Issuu

HET MAGAZINE VOOR IEDEREEN DIE ALLES WIL WETEN OVER HET REILEN EN ZEILEN IN DE DOESHAVEN

NUMMER 21.1

REDACTIECOMMISSIE Voorzitter Bas Barthen Redactie Debbie van Bruggen, Richard Pracht Anne-Marike van Arkel, Paul van Remundt, Bibi van der Kraan Art Directie, vormgeving en DTP WE-R WATERSPORTVERENIGING DOESHAVEN Boomgaardlaan 16, 2351 CR Leiderdorp 071 589 43 79, www.doeshaven.nl Havenmeester Leonie Treffers, 06 26 84 91 12 havenmeester@doeshaven.nl Plv. havenmeester Dick van der Rest Administratie Rien Slingerland, 071 889 00 67 administratie@doeshaven.nl Havenrestaurant De Roef Bert de Kroon 071 542 54 85 deroef@doeshaven.nl BESTUUR Voorzitter Peter van Arkel, voorzitter@doeshaven.nl Vice-voorzitter John Verhoogt havencommissaris@doeshaven.nl Secretaris Leo Keijzer, secretaris@doeshaven.nl Penningmeester John Visser penningmeester@doeshaven.nl Havencommissaris Commissaris onderhoud en techniek John Verhoogt havencommissaris@doeshaven.nl Verenigingscommissaris Richard Pracht verenigingscommissaris@doeshaven.nl FINANCIËLE ADVIESCOMMISSIE Voorzitter Kees van Leeuwen, 071 541 30 24 Leden Jeroen Oldenhof KASCONTROLECOMMISSIE Voorzitter Danny Dijkstra Leden Marianne Kossen-Langerak Anne-Marike van Arkel Reservelid Functie vacant ACTIVITEITENCOMMISSIE Els Vreeswijk, Egbert Broekhuizen en Petra Keijzer TECHNISCHE ADVIESCOMMISSIE Fred van Zelst en Dick van der Rest Subcommissies op projectbasis John Verhoogt WINTERBERGINGSCOMMISSIE Voorzitter Theo Meijer havenmeester@doeshaven.nl

De Opperdoes is het magazine voor iedereen die alles wil weten over het reilen en zeilen van Watersportvereniging Doeshaven. Het wordt geschreven voor en door leden van de vereniging en verschijnt twee keer per jaar in een oplage van 900 exemplaren.

Omslag

Omslagfoto - Tim van Remundt

1 en 4

Colofon

Groot Feest

Binnenwerk Van de Opper - Peter van Arkel

Pech op het water - Anne-Marieke van Arkel

2 en 3

Van de havenmeester - Leonie Treffers

Subcultuur - Bibi van der Kraan Onze steiger - Debbie van Bruggen

6 en 7 8, 9 en 10

We vragen het - Bibi van der kraan en Paul van Remundt 11 S.O.S. - Hans Zijl Lovestory - Paul van Remundt Ooievaar - Riet en Kees van Vliet Aan boord bij - Debbie van Bruggen

12 en 13 16 t/m 21 24 en 25 26 t/m 28

Waarschijnlijk was het allemaal geen opzet Onze eerste ervaring - Jan Steenis

31 32 en 33

Cameratoezicht op de haven - Peter van Arkel

De Roef - Bert de Kroon

Familieberichten

Afscheid erelid

De haven ligt er weer tadeloos bij

VAN DE OPPER Tweede Paasdag. Her en der in den lande sneeuwt het….

We hebben de eerste nachten al wel op de boot geslapen. Nog wat frisjes, maar het kacheltje deed zijn stinkende best en dus we hielden het goed warm. Alhoewel er vanwege de tewaterlating later deze week hard gewerkt wordt op de haven, is het ook weer behoorlijk stil. De Roef is gesloten, de nieuwjaarsreceptie is gecanceld, het koor houdt al meer dan een jaar haar mond dicht, nieuwe leden krijgen geen introductie en ga zo maar door. Best lastig om het verenigingsgevoel levend te houden. Maar er gloort licht aan het eind van de tunnel.

Ik heb mijn oproep voor een prik inmiddels ontvangen. Aanstaande donderdag ben ik aan de beurt. Om 8 over 4. Bij de huisarts om de hoek. Met AstraZeneca. Daar is nogal wat gedoe om. Er is een handvol mensen die nare bijwerkingen heeft ondervonden. Maar de kans daarop is héél erg klein. De kans dat je door een hond doodgebeten wordt is nog kleiner maar dat je getroffen wordt door een blikseminslag is weer groter. De kans dat je een miljoen in de loterij wint is vele malen groter maar de kans dat je corona krijgt weer veel meer dan dat. Dus gebruik je verstand en laat je inenten! Dan kunnen we met elkaar na verloop van tijd de draad weer oppakken.

Omdat we de nieuwjaarsreceptie en andere festiviteiten hebben overgeslagen is het bestuur van plan in het najaar, wanneer er volgens de deskundigen weer veel meer mogelijk zal zijn, een fuif te houden. Beter gezegd: een groot feest om het verenigingsgevoel weer terug te krijgen. We denken aan 18 september, aansluitend op de ALV die het bestuur zoals we u al schreven vanwege corona naar het najaar heeft verzet. Noteer deze datum alvast in uw agenda. Een definitieve (voor het feest, de ALV staat vast) bevestiging volgt.

Voor nu wens ik u een goed vaarseizoen. Het zal wel weer druk worden op het water. Want zolang nog niet iedereen geënt is, gaan we gewoon met onze varende coronaproof bubbel op stap.

Behouden vaart!

Peter van Arkel Voorzitter

PECH OP HET WATER. Het zal je maar gebeuren, ben je net begonnen aan een heerlijke vaarvakantie in eigen land en dan krijg je pech. Wat zijn de mogelijkheden?

Zelf heb ik het ook een keer meegemaakt. Werkte in-

niet meer opende. Hij ging op dubbel rood in plaats

eens na ruim een week het scheepstoilet niet meer.

van groen, terwijl het nog geen lunchpauze was. Wat

Toegegeven, we konden in elk geval doorvaren, maar

bleek: de aardlekschakelaar was eruit gesprongen.

vervelend is het wel! We waren blij toen we aankwa-

Toen dat duidelijk werd was het probleem in elk ge-

men in Ter Apel in de provincie Groningen. Mooie ha-

val snel opgelost. Een aardige mevrouw die vlak bij de

ven en een havenmeester met een botenwagen. Pri-

brug woonde, en vroeger ook een boot had gevaren

ma service en het probleem leek opgelost.

met haar man, bood sanitaire hulp.

Helaas bleek de volgende dag dat dit toch niet het ge-

Uiteindelijk kwam we aan in Zuidbroek, vlakbij stad

val was. Ergens tussen Stadskanaal en Veendam weer

Groningen, waar we bij de werf van Pedro professio-

aangeklopt bij een werf. Aardige mensen en bereid

neel werden geholpen en het echte probleem werd

ons te helpen. Nu hebben we toevallig een reserve-

onderkend. Als je vijftien seizoenen met een boot

toilet bij ons – we hadden al eens eerder problemen

vaart, dan hoopt zich onderin het een en ander op en

gehad en toen we bij Jachthaven Naarden eenzelfde

uiteindelijk leidt dat ertoe dat het systeem niet meer

in de watersportwinkel zagen liggen hebben we deze

goed werkt. Ik zal u de details besparen!

voor de zekerheid maar aangeschaft - en deze werd geplaatst. Helaas bleek ook dit niet de oplossing van

Er zijn echter ook andere pechgevallen denkbaar. De

het probleem. We mochten er een nachtje blijven lig-

motor kan midden op het IJsselmeer uitvallen, je kunt

gen, dus er was een toilet in de buurt.

vastlopen in de welig tierende waterplanten, je kunt

De volgende dag deden we de “veel-bruggen-toer” en

een aanvaring krijgen, een te lage brug nemen, water

kwamen vast te liggen in Veendam omdat de grootste

maken, het roer kan niet meer functioneren, noem

brug van de route in het centrum van de stad helaas

maar op.

www.reddingsdienst.com Ook zij zijn altijd bereikbaar, 24 uur per dag, 7 dagen per week. Zij proberen binnen 15 minuten bij je te zijn. Zij regelen de afhandeling met de verzekering. Er is geen lidmaatschap nodig om van de hulp gebruik te maken. Het schip wordt bij problemen naar een haven gebracht en ze proberen het probleem meteen op te lossen, zodat de vakantie kan worden voortgezet. Het telefoonnummer is 085 - 0655 358. www.limadelta.nl

. WATNU?

Limadelta BV biedt sleep- en hulpverlening, pechhulp op het water, berging, duikservice, offshore services en workboat charters. De monteurs opereren in heel Nederland, maar vooral in de wateren van en rond het IJsselmeer, Markermeer, IJmeer en de Randmeren. Ze Fotografie - Anne-Marike van Arkel

zijn gespecialiseerd in pechhulp op locatie, zodat je snel weer je weg kunt vervolgen. Het telefoonnummer is 06 - 52 43 29 05. www.112-water.nl Deze organisatie biedt hulp op de Friese wateren. Ook zij doen het hele pakket: berging, redding, slepen van de boot en service in de regio Friesland. Ze hebben hun vloot net uitgebreid met een Joker 470, welke is omgebouwd tot reddingsboot varend onder de naam Delta-1. Het telefoonnummer is 0515 – 712030.

Een rondgang op het internet wijst uit dat er inmiddels heel veel organisaties zijn die in dergelijke gevallen

www.grachtenwacht.nl

hulp kunnen bieden, buiten de KNRM. Enkele voor-

Vaar je graag in Amsterdam, dan is deze pechhulp

beelden:

interessant. Ze staan binnen een uur voor je klaar en zijn van vele markten thuis: een afgeslagen mo-

www.bootinnood.nl

tor, een geblokkeerde schroef en overige pechsitua-

Boot in Nood is een vereniging van Nederlandse nauti-

ties. Het is mogelijk een abonnement af te sluiten voor

sche hulpdiensten die sleep- en hulpverlening te water

€ 99,- per jaar. De Grachtenwacht staat het hele vaar-

bieden. Een reddingshulp die zegt te staan voor kwali-

seizoen klaar van 10.00 tot 22.00 uur. Heb je pech, dan

teit en betrouwbaarheid. Ze werken met goedkeuring

kun je terplekke abonnee worden.

en in samenwerking met verzekeraars en de KNRM. Ze

Het telefoonnummer is 06 - 12914929.

proberen in noodsituaties in 15 minuten bij u te zijn. Het telefoonnummer is 0880 – 117 117.

Ik hoop dat u geen gebruik hoeft te maken van deze organisaties. Ik wens u een heel mooi vaarseizoen, ge-

www.botenwacht.nl

vrijwaard van ongemakken. Maar mochten deze toch

Zij noemen zich de Wegenwacht van het water. Zij bie-

voorkomen, dan hebt u in ieder geval een aantal tele-

den 7 dagen per week hulp door heel Nederland. Je

foonnummers bij de hand waar u wat aan heeft!

kunt er net als bij de Wegenwacht lid van worden. Binnen 24 uur komt er een monteur aan boord. Ze hebben professionele jachtmonteurs. Ze geven ledenkorting bij

Anne-Marike van Arkel

onderhoud en in de webshop. Het telefoonnummer is 088 - 011 7111.

VAN DE HAVENMEESTER Donderdag 1 april Vroeger – dat kan ook ík inmiddels zeggen – kwam er

vrijwillig… geen idee, maar ze waren er wel. Dit jaar heb

eens op 1 april in het journaal het verhaal langs dat je de

ik ook het aantal vrouwen dat aan de klus was weer zien

in de winter opgepompte autobanden in de zomerperi-

groeien, manlief laten ze blijkbaar liever thuis. Ik heb er

ode weer leeg moest laten lopen. Anders zou de lucht

verder maar niet naar gevraagd… Als vraagbaak help ik

in de banden te koud zou zijn en dat zou de remweg

ze graag op weg en laat de dames, soms ook heren, zien

negatief beïnvloeden… Hier ontstond toch wel wat ver-

dat het helemaal niet eng is om zelf iets aan je boot te

warring over, het bericht kwam immers via het journaal.

doen. Een ander lid, een gepensioneerd dieselmonteur,

Onzin natuurlijk. Vandaag heb ik twee afspraken staan,

ziet pechgevallen als een enorme uitdaging en schiet di-

te beginnen bij de garage.

rect te hulp als dat nodig is. Hij kon niet wachten met

Eens zien of dit ook een 1 aprilgrap wordt.

het oplossen van een koelwaterprobleem waar de dames nu al voor het derde seizoen tegenaan liepen. Bleek

Nee, het is geen grap en ik kan mijn auto achterlaten.

een scheurtje in een waterslang onder een slangenklem

Het zonnetje schijnt hoog aan de hemel en er staat een

te zijn. Hij heeft aangeboden om tijdens de tewaterlating

frisse bries. Dus hup, hardloopkloffie aan en een uur-

van de sloepen aanwezig te zijn. Voor u hoop ik uiter-

tje hollen door de bollen. Als ik dan door al die fleurige

aard dat u geen kennis met hem hoeft te maken, maar

velden en tussen de heerlijk geurende hyacinten heen

het is wel heel fijn dat hij erbij is.

hobbel, denk ik dat we het eigenlijk helemaal zo slecht niet hebben. Natuurlijk is corona niet leuk en moeten

Ons clubje vaste vrijwilligers dat nog steeds op jullie,

we er zo snel mogelijk van af, maar kijk eens naar wat er

gezellige nieuwe “collega’s” zit te wachten, heeft voor u

allemaal wél kan.

de steigers afgespoten, steigerdelen vervangen, vlaggen gehesen, vliegers opgezet, handvatten in de douches ge-

Gister kwamen twee oud-leden op de fiets naar de ha-

plaatst, de Roef schoongemaakt en ga zo maar door. We

ven een kopje koffie drinken. Vorig jaar hebben zij hun

kunnen dan misschien niet op een terrasje zitten met

boot verkocht met het idee te gaan reizen. Tja, dat liep

z’n allen, maar we kunnen wel heel veel leuke andere

even anders… maar niet getreurd, fietsen gekocht en nu

dingen met en voor elkaar doen.

trappen ze wat af op hun elektrische tweewielers. Picknickmandje mee en zo genieten ze heerlijk van hun vrije

Dus corona, wij blijven ‘gewoon’ – op gepaste afstand –

tijd. Ook aan de dieselpomp zijn de eerste booteigena-

ons ding doen en hebben plezier en genieten!

ren alweer langsgekomen. Zij kunnen niet wachten tot

Om 17.00 uur heb ik de tweede afspraak, ben benieuwd….

de boot weer helemaal schoon is en weer aan zijn eerste reis kan beginnen. De boten op de kant worden stuk voor stuk goed vertroeteld door hun eigenaar. Het viel

Leonie Treffers

mij op dat veel vaders en moeders hun dochter of zoon

Havenmeester

meenemen om te helpen, top! Heel erg leuk om te zien. Misschien was het mede dankzij corona en niet geheel

Voorjaar 2012 deden wij het al eens; Stand Up Paddling

Maar toen de terugreis; oei die viel niet mee! Nog eens

oftewel suppen!

3 kwartier terug en dan met pap in je benen van de vermoeidheid zo’n plank in balans houden was geen makkelij-

Het bewuste weekend in 2012 gingen wij kamperen op

ke opgave, maar hij heeft het gered.

een mini-camping in Zeeland.

Ikzelf heb daarna met mijn vriendin ook nog geprobeerd

Vrienden van ons woonden daar in de buurt en hadden

een eindje te komen, maar kwam niet veel verder dan

daar een standplaats voor hun camper.

slechts een paar meter uit de kust op m’n knieën op de

Iedere morgen werden nog vóór 7 uur alle poten opge-

SUP.

draaid en aanhangers – gevuld met surfspullen – aange-

Maar toen later de schemer inzette en ik met mijn buik plat

koppeld en dan vertrok de hele camping voor het beste

op de SUP, al peddelend met mijn armen, uitgedaagd werd

plekje langs het water aan de Brouwersdam.

door een verdwaalde jonge zeehond was mijn SUP-avontuur compleet!

Hele rijen surffanaten stonden al vroeg langs de kant. De meesten gingen eenmaal aangekomen nog even terug naar bed om verder uit te slapen. Het was niet mogelijk om aan de Brouwersdam te overnachten, maar op deze manier had iedereen toch de beste plek. Ik heb ooit eens een filmpje gezien met mensen in een resort die met bergen handdoeken op een zonnebedje afrenden, daar deed me dit een beetje aan denken. Maar goed; ieder zijn hobby. Vanaf een uur of 10, 11 begon de surfgekte en aan het begin van de middag lag de hele graskant vol met vele planken en masten en brak je je nek over de vele surfzeilen. Behalve surfplanken hadden onze vrienden ook SUP’s in

Toen wij na deze minivakantie thuis kwamen en we ver-

hun aanhanger en later die middag besloten mijn man en

telden van het suppen keek iedereen ons met grote ogen

onze vriend eens te kijken of ze al suppend bij Concert at

aan; sup wattes???

Sea konden komen.

Inmiddels is aan dat beeld wel wat veranderd. Er worden

Suppen was voor mijn man nieuw, dus met de bibbers in

hele SUP-scholen uit de grond gestampt, cursussen gege-

de benen vertrokken ze.

ven en zelfs suppen met je hond kan je leren. Er is nu zelfs

Als snel had hij het suppen onder controle en genoot zelfs

sprake van een heuse subcultuur.

van de tocht én ze bereikten het podium met de Zeeuwse band Bløf.

De Lidl bood ongeveer 4 jaar geleden als één van de eerste in Nederland de opblaasbare SUP te koop aan voor net geen € 300,-. Ik dacht toen nog “ben je niet goed, wat een geld, en dat voor een opblaasplankje van de supermarkt!” Maar ook wij zijn ‘verkocht’ en hebben twee opblaasbare prachtexemplaren in de boot liggen. Voor “slechts” € 220,-- inclusief verzenden per stuk, dat dan weer wel. De enige must voor dat suppen is wat ons betreft een beetje mooi weer. Dus kom maar op; wij kunnen niet wachten! Bibi van der Kraan

Fotografie - archief familie Van der Kraan . Paul van Remundt

SUPCULTUUR

Fotografie - Paul van Remundt

ONZE STEIGER

Hoewel er in deze maand altijd al een behoorlijke snuif lente in de lucht zit, moet ik toch wel even stilstaan bij die ouderwetse winterweek in februari, toen sneeuw en ijs regeerden in Nederland. Wat een pret voor jong en oud. Na een week was het voorbij en konden wij ons gaan voorbereiden op het komend vaarseizoen. We hebben er zin in! Twee seizoenen geleden zijn wij met de ms ‘Ab Fab’ verhuisd naar een grotere box en dat werd ook een andere steiger. Iets dichter bij het havengebouw en de sanitaire voorzieningen. Uitstekende plek dus. Een andere stek, dus ook andere ‘steigerbewoners’. In den beginne lijkt het hier rustig, maar al snel blijkt dat deze ogenschijnlijk saaie steiger een bron van inspiratie en gezelligheid is. Er is van alles en nog wat gaande, uiteraard moet je je oren en ogen wel openhouden en openstaan voor nieuwe contacten. In het weekend zien we de vaste kern arriveren en maken we een praatje. De één na de andere vaart uit, maar soms blijft men ook ‘gewoon’ liggen. Tijdens de ‘Corona’-zomer van vorig jaar hebben we nog meer mensen van onze steiger leren kennen. Het was te warm om aan boord te vertoeven, dus zaten we lekker onder de knotwilg aan het begin van de steiger en zagen we een ieder langskomen.

Sommigen kwamen ook gezellig bij ons zitten - of wij bij hen. En er volgden geanimeerde gesprekken. Zo leerden wij de pianist kennen. Die kon ons, met sigaar in de hand, vermaken met mooie verhalen over zijn tijd bij het Kurhaus en de jaren dat hij in een bekende Haagse jazzband speelde. Verhalen om van te smullen. De ‘buuf’ van even verderop de steiger schuift onder de boom aan en vertelt al genietend van een sapje over hun heerlijke week weg. Ze aait haar Spaanse hond nog eens over de bol. De buschauffeur/evenementenmanager komt in vol ornaat aan op zijn racefiets en klopt bij ons aan: “Mag hond Pip een lekkernijtje?” Er volgt een geanimeerd gesprek over honden. Op Koningsdag worden we uitgenodigd om het glas te heffen met een zelf gebrouwen likeurtje. Heerlijk!! Steevast drinken we een gezellig glaasje met onze vrienden van ms ‘Op-Stap’. Er valt heel wat te palaveren (ja, zoek die maar even op ;-). De buren ‘links op de flank’ komen aan en voordat de buurvrouw haar tassen aan boord heeft, heeft de buurman de motor al gestart en weg zijn ze. “We gaan richting Zeeland! Tot zondagavond!” We adviseren elkaar over leuke ligplekjes, tapijttegels voor in de boot, kabels voor de tv- aansluiting en wat al niet meer. Inmiddels weten wij via de buren ‘rechts op de flank’ ook dat er een ‘speciaal persoon’ is in de haven, die in het bezit is van een grote magneet aan een heel lang touw om brillen, sleutels etcetera uit het water te vissen. En vaak lukt het nog ook. ‘Adres’ na te vragen bij de havenmeester. Kortom; liggen wij aan een stille steiger waar nauwelijks wat gebeurt? Niks daarvan! Kan niet wachten tot ik iedereen weer zie en spreek.

Debbie van Bruggen

Tekst - Bibi van der Kraan en Paul van Remundt Fotografie - Paul van Remundt

WE VRAGEN HET ARTHUR In de rubriek ‘We vragen het...’ behandelen we (technische) nautische onderwerpen. We leggen een al dan niet technische vraag voor aan één van onze adverteerders. Deze keer willen we meer weten over de brandstoffen voor onze scheepsmotoren. Arthur Sloeserwij van Watersport Service Koudekerk kan ons daar alles over vertellen.

WIE IS ARTHUR Arthur nam op 1 augustus van het vorige jaar ontslag

beurt weer voor bacteriegroei. Eerst voornamelijk in de

bij Mercedes-Benz waar hij - volgens velen - een we-

brandstoftank, maar later ook in filters en leidingen.

reldbaan had en nam het bedrijf in scheepstechniek

Gevolg: verstoppingen!

van zijn schoonvader over. Helemaal uit de lucht vallen

Voeg daarom altijd een biocide (acticide) toe aan uw

kwam die stap niet. In de jaren ‘90 van de vorige eeuw

diesel. Deze biocide zorgt ervoor dat bacteriën geen

werkte Arthur al als monteur van scheepsmotoren,

kans krijgen.

schepen en buitenboordmotoren. Vijfentwintig jaar

Wat u ook kunt doen is TRAXX Diesel tanken. Deze die-

kostbare technische ervaring dus. Bovendien is Arthur

sel heeft de biocide er al in zitten.

fervent watersporter en de trotse bezitter van de Hen-

Tip: deze diesel is gewoon bij ons in de Doeshaven ver-

drik, een sleepboot die hij geschikt heeft gemaakt voor

krijgbaar. Bovendien wordt elk jaar – aan het begin

de pleziervaart en lid van onze haven. Toen de redactie

van het seizoen – de tank op de haven gereinigd om

hem benaderde om te vragen of hij wilde meewerken

eventuele sludge en smurrie te verwijderen.

aan deze rubriek, zei Arthur direct ja. Voor uw buitenboordmotor is het belangrijk dat u BRANDSTOFFEN VOOR SCHEPEN

E5-benzine tankt. Aan E10-benzine is namelijk veel

Tegenwoordig zijn brandstofleveranciers verplicht

meer bio-ethanol toegevoegd en dat is weer niet goed

enkele procenten biodiesel toe te voegen aan de

voor de pakkingen en rubbers in de carburateur met

dieselolie vertelt Arthur. Voor auto’s is dit niet zo’n

alle gevolgen van dien.

probleem, maar voor ons watersporters zorgt dit regelmatig voor grote problemen. Deze biodiesel trekt

Arthur heeft ook nog een belangrijke ‘groene’ tip voor

namelijk water aan dat condenseert tegen de wanden

het winterklaar maken van onze boten. Die bewaren

van de brandstoftank. Deze condens zorgt op haar

we voor een volgende Opperdoes.

S.O.S.

Goedkoop of duur(der), wel/niet vorstgevoelig. En dan nog alle voor- en nadelen van de diverse blusstoffen. Dit

Je hoeft niet heel lang op Google te zoeken.

zou zomaar een technisch verhaal met welles/nietes voor-

Tik “brand jacht” in en de nieuwskoppen zijn in no

en nadelen kunnen worden. Wordt wellicht nog eens een

time op het scherm te zien.

artikel in één van de volgende ‘Opperdoesjes’.

“Brand verwoest plezierjacht, gasflessen op tijd van

In dit artikel wil ik eens nadenken over “wat als…”, wat als

boord”, “Brand in boot bedreigde loods”, “Enorme

er brand aan boord uitbreekt.

schade aan peperduur jacht na brand”…..en zo kan

En eerlijk gezegd is dat best lastig, lastig omdat ik (geluk-

ik nog wel even doorgaan. Zomaar wat voorbeelden

kig) iets schrijf vanuit gevoel.

van een berg ellende en materiële schade. Eindigend in een smeulende hoop afval.

Schrijven als ervaringsdeskundige is toch wat makkelijker

Ik wijzig de zoekopdracht met één woordje: “slachtof-

vind ik. Maar dat gaat over dit onderwerp gelukkig niet

fers” zet ik ervoor, “slachtoffers brand jacht”.

op. Niet meegemaakt. En dit zo houden is het streven. En

Ook nu staat het scherm vol met nieuwskoppen: “Do-

ik weet zeker: hierin ben ik niet de enige. Iedere schipper

de bij brand in jachthaven”, “Zoektocht naar slacht-

streeft ernaar om veilig te varen, veilig aan boord te leven

offers bij uitgebrand bootje”, “Twee gewonden, één

en daarbij brand aan boord te voorkomen. Iedere schip-

dode bij brand op jacht”.

per. Ook die schippers waarbij het helaas zo anders is gelopen.

Onbewust kijk ik vanachter het toetsenbord in gedachten naar m’n eigen jachtje. Krap 10 meter, achterkajuit

Wat kunnen we doen om niet alleen brand aan boord,

met 2½ slaapplaats, een stuurhut met onder de vloer het

maar ook persoonlijk letsel -of erger- te voorkomen? Het

motorruim, dan richting de boeg een dinette, kombuis en

antwoord is eigenlijk even simpel als lastig: voorbereiden.

in de boeg ook nog 2 slaapplaatsen. Niks bijzonders, wel

Vooraf bedenken wat als… Wat als ik gas ruik? Wat als er

leuk. Standaard voor een scheepje van deze lengte. Maar

rook onder de vloer vandaan komt? Wat als….vult u zelf

hoe zit het met de brandveiligheid?

maar in.

Thuis heb ik het wel goed voor elkaar denk ik: Rookmel-

Bij het stellen van de “wat als”-vraag, komt er ook vast wel

ders op alle verdiepingen, van begane grond tot zolder.

een idee tot oplossen of erger voorkomen.

Eén extra bij de wasdroger. Bij de cv-ketel een koolmo-

Wat als ik gas ruik? De oplossing kan simpel zijn. Fles dicht!

noxidemelder, je weet wel, voor dat gas wat je niet ruikt,

Ventileren. Erger is dan voorkomen.

proeft of ziet, maar wel zeer gevaarlijk is. En mocht het

De oplossing zit hem waarschijnlijk in het laten dichten of

mis gaan…blusmiddel is voorradig, vluchtmogelijkheden

vervangen en afpersen van de leiding door een prof.

zijn er ook. Maar het kan ook ingewikkelder. Brand aan boord. Fijn Maar hoe heb ik het aan boord geregeld?

dat er blusmiddelen aan boord zijn. Maar wat als het niet

-Rookmelders

(meer) beheersbaar is? Wat is dan het stappenplan? Wat

-Koolmonoxidemelder X

als ik op ruim water ben en misschien lang op hulp moet

-Brandblussers

wachten? Hoe breng ik mijn medeopvarenden en mezelf

(eehhhh......, hoe is het met de keuringsdatum?) - Vluchtplan

in veiligheid?

Als ik de lesboeken voor de cursus vaarbewijs er op na sla, is er wel een stappenplan wat aanbevolen wordt: Lukt het

Enigszins beschaamd trek ik de conclusie: werk aan de

niet om aan de wal te komen, gooi dan het anker uit. Pro-

winkel! Melders aanschaffen en ophangen is zo ingewik-

beer te blussen. Lukt dit niet, verzamel dan op de boeg (lo-

keld niet.

gisch, voor anker liggend is dit bovenwinds en hebben we geen last van de rook). Roep hulp, trek aandacht. Wordt

Blusmiddelen blijkt een ander verhaal te zijn. Wat een

het te gevaarlijk? Ga dan in de bijboot (mijn bijboot hangt

mogelijkheden! Klein/groot/groter. Schuim/poeder/CO2.

in de davits achter op het schip, best lastig als we op de

Handmatige bediening/automatisch systeem/blusgranaat.

boeg zouden staan….).

Weet je wat het vervelende is aan dit soort onderwerpen? Er is geen schip hetzelfde, er is geen gevaarlijke situatie hetzelfde, er is geen omgeving hetzelfde en er is geen mens hetzelfde. Een altijd passend antwoord is dus niet mogelijk! Wat is dan het doel? Een wake-up call! Niet meer dan dat. En dat is beter te doen met dit artikeltje dan met het indringende geluid van de rookmelder! Veilige vaart in het seizoen 2021! Hans Zijl Gastauteur

• • • • • • •

Dé speciali st in watersport verzekerin gen

Eerlijk advies Duidelijkheid Belang van de klant staat voorop Persoonlijk contact Zeer scherpe premies! Kennis van zaken Goede dekking tegen lage premie

Vraag vrijblijvend een offerte aan op: www.suydersee.nl of bel 0227 712 034

Tekst - Paul van Remundt . Fotografie - archief familie Van Der Meer . Tim en Paul van Remundt

Op het eiland van de Unie van Watertoeristen aan de Kagerplassen in 2021

GOED VERHAAL WERD LOVESTORY Misschien herinnert u het zich nog. De redactie van de Opperdoes plaatste in het najaar van 2020 een oproep in de Opperdoes-nieuwsbrief. Dit omdat we (altijd) op zoek zijn naar goede verhalen. Die oproep leverde een aantal zeer waardevolle reacties op.

Jan van Steenis schreef - speciaal ons - een leuk stukje over het eerste vaaravontuur dat hij samen met zijn broer Robert in 1968 ondernam. Pag. 23. Riet van Vliet schrijft met ingang van dit nummer een column met daarin de memorabele gebeurtenissen die zij en haar man in hun varend bestaan hebben meegemaakt. Pag 36. En we kregen een mailtje van Grada en Hans van der Meer met daarin de suggestie dat er in één van hun verre reizen misschien wel een leuk verhaal verscholen zat. Het werd een lovestory. De liefde voor het water, schepen en reizen.

Een keertje praten

We spraken af in Nieuw-Vennep waar Grada en Hans in een

1981

Meerenprins

2000 km

bungalow wonen.

1982

Meerenprins

1200 km

Omdat ik graag goed voorbereid op m’n afspraak kom, heb

1998

Old Salt

1300 km

Zenit

3000 km 2000 km

2007/2008

ik van te voren nog wat gegoogled. Ik kwam er al snel achter dat de tweejarige bootreis, waar Hans in z’n mail over

2009

Zenit

sprak, beslist niet hun enige avontuur was. Grada had op

2010/2012

Zenit

± 10.000 km

2015/2016

Zenit

de site waarbenjij.nu de thuisblijvers uitvoerig op-de-hoogte

3500 km

gehouden van meerdere reizen. Sinds september 2020 varen Grada en Hans met de Dippy Maid

De vele verslagen maakten me nieuwsgierig. Wie zijn die mensen die telkens opnieuw op een motorboot(je) stappen en zich weer in een nieuw avontuur storten?

Een prettige kennismaking Aangekomen bij de bungalow – een bungalow is volgens Wi-

ontvangen. Even prettig en enthousiast was het gesprek.

kipedia een relatief kleine woning met alle vertrekken op de

Voor ik weg ging maakten we een afspraak voor het maken

begane grond, soms met een kelder – zag ik het al wel een

van een foto. De locatie zou het eiland Oude Kooi op de Ke-

beetje. Dit zijn mensen met zo hun eigen – originele – ideeën.

ver zijn, één van de Kagerplassen. Dat eiland – eigendom

De ontvangst was hartelijk en de koffie lekker sterk. Nadat

van de Unie van Watertoeristen, is de plek waar Grada en

ik mezelf had voorgesteld was ik benieuwd naar hun verha-

Hans elkaar – in 1962 – voor de eerste keer ontmoetten.

len. Na drie koppen koffie en een kleine tweeëneenhalf uur luisteren, zat ik met een tas vol reisverslagen en een envelop

Grada

vol losse foto’s weer in de auto. Het duurde ruim een week

In de familie Van der Sprong is Grada de oudste van vier

voor ik wist waar het verhaal dat ik moest schrijven over zou

dochters. Ze heeft nog twee broers boven zich. Vader Van

gaan. Ik maakte een nieuwe afspraak om – in de lijn van m’n

der Sprong is een telg uit een – wat je noemt – fanatiek

idee – nog een aantal belangrijke details te bespreken. Net

slagersgeslacht. Omdat vader Van der Sprong die ambitie

zo hartelijk als de eerste keer werd ik ook de tweede keer

beslist niet deelt en moeder Van der Sprong professioneel

coupeuse/kleermaakster is, kopen ze in 1953 in Amsterdam een goedlopend naaiatelier met woonhuis. De eigenaar gaat binnenkort emigreren. Omdat de verkoop van het atelier op het laatste moment toch niet door gaat, belandt de dakloze familie met een baby van nog geen 4 maanden in een notarisboot. Door in de stuurhut provisorisch wat planken te timmeren, wordt er gezorgd voor voldoende slaapplaatsen voor de 8 koppen tellende familie. ‘t Zijn barre tijden voor het jonge gezin. Naar alle waarschijnlijkheid lag het scheepje in die strenge winter van 1953/54 in de dicht gevroren Groeneburgwal

De notarisboot van de familie Van der Sprong op de Vliet, onderweg richting Leidschendam.

met uitzicht op een stukje Amstel. Grada wordt in die winter acht jaar. In het voorjaar van 1954 varen ze de boot naar Leidschendam waar zij bij een boer in een zijslootje van de Vliet komt te liggen. Vader en moeder Van der Sprong hebben namelijk een overhemdenfabriek in Den Haag gekocht. De zaken gaan goed en er wordt winst gemaakt. Na het kopen van een woonhuis is er ook nog geld voor een stalen motorjacht. De Lucia. In 1961 wordt de familie lid van de Unie van Watertoeristen. Grada is dan veertien jaar oud.

De Zephir. Het motorschip van de ouders van Grada. Aangemeerd in één van de singels van Gouda.

Hans Hans is de oudste in een gezin met 5 kinderen. Drie jongens en twee meiden. Als Hans een jaar of twaalf is, koopt zijn vader een motorkruiser met de naam ‘Edelweiss’ op de steven. Niet zelden vaart Hans het schip. Vooral wanneer het erop aankomt geeft vader Van der Meer het stuur aan z’n zoon. Dat talent levert Hans een prachtige baan op, meest in het weekeinde. Z’n vader prijst ‘m namelijk aan bij een kennis die een serieus groot jacht heeft, en zelf voornamelijk schade vaart. Hans krijgt een kapiteinsjas aangemeten, kost en inwoning en wordt vanaf dag één door de familie Slootweg – toen de meest bekende slager van Den Haag – als hun kapitein gezien. Hans is er altijd bij. Als het schip aanmeert bij een restaurant – en dat gebeurd niet zelden – schuift Hans

Grada met vrienden in haar - nu klassieke - zeilbootje. Type Vrijheid.

óók aan. Als Hans negentien jaar oud is krijgt hij een once in a lifetime aanbieding. Ook weer via z’n pa – ja, die heeft z’n zoon hoog zitten – mag hij een schip van een Zweedse eigenaar van Voorschoten naar Cannes varen. Alle kosten vergoed. Hans trommelt een bemanning bij elkaar – één van hen is een broer van Grada – en samen varen ze onder zijn leiding de 14,5 meter lange Super van Craft van de firma Klaassen naar Zuid-Frankrijk. Zelf denkt Hans dat die drie weken durende tocht hem heeft veranderd. Meer volwassen of zo. We leven dan in 1968 en ook de familie Van der Meer is dan al een paar jaar lid van De Unie van Watertoeristen.

Hans (16) achter het roer van de Edelweiss. Het motorschip van zijn vader.

Op het eiland van de Unie van Watertoeristen aan de Kagerplassen in 1969

De Unie van Watertoeristen Ieder weekeind – in de zomer tenminste – liggen de boten van de familie Van der Sprong en Van der Meer en die van nog zo’n vijfentwintig andere gezinnen aangemeerd aan dat eiland op de Kagerplassen. Grada en Hans weten nog precies de namen van de schepen en die van de verschillende gezinnen. De namen van de jongens en meiden waar ze bevriend mee waren en de gezellige avonden in De Bonte Koe. Je kunt aan hun gezichten zien dat ze de sfeer van toen, zo

Het eerste scheepje - Meerenprins 1 - van Grada en Hans.

weer kunnen oproepen. Nostalgie. Komt nooit meer terug. Een feestje Als Hans z’n zus geslaagd is voor haar HBS, vraagt hij Grada of zij zin heeft om met hem naar haar feestje te gaan. Hans heeft eerder al eens iets met Grada’s zus Lea geprobeerd, maar dat liep op niets uit. In die periode zat Grada trouwens in Londen. Uitgezonden door haar vader met het idee dat je iets van de wereld gezien moet hebben en vooral dat je je talen moet spreken. Grada had als tegemoetkoming in

Hans, Alwin en Reinier op de Meerenprins 2 voor de kust van Scheveningen.

de kosten daar een baantje als au pair. Londen was toen al peperduur. Enfin… De zoen die Grada van Hans aan ‘t einde van het feestje kreeg gaf haar het gevoel van lente. ‘t Zou nog een paar weken duren voor Hans’ nuchtere inborst tot wankelen kwam. Diezelfde zomer lag de Edelweiss van de familie Van der Meer bij Cochen aan de Moezel toen Grada ook aan boord kwam. Ze was op uitnodiging van Hans’ moeder door een vriend van de familie naar Duitsland gebracht. Hans vlammetje voor Grada ontwaakte toen ze ‘s morgens in de salon

Grada achter het roer van de Meerenprins 2 op de Oosterschelde.

van de Edelweiss in een nachthemdje aan de ontbijttafel verscheen. Die avond werden de wederzijdse gevoelens hartstochtelijk onderstreept onder de oud-Romeinse Römerbrücke bij het stadje Trier. Toen Hans om de hand van Van der Sprong’s dochter vroeg was zijn beroep van slager nog wel een hobbeltje dat genomen moest worden, maar het feit dat hij een van de Van der Meer was gaf uiteindelijk de doorslag. Goud

Matrozen Alwin, Reinier en Harold op het voordek van de Meerenprins 2.

In juni dit jaar, vieren Grada en Hans hun 50-jarig huwelijksfeest. Al die jaren zijn ze blijven varen. Er kwamen drie prachtige zonen: Alwin, Reinier en Harold. Alleen Harold en Reinier kun je regelmatig op het water treffen. Harold kitesurft en vaart met enige regelmaat samen met onder anderen Reinier in een gehuurd schip een rondje om het Spaanse eiland Ibiza. Reinier heeft een zomerhuisje aan de rand van de Kagerplassen en een bescheiden bootje. Alwin heeft een prachtig huis in Leiderdorp waar hij samen met z’n vrouw en vier kinderen leeft als god in Frankrijk.

De Zenit onderweg naar de Oostzee.

Bezoek onze website en bekijk al het werk waar we trots op zijn. we-r.nl

U kent ons van de Opperdoes en de Doeshaven-website,

creatief concept. Wilt u ook eens de mogelijkheden van film

maar wist u dat we bovenal goed zijn in het maken van films?

onderzoeken voor uw communicatie? 06 14 94 54 23.

Corporate-, instructie- of reclamefilms. Met onze klanten bespreken we de behoefte. Zo zijn we dat gewend. Bedenken de strategie en komen altijd met een bijzonder pakkend Communication and visual art

Luxemburg, Frankrijk en Duitsland. Hun eerste schip was

en Kees zijn al jaren lid van onze vereniging en je kunt ze

een piepklein kajuitzeilbootje maar die is langzaam uitge-

tegenkomen op de binnenwateren van Nederland, België,

groeid tot het motorschip Rosalinde dat ze nu bezitten.

Tekst - Riet van Vliet. . Fotografie - Riet van vliet . Gezagvoerder - Kees van Vliet

Dit is het reisverslagenboek van Riet en Kees van Vliet. Riet

Riet en Kees hebben tijdens de vele vakanties en tochten

foto’s. Voor deze Opperdoes ligt het boek opengeslagen bij

van alles meegemaakt. Gebeurtenissen die ze hebben op-

Ooievaars, katern zomer 2019. En wij mogen meekijken.

getekend in een lijvig boekwerk gelardeerd met prachtige

Cokky ‘Toen onze oudste geboren werd ben ik ook in de ‘zaak’ gaan werken als receptioniste. Dat was wel zo makkelijk’. 2. Wat was voor jullie de aanleiding om het water op te gaan? Met de paplepel ingegoten of……? Henk ‘Mijn ouders hadden een soort stal als vakantiehuis in Roelofarendsveen. Aan het water dus. Ik was lid van de scouting/zeeverkenners. Regelmatig sleepte ik

Henk en Cokky van Santen

mijn vader mee. Hij zag hoeveel plezier we hadden op het water en ook hij werd enthousiast. Mijn vader kocht een 16m2 en werd een fanatieke zeiler. Er was altijd wel een broer die met hem meeging. Ikzelf uiteindelijk niet zoveel, omdat ik als oudste al snel moest gaan werken. Maar er is toen wel een zaadje bij mij geplant en mijn

In deze rubriek maken we in 10 vragen & antwoor-

liefde voor het varen is gaan groeien.

den (nader) kennis met één of meer van onze (nieu-

Uiteindelijk heb ik voor een oom van ons het casco van

we) leden. Deze keer heb ik een telefonisch gesprek

zijn boot voorzien van elektrische bedrading. Als dank

met Henk en Cokky van Santen van ms ‘Op-Stap’.

mochten wij twee zomers lang varen. We genoten’. Cokky ‘Ons Utrechts gezin was meer van het kamperen.

We spreken af om elkaar op vrijdag om 10.30 uur te bellen.

Wij hadden een caravan. Dus hebben wij (red.: Cokkey

Cokky neemt de telefoon op: ‘Ik heb de hele nacht niet kun-

en Henk) dat na die twee jaar ook nog even uitgepro-

nen slapen!’ Het interview kan beginnen!

beerd. We gingen van plek naar plek met onze ‘sleurhut’.

1. Stellen jullie je eens voor: wie/wat ben je? Waar en met

Maar uiteindelijk was het geen succes en gingen we voor

wie woon je?

een boot’.

Henk ‘Wij zijn Henk en Cokky van Santen. Wij wonen in

Henk ’We kochten een casco ‘Succes-kruiser’, die ik sa-

Leidschendam, hebben twee getrouwde kinderen (Pas-

men met Cokky en een vriend opbouwde. Zeventien jaar

cal en Marco), vier kleinkinderen en het vijfde kleinkind

lang hebben we naar volle tevredenheid met deze boot

is op komst’.

gevaren. Ze heette ‘De Leeuwinn’ (refereert aan de kroeg

Cokky ‘Ik ben de jongste van een gezin met 5 kinderen

- daar kwamen we graag ;-) Nog steeds trouwens!

- 3 zussen en een broer. Wij zijn opgegroeid in Utrecht. Rond mijn 17e ging ik de opleiding ‘verpleegkundige A’

Eerst lagen we in de Drecht en voorts zijn we gaan liggen

volgen en daarna ging ik als verpleegkundige aan de slag

vlak bij de ‘stal’ waar we als kind al onze vakanties vier-

in onder andere Huizen, Bilthoven, Voorburg en Den

den. Een soort thuiskomen dus.

Haag. Mooie jaren waren dat. Ik heb ook nog 4 jaar ge-

Cokky En opeens…. Ja, opeens werden we verliefd op

werkt bij de trombosedienst. Lekker rondrijden in mijn

een ander schip. In 1993 zagen we een Beachcraft van

autootje en op een andere manier in contact komen met

10 meter in de Oude Wetering liggen. Er moest veel aan

mensen.

gebeuren, maar dat mocht de pret niet drukken. Dus

En nee, ik heb Henk niet ontmoet in Den Haag maar tij-

hup in de onderhandeling met Van Wijk. Helaas konden

dens een wintersportvakantie in Oostenrijk in 1971. En

we het niet eens worden over de prijs. Dus werd ons

dat was niet op de piste…, uiteraard bij de ‘après-ski’!

ideaal even op een zijspoor gezet. We hebben toen wel

Henk ‘Ik kom uit een gezin met 8 jongens! Wij zijn op-

onze ‘Leeuwinn’ te koop gezet bij Van Wijk.

gegroeid op de Prinsengracht in Den Haag. Als jonge

Op een dag gingen we wat dingen van boord halen – de

jongen ben ik gaan werken bij mijn vader. Hij had een

kinderen zaten in de auto – en kwamen we in gesprek

autobedrijf. In ’75 is mijn vader helaas op jonge leeftijd

bij Van Wijk. Toen we weer in de auto stapten waren we

overleden. Samen met één van mijn broers heb ik toen

een boot rijker. We hadden een mooie deal kunnen slui-

de ‘zaak’ voortgezet tot wij het in 1999 verkochten. Ik

ten en waren eigenaar van de ‘Op-Stap’. Volgens dochter

bleef wel in loondienst werken bij de toenmalige koper. Op mijn 64e ben ik met pensioen gegaan.’

Pascal een ‘decadente’ boot. En ze heeft gelijk, het is ook

bij jachthaven De Meerkant in Roelofarendsveen… Juist,

een heerlijk schip.

Fotografie - Paul van Remundt

Met dit schip hebben we ook wat jaren bij De Meerkant gelegen. Met een prachtig uitzicht over de Braassemermeer. Mooie en gezellige jaren hebben we daar meegemaakt.’ 3. Wanneer werd je lid van WSV Doeshaven en waarom koos je voor onze haven? Lag je eerder in een andere haven? Henk ‘Ik ging met pensioen en we hadden het idee om langer met de boot te gaan varen. Mooie tochten maken. We zijn lid geworden van de vereniging in 2008 en een jaar later hadden we een plek op de Doeshaven. Sneller dan we verwacht hadden. De Doeshaven is bij ons in de buurt, is goedkoper dan waar we lagen en óók heel erg gezellig’.

7. Wat zijn volgens jullie de plus- en/of minpunten van onze

Cokky ‘Ha! Later zijn meerdere boten van De Meerkant

haven en vereniging?

achter ons aangekomen. Ik ken zeker vijf stellen die hier

Cokky ‘Minpunten? Die hebben we niet!’ Alles is hier pri-

nu naar alle tevredenheid liggen. Leuk toch?’

ma geregeld. Zeker met onze ‘nieuwe’ gezellige havenmeester Leonie. Een aanwinst. En uiteraard vergeten we

4. Met welk schip/scheepje vaar je en aan welke steiger ligt

Dick niet, met zijn talloze jaren ervaring… ook met hem

het?

mooie tijden meegemaakt - en nog steeds.

Cokky ‘Zoals eerder vermeld… Ons schip heet ‘Op-Stap’

Wij hopen wel dat De Roef weer snel open mag/gaat en

en we liggen aan steiger I. Waarom ze zo heet? Nou, het

verder gaan we gewoon genieten van en op het water.’

is een hoge boot dus je hebt een hoge ‘opstap’ en we gaan er mee ‘op stap’… Da’s logisch toch? Hahahaaa….

8. Wat zou je anders of beter willen? Hebben jullie nog tips

We hebben een gezellige steiger. Ik moet zeggen dat de

en/of suggesties voor het bestuur, één van de commissies of

coronaperiode ook een voordeel had/heeft. Doordat we

de havenmeester?

meer in de haven bleven liggen, leerden we veel meer

Henk ‘Wij vinden alles uitstekend geregeld. We hebben

mensen kennen. Bijzonder leuk.’

niets te klagen.’

5. Met welke bemanning en passagiers varen jullie? Hebben

9. Hebben jullie nog tips en/of suggesties voor de andere

jullie misschien ook een scheepshond aan boord?

leden? Bijvoorbeeld een reparatie- of onderhoudstip. Of

Henk ‘Wij varen samen. Vroeger uiteraard met het gezin.

handige accessoires voor aan boord?

De laatste jaren varen we veel op met Leo en Monique

Cokky ‘Neeeee Debbie, dan gaan ze Henk overal voor

van Santen (broer en schoonzus) van de Caluna. Altijd

vragen!! Hou op alsjeblieft! Die tijd hebben we gehad…

gezellig als je samen vaart. De mooie herinneringen kun

Hahahaaa…

je later nog altijd samen delen.’

Maar… ik wil wel wat kwijt over de tegels op de dijk. Die zijn aan het verzakken en voor je het weet struikel

6. Wat is jullie (favoriete) vaargebied? Staan er nieuwe ont-

je over een losliggende tegel. Daar moet toch wel even

dekkingen in de planning?

naar gekeken worden.’

Henk ‘Ohhh, België, Frankrijk, Duitsland… De Maas op richting Maastricht… ook altijd leuk. En hier in de buurt?

10. Willen jullie tot slot nog iets kwijt? Hebben jullie een leu-

De Kaag, het Joppe… Ach, eigenlijk overal. Wij genieten

ke anekdote? Een boodschap? Een wens?

wel. Van de zes maanden zijn we zeker viereneenhalve

Cokky ’Niets specifieks. Wat ik al eerder zei: Door de co-

maand weg. Vorig jaar dan even niet, maar het gaat ze-

rona leer je de mensen in de haven beter kennen. En

ker weer gebeuren! Wij vinden het leuk om nieuwe din-

wat ons opvalt is dat de mensen ECHT rekening houden

gen mee te maken: vijf km lange tunnels, in een soort

met elkaar en gepaste afstand nemen en houden. Super

bak/lift in België en in Frankrijk de berg over getild wor-

vinden wij dat. Complimenten voor iedereen!’

den, zelf sluizen… en wat al niet meer.’ Debbie van Bruggen

In een jachthaven ligt, door de complexiteit van de drinkwaterinstallatie, altijd de legionellabacterie op de loer. Pracht Installatietechniek is gespecialiseerd in diverse installatietechnieken en met name in het beheer van drinkwaterinstallaties bij jachthavens. Watersportvereniging Doeshaven heeft het beheer van haar drinkwaterinstallatie aan Pracht toevertrouwd en is daarmee gegarandeerd van schoon en vers drinkwater op ieder tappunt! Pracht Installatietechniek. Industrieweg 1a, 2382 VE Zoeterwoude. info@prachtbv.nl

L E G I O N E L L A P R E V E N T I E

E N

D R I N K W A T E R B E H E E R

WAARSCHIJNLIJK WAS HET ALLEMAAL GEEN OPZET Eén van de redactieleden ontving een nogal boze mail. Die kwam van een lid van roeivereniging Asopos die iets vervelends had meegemaakt en via de pen even stoom wilde afblazen. Omdat hij één van de leden - toevallig een redactielid - van de Doeshaven goed kende, werd die het lijdend voorwerp. Roeiend op de Does, in de richting van de Wijde Aa, was er vanuit de Doeshaven een motorkruiser voor hem komen varen. Doeshavenvlag vrolijk wapperend in het mastje en met een flinke hekgolf achter de boot. De golven die het schip veroorzaakte rolden over de kunstmatige houten walkanten en ook de natuurlijke oevers kregen het zwaar te verduren. Waarschuwen hielp niet. In de stuurhut zaten vier volwassenen druk te converseren. Naast het schip gaan roeien lukte niet, daar was de golfslag en de snelheid te hoog voor. Nog harder roepen had ook geen zin. Het schip voer een meerkoetnest uit het riet en natuurlijk werd ook dat niet opgemerkt. Waarschijnlijk was het allemaal geen opzet en vaar je snel veel te hard met zo’n modern schip, maar ik moet hier echt iets van zeggen. Aldus de roeier. De gemeente Leiderdorp doet ontzettend haar best om een mooi stuk natuur aan te leggen en steekt daar - niet gelogen - miljoenen in. Natuurlijke walkanten zijn belangrijk voor het leven zowel boven als onder water. Als we ons daar niet aan aanpassen, is de oplossing beton zoals verderop op de Does een boer zijn walkanten heeft verstevigd. Heel erg stevig, dat wel. Maar geloof me; op Fotografie - Paul van Remundt

beton groeit niets. Let goed op uw snelheid. Vaar desnoods nóg iets langzamer. Doe het voor onze natuur en ook een beetje voor deze roeier. De Redactie

ONZE EERSTE ERVARING OP HET WATER

Tekst - Jan van Steenis. Fotografie - archief Jan van Steenis

HET WAS 1968. HET HAD BIJNA VIJF JAAR GEDUURD. NU WAS HIJ EINDELIJK KLAAR. DE DOOR ONZE VADER ZELFGEBOUWDE MAASKRUISER.

CAMERATOEZICHT OP DE HAVEN

Elke week vroegen mijn broer – vijftien jaar – en ik – zeventien jaar – aan pa wanneer we gingen varen. Steevast was zijn antwoord dan ‘als het weekend is jongens’. Was het eenmaal weekend, dan ging het feest niet door omdat er eerst nog iets aan de boot gedaan moest worden…

Misschien is het u opgevallen dat er een aantal maanden

Na enkele weken kwamen we erachter dat leden van onze

geleden camera’s zijn geplaatst op diverse plaatsen op de

watersportvereniging Schieland in Rotterdam, onze oude

haven.

heer ‘vaarangst’ hadden aangepraat. Het passeren van de Irenebrug zou een lastig karwei zijn. Als je eenmaal door

Dat hebben we gedaan om toezicht te houden op de

de brug was, volgde er onmiddellijk een lastige bocht naar

eigendommen van de vereniging en die daarmee te be-

links. Deze wijsheid en het feit dat pa nog nooit gevaren

schermen tegen verkeerd gebruik.

had, zorgde ervoor dat het er nooit van kwam. Tot... totdat

Maar ook zijn de camera’s bedoeld als hulpmiddel voor

mijn broer op een middag tegen me zei ‘Kom Jan, we gaan

de havenmeester bij de handhaving van de regels en het

varen!’. Hij wist waar de sleutels lagen en samen gingen we

beheer van de jachthaven. Zij geven Leonie de mogelijk-

op mijn brommertje naar WSV Schieland.

heid om op afstand zicht te houden op de aankomst en het

Ik voorop de boot als een soort navigator en broer Robert

vertrek van passanten.

aan het roer. Het ging prima.

Bij een haven met een omvang als de Doeshaven zijn de

Toen we de Irenebrug wilden passeren en netjes toeterden,

camera’s een logisch hulpmiddel voor de havenmeester bij

werd ons te kennen gegeven dat wij er niet door mochten.

de uitvoering van haar werk.

Onze verlichting deed het niet en het ging al schemeren.

De camera’s zijn geplaatst op plekken waar ze duidelijk

We besloten om de boot dan maar aan te meren. Toen we

zichtbaar zijn en worden niet gericht op het privédomein

hiermee bezig waren kon mijn broer maar ternauwernood

zoals woonhuizen en werkplekken. Bij de ingangen van de

een flinke draai om zijn oren ontlopen. Onze pa was gealar-

haven zijn borden geplaatst waarop wordt aangegeven dat

meerd door de secretaris van de vereniging, tevens politie-

er cameratoezicht is.

ambtenaar, die ons had zien wegvaren. Als ‘straf’ moesten wij op de boot overnachten.

De actuele beelden (real time) kunnen op het havenkan-

De volgende ochtend kwamen pa en ma ook aan boord. De

toor en via een app op de telefoon van de havenmees-

boze bui van onze vader was na een nachtje slapen weg-

ter worden bekeken. Terugkijken van het beeldmateriaal

geëbd. Na het starten van de motor vroeg hij mijn broer

(alle beelden worden opgenomen met een digitale op-

de DX11 door de brug te varen. De vorige dag was immers

name-recorder) is voorbehouden aan het bestuur dat in

ook zonder brokken verlopen. Het werd een gezellige eer-

bijzondere gevallen de havenmeester daarvoor toestem-

ste vaart naar de Rottemeren. Er zouden nog vele tochten

ming kan geven. Dit zal in principe alleen gebeuren in het

volgen en ook pa werd met het verstrijken van de jaren een

geval van calamiteiten.

ervaren schipper. Ten aanzien van het inzagerecht gelden strenge restricties Jan van Steenis

vanwege de bescherming van de privacy zoals vastgelegd in de AVG (Algemene Verordening Gegevensbescherming). In de praktijk betekent dit dat beeldmateriaal niet door leden kan worden ingezien. In bijzondere gevallen, zoals bijvoorbeeld diefstal of beschadiging van eigendommen, zal beeldmateriaal aan de politie worden overgedragen. De spelregels die door het bestuur worden gehanteerd zijn vastgelegd in het ’Protocol Cameratoezicht Doeshaven’ dat te vinden is op de site van onze vereniging. Peter van Arkel Voorzitter

ALS WE OPEN MOGEN ZIJN WE ER HELEMAAL KLAAR VOOR! Corona had en heeft ons nog steeds in de greep. Het zal niemand ontgaan zijn dat we eind september zijn gesloten en tot op heden nog niet geopend zijn. Hoe lang dit nog gaat duren, is voor iedereen nog een vraag. Na de eerste startperiode van januari tot en met maart vorig jaar, begonnen we weer met veel enthousiasme voor de tweede maal op 1 juni 2020. Wat was het leuk om te zien dat vanaf de eerste openstelling op zaterdag, de loop er gelijk lekker in zat. Avond na avond werd het drukker en drukker, en al snel gingen we ook op de vrijdagavond open. Natuurlijk zaten er ook minder drukke avonden tussen, met name als het weer te wensen overliet. Maar op mooie dagen konden we de tafels wel driemaal boeken, wat helaas niet ging. Niet alles ging altijd goed, maar met een hele nieuwe bediening en keukenbezetting, die dagelijks ook nog wisselde, kunnen we terugkijken op een fantastische zomerperiode. Wat dat betreft was het een jaar om niet snel te vergeten. Vol enthousiasme gaan we dan ook – zodra we open mogen , weer aan de slag. Met een grotendeels vernieuwde bediening, keukenbrigade en menukaart, maar hopelijk wel weer met onze vaste gasten. Natuurlijk hopen we nog meer leden van watersportvereniging Doeshaven te bereiken. Oók u bent daarom binnenkort van harte welkom voor een kopje koffie, broodje, lunch, maaltijd etcetera. Ook zullen we te boeken zijn voor een familiefeestje, borrel, jubileum of andere gelegenheid.

Met vriendelijke groeten en tot snel, Bert de Kroon Horecamanager

FAMILIEBERICHTEN

Leden van onze vereniging die ons zijn ontvallen

E. de Nijs

E.A. Hekkelman-Lorenz Ellie

Eric 16 mei 1948

2 april 1936

16 december 2020

4 april

2021

Ellie Hekkelman-Lorenz heeft zich als bestuurslid, maar ook in de kantinecommissie en bij tal van evenementen verdienstelijk gemaakt voor de vereniging. Tijdens de Algemene Leden Vergadering van 1979 is ze aan de leden voorgesteld als 2e secretaris en nam het secretariaat over van mevrouw Steehouwer-Verdijk. Mevrouw Hekkelman-Lorenz is in 1995 als bestuurslid afgetreden, maar altijd lid gebleven. De laatste jaren was zij erelid van onze vereniging.

H. Gijsman

Henk 2 mei 1933

8 april

2021

Henk Gijsman (Kappie) is 51 jaar lid geweest en heeft de vereniging tot op hoge leeftijd als vrijwilliger ondersteund. Hij hielp op de winterberging, zeemde de ramen van De Roef maar hielp ook veel op de haven met andere zaken. Met zijn vrouw Connie bezochten hij regelmatig De Roef; eigenlijk elke zondag, maar ook bij alle evenementen en bij alle feesten waren ze van de partij. De boot, m.s. Rhea is een aantal jaar geleden verkocht, maar het lidmaatschap is gebleven.

Namens de vereniging wensen wij de nabestaanden veel sterkte. Het bestuur

Dit is Arie de Haan. Arie is één van onze vrijwilligers. Hij heeft - net als andere vrijwilligers - de afgelopen maand stevig doorgepakt en er voor gezorgd dat de haven er weer tadeloos bij ligt. Net als de afgelopen jaren trouwens. Fotografie - Paul van Remundt

Wij vonden het tijd dat Arie en z’n collega’s daar weer eens voor in het zonnetje worden gezet. Al is het dan op de laatste pagina van deze Opperdoes, de waardering is er niet minder om.

HOUD VOL. ZODRA HET KAN GAAN WE EEN GROOT FEEST ORGANISEREN. BLIJF GEZOND EN ZORG DAT JE ERBIJ BENT ALS HET WEER MAG.

e b t e H

r uu t s

De haven is weer klaar voor een prachtig vaarseizoen. fotografie - Tim van Remundt