan moet het volk zich e r m a a r mee bemoeien: Lang funksie in. Van dat moment af verruilt hij zijn goedbetaalde full-timeLeve Agnew! "Universiteiten zijn niet alleen een zaak van diegenen die job als docent sociologie in tilburg, voor een belangrijk gedeelte voor e r werken. Zij zijn van groot belang voor het gehele volk. Mogen de een funksie in de residentie van Nederland, 's Gravenhage, en zijn . beslissingen die regering en volksvertegenwoordiging gaan nemen, aan professorale vrienden voor de kring van bezoekers van Sociëteit De dit laatste belang ten volle recht doen". E r i s voor De Moor m a a r één Witte, een'goedlopende nering aldaar. Dat is niet verwonderlijk. De uitweg: het half-korporalistiese funktie-model van Veringa; want Moor heeft zich altijd een heftig voorstander betoond van Veringa (2) en one-man-one-vote leidt "tot een onaanvaardbare aantasting van de zijn methode om het studentenverzet in de kiem te smoren. Engagement zelfbeschikking en verantwoordelijkheid van individuen en groepen". dat was tot daar aan toe, m a a r verstoring van de efficiënte of niet Hierbij i s , dacht ik zo, kommentaar overbodig. efficient genoeg zijnde gang van zaken aan de universiteiten, dat moest bestreden worden. Het systeem staan heel wat middelen t e r beschikking 3. Toen de Moor het aanbod had gekregen voorzitter te worden van de commissie planning, moeten zijn hersens even snel gewerkt hebben, om een aanval op h a a r materiele en kulturele harmonie af te slaan, want even later had hij een plan bedacht. Het baantje bij Veringa zou middelen dléTariBren van het tolerante meepraten met progressieve hij aksepteren, dat was zeker, m a a r hij vond het toch jammer de groeperingen (3) tot het gebruik van door de Vemlgde Naties als goed-betaalde professoren-betrekking (zestigduizend gulden, zegt men) inhumaan aangemerkte methodes, zoals het gooien van traangas in afgesloten ruimtes (Maagdenhuis). Beide methodes moet De Moor, met zo m a a r te laten schieten. Hij stelde de fakulteit dus voor hem tot buitengewoon hoogleraar te benoemen, betaald en al, en zijn zljfi duidelijk uitgesproken sympathie voor minister Veringa, met h a r t assistenten de noodzakelijke vier a zes uur kollege te laten geven. Dat & ziel z g n toegedaan. «ww*s'w.-H T, , , , . zou hem zo'n twintig tot dertigduizend gulden zakgeld opleveren, schat Een weigemeente felisitatie aan het a d r e s van professor De Moor zou het ik. ., Een „ . . slim zaakje zou dat zijn _f. en eenB zwaar postje T„ op^ de j . ^toch . . ^ '_, al laatste zijn dat hier niet op zijn plaats was. Met hem moeten ook wij ons overspannen begroting van de fakulteit, wat mogelijkerwijs toch wel verheugen over i e t feit dat nu eindelijk het moment i s aangebroken dat enige aanleiding zou kunnen geven bij de nihilistische studenten tot het de d o r r e praktijkloze theorie aan de werkelijkheid van het besturen gebruik van het woord KORRUPTIE. Dankzij het verzet van de van Ingewikkelde organisaties getoetst zal kunnen worden (4). En we professoren Godefroy (deel 1) en Stouthard (deel 2) is dit niet doorgegaan. zijn e r z e k e r ^ a n dat zijn wetenschappelijke theorie deze toets zander Na een poging onbetaald verlof te krijgen om de stoel warm te houden, moeite zal doorstaan, hoewel ik e r de man niet n a a r ben om bazuin en een poging die als mijn bronnen betrouwbaar zijn, mislukt i§, besloot schalmei te heffen voor iemand die op een hierarchies hoge, machtige post vam it zijn theorie en zijn denken e r zijn best voor moet doen om eer ^ ^oovziin ontslag te nemen (Naar verluidt Is onder de * S oiuoo^ «vallend ^ i o 3 i . « v « t a « m t« een doctorandussen algemene sociologie van het sociologisch instituut al QII«„H « a miha™„ uitt elkaar sociaal-systeem te h handhaven, een avsteem systeem dat dat ik ik een strijd om de erfenis ontbrand. De namen werden genoemd van voor mezelf als onmenselijk heb gekarakteriseerd. Angenent en Wentink). Dat i s m a a r goed ook. Hoewel we nog wel met De benoeming van De Moor op zo'n belangrijke post op-Veringa's hem te maken zullen krijgen, als blijkt dat het in de planning van het Ministerie doet mij, voor de zoveelste keer, denken aan al die WO noodzakelijk Is dat tot gewelddadige ontruiming van de KH wordt sociologen en psychologen die.lun kennis door de chemie en de overgegaan door opgezwlepte militairen uit Gilze-Rijen, olieverwerkende industrie laten kopen, tot meerdere e e r en glorie van 4 . Het i s wel gepast hier afscheid te nemen van prof. d r . R.A.De Moor, de akkumulatie van kapitaal en kennis, door middel van door De Moor aanbevolen "waardevrije" technieken (5). De Moor gaat tegen een ruime de dosent sosjologle die k a r r i e r e maakte en hem vanaf deze plaats te benoemen tot Nederlands Kampioen Eendimensionaal Denken (8). vergoeding zijn wetenschappelijke krachten wijden aan het Ministerie Cum Laude. En wélgefeliciteerd. van O & W, aan de nederlapdse staat dus, zoals hij ook al zijn beste krachten wijdde aan het katholieke dagblad De Tijd. Laten we de artikelen in De Tijd (6) eens bezien, t e r bezinning op de rol die De Moor op het Ministerie zal gaan spelen. Hoewel die eerder leerzaam dan leesbaar zijn. 2. Als hij het over Vietnam zou hebben, dan zou hij spreken over "een tekort aan affektiviteit". Het gaat hem er niet om in zijn artikelen de progressieve jongen uit te hangen, integendeel, "op de instemming van (..) Nieuw-Links (..) hoeft men (..) niet te rekenen". Dat komt natuurlijk door de "sterk konfliktueuze situatie, waarin (..) een groot verschil bestaat over waarden en normen, (die) leidt tot een zogenaamde 'politieke' denkwijze". Deze denkwijze "is vooral
NOTEN. CD Uitspraak van m r . Paul Kuypers, gesiteerd in TAEK-blad '69 n r . 6-7, pag. II. © Zoals gedaan in de struktuurkommissie bij de diskussie over de Nota Veringa. ®. Vgl. zijn rol bij de Ie teach-in van de KH over de NATO-wapens op de terreinen van de hogeschool en de NATOpropaganda. © Zi^: R . A . d e Moor. Inleiding tot de sociologie. Hoofdlijnen van het Ie en 2e jaarscollege '66-'67. 2e deel: Inleiding tot de organisatiesociologie.®. Idem pag. 3. ®. De Tijd, spesjale v e r z a m e l uitgave van de artikelen door R.A.de Moor: "Hervorming van de Universiteit". Nov.'69. (D. A.A. Wentink, Hoofdredakteur TAEK-blad. Zie i e t anonieme art ®. Mede dankzij zijn verdiensten in de AktiegroepWereldkerI
EEN STAALTJE HIOOL ZJOERNALISTIEK
"LE POUVOIR C'EST NOUS !" voorspelde TAS In het januari • • • de kweekschool hebben hun eerste uiting van protest 9* nummer van een jaar geleden voor 1969. Terugkijkend zou meegemaakt en sommige Tilburgse werkende jongeren • je zeggen dat TAS toen een vooruitziende redaktie had, want beginnen zich te roeren. Maar er valt nog zo veel te doen. in mei dacht ledereen dat het uur van de revolutie had geslaBecht en zijn trawanten zijn nog altijd bezig Tilburg op een gen, uitgezonderd misschien diegenen die van de gelegen0verschrikkelijke-manier te verwoesten. Voor het nieuwe heid gebruik maakten een paar dagen • • • gemeentehuls, dat het monument voor buitenlandse vakantie te gaan genieten de levende Becht moet worden, gaat en daar In de Telegraaf (bij gebrek het halve centrum tegen de vlakte. De aan beter) lazen dat professor Duynjarenlang verwaarloosde oude wijken stee de serieuze houding van de gezagsI worden gesloopt en de bewoners dragers tegenover het "studenten ervan worden verbannen naar de vraagstuk" wel wat overdreven vond. woestijn Stokhasselt, waar ze voor Duynstee heeft natuurlijk ongelijk, want Tilburg was hun uit grijs beton hoog opgestapelde barakken het begin van een schuimkop die snel groter wordt schunnige huren moeten betalen. Er is geen en zich In haar onstulbare vaart zal aaneensluiten in jeugdkultuur, zelfs geen goed jongerenblad, want de frontale, tomeloos op Kerk, Koningshuis & KapiPosjet en TAS zijn studentenvoorzieningen. De taal aanstormende vloedgolf: om precies te zijn, in boerzwazzie zit nog steeds betrekkelijk ongestoord 1999 lopen 85*. in haar we met villawijken grillimigei en haar borden ov kuituurstraat: tempel, de "HET EIN schouwburg, DE VAN bijeen, behaaglijk koutend HET BURGERDOM IS NABU!". zolang het nog kan. Maar wie Maar om nou te beweren, dat in zijn oor te luisteren legt hoort 1969 de macht aan ons was binnenskamers gemompel. Het neen. Die voorspelling van toen is de vraag of Hechts imaazjekan nu niet anders worden gezien feest in 1971 smetteloos zal als een van de vele tieperende verlopen. En terwijl de studentenaktlvisten in him heilige vesten onder voorbeelden van linkse boelevaardzjoemallstiek (waarmee niettemin elkaar nog bakkeleien over de strijdmetoden om vanuit de universiteit maar weer eens is aangetoond hoe groot haar massapsiechologiese in hun profestiese taak voort te zetten, wordt op andere fronted de grote vloed nog altijd is, bedrog en hiesterie onder het volk zaalend). aanslag voorbereid. Rondkijkend kun je nog meer witte koppen op het water zien staan. In Beverwijk staakten studenten van de pedagogiese akademie en lieten zich HET EINDE VAN TILBURGS RUSTIGE TUDEN IS NABU! door de politie uit hun schoolgebouw sleuren; ze wijken niet en de Wl alternatieve akademie gaat draaien. Tïentalle sosjale en pedagogiese akademles in het land zijn in beroering en het ministerie van onderwijs en wetenschappen ziet met angst en beven de komende chaos tegemoet. Geachte Redactie, In de schouwburgen vliegen de rotte tomaten je om de oren en konserten worden verstoord bij de vleet. De eeuwige woningnood gaat grote groepen Naar aanleiding van Uw artikelenreeks "hoogleraren klem" deel 2 van de bevolking de keel. uithangen, en een jarenlang belazerde huurder (Tas-6) wil ik het volgende opmerken. De schrijver K. begint met te sloeg onlangs zijn inboedel uit protest aan gort, en wierp woedend de vermelden, dat Prof. Stouthard zitting heeft in de gemeenteraad van dakpannen van zijn huls. Anderen hebben een maas in de wet ontdekt en Tilburg voor de K. V. P . . Dit Is inderdaad een üjd lang zo geweest. Voor bezetten leegstaande pandjes en panden. De Telegraaf voert een konstante degenen, die Prof. Stouthard op zijn politieke weg volgen, is dit altijd era hetze tegen het linkse Hilversum, maar het tuig heeft voor het eerst in vreemde zaak geweest, omdat Prof. Stouthard altijd al heeft verklaard da de Nederlandse geschiedenis de teevee "bezet" en de VARA en plein zijn politieke liefde bij de P.v.d.A. ligt. Kennelijk heeft Prof. Stouthard publique laten afgaan. Omroep 2000 gaat onverminderd voort met het enige maanden geleden ingezien, dat deze tweeslachtige houding niet kon werven van leden om binnenkort de eter te vullen met haar hippe blije voortduren en hij heeft zijn zetel in de TÜburgse gemeenteraad verlaten. revoluutsle. In Amsterdam zijn de eerste kollezjes van de Als U dan daarbij nog we^t, dat Prof. Schoordijk eenzelfde politieke Volksuniversiteit voor Sabotage en Pseudo-erottók gestart, dat over liefde heeft als Prof. Stouthard, dan valt het niet moeilijk te raden van welke politieke partij men een "progressieve" koers kan verwachten. enkele jaren al het rollend, vliegend en varend materieel van de landsverdediging tot een waardeloze schroothoop zal zijn geworden. R.Buljs, Met vriendelijke groet. Wie, o wie zou deze macht nog kunnen weerstaan? Heuvelring 55, Maar laten we ons niet op de situaatsie verkijken. In Tilburg schijnt Tilburg. alles enkele jaren later te moeten gebeuren. -Zeker, de Leergangen en
wordt
beraomel ingeKomen
ingeKomen OPROEP.
r KWEK. Toen laatst in de schouwburg roet in het eten werd gestrooid van de etenden, ontstond na afloop op het polisieburo de volgende konversasie: "geverbalizeerde, wat dacht u nu eigenluk t e bereiken met zoon a k s i e ? " (vraag gesteld door een agent). "nou meneer, wij wilden protesteren tegen het feit dat met 25 en 26 desember onze gehele vaderlandse bevolking (en dan heb ik het alleen nog maar over nederland) zich vol en rond zit te vreten met de meest dure etenswaren, dit in schrille tegenstelling met het feit dat 2/3 van de wereldbevolking niet of nauwelijks te eten heeft. deze aksie was in het bijzonder gericht tegen de patserige tilburgse boerzwazzie, die e r een gewoonte van pleegt te maken op 26 desembe in de schouwburg te gaan dineren, en u weet net zo goed a l s ik dat de tegenwoordige rijken (en de vroegere trouwens ook) hun teveel aan gel te danken hebben aan het tekort bij anderen". hierop stiet de agent enige onverstaanbare kreten (het klonk ongeveer als: wa, wa, wa) en was kenneluk even onder de indruk van het duidelukke antwoord op een louter formallsHese vraag, maar spoedig herstelde hij zich, en zei: "jongeman, als jij denkt dat ONZE rijken hun] geld te danken hebben aan de armoe van anderen, dan verdenk ik jou var enige zeer kortzichtige kronkels in je gedachtengang, en bovendien, als anderen vinden dat jij te WEINIG eet, dan komen ze bij jou toch ook niet protesteren, of wel soms? 1" toen de jongeman hierop wilde antwoorden, ontnam de agent hem het woord en zei dat het geen gebruik was dat de polisie met de burgerij in diskussie t r a d . . . . om bovenstaande nog vollediger te maken, zij vermeld dat de agent de hoofdkommissarls van polisie te tilburg w a s . . . .
Het zou mooi zijn a l s tegen het gebruikelijke PvdA-, KVP- en ander gedot in de gemeenteraden en provinciale staten e r zo nu en dan eens een mooi rose tongetje dat veel "jeugdigen" achter zich weet, uitgestoken werd. En wat zou het gemakkelijk zijn voor de Heren Burgemeesters en Commissarissen der Koningin om een "evenbeeld" van hun "teenage-zoons tijdens vergaderingen zomaar onmiddellijk bij de hand te hebben! E r zou dan onmiddellijk zeker een zeer vruchtbare bodem ontstaan, waarop slechts edele zaken, zoals bijvoorbeeld "het-samenwerken-dergeneraties-aan-de-toekomst" welig tieren! Wie oh wie voelt zich daarom geroepen "in de politiek" te gaan, om jonge VPRO, SVB. -, Combinatiestemm. -, Projektonderwijsvolg. -, Provadya.-, USOOP.-, Leergang.-,. Arbeid,-, en andere " e r s " te gaan representeren. Het kan nu eindelijk, want zeer binnenkort zijn r e s p e c tievelijk de Staten- (18 maart) en de gemeenteraadsverkiezingen (3 juni) en dan mogen zelfs de "geboortegolvers" (die van '46, '47, '48 en enkele van '49) aan het spel d e r demokratie deelnemen. Als je moeder dit spel niet te ruw vindt, begin dan snel nu een bliksemcampagne. Laat dit een leus zijn: Studenten, uw geleding in de raad; de andere zitten e r ook al (te) lang. Zelfs na schooltijd in zeer deftige zalen zou dan het bestaande vruchtbare overleg voortgezet kunnen worden. P . v . Dungen, Stadhuisplein 368, Tilburg.
gratis skiën •MM
a o o >
-Katholieke Openbare B i b l i o t h e e k -
CQ 3 C CD C ••••
c (0 -Willem II straat 21-23 Telefoon 25984/35137
Tilburg-
Filialen: Wassenaarlaan 40 - Telefoon 34712 Ringbaan West 96a - Telefoon 34825 Roelof Kranenburgplein 51 - Telefoon 71597 ABONNEMENTEN VANAF ƒ 1 , - PER JAAR
ill
kunnen wij U helaas nle t aanbieden, maar dat g evoel van winterpest he eft een andere, zachte, r emedie die NBBS-winte report heet. Waaraan st eeds meer studenten ve rslaafd raken. Maak een trip, volg de zon in Oos tenrijk, Zwitserland, Ita lië of Joegoslavië. Ga al s „easy skiër" met NBB S, vanaf vanar fƒ 274, tm,—^ ^^y
ü
ft
Nederlands Bureau voor Buitenlandse Studentenbetrekkingen Rapenburg 6, Leiden, Tel. (01710)-4 39 41 Amsterdam: Rokin 65-67 / Leiden: Breestraat 53 of bij Uw plaatselijk vertegenwoordiger