DRODZY CZYTELNICY!
DEAR READERS,
Tradycyjnie na koniec września świętujmy jeden z najważniejszych dni w roku – Wielką Warszawską, nazywaną Królową służewieckich gonitw. Serdecznie zapraszamy na Tor, aby wspólnie podziwiać zmagania na wyścigowej bieżni. Liczymy, że będziemy mieli okazję zobaczyć się nie tylko podczas wyścigowej fety, jaką jest Wielka Warszawska, ale także w każdy kolejny weekend wyścigowy. Zachęcamy do uważnej lektury magazynu KANAT. W tym numerze kolejna porządna dawka wyścigowej wiedzy. Trenerzy Václav Luka i Krzysztof Ziemiański opowiadają o swoich podopiecznych zapisanych do Wielkiej Warszawskiej, ich formie i nadziejach na zwycięstwo. Nie zabraknie też historycznych ciekawostek – tym razem przeczytacie o koniach, które wygrały w wieku trzech lat Derby i Wielką Warszawską. Ponadto przygotowaliśmy coś wyjątkowego – felieton Janusza Dziano o wyścigach w minionych latach w gwarze warszawskiej! Nie zabrakło także szczegółów o znanych i lubianych markach Toru Służewiec – „Wyścigu o folbluty” i gonitwach dla amazonek, tym razem w nowej odsłonie International Women Power Cup. Koniecznie przeczytajcie także kontynuację cyklu „Wyścigi z innej perspektywy”, a ramach którego rozmowa z Maksymilianem Wechtą, reprezentantem KJ Rosnówko o początkach jego wyścigowej przygody. Na deser zapraszamy w podróż z po historycznych zakamarkach Toru Służewiec. Nie zwlekając już ani chwili dłużej, życzymy dobrej lektury! Redakcja Magazynu KANAT
The end of September is traditionally the time when we celebrate one of the most important days of the year - the Great Warsaw Race, also known as the Queen of Służewiec races. Feel invited to visit the Racecourse to admire the fight on the racing track together with us. We hope that we will have the opportunity to see each other not only during the racing festival of the Great Warsaw Race, but also at every subsequent racing weekend. We encourage you to read the KANAT magazine carefully. This issue features a solid dose of racing knowledge. Trainers Václav Luka and Krzysztof Ziemiański talk about their horses registered for the Great Warsaw Race, their fitness and hopes for victory. You will also find some historical trivia; this time you will read about horses that won the Derby and the Great Warsaw Race at the age of three. Moreover, we have prepared something special - a column about former races in the Warsaw dialect by Janusz Dziano! There is also a wealth of information about well-known and popular brands of the Służewiec Racecourse such as “Race to Save Thoroughbreds” and races for female riders, held under the new name of International Women Power Cup this time. You must also read the continuation of the series called “A Different Perspective of Racing,” which features an interview with Maksymilian Wechta, a representative of KJ Rosnówko, on the beginnings of his racing adventure. Last but not least, we will take you on a journey around the historical nooks and crannies of the Służewiec Racecourse. Wishing you a good read! KANAT Magazine Editorial Team
Wydawca: Totalizator Sportowy Sp. z o.o. Tor Wyścigów Konnych Służewiec ul. Puławska 266 02-684 Warszawa Kontakt do redakcji: redakcja@torsluzewiec.pl +48 22 543 95 00
Redaktor naczelny: Hanna Zalewska Redakcja: Janusz Dziano Paulina Mazurek Katarzyna Nowakowska Adrianna Prostek Annamaria Sobierajska Adrian Sobieszczański Jan Zabieglik
Skład: Stowarzyszenie MIASTOPORT Okładka: zdjęcia z archiwum Tor Wyścigów Konnych Służewiec ISSN 2719-7603
3
OLGIERD CIEŚLIK
Prezes Zarządu Totalizatora Sportowego President of the Management Board, Totalizator Sportowy
SZANOWNI PAŃSTWO,
DEAR SIR OR MADAM,
W ubiegłym roku Wielka Warszawska odbyła się bez kibiców na trybunach. Ze względu na sytuację związaną z pandemią COVID-19, piękną rywalizację najlepszych koni i jeźdźców mogliśmy śledzić tylko online. Zabrakło emocji na miejscu i tej wyjątkowej atmosfery, która zawsze towarzyszy wyścigowemu świętu stolicy. Nawet najpiękniejsze wydarzenie sportowe potrzebuje publiczności – ludzi, którzy swoją pasją i determinacją zagrzewają do walki, cieszą się z sukcesów i towarzyszą w porażce. Po rocznej przerwie z radością znów powitamy wszystkich gości na tegorocznej Wielkiej Warszawskiej, która w tym roku zostanie rozegrana już po raz 107. w Polsce i 75. na Służewcu. Przez te wszystkie lata urosła do rangi symbolu, który na stałe wpisał się w kalendarz najważniejszych wydarzeń sportowych i towarzyskich w stolicy. W tym roku trwa Jubileusz 65-lecia Totalizatora Sportowego. Podczas Wielkiej Warszawskiej będziemy mieli okazję uczestniczyć w kolejnej odsłonie obchodów tej rocznicy. Zapraszamy wszystkich do wizyty w Mobilnym Muzeum Totalizatora Sportowego, które stanowi połączenie bogatej przeszłości przedsiębiorstwa z najnowocześniejszymi rozwiązaniami. Specjalny pojazd zawierający wyjątkową ekspozycję będzie dostępny dla wszystkich uczestników wydarzenia. Pokażemy historię naszej spółki, zapewniając odwiedzającym sentymentalną podróż w czasie, ale też zwrócimy się ku przyszłości. Życzę wszystkim uczestnikom Wielkiej Warszawskiej sukcesów i satysfakcji ze sportowej rywalizacji, a publiczności doskonałej rozrywki. Niech to będą dla nas wszystkich Wielkie Chwile i Wspólne Emocje.
Last year, the Great Warsaw Race took place without any spectators in the stands. Due to the COVID-19 pandemic, we could only follow the beautiful rivalry of the best horses and riders online. We lacked the excitement on site and the unique atmosphere that always accompanies the racing feast in the capital. It is even the most beautiful sporting event that needs an audience, people who cheer for the fight with their passion and determination, celebrate successes and accompany those who lose. After a year’s break we will be happy to welcome all guests to this year’s Great Warsaw Race. The Race will see its 107th edition in Poland and the 75th one at the Służewiec Racecourse this year. Throughout all these years, it has grown to be a symbol, a permanent fixture amongst the most important sporting and social events in the capital. This year we are celebrating the 65th anniversary of Totalizator Sportowy. As part of the Great Warsaw Race, we will have an opportunity to participate in the next part of the anniversary celebrations. We would like to encourage everyone to visit Totalizator Sportowy’s Mobile Museum, which combines the company’s rich past with state-ofthe-art solutions. A special vehicle with a unique exhibition will be available to all event participants. We will show the history of our company, on one hand, providing visitors with a sentimental journey in time, and on the other hand, focusing on the future. I wish every participant of the Great Warsaw Race success and satisfaction from sport rivalry, and I hope that the spectators will have a great time. I hope we will all enjoy these great moments and share the excitement together.
5
BOGDAN PUKOWIEC
Członek Zarządu Totalizatora Sportowego nadzorujący Tor Wyścigów Konnych Służewiec Member of the Board overseeing the Służewiec Racecourse
SZANOWNI PAŃSTWO,
DEAR SIR OR MADAM,
Druga część sezonu na służewieckim Torze trwa w najlepsze. Za nami wiele dni wyścigowych, które zapamiętamy na długo. Z pewnością w pamięć zapadną nam zacięta rywalizacja zakończona wynikiem łeb w łeb Anatora i Young Thomasa w Nagrodzie Iwna, przepiękna wygrana po walce do samego końca Guitar Mana i Joanny Wyrzyk w Westminster Derby czy 3. z rzędu zwycięstwo Polska AKF, Stajni MK Racing i Szczepana Mazura w Nagrodzie Europy, którzy tym razem dokonali tego ze świetną klaczą Amwaj Al Khalediah. Na koniec września nadszedł czas na królową służewieckich gonitw – Wielką Warszawską. Mówi się, że ten wyścig jest dla Warszawy tym, czym Nagroda Łuku Triumfalnego dla Paryża. I tak rzeczywiście jest. Obie gonitwy są nie tylko wyścigowym świętem, lecz także świętem miast, w których są rozgrywane. Wielka Warszawska odbywa się już od ponad 100 lat i od samego początku zapisywane są do niej najszybsze konie, dosiadane przez najbardziej doświadczonych dżokejów. Stawka jest wysoka, dlatego emocje ponownie sięgną zenitu! Pamiętajmy, że wyścigi konne odbywają się na warszawskim Służewcu już od ponad 80. lat i w każdy weekend mogą Państwo śledzić na bieżąco sportową rywalizację odbywającą się na torze. Zapraszam do korzystania z tej możliwości i zachęcam do spędzania wolnego czasu w tym wyjątkowym miejscu na mapie stolicy, jakim jest Tor Służewiec. Życzę Państwu wielkich sportowych emocji i wyśmienitej zabawy!
The second part of the season at the Służewiec Racecourse is in full swing. We have already had many racing days, which we will remember for a long time. We will surely remember the fierce head to head rivalry of Anator and Young Thomas in the Iwna Stakes, the beautiful and victorious fight to the very end of Guitar Man and Joanna Wyrzyk in the Westminster Derby and the 3rd consecutive victory of Polska AKF, MK Racing Stables and Szczepan Mazur in the Europe Stakes. This time, they achieved that with the great mare Amwaj Al Khalediah. As September is coming to an end, the time has come for the queen of races in Służewiec, i.e. the Great Warsaw Race. It is said that this race is for Warsaw what the Arc de Triomphe Prize is for Paris. And indeed that is the case. Both races are a racing feast as well as a festival of the cities in which they are held. The Great Warsaw Race has been held for over 100 years. From its very beginning, the race has always been attended by the fastest horses ridden by the most experienced jockeys. The stakes are high, which is why excitement will once again be at its highest! Remember that horse races have been taking place at the Służewiec Racecourse in Warsaw for over 80 years and it is possible to follow the sports rivalry taking place at the track every weekend. I encourage you to use this opportunity and to spend your free time in this unique place in Warsaw, the Służewiec Racecourse. I hope you will have a great time and enjoy the sporting excitement!
7
PROSTO ZE STAJNI
TOMASZ CHALIMONIUK
Prezes Polskiego Klubu Wyścigów Konnych President of the Polish Horse Racing Club
8
SZANOWNI PAŃSTWO,
DEAR SIR OR MADAM
Nadszedł czas na najbardziej wyczekiwany dzień wyścigowy w roku – Jesienną Galę z jej głównym punktem - Wielką Warszawską. Doświadczenie uczy, że snucie opowieści o faworytach czy też strategicznych planach trenerów zwykle rozmija się z tym, co potem możemy obserwować na zielonym torze. Czy konie trenowane w Polsce pokonają rywali z zagranicy? Czy rywalizacja na bieżni stanie się swoistym rewanżem za 2020 rok? Jedno jest pewne - ten dzień wyścigowy będzie bardzo emocjonujący! Trzymam kciuki za wszystkich i niech wygra najlepszy koń, dosiadany przez najlepszego jeźdźca, bo to stanowi ducha wyścigów i to powoduje, że wszyscy czekamy na tę gonitwę, a jej zwycięzcy zostają wpisani na karty historii. Pielęgnujmy to, czego nauczył nas rok 2020, i dbajmy o siebie nawzajem. Równocześnie patrzmy cały czas w przyszłość. W tym roku było wiele wspaniałych okazji do spotkania się na torach w Warszawie, Wrocławiu i Sopocie. Czeka nas jeszcze kilka solidnych weekendów wyścigowych. Liczę, że przyniosą jeszcze dużo sportowych emocji i na koniec sezonu, będziemy mogli uznać kolejny wyścigowy rok za naprawdę udany. Życzę Państwu jak zwykle wszystkiego najlepszego, powodzenia, wielkich wyścigowych emocji i przy tej okazji chciałbym wszystkim podziękować za wszystkie dotychczasowe lata współpracy.
It is now time for the most anticipated racing day of the year, the Autumn Gala featuring its jewel, the Great Warsaw Race. What we have learned by now is that talking about favourites or strategic plans of the trainers usually differs from what we later witness on the green track. Will horses trained in Poland beat their foreign competitors? Will the competition on the track become a revenge for 2020? One thing is certain, this racing day will be very exciting! I keep my fingers crossed for all the competitors. May the best horse, ridden by the best rider, win for this is the spirit of racing and this is why we all look forward to this race and why the winners will go down in history. Let us nurture what we learned in 2020 and take care of each other. At the same time, however, let’s keep looking ahead. This year there have been many great opportunities to come together at the racecourses in Warsaw, Wrocław and Sopot. There are still a few good racing weekends ahead of us. I hope that they will continue to be very exciting and at the end of the season we will be able to look back on another successful racing year. As always, I wish you all the best, good luck and lots of exciting moments. I would like to take this opportunity to thank you all for all the years we have cooperated so far.
NR 4/2021
DOMINIK NOWACKI
Dyrektor Zarządzający Torem Służewiec Director of the Służewiec Racecourse
SZANOWNI PAŃSTWO,
DEAR SIR OR MADAM,
Wielka Warszawska - najważniejsza jesienna gonitwa jest do dziś dla wielu mieszkańców Warszawy jednym z wyznaczników stołecznej tożsamości . Bywanie na niej zawsze było w dobrym tonie. Jej reminiscencje można znaleźć w malarstwie, a także literaturze popularnej, w książkach takich pisarzy jak Stanisław Grzesiuk, Joanna Chmielewska i Zdzisław Umiński. Cieszy mnie niezmiernie, że możemy spotkać się w tym roku wszyscy razem na Torze, że wybrzmi głośny doping publiczności, a zwycięzcy zostaną nagrodzeni oklaskami wiernych kibiców. W zeszłym roku, podczas Jesiennej Gali tak bardzo tego brakowało. A wesoły gwar zastąpiła dojmująca cisza. Na szczęście ten sezon jest już inny! I możemy wspólnie obchodzić nasze wyścigowe święto. Liczę, że wiele osób, które odwiedzą Tor podczas Wielkiej Warszawskiej rozsmakują się w wyścigach konnych i zostaną z nami na dłużej, a także, że zobaczymy się jeszcze wielokrotnie w tym sezonie, który będzie trwał do połowy listopada, a także w kolejnych. Tegoroczna Wielka Warszawska zostanie rozegrana już po raz 108. w historii, a 76. na Służewcu. Czekają nas wielkie, sportowe emocje i jak zawsze – niepowtarzalna atmosfera oraz piękna przyroda Służewca. Wszystkim fanom wyścigów konnych życzę prawdziwie sportowych wrażeń, a właścicielom koni, trenerom i jeźdźcom – najwyższej wygranej.
For many Warsaw residents, the Great Warsaw Race, the most important autumn race, is still one of the indicators of the capital’s identity. It has always been highly appreciated to attend it. One can find recollections of it in paintings as well as in popular literature, in books written by such writers as Stanisław Grzesiuk, Joanna Chmielewska and Zdzisław Umiński. I am very happy that this year we can all meet together at the Racecourse, that we will hear the loud cheering of the audience, and that the winners will be applauded by their loyal fans. This is what we missed so much during the Autumn Gala last year, when the joyful buzz was replaced by an overwhelming silence. Luckily, this year is different and we can celebrate our racing feast together. I hope that many people who visit the Racecourse for the Great Warsaw Race will enjoy horse racing and will stay with us for a longer time. I also hope that we will see each other many times during this season, which will last until mid-November, as well as during the coming seasons. This year’s Great Warsaw Race will be held for the 108th time in history and it will be the 76th edition at the Służewiec Racecourse. We are anticipating great sporting excitement and, as always, looking forward to enjoying the unique atmosphere and beautiful nature of the Służewiec Racecourse. I hope all fans of horse racing can truly enjoy the sporting excitement and I wish every owner, trainer and jockey a victory.
9
PROGRAM: JESIENNA GALA 2021 11:30
otwarcie wydarzenia rozpoczęcie rejestracji do Konkursu na najpiękniejszą stylizację lat 40-stych w kapeluszu (Trybuna II, Rotunda)
13:00-15:30 13:00
Gonitwa 1
13:30
Gonitwa 2
14:00
Gonitwa 3
Nagroda Cardei – (kat. B)
14:30
Gonitwa 4
Nagroda Mosznej - L (kat. A)
15:00
Gonitwa 5
15:45
Gonitwa 6
Nagroda Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (Przychówku) – L (kat. A)
16:30
Gonitwa 7
Wielka Warszawska – G1 POL (kat. A) Ogłoszenie wyników Konkursu na najpiękniejszą stylizację lat 40-stych w kapeluszu (padok)
16:55 17:15 -
Gonitwa 8
17:45
Gonitwa 9
Gonitwa o Puchar Zamku Królewskiego w Warszawie Stan na 14.09.2021
11
PUNKT WIDZENIA
NIGHT TORNADO
JEST WYPOCZĘTY I PRZYGOTOWANY
DO WALKI O ZWYCIĘSTWO Wywiad z trenerem Krzysztofem Ziemiańskim ROZMAWIAŁ: JAN ZABIEGLIK ZDJĘCIA: TOR WYŚCIGÓW KONNYCH SŁUŻEWIEC
Proszę najpierw przyjąć gratulacje z okazji jubileuszu 30-lecia prowadzenia stajni. Krzysztof Ziemiański: Dziękuję, jest Pan pierwszy, który, mówiąc żartem, mi to wypomina. Czuję się ciągle młodo i ciągle podnoszę sobie coraz wyżej poprzeczkę. Nie mam czasu na obchodzenie jubileuszu. Jednak nie mam też nic przeciwko temu, żeby uczciły go moje konie, wygrywając jak najwięcej ważnych i mniej ważnych gonitw.
12
NR 4/2021
Chyba nie może Pan narzekać. Od 2018 roku, kiedy Fabulous Las Vegas sięgnął po trzy korony, czyli wygrał Nagrody Rulera, Derby i St. Leger, Pańska stajnia jest na topie. W handicapie generalnym dla 4-letnich i starszych folblutów z datą 30.08 pierwsze miejsce zajmował Night Tornado 87,5 kg, drugie Timemaster - 83,5, a Petit szóste 79. Każdy z nich zanotował już w tym roku znaczące sukcesy: Night Tornado wygrał nagrody: Golejewka (kat. B, 2000 m) i Prezesa Totalizatora Sportowego (kat. A, 2600 m), a za granicą był blisko drugi (o nos) w Bratysławie (Gd3,2400 m) i również blisko trzeci w biegu Listed we Francji (3 km), Timemaster zwyciężył cztery razy z rzędu: w Bratysławie (1800 m Listed), Memoriale Fryderyka Jujewicza (kat. A, 1600 m), w gonitwie o Nagrodę Syreny (kat., 1400 m) i po raz drugi w Westminster Frendschftapreis (L, kat.A, 2000m), a Petit wygrał Nagrodę Widzowa (kat. B, 2400), bijąc wyżej notowane konie, Night Thundera i Nemzezis. Ponadto Young Thomas wygrał nagrody: Rulera oraz Iwna. Krzysztof Ziemiański: Rzeczywiście, ten sezon, podobnie jak trzy poprzednie, jest dla mojej stajni bardzo dobry, ale byłby jeszcze lepszy, gdyby nie kontuzje. Najbardziej dotkliwa jest ta, której doznał Young Thomas. On już, niestety, nie będzie biegał. Jak zwykle ważny wpływ na ocenę całego sezonu będą miały gonitwy rozegrane podczas Jesiennej Gali, przede wszystkim Wielka Warszawska, która zapowiada się ekscytująco, choć nie przyjedzie zeszłoroczny zwycięzca, brytyjskiej hodowli, siedmioletni Nagano Gold, trenowany w Czechach w stajni Vacalva Luki. Została natomiast dopisana w terminie dodatkowym Nemezis, co kosztowało jej właścicieli 25 200 zł. Widocznie trener Andrzej Walicki po niespodziewanym zwycięstwie w biegu o Nagrodę Krasne nad niemiecką Nanią, która na Służewcu najpierw była druga w Derby, a następnie łatwo wygrała Oaks, wysoko ocenia formę derbistki sprzed dwóch lat.
Od zwycięstwa w ubiegłorocznej gonitwie o Nagrodę Pink Pearla Night Tornado stale dosiada Włoch Stefano Mura. Wygrał na nim ponadto nagrody: St. Leger (2020) oraz Golejewka i Prezesa Totalizatora Sportowego w tym roku
Czemu, Pana zdaniem, Nagano Gold nie został ostatecznie zgłoszony? Krzysztof Ziemiański: Być może dlatego, że został on zapisany takżę do wyścigu Quatar Prix du Cardan (G1, 4000 m) 2 października, w dniu rozgrywania Nagrody Łuku Triumfalnego. Ale na wycofanie siedmioletniego obecnie podopiecznego trenera Vaclava Luki mogła mieć wpływ jego słabsza aktualnie forma. Co prawda 3 sierpnia był on drugi we Francji na dystansie 3 km w biegu rangi Listed, w którym tylko o łeb pokonał trzeciego Night Tornado, ale w kolejnym starcie (5 września), także we Francji, zajął dopiero piąte, przedostatnie miejsce w wyścigu G3 na 3100 m. Jak Pan ocenia rywali? Krzysztof Ziemiański: Główną niewiadomą jest występ wspomnianej już wcześniej, zgłoszonej w trybie dodatkowym Nemezis. Oprócz Nagano Gold wycofane zostały także Guitar Man, który od zwycięstwa w Derby miał 11 tygodni przerwy w startach i Anator po słabym występie w St. Leger. Jeśli chodzi o niemiecką Nanię, to łatwo ograła ona w Oaks raczej tylko przeciętne klacze w polskim treningu, jednak w biegu o Nagrodę Krasne okazało się, że nie
jest już taka groźna, jak ją malowano. Przegrała wyraźnie z Nemezis, choć niosła 5 kg mniej. Ale oczywiście lekceważyć jej nie można, podobnie jak walecznego, ubiegłorocznego derbisty Night Thundera, któremu z kolei wyraźnie nie udał się występ w St. Leger. Na ostatniej prostej nie był w stanie powalczyć o drugie miejsce z Hipopem de Loire. Ten z kolei w ostatnich tygodniach osiągnął wysoką formy i może się okazać niełatwym rywalem. Jeśli chodzi o Gancegala, to choć pobił on rekord toru na 2400 m: 2’27,7, moim zdaniem ma w Wielkiej Warszawskiej chyba mniejsze szanse, natomiast mój drugi koń Petit jest w formie i nie wykluczam, iż może sprawić jakąś małą niespodziankę. Ale, tak mówiąc prawdę, ja mam taką zasadę, że nie zajmuję się zbytnio analizą wyników koni moich rywali, lecz przede wszystkim dbam o formę własnych podopiecznych. Tego nauczył mnie mój ojciec, Bogdan Ziemiański, który słynął z dbałości o powierzone mu konie. Skupmy się więc na Night Tornado. Jak Pan ocenia jego obecną formę? Krzysztof Ziemiański: Jako bardzo dobrą. Uważam, że jest to koń późno dojrzewający, który jeszcze lepszy
13
PUNKT WIDZENIA niż obecnie może być w przyszłym roku. Przyznaję, że zrobiłem pewien eksperyment, dając mu po występie we Francji prawie dwumiesięczną przerwę w startach. Ale kto nie ryzykuje, ten nie pije szampana. Wielka Warszawska, która często z racji jesiennej pory jest rozgrywana na mocno elastycznym torze, to dla każdego jej uczestnika ciężka próba. Utrzymać konia w wysokiej formie przez cały sezon nie jest łatwo. Akurat ta sztuka z Night Tornado i Timemasterem, który został wybrany Koniem Roku 2020, udała mi się w poprzednim sezonie i mam nadzieję, że zakończenie tegorocznego (odpukać, bo licho nie śpi, czego przykładem przypadek Young
Thomasa) dla załogi naszej stajni, w której znaczącą rolę odgrywa Marianna Surtel, będzie równie efektowne. Czy na koniec mógłby Pan zdradzić, jaki jest Pański udział w zakupie koni na zagranicznych aukcjach? Krzysztof Ziemiański: Decydujący. Ja wybieram konie dla współpracujących ze mną właścicieli. Biorę na siebie to ryzyko. Jestem w tym sensie kowalem swego losu, bo jeśli źle wybiorę, nie utrzymam tak mozolnie zdobytej przez 30 lat pozycji. Oczywiście muszę się orientować w rodowodach, ale najważniejsza jest wyobraźnia, jak koń, który właśnie jest prezentowany podczas licytacji,
Nagano Gold (nr 6) i Night Tornado podczas finiszu ubiegłorocznej Wielkiej Warszawskiej
14
NR 4/2021
Gest triumfu dżokeja Mury po zwycięstwie w biegu o Nagrodę Golejewka
będzie wyglądał za rok, za dwa lata. Trzeba mieć intuicję i odrobinę szczęścia, żeby kupić dobrego jak na nasze warunki konia za stosunkowo niewielkie pieniądze. Ja zasadniczo kupuję konie za ceny do 10 tys. euro. Ale np. Timemastera kupiliśmy z Marysią zaledwie za 1 tys. euro, a wygrał on już kilkadziesiąt razy więcej.
Krzysztof Ziemiański, z wykształcenia mgr zootechniki na SGGW, kontynuuje tradycje rodzinne. Dziadek Stanisław przed wojną jeździł w stajni generała Władysława Andersa, a po wojnie został także trenerem. Jego najlepszym koniem był Dotti, m.in. zwycięzca Nagrody Sac-à- Papier w 1954 r. (wówczas 4800 m, obecnie 3200), do którego należy niepobity do dziś rekord na 1800 m: 1’49”. Ojciec Bogdan jako dżokej wygrał m.in. Derby na Ataraxie (1966) i trzykrotnie zwyciężał w biegu o Nagrodę Liry (Oaks). Potem trenował tak dobre konie, jak Duplikat, Syców, Song, Dżudo (drugi w Derby 1980) i Vilnius, które zwyciężały w gonitwach pozagrupowych. Najlepszymi jego arabami były: derbistka Saszetka (1981) i Millennium, zwycięzca Nagrody Europy w 2003 r. Już w latach 90. Krzysztof Ziemiański osiągał dobre wyniki, a jego najlepszymi końmi były wtedy Trypolis (wygrał St. Leger w 1996 r.), Jubiler (drugi w Derby i Wielkiej Warszawskiej w 1998 r.) oraz Bongiorno (zwycięzca Nagrody Prezesa Rady Ministrów w 1999 r.). Konie K. Ziemiańskiego trzykrotnie wygrywały Derby: najpierw Infamia w 2010 r. (zwyciężyła też w Oaks), poczwórnie koronowany w 2011 Intens, oraz trójkoronowany Fabulous Las Vegas (2018), dwukrotny z rzędu zwycięzca St. Leger (2018–2019). Sukcesy ubiegłoroczne i tegoroczne wymienione są w wywiadzie. W 2012 roku Krzysztof Ziemiański przekroczył granicę 1000 wygranych w karierze.
15
THE POINT OF VIEW
NIGHT
TORNADO
IS WELL-RESTED
AND PREPARED TO FIGHT
FOR THE VICTORY
Interview with the trainer Krzysztof Ziemiański
AUTHOR: JAN ZABIEGLIK PHOTOS: SŁUŻEWIEC RACECOURSE
Martin Srnec - jockey & Krzysztof Ziemiański - trainer
16
NR 4/2021
First of all, congratulations on your 30th anniversary of running the stable. Krzysztof Ziemiański: Thank you, you are the first one to remind me of it. I still feel young and I keep raising the bar higher and higher. I don’t have time to celebrate the anniversary. However, I don’t mind if my horses celebrate it by winning as many important and smaller races as possible. I suppose you have nothing to complain about. Since 2018, when Fabulous Las Vegas reached for three crowns, i.e. won the Ruler, Derby and St. Leger Stakes, your stable has been on top. The General Handicap for 4-year-old and older thoroughbreds of August 30 ranked Night Tornado, 87.5 kg, first; Timemaster, 83.5 kg, second and Petit, 79 kg, sixth. Each of them has already achieved important successes this year: Night Tornado won Glejewko Stakes ( cat. B, 2,000m) and the Chairman of Totalizator Sportowy Stakes (cat. A, 2,600m), and at races abroad he came close to the second place (by an inch) in Bratislava (Gd3, 2,400m) and also close
to the third in the Listed race in France (3km). Timemaster won three times in a row: in Bratislava (1,800m Listed), in the Frederick Jurjewicz Memorial (cat. A, 1,600m), in the Siren’s Prize (cat., 1,400m) and again in the Westminster Frendschftapreis (L, cat. A, 2,000m), whereas Petit made a big surprise in the Widzow Stakes (cat. B, 2,400m), beating the higher ranked horses, Night Thunder and Nemezis. In addition to that, Young Thomas won the Ruler and Iwno Stud Stakes. Krzysztof Ziemiański: It is true that this season, like the three previous ones, has been very good for my stable, but it would have been even better had it not been for the injuries. The most severe is that suffered by Young Thomas. Unfortunately, he will not run again. As usual, the races held during the Autumn Gala will have an important influence on the evaluation of the whole season, especially the Great Warsaw Race, which promises to be exciting. Despite the fact that the winner of last year’s race, the British-bred, seven-year-old Nagano Gold, trained in the Czech Republic at Vacalva Luka’s stable, will not be coming to Warsaw, the Great Warsaw Show promises to be
Night Tornado defeated Nemezis in the Golejewko Stakes
17
THE POINT OF VIEW exciting. Instead, Nemezis was enrolled in the additional time, which cost her owners PLN 25 200. Trainer Andrzej Walicki must be highly satisfied with the form of the Derby winner from two years ago after her unexpected victory over German Nania in the Krasne race, who came in second in the Derby at Służewiec and then easily won the Oaks. Have you been following his performance this year? Krzysztof Ziemiański: Of course. He hasn’t won yet, but on August 3 he took part in a Listed race in France over a distance of 3 km, which was also attended by Night Tornado. My horse was led offensively and fought for the victory till the end. In the end he lost to the winner by less than a length, and Nagano Gold lost the fight for second place by a neck only. At the last year’s Great Warsaw Race, trainer Luka’s horse was better by half a length than mine. This means Night Tornado has made some progress. I purposely did not enter him in the St. Leger race, which he had won last year, in order to give him an eight-week break from competing this time. He will come to the Wielka Warszawska race rested and I hope that this time he will defeat Nagano Gold provided that the last year’s winner actually takes part in the race. In your opinion, why was Nagano Gold not enrolled in the end? Krzysztof Ziemiański: Perhaps it was because he was also entered for the Quatar Prix du Cardan (G1, 4000 m) on October 2nd, the day the Arc de Triomphe Award is held. But it is possible that the withdrawal of the now sevenyear-old charge of trainer Vaclav Luka was influenced by his current poorer form. The fact is that on August 3 he was second in France over a distance of 3 km in a Listed
The ceremony of St. Leger Stakes
18
NR 4/2021
race (in which he defeated the third Night Tornado only by a head), but in his next start (September 5th), also in France, he ended up only in the fifth, penultimate place in the G3 race over 3,100 m. What do you think about the other rivals? Krzysztof Ziemiański: The performance of the already-mentioned Nemezis, enrolled in the additional time, is the biggest uncertainty. Apart from Nagano Gold, we also saw the withdrawal of Guitar Man, who had an 11-week break in competitions since his victory in the Derby, and Anator, after his poor performance in St. Leger. As far as German Nania is concerned, she easily defeated rather average mares in Polish training at the Oaks. Yet when competing for the Krasne Prize it turned out that she is not as dangerous as she was believed to be. She clearly lost to Nemezis although she had 5 kg less to carry. But obviously we cannot disregard her. The same goes for the brave Night Thunder, the last year’s derby winner, who in turn clearly did not perform well in St. Leger. In the final straight he was unable to fight for the second place with Hipop de Loire, who, on the other hand, has been in a great shape in recent weeks and may prove to be a difficult competitor. As far as Gancegal is concerned, although he broke the track record over 2,400 m recording 2’27,7, I think that his chances in the Great Warsaw Race are lower. My other horse, Petit, is in a good shape and can make some small surprises. But, to tell the truth, one of my rules is that I don’t analyze the results of the horses led by my rivals too much, but mostly focus on the form of my own horses. This is what I learned from my father, Bogdan Ziemiański, who was famous for taking care of the horses under his supervision.
So let’s focus on Night Tornado. How do you see his current form? Krzysztof Ziemiański: It is very good. I think that this is a late maturing horse, which can be even better next year. I admit that I made an experiment, giving him a break of almost two months after his performance in France. But who does not take risks, does not drink champagne. The Great Warsaw Race, which is often held on a very flexible track due to the autumn season, is a tough test for each participant. It is not easy to keep a horse in high form throughout the whole season. In fact, I was successful last season with Night Tornado and Timemaster, who was chosen the Horse of the Year 2020 and I hope that the end of this year’s season (touch wood for things happen as was the case with Young Thomas) will be just as spectacular for our stable crew, where Marianna Surtel plays a significant role. To finish off, could you share a little bit about your involvement in buying horses at foreign auctions? Krzysztof Ziemiański: My involvement is a crucial one. I choose horses for the owners who cooperate with me. I take this risk. In this sense I am the one who makes my own luck because if I choose wrongly, I won’t be able to keep the position I have gained throughout 30 years of hard work. Of course I have to know the pedigrees, but the most important thing is imagination, how the horse that is presented at an auction will look like in a year, in two years. It takes intuition and a bit of luck to buy a good horse for relatively little money. I usually buy horses up to 10 thousand euro. But, to give another example, together with Marysia we bought Timemaster for only 1 thousand euro and he has already won several dozen times more.
Night Tornado during the Golejewko Stakes prize ceremony
Krzysztof Ziemiański, who holds a master’s degree in zootechnics from the Warsaw University of Life Sciences, continues the family tradition. His grandfather Stanisław was a rider in the stable of General Władysław Anders before the war, and after the war he became a trainer as well. His best horse was Dotti, the winner of the Sac-à-Papier Award in 1954, amongst others (4,800 m then, now 3,200m), who holds the still unbeaten record of 1’49” at 1,800 m. As a jockey, his father Bogdan won, amongst others, the Derby riding Atarax (1966) and won the Lira Stakes (Oaks) three times. Later he trained such good horses as Duplikat, Syców, Song, Dżudo (second in the 1980 Derby) and Vilnius, which won races outside the group. The best Arabians were Derby winner Saszetka (1981) and Millennium, winner of the European Championships in 2003. As early as in the 1990s Krzysztof Ziemiański achieved good results and his best horses at that time were Trypolis (winning St. Leger in 1996), Jubiler (second in the Derby and Great Warsaw Race in 1998) and Bongiorno (winner of the Prime Minister’s Stakes in 1999). K. Ziemiański’s horses won the Derby three times - first Infamia in 2010 (she also won the Oaks), 2011 four-time winner Intens as he also won the Great Warsaw Race, and triplecrowned Fabulous Las Vegas (2018), who won St. Leger twice in a row (2018-2019). The victories of last year and this year are listed in the interview. In 2012, Krzysztof Ziemiański went over 1,000 victories in his career.
19
PUNKT WIDZENIA
WESTMINSTER CHARITY RACE
Wywiad z Prezesem Zarządu Westminster Polska Marianem Ziburske ZDJĘCIA: WESTMINSTER POLSKA/KATARZYNA CEGŁOWSKA
Podczas Westminster Day odbyła się gonitwa Westminster Charity Race. Jaka jest jej idea? Marian Ziburske: Reguły Charity Race są proste, zapraszamy do udziału w gonitwie organizacje charytatywne, dla których losujemy konie, które będą reprezentowały każdą z nich w wyścigu. Każda fundacja otrzymuje od nas darowiznę w wysokości odpowiedniej do miejsca jakie koń zajmie w wyścigu. Jak powstał pomysł na taką wyjątkową gonitwę? Marian Ziburske: Idea Charity Race powstała trzy lata temu. Mimo, iż Grupa Westminster od lat prowadzi działania dobroczynne wspierając szkoły, fundacje, instytucje związane ze sztuką zarówno w Polsce jak i w innych krajach, uznaliśmy wspólnie z żoną, że gonitwa charytatywna pozwoli nam połączyć chęć pomagania innym z naszą największa pasją – wyścigami konnymi. Bardzo nas cieszy, że spotkaliśmy się z tak pozytywnym odbiorem naszej idei, za każdym razem są to wyjątkowe wyścigi i towarzyszą im piękne emocje.
20
NR 4/2021
Na drodze do przeprowadzenia gonitwy trafiliście Państwo na wiele wyzwań. Do sukcesu przyczyniło się wiele rąk. Proszę zdradzić kulisy organizacyjne. Marian Ziburske: Zorganizowanie gonitwy charytatywnej to nie tak prosta sprawa, wymaga przede wszystkim uregulowania kwestii proceduralnych tak, aby wszystko zrobić zgodnie z regulaminem PKWK. Bardzo zależało nam na tym aby dżokeje nosili kamzoły w barwach fundacji, co jest odstępstwem od tych zasad, dlatego chciałbym bardzo podziękować w tym miejscu Panu Tomaszowi Chalimoniukowi, który pomógł nam znaleźć zadowalające dla wszystkich rozwiązanie w postaci nadania tej gonitwie miana specjalnej z uwzględnieniem zmiany barw stajennych na barwy fundacji. Wniosek o zmianę statusu gonitwy złożył w naszym imieniu tor, za co również bardzo dziękujemy. Oczywiście nie odbyło się to bez rozmów z właścicielami, dzwoniliśmy do nich z pytaniem co myślą o zmianie barw, czy są skłonni się zgodzić, czy zapiszą swoje
konie do gonitwy charytatywnej. Spotkaliśmy się z ogromną falą poparcia i zaangażowania, za co jesteśmy wdzięczni. Z kolejnymi ogłoszeniami w social media dotyczącymi Charity Race właściciele, dżokeje, trenerzy zaczęli angażować się już samodzielnie w promowanie wydarzenia i fundacji, które reprezentują. Bardzo się ucieszyliśmy, mamy wrażenie, że Charity Race zjednoczył w tym wyjątkowym celu całe środowisko wyścigowe i mamy nadzieję, że to będzie coroczne święto, nas wszystkich. W inicjatywie wzięły udział naprawdę duże i znane fundacje, w jaki sposób udało się je przekonać do udziału? Marian Ziburske: Przedstawiciele fundacji przyjęli zaproszenie z ogromną ciekawością, gdyż środowisko wyścigów konnych to był dla nich do tej pory niezbadany teren. Dla niektórych spośród nich był to pierwszy kontakt z wyścigami i pierwsza wizyta na Służewcu. W miarę
rozwoju naszych rozmów, kiedy wiedzieli już który koń będzie ich reprezentował, widzieliśmy jak entuzjazm rośnie, na kilka dni przed samą gonitwą wszyscy nie mogliśmy się doczekać. Fundacje zaprosiły na tor wolontariuszy, można było odwiedzić namioty, w których goście mogli zapoznać się z ich działalnością. Tego dnia na torze panowała bardzo radosna atmosfera, która udzieliła się wszystkim. Sam wyścig był bardzo emocjonujący, fundacje bardzo głośno dopingowały swoje konie przy celowniku, było w tym miejscu wiele emocji. W takich momentach czujemy, że warto ten wyścig nie tylko powtarzać, ale i rozszerzać tę inicjatywę z roku na rok. Cieszymy się, że mogliśmy przyczynić się do znalezienia nowych darczyńców dla fundacji w środowisku wyścigów konnych i, być może, zarazić nową pasją ich przedstawicieli. Myślimy już o kolejnej edycji Charity Race, do którego chcielibyśmy zaprosić jeszcze więcej fundacji i znacząco zwiększyć pulę darowizn.
21
THE POINT OF VIEW
WESTMINSTER CHARITY RACE
Interview with the President of the Board of Westminster Group Marian Ziburske PHOTOS: WESTMINSTER POLSKA/KATARZYNA CEGŁOWSKA
The Westminster Charity Race was held during the Westminster Day. What is the idea behind it? Marian Ziburske: The rules of the Charity Race are simple. We invite charity organizations to take part in the race and we draw horses to represent each of them in the race. Each foundation receives a donation from us equivalent to the place the horse takes in the race. How did the idea for such a unique race come to life? Marian Ziburske: The idea for the Charity Race came about three years ago. Despite the fact that Westminster Group has been doing charity work for years, supporting schools, foundations, art institutions both in Poland and other countries, my wife and I decided that the charity race would allow us to combine our desire to help others with horse racing, which is our greatest passion. We are very happy that the idea has been so well received. These races are always exceptional and exciting.
22
NR 4/2021
There have been many challenges in the way of holding the race and many individuals contributed to the final success. Please share some background information about the organization. Marian Ziburske: Organizing a charity race is not an easy thing to do. First of all, the procedures have to be regulated so that everything is compliant with the PKWK regulations. We really wanted the jockeys to wear the foundation colors, which is a deviation from the rules. Here I would like to thank Tomasz Chalimoniuk who helped us find a satisfactory solution by naming this race a special one, which also included changing the stable colors into the foundation colors. The application for a change of the race’s status was submitted on our behalf by the Racecourse, which we would also like to thank for. Of course, it didn’t happen without talking to the owners. We called them to ask what they thought about the change of colors, whether they were willing to agree, whether they
would sign up their horses for a charity race. We got tons of support and commitment, which we are grateful for. As more social media announcements about the Charity Race were posted, owners, jockeys, and trainers began to independently promote the event and the foundations they represent. We were very happy. We feel that the Charity Race has united the whole racing community around this special cause and we hope that it will become an annual celebration, for all of us. Some really big and well-known foundations took part in the initiative, how did you manage to convince them to participate? Marian Ziburske: The foundations’ representatives accepted the invitation with a lot of curiosity, as the horse racing community had so far been unknown to them. For some of them it was their first contact with racing and their first visit to the Służewiec Racecourse. As our conver-
sations progressed, when they already knew which horse was going to represent them, we saw their enthusiasm grow and a few days before the race itself we all looked forward to it. The foundations invited volunteers to the track, you could visit the tents where guests could learn about their activities. The atmosphere on the track that day was very joyful, and everyone could feel it. The race itself was very exciting, the foundations were cheering very loudly for their horses at the finish line, there was a lot of energy in this place. In moments like that we feel that this race is worth not only repeating, but also it is worth extending this initiative from year to year. We are happy that we could contribute to finding new donors for the foundation in the horse racing community and, perhaps, help their representatives find a new passion. We are already thinking about the next edition of the Charity Race, which we would like to invite even more foundations to and significantly increase the donation pool.
23
SŁUŻEWIECKIE WIEŚCI
KONIE, KTÓRE WYGRAŁY
W WIEKU TRZECH LAT
DERBY I WIELKĄ WARSZAWSKĄ AUTOR: JAN ZABIEGLIK ZDJĘCIA: TOR WYŚCIGÓW KONNYCH SŁUŻEWIEC
W 77-letniej historii Służewca, licząc od 1946 roku (w 1939 r. Wielka Warszawska nie odbyła się z powodu wybuchu wojny) 20 trzylatków wygrało zarówno Derby (2400 m), jak i Wielką Warszawską (2600 m). Takie osiągnięcia gwarantowały zwycięstwa w posezonowych wyborach Konia Roku. Zapoczątkowało je w 1978 r. „Życie Warszawy” i w kolejnych 33 latach im patronowało (w skład jury wchodzili dziennikarze warszawskich gazet piszący o wyścigach). Tak się jednak zdarzyło, że pierwszym Koniem Roku, który wygrał obie wspomniane prestiżowe gonitwy, była dopiero Kliwia w sezonie 1991. Od 1976 roku, kiedy Derby i Wielką Warszawską wygrała Iranda, przez 14 sezonów żadnemu z derbistów nie udała się ta sztuka. Wśród dwudziestki, która poniżej zostanie przedstawiona w porządku chronologicznym, pięciokrotnie wygrywały Derby i Wielką Warszawską konie zagranicznej hodowli. Pierwszym był francuski Arctic w 1998 roku, a potem dopiero w latach 2014-2017 irlandzkiej hodowli Greek Sphere i Va Bank, francuskiej Caccini oraz ponownie irlandzkiej Bush Brave. Ze stadnin państwowych prymat należy do Golejewka - cztery zwycięstwa w Derby i WW.
Pierwszym zwycięzcą obu tych gonitw z tej stadniny był w 1954 r. De Corte. Potem zwyciężały Erotyk (1968), Daglezja (1971) i Dargin (1973). Dwukrotnie w Wielkiej Warszawskiej wygrywali derbiści polskiej prywatnej hodowli: Intens (2011, hod. Roman Piwko) i Patronus (2013, hod. Andrzej Zieliński). Konie trójkoronowane, czyli te, które wygrały nagrody Rulera, Derby i St. Leger, oraz następnie w tym samym roku Wielką Warszawską, zwyczajowo nazywane są poczwórnie koronowanymi. Z trenerów, podobnie jak w większości podobnych klasyfikacji, pierwszeństwo dzierży Andrzej Walicki, dla którego Derby i Wielką Warszawską w jednym roku wygrały: Daglezja (1971), Kliwia (1991), Patronus i Greek Sphere (2014). Dwa takie sukcesy odniósł główny konkurent Walickiego w latach 1970 – 1986 Stanisław Molenda (Erotyk – 1968 i Dragin -1973). Z jeźdźców najlepsze osiągnięcia w tej „konkurencji” zanotował czeski internacjonał Tomáš Lukášek, który wygrał Derby i Wielką Warszawską na Intensie, Caccinim i Bushu Brave. Dwukrotnie triumfowali Jerzy Jednaszew-
Dżamajka (2000)
24
NR 4/2021
ski (na Pearym i Darginie, a w sumie, łącznie z końmi, które nie wygrały Derby, popularny „Jerzyk” zwyciężył w WW aż osiem razy!), rumuński dżokej Vasile Hutuleac (na Erotyku i Daglezji), który przyjechał do Polski w latach 60., gdy zamknięto wyścigi w jego kraju oraz nazywany
„Królem toru” Tomasz Dul (na Arcticu i Dżamajce). Jego tragiczna śmierć w wypadku samochodowym 25 lutego 2005 r. wstrząsnęła środowiskiem wyścigowym. Miał dopiero 54 lata i szykował się po zakończeniu kariery jeździeckiej do rozpoczęcia trenerskiej. ◆◆◆
Derby i Wielką Warszawską w wieku trzech lat wygrało 13 ogierów i siedem klaczy: 1952
- Wizjer (Sonnenorden – Via Doria), PSK Kozienice, tr Stanisław Pasternak, dż. Marian Krysiak. W Derby pokonał po walce o 0,5 dł. og. Cypr. Trener Pasternak w WW zanotował dublet, gdyż Wizjer łatwo pokonał o 2,5 dł. ogiera Cis II, także hod. kozienickiej i z tej samej Stajni Białystok. Trzeci był również kozienicki Łepek.
1954
– De Corte (San II – Dossa Dossi), Golejewko, Konstanty Chatizow, Władysław Biesiadziński. W Derby był lepszy o 0,5 dł. od Kirysa, a w WW o 2,5 dł. od Doliny. Wygrał też Nagrodę Pokoju (St. Leger) przed Paradoksem wysokiej półkrwi.
1955
– Sombrero (Łeb w łeb – Somosierra II), Widzów, Jan Paszkiewicz, Michał Lipowicz. W Derby zwyciężył o 2 dł. przed Skarbczykiem, a w WW o 5 dł. wyprzedził Gryfa.
1957
– Peary (Sickingen – Polar Ice), Iwno, Michał Molenda, Jerzy Jednaszewski. W Derby jeszcze pod kandydatem dżokejskim Jerzym Jednaszewskim był lepszy od Solnicy
o łeb, a w WW, już pod dż. J. Jednaszewskim, pokonał Eufrata o 4 dł.
1964
– Demona (Masis – Dziwożona II), Moszna, Stefan Michalczyk, Mieczysław Mełnicki. Poczwórnie koronowana, czyli wygrała Rulera, Derby, St. Leger i Wielką Warszawską. W Derby trener Michalczyk zanotował dublet, bo druga ze stratą 5 dł. była Gerona. W Wielkiej Warszawskiej wystartowały tylko 4 konie. Demona wygrała b. łatwo o 4,5 dł. przed Epitetem. W następnym roku powtórzyła ten sukces, pokonując derbistę Epikura.
1968
– Erotyk (Turysta – Eroika), Golejewko, Stanisław Molenda, Vasile Hutuleac. W Derby był lepszy tylko o łeb od Jurisa, a w WW pewnie wygrał z Tatarakiem o 4,5 dł. W następnym roku także wygrał WW.
1971
– Daglezja (Negresco – Dracena), Golejewko, Andrzej Walicki, Vasile Hutuleac. Derby: o 5 dł. przed Durango (za ten porządek płacono 4128 za stawkę 20 zł, trafił go za 300 zł słynny red. Jan Ciszewski, dzięki któremu wyścigi
Intens (2011)
25
SŁUŻEWIECKIE WIEŚCI
Patronus (2013) zaczęły być w II połowie lat 70. pokazywane w TVP). W Wielkiej Warszawskiej Daglezja pokonała łatwo Gargatuna o 2,5 dł.
1972
– Dipol (Antiquarian – Dostojna), Widzów, Józef Paliński, Stanisław Dzięcina. Poczwórnie koronowany. Niepokonany w Rulera, Iwna, Derby (o szyję przed Orkiszem), St. Leger i WW (dowolnie o 4 dł. przed Kajusem).
1973
– Dargin (Mehari – Dorada), Golejewko, Stanisław Molenda, Jerzy Jednaszewski. Derby: o 0,5 dł. przed Diogenesem, w WW: łatwo o 4 dł. przed Afryką. Ponadto wygrał nagrody: Moskwy i Kongresu podczas Mityngu Państw Socjalistycznych.
1976
1998
– Arctic (Arctic Tern – Fiasco Argento), P. Chedeville (FR), Dorota Kałuba, Tomasz Dul. W Derby pokonał pewnie Jubilera o 2,5 dł., a w WW tego samego rywala, ale już po walce o 1,5 dł.
2000
– Dżamajka (Juror – Dżamira), Widzów, Bogdan Strójwąs, Tomasz Dul. Poczwórnie koronowana. W Derby, w rekordowej 20-konnej obsadzie, dowolnie wygrywała o 3,5 dł. przed Daglassem, a w WW pewnie przed Fujimorim o 3 dł.
– Iranda (Deer Leap – Intrada), Moszna, Stanisław Dzięcina, Wojciech Ryniak. W Derby mógł na niej pojechać dż. Stanisław Sałagaj, ale wybrał Jurystkę, na której wygrał Nagrodę Iwna. Iranda pod Janem Filipowskim wygrała bieg o błękitną wstęgę o szyję przed Smużką. Jurystka była czwarta. W Wielkiej Warszawskiej zwycięskiej klaczy dosiadał dż. Wojciech Ryniak. Wygrała po walce z Demeszem o 0,5 dł.
2001
1991
– Intens (Belenus – Inicjatywa), Roman Piwko, Krzysztof Ziemiański, Tomáš Lukášek. Poczwórnie koronowany. Derby wygrał o 12 dł. przed Electrą Deelites, a WW o 9 dł.
– Kliwia (Pyjama Hunt – Knieja), SK Krasne, Andrzej Walicki, Janusz Kozłowski. W Derby w celowniku była
26
druga, ale po dyskwalifikacji Susy z I miejsca (za przeszkadzanie na prostej), została zwyciężczynią. W Wielkiej Warszawskiej pokonała Susy o 1 dł. Rok później trener Walicki zanotował w WW dublet, bo Kliwia pokonała Czababę.
NR 4/2021
– Kombinacja (Jape – Komańcza), Jaroszówka, Bolesław Mazurek, Emil Zahariev. W Soliny, Derby i St. Leger druga była za nią Deklinacja. Kombinacja wystartowała w WW po tygodniu od biegu w Niemczech, w którym zajęła ostatnie miejsce. Pokonała niemieckiego Laverona o 0,75 dł., który wyprzedził Deklinację o łeb.
2011
przed Camerunem, w rekordowym czasie – 2’40,3”. Poprzedni rekord – 2’41,5” należał do San Luisa i został ustanowiony w 2005 r. Trenowany przez Marka Nowakowskiego Camerun zwyciężył pod Piotrem Piątkowskim w następnym roku.
2013
– Patronus (Ecosse – Princess of Java), Andrzej Zieliński, Andrzej Walicki, Szczepan Mazur. Derby wygrał Piotr Piątkowski, a Wielką Warszawską Szczepan Mazur. Andrzej Walicki zanotował zarówno w Derby, jak i w WW dublet, bowiem drugie miejsca zajęła Kundalini, hodowli i własności zadomowionego w Polsce od początku lat 90. hinduskiego biznesmena Kishore Mirpuriego.
2014
– Greek Sphere (High Chaparral – Night Sphere), J. Hanly (IRE), Andrzej Walicki, Antonio Fresu. W Derby jechał Tomáš Lukášek, a w WW włoski dżokej Antonio Fresu. Ta świetna klacz, choć wygrała Nagrodę Iwna, nie była faworytką Derby, a potem również Wielkiej Warszawskiej, bowiem wystartowała po trzymiesięcznej przerwie. W Derby sensacyjne drugie miejsce (przegrała tylko o łeb) zajęła Dolomiti, w WW Greek Sphere pokonała o 1 dł. Silvanera.
2015
– Va Bank (Archipenko – Vinales), Airlie Stud (IRE), Maciej Janikowski, Per-Anders Graberg. Niepokonany w 11 startach na Służewcu. Wygrał jako pierwszy koń w polskim treningu gonitwę III grupy europejskiej w Baden-Baden. W Derby pokonał łatwo towarzysza stajennego Sorento,
a w WW bardzo łatwo niezgłoszonego do Derby Tantala, który okazał się drugim koniem w roczniku.
2016
– Caccini (American Post – Courances), Bloodstock Agency Ltd, M.-F. Mathet (FRA), Adam Wyrzyk, Tomáš Lukášek. W Derby był bezkonkurencyjny. Wygrał pewnie o 3 dł. przed Lebowskim. Natomiast Wielka Warszawska była spektakularnym popisem taktyki trenera i jeźdźca. Lukášek z miejsca poprowadził umiarkowanym tempem i mocno przyspieszył kilometr przed metą. Po wyjściu na prostą wielki faworyt, dosiadany przez Marka Březinę Va Bank, miał ok. 3 dł. straty. W oczach ją odrabiał, ale gdy zrównał się z rywalem, galopujący przy bandzie Caccini odparł ten atak i w celowniku uzyskał przewagę 0,5 dł.
2017
– Bush Brave (Bushranger – Moriches), E. Banahan (IRE), Wojciech Olkowski, Tomáš Lukášek. W Derby w 17-konnej stawce łatwo pokonał Velnelisa, a w Wielkiej Warszawskiej jeszcze łatwiej prowadzącego w dystansie z dużą przewagą Largo Forte. Wystartowało tylko pięć koni.
2021 – Czy trenowany przez Adama Wyrzyka tegoroczny derbista Guitar Man dołączy do przedstawionego wyżej grona, okaże się w niedzielę 26 września? Dosiądzie go ponownie córka trenera, która w niedzielę 4 lipca, jako pierwsza w 170-letniej historii polskich wyścigów amazonka z tytułem dżokeja (setną gonitwę wygrała w ub. roku) odniosła zwycięstwo w Derby!
Greek Sphere (2014)
27
SŁUŻEWIEC NEWS
HORSES THAT WON
THE DERBY AND GREAT WARSAW RACE
AT THE AGE OF THREE
AUTHOR: JAN ZABIEGLIK PHOTOS: SŁUŻEWIEC RACECOURSE
Throughout the 77-year-long history of Służewiec, from 1946 (in 1939 the Great Warsaw Race was not held due to the outbreak of war), 20 three-year-old horses won both the Derby (2,400 m) and the Great Warsaw Race (2,600 m). Such achievements ensured victories in the Horses of the Year elections that were held after the season had finished. They were initiated in 1978 by „Życie Warszawy”, which held patronage over the event throughout the next 33 years (the jury consisted of journalists from Warsaw newspapers writing about racing). However, as it turned out, the first Horse of the Year to win both of the aforementioned prestigious races was Kliwia in the 1991 season. Since 1976, when the Derby and the Great Warsaw Race were won by Iranda, no Derby winner has achieved such a success for 14 seasons.
Among the twenty horses that are presented in a chronological order below, foreign-bred horses have won the Derby and the Great Warsaw Race five times. The first to do so was the French-bred Arctic in 1998, followed in 2014-2017 by the Irish-bred Greek Sphere and Va Bank, the French-bred Caccini and again the Irish-bred Bush Brave. As far as state studs are concerned, Golejewko prides itself with four victories in the Derby and the Great Warsaw Race. The first horse from this stud to win both of these races was De Corte in 1954. Later the winners were Erotyk (1968), Daglezja (1971) and Dargin (1973). There have been two Polish winners of the Great Warsaw Race by private breeders, i.e. Intens (2011, bred by Roman Piwko) and Patronus (2013, bred by Andrzej Zieliński). Amongst the trainers, as in most similar classifications,
Va Bank (2015)
28
NR 4/2021
time winners included Jerzy Jednaszewski (riding Peary and Dargin; altogether, the popular „Jerzyk” won the Great Warsaw Race as many as eight times including horses that did not win the Derby!), Romanian jockey Vasile Hutuleac (riding Erotyk and Daglezja), who came to Poland in the 1960s when racing in Romania was prohibited, and Tomasz Dul, also known as „King of the Racecourse” (riding Arctic and Dżamajka). His tragic death in a car accident on February 25, 2005 shook the horse racing community. He was only 54 years old and was preparing to embark on a coaching career after ending his riding career.
it is Andrzej Walicki who holds the supremacy, as Daglezja (1971), Kliwia (1991), Patronus and Greek Sphere (2014) won the Derby and the Great Warsaw Race for him in a single year. Stanislaw Molenda, Walicki’s main rival in the years 1970 - 1986, scored two such successes, Erotyk (1968) and Dragin (1973). As far as riders are concerned, the best performance in this „competition” was recorded by the Czech international Tomáš Lukášek, who won the Derby and the Great Warsaw Race with Intens, Caccini and Bush Brave. Two◆◆◆
There are 13 stallions and seven mares that won the Derby and the Great Warsaw Race at the age of three: 1952
- Wizjer (Sonnenorden - Via Doria), PSK Kozienice, trainer Stanisław Pasternak, jockey Marian Krysiak. He defeated the stallion Cypr by 0.5 lengths after a fight in the Derby. Trainer Pasternak recorded a double in the GWR, as Wizjer easily bested the stallion Cis II, also bred in Kozienice and coming from the same Białystok Stables, by 2.5 lengths. Finishing third was Łepek, also from Kozienice.
1954
- De Corte (San II - Dossa Dossi), Golejewko, Konstanty Chatizow, Władysław Biesiadziński. He was better than Kirys by 0.5 lengths in the Derby, and by 2.5 lengths better
than Dolina in the GWR. He also won the Peace Prize (St. Leger) ahead of Paradoks.
1955
- Sombrero (Łeb w Łeb - Somosierra II), Widzów, Jan Paszkiewicz, Michał Lipowicz. He won the Derby by 2 lengths over Skarbczyk and beat Gryf by 5 lengths in the Great Warsaw Race.
1957
- Peary (Sickingen - Polar Ice), Iwno, Michał Molenda, Jerzy Jednaszewski. In the Derby, still ridden by candidate
Caccini (2016)
29
SŁUŻEWIEC NEWS jockey Jerzy Jednaszewski, he was better than Solnica by a head and in the Great Warsaw Race, ridden by jockey Jerzy Jednaszewski, he beat Eufrat by 4 lengths.
1964
- Demona (Masis - Dziwożona II), Moszna, Stefan Michalczyk, Mieczysław Mełnicki. Crowned four times, that is she won the Ruler, Derby, St. Leger and the Great Warsaw Race. In the Derby, trainer Michalczyk recorded a double because Gerona came in second losing by 5 lengths. Only 4 horses competed in the Great Warsaw Race. Demona beat Epitet by 4.5 lengths very easily. Next year she repeated this success, defeating the derby winner, Epikur.
1968
- Erotyk (Turysta - Eroika), Golejewko, Stanisław Molenda, Vasile Hutuleac. In the Derby he was better than Juris by only a head and in the Great Warsaw Race he confidently won against Tatarak by 4.5 lengths. In the following year he also won the Great Warsaw Race.
1971
- Daglezja (Negresco - Dracena), Golejewko, Andrzej Walicki, Vasile Hutuleac. Derby: 5 lengths ahead of Durango (this standing paid 4,128 for a 20 zloty bid, won by the famous Jan Ciszewski for 300 zloty, owing to whom horse races began to be broadcast on the Polish Television in the second half of the 1970s). In the Great Warsaw Race, Daglezja easily defeated Gargatun by 2.5 lengths.
1972
- Dipol (Antiquarian - Dostojna), Widzów, Józef Paliński, Stanisław Dzięcina. Crowned four times. Undefeated in the Ruler, Iwna, Derby (by a neck in front of Orkisz), St. Leger and the Great Warsaw Race (by 4 lengths in front of Kajus).
1973
- Dargin (Mehari - Dorada), Golejewko, Stanisław Molenda, Jerzy Jednaszewski. Derby: by 0.5 lengths ahead of Diogenes, in the Great Warsaw Race easily by 4 lengths ahead of Afryka. Moreover he won the prizes of Moscow and Congress during the Socialist States Championship.
1976
- Iranda (Deer Leap - Intrada), Moszna, Stanisław Dzięcina, Wojciech Ryniak. Stanisław Sałagaj could have ridden her in the Derby, but he chose Jurystka, with whom he won the Iwna Stakes. Ridden by Jan Filipowski, Iranda won the Blue Ribbon Stakes coming a neck ahead of Smużka. Jurystka came in fourth. In the Great Warsaw Race the victorious mare was ridden by jockey Wojciech Ryniak. She won after a battle with Demesz by 0.5 lengths.
1991
- Kliwia (Pyjama Hunt - Knieja), SK Krasne, Andrzej Walicki, Janusz Kozłowski. She came in second in the Derby, but after Susy had been disqualified from the first
30
NR 4/2021
place (for disturbing others in the straight) she gained the victory. In the Great Warsaw Race she defeated Susy by 1 length. A year later trainer Walicki recorded a double in the Great Warsaw Race because Kliwia defeated Czababa.
1998
- Arctic (Arctic Tern - Fiasco Argento), P. Chedeville (FR), Dorota Kałuba, Tomasz Dul. In the Derby he confidently defeated Jubiler by 2.5 lengths, and in the Great Warsaw Race he defeated the same rival after a fight but only by 1.5 lengths.
2000
- Dżamajka (Juror - Dżamira), Widzów, Bogdan Strójwąs, Tomasz Dul. Crowned four times. In the Derby, in a recordbreaking 20-horse line-up, she comfortably took the win by 3.5 lengths over Daglass, and in the Great Warsaw Race she confidently won by 3 lengths over Fujimori.
2001
- Kombinacja (Jape - Komańcza), Jaroszówka, Bolesław Mazurek, Emil Zahariev. In the Solina, Derby and St. Leger she was followed by Deklinacja. Kombinacja entered the Great Warsaw Race a week after her race in Germany, in which she finished last. She beat Germany’s Laveron by 0.75 lengths, who in turn finished ahead of Deklinacja by a head.
2011
- Intens (Belenus - Inicjatywa), Roman Piwko, Krzysztof Ziemiański, Tomáš Lukášek. He won the Derby by 12 lengths over Electra Deelites and defeated Camerun by 9 lengths in a record time of 2’40.3” in the Great Warsaw Race. The previous record of 2’41.5” belonged to San Luis and was set in 2005. Trained by Marek Nowakowski, Camerun claimed victory with Piotr Piątkowski the following year.
2013
- Patronus (Ecosse - Princess of Java), Andrzej Zieliński, Andrzej Walicki, Szczepan Mazur. Piotr Piątkowski won the Derby, while Szczepan Mazur won the Great Warsaw Race. Andrzej Walicki recorded a double in both the Derby and Great Warsaw Race because the second place went to Kundalini, bred and owned by Kishore Mirpuri, an Indian businessman living in Poland since the early 1990s.
2014
- Greek Sphere (High Chaparral - Night Sphere), J. Hanly (IRE), Andrzej Walicki, Antonio Fresu. She was ridden by Tomáš Lukášek in the Derby and by Italian jockey Antonio Fresu in the Great Warsaw Race. Although she won the Iwno Stud Stakes, this great filly was not the favorite in the Derby, nor in the Great Warsaw Race, as she started after a three month break. In the Derby it was Dolomiti who took a sensational second place (she lost only by a head), while in the Great Warsaw Race Greek Sphere defeated Silvaner by 1 length.
2015
- Va Bank (Archipenko - Vinales), Airlie Stud (IRE), Maciej Janikowski, Per-Anders Graberg. Undefeated in 11 starts at Służewiec. He was the first horse trained in Poland to win the European Group III race in Baden-Baden. In the Derby, he easily defeated his stablemate Sorento, and in the Great Warsaw Race, he easily defeated Tantalus, who was not registered and who turned out to be the second horse in the yearling.
2016
- Caccini (American Post - Courances), Bloodstock Agency Ltd, M.-F. Mathet (FRA), Adam Wyrzyk, Tomáš Lukášek. He was unrivaled in the Derby. He confidently won by 3 lengths ahead of Lebowski. The Great Warsaw Race, on the other hand, was a spectacular demonstration of tactics by trainer and rider. Lukášek led at a moderate pace and strongly accelerated a kilometer before the finish line. After entering the straight the big favorite Va Bank, ridden by Marek Březina, was around 3 lengths
behind. He managed to make up for it easily but after catching up with his rival, Caccini, galloping on the inside, resisted the attack and gained a lead of 0.5 lengths.
2017
- Bush Brave (Bushranger - Moriches), E. Banahan (IRE), Wojciech Olkowski, Tomáš Lukášek. In the 17-horse lineup in the Derby, he easily beat Velnelis, and scored an even easier victory against Largo Forte in the Great Warsaw Race, who was leading by a large margin. There were only five horses in the race.
2021
- Whether or not this year’s Derby winner Guitar Man, trained by Adam Wyrzyk, joins the above-mentioned group, we will find out on Sunday September 26. He will once again be ridden by the trainer’s daughter, who became the first female jockey in the 170-year-long history of Polish horse racing to win the Derby on Sunday July 4th (she won her 100th race last year)!
Bush Brave (2017)
31
LIFESTYLE
FELIETON
W GWARZE
WARSZAWSKIEJ
JANUSZA DZIANO AUTOR: JANUSZ DZIANO ZDJĘCIA: TOR WYŚCIGÓW KONNYCH SŁUŻEWIEC
Regularny Rodak Warszaski posiada zamiłowanie do sportów wszelakich. Na ten przykład sporty wodne i rejs statkiem do Młocin. Słońce, okoliczności natury, piękne panie na górnem pokładzie, smagli panowie na dolnem, z minami zdobywców świata i wzrokiem jak sam Rudolf Valentino. A muzyczka tirli tirli a muzyczka gra. Kto ma chęć i zdobyczne partnerkie, sunie przy dźwiękach tang, walczyków i fokstrotów w tanecznem pląsie. Królowa Sportu, znakiem tego letka atletyka. Przed okolicznościowemi świętami uskuteczniamy biegi długodystansowe po sklepach z zaopatrzeniem wszelakiem. Czasem to bieg z przeszkodamy, bo tych nam życie nie szczędzi. Nasze kochane panie, czyli barwne kwiecie męskiego życia, do bólu uprawiają zmagania w chodzie na 30 kilometrów. Bo jeśli dajmy na to,
32
NR 4/2021
jakaś Ochocianka ma konkretne potrzebe większe sprawunki na Bazarze Różyckiego uskutecznić, to chcąc ograniczyć fundusz ze świątecznem budżetem związany, zapycha perpedes przez Poniatoszczaka lub Śląsko Dąbrowskiem. Można rzecz jasna dzyndzajem lub autobusem czerwonem, lecz ryzyko jest spore. Ręce pełne zdobyczy, lustrujące spojrzenia mniej zaradnych w obrocie detalycznem. Jest ryzyko. W przypływie zazdrości i rozgoryczenia mogą rozerwać siatkie i uszczuplić nasze zdobyczne produkty świątecznego zapotrzebowania. Od lat wysoce popularnem jest męski sprint w sztafecie 4x100 i śledzik. Panowie wiedzą w czem rzecz. Panie pasjami nie znoszą takich „biegów” w wydaniu swoich mężów lub opiekunów, choć to sport praktycznie narodowy. Takie „wyścigi”, dość często kończą się zapasami w stylu dowolnem lub walką bokserską na gołe pięści. W drodze powrotnej ze „zgrupowania”, gdy ciało już giętkiem jest i elastycznem, odbywają się pokazy w gimnastyce „artystycznej”, często mylone z jazdą figurową na łyżwach. No i wreszcie nasze ukochane sporty konne. Kiedyś tłumne i szumne wyścigi na Mokotowskiem Polu. Tuż przed a zasadniczo po wojnie, biegi w różnem dystansie na Służewieckiem Torze. Derby Warszawy i Wielka Warszawska, tego formalnie prawdziwy miłośnik sportu ominąć nie przewidywał. A skąd u nasz Polaków tak wielka miłość do zmagań czteronożnego zwierzęcia? Prawdą powszechnie znaną jest umiłowanie rodaków do tych pięknych zwierząt. Czasy odsieczy Króla Sobieskiego pod Wiedniem, szturm charakternej husarii, która w szesnaście chorągwi zebrana detalicznie i zasadniczo
wymłóciła pogańskich Turczynów pod wodzą niejakiego Karego Mustafy. Koń to pierwsza hipoteka. Na fest wmalował się w serca i historię rodaków znad szarej Wisły brzegów. Czy zatem można się dziwić, że legularna obecność na niedzielnych gonitwach stała się dla wielu warszawiaków formalnie i absolutnie obowiązkowa ? Otóż stanowczo nie. Solidna frekwencja drałowała na niedzielne gonitwy. Z Pragi, Żoliborza czy Woli, przez całe Warszawe ciągnął pochód znawców końskiego piękna i charakteru. I choć bywało, że przez kilka tygodni nic nie wygrały, nadzieja i miłość do zwierzęcia w sercach gościły. Bo na Służewcu obowiązkowo być trzeba, koniec kropka i szlus. Taka nasz stołeczna maniera.
Przed każdem biegiem uważna obserwacja koni na pokazie dla graczy i publiczności. Wnikliwe ustalanie zwycięskich typów, na którego postawić, na którego za żadne skarby. Rozmowy z „wybitnemy znawcamy”, „kolegamy dżokejów” i wygranemi w ostatnich gonitwach. Wreszcie ostateczna decyzja, kupno zakładów i … Bujaj się Fela, bo dzisiaj niedziela. Dla złagodzenia ogólnej nerwowości obowiązkowa bombka piwa z wianuszkiem pod flaczki z pulpetamy lub insze warszaskie larytasy. Ostatnie przemyślenia „pod kasą”, wysłuchanie plotek i ploteczek, zarówno podobnież najnowszych nowinek ze Służewieckiego Świata. - Panie ładny, tylko nie szósteczka. Widzisz pan, koń może i dobry ale po oczach jeźdźca widać, że dżokej jest bardziej wczorajszy, równo zabalsamowany w deseczkie .
Nagroda Warszawy
33
LIFESTYLE - Cholera, pacz pan jak tego zwierza rozdęło. Nażarł się czegoś trefnego i bardziej gazowy jak wyścigowy. Na hipopotama w zoologicznem ogrodzie podchodzący a nie na rączego rumaka. - A widzisz pan, ten koń to jest cymes pierwszej wody. „Ambrozja” to jego osobista matka. Klacz prima sort, w zadzie jak moja ślubna, w pęcinach jak kasztanka marszałka. A jej syn to formalny czempion. - Ten koń nigdy nie wygrał, ale może być fuks. Matka mojej żony też nigdy kłapaczki na mię nie podniosła, a ostatnio popełniła wykroczenie na mężu swej córki. No cóż, albo rybka albo akwarium, postawię na tego kasztana”. I wreszcie nadchodzi długo oczekiwany moment startu. Wszystkie oczy skupione, wpatrzone w boksy startowe, nerwowe wyczekiwanie. Spojrzenia graczy jak mina karpia na wigilijnem stole. Nadzieja gra, ale nikt jej nie okazuje, facjaty jak u wytrawnego pokerzysty. Tu i ówdzie unosi się zapach walerianowych kropli, to te bardziej sercowe. Wreszcie bomba w górę i … „poszły konie po betonie”. Na trybunach eksplozje emocji, zamieszanie jak przy biblijnem stworzeniu świata. Rwetes i harmider z setek gardeł. Jedne poganiają swoją inwestycję, inne złorzeczą rywalom. Stałe bywalce w lornetkie zaopatrzone filują, jak na wytrawnego gracza przystało. Inne spod ronda kapelusza, ze zmróżonem okiem, dramatycznie
Wielka Nagroda Państw Socjalistycznych
34
NR 4/2021
szukają z przodu swego faworyta. Ostatni łuk, ostatnia prosta, emocje sięgają szczytu jak przy losowaniu numerów na Loterii Państwowej. Wreszcie wszystko jasne, ogłoszenie wyników, gwar cichnie. Ogólny pewniak przyszedł trzeci, a zwycięzca to formalny debiutant. Znakiem tego fuks. Twarze nielicznych wygranych uśmiechem pokryte, oczy w tryumfie zdobywcy. Bo co by nie powiedzieć, taka niecodzienna wygrana to splendor i uznanie w oczach umoczonych w przegranej. A teraz dostojnie i z niewymuszoną godnością zaiwania się do kasy. Po odbiór wygranej, rzecz jasna. U przegranych nie było tak sielsko. Nerwowe darcie zakładów, deptanie kapeluszy i dęciaków, oraz niewybredne epitety pod adresem konia, jeźdźca i reszty stawki startujących. Mój Wolski rodak pan Józef, zapytany o sens cotygodniowych wypraw na Tor Służewiecki, odpowiedział stanowczo i zdecydowanie. - Słuchaj pan panie Janeczku! Ja tu gram nie dla zysku, nie dla piniędzy, ja tu gram dla dobra ludzkości. Bo ja repezentuje ludzkość ! No cóż, wszystkie wygrać nie mogą. Kto z umiarem obstawił, ma szansę w kolejnych gonitwach. Kto przeholował z funduszem, ten szampana nie pije. Zasmuconym ryzykantom, z twarzami pochmurnemi jak u karawaniarza w pogrzebowem kondukcie, na pocieszenie i złagodzenie doszczętnej porażki pozostało jedno. Wspólne biadolenie i kufelek jasnego pełnego z wianuszkiem.
Na padoku przed Nagrodą Sofii
35
LIFESTYLE
SPACEREM PO SŁUŻEWCU
AUTOR: ADRIAN SOBIESZCZAŃSKI ZDJĘCIA: TOR WYŚCIGÓW KONNYCH SŁUŻEWIEC
Oddany do użytku w czerwcu 1939 r. Tor Wyścigów Konnych na Służewcu w chwili otwarcia uznawany był za najnowocześniejszy tego typu obiekt w Europie. Dzisiaj, po przeszło 80 latach, przyciąga nie tylko miłośników koni, lecz także modernistycznej architektury. Rozlokowany na 140 ha teren Toru może być miejscem weekendowego spaceru, dlatego przy okazji pobytu na Wyścigach warto się przejść po tej wyjątkowej przestrzeni.
36
NR 4/2021
Tor i Trybuny z lotu ptaka
Projektantem całego założenia był Zygmunt Plater-Zyberk, który przed przystąpieniem do pracy odbył podróż po europejskich torach wyścigowych w celu przestudiowania architektury podobnych obiektów, wyciagnięcia wniosków i ustrzeżenia się błędów. Plater-Zyberk nie działał sam – zaprosił do współpracy grono młodych architektów, m.in. Juliusza Żórawskiego, Janusza Alchimowicza, Tadeusza Giżyckiego i Jana Siwka. Chociaż prace planistyczne trwały od 1925 r., to projekt głównego założenia powstał w latach 1936-1937. Efektem prac zespołu architektów był reprezentacyjny kompleks wyścigowy, złożony z dwóch zasadniczych elementów: głównego zespołu toru oraz miasteczka wyścigowego i zaplecza gospodarczego. Bez względu na to, czy na Tor Wyścigów Konnych dotrzemy komunikacją miejską, czy samochodem, musimy przejechać przez reprezentacyjną Aleję Główną, biegnącą przez 0,5 km, a wiodącą od ulicy Puławskiej i rozszerzającą się do parkingu zlokalizowanego na wysokości Trybuny II, padoku i części Trybuny Honorowej.
Do pierwszych obiektów, które zobaczymy, należą pawilony kas. Chociaż wyglądające niepozornie budynki przez większość bywalców mijane są bezrefleksyjnie, to stanowią one integralny element całego założenia i zostały zaprojektowane jako zespół obiektów o wspólnych cechach. Wyróżniają je płaskie daszki wsparte na filarach oraz typowe dla architektury tego okresu systemy otworów i przeszkleń. Architektura pawilonów kasowych, podobnie jak pozostałych budynków założenia, reprezentuje cechy tzw. architektury luksusowej. Interesującym, a niedocenianym obiektem na Torze Wyścigów jest betonowy mur wzdłuż ulicy Puławskiej. Niepozorna budowla jest ucieleśnieniem myśli technicznej II Rzeczypospolitej, a jej konstrukcja została opracowana pod kierunkiem dr. inż. Bronisława Bukowskiego, twórcy konstrukcji Trybuny II. Trybuny są najbardziej rozpoznawalnymi elementami architektury Służewca. Zespół pod kierunkiem Plater-Zyberka zaprojektował trzy trybuny, które miały być przeznaczone dla widzów o różnym statusie materialnym. Try-
37
LIFESTYLE
Rotunda Trybuny II buna III, wysunięta najbardziej na północ i zlokalizowana blisko łuku toru, powstała na rzucie prostokąta o wymiarach 104 na 30 m. Wzniesiono ją w konstrukcji żelbetowej i mimo upływu lat największe wrażenie na obserwujących robi jej dach – o dużej rozpiętości i bardzo małej grubości. Usytuowanie trybuny nie było przypadkowe, powstała najbliżej wyjść od ulicy Puławskiej oraz w pobliżu planowanych pierwotnie, a ostatecznie niezrealizowanych pętli tramwajowej i stacji kolejowej. Uważne oko obserwatora zobaczy na wysokości trybuny wyjście z tunelu pod aleją dojazdową. Przejścia takie umożliwiać miały bezkolizyjne prowadzenie potoków ludzi z przystanków komunikacji zbiorowej do trybuny. Plater-Zyberk ponoć przekonywał, że trybuna wcale nie miała być przeznaczona dla osób najmniej zamożnych, a dla tych, którzy w wyniku emocji, jakie towarzyszą wyścigom konnym, nie mogli usiedzieć na miejscu. Trybuna ostatecznie nie została ukończona, a w związku z tym nie może być użytkowana. Bardzo ciekawie prezentuje się Trybuna II, w rzeczywistości składająca się z trzech elementów: hali o trapezowym przekroju, zadaszonej trybuny od strony wschodniej oraz przyległej do bryły półrotundy z tarasem na dachu. Półrotunda w przyziemiu mieściła sale barowo-restauracyjną. W podziemiu umieszczono salą dancingową o amfiteatralnym układzie. Pierwotnie lokal gastronomiczny miał też wejście bezpośrednio z zewnątrz, co umożliwiało korzystanie z niego poza dniami wyścigowymi, kiedy trybuna i hala pod nią były zamknięte. Na taras z kawiarnią można było wejść wprost z galerii drugiego piętra. Wspomniana wewnętrzna hala w dni wyścigowe była zapełniona bywalcami, którzy w okienkach umieszczonych po jej wschodniej stronie obstawiali zakłady i wpatrywali się ręczny numerator umieszczony na północnej ścianie. Na wysokości trybuny pierwotnie zaplanowano parking na 50 autokarów i 2000 samochodów, co było efektem wizjonerstwa zespołu projektantów – w drugiej połowie lat 30. po stołecznych ulicach jeździło zaledwie… 3000 aut.
38
NR 4/2021
Zlokalizowana najbardziej na południe Trybuna I zwana trybuną członkowską, została zaprojektowana z myślą o najbardziej wymagających bywalcach, skupionych wokół Towarzystwa Zachęty do Hodowli Koni, oraz warszawskiej elity towarzyskiej i finansowej lat 30. Nawet osoby nieobeznane w meandrach historii architektury zauważają w tym obiekcie podobieństwo do transatlantyku zacumowanego przy nabrzeżu. W tym przypadku jest to morze zieleni. Niska, dwupiętrowa trybuna z pasami przeszkleń jest najmniejszą, ale za to najbardziej reprezentacyjną trybuną. Po południowej stronie nad kasami totalizatora umieszczono obszerny taras. Klatka schodowa trybuny została doświetlona od strony zachodniej wielką szklaną ścianą, wysoką na trzy kondygnacje. Przez ścianę tę wpadało do wnętrza dużo popołudniowego światła. Także wnętrze trybuny mogło budzić „okrętowe” skojarzenia, a to za sprawą trapów, które zastępują schody. Podwieszana serpentyna ułatwiała komunikację między piętrami, które przypominały pokłady dalekomorskiego okrętu. Po stronie zachodniej trybuny umieszczono padok, na którym prezentowano wyścigowe konie przed gonitwą. Otoczenie go stopniami sprawiło wrażenie amfiteatru, którego głównymi aktorami są konie. Konie na tor prowadzono przez krótki tunel wiodący z padoku pod wejściem do trybuny członkowskiej. W tle padoku po stronie południowej stoi charakterystyczny budynek administracyjny z numeratorem, który sąsiaduje z budynkiem siodlarni. Na jego parterze rozmieszczono pierwotnie salę wag, a na pierwszym piętrze – centrale totalizatora i telefony. Od budynku administracyjnego po południowej stronie padoku ciągnie się zadaszony betonową pergolą trotuar, biegnący w stronę trybuny członkowskiej. Za trybuną, gdzie trotuar zakręca, nadbudowano go dżokejką, do której od strony toru prowadzą serpentynowe schody. W południowej części rozpościera się romantyczny park, zaprojektowany przez Alinę Scholtz, znaną architekt
Padok pokazowy oraz Trybuna I w tle
Wnętrze Rotundy
Trybuna Honorowa (kiedyś Członkowska) oraz Trybuna II (Główna)
LIFESTYLE
Fontanna w parku angielskim krajobrazu. Tu, przed sadzawką, będącą faktycznie wkomponowanym w otoczenie zbiornikiem przeciwpożarowym, ustawiono popiersie prezesa Towarzystwa Zachęty do Hodowli Koni i wieloletniego kierownika Zarządu Stadnin w Ministerstwie Rolnictwa – Fryderyka Jurjewicza. Pierwotnie popiersie dłuta Gracjana Chmielewskiego ustawiono na Torze Wyścigowym na Polu Mokotowskim, w 1929 r., a w 1939 r. pomnik przeniesiono na Służewiec.
40
NR 4/2021
Warto przespacerować się w kierunku ulicy Wyczółki, aby zobaczyć pozostałości po wieży ciśnień powstałej w latach 30. Jej wybudowanie i uruchomienie było związane z potrzebą nawadniania toru. W związku z wykorzystywaniem przez lotnictwo niemieckie toru wyścigowego w 1943 r. podjęto decyzję o zniszczeniu wieży. Jej ruiny są jedną z ostatnich w Warszawie wojennych pozostałości, przez co silnie przemawiają do wyobraźni.
STROLLING ALONG SŁUŻEWIEC
AUTHOR: ADRIAN SOBIESZCZAŃSKI PHOTOS: SŁUŻEWIEC RACECOURSE
Paddock & Grandstand I
Opened in June 1939, the Służewiec Racecourse was considered the most modern facility of its kind in Europe at that time. Today, more than 80 years later, the Służewiec Racecourse attracts not only horse lovers but also those who appreciate modernist architecture. The 140 hectare area of the Racecourse can be a perfect spot for a weekend stroll so when you visit the racecourse it is worth strolling along this unique space. The whole facility was designed by Zygmunt PlaterZyberk, who had travelled to other European racecourses to study the architecture of similar buildings, draw conclusions and avoid mistakes prior to commencing work. Plater-Zyberk did not act alone but he invited a group of young architects to cooperate. These included Juliusz Żórawski, Janusz Alchimowicz, Tadeusz Giżycki and Jan Siwek. Although formally work on the construction had been underway since 1925, the design of the
main concept was created in 1936-1937. The outcome of the work done by the team of architects was a representative racing facility consisting of two main pieces: the main track and the racing town and business facilities. Regardless of whether we arrive at the racecourse by public transport or by car, we have to drive through the representative Main Avenue, which runs for 500 m from Puławska Street and extends to the parking lot located at Grandstand II, paddock and part of Grandstand I.
41
LIFESTYLE
Interior of the Grandstand I Among the buildings we will see first are the ticket office halls. Although most visitors pass these simplelooking buildings without paying much attention to them, they are an integral part of the entire compound and were designed as a set of buildings with common features. They are distinguished by flat roofs supported by pillars and a set of openings and glazing, which is typical of the architecture of the period. Similarly to other buildings, the architecture of the ticket office halls is typical of the so-called luxury architecture. One interesting, yet underestimated object at the Racecourse is the concrete wall along Puławska Street. An embodiment of the engineering thinking of the Second Republic of Poland, the structure of this inconspicuous building was developed under the supervision of dr inż. Bronisław Bukowski, the author of Grandstand II.
42
NR 4/2021
The grandstands are the most recognizable pieces of the architecture at Służewiec. Led by Plater-Zyberka, the team designed three grandstands for spectators of different material status. Grandstand III, the northernmost grandstand located near the bend of the track, was built on a rectangle measuring 104 by 30 meters. It was built from reinforced concrete. Although many years have passed, the roof is the most impressive thing to see as it has a large span and yet is not very thick. The location of the stand was not accidental. It was built closest to the exits on Puławska Street and in the vicinity of the streetcar terminal and the railway station, which were originally planned but ultimately never constructed. A careful viewer will notice an exit from the tunnel under the access alley at the grandstand. Those passages were supposed to make it possible to easily route streams of people from
Interior of the Grandstand I the public transport stops to the grandstand. Supposedly, Plater-Zyberk argued that the grandstand was not intended for the least affluent spectators, but for those who could not sit still due to the excitement of the horse races. The grandstand was never completed and is not in use at present. Grandstand II is a very interesting object. In fact, it consists of three elements: a trapezoidal hall, a roofed stand on the eastern side, and an adjoining semirotunda with a terrace on the roof. The semirotunda in the ground floor housed a bar and a restaurant room. In the basement there was a dance hall arranged like an open-air theater. Originally, the restaurant had a direct entrance, which made it possible to use it outside of race days when the grandstand and the hall below it were closed. The terrace
with the café could be accessed directly from the second floor gallery. On race days, this inner hall was filled with regular visitors, who placed bets in the windows on its eastern side and stared at the manual numbering device on the northern wall. Originally, a parking lot for 50 coaches and 2000 cars was planned at the grandstand, which resulted from the design team visions; in the second half of the 1930s the streets of the capital were occupied by only... 3000 cars. The southernmost Grandstand I, known as the Members Stand, was designed for the most demanding visitors, gathered around the Society for the Encouragement of Horse Breeding as well as Warsaw’s social and financial elite of the 1930s. Even those not well acquainted with the architectural history, will notice similarities between this
43
LIFESTYLE
Paddock & Grandstand I building and a transatlantic liner moored at the quay. In this case, it is a sea of green. A low, two-storey grandstand with stripes of glass is the smallest, but the most representative one. On the south side, there is a spacious terrace above the ticket offices. The grandstand’s staircase was lit from the west by a huge glass wall, three stories high, which streamed a lot of afternoon light inside. The interior of the grandstand could also give the flavor of a ship thanks to the gangways which replace stairs. The suspended serpentine made it easier to move between the floors which resembled the decks of a deep-sea ship. A paddock was placed on the western side of the grandstand. This was where racing horses were presented before a race. Due to the fact that it was surrounded by steps, it looked like an open-air theater where horses were the main actors. The horses were led to the track through a short tunnel leading from the paddock under the Members Stand. Located at the back in the paddock, on the south side, there is a characteristic administrative building with a numbering machine, which is adjacent to the saddle room building. Originally, the weighing room was located on its ground floor whereas the first floor housed the Totalizator’s offices and telephones. On the south side of
44
NR 4/2021
the paddock, there is also a walkway covered with a concrete pergola, which leads to the Members Stand. Behind the grandstand, where the walkway bends, it has been extended with a jockey stand, accessible from the track by serpentine stairs. In the southern part there is a romantic park designed by Alina Scholtz, a well-known landscape architect. It is here, in front of the pond, which is in fact a fire reservoir integrated into the surroundings, that we find the bust of Fryderyk Jurjewicz, the president of the Society for the Encouragement of Horse Breeding and a long-standing head of the Board of Studs at the Ministry of Agriculture. Sculpted by Gracjan Chmielewski, the bust was originally placed on the Racecourse in Pole Mokotowskie in 1929 and moved to Służewiec in 1939. It is worth taking a walk towards Wyczółki street to see the remains of a water tower built in the 1930s. Its construction and opening came from the need to irrigate the track. As the racecourse was later used by the German Air Force, a decision was made to destroy the tower in 1943. The ruins of the tower are one of the last war ruins in Warsaw, which is why they strongly influence our imagination.
LIFESTYLE
MODA LAT 40-STYCH
AUTOR: KATARZYNA NOWAKOWSKA – MODYSTKA ZUWIKA DESIGN ZDJĘCIA: NARODOWE ARCHIWUM CYFROWE
Lata 40-ste XX w. czas wojny, trudny okres dla mody i ludzkości. Okres wojennej zawieruchy wymusił prostotę i funkcjonalność strojów. Charakterystyczne dla kobiecych strojów tamtych lat są: podkreślona talia w żakiecie przewiązanym paskiem, spódnica za kolana, bluzka z kołnierzykiem i zawiązaną apaszką, spodnie z szerokimi nogawkami, buty z okrągłym noskiem na stabilnym obcasie, rękawiczki, torebki i wymyślne kapelusze. Noszono także sukienki szmizjerki zapinane z przodu na guziczki, często z kieszeniami. Brak dostaw tkanin spowodował, że kobiety stały się kreatywne, szyły swoje ubrania same, z posiadanych zasobów, zasłon, mundurów wojskowych, obrusów. Kroje były proste, bez falban, marszczeń. Część kobiet pracowała w fabrykach, dlatego ich codzienne stroje musiały być wygodne. W 1939 zamknięto firmę Coco Chanel, a rok później zaprzestano wydawać francuską edycję Vogue. Modowe inspiracje czerpano więc zza oceanu. Projektanci Charles James, Valentin, Claire McCardell byli wyznacznikami trendów tamtych lat.
46
NR 4/2021
W drugiej połowie lat 40-stych zadebiutował Christian Dior prezentując rewolucyjną kolekcję New Look, z romantycznymi, szerokimi spódnicami o długości do połowy łydki połączył dopasowane w talii żakiety. Kolekcja została zaprezentowana 12 lutego 1947 roku w budynku przy Avenue Montaigne 30 w Paryżu, we Francji. Składała się z dwóch linii – „Corolle” oraz „Huit”. W kolekcji pojawiły się toczki, woalki i kapelusze z dużym rondem noszone na bok. Miało to bardzo wielki wpływ na modę kolejnej dekady. Fryzury z lat 40-stych to fale i loki opadające na ramiona, często podpięte, przewiązane apaszką, która jest bardzo charakterystycznym dodatkiem dla tych czasów. Makijaże kobiece z powodu braku kosmetyków ograniczały się do czerwonej szminki na ustach i czarnej kreski na górnej powiece. Ikonami stylu lat 40. były m.in. aktorka Ava Gardner, aktorka i tancerka Rita Hayworth oraz Katharine Hepburn – to ich stylem inspirowały się wówczas kobiety z całego świata.
47
LIFESTYLE
1940s FASHION
AUTHOR: KATARZYNA NOWAKOWSKA – ZUWIKA DESIGN FASHIONISTA PHOTOS: NATIONAL DIGITAL ARCHIVES
48
NR 4/2021
The 1940s, a time of war, was a difficult period for both fashion and mankind. The war forced people to choose simple and functional clothes. The characteristic features of women’s outfits of the time were an emphasized waist in a jacket tied with a belt, a knee-length skirt, a blouse with a collar and tied scarf, wide-legged pants, round-tip shoes with a sturdy heel, gloves, handbags, and fancy hats. They also wore shirt dresses buttoned in the front, often with pockets. The shortage of fabrics encouraged women to be creative; they sewed their clothes themselves, using the resources they had, curtains, military uniforms, and tablecloths. The cuts were simple, without frills or creases. Some women worked in factories, so their daily clothes had to be comfortable. Coco Chanell’s company was closed in 1939, and a year later the French edition of Vogue ceased to be published. Hence, inspiration for fashion came from overseas. Designers Claire McCardel, Valentin, Charles James were the trend setters of those years.
The second half of the 1940s saw Christian Dior debut his revolutionary New Look collection, with romantic, wide mid-calf length skirts paired with waist-fitting jackets. The collection was presented on February 12, 1947 at 30 Avenue Montaigne in Paris, France. It consisted of two lines - „Corolle” and „Huit”. The collection featured toques, veils, and large-brimmed hats worn sideways. This had a very big impact on fashion trends in the following decade. 1940s hairstyles were waves and curls falling on the shoulders, often pinned up, tied with a scarf, which is a very characteristic accessory for those times. As cosmetics were scarce, women’s makeup was limited to red lipstick and black eyeliner on the upper eyelids. The iconic figures of the 1940s included actress Ava Gardner, actress and dancer Rita Hayworth, and Katharine Hepburn - it was their style that inspired women around the world at the time.
49
postaw na najpiękniejszą muzykę filmową Warszawa 93,8 FM
Galop #naMAXXXa 95.8 FM
LIFESTYLE SŁUŻEWIECKIE WIEŚCI
INTERNATIONAL
WOMEN POWER CUP
NA TORZE SŁUŻEWIEC AUTOR: ADRIANNA PROSTEK ZDJĘCIA: TOR WYŚCIGÓW KONNYCH SŁUŻEWIEC
Women Power Series to cykl pięciu gonitw na Torze Wyścigów Konnych Służewiec, w którym biorą udział wyłącznie amazonki, czyli kobiety jeźdźcy. W rywalizacji na bieżni bierze udział coraz więcej amazonek, jednak to nadal mężczyźni dominują na torze, dlatego warto nadal rozwijać program i zachęcać młode dziewczyny do podążania w kierunku wyścigów.
60
NR 4/2021
Cykl Women Power Series cieszy się ogromnym zainteresowaniem publiczności, ale również w odczuciu zawodniczek jest on faktycznie pozytywną inicjatywą, bowiem daje im możliwość zaprezentowania swoich umiejętności na torze i zwiększa prawdopodobieństwo dostania od właścicieli dosiadów w kolejnych gonitwach. Z tego powodu organizatorzy postanowili stworzyć edycję specjalną skierowaną również do zagranicznych amazonek - International Women Power Cup. Chęć udziału w gonitwie potwierdziły sportsmenki m.in. z Czech, Francji, Belgii czy Szwecji. Będzie to niesamowite widowisko, którego warto być naocznym świadkiem. Międzynarodowa edycja tego wyścigu ma na celu dalszą popularyzację wydarzenia, ale przede wszystkim porównanie umiejętności profesjonalnych jeźdźców kobiet z Polski z amazonkami z zagranicy. Być może wyścig będzie przyczynkiem powstania w naszym kraju kobiecej edycji czeskiego wydarzenia European Jockey Cup, na który przyjeżdżają dżokeje z całej Europy. Mając na uwadze chociażby tegoroczne
sukcesy amazonek Hayley Turner, Rachael Blackmore czy Hollie Doyle warto spróbować. Stawka zawodniczek, które wystąpią w specjalnej edycji zapowiada się nad wyraz interesująco. Wśród uczestniczek zobaczymy amazonki ze Szwecji - Anna Pilroth i Ulrika Holmquist. Z Francji przybędzie Elaura Cieslik, która na swoim koncie posiada 130 zwycięstw. Na służewieckim torze będziemy mieli okazję kibicować amazonce z Węgier - Csenge Suták, zwyciężczyni gonitw Kétévesek Kritériuma czy Magyar Kancadíj. Kolejna uczestniczka to belgijka Anna Van Den Troost, która wstępnie zapowiedziała swój udział. W gonitwie wezmą udział również dwie bardzo utytułowane Czeszki, Ingrid Janáčková Koplíková oraz Vendula Koreckova. Pierwsza z nich to amazonka, która została wybrana najlepszym jeźdźcem wśród kobiet w Czechach w 2010 roku oraz uzyskała dwukrotnie miano najlepszego „Apprentice rider” w kraju. Natomiast Vendula Koreckova to wybrana
pięciokrotnie jako najlepsza kobieta jeżdżąca w Czechach. W wyścigu wezmą udział również trzy Polki – Joanna Wyrzyk, Natalia Hendzel oraz Małgorzata Kryszyłowicz. Wszystkie uczestniczki to doświadczone amazonki, których udział zapewni ogromne emocje podczas wydarzenia. Wyścig jest świetnym pretekstem do odwiedzenia toru i obejrzenia międzynarodowej rywalizacji. Ponadto będzie można przyjrzeć się zagranicznej WOMEN POWER w świecie wyścigów konnych. To wyjątkowe starcie odbędzie się 17 października na Torze Wyścigów Konnych Służewiec. International Women Power Cup gwarantuje niesamowite emocje i wyjątkową, międzynarodową atmosferę. ◆◆◆
Informacje o zawodniczkach dzięki uprzejmości Polskiego Klubu Wyścigów Konnych
61
INTERNATIONAL
WOMEN POWER CUP
AT THE SŁUŻEWIEC RACECOURSE AUTHOR: ADRIANNA PROSTEK PHOTOS: SŁUŻEWIEC RACECOURSE
The Women Power Series is a series of five races hosted at the Służewiec Racecourse, which are dedicated entirely to female riders. There are more and more female riders who take part in the competition, but it is still the men who dominate on track. That is why it is worth continuing the development of the program and encouraging young girls to take up horse racing.
62
NR 4/2021
People are very interested in the Women Power Series. Female riders also feel that it is actually a positive initiative because it gives them the opportunity to show their skills on the track and increases the likelihood of getting opportunities for future races from horse owners. That is why the organizers decided to create a special edition of International Women Power Cup addressed also to foreign female riders. Female athletes from such countries as the Czech Republic, France, Belgium or Sweden have confirmed their willingness to take part in the race. It will be an incredible spectacle that is worth witnessing. The international edition of this race aims at further popularizing the event, but first of all at comparing the skills of professional female riders from Poland with those from abroad. Perhaps the race will contribute to the creation of a women’s edition of the Czech European Jockey Cup in our country, which gathers jockeys from all over Europe. Considering this year’s successes of the female riders - Hayley Turner, Rachael Blackmore or Hollie Doyle - it is worth a try.
The line-up of contestants who will take part in the special edition looks very interesting. Amongst the competitors we will see female riders from Sweden, Anna Pilroth and Ulrika Holmquist. France will be represented by Elaura Cieslik, who has 130 victories to her credit. We will have an opportunity to cheer on the Hungarian rider Csenge Suták, winner of the Kétévesek Kritériuma and Magyar Kancadíj races. Another participant is Belgian Anna Van Den Troost, who has tentatively announced her participation. Two very successful Czech riders, Ingrid Janáčková Koplíková and Vendula Koreckova, will also take part in the race. The first of them is a female rider who was chosen the best female rider in the Czech Republic in 2010 and was twice named the best „Apprentice rider” in her country. Vendula Koreckova, on the other hand, has been chosen as the best female rider in the Czech Republic five times. The race will also be attended by three Poles - Joanna Wyrzyk, Natalia Hend-
zel and Małgorzata Kryszyłowicz. All the participants are experienced riders, whose participation will surely make the event even more exciting. The race is a great reason to visit the track and watch the international competition. In addition, the participants will be able to observe the international WOMEN POWER in the world of horse racing. This unique battle will take place on 17 October at the Służewiec Racecourse. The International Women Power Cup will be an exciting event and will offer a unique international atmosphere.
◆◆◆
Information about the competitors thanks to the courtesy of the Polish Jockey Club
63
SŁUŻEWIECKIE WIEŚCI
KOLEJNA ODSŁONA PROGRAMU
„WYŚCIG O FOLBLUTY” AUTOR: ANNAMARIA SOBIERAJSKA ZDJĘCIA: KAMILA TWORKOWSKA
De Lorche BH i Łukasz Jończyk - najlepszy koń zaawansowany w krew w kategorii koni 5-letnich, Sportowy Czempionat Polski Młodych Koni w Olszy
Już ponad rok temu zespół Toru Służewiec podjął inicjatywę o nazwie „Wyścig o folbluty”. Program ten przyjął formułę online, która spotkała się z uznaniem, zarówno ze strony przedstawicieli środowiska związanego z wyścigami konnymi w Polsce, jak i osób zaangażowanych w szeroko rozumiany sport jeździecki. Spotkania powstały przede wszystkim z potrzeby umacniania marki folblutów i chęci poszukiwania dla nich dalszej ścieżki po karierze wyścigowej. Szeroko dyskutowanym zagadnieniem jest także udział i wpływ folblutów na hodowlę koni sportowych. Tuż po pierwszym sezonie spotkań „Wyścig o folbluty” pojawiły się pierwsze efekty naszych rozmów i dyskusji. Część koni po treningu wyścigowym trafiła do rekreacji, polo lub innych dyscyplin sportowych., natomiast zawodnicy sportu jeździeckiego zaczęli baczniej się przyglądać koniom na wyścigach. Obserwując światowe trendy poszukiwania rozwoju dla tej rasy oraz chęć wyłaniania talentów, które uda się doprowadzić do wysokiego poziomu w WKKW lub skokach, postanowiliśmy kontynuować serię programów. Już na początku roku podczas Cavaliada Winter Tour poruszyliśmy wątek przyszłości folblutów wraz z właścicielką konia roku 2020, Timemastera – Marianną Surtel. A także z zawodnikami WKKW Janem Kamińskim, Darią
64
NR 4/2021
Kobiernik oraz Pawłem Spisakiem, którzy podzielili się doświadczeniami w pracy z końmi pełnej krwi angielskiej w dyscyplinie Wszechstronnego Konkursu Konia Wierzchowego. W miarę upływu czasu i zmniejszających się obostrzeń związanych z pandemią, kolejna odsłona „Wyścigu o folbluty” odbyła się na żywo. Inauguracyjne spotkanie zaczęliśmy od ciekawej dyskusji na temat predyspozycji genetycznych i fizjologicznych koni pełnej krwi do pracy w sporcie. Podczas spotkania, które odbyło się przy okazji Sportowego Czempionatu Polski Młodych Koni w Olszy, dr n. wet. Maciej Przewoźny i lek. wet. Karolina Radwańska podzielili się nie tylko doświadczeniem zawodowym, ale i osobistym związanym w codziennym obcowaniu z folblutami. W swoich wypowiedziach wyraźnie podkreślali, jak świetne predyspozycje do współpracy tych niezwykle wytrzymałych i inteligentnych koni. Podczas spotkania byli obecni hodowcy, właściciele koni, jak i czołówka polskich zawodników. Elementem programu „Wyścig o folbluty” jest wyróżnianie koni zaawansowanych w krew, które osiągają najlepsze wyniki sportowe. Podczas zawodów w Olszy zostały rozdane nagrody w 4 kategoriach wiekowych. Program dostępny jest na kanale YT Toru Służewiec, a kolejna odsłona już na początku października.
More than a year ago the Służewiec Racecourse team launched an initiative called „Wyścig o folbluty”. It was an online project that won recognition not only from the representatives of horse racing communities in Poland but also from people involved in the broad equestrian community. The main idea behind the meetings was to strengthen the brand of thoroughbreds and to look for their future development after their racing career is over. Another aspect that is widely discussed is the participation and influence of the thoroughbreds on the breeding of sport horses. AUTHOR: ANNAMARIA SOBIERAJSKA PHOTOS: KAMILA TWORKOWSKA
thoroughbreds with Marianna Surtel, the owner of the 2020 Horse of the Year, Timemaster, and with Eventing competitors like Jan Kamiński, Daria Kobiernik and Paweł Spisak, who shared their experiences in working with English thoroughbreds in Eventing. As time went by and the pandemic restrictions were loosened, we could enjoy another edition of the „Wyścig o folbluty” live. We began the opening meeting with an interesting discussion on the genetic and physiological aptitude of thoroughbreds for working in sport. During the meeting, which took place during the Polish National Young Horse Championships in Olsza, veterinarian Maciej Przewoźny PhD and veterinarian Karolina Radwańska shared their professional but also their per-
ANOTHER EDITION OF THE
“WYŚCIG O FOLBLUTY” It was shortly after the first season of the „Wyścig o folbluty” meetings that we saw the first results of the conversations and discussions. After their professional racing training some of the horses found their way to leisure, polo or other sport disciplines, whereas horse riders began to take a closer look at the horse at the races. When observing the global trends in the search for development for the breed and the desire to identify talent that can be brought to a high level in Eventing or Jumping, we decided to continue the series of programs. It was in the beginning of the year during the Cavaliada Winter Tour that we touched upon the future of
sonal experience of dealing with thoroughbreds. What they clearly emphasized in their opinions was the excellent ability of these extremely hardy and intelligent horses to cooperate. The meeting was attended by breeders, horse owners as well as the best Polish riders. One of the concepts of the “Wyścig o folbluty” program is to recognize horses that are predominantly warmblooded coming from thoroughbreds, those that achieve the best sporting results. Awards in 4 age categories were given out during the competition in Olsza. The program is available on the Służewiec Racecourse YoutTube channel and the next part will be aired in early October.
Łukasz Jończyk i De Lorche BH - najlepszy koń zaawansowany w krew w kategorii koni 5-letnich, Sportowy Czempionat Polski Młodych Koni w Olszy
65
LIFESTYLE
WYŚCIGOWA PRZYGODA
MAKSYMILIANA WECHTY
AUTOR: PAULINA MAZUREK ZDJĘCIA: TOR WYŚCIGÓW KONNYCH SŁUŻEWIEC
Jak zaczęła się Twoja przygoda z jeździectwem? Maks Wechta: Ta przygoda zaczęła się dzięki mojemu tacie, bo założył stajnie, kupił parę koni, zatrudnił jeźdźca i zaczęli na poważnie. Jeździłem wtedy z nimi na zawody, trenował u nas Krzysztof Ludwiczak, więc trochę go podpatrywałem i w końcu chciałem sam spróbować. Zacząłem od kucyków, ale to trwało krótko i przesiadłem się na duże konie. Pierwszy raz wystartowałem na zawodach w wieku 13 lat. Zwyciężyłeś ostatnią edycję wyścigu pokazowego podczas Warsaw Jumping. Co skłoniło Cię do wzięcia udziału w gonitwie? Maks Wechta: Dostałem zaproszenie do wystartowania w wyścigu pokazowym i zdecydowałem się je przyjąć. Co prawda wahałem się chwilę. Nigdy nie miałem do czynienia z końmi wyścigowymi czy z wyścigami. Najszybciej jechałem konno w terenie, po łąkach tak naprawdę, więc wiadomo, że obawy miałem – to jest prędkość, a ja nie jestem przyzwyczajony do wyścigowego stylu jazdy.
66
NR 4/2021
To nie był pierwszy raz kiedy brałeś udział w gonitwie. Jak się czułeś po raz pierwszy wsiadając na konia wyścigowego, a jak kiedy drugi raz startowałeś? Maks Wechta: Za pierwszym razem najbardziej stresujący był start - oczekiwanie w blokach startowych. Za drugim razem już wiedziałem mniej więcej jak wygląda wyścig, miałem doświadczenie z poprzedniego roku, byłem bardziej przygotowany psychicznie i pewniejszy tego, co chcę zrobić. Czy startując miałeś presję na to żeby wygrać, żeby być najlepszy? Maks Wechta: Zawsze próbuję być jak najlepszy, zarówno w moim sporcie, jak i tutaj – podczas wyścigu. Tym razem nie było inaczej. Myślę, że to taka nasza domena – sportowców. Dowiedziałem się, że mam niezłego konia, który ma szansę wygrać tą gonitwę, więc jeszcze bardziej mnie to podbudowało, a nawet spowodowało małą presję. Wiedziałem, że muszę zrobić wszystko, żeby nie przeszkadzać Medrockowi wygrać.
67
LIFESTYLE
Czym według Ciebie różnią się konie skokowe od wyścigowych? Maks Wechta: Te wyścigowe konie są na pewno dużo lżejsze. Nasze – skokowe, potrzebują więcej siły, muskulatury, innego zakresu ruchu, a te mają być jak najzgrabniejsze i oczywiście jak najszybsze. Bardzo małe siodło, krótkie strzemiona, całkowicie inny dosiad… Jak to jest jeździć w całkiem innym sprzęcie niż na co dzień? Maks Wechta: Faktycznie jest to całkowicie inna „bajka”. My skoczkowie potrzebujemy głęboko usiąść w siodło i mieć jak największy kontakt z koniem. W wyścigu natomiast potrzeba być jak najlżejszym, jak najmniej przeszkadzać koniowi. Pamiętam, że kiedy byłem na padoku pokazowym to dostałem polecenie, żeby jeszcze bardziej skrócić strzemiona, a wydawało mi się, że mam je już bardzo krótkie. Przez to, mimo iż w wyścigu przejechałem krótki odcinek, to czułem, że mięsnie nóg pracowały bardzo intensywnie i całkowicie inaczej niż w przypadku półsiadu skokowego.
68
NR 4/2021
Czy zauważasz jakieś podobieństwa w skokach i wyścigach? Jakie? Maks Wechta: Dla mnie są to dwie nieporównywalne dyscypliny, zupełnie inne światy. Choć kilka podobieństw jest. W obu przypadkach współtworzy się parę – jeździec - koń. Cel jest także taki sam - wygrać. I w obydwu przypadkach trzeba konia wyczuć, trochę mu pomóc, „dogadać się nim”. Trenowałeś Konrada Mazura. Już wiemy jak się czujesz się Ty jako skoczek w wyścigach. Jakie odczucia masz po skokowych treningach z jeźdźcem wyścigowym? Maks Wechta: Odczucia mam bardzo pozytywne. Konrad świetnie sobie radził, widać było, że mocno się stara. Jeździł dobrze, lekko, nawet trochę poskakaliśmy. Dostał zupełnie innego konia niż te wyścigowe, które zna na co dzień. Był to holsztyński ogier, mocno zbudowany, bardzo dobrze przygotowany. Uważam, że „przestawienie się” na klasyczne jeździectwo jest łatwiejsze niż na odwrót, chociażby ze względu na sprzęt – siodło i dosiad są dużo wygodniejsze w skokach. Miałeś okazję zobaczyć kilka gonitw podczas Warsaw Jumping, co sądzisz o wyścigach? Maks Wechta: Zdecydowanie podobała mi się atmosfera, było to dla mnie coś nowego. Myślę, że „można się w to wkręcić”, na pewno można to polubić.
69
LIFESTYLE
AUTHOR: PAULINA MAZUREK PHOTOS: SŁUŻEWIEC RACECOURSE
MAX WECHTA’S
RACING EXPERIENCE 70
NR 4/2021
How did your journey into horse riding begin? Max Wechta: It all started thanks to my dad because he opened a stable, bought some horses, hired a rider and they began doing it for real. At that time I went to competitions with them. This was when Krzysztof Ludwiczak trained with us, so I watched him a bit and finally I wanted to try it myself. I started with ponies, but they didn’t last long and I switched to big horses. I made my first appearance in a competition at the age of 13.
Did you feel any tension to win and be the best when you started? Max Wechta: I always try to be the best, both in my sport and here - during the race, and that time was no different. I think it is in the nature of us athletes. I found out that I had a good horse which had a chance to win this race, so it encouraged me even more, motivated me and it even put a little pressure on me. I knew I had to do everything I could to not hold Medrock back from winning.
You won the last edition of the show race during Warsaw Jumping. What made you want to take part in the race? Max Wechta: I got an invitation to start in the show race and I decided to accept it. As a matter of fact, I did hesitate for a while. I had never dealt with racehorses or racing. The fastest ride was outdoors, in the meadows, so you know I had my doubts - it is speed we are talking about and I am not used to racing.
How do you think showjumping horses differ from race horses? Max Wechta: Racing horses are certainly much lighter. The showjumping horses need more strength and muscles, a different range of movement and they need to be as agile as possible and of course as fast as possible.
This was not the first time you had competed in a race. How did you feel when you first got on a racehorse, and how did you feel the second time you competed? Max Wechta: The first time was the most stressful - the waiting at the starting grid. The second time I already knew more or less what the race looked like, I had experience from the previous year, I was more prepared and mentally I was more confident about what I wanted to do.
A very small saddle, short stirrups, a completely different position... How does it feel to ride in completely different equipment than you do every day? Max Wechta: Actually it is totally different. As showjumpers we need to sit deep in the saddle and have as much contact with the horse as possible, while in a race you need to be as light as possible, to disturb the horse as little as possible. I remember that when I was in the show paddock I was told to shorten my stirrups even more, and I thought I already had them very short. Because of this, even though I rode a short distance in
71
LIFESTYLE the race, I felt that my leg muscles were working very intensively and completely differently compared to the jumping half-seated position. Do you notice any similarities in showjumping and horseracing? If yes, what are they? Max Wechta: The horse - that’s the only similarity. For me the two disciplines are not comparable at all. They are completely different „worlds”. Perhaps there is also one more thing, that in both disciplines a pair of a rider and a horse is created. And the main goal is the same - to win. As well as that, in both cases you have to feel the horse, help him a bit, and „get along with him”. You trained Konrad Mazur. We already know how you feel as a showjumper in horse racing. What are
72
NR 4/2021
your impressions after training with a race rider? Max Wechta: I feel very positive. Konrad did a great job, you could see he was trying hard. He rode well, lightly, we even jumped a little bit. He got a completely different horse than the racehorses that he deals with every day. It was a Holstein stallion, strongly built, very well prepared. I think that „switching” to classical riding is easier than the other way round, I mean the equipment - the saddle and position are much more comfortable. You had a chance to see some races during Warsaw Jumping, what do you think about the races? Max Wechta: I definitely liked the atmosphere, it was something new for me. I think it is something that entices you, you can definitely fall for it.