rvhmwHGi iummm mmitnmhm m%mém$ m tz****™^^
vande Er blijkt maar weer eens hoe het hele systeem en ook het onderwijs op geweld berust. Dit geweld kan variëren, afhankelijk van de krisis waarin het systeem zich bevindt. En dan blijkt maar weer hoe de macht verdeeld is. Wat betreft de dreiging van d senaat met schor sing van de bezetters van hooglerarenkamers is onzerzijds maar ee; reaksie mogelijk:, bedreig de dreigers, schors de schorsers. Leve de demokratie vanaf de bazis I ! ! ! ! redaksie.
Aan de rector—magnificus Tilburg 17 april 1970. Prof.Dr. C.F. Scheffer, Hogeschoollaan 225, Tilburg. Zoals door U werd verzocht, doe ik U hierbij schriftelijk mededeling van de bezetting van mijn werkkamer hedenmiddag. Om ongeveer 14.15 uur was ik op deze kamer in gesprek met een gast van buiten de hogeschool, toen een aaital studenten zonder meer mijn kamer binnendrong. Ik deelde hen mede, dat ik on gesprek was, maar dat ik om ongeveer 16.30 uur gelegenheid had om met hen te spreken. Een eerste antwoord was, dat dit nu moest gebeuren, waarop ik mededeelde moeilijk iemand, die met mij een afspraak had gemaakt buiten de deur kon zetten om binnen dringende studenten de voorrang te geven. Het antwoord hierop was, dat het niet om discussie met mij lging, maar dat mijn kamer bezet was als werkruimte voor de alternatieve fakulteit; ik kon mijn gesprek wel elders voortzetten. Daarop heb ik hen verschillende malen verzocht mijn kamer te verlaten. Toen dat zonder gevolg bleef heb ik U opgebeld. Op dat moment waren de studenten, genoemd op bijgaande lijst, aanwezig. Daaraan mag ik de naam van Dhr. P. Jansma toevoegen, die als leider mijn kamer binnendrong, maar op het moment van het telefoongesprek de kamer verlaten had. Tenslotte wil ik opmerken, dat veel meer studenten in het gebouw en andere kamers aanwezig waren, zodat genoemde personen een betrekkelijk toevallige groep vormen. Het lijkt mij bovendien nodig om te vermelden, dat het bij de beoordeling van het gebeuren onjuist zou zijn de verantwoordelijkheid alleen bij de studenten te leggen, daar de medewerkers Keune en van Mechelen ten nauwste bij alles betrokken waren. Naar mij Is medegedeeld heeft de heer Keune zelfs t e voren instructies gegeven.
met de meeste hoogachting.
A*rK
redaksie
tas advertenties administratie abonnementen academielaan 9 tllburg druk: paul van daele breda tel. 39516 lay-out: vincent, van oosterhout breda tel. 40547
reaaksie-adres: academielean 9 tllburg Thom Aussems, Frans van Beek, Mohamed Chairet, Frans Godfroy, Rob de Koning, Ben Loonen, Thieu van Biel, André Rooyakkers, Martin Rummens, Tom Severljn, Ad Spijkers, Harry Verkooyen, WIm Vermeulen, Hans van de Watering.
d e lcvp,het d e huishoud-
B.
en aanverwante zaken. Ongeveer op dezelfde tijd, dat ik in veroand met ons bevrijdingsnummer mijn gedachten laat gaan over merkwaardige overeenkomsten tussen recente publikaties uit het politieke kamp en geluiden uit de periode tussen de twee wereldoorlogen, een periode die door A. A. de Jonge omschreven wordt als een van crisis en kritiek der demokratiQ; zo zou het heel aardig zijn voor het aha effekt, voor de rest is het e e r der droevig, om Dr. S.W. Couwenberg die deel uitmaakt, schijnt het, van de brains der KVP in zijn artikel " Waar moet het met Europa .naar toe?" ( Politiek 1/2 24e jrg. 1970 blz. 12-15) te konfronteren met congeniale ideeën van mensen die 30, 40 jaar geleden riepen om een Beweging, over het geloof in onze roeping, over de vitaliteit in onze kuituur, zaken die in de redevoeringen van A.A.Mussert schering en Inslag zijn. De kultuur-historiese achtergrond waartegen Couwenberg zijn panorama kladt, is dat van Oswald Spengler, Der Untergang des Abendlandes (1917). Spengler ziet de ondergang als een proces van zo'n slordige 200 jaar, Couwenberg ziet dat het v e r val veel sneller gaat dan Spengler verwachtte, "tenzij er een wonder geschiedt". Wat is dat verval? Als Ik dat in het kader van onze vreugde over de bevrijding ( bevrijding toch zéker van de bezetter, de duitsers, de nationaal-socialisten of rulmer: het fascisme) zou moeten formuleren, dan denk ik onwillekeurig aan de toenemende fascinering van Europa en ook . . . . Nederland. Dat ook Nederland er niet aan ontkomt is een noodzakelijke konsekwentie van de vrije handel. Een paar flitsen. Het Spanje van Franco moet verbonden worden met spaanse gastarbeiders hier, voor wie " geen lektuur ter Inzage behoort te liggen, die gericht is tegen het bestaande regime In hun vaderland" ( de Volkskrant 9 april 1970). Het Griekenland van de kolonels moet verbonden worden met de export van fascisme, allhans terreur, althans bedreiging van de redaktle van het Griekenland-bulletin in Nederland. In Italië blijft de christendemocratie een dubbeltje op zijn kant. Portugal en haar "provincies" Angola, Guinee, Mozambique, waar bevrijdings (cfr. 5 mei) fronten kapotgeschoten worden met NAVO wapenen. De NAVO die ons vla de spaarzame en juist gedoseerde berichtjes In de pers lamgzaam voorbereid en vertrouwd maakt met het idee, dat Afrika ook opgenomen moet worden in de beschermingsgordel. De bescherming van de vrijheid en de andere 'westerse " kapitale" waarden In wit Afrika: Johannesburg, Salisbury en Lissabon. Wat dichter bij huis, nog eens de gastarbeiders:, hun riante woonsituatie , de hoge achting die ze genieten voor hun bijdrage aan onze welvaart. De uitgebuite en gemanipuleerde ( we hebben het niet geweten, dat is waar: als ze het toen wisten, moesten ze het nu ook weten) dultse arbeiders onder Hitler , voeldoi zich even superieur tegenover de tweederangs geïmporteerde nederlander van de Elnsatz, als mi de nederlandse werknemer t. o. v. de gastarbeider. Gevoelens van superioriteit sluiten solidariteit uit, ze verhullen tevens het Inzicht in de eigen situatie. Als e r 26 jaar na die katastrofe toen er gezegd werd" dat nooit meer", nog nauwelijks niets gedaan is aan superioriteitsgevoelens, autoritaire persoonlijkheden, aan bevel sstrukturen en aan het begrijpen van water gebeurd is, dan noem ik dat verval, verraad en bedrog. Wat vindt Couwenberg verval? " . . . het gebrek aan geloof in eigen kuituur en roeping , het gemis aan kultureel zelfrespekt, de neiging tot masochisme, tot voortdurende zelfbeschuldlging als uiting van wat als " linkse " mentaliteit wordt gepresenteerd. Een zgn. linkse mentaliteit die zich uitput in een zich uitsluitend of hoofdzakelijk afzetten tegen de eigen kuituur, waaraan men alles wat men is te danken heeft, achten wij een van de meest verontrustende symptomen van innerlijk verval. "Welk middel moet uitkomst bieden? " Een nieuwe Europese beweging die zich Inzet voor een herstal van het geloof in eigen kuituur en roeping op basis van een groeiende ekonomische, politieke en culturele verbondenheid. De toekomst van een cultuur wordt uiteindelijk bepaald door de vitaliteit en de sociale dynamiek waardoor zij wordt voortgestuwd". En zo suddert Couwenberg maar verder: hemeiuwde bezinning op de grondslagen, op de diepere waarden die aan onze samenleving ten grondslag liggen, de ideële dimensie In de politiek, de spanning tussefa de fundamentele waarden van onze kuituur en de realiteit der huidige civilisatie.
Wat Couwenberg de spanning tussen fundamentele waarden en de realiteit der huidige civilisatie noemt, kan beter omschreven worden als de verhouding tussen facade en economische machtsuitoefening, welke het demokratisch daglicht niet velen kan. In deze tijd van lanceringen, zou ik gaarne ook een stelling lanceren, die dan zou kunnen zijn: de fundamentele struktuur van de westerse maatschappij met haar christelijke beschaving is de hypocrisie. Geloof in eigen kuituur op basis van groeiende economische en politieke verbondenheid, dat moet nog even herkauwd worden; zalig zij die geloven want hoe zit dat nou precies met de democratische controle van het parlement op het militair-industrieel kompleks? Waar worden de economische beslissingen genomen? Waarom is mijnheer Philips belangrijker dan minister-president de Jong? Wat voor inhoud zou je kunnen geven aan het begrip "maatschappelijke demokratie"? Waarom raken de minst cynische en vooral gelovige politici gealarmeerd door het geringe opkomstpercentage? Een gokje: omdat die politici het al te beschamend vinden, zich in htm kruis getast voelen, dat de politieke demokratie nu ook al een artikel is geworden dat langs de zelfde kanalen verkocht moet worden als de Panty P. Onze westerse trots een artikel: zo valt tenslotte alles onder de wurgende ( fascistische) greep van de produktie en konsumptle, daar helpt geen geloof, geen roeping en (in het verleden) geen god. Integendeel ze houden het in stand. Als de democratie gered, of beter gesticht wil worden, dan zit er niets anders op dan dat het produktiesysteem ondervraagd wordt en bekritiseerd en dat is, ik kan het niet helpen : links. Ik weiger dit masochisme te noemen. Tezelfdertijd, zo herneem ik het begin van dit verhaal en krijg ik eindelijk de kans die kreupele zin af te maken, vraagt een vriend die les geeft aan een huishoudschool of ik een les kan maken, ook ter opluistering van de bevrijding, over het fascisme; voor meisjes van de huishoudschool dus. Ik moet uitgaan van een totaal gebrek aan interesse en er mag geen enkel moeilijk Woord in voorkomen. Met de nodige bitterheid vraag ik me af, waarin de huishoudschool zal verschillen met de hogeschool inzake het begrijpen van ons verleden wanneer de geschiedvervalsers, die wij altijd zo exakt wisten te situeren aan gene zijde van het Ijzeren gordijn altijd verteld hebben, dat de Amerikanen ons bevrijd hebben van de bezetters die onder leiding van die zeer slechte mens Hitler ons volk zoveel leed heeft aangedaan en daarbij ook nog zoveel miljoen ( 6 ) joden vergast heeft. Als we verder niets weten of willen weten, geen moeite doen te begrijpen, te doen begrijpen d a n . . . . vielen zij een beetje vergeefs.
-Katholieke Openbare Bibliotheek--
-Willem II straat 21-23 Telefoon 25984/35137
Tilburg-
Filialen: Wassenaarlaan 40 - Telefoon 34712 Ringbaan West 96a - Telefoon 34825 Roelof Kranenburgplein 51 - Telefoon 71597 ABONNEMENTEN VANAF ƒ 1 , - PER JAAR
einema nova filmliga brengt
GLAUBER RocHA:de zwifte god en de blonde duivel jonge en sosjaal bewogen regisseurs bijeen brengt, met als doel: het tot ontwikkeling brengen van een eigen braziliaanse cinema, dit doel zag men drieledig: de cinema mag niet afhankelijk zijn van buitenlands ( amerikaans ) kapitaal: hoofdkriterium voor het maken van een film dient in de relevantie ervan voor de revolutie, tenslotte: temas en estetische uitgangspunten moeten ontleend worden aan de konkrete b r a ziliaanse werkelijkheid en de eigen harde historie, deze doelstelling heeft men ook weten te realiseren, produktie, distributie en financiering heeft men volkomen In eigen hand; wel heeft men natuurlijk moeilijkheden met de sensuur; velen verbazen e r zich over dat het regiem de cinema nog niet opgerold heeft. ten aanzien van de inhoud van de films verklaarde rocha ( behalve voornaamste regisseur ook de ideoloog van de beweging) " het maken van een film is Identiek met het leveren van een bijdrage aan de revolutie, filmen is zitten stoken, teneinde het braziliaanse volk bewust te maken van de situatie waarin het verkeert, dit Is de tragische oorsprong van onze cinema, die oorsprong Is de honger en de diepe ellende, niet omdat die door ons artistiek verbeeld wordt, maar omdat die gewoonweg ervaren wordt, onze estetlek is die van de wreedheid, d.w. z. van de meest primaire Instinkten. onze estetlek is revolutionair", de grondtemas van de cinema novo zijn dus die van de braziliaanse werkelijkheid, deze wordt grotendeels bepaald door de sertao en de favela. het grootste deel van brazilie bestaat uit de sertao, een archaïsche en wrede steppe, waar zich de dramas van onderdrukking, uitbuiting, wellust en verraad voltrekken, hier opereren, met een hele mietologie achter zich, de cangacelros, een soort anarchisten, die zowel bandiet als rebel kunnen zijn. vaak zijn het guerillos, die sosjale onrechtvaardigheid van de rijken meteen met geweld beantwoorden, men treft e r ook beato's aan, mensen van religieuze sektes; zij hebben alle hoop op een beter leven hier op aarde maar opgegeven; hun enige hoop is dat ze na hun leven nog gelukkig kunnen worden, waar dat dan wel zou zijn. Is natuurlijk niet zo duidelijk, een ander fundamenteel aspekt van de braziliaanse werkelijkheid is de favela: de slums rondom de grote steden, m. n. rond rio de Janeiro. in deze sertao en favela plaatst men dan de personages, in wie de fundamentele tegenstellingen van het land belichaamd worden, enerzijds zijn e r de rijken, die met alle middelen hun vermolmde privileges trachten te Verdedigen en anderzijds de guerülos, die geen ander doel hebben dan de rijken te vernietigen, alleen zo kan men de kondities scheppen die de bevolking uit haar machteloosheid haalt. glauber rocha.
— ontstaan en doelstelling van de cinema novo. In de jaren '60 is In diverse landen getracht een eigen nationale cinema op te richten, dit vaak met specifieke doelstellingen, sinds de i-wssische film in de jaren '20 is men In veel revolutionaire Landen ter ondersteuning van de revolutie, de film gaan hanteren als een van de bewustwordingsmiddelen. in rusland zag met name lenin de film 70. verscheidene revolutionaire groeperingen hebben sindsdien om soortgelijke redenen naar de film gegrepen. een van de meest resente en meest suksesvolle bewegingen in deze is de cinema novo, deze wil gezien worden als een van de zovele pogingen van een nieuwe generatie brazilianen, die brazilie eindelijk willen bevrijden van de krachten die haar onderontwikkeld houden: een stagnerende, diktatoriale oligarchie, op de been gehouden door amerikaans kapitaal en amerikaanse wapens.de doelstellingen van het regime zijn hiermee al geformuleerd : uitbuiting van de armen door degenen ( ook wel in brazilie zelf maar vooral erbulten)dle al schatrijk zijn. de middelen waarmee men dit realiseert zijn:het dom houden van de bevolking, onderdrukking, martelen en doden van de oppositie, kulturele en politieke kolonisatie ter ondersteuning van de ekonomische. midden in deze ^vrijdingsstrijd zoekt ook de cinema novo zijn plaats, ontstaan in het begin van de jaren 60, wil zij een organisatie zijn die
rocha is momenteel 32 jaar. hoewel in nederland onbekend hebben drie van zijn films internationaal veel erkenning gekregen: de zwarte god en de blonde duivel kreeg op het apaculpo-festival in 1966 de prijs van de filmkritici; terra em transe de luis bunuel-prijs In Cannes 1967; voor antonio das mortes ontving rocha in cannes 1969 de prijs van de beste regie. de cinema novo en ook rocha hebben een ontwikkeling doorgemaakt, men is gestart vanuit een realisme, men trachtte de werkelijkheid te imiteren ( kunst als spiegel). gelijdelijk aan heeft de cinema novo zich ontwikkeld naar een ekspressievere en gestileerde wijzevan filmen, bijgevolg, zit er in de latere films veel zuid-amerikaanse folklore en mistisisme, terwijl de vroegere films meer rationeel zijn. deze ontwikkeling hangt samen met die van linkse maatschappijteorleen. deze stonden te vaak op dergelijk rationeel en abstrakt nivo dat de band met d - konkrete frustraties van alledag verloren ging. de werkelijkheid wordt mede bepaald door subjektieve en sosjale faktoren die verre van rationeel zijn. voor rocha is brazilie een land dat kontinue in trans is. ten gevolge van die voortdurende droomtoestand en ook door mysticisme is het vervreemc van zichzelf, rocha wil middels film het volk uit die trans halen door het bewust te maken van d situatie waarin het verkeert. " brazilie Is een groot karnaval en dit karnaval moet uitgeroeid worden." de zwarte god en de blonde duivel gaat over een opstand van kleine boeren tegen grootgrondbezitters, ze sluiten zich aan bij de harde cangacelros of, uit een achterlijk bijgeloof, bij de beatos.een hoofdfiguur ld antonio das mortes ( een latere film heeft zelfs deze naam gekregen). deze heeft zich als killer verhuurd aan kerkelijke en militaire leiders, die leder op hun manier de belangen van de grootgrondbezitters v e r dedigen, in opdracht schiet hij haar believe zowel cangacelros als b e atos overhoop, een en ander gaat terug op historische gebeurtenissen ongeveer 30 jaar geleden. In de film antonio das mortes ontwikkelt antonio zich van killer tot cangacelro; hij kiest de kant van de armen, ondanks dat heeft antonio nog geen " praktisch bewustzijn "; daarvoor is nodig dat je de aard van de situatie van de onderdrukten volledig onderkent en bovendien in staat bent om aan de hand van duidelijke strategie te trachten om uit dië onderdrukking uit te breken, antonio is nog te zeer alleen maar rebel, 'toch is hij het prototiepe van een revolutionair uit de derde wereld, antonio stapt vanuit feodale strukturen ( waardoor ook hij is bepaald) rechtstreeks de revolutie binnen, antonio is als de sertao waar hij vandaan komt: nog niet aangetast door het kapitalisme en bijbehorende levensstijl, door een bourgeois-opvoeding, voor velen een onoverkomelijke barrière, wordt hij niet gehinderd, de omweg die hij heeft gemaakt door als killer op te tredentenb e - ' hoeve van de onderdrukkers, heeft van hem- een ontwortelde gemaakt, het besef een ontwortelde te zijn is wezenlijk voor een revolutionair. . ."
Op 10-11-12-13 september zal er in Tilburg een kongres plaats vinden over het kapitalisme in de zeventiger jaren. Het doel en het programma van het kongres zijn hieronder summier weergegeven. HET KONGRES .
Terwijl de offisjele kant van amerika, de lansering van nieuwe apollo's, in bet warme zonnetje van de internationale publisiteit staat en terwijl de opperste opvolger van petrus " jn gebed verzinkt" bij bet vernemen van bet slechte nieuws over deze kapsule is er in bet zwarte hart van de amerikaanse grote steden een ver^ bitterde strijd aan de gang tussen de "PIGS" ( de politie) en de Black Panthers met als inzet bet voortbestaan van deze partij. ' De USA is een imperialistiese mogendheid, die e r niet voor t e rugdeinst volkeren die haar in de weg staan uit te moorden. En wat kan je dan verwachten van haar binnenlandse politiek: haar houding ten opzichte van d Black Panther Party, de Portorlcanen, de Mexicanen, de Indianen? Veel van de leidende mannen van de BBP zijn of in de gevangenis ( Bobby Seale , Huey Newton, Erica Huggins, Geronimo) of vermoord ( Fred Hampton, Mark Clark, John Huggins, Bobbv Button, Tommy Lewis, Robert Lawrence, Steve Bartholomew, Weu->n Armstead, Franco Diggs, Alprentlce Carter, John Savage, Sylvesier Ball, Larry Robertson, Walter Pope, Sydney Miller, Spurgeon Winters). Een land dat een imperialistiese politiek voert ten opzichte van de rest van de wereld en dat zijn regering ten gunste van de ekonomies sterksten en ten nadele van de zwakkeren miljarden uit de staatskas laat onttrekken zo'n land zal noodzakelijkerwijs naar binnen fasjistles zijn. Wat In het buitenland de rol is van bet leger, dat is in het binnenland de rol van een politieapparaat, dat van de modernste wapens is voorzien om de sociale onrust te bestrijden. " De politiestaat die we nu in Amerika hebben is fascisme zonder meer" (Bobby Seale). En tegen dit machtig apparaat, waarvan de smerigheid voor een klein gedeelte bij ons overkomt als we. de figuur van rechter Julius Hoffmann leren kennen en dat door de radikale is omgedoopt in BABYLON met de erbij horende VARKENS van politieagenten en rassistiese rechters, tegen dit systeem komen de mensen in opstand. De tegenstellingen bij de gratie waarvan dit systeem bestaat en bij de gratie waarvan bet ook in elkaar zal donderen, hebben zich verscherpt in de USA. Van d ene kant is de vervlechting van staat, leger en industrie zover gegaan dateer een geweldig machtsblok is ontstaan dat niet alleen de financiering van de oorlog volledig in handen heeft, maar feitelijk de hele regering. Van de andere kant zijn steeds grotere groepen van de bevolking in opstand gekomen en aan het komen tegen deze politiek. De Vietnam-demonstranten hebben zich sterk uitgebreid, getuige het aantal deelnemers aan de Moratorium+aksies. De tegenstellingen verscherpen zo snel dat ze de regering zorgen beginnen te baren. Maar het enige antwoord dat de regering kan geven is een verharding van het fasjisme, een uitbreiding van de VRIJHEID van het politie-apparaat en een uitbreiding van het gsweld. De theorie ( en niet te vergeten de praktijk )die figuren als Richard Nixon en Spiro Agnew, om maar de twee bekendste van de huidige fasjisti ese regering te noemen, e r op na houden is er een van onverzoenlijke haat jegens dat gedeelte van bet volk dat zich bewust wordt van bet duivelse gezicht dat bet amerika van hu heeft. Het symbool van dit gezicht is de fasjist Nixoin, waarover David Hilliard van de BPP zegt "We will kill Richard Nixom, we will kill any motherfucker that stands in the way of our freedom. Wfe ain't here for no goddamned peace, because we know we can't have no peace because ibis country was built on war. And if you want peace you got to fight for it. ALL POWER TO THE PEOPLE." De Black Panther Party is onder Invloed van Malcolm X ontstaan uit bet SNCC ( Student Non-violent Coordinating Committee) en beeft zich ontwikkeld tot een harde groep van militante negers , die momenteel kan rekenen op de sympathie van meer dan de helft van de negers. De BPP heeft de leuze van BLACK POWER verlaten, omdat die een rasistiese houding inhield en is overgegaan tot een poging een front te vormen van alle rassen : Indianen, radikale studenten, blanke a r beiders. Zo wordt de macht van de grootste fasjlstiese mogendheid van binnenuit uitgehold door bet binnenlandse revolutionaire verzet. Wat deed Adolf Hitler met dit verzet? Uitmoorden! F i wat doet de • fasjlstiese Nlxon-regering? Juist, uitmoorden. Alleen met een verschil. Het is de machthebbers toen gelukt de revolutie te verslaan, maar nu, terwijl de oppositie een wereldwijde groep geworden is, zal deze poging verhinderd worden, door een front van zwarten, bruinen, roden, gelen en witten. En wij, de laatste groep, zitten in bet centrum van de ma ebt, net als de negers, de grote koalltie tussen de USA en Europa; de NATO.
JL
e ideologie van het Westen heeft een systematische ontwikkeling van het " andere", op Marx geïnspireerde denken steeds in de weg gestaan. De spaarzame pogingen, die desondanks na de tweede wereldoorlog werden ondernomen om de tegenstrijdigheden van het monopoliekapitalisme te etaleren en te analyseren, vertoonden doorgaans de sporen van hun isolatie. Bovendien had het kapitalisme zelf er het meeste pro' fijt van. Door het afzonderen van zwarte schapen werd de ideologische eenheid in wetenschap en maatschappij versterkt en kon de energie van de meerderheid worden gericht op punten van ondergeschikt belang. Het studentenprotest van de laatste jaren, het verzet van de negers in Amerika en de groeiende militantie van de arbeidersbewegingen in Europa hebben de situatie ingrijpend veranderd. Er is meer ruimte geschapen voor het Marxistische denken, terwijl de behoefte aan e en breder theoretisch kader bij hen, die aktie voeren groeit. De isolatie wordt opgeheven in de eenheid van theorie en praktijk. Dit is echter pas het begin. Doorgaan met de strijd betekent organiseren, denken en manifesteren. Dit internationale kongres wil hiertoe een bijdrage leveren door bekende en minder bekende socialistische denkers uit verschillende landen en van verschillende generaties bijeen te brengen rond thema's als klassenstrijd, imperialisme, v e r vreemding, uitbuiting ed., die ondanks alle tegenpropaganda hun reële betekenis behouden. Het accent ligt daarbij op de ekonomie, maar wat is bet kapitalisme anders dan een systeem waarin de materiele aspecten domineren ten koste van de meer humane? Met kongres kan een historische gebeurtenis worden. Als er enige waarheid in deze woorden schuilt, zal het dat ook worden. PROGRAMMA: 10 September: INLEIDING EN GESCHIEDENIS. Opening door prof. Th.v.d. Klundert, hoogleraar. Algemene Ekonomie te Tilburg. Referaten van Ernest Mandel ( België ) H. Gintis ( USA ) B. Sutcliffe (Eng.) 11 scplombcr KAPITALISME IN DE GEÏNDUSTRIALISEERDE LANDEN Referaten van J;Steindl*. (Oostenr.) B. Rowthern ( Eng. ) R. Wolff ( USA ) M;Dobb (Eng.) Forum o.l.v. Th.v.d. Klundert. 12 september IMPERIALISME Referaten van G. Frank E.Altvater R. Dumont* V. Perlo*
(Chili) (W.D.) (Fr.) (USA)
Forum onder leiding van L.Keune. 13 september STRATEGIE IN DE JAREN 70 Referaat van A. Gorz. Forum o.l.v. W,Boerboom. *) Deze sprekers zijn uitgenodigd, maar hebben nog niet toegezegd. De overige sprekers hebben reeds toe gezegd. N. B . : Het kongres vindt plaats op de Hogeschool te Tilburg. De voertaal is Engels. Indien financieel mogelijk zal er voor een vertaalinstallatie worden gezorgd; nadere inlichtingen over inschrijving, slaapgelegenheid, het te verschijnen kongres+boek, togangsprijs etc. zijn te verkrijgen bij het secretariaat, Hogeschoollaan 225 te Tilburg. ( Wim Boerboom) Gerekend wordt op een deelnemersaantal van 750-1000.
bow
n praatje voor de vaak "Wat heliben die kinderen het toch slecht, zei een progressieve vriend van me, toen we het weer eens over de toestanden in een tuchtschool hadden, waar ik een tijdje als maatschappelijk werker rondgefrustreerd had. Waarom neem jij niet eens zo'n jongen in huis, zei ik t e gen hem. Je hebt een eigen huis, lieve vrouw, maar een kind, geld genoeg. Kun je hem nog wat plezier in zijn leven geven. Nou dat kan ik helaas niet doen, zei hij. Ik heb mijn eigen "leven". Dan kan ik niet meer naakt door het huis lopen als ik in bad ga ! ! !
Dit is uw leven. Boek van de konsument. We glimlachen wat meewarig als we deze "progressieve vriend" zijn " versleurde" privé -leven horen verdedigen. Waarschijnlijk is hij bang om zijn volgevreten buik aan anderen te moeten laten zien, denken we. Hield hij zich laatst ook al niet zo verdacht lang op bij de korsettenafdeling van C & A. Waar echter blijft de glimlach als het studentenvolkje weer eens te hoop loopt om zijn jaarlijkse masturbatie-ritueel op te voeren d. m. v. massale diskussies over de autoritaire onderwijsstruktuur en eventuele bezetting als zegen toe. Waar echter blijft de glimlach als de begrippen strukturele onderdrukking, kapitalistiese struktuur, autoritair optreden , enz. niet uit de lucht weg te spuiten zijn. Ja waar blijft hij dan?Dan blijft hij natuurlijk nergens want de revolutie is innn, tenminste het praten erover. Je zou ook kunnen zeggen dat de revolutie geïnstitutionaliseerd is, d.w.z. opgenomen in het gehele bestaande systeem, aan regels gebonden waar je je aan moet houden anders ben je gevaarlijk en een revolutionair. Hierin moet ik K. in zijn stukje " revolutie is innn" (TASblad no. 11) gelijk geven. De subkultuur is geen andere kuituur maar een variatie op de bestaande kuituur . Een variane die geen onmiddelijk gevaar inhoudt voor de beslissingnemers, groot noch klein." Ik begin al moeilijker te slikken als hij het heeft over het fetisjisme en de werkelijke behoeften die daardoor verhuld worden. Wat zijn nl. onze werkelijke behoeften? Bij de 100 verschillende wasmiddelen ligt de zaak erg eenvoudig, dacht ik. Maar de behoefte van een aantal ( of alle?) mensen om agressie te uiten, bijvoorbeeld door in te treden bij het leger en eventueel aan een oorlog deel te nemen (denk aan het entoeslasme bij WOI en II, Korea en Vietnam), is dat ook een onwerkelijke behoefte. En zou het dan inderdaad zo zijn dat in een andere maatschappelijke struktuur, waarin de mogelijkheden tot zelfverwerkelijking geoptimaliseerd zijn, deze agressiedrift automaties wegvalt, omdat er dan geen behoefte meer aan bestaat tot agressie ( waarbij agressie gezien wordt als een gevolg van de blokkering van wezenlijke behoeften)of is het toch zo dat binnen zo'n andere struktuur de agressiedrift op een onschuldige manier gekanaliseerd dient te worden. Ik geloof eerder dat de mens een aantal tegenstrijdige behoeften heeft, waarvan erg moeilijk valt vast te stellen welke werkelijk en welke onwerkelijk ( dus een gevolg van de blokkering van de werkelijke) zijn. Het ligt dan aan de vorm en de mate van drukuitoefening van de be staande maatschappelijke struktuur welk soort behoeftenbevrediging prevaleert. Om dit eens wat konkreter te maken: een van de vigerende waarden in onze westerse kuituur is om een goede maatschappelijke positie te bereiken en dit moet in de meeste gevallen gebeuren d. m. v. het kompetitie-prinsiepe. Dit houdt echter in( gezien de beperktheid van het aantal goede posities; slechts ruim 800 burgemeesters in on land) dat er een groot aantal zijn die deze konkurentiestrijd verliezen. En die strijd wordt meestal niet met lieve middelen gevoerd. Tegelijkertijd bestaat er een tegengestelde waarde, die even eens in de opvoeding bijgebracht wordt, nl. je naaste liefhebben, hem niet doden ( ook maatschappel i)c niet), dus een aanmoediging tot positieve gevoelens t. o. v. de ander. Die liefde is echter vrij moeilijk t.o. v. mensen die je konkurent zijn in de strijd om een betere baan. Oplossing van dit probleem: kompartimentaliseren. Dat zijn je vrienden, dat zijn je vijanden, bv. het. disputensysteem. Nu is het In de praktijk zodat de meeste mensen in het eerste systeem terecht komen en dat het kleinere deel dat " last " heeft van teveel naastenliefde ( soms wel de " morele monomanen " genoemd), terecht kan bij de kerken (die overigens sinds de Ie eeuw ook al flink In de ekonomlese sektor zitten te wroeten ) en bij allerlei andere karlkatleve instellingen. Van een priester verwachten we dat hij het over het respekteren van de ander heeft. Dat verwachten we niet van een man als Frits Phi Ups. En als hij het e r wel over heeft zeggen we dat hij het niet meent, dat het een kamoeflage Is. Kortom, ben etles wanneer je eties moet zijn en verder geen flauwekul. Het resultaat van deze schizoïde -situatie kunnen we om ons heen zien en voelen. Om deze situatie op te heffen ( en daar Is alle reden toe) moet er Inderdaad gestreden worden. Strijd tegen de autoritaire strukturen, tegen de opvatting dat we anderen mogen beperken In het verwezenlijken van hun menselijke mogelijkheden ten bate van onszelf, strijd ook tegen de gedachte dat de mens op dezelfde manier benaderd kan worden als men de dingen benadert. Maar om onszelf geloofwaardig te maken Is het ook noodzakelijk dat we ons persoonlijk gedrag In overeenstemming brengen met wat we verkondigen. Dat houdt een verandering op dit moment In onze verhouding met anderen In, als dat nog niet gebeurd Is en dat geldt voor de meesten, Dat betekent ook dat we na zes jaar studie en revolutionair gepraat niet zomaar tn het systeem mee gaan draalen d.m. v. goed betaalde en safe banen, 'waarna toch inkapseling volgt. Dan nl. zijn de teorieen van die zes jaar een praatje voor de vaak gebleken. trans toeten.
n toen bleek dat je dat versterven niet zo letterlijk moest nemen. Aan tafel was Japi meet dan spraakzaam. Hij praatte voor drie, at voor zes. " De zeelucht graaft", zeggen ze in Veere. Hij dronk voor zes anderen en zong het hele liedje van d Nancy Brick. Kortom hij was zeer bedrijvig en luidruchtig en Bavink dacht dat zo'n kerel goud waard «ras. En dat was Ie. 's Middags nam 1 Bavink mee naar de singels en liet 'm driemaal Zierikzee rondlopen. Z'n mond stond niet stil en z 'n wandelstok wees maar en als de Zierikzeenaars bleven staan en keken, dan ging 1 op ze af en sprak ze aan met "jongeheer" en vroeg of ze wel gezond waren en klopte ze op den schouder, dat Bavink zijn zijen hield van net lachen. Dat kon Japi goed: met 't welwillende beschaafde Hollandsche publiek afrekenen, dat niemand duit die er niet minstens even dom en smakeloos uitziet als zij en hoont en hardop over je praat alsof niet zelfs op het kleinste dorp sedert eeuwen dominees en. pastoors bezig zijn 't volk op te voeden. Japi was een kerel als een karrepaard en sloeg e r op in als 't moest met een kracht en bedrevenheid waartegen de plompste kinkel 't moest afleggen. Zover kwam het in Zierikzee niet. De Zeeuwen zijn de beroerdsten niet. Japi placht te zeggen :" 't Eenigste wat me spijt Is dat je op Walcheren niet eens af en toe een relletje hebt." Uit Nesclo, De Uitvreter. Er blijven nu eenmaal altijd dingen die je niet zo goed vindt, een kraan waar niks uitkomt bv. of neem nou Posjet. Een kafee gerund door een stuk of wat jonge mensen, linksen, niet-kommersjelen (zullen we maar aannemen), onder supervisie van de Algemene Tilburgse Studenten Organisatie. Vorig jaar toen alles nog In de kelder gekonsentreerd was, waren het de radikalen, langharigen, travestieten, gastarbeiders en mensen met flaporen die behalve met pils of sjit ook nog met een of andere aktlverende situatie gekonf ronteerd werden. In augustus speelden enkele a . s . " kunstenaars" het klaar om In een paar weken voor 3000 gulden verf en blik aan te brengen. Toen Inmiddels St. Olof haar ruimten verliet- zij kropen in een enkele eeuwen oude voor veel geld gerestaureerde boerderij, geen wonder dat die mensen zo nog denken- werd de zaak nog grootser aangepakt. Er kwamen architektenburoos, leningen en leveransiers aan te pas om het onderwijl met de dag groeiende publiek In haar 'ober, kleintje pils!' te voorzien. ( Na twee uur komen bussen, taxles en amerikaanse sleeën voorrijden, om het handenwrijvend naar groene zeep ruikende publiek voor nog enkele uurtjes in een goedkope nachtklup te loodsen, onder voortdurende propagandistiese beïnvloeding door taxichauffeurs en kroegbazen.) Immers in de huidige opzet mag men na twee uur open zijn ( een e r fenis uit de traditie van het studentengezelligheidBleven die rustig over boord mag). De aktlverende of politiserende funktie werd in de brandkast van de ATSO opgeslagen en men ging over.tot brood en spelen. Was het niet de akslegroep " Boter op het hoofd"- voor een gesosjaliseerd posjet- die hier tegen ageerde ? en konstateerde dat deze s i - . tuatle uitzichtloos werd en opriep om bv. de strijd aan te binden tegen de gemeentepolitiek tegen de konsumptie tegen de commersle en tegen de Inkapseling!!! Het mocht allemaal niet zo baten, maar konden we niet een sfeer van ontevredenheid bespeuren vooral bij diegene die het slachtoffer werden van enkele vreemde eenden die e r bij tijd en wijle rustig op los begonnen te timmeren. Misschien wordt het eens tijd om van omgeving te veranderen, want de stelling dat je via posjet de een of ander kan omturnen en dat het nog steeds de pan uitswingt, daar geloof ik niet zo meer in. Bijvoorbeeld drie maanden te sluiten en het daarna nog eens te proberen, maar dan anders. Avondbeheerders blijven in, zij sjouwen als oude dorpsherders, voorzien van grote bossen sleutels door posjet, vorige week zag ik e r weer eentje; met een groen hoedje voorzien van een mercedesteken, die de show wilde stelen door even door de telefoon te vertellen dat hij voor veertig gulden de " Witte elpee" van de rolling stones te koop had. In Amsterdam zijn ze veertien gulden, in posjet vijfentwintig: maar het is al eerder opgemerkt, de meeste néderlanders vinden een briefje van duizend een even ludieke zaak als een briefje van 2000.
krotten vlakten
VAN EEN WELVAARTMAATSCHAPPIJ. In het vorige TAS- nummer vertelde ik over de " Tilburg Press Photo" in de tiendschuur. En oVer het fotoboekje van Tilburg " Een stad werd stad ", dat de roem bezingt van een meester Becht, bijgenaamd Kees de Sloper. De lof voor Becht lijkt me ongegrond. Reden om in ons bevrijdingsnummer (M 25 jaar woningnood ") even stil te staan bij het sloop- en bouwbeleid in onze gemeente. " Je moet een oud huls niet afbreken voor je een nieuw hebt", hoorde ik In de fabeltjeskrant onlangs meneer de uil moraliseren. Dus, zo dachten de gemeentelijke overheden, om in Tilburg het krottenprobleem op te lossen gaan we bouwen. En omdat we met een heleboel krotten zitten, gaan we een heleboel bouwen. Met als gevolg- en zo is het bijna overal in ons bevrijde koniflkrijk- e r werd eén heleboel van slechte kwaliteit gebouwd. Technics slecht. Toen Ik nog een kamer in Stokhasselt had, in een huis dat nog geen half jaar werd bewoond, scheurde bij de eerste de beste vorst het hele huizenblok op de helft overdwars door. Van toen af aan kon ik mijn hospita door een spleet in de muur in.bad zien gaan. Verder hadden we daar een buurman die pi ano speelde en een andere buurman die van familiefeestjes hield, hobbies die voor het humeur van iedere huisbewoner bepalend waren. Om nog te zwijgen van al de keren dat mij verzocht werd de radio nog wat zachter te zetten, zodat ik zowat in het toestel moest gaan zitten om mijn destijds favoriete "'Loeren aan de Hor" te kunnen beluisteren. Dit was een van de duizenden woningen in Stokhasselt die gebouwd werden om de Tilburgse krotten op te kunnen ruimen. In feite een vande duizenden nieuwe krotten, want afgezien van wat meer komforte r zijn in Tilburg nog altijd huizen waar de kraan onder de gootsteen zit om het volk zuinogfaeid bij te brengen en een w. c. met een doortrekker moeten nog steeds vele Tilburgers ontberen-, is Stokhasselt het meest duidelijke voorbeeld van technies, sosjaal en psiechologies onverantwoordelijk beleid. In Stokhasselt worden mensen niet behoorlijk gehuisvest, maar opgeborgen. Stokhasselt is een ghetto dat zo snel mogelijk uit de grond moet worden gestampt, waar geen kafees zijn, onvoldoende winkels, nauwelijks rekreatiemogelijkheden, waar de huren voor de nieuwe bewoners ineens twee-, drie-, of viermaal zo hoog zijn als in hun vorige huis, waar de mensen die uit hun oude krotten gezet zijn een nieuw krot wordt toegewezen, waar uiteindelijk de laagstbetaalde en meest achtergestelde groepen blijken terecht te komen, arbeiders, Ambonezen enz., of mensen, zoals gehuwde studenten die na hun afstuderen zo snel mogelijk dit troosteloze oord verlaten. Binnen enkele jaren zal Stokhasselt zo in Tilburg de verproletariseerde wijk bij uistek zijn, alleen overzichtelijker, uniformer, schoner en daardoor nog onleefbaarder dan de oude krottenwijken. In 1940 werd Rotterdam door de Duitsers gebombardeerd, binnen een paar dagen was de stad een rokende puinhoop geworden. Sommige Rotterdammers heb ik weleens horen vertellen dat je, wat je ook verder van Hitler mag vinden, heim een ding na moet geven: hij heeft het in niet belangrijke mate mede mogelijk gemaakt dat Rotterdam is uitgegroeid tot de wereldstad die het nu is. Zonder zijn ingrijpen was het niet denkbaar geweest dat Rotterdam na de oorlog zo hiepermodem zou zijn herbouwd, ( alleen over de Laurenskerk hebben ze meer dan twin- tig jaar gedaan, maar zoiets is natuurlijk minder inspirerend dan meer winstgevende objakten). Je zou denken dat Tilburgs burgemeester Becht jaloers is op wat er met Rotterdam gebeurde- en dan doel ik nog niet eens op de hardnekkige geruchten dat Becht het burgemeesterschap over 's werelds eerste havenstad zou ambiëren-, want hij heeft de taktiek van de verwoeste stad met vaardigheid over de wolstad opgevat en heeft zo inmiddels ongeveer half Tilburg, waar nooit iets is gedaan aan het woonmilieu, tegen de vlakte gewerkt. Dat het daarbij tot het deporteren van hele delen van de bevolking naar onherbergzame gebieden als Stokhasselt is gekomen lag als vanzelfsprekend in de lijn van de strategie. Is het niet bijna symbolics en tekenend voor de machtsverhoudingen,' dat die strategie- en ook hierin is Tilburg eksemplaries-, neerkomt op bet projekteren van een sentrum dat beheersd wordt door grote bedrijven en openbare (nou ja) gebouwen 'die het wel-; vaartsimaazje van de stad moeten bepalen, en het onttrekken van het sentrum aan woonruimte, wat het massal deporteren van de bevolking naar afgelegen, onleefbare buitengebieden betekent, de ghetto's van een welvaartsstaat anno 1970. Maar ook in de kapitalistiese welvaartsstaat kan men geen ijzer met handen breken. Al zouden vele het tempo, waarmee de samenleving gestroomlijnd dient, opgevoerd willen zien. er zijn nog steeds gedeelten die niet aan de beurt kunnen komen. In Rotterdam 1940 werden die gedeelten gewoonweg overgeslagen door het toeval aan de verwoestende slagen van de botte bijl te ontsnappen, in het proses van de planmatige verwoesting van Tilburg gaan het eerst die wijken eraan die van de gemeentelijke overheid het slechtste sijfer krijgen voor aangepastheid aan de heersende kapitalistiese opvattingen over ruimtelijke ordening. Die heersende opvattingen houden ondermeer ook in dat saneren hetzelfde is als slopen en daar kan men in de wijken . die nog niet aan de beurt kwamen dan minder of meer gelaten op wachten. In een van de Rotterdamse wijken die de bombardementen van 1940 overleefdden, het Oude Westen, gaat dat wachten wat minder gelaten. De sosjale werkgroep het Oude Westen, bestaande uit bewoners van de wijk, heeft bij de gemeente rekonstruktie en rehabilitatie van hun buurt
511 '
•**^ IfyTp^nSii]
i
.-r^r^MM' • /
%7m£ smmmwm^ PsyERKUAROE 1
1
feu
SEKSE-
, Jji $5
m IwMW
wf
tsZi'^Ê ISfegSI
KrfTb
•-
li
f
stVAH v'ifcïj ;VANDUl5n|r
fHmz$"
•* •' JKSË^- *'&s&i i^iftS?!
f,m
__^'T'
geëist, door henzelf genoemd " de vlakte der krotten ten westen van C 70". In twee buurtvergaderlngen werd de eisen van de aktlegroep door honderden ontevreden wijkbewoners kracht bij gezet. Een kollektief van zes arohltekten heeft een alternatief bestemmingsplan voor het Oude Westfen ontwikkeld dat de aksiegroep uitgevoerd wil zien en dat inhoudt dat de wijk door het aanleggen van wandelstraten, het doorbreken van te lange huizenblokken, het aanleggen van pleinen e. d. gerekonstrueerd wordt, maar als geheel onaangetast blijft en dat de gewone stedelijke ontwikkeling er zijn gang kan gaan. Men wenst niet veroordeeld te worden tot verpaupering door de konventlonele metode van saneren: bevriezen, onteigenen, slopen en nieuwbouw. Voorop staat de els: wij willen als buurtbewoners zelf bepalen wat er met onze wijk gebeurt. In Tilburg krijg je de Indruk dat e r al zoveel is verknoeid dat een protest van gemanipuleerde huurders wéinig meer zou kunnen uitrichten. Toch Is het te hopen dat de Tilburger zal gaan inzien, dat het ook in
hun gemeente niet klopt, dat zijn stad geen stad werd maar een woestenij, dat de gemeente haar onderdanen belazert door ze schoonschijnende fotoboekjes over stadsontwikkeling voor te houden en hen ondertussen over te leveren aan de ondoorzichtige willekeur en uitbuiting van woningbouwverenigingen én makelaars. ( zo heeft de Tilburgse ' Zwolsman, makelaar Stok, het klaargespeeld om honderden nieuwe flatbewoners aan de prof. Cobbenhagelaan stuk voor stok ƒ 1500, = " entreegeld " af te trpggelen, een bedrag dat ze nooit terugzien). De manipulatie wordt voortdurend ondoorzichtiger ook In het wonlngbeleid. Het fascisme Is nog steeds niet verslagen. Het manifesteert zich tans in de ontwikkeling naar het fascisme van de strukturele verdoving, het fascisme van " 1980" van Orwell, waaruit opnieuw blijkt dat het fascisme niet bestreden moet worden met het kapitalistiese systeem waar het uit ontstaat, maar alleen met radikaal verzet tegen dit systeem en haar machthebbers.
het stuk met (prlkkellektuur)
De Haagse Post wordt gebruikt als onderlegger voor dit papier. Doch vreest niet. Ik Ben Het.
Jan Bergers Is unne rooie. Unne student f Sosselist! I Och jonge, Limburgers
Zo'n dikke vijfentwintig jaar is het geleden dat de Irenebrigade ( genoemd naar ons aller vredespeuter Ireentje, geboren in de Vijf Donkere Jaren ) Tilburg bevrijdde van de Duitse Giaur. Het Is niet nodig de oorlog bewust te hebben meegemaakt( empirics) om In vreugde te zwelgen als we denken aan dit heuglijk feit. . Want ook mijn hart jaagt nog altijd weer die oranje blos naar mijn kaken, nog altijd voel ook ik weer dat eigenaardige kriebelen In de onderbuik, dat je als het ware dwingt de beentjes nog eens In de hoogte te werpen.
Hamvraag: heeft philips sinds 1930 een Interne bedrijfsbeveiliging tegen arbeidsonrust? Antwoord: Neen, sinds 1929.
Nog altijd toch ook Is er, diep in ons, dat gevoel van grenzeloze dankbaarheid en stille weemoed voor al die boys die hiervoor hun jonge, frlsgeknipte leven offerden op het veld van eer en die in onze vaderlandse bodem hun laatste rustplaats hebben gevonden. Nooit zal onze eerbied voor hun prestasie, waardoor immers de vrijheid aan onze regering werd teruggegeven, een fraksie van een sekonde mogen verslappen. Ook het TAS-blad wil niet achterblijven bij alle herdenkingen en daarom volgt hier een simboliese regel wit voor allen die stierven en sterven.
No home, no home, no home, No place to pillow my head. The days are so long and the nights are so sad, since daddy and mother are death. Laat de melaatsen nog eens dansen de etter druipen langs hun vel. Laat de hoeren nog eens sjansen het Is kermis in de hel. ( dit is van mezelf)
Bob Dylan schreef zowel It's alright ma, als een zakkig stukje in Aloha over zijn witte platen ( of niet). Eenheid in varlasle, alles is betrekkelijk. Dit Is ook een vooroordeel.
Lenin is dood Hank Williams ook De Moor niet.
Als je dood bent maakt het geen verschil of je man bent of vrouw. Als niemand je kent en als je niemand kent maakt het geen verschil of je links bent of rechts. Als je links bent schrijf je anders dan wanneer je rechts bent.
So don't fear. If you hear, A foreign sound to your ear. It's alright ma. It's de BBA-bus naar Golrle. (Bob Dylan )
Het fascisme Is In Nederland niet met de kapltulasie van Duitsland verdwenen, terwijl het ook bestond voor de bezetting. ( bedoeld Is de bezetting dóór Duit sland ).
De goede kontakten met Gerrit zijn onuitwisbaar in mijn geheugen gegrift. Van zijn pilsjes kreeg ik een chronies schrale reet.
Deze stukjes gaan misschien dieper dan je denkt als je niet diep denkt. Deze stukjes gaan niet zo diep als je vreest. It's alright ma, I can make It. Reklameer tegen de reklame Propageer anti-propaganda Manipuleer tegen de manipulasle Leve het leven Dood aan de dood. Hnk Williams was de belangrijkste man van deze eeuw. Dylan Thomas was de belangrijkste man van deze eeuw. Stouthard was de belangrijkste man van wijlen de Sosiale Pakulteit. Of de Moor? Of Romme?. " . . . .dat bij weigering van het aanvaarden van aangeboden arbeid In Duitsland de betrokken arbeiders, die steun ontvangen of bij een werkverschaffing zijn geplaatst, voor deze overheidszorg niet In aanmerking komen. Ingeval hun uitkering uit een werkelozenkas wordt verstrekt, moet daartegen bezwaar worden gemaakt". ( Romme aan burgemeesters, 1938)
Het vlees is gewillig en de geest Is zwak. Maar daarom niet getreurd, het hemd hoog opgebeurd en vrolijk rondgesprongen. Hebt gij er al zes ontdekt? Spreekt, Arafat.
If I go to Gerna ny I hear the cannons roar Fare well, my darling I won't see you no more. Fare they well my darling, fare thy well my dear. Fare thy well my darling, I hate to leave you here. Als ik een vrouw had Zou Ik met haar naar bed gaan Als Ik een bed had. Dit was een ouwe. Plagiaat. Goeiemorgen, goeiemiddag, smakelijk'eten, goeie avond. Wd terusten. Thleu+ Ben je geprikkeld? Heuvel, heuvel, hewel, al wie niet geheuveld Is, moet géheuveld worden. Wat kies je, 1) de haan of 2) de bok. 1) Haan: Begin maar weer van voorafaan. 2) Bok: Dan Is dit de laatste hanesnok.
nu
Terwijl in het Europa "an tussen de twee wereldoorlogen bet fascisme een adequaat antwoord moest geven op het bolsjewisme wordt dezelfde strijd tegen het wereldcommunisme vandaag door Amerika gestreden onder het mom van Idealisme. Het blootleggen van de overeenkomsten tussen het vooroorlogse fascisme en het 1 edendaagse amerikaanse idealisme is een te complex geheel om in kort bestek te analyseren. Nu men echter binnenkort weer wordt geacht de anti-fascistische gezindheid weer eens flink opgepoetst te hebben, kunnen wij niet nalaten de ontwikkelingen in het hedendaagse Amerika te vergelijken met die van de fascistische staten nu vijftig jaren geleden. Kredietspecialist Paul Einzig schrijft in zijn in 1934 geschreven boek: " dat een hoge graad van economische zelfgenoegzaamheid van essentieel belang moét worden geacht voor de ontwikkeling van de fascistische staat. In Duitsland probeerde men dit te bereiken door een geweldige stimulering van de uitvindingen ; men maakte suiker uit hout en kool, mfelk werd gebruikt als textielgrondstof, rubber maakte men uit kalk en kool en de synthetische benzine werd eveneens ontdekt. Het was geen natuurlijke technologische ontwikkeling maar een kunstmatig opgepepte technologische ontwikkeling als middel ter verkrijging van pure macht. In het licht van eenzelfde dubieuze doelstelling ontwikkelt zich de technologie van het huidige Amerika, maar nu veel ondoorzichtiger en veel subtieler. De genoemde duitse uitvindingen worden vervangen door de automatische rug-jekrabber en de electrische tandenborstel. De V- eens en de V- twees maakten plaats voor de A. B.M. 's en de M.I. R. V. ' s . De adelaar bleef echter als symbool en Werner von Braun als tastbare werkelijkheid. De fascistische politieke agressie tën opzichte van de buurlanden van Duitsland en Italië laat zich voor de Verenigde Staten vertalen in imperialisme en economische agreséie aangevuld met politieke en militaire machtsmiddelen. Eén en ander wordt zorgvuldig voorbereid en uitgevoerd door de Central Intelligextce Agency een instituut dat met behulp van de Mariners 'en de Groene Baretten zich van dezelfde methoden bedient als tijdens Hitler de 8. A. en de Waffen S. S. Op het gebied van het buitenlands beleid beschikken we sinds kort ook over een treffende overeenkomst tussen Hitler en Nikon. Terwijl Amerika met Europa samenwerkt in de NAVO bestaat of bestond e r een plan van het Pentagon in geval van een russische aanval op Europa er toe over te gaan Europese gebieden te bombarderen. Het lijkt verdacht veel op de constructie die Hitler ten aanzien van Polen in 1938 had gekozen. Aanvankelijk een nlèt- aanvalsverdrag afsluiten en later het land toch in de rug aanvallen. Tot voor kott gold in Amerika als militaire strategie de theorie van de massale vergelding in geval, van oorlog met Rusland. Dit lijkt eveneens verdacht veel op Hitlers van rethciiek druipende uitroep: Wir wollen den totalen Krieg. En was het niet Hitlers minister vdn propaganda, Goêbbels die bezorgd uitriep: Deutschland erwache; terwijl nu de amerikaanse minister van propaganda Angew the silent majority wil wakkerschudden. Een silent majority die in hoofdzaak uit gefrustreerde middenstanders bestaat. Over welke duivelse vermogens zo'n middenstand beschikt wanneer zij eenmaal in beweging is laat Erich Fromm in zijn werk" De angst voor vrijheid" geen enkele twijfel bestaan. De recente geschiedenis heeft aangetoond dat het zeer gevaarlijk is om aan de gevoelens van een dergelijk gefrusteerde groep van de bevolking te apelleren. Ook op het gebied van het economisch beleid en van de arbeidswetgeving nam Amerika een toevlucht tot de Zelfde als de toenmalige fascistische staten. Met name de National Recovery Act van 1930 gaf Roosevelt de mogelijkheid de arbeiders aan hun patroons te binden in een stelsel van collectieve arbeidsovereen kómsten, zonder dat er werkelijk fundamentele veranderingen in de sociaal- economische orde werden aangebracht. De private tpeeigening van het maatschappelijke produkt bleef de hei-
lige koe van het gehele systeem. Er bestond wel een anti-trust wetgeving die soms werd toegepast maar dan nog alleen tegen de . . . . vakbonden. In de crisisjaren werd ook in Amerika de economische bedrijvigheid weer aangezwengeld door het entameren van grote openbare werken. Er blijken nogal wat paralellen te lopen tussen de organisatie van het economische leven in de fascistische landen en de Verenigde Staten die zich belden baseerden en nog baseren op de kapitalistische produktiewijze. Een produktiewijze die tot op heden de mogelijkheid tot het voeren van een flexibel keynesiaans economisch beleid als objectieve voorwaarde voor haar voortbestaan structureel moet postuleren. Ten aanzien van de Joden waren grote groepen Amerikanen even r a s cistisch als hun duitse confraters. Henri Ford, een van de meest machtige kapitalisten in Amerika tijdens het interbellum stelde reeds de 'Internationale Jood' aansprakelijk voor de hoge huren, het tekort aan arbeiders voor hét land, jazz, dronkenschap, dobbelzucht en korte rokken , terwijl latere onderzoekingen hebben aangetoond dat het anti-semitisme in de Verenigde Staten voor 1940 sterker was dan in Duitsland voor 1933, tot uitdrukking komende in belemmeringen bij het zoeken van betrekkingen, het volgen van onderwijs, het huren van woningen, het huwen en het vinden van ontspanning. Sommige hotels waren voor Joden en honden verboden. Na de oorlog is deze anti-Semitische gezindheid latent aanwezig gebleven. Er zijn weliswaar weinig openbare uitingen van dit anti-jood zijn, maar het kan geen toeval zijn dat de moderne amerikaanse literatuur stijf staat van verhalen over de problemen van gefrustreerde joden in de amerikaanse samenleving. Men leze slechts Vaarwel Columbus en Porthnoy's Complaint van Philip Roth. Ook de Fixer van Bernard Malamud, al speelt dit verhaal in een andere tijd en in een andere maatschappij. 'Hij is een onbetrouwbare en onvoorzichtige man en de koers die hij volgt kan grillig en gevaarlijk zijn. Als kind overleefde hij verschillende gevaarlijke ziekten alsmede een ongeluk met een koetsje waarbij zijn schedel gevaarlijk werd getroffen'. Dit zijn de woorden van de oude journalist Walter Lippmann. Maar men vergist zich wanneer men meent, dat hij het hier over Hitler heeft. Hij spreekt hier naar aanleiding van Nixon's kandidatuur voor het presidentschap. Zijn ambitie om de Fthrer van het amerikaanse Herrenvolk te worden heeft hij nooit onder stoelen of banken gestoken. Zijn wil om president te worden beschrijft Joe Mc. Ginnis in The selling of a President als volgt: bet lijkt of iemand hem 's nachts in de plee heeft gehamgen waar hij 's ochtends uitgesprongen is, zijn pak totaal in kreukels alsmaar roepend : Ik wil president worden. Nu is hij het en een slechte. Gewillig pion in handen van de fascistische bastaard en minister van justitie Robert Mitchell die er reeds toe over is gegaan progroms uit te vaardigen tegen hippies en negers. Dr. Spock, ons aller tweede vader schijnt eens gezegd te hebben dat hij weer dienst zou nemen als er een nieuwe Hitler en een nieuwe fascistische staat aan de macht zou komen. Dat hij vandaag weer in de straten van de grote amerikaanse steden is opgedoken moeten we als een teken aan de wand beschouwen.
,-*'*