Issuu on Google+

Αυτόπου θαήθελα να κάνω είναι να ξεκινήσωμε μία απλή παράκληση. Θα 'θελα όλοι σας να σταθείτεγια μια στιγμή, άθλια ανθρωπάκια, και να κάνετεέναν απολογισμό τηςμίζερης ύπαρξήςσας. (Γέλια)

Αυτή ήταν η συμβουλή που ο 'ΑγιοςΒενεδικτίνοςέδωσεστουςτρομαγμένουςμαθητέςτου τον 5ο αιώνα. 'Ηταν η συμβουλή που αποφάσισανα ακουλουθήσωο ίδιοςόταν έκλεισα τα 40. Ωςεκείνητηστιγμή , είχαυπάρξει ο κλασσικός εταιρικός πολεμιστής - έτρωγα πολυ, έπινα πολύ, δούλευα πολύ σκληρά, και παραμελούσατην οικογένεια. Και αποφάσισανα δοκιμάσωνα αλλάξωτηζωή μου. Συγκεκριμένα αποφάσισανα προσπαθήσωνα αντιμετωπίσωτο "ακανθώδες" θέμα τηςισορρόπισηςεργασίας-ζωής. 'Ετσι έφυγα απο το εργατικό δυναμικό, και πέρασαένα χρόνο στοσπίτι με τησύζυγό μου και τέσσεραμικρά παιδιά. 'Ομωςτομόνο που έμαθα για την ισορροπία εργασίας-ζωήςμέσασ΄αυτότοέτοςήταν ότι μου ήταν αρκετάεύκολο να εξισορροπήσωδουλεία και ζωή όταν δεν εργαζόμουν καθόλου. (Γέλια) Μία όχι και τόσοχρήσιμη δεξιότητα, ειδικά όταν τελειώνουν ταλεφτά.

Έτσι γύρισαστηδουλειά, και πέρασααυτάτα 7 χρόνια από τότεπαλεύοντας, μελετώνταςκαι γράφονταςγια την εξισορρόπιση δουλειάς-ζωής. Και έχω τέσσεριςπαρατηρήσειςπου θα ΄θελα να μοιραστώμαζί σαςσήμερα. Η πρώτη είναι, αν η κοινωνία πρόκειται να σημειώσει κάποια πρόοδο πάνω σ΄αυτότοθέμα, χρειαζόμαστεμια ειλικρινή συζήτηση. Μα το πρόβλημα είναι ότι τόσοι άνθρωποι λένε τόσεςανοησίεςγια την εξισορρόπιση αυτή. Όλεςοι συζητήσειςπερί ευέλικτου ωραρίου ή "χαλαρήςΠαρασκευής" ή άδεια γονέα εξυπηρετούν μόνο την κάλυψη του ουσιαστικού θέματος, που είναι ότι συγκεκριμένεςεπιλογέςεργασίας και καριέραςείναι από τηφύση τουςασύμβατεςμε την ουσιαστική ενασχόληση -σε καθημερινή βάση- με μία νέα οικογένεια. Το πρώτοβήμα λύσηςκάθε προβλήματοςείναι να παραδεχτείςτην πραγματικότητατηςκατάστασήςσου. Και η πραγματικότητατηςκοινωνίας μαςείναι ότι υπάρχουν χιλιάδεςάνθρωποι εκεί έξωπου ζουν μιά σιωπηλή, κραυγαλέα απελπισία όπου δουλεύουν σκληράγια πολλέςώρεςσεδουλειέςπου μισούν για να μπορέσουν να αγοράσουν πράγματαπου δεν χρειάζονται για να εντυπωσιάσουν ανθρώπους που δεν συμπαθούν (Γέλια) (Χειροκρότημα) Πιστεύω ότι πηγαίνονταςτιςΠαρασκευέςμε τζιν και κοντομάνικο στηδουλειά δεν φτάνει στ΄αλήθεια στην ουσία του θέματος.

(Γέλια)

Η δεύτερη παρατήρηση που θα ΄θελα να κάνω είναι ότι πρέπει να αντιμετωπίσουμε την αλήθεια πωςοι κυβερνήσειςκαι οι εταιρείεςδεν πρόκειται να λύσουν αυτότοζήτημα για μας. Πρέπει να σταματήσουμε να κοιτάμε έξω, εξαρτάται από εμάςωςάτομανα πάρουμε τον έλεγχο και την ευθύνη για τημορφή τηςζωήςπου θέλουμε να έχουμε. Αν δεν σχεδιάσειςτη ζωή σου, θα τοκάνει κάποιοςάλλοςγια σένα, και μάλλον δεν θα σαςαρέσει η δική του άποψη περί ισορροπίας. Είναι ιδιαίτερασημαντικό- αυτόδεν θα ανεβεί στοδιαδίκτυο, έτσι; θαμε απολύσουν- είναι ιδιαίτερασημαντικό να μην βάζειςποτέτην ποιότητατηςζωήςσου σταχέρια μιαςεπιχείρησης. Δεν μιλάωεδώμόνο για τιςκακέςεπιχειρήσεις- τασφαγεία ανθρωπίνων ψυχών όπωςτιςλέω. (Γέλια) Μιλάω για όλεςτιςεπιχειρήσεις. Γιατί οι


εμπορικέςεπιχειρήσειςείναι εγγενώςσχεδιασμένεςνα παίρνουν από σένα όσαπερισσότερα μπορούν. Είναι στηφύση τους, στο DNA τους, είναι η δουλειά τους- ακόμα και των καλών, καλοπροαίρετων επιχειρήσεων. Από τημία, οι δυνατότητεςπαιδικήςφροντίδαςστοχώρο εργασίαςείναι όμορφεςκαι καλές. Από την άλλη, είναι εφιάλτης. Σημαίνει μόνο ότι περνάς περισσότεροχρόνο στοκαταραμένο γραφείο. Πρέπει να γίνουμε υπεύθυνοι για τον καθορισμό και την επιβολή των ορίων που θέλουμε στηζωή μας.

Η τρίτη παρατήρηση είναι ότι πρέπει να ΄μαστεπροσεκτικοί με τοχρονικό πλαίσιο που επιλέγουμε για να αξιολογήσουμε την ισορροπία μας. Πριν πάωπίσωστηδουλειά μετάτο χρόνο στοσπίτι, κάθισακάτωκαι έγραψα μια λεπτομερή, βήμα προςβήμα περιγραφή της ιδανικήςισορροπημένηςμέραςπου φιλοδοξούσανα έχω. Και πήγαινε έτσι: Ξυπνάω ξεκούραστοςμετάαπό έναν ωραίο νυχτερινό ύπνο. Κάνω σεξ. Πάωβόλτατον σκύλο. Τρώω πρωινό με τηγυναίκα και ταπαιδιά μου. Ξανακάνω σεξ. (Γέλια) Αφήνω ταπαιδιά στο σχολείο πηγαίνονταςστηδουλειά μου. Δουλεύω τρειςώρες. Κάνω κάποιο άθλημα με το φίλο μου την ώρατου μεσημεριανού. Δουλεύω άλλεςτρειςώρες. Βρίσκομαι με φιλαράκια στην παμπ για ένα ποτό. Πάωσπίτι για βραδινό με τηγυναίκα και ταπαιδιά μου. Διαλογίζομαι για μισή ώρα. Κάνω σεξ. Πάωβόλτατον σκύλο. Ξανακάνω σεξ. Πάωγια ύπνο. (Χειροκρότημα ) Πόσοσυχνάνομίζετε ότιέχωμιατέτοια μέρα; (ΓέλιαΑςείμαστε ) ρεαλιστές . Δεν μπορείςνα τακάνεις όλα σεμία μέρα. Πρέπει να επιμηκύνουμε τοχρονικό πλαίσιο πάνω στοοποίο κρίνουμε την ισορροπία στηζωή μας, όμωςπρέπει να τοεπιμηκύνουμε χωρίςνα πέσουμε στην παγίδα του "θα έχωζωή όταν πάρωσύνταξη, όταν ταπαιδιά θα 'χουνφύγειαπ' τοσπίτιόταν , η γυναίκαμουμεχωρίσει , η υγείαμουχαλάσει , δενέχωπια ούτεφίλουςούτεενδιαφέροντα." (Γέλια) Η μέραπαραείναι μικρή, μετάτην σύνταξη παραείναι μεγάλη. Πρέπει να υπάρχει μέση όδος.

Μια τέταρτηπαρατήρηση: Πρέπει να προσεγγίσουμε την ισορροπία με ισορροπημένο τρόπο. Μια φίλη ήρθενα με δει πέρυσι- και δεν την πειράζει να πω αυτήν την ιστορία - μια φίλη ήρθε πέρυσι και είπε, "Νάιτζελ, διάβασατοβιβλίο σου. Και συνειδητοποίησαότι η ζωή μου είναι εντελώςεκτόςισορροπίας. Διακατέχεται εντελώςαπ' τηδουλειά. Δουλεύω 10 ώρεςτη μέρα, συγκοινωνώ 2 ώρεςκαθημερινά. Όλεςμου οι σχέσειςέχουν αποτύχει. Δεν υπάρχει τίποταστηζωή μου εκτόςτηςδουλειάς. Έτσι αποφάσισανα τοδιορθώσωκαι να την ξεκαθαρίσω. Και γράφηκα στογυμναστήριο." (Γέλια) Δεν θέλω να κοροϊδέψω, αλλά τονα είσαι μια γυμνασμένη εργασιομανήςδεν είναι πιο ισορροπημένο, είναι πιο γυμνασμένο. (ΓέλιαΌσοωραία ) κιανείναιη σωματική άσκηση , η ζωήέχεικιάλλαπράγματα . Υπάρχει η διανοητική πλευρά, η συναισθηματική πλευρά, η πνευματική πλευρά. Και για να 'σαι ισορροπημένος, πιστέυωπρέπει να προσέχουμε όλεςαυτέςτιςπεριοχές- όχι να κάνουμε μόνο 50 κοιλιακούς.

Τώρααυτόμπορεί να 'ναι αποθαρρυντικό. Γιατί μπορείςνα πεις "Για τ' όνομα φίλε, εδώδεν έχωχρόνο να γυμναστώκι εσύ μου λεςνα πάωστην εκκλησία και να πάρωτηλέφωνο τη μάνα μου." Και τοκαταλαβαίνω. Στ' αλήθεια καταλαβαίνω ότι μπορεί να είναι αποθαρρυντικό. Μα ένα περιστατικό που συνέβη δυο χρόνια πριν μου έδωσεμια νέα οπτική. Η γυναίκα μου, που βρίσκεται κάπου στοκοινό σήμερα, με πήρε τηλέφωνο στογραφείο και


είπε. "Νάιτζελ, πρέπει να πάρειςτομικρότερογιο μας," τον Χάρρυ, "από τοσχολείο." Γιατί έπρεπε να πάει κάπου άλλου με ταάλλα τρία παιδιά εκείνο τοαπόγευμα. Έτσι έφυγα μια ώρανωρίτερααπό τογραφείο και πήρατον Χάρρυ από την είσοδο του σχολείου. Περπατήσαμε ωςτοπάρκο, κάναμε βλακείεςστιςκούνιες, παίξαμε χαζάπαιχνιδάκια. Μετά τον πήγα σεμια καφετέρια πάνω στολόφο, και μοιραστήκαμε μια πίτσακι ένα τσάι, μετά κατεβήκαμε τολόφο ωςτοσπίτι μας, τον έκανα μπάνιο του φόρεσατιςπιτζάμεςΜπάτμαν. Ύστερατου διάβασαένα κεφάλαιο από το "Ο Τζέιμςκαι τοΓιγάντιο Ροδάκινο" του Ρολντ Νταλ. Μετάτον έβαλα για ύπνο, τον κουκούλωσακαλά καλά, του 'δωσαένα φιλί στο μέτωπό του και είπα, "Καληνύχταφίλε" και πήγα προςτην πόρτα. Όπωςέβγαινα απ' το δωμάτιό του, είπε "Μπαμπά;", λέω "Ναι, φίλε μου;" Λέει, "Μπαμπά αυτή ήταν η καλύτερη μέραολόκληρηςτηςζωήςμου." Δεν είχα κάνει τίποτα, δεν τον είχα πάει στην Ντίσνεϊλαντ ούτετου πήρα Playstation.

Θέλωνα πω ότι ταμικράπράγματαέχουν σημασία. Το να 'σαι πιο ισορροπημένοςδεν σημαίνει κάποια δραματική αλλαγή στηζωή σου. Με την ελάχιστη επένδυση στασωστά σημεία, μπορείςνα αλλάξεις ριζικά την ποιότητατων σχέσεών σου και την ποιότητατης ζωήςσου. Επιπλέον πιστέυω, μπορεί να αλλάξει την κοινωνία. Γιατί αν τοκάνουν αρκετά άτομα, μπορούμε να αλλάξουμε τον κοινωνικό ορισμό την επιτυχίαςπέρααπο την βλακωδώςαπλοϊκή αντίληψη ότι αυτόςπου έχει ταπερισσότεραχρήματαόταν πεθάνει κερδίζει, σ' έναν πιο προσεκτικό και ισορροπημένο ορισμό του πώςείναι μια όμορφη ζωή. Κι αυτόπιστεύωείναι μια ιδέα που αξίζει να εξαπλωθεί.

(Χειροκρότημα )


Balance Work - Life