KARTA ETYCZNA WOLONTARIUSZA
Będę spełniać wszystkie zadania związane z przyjętą rolą; Nie będę składać obietnic, których nie jestem w stanie spełnić; W przypadku niemożliwości wywiązania się ze zobowiązań, poinformujemy o tym koordynatora pracy wolontariuszy; Zachowam dyskrecję w sprawach prywatnych, będę unikać zachowań, które mogą być niewłaściwie rozumiane; Będę otwarty na nowe pomysły i sposoby działania; Wykorzystam szansę poznania i nauczenia się nowych rzeczy od innych osób; Nie będę krytykować rzeczy, których nie rozumiem; Będę pytać o rzeczy, których nie rozumiem; Będę działać w zespole; Będę osobą, na której można polegać; Będę pracować lepiej i z większą satysfakcją, wykonując to, czego się ode mnie oczekuje; Będę chętnie uczyć się. Wiem, że nauka jest nieodłączną częścią każdej dobrze wykonanej pracy; Będę uczestniczyć w obowiązkowych spotkaniach; Postaram się być dobrym wolontariuszem.
Złote myśli dla wolontariusza Może się wydawać, że dobro jest darem, ale tak naprawdę jest wynikiem ciężkiej i uczciwej pracy. Nigdy nie jesteśmy tak biedni, aby nie stać nas było na udzielenie pomocy bliźniemu. Tylko życie poświęcone innym warte jest przeżycia. Dobre słowa są plastrem miodu, słodyczą dla gardła, lekiem dla ciała. Dobrze jest oprzeć się o drugiego, bo nikt nie dźwiga życia sam. Gesty dobroci są jak letnie kwiaty wsunięte między kartki książki: uczucia z nimi związane ożywają nawet po latach.
Cena: 1zł Gazetka szkolna I LO w Praszce, ul. Kaliska 38, 46-320 Praszka Nakład : 50 egz.
W NUMERZE :
Być kobietą Maklerki z Kaliskiej Pieski los Dzień Hakowicza Horoskop wolontariusza Mamy burmistrza Książka moim przyjacielem
NR 2/2011/12
'' Kobieta '' kokietka nonszalancka zmysłowa wyzywająca nostalgiczna wstydliwa charyzmatyczna emocjonalna niezastąpiona Po prostu ONA
STOPKA REDAKCYJNA Aleksandra Bodnaruś, Izabela Wicher, Magdalena Zawadzka, Katarzyna Olewińska, Nicola Bienias, Aleksandra Pawłowska, Adrianna Kalinowska Opiekun gazetki mgr Anna Smyrd
'' Zegar '' Pociągiem chwili wyruszyła mała wskazówka spróchniałego zegara Nie cofnie się ani też nie wróci, do przodu tylko tyka - niczym Niczym, ale wszystkim , pusta, ale pełna, nawet wzruszyć się nie może Zapadnie kiedyś w wieczny sen, lecz teraz sekundy jej brak Spieszy nie wiadomo dokąd, jak i dlaczego Zatrzymać by się chciała Pomyślała i dalej odmierzała Niezliczone ułamki sekundy przewijały się w melancholiczne układy minut i godzin Raz za razem...
Magdalena Zawadzka