Issuu

Wydanie specjalne – 10 lat konkursu StRuNa

Rocznik ruchu naukowego

ISSN 2299-3088

Kongres Kół

Nr 4 (2020/2021)

www.polska.edu.pl

Naukowych

Ranking Dekady KOŁA NAUKOWE 2020:

jak zawsze w listopadzie

bez względu na okoliczności

możemy zbudować katedrę z papieru

rzucamy batony do walki z cukrzycą

uczymy roboty strzelać z woleja

a po godzinach robimy lokomotywę

PW, UMP, UMK, UAM, UJ

– polskie zagłębia ruchu naukowego

Rocznik ruchu naukowego

StRuNa. Rocznik ruchu naukowego ISSN 2299-3088 niezależne ogólnopolskie czasopismo informacyjne © Copyright by Fundacja „Fundusz Pomocy Studentom”, Warszawa 2012, 2020 © Copyright by Authors, Warszawa 2020 redakcja@struna.edu.pl www.facebook.com/StudenckiRuchNaukowyStRuNa

wydanie nr 4 [2020/2021]

konkurs StRuNa

redaktor naczelny: Robert Pawłowski

Pod patronatem redakcji czasopisma

zastępcy redaktora naczelnego: Dominika Rafalska,

odbywa się doroczny konkurs StRuNa.

Adriana S. Bartnik, Tomasz Lewiński

Jego najbliższa edycja będzie odbywać się

teksty i redakcja wydania: Dominika Rafalska

w dwunastu kategoriach:

adiustacja: Anna Książkowska

Projekt Roku 2021,

zdjęcia redakcyjne (na okładce oraz na stronach

Koło Naukowe Roku 2021,

16, 17, 19 i 26): Natalia Jezierska

Debiut Roku 2021, StRuNa Media 2021,

Wydawnictwo współfinansowane ze środków

Konferencja Roku 2021,

Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego.

Opiekun Naukowy Roku 2021, StRuNa-Art 2021,

wydawca Fundacja „Fundusz Pomocy Studentom” ul. Krakowskie Przedmieście 24/108 00-927 Warszawa fundacja@pomocstudentom.pl www.polska.edu.pl

StRuNa-Eko 2021, StRuNa-Human 2021, StRuNa-Med 2021, StRuNa-Science 2021, StRuNa-Tech 2021. Formularze zgłoszeń konkursowych dostępne są pod adresem: konkurs.struna.edu.pl.

3 Spis treści

4 Ludzka twarz aglomeracji o projekcie Arch Box i działaniach Koła Humanizacji Środowiska Miejskiego z Politechniki Wrocławskiej

6 Wsiąść do pociągu

o projekcie PUTrain realizowanym przez Koło Naukowe Inżynierów Transportu Publicznego z Politechniki Poznańskiej

8 Robot humanoidalny wkracza do gry

rozmowa z Konradem Szczerbiakiem, członkiem Koła Naukowego Robotyków z Politechniki Warszawskiej 10

Batonik mocy

o projekcie diaBite realizowanym przez organizację studencką Enactus z Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu

12 Ocalić od zapomnienia o wydawnictwie „Podróże po drewnianym Podlasiu” przygotowanym przez Koło Naukowe „Mała Architektura” z Politechniki Białostockiej

Wielozadaniowi

o działalności Koła Naukowego „Humanoid” z Politechniki Warszawskiej 16

IKONA 2020

reportaż z kongresu kół naukowych przeprowadzonego w nadzwyczajnych warunkach 18

Parada zwycięzców StRuNa 2020

Nagrody indywidualne dla opiekunów w latach 2011-2020

23 Ranking 10-lecia 24 Dzięki komu Wielka Piątka jest wielka 26

Recepta na sukces

o ruchu naukowym mówią rektorzy uczelni, z których pochodzą najczęściej nagradzane koła naukowe:

prof. dr hab. Andrzej Sokala, rektor Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu prof. dr hab. Jacek Popiel, rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego prof. dr hab. Michał Nowicki, prorektor ds. nauki i współpracy z zagranicą Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu prof. dr hab. Bogumiła Kaniewska, rektor Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu dr hab. inż. Robert Zalewski, prof. PW, prorektor ds. studenckich Politechniki Warszawskiej

34 Regulamin konkursu StRuNa 2021

Koło Humanizacji Środowiska Miejskiego

Ludzka twarz aglomeracji

Czym jest proces humanizacji środowiska miejskiego? Współczesne budownictwo jest jednym z najbardziej destrukcyjnych dla środowiska naturalnego sektorów przemysłu, przyczynia się w znacznym stopniu do efektu cieplarnianego, odpowiada za niemal jedną trzecią światowej produkcji odpadów. Dlatego opracowywanie nowych ekologicznych materiałów budowlanych stanowi jedno z kluczowych wyzwań w architekturze. Stawiają je sobie także młodzi architekci skupieni w Kole Naukowym Humanizacji Środowiska Miejskiego na Politechnice Wrocławskiej. Architektura papierowa Koło Humanizacji Środowiska Miejskiego działa na PWr od 12 lat. – Tematy, które realizujemy, można podzielić na dwie grupy: pierwsza to projekty edukacyjne, w któ-

fot. Jerzy Łątka

nr 4 (2020/2021)

rych chcemy uwrażliwiać społeczeństwo na to, że architektura i przestrzeń miejska mogą być bardziej ludzkie, przyjazne człowiekowi – mówi Agata Jasiołek, członkini koła. W ramach działalności edukacyjnej koło realizuje wykłady, warsztaty, prowadzi letnią szkołę architektury – międzynarodowe warsztaty projektowo-realizacyjne. Wydaje też kwartalnik „Format E1” – czasopismo studentów architektury, obecnie w wersji online. Drugim aspektem jest działalność badawczo-techniczna. Studenci zrzeszeni w kole mają na swoim koncie kilkadziesiąt projektów o różnej skali: od mebli po pawilony. A wszystko z wykorzystaniem papieru jako materiału budowlanego. − Skupiamy się na innowacyjnym zastosowaniu materiałów ekologicznych. Z papierem mamy do czynienia od lat i wciąż testujemy jego możliwości. Papier, z którego korzystamy, to w dużej mierze włókna z recyklingu – mówi Jasiołek.

Czy architekturę można jednak tworzyć z papieru? Czy może mieć ona funkcję użytkową, być czymś więcej niż np. rzeźbiarskim performansem? Agata Jasiołek: Nikt chyba nie wierzy w to, że w budownictwie papier wyprze beton, ale faktem jest, że ma on pewne zastosowania, np. w obiektach tymczasowych. Coraz więcej jest realizacji, w których papier może przetrwać kilka-kilkanaście lat i stać się mniej inwazyjną, bardziej ekologiczną alternatywą. Mowa np. o tymczasowej świetlicy szkolnej w Westborough w Wielkiej Brytanii, która miała przetrwać kilkanaście lat do czasu wybudowania nowej szkoły, czy tymczasowych obiektach tworzonych dla ofiar katastrof naturalnych lub działań wojennych. – Takie obiekty zapewniają znacznie lepsze warunki życia niż powszechnie stosowane namioty – mówi Jasiołek. Sklepienie krzyżowo-żebrowo-tekturowe Najnowszym projektem koła jest konstrukcja o nazwie Arch Box. To eksperyment architektoniczny i projekt artystyczny, połączenie proekologicznej konstrukcji i rzeźby miejskiej. Wykonana w całości z papierowych giętych tulei stanęła w październiku 2019 r. przed gmachem wrocławskiego Muzeum Architektury. Jej forma odwzorowywała strukturę gotyckiego sklepienia, które znajduje się w tym budynku. – Chcieliśmy zwrócić uwagę na paradoks tymczasowości i trwałości w architekturze. Połączyliśmy z zasady nietrwały materiał, jakim jest papier, ze strukturą znaną z gotyckich katedr kojarzonych z wiecznością. Od strony technicznej wyzwaniem było stworzenie konstrukcji całkowicie biodegradowalnej. Wypracowaliśmy nowy model gięcia tulei w technice na mokro, która pozwoliła na otrzy-

manie łuków o stabilnej geometrii. Kolejnym ważnym aspektem była metoda impregnacji. Zabezpieczenie papieru przed wodą ma kluczowe znaczenie dla jego trwałości, ale dotychczas stosowane metody – na bazie lakieru czy folii − mają niewiele wspólnego z ekologią – mówi Jasiołek. Studenci opracowali na potrzeby projektu własną kombinację naturalnych olei i wosków. Arch Box był pierwszym papierowym projektem zaimpregnowanym w sposób całkowicie biodegradowalny. Pracowali nad projektem blisko rok, a sama budowa trwała kilka tygodni. Jedno przęsło sklepienia krzyżowo-żebrowego miało 3 na 3 metry. Pomimo zmiennych warunków pogodowych konstrukcja przetrwała rok, co pozytywnie zaskoczyło młodych konstruktorów. Plany na przyszłość? Niebawem na PWr ruszy interdyscyplinarny projekt badawczy pod kierownictwem dr. Jerzego Łątki, opiekuna Koła Humanizacji Środowiska Miejskiego i pomysłodawcy projektu Arch Box. Celem badań jest opracowanie prototypów jednostek mieszkalnych wykonanych z tektury, co może przyczynić się do dalszej popularyzacji architektury papierowej w Polsce. Otwarte pozostaje pytanie o to, jaka jest przyszłość proekologicznej architektury papierowej w kraju, w którym wciąż tak niewielką wagę przywiązuje się do ekologii. Zdaniem Agaty Jasiołek społeczeństwo zwraca coraz większą uwagę na ten problem. – Są jednak pewne bariery – przyznaje. – Papier kojarzy się z materiałem nietrwałym. Pozostaje też kwestia przepisów budowlanych. W niektórych krajach już udaje się uzyskać pozwolenia na budowę z papieru i pula dostępnych materiałów budowlanych się poszerza.

www.struna.edu.pl

KołO Naukowe Inżynierów Transportu Publicznego

Wsiąść do pociągu

Projekt PUTrain tworzą studenci należący do Koła Naukowego Inżynierów Transportu Publicznego na Politechnice Poznańskiej. Dwa lata temu młodzi poznaniacy postanowili skonstruować własną lokomotywę. Na początek w skali 1:5,5. Okazją do realizacji tego planu stał się międzynarodowy konkurs Railway Challenge w Wielkiej Brytanii. – Jednym z głównych wyzwań było zbudowanie lokomotywy, której elementy w łatwy sposób można rozmontować i złożyć. Musieliśmy przecież dotrzeć z nią do Anglii – opowiada Lilianna Paprzycka, przewodnicząca koła naukowego. – Podróżowaliśmy busami, jeden z nich transportował naszą lokomotywę w częściach. Osobno przewieźliśmy szkielet (nadwozie), osobno wózki, osobno poszycie… – dodaje. Wysokie noty Konkurs dzieli się na konkurencje na torze i poza torem. Przed dopuszczeniem lokomotywy do konkursu na torze należy przejść testy statyczne, podczas których sprawdzana jest wodoszczelność, zabez-

fot. KN Inżynierów Transportu Publicznego

nr 4 (2020/2021)

pieczenia, zgodność z raportem technicznym, zdolność trakcji, oznaczenia bezpieczeństwa, zdolność hamowania. Dopiero po przejściu tego etapu można wjechać na tor, gdzie z kolei jury ocenia lokomotywę pod kątem łatwości utrzymania, komfortu przejazdu, natężenia hałasu podczas jazdy, przebiegu i czasu hamowania oraz odzyskiwania energii. W konkurencjach pozatorowych ocenie podlegają m.in. wcześniej przygotowany poster czy raport techniczny, innowacyjność, prezentacja biznesowa. Rok 2019 był debiutem PUTrain w konkursie. Zespół uzyskał wówczas wyróżnienie specjalne – doceniono wdrożone w projekcie innowacje i wykorzystane materiały. – Są to zwłaszcza materiały kompozytowe znajdujące się np. w konstrukcji ramy wózka czy na poszyciu lokomotywy. Nadwozie wykonaliśmy ze szkieletu aluminiowego. Perełką jest usprężynowanie pierwszego stopnia, które zrealizowaliśmy za pomocą resorów piórowych wzmacnianych włóknem węglowym w żywicy epoksydowej – opowiada Paprzycka. Sędziowie docenili poznaniaków, przyznając im odpowiednio: drugie miejsca w konkuren-

cji innowacji i posteru technicznego, trzecie miejsce za komfort przejazdu, czwarte za prezentację biznesową i piąte za łatwość utrzymania, czyli demontowania zestawów kołowych z wózka lokomotywy na czas. W 2020 r. z powodu pandemii COVID-19 Railway Challenge odbył się wersji online, bez konkursu na torze. Studenci z zespołu PUTrain wygrali w konkurencji prezentacji biznesowej i zajęli drugie miejsce w kategorii raportu technicznego. W tej edycji konkursu zaprezentowali jednak nowy projekt. − Zmieniliśmy koncepcję nadwozia, które zaprojektowaliśmy w formie modułowej, oraz napęd lokomotywy na pneumatyczny – mówi Paprzycka. – Konstrukcja nośna została zaprojektowana w taki sposób, że w przypadku uszkodzenia poszczególnych elementów nośnych możliwa jest ich wymiana bez znaczącej ingerencji w pozostałe elementy. Główną cechą ramy są wbudowane wewnątrz moduły. Zaletą tego rozwiązania jest możliwość diagnostyki i bieżących napraw bez konieczności demontażu obudowy lokomotywy. Jak oni to robią? Dziś w Kole Naukowym Inżynierów Transportu Publicznego działa około 30 członków, z których 20 angażuje się w projekt budowy lokomotywy PUTrain. Swoje prototypy tworzą na Politechnice Poznańskiej, w hali Wydziału Inżynierii Lądowej i Transportu oraz Zakładu Transportu Szynowego. Pracują w sekcjach projektowych. − Wózek, nadwozie, dział dokumentacyjno-projektowy, finanse i marketing… Każdy zespół zajmuje się innym obszarem, ale ściśle ze sobą współpracujemy. Większość elementów wykonujemy sami lub z pomocą naszych partnerów – mówi Paprzycka. W pozyskaniu funduszy na projekt, którego realizacja może kosztować nawet ok. 200 tys. zł, pomagają im władze uczelni i wydziału oraz sponsorzy: główny sponsor − fundacja grupy PKP − czy SKP Polska. – Firmy będące naszymi partnerami przeka-

zują nam materiały albo dają na ich zakup duże rabaty. Wygraliśmy też program rządowy Najlepsi z Najlepszych 4.0. Część kosztów, które ponieśliśmy, związanych z wyjazdem do Wielkiej Brytanii pokryliśmy z tych środków – mówi Paprzycka. Plany na przyszłość? Wyzwania? Marzenia? Zespół chciałby, aby lokomotywa znalazła pełne zastosowanie w kolejnictwie. – Prowadzimy próby wytrzymałościowe, symulacje poszczególnych elementów lokomotywy, chcąc sprawdzić, czy uciągnie ona skład o wadze 2 ton. Podczas pierwszego konkursu uciągnęła. Wbrew pozorom do tego nie potrzeba ciężkiej stalowej lokomotywy. Warto też pamiętać, że lekkość pociągu wpływa na komfort przejazdu, poziom hałasu i dynamikę jazdy. Rozwiązania, które stosujemy w naszym projekcie, wykorzystuje się już powoli w światowym kolejnictwie: w Anglii czy Japonii – mówi Paprzycka. Lokomotywa poznańskiego zespołu waży 550 kg, ma długość 2830 mm, szerokość 600 mm, wysokość 662 mm, średnicę kół 240 mm, 4 silniki trakcyjne o mocy 800 W każdy i może się poruszać z prędkością maksymalną 15 km/h. Przed poznaniakami sezon 2021 r. i nowy projekt: zmieni się koncepcja wózka i usprężynowania. W konstrukcji pojawią się koła szprychowe i kompozytowe tarcze hamulcowe. Studenci chcą się skupić na polepszeniu rekuperacji, czyli odzyskania energii w procesie hamowania, i zwiększeniu efektywności napędu trakcyjnego. Projekt napędu zakłada wykorzystanie innowacyjnych bezszczotkowych silników BLDC, niestosowanych jeszcze powszechnie w kolejnictwie, a oferujących wyraźnie wyższe parametry w porównaniu z konwencjonalnymi rozwiązaniami. Do sterowania lokomotywą posłuży sterownik PLC, który będzie stanowił jej serce i kontrolował wszystkie inne jej systemy. – Kończymy fazę projektową. Po Nowym Roku będziemy budować nową lokomotywę – mówi Paprzycka.

www.struna.edu.pl

Koło Naukowe Robotyków

Robot humanoidalny wkracza do gry

fot. archiwum prywatne K. Szczerbiaka

Rozmowa z Konradem Szczerbiakiem, członkiem Koła Naukowego Robotyków działającego na Wydziale Mechanicznym Energetyki i Lotnictwa Politechniki Warszawskiej.

„StRuNa”: Roboty humanoidalne, które tworzy Wasze koło naukowe, mają grać w piłkę nożną… Konrad Szczerbiak: Do robotyki podchodzimy w sposób nowatorski. To dziedzina, która dopiero się rozwija. Sam proces gry w piłkę, mimo iż wydaje się prosty, jest bardzo skomplikowany. Robot musi wiedzieć, co się wokół niego dzieje, umieć obserwować boisko, oceniać, gdzie znajduje się przeciwnik i piłka. To ogromny wkład w rozwój sztucznej inteligencji, która rozpoznaje obrazy i wizję z kamery. Ta dziedzina robotyki jest w zasadzie czystą kartą. Na czym polega innowacyjność Waszej pracy? Na chwilę obecną ruchy naszego robota są predefiniowane. My chcemy je obliczać w czasie rzeczywistym. Gra na boisku może przybrać nieoczekiwany obrót, przeciwnik może być przecież nieobliczalny, a robot musi wiedzieć, jak się zachować. Prowadzimy badania w zakresie rozpoznawania głębi obrazu, analizując to, jak robot może w optymalny sposób wykrywać położenie przeciwnika na boisku czy zachowywać się w odniesieniu do piłki. Do rozpoznawania terenu maszyna wykorzystuje sieci neuronowe typu DenseDepth, YOLO v3. Chcemy także rozwinąć wiedzę na temat tego, jak znajdować obiekty za pomocą stereowizji bądź obliczeń algorytmicznych. Jak te badania mogą przełożyć się na nasze codzienne życie? Generowanie ruchu w czasie rzeczywistym może być bardzo przydatne przy pracy robotów humanoidalnych w zakładach przemysłowych. Mogą one na przykład zastąpić ludzi przy pracy w otoczeniu maszyn takich jak obrabiarki CNC, tam gdzie istnieje duże ryzyko odniesienia obrażeń, czy tam, gdzie potrzeba precyzyjnych urządzeń współpracujących z człowiekiem – na przykład podczas procesów spawalniczych, gdzie obecnie stosuje się mało elastyczne (pod względem szybkiej zmiany stanowiska pracy) manipulatory. Na razie roboty są słabsze fizycznie od człowieka, wytrzymałość komponentów jest zbyt niska. Nawet w przypadku robotów przemysłowych ich ramiona mają udźwigi na poziomie 5-10 kg, o wiele mniej niż ludzka ręka… Ale do wykonywania prostych prac albo, z drugiej strony, prac

nr 4 (2020/2021)

precyzyjnych z wykorzystaniem zaawansowanych algorytmów wizyjnych czy poleceń nadawanych za pomocą głosu jak najbardziej się nadają. Roboty humanoidalne mogą być partnerami ludzi. Będą mogły zastępować człowieka lub pomagać mu. Gdzie na przykład? Mam na myśli np. opiekę nad ludźmi starszymi. Rozwijając aspekt sztucznej inteligencji, mogą wypełnić ludzką potrzebę interakcji. Mogą również służyć jako swego rodzaju egzoszkielety (ortezy zasilane, mechanizmy do rehabilitacji kończyn), zapewniając zwiększony zakres ruchów kończyn wspomaganych swoją pracą. Należy pamiętać, że w środowisku zbudowanym przez człowieka zawsze lepiej odnajdzie się robot poruszający się tak jak człowiek, naśladujący jego ruchy, a nie manipulator. Nad precyzją jego ruchów można zresztą pracować, na pewno łatwiej dostanie się on w trudniej dostępne miejsca i może wykonywać bardziej precyzyjną pracę. Przewagą tego robota będzie dokładność i elastyczność wykorzystania. Z jakimi problemami borykacie się podczas swoich prac badawczych? Konstrukcja robota humanoidalnego jest kosztowna. Nasz robot Melson kosztuje tyle ile średniej klasy samochód. Na szczę-

ście zarabia na siebie: zdobywa granty, wygrywa konkursy. Korzystamy z tych pieniędzy, otrzymujemy też dotacje od rektora. Planujemy budowę kolejnych robotów i mamy nadzieję, że w przyszłości będzie nam łatwiej zadbać o optymalizację kosztów. Nie będziemy popełniać błędów żółtodziobów, które były naszym udziałem w pracach nad prototypem. Są też bariery techniczne. Staramy się pracować w stosunkowo nowym i skomplikowanym środowisku ROS2. Już sama jego instalacja może przysporzyć kłopotów. Uczymy się go dopiero. Na szczęście mechanika nie stanowi dużego wyzwania – znamy już tę konstrukcję. Chcecie stworzyć drużynę robotów humanoidalnych… Przygotowujemy się do międzynarodowych zawodów robotycznej piłki nożnej Robo Cup 2021. Polegają one na starciu dwóch drużyn piłkarskich robotów. Pracujemy właśnie nad drugim robotem – Melmanem, w planach jest też Melania. Grające w piłkę roboty będą namierzać piłkę na podstawie obrazu z kamery, atakować bramkę przeciwnika, współpracować ze sobą. Chcemy nauczyć robota dynamicznie kopać piłkę, dynamicznie planować trajektorię ruchu i zintegrować zespół trzech maszyn, które stworzymy na bazie doświadczenia Melsona.

Koło Naukowe Robotyków działa na Politechnice Warszawskiej od lat 90. XX w. Oprócz prac nad drużyną robotów humanoidalnych zespół angażuje się w wiele innych projektów: od samochodów autonomicznych, wizji maszynowej, po łaziki marsjańskie i manipulatory. Studenci są laureatami licznych krajowych i międzynarodowych zawodów robotycznych, m.in. Robomaticon, Sumo Challenge, Robo Challenge. www.struna.edu.pl

Enactus

Batonik mocy

Adepci zarządzania, technologii żywności i dietetyki działający w organizacji studenckiej Enactus w Poznaniu opracowali zdrową przekąskę przeznaczoną specjalnie dla cukrzyków i osób cierpiących na insulinooporność. Wielkością i gramaturą nie będzie się różnił od wielu dostępnych na rynku batoników. W jego składzie znajdą się płatki owsiane, łuski kawy, ziarna kakao, masło orzechowe, suszone morele, biała morwa i cynamon. Nie będzie za to cukru, słodzików, miodu. Dzięki odpowiedniej kompozycji składników diaBite będzie nie tylko smaczny, ale także zdrowy: nie będzie podnosił poziomu cholesterolu i cukru we krwi w takim stopniu jak inne słodkie przekąski, a zawarte w nim przeciwutleniacze ochronią przed stresem oksydacyjnym. Poznańscy studenci chcą, aby batonik pojawił się na rynku w pierwszym kwartale 2021 r. Najpierw w sprzedaży internetowej, w dalszej kolejności w sklepach spożywczych i tych ze zdrową żywnością. Rok pracy Wszystko zaczęło się w listopadzie 2019 r. Spotkania organizacyjne, pierwsze plany, badania rynku, działania w social mediach, grupach tematycznych zrzeszających diabetyków, prace nad recepturą w laboratorium, pozyskiwanie patronów i dofinansowań… Tak powstawał interdyscyplinarny zespół złożony z ludzi o różnym bagażu naukowym i wspólnej pasji. Gdy przyszła pandemia, skupili się na działaniach edukacyjnych prowadzonych zdalnie. – Napisaliśmy dwa e-booki, organizowaliśmy webinary, tworzyliśmy artykuły popularnonaukowe na nr 4 (2020/2021)

fot. Enactus

temat cukrzycy, jej prewencji, leczenia żywieniowego, wspierania gospodarki węglowodanowej. Powstawały wywiady z ekspertami, podcasty – wylicza Julia Kłosowicz, jedna z twórczyń projektu. Przed wakacjami zaczęli przygotowania do ogólnopolskiego konkursu Enactus. – Nieco na raty wciąż gorączkowo dopracowywaliśmy recepturę. Każdy działał w swojej kuchni, próbki prac do analizy sensorycznej przesyłaliśmy sobie kurierem. Aż w końcu stwierdziliśmy, że to jest to i że możemy jechać na konkurs – wspomina Kłosowicz. Konkurs wygrali i od razu zaczęli przygotowania do jego edycji światowej – Enactus World Cup. Tam zajęli III miejsce w swojej grupie, a sam fakt udziału w konkursie był dużym wyróżnieniem. Na początku jesieni projekt wkroczył w nowy etap – zespół zaczął przygotowania do wprowadzenia produktu na rynek. Dziś przy wsparciu Fundacji na rzecz Tworzenia Wartości Wspólnej przez Studentów na Uniwersytecie Ekonomicznym w Poznaniu oraz dzięki pomocy mentorów z Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu zespół stara się o granty, startuje w ogólnopolskich konkursach i przede wszystkim podjął rozmowy z jednym z czo-

łowych producentów zdrowych przekąsek na temat sprzedaży licencji na produkcję batonika. – Mamy nadzieję, że w ten sposób uda nam się pozyskać fundusze, dzięki którym będziemy mogli dalej się rozwijać i kiedyś stworzyć być może swoją linię technologiczną – mówi Kłosowicz. W przyszłości poznańscy studenci chcą rozszerzyć asortyment produktów dla diabetyków. Myślą też o produktach żywności funkcjonalnej dla innych grup o specyficznych potrzebach żywieniowych. Dlaczego cukrzyca? Na cukrzycę choruje dziś jedna na 10 osób na świecie. W ciągu ostatnich 40 lat choroba czterokrotnie zwiększyła swój zasięg, a naukowcy szacują, że prawdopodobnie co trzecia osoba na świecie nie wie, że już choruje. Co roku na cukrzycę umiera na świecie 15 mln osób i według szacunków WHO do 2030 r. choroba ta stanie się siódmą przyczyną zgonów. – My chcemy jednak jeszcze bardziej niż na cukrzykach skupić się na osobach z insulinoopornością, czyli stanem przedcukrzycowym, w którym jeszcze można zapobiegać chorobie – mówi Kłosowicz. Insulinooporność (nieprawidłowa odpowiedź tkanek organizmu na działanie insuliny) może pojawić się nawet kilka lat przed wystąpieniem typowych objawów cukrzycy. W USA ten problem dotyczy już 100 mln ludzi. – Osobom z insulinoopornością można jeszcze pomóc, o ile się wie jak – mówi Kłosowicz. Teoretycznie na rynku jest dużo zdrowych

przekąsek bez dodatku cukru. Mają jednak wysoki indeks glikemiczny, przez co nie nadają się dla cierpiących na insulinooporność. – Chcieliśmy stworzyć produkt, który pomimo iż będzie zawierał naturalnie występujący w owocach cukier, dzięki odpowiedniej kombinacji składników nie będzie prowadził do gwałtownych skoków glikemii we krwi – dodaje. Kłosowicz podkreśla nie tylko zdrowotny czy komercyjny, ale także ekologiczny i społeczny wymiar działań zespołu. Poznańscy studenci są szczególnie dumni z wykorzystania jako jednego z podstawowych surowców produkcji batonika łuski kawy, która jest produktem odpadowym. Zespół postarał się też o ekologiczne opakowanie wykonane z materiałów, które w pełni nadają się do recyklingu. – Do produkcji opakowania zastosowaliśmy ponadto nietoksyczny, rozpuszczalny w wodzie klej i nietoksyczny tusz do nadruku na etykiecie – mówi Kłosowicz. Swoim działaniem chcą też promować wiedzę o epidemii chorób cywilizacyjnych i globalnych problemach żywieniowych na świecie – cukrzycy występującej w krajach globalnej Północy i pladze głodu w krajach globalnego Południa. Dwa lata temu członkinie zespołu brały udział w misji żywieniowej na Madagaskarze, gdzie m.in. nawiązały współpracę z polską fundacją Ankizy Gasy Dzieci Madagaskaru. W przyszłości procent zysku ze sprzedaży batonika jego twórcy chcą przeznaczać na wspieranie jej działań.

www.struna.edu.pl

koło naukowe „Mała Architektura”

Ocalić od zapomnienia

Studenci Wydziału Architektury Politechniki Białostockiej stworzyli przewodnik po południowo-wschodnich kresach Podlasia. Zabierają czytelników w podróż szlakiem architektury i kultury regionu.

fot. KN Mała Architektura

Plutycze, Koźliki, Ciełuszki, Kaniuki… wystarczy zboczyć z popularnego wśród turystów szlaku wiodącego do Puszczy Białowieskiej czy Białegostoku, aby znaleźć się w nieodkrytym, niemal baśniowym świecie maleńkich barwnych podlaskich wiosek, w których od wieków żyją ludzie pogranicza kultur i religii. Na Podlasiu można spotkać obok siebie kościoły, meczety, cerkwie i molenny staroobrzędowców, a starsi mieszkańcy wciąż mówią swoją charakterystycz-

nr 4 (2020/2021)

ną gwarą. Te nieoczywiste miejsca chcą przybliżyć czytelnikom autorzy Podróży po drewnianym Podlasiu – członkowie Koła Naukowego „Mała Architektura” z Politechniki Białostockiej. Swoją książkę adresują do osób w każdym wieku, zabierając je na wyprawę po 15 miejscowościach powiatów bielskiego i hajnowskiego. Szczególne miejsce zajmuje w nich drewniana architektura. Budownictwo sakralne, pięknie zdobione przez snycerzy budynki mieszkalne, spichlerze, wiatraki, wnętrza, w których na ścianach wiszą prawosławne ikony, a w starej kuchni wciąż można ogrzać się na zapiecku. A ponadto folklor: zwyczaje, pradawne obrzędy, legendy, podania, pieśni i gwara, która powoli zanika.

prowadzili badania, rozmawiali z mieszkańcami, gromadzili materiał fotograficzny, na podstawie którego powstawały później rysunki. – Chcieliśmy poznać tę kulturę, wsiąknąć w nią – mówi Anna Kalicka. Ideą przewodnika jest nauka poprzez zabawę, dlatego obok bogatego materiału faktograficznego, opowieści o architekturze, kulturze i religii wschodniego Podlasia ważne miejsce zajmuje ekspresyjna grafika, a także wiele kreatywnych zadań, rebusów czy łamigłówek. Przewodnik można pobrać w wersji elektronicznej poprzez stronę internetową oficyny wydawniczej Politechniki Białostockiej.

rys. KN Mała Architektura

– Nasza książka powstała z potrzeby chronienia dziedzictwa miejsc, które często zamieszkuje już tylko starsze pokolenie. Wiedzę o tych terenach trzeba przekazywać młodym – mówi Anna Kalicka, jedna z autorek. – Wokół Podlasia narosło wiele stereotypów, które staramy się naszym przewodnikiem odczarować. Chcieliśmy pokazać to, co nas urzeka: piękną architekturę, unikatowy w skali kraju szeregowy układ przestrzenny miejscowości, bogactwo miejsc na styku kultur – dodaje Kamil Barszczewski, jeden z autorów książki. Prace nad przewodnikiem trwały kilka miesięcy. Studenci odwiedzili wszystkie opisywane w przewodniku miejscowości,

Za rewelacyjną stronę graficzną książki "Podróże po drewnianym Podlasiu" odpowiadają członkinie Koła Naukowego "Mała Architektura": Alicja Jaroszek, Angelina Juszkiewicz i Anna Kalicka. Jednym z ich pomysłów na zachęcenia dzieci do poznania architektury regionu są puzzle, które można wyciąć z wydawnictwa.

www.struna.edu.pl

Koło Naukowe „Humanoid”

Wielozadaniowi

Laureat konkursu StRuNa 2020 w kategorii koło naukowe roku KN „Humanoid” z Politechniki Warszawskiej to prawdziwi rekordziści w liczbie realizowanych rocznie projektów naukowo-badawczych. W roku akademickim 2019/2020 zrealizowali ich aż siedemnaście. I nie zamierzają spocząć na laurach. Koło Naukowe Humanoid reaktywowali w 2018 r. Dziś zrzesza około 100 członków. Realizacja tak wielu projektów naukowych jednocześnie jest możliwa dzięki podziałowi na pracujące równolegle zespoły projektowe. Zajmują się robotyką, programowaniem, modelowaniem, drukiem 3D, sieciami neuronowymi, widzeniem maszynowym, rzeczywistością rozszerzoną. – Nasze realizacje są rzeczywiście bardzo różnorodne – mówi Adrian Stolarski, członek koła. – Projektujemy np. roboty pełzające, zajmujemy się sztuczną inteligencją, programujemy roboty przemysłowe. Skonstruowaliśmy nawet zdalnie sterowany miniaturowy czołg – wylicza. Jedną z realizacji koła jest robot kroczący. To konstrukcja służąca do poruszania się w trudnym terenie, np. nieodpowiednim dla pojazdów. – Takie roboty mogą wspierać ludzi, zwłaszcza w niebezpiecznych sytuacjach, np. obsługiwać instalacje, platformy wiertnicze. Niektóre nawet gaszą pożary, zastępując strażaków – wyjaśnia Stolarski. Do czego dążą młodzi naukowcy z koła Humanoid? Skupiają się przede wszystkim na rozwijaniu umiejętności członków zespołu, biorą udział w turniejach programistycznych i konferencjach naukowych, ale współpracują też z firmami zewnętrznymi, np. uczestnicząc we wspólnych przedsięwzięciach, konferencjach, organizując nr 4 (2020/2021)

szkolenia czy promując siebie nawzajem. – Jako koło naukowe nie możemy formalnie sprzedawać naszych rozwiązań czy wykonywać usług dla innych przedsiębiorstw, chyba że za pośrednictwem uczelni. Część członków koła prowadzi jednak własną działalność lub myśli o niej i dzięki temu niektóre z opracowanych rozwiązań będą mogły zostać wdrożone w firmach zewnętrznych – mówi Adrian Stolarski. Starają się być przede wszystkim innowacyjni. Stolarski podkreśla, że to esencja pracy koła naukowego: Działalność uczelni i kół naukowych opiera się często na eksperymentach, które w realiach komercyjnych firm nie byłyby opłacalne, a w mniejszej akademickiej skali jak najbardziej. W planach mają na przykład sterowanie robotami i stanowiskami zrobotyzowanymi za pomocą rzeczywistości wirtualnej czy rozszerzonej. Obecnie projektują oraz tworzą niezależnie działające ramiona robotyczne mające rozszerzyć możliwości motoryczne człowieka. To projekt realizowany w całości w formie rozproszonej, zdalnej. Czerpie inspirację z tzw. zwinnych metodyk zarządzania projektami: cotygodniowe spotkania zdalne całego zespołu, na bieżąco aktualizowany i rozszerzany projekt i zakres działań. Od podstawowych, minimalistycznych wersji prototypów do ostatecznych realizacji. W jaki sposób robotyka może zmienić nasze życie? Zdaniem Adriana Stolarskiego w przyszłości nie będzie już ona wyłącznie domeną przemysłu czy działalności akademickiej, a coraz częściej będzie gościć w codziennym życiu. − Już widzimy postęp w tej dziedzinie – to choćby roboty odkurzające czy wykonujące jakieś proste prace domowe. Rozwija się też dziedzina robotów społecznych

Na pytanie o to, czy w robotyce istnieją jakieś granice, Stolarski odpowiada, że jedynie te, które stawiają sobie sami naukowcy. Jego zdaniem wszystko można pokonać osobistym zaangażowaniem, rozwijaniem zdolności i otwartym podejściem do zagadnienia.

fot. KN Humanoid

– w Azji testowane są rozwiązania robotycznych pielęgniarek bądź robotów asystentów, które poprzez algorytmy sztucznej inteligencji i przetwarzania mowy są w stanie podjechać do pacjenta, zapytać, jak się czuje, czy czegoś nie potrzebuje, przypomnieć o zabiegu medycznym – mówi Stolarski.

Przedstawiciele KN „Humanoid” obecni na Kongresie Kół Naukowych IKONA 2019. Od prawej: Konstanty Sajnaga, Tomasz Łempicki, Adrian Stolarski (przewodniczący koła), Adam Ślusarczyk i gościnnie Teodor Sawicki (KN Energetyków).

www.struna.edu.pl

IKONA 2020 Czwarty ogólnopolski kongres kół naukowych (listopad 2020) odbywał się w nadzwyczajnych warunkach. Chociaż SARS-CoV-2 wykryto u wielu osób z pierwotnej listy panelistów, uczestników oraz obsługi technicznej, organizatorom udało się zamienić pomieszczenia kongresowe w studia telewizyjne i zrealizować cały czterodniowy program dla 184 uczestników reprezentujących 112 organizacji.

Na zdjęciach widać część osób prowadzących zajęcia podczas IKONY 2020. Po lewej stronie od góry: Magdalena Miernik, Krzysztof Tomczyński, Dorota Dańczak-Król, dr Łukasz Lamża. W lewej kolumnie na prawej stronie: Tomasz Lewiński i Michał Paca. W prawej kolumnie na prawej stronie: dr Aleksander Jakubowski, dr Piotr Kucia, dr Piotr Zakrzewski, dr Tomasz Rożek i Tomasz Wypych.

www.struna.edu.pl

Parada zwycięzców StRuNa 2020 21 kół naukowych i zespołów projektowych zdobyło nagrody w 10. edycji najważniejszego ogólnopolskiego konkursu dla młodych naukowców. W kategorii Debiut Roku 2020 nagrodę główną otrzymało Studenckie Koło Naukowe Prawa Energetycznego „On/Off” z Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. W tej kategorii przyznano również dwa wyróżnienia, które trafiły do Koła Naukowego Psychologii Relacji Interpersonalnych z Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz Koła Naukowego „Second Thoughts” z Uniwersytetu Warszawskiego. W kategorii StRuNa-Media 2020 nagrodę główną otrzymało Koło Naukowe Arabistów z Uniwersytetu Warszawskiego, a wyróżnienie trafiło do Koła Naukowego „X – Internet / Kultura / Sztuka” z Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu. W kategorii Koło Naukowe Roku 2020 nagrodę główną otrzymało Koło Naukowe „Humanoid” z Politechniki Warszawskiej. W tej kategorii przyznano również trzy wyróżnienia, które trafiły do: Interdyscyplinarnego Koła Naukowego Geriatrii z Collegium Medicum UMK w Bydgoszczy; Koła Edytorstwa Naukowego „Kustosz” z Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie oraz Koła Naukowego Instytutu Psychologii z Wyższej Szkoły „Humanitas” w Sosnowcu.

Wrocławskiej za realizację projektu „Arch/ Box”. W kategorii StRuNa-Human 2020 nagrodę główną otrzymało Studenckie Koło Naukowe „Mała Architektura” z Politechniki Białostockiej za realizację projektu „Podróże po drewnianym Podlasiu”. W kategorii Konferencja Roku 2020 nagrodę główną otrzymało Koło Naukowe Wydziału Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki z Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie za realizację projektu „IV Międzynarodowa Konferencja Konserwatorska Studencko-Doktorancka”. Wyróżnienie w tej kategorii otrzymało Studenckie Towarzystwo Naukowe z Uniwersytetu Medycznego w Łodzi za realizację projektu „Juvenes Pro Medicina 2020”. W kategorii StRuNa-Med 2020 nagrodę główną otrzymało Studenckie Koło Naukowe Biologii Komórki Nowotworowej z Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu za realizację projektu „Zwiększanie potencjału cytotoksycznego leków naturalnych za pomocą elektroporacji i terapii fotodynamicznej”.

W kategorii StRuNa-Science 2020 nagroW kategorii StRuNa-Eko 2020 nagrodę dę główną otrzymało Koło Naukowe „Enacgłówną otrzymało Koło Naukowe Humani- tus” z Uniwersytetu Ekonomicznego w Pozacja Środowiska Miejskiego z Politechniki znaniu za realizację projektu „diaBite”, a

nr 4 (2020/2021)

piłki nożnej RoboCup Soccer”. W tej kategorii przyznano również dwa wyróżnienia, które trafiły do Studenckiego Koła Naukowego Miłośników Motoryzacji z Politechniki Łódzkiej za realizację projektu „Lodz Solar Team” oraz WUT Racing z PolitechW kategorii StRuNa-Tech 2020 dwie rów- niki Warszawskiej za realizację projektu norzędne nagrody główne otrzymały: Koło „WUT-3”. Naukowe Inżynierów Transportu Publicznego z Politechniki Poznańskiej za realiza- W najważniejszej kategorii Projekt Roku cję projektu „PUTrain” oraz Koło Naukowe 2020 nagrodę główną otrzymało StudencRobotyków z Politechniki Warszawskiej za kie Koło Naukowe „Mała Architektura” z realizację projektu „Przygotowanie dru- Politechniki Białostockiej za realizację prożyny robotów humanoidalnych na zawody jektu „Podróże po drewnianym Podlasiu”. wyróżnienie trafiło do Studenckiego Koła Naukowego „pol-IM-er” z Akademii Techniczno-Humanistycznej w Bielsku-Białej za realizację projektu „Graphene meets graphite: towards a cleaner environment”.

Finał 10. edycji konkursu „StRuNa” odbył się w bardzo trudnych warunkach, podczas jednego ze szczytów zachorowań na COVID-19.

www.struna.edu.pl

Nagrody indywidualne dla opiekunów w latach 2011-2020 Alfabetyczne zestawienie wszystkich laureatów konkursu StRuNa w kategorii Opiekun Naukowy Roku dr inż. Mariusz Antolak nagroda główna w roku 2013 za wspieranie Koła Naukowego Architektów Krajobrazu „Horyzont” z Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego prof. dr hab. Aleksandra Araszkiewicz wyróżnienie w roku 2017 za wspieranie Studenckiego Koła Naukowego Diabetologii z Uniwersytetu Medycznego im. K. Marcinkowskiego w Poznaniu

dr hab. Jan Cieciuch, prof. UKSW wyróżnienie w roku 2011 za wspieranie Sekcji Badawczej Koła Naukowego Studentów Psychologii z Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego

prof. dr hab. Judyta Cielecka-Piontek nagroda główna w roku 2019 za za wspieranie Studenckiego Koła Naukowego „Herba” z Uniwersytetu Medycznego im. K. Marcinkowskiego w Poznaniu oraz wyróżnienia w latach 2016, 2017 za wspieranie Studencdr Paweł Atroszko kiego Koła Naukowego „Chemia Leków” wyróżnienie w latach 2017, 2020 za wspie- z Uniwersytetu Medycznego im. K. Marcinranie Koła Badań Psychologicznych „Expe- kowskiego w Poznaniu rior” z Uniwersytetu Gdańskiego dr hab. Dariusz Czaprowski, prof. OSW dr hab. Krystyna Barłóg, prof. UR wyróżnienie w roku 2013 za wspieranie Koła nagroda główna w roku 2016 za wspieranie Naukowego Fizjoterapeutów z Olsztyńskiej Koła Naukowego Pedagogów i Pedagogów Szkoły Wyższej im. Józefa Rusieckiego Specjalnych z Uniwersytetu Rzeszowskiego dr hab. n. o zdr. Beata Dobrowolska, prof. UM prof. dr hab. Ewa Bień wyróżnienie w roku 2020 za wspieranie SKN wyróżnienie w roku 2015 za wspieranie The Historyków i Etyków Pielęgniarstwa z UniEnglish Division Pediatric Oncology Scien- wersytetu Medycznego w Lublinie tific Circle z Gdańskiego Uniwersytetu Meprof. dr hab. Anna Drelich-Zbroja dycznego wyróżnienie w roku 2020 za wspieranie Studenckiego Koła Naukowego przy Zakładzie mgr inż. Małgorzata Borkowska wyróżnienie w roku 2012 za wspieranie Stu- Radiologii Zabiegowej i Neuroradiologii denckiego Koła Nauk Ekonomicznych i Spo- Uniwersytetu Medycznego w Lublinie łecznych „INES” z Uniwersytetu Przyrodnidr hab. inż. Karol Fijałkowski, prof. ZUT czego we Wrocławiu wyróżnienie w roku 2012 za wspieranie Studenckiego Koła Naukowego Mikrobiologów

nr 4 (2020/2021)

z Zachodniopomorskiego Uniwersytetu dr n. med. Małgorzata Krawczyk wyróżnienie w roku 2015 za wspieranie The Technologicznego w Szczecinie English Division Pediatric Oncology Sciendr hab. n. med. Ninela Irga tific Circle z Gdańskiego Uniwersytetu Mewyróżnienie w roku 2011 za wspieranie Stu- dycznego denckiego Koła Naukowego Pediatrii przy Klinice Pediatrii, Hematologii, Onkologii i prof. dr hab. n. med. Łukasz Krzych Endokrynologii Gdańskiego Uniwersytetu nagroda główna w roku 2020 za wspieranie SKN Anestezjologii i Intensywnej Terapii ze Medycznego Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach dr hab. Monika Jakubek-Raczkowska, prof. UMK nagroda główna w roku 2018 za wspieranie dr hab. inż. Julita Kulbacka, prof. UM Koła Naukowego Historyków Sztuki Śre- wyróżnienie w roku 2020 za wspieranie SKN dniowiecza z Uniwersytetu Mikołaja Koper- Biologii Komórki Nowotworowej z Uniwersytetu Medycznego im. Piastów Śląskich we nika w Toruniu Wrocławiu prof. dr hab. Roman Jankowski wyróżnienie w roku 2016 za wspieranie Stu- dr inż. Konrad Markowski denckiego Koła Naukowego Neurochirurgii wyróżnienie w roku 2019 za wspieranie Koła Naukowego „FiberTeam” z Politechniz Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu ki Warszawskiej dr Krzysztof J. Kaleta wyróżnienie w roku 2018 za wspieranie Koła dr hab. inż. Bartosz Mitka Naukowego Filozofii Prawa i Filozofii Spo- wyróżnienie w roku 2014 za wspieranie łecznej IVR z Uniwersytetu Warszawskiego SKN Geodetów z Uniwersytetu Rolniczego i. H. Kołłątaja w Krakowie dr Maciej Kluz wyróżnienie w roku 2018 za wspieranie SKN dr hab. inż. Joanna Ortyl, prof. PK Technologów Żywności „Ferment” z Uniwer- wyróżnienie w roku 2020 za wspieranie Koła sytetu Rzeszowskiego Naukowego Fotochemii Stosowanej z Politechniki Krakowskiej prof. dr hab. inż. Zbigniew Kłos wyróżnienie w roku 2015 za wspieranie Stu- dr hab. inż. Janusz Piechna, prof PW denckiego Klubu Turystycznego z Politech- nagroda główna w roku 2011 za wspieranie niki Wrocławskiej Studenckiego Koła Aerodynamiki Pojazdów z Politechniki Warszawskiej dr hab. n. med. Krzysztof Krajewski-Siuda nagroda główna w roku 2012 za wspieranie dr n. med. Iwona Pirogowicz Koła Promocji Zdrowia z Uniwersytetu Ja- nagroda główna w roku 2014 za wspieranie giellońskiego SKN Promocji Zdrowia i Profilaktyki Chorób z Uniwersytetu Medycznego im. Piastów Śląskich we Wrocławiu

www.struna.edu.pl

prof. dr hab. Maria Respondek-Liberska dr n. med. Bartosz Wojciuk wyróżnienie w roku 2020 za wspieranie wyróżnienie w roku 2018 za wspieranie SKN Studenckiego Koła Naukowego Kardiologii Mikrobiologii i Immunologii z Pomorskiego Prenatalnej z Uniwersytetu Medycznego w Uniwersytetu Medycznego w Szczecinie Łodzi dr Magdalena Wójcik-Jurkiewicz dr Robert Skiba nagroda główna w roku 2017 za wspieranie wyróżnienie w latach 2014, 2016 za wspie- Studenckiego Koła Naukowego Rachunkoranie Koła Naukowego Matematyków z Uni- wości „Rachmistrz” z Uniwersytetu Ekonowersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu micznego w Katowicach prof. dr hab. Wojciech Szczeklik nagroda główna w roku 2015 i wyróżnienie w roku 2014 za wspieranie SKN Chorób Wewnętrznych przy Oddziale Intensywnej Terapii II Katedry Chorób Wewnętrznych Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego

prof. dr hab. Anna Zalewska wyróżnienie w roku 2015 za wspieranie Interdyscyplinarnego Koła Naukowego Biochemii Stomatologicznej z Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku

dr n. med. Marcin Zawadzki wyróżnienia w latach 2012, 2013 za wspiedr hab. Jacek Szczytko ranie Studenckiego Koła Naukowego Anawyróżnienia w latach 2016, 2017 za wspie- lityki Sądowej i Chemii Kryminalistycznej ranie Studenckiego Koła Naukowego „Na- z Uniwersytetu Medycznego im. Piastów norurki” z Uniwersytetu Warszawskiego Śląskich we Wrocławiu

Tytuł Opiekuna Roku 2020 zdobył prof. dr hab. n. med. Łukasz J. Krzych wspierający Studenckie Koło Anestezjologii i Intensywnej Terapii ze Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach. Pan profesor wraz z członkami koła organizuje bardzo popularny wśród lekarzy i studentów cykl spotkań „Intensywna po godzinach”.

nr 4 (2020/2021)

Ranking 10-lecia Podsumowaliśmy 10 dotychczasowych edycji konkursu StRuNa i sprawdziliśmy z jakich uczelni wywodzą się laureaci i finaliści tego konkursu. poz.

pkt.

áâ

uczelnia

Politechnika Warszawska

Uniwersytet Medyczny w Poznaniu

Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu

Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu

Uniwersytet Jagielloński w Krakowie

Uniwersytet Warszawski

Politechnika Łódzka

27.

Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu

24.

Uniwersytet Gdański

10.

21.

Politechnika Krakowska

11.

Politechnika Wrocławska

12.

Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie

13.

Uniwersytet Rzeszowski

14.

Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie

14.

Śląski Uniwersytet Medyczny w Katowicach

16.

Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu

16.

Warszawski Uniwersytet Medyczny

16.

Politechnika Białostocka

19.

Uniwersytet Wrocławski

19.

ASP w Krakowie

19.

Politechnika Poznańska

22.

Uniwersytet Łódzki

23.

Uniwersytet SWPS

23.

Gdański Uniwersytet Medyczny

23.

Uniwersytet Kardynała S. Wyszyńskiego w Warszawie

W drugiej kolumnie umieściliśmy punkty przyznane uczelniom. Przyjęliśmy założenie, że zwycięstwo w kategorii głównej (Projekt Roku) daje 7 punktów, zwycięstwo w każdej innej 5 punktów, wyróżnienie 3 punkty, awans do finału w kategorii projektowej 1 punkt. W kolumnie trzeciej oznaczyliśmy awanse i spadki względem rankingu z roku 2019. www.struna.edu.pl

Dzięki komu Wielka Piątka jest wielka Sprawdziliśmy, dzięki którym organizacjom i opiekunom naukowym pięć polskich uczelni może poszczycić się największą liczbą laureatów konkursu StRuNa w latach 2011-2020. Koło naukowe uszeregowaliśmy rozpoczynając od tego, które dla swojej uczelni zdobyło najwięcej punktów.

Politechnika Warszawska koła naukowe i organizacje: Koło Naukowe Inżynierii Chemicznej i Procesowej Studenckie Koło Astronautyczne Koło Naukowe Chemiczne „Flogiston” Koło Naukowe Robotyków Koło Naukowe „FiberTeam” Studenckie Koło Aerodynamiki Pojazdów Koło Naukowe Biotechnologów „Herbion” WUT Racing (Międzywydziałowe Koło Naukowe „Warsaw University of Technology Racing Team”) Koło Naukowe Awioniki „Melavio” Koło Naukowe Modelowania Matematycznego Studencki Oddział SPIE opiekunowie: dr hab. inż. Janusz Piechna, prof. PW (SK Aerodynamiki Pojazdów) dr inż. Konrad Markowski (KN „FiberTeam”)

nr 4 (2020/2021)

Uniwersytet Medyczny im. K. Marcinkowskiego w Poznaniu koła naukowe: Studenckie Koło Naukowe „Chemia Leków” Studenckie Koło Naukowe „Leczymy z Misją” Studenckie Koło Naukowe Chemii Związków Makrocyklicznych i Nanotechnologii Studenckie Koło Naukowe Etyki i Bioetyki Studenckie Koło Naukowe Endokrynologii Ginekologicznej Studenckie Koło Naukowe „Herba” Studenckie Koło Naukowe Chirurgii Dziecięcej Studenckie Towarzystwo Naukowe Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu Studenckie Koło Naukowe Psychologii Klinicznej i Seksuologii Studenckie Koło Naukowe Diabetologii opiekunowie: prof. dr hab. Judyta Cielecka-Piontek (SKN „Chemia Leków” i SKN „Herba”) prof. dr hab. Aleksandra Araszkiewicz (SKN Diabetologii) prof. dr hab. Roman Jankowski (SKN Neurochirurgii)

Uniwersytet Mikołaja Kopernika Uniwersytet Jagielloński w Toruniu w Krakowie koła naukowe: koła naukowe i organizacje: Koło Naukowe Historyków Sztuki Koło Studentów Stosunków MiędzyŚredniowiecza narodowych Studenckie Koło Naukowe Prawa Wy Koło Promocji Zdrowia borczego „Elektor” Koło Naukowe Biologii Komórki Interdyscyplinarne Koło Naukowe Koło Neuronaukowców „Neuronus” Geriatrii Studenckie Koło Naukowe Neurochi Koło Naukowe Studentów Konserwarurgii Dziecięcej cji i Restauracji Dzieł Sztuki Studenckie Towarzystwo Naukowe UJ Studenckie Koło Naukowe Prawa CM Energetycznego „On/Off” Koło Naukowe Edytorów Koło Naukowe Matematyków opiekunowie: Studenckie Koło Naukowe Ginekolo prof. dr hab. Wojciech Szczeklik (SKN gii Onkologicznej Chorób Wewnętrznych przy Oddziale Studenckie Koło Naukowe Terapii Intensywnej Terapii II Katedry ChoGenowej rób Wewnętrznych Collegium Medi Koło Naukowe „Fast Book” cum UJ) Koło Naukowe Hispanistów „Ánimo” dr hab. n. med. Krzysztof Krajewskiopiekunowie: -Siuda (Koła Promocji Zdrowia) dr hab. Monika Jakubek-Raczkowska, prof UMK (KN Historyków Sztuki Średniowiecza) dr Robert Skiba (KN Matematyków) Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu koła naukowe i organizacje: Koło Naukowe Edukacji Międzykulturowej Studenckie Koło Naukowe Geografów im. St. Pawłowskiego redakcja czasopisma „Refleksje” Koło Naukowe Przyrodników Koło Naukowe Psychologii Relacji Interpersonalnych Koło Naukowe Slawistów

www.struna.edu.pl

Recepta na sukces o ruchu naukowym mówią rektorzy uczelni, z których pochodzą najczęściej nagradzane koła naukowe

Podsumowanie wszystkich kategorii konkursu dla kół naukowych StRuNa z ostatnich 10 lat (strona 23) pokazuje, że w gronie laureatów najczęściej znajdują się studenci z pięciu uczelni: Politechniki Warszawskiej, Uniwersytetu Jagiellońskiego, Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu i Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Zapytaliśmy przedstawicieli tych szkół o to, jakie są ich zdaniem fundamenty tego sukcesu, oraz o to, jak w przyszłości zamierzają wspierać działania ruchu naukowego na swoich uczelniach. Odpowiedzie zamieszczamy na stronach 27-32.

Podczas gali wręczenia nagród w konkursie StRuNa 2020 tylko część gości pojawiła się osobiście na scenie. Większość laureatów mogła wystąpić tylko dzięki połączeniom zdalnym, a nagrody dotarły do nich za pośrednictwem firm kurierskich. Na zdjęciach widać osoby z zespołu organizacyjnego konkursu: Anna Niwińska (zdjęcie lewe górne), Tomasz Lewiński, Katarzyna Patyrak, Adriana Bartnik (środkowe górne), Robert Pawłowski (lewe dolne). W części artystycznej gali wystąpił muzyk i performer Stefan Węgłowski (zdjęcie prawe dolne). nr 4 (2020/2021)

fot. Andrzej Romański

prof. dr hab. Andrzej Sokala rektor Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu

Uniwersytet Mikołaja Kopernika był zawsze silny działalnością naukową, sportową i kulturalną swoich studentów i doktorantów. Mamy zarejestrowanych ponad 130 kół naukowych obejmujących zarówno całe dziedziny nauki, jak i jej bardzo wąskie wycinki, a także zainteresowania wykraczające poza ściśle pojętą naukę. Co ważne, jeszcze do niedawna koła studenckie i doktoranckie skupiały się na rozwijaniu zainteresowań swoich członków, organizowaniu wydarzeń na uniwersytecie, dziś wiele z nich zajmuje się prawdziwą działalnością naukową, powstają w ich ramach publikacje ukazujące się w wysoko punktowanych czasopismach, a ich członkowie angażują się w ambitne projekty naukowe, w tym w realizację grantów. Dowodem na pozycję kół naukowych działających na UMK są coroczne wyniki konkursu StRuNa. Zresztą w tym roku jako jedna z pięciu uczelni w Polsce

zostaliśmy wyróżnieni nagrodą za największą liczbę laureatów i finalistów w latach 2011-2020. Osobiście cieszy mnie mocno tegoroczny sukces koła Prawa Energetycznego On/Off, jednej z nielicznych w Polsce inicjatyw studenckich dotyczących szeroko rozumianej energetyki, które otrzymało nagrodę w kategorii Debiut Roku 2020. Sam przez dwie kadencje byłem prorektorem ds. studenckich, miałem bliski kontakt z ruchem studenckim i zawsze pozostawałem pod wrażeniem wielkiego zaangażowania i zapału naszych studentów i doktorantów. Nie ukrywam, że najbliższe jest mi Studenckie Koło Naukowe Prawa Wyborczego „Elektor” przy Centrum Studiów Wyborczych UMK na Wydziale Prawa i Administracji, którego jestem opiekunem. To jedna z najbardziej aktywnych organizacji studenckich działających na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika. Przed rokiem nasze koło otrzymało nagrodę w kategorii StRuNa Human: Projekt Naukowy Roku za realizację projektu Partycypacja first time voters w wyborach do Parlamentu Europejskiego. Stale podejmujemy działania na rzecz aktywizacji ruchu studenckiego, także naukowego. Jak wszystkie uczelnie w kraju i nie tylko czeka nas potężna praca nad powrotem do normalnego funkcjonowania po pandemii. Chciałbym, aby ruch studencki odegrał w tych działaniach pierwszoplanową rolę. Przykład Uniwersytetu Mikołaja Kopernika pokazuje, jak wielki tkwi w nim potencjał.

www.struna.edu.pl

fot. Uniwersytet Jagielloński

Recepta na sukces

Prof. dr hab. Jacek Popiel rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego

Od paru lat stawiamy wyższe wymagania w rekrutacji na studia pierwszego i drugiego stopnia na Uniwersytecie Jagiellońskim. Można powiedzieć, że przyjmujemy elitę maturzystów, ponieważ uzyskanie 40 proc. na egzaminie rozszerzonym jest nie lada wyzwaniem. Nasi studenci postrzegają uczelnię nie tylko jako centrum dydaktyki, ale też wiodący ośrodek naukowy. Coraz częściej również wiążą się z centrami badawczymi działającymi na szesnastu wydziałach UJ, a także w Małopolskim Centrum Biotechnologii, Narodowym Centrum Promieniowania Synchrotronowego „Solaris” czy Jagiellońskim Centrum Innowacji. Ważna jest też oczywiście kwestia finansowania. Nie ma chyba kierownika jednostki, który nie próbowałby pomóc finansowo kołom naukowym. Wspierają je w tym dodatkowo samorządy czy fundacja Bratniak. Tworzymy strefy pracy dla kół naukowych, tak aby studenci mieli świadomość tego, że czeka na nich przestrzeń, miejsca, gdzie mogą realizować swoje projekty naukowe. nr 4 (2020/2021)

Koła służą budowaniu więzi międzypokoleniowej – studentów ze środowiskiem nauczycieli akademickich. Opiekunów kół naukowych staramy się dobierać spośród osób, które czują potrzeby młodego pokolenia i potrafią być merytorycznym i organizacyjnym wsparciem dla studentów. Ważne są ich cechy interpersonalne, dorobek naukowy, doświadczenie… Przeważnie jednak opiekunów kół naukowych wskazują sami studenci. Wielu członków kół uczestniczy w projektach realizowanych przez badaczy uczelni. To początek ścieżki naukowej: z czasem stają się naszymi doktorantami, młodymi badaczami, a później samodzielnymi pracownikami nauki. Kształtuje się kolejne pokolenie naukowców. Nie ma lepszej drogi. Sam nie znalazłbym się na uniwersytecie jako nauczyciel akademicki, gdyby na trzecim i czwartym roku studiów moi nauczyciele nie zaprosili mnie do udziału w swoich pracach badawczych. To oni dawali mi pierwsze naukowe rekomendacje. Stworzyli mi szansę jako młodemu człowiekowi. Dziś dzięki własnym doświadczeniom lepiej rozumiem studentów, wiem, jak ważna może być dla nich działalność w kołach naukowych. Musimy planować przyszłość. Ostatnich dziesięć miesięcy zamknięcia z powodu pandemii to problem i wyzwanie zarówno dla uczelni, jak i kół naukowych czy samorządów. Koła to rodzaj wspólnoty, a pandemia uniemożliwiła bezpośrednie kontakty. Nie wszystko można organizować zdalnie. Musimy zatem myśleć o przywróceniu tego, co zostało utracone. Choćby w kontekście Festiwalu Nauki… Jego integralną częścią byli przecież studenci działający w kołach naukowych.

fot. archiwum prywatne M. Nowickiego

Prof. dr hab. Michał Nowicki prorektor ds. nauki i współpracy z zagranicą Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu

Fundamentem sukcesu ruchu naukowego na naszej uczelni są opiekunowie kół naukowych. Przeważnie są to osoby ze stopniem naukowym doktora, rzadziej stopniem doktora habilitowanego czy tytułem profesora. Mają bardzo dużo zapału i dobry kontakt ze studentami. Główną ich zasługą jest to, że nie hamują pomysłów studentów. Przeciwnie – pozwalają im ewoluować, nawet jeśli niektóre poszukiwania prowadzą w ślepą uliczkę. Dają wsparcie młodszym kolegom. To relacja mistrz − uczeń, ale na zasadzie partnerskiej. Nie występują w roli tych, których wiedza jest niepodważalna i nie podlega dyskusji. Sądzę więc, że najważniejszy jest właśnie kapitał ludzki. Jest też aspekt finansowy. Od ponad 10 lat uczelnia wspiera prowadzenie studenckich badań naukowych. Zaczynaliśmy od stosunkowo skromnych środków (100-120 tys. zł rocznie), w chwili obecnej budżet przeznaczony na granty, o które mogą występować studenckie koła naukowe (także studenci anglojęzyczni), wynosi aż 300 tys. zł rocznie. Studenci mogą aplikować o

wsparcie dwóch rodzajów projektów: badań ankietowych – maksymalnie 1 tys. zł, oraz badań eksperymentalnych – nawet 7,5 tys. zł za projekt. Wiadomo, że nie są to środki, które umożliwią przeprowadzenie badań od początku do końca, ale studenci najczęściej wykonują jakiś wycinek większego planu badawczego, który musi być na tyle spójny, żeby później można go było np. zaprezentować na konferencji. Jeżeli chodzi o moje wsparcie ruchu naukowego, to można powiedzieć, że działam w tle – staram się zabezpieczać środki finansowe na projekty i wydarzenia. Zdobywałem np. fundusze na obozy naukowo-szkoleniowe w Kołobrzegu, które od ponad 50 lat organizuje działające na naszej uczelni Studenckie Towarzystwo Naukowe. W trakcie obozów studenci ze swoimi opiekunami przez dwa tygodnie przyjmują nieodpłatnie kuracjuszy, turystów i mieszkańców miasta w gabinetach lekarskich. Na głównej nadmorskiej promenadzie odbywają się akcje promujące zdrowie, zdrowy styl życia i naszą uczelnię. Cieszy się to również dużym zainteresowaniem i wsparciem ze strony kołobrzeskiego samorządu. W najbliższych latach chcemy zwiększyć stopień umiędzynarodowienia ruchu studenckiego i studenckich kół naukowych. Jest on wciąż zbyt mały. Czasy COVID-u pokazały nam, że współpraca z zagranicą może się odbywać w sposób zdalny – z wykorzystaniem aplikacji umożliwiających łączenie na odległość. Zamierzamy w ten sposób zwiększyć liczbę osób z zagranicy wspierających naszą uczelnię, na czym skorzystają również studenci. Być może po epidemii zawiązane kontakty pozwolą na zintensyfikowanie wymiany międzynarodowej oraz uatrakcyjnienie naszych konferencji naukowych? Zobaczymy!

www.struna.edu.pl

fot. Adrian Wykrota

Recepta na sukces

Prof. Bogumiła Kaniewska rektor Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu

Z pewnością sukces jest efektem ciężkiej pracy studentów. Jest to praca połączona z pasją do zajmowania się tematami, które fascynują młodych ludzi i w których stawiają swoje pierwsze naukowe kroki. Warto podkreślić, że na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu działa 120 kół naukowych, co oznacza, że tematyka zagadnień i działań podejmowanych przez członków kół jest bardzo zróżnicowana. Jest to bardzo ważne, ponieważ nowoczesny uniwersytet powinien być miejscem spotkania i dialogu służących rozwojowi nauki, która zmienia teraźniejszość i przyszłość. A ten dialog toczy się także w kołach naukowych. Sama byłam opiekunką koła naukowego Na Wysokiej Górze na moim macierzystym Wydziale Filologii Polskiej i Klasycznej. Była to wspaniała wspólna – moja, studentek i studentów – naukowa przygoda z literaturą dla dzieci. Nasze koło działa do dziś, choć już bez mojego udziału, i działa znakomicie,

nr 4 (2020/2021)

nawet w warunkach pandemii. Od 2012 r., kiedy zostałam dziekanem WFPiK, moja pomoc studentom we wkraczaniu w świat nauki rozszerzyła się na cały wydział. Gdy w 2016 r. zostałam prorektorką ds. studenckich, nadal brałam udział w Wydziałowych Dniach z Kołami Naukowymi, ale działałam także na forum całego uniwersytetu, np. obejmując patronatem doroczne, cykliczne spotkanie pod nazwą Poznański Ogólnopolski Kongres Młodych Naukowców. To forum współpracy studentów różnych wydziałów stworzone właśnie przez uniwersyteckie koła naukowe. Jako prorektorka ds. studenckich często gościłam w swoim gabinecie młodych naukowców, którzy przychodzili po wsparcie ciekawych projektów. Mam nadzieję, że przyczyniłam się do rozwoju karier naukowych niektórych z nich. Ten rok upłynął pod znakiem pandemii, która bardzo mocno wpłynęła na pracę uniwersytetu. Tych pustych korytarzy, sal wykładowych długo nie zapomnę. Praktycznie praca i nauka przeniosły się całkowicie w świat wirtualny. Dziś już wiemy, że poradziliśmy sobie z wyzwaniami zdalnej nauki, udało się też zorganizować wiele wirtualnych spotkań. Dotyczy to także ruchu naukowego, działalności kół. To oczywiście nie jest to samo co spotkania, dyskusje, ścieranie się poglądów na żywo. Ponadto studenci, którzy właśnie rozpoczęli naukę, znają uczelnię tylko z zajęć online, co nie sprzyja poznawaniu oferty poszczególnych kół naukowych. Wierzę, że gdy tylko sprawy wrócą do normy, będę mogła, jak do tej pory, choć tym razem jako rektorka, wspierać działania młodych naukowców.

fot. Politechnika Warszawska

Dr hab. inż. Robert Zalewski, prof. PW prorektor ds. studenckich Politechniki Warszawskiej

Na Politechnice Warszawskiej jest około 80 aktywnie działających kół naukowych zajmujących się różnorodną tematyką – od biotechnologii, przez wytwarzanie nowoczesnych materiałów, aż po konstrukcję zaawansowanych technologicznie robotów i pojazdów. Członkowie kół odnoszą liczne sukcesy – w kraju, ale i za granicą. Na te osiągnięcia wpływa na pewno renoma Politechniki, która przyciąga najzdolniejszych młodych ludzi z całej Polski, dokonania naszych naukowców, wsparcie opiekunów kół, a także ich współpraca z międzynarodowymi stowarzyszeniami. Funkcję prorektora ds. studenckich sprawuję od września br., ale zauważyłem już potrzebę zwiększenia dostępu do bazy laboratoryjnej. Kształciłem się m.in. we Francji, gdzie studenci mogli bez ograniczeń korzystać z laboratoriów. Miejsca przeznaczone dla działalności studenckiego ruchu naukowego cały czas tętniły życiem. Chciałbym, aby tak było również na Politechnice. Dążymy do tego.

Od kilku lat funkcjonuje Centrum Zarządzania Innowacjami i Transferem Technologii – ogromna przestrzeń, miejsce do networkingu, ale także eksperymentów. Wciąż czuję jednak pewien niedosyt – nie mamy centrum prac badawczych dla kół naukowych. Brakuje przestrzeni dla rozwoju studenckich projektów, przeprowadzania doświadczeń. Rozpocząłem swoją kadencję w trudnym okresie pandemii, gdy życie studenckie znacznie wyhamowało. Nowe władze podjęły jednak pewne kroki, aby w przyszłości studenci nie musieli szukać daleko miejsca do pracy po zajęciach. W ramach porozumienia z Siecią Badawczą Łukasiewicz planujemy realizację projektu o nazwie Garaż. Przestrzeń do prowadzenia badań laboratoryjnych przez studentów powstanie w Warszawie, prawdopodobnie w dwóch lokalizacjach. Pierwsza to wspomniane Centrum Zarządzania Innowacjami i Transferem Technologii. Politechnika Warszawska zapewni pomieszczenia, a Sieć Badawcza Łukasiewicz wyposażenie. W przyszłości studenci będą mogli prowadzić tam lekkie prace z zakresu m.in. elektroniki, mechaniki czy informatyki. Natomiast ciężkie urządzenia, takie jak specjalistyczne drukarki 3D czy obrabiarki CNC, zostaną ulokowane w drugiej lokalizacji – na terenie kampusu południowego Politechniki Warszawskiej. Do pracy kół naukowych chcemy zaadaptować miejsce przeznaczone wcześniej dla potrzeb Wydziału Samochodów i Maszyn Roboczych. W przyszłości pragniemy też wykorzystać fundusze przyznawane Politechnice w ramach programu Inicjatywa doskonałości – uczelnia badawcza. Myślę, że w ten sposób uda się zwiększyć pulę przeznaczoną na

www.struna.edu.pl

Recepta na sukces

mysłowymi, chcemy organizować różnorodne konkursy. Wszystko po to, aby studenckie koła naukowe były jeszcze bardziej rozpoznawalne. Wspieramy je nieustannie jako niezwykle istotną część uczelnianego ekosystemu.

fot. KM Robotyków

granty rektorskie dla kół naukowych nawet dwukrotnie. Chciałbym, aby koła naukowe nie były anonimowe. Będziemy inwestować w targi stowarzyszeń studenckich, wykorzystywać nasze dobre kontakty z partnerami prze-

Dynamiczną częścią ruchu naukowego na Politechnice Warszawskiej są zespoły zajmujące się robotyką. Na zdjęciu pierwsza wersja robota MelSon przygotowanego na Wydziale Mechanicznym Energetyki Lotnictwa przez Koło Naukowe Robotyków.

nr 4 (2020/2021)

j yc ed 01

. e 1r an 02 ow 9.2 liz .0 e a 30 zr o ty 0 d ek 2 oj .20 pr .10

zgłoszenia od 22 września do 20 października 2021 r.

Regulamin konkursu StRuNa 2021 01

Niniejszy regulamin konkursu StRuNa, zwany dalej „Regulaminem”, określa zasady uczestnictwa oraz weryfikowania i oceniania zgłoszeń w konkursie StRuNa 2021, zwanym dalej „Konkursem”.

Organizatorem Konkursu i wyłącznym administratorem bazy danych Uczestników Konkursu jest Fundacja „Fundusz Pomocy Studentom”, zwana dalej „Organizatorem”.

Uczestnikami Konkursu mogą być studenci lub doktoranci polskich uczelni, którzy zespołowo realizują projekty naukowe w ramach podmiotów wyodrębnionych organizacyjnie, składających się w większości ze studentów i/lub doktorantów (takich jak: koła naukowego, redakcji mediów akademickich, stowarzyszenia akademickiego, organów wykonawczych samorządu studentów lub doktorantów), zwani dalej „Uczestnikami”.

KATEGORIE I ETAPY KONKURSU Konkurs posiada trzy kategorie podstawowe: – Projekt Roku 2021, – Koło Naukowe Roku 2021, – Opiekun Naukowy Roku 2021; osiem kategorii specjalnych projektowych: – StRuNa-Med 2021, – StRuNa-Human 2021, – StRuNa-Science 2021, – StRuNa-Tech 2021, – StRuNa-Eko 2021, – StRuNa-Art 2021, – Konferencja Roku 2021 oraz dwie kategorie specjalne podmiotowe: – Debiut Roku 2021, – StRuNa-Media 2021.

Kategorie Projekt Roku 2021, Konferencja Roku 2021, StRuNa-Med 2021, StRuNa-Human 2021, StRuNa-Science 2021, StRuNa-Tech 2021, StRuNa-Eko 2021 i StRuNa-Art 2021 są w dalszej części Regulaminu nazywane „projektowymi”.

Kategorie Koło Naukowe Roku 2021, Debiut Roku 2021, StRuNa-Media 2021 i Opiekun Naukowy 2021 są w dalszej części Regulaminu nazywane „podmiotowymi”.

Kategorią główną Konkursu jest Projekt Roku 2021. Każde zgłoszenie do kategorii specjalnej projektowej jest równocześnie traktowane jako zgłoszenie do kategorii Projekt Roku 2021.

nr 4 (2020/2021)

Organizator ma możliwość przyznania wyróżnień, przyznania Nagrody Internautów lub innych nagród dodatkowych, a także przyznania innych nagród specjalnych w doraźnie zdefiniowanych kategoriach.

W każdej kategorii Konkurs jest dwuetapowy. Pierwsze etapy nazywane są dalej „eliminacjami”, a drugie etapy „finałami”.

ZGŁOSZENIE KONKURSOWE Zgłoszenia konkursowe można przesyłać od środy 22 września 2021 r., od godziny 16:00:00 do środy 20 października 2021 r., do godziny 23:59:59.

Zgłoszenie konkursowe może przesłać drogą elektroniczną student lub doktorant polskiej uczelni w imieniu podmiotu, który reprezentuje, jeżeli: – ukończył 18 lat, – posiada pełną zdolność do czynności prawnych, – w dniu przesłania zgłoszenia konkursowego posiada status studenta lub doktoranta.

Zgłoszenie konkursowe składa się z wypełnionego formularza (dostępnego na stronie konkurs.struna.edu.pl), załącznika obowiązkowego (dotyczy kategorii: Projekt Roku 2021, StRuNa-Media 2021, Koło Naukowe Roku 2021) oraz – ewentualnie – dodatkowych załączników (dopuszczalne we wszystkich kategoriach).

Zgłoszenie konkursowe może być wycofane na każdym etapie Konkursu na pisemną prośbę Uczestnika, aż do momentu ogłoszenia wyników Konkursu.

Zgłoszenia konkursowe niekompletne, zgłoszenia niespełniające warunków formalnych Konkursu bądź wymagań zawartych w Regulaminie, zgłoszenia dostarczone Organizatorowi po wyznaczonym terminie oraz zgłoszenia, do których załączniki zostały dostarczone Organizatorowi po wyznaczonym terminie, nie będą rozpatrywane.

Zgłoszenia konkursowe muszą dotyczyć projektów i działań, które w całości lub w istotnej części zostały zrealizowane między 1 października 2020 r. a 30 września 2021 r.

Jeden podmiot może przesłać w danym roku tylko jedno zgłoszenie konkursowe w danej kategorii.

ZAŁĄCZNIKI DO ZGŁOSZENIA KONKURSOWEGO Załączniki do zgłoszeń konkursowych mogą być przesyłane pocztą elektroniczną lub tradycyjną. W przypadku załączników przesłanych pocztą tradycyjną brane pod uwagę będą tylko te, które zostaną dostarczone Organizatorowi do poniedziałku 25 października 2021 r., do godziny 16:00 na adres: Fundacja „Fundusz Pomocy Studentom”, ul. Krakowskie Przedmieście 24/109, 00-927 Warszawa.

Załączniki do zgłoszenia konkursowego (np. rekomendacje, opinie, wydawnictwa, zdjęcia i inne materiały przesłane do Organizatora pocztą tradycyjną w związku z Konkursem) nie podlegają zwrotowi.

Uczestnicy Konkursu przekazują Organizatorowi prawa do wykorzystania zdjęć oraz materiałów graficznych i filmowych stanowiących załączniki do zgłoszenia konkursowego w celach związanych z przeprowadzeniem i promocją Konkursu. Zdjęcia i materiały filmowe powinny być opisane, w szczególności zawierać informacje o ich autorach.

W kategoriach Projekt Roku 2021, StRuNa-Media 2021 i Koło Naukowe Roku 2021 obowiązkowym załącznikiem jest film o kole lub jego projekcie/projektach trwający co najmniej 60 sekund lub prezentacja o kole lub jego projekcie/projektach licząca co najmniej 10 slajdów/ujęć/obrazów.

Objętość załączników dodatkowych do zgłoszeń konkursowych w wersji cyfrowej jest ograniczona. Nie może przekraczać łącznie 36 MB w kategorii StRuNa-Media 2021 oraz 18 MB w każdej innej kategorii. Rozmiar pojedynczej ilustracji musi być większy od 0,6 MB i mniejszy od 4 MB. Do danej kategorii można przesłać w wersji elektronicznej maksymalnie 9 ilustracji, z wyjątkiem kategorii StRuNa-Media 2021, gdzie można przesłać 18 ilustracji. Objętość załączników w wersji drukowanej nie jest ograniczona, ale należy wziąć pod uwagę, że zgłoszenie konkursowe powinno zawierać tylko materiał istotny dla oceny działalności podmiotu w kategorii, której dotyczy zgłoszenie. Z powodów formalnych mogą zostać odrzucone zgłoszenia zawierające materiał niezwiązany z Konkursem lub niewyselekcjonowany, w szczególności obszerne fragmenty rocznego sprawozdania z działalności podmiotu, które nie mają związku z projektem zgłoszonym do Konkursu, lub ilustracje nieróżniące się treścią, a jedynie perspektywą ujęcia.

FINAŁY KONKURSU I PREZENTACJA FINAŁOWA Finały Konkursu w kategoriach projektowych zostaną przeprowadzone w okresie wskazanym przez Organizatora, jednak nie później niż do 12 grudnia 2021 roku.

Do finałów Konkursu może być zakwalifikowanych łącznie nie więcej niż 36 zgłoszeń konkursowych we wszystkich kategoriach projektowych oraz maksymalnie po 7 zgłoszeń konkursowych w kategoriach: Opiekun Naukowy Roku 2021, StRuNa-Media 2021, Koło Naukowe Roku 2021 oraz Debiut Roku 2021.

Uczestnik, którego zgłoszenie konkursowe zostało zakwalifikowane do finałów w kategoriach projektowych, zobowiązany jest do przygotowania prezentacji finałowej.

Prezentacja finałowa jest ściśle określonym co do czasu i formy wystąpieniem Uczestnika, w ramach którego zostaje przedstawiony wymiar naukowy realizowanego projektu i jego wyniki. Maksymalny czas trwania prezentacji finałowej wynosi 500 sekund (8 minut i 20 sekund).

Uczestnik prezentacji finałowej występuje na scenie mającej maksymalnie 20 m2. Może mu towarzyszyć jeden lub dwóch asystentów. Na scenie mogą znajdować się dodatkowe obiekty (stolik, laptop, ekran projekcyjny umieszczony w miejscu widocznym dla widzów, wskaźnik laserowy, mikrofon) oraz rekwizyty związane z tematem prezentacji finałowej. Rozmieszczenie dodatkowych obiektów i rekwizytów musi umożliwiać ich sfilmowanie.

Asystent może zabierać głos na tych samych prawach co Uczestnik. Asystent może być przez całość lub część wystąpienia poza obrębem sceny. Jest możliwe korzystanie z projektora i laptopa asystenta znajdujących się poza obrębem sceny.

Prezentacje finałowe mają charakter otwarty (to znaczy są dostępne dla publiczności i przedstawicieli mediów, mogą być transmitowane w środkach masowego przekazu i w mediach społecznościowych).

nr 4 (2020/2021)

W okresie ograniczenia swobody przemieszczania się i zgromadzeń lub innych form zaostrzonego reżimu sanitarnego związanego z pandemią COVID-19, Uczestnicy mogą zostać zobowiązani do samodzielnego zorganizowania prezentacji finałowej oraz jej transmisji w mediach społecznościowych.

Finałem Konkursu w kategorii Koło Naukowe Roku 2021 jest przyznanie przez jury nagród podmiotowych od 1 do 7 nagród po uwzględnieniu wyników pracy jury eliminacji oraz ewentualnych wystąpień Uczestnika w finałach kategorii projektowych.

Finałem Konkursu w kategoriach StRuNa-Media 2021 i Debiut Roku 2021 jest przyznanie przez jury nagród podmiotowych od 1 do 7 nagród po uwzględnieniu wyników pracy jury eliminacji oraz ewentualnych wystąpień Uczestników w finałach kategorii projektowych. Każde zgłoszenie do kategorii podmiotowej specjalnej StRuNa-Media 2021 i Debiut Roku 2021 jest równocześnie traktowane jako zgłoszenie do kategorii Koło Naukowe Roku 2021.

Finałem Konkursu w kategorii Opiekun Naukowy Roku 2021 jest przyznanie przez jury nagród podmiotowych od 1 do 7 nagród po uwzględnieniu wyników pracy jury eliminacji oraz ewentualnych wystąpień Uczestnika w finałach kategorii projektowych.

JURY KONKURSU Organizator Konkursu powołuje trzy składy jury: jury eliminacji, jury nagród projektowych oraz jury nagród podmiotowych.

Zgłoszenia do Konkursu spełniające wszystkie kryteria formalne i wymagania zawarte w niniejszym Regulaminie podlegają ocenie merytorycznej, której dokonują członkowie jury eliminacji.

Jury eliminacji liczy od 3 do 21 osób. Składa się z nauczycieli akademickich, przedstawicieli organizacji pozarządowych, przedstawicieli partnerów i patronów Konkursu oraz innych osób wskazanych przez Organizatora. Ostateczna wielkość i skład jury eliminacji są zatwierdzane przez Organizatora po zapoznaniu się z ilością zgłoszeń, rozkładem zgłoszeń pomiędzy poszczególne kategorie Konkursu oraz dyscypliny naukowe, do których odnoszą się projekty opisane w zgłoszeniach.

Jury eliminacji może wezwać Uczestnika do uzupełnienia zgłoszenia konkursowego, wyjaśnienia treści zgłoszenia lub przedstawienia dodatkowej opinii dotyczącej projektu, o którym mowa w zgłoszeniu. Podstawowym sposobem kontaktu jury eliminacji z Uczestnikiem jest korespondencja elektroniczna przy wykorzystaniu adresu e-mail podanego w zgłoszeniu konkursowym.

Efektem pracy jury eliminacji jest wybór Uczestników finałów i uszeregowanie ich zgłoszeń w postaci czterech list rankingowych: – pierwsza lista rankingowa zawiera od 16 do 36 zgłoszeń. Znajdują się na niej zgłoszenia konkursowe do kategorii: Projekt Roku 2021, Konferencja Roku 2021, StRuNa-Med 2021, StRuNa-Human 2021, StRuNa-Science 2021, StRuNa-Tech 2021, StRuNa-Eko 2021 i StRuNa-Art 2021; – druga lista rankingowa zawiera od 3 do 7 zgłoszeń. Znajdują się na niej zgłoszenia konkursowe do kategorii Koło Naukowe Roku 2021; – trzecia lista rankingowa zawiera od 2 do 7 zgłoszeń. Znajdują się na niej zgłoszenia konkursowe do kategorii Debiut Roku 2021;

– czwarta lista rankingowa zawiera od 2 do 7 zgłoszeń. Znajdują się na niej zgłoszenia konkursowe do kategorii StRuNa-Media 2021; – piąta lista rankingowa zawiera od 2 do 7 zgłoszeń. Znajdują się na niej zgłoszenia konkursowe do kategorii Opiekun Naukowy Roku 2021. 38

Na listach rankingowych nie ma lokat ex aequo. Pierwszej pozycji przyporządkowuje się wartość 0,99 punktu, drugiej 0,97 punktu, trzeciej 0,95 punktu itd.

Oceną wystąpień konkursowych i przyznaniem nagród w kategoriach Projekt Roku 2021, Konferencja Roku 2021, StRuNa-Med 2021, StRuNa-Human 2021, StRuNa -Science 2021, StRuNa-Tech 2021, StRuNa-Eko 2021 i StRuNa-Art 2021 zajmuje się jury nagród projektowych.

40 W skład jury nagród projektowych wchodzi od 5 do 15 osób, w tym przedstawiciele różnych dyscyplin naukowych oraz osoby spoza środowiska akademickiego (np. członkowie organizacji pozarządowych, przedsiębiorcy). 41

Efektem pracy jury nagród projektowych jest wskazanie przynajmniej dziewięciu najlepszych prezentacji finałowych w kategoriach Projekt Roku 2021, Konferencja Roku 2021, StRuNa-Med 2021, StRuNa-Human 2021, StRuNa-Science 2021, StRuNa-Tech 2021, StRuNa-Eko 2021 i StRuNa-Art 2021.

W swoich pracach jury nagród projektowych operuje skalą punktową, która zawiera wyłącznie liczby naturalne od 1 do 100. Punkty przyznane przez jury nagród projektowych podlegają zsumowaniu z punktami pierwszej listy rankingowej (a zatem punktacja z pierwszej listy rankingowej może mieć znaczenie tylko wobec ewentualnego remisu w ocenie jury nagród projektowych).

43 Nagrody w kategoriach Koło Naukowe Roku 2021, Debiut Roku 2021, StRuNa-Media 2021 i Opiekun Naukowy Roku 2021 przyznaje jury nagród podmiotowych, po uwzględnieniu wskazań jury eliminacji i jury nagród projektowych. Do jury nagród podmiotowych stosuje się odpowiednio pkt 35 Regulaminu. 44 Obrady jury eliminacji, jury nagród projektowych oraz jury nagród podmiotowych są niejawne.

KRYTERIA OCENY Podczas eliminacji kluczowy wpływ na ocenę zgłoszenia konkursowego w kategoriach Projekt Roku 2021, Konferencja Roku 2021, StRuNa-Med 2021, StRuNa-Human 2021, StRuNa-Science 2021, StRuNa-Tech 2021, StRuNa-Eko 2021 i StRuNa-Art 2021 mają: oryginalny pomysł na projekt, jego profesjonalna realizacja i niepodważalny walor naukowy. Pozostałe brane pod uwagę kryteria to: adekwatność skali realizacji projektu do zamierzonych efektów, sposób upowszechniania efektów projektu, skala zaangażowania członków organizacji w realizację projektu.

Nagrodą StRuNa-Med 2021 zostaje uhonorowane najlepsze przedsięwzięcie z zakresu nauk medycznych i nauk o zdrowiu.

Nagrodą StRuNa-Human 2021 zostaje uhonorowane najlepsze przedsięwzięcie z zakresu nauk humanistycznych, społecznych i teologicznych.

nr 4 (2020/2021)

Nagrodą StRuNa-Science 2021 zostaje uhonorowane najlepsze przedsięwzięcie z zakresu nauk ścisłych i przyrodniczych.

Nagrodą StRuNa-Tech 2021 zostaje uhonorowane najlepsze przedsięwzięcie z zakresu nauk inżynieryjno-technicznych i rolniczych.

Nagrodą StRuNa-Eko 2021 zostaje uhonorowane najlepsze przedsięwzięcie z zakresu wspierania ochrony środowiska, promowania postaw proekologicznych oraz tworzenia rozwiązań innowacyjnych mających pozytywny wpływ na środowisko naturalne.

Nagrodą StRuNa-Art 2021 zostaje uhonorowane najlepsze przedsięwzięcie z zakresu sztuki, działań kulturalnych i artystycznych.

Podczas oceny zgłoszenia w kategorii Koło Naukowe Roku 2021 i Debiut Roku 2021 kluczowe znaczenie dla jury elimanacji mają: liczba, profesjonalizm i walory naukowe realizowanych projektów analizowane w odniesieniu do liczby członków koła.

Podczas oceny zgłoszenia w kategorii StRuNa-Media 2021 kluczowe znaczenie dla jury elimanacji będzie miała skuteczność prezentacji efektów działalności naukowej koła w mediach drukowanych i elektronicznych (w tym w mediach społecznościowych) w odniesieniu do skali i wartości merytorycznej projektu.

W kategorii Debiut Roku 2021 mogą brać udział organizacje, które powstały po 30 września 2020 roku.

Podczas oceny zgłoszenia w kategorii Opiekun Naukowy Roku 2021 kluczowe znaczenie dla jury eliminacji mają: zaangażowanie opiekuna koła lub kuratora koła albo innej osoby sprawującej nadzór merytoryczny nad działalnością koła naukowego w działania członków i koła i w realizowane projekty.

Podczas oceny prezentacji finałowych kluczowy wpływ na ocenę jury nagród projektowych mają: przedstawienie efektów aktywności naukowej w sposób zrozumiały dla przedstawicieli innych dyscyplin naukowych niż ta, którą reprezentuje autor lub autorzy prezentacji finałowej, atrakcyjność i komunikatywność przekazu, możliwość zarejestrowania prezentacji finałowej w postaci materiału filmowego.

Podczas przyznawania nagród w kategoriach Koło Naukowe Roku 2021, Debiut Roku 2021, StRuNa-Media i Opiekun Naukowy Roku 2021 kluczowe znaczenie dla jury nagród podmiotowych mają wcześniejsze wskazania jury eliminacji i jury nagród projektowych.

ROZSTRZYGNIĘCIE KONKURSU Jury eliminacji, jury nagród projektowych oraz jury nagród podmiotowych kierują się w swoim postępowaniu wyłącznie obiektywizmem i względami merytorycznymi. Jury podejmuje decyzje o przyznaniu nagród w oparciu o analizę zgłoszeń, analizę innych materiałów przesłanych przez zgłaszającego, zawartość i sposób wykonania prezentacji finałowej oraz w oparciu o swoje doświadczenie i wiedzę. Z oceny wybranych zgłoszeń konkursowych są wyłączeni członkowie jury, którzy są powiązani z Uczestnikami poprzez powinowactwo, relacje służbowe lub inne stosunki zależności w strukturach akademickich i biznesowych.

Decyzje jury eliminacji, jury nagród projektowych oraz jury nagród podmiotowych są ostateczne i nie przysługuje od nich odwołanie. POSTANOWIENIA KOŃCOWE Wszelkie zmiany niniejszego Regulaminu mogą nastąpić w takim samym trybie, w jakim został on uchwalony, tj. w drodze uchwały zarządu Organizatora.

Uczestnicy wyrażają zgodę na zbieranie i przetwarzanie przez Organizatora danych osobowych na potrzeby przeprowadzenia Konkursu. Uczestnicy wyrażają zgodę na ich filmowanie i fotografowanie podczas finałów Konkursu oraz na upublicznienie zdjęć i materiałów filmowych powstałych podczas finałów Konkursu, które zawierają ich wizerunek.

Administratorem danych podanych przez Uczestnika Konkursu jest Organizator z siedzibą w Warszawie przy ul. Krakowskie Przedmieście 24/108. W sprawach dotyczących Konkursu i przetwarzania danych można kontaktować się z Administratorem za pośrednictwem poczty elektronicznej pod adresem kontakt@struna.edu.pl. Dane osobowe podane przez Uczestnika są przetwarzane w celu: organizacji, promocji i przeprowadzenia Konkursu, publikacji informacji o finalistach i laureatach Konkursu, informowania o dokonaniach Uczestników na stronach internetowych Organizatora i w jego działalności edukacyjno-informacyjnej, a także w celach archiwizacyjnych i rozliczalności wymaganej przepisami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 o ochronie danych osobowych, zwanego RODO. Dane osobowe laureatów Konkursu oraz osób odbierających nagrody mogą być przekazane fundatorom nagród w celu dopełnienia wymogów formalnych związanych z otrzymaniem nagród. Administrator przetwarza wskazane dane osobowe na podstawie prawnie uzasadnionego interesu, którym jest: umożliwienie Uczestnikom Konkursu wzięcia w nim udziału, umożliwienie sprawnego przeprowadzenia Konkursu, opublikowanie informacji o jego laureatach, archiwizacja dokumentów. Dane osobowe przetwarzane są na podstawie wyrażonej zgody, zgodnie z art. 6 lit. a. RODO. Przesłanie zgłoszenia jest jednoznaczne z wyrażeniem zgody. Dane osobowe przechowywane będą zgodnie z wymaganiami Ustawy o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach przez czas określony w tych przepisach. Osoby, których dane osobowe przetwarza Organizator, mają prawo do: dostępu do swoich danych oraz otrzymania ich kopii, sprostowania (poprawiania) swoich danych, jeśli są błędne lub nieaktualne, a także prawo do ich usunięcia, w sytuacji gdy przetwarzanie danych nie następuje w celu wywiązania się z obowiązku wynikającego z przepisu prawa lub w ramach sprawowania władzy publicznej. Możliwe jest ograniczenia lub wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania danych poprzez skargę do prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych, przesłaną na adres: ul. Stawki 2, 00-193 Warszawa. Podanie danych osobowych jest dobrowolne, ale konieczne do przeprowadzenia Konkursu (w tym do powiadomienia Uczestników o przejściu do kolejnego etapu Konkursu i przyznaniu im nagród) oraz do realizacji programu StRuNa – Studencki Ruch Naukowy, którego Konkurs jest częścią, a którego celem jest upowszechnianie w społeczeństwie wiedzy o sukcesach studentów, doktorantów i młodych naukowców poprzez emisję materiałów informacyjnych i edukacyjnych. Administrator nie przetwarza danych osobowych Uczestników Konkursu oraz osób wskazanych w załącznikach do ww. Regulaminu w sposób opierający się wyłącznie na zautomatyzowanym przetwarzaniu, w tym profilowaniu.

nr 4 (2020/2021)

W przypadku sporów powstałych na tle interpretacji postanowień niniejszego Regulaminu Organizator Konkursu dokonuje wykładni jego postanowień.

Organizator zastrzega sobie prawo dokonywania zmian w Regulaminie lub podejmowania indywidualnych decyzji wykluczających z Konkursu lub dopuszczających do Konkursu.

Konkurs jest moderowany przez Organizatora, co polega na prawie do niedopuszczenia do Konkursu zgłoszenia, bez konieczności informowania o tym zgłaszającego, jeżeli: – narusza ono powszechnie obowiązuje w Polsce prawo, – zawiera treści powszechnie uznane za obraźliwe, wulgarne, dyskryminujące lub nawołujące do przemocy, – zawiera treści o charakterze reklamowym lub innym komercyjnym, – zawiera nieprawdziwą informację dotyczącą treści projektu, faktycznych uczestników projektu, źródeł finansowania projektu lub inną nieprawdziwą informację dotyczącą projektu lub osoby zgłaszającej, – narusza inne postanowienia zawarte w Regulaminie.

W przypadku przekazania Organizatorowi nieprawdziwych danych na temat prowadzonej działalności lub innego istotnego naruszenia Regulaminu wykluczenie Uczestnika z Konkursu może dotyczyć nie tylko bieżącej edycji Konkursu, ale również trzech kolejnych.

Organizator nie ponosi odpowiedzialności za zdarzenia uniemożliwiające prawidłowe przeprowadzenie Konkursu lub przyznanie nagrody zwycięzcy, których nie był w stanie przewidzieć lub którym nie mógł zapobiec, w szczególności w przypadku zaistnienia zdarzeń losowych.

Regulamin wchodzi w życie 4 stycznia 2021 r. o godzinie 16:00.

Wydanie specjalne – 10 lat konkursu StRuNa

Rocznik ruchu naukowego

ISSN 2299-3088

Kongres Kół

Nr 4 (2020/2021)

www.polska.edu.pl

Naukowych

Ranking Dekady KOŁA NAUKOWE 2020:

jak zawsze w listopadzie

bez względu na okoliczności

możemy zbudować katedrę z papieru

rzucamy batony do walki z cukrzycą

uczymy roboty strzelać z woleja

a po godzinach robimy lokomotywę

PW, UMP, UMK, UAM, UJ

– polskie zagłębia ruchu naukowego