Kurier UEK nr 1 (26), styczeń 2009

Prof. Jan Szpak o 50-leciu Katedry s. 4

Debata nt. kapitalizmu

Jerzy Stuhr gościem VIP-GAP

s. 7

s. 10

Miesięcznik Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie

Nr 1 (26) styczeń 2009

Prof. Jan Szpak o 50-leciu Katedry

s. 4

Debata nt. kapitalizmu s. 7

Nagroda Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego

Jerzy Stuhr gościem VIP-GAP s. 10

Miesięcznik Uniwersy tetu Ekonomic

znego w Krakowie Nr 1 (26) styczeń

2009

W numerze: Nagrody i wyróżnienia

2 Półwiecze działalności Katedry Historii Gospodarczej i Społecznej 4 Przyszłość naszej przeszłości 6 Jaki model kapitalizmu wyłoni się z obecnego kryzysu?

7 Efektywność udzielania i wykonywania zamówień publicznych 8 Jerzy Stuhr na VIP-GAP-ie 10 Marketing internetowy według Błażewicza 11 Minister Rafał Baniak gościem Katedry Międzynarodowych Stosunków Gospodarczych 11 Należy pamiętać o człowieku...

12 O życiu, śmierci i nadziei 14 Aktualności 16–17 Polska Książka Naukowa w Wiedniu 18 Cały świat nieruchomości 19 Transfer wiedzy z sektora badawczo– –rozwojowego do przedsiębiorstw 20 Praktykuj za granicą!

21 Katedra Gospodarki i Administracji Publicznej 22 Maraton Walutowy „Index” 24 Bal Licencjata 2008 26 Spotkanie z Indiami 26 ESN UEK w roli Świętego Mikołaja 26 Przedstawiciele SABRE Holdings na naszej uczelni 27 4 tysiące dla Kamila od żaków 27 Ad Meritum na rzecz przytuliska 27 Przyznano stypendia MNiSW 27 Siatkarki Uniwersytetu Ekonomicznego już w czołówce II Ligi !

28 Akademickie Mistrzostwa Polski 2008/2009 28 Święto gór w Krakowie 29 Bal V Roku zbliża się wielkimi krokami …

30 Ale pismo proszę!

31 Dzień Otwarty UEK 32

Redakcja: Biuro Rzecznika Prasowego e-mail: gazeta@uek.krakow.pl

2

dla prof. Stanisława Owsiaka Prof. dr hab. Stanisław Owsiak – kierownik Katedry Finansów – otrzymał nagrodę II stopnia w „Konkursie na najlepszy podręcznik akademicki z ekonomii wydany w latach 2004-2007”, organizowanym przez Polskie Towarzystwo Ekonomiczne. Sąd Konkursowy PTE uhonorował prof. Stanisława Owsiaka za książkę „Finanse publiczne. Teoria i praktyka”, opublikowaną przez Wydawnictwo Naukowe PWN w 2006 r.

PTE przeprowadza konkurs na najlepszy polski podręcznik akademicki z zakresu teorii ekonomii, ekonomii stosowanej, polityki ekonomicznej oraz historii myśli ekonomicznej co dwa lata. Nagrody przyznawane są za najlepszy podręcznik wydany w trzech latach poprzedzających rok ogłoszenia konkursu.

Panie Profesorze, gratulujemy!

Krakowska Szkoła Biznesu wyróżniona przez „Gazetę Finansową” Krakowska Szkoła Biznesu UEK została wyróżniona przez „Gazetę Finansową” w kategorii „Najlepsze Produkty dla Biznesu 2008–2009”. „GF” oceniała firmy i instytucje, które najbardziej wyróżniają się na rynku ze swoją biznesową ofertą i nagrodziła te, które mają bogatą ofertę i innowacyjne rozwiązania oraz odznaczają się dużym profesjonalizmem i rzetelnością.

W uzasadnieniu wyróżnienia Krakowskiej Szkoły Biznesu UEK czytamy: „Program studiów został ułożony z myślą o potrzebach osób zajmujących stanowiska kierownicze tak, aby zdobywana przez nich na studiach MBA wiedza była przydatna do niestandardowego rozwiązywania problemów, umożliwiła szybsze rozpoznanie sytuacji decyzyjnych i uwzględniała

różnorodność możliwych rozwiązań zagadnień zarządzania przedsiębiorstwem. Wartością dodaną jest budowanie sieci kontaktów oraz integracja. Szkoła organizuje liczne projekty, mające na celu aktywizację słuchaczy i absolwentów.

Studia MBA to aktywne uczestnictwo praktyki w procesie kształcenia (Kolorowy Magazyn „Gazety Finansowej”, 12–18 grudnia 2008 r.).

Uniwersytet Ekonomiczny

wyróżniony w konkursie „Kraków bez barier” Kampus naszej Uczelni otrzymał wyróżnienie w II edycji konkursu „Kraków bez barier”, organizowanego przez Stowarzyszenie Przyjaciół Integracji i Urząd Miasta Krakowa.

Kampus UEK, zgłoszony przez Biuro ds. Osób Niepełnosprawnych UEK, wyróżniono w kategorii „obiekt użyteczności publicznej”.

Celem konkursu jest promowanie budownictwa dostępnego dla wszystkich, w tym w szczególności z uwzględnieniem potrzeb osób mających problemy z poruszaniem się oraz wyłonienie najlepiej dostosowanych obiektów budowlanych położonych w Krakowie. Nagradzane są obiekty przyjazne osobom niepełnosprawnym, te, które stanowią wzór, przykład „dobrej prak-

tyki”, jak również inspirację do tworzenia coraz nowych i lepszych rozwiązań w zakresie likwidowania barier architektonicznych.

Jury oceniało nasz kampus pod względem dostępności dla osób między innymi z dysfunkcją ruchu i wzroku. Nasz Uniwersytet staje się coraz bardziej otwarty na studentów z niepełnosprawnością. Ogromnie cieszymy się, że starania te zostały zauważone i docenione.

W uroczystej gali, zorganizowanej z okazji finału konkursu 11 grudnia 2008 r. w Auditorium Maximum Uniwersytetu Jagiellońskiego, uczestniczyli przedstawiciele Stowarzyszenia Osób Niepełnosprawnych UEK. Marzena Dudek Pracownik Biura ds. Osób Niepełnosprawnych UEK

Szanowni Państwo, oddajemy w Państwa ręce kolejny numer „Kuriera”, będący podsumowaniem ostatniego miesiąca minionego roku. Obfitował on w wydarzenia potwierdzające aktywność wszystkich Państwa – pracowników i studentów Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie. Mogliśmy w grudniu uczestniczyć w przedsięwzięciach wyjątkowych – poczynając od niecodziennej wystawy w Bibliotece Głównej, poprzez debatę o gospodarce i społeczeństwie, wykłady zaproszonych gości, konferencje, na studenckich inicjatywach kończąc. Gościli u nas przedstawiciele świata biznesu, gospodarki i kultury, którzy – dzieląc się z nami swą wiedzą i doświadczeniem – poszerzali nasze horyzonty o sprawy nowe, ważkie, choć czasem znacznie wykraczające poza nasze, ekonomiczne, zainteresowania. Mogliśmy przed świętami cieszyć się z nagród przyznanych naszym pracownikom, studentom, Uczelni i jej jednostkom.

Grudzień był także okazją do świętowania uroczystości wyjątkowej – jubileuszu 50-lecia Katedry Historii Gospodarczej i Społecznej, poświadczającej długą tradycję Uniwersytetu i jego ciągłe ewoluowanie.

Jako Rektora niezmiernie cieszy mnie wyjątkowo aktywne zaangażowanie studentów naszej Uczelni w przedświąteczne akcje charytatywne na rzecz tych, którym wiedzie się gorzej. To cenny znak, że wśród naszej społeczności akademickiej nie brakuje osób, dla których ważne są wartości uniwersalne.

W ostatnich dniach ubiegłego roku byliśmy także świadkami, bądź uczestnikami, wydarzeń pozauczelnianych, jak: koncerty, turnieje, festiwale. Niech partycypowanie w nich będzie dla otoczenia świadectwem, że jesteśmy Uczelnią nowoczesną, aktywną i otwartą na współpracę.

Wielokrotnie zachęcałem już Państwa do aktywnego współuczestnictwa w życiu naszego Uniwersytetu, inicjowania uczelnianych przedsięwzięć, współtworzenia i kreowania dobrej marki naszej Uczelni. Ponawiam te prośby teraz – na początku nowego roku kalendarzowego. Przed nami wiele wyzwań i planów. Jako nowy gospodarz Uczelni czuję się szczególnie odpowiedzialny za ich realizację, ale wiem, że tylko dzięki zgodnemu wspólnemu działaniu uczynimy nasz Uniwersytet takim, jakiego życzyliśmy sobie na wigilijnym spotkaniu.

W okresie świąteczno-noworocznym odebrałem od Państwa wiele serdecznych życzeń. Wiele z nich napłynęło także od osób, firm i instytucji zewnętrznych.

Wszystkie sprawiły mi ogromną radość – były dla mnie bowiem potwierdzeniem Państwa przychylności oraz wyrazem zaufania dla nowych władz rektorskich, które reprezentuję. Niezmiernie sobie cenię życzliwość, jaką wszyscy Państwo okazali tym miłym gestem. Szczerze odwzajemniam serdeczne słowa i wyrazy sympatii, życząc Państwu, Uczelni i sobie, by spełniły się wszystkie życzenia wypowiedziane w tym magicznym czasie.

Tymczasem zapraszam Państwa do lektury „Kuriera”. Niech stanie się ona nie tylko źródłem informacji o tym, czego już dokonaliśmy, lecz także inspiracją do tego, co należy zrobić w rozpoczętym roku.

prof. Roman Niestrój Rektor UEK

3

Jubileusz ,

Półwiecze działalności

Katedry Historii Gospodarczej i Społecznej

Dr hab. Jan Szpak, prof. UEK

Z

dniem 1 października 1958 r. utworzona została w ówczesnej Wyższej Szkole Ekonomicznej w Krakowie – na fali pozytywnych przemian w szkolnictwie wyższym po „polskim październiku” – Katedra Historii Gospodarczej. Jej organizatorem i pierwszym kierownikiem był profesor Stanisław Hoszowski (1904–1987), uczeń i współpracownik wybitnego historyka gospodarczego, profesora Franciszka Bujaka (1875–1953), twórcy tzw. lwowskiej szkoły historii gospodarczej w okresie międzywojennym. Ponadto od początku istnienia Katedry rozpoczęli pracę doc. dr Janina Bieniarzówna (1916–1997) oraz st. asystent mgr Jan Małecki). W 1962 r. asystentem w Katedrze został mgr Jan Szpak, w 1967 – mgr Jadwiga Krüger (absolwentkaWSE), w 1976 – mgr Jacek Purchla (absolwent Akademii Ekonomicznej). W takim skromnym składzie osobowym Katedra funkcjonowała przez pierwsze 30 lat działalności. W 1974 r. prof. Stanisław Hoszowski odszedł na emeryturę.

W tym czasie nastąpił wyraźny rozwój naukowy jej pracowników. Doc. Janina Bieniarzówna uzyskała tytuł profesora nadzwyczajnego (1973) i zwyczajnego (1984); mgr Jan Małecki doktoryzował się (1962), habilitował (1969), uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego (1977) i zwyczajnego (1984); mgr Jan Szpak uzyskał stopień doktora (1970), doktora habilitowanego (1984), w 1993 został profesorem nadzwyczajnym AE; mgr Jadwiga Krüger doktoryzowała się (1974); mgr Jacek Purchla doktoryzował się (1983), habilitował (1991), uzyskał tytuł profesora (1994) i profesora zwyczajnego (1997).

4 4

W ramach struktury WSE Katedra była samodzielna do 1969 r., następnie weszła jako Zakład Historii Gospodarczej w skład Instytutu Ekonomii Politycznej; w 1984 r. ponownie stała się samodzielną Katedrą Historii Gospodarczej, by w 2007 r. (wraz z poszerzeniem zakresu badań naukowych i dydaktyki) zmienić nazwę na Katedrę Historii Gospodarczej i Społecznej. W 1993 r. w Katedrze powołane zostały dwa zakłady: Zakład Historii Gospodarczej i Zakład Rozwoju Miast.

W maju 2008 r. Rektor Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie podpisał umowę z Dyrektorem Generalnym UNESCO w sprawie powołania na Uniwersytecie Katedry UNESCO i zarządzeniem z dnia 21 V 2008 r. zmienił nazwę Zakładu Rozwoju Miast w Katedrze Historii Gospodarczej i Społecznej na Zakład Dziedzictwa Kulturowego i Studiów Miejskich (Chair for Heritage and Urban Studies); Zakładem tym kieruje prof. Jacek Purchla, pełniący również od 1991 r. funkcję dyrektora Międzynarodowego Centrum Kultury w Krakowie.

Katedrą kierowali: prof. Stanisław Hoszowski (1958–1974), prof. Janina Bieniarzówna (1975– 1984), prof. Jan Małecki (1984–1997), prof. Jan Szpak (1998–2008), prof. Jacek Purchla (od 2008).

W latach 1987–2008 powiększył się stan zatrudnienia w Katedrze: 1987 – przyjęty został mgr Tadeusz Filar (doktorat w 1995 r.); w 1988 – dr Zofia Bik; w 1993 – dr Krzysztof Broński (habilitował się w 2004 r.; w 2007 – profesor AE); w 1999 – mgr Monika Murzyn (doktorat w 2005 r.), w 2007 – mgr inż. Michał Wiśniewski; w 2008 – dr Andrzej Laskowski. Okresowo w Katedrze pracowali: mgr Jadwiga Krüger (1967–1974, doktorat w 1974); mgr Krzysztof Jasiewicz (1977–1981, doktorat w 1984), mgr Zbigniew Nurkowski (1985–1986).

Obsługę administracyjną i biblioteczną w Katedrze sprawowały: mgr Anna Pankowicz (1981–1983), mgr Anna Zarawska (1984–2008), dr inż. Lucyna Kępa (od 2008).

W latach 1958–1975 główne kierunki badań Katedry były kontynuacją wcześniejszych zainteresowań badawczych Stanisława Hoszowskiego, Janiny Bieniarzówny i Jana Małeckiego.

Koncentrowały się one na: 1. Stosunkach rynkowych w Polsce XVI–XVIII w. ze szczególnym uwzględnieniem badań gospodarki Prus Królewskich i handlu Gdańska (S. Hoszowski, J. Małecki, J. Szpak); 2. „Rewolucji cen” XVI wieku (Hoszowski, Szpak); 3. Stosunkach rynkowych w Małopolsce (J. Małecki); 4. Demografii okresu XVI–XX w. (Hoszowski, Szpak); 5. Dziejach Krakowa (Bieniarzówna, Małecki); 6. Wydawaniu drukiem źródeł historycznych (tzw. lustracje królewszczyzn XVI w.; Małecki, Hoszowski).

Do sporych osiągnięć tego okresu należy zaliczyć upowszechnienie w Europie badań Stanisława Hoszowskiego nad tzw. rewolucją cen XVI w. i nad handlem gdańskim XV–XVIII w. oraz dwa studia Jana Małeckiego (o rynku regionalnym Krakowa w XVI w. i o związkach miast polskich z Gdańskiem w XVI–XVII w.).

Po przejęciu kierownictwa Katedry (1975) prof. Janina Bieniarzówna stworzyła w Akademii Ekonomicznej znaczący ośrodek badań na dziejami Krakowa; zainicjowała i napisała wspólnie z Janem Małeckim t. 2–3 „Dziejów Krakowa” (1979, 1984), obejmujące lata 1500– 1918; w 1997 r. ukazał się t. 4 (1918–1939) napisany przez zespół autorów (z AE Bieniarzówna, Małecki, Purchla, Szpak). Redagowanie dalszych (5 i 6) tomów „Dziejów Krakowa” kontynuował Jan Małecki.

Od końca lat 70. bardzo znaczące badania o charakterze interdyscyplinarnym podjął Jacek Purchla (naprzód samodzielnie, a następnie z zespołem (K. Broński, M. Murzyn-Kupisz, M. Wiśniewski, A. Laskowski). Wysiłek badawczy skoncentrowano na: 1. Problematyce miasta i rozwoju urbanistycznego (w tym Krakowa); 2. Badaniach nad architekturą XIX i XX w.; 3. Badaniach nad teorią dziedzictwa i zarządzania miastem historycznym; 4. Badaniach nad dziedzictwem kulturowym Europy Środkowej; 5. Teorii i praktyce rewitalizacji historycznych dzielnic i miast.

W 2008 r. Katedra rozpoczęła współpracę międzynarodową w ramach sieci UNITWIN/ UNESCO, w oparciu o umowę zawartą między

Jubileusz

UEK a UNESCO realizowane będą projekty badawcze wspólnie z innymi podobnymi ośrodkami w świecie (w marcu 2009 r. odbędzie się konferencja „Jerozolima i Kraków – »miasta święte«" w Izraelu).

Innymi ważnymi obszarami badawczymi Katedry w ostatnich latach są: 1. Rozwój społeczno-gospodarczy Galicji (do 1918 r.) – realizowany w ramach grantu „Uwarunkowania funkcjonowania kapitalizmu w Europie Środkowej w XIX wieku oraz w okresie międzywojennym” (K. Broński, J. Szpak); w ramach tych badań przygotowywana jest przez Krzysztofa Brońskiego nowa historia gospodarcza Galicji; 2. Rozwój gospodarczy Europy Środkowej (Z. Bik); 3. Mniejszość ukraińska w Polsce 1918–1939 (T. Filar).

Przez cały czas dużą wagę przywiązywano w Katedrze do efektywnej dydaktyki; początkowo była to tylko historia gospodarcza wykładana na wszystkich kierunkach studiów, w dużym wymiarze (nawet 120 godzin rocznie).

Obecnie historia gospodarcza została jako przedmiot nauczania bądź poważnie ograniczona (do 30 godzin na studiach stacjonarnych), bądź na niektórych kierunkach zlikwidowana, bądź dana do wyboru obok wielu innych przedmiotów (finanse). Obrona stanu posiadania godzin dydaktycznych to również historia tego 50-lecia; utworzenie Uniwersytetu Ekonomicznego sytuacji tej nie poprawiło; nie udało się wszystkich przekonać, że historia gospodarcza to obok teorii ekonomii i statystyki podstawowe narzędzie analizy ekonomicznej; w walce o godziny dla olbrzymiej ilości przedmiotów powstających z ekonomik szczegółowych historia gospodarcza stała na straconej pozycji; Zmniejszenie roli klasycznej historii gospodarczej powetowano poszerzeniem na dwóch kierunkach studiów historii architektury i urbanistyki, historii sztuki, a także historii stosunków międzynarodowych.

Dbano o wydawnictwa dydaktyczne, pisano skrypty i podręczniki, niektóre z nich weszły do obiegu ogólnopolskiego (Szpak). Pracownicy Katedry wygrywali w rankingach na „najlepszego dydaktyka” (Małecki, Szpak, Broński, Filar).

Zespół Katedry nigdy nie był odizolowany od życia Uczelni; pracownicy pełnili tu także ważne funkcje z wyboru: • rektora – Jan Małecki (1981–1984); • prorektora – Stanisław Hoszowski

(1962–1968), Jan Małecki (1975–1978),

Jan Szpak (1987–1990); • prodziekana – Janina Bieniarzówna

(1960–1964, 1969–1972), Krzysztof

Broński (od 2008).

Byli członkami Senatu, przewodniczyli licznym komisjom senackim i wydziałowym,

kierowali punktami konsultacyjnymi Uczelni: brali udział w życiu politycznym i działalności związkowej.

Opracowali kilka pozycji dotyczących historii i dnia dzisiejszego Uczelni; najbardziej znana to wydana w 2000 r. (z okazji jubileuszu 75-lecia AE) „Historia Akademii Ekonomicznej” pod. red. Jana Małeckiego.

Katedra chlubi się tym, że dwóch jej pracowników uzyskało zaszczytny tytuł doktora honoris causa Akademii Ekonomicznej w Krakowie: w 1983 r. – prof. Stanisław Hoszowski i w 2000 r. – prof. Jan Małecki.

Z funkcji pozauczelnianych pracowników należy wymienić: • członkostwo w PAU (J. Małecki,

J. Bieniarzówna); • działalność w Towarzystwie Miłośników

Historii i Zabytków Krakowa

(Bieniarzówna, Małecki, Purchla)

i w Polskim Towarzystwie Historycznym

(Hoszowski, Bieniarzówna, Małecki); • Jacek Purchla jest członkiem kilku

organizacji międzynarodowych

zajmujących się badaniami nauko-

wymi w dziedzinie studiów miej-

skich i ochrony dziedzictwa, m.in.

Comitè International d’Histoire

de l’Art (wiceprezydent od 2004 r.);

w latach 1990–1991 był wiceprezy-

dentem Krakowa, od 1991 r. jest

dyrektorem Międzynarodowego

Centrum Kultury w Krakowie.

Katedra znacząco poprawiła swą bazę materialną: od 2008 r. Zakład UNESCO wzbogacił się o nową siedzibę; w posiadaniu Katedry są bogate zbiory biblioteczne, w tym cenne wydawnictwa GUS dotyczące okresu międzywojennego.

Z okazji jubileuszu 50-lecia Katedry Historii Gospodarczej i Społecznej odbyło się 18 grud-

nia 2008 r. uroczyste spotkanie uświetnione obecnością Rektora Uniwersytetu Ekonomicznego prof. Romana Niestrója, Dziekana Wydziału Ekonomii i Stosunków Międzynarodowych prof. Kazimierza Zielińskiego, zaproszonych Gości i Pracowników Uczelni.

Spotkanie było też okazją do wręczenia prof.

Janowi Małeckiemu uczelnianego wydawnictwa poświęconego 80. rocznicy Jego urodzin.

W czasie spotkania trzy wystąpienia poświęcono Katedrze. Prof. Jan Małecki mówił w konwencji wspomnieniowej o genezie Katedry; prof. Jan Szpak przedstawił „Nasze 50-lecie” – historię i dorobek Katedry w latach 1958– 2008; prof. Jacek Purchla, kierownik Katedry, zarysował zamierzenia badawcze i dydaktyczne Katedry („Przeszłość – przyszłości”).

Z listami i adresami gratulacyjnymi wystąpili: prof. Andrzej Banach – dziekan Wydziału Historycznego UJ; prof. Kazimierz Karolczak – dziekan Wydziału Humanistycznego Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie; prof. Andrzej Salamon – w imieniu Polskiego Towarzystwa Historycznego. Z osobistym wspomnieniem o kontaktach z Katedrą i prof. S. Hoszowskim, promotorem swojego doktoratu, barwnie mówił prof. Marian Kanior OSB. Ponadto listy gratulacyjne nadesłali: Stanisław Bisztyga – senator RP, Marek Nawara –marszałek województwa małopolskiego, prof. Jacek Majchrowski – prezydent Krakowa, prof. Stanisław A. Sroka – dyrektor Instytutu Historii UJ, prof. Adam Stabryła – kierownik Katedry Procesu Zarządzania oraz Zespół Międzynarodowego Centrum Kultury.

Towarzyskie spotkanie po uroczystości zgromadziło współpracowników, przyjaciół i sympatyków Katedry. Przy lampce wina popłynęły wspomnienia z ostatnich 50 lat. dr hab. Jan Szpak, prof. UEK

W pierwszym rzędzie od lewej: prof. Jan Małecki, prof. Roman Niestrój – Rektor UEK, prof. Jacek Purchla

5 5

Wywiad

Rozmowa z prof. dr. hab.

Jackiem Purchlą, kierownikiem Katedry Historii Gospodarczej i Społecznej UEK, dyrektorem Międzynarodowego Centrum Kultury.

P

anie Profesorze, w okolicznościowym przemówieniu prof. Jan Szpak wymienił liczne sukcesy badawcze Katedry Historii Gospodarczej i Społecznej. Czym Katedra będzie mogła się pochwalić na kolejnym jubileuszu?

Nie jestem Wernyhorą, ale mam przekonanie graniczące z pewnością, że aktualny kurs badawczy naszej Katedry jest właściwym kierunkiem poznawczym, który powinien wytrzymać próbę czasu w ciągu najbliższych kilkudziesięciu lat. Myślę o przeszłości dedykowanej przyszłości. Jako Katedra Historii Gospodarczej nie zamykamy się w skorupie minionego czasu i nie prowadzimy tylko badań zwróconych ku przeszłości. Słowem, które w ciągu ostatnich kilkunastu lat stało się dla nas najważniejsze, jest pojęcie dziedzictwa, które robi dzisiaj w świecie zawrotną karierę.

Dziedzictwo to wykorzystanie przeszłości dla współczesnych celów. Myślę, że to jest zasadnicza kwestia, która przesądzi o kierunkach rozwoju naszej Katedry – a więc nie tylko klasyczne badania historyczne, nie tylko kontynuacja wielkiej tradycji krakowskiej szkoły historii gospodarczej, sięgającej naszego ojca założyciela profesora Stanisława Hoszowskiego, ale przede wszystkim interdyscyplinarne badania nad procesami i zjawiskami, które zaczęły się w przeszłości, ale będą miały swoją kontynuację w przyszłości.

6 6

W maju ub.r. nasza Uczelnia podpisała umowę z Dyrektorem Generalnym UNESCO w sprawie powołania na Uniwersytecie Katedry UNESCO. Jesteśmy uczelnią ekonomiczną, kształcącą w zakresie zarządzania i ekonomii. Dlaczego Katedra miałaby powstać u nas?

To magiczne słowo „dziedzictwo” jest najkrótszą odpowiedzią na powyższe pytanie. Dziedzictwo to nie martwa przeszłość, ale to zasób, którym dzisiaj trzeba mądrze gospodarować. Stąd, paradoksalnie, historia rozumiana jako patrymonium – jako dziedzictwo materialne i dziedzictwo niematerialne, które otrzymaliśmy w spadku od poprzednich pokoleń, to wielki potencjał prorozwojowy. Dlatego również o skuteczności ochrony dziedzictwa dzisiaj, w czasach wielkiej zmiany, przesądza nie doktryna konserwacji zabytków, ale nowoczesne teorie zarządzania i ekonomii. To nie jest więc przypadek, że pierwsza Katedra UNESCO w Polsce o takim profilu powstała właśnie na naszym Uniwersytecie.

To pierwsza tego typu jednostka w Polsce.

Co Kraków, w tym nasza Uczelnia, dzięki temu zyska?

Wartością dodaną, wynikającą z powstania naszej Katedry właśnie tu, przy ul. Rakowickiej 27, jest to wszystko, co nasz Uniwersytet i nasza Katedra UNESCO mogą zaoferować Krakowowi jako temu największemu w Europie Środkowej laboratorium myślenia o dziedzictwie. Dzisiaj Kraków jest tym polem bitwy, na którym codziennie obserwujemy konflikty pomiędzy przeszłością a rozwojem. W moim najgłębszym przekonaniu często są to konflikty pozorne, wymagające dla ich zrozumienia nowej filozofii podejścia do problematyki dziedzictwa. Myślę, że na naszej Uczelni powstaje właśnie jednostka, która nie tylko bada, ale prowadzi działalność formacyjną, która kształci i edukuje nową generację specjalistów, również przyszłych urzędników publicznych, którzy będą mądrze tym potencjałem dziedzictwa zarządzać. Po pierwsze po to, żeby go skutecznie chronić, a po drugie, by lepiej go wykorzystać dla rozwoju, a nawet wzrostu ekonomicznego. Dziedzictwo jest dzisiaj przecież jednym

fot. Robert Sz wedo wski

Przyszłość naszej przeszłości z najważniejszych kół zamachowych rozwoju przemysłu turystycznego, przemysłu wolnego czasu, który jest jednym z najszybciej rozwijających się sektorów gospodarki światowej.

Czy w dzisiejszym szybkim świecie, przy nastawieniu młodych na szybką i spektakularną karierę, szybko przynoszącą profity, bycie historykiem gospodarczym jest wciąż modne? Inaczej mówiąc, czy Katedra ma szansę świętować swoje 100-lecie?

Myślę, że Katedra ma szansę świętować swoje stulecie pod warunkiem, że swoje stulecie świętował będzie nasz Uniwersytet. Nie przypadkiem nasza Katedra należy do najstarszych jednostek Uczelni i nie przypadkiem nauczanie historii gospodarczej towarzyszy kanonowi wykształcenia ekonomicznego od początku naszego Uniwersytetu. Jestem głęboko przekonany, że historia gospodarcza jako kanon wiedzy ekonomicznej jest dzisiaj szczególnie potrzebna również praktykom naszego życia ekonomicznego, choćby w warunkach nadchodzącego kryzysu gospodarczego. To my przecież od lat nauczamy studentów o genezie i historii wielkich kryzysów gospodarczych, to my nauczamy, jak ważna dla wychodzenia z kryzysu była teoria ekonomii, choćby teoria Keynesa na przełomie lat 20. i 30. XX wieku. Zajmujemy się wielkimi zjawiskami i procesami, które często trwają dziesięciolecia. Badamy nie doraźne wahania na giełdzie, ale te szerokie zjawiska i procesy, ich ciągłość i zmianę, co jest dzisiaj niezwykle ważne również dla przewidywania procesów ekonomicznych w przyszłości.

Jestem więc głęboko przekonany, że nasza Katedra przetrwa widoczny dzisiaj również w Polsce odwrót od historii i kryzys kultury historycznej, zwłaszcza że historia gospodarcza jest bardzo nietypową częścią nauki historycznej. Jesteśmy i historykami, i ekonomistami – większość pracowników Katedry ma to podwójne wykształcenie i to podwójne doświadczenie.

Powiem nieskromnie, że historia gospodarcza, która zajmuje się rozwojem ekonomicznym w długim cyklu, jest jedyną częścią nauki historycznej, z której można dostać Nagrodę Nobla z ekonomii.

Debata rektorska

Historia gospodarcza, będąca przedmiotem nauczania w Państwa katedrze, stoi na straconej pozycji wobec innych przedmiotów – w ostatnich latach pojawiła się tendencja ograniczania liczby godzin tego przedmiotu. Jak przekonałby Pan opozycjonistów, że znajomość historii gospodarczej jest tak samo ważna jak innych przedmiotów ekonomicznych?

To prawda, że w ostatnich latach odczuliśmy gorycz redukowania udziału naszej Katedry w programach nauczania na Uniwersytecie Ekonomicznym w Krakowie. Myślę, że jest to błąd młodej demokracji, błąd zmiany, która polega na tym, że każdy kierunek nauczania jest suwerenny w tworzeniu własnych programów. Doprowadziło to do rozdrobnienia i uszczegółowienia programów dydaktycznych kosztem klasycznych, kanonicznych przedmiotów, takich jak: geografia gospodarcza, prawo czy historia gospodarcza. W tym momencie wyraźnie widać, że już wyciągamy wnioski z tych błędów i że historia gospodarcza jako nauka żywa i bezpośrednio powiązana ze współczesnością wróci na wszystkie kierunki nauczania na naszym Uniwersytecie. Zwłaszcza że nowoczesna historia gospodarcza to również historia cywilizacji, to interdyscyplinarne i zintegrowane interpretowanie otaczających nas zjawisk społecznych.

Dla tak rozumianej historii najważniejsze nie jest pytanie: kiedy?, ale pytanie dlaczego?

Panie Profesorze, czego życzyć Panu i Katedrze na początku nowego roku?

Przede wszystkim stałego dopływu młodych ludzi otwartych na świat i na zgłębianie procesów długiego trwania, które zaczęły się na długo przed nami, a determinują naszą przyszłość. Bo dla mnie – podobnie jak np. dla milionów ludzi używających języka hindi, w którym słowo kal oznacza i wczoraj i jutro – przeszłość i przyszłość to jedno, to jeden wielki ciąg rozwojowy. Na tym też polegać winna przyszłość naszej przeszłości.

Dziękuję za rozmowę.

Małgorzata Strakowska-Szczurek

Jaki model kapitalizmu wyłoni się z obecnego kryzysu?

Na tak postawione pytanie próbowali odpowiedzieć prof. dr hab. Andrzej Wojtyna – kierownik Katedry Makroekonomii, członek Rady Polityki Pieniężnej i dr hab. Ryszard Bugaj, pracownik Polskiej Akademii Nauk, poseł na Sejm w latach 1989–1997 na spotkaniu, zorganizowanym 11 grudnia ub.r., inaugurującym nowy cykl „Debat o gospodarce i społeczeństwie”.

Według Ryszarda Bugaja środowisko ekonomiczne jest dość zgodne co do źródła tego, co nazywane jest obecnie potocznie kryzysem – źródłem tego, co pojawiło się na rynkach finansowych były dwa zjawiska: kredyty udzielane na ogromną skalę osobom, które nie miały zdolności kryzysowej i luźna, prymitywna polityka pieniężna amerykańskiego banku centralnego. Chcąc odpowiedzieć na pytanie o głębsze przyczyny kryzysu, Ryszard Bugaj postawił pytanie o to, czy taki kryzys mógłby się zdarzyć gdzie indziej niż w Ameryce i w innych czasach. – Moja intuicyjna

Prof. dr hab. Andrzej Wojtyna odpowiedź brzmi: nie. Nie mógłby się przydarzyć, ponieważ kraj prowadzący tak luźną politykę pieniężną i nieszanujący tego, co określamy jako ograniczenie budżetowe gospodarstwa domowego, popadłby w tarapaty znacznie wcześniej. Trudno sobie wyobrazić jakikolwiek inny kraj, który mógłby tak skutecznie w długim okresie znosić wysoki deficyt budżetowy – mówił Ryszard Bugaj. Wg prelegenta mamy do czynienia z kryzysem, który w jakimś stopniu wyrasta z nowych zasad, nowych reguł nowego kapitalizmu.

A co czeka nas w przyszłości? Po pierwsze, według Ryszarda Bugaja należy wybrać aktywną postawę, uważać, aby kryzys się nie rozlał, by Polska nie weszła w spiralę deflacyjną (współczesna Japonia pokazała bowiem, jak trudno z niej się wydobyć). Po drugie, co dotyczy dłuższego okresu, Ryszard Bugaj chciałby, aby rynki finansowe były znacznie bliższe realnej gospodarki, żeby ponownie stały się mniej autonomiczne, bardziej usługowe wobec realnej gospodarki. – Chciał-

Dr hab. Ryszard Bugaj

bym, żeby podjęte zostały pewne decyzje, które zmniejszą możliwość dokonania entropii ryzyka, żeby ryzyko w gospodarce było bliższe tym, którzy są w gospodarce realnej i te decyzje podejmują, żeby nie było możliwości, że przez tę entropię następuje także możliwość kumulacji ryzyk. Wg R. Bugaja redystrybucja rynkowa musi być w jakichś granicach ograniczona, czysto rynkowa redystrybucja prowadzi bowiem, wg prelegenta, do różnic, które są w demokracji nieakceptowalne. Sceptycznie odniósł się również do kwestii wejścia Polski do Strefy Euro w 2012 r.

Odpowiadając na postawione w temacie debaty pytanie, prof. Andrzej Wojtyna przedstawił, powołując się na literaturę, różne modele kapitalizmu.

W Polsce, wg prof. Wojtyny, mamy model hybrydowy. Jak zaznaczył Profesor, w warunkach obecnego kryzysu, te modele kapitalizmu przyjmują inne wymiary, np. rozpatrywać je można przez zadanie pytania o to, jaka jest struktura wzrostu gospodarczego w danym kraju bądź – w innym rozumieniu – rozważać je jako zespół cech, od których zależy ryzyko wystąpienia spirali inflacyjnej lub deflacyjnej. Tematem rozważań Profesora był także wymiar ideologiczny sporu nad modelami kapitalizmu.

Prof. Wojtyna mówił też o roli rynku i roli państwa w czasie kryzysu.

Pytanie postawione w tytule debaty jest wciąż otwarte. – Jeśli chodzi o obecne wydarzenia, to sytuacja jest nieklarowna.

Zwolennicy jednej doktryny oskarżają swoich przeciwników o wywołanie tego kryzysu i vice versa – zwolennicy regulacji państwowych twierdzą, że jest to skutek nadmiernej deregulacji, zwolennicy koncepcji liberalnej oskarżają o to nadmierną regulację – mówił moderujący spotkanie prof. Roman Prof. Roman Niestrój, Rektor UEK Niestrój, Rektor UEK. Ekonomiści, wyciągając wnioski z problemów Japonii i z wielkiego kryzysu, są zgodni co do jednego – w przypadku kryzysu najgorsze jest przeciąganie reakcji, trzeba reagować od razu, zanim utrwalą się oczekiwania deflacyjne. n

Tłumnie zebrani uczestnicy spotkania nie stronili od zadawania trudnych pytań.

7

Konferencje

Efektywność

udzielania i wykonywania zamówień publicznych

P

o upływie niemal 15 lat od reaktywowania ustawowej regulacji zamówień publicznych w warunkach polskiej gospodarki rynkowej nadszedł czas oceny jej efektywności.

Zaistniała konieczność podjęcia zaawansowanej dyskusji publicznej, uwzględniającej narosłe w praktyce, a także w judykaturze i doktrynie problemy. Mając to na względzie, Katedra Prawa UEK, Urząd Zamówień Publicznych w Warszawie, Instytut Zamówień Publicznych w Warszawie oraz Wydawnictwo C.H. Beck Sp. z o.o. w Warszawie zorganizowały na naszej Uczelni w dniach 11–12 grudnia 2008 r. ogólnopolską konferencję pt. „Efektywność udzielania i wykonywania zamówień publicznych”, pod redakcją naukową dr. hab. Ryszarda Szostaka, prof. UEK.

W trakcie konferencji wygłoszono 29 referatów, które zostały wcześniej opublikowane w specjalnym wydaniu kwartalnika „Prawo Zamówień Publicznych” (nr 2008/4), co znacznie uprościło prezentację, ułatwiało orientację i sprzyjało ożywionej dyskusji. W zespole organizacyjnym konferencji znaleźli się: dr hab.

Ryszard Szostak, prof. UEK (przewodniczący), dr Piotr Wiatrowski, mgr Małgorzata Wach, mgr Michał Łuc i mgr Urszula Walczak (sekretarz).

Dr Dariusz Piasta – wiceprezes Urzędu Zamówień Publicznych

8

Zamiarem organizatorów konferencji było zwrócenie na nie uwagi, nie tylko pod kątem legislacyjnym, lecz także dogmatycznym i praktycznym. Szczególnie doniosłe było ujawnienie i zdiagnozowanie trudności interpretacyjnych i organizacyjnych, wskazanie nowych kierunków rozwojowych oraz eliminacji narosłych nieporozumień. Doniosłe znaczenie dla podjęcia decyzji o organizacji konferencji miała też potrzeba zaprezentowania dorobku naukowo-zawodowego, poglądów i opinii przedstawicieli środowiska zamówień i finansów publicznych.

Obrady otworzył prof. dr hab. Roman Niestrój – Rektor UEK, który w swoim wystąpieniu zwrócił uwagę na społeczno-ekonomiczną rolę zamówień publicznych, a także na konieczność usprawnienia ich organizacji i funkcjonowania towarzyszących im procedur, w kierunku istotnego polepszenia efektywności i uwolnienia od nadmiernej biurokracji. Pierwszą część obrad prowadził prof. dr hab. Krzysztof Surówka – dziekan Wydziału Finansów. Zainaugurował je referat wygłoszony przez dr. Dariusza Piastę – wiceprezesa Urzędu Zamówień Publicznych, który objaśnił kierunki zmian w prawie zamówień publicznych, wprowadzonych nowelą z 4 września 2008 r. Jako druga wystąpiła prof. dr hab.

Bogusława Gnela z referatem wskazującym na pilną potrzebę prawidłowego określenia

Głos zabiera mgr Jacek Sadowy – prezes Urzędu Zamówień Publicznych.

zamawiającego w ustawie Prawo zamówień publicznych w nawiązaniu do osobowości prawnej instytucji zamawiających, w oderwaniu od obecnie obowiązującej podmiotowości prawno-finansowej tych instytucji. Potem ponownie dr Dariusz Piasta zabrał głos nt. dyspozycji zawartych w dyrektywie 2007/66/ WE o poprawie skuteczności środków odwoławczych przysługujących wykonawcom ubiegającym się o zamówienia publiczne.

Dyskusja nad tymi referatami była ożywiona.

Po przerwie prowadzenie obrad przejęła prof. dr hab. Bogusława Gnela – prodziekan Wydziału Finansów. Dr Aleksandra Sołtysińska z Uniwersytetu Jagiellońskiego wygłosiła referat o środkach odwoławczych w nowym ujęciu i wstrzymaniu możliwości zawarcia umowy o zamówienie publiczne na czas ich rozpoznawania. Dr Aneta Kazimierczyk (UEK) zabrała głos w sprawie mankamentów planowania przestrzennego blokujących rozwój inwestycji infrastrukturalnych, a mec. Grzegorz Wicik z Instytutu Zamówień Publicznych przedstawił istotne problemy funkcjonowania umów ramowych w zamówieniach publicznych wraz z wieloma postulatami de lege ferenda.

Dr F. Grzegorczyk (UEK) mówił o wdrożeniu niektórych przepisów dyrektywy 2004/18/ WE do ustawy Prawo zamówień publicznych z punktu widzenia spółek Skarbu Państwa.

W zakończeniu doszło do bardzo interesującej

dyskusji o kwestiach związanych z wszystkimi wygłoszonymi wcześniej referatami. Trzeciej części obrad przewodniczyła prof. dr hab.

Maria Królikowska-Olczak z Uniwersytetu Łódzkiego. Bardzo ciekawy referat w sprawie konsorcjum w zamówieniach publicznych wygłosił dr J. Lic (UEK). Dr J. Kaspryszyn (Uniwersytet Ekonomiczny we Wrocławiu) mówił o wykluczeniu wykonawcy z ubiegania się o zamówienie publiczne z powodu wyrządzenia szkody. Mgr A. Kurowska (Instytut Zamówień Publicznych) wystąpiła z referatem o odrzuceniu oferty przetargowej. W ostatnim fragmencie obrad konferencyjnych tego dnia przewodnictwo przypadło mgr. Jackowi Sadowemu – prezesowi Urzędu Zamówień Publicznych. Prof. dr hab. Andrzej Panasiuk – wiceminister infrastruktury zaprezentował refleksyjną wypowiedź nt. partnerstwa publiczno-prywatnego na tle historycznym, z uwzględnieniem korzyści, jakie mogą wynikać z tej formy współpracy dla sektora publicznego. Potem swoje referaty prezentowali: dr H. Nowicki (Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu), mówiący o kontroli administracyjnej sprawowanej przez Prezesa UZP, dr B. Nita (UEK) – o zakazie ubiegania się o zamówienie publiczne przez podmioty zbiorowe oraz mgr M. Makowski (Instytut Zamówień Publicznych) – o efektywności karnoprawnej ochrony zamówień publicznych.

W drugim dniu obrad panel konferencyjny „Finansowe problemy zamówień publicznych” poprowadził prof. Stanisław Owsiak, a z wzbudzającymi duże zainteresowanie i dyskusję referatami wystąpili: prof. dr hab.

Andrzej Borowicz (Uniwersytet Łódzki), mówiący nt. usterek w kalkulacji wynagrodzenia za roboty budowlane, mgr Małgorzata Stręciwil-Białek (Krajowa Izba Odwoławcza), poruszająca problematykę zamówień na roboty budowlane w świetle poglądów orzecznictwa

oraz prof. dr hab. Krzysztof Surówka i mgr M. Winiarz (RIO), którzy przedstawili doświadczenia regionalnych izb obrachunkowych w przedmiocie kontroli udzielania i wykonywania zamówień publicznych. Po przerwie prowadzenie obrad przejął mgr Grzegorz Wicik z Instytutu Zamówień Publicznych. W tej części rozmów mgr W. Hartung (UZP) zabrał głos nt. wykonywania zadań publicznych na tle zasady samodzielności jednostek samorządu terytorialnego, a mgr M. Lech (Kancelaria Biegłych Rewidentów w Krakowie) – w sprawie problemów warunkujących efektywność audytu zamówień publicznych.

Kolejny blok tematyczny „Umowy o zamówienia publiczne” prowadził prof. dr. hab.

Andrzej Borowicz. W tej części obrad prof. dr hab. Piotr Machnikowski (Uniwersytet Wrocławski) mówił nt. regulacji umów w projekcie nowego kodeksu cywilnego, mgr Aneta Wiewiórowska-Domagalska (Ministerstwo Sprawiedliwości) – o systematyzacji umów nazwanych na tle europejskich tendencji rozwojowych. Dr hab. Ryszard Szostak, prof.

UEK mówił o dopuszczalnych modyfikacjach zobowiązań z umów o zamówienia publiczne, natomiast mgr Monika Kalina-Nowaczyk (Akademia Ekonomiczna w Poznaniu) objaśniła granice wyjątkowych zmian podmiotowych w umowach o zamówienia publiczne.

Po przerwie obradom przewodniczyła prof. dr hab. Bogusława Gnela, a swoje prezentacje mieli: dr D. Szostek (Śląska Szkoła Zarządzania) – o liberalizacji elektronicznej formy oświadczenia woli w zamówieniach publicznych, mgr J. Przychodzka (doktorantka UEK), przedstawiająca warunki konkursów wpływa-

jące na ich efektywność, mgr M. Łuc (Katedra Prawa UEK), objaśniający zasady opisu przedmiotu zamówienia na roboty budowlane, mgr U. Walczak (UEK), referująca kwestie dochodzenia roszczeń z tytułu wad fizycznych obiektów budowlanych, a także mgr J. Loranc-Borkowska (UEK), która przedstawiła interesujące uwagi nt. gwarancji jakości przy umowie o roboty budowlane.

W imieniu organizatorów krótkiego podsumowania konferencji dokonał dr hab.

R. Szostak, prof. UEK. Organizatorzy konferencji mają nadzieję, iż referaty stanowiące podstawę do dyskusji, a także ustalenia i wnioski z nich wynikające staną się inspiracją do dalszych badań i rozważań. Problematyka zamówień publicznych jest materią wielowątkową, niezwykle skomplikowaną i trudną, związaną bezpośrednio z koniecznymi ograniczeniami dominującej w obrocie gospodarczym zasady swobody kontraktowej, leżącej u podstaw mechanizmów wolnej konkurencji. Dlatego istotne znaczenie ma w tym zakresie nie tylko racjonalny dobór środków ograniczających swobodę kontraktową, ale także zapewnienie sprawnego ich funkcjonowania, gdyż chodzi o umowy zawierane w celu zapewnienia dostaw, usług i robót budowlanych niezbędnych do skutecznego zaspokajania potrzeb publicznych, z zachowaniem pełnej ekwiwalentności wzajemnych świadczeń, dostatecznej ochrony roszczeń zamawiającego i osłony dowodowej, przy poszanowaniu wymagań dyscypliny finansowej, w okolicznościach wolnych od jakichkolwiek praktyk korupcyjnych i innych występków popełnianych na szkodę interesu publicznego. Z drugiej strony aktualne są obawy co do zasadności rozległych wymagań biurokratycznych i ich kosztów oraz wielu innych obciążeń organizacyjnych, którym towarzyszą nieustające postulaty uproszczeń w sferze proceduralnej. W świetle powyższego ciągle aktualna jest potrzeba rzetelnej oceny rzeczywistego stanu zamówień publicznych, połączonej z dokładną inwentaryzacją problemów i trafnym określeniem dalszych perspektyw rozwojowych. n dr Piotr Wiatrowski Katedra Prawa UEK

Prof. dr hab. Stanisław Owsiak, mgr Aneta Wiewiórowska-Domagalska, dr hab. Ryszard Szostak, prof. UEK, prof. dr hab. Bogusława Gnela

9

Spotkania

Jerzy Stuhr na VIP-GAP-ie

u „Głównym celem projekt jest organizowanie na i uczelni spotkań z ważnym diów, osobistościami świata me polityki, ekonomii itp., których działalność jest z szczególnie znana. Poprze ), wysłuchanie rozmowy (… wane a także samodzielne zada żliwość pytania studenci mają mo y często bliższego poznania osob ich pojawiającej się na ekranie – tak telewizorów czy w prasie” UEK” w maju 2007 roku „Kurier nie opisywał pierwsze spotka wane z cyklu VIP-GAP, zorganizo przez studentów z Koła Naukowego Gospodarki j. i Administracji Publiczne

P

omysł ten stał się nie tylko znakiem rozpoznawczym KN GAP, ale też jednym z najgłośniejszych i najbardziej wyczekiwanych przedsięwzięć na naszej Uczelni.

Dlatego też jednym z celów nowego zarządu Koła była kontynuacja projektu. Nie wybrzmiały jeszcze echa po organizowanym przez „gapowiczów” „Tygodniu Kobiet” i związanymi z nim spotkaniami z Marią Peszek i Czesławem Mozilem, a członkowie Koła już pracowali nad organizacją kolejnej imprezy z cyklu VIP-GAP. Po długich i żmudnych staraniach organizatorom udało się dopiąć swego i oznajmić,

10 10

że 4 grudnia gościem Koła Naukowego GAP będzie profesor Jerzy Stuhr.

Pomimo spodziewanej wysokiej frekwencji prowadzący byli zaskoczeni liczbą osób, które zapragnęły spotkać się z jedną z najwybitniejszych osobistości polskiego filmu. Prawie trzystumiejscowa, największa na Uniwersytecie sala wykładowa pękała w szwach, nie mogąc pomieścić wszystkich chętnych. Zaskoczenia nie krył też sam gość, który z właściwym sobie poczuciem humoru skwitował obecność tłumów.

Wykład rozpoczął się pytaniami o niedawno wydaną książkę o rodzinie Stuhrów. Profesor chętnie dzielił się wspomnieniami z lat młodzieńczych, a mistrzowsko opowiedziany opis zabaw z własnym dziadkiem w pogrzeb wywołał salwy śmiechu i braw. Tematy humorystyczne przeplatały się z poważnymi, toteż usłyszeliśmy rozważania o zanikłym etosie studenta – buntownika, o zawiłych kwestiach wolności i polemice z wiarą. Nie zabrakło odrobiny filozoficznych refleksji; opisując mentalność narodu polskiego Profesor odniósł się do wyników i stylu gry piłkarskiej reprezentacji naszego kraju. Obrazowość i wyrazistość porównania zapewne wielu zapadła na długo w pamięć.

W rozmowie z jednym z najznakomitszych polskich aktorów filmowych i teatralnych nie sposób było uniknąć tematów związanych z kinematografią. Poruszone zostały kwestie związane z rolą Lutka Danielaka w „Wodzireju”, a jedno z pytań od publiczności poruszyło kwestię zakończenia „Pogody na jutro”, jednego z najnowszych filmów wyreżyserowanych przez Profesora. Zgromadzeni na sali poznali także historię powstania słynnego utworu „Śpiewać każdy może”, którego tekst od momentu premierowego wykonania na festiwalu Opole ’77 nabrał nowego, gorzkiego znaczenia. Niespełna półtoragodzinne spotkanie zakończyły gromkie oklaski. Drugą częścią spotkania była chwila rozmowy z Rektorem Romanem Niestrójem, podczas której Profesor złożył podpis w Księdze pamiątkowej.

Kolejna edycja projektu VIP-GAP zakończyła się sukcesem, ale to nie koniec cyklu w obecnym roku akademickim. Wiadomo już, że na wiosnę odbędą się kolejne spotkania w ramach projektu, chociaż nazwiska zaproszonych gości trzymane są w ścisłej tajemnicy. n

Tomasz Machowski Student III roku Gospodarki i administracji publicznej UEK, wiceprezes Koła Naukowego GAP, współorganizator spotkania VIP-GAP z Jerzym Stuhrem.

Spotkania

Marketing internetowy według Błażewicza Zmiany w tradycyjnych modelach strategii marketingowych przedsiębiorstw, podstawowe techniki marketingowe, metody mierzenia efektywności działań i podstawowe narzędzia stosowane w marketingu internetowym były tematem spotkania studentów naszej Uczelni z Grzegorzem Błażewiczem, założycielem i prezesem firmy Benhauer, świadczącej kompleksowe usługi z zakresu marketingu internetowego, wcześniej prezesem Interii.pl (od października 2006 do czerwca 2008) i dyrektorem marketingu Grupy Kapitałowej Comarch SA (od stycznia 2001 do września 2006).

O

becnie Internet zaczyna konkurować z telewizją o ten sam ekran, wykorzystuje on bowiem wszelkie możliwości, które do tej pory miały radio i telewizja. W efekcie zmienia się sam marketing. Tradycyjny model działań marketingowych migruje w kierunku Internetu z uwagi na duży zasięg (który wciąż rośnie), aktywny sposób konsumpcji Internetu jako nowego medium, niższe koszty, większe możliwości badania efektywności i dotarcia do konkretnych grup użytkowników. Pojawiają się więc nowe dziedziny marketingowe, marketing tradycyjny ustępuje internetowemu.

Wraz ze wzrostem popularności Internetu zmienia się hierarchia poszukiwania informacji na temat produktu i firmy w trakcie procesu decyzyjnego. Badania wskazują, że pierwszym sposobem poszukiwania informacji jest wyszukiwarka.

– Liderem na Polskim rynku wyszukiwarek jest Google, posiada ponad 12 milionów użytkowników, którzy generują ponad 3 miliardy odsłon

miesięcznie. 36% internautów uważa, że firmy z pierwszych miejsc w wyszukiwarkach to liderzy w branży – mówił G. Błażewicz. – Codziennie w Polsce generowane jest ponad 46 mln zapytań do wyszukiwarek; prawie 50% osób po obejrzeniu reklamy drukowanej szuka informacji w Internecie.

Z czasem następuje również wyraźna zmiana trendów reklamy internetowej. Pojawienie się wyszukiwarki Google zmieniło model dystrybucji budżetu na reklamę. Zamiast wykupywać drogie kampanie bannerowe firmy coraz częściej decydują się na efektywnościowe kampanie w wyszukiwarkach, w których płaci się tylko za efekt.

G. Błażewicz omówił też strategię budowania pozycji w wyszukiwarkach SEM (Search Engine Marketing), czyli efektywne łączenie strategii wykupu płatnych kampanii reklamowych kontekstowych PPC (Pay-per-Click) z działaniem pozycjonerskim, mającym na celu doprowadzenie strony klienta do maksymalnie wysokich pozycji w wyszukiwaniu naturalnym.

Search Engine Marketing obejmuje kampanie w wyszukiwarkach: Google, Yahoo, MSN, Yandex, Onet, Wirtualna Polska oraz kampanie w sieciach kontekstowych: Google, Onetboksy, Adkontekst, Smartcontext, Businesclick (wertykalna). Sieci reklamowe obejmują zaś tradycyjne sieci reklamowe (arbo, idmnet) i sieci afiliacyjne (afilo, tradedoubler, novem).

– Wyszukiwanie płatne Google Adwords daje szybkie efekty: im więcej klient płaci, tym lepsze wyniki. Klient może wykupić konkretny ruch na stronę za konkretną cenę. Prowadzenie działań PPC nie jest najtańszym sposobem akwizycji nowych klientów. Traktujemy kampanie PPC jako mocną i dobrą podstawę pod uruchomienie kampanii SEO. Analiza fraz w kampanii PPC pozwala na skonstruowanie mocnej pozycjonerskiej. Jesteśmy w stanie przedstawić konkretną wartość biznesową fraz dla klienta i obliczyć ROI na całości działań SEM. Pojawia się możliwość budowania kampanii wizerunkowych – mówił Błażewicz. n

Minister Rafał Baniak gościem Katedry Międzynarodowych Stosunków Gospodarczych W dniu 9 grudnia 2008 r. Katedra Międzynarodowych Stosunków Gospodarczych miała zaszczyt i przyjemność gościć ministra Rafała Baniaka, podsekretarza stanu w Ministerstwie Gospodarki.

Rafał Baniak, podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospodarki, w tle prof. dr hab. Stanisław Miklaszewski, kierownik Katedry Międzynarodowych Stosunków Gospodarczych.

Po spotkaniu z Prorektorem UEK ds. Studenckich, prof. dr. hab. inż. Andrzejem Chochółem oraz z pracownikami katedry MSG minister Baniak wygłosił wykład otwarty na temat „Inwestycje zagraniczne w Polsce na tle pozostałych krajów regionu”. Treść merytoryczna wykładu była uzupełniana komentarzami z praktyki gospodarczej i politycznej gościa. Frekwencja ze strony studentów i pracowników naukowych UEK i UJ przerosła oczekiwania organizatorów.

Po wykładzie nadszedł czas na pytania ze strony audytorium. Ich treść oscylowała wokół tematyki wykładu,

nie brakło również – czasem śmiałych – pytań dotyczących funkcjonowania sceny polityczno-gospodarczej w Polsce. Wszystkie kwestie minister Baniak omawiał w sposób szczery i bezpośredni, nie unikając niewygodnych i trudnych tematów. Niewątpliwym atutem gościa było doświadczenie zebrane w ciągu blisko 10 lat pracy m.in. w: Polskiej Konfederacji Pracodawców Prywatnych „Lewiatan”, Ministerstwie Polityki Społecznej (później Pracy i Polityki Społecznej), Komisji Trójstronnej, a następnie Ministerstwie Gospodarki.

Prezentacja będąca skróconym zapisem wykładu min.

Baniaka jest dostępna w dziale aktualności na stronie internetowej katedry MSG pod adresem: www.katmsg.uek.krakow.pl Remigiusz Gawlik

11

Wystawa

Należy pamiętać o człowieku...

2 grudnia 2008 r. o godz. 13.00 w Bibliotece Głównej naszej Uczelni odbyło się uroczyste otwarcie wystawy „Rola przedsiębiorcy Oskara Schindlera w ratowaniu żydowskich współobywateli Krakowa”.

S

potkanie otworzyła mgr Anna Osiewalska – Sekretarz Naukowy i Kierownik Oddziału Informacji Naukowej.

Następnie Prorektor ds. Badań Naukowych prof. dr hab. Andrzej Malawski przywitał honorowych gości w imieniu Rektora. Swoją obecnością zaszczycili nas: Małgorzata Załuska z Kancelarii Prezydenta RP, Konsul Generalny Republiki Federalnej Niemiec doktor Thomas Gläser, Bożena Grzebień z Działu Kulturalnego Konsulatu Amerykańskiego w Krakowie, Barbara Turlejska – Zastępca Dyrektora Wydziału Kultury i Dziedzictwa Narodowego, profesor Ewa Kutryś – Rektor PWST, Tadeusz Jakubowicz – Prezes Gminy Wyznaniowej Żydowskiej w Krakowie, Jadwiga Dąbrowska – Dyrektor Państwowego Muzeum Auschwitz–Birkenau, Marta Romanowska z Muzeum Stanisława Wyspiańskiego w Kamienicy Szołayskich – Oddział Muzeum Narodowego, Anna Pióro – kierownik Oddziału Muzeum Historycznego Miasta Krakowa „Apteka Pod Orłem”, profesor Zdzisław Gajda z Zakładu Historii Medycyny UJ, przedstawiciel Centrum Kultury Żydowskiej, przedstawiciele mediów: „Dziennika Polskiego” oraz TV TVN, jak również przedstawiciele Fabryki Naczyń Emaliowanych w Olkuszu – Emalia SA. Autor wystawy prof. dr hab. Aleksander Skotnicki (kierownik Kliniki Hematologii UJ) w szczególny sposób powitał swoich serdecznych przyjaciół, najważniejszych gości zaproszonych na uroczystość otwarcia wystawy, czyli ocalonych w czasie II wojny światowej przez Oskara Schindlera: Bronisławę Horowitz-Karakulską, doktor Marię Ogiegło-Orlińską, Teofilę Silberring, Stanisława Borowskiego oraz osoby reprezentujące profesor Lidię Gulczyńską. Przekazał pozdrowienia od Stelli Müller-Madej, niestety nieobecnej na spotkaniu.

Następnie Profesor wygłosił wykład na temat roli Oskara Schindlera w ratowaniu od zagłady ponad 1100 istnień ludzkich, opowiadając historie obecnych na uroczystości świadków tamtych dramatycznych wydarzeń i ich rodzin.

12

Na zdjęciu: prof. A. Skotnicki i Tadeusz Jakubowicz – Przewodniczący Gminy Wyznaniowej Żydowskiej w Krakowie „Niusia Horowitz urodziła się w Krakowie w 1932 roku.

Przed wojną mieszkała z rodzicami przy ul. św. Wawrzyńca. Horowitzowie to była typowa krakowska rodzina mieszczańska. Ojciec pracował jako księgowy w firmie handlowej, a matka była modniarką. Początek okupacji spędzili u rodziny w Bochni, a od marca 1941 roku do marca 1943 roku w getcie w Krakowie, najpierw przy ul. Limanowskiego, potem przy Rynku Podgórskim. Po likwidacji getta przeniesiono ich do obozu w Płaszowie, gdzie Niusia pracowała w wytwórni szczotek.

Przez około cztery tygodnie była dowożona z matką na Lipową, gdzie zatrudniano je przy wyrobie garnków kuchennych. W październiku 1944 roku dzięki liście Schindlera dotarła razem z matką przez Auschwitz do Brünnlitz.

Od zakończenia wojny mieszka w Krakowie ze swoim mężem, doktorem Tadeuszem Karakulskim, utrzymując kontakt z licznymi uratowanymi przez Schindlera członkami rodzin Rosnerów i Horowitzów”. [Skotnicki, s. 171] „Lidia Zaręba urodziła się w Krakowie w 1919 roku. W czasie wojny pracowała u Franza Korbiela. Tam poznała Schindlera. W marcu 2006 roku z okazji 63. tragicznej rocznicy likwidacji getta w Krakowie, podczas uroczystości w Synagodze Wysokiej profesor Gulczyńska wobec licznie zgromadzonych gości, w tym

delegacji Związku Krakowian w Izraelu – potomków Żydów Schindlera, zagrała utwory, które podczas okupacji grała Oskarowi Schindlerowi.” [Skotnicki, s. 78] „Maria Ogiegło zaczęła pracować w Emalii w lecie 1943 roku. W roku 1950 uzyskała dyplom lekarza na Wydziale Lekarskim UJ, po czym przez 35 lat praktykowała w Krakowie. (...)

Podczas ostatniego pobytu Schindlera w Krakowie, 17 stycznia 1945 roku, na dzień przed wejściem do Krakowa Rosjan, zwrócił się do mnie jako kierowniczki swojego biura, wyciągając portfel: „To jest wszystko, co mam przy sobie, 11 tysięcy złotych. Rozdaj to między pracowników – będą przynajmniej mieli na chleb i mleko dla dzieci. Po czym tego popołudnia wyjechał do Brünnlitz (gdzie jeszcze przez prawie pięć miesięcy dokarmiał, chronił, a w końcu uratował swoich robotników, podopiecznych, przyjaciół, za których czuł się odpowiedzialny). Wyjeżdżając z Krakowa, miał przy sobie trzy listy gwarancyjne wystawione na jego nazwisko przez akowców „Jędrusia”, Bataliony Chłopskie i jeszcze kogoś. Proszono w nich o udzielenie wszelkiej pomocy panu takiemu a takiemu za wyświadczone przysługi.”

[Skotnicki, s. 74–75]

Wystawa

„Stanisław Borowski urodził się w 1922 roku w Przemyślu. Pracował w Emalii przez 18 miesięcy, od kwietnia 1943 do sierpnia 1944 roku. Obecnie mieszka w Gliwicach.

Gdy miał 7 lat, przeniósł się wraz z rodziną do Sanoka, gdzie chodził do szkoły podstawowej, a potem do Gimnazjum Kupieckiego. Gdy wybuchła wojna, miał 17 lat. Zaczął handlować i pomagać rodzinie – rodzicom i trojgu młodszego rodzeństwa (14, 12, i 9 lat). Kiedy w 1940 roku matka dostała wezwanie na wyjazd na roboty do Niemiec, młodszy brat Edward (lat 15) postanowił pojechać za nią. Miesiąc później również Stanisław dostał wezwanie. Kazano mu się zgłosić na placu przed Urzędem Miasta i wywieziono pociągiem do Krakowa, gdzie przy ul. Miodowej był punkt zbiorczy. Tam w łaźni chłopców wykąpano, ostrzyżono, po czym zaprowadzono na dworzec towarowy. Udało mu się uciec i dostać do ciotki mieszkającej przy ul. Gęsiej. Po kilku miesiącach wrócił do rodziny do Sanoka. Pół roku później dostał wezwanie do przymusowej pracy w ramach Baundienstu (Polska Służba Budowlana). Przewieziono ich do Krakowa, gdzie skoszarowano w starym, rozpadającym się budynku przy ul. Zakopiańskiej 25. Stamtąd w grupie 30 osób codzienne doprowadzano ich do fabryki Schindlera na Zabłociu. Schindler zwrócił uwagę na młodego Staszka, przydzielił go do produkcji łusek do zapalników artyleryjskich i powierzył mu odpowiedzialne zadania. Dał mu nawet klucze do magazynu, skąd mógł – po kryjomu – wydawać Żydom z podobozu na Lipowej pościel, ubrania i buty.” [Skotnicki, s. 76] „Stella Müller urodziła się w Krakowie w 1930 roku w zasymilowanej rodzinie Berty i Zygmunta Müllerów.

Mieszkała przy ul. Szymanowskiego 3, naprzeciwko Parku Krakowskiego. Ojciec prowadził hurtownię szkła przy ul. Stradom. Na wakacje jeździli do Rabki.

Ich pięknie urządzone, wielopokojowe mieszkanie zarekwirowali Niemcy już w listopadzie 1939 roku, nie pozwalając niczego zabrać ze sobą. Zamieszkali u rodziny przy ul. Bosackiej, a potem w getcie przy ul. Czarneckiego 16. Stella przeszła przez Płaszów i Auschwitz (gdzie ciężko chora o mało nie zginęła). Wraz z rodzicami i bratem Adamem doczekała wyzwolenia w Brünnlitz. W 1945 roku wrócili do Krakowa, gdzie w 1952 roku Stella ukończyła gimnazjum. W 1959 roku wyjechała do USA – do brata ojca Norberta Müllera (wyjechał z Polski w 1918). Pracując, przez trzy lata

utrzymywała rodzinę w kraju. W roku 1991 roku zdecydowała się wydać – własnym nakładem – wspomnienia z czasów okupacji „Dziewczynka z listy Schindlera. Oczami dziecka”, tłumaczone na wiele języków, w tym niemiecki, angielski, holenderski, duński, japoński. W USA wspomnienia Stelli-Müller przyrównywane są do wartości „Dziennika” Anny Frank z Holandii.

W czasie okupacji zginęli wszyscy trzej bracia matki Stelli – Bleiweisowie: Ignac, Józef, Adolf.”

[Skotnicki, s. 177] Teofila Silberring „To już była likwidacja Płaszowa, kiedy myśmy jeszcze byli u Schindlera na Zabłociu. Przyszedł, zebrał nas wszystkich – nie pamiętam, ile nas było osób. Żydówki były i Żydzi razem. W samym Płaszowie nie wolno było być razem: dzieci były osobno, kobiety osobno i mężczyźni osobno. Schindler nas zwołał na podwórku, bo tam nie było apellplatzu i mówił, że musimy jechać do Oświęcimia i tam on się stara o transport. Ma w Brünnlitz fabrykę, więc żebyśmy wiedzieli, że on ma nasze nazwiska – to jest właśnie ta lista, lista obecności jego pracowników, a nie jakaś tam, jak ją dzisiaj szumnie nazywają, „Lista Schindlera”. Mówił: „Nie bójcie się, bo ja was uratuję.” [Zapomniane obozy nazistowskie, Dom Spotkań z Historią – KARTA]

Wystawa prof. Skotnickiego prezentuje zdjęcia dotyczące ratowania ponad tysiąca żydowskich współobywateli Krakowa przez Oskara Schindlera – niemieckiego przemysłowca czeskiego pochodzenia. Ukazuje również historię relacji między pracodawcą a zatrudnionymi pracownikami – więźnia-

mi. Powstała ona dzięki wieloletnim poszukiwaniom ocalonych z Holokaustu krakowian prowadzonym przez Autora wystawy. Celem Autora było także przybliżenie roli, jaką w przedwojennym Krakowie odgrywały osoby pochodzenia żydowskiego. Notki biograficzne oraz podobizny wybitnych prawników, polityków, przedsiębiorców, intelektualistów zamieszczono na 3-metrowych bannerach, które można podziwiać w holu wystawowym Biblioteki. Prof. Skotnicki, prezes Fundacji Stradomskiego Centrum Dialogu, promuje budowanie więzi między ludźmi ponad podziałami światopoglądowymi, narodowościowymi i religijnymi, jak również przeciwdziałanie nietolerancji i agresji w życiu codziennym we współczesnych społeczeństwach.

Po wykładzie prof. Skotnickiego prof. Andrzej Malawski wręczył świadkom historii Schindlera symboliczne bukiety kwiatów oraz pamiątkowe prezenty, a następnie zaprosił do oglądnięcia wystawy. Spotkanie przybrało charakter półformalnego wernisażu, podczas którego przy lampce czerwonego wina goście mieli okazję wysłuchania bezpośredniej relacji ocalonych.

W ostatnich dniach Roku Schindlerowskiego zapraszamy studentów, przyszłych ekonomistów i ludzi biznesu do zapoznania się z wystawą (do końca stycznia 2009 r.), której etyczne przesłanie brzmi: oprócz zysku – niezależnie od okoliczności – można i należy pamiętać o człowieku.

Wystawę autorstwa prof. Aleksander B. Skotnickiego (Stradomskiego Centrum Dialogu) przygotował od strony organizacyjno-technicznej Oddział Informacji Naukowej BG UEK we współpracy z Sekcją Informatyzacji BG. Patronat honorowy nad wystawą objął prof.

Roman Niestrój – Rektor UEK. Katarzyna Bilińska

Cytaty za: Skotnicki Aleksander, „Oskar Schindler w oczach uratowanych przez siebie krakowskich Żydów", Kraków 2007, Wydawnictwo AA, s. 74-76, 78, 171, 177.

Zapomniane obozy nazistowskie, Dom Spotkań z Historią – Fundacja Ośrodka KARTA, www.karta.org.pl

13

Esej

O życiu, śmierci i nadziei Będę martwy, gdy nie będę słyszał, co mi ktoś opowiada o sobie.

Elias Canetti, Pochodnia w uchu(1988)1

Tadeusz Filar

4

grudnia 2008 r. na naszej Uczelni odbyło się spotkanie niecodzienne – ksiądz Francois Brune, sulpicjonista, absolwent paryskiej Sorbony, teolog, doktor Uniwersytetu w Tybindze, mówił o życiu, śmierci i nadziei, że odejście z widzialnego świata nie jest kresem życia i że bliscy sobie ludzie nadal pozostają w pewnej więzi ze sobą.

Wykład ks. F. Brune zorganizowany został pod egidą Koła Naukowego Historii Społecznej i Gospodarczej Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie. Dzień wcześniej w Warszawie ks. F. Brune odebrał Nagrodę Honorową za 2008 r. miesięcznika „Nieznany Świat” – za, jak uzasadniono, wieloletnie badania nad zjawiskiem transkomunikacji, w której ma on opinię jednego z najwybitniejszych współcześnie badaczy kontaktów z innymi wymiarami rzeczywistości, a swoją pasję badawczą potrafi łączyć z tolerancją wobec poglądów nie mieszczących się w obrębie systemu religijnego, którego jest przedstawicielem2.

Ks. Francois Brune

Obszerne materiały o ks. F. Brune i jego wykładzie zamieścił w końcu listopada i w grudniu „Dziennik Polski”, a amfiteatralna sala, w której odbyło się spotkanie, wypełniona została przez około trzystu słuchaczy. Zapewne każdy z nich, zmierzając na wykład Księdza, kierował się różnymi motywacjami. Potwierdziły to zadawane przez nich pytania. Pewne jest, że nikogo wydarzenie to nie pozostawiło obojętnym. Pokłosiem spotkania stały się m.in. dyskusje na forach internetowych. Zapewne nie wszyscy byli w stanie zaakceptować przekazywane przez Księdza treści – wierzący w teorię reinkarnacji dali wyraz swemu rozczarowaniu, iż nie podziela on wiary w jej mechaniczne, potoczne rozumienie, a uznaje ją za proces bardziej złożony. Z kolei słuchacze odrzucający reinkarnację z samej jej definicji, jako sprzeczną z religią katolicką, zapewne z pewną obawą słuchali o tym, że może ona być tym czymś, co teologowie, spierając się między sobą, nazywają „świętych obcowaniem”.

W swych publikacjach, w tym w wydanej w języku polskim w grudniu 2008 r., przez Wydawnictwo Medium, książce Powiedzcie im, że śmierć nie istnieje. Wiadomości z tamtego świata od Jeana Wintera i Geralda de Dampierr‘a, F. Brune, odnosząc się do samej esencji swych badań – transkomunikacji – naturalnej i instrumentalnej (elektronicznej), podkreślał, tak jak i w ramach swego wykładu, że większość wiadomości najbardziej wiarygodnych i wzniosłych nie ma zaspokajać naszej ciekawości co do zaświatów, lecz ma przypomnieć nam o prawdziwym sensie życia i prawdziwych wartościach: miłości Boga i miłości bliź-

niego. Zauważymy – pisał F. Brune, odnosząc się do zawartości cytowanej książki – też nacisk kładziony na modlitwę, ale bez świętoszkowatości, bez bigoterii. Odnotujemy tu esencję chrześcijaństwa, ale z pewnym niedopowiedzeniem i położeniem akcentu na religijność wewnętrzną, na osobisty stały kontakt z Bogiem3.

Odnosząc się do kwestii stosunku Kościoła katolickiego do jego badań ks. dr F. Brune w wywiadach, m.in. dla „Nieznanego Świata”, i w trakcie wykładu powiedział, że z większą akceptacją spotyka się wśród części duchowieństwa hiszpańskiego i włoskiego, chłodniej jego poglądy przyjmowane są zaś we Francji, w której to zresztą nie dotyczy to tylko środowisk kościelnych, ale i także świeckich uczonych, poza chlubnym wyjątkiem, którym jest profesor etnologii, Remy Chauvin. Generalnie za miarodajne stanowisko Watykanu w tej kwestii uznał oświadczenie ojca Gino Concettiego, z listopada 1996 r., stałego współpracownika na wpół oficjalnego organu prasowego Stolicy Apostolskiej – „L’Osservatore Romano”, który m.in. powiedział, że Bóg pozwala naszym drogim zmarłym, żyjącym w sferze pozaziemskiej, kontaktować się z nami i doradzać nam w trudnych momentach naszego życia. Biorąc pod uwagę ostatnie odkrycia psychologii dotyczące zjawisk paranormalnych, Kościół zdecydował nie zabraniać dłużej eksperymentów polegających na poszukiwaniu kontaktu ze zmarłymi, pod warunkiem że próby te będą podejmowane w celach religijnych i naukowych4.

Zdaniem F. Brune w odniesieniu do zjawiska transkomunikacji, mimo utrzymującej się nieufności części środowisk kościelnych i naukowych, następuje ewolucja stanowisk podobna do tej, jakiej uległa ocena fenomenu doświad-

Cytuję za: Andrzej Pankalla, Aleksandra Kilian, PSYCHESCAPES Tożsamość naszych czasów? Studium psycho-kulturowe, Poznańskie Wydawnictwo Psycho-Kulturowe, Poznań 2007, s. 45.

1

14

2

,,Nieznany Świat”, nr 12/2008 (208), s.4.

3

Powiedzcie…, dzieło cytowane, s. 14.

4

Powiedzcie…, dzieło cytowane, s. 8.

Niezwykła opowieść o śmierci, ,,Tygodnik Powszechny”, 1977, nr 44 (1501), cytuję za znakomitą książką Zdzisława Jana Ryna i Stanisława Kłodzińskiego Rytm śmierci w przeżyciach byłych więźniów niemieckich nazistowskich obozów koncentracyjnych, Fundacja Nasza Przyszłość, Szczecinek 2008, s. 18.

5

może potrzebować nowych typów interwencji, wsparcia, kontekstu psychologicznego. W skrócie: nowe czasy, nowy człowiek i baaaardzo nieadekwatna nauka o jego „psyche”7.

Styk kulturowo zorientowanej psychologii, teologii otwartej na dialog z nauką – a wydaje się że ks. dr F. Brune w tym nurcie się mieści – wydaje się szansą na zerwanie z pooświeceniowym rozdzieleniem religijnej i naukowej wizji człowieka. Wielkie kreacje literackie Tolkiena i Lewisa i ich ogromna popularność u progu XXI wieku, po przełożeniu na język filmowy, są wyraźnym objawem tęsknoty za na nowo zdefiniowaną unią nauki i religii.

Adam Mickiewicz w wydanej w 1822 r. balladzie Romantyczność genialnie ukazał konflikt pomiędzy Starcem i jego oświeceniowym „szkiełkiem i okiem” – martwą wizją świata a wiejską dziewczyną widzącą swego zmarłego kochanka, zgodnie z wiarą rozpowszechnioną wśród ludu – poddawaną przez ówczesnych „uczonych” szyderstwu – Źle mnie w złych ludzi tłumie,/Płaczę, a oni szydzą./Mówię, nikt nie rozumie,/Widzę ,oni nie widzą.(...) Ufajcie memu oku i szkiełku,/ Nic tu nie widzę dokoła./Duchy karczemnej tworem gawiedzi,/W głupstwa wywarzone kuźni./Dziewczyna duby smalone bredzi,/A gmin rozumowi bluźni8.

Człowiek u schyłku XX w. mógłby, a teraz pewnie także może, wraz z Ryszardem Riedlem zaśpiewać natomiast przejmującą balladę opisującą jego nadzieje i lęki: Mamo piszę do Ciebie wiersz,/Może ostatni, na pewno pierwszy./Jest głęboka, ciemna noc,/Siedzę w łóżku , a obok śpi ona,//I tak spokojnie oddycha./Dobie-

6

Cytuję za: Andrzej Pankalla…, dzieło cytowane, s. 17.

7

Tamże, s. 17.

8

Wieszcza cytuję, o zgrozo, za Internetem…

9

List do M , ,,Dżem”, słowa Dorota Zawiesienko, Ryszard Riedel, źrodło : Internet.

Renee Weber, Poszukiwanie jedności. Nauka i mistyka, Wydawnictwo Pusty Obłok, Warszawa 1990, s. 25.

10

dr Tadeusz Filar Historyk, rocznik 1961, Jarosław, opiekun Koła Naukowego Historii Społecznej i Gospodarczej Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie.

Spotkanie

ga mnie jakaś muzyka,/Nie to tylko w mej głowie szum./Siedzę i tonę we łzach,/Bo jest mi smutno,/Bo jestem sam.//Samotność to taka straszna trwoga,/ Ogarnia mnie, przenika mnie./Wiesz Mamo, wyobraziłem sobie, że/ Że nie ma Boga, nie ma nie./…9 I być może współczesny „gmin” odnajduje w badaniach ludzi pokroju ks. dr. F. Brune jakąś dla siebie nadzieję – bo wszyscy mistycy podobnie jak najbardziej twórcze umysły świata nauki (a pośrednio być może wszyscy naukowcy) poszukują głębi. Zarówno dla naukowców, jak i dla mistyków ideałem pozostaje jedność. (…)

Naukowiec zaprasza do tańca materię gęstą, aby wytworzyć czystą energię, mistyk natomiast – mistrz materii subtelnej – tańczy swój własny taniec10.

fot. Ewa Jabłońska

czeń przeżyć z pogranicza śmierci (NDE). Stało się tak według niego dzięki badaczom amerykańskim i w efekcie tego dziś, mimo popisów zatwardziałych racjonalistów, mało kto uznaje, że przeżycia te to tylko halucynacje spowodowane niedotlenieniem mózgu…

O dynamice zmiany w tym względzie świadczy fakt, że jeszcze w 1977 r. Mieczysław Pszon na łamach „Tygodnika Powszechnego” pisał, z jakimi problemami, jeśli chodzi o opowiedzenie swych przeżyć, stykał się wydarty śmierci człowiek – Najpierw nie jest w stanie znaleźć w ludzkim języku słów, które potrafiłyby w sposób odpowiedni wyrazić przeżycia tego rodzaju.

A równocześnie spotyka się z niedowierzaniem i kpiną, rezygnuje zupełnie z opowiadania o tym innym. Niemniej doznane przeżycie pozostawia głębokie ślady w jego psychice, kształtując na nowo pojęcie życia i jego stosunek do śmierci5.

Na pytania ks. F. Brune odpowiadał z dużym spokojem i humorem, między innymi stwierdzając, że film ,,Biały szum” to film straszny, ale… że tak jest już z filmami amerykańskimi, które są albo takie albo genialne…

Wraz z Księdzem w spotkaniu czynnie uczestniczyli: księżna Nicole Radziwiłł (bez jej inicjatywy nie doszłaby do skutku żadna z jego wizyt w Polsce w ciągu wielu lat), właściciele i wydawcy „Nieznanego Świata” – Anna Ostrzycka i Marek Rymuszko – oraz Anna Janicka-Smajkiewicz, dynamicznie tłumacząca wykład pod znamiennym tytułem Umarli mówią do nas. Fakty naukowe potwierdzające istnienie transkomunikacji...

Czy wiedza podobnego rodzaju jest nam dzisiaj potrzebna? Myślę, że tak. Banalizacja śmierci w XX w. stała się faktem, takim samym jak jej upodlenie. Metafizyczne i praktyczne zło jest dziś chlebem powszednim współczesnego człowieka, w sytuacji, gdy prawdziwego chleba dla wielu z nas brakuje. Podobnie jak i poczucia sensu życia w coraz bardziej zdehumanizowanym świecie. Jak stwierdził kiedyś wybitny polski filozof – profesor Roman Ingarden – człowiek zaczyna się tam, gdzie zaczyna się kultura6. W psychologii, bez wątpienia istotnej z punktu widzenia poznania człowieka jako takiego, ze względu na dominującą naturalistyczną opcję metodologiczną (…) zadomowił się nieźle model psychobiologiczny człowieka, a nie eksploruje się obszaru zjawisk na styku „psyche” i kultury. Psychologia ignoruje sferę powszechników sensu – wartości – oraz ich nośników w postaci mitu, symbolu, rytuału, religii. Niektórzy twierdzą (…), że to przykład niezwykłej arogancji psychologów (w stylu: mamy swoje obiekty badań, po co nam inne?). Poza tym żyjemy w czasach zmiany, szybkiego przepływu, przenikania transkulturowego, co wymaga nowego rozumienia człowieka, który z kolei

fot. Tadeusz Filar

Esej

15 15

Aktualności

Bezpieczny weekend zimowy

– bezpieczny powrót!

W końcu przyszła upragniona przez narciarzy zima. Nastał czas weekendowych wyjazdów na narty do górskich miejscowości.

Gdy wybieramy się na narty samochodem, pamiętajmy o: • wymianie opon na zimowe, • zabraniu ze sobą łańcuchów przeciwpoślizgowych na koła, • umieszczeniu nart albo deski snowboardowej na bagażniku umieszczonym na dachu pojazdu (przewożenie sprzętu narciarskiego wewnątrz pojazdu może zwielokrotnić skutki zdarzenia drogowego), • właściwym zamocowaniu sprzętu narciarskiego umieszczonego w odpowiednio do tego przystosowanym bagażniku, • sprawdzeniu stanu gum w wycieraczkach przednich szyb samochodu, • zabezpieczeniu właściwej ilości płynu do spryskiwania szyb, • sprawdzeniu płynu w chłodnicy pojazdu, • odśnieżeniu pojazdu w celu uzyskania właściwej widoczności.

W czasie podróży pamiętajmy o zachowywaniu należytej ostrożności, dostosujmy prędkość do

warunków drogowych. Często wydaje się nam, że nawierzchnia jest czarna i sucha, ale doświadczeni kierowcy wiedzą, że nawet w takich miejscach może być ślisko, zatem wydłuża się droga hamowania, co o konsekwencji przy szybkiej jeździe może doprowadzić do zderzenia pojazdów.

Stosujmy się do znaków drogowych, szczególnie tych ograniczających prędkość, zarządcy dróg umieszczają je w celu poprawy bezpieczeństwa drogowego. W miejscach wskazanych na znakach lub zaśnieżonych używajmy łańcuchów przeciwpoślizgowych. Stosujmy się do wskazówek podanych przez producenta, co do zakładania łańcuchów oraz dopuszczalnej prędkości pojazdu z łańcuchami.

Oczywiście łańcuchy przeciwpoślizgowe zakładamy na koła napędzające pojazd.

Po dojechaniu do celu podróży zaparkujmy pojazd w miejscu do tego przeznaczonym, na parkingach przy wyciągach czy stacjach narciarskich.

Ustawmy pojazd tak, by nie blokował miejsca innym oraz tak, abyśmy mogli w każdej chwili odjechać z tego miejsca.

Udając się w kierunku wyciągu, pamiętajmy, aby rzeczy wartościowych, plecaków torebek, portfeli nie zostawiać w miejscach widocznych w pojeździe,

Karmelitańskie Warsztaty Liturgiczno-Muzyczne W dniach 5–9 grudnia przy Klasztorze Karmelitów Bosych (ul. Rakowicka 18) odbyły się I Karmelitańskie Warsztaty Liturgiczno-Muzyczne „O Matce Bożej”, nad którymi patronat honorowy objął m.in. prof. Roman Niestrój – Rektor UEK. W czasie 4 dni warsztatów odbyło się 20 godzin prób muzycznych, przygotowano 13 utworów, w tym „Mszę porankową” Piotra Pałki i 3 utwory

16

z orkiestrą (uczniów Państwowego Ogólnokształcącego Liceum Muzycznego im. Fryderyka Chopina w Krakowie i innych szkół muzycznych ) pod batutą Magdaleny Makarewicz-Sternickiej, krakowskiej dyrygentki. Dodatkowo odbyło się kilka godzin konferencji i wykładów powadzonych przez o. Jana Krawczyka OCD, o. Mariana Zawadę OCD, Jana Budziaszka i Jana Pospieszalskiego.

38-osobowy Chór NIBY GARSTKA 9 grudnia, na koncercie wieńczącym warsztaty, przy akompaniamencie organów i 15-osobowej orkiestry, wypełnił przestrzeń akustyczną świątyni po brzegi.

Na koncercie zaszczycili nas swoją obecnością nasi patroni honorowi: Senator RP Zbigniew Cichoń z małżonką oraz Rektor UEK prof. Roman Niestrój wraz z prorektorami.

Organizatorzy pragną podziękować za pomoc i wsparcie finansowe swoim darczyńcom, a w szczególności: Aptece pod Malwami (ul. Rakowicka 17), mec. Tomaszowi i Katarzynie Pabian, Joannie Gregule, F.P.H. Bielwod SC Stanisław Biel i Jacek Biel (ul. Lubicz 22).

Karmelici Bosi zapraszają na kolejne warsztaty „O Św. Józefie”, które odbędą się już w marcu 2009 r.

Informacje i zapisy: www.karmel.pl/warsztaty, www.da.karmel.pl n

najlepiej schować w bagażniku lub zabrać ze sobą.

Stojąc w kolejce do wyciągu, kieszenie z dokumentami, kluczykami od pojazdu czy pieniędzmi miejmy zapięte.

Jak wynika z kronik policyjnych, w okresie zimowym w miejscowościach turystycznych uaktywniają się grupy złodziei kieszonkowych. Ich celem stają się przyjeżdżający tam turyści, dysponujący często znacznymi kwotami pieniędzy.

Będąc na stoku pamiętajmy, że nie jesteśmy tam sami. Zatrzymujmy się nie na środku stoku, lecz na skraju trasy zjazdowej. Kiedy musimy odpocząć, udajmy się do „kafejki” na stoku na upragniony ciepły posiłek, ale nie spożywajmy napojów alkoholowych – nawet jedno piwo czy jeden kubek „grzańca” mogą być dla zmęczonego organizmu szkodliwe. Możemy stracić zdolność logicznego myślenia, a brawura może doprowadzić do wypadku na stoku lub wypadku drogowego w czasie drogi powrotnej.

Pamiętajmy, celem naszej weekendowej wyprawy jest zakosztowanie przyjemności związanych z uprawianiem sportów zimowych oraz bezpieczny powrót do domu! n mgr Mariusz Rozwadowski

Wigilia Klubu MBA Już po raz czwarty Krakowska Szkoła Biznesu Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie zorganizowała spotkanie opłatkowe Klubu MBA. W uroczystości udział wzięli: dr Piotr Buła – dyrektor Szkoły, dr hab. Adam Sagan, prof. UEK – przewodniczący Rady Programowej Szkoły, zagraniczni goście: prof. Robert Neumann, dr med. Gunter Frank, prof. Evert Gummesson, Torkid Thanem Ph.D., członkowie Klubu MBA oraz studenci programów Executive MBA i International MBA. Uczestników spotkania oraz zaproszonych gości przywitał przewodniczący Rady Programowej Krakowskiej Szkoły Biznesu, w imieniu studentów przemówił Piotr Hajdecki, starosta XIII edycji Programu Executive MBA. Klubowy opłatek był szczególną okazją do rozmów i złożenia życzeń świątecznych.

Wspólne kolędowanie przy bogatym repertuarze kolęd chóru Dominanta wprowadziło świąteczną atmosferę.

Spotkania Klubu MBA dają możliwość jeszcze lepszego zintegrowania i nawiązania nowych kontaktów w środowisku studentów i absolwentów programu MBA. Alicja Górnisiewicz-Niżnik Krakowska Szkoła Biznesu UEK

Uczelnia – biznes

– jednostki samorządu terytorialnego W dniu 2 grudnia ub.r. w Zamiejscowym Ośrodku Dydaktycznym UEK w Wadowicach odbyło się spotkanie integracyjne „Uczelnia – biznes – jednostki samorządu terytorialnego”.

Naszą Uczelnię reprezentowali dr hab. Andrzej Chochół, prof. UEK – Prorektor ds. Studenckich, dr Agata Niemczyk – kierownik Zamiejscowego Ośrodka Dydaktycznego UEK w Wadowicach oraz dr Piotr Buła – dyrektor Krakowskiej Szkoły Biznesu UEK. Samorząd Powiatu Wadowickiego reprezentowali: Teresa Kramarczyk – starosta Powiatu Wadowickiego, Mirosław Nowak – wicestarosta Powiatu Wadowickiego, Józef Łasak – wiceprzewodniczący Rady Powiatu, Stanisław Kotarba – członek Zarządu Starostwa Powiatowego oraz Augustyn Ormanty – burmistrz Kalwarii Zebrzydowskiej.

Biznes reprezentowali m.in.: Andrzej Dąbrowski – prezes ZPC Skawa, Czesław Serafin – kierownik WDW Podhalanin, Jarosław Pawelec – wiceprezes Banku Spółdzielczego w Andrychowie i inni.

W spotkaniu uczestniczyli również sympatycy ZOD-u, m.in. Jolanta Satława – dyrektor ZS nr 3 w Wadowicach i Stanisław Babiński.

– Spotkanie uważam za udane – mówi dr Agata Niemczyk, kierownik ZOD w Wadowicach. – Cel, który mu przyświecał, został, w mojej opinii, zrealizowany. Konsekwencją spotkania było dostrzeżenie korzyści działania Zamiejscowego Ośrodka Dydaktycznego na terenie powiatu wadowickiego. Beneficjentami profitów funkcjonowania ośrodka są nie tylko studenci ZOD-u, ale również instytucje komercyjne i jednostki samorządu terytorialnego działające na terenie powiatu.

W rezultacie z dużą aprobatą spotkała się inicjatywa podjęcia współpracy „Triady Powiatu” UCZELNIA – BIZNES – JEDNOSTKI SAMORZĄDU TERYTORIALNEGO tak, aby wspólnie można było korzystać z efektu synergii.

Reprezentanci biznesu i samorządu terytorialnego wykazali inicjatywę współpracy merytorycznej z ZOD-em w Wadowicach, co ma się ujawnić w proponowanych przez nich tematach prac dyplomowych. n dr Agata Niemczyk – kierownik Zamiejscowego Ośrodka Dydaktycznego w Wadowicach

29-30 XI 2008 r.

Przez dwa grudniowe dni w hali sportowej naszej Uczelni kibice tańca towarzyskiego mogli cieszyć się pięknem prezentacji tanecznych. W gorącej atmosferze tańczyło około 450 par, oglądanych i oklaskiwanych przez krakowską publiczność, przeżywającą godziny wielkich sportowych emocji.

Organizatorem Grand Prix Polski na rok 2008 i XI Ogólnopolskiego Turnieju Tańca As 2008 była krakowska Szkoła Tańca AS oraz UEK.

Spotkanie opłatkowe studentów niepełnosprawnych Staropolskim obyczajem 17 grudnia ub.r. studenci niepełnosprawni krakowskich uczelni spotkali się na tradycyjnym spotkaniu wigilijnym, przygotowanym przez ZSN UEK, ZSN PK oraz ZSN AGH. Miejsce na spotkanie, a także wyśmienite wigilijne potrawy zapewniła studencka stołówka „Tawo” znajdująca się na terenie Akademii Górniczo-Hutniczej. W spotkaniu uczestniczyli też przedstawiciele władz uczelnianych, miejskich oraz organizacji działających na rzecz osób niepełnosprawnych. Z Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie przy wigilijnym stole zasiedli m.in. dr hab. inż. Andrzej Chochół, prof. UEK – Prorektor ds. Studenckich, dr hab. Janina Filek, prof. UEK – Pełnomocnik Rektora ds. Osób Niepełnosprawnych, mgr Anna Stawowy – przedstawiciel Biura ds. Osób Niepełnosprawnych, mgr Teresa Krupa z Działu Spraw Bytowych Studentów i Doktorantów oraz mgr inż. Małgorzata Macuga z Działu Nauczania. Dzieląc się opłatkiem, wszyscy składali sobie świąteczne życzenia. Wspólne kolędowanie przy dźwiękach orkiestry oraz rozmowy przy wigilijnym stole wprowadziły uczestników w świąteczny nastrój.

Karolina Kotulska

Krakowski Semestralnik Studentów Niepełnosprawnych W grudniu ub.r. ukazał się drugi numer „Krakowskiego Semestralnika Studentów Niepełnosprawnych”, tworzonego z myślą o osobach niepełnosprawnych. Autorami pisma są studenci, psychologowie i pracownicy sześciu uczelni krakowskich: Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie, Akademii Górniczo-Hutniczej, Papieskiej Akademii Teologicznej, Politechniki Krakowskiej, Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz Uniwersytetu Pedagogicznego.

W semestralniku można znaleźć informacje o działalności biur i pełnomocników ds. osób niepełnosprawnych oraz zrzeszeń studentów niepełnosprawnych i organizowanych przez nich wydarzeniach (wyjazdach, spotkaniach integracyjnych, obozach, konferencjach, seminariach). Studenci niepełnosprawni mogą przeczytać o swoich prawach, możliwościach otrzymania pomocy i wsparcia. Spotkamy tu różne tematy związane ze studiowaniem oraz przykłady twórczości studentów niepełnosprawnych.

W tym numerze KSSN znajdziemy m.in. wywiad z dr. hab. inż. Andrzejem Chochółem, prof. UEK – Prorektorem UEK ds. Studenckich, informacje o ofercie Biura ds. Osób Niepełnosprawnych UEK, akademikach, miejscach parkingowych, o motywacji do pracy, prawach pracownika niepełnosprawnego, ulgach podatkowych dla osób niepełnosprawnych.

Gazetki dostępne są w Biurze ds. Osób Niepełnosprawnych i Zrzeszenia Studentów Niepełnosprawnych UEK, a także na stronie internetowej www.zsn.agh.edu.pl/kssn. Osoby zainteresowane wydrukiem brajlowskim proszone są o zgłaszanie się do redakcji semestralnika.

Justyna Hawryluk – przewodnicząca ZSN UEK

Kurs języka migowego Biuro ds. Osób Niepełnosprawnych w grudniu 2008 r. zorganizowało kurs języka migowego pierwszego stopnia KSS1. Do udziału w szkoleniu zgłosiło się dwadzieścia osób, zarówno studentów, jak i pracowników UEK. Zajęcia prowadzi Anna Pieniążek z Polskiego Związku Głuchych. Spotkania odbywają się raz w tygodniu, we czwartki. Program zajęć obejmuje naukę podstawowych znaków języka migowego, a także daje możliwość praktycznego sprawdzenia swoich umiejętności poprzez rozmowę z zaproszonymi na zajęcia osobami niesłyszącymi.

Kurs kończy się egzaminem, po którym każdy z uczestników otrzyma zaświadczenie o znajomości języka migowego na poziomie pierwszego stopnia. Zaświadczenie to jest oficjalnym dokumentem wydawanym przez Polski Związek Głuchych.

– Uczestnictwo pracowników w kursie uczyni Uczelnię bardziej otwartą na studentów niepełnosprawnych z dysfunkcjami narządu słuchu, pozwoli na bliższe poznanie i zrozumienie kultury głuchych oraz pokonanie barier w komunikacji z nimi – mówi Anna Stawowy, pracownik Biura ds. ON. Z uwagi na duże zainteresowanie nauką języka migowego planowane jest zorganizowanie zajęć dla kolejnej grupy chętnych w bieżącym roku.

Organizatorzy myślą też o zaproponowaniu kontynuacji nauki w przyszłym roku 17 akademickim na drugim stopniu kursu języka migowego.

Wydawnictwo UEK

Polska Książka Naukowa

w Wiedniu

W

dniach 25–30 listopada 2008 r. miała miejsce kolejna wystawa polskiej książki naukowej za granicą. Tym razem odbyła się ona w Wiedniu w Stacji Naukowej Polskiej Akademii Nauk. Wystawa została zorganizowana przez Stowarzyszenie Wydawców Szkół Wyższych w Polsce, Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego, Ambasadę Rzeczypospolitej Polskiej w Wiedniu i Stację Naukową PAN w Wiedniu. Wśród 35 wydawnictw akademickich, które zaprezentowały łącznie kilkaset tytułów książek i czasopism, znalazło się również Wydawnictwo Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie. Warto podkreślić, że wszystkie wydawnictwa zgodziły się, aby po zakończeniu ekspo-

Ekspozycja książek Wydawnictwa UEK zycji prezentowane publikacje wzbogaciły zbiory Stacji Naukowej PAN w Wiedniu. Biblioteka Stacji zgromadziła dotychczas około 4000 woluminów, na które składa się księgozbiór własny Stacji oraz zbiór poloników z biblioteki wybitnego austriackiego historyka i polonisty Ottona Forst-Battaglii, i stanowi warsztat pracy dla przybywających do Wiednia polskich uczonych, głównie historyków i literaturoznawców, a także uczonych austriackich zajmujących się polską problematyką.

Okazją do przedstawienia wydawnictw Uczelni były również 12. Targi Książki w Krakowie, które odbywały się w dniach 23–26 października 2008 r. Na tym największym dorocznym spotkaniu wydawców zaprezentowaliśmy około 150 tytułów, z czego ponad 60 stanowiły publikacje wydane w minionym roku akademickim. W ofercie wydawniczej znalazły się zarówno publikacje naukowe, wśród których warto wymienić monografie habilitacyjne: K. Firlej – Rozwój przemysłu rolno-spożywczego w sektorze agrobiznesu i jego determinanty, B. Pawełek – Metody normalizacji zmiennych w badaniach porównawczych złożonych zjawisk ekonomicznych, W. Kudełka – Możliwości modelowania jakości mlecznych napojów fermentowanych w czasie przechowywania, jak

Wystawa polskiej książki naukowej w Wiedniu

Jerzy Marzec Bayesowskie modele zmiennych jakościowych i ograniczonych w badaniach niespłacalności kredytów, s. 273, ISBN 978-83-7252-425-6 Głównym celem monografii jest bayesowska analiza niespłacalności kredytów detalicznych za pomocą ekonometrycznych modeli dla jakościowych i ograniczonych zmiennych endogenicznych.

Konieczność szerszego zastosowania zaawansowanych modeli służących do pomiaru ryzyka kredytowego wynika ze wzrostu konkurencyjności na rynku finansowym, gwałtownego wzrostu poziomu zadłużenia gospodarstw domowych oraz obowiązku wprowadzenia przez banki uregulowań prawnych „Nowej umowy kapitałowej”. Niniejsza monografia jest poszukiwaniem nowych rozwiązań w zakresie budowy i estymacji modeli umożliwiających ograniczenie ryzyka kredytowego.

Praca łączy dwa aspekty – metodologiczny i praktyczny. W części metodologicznej zaprezento-

wano konstrukcje modeli statystycznych, tj. modelu dwumianowego, wielomianowego dla kategorii uporządkowanych i modelu tobitowego, które służą do badania niespłacalności pojedynczego kredytu.

Mając na uwadze zastosowania praktyczne, przedstawiono modele umożliwiające obliczanie minimalnych wymogów kapitałowych oraz wspomagające proces podejmowania optymalnych decyzji kredytowych na poziomie pojedynczego klienta w warunkach niepewności.

W celu estymacji, testowania i wnioskowania o charakterystykach opisujących niespłacalność kredytów zastosowano podejście bayesowskie.

W części empirycznej zbadano siłę i kierunek wpływu wybranych zmiennych egzogenicznych na zmiany prawdopodobieństwa niespłacenia kredytu bądź oczekiwanego opóźnienia w jego spłacie. Oszacowano finansowe korzyści wynikające z zastosowania wspomnianych modeli jako narzędzi umożliwiających – w ramach scoringu kredytowego – podejmowanie decyzji o udzieleniu bądź odmowie udziele-

i prace dydaktyczne wydane w minionym roku, m.in. podręczniki: A. Malawski – Elementy algebry dla studentów ekonomii i zarządzania, J. Sala – Formy współczesnego hotelarstwa, K. Sosenko – Problemy filozofii i metodologii nauk dla ekonomistów oraz Zarządzanie zasobami ludzkimi w organizacji opartej na wiedzy, pod red.

A. Szałkowskiego.

Targi Książki w Krakowie

nia kredytu w zależności od hipotetycznej postawy kredytobiorcy wobec spłaty zobowiązania. Oryginalność pracy wynika z zastosowania odpowiednich modeli i metod w celu rozwiązania praktycznych problemów ekonomicznych.

Projekt okładki: Sławomir Lewczuk

18

Cały Rozmowa z prof. dr. hab. Adamem Nalepką, kierownikiem Katedry Ekonomiki Nieruchomości i Procesu Inwestycyjnego Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie oraz redaktorem naczelnym kwartalnika „Świat Nieruchomości”.

Co to jest ŚWIAT NIERUCHOMOŚCI? Czasopismo „Świat Nieruchomości” ukazuje się od 1992 roku. Pismo to było dotąd wydawane przez Fundację Akademii Ekonomicznej w Krakowie i Politechniki Krakowskiej – Krakowski Instytut Nieruchomości. Odegrało ono bardzo ważną rolę w edukacji w zakresie szeroko rozumianej gospodarki nieruchomościami. Na początku lat 90. XX wieku wiedza społeczeństwa polskiego w zakresie nieruchomości była bardzo mała i artykuły zamieszczane w „Świecie Nieruchomości” stanowiły jedno z niewielu źródeł informacji fachowych w tym zakresie. Wielu uznanych obecnie pośredników w obrocie nieruchomościami, zarządców nieruchomości, rzeczoznawców majątkowych, doradców inwestycyjnych poznawało arkany swego zawodu z lektury tego czasopisma. Później wielu z nich dzieliło się swymi doświadczeniami z innymi, publikując artykuły i komunikaty. Bardzo ważną rolę czasopismo odegrało w procesie kształcenia studentów naszego Uniwersytetu, głównie na specjalności Gospodarowanie nieruchomościami. Publikowane artykuły stanowiły często główne, niekiedy jedyne, źródło informacji wykorzystywanych na zajęciach, jak i przy pisaniu prac dyplomowych lub magisterskich.

Koncepcja pisma, wypracowana przez zespół redakcyjny pod kierunkiem Władysława Brzeskiego, a następnie Kazimierza Jurka, sprawdziła się i została zaakceptowana przez dość szeroką rzeszę czytelników.

Czasopismo „Świat Nieruchomości” będzie teraz wydawane przez Fundację Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie. Wydawca zaprosił mnie do redagowania pisma. Staję więc przed poważnym wyzwaniem – kontynuowania dzieła moich poprzedników.

Tytuł czasopisma „Świat Nieruchomości” sugeruje ograniczenie tylko do tej branży.

Każdy z nas na co dzień korzysta z nieruchomości, nie do końca uświadamiając sobie procesy ich eksploatacji i rozwoju. Czasopismo, podejmując problem zarządzania nieruchomościami, zahacza o wiele kwestii ekono-

micznych, przykładowo: zarządzanie, finanse, marketing, ubezpieczenia; prawnych, jak i technicznych. Dlatego też pragniemy zaprosić do współpracy na łamach kwartalnika szerokie grono osób zajmujących się naukowo bądź praktycznie szeroko rozumianymi problemami gospodarowania nieruchomościami. Każdy znajdzie tam dla siebie coś interesującego, co może praktycznie wykorzystać. Dowodem na to jest choćby zawartość merytoryczna ostatniego numeru.

Od lipca 2008 roku wydawcą „Świata Nieruchomości” jest Fundacja Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie. Co zmieniło się wraz z nowym wydawcą?

Chcemy nadać czasopismu charakter platformy wymiany poglądów na temat szeroko rozumianych problemów inwestowania i gospodarowania nieruchomościami. Chciałbym, aby periodyk w znacznym zakresie był przygotowywany przez pracowników katedr inwestycji i nieruchomości polskich uczelni wyższych.

Wyrazem tej koncepcji czasopisma jest skład Rady Programowej, do której zaproszenie przyjęli wybitni profesorowie z całej Polski, oraz zespołu redakcyjnego, w skład którego wchodzą pracownicy wielu uczelni. Jesteśmy więc otwarci na środowiska uczelni ekonomicznych, technicznych i uniwersyteckich.

Czasopismo „Świat Nieruchomości” będzie również szeroko otwarte na środowiska praktycznie zajmujące się sferą inwestycji i gospodarki nieruchomościami: na zarządców nieruchomości, pośredników w obrocie nieruchomościami, rzeczoznawców majątkowych, doradców inwestycyjnych, deweloperów, pozostałych inwestorów.

Zaproszenie do czytania czasopisma oraz do jego współtworzenia skierowane zostało do wszystkich środowisk zajmujących się naukowo i praktycznie wszelkimi aspektami inwestycji i nieruchomości.

Wspomnieć należy, iż nowy wydawca podchodzi do przedsięwzięcia bardzo ambitnie

nie tylko ze strony merytorycznej, ale i ze strony marketingowej. Wychodzimy szerokim frontem do odbiorcy, oddając mu do dyspozycji nowy serwis internetowy www.swiatnieruchomosci.uek.krakow.pl, będący bardzo wygodną formą wymiany informacji. Szata graficzna pisma też zmierza do uczynienia czasopisma przyjaznym czytelnikowi.

Jakie cele stawia sobie redakcja „Świata Nieruchomości” na przyszłość?

Chcemy, aby czasopismo było bogatym źródłem wiedzy oraz płaszczyzną wymiany doświadczeń i poglądów z zakresu inwestowania i gospodarowania nieruchomościami.

Adresujemy je w szczególności do właścicieli nieruchomości, ich użytkowników, osób realizujących się zawodowo w tej sferze gospodarki, a także szeroko pojętego środowiska akademickiego, grona studentów i doktorantów zainteresowanych nieruchomościami.

Mając na uwadze zwiększenie roli „Świata Nieruchomości” w rozwoju środowiska akademickiego, wraz z nowym wydawcą przyjęte zostały starania o umieszczenie czasopisma na liście punktowanych publikacji naukowych, ogłaszanej przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Tym samym pragniemy ułatwić osobom zaangażowanym w tworzenie „Świata Nieruchomości” wspinanie się po drabinie kariery naukowej.

Zapraszam zatem w imieniu swoim, Rady Programowej i Zespołu Redakcyjnego oraz Wydawcy do współpracy na łamach kwartalnika „Świat Nieruchomości”.

Kontakt z redakcją „Świata Nieruchomości”: Fundacja Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie, ul. Rakowicka 27, 31-510 Kraków tel.: 012 293 74 64, e-mail: fundacja@uek.krakow.pl www.swiatnieruchomosci.uek.krakow.pl

19

Projekty

Transfer wiedzy z sektora badawczo-rozwojowego do przedsiębiorstw

J

ednym z priorytetowych działań gospodarki opartej na wiedzy jest wspieranie i wzmocnienie procesów transferu wiedzy z sektora badawczo-rozwojowego do przedsiębiorstw i intensyfikacja w tych ostatnich procesów innowacyjnych. By było to możliwe, konieczna jest współpraca: ośrodki naukowo-dydaktyczne powinny tworzyć i rozpropagowywać wiedzę, natomiast podmioty gospodarujące powinny być zaangażowane zarówno na etapie udzielania informacji, które mogą być użyteczne przy tworzeniu nowej wiedzy (badania naukowe, raporty, analizy), jak i później, podczas wykorzystania wiedzy zgodnie z zaleceniami naukowców. Cały czas powinny następować procesy wymiany informacji i uzupełniania niekompletnych danych po to, by w następstwie można było otrzymać wyniki – wiedzę, przydatną dla całej gospodarki.

Zwiększenie znaczenia działalności badawczo-rozwojowej w gospodarce dzięki transferowi wiedzy i doświadczeń pomiędzy sektorem nauki i gospodarki musi opierać się na skutecznych działaniach komunikacyjnych. Problemy w przekazie informacji oraz utrudnienia w dotarciu do konkretnych osób i instytucji mogą być głównymi przyczynami hamującymi transfer wiedzy z sektora nauki do przedsiębiorstw.

Chcąc temu skutecznie przeciwdziałać, od 1.10.2008 r. Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie rozpoczął realizację projektu pt. „Powstanie wydawnictwa oraz wortalu branżowego w zakresie zastosowania gospodarczego wyników badań i prac badawczych w dziedzinie nauk ekonomicznych”. Projekt realizowany będzie 3 lata, do końca 2011 r.

To pierwsze tego typu przedsięwzięcie w Polsce.

Głównym celem projektu jest ukierunkowanie badań naukowych oraz publikacji na możliwość komercjalizacji wiedzy. Dzięki dotacji unijnej, przyznanej przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Uczelnia będzie promować współpracę między przedsiębiorcami i środowiskami naukowymi.

W ramach projektu od kwietnia 2009 r. wydawany będzie kwartalnik pt. „Nauka i Gospodarka” o charakterze monografii, zawierający m.in. specjalistyczną wiedzę ukierunkowaną bezpośrednio na komercjalizację badań naukowych. Czasopismo w wersji papierowej rozpowszechniane będzie bezpłatnie.

W wersji elektronicznej kwartalnik będzie dostępny na stronach serwisu: www.naukaigospodarka.pl.

Formuła bezpłatnej rozsyłki, jak też dostępność online umożliwi dotarcie do szerokiej rzeszy pracowników naukowych, ośrodków badawczo-rozwojowych oraz co najważniejsze – praktyków gospo-

darczych. Artykuły publikowane w czasopiśmie posiadać będą bardzo praktyczny, ale również i naukowy wymiar – duży nacisk położony został na współpracę nauki i świata biznesu. Przedsiębiorcy dzięki nawiązaniu współpracy z naukowcami będą mogli rozwiązać różnorodne problemy, z którymi borykają się w codziennej pracy, podczas prowadzenia działalności gospodarczej, natomiast ich wyniki zostaną opublikowane na łamach kwartalnika w formie zwięzłych artykułów. Autorami artykułów mogą być pracownicy naukowi, przedstawiciele sektora biznesu oraz sfery B+R z całej Polski. Szczególnie pożądane są zespoły mieszane nauka i gospodarka, a także takie, w skład których wchodzić będą przedstawiciele poszczególnych dyscyplin. Wszyscy autorzy prac publikowanych na łamach kwartalnika otrzymają granty finansowe. Każdy artykuł przed opublikowaniem zostanie poddany recenzji naukowej, której dokonywał będzie Komitet Naukowy, składający się z doświadczonych specjalistów z zakresu nauk ekonomicznych. W ramach projektu funkcjonował będzie rozbudowany serwis internetowy, wspierający transfer wiedzy ze świata nauki do gospodarki.

W serwisie zawarte będą specjalistyczne bazy:  pracowników naukowych oraz zaintere-

sowanych współpracą przedsiębiorców;  pomysłów oraz realizowanych badań na-

ukowych, które mogą mieć przełożenie

na praktyczne zastosowanie/wykorzysta nie w gospodarce;  zapotrzebowania na konkretne badania

naukowe, zgłaszane prze sektor biznesu.

Korzyści dla wszystkich użytkowników serwisu będą polegały przede wszystkim na: • możliwości wyszukiwania pomysłów/

badań ukierunkowanych na zastosowa-

nie gospodarcze oraz osób realizujących

je, bądź mogących je zrealizować; • możliwości przyłączenia się na każdym

etapie realizacji konkretnego przedsię-

wzięcia i uczestniczenia jako jeden z wy

konawców, który może następnie skorzy-

stać z wyników realizowanych wspólnie

badań; • bezpłatnej promocji własnych badań na-

ukowych; • bezpłatnej promocji własnej działalności

gospodarczej; • bieżącym informowaniu o wskaźnikach

gospodarczych z kraju i ze świata; • pozyskiwaniu aktualnych informacji go-

spodarczych; • dodatkowa możliwość upowszechnienia

własnych osiągnięć podczas organizacji

dwóch konferencji.

Projekt współfinansowany przez Unię Europejską w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego

20

W wortalu internetowym projektu będzie można znaleźć:  katalog ofert – zawierający z jednej stro-

ny rozbudowaną ofertę badawczą pra-

cowników naukowych, a z drugiej – za-

potrzebowanie na efekty prac badaw-

czych zgłaszane przez przedsiębiorców;  archiwum numerów kwartalnika;  newsy – zawierające aktualności dotyczą-

ce komercjalizacji wiedzy;  newsletter – zawierający archiwum new-

sów i innych ciekawych informacji eko-

nomicznych i gospodarczych;  forum wymiany informacji ekonomiczno -gospodarczych.

Rezultaty projektu przyczynią się do wsparcia naukowców w działaniach na rzecz powiązań ich działalności badawczej z praktyką gospodarczą, a wśród pracowników świata biznesu zaszczepią przekonanie o zasadności i celowości nawiązywania współpracy z szeroko pojętą nauką. Zawartość merytoryczna kwartalnika, serwisu internetowego oraz tematyka konferencji będą pozytywnie wpływać na wzrost świadomości roli nauki w rozwoju gospodarczym zarówno wśród naukowców, jak i praktyków gospodarczych. Wszystko to prowadzić będzie do budowy klimatu sprzyjającego kooperacji i zacieśnieniu współpracy badawczej pomiędzy sferą nauki a sferą gospodarki, co jest właśnie celem głównym projektu. Rozpowszechniane poprzez specjalistyczne wydawnictwo informacje służyć zaś będą zwiększeniu zainteresowania aplikacyjnością badań naukowych, czyli ich zastosowania gospodarczego.

Projekt realizowany jest przez pracowników Działu Współpracy Międzynarodowej we współpracy z reprezentantami innych jednostek Uczelni, w tym przede wszystkim Katedry Zachowań Organizacyjnych. Biuro projektu mieści się w budynku „Księżówka”, w pok. K8.

W skład Komitetu Naukowego wchodzą: prof. dr hab. Janusz Teczke, dr hab. Janusz Czekaj, prof. UEK, dr hab. Bogusz Mikuła, prof. UEK. Redaktorem naczelnym kwartalnika pt.: „Nauka i Gospodarka” jest prof. dr hab. Stanisław Miklaszewski.

Szczegółowe informacje dostępne są na stronie internetowej projektu: www.naukaigospodarka.pl.

Zapraszamy wszystkich zainteresowanych do współpracy i współtworzenia czasopisma. mgr Marek Makowiec Asystent w Katedrze Zachowań Organizacyjnych mgr Tomasz Kusio Dział Współpracy Międzynarodowej

Współpraca międzynarodowa

Od wielu lat Akademickie Centrum Kariery organizowało praktyki zagraniczne dla studentów UEK w ramach programu Leonardo da Vinci.

W tym roku po raz drugi nasi studenci wyjadą na praktyki w ramach programu Erasmus.

W

przeciwieństwie do ubiegłych lat dysponujemy dużo mniejszą ilością miejsc przydzielaną odgórnie (w programie Leonardo uczelnie aplikowały o konkretną ilość miejsc w ramach określonego projektu). Mimo to zachęcamy do aplikowania na praktyki, gdyż jest to niepowtarzalna okazja do zdobycia międzynarodowego doświadczenia. O wyborze konkretnej osoby decydować będą ostatecznie pracodawcy. Zainteresowani wyjazdem mogą zapoznać się ze szczegółowymi kryteriami kwalifikacji na stronie internetowej ACK: www.kariery.uek.krakow.pl Gorąco zachęcamy do samodzielnego poszukiwania praktyk. Osoby, którym nie udało się znaleźć pracodawcy, będą aplikowały do konkretnych krajów i miast oraz na konkretne branże lub kierunki specjalności podane przez pracodawców.

Dlaczego warto aplikować mimo ograniczonej liczby miejsc?

Oprócz wyjazdów z grantem możliwy jest wyjazd bez grantu, ale w ramach programu Erasmus. Zaletą takiego wyjazdu jest status studenta Erasmus, ułatwiający pobyt w zagranicznej firmie oraz uregulowaną sytuację na uczelni, tj. indywidualną organizację studiów (IOS), zaliczenie praktyki w ramach programu studiów, otrzymanie Europass Mobilność oraz wpis do suplementu do dyplomu o odbyciu praktyk. Często firmy dofinansowują pobyt na takich praktykach.

Ubiegając się o praktykę zagraniczną, należy być świadomym, że otrzymany grant jest tylko częściowym dofinansowaniem pobytu i niezależnie od formy wyjazdu należy przewidzieć własne środki finansowe.

Praktykuj za granicą! żenie wszystkich wymaganych dokumentów: - wydruk wypełnionego formularza zgłoszeniowego wraz z podpisem, - aktualny życiorys oraz list motywacyjny w formacie Europass w języku polskim oraz w języku kraju odbywania stażu, - łączna średnia ocen za cały dotychczasowy okres studiów wydana przez dziekanat, - oświadczenie o braku uczestnictwa w innych programach stypendialnych w semestrze, w którym planowane jest odbycie stażu, - kserokopia paszportu i dowodu osobistego.

Szczegółowe informacje znajdują się na stronie: www.kariery.uek.krakow.pl, w dziale Erasmus.

kilkoma względami. Po pierwsze: język – w przypadku praktyk najważniejsza jest swobodna komunikacja. Po drugie: firma, do której prowadzona będzie praktyka, powinna dawać możliwość rozwoju lub chociaż doskonalenia umiejętności zdobytych w trakcie studiów. Po trzecie: przy wyborze oferty wyjazdowej studenci powinni zwrócić uwagę na zgodność programu proponowanego przez instytucję partnerską z profilem kształcenia. W tym roku zachęcamy do samodzielnego znalezienia miejsca praktyk. Takie praktyki spełniają wprost oczekiwania studentów, jednocześnie zwiększając szanse na wyjazd (studenci mogą liczyć na dodatkowe punkty w czasie rekrutacji).

Proces rekrutacji

Udowodnienie sobie i innym, że jest się osobą zaradną, ambitną i aktywną…

Nad całym przebiegiem procesu rekrutacji czuwać będzie Uczelniana Komisja Kwalifikacyjna ds. Wyjazdów Zagranicznych Studentów. Działania związane z rekrutacją koordynować będzie Akademickie Centrum Kariery. Wszyscy studenci ubiegający się o wyjazd muszą spełnienić wymogi formalne, by przejść do dalszego postępowania kwalifikacyjnego. W pierwszej kolejności stypendia otrzymają studenci, którzy samodzielnie znajdą sobie praktykę.

Ci, którzy będą korzystać z oferty wyjazdowej Uczelni, muszą pamiętać o tym, że o wyborze praktykanta decyduje firma, dokonując wyboru na podstawie otrzymanych dokumentów aplikacyjnych. Dlatego też pozycja na liście rankingowej nie jest jednoznaczna z wyjazdem na praktykę. Każdy kandydat może spodziewać się interview z pracodawcą w formie rozmowy telefonicznej lub poprzez Skype’a.

Najtrudniejszy pierwszy krok…

Praktyki można odbyć w firmach wszystkich krajów Unii Europejskiej oraz Turcji. Nie można ich odbywać w instytucjach Unii Europejskiej, w instytucjach zarządzających programami Unii Europejskiej i placówkach dyplomatycznych ojczystego kraju studenta.

Dla wielu studentów decyzja o wyjeździe na stypendium jest spontaniczna i najczęściej podejmowana w ostatniej chwili. Jednak przed podjęciem tej decyzji o wyjeździe należy określić cele, jakie planuje się zrealizować za granicą – czy przeważa aspekt towarzyski, czy może zdobycie doświadczenia, które w niedalekiej przyszłości zaowocuje znalezieniem lepszej pracy.

Na dobry początek

Chciałbym pojechać do…

Pierwszym krokiem jest wypełnienie formularza on-line na stronie www.kariery.uek.krakow.pl, następnym – terminowe, do 30 stycznia 2009 r., zło-

Warto poświęcić chwilę, aby zastanowić się nad wyborem kraju, do którego chciałby się wyjechać.

Wybór miejsca praktyk powinien być podyktowany

Kiedy i gdzie można wyjechać?

Wyjeżdżając na praktykę, należy być świadomym, że jest to praca przez 3 miesiące, 5 dni w tygodniu po 8 godzin dziennie bez taryfy ulgowej na urlop. Praktyka to nauka zawodu, do której należy się przyłożyć i potraktować ją poważnie. Opinia pracodawcy zaważy na pozytywnym zaliczeniu praktyki.

Wyjazd na praktyki zagraniczne to nie tylko świetny sposób, aby zdobyć doświadczenie zawodowe w środowisku międzynarodowym czy też referencji i cennych kontaktów. To również możliwość pogłębienia i wykorzystania wiedzy uzyskanej na studiach, ale przede wszystkim – możliwość rozwoju umiejętności językowych, poznanie kultury kraju, zwyczajów panujących w środowisku pracy i zamieszkania.

Wszystkie przydatne informacje dotyczące ubiegania się o praktyki zagraniczne oraz wiele ciekawych informacji dotyczących rozwoju zawodowego znajdują się na stronie Akademickiego Centrum Kariery: www.kariery.uek.krakow.pl Zachęcamy do zapisania się do Newslettera, który przesyłany jest raz w tygodniu wraz z bazą ofert pracy i szkoleń.

Opracowanie: Akademickie Centrum Kariery

W kolejnym wydaniu „Kuriera UEK” pracownicy UEK dowiedzą się o możliwościach wyjazdów zagranicznych.

21

Katedralny show

Pracownicy Katedry GAP; u góry od lewej: mgr Maciej Frączek, mgr inż. Janusz Rybarski, dr Jarosław Bober, dr Marcin Zawicki, dr Łukasz Mamica, prof. Jerzy Hausner; na dole od prawej: dr Marek Benio, mgr Karolina Krawczyk, mgr Tomasz Geodecki, Agnieszka Gawęda, dr Stanisław Mazur, dr Paweł Białynicki-Birula (brakuje: mgr. Rafała Sułkowskiego, mgr. Jakuba Głowackiego, mgr. Stanisława Knapika).

J

„Cudze chwalicie, swego nie znacie, sami nie wiecie, co posiadacie” – pisał Wincenty Pol. By słów tych nie móc odnieść do naszej wiedzy o Uczelni, niniejszym artykułem inaugurujemy cykl tekstów, prezentujących poszczególne Katedry UEK. Zapraszamy Państwa do współpracy – prosimy pisać o profilu jednostek, ich codziennej pracy i osiągnięciach. Dajmy się poznać! *

Katedra Gospodarki i Administracji Publicznej

esteśmy świadkami, współsprawcami i ofiarami inflacji edukacji. Nie chodzi o liczbę absolwentów z wyższym wykształceniem, ani o ich odsetek w całej kohorcie dwudziestoparolatków, ale o obniżający się poziom edukacji. Doktorat wydaje się być wart tyle co 15 lat temu magisterka, licencjat to ciut więcej niż stara matura. Systemowe odwrócenie tej tendencji miało przynieść wprowadzanie trzystopniowych studiów wyższych i realizacja założeń procesu bolońskiego. Są jednak i tacy, którzy widzą w nim jeszcze większe zagrożenie dla poziomu wykształcenia absolwentów szkół wyższych. Pomimo tej pesymistycznej wizji (wyższej?) edukacji, w Katedrze GAP wierzymy, że można i trzeba podjąć działania zapobiegające deprecjacji studiów wyższych. Działania te podejmujemy na poziomie, który zależy od nas – zespołu pracowników katedry. Od początku zależało nam na dobrych międzyludzkich, nawet przyjacielskich relacjach ze studentami, naszymi klientami.

W 1995 roku Samodzielny Zakład Gospodarki i Administracji Publicznej przekształcił się w Katedrę GAP i uruchomił specjalność na ostatnich 2 latach studiów magisterskich na kierunku Ekonomia. Pierwszych absolwentów mieliśmy już w 1997 roku. Do dziś specjalność na studiach dziennych ukoń-

czyło ok. 800 absolwentów, a prawie drugie tyle na studiach zaocznych i wieczorowych.

Uruchomiliśmy także specjalność z językiem wykładowym angielskim pod nazwą Public Management and Administration.

W 2004 roku przygotowaliśmy kierunek Administracja na studiach licencjackich, a dwa lata później udało się doprowadzić do powstania pierwszego w Polsce kierunku Gospodarka i administracja publiczna.

W lipcu 2008 roku otrzymaliśmy uprawnienia do prowadzania studiów na drugim stopniu GAPu.

Wiedza, umiejętności, postawy Naszą misją jest kształcenie wysoko wykwalifikowanych, kompetentnych i etycznych kadr dla szeroko pojmowanego sektora publicznego. Program i forma studiów podporządkowane są przekonaniu, iż poza przekazywaniem wiedzy i kluczowych kompetencji naszym zadaniem jest także kształtowanie umiejętności przydatnych w pracy, w administrowaniu, zarządzaniu i w działalności gospodarczej, a także kreowanie etycznych postaw przyszłych urzędników, menedżerów i ekspertów. Do przekazania wiedzy wystarczyłby dobry wykład wsparty solidną literaturą. Aby jednak ćwiczyć umiejętności i kształtować postawy, potrzeba nieco więcej zachodu, zwłaszcza że mamy do czynienia z dorosłymi już ludźmi o często ukształtowanych charakterach. Jak zatem realizujemy te ambitne zadania?

Student też człowiek Po pierwsze, traktujemy naszych studentów poważnie i po partnersku. Gdy

22

powstawał pierwszy program specjalności, rozpoczęliśmy od sprawdzenia, jacy studenci mogą na nią trafić, czyli kto studiował wówczas na 3. roku i stawał przed wyborem specjalności. Ze względu na nasze zainteresowania naukowe, chcieliśmy również, by trafili do nas studenci zainteresowani problematyką sektora publicznego. Od początku organizujemy Dni Otwartych Drzwi Katedry, a od kilku lat aktywnie uczestniczymy w Dniu Otwartym Uczelni, starając się zapewnić rzetelną informację o zakresie studiów oraz różnorodnych formach dydaktycznych stosowanych na GAPie. Ostrzegamy kandydatów, że będziemy ich angażować w życie i pracę Katedry oraz będziemy od nich wymagać ciężkiej pracy.

Okazuje się, że wielu młodych ludzi oczekuje tego od studiów, a podejście to odstrasza tych, którzy idą tylko po dyplom.

Dzięki temu udaje się uniknąć rozczarowania zarówno przedmiotem, jak i formą studiów. Po drugie, od samego początku rozmawiamy ze studentami o ich potrzebach edukacyjnych, dostosowując w miarę możliwości program. Teraz jest nam łatwiej, ponieważ od wielu lat dostajemy również sygnały od naszych absolwentów, którzy kierując się swoim doświadczeniem zawodowym, wskazują przedmioty czy problematykę, o którą warto uzupełnić program studiów. Nie sądzę, by chęć utrzymywania kontaktu czasem wiele lat po ukończeniu studiów była tylko rezultatem udanej imprezy pn. Promocja Absolwentów GAP, w czasie której po uroczystym wręczeniu dyplomów rozegrano ostatni mecz Kadra GAP kontra Studenci GAP i zatańczono na bankiecie ogrodowym ostatni taniec z profesorem. Wierzę, że studia na GAP-ie są ważnym etapem życia, o którym nasi absolwencii nie chcą szybko zapominać.

Promocja absolwentów GAP, 20 września 2008 r.

Pracownicy Katedry GAP na obozie żeglarskim, Mazury 2006 r.

Pożegnanie studentów V roku specjalności GAP, Ustroń, styczeń 2008 r.

Skoro traktujemy naszych studentów poważnie i po partnersku, to musimy wsłuchać się również w ich oczekiwania. Stworzenie programu studiów dziennych pierwszego stopnia na kierunku GAP, którego pierwszych licencjatów będziemy żegnać w tym roku, podporządkowaliśmy idei wyboru ścieżki edukacyjnej. Pierwszy rok studiów nie stwarza takich możliwości – podstawową wiedzę trzeba nabyć, uzupełnić i utrwalić tradycyjną metodą – na wykładach i ćwiczeniach. Na kolejnych latach wprowadzamy jednak specjalizacje zawodowe – pogrupowane tematycznie przedmioty do wyboru przez studentów. Seminaria dyplomowe są profilowane tak, by studenci mogli uczestniczyć w badaniach i projektach wdrożeniowych prowadzonych przez pracowników Katedry. Ich prace dyplomowe będą zatem miały praktyczne znaczenie dla podmiotów, które badają i opisują. Kolejnym etapem będą zamawiane prace dyplomowe i magisterskie.

Od zajęć dodatkowych po świetną zabawę Atmosfera na GAP-ie to zasługa studentów. Stworzenie i utrzymanie dobrych relacji ze studentami nie jest prostym zadaniem, zwłaszcza że co semestr jest sesja.

Dlatego program studiów uzupełniony jest o wiele przedsięwzięć o charakterze naukowym, sportowym, a nawet artystycznym, których inicjatorami i realizatorami są studenci. Sympozja naukowe, organizowane od 28 semestrów, Koło Naukowe Studentów GAP, doroczne konferencje naukowe, debaty oksfordzkie, w tym także międzyuczelniane, studia zagraniczne, praktyki studenckie powiązane z seminarium profilowanym oraz zagraniczne staże zawodowe – to przykłady działań o charakterze akademickim wykraczającym poza program

Studenci GAP, laureaci konkursu na najlepszy esej na temat „Krakowa w Europie” podczas sympozjum „Współczesna Gospodarki i Administracja Publiczna” wraz z pomysłodawcą konkursu i fundatorem nagród – eurodeputowanym dr. Januszem Onyszkiewiczem, Zakopane, maj 2008 r.

Rajd GAP, październik 2005 r.

studiów, ale ułatwiające nam kształtowanie praktycznych umiejętności negocjacyjnych, organizatorskich, menedżerskich.

Działalność wydawnicza i współpraca z mediami to źródło kolejnych umiejętności, w tym niemodnych, a jakże przydatnych umiejętności czytania i pisania: produkcja programów telewizyjnych, reportaży i filmów, publikacje w portalu internetowym e-gap.pl, redakcja „Gazety Sympozjalnej” – za wszystkie te przedsięwzięcia odpowiedzialność biorą studenci. Także z ich inicjatywy organizowany jest cykl spotkań z interesującymi gośćmi pod nazwą „VIP-GAP” (ostatnio z Czesławem Mizilem, Marią Peszek, Jerzym Stuhrem).

Niebagatelne znaczenie w budowaniu dobrych relacji na GAP-ie mają imprezy sportowe, z piłką nożną na czele. Poza pływaniem i siatkówką, środowisko GAP organizuje również coroczne: rajd górski, rejs mazurski i obóz narciarski. Ostatnio także kurs tańca towarzyskiego. W sferze działalności kulturalnej staramy się krzewić przekonanie o konieczności rozwoju i wspierania kultury. Dlatego wydajemy płyty, śpiewniki, bajki dla dzieci, organizujemy konkursy fotograficzne. Co roku organizujemy również bal karnawałowy.

Dobre wykształcenie Najważniejszy jednak jest program studiów – to jest nasz „produkt”, opakowany atrakcyjnie w sympozja, bale, imprezy sportowe i artystyczne, atmosferę przyjaźni. Starannie przygotowujemy się do zajęć, wzbogacamy, urozmaicamy i aktualizujemy nasz warsztat dydaktyczny. Tworzymy syllabusy, konspekty i skrypty. Pilnujemy, by treści programowe nie powtarzały się na różnych przedmiotach, ale z drugiej

strony, by stanowiły spójną całość, prowadząc do – jakkolwiek trywialnie to zabrzmi – dobrego wykształcenia. To żmudna i nieatrakcyjna praca – spotykamy się co tydzień na zebraniach dydaktycznych w małych grupach i monitorujemy nasz produkt; proponujemy, omawiamy, planujemy, wdrażamy zmiany w programie, męcząc oczy tabelkami z ilością godzin, semestrów, egzaminów czy zaliczeń, sekwencją przedmiotów, ich syllabusami. Efekt wpłynie na program studiów następnych roczników, które nie dostrzegą nawet tych zmian, bo nie wiedzą, jak było wcześniej. Staramy się przy tym nie traktować żadnego studenta ani żadnego rocznika eksperymentalnie. Dlatego dopiero po 10 latach prowadzenia i doskonalenia programu studiów na specjalności GAP zdecydowaliśmy się na uruchomienie kierunków Administracja i GAP. Nasze przedsięwzięcia dydaktyczne nie byłyby jednak możliwe bez stałego podnoszenia kwalifikacji zawodowych pracowników katedry. Prowadzimy badania, aktualizujemy swoją wiedzę i zdobywamy doświadczenie dydaktyczne. Organizujemy konferencje naukowe i prezentujemy własne osiągnięcia na innych konferencjach.

Prowadzimy cykliczne seminarium „Dobre rządzenie”, którego efektem są publikacje w międzynarodowych zeszytach naukowych z dziedziny zarządzania publicznego.

Uczestniczymy w międzynarodowych projektach badawczych, krajowych projektach wdrożeniowych i badawczych. Tę żmudną indywidualną pracę naukową przeplatamy imprezami sportowymi, kulturalnymi i towarzyskimi, szukając aurea mediocritas dla GAP. n Marek Benio * Katedry prezentowane będą według kolejności napływania tekstów do redakcji „Kuriera UEK”.

23 23

Konferencja

Maraton Walutowy „Index” kowanie emocji i uczuć, takich jak: nadzieja, strach i chciwość, oraz ich poskromienie daje możliwość osiągnięcia zadowalających efektów wykorzystywanych strategii. Pomocne w tym mogą okazać się otrzymane od doświadczonego praktyka wskazówki i rady.

Wiele osób miało pytania do prowadzącego, jednak nieubłaganie uciekający czas wymógł udzielanie odpowiedzi podczas nieformalnych rozmów w przerwie.

prof. Andrzej Sławiński, członek Rady Polityki Pieniężnej, SGH, prowadzi wykład „Aktualne trendy na rynku walutowym”

P

od takim tytułem 11 grudnia 2008 r. odbyła się na naszej Uczelni konferencja naukowa zorganizowana przez Koło Naukowe Rynku Kapitałowego INDEX.

Wśród zaproszonych gości – specjalistów z dziedziny finansów – wystąpili kolejno: prof. Andrzej Sławiński (SGH, RPP), Paweł Śliwa (X-Trade Brokers), Gabriel Herman (Citi Handlowy) oraz uczestnicy poprowadzonego przez Andrzeja Okręglickiego panelu dyskusyjnego: prof. Jan Czekaj (UEK, RPP), Jacek Maliszewski (Alpha Financial Services) i Radosław Pająk (BRE Bank). Oprócz tego odbyła się debata oksfordzka z udziałem członków Koła Naukowego INDEX, poprowadzona przez dr. Marka Benio.

Inwestowanie czy dorabianie w kasynie?

Po krótkim powitaniu gości i uczestników przez prezesa koła Michała Banasia jako pierwszy w maratonie wystartował prof. Andrzej Sławiński z prelekcją pod tytułem „Aktualne trendy na rynku walutowym”. W pierwszej części przedstawił przekrojowo historię zmagań NBP na arenie rynku walutowego, zaczynając od okresu stałego kursu złotego, poprzez utrzymywanie go „na krótkiej smyczy”, aż do zupełnego odejścia od interwencji walutowych. Kolejnym punktem była analiza aktualnej sytuacji rynkowej, która wykazała, że w największym stopniu na zmiany kursu oddziałują przepływy kapitałowe. Podsumowując, profesor zakwestionował słuszność użycia terminu „inwestowanie” w kontekście operacji na rynku walutowym, stwierdzając, że bardziej odpowiednie jest tu porównanie ich do „dorabiania w kasynie”. W prezentacji

24

pojawiło się jeszcze wiele humorystycznych i zaskakujących elementów, które rozluźniając atmosferę ośmieliły publiczność do dyskusji.

Wśród zadanych profesorowi pytań pojawiła się sugestia interwencji Banku Centralnego polegającej na odwróceniu deprecjacyjnego trendu złotego w celu ograniczenia nagłośnionych w mediach strat przedsiębiorców związanych z transakcjami opcyjnymi.

Gdzie znajduje się polska giełda?

Jako drugi na starcie maratonu pojawił się Paweł Śliwa. W swojej prezentacji zatytułowanej „Spekulacje na rynku walutowym” wiele uwagi poświęcił roli, jaką w decyzjach inwestora spełnia psychologia. Po krótkim teoretycznym wprowadzeniu w tematykę rynku FOREX analityk przystąpił do opisu zaobserwowanych przez siebie zachowań uczestników rynku. Na zadane pozornie oczywiste pytanie: „Gdzie znajduje się polska giełda?” publiczność usłyszała zaskakującą odpowiedź: „W głowach uczestników!”.

Stwierdzenie to zdeterminowało dalszy przebieg spotkania. Wydawałoby się, że doświadczeni gracze giełdowi w podejmowaniu decyzji kierują się głównie posiadaną wiedzą, jednak – jak dowiódł Paweł Śliwa – to inne czynniki mają niejednokrotnie kluczowe znaczenie. Dopiero zidentyfi-

Jakie instrumenty zabezpieczające?

Jako trzeci maratończyk wystąpił Gabriel Herman z wykładem „Instrumenty zabezpieczające przed ryzykiem walutowym”. W przeciwieństwie do poprzednika skupił się nie na możliwościach zarabiania na rynku walutowym, ale na sposobach skutecznego zabezpieczania się przed niekorzystnymi wahaniami kursów walutowych. Bankier przedstawił najpopularniejsze instrumenty zabezpieczające prezentowane zwykle klientom. W formie symulacji zaprezentował wpływ każdego z instrumentów na wyniki finansowe hipotetycznego przedsiębiorstwa. Wykład zdominował głośny ostatnio w mediach temat dotyczący „pirackich instrumentów finansowych”. Wykładowca przedstawił słuchaczom pomijany jak dotąd punkt widzenia – odsłonił kulisy zawieranych transakcji i pokazał, że w tej sytuacji spółki wcale nie są bez winy. Po pierwsze, banki pełnią funkcję doradczą, tzn. pokazują dostępne produkty i dopasowują je do potrzeb klienta. Po drugie, transakcje zawierane są w formie umów, w których przedsiębiorstwa są informowane o wszystkich istotnych warunkach i świadomie przyjmują ewentualne ryzyko. Ponadto firmy kierowane chęcią osiągnięcia dodatkowego zysku nie przekazywały bankom rzetelnych informacji niezbędnych do skonstruowania optymalnego zabezpieczenia. Ze względu na aktualność poruszonego tematu, na koniec wywiązała się ożywiona

Andrzej Okręglicki, ekspert miesięcznika „Rynek Kapitałowy”, współpracownik Domu Maklerskiego Penetrator (prowadzenie panelu dyskusyjnego)

dyskusja. W odpowiedzi na oskarżenia jednego ze słuchaczy skierowane w stronę banków padły kolejne mocne argumenty broniące instytucji finansowych. W ten sposób zakończył się pierwszy etap maratonu – blok wykładowy, a kolejni zawodnicy rozpoczęli rozgrzewkę przed debatą oksfordzką.

Euro po oksfordzku Formuła takiej debaty jest ściśle określona i polega na tym, że drużyny kolejno przedstawiają swoje argumenty, zadają pytania przeciwnikom i odpowiadają na ewentualne pytania publiczności. Wyłonienie zwycięzców odbywa się w następujący sposób: najpierw przeprowadzane jest badanie opinii publicznej, a następnie, po zakończeniu debaty, publiczność ponownie wyraża swoje zdanie.

Wygrywa ta drużyna, która do swojego stanowiska przekonała więcej osób. Celem debaty

prof. Jan Czekaj, członek Rady Polityki Pieniężnej, UEK, podczas panelu dyskusyjnego „Wpływ wahań kursów walut na spółki giełdowe” się etapem maratonu, który wywołał najwięcej entuzjazmu i śmiechu. Forma dyskusji była nadal kontynuowana w dalszej części programu, czyli w panelu dyskusyjnym z udziałem zaproszonych gości.

Jacek Maliszewski, analityk Alpha Financial Services, podczas panelu dyskusyjnego „Wpływ wahań kursów walut na spółki giełdowe” w Maratonie Walutowym było poparcie lub obalenie tezy brzmiącej „Wprowadzenie euro wpłynie korzystnie na polską gospodarkę”.

W tej kwestii spierały się dwie trzyosobowe drużyny składające się z członków Koła Naukowego „Index”. Już na starcie, podczas początkowych wystąpień, dały się zauważyć pasja i zaangażowanie zawodników. Ich wystąpienia obfitujące w merytoryczne argumenty, ubarwione były dowcipnymi porównaniami, którymi uczestnicy debaty zdobyli sympatię publiczności. Prawdziwa walka rozgorzała dopiero podczas wymiany „ciosów”. Zadawanie pytań i odpieranie ataków przeciwników sprawiło, że atmosfera zrobiła się naprawdę gorąca. Wszystko jednak odbywało się zgodnie z zasadami fair play, o co zadbał prowadzący – dr Marek Benio. W dyskusję aktywnie zaangażowali się również słuchacze, którzy chętnie wykorzystali możliwość zadawania pytań. Niestety ściśle określona ramami czasowymi struktura debaty nie pozwoliła wszystkim chętnym na zabranie głosu. Po krótkiej przerwie technicznej, podczas której podliczone zostały zebrane głosy, nastąpiło oficjalne ogłoszenie wyniku debaty. Werdykt brzmiał: „Zwyciężyli przeciwnicy tezy!”. Debata okazała

Wahania kursu Specjaliści dyskutowali na temat znaczenia wahań kursu złotego dla polskich spółek giełdowych. W pierwszej kolejności poruszony został temat wpływu wahań kursu na wyniki finansowe spółek. Eksperci zwrócili uwagę na niekorzystny wpływ utrzymywania się skrajnie wysokiego lub niskiego kursu, a w szczególności na zagrożenia wynikające z jego znacznych fluktuacji. W związku z tym padło pytanie, czy istnieje taki poziom kursu, który byłby korzystny zarówno dla eksporterów, jak i importerów.

Prof. Czekaj odpowiedział, że jedynie kurs zbliżony do poziomu równowagi satysfakcjonowałby największą liczbę przedsiębiorców.

Również w tej części maratonu pojawił się wątek strat na opcjach.

Kolejnym zagadnieniem, nawiązującym do debaty oksfordzkiej, był wpływ wprowadzenia euro na działalność firm. Podkreślono, że przyjęcie wspólnej europejskiej waluty wyeliminuje w znacznym stopniu ryzyko walutowe ,

co pozwoli na ustabilizowanie wyników finansowych. Na zakończenie każdy z uczestników panelu poproszony został o udzielenie rady dla zarządów spółek. Prof. Czekaj zalecił przedsiębiorstwom produkcyjnym skupienie się na działalności operacyjnej, a nie na operacjach finansowych. Z kolei Jacek Maliszewski potwierdził słuszność zabezpieczania się przed ryzykiem walutowym, z zastrzeżeniem wyboru odpowiedniego momentu zawarcia transakcji („ubezpieczajmy się przed szkodą, a nie po fakcie”). Natomiast Radosław Pająk zwrócił uwagę na interpretację danych finansowych – należy rozróżniać straty zrealizowane od tych „na papierze”. W ten sposób dotarliśmy do mety Maratonu Walutowego.

Całe wydarzenie okazało się wielkim sukcesem – potwierdziła to rekordowa frekwencja i opinie studentów, uczestniczących w maratonie: „Super było móc zobaczyć i posłuchać specjalistów na krajową skalę. Sam inwestuję na giełdzie i to, co tu usłyszałem, na pewno mi się przyda”; „Najbardziej podobała mi się debata oksfordzka. Temat był bardzo na czasie.

Argumenty zmusiły mnie do myślenia i pomogły wyrobić sobie własne zdanie w tej kwestii.

Przy okazji nieźle się też ubawiłam”; „Kiedy organizujecie następną konferencję?”. n

Katarzyna Thier Studentka III roku Finansów i rachunkowości (specjalność Rewizja finansowa). Od kwietnia 2008 członek KNRK Index, w którym rozwija swoje finansowe zainteresowania.

Oprócz tego interesuje się również międzynarodowymi standardami rachunkowości i audytem. Pozauczelniane hobby: jazda na snowboardzie, taniec, literatura fantasy, podróże oraz muzyka chill out.

Małgorzata Tulej Studentka III roku kierunku Finanse i rachunkowość (specjalność Rynki finansowe i doradztwo inwestycyjne).

Od marca 2008 r. członkini KNRK INDEX. Interesuje się giełdą i społeczną odpowiedzialnością biznesu, lubi podróżować.

25

Studenci

Bal Licencjata 2008 Poprzez uczestnictwo w tej niezwykłej uroczystości 12 grudnia ub.r. studenci naszej Uczelni z dumą i radością podsumowali dotychczasową naukę na Uniwersytecie.

Przypomnijmy, bal odbył się w kompleksie TAWO przy ul. Reymonta. Już od godz. 20.00 można było wyczuć euforię panującą pośród przybywających do lokalu studentów. Przedstawicielki płci pięknej ze świeżymi kwiatami w rękach zasiadały przy udekorowanych stołach obok swych towarzyszy zabawy. Kiedy ponad 200 studentów zgromadziło się na sali, konferansjer zapowiedział uroczyste rozpoczęcie i zabrzmiały takty poloneza. Po symbolicznej lampce szampana oraz ciepłym posiłku gości mieli okazję podziwiać występ taneczny klubu Dance Globe, który zaprezentował taniec nowoczesny oraz taniec brzucha.

W tę wyjątkową noc studenci mieli możliwość zabawy przy muzyce serwowanej przez didżeja, wzięcia udziału w licznych konkursach oraz wylosowania wycieczki do Grecji. Dzięki hojności sponsorów (m.in. teatr Groteska, szkoła Lingualand, Fabryka Pizzy, restauracja

Świętego Mikołaja

Trzejamigos, Centrum Kijów, pracownia deMehlem, Biuro Turystyki Antałek oraz Pepsi) szczęśliwi zwycięzcy zostali nagrodzeni cennymi upominkami.

Niezależne Zrzeszenie Studentów UEK zaprasza przyszłych studentów trzeciego roku na kolejną edycję balu. Informujemy również, że zdjęcia z balu są do nabycia w biurze NZS. Można je zobaczyć na stronie: www.nzsuek.pl Organizatorzy dziękują wszystkim uczestnikom za wspólną zabawę, a sponsorom i partnerom medialnym – za pomoc w realizacji wydarzenia!

Magdalena Wojdyła Koordynator Balu Licencjata wraz z grupą projektową

Spotkanie z Indiami Dzięki projektowi zrealizowanemu przez Azjatyckie Koło Naukowe UEK 16 grudnia ub.r. studenci UEK mogli poznać prawdziwy smak dalekowschodnich Indii. Referaty członków koła i zaproszonych gości prezentowały ten ciekawy kraj, a pozostałe atrakcje wzbudziły zainteresowanie nie tylko wśród miłośników Bollywoodu.

Anna Wyżga, jedna z członkiń Azjatyckiego Koła Naukowego, przedstawiła historię cywilizacji rozwijającej się ponad 2 tys. lat przed naszą erą na subkontynencie indyjskim. Dwa największe miasta z tego okresu to Mohendżo-Daro i Harappa, które w okresie swojej świetności liczyły aż ok. 40 tys. mieszkańców. Co ciekawe, miasta te zostały odkryte dopiero w latach 20. XX wieku. Anna Wyżga wspomniała także o podziale kastowym w Indiach, który przetrwał do dziś, szczególnie wśród ludności zamieszkującej obszary wiejskie. Prawnie jednak system ten został zniesiony w 1947 roku, a zapis znoszący przywileje kastowe znajduje się w konstytucji z 1950 roku.

Bartek, specjalista do spraw IT, mówił on o Bangalore, czyli trzecim co do wielkości mieście w Indiach,

26

ESNw roliUEK

zamieszkiwanym przez 7,1 mln ludzi. Nazywane jest ono indyjską „Doliną Krzemową”, a wiele międzynarodowych koncernów elektronicznych oraz informatycznych posiada tam swoją siedzibę, m.in.: Motorola, Philips, IBM czy Google. Indie mają największy udział w światowym rynku usług offshore, a o ich atrakcyjności pod tym względem decyduje m.in. stabilność polityczna, wsparcie rządowe dla firm oraz jakość edukacji.

Kolejny gość specjalny, Michał, wygłosił referat na temat outsourcingu, czyli wykorzystywania zewnętrznych zasobów w celu realizacji procesów wykonywanych dotychczas przez własnych pracowników, aby podnieść jakość usług i zredukować koszty.

Dzięki wypowiedzi Polki zebrani studenci dowiedzieli się, jak trudno jest odnaleźć się w zupełnie innej kulturze, przyswoić sobie nowe obyczaje i tradycje.

Podczas Dnia Indii w holu pawilonu dydaktycznosportowego można było napić się specjalnie prażonej oryginalnej indyjskiej herbaty, pomalować ręce henną, nauczyć się zakładania Saree, obejrzeć slajdy z podróży po Indiach. Punktem kulminacyjnym był pokaz jogi, zorganizowany przez jedną z krakowskich szkół.

n Izabela Glita

Przed Bożym Narodzeniem członkowie organizacji Erasmus Student Network, wraz z przebywającymi w Polsce w ramach programu Erasmus studentami zagranicznymi, nie zapomnieli o najmłodszych, przyłączając się do akcji International Santa Claus, pomagającej dzieciom w domach dziecka.

International Santa Claus to akcja ogólnopolska, w której udział wzięło kilkanaście sekcji ESN z terenu całej Polski. Do akcji dołączył także ESN, działający przy Uniwersytecie Jagiellońskim. Ogromnie pomogli studenci zagraniczni, którzy zdecydowali się przekazać prezenty i razem z członkami ESN wybrali się do domu dziecka ze świątecznymi paczkami.

Mroźnego dnia 9 grudnia studenci ubrani w anielskie skrzydła i mikołajowe czapki wyruszyli do Domu Dziecka nr 1 przy ul. Krupniczej. Byli wśród nich Polacy, Hiszpanie, Niemcy, Belgowie, Bułgarzy, Turcy.

Na miejscu czekało na nich ponad 40 wychowanków domu dziecka w różnym wieku – od przedszkolaków po uczniów szkoły średniej. Grupa „międzynarodowych mikołajów” została bardzo ciepło przyjęta. Nie trzeba było wiele czasu, by stopniały lody i wszyscy znaleźli wspólny język. Wszyscy bawili się świetnie. „Erasmusi” przygotowali wiele atrakcji. Studenci zagraniczni opowiadali o kulturze, tradycji, zwyczajach świątecznych w swoich krajach i odpowiadali na liczne pytania. Z wielkim entuzjazmem najmłodszych spotkał się konkurs wiedzy o krajach Europy. Pytania o stolice krajów, lokalne potrawy, liczbę mieszkańców danego państwa nie sprawiały dzieciom większych trudności.

Potem przyszedł czas na wspólne gry i rozmowy – z Niemcami o piłce nożnej, z Turkami o różnicach kulturowych. Na koniec studenci rozdali prezenty. W ramach promocji nauki języków obcych wychowankowie Domu Dziecka nr 1 otrzymali ufundowane przez zagranicznych studentów książki do nauki języka angielskiego i niemieckiego. Maturzyści dostali także pomocne repetytoria. Jedna z wychowanek otrzymała ufundowany przez szkołę języków obcych Profi-Lingua kurs języka angielskiego. Na osłodę każdy z podopiecznych otrzymał paczkę pełną łakoci.

Najmłodsi zachwycali się prezentami, studenci mogli poczuć radość obdarowywania innych.

J.H.

Studenci

Przedstawiciele SABRE Holdings na naszej uczelni W dniach 11 i 15 grudnia 2008 roku na naszej Uczelni, z inicjatywy Dziekana Wydziału Zarządzania prof. dr. hab. Pawła Luli we współpracy z firmą SABRE Holdings, zorganizowano spotkania z przedstawicielami tej firmy.

Tematem wiodącym wykładów była historia systemów informatycznych w turystyce, sposoby ich działania oraz rodzaje programów i ich praktyczne zastosowanie w branży turystycznej.

S

ABRE Holdings zajmuje się tworzeniem oprogramowania komputerowego dla podmiotów turystycznych. Firma ta jest znana na arenie międzynarodowej. Od 2000 roku ma swoje placówki także w Krakowie. Zetknięcie się z ich oprogramowaniem jest możliwe np. podczas rezerwacji biletu na samolot, miejsca w hotelu lub przy wynajmie samochodu za pośrednictwem Internetu.

Od ponad 40 lat, dzięki postępowi technologicznemu, SABRE Holdings zmienia oblicze branży turystycznej.

Pierwszy system rezerwacji pasażerskich firma zaoferowała już w 1960 roku. Był on znaczącym, technologicznym krokiem naprzód. Umożliwił automatyzację jednego z najistotniejszych obszarów tej branży.

W kolejnych latach SABRE Airline Solutions było pionierem rozwoju technologicznego w branży przewozów lotniczych w takich dziedzinach, jak: zarządzanie przychodami, polityka cenowa, harmonogramowanie lotów,

4 tysiące dla Kamila od żaków

W czasie przedświątecznych kiermaszów, zorganizowanych przez wolontariuszy Fundacji Anny Dymnej „Mimo Wszystko” na uczelniach w Krakowie, Bielsku i we Wrocławiu, udało się zebrać ponad 4,6 tys. zł dla Kamila.

Jak informowaliśmy przed świętami – Kamil jest uczniem trzeciej klasy szkoły podstawowej i aby normalnie funkcjonować, potrzebuje aparatu słuchowego, który kosztuje około 20 tys. zł. Jego rodziny, która wraz z Kamilem składa się z dziewięciu osób, nie stać na zakup tak drogiego sprzętu.

Dzięki świątecznym kiermaszom, na których można było kupić piękne anioły z masy solnej, oryginalne bombki i świąteczne ciastka, udało się zebrać sumę, pokrywającą prawie jedną czwartą ceny aparatu.

Organizatorzy dziękują władzom wszystkich uczelni, które włączyły się w akcję na rzecz Kamila, a także wolontariuszom, którzy dwoili się i troili, żeby Kamil mógł jak najszybciej usłyszeć radosny dźwięk kolęd. n

praca załogi oraz wielu innych. Ogromnym osiągnięciem firmy jest udział w tworzeniu handlu elektronicznego dla branży turystycznej. Ważnym wkładem, jaki rozwój systemów informatycznych wniósł w nasze życie, jest również pojawienie się touchpada oraz tzw. myszki w laptopach.

Obecnie Sabre Airline Solutions oferuje szeroką gamę zaawansowanych technologicznie narzędzi wspomagających podejmowanie decyzji, które pomogły podnieść zyskowność wiodącym na świecie liniom lotniczym.

Spotkania miały formę wykładów otwartych dla wszystkich zainteresowanych. Główną grupą docelową byli studenci kierunku Turystyka i rekreacja. Wykłady wygłosili pracownicy firmy SABRE Holdings, którzy zdobywali swoje doświadczenie zarówno w Polsce, jak i za granicą: Bob Ptak – Air Pricing Manager oraz dr Zsuzsanna Gonda, Director Airline Solutions. Prezentacje były wygłaszane w języku angielskim. Spotkania te umożliwiły studentom zdobycie

informacji związanych z jednym z przedmiotów studiów, a także poznanie działalności SABRE Holdings.

Przedstawione na spotkaniu informacje miały charakter wprowadzenia do tematyki systemów informatycznych w turystyce. Podane zagadnienia przedstawione zostały w sposób jasny i zrozumiały. Studenci wykorzystali okazję obecności przedstawicieli firmy, aby dowiedzieć się o możliwości pracy lub praktyk w SABRE Holdings. Reprezentanci firmy przedstawili ofertę praktyk w dziale obsługi klienta, który w Krakowie zapewnia wsparcie i obsługę dla klientów na całym świecie. Niewykluczone, że w przyszłości oferta praktyk dla studentów zostanie poszerzona. Firma wyraziła bowiem nadzieję na dalszą współpracę.

Dużym zaangażowaniem w organizacji spotkań z SABRE Holdings wykazała się także grupa inicjatywna Koła Naukowego Turystyki „InvenTur”, działającego przy Katedrze Turystyki. „InvenTur” serdecznie zaprasza wszystkich, dla których problematyka systemów informatycznych w turystyce jest tematem interesującym, na kolejne spotkanie z przedstawicielami tej firmy. n Paweł Olearczyk Członek grupy inicjatywnej KNT „Invenur”

Ad Meritum na rzecz przytuliska Studenckie Stowarzyszenie Ad Meritum, działające przy Katedrze Zarządzania Międzynarodowego UEK, w dniach 9–11 grudnia ub.r. zorganizowało na terenie kampusu naszej Uczelni charytatywną akcję na rzecz bezdomnych psów i kotów z przytuliska w Harbutowicach.

Datki zbierało 16 wolontariuszy – członków Stowarzyszenia. Akcja zakończyła się sukcesem – dzięki hojności studentów i pracowników Uczelni udało się zebrać pokaźną sumę pieniędzy, dzięki

którym zwierzęta będą mogły przetrwać zimę w godnych warunkach i poczuć, że nie są do końca opuszczone.

Organizatorzy akcji dziękują władzom i pracownikom Uczelni za przychylność i życzliwą pomoc, wszystkim osobom zaangażowanym w akcję oraz tym, którzy nie szczędzili datków na tak szlachetny cel.

Monika Karkowska, Alina Tlałka – organizatorki akcji

Przyznano stypendia MNiSW Prof. dr hab. Barbara Kudrycka – Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego – w dniu 10 grudnia 2008 r., po rozpatrzeniu 15 wniosków o stypendium ministra za osiągnięcia w nauce i 4 wniosków o stypendium za wybitne osiągnięcia sportowe na rok akademicki 2008/2009, które wpłynęły z Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie, podjęła decyzję o przyznaniu stypendium pięciorgu studentom naszej Uczelni.

Stypendia za osiągnięcia w nauce otrzymali: • Artur Piechnik – studia jednolite magisterskie, Finanse i rachunkowość, V rok • Anna Prosowicz – studia jednolite magisterskie, Stosunki międzynarodowe, V rok • Agnieszka Wolak – studia jednolite magisterskie, Ekonomia, IV rok Stypendia za wybitne osiągnięcia sportowe otrzymali: • Andrzej Gąsienica-Daniel – studia stacjonarne pierwszego stopnia, Zarządzanie, III rok • Olga Guzik – studia stacjonarne pierwszego stopnia, Ekonomia, II rok.

Gratulujemy!

27

Sport

Siatkarki Uniwersytetu Ekonomicznego już w czołówce II Ligi !

5 meczy i 5 zwycięstw to bilans ostatnich spotkań siatkarek AZS Skawa Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie na II-ligowych parkietach. Po słabszych wynikach osiąganych przez naszą drużynę w listopadzie, w ostatnich meczach ub.r. mogliśmy zobaczyć akademiczki w takiej formie, na jaką wszyscy czekali od rozpoczęcia rozgrywek.

Rozpoczęło się od zwycięstwa nad zespołem Dalinu Myślenice 3:2 dla AZS Skawa. Kolejny prestiżowy mecz, 7 grudnia – z zespołem rezerw Wisły Kraków – siatkarki UEK wygrały pewnie 3:1, rozpoczynając marsz w górę tabeli. Weekend 13–14 grudnia był dla zespołu AZS Skawa bardzo pracowity w sobotę do Krakowa przyjeżdżał zdecydowany outsider ligi MUKS Galicjanka Poprad Stary Sącz, natomiast w niedzielę czekał ekonomistki dużo trudniejszy pojedynek – z bezpośrednio rywalizują-

cym z nami o miejsce w play-off Anser Siarka Tarnobrzeg. Zdając sobie sprawę z wagi niedzielnego spotkania siatkarki UEK w zaledwie 54 minuty ograły zespół ze Starego Sącza 3:0, a pewnie wygrane spotkanie 3:1 z Siarką Tarnobrzeg pozwoliło naszej drużynie awansować na upragnione 4. miejsce w tabeli, które na zakończenie sezonu zasadniczego daje udział w fazie play-off o awans do I Ligi.

Ostatnie ligowe spotkanie w 2008 r. zespół AZS rozegrał 20 grudnia w hali UEK. Pewne zwycięstwo 3:0 z Maratonem Krzeszowice umocniło UEK na czwartym miejscu i pozwoliło w bardzo dobrych humorach zakończyć 2008 rok.

Po meczu odbyło się spotkanie opłatkowe, w którym udział wzięli: prof. Andrzej Chochół – Prorektor ds. Studenckich, Andrzej Dąbrowski – prezes ZPC SKAWA, pozostali przedstawiciele Sponsora z Wadowic, mgr Łukasz Salwarowski – kierownik Kancelarii Rektora, zespół siatkarek oraz Zarząd KU AZS UEK. Prof. Roman

Akademickie Mistrzostwa Polski

2008/2009

28

Niestrój – Rektor UEK oraz Andrzej Dąbrowski otrzymali od Zarządu Klubu AZS UEK pamiątkowe koszulki, natomiast wszyscy pozostali obdarowani zostali słodkimi prezentami od głównego sponsora. To sympatyczne spotkanie zakończyły wspólne życzenia świątecznonoworoczne.

n

Tabela II Ligi po wygranej AZS UEK z 17.01 br.: mecze zwyc./por. pkt

Rozpoczęła się kolejna edycja ogólnopolskiej rywalizacji studentów-sportowców.

W tym roku po raz pierwszy pod nową nazwą – Akademickie Mistrzostwa Polski.

Studenci Uniwersytetu Ekonomicznego po raz trzeci z rzędu bronią miejsca na podium w klasyfikacji generalnej.

W dniach 5–7 grudnia o pierwsze medale AMP rywalizowali szachiści. W klasyfikacji generalnej nasza reprezentacja zajęła 18. miejsce na 46 uczelni, w typie uczelni zostaliśmy sklasyfikowani na 5. miejscu. Indywidualnie wśród pań najlepszą z grona studentów UEK była Daria Pokojska (6. miejsce), wśród panów – Adam Cieśla (20. miejsce).

W zawodach półfinałowych świetnie spisały się tenisistki stołowe AZS UEK – reprezentantki naszej Uczelni zapewniły sobie udział w finale, który rozegrany zostanie na przełomie stycznia i lutego. Przypomnijmy, że kobiecy tenis stołowy to piękna tradycja w AZS UEK, wielokrotne zdobywczynie medalów Mistrzostw Polski Szkół Wyższych oraz zwycięzcy rywalizacji w MLA. Małopolska Liga Akademicka wkracza w decydującą fazę Dobiegła końca rywalizacja w rundzie eliminacyjnej Małopolskiej Ligi Akademickiej, która w każdej dyscyplinie wyłoniła 8 zespołów, które walczyć będą w play-off o miano najlepszej akademickiej drużyny w Małopolsce w sezonie 2008/2009.

Drużyny reprezentujące naszą Uczelnię w komplecie awansowały do fazy play-off, mając spore szanse na włączenie się do walki o miejsce na podium w tegorocznej rywalizacji. Przypomnijmy, że w poprzednim sezonie nasze zespoły należały do

Bartosz Wanat – prezes KU AZS UEK przekazuje prof. Andrzejowi Chochółowi koszulkę dla prof. Romana Niestrója – Rektora UEK.

1.

2.

3.

4.

5.

6.

7.

8.

9.

10.

czołówki Małopolskiej Ligi Akademickiej (futsal – I miejsce, siatkówka mężczyzn – II miejsce, koszykówka kobiet i mężczyzn – III miejsce).

W koszykówce kobiet reprezentantki AZS UEK uplasowały się w grupie na 2. miejscu, co oznacza, że w play-off spotkają się z 3. drużyną Grupy B – AZS UJ. 2. miejsce w swojej grupie zajęli również koszykarze, którzy w I rundzie spotkają się z niespodzianką rozgrywek – AZS KSW. Podobnie jak koszykarki, również siatkarki zagrają w I rundzie play-off z Uniwersytetem Jagiellońskim. Nasz zespół do końca walczył o I miejsce w grupie, ostatecznie jednak zajął miejsce 3.

Rewelacyjnie w rundzie eliminacyjnej zaprezentowali się siatkarze, którzy w obecnym sezonie są naszą największą nadzieją na sukcesy nie tylko w MLA, ale również w Mistrzostwach Polski. Zespół AZS UEK z kompletem zwycięstw wygrał rywalizację w grupie B i z I miejsca przystąpi do play-off, gdzie jego przeciwnikiem będzie AZS CMU. Również broniąca mistrzowskiego tytułu drużyna futsalu awansowała do ścisłego finału.

Więcej informacji: www.azs.uek.krakow.pl

MKS Łańcut BKS Szóstka Biłgoraj AZS SKAWA UEK Dalin Myślenice Siarka Tarnobrzeg MKS Andrychów AZS Karpaty Krosno Wisła II Kraków Maraton Krzeszowice Poprad Stary Sącz

15 14 15 14 14 14 15 15 15 15

14:1 12:2 9:6 8:6 8:6 6:8 6:9 6:9 4:11 0:15

40 36 25 24 24 23 19 17 9 2

Klub Uczelniany AZS UEK serdecznie zaprasza na

Turniej Finałowy Akademickich Mistrzostw Polski w Futsalu,

który po raz pierwszy odbędzie się w Krakowie w dniach 20–22 lutego w hali UEK. W turnieju rywalizować będzie 16 najlepszych futsalowych akademickich zespołów z całego kraju. Jest to największa i najważniejsza futsalowa impreza środowiska akademickiego w roku (220 uczestników). Stawką Turnieju Finałowego jest nie tylko tytuł Akademickiego Mistrza Polski, ale również wywalczenie prawa reprezentowania Polski na Akademickich Mistrzostwach Europy, które w lipcu odbędą się w Podgoricy (Czarnogóra).

Wydarzenia

ŚWIĘTO GÓR W

KRAKOWIE

Bezpieczeństwo w górach – Brak odpowiedniego sprzętu, brak doświadczenia, brawura to najczęstsze przyczyny wypadków w górach. Dlatego od początku istnienia festiwalu kładziemy bardzo duży nacisk na edukację i szkolenie w tym temacie – mówił Rafał Ziobro, dyrektor Krakowskiego Festiwalu Górskiego. Do udziału w szóstej edycji festiwalu zaprosiliśmy ratowników górskich oraz przedstawicieli TOPR, którzy przybliżyli najczęstsze błędy narciarskie, wspinaczkowe czy turystyczne oraz przypomnieli o podstawowych zasadach bezpieczeństwa. Dużym zainteresowaniem cieszyły się również warsztaty z pierwszej pomocy w górach oraz warsztaty freeride, czyli ekstremalne zjazdy górskie poza przygotowanymi trasami.

Gwiazdy światowego formatu – Krakowski Festiwal zdobył już renomę światową. Chętnie przyjeżdżają do nas nie tylko polskie gwiazdy, jak Kinga Baranowska, Piotr Pustelnik, Piotr Morawski, ale również gwiazdy ze świata – chwalił festiwal Piotr Turkot – dyrektor artystyczny. W wypełnionej po brzegi hali

widowiskowej UEK ponadtysięczna publiczność podziwiała pełną dystansu i niezwykłego humoru prelekcję Amerykanina Johna Bachara, będącego legendą wspinaczki skalnej. Podobną frekwencją cieszył się niedzielny pokaz Ines Papert. Mistrzyni z Niemiec zabrała zebranych

oc Kurs pierwszej pom

any y w górach, realizow nej yw kt era na hali int

Kokot fot. Adam

6. Krakowski Festiwal Górski, który odbył się na naszej Uczelni w pierwszych dniach grudnia, zgromadził rekordową liczba uczestników (7000 osób).

Na miłośników gór czekało wiele pokazów filmów, spotkań z wybitnymi alpinistami, warsztatów.

Dużą popularnością cieszyły się sztuczna ściana do wspinaczki drytoolowej (z czekanami) oraz kursy pierwszej pomocy w górach.

Wspinaczka na sztucznej ścianie z panelem drytoolowym, który symuluje ścianę lodową. Wpisanie odbywa się z użyciem czekanów (specjalnego sprzętu używanego w alpinizmie, wspinaczce lodowej oraz zimowej turystyce górskiej, który ma postać laski zakończonej głowicą).

w emocjonującą podróż pełną ekstremalnej lodowej wspinaczki, himalajskich turni, a nawet skalnych monolitów Utah.

Festiwal zakończyła uroczysta gala wręczenia nagród. Grand Prix KFG przyznano Dariuszowi Załuskiemu za film „Annapurna na lekko”, natomiast „Jedynkę” – najważniejszą nagrodę środowisk alpinistycznych – otrzymała Edyta Ropek.

Liczna publiczność ponownie potwierdziła niezwykłe miejsce festiwalu na mapie wydarzeń kulturalnych Krakowa i Polski. Organizatorzy już zapraszają za rok na 7. edycję KFG! t oko Więcej informacji i fotorelacja na stronie: K m Ada fot. www.kfg.pl Magdalena Petryniak

Warsz taty fo to

grafii cy frow ej

SIGMA

Ad fot.

am

t Koko

Kolejny raz Waldek Niemiec (instruktor alpinizmu PZA, Szko ła Wspinania Kilimanjaro) i Tomek Nodzyńs ki (przewodnik tatrzański, Służba Lawinow a IMGW) starali się przekazać część swo jego doświadczenia związanego z zaawansowaną turystyką wysokogó rską.

Podczas 6. Festiwalu Górskiego, nie chcą c zanudzić zainteresowanych kolejnym teoretycznym wykładem, zdecydow ali się pokazać i omówić, czasami z przymrużeniem oka, najczęstsze błędy, jakie spot ykają podczas swojej szkoleniowej i przewodnickiej prak tyki.

fot.Jacek Tokarski „Gó

ry"

29

Zapowiedzi

Chiński Nowy Rok W dniach 13–14 lutego po raz kolejny obchodzony będzie w Krakowie Chiński Nowy Rok, organizowany przez Instytut Konfucjusza, Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie, Szkołę Choy Lee Fut oraz kino „Kijów”. W trakcie dwudniowych uroczystości będzie można wziąć udział między innymi w pokazach filmów, sztuk walk oraz w przeróżnych warsztatach związanych z kulturą chińską. Chętni będą mogli także spróbować swoich sił w kaligrafii oraz nauczyć się paru niezbędnych wyrażeń w języku chińskim. Dla najmłodszych przygotowane zostaną ciekawe zabawy oraz lekcje kung-fu.

Odwiedzający będą mieli okazję wysłuchać wykładów opracowanych przez Azjatyckie Koło Naukowe UEK oraz Instytut Konfucjusza.

Prezentowane będą także slajdowiska i wspomnienia z podróży do Państwa Środka.

Obchody noworoczne zakończą się uroczystą galą finałową, którą uświetni pokaz tańca

Lwa i Smoka, pokazy gimnastyki artystycznej oraz wystąpienia przygotowane przez zaproszone kluby specjalizujące się w różnych stylach walk.

Szczegółowy program można znaleźć na stronie www.instytutkonfucjusza.pl n

Bal V Roku zbliża się wielkimi krokami …

Bal V Roku to jedyna i niepowtarzalna okazja, by studenci ostatnich lat studiów na naszej Uczelni spotkali się w pełnym gronie, by w towarzystwie władz Uczelni i ludzi ze świata biznesu powspominać najwspanialszy okres swojego życia.

11. odsłona Balu V Roku UEK odbędzie się 31 stycznia br. Studenci świętować będą w Centrum Hotelowo-Konferencyjnym „Witek”.

Impreza od lat cieszy się ogromną popularno-

ścią wśród studentów. Szacuje się, że liczba uczestników tegorocznego balu może sięgnąć nawet 500 osób.

Niezależne Zrzeszenie Studentów UEK po raz kolejny podjęło się organizacji święta przyszłych absolwentów, co daje gwarancję świetnej zabawy oraz wielu atrakcji.

Zapisy przyjmuje NZS UEK (pawilon dydaktyczno-sportowy, pok. nr 224 i 225). Cena biletu: 175 zł od osoby.

Więcej informacji: www.nzsuek.pl

Piszą o nas „Dziennik Polski”, 21.11.2008, Głosy z otchłani „Dziennik Polski”, 29.11.2008, Bezpłatne badania dla mieszkańców krakow.studentnews.pl, 01.12.2008, Wystawa „Rola przedsiębiorcy Oskara Schindlera w ratowaniu żydowskich współobywateli Krakowa” krakow.dlastudenta.pl, 1.12.2008, Rola Oskara Schindlera mm.krakow.pl, 4.12.2008, Światowy Dzień Wolontariatu na Uniwersytecie Ekonomicznym w Krakowie krakow.studentnews.pl, 7.12.2008, 6. Krakowski Festiwal Górski „Gazeta Wyborcza”, 3.12.2008, Absolwenci chcą nagradzać współczesnych Magellanów „Dziennik Polski”, 3.12.2008, Między różnymi wymiarami „Dziennik Polski”, 4.12.2008, Krakowski Festiwal Górski www.edukacjawpolsce.pl, 4.12.2008, Stuhr na UEK „Dziennik Polski”, dodatek „Magnes”, 4.12.2008, Z miłości do gór „Dziennik Polski”, 5.12.2008, Duchy też mają poczucie humoru „Dziennik Polski”, 5.12.2008, Niezwykła historia dla potomnych „Polska Gazeta Krakowska”, 8.12.2008, Ludzkie oblicze biznesu „Dziennik Polski”, 8.12.2008, Przepis studenta na wzbogacenie gazeta.pl/krakow, 10.12.2008, Na ratunek zwierzętom z Harbutowic „Polska. Gazeta Krakowska”, 10.12.2008, Studentka Justyna Perz z Krakowa księgową roku „Gazeta Wyborcza”, 10.12.2008, Na ratunek zwierzętom z przytuliska w Harbutowicach „Polska Gazeta Krakowska”, 12.12.2008, Psychologia dla laików na UEK „Dziennik Polski”, 18.12.2008, Uniwersytet Ekonomiczny wzorowy „Dziennik Polski”, 16.12.2008, Czy polskie kobiety są dyskryminowane?; Należy pamiętać o człowieku...; AZS UEK trzeci raz z rzędu na podium „Manko”, nr 64, grudzień 2008, Góry gościły w Krakowie, Fachowcy o pracy w nieruchomościach, Twoje 20 minut ratuje życie, Targi Kół Naukowych, Jerzy stuhr kolejnym VIP-em GAP-u, Feminizm na miarę XXI wieku „Polska Gazeta Krakowska”, 5.01.2009, Jaki był miniony rok? (wypowiedź prof. Romana Niestrója, rektora UEK) „Krakowski Semestralnik Studentów Niepełnosprawnych”, nr 1/2008, Dzień Integracji na UEK, Porozumienie UEK, AGH i PK na rzecz wspólnych działań dla studentów niepełnosprawnych „Krakowski Semestralnik Studentów Niepełnosprawnych”, nr 2/2008, Wywiad z prof. dr. hab. Andrzejem Chochółem – 30 Prorektorem ds. Studenckich UEK, Biura ds. Osób Niepełnosprawnych

Bal Błękitny Stowarzyszenie Absolwentów Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie zaprasza na Bal Błękitny, który odbędzie się 21 lutego br. (sobota ostatkowa) w hotelu „Cracovia” przy ul. F. Focha 1.

Cena biletu dla 1 osoby wynosi 180 zł.

Sprzedaż biletów prowadzić będzie od 16 lutego br. Kazimiera Gas, tel. kom.: 608 230 661. Istnieje możliwość rezerwacji noclegu w hotelu „Cracovia” po cenie promocyjnej.

Więcej informacji: mgr Halina Lubińska, tel. 012 293 52 87, e-mail: lubinskh@uek.krakow.pl.

Serdecznie zapraszamy!

Rusza II edycja

Akademii Capgemini!

2 marca br. rusza kolejna edycja wspólnego projektu Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie oraz firmy Capgemini.

Akademia Capgemini jest połączeniem 8-tygodniowej praktyki w firmie Capgemini, BPO Kraków oraz cyklu szkoleń i warsztatów prowadzonych przez doświadczonych trenerów Capgemini. Program skierowany jest do studentów naszej Uczelni studiów stacjonarnych i niestacjonarnych kierunków ekonomicznych, znających w stopniu bardzo dobrym język angielski.

Aplikacje do programu można nadsyłać do 31 stycznia.

Zapisy oraz więcej informacji: www.pl.capgemini.com/careers

Wygraj roczne stypendium

w wysokości 12 000 zł Centrum Okulistyki INTERMEDICA organizuje konkurs dla studentów krakowskich uczelni wyższych, w którym nagrodą jest roczne stypendium w wysokości 12 000 zł.

Zadaniem uczestników konkursu jest napisanie pracy nt. „Jak laserowa korekcja wad wzroku może polepszyć życie”.

Konkurs trwa od 15 stycznia do 28 lutego 2009 r.

Regulamin wraz z formularzem zgłoszeniowym zamieszczony jest na stronie: www.intermedica.pl (hasło: „Wygraj stypendium 12 000 zł”).

Forum

Ale pismo proszę!

Co powinno być naszym bodźcem do pracy i działania?

Chęć zrobienia „dobrej roboty” korzystnej dla instytucji, w której pracujemy, czy pismo (regulamin, zarządzenie czy polecenie) przełożonego? Niech przytoczone poniżej dialogi i autentyczne historie będą podpowiedzią.

– Halo, halo, zbliża się godzina 21, proszę opuszczać uczelnię!

– Proszę pani, ale ja jestem pracownikiem uczelni, załatwiam bardzo ważną sprawę dla uczelni i potrzebuję jeszcze trochę czasu. Dziś upływa termin złożenia wniosku na dofinansowanie...

– To mnie nie interesuje, ja mam zarządzenie, że wszyscy przed 21 muszą opuścić budynek, nie mogę sobie pozwolić na nocne towarzystwo!

– Ale proszę pani, o co właściwie chodzi w tym zarządzeniu, jeśli chodzi o oszczędność prądu, proszę zgasić światło w budynku, a ja jak będę schodził, to do pani zadzwonię, to mi pani zapali i zejdę.

– Proszę pana, proszę ze mną nie dyskutować i natychmiast wychodzić!

– Ale proszę pani, mam zgodę władz, że mogę dłużej zostać w razie potrzeby!

– Ja nie widziałam żadnego pisma, więc proszę natychmiast wychodzić! *** – Proszę uprzejmie o opinię co do tej umowy!

– Nie dostałem żadnego wniosku, więc nie wydam opinii. *** Te dwa przykłady dają odpowiedź na pytanie, co jest bardziej korzystne dla Uczelni.

Oczywiście, nie chodzi tu o namawianie do łamania prawa i omijanie biurokracji. Chodzi tu o dobrą wolę, wyobraźnię i zastanowienie, kiedy i jak z danego prawa skorzystać, a kiedy i w jakich okolicznościach od niego odstąpić.

Przykładowo, jeżeli pozostanie pół godziny dłużej na Uczelni wygeneruje koszt 5 zł, a tym samym zysk 10 tys. złotych – można się nad tym poważanie zastanowić. Dlaczego? Bo, patrząc egoistycznie, większe zyski to m.in. większe premie, pensje czy świadczenia socjalne dla każdego z nas. I tu ponownie trzeba dokonać wyboru, co jest bardziej korzystne?

Wybór wydaje się prosty, ale dlaczego nie dla wszystkich?

– Proszę Pana, bo oni nie chcą zrobić niczego, czego nie muszą. Ich interesuje tylko krótkoterminowe bezpieczeństwo, które daje im ten „papier”. To jest dla nich taki „du..chron”. Po co oni mają coś ryzykować dla dobra Uczelni?! Można

się przecież nie zastanawiać i bezmyślnie poruszać na sznurkach „pism” – wtedy nie trzeba myśleć, decydować, bo ktoś myśli za nas, a my zawsze możemy się łatwo wytłumaczyć – „bo tu jest tak napisane” – usłyszałem od jednego z pracowników UEK.

– Ja myślę jednak, że tu chodzi o to, że ci, którzy swoje działanie warunkują wyłącznie pismem, liczą na to, że ktoś nie będzie mógł go przedłożyć (czas, możliwości), więc dana osoba będzie miała mniej roboty – uśmiecha się jedna z pracownic UEK. Zatrzymuję się samochodem przed szlabanem, w bramie na Uczelnię. Jest rano, więc za mną ustawia się sznur samochodów. Sięgam do kieszeni po identyfikator, który otworzy szlaban. Nie ma go, został w innej kurtce!

Dzwonię więc „domofonem” do strażników.

Tłumaczę sytuację, podaję swoje dane... I tu znów pracownik ma wybór. Bezmyślnie trzymać się paragrafu czy pomyśleć i np. spraw-

dzić telefonem do przełożonego czy mówię prawdę. Zastygam w oczekiwaniu, bo nie chcę nawet myśleć, co się stanie, jak będę musiał cofać, omijając 4 samochody wyraźnie zniecierpliwione już oczekiwaniem i blokujące ruch na ul. Rakowickiej. Szlaban się otwiera.

Ufff... Nie jest tak źle! Wielu z nas wciąż myśli.

Oby jak najwięcej!

Pracownik UEK

U

ważam, że użyte przez moich przedmówców Ł. Salwarowskiego i J. Brzozowskiego („Kurier UEK” nr 24 i 25 – przyp. red.) pojęcie kampus UEK (jako nasz atut czy zasługa) jest nietrafne, gdyż kampus powinien obejmować całość lub znaczącą większość obiektów danej uczelni. Tymczasem w naszym przypadku poza naszą główną siedzibą znajdują się dwa budynki Wydziału Towaroznawstwa przy ul. Sienkiewicza, obiekt przy ul. Rakowickiej 16 oraz nasze dwa akademiki „Merkury” i „Fafik”. Po drugie, jeśli chodzi o nasz atut (który podaje J. Brzozowski), jakim jest elektroniczny system biblioteczny – dysponują nim już wszystkie szanujące się uczelnie. Nie ma więc co tworzyć sztucznego obrazu szczęścia i sukcesu.

Obsługuje nas jedna stołówka i bardzo drogi bar (Wall Street), nie mamy też uczelnianego klubu. Śmieszne też wydaje się chwalenie, że nasz „kampus” mieści się zaledwie 10–15 minut od Dworca czy Rynku, kiedy to samo powiedzieć mogą PK i UJ. Inna sprawa to kwestia jakości nauczania – dla uczelni rzecz najważniejsza, a wcześniej nieporuszona.

Czy robimy na tej płaszczyźnie jakieś widoczne postępy? Wprowadziliśmy jakieś nowe skuteczne metody nauczania, np. nauki języków obcych? Czy wzrósł poziom naszych prac magisterskich czy doktorskich naszych absolwentów? Czy ich prace wyróżniają się na tle prac z innych krakowskich uczelni? Czy zmienia się sposób prowadzenia wykładów?

Zdarza się przecież, że polega on jedynie na czytaniu przez wykładowcę swoich książek lub pospiesznym prezentowaniu slajdów, z których studenci bezrefleksyjnie i pospiesznie spisują informacje. Czy nasi studenci i absolwenci wygrywają jakieś nagrody w ogólnopolskich czy zagranicznych konkursach wiedzy z danej dziedziny? Na te pytania odpowiedzmy sobie sami i wyciągnijmy odpowiednie wnioski.

Zdzisław Drzewiecki

31

Dzień Otwarty

Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie

6 marca 2009 r.,

W programie m. in.:  prezentacje specjalności  prezentacje organizacji studenckich  wykłady otwarte  wycieczki po kampusie Uczelni  wiele innych atrakcji

pawilon sportowo-dydaktyczny przy ul. Rakowickiej 27, hala widowiskowa,

godz. 9.00 – 15.00

ZAPRASZAMY !

32