20260221-Sabato_NL

SABATO ART & DESIGN

EX- BALLETDANS ER DRI E S CRI E L S C H IT TERT MET ZI J N J UWEELKUNST OP TEFAF

WEEKENDMAGAZINE

DE TIJD

EUR E U ROPEAN OPEAN MAGA NE M A G A ZI ZIN E OOF F TH T HE E YEAR YEAR

21 02 26

BÉZIER DESIGN MARCIO KOGAN / STUDIO MK27 MINOTTI.COM

7

INHOUD

21.02.26

CREDIT: WO UTER MAECKELBERGHE , STEFA AN TEMME RMAN, STAN HUAUX , TIJS VERVECKE N.

Of daar ooit kippen in hadden gezeten, wilde het nichtje weten. Hilariteit alom, want in haar naïviteit zei het meisje precies wat veel design­ leken in onze keuken denken. Hoezo zet je wijnglazen in een netwerk van ijzerdraad? Ze vangen stof, staan niet 100 procent stabiel op die rasters en het ergste van al: het is en blijft… tja… kippengaas.

Toch hebben we het hier over de ‘Wire C # 2’-kabinetkast van Muller Van Severen. Een wandkast die ik zonder schroom tot de moderne designklassiekers reken. Niet omdat ze zo on­ derhoudsvriendelijk is, en ook niet omdat ze de ideale bergruimte biedt voor keukengerei. En al zeker niet omdat je er lekker veel in kwijt kunt.

Ze is gewoon ánders.

De hokjesstructuur doet me persoonlijk denken aan patronen uit de jaren 1990, terwijl de grid in de kunstwereld al lang geldt als een

toonbeeld van modernisme. Wat er ook van zij: het ruitjespatroon is erg in trek in hedendaagse interieurs, vooral in zijn metalen verschijnings­ vorm.

In deze designspecial leest u alles over grids, want Vincent Van Duysen gebruikt ze, Nico­ las Schuybroek ook, en het Portugese bureau AB+AC Architects leverde onlangs een prachtig appartement op met een traliedeur als scheiding tussen kook- en leefruimte. ‘Is de klant een vo­ gel?’, klonk het op Instagram.Van hokjesdenken gesproken.

AN BOGAERTS HOOFDREDACTEUR

P. 2 2

P. 3 0

P. 6 0

TEFAF 2026: DRIE JONGE BELGEN BESTORMEN HET BASTION VAN DE OUDE MEESTERS

KRAAK VAN DE EEUW: REBEL LIONEL JADOT NEEMT DE CHIQUE VILLA E M PA I N I N

DE GROT VAN ARCHIBABA: ‘THE HUB’ IS DE GEHEIME IDEEËNFABRIEK VAN DE (INTERIEUR)ARCHITECTEN

P. 0 8 M I J N S A B AT O : 24 UUR IN HET SPOOR VAN ONDERNEEMSTER JESSICA LEFEVERE

P.4 6 VISITE PRIVÉE: OOSTDUINKERKE KRIJGT EEN HUIS MET GOLVENDE MUREN

P. 5 4 OPMARS VAN DE VERDWIJNKEUKEN: V A N S TAT U S S Y M B O O L NAAR ONZICHTBARE NIS

P.1 1 0 ING’S BANKGEHEIMEN, VAN PICASSO TOT BROODTHAERS: D E K L U I S G A AT O P E N

8

M I J N SA BATO

21.02.26

De zaterdag/sabato van Jessica Lefevere, CEO bij kranenfabrikant RVB: juichen langs het hockeyveld, reformer-pilates bij Sacha en een avondje comedy. Tekst: Jorik Leemans Foto’s: Alexander D’Hiet

M I J N SA BATO

JE SS ICA L E FE V E R E STUDEERDE EERST PSYCHOLOGIE, BEHAALDE DAARNA EEN MASTER IN B U S I N E S S A A N E S C P I N PA R I J S . W E R K T E B I J G D F S U E Z E N H A A R F A M I L I E B E D R I J V E N , K A R T O N N A G E L E F E V E R E - B E E L E N C R E A PA C K . N A M I N S E P T E M B E R V O R I G J A A R KRANENFABRIKANT RVB OVER.

Op zaterdag tref je misschien wel de meest ontspannen versie van Jessica Lefevere (42). Het waren dan ook drukke maanden voor de onderneemster uit Linkebeek: een halfjaar geleden nam ze het Brusselse bedrijf RVB over, dat sinds 1935 bekendstaat om zijn designkranen voor badkamer en keuken.‘Ik wil als een soort missionaris ons merk bekender maken’, glimlacht Lefevere.‘RVB is een echt Brussels maison, net zoals Pierre Marcolini.

Alles wordt in ons atelier in Anderlecht gemaakt. In eigen land kennen veel architecten ons, maar de gewone consument veel minder. Bovendien heb ik internationale ambities; zo nemen we dit jaar voor het eerst deel aan het Salone del Mobile in Milaan.’

Naar eigen zeggen staat ze op en gaat ze slapen met haar bedrijf. ‘Het zit constant in mijn hoofd, ook in het weekend.

Als ondernemer ben je natuurlijk trots op je product, waardoor ik er graag over vertel tegen iedereen die ik tegenkom. Ook met mijn man wissel ik continu ideeën uit, al proberen we ons op zaterdag en zondag zoveel mogelijk op ons gezin en onze vrienden te focussen.’

8 . 20 AM - ‘Op vrijdag werk ik vaak heel laat door, zodat ik mijn weekend zoveel mogelijk kan vrijwaren. Het liefst slaap ik daarom uit tot 9 uur, maar dat is vaak niet compatibel met de hockeymatchen van de kinderen. Mijn man is gelukkig al ontbijt

R EC H T S H O C K E Y IS E E N VA S T O N D E R D E E L VA N D E Z AT E R DAG VA N J E SS ICA L E F E V E R E , A A N G E Z IE N H A A R D R IE K IN D E R E N H E T S PE L E N . ‘ IK GA H E L E M A A L O P IN D IE M ATC H E N ; IK V IN D H E T L E UK O M H E N T E Z IE N E VO LUE R E N .’

09

10

M I J N SA BATO

21.02.26

Op zaterdag: ‘ PRO B E E R I K E E N SESSIE REFORMER-P ILATES OF YO GA TE B OEKEN

M ET V R I E N D I NNE N B I J YO GA RO OM IN UKKEL. HET HELP T ME TE ONTS PA NNEN.’ gaan halen. Hij is Frans en houdt vast aan zijn gewoonten: zo staat hij al vroeg bij de bakker voor amandelcroissants, zodat ze zeker niet uitverkocht zijn. Zijn favorieten zijn die van Gâteau in Drogenbos.’

9 AM - ‘Hockey is een vast onderdeel van onze zaterdag, aangezien onze drie kinderen – twaalf, tien en zeven jaar oud – het spelen. Ik ga helemaal op in die matchen; ik vind het leuk om hen te zien evolueren.Van de ploeg van mijn jongste dochter ben ik manager, wat betekent dat ik onder andere de scheidsrechters en de praktische zaken regel. Ik vind het belangrijk om betrokken te zijn.’

12 PM - ‘Omdat de oudste in de namiddag nog een match heeft, ga ik met de andere twee kinderen eenvoudig lunchen bij Café Le Refuge in Ukkel. Het is een gezellig adresje waar je zelfs gezelschapsspelletjes kunt spelen. Ik probeer elke keer iets anders te bestellen; ik houd niet van routine.’

2 PM – ‘Op zondag ga ik meestal enkele uren naar kantoor om me over strategische zaken te buigen waar doorheen de week geen tijd voor was. Op zaterdag moet ik dan weer vaak mijn huis op orde zetten.Wat ik graag doe, is boodschappen doen bij La Grande Épicerie in Fort-Jaco, Ukkel. Het is een supermarkt

ON D ER J E SS ICA L E F E V E R E V IN DT H E T B E L A N G R IJ K O M B E T R O K K E N T E Z IJ N B IJ D E H O B BY VA N H A A R K IN D E R E N .

DA A R O M IS Z E M A N AG E R VA N D E H O C K E Y PLO E G VA N H A A R J O N G S T E D O C H T E R.

met een upgrade: je vindt er een eigen slagerij en viswinkel, kaas, noem maar op. Mijn man is grote fan van hun ‘escalopes de veau panées’.’

5 P M – ‘Als ik een gaatje vind, probeer ik een sessie reformer-pilates of yoga te boeken met vriendinnen bij Yoga Room in Ukkel.We volgen steevast les bij Sacha, onze favoriete instructrice.

Tot drie uur van tevoren kun je nog afzeggen, wat handig is met mijn drukke agenda. Toch probeer ik zoveel mogelijk te gaan; het helpt me te ontspannen na de intensieve weken sinds de overname. Mijn vriendinnen staan centraal in mijn leven.

We doen ook geregeld culturele uitstapjes, zoals onlangs nog naar Brafa.’

7 P M - ‘Mijn man en ik leerden elkaar zeventien jaar geleden kennen in Parijs via gemeenschappelijke vrienden.We proberen geregeld een moment voor ons twee te vinden.Vanavond gaan we iets eten bij Boaboa Records Café, een ‘listening bar’ in Ukkel. De sfeer is er wat losser: er speelt altijd een dj en ze serveren hippe, verzorgde bordjes om te delen. Ik vind het fijn om af en toe die stedelijke vibes op te zoeken.’

9 P M - ‘We sluiten de avond af bij Petit Kings, een stand-upcomedyclub in Sint-Gillis. Het is er heel klein; volgens mij zijn er maar 25 plekken.Verschillende beginnende comedians krijgen er elk een kwartier het podium. Het is weer eens iets anders en het leidt gegarandeerd tot leuke gesprekken achteraf.’

3 X G ET I PT

0 1 . T H E J OY OF

ESS ENTIE.’

A R C H I T ECTU R E

ELS ENS ES TEENWEG 141

‘ IK LUIS T E R G R A AG

IN ELS ENE. YA M AYU.B E

N A A R PO D CA S T S .

D E Z E V IN D IK

03. BRU SSELS

IN T E R E SS A N T VA N UIT

VI NTAGE MARKET

M IJ N J O B, O M DAT IK

‘IK H OU D VA N

D E UIT DAG IN G E N E N

INTERIEU RS D IE

D R IJ F V E R E N VA N M IJ N

AUTH ENTICITEIT

K L A N T E N B E T E R W IL

U ITS TRA L EN EN

B E G R IJ PE N . IK LUIS T E R

A A NVOEL EN A LS OF

OOK ELKE OCHTEND

ZE D OOR D E JA REN

N A A R D E 7 VA N D E T IJ D.’

H EEN GEGROEID ZIJ N.

V IA J E FAVO R IE T E

V INTAGE GEEF T EEN

PO D CA S T K A N A A L

ZEK ERE GEL A AGD H EID A A N J E H U IS . M IJ N

0 2. YA M AYU

J ONGS TE A A NKOOP

S A N TAT S U

H IER WA S EEN ROD E

‘ W E Z IJ N D O L O P D E

B U REAU L A M P VA N

JA PA N S E K E UK E N

ITA L IA A NS E M A K EL IJ.’

E N T E S T E N VA A K

EL K E EERS TE ZONDAG

N IE UW E A D R E S J E S

VA N D E M A A ND,

UIT. D IT AUT H E N T IE K E

D E L IGNES TRA AT 8 IN

R E S TAUR A N T S E R V E E RT

B RU SS EL . B RU SS ELS

PUR E G E R E C H T E N M E T

V INTAGEM A RK ET.B E

E E N FO C US O P D E

11

P.1 2 HOUT, LICHT EN LEF: EXPO ‘EN SCÈNE’ ZET KUNST ÉN DESIGN IN DE SPOTLIGHTS

SA BATO

P.1 4 HIGH SIX! MOLTENI&C BRENGT GIÒ PONTI’S ‘HAND’ OPNIEUW UIT

21.02.26

P.1 8 PA R K E R E N O P MICHELIN-NIVEAU: KNOLL ROLT DE ‘BIBONI’ UIT

P. 2 0 ROBOT MET RETROCHARME: GISMONDI’S ICOON KRIJGT TWEEDE LEVEN

12 _ 20 SAMENSTELLING: INGE RYLANT

Ca & La

21

SA BATO

P. 2 2 NIEUWE GARDE, OUDE MEESTERS: 3 JONGE BELGEN EISEN HUN PLEK OP OP TEFAF

22 _ 28

Art

21.02.26

29

P. 3 0 KRAAK VAN DE EEUW: REBEL LIONEL JADOT NEEMT DE CHIQUE VILLA E M PA I N I N

SA BATO

P.4 6 VISITE PRIVÉE: OOSTDUINKERKE KRIJGT EEN HUIS MET GOLVENDE MUREN

21.02.26

P. 5 4 OPMARS VAN DE VERDWIJNKEUKEN: V A N S TAT U S S Y M B O O L NAAR ONZICHTBARE NIS

P. 74 RENOVEREN IN RE MAJEUR: TOPDIRIGENT BLAAST KUSTVILLA NIEUW LEVEN IN

30 _ 82

Design

83

P. 8 4 DESIGN OP HET MENU: GERALDINE VAN HEUVERSWYN SERVEERT MEUBELCOLLECTIE

SA BATO

P. 9 0 GERECHT VAN DE WEEK: CHEF JASON SPINOY L A AT PA L I N G E N ZWARTE LOOK DANSEN

84 _ 114

Food

21.02.26

P. 9 9 PROEFWERK: IS WINE IN THE CITY OOK NA DE OVERNAME NOG DE MOEITE?

12

SA BATO

21.02.26

L I NK S E E N SCU L P TU U R VA N DE BE LG I SCH E KU N ST E N A A R CL AU DE CAT T E L AI N , G E M A A K T VAN AF VAL H O UT. R E C HT S I N T E RI E U RARCH I T E CT E CH ARLOT TE VE RCRUYSSE SE L E CT E E R D E VI N TAG E DE SI G N ME U BE LS VO OR DE E XP O.

SNEAKPREVIEW

CREDIT: COU RTESY OF CLAU DE CAT TELAIN, DEPASQ UALE + MAFFIN I.

KUN ST I N HE T LI CHT Drie disciplines, één podium. Met ‘En Scène’ slaan PsLab, een producent van architecturale verlichting, de Knokse interieurarchitecte Charlotte Vercruysse en Demain Art, een incubator voor opkomend kunsttalent, de handen ineen. ‘We hebben verschillende scènes gecreeerd waarbij de kunst van Melanie Berger en Claude Cattelain in dialoog gaat met vintage designmeubelen die door Charlotte werden geselecteerd’, vertelt Dora Aerts van Demain Art. ‘De belichting van PsLab maakt het helemaal af.’

Zo zullen er grote houten installaties te zien zijn van Claude Cattelain. ‘Hij werkt met boomstammen,

ruwe houten balken en afvalhout dat hij vindt op straat of aan zee. Ook gebruikt hij kunstkaders, wat interessante sculpturen oplevert’, zegt Florence Derck, de oprichtster van Demain Art.

V ER N I SS AG E O P 26 FEBRUARI , 1 7 -21 U U R. O PEN O P 27 -28 FEBRUARI EN 6-7 MAART. VRI J E TO EGANG. PS L A B, VOR S T ER MANSTRAAT 3 I N ANT W ERPEN. PSL AB.L I GH TI NG

CA & LA

21.02.26

R OUGE NOIR I N 19 9 4 CRE Ë E RDE CH AN E L E E N BL I JVE R: DE G RAN AAT KL E UR IG E N AG E L L AK ‘ RO U G E N O I R’.

ME T E E N RI ST L I MI T E D- E D IT IO N P RODU CT E N VOOR DE L I P PE N , DE H U I D E N DE O G E N BR E N GT H E T LUXE ME RK E E N E E RBE TO O N A A N ZI J N SI G N ATU U RKL E U R TU SS E N RO OD E N ZWART. CH AN E L .CO M

TO REDISCOVER

Molteni&C haalt acht objecten van Giò Ponti uit het archief. De Italiaanse architect ontwierp niet alleen meubels, maar ook sculpturen en kleine gebruiksvoorwerpen, die nu worden heruitgegeven in gepolijst staal.

Blikvanger is ‘La Mano’ (foto), een hand met zes vingers, ontstaan uit een briefwisseling met goudsmid Lino Sabattini. In zijn ontwerpen weigerde Ponti esthetiek en functionaliteit tegenover elkaar te plaatsen. Schoonheid was voor hem een functie op zich. En blijkbaar had die functie soms een extra vinger nodig.

MO LTENI .I T/ EN

TO WEAR

K E R S O P D E TA A RT Weekend Max Mara – het meer casual zusje van het Italiaanse Max Mara – lanceerde tien jaar geleden de ‘Pasticcino’. De naam is Italiaans voor ‘gebakje’ en dat is geen toeval. Met zijn overgedimensioneerde bollen op de knipsluiting is deze tas de kers op de taart voor wie wat speelsheid, zoetigheid en humor in zijn garderobe wil. In het voorbije decennium werd jaarlijks een nieuwe versie uitgebracht, waaronder een Venetiaanse variatie met handgeblazen glas. In het feestjaar schakelt Weekend Max Mara een versnelling hoger: van heruitgaves van de eerste Vichy-prints tot een pluizige versie.

VANAF 275 EURO, WE E K E ND M A X M A R A , B E .WE E K E NDM A X M A R A .C OM

14

CREDIT: LA MANO, DESIGN GIÒ PON TI, CO URTESY O F GIÒ PO NTI ARC HIV ES, CREATIV E DIRECTIO N ELISA OSSINO STU DIO, AARON TI LLEY.

HI G H S I X ?

SA BATO

21.02.26

15 TO VISIT

CREDIT: LUDOVIC BALAY.

SHOP P E N I N E E N Z WART-W I T F I L M Het luxewarenhuis Globus liet onlangs zijn vestiging in Basel volledig hertekenen door Tutto Bene.

Het Zwitserse designbureau, opgericht door Felizia Berchtold en Oskar Kohnen, wilde in zijn ontwerp de grens tussen warenhuis en kunstgalerie laten vervagen. In een stad waar Art Basel en hedendaagse architectuur het referentiekader vormen, bekijken Berchtold en Kohnen mode eerder als tentoonstellingsobject.

De verschillende verdiepingen kregen een minimalistische aanpak: betonvloeren, stalen details en

een grotendeels zwart-wit kleurenpalet.Transparante gordijnen, Japans papier en hier en daar een kleuraccent verzachten de strengheid.

Blikvanger is een doorlopende lichtwand die het ritme van de art-nouveaugevel uit 1904 abstract vertaalt naar binnen.Wie liever even uit de modegalerie verdwijnt, belandt in ‘The Collector’s Apartment’: een privésuite met veel hout en blauwtinten.

Shoppen als kunstvorm.

G LOB U S BA S EL , M A R K T PL ATZ 2 I N BASEL , ZW I TSERL AND. GLO BU S.CH

CA & LA

21.02.26

TO VISIT

B I J LU S O THUI S Grzeskiewicz en Tomás Fernandes zochten geen white cube, maar een leefruimte. Daglicht stroomt binnen via dubbelhoge ramen en beklemtoont de gebruikte materialen. Een monumentale tafel in zwartgeblakerd douglashout van Paul Boucher, een vloerlamp met experimentele kap op basis van algen van Macheia en een kamerscherm van gerecycleerd papierpulp van Sofia De Francesco vangen hier het licht.

Het huis blijft opzettelijk onaf. Geen galerie, geen showroom, maar een plek waar design leeft.Voor alle duidelijkheid: de woning zelf is een ‘collectors item’. Terwijl de andere woningen van het Alba-project te koop zijn, is deze residentie ‘not for sale’.

LU S O.WOR K S T H EM OD ER N S PAC ES .C OM /A L BA

16

G E S P R OK K E LD T H O M A S R O G E R WERK T M ET H O UTA F VA L UIT D E VOGEZEN. D E F R A N S E O N T W ERPER B INDT PL A NK EN S A M E N TOT M A ND EN EN OB J ECTEN M E T E E N R UW E ES TH ETIEK , M A A R V E R F IJ N D E A F WERK ING. NICOL A S G H E S Q UIÈ R E VA N LOU IS VU IT TON TO O N D E R O G E R S WERK ONL A NGS OP D E PA R IJ S E CAT WA L K .

T H OM A S R OG ER-SH O P.CO M

CREDIT: IN ES SILVA , COU RTE SY O F TH OMAS ROGER.

Het designcollectief Luso richtte een woning in de Portugese hoofdstad Lissabon in als bewoonbare galerie.‘The Collector’s Residence’ toont dat collectible design naadloos past in het dagelijkse leven.

Het huis staat in Marvila, een voormalige industriewijk die stilaan evolueert naar een buurt vol kunst en gastronomie, en maakt deel uit van ‘Alba’: een project waarbij een opslagplaats werd omgevormd tot vijf woningen die te huur of te koop zijn.

Luso vulde ‘The Collector’s Residence’, ontworpen door Quiet Studios, met werk van opkomende Portugese makers. Oprichters Natasza

CA & LA

21.02.26

TO LOUNGE

PARK E RE N O P D E MI CHE LI N -MA N ruimte. Samen met Knoll ontwikkelden de ontwerpers een textielbekleding met stretch die de rondingen van de zetel perfect volgt. Biboni is een meubel dat gezien én gebruikt wil worden. Speels, maar ook met het potentieel om een tijdloze klassieker te worden.

‘B I B ON I ’- S OFA , J O H NSTO N MARKL EE VOOR K N OL L , PRI J S O P AANVRAAG. KNO L L .CO M

CREDIT: JAN NA IRELAND FO R KN OLL .

18

Het architectenbureau Johnston Marklee ontwierp voor Knoll de ‘Biboni’-zetel. Sharon Johnston en Mark Lee lieten zich inspireren door klassiekers: Eileen Grays ‘Bibendum’-stoel, de ‘Soriana’ van Afra en Tobia Scarpa, Mario Bellini’s ‘Camaleonda’ en Pierre Paulins ‘ABCD’ uit de jaren 1970. Nog op hun moodboard? Het Michelin-mannetje.

Zijn rondingen, deukjes en ellebogen vormden de basis voor een modulair ontwerp met sculpturale curves.

Johnston en Lee werkten aan de ‘Biboni’ zoals ze een gebouw tekenen: elk onderdeel staat in verhouding tot de

CA & LA

21.02.26

K A N TOOR R O B OT A RT E M ID E L A N C E E RT, V IJ F TIG JA A R N A H E T O R IG IN E L E O NT WERP, EEN H E R UITGAV E VA N D E ‘ S INTES I’- L A M P. E R N E S TO G IS M O N D I, OORS PRONK EL IJ K LUC H T - E N R UIM T E VA ARTINGENIEU R, T E K E N D E D IT D E S IG N OM DAT H IJ IETS UN IE K S O P D E M A R K T WIL D E B RENGEN. H E T R E S ULTA AT: E E N IND U S TRIËL E L A M P D IE E R UIT Z IE T A LS EEN K RU IS ING TUSS E N E E N R O B OT EN EEN V INTAGE M IC R O FO O N .

PR I J S OP A A N V R A AG. A RT EM I D E.C OM

TO VISIT

Sabato-fotograaf Alexander Popelier heeft een nieuwe expo in Gent. Samen met beeldend kunstenaar Hannelore van Balkom stelt hij zijn werk tentoon bij Galerie Weerlicht. ‘De galerie bracht ons samen; Hannelore en ik kenden elkaar nog niet’, vertelt Popelier. ‘We zeiden meteen ja door de dialoog die onze werken oproepen.’

Popelier toont een selectie van foto’s die hij doorheen de jaren maakte. ‘Er zitten portretten tussen, maar het gaat vooral om vormelijk werk. Het zijn experimentele, vrije shoots, geprint op verschillende materialen, van aluminium tot glasplaten. Sommige materialen laten de beelden echt tot leven komen.’

‘Wat we gemeen hebben, is dat we lichamelijkheid in ons werk terugvinden’, vult Van Balkom aan. De jonge Nederlandse kunstenares maakt sculpturen van gevonden textiel en gips.

‘Het werk nodigt uit om aan te raken’, zegt galeriehouder Tom Boute. ‘Hannelore wil niets liever dan dat mensen haar werk voelen. Vandaar de naam van deze expo: Tangible. De kunst hier is tastbaar. Al zal Alexander misschien niet zo blij zijn met al die vingerafdrukken op zijn foto’s’, lacht Boute.

EX PO ‘TA N G I B L E’, GA L ER I E W EER L I C H T, F R A N K L I N R OOS EV ELTA A N 4 0 2 I N G EN T. VA N VA N DA AG, 2 1 F EB R UA R I T/ M 1 5 M A A RT. W EER L I C H T. B E

20

CREDIT: CAMILLE MORTIER, ALEXANDER POPE LIER, CO URTESY O F ARTE MIDE.

A A N R A K E N MAG !

Volvo EX60 Gemaakt om verder te gaan.

Tot 810 km rijbereik met één laadbeurt.

Verleg uw grenzen. Elektrisch.

14,7 - 16 KWH/100 KM | 0 G CO2/KM (WLTP)

De actieradiuswaarden zijn voorlopig en gebaseerd op WLTP testnormen, verkregen onder specifieke testomstandigheden voor de Volvo EX60. De werkelijke actieradius kan variëren afhankelijk van het laadniveau, de voertuigspecificatie, de buitentemperatuur, de accutemperatuur, weersomstandigheden, topografie, rijstijl en rijsnelheid.

Contacteer uw verdeler voor alle informatie over de fiscaliteit van uw voertuig.

Afgebeeld model ter illustratie. Milieu-informatie KB 19/03/2004: www.volvocars.be.

designed in France

made in France

JE BENT JONG EN JE TEFAFT 22

ART

21.02.26

TEKST: IRIS DE FEIJTER

FOTO’S: STEFAAN TEMMERMAN

OVER TWEE WEKEN TROEPEN PRIVÉJETS, MUSEUMDIRECTEURS, TOPGALERIEHOUDERS EN SUPERVERZAMELAARS WEER SAMEN IN MAASTRICHT VOOR TEFAF: ‘S WERELDS BELANGRIJKSTE EN MEEST P R E S T I G I E U Z E K U N S T B E U R S . T U S S E N D E V E E L A L O U D E R E D E A L E R S E I S T E E N N I E U W E G E N E R AT I E HAAR PLEK OP. PORTRET VAN DRIE JONGE BELGISCHE TEFAFFERS.

25

SA BATO

CREDIT: COU RTESY OF N OÉMIE GOLDMAN.

Herinner je je nog je eerste Tefaf? ‘Ik werkte nog maar twee maanden voor de galerie toen oprichter Eric Gilles me meenam naar Tefaf. Hij debuteerde op de ‘Showcase’-sectie voor jonge handelaars, maar had de mail verkeerd gelezen: we arriveerden een dag te vroeg voor de ‘accrochage’ en de hal was nog één grote werf. Het is ongelooflijk om te zien hoe dat 48 uur later de meest luxueuze beurs ter wereld is.’

Welke werken toon je dit jaar? ‘Omdat we deel uitmaken van de sectie ‘Works on Paper’ tonen we vooral tekeningen, maar ook enkele sculpturen. Naast Belgische artiesten zoals Léon Spilliaert nemen we ook enkele Franse en Scandinavische namen mee.We hebben ook een bijzondere aquarel van Paul Klee.’

Wat is het grootste misverstand over Tefaf? ‘Dat je rijk moet zijn om kunst te kopen.Wij hebben op onze stand een heel brede waaier aan prijzen: van duizend euro tot een miljoen.Veel handelaars staan ook open voor een systeem van afbetaling.Als je echt een coup de foudre hebt voor een werk, is er vaak een weg.’

Zijn er ook misvattingen over oude kunst? ‘Ik vind het vervelend dat er bij ‘affordable art’ meteen aan hedendaagse kunst wordt gedacht.Voor de prijs van een editie van een hedendaagse artiest koop je een 19de-eeuwse tekening of een schilderij uit die periode. Dat is een uniek werk dat de tijd heeft doorstaan.’

Word je als jonkie serieus genomen door de oude garde? ‘Op mijn eerste beurs was dat een probleem.Verzamelaars zagen mij als hostess. Zodra ik het gesprek opende, vroegen ze meteen naar Eric Gilles. Dus veranderde ik van strategie en hanteerde een vaste openingszin:“Hallo, mijn naam is Noémie Goldman. Ik ben de directeur van de galerie.” Dat heeft me erg geholpen. Ineens was er een ander gesprek. Bovendien: als je topkwaliteit mee hebt, nemen verzamelaars je sowieso serieus.’

Heb je een speciaal Tefaf-tenue? ‘Ik wil de kunstwerken laten spreken, dus kleed ik me niet te opvallend. Elegant en eenvoudig met een voorliefde voor blazers: zo kun je mijn stijl samenvatten. Op sneakers zul je me niet zien.’

Kun je jouw vrienden overtuigen om naar Tefaf te gaan? ‘Iedereen die een beetje geïnteresseerd is in kunst, mag dit niet missen. Het zijn tweehonderd musea op één plek, bovendien vlak bij België.’

En kun je diezelfde vrienden overtuigen om iets te kopen? ‘Verzamelaars zijn een essentiële schakel in de kunstwereld, maar mijn generatie geeft liever geld uit aan reizen en restaurants dan aan kunst.Terwijl het zo verrijkend is om een werk bij je thuis te hebben. Het biedt perspectief of ademruimte tijdens de dag. Daarom was ik heel blij om mee te kunnen werken aan het Emerging Collectors Program: een nieuw initiatief op Tefaf. Galeries kunnen, als ze dat willen, doorgeven welke kunstwerken op hun stand minder dan 20.000 euro kosten. Geïnteresseerde collectioneurs krijgen een plattegrond waarop al die werken staan.’

Meer dan een week op een beurs staan, is dat een uitputtingsslag? ‘Toen ik dat voor het eerst deed, heb ik ontdekt hoe graag ik het doe. Mensen verwelkomen, onze werken presenteren, uitleg geven over de kunstenaars: ik vind dat zalig. En een heerlijke afwisseling met de rest van het jaar, waarin ik vooral achter de schermen werk. Natuurlijk is er een commercieel aspect – als we niets verkopen, hebben we een probleem. Maar het is me toch vooral te doen om de gesprekken die ontstaan met verzamelaars en collega’s. Die gedeelde passie voelen, geeft me vleugels. De weken daarvoor ben ik altijd een tikje nerveus, maar ik heb vooral zin om te tonen wat we verzamelden.’

21.02.26

Noémie Goldman

SINDS 2015 IS (40) DIRECTEUR VAN AGNEWS BRUSSELS (VROEGER GILLIS GOLDMAN FINE ART), EEN GALERIE G E S P E C I A L I S E E R D I N L A AT - 1 9 D E - E E U W S E E N V R O E G - 2 0 S T E - E E U W S E W E R K E N O P PA P I E R . Z E S TA AT A L V O O R D E T W A A L F D E K E E R O P T E F A F .

‘Als je topkwaliteit mee hebt, nemen verzamelaars je sowieso serieus.’

NOÉMIE GOLDMAN

L I N K S NOÉM IE GOL D M A N B RENGT VO O R A L TEK ENINGEN M EE NA A R M A A S TRICH T, M A A R OOK D IT ZWEED S E R IV IE R LA ND S CH A P VA N H EL M ER O SS LU ND ( 18 6 6 -19 38 ) .

ART

Dries Criel

VOORMALIG BALLETDANSER (33) RICHTTE IN 2018 ZIJN GELIJKNAMIGE JUWEELMERK OP. IN ZIJN LUXUEUZE STUKKEN KOMT ZIJN DANSVERLEDEN SAMEN MET ZIJN F A S C I N AT I E V O O R A R C H I T E C T U U R A L S E E N BLEND VAN FLUÏDITEIT EN GRAFISCHE VORMEN. HIJ MAAKT DIT JAAR ZIJN DEBUUT OP TEFAF.

‘Ik ben iemand van de grote dromen.’

DRIES CRIEL

RE CH TS DRIE S CRIE L ONT W IE RP SP EC I AAL VOOR Z IJN T E FA FD EBU UT DE RT IG ‘PIÈ CE S UNIQ U E S’ D I E D E G RE NS TUSSE N S IE RAAD E N SC U LP TUUR OPZOE KE N.

21.02.26

Waar was je toen je hoorde dat je mocht deelnemen? ‘Op vakantie in Italië. Het was al een mooie reis, maar toen kon ze echt niet meer stuk. Ik ben iemand van de grote dromen. En op Tefaf staan, is daar een van.Vorig jaar voelde ik me er klaar voor en diende ik een aanvraag in. Dat ik werd toegelaten, voelt als een bevestiging dat ik goed bezig ben. Ik neem deel aan de ‘Showcase’: een sectie met kleine stands voor nieuwkomers.Volgend jaar hoop ik op de hoofdbeurs te staan. Ook droom ik al van Tefaf New York. Amerika is mijn grootste markt. Collectioneurs zijn daar avontuurlijker dan in Europa.’

Wat mogen we verwachten van je stand? ‘Ik liet mijn stand ontwerpen door het Antwerpse bureau Merckx/Holvoet. Het wordt een volledig monochrome ruimte met diverse texturen en materialen, waaronder palmhout en raffia. Ik toon er de dertig ‘pièces uniques’ die ik speciaal voor Tefaf ontwierp. Mijn collectiestukken neem ik niet mee.’

Wat trek je aan op de openingsavond? Ga je voor een klassieke look, aangepast aan het publiek? ‘Mijn kledingstijl aanpassen, daar begin ik niet mee. Ik blijf mezelf en ik hou van een karaktervolle look. In mijn kast hangt veel vintage Haider Ackermann en Dries Van Noten. Natuurlijk zal ik ook juwelen dragen; die horen al heel mijn leven bij mij. De stukken die ik maak, zijn voor vrouwen én mannen, maar uniseks wil ik ze niet noemen. Ik hou niet van dat woord.’

Word je als jonkie wel serieus genomen door de oude garde? ‘De hedendaagse high-end designerjuwelen vormen een kleine niche met een heel open en amicale sfeer tussen de verschillende spelers. Iedereen heeft respect voor elkaar. Er is weinig rechtstreekse concurrentie, simpelweg omdat we genoeg van elkaar verschillen. Iedereen heeft zijn eigen signatuur.’

Wat is je mooiste Tefaf-herinnering? ‘Tien jaar geleden kwam ik hier voor het eerst met vrienden. Ik herinner me nog de unieke energie die er hing. Die ontstaat volgens mij door de mix van de gepassioneerde standhouders, het niveau van de kunstwerken en het idee dat de hele wereld hier samentroept om schoonheid te zien.

Dat het zo dicht bij huis is, is nog zo’n troef.Voor mij is het de meest inspirerende beurs: een jaarlijkse afspraak met 7000 jaar kunstgeschiedenis.’

Wil je als ‘jong geweld’ de sector vernieuwen? ‘Als persoon drijf ik op verandering; ik ben altijd op zoek naar iets nieuws. Maar ik vind ook dat je goed werkende tradities, zoals Tefaf, in ere moet houden. De voorwaarde is wel dat je ze blijft infuseren met hedendaagse energie, bijvoorbeeld door jonge galeries toe te laten.’

Wat kan er nog mislopen? ‘Niet veel.Alles is tot in de puntjes voorbereid. Ik heb ook geen schrik dat ik niets zal verkopen. Natuurlijk voel ik zenuwen, maar het is eerder gezonde stress.’

CREDIT: COU RTESY OF DRIES CRIEL .

26

28

ART

A L S D E R D E G E N E R AT I E R U N T Georges Van Cauwenbergh ( 3 5 ) D E A N T I E K Z A A K A R T I M O O P DE ZAVEL IN BRUSSEL, GESPECIALISEERD IN L A AT - 1 9 D E - E E U W S E M A R M E R E N S C U L P T U R E N .

OOK IS HIJ TE ZIEN IN HET FRANSE TVPROGRAMMA ‘AFFAIRE CONCLUE’ EN BEREIKT H I J B I J N A 2 0 . 0 0 0 V O L G E R S O P I N S TA G R A M .

DIT JAAR DEBUTEERT HIJ OP TEFAF, EN WEL METEEN OP DE HOOFDBEURS.

‘Tijdens een debuut moet je alle registers opentrekken.’

GEORGES VAN CAUWENBERGH

OP TE FAF 20 26 S TAAN 272 H AN DE LAR EN VAN OVE R DE HE LE W E RE L D, 2 7 VAN H E N Z IJN BE LGISCH. B E H ALVE VASTE WA ARDE N A LS A X E L VE RVO ORDT EN M AR UANI ME RCIE R Z IJN E R OOK V I JF BELGIS CHE NIE UW KOME R S, O N DE R M EER D E S ME T FINE A RT E N GAL L E RY SOFI E VAN DE VE LDE .

12 T/M 19 MAART (OP 12 EN 1 3 M A ART ALLEEN OP UITNOD I G I NG ) .

TE FAF.C OM

21.02.26

Was het een verrassing dat Tefaf je aanvraag goedkeurde? ‘Vorig jaar diende ik ook al een aanvraag in:Artimo bestond veertig jaar en ik wilde groots uitpakken met een stand van 100 m2. Dat was te vroeg. Dit jaar vielen de puzzelstukken wel in elkaar.

Aanvankelijk zou ik op de ‘Showcase’-sectie staan, maar die stands zijn te klein voor onze monumentale sculpturen. Zo kregen we een plaats op de hoofdbeurs.’

Wat zul je tonen? ‘Tijdens een debuut moet je alle registers opentrekken en tonen wat je in je mars hebt. We pakken uit met museale, monumentale beelden.

Wat we precies meenemen, blijft geheim tot de openingsdag. Er zit sowieso een laat19de-eeuwse marmeren sculptuur bij die ik al acht jaar in onze stock heb zonder het beeld ooit te tonen.’

Waarom voel je je klaar voor Tefaf? ‘De afgelopen jaren verkocht ik via consignatie bij andere dealers al vijftien beelden op de beurs. Ik vroeg me af: waarom sta ik hier zelf niet? Mijn vader deed nooit mee aan beurzen; hij vond zo’n grote investering zonder rendementsgarantie te risicovol. Maar voor mij zijn beurzen essentieel om te groeien en nieuwe klanten te ontmoeten. Ik besef dat ik grote risico’s neem, maar ik wil altijd the extra mile gaan.’

Ervaar je scepsis van de oude garde? ‘Nee. Onze galerie bestaat ruim veertig jaar en heeft veel expertise in huis. Bovendien heb ik op eerdere beurzen mijn sérieux getoond door goede stukken mee te nemen en veel te investeren in de presentatie.

Voor Brafa liet ik dit jaar bijvoorbeeld 170 porseleinen bloemen maken.’

Voel je sturm-und-drang om de sector te vernieuwen? ‘Zeker.Anders dan mijn vader, die discreet achter de schermen werkte, neem ik bewust een publieke rol op als ambassadeur van antiek. Daarom doe ik mee aan het Franse tv-programma ‘Affaire Conclue’ en ben ik actief op sociale media. Ik zie het als mijn missie om oude kunst opnieuw onder de aandacht te brengen. Op Tefaf spreek ik misschien met duizend mensen, die sowieso al gebeten zijn door antiek. Op tv bereik ik dagelijks 2 miljoen kijkers, het hele jaar door.’

Kun je je vrienden overtuigen om naar Tefaf te komen? ‘Hun eerste reactie is vaak: “Ik hou niet van oude dingen.” Mijn vrouw dacht er vroeger net zo over. Maar zodra je de verhalen, de context, de symboliek en het vakmanschap achter de sculpturen uitlegt, komen deze werken tot leven.’

Wat is je mooiste Tefaf-herinnering? ‘Enkele jaren geleden mocht ik de experts assisteren tijdens de vetting of echtheidscontrole. Dat was enorm leerrijk en inspirerend.’

Wat kan er nog misgaan? ‘Transport is mijn grootste stressfactor. Marmeren beelden zijn complex om te verplaatsen door hun formaat en gewicht. Ik zal pas gerust zijn als alles veilig op de stand staat.Voorts ben ik extreem goed voorbereid.

Sommigen noemen dat maniakaal, maar voor mij moet alles gewoon perfect zijn.’

21.02.26

TEKST: IRIS DE FEIJTER FOTO’S: S TA N H U A U X

VILLA EMPAIN

KRA AK OVER ENKELE WEKEN ‘KRAAKT’ ZAVENTEM AT E L I E R S D E P O E P C H I Q U E V I L L A E M PA I N . T I J D E N S DE BEURZEN TEFAF EN COLLECTIBLE BEZET LIONEL JADOT, SAMEN MET 35 DESIGNERS EN KUNSTENAARS UIT ZAVENTEM AT E L I E R S , D E L U X U E U Z E A R T - D E C O V E R T R E K K E N V A N H E T BRUSSELSE MUSEUM. ‘WE ZULLEN HIER KOKEN, ETEN, LEVEN EN WERKEN.’

PAND

32

E

DESIGN

en groep mannen in zwarte hoody’s besluipt de voordeur van Villa Empain. Met grote tangen knippen ze de kettingsloten door en duwen de deur open van de chique art-decovilla in Brussel. Het lijken beelden van een bewakingscamera, maar het blijkt een ludiek filmpje dat Lionel Jadot maakte voor zijn nieuwe designevent.‘Noem het alsjeblieft geen beurs’, lacht de Brusselse designer.

‘Het is een performance; een soort revolutie om het klassieke beursconcept heruit te vinden.’

Daarvoor bezet Zaventem Ateliers dus een statige museumvilla. ‘Al twee jaar broed ik op het idee om een take-over te doen van Villa Empain’, zegt Jadot. ‘Dat past perfect bij het verleden van die plek. De luxevilla, die in 1930 werd gebouwd voor baron Louis Empain, stond decennialang leeg en werd meermaals gekraakt. Ze stond vol graffiti toen de Boghossianstichting ze in 2006 kocht om ze te restaureren en om te vormen tot museum. Met onze interventie willen we het huis zijn oorspronkelijke functie teruggeven.We gaan weg van de museale sfeer en gedragen ons als een soort krakers.We duwen de museumdeur open, brengen onze eigen spullen mee en komen hier leven, werken, koken, eten en wie weet zelfs slapen.’

Sabato: In totaal zullen 35 designers hun werk tonen, en ook verkopen. Is het een soort alternatieve beurs voor Collectible?

L I ON EL JAD OT: ‘Allesbehalve. Je zult nergens prijskaartjes zien.

Verkoop is echt bijzaak.We willen in de eerste plaats een verhaal vertellen en een statement maken. Daarom schreven we ook een manifest:‘Prototype of Reality’.Wie de villa betreedt, wordt ondergedompeld in een parallel universum: een prototype van een wereld waarin we graag willen leven. En we gaan dat dus ook effectief doen. ZowelVilla Empain als onze meubels komen letterlijk tot leven. Het is heel even ons huis, dus we lopen rond op onze sokken, zetten een kop koffie en maken soep voor wie op bezoek komt. Kortom: we doen alsof we er thuis zijn. En zo zullen we het huis ook inrichten.’

21.02.26

‘Bij ons geen dresscode of chic diner. Collectioneurs hebben al genoeg stijve, voorspelbare evenementen.’

H I ER VA N 1 1 TOT E N M E T 1 9 M A A RT Z A L O N T W E R PE R L IO N E L JA D OT S A M E N M E T 35 A N D E R E C R E AT IE V E L IN G E N VA N Z AV E N T E M AT E L IE R S D E L E G E N DA R IS C H E V IL L A E M PA IN IN N E M E N . ‘ N O E M H E T G E E N B E UR S , H E T IS E E N TA K E - OV E R.’ D E R OZ E S C UL PTUUR IS VA N PIE R R E C O D D E N S , D E S TO E L VA N AT E L IE R S E R R UYS E N D E L A M P VA N L IO N E L JA D OT.

Hoe zal dat eruitzien? En wat zal er precies gebeuren? ‘Dat weet ik niet exact. Zo functioneer ik, en Zaventem Ateliers ook: we doen graag dingen die we nog nooit eerder hebben gedaan en waarvan we niet precies weten hoe het zal zijn. Dat gevaar interesseert me. Ik heb een idee, maar geen strak uitgewerkt plan. Alleszins zal niemand een apart hoekje krijgen, zoals op een klassieke beurs.

Dat vindt niemand bij Zaventem Ateliers nog interessant.We mengen de stukken van alle designers tot een nieuw geheel. De dagen voor de expo arriveren we als verhuizers en beginnen we de villa in te richten. Ook tijdens de expo kunnen we nog dingen veranderen. Niets ligt vast. Behalve onze meubels nemen we ook onze lievelingsboeken en wat persoonlijke spullen mee, zodat het echt aanvoelt als een huis. Muzikant Eyeveyes nam ateliergeluiden op in Zaventem en compileerde die tot een soundscape die we zullen afspelen.’

Wat heb je met krakers? ‘Deze take-over ligt in lijn met alles wat Zaventem Ateliers doet. Zowel op onze vaste locatie als bij presentaties in Parijs en Milaan, zoals Baranzate. We vinden een oude fabriek, duwen de deur open en installeren ons.

We willen vooral de energie van die jonge makers overbrengen. En dat doe je, naar mijn idee, niet met een steriele tentoonstelling.Wel door de boel door elkaar te schudden en met iets heel nieuws te komen. Mensen willen verrast worden. Niet alleen de ontwerpers zijn de klassieke beursformule moe, ook de verzamelaars.’

Zo’n rebels idee in zo’n bourgeois kader, vloekt dat niet? ‘We willen disruptief en punk zijn. Het is een bewuste keuze om te verstoren. Nog een extra laag ‘mooi’ toevoegen aan zo’n monument zou niet interessant zijn. Die stijlbreuk maakt het menselijk en dus interessant. Met deze show willen we collectible design desacraliseren; weg van het idee dat het louter monumentale sculpturale stukken zijn, voorbehouden aan grote verzamelaars. Collectible design is niet gemaakt om onder een stolp te zetten. Het is gemaakt om te gebruiken. Het is

34

DESIGN

21.02.26

‘In deze digitale tijd hebben we nood om aan tafel te zitten met mensen die we niet kennen. En samen nieuwe dingen te bedenken, te dromen en te fantaseren: dat is ook de insteek van de show in Villa Empain.’

sociaal en dynamisch. Het gaat niet om de tafel als object, maar om wat er gebeurt rond die tafel. Dáárin zit de echte waarde.

Door de objecten te presenteren in een huis beantwoorden we ook een van de cruciale vragen binnen collectible design: hoe leef je ermee?’

Je draait het idee van wat een beurs zou moeten zijn helemaal ondersteboven. Net als dat van een museum en een expo.Wat drijft jou daarin? ‘We willen tonen dat het ook anders kan. Daarom breken we de bestaande codes om nieuwe, dynamischere modellen te vinden, bijvoorbeeld om design te tonen. Met de show willen we dingen in vraag stellen en filosofische, bespiegelende gesprekken op gang brengen over de designwereld. Hoe pakken we het aan? Kan het anders? Moet het anders? En hoe dan? Zelfs het concept van een ‘vernissage’ willen we omdenken. Bij ons geen dresscode of chic diner. Wij serveren pasta uit een grote kasserol.We eten staand, hebben geen twee dezelfde borden en serveren wijn in platte glazen.Voor mij is dat het echte leven. Ik wil echt die huiselijke sfeer, alsof je bij een vriend op bezoek gaat. Collectioneurs hebben al genoeg stijve, voorspelbare evenementen.’

De show in Villa Empain is een ode aan het echte leven. En dus ook een commentaar op onze digitale wereld? ‘Alles wat we presenteren, is handgemaakt en dus menselijk. Dat is volgens mij wat we vandaag nodig hebben in een wereld die extreem digitaal is en waarin AI het ene na het andere beroep ontwricht. Meer

L I N K S E E N WA N DTA PIJT VA N LO UM I L E F LO C’ H , G E M A A K T VA N AUB E R G IN E S .

R EC H T S E E N G L A Z E N S C UL PTUUR VA N L IL A FA R G E T E N E E N M E SS IN G S TO E L VA N L IO N E L JA D OT, N A A R E E N O N T W E R P VA N Z IJ N G R O OT VA D E R.

dan ooit zijn mensen op zoek naar verbinding en echte ontmoetingen. Het doel van de show is een aangenaam moment te creëren waar mensen – collectioneurs, kunstenaars, geïnteresseerden – samenkomen in een inspirerende en ontspannen sfeer. We zeggen tegen onze bezoekers: kom af, wees welkom, drink een glas en ga aan tafel zitten.’

Zijn er niet al genoeg meubels in de wereld?

Hoe geef je als ontwerper betekenis aan wat je doet?

‘Alles wat wij als designers maken, belandt op een dag bij mensen thuis. En dat is geen cleane showroom, maar een huis met honden, kinderen en rommel. Kortom: het echte leven. De waarde van een meubel zit niet in het object zelf, maar in wat ermee gebeurt. Een tafel kan mooi zijn, maar krijgt pas betekenis als ze mensen samenbrengt en er zo boeiende gesprekken of nieuwe ideeën ontstaan. Design kan de juiste sfeer creëren waarin mensen zich goed en vrij voelen. Dat is precies wat we in Villa Empain willen doen: mensen verbinden en energie creëren. Wie weet, komt het tot een collab of verkoop, maar dat is een extraatje, niet de essentie.’

Bedreigt AI ook jouw beroep als ontwerper? Hoe zie jij je toekomst? ‘De wereld is momenteel in

21.02.26

volle mutatie. Echt alles verandert. Het kraakt in alle richtingen: dat zien we overduidelijk. Mensen zijn ook op zoek naar die verandering. Na onze studies gingen we werken, kochten een huis, bouwden iets op en kregen misschien kinderen. Nu zijn er geen vaste scenario’s meer. Iedereen stippelt zijn eigen pad uit, los van tradities of verwachtingen.’

Wat hebben mensen dan nodig in zo’n snel veranderende wereld? ‘Plaatsen waar ze zich kunnen voeden. Niet alleen met eten en drinken, maar ook met ontmoetingen en gesprekken. Daarom hou ik zo van de hospitalityprojecten van Lionel Bensemoun, zoals La folie Barbizon in het bos van Fontainebleau: gastvrije plekken waar veel gebeurt. Hij nodigt er kunstenaars, muzikanten en designers uit voor residenties. Maar er logeren ook traditionele gasten.‘s Avonds eet iedereen samen, waardoor er een groep ontstaat, een familie bijna. In deze digitale tijd hebben we nood om aan tafel te zitten met mensen die we niet kennen. En samen nieuwe dingen te bedenken, te dromen en te fantaseren: dat is ook de insteek van de show in Villa Empain.’

Als designer bedenk je zelfs nieuwe manieren om objecten te creëren? ‘Toen ik twee jaar geleden samen met enkele andere designers van Zaventem Ateliers exposeerde op een Mexicaanse designbeurs, raakte de container met onze meubels zoek tijdens het transport. In 24 uur tijd maakten we al onze stukken levensgroot na in karton. Onze stand was een enorm succes en dat zette me aan het denken.Toen de beurs me dit jaar opnieuw vroeg, besloot ik om al mijn werk ter plekke te maken. Ik vertrok met lege handen en zocht mijn materiaal op straat en bij het afval van productieateliers. Daarmee maakte ik in drie weken een lamp, een tafel en een set stoelen. Dat is hoe ik naar design kijk.’

Wat trekt je zo aan in die werkwijze? ‘Ik hou van het toeval.

Zo van: dit werk had ik nergens elders kunnen maken. Bovendien brengt dit creatieve nomadisme veel mooie ontmoetingen teweeg. Die maken mijn werk beter en echter. Door tijdens het creatieve proces in verbinding te gaan met andere mensen, raak je voorbij het punt dat je gewoon werkt om te leven. Het geeft alles zin.’

‘Z AV EN T EM AT EL I ER S A A N D E V I L L A EM PAI N’, VAN 11 T/ M 1 9 M A A RT. V I L L A EM PA I N .C OM , Z AV EN T EMATEL I ERS.CO M

H IE R ‘C OLLE CT IBLE DE SIGN IS N I E T G EM AAK T OM ONDE R E E N S TO L P T E ZET TEN ’, VINDT LIONE L JADOT. VAN BOV EN N A AR ONDE R, W E RK VAN : C ÉD R I C VA N PARYS , MAT HILDE W I T TOCK EN PASCA LE RIS BOURG.

In je keuken binnenstappen en voelen, dit is mijn plek.

Maak je afspraak via fraeye.be Brugsebaan 4d, 8850 Ardooie +32 (0)51 46 79 80 info@fraeye.be

38

21.02.26

M E TA L E N R A S T E R S A S S O C I E E R J E S P O N TA A N M E T I N D U S T R I Ë L E PLAFONDS OF TRAPPEN. MAAR HET M AT E R I A A L D U I K T M E E R E N M E E R OP IN HIGH-END PROJECTEN. VAN VINCENT VAN DUYSEN TOT NICOLAS SCHUYBROEK, EN VAN CONTEKST T O T O N B E TA A L B A A R : W E L E G D E N D E (INTERIEUR)ARCHITECTEN OP DE ROOSTER. ‘IS DE KLANT MISSCHIEN EEN VOGEL?’

TEKST: THIJS DEMEULEMEESTER

RE CH TS DE GRID, VOORAL B E KE N D VAN V LU CHT T RA PPE N E N INDU ST RI Ë L E WAN D ELROOST E RS , WORDT VO LOP HER OP G E VIS T IN VE RRA SSE NDE TOEPASS INGE N. KIJK MAAR NAAR DE SKI N CAR E Z AAK RAY IN GE NT.

DESIGN

21.02.26

W

ie in het vernieuwde tweesterrenrestaurant The Jane gaat eten, moet vragen of hij samen met de sommelier een fles mag gaan uitzoeken. Een wijnkelder is er strikt genomen niet, wel een ‘wijnstorage’ op de eerste verdieping. Achter de dubbele deur tegenover de open keuken leidt een inox trap naar de opslag. Hoog is die ruimte niet, maar door het zwarte roosterplafond valt dat nauwelijks op. Sterker nog: de strakke plafondgrid geeft de wijnopslag een edgy, semi-industrieel kantje. Een interessant materiaalcontrast waarmee architect Nicolas Schuybroek ook beneden in het restaurant speelde.

Hij is niet de enige architect of interieurontwerper die tegenwoordig metalen roosters verwerkt in high-end realisaties. Het materiaal – vooral bekend van vluchttrappen en industriële wandelroosters – wordt opgevist in verrassende, hedendaagse toepassingen. Zowel horizontaal als verticaal, zowel high-end als avant-garde, zowel residentieel als corporate. En uiteraard in winkels: traditioneel een architectuurniche waarin duchtig wordt geëxperimenteerd met verrassende materialen. Kijk maar naar de skincarezaak Ray in Gent, de conceptstore EYTYS in Stockholm of Departamento in Los Angeles: je ontkomt er niet aan de rasters.

VISUELE RUST

Wie eind vorig jaar de nieuwjaarskaart van Vincent Van Duysen Architects ontving, zal op de voorkant ook een gridplafond hebben opgemerkt.‘We kozen voor een krachtig beeld van het kantoor van Greenpanel in New Delhi, dat we onlangs opleverden voor ondernemer Mittal’, zegt Kristof Geldmeyer, partner en COO. ‘Het vertrekpunt was een standaardplafondroostersysteem, een mooie budgetoplossing voor een kantoor van 2500 m2, maar omdat de heer Mittal actief is in houtverwerking, hebben ze de grid uiteindelijk volledig op maat uitgevoerd in een raster van 15x15 cm. Dat plafond werd maatbepalend voor de hele kantoorlay-out: alle muren, wanden, naden en details zijn er consequent op uitgelijnd.Weinig architectenbureaus doen ons dat na’, aldus Geldmeyer. ‘In de kantoorzone is het plafondrooster wit, in

de CEO-office en family-office is het uitgevoerd in gerookt eikenhout, net als de wanden.

Maar het architecturale effect van het raster is over het hele gebouw hetzelfde: het brengt ritme, abstractie en visuele rust.’

Het is lang niet de eerste keer dat Van Duysen Architects dergelijke rasterstructuren integreert, maar nooit werd de grid zo maniakaal doorgetrokken in de architectuur.‘Voor de Ferragamo-boetiek in de Chinese stad Chengdu ontwierpen we onlangs een metalen rasterfaçade die overdag en ‘s nachts een compleet ander verhaal vertelt’, klinkt het. ‘In het tweede kantoorproject voor Capco New York verwerkten we dan weer een roosterplafond in plaats van gips: een goedkopere, mooiere en intelligentere manier om alle technieken achter te verwerken. Maar vooral in het Kortrijkse hoofdkwartier van Tonickx zijn zwarte metaalroosters een beeldbepalende factor, zowel binnen als buiten.

Architecturaal verwijst zo’n metaalgrid naar de claustra’s in eeuwenoude kloosters of Japanse traditionele tempelarchitectuur. Ik zie ook een link naar Barragáns Convento de las Capu-

OPEN I N G S PAGI NA EN L I NKS A B + AC A R C H IT E CT S V ERWERK TE EEN S TRA K K E T R A L IE D E UR A LS S CH EID ING TU SS EN D E KO O K - E N LEEFRU IM TE IN D IT A PPA RT E M E N T. R EC H T S IN D IT PA ND IN M IL A A N C O N T R A S T E E RT EEN GEEL RA S TER M ET D E O R IG IN E L E S IERL IJ S TEN.

CREDIT: HANNELO RE VEELAERT.

40

41

SA BATO

21.02.26

chinas in Mexico-Stad. En uiteraard naar het modernisme van Ludwig Mies van der Rohe.

Het zuivere ritmische metalen raster van zijn Neues Museum in Berlijn of Seagram Building in New York was een rechtstreekse inspiratiebron voor ons kantoorproject in New Delhi.’

BIECHTSTOEL

In India liet Van Duysen het rasterplafond helemaal op maat uitvoeren in lokaal hout, maar veel (interieur)architecten vertrekken net zo graag van gegalvaniseerde standaardroosters, bijvoorbeeld van het merk Stacco. Koen Pauwels, medeoprichter van i.s.m. Architecten, is alvast fan. In de nieuwe brasserie van het Kasteel van Gaasbeek, een samenwerking met Origin, gebruikte zijn bureau de Stacco-roosters verticaal. Het industriële materiaal clasht er heerlijk met de archetypische schuurvorm.

‘Het is boeiend om zulke roosters uit hun industriële context te rukken. Al is het vooral de transparantie en translucentie die ons aantrekt’, zegt Pauwels. ‘In Gaasbeek leidt de Stacco-paravent tot afscheiding én gezelligheid in de ruimte, al is er wel een kijkgat in uitgespaard. In die zin doet de ingreep bijna denken aan de tussenwand van een biechtstoel.’

Ook in andere recente projecten verwerkte i.s.m. Architecten roosters in luifels, zonnewering, meubilair en roomdividers.‘Op dit ogenblik leggen we de laatste hand aan het hotel boven restaurant Kapitein Zeppos in Antwerpen, en ook daar zetten we roosters op verschillende manieren in.’

FUNKY

CREDIT: FILIPPO BAMBE RGHI.

Studio Contekst kan ervan meespreken. Het Antwerpse interieurbureau is sinds dag één een meester in het combineren van industriële en warme materialen. Geen wonder dat metalen

‘Zo’n rooster is geen standaard interieurelement, maar het werkt wel perfect binnenshuis.’

DESIGN

BOV E N WAT IN DE KA NTORE N VAN

O NDE R I N H E T KO RT RI J K S E

G R EEN PANE L IN NE W DE LHI BE G ON

H O OF DKWART I E R VAN TO N IC K X Z IJ N

ALS EEN B UDGE TOPLOSSING, G ROE I DE

ZWART E ME TAAL ROOST E R S E E N

ON D ER I MPULS VA N VINCE NT VAN

BE E L DBE PAL E N DE FACTO R, ZOW E L

D UYSEN A RCHIT E CT S UIT TOT E E N

BI N N E N ALS BU I T E N . O OK D E Z E

M AN I AK ALE GRID DIE DE VOLL E DI G E

RAST E RST RU CTU U R KO MT UIT D E

LAY - OUT DICT E E RT.

KO KE R VAN VAN DUYSE N A R C H IT E CT S .

21.02.26

roosters tot hun vocabularium behoren. ‘Bij mij thuis ontwierp ik er legplanken en een balustrade mee, maar we tekenden er ook al een garagepoort in uit’, zegt medeoprichter Sam Peeters.

‘Ik hou ervan om materialen te ‘misbruiken’. Zo’n rooster is geen standaard interieurelement, maar het werkt wel perfect binnenshuis. Wat mij vooral aantrekt, is de verhouding tussen massa en stabiliteit: je hebt weinig materiaal nodig en toch is het constructief ijzersterk.’

Ook het Gentse interieurbureau Onbetaalbaar zet Stacco-roosters zowel constructief als decoratief in. Voor een kinderkamer in de Oost-Vlaamse hoofdstad werkten de interieurarchitecten een trap én een dragende roomdivider uit in de metalen gridstructuur. Gepoederlakt in kanariegeel oogt het interieurelement even speels als funky.

‘Als je er recht voor staat, kijk je er dwars doorheen, maar vanuit een schuine hoek verandert het rooster in één kleurvlak. Erachter bevindt zich een geheim hoekje voor de kinderen; dat vinden ze zalig’, zegt Erjen Gregoire van Onbetaalbaar.‘Roosters behoren stilaan tot ons materialenpalet. Binnenkort verwerken we ze ook als legplanken in het interieur van de eerste Oxfam-koffiebar in Gent.’

LINGERIE

De comeback van roosterplafonds en -wanden past in een internationale revival van kille industriële materialen, zoals inox, neonverlichting en glasdallen. Het spannendst zijn de toepassingen in winkel- en woningdesign, waar het materiaal de verwachtingen het meest uitdaagt. In Milaan experimenteerde Calzoni Architetti bijvoorbeeld met gridwanden in een appartement in libertystijl uit 1908.

‘Glas-in-lood, sierlijsten, gedecoreerde binnendeuren: we wilden de bestaande elementen behouden, maar ze naar een hoger plan tillen met hedendaagse toevoegingen’, zegt Sonia Calzoni.Tussen de keuken en de eetkamer installeerden ze een gele rasterwand in een grid van 4x4 cm, waarin een deuropening is uitgespaard. ‘Geel is een knipoog naar de originele glasramen. De wand houdt de twee ruimtes gescheiden en toch samen. De perceptie van de ruimte verandert naargelang je invalshoek. We vinden zulke roosters zeer interessant: ze zijn standaard en toch flexibel; dun en licht, maar toch sterk; en ze laten privacy en inkijk toe. Die dualiteit is boeiend.’

Ambigu is de keuken ook in het 75 m2 grote appartement dat het Portugese bureau AB+AC Architects onlangs opleverde in Lissabon. Geïnspireerd door de Japanse en minimalistische architectuur verwerkten de architecten Arianna Bavuso en Andre Chedid een strakke traliedeur als scheiding tussen de kook- en leefruimte. Het metalen raster is beeldbepalend voor de ruimtebeleving in het strakke appartement. ‘Is de klant een vogel?’, reageerde een hokjesdenker op Instagram. Dichtgeklapt voelt de dubbele deur inderdaad als een kooi, maar halfopen werkt de grid als ruimtelijke lingerie: prikkelend om naar te kijken, verhullend en onthullend tegelijk.

CREDIT: KO EN VAN DAMME, PIET- ALBERT GOETH ALS.

42

ANTWERPEN ANVERS CharkChark COURTRAI ESSENDe Bedtime Nachtwacht HASSELT ESSEN Reyskens Bedtime Slaapcomfort HASSELT Reyskens HEERS 2-Sleep Slaapcomfort LuxuryHEERS Bedding2-Sleep HEIST-OP-DEN-BERG Luxury Bedding HEIST-OP-DEN-BERG Bosmans Slaapcomfort Center Bosmans HOESELT Slaapcomfort Crommen Slaapcomfort Center HOESELT KNOKKE Crommen Chark Slaapcomfort KORTRIJK De KNOKKE Nachtwacht CharkLASNE LASNESleeping SleepingHouse HouseMASSENHOVEN MASSENHOVENTop TopInterieur InterieurSINT-DENIJSRHODESAINT-GENèSE WESTREM Expert Literie TwaalfSAINT-DENIS-WESTREM Twaalf SINT-GENESIUS-RODE Twaalf Expert Twaalf SAINT-NICOLAS Literie SINT-NIKLAAS Middernacht Middernacht TERNAT TERNAT Univers Dedu Slaapadviseur Sommeil LUXEMBOURG HEIDERSCHEID Fiisschen Concept STRASSEN Maison du Lit

Welcome to Vispring. Welcome Home.

HOKJES DENKEN

SAMENSTELLING: IRIS DE FEIJTER

OOK ZONDER GRIDPLAFOND OF RASTERWAND HAAL JE DE HIPPE HOKJESGEEST IN HUIS. DEZE MEUBELS EN OBJECTEN KLEUREN ALLESBEHALVE BINNEN DE LIJNTJES.

0 1 De Canadese ontwerper Will Choui maakte met Squarehead Mirror een vrijstaande spiegel. Prijs op aanvraag, willchoui.com 0 2 Matrix is een collectie gridmeubels van het Nederlandse

designduo Os and Oos. Ook voor FontanaArte tekenden ze een commerciële versie van de Matrix-lamp, in wit en matgoud. Vanaf 1080 euro, fontanaarte.com 0 3 Deze kleurrijke roomdividers ontwierpen de Bouroullec-broers voor Established & Sons. Prijs op aanvraag, establishedandsons.com 0 4 Het Deense merk Kalager maakt alleen meubels in metaalgaas, onder meer deze Grid-stoel met verwijderbare armleuningen. 484 euro, kalagerdesign.com 0 5 Matrix (zie nr. 2) omvat ook een grote staande lamp (foto) en een bank. Prijs op aanvraag, osandoos.com 0 6 De outdoorligzetel WireS #1 is een ontwerp van Muller Van Severen. Vanaf 3600 euro, mullervanseveren.com 0 7 Bestand tegen weer en wind, deze Grid-fauteuil ontworpen door het Berlijnse Komplot Design. 2100 euro, nola.se 0 8 Met Trama presenteert de Parijse interieurstudio Haddou-Dufourcq zijn eerste meubelcollectie met een staande lamp. Prijs op aanvraag, monde-singulier.com

02 01

03

08

04

06

05

07

Dumobil Exclusief Wonen realiseert unieke architecturale parels door vakmanschap en visie te combineren met een maatwerk aanpak, perfect afgestemd op zowel ontwerp als context.

Contextual living

exclusiefwonen@dumobil.be 051 40 10 12 www.dumobil.be/exclusiefwonen

Architectenbureau Benoit Viaene

Elevate your exclusive living experience

TEKST: THIJS DEMEULEMEESTER FOTO’S: TIM VAN DE VELDE

I N ODK UIT HET ZAND VAN OOSTDUINKERKE VERRIJST EEN WONING DIE ALLE WETTEN VAN DE FYSICA L I J K T T E TA R T E N . A R C H I T E C T E M A G A L I E M U N T E R S N O E M T H A A R H U I S ‘ E E N M A Q U E T T E O P W A R E G R O O T T E ’ , W I J ‘ E E N U N I E K W O O N E X P E R I M E N T D AT D E G R E N Z E N V A N H E T B O U W B A R E V E R L E G T ’ . E E N D U I K I N D E ‘NOUVELLE VAGUE’ VAN DE BELGISCHE ARCHITECTUUR.

48

DESIGN

21.02.26

‘Vormelijk ben ik zo vrij als een beeldhouwer,

H

et is een open deur, maar we blijven ze intrappen: Magalie Munters is een – om het eufemistisch te verwoorden – nogal uitgesproken stem in de Belgische architectuur.

Als je haar naam nog niet kent, dan ongetwijfeld wel haar woning MQ in Tremelo. Die ging acht jaar geleden de wereld rond dankzij de unieke organische vormentaal: ongezien in residentiële architectuur, zowel in België als ver daarbuiten.

De fluïde manier waarop Munters daar de ruimtes in elkaar liet overlopen, doet meteen denken aan het werk van wijlen de Irakese architecte Zaha Hadid. Met dat verschil dat Hadid zich focuste op luchthavens, musea, kantoren of stadia. En Munters op privéwoningen. En dan vraag je je meteen af: kun je wel wonen in zo’n ‘vloeibare’ architectuur? En krijg je dat überhaupt wel gebouwd of vergund? Ja, ja en nog eens ja.

O P E N IN GS PAGINA IN OOST D U I N KE RKE C R EËER DE A RCHIT E CT E MAGAL I E M U N TER S E E N WONING WA ARI N R EC HTE HOE KE N PLA AT SMA KE N VO OR SC U LP TURA LE CURVE S. H IE R G ROT E GLA SPA RT IJE N T RE KKE N D E D U I N E N TOT IN DE WOONKAME R.

WIT TE RAVEN

Eén ding is zeker: de klanten van Munters hebben architecturale ambitie en zijn niet afkerig van experiment.‘Mijn ontwerpen zijn ongezien. En ook mijn manier van bouwen is anders’, zegt ze.‘Niet elk project vraagt om een uitgesproken vormentaal. Maar bij een complex ontwerp ligt de uitdaging voor mij niet in het spektakel,

wel in de manier waarop het eenvoudig uitvoerbaar kan worden gemaakt.’

De bouwsector werkt volgens Munters nog te vaak met methodes die decennia geleden zijn ontwikkeld. ‘Architecten ontwerpen binnen die bestaande stramienen, waardoor echte vernieuwing moeilijk is. Ik onderzoek hoe we die methodes kunnen actualiseren en steek daar veel tijd en energie in.Voor mij ontstaat innovatie wanneer een ontwerp en de bouwlogica samen evolueren.

Trouwens, alleen door te experimenteren kun je innoveren.’

GEFLI RT

In plaats van alleen te denken in functie van baksteen, beton, isolatienormen en rechte hoeken, vertrekt Munters liever vanuit haar sculpturale fantasie.

Via renders en 3D-technieken bedenkt ze nieuwe woonvormen en ontwikkelde daar ook een speciale bouwmethode voor, samen met haar vaste uitvoeringspartner.‘We zijn erin geslaagd om vrije, sculpturale vormen technisch te realiseren’, zegt ze.

Concreet bedacht ze een eigen maatwerksysteem waarin structurele, bouwfysische en constructieve eisen samen met de architecturale detaillering in één beweging worden opgebouwd – als één coherent geheel. In mensentaal: op de werf arriveren op maat gemaakte bouwstukken, waar ze met elkaar worden verbonden als een puzzel. ‘Op die manier kan ik zogenaamd ‘onmogelijke’ curves of complexe details ontwerpen, zoals een golvend dak of een onzichtbare dakrand.Vormelijk ben ik zo vrij als een beeldhouwer,’ zegt ze,‘al houd ik me natuurlijk aan de bouwnormen.We flirten met de grens tussen woning en sculptuur, maar de huizen zijn wel degelijk bewoonbaar. Comfort, functionaliteit, licht en uitzicht zijn minstens even belangrijk als de sculpturale kwaliteit.’

TIJD EN GEDULD

Naar haar baksteenrode woningVilla Sigma in Rupelmonde werd in architectuurkringen lang reikhalzend uitgekeken. Het project gold aanvankelijk als ‘onbouwbaar’: weinig aannemers durfden eraan te beginnen. Maar kijk: intussen staat de woning er, en het ‘schijnbaar onbouwbare brughuis’ haalde zelfs al de cover van het architectenblad Plan Magazine.

De bouwtechnische lessen die ze trok uit haar eigen woning in Oostduinkerke kwamen ook van pas in Rupelmonde.‘Mijn huis is een laboratorium voor mijn manier van ontwerpen én bouwen, die

49

SA BATO

21.02.26

maar ik houd me uiteraard aan de bouwnormen.’

21.02.26

L I N K S B IN N E NIN WIL D E M U NTERS NIET OV E R D R IJV E N M ET M A AT WERK . D U S K WA M E N E R E IK ENH OUTEN M EU B ELS VA N H E T F R A N SE GU IL L ERM E & C H A M B R O N E N KU NS TM EU B EL EN D E PUY DT.

‘Ik flirt met de grens tussen woning en sculptuur, maar dit huis is wel degelijk bewoonbaar.’ intussen gedeeltelijk gepatenteerd is’, zegt ze.‘Al experimenterend verleg ik voortdurend mijn eigen grenzen en die van de architectuur.’

En dan moet je weten dat Munters eerst elders in de gemeente ging wonen. In Koksijde kocht ze een smal perceel, waar ze een hoog en smal huis realiseerde.Als een vuurtoren boven de villawijk en het omliggende duinenlandschap. ‘Maar tijdens de bouw kwam een uitzonderlijk stukje grond vrij in Oostduinkerke, vlak bij de zee. Zulke percelen zijn zeer gewild, en dus hapten we snel toe.We besloten de woning in Koksijde af te werken en begonnen tegelijk aan de nieuwbouw in Oostduinkerke. Daar kon ik conceptueel nog een stap verder gaan. Elk nieuw ontwerp bouwt voort op de kennis van het vorige. Met elk huis wil ik de lat iets hoger leggen.’

ZOALS DE ROMEINEN

‘Ons huis is eigenlijk een maquette op ware grootte’, zegt Munters als we in Oostduinkerke naar de fascinerende gewelfde façade staan te kijken. Zelfs de garagepoort is naadloos in de gevelcurve uitgewerkt: een detail dat we nooit eerder zagen. ‘De woning is structureel en vormelijk één groot experiment.’

Werkelijk alles is een testcase, tot en met de oprit.‘Ik wilde geen massief plein met kasseien. Dus verwerkten we stenen in verschillende bestratingstechnieken met uitgewassen beton, traskalk en puzzolaan: een materiaalmengsel dat al bekend is sinds de oudheid. Omdat het uithardt bij contact met water, gebruikten de Romeinen het om aquaducten mee te bouwen’, zegt ze.

De buitengevel is dan weer gepleisterd in een custom kleur die ze zelf mengde. ‘We deden tests met een experimentele spateltechniek met verschillende droogtijden en borstelrichtingen. Dat leidde in de gevel tot extra textuurnuances die doen denken aan de rimpelingen in nat zand bij eb.’

BETON EN SCHELPEN

L I NK S E N B OV EN A A N H E T KI E ZE L BETO N VA N D E B IN N E N T R A P, D E DOU CH E C E L E N H E T K E UK E N E IL A N D W E RDE N E C H T E S C H E L PE N TOE G E VO E G D.

Bij haar woning in Oostduinkerke lag de focus sterk op de welvende buitenarchitectuur, die als een schelp deels in zichzelf keert en zich deels naar het landschap opent. Geen toeval dat Munters schelpen aan het kiezelbeton toevoegde, waarin de sculpturale trap, de douchecel en het keukeneiland zijn uitgevoerd.

‘Binnenin wilde ik niet overdrijven met maatwerk. Het interieur mocht niet ‘overontworpen’ of ‘Dubai-achtig’ aanvoelen’, zegt ze. Daarom kleedde ze de woning verrassend aan met ‘chunky’ eikenhouten meubels van het Franse Guillerme & Chambron en Kunstmeubelen De Puydt. ‘Die meubels zijn voor mij een verlengstuk van de brutalistische betonelementen in huis’, vindt ze.‘Ik hou wel van de spanning tussen dat hoogtechnologische bouwproces en de artisanale kwaliteit van die jarenzestigmeubels.’

52

DESIGN

O N DE R DE BADKA ME R GE TUIGT VAN M AGALI E MUNT E RS’ LIE FDE VOOR EER LI JKE MAT E RIALE N. HE T B E TO N M ET SC HE LPE NME NGS E L CRE Ë E RT E E N N ATU U R LIJKE T E X TUUR.

‘De bouwsector werkt nog te vaak met methodes van decennia geleden.’

DAK ALS SOLARIUM

Munters doopte haar woning in Oostduinkerke, ODK voor de insiders, toepasselijk ‘Nouvelle Vague’. Een golf van vernieuwing brengt ze zeker en vast. Maar de golvende architectuur leidt zowel binnen als buiten tot een aparte ervaring.

Binnenin krijg je – vooral in de woonkamer op de eerste verdieping – een ‘schelpgevoel’. De geverniste organische wanden, waar het licht prachtig op neervalt, geven het interieur een unieke geborgenheid. ‘Door de gepleisterde muren lijkt het soms alsof je binnen in een gipsen sculptuur woont’, zegt Munters.

Die vloeiende ruimtelijkheid roept herinneringen op aan de organische architectuur van de Franse cultarchitect Jacques Couëlle. Of, dichterbij, aan de sculpturale Woning Roelants van Willy Van Der Meeren.

Zelf verwijst Munters graag naar het werk van de Spaanse architect Miguel Fisac. En natuurlijk naar het modernisme van Le Corbusier.

Het dak als solarium, de opeenvolging van imploderende en expanderende ruimtes, de sculpturale lichtkokers: allemaal corbusiaanse ideeën die hier op een hedendaagse manier zijn vertaald. Maar de mooiste parallel met Corbu is wel deze: honderd jaar geleden droomde hij er al van om de bouwindustrie radicaal te vernieuwen. Hij wilde een methode bedenken om woningbouw even efficiënt te laten verlopen als autoassemblage. Hij wilde huizen – bij wijze van spreken – van de band laten rollen zoals er Fords uit de fabriek kwamen.

De dag dat organische woningen à la Munters’ ‘Nouvelle Vague’ van de band rollen, is nog niet voor meteen. ‘Maar ik wil dat de techniek geen rem meer zet op de verbeelding.’

M AGA L I EM U N T ER S A R C H I T E CTU RE.CO M D ETA I LS - SYS T EM S .C OM

Relax. Eenvoudig kiezen, snel geleverd, extra voordelig.

Nu €500 korting op de Daydreamer Arctic*

* € 4.495 i.p.v. € 4.995. Aanbod geldig op model Daydreamer Arctic medi tot 15.04.2026. Snel leverbaar, voorwaarden bij uw JORI store.

Designing dynamic seating Bezoek het JORI Inspiration Center in Wervik of de JORI Inspiration Studio bij jou in de buurt: Brussel Au Bon Repos / Denderhoutem Torrekens / Diepenbeek Neven Design Edingen Verbiest Interieur / Massenhoven Top Interieur / Mechelen De Schoenmaeker / Meise Cockaert Design / Merelbeke Pontzeele Interieur / Oostende Woonboulevard Veerle-Laakdal Peeters-Van Leeuw / Zoutleeuw-Halle-Booienhoven Loncin Interieur JORI Stores > www.jori.com/stores

Verfijning, in elk detail.

ONTWERP & REALISATIE INTERIEURARCHITECTUUR

Voor Frank Tack is een interieur meer dan meubilair en materialen. Het is een harmonieus geheel dat naadloos aansluit bij jouw leven. Onze interieurarchitecten vertalen je levensstijl naar tijdloze ontwerpen voor een interieur op maat. De keuken, het kloppende hart van de woning, vormt daarbij vaak het vertrekpunt. Vervolgens creëren de vakmensen in ons atelier een maatwerkconcept dat perfect past binnen je leefwereld.

Van het eerste ontwerp tot de laatste afwerking bouwen we met zorg en toewijding aan een thuis waar de kunst van het leven voluit wordt beleefd. Frank Tack, dat is l’art de vivre op maat van jouw verhaal.

www.franktack.be

Kom langs in onze showroom Grotstraat 74 - Oostrozebeke

DESIGN

CREDIT: KHU ONG NGUYEN - CO URTESY O F JUN G, DEVELO PER @FANTASTICFRANKBERLIN , INTERIOR DE SIGN @ KOZYSTU DIOBERLIN .

54 21.02.26

Camouflagekeuken

55

SA BATO

21.02.26

TEKST: ELISABETH CLAUSS

TERWIJL IN LANDELIJKE VILLA’S DE LEEFKEUKENS ALLEEN MAAR GROTER LIJKEN TE WORDEN, TEKENT Z I C H E L D E R S E E N B E L A N G R I J K E T E G E N B E W E G I N G A F : S TA D S H U I Z E N E N A P PA R T E M E N T E N M E T K E U K E N S D I E SCHITTEREN IN EENVOUD EN EFFICIËNTIE. OF DIE ZELFS HELEMAAL GEEN KEUKEN MEER HEBBEN.

D

e tijd dat we massaal rond een dampende stoofpot voor acht personen verzamelden, ligt definitief achter ons. De cijfers van Statbel liegen niet: op 1 januari 2025 bestond maar liefst 36,3 procent van de Belgische huishoudens uit singles – in Brussel loopt dat zelfs op tot bijna de helft.Tel daar de koppels zonder kinderen en eenoudergezinnen bij, en je ziet dat driekwart van de Belgen in een compacte gezinssituatie leeft. Een trend die jaar na jaar aan kracht wint.

Dat we steeds minder zin hebben om grote potten en pannen boven te halen voor één of twee personen, is een logisch gevolg. Zeker in de stad, waar ‘delivery’ en hippe eettentjes om de hoek een volwaardig alternatief vormen voor de eigen culinaire experimenten.

Francis Metzger, voorzitter van de Franstalige Raad van de Orde van Architecten, ziet die verschuiving weerspiegeld in onze architectuur.

‘Brussel is van oudsher opgebouwd uit burgerhuizen voor grote families met personeel’, legt hij uit. ‘De keuken was toen een ruime, functionele plek, weggestopt van de ‘nobele’ kamers, maar vlot bereikbaar voor de bedienden. Vandaag zijn die concepten totaal verdwenen.’

De meeste van die statige burgerhuizen zijn inmiddels opgesplitst in appartementen per verdieping. ‘Wiskundig gezien wordt de keukenoppervlakte daardoor simpelweg gedeeld door het aantal nieuwe woonunits’, aldus Metzger.

Hetzelfde fenomeen zien we ook in andere Europese hoofdsteden. Door de exploderende vastgoedprijzen worden appartementen steeds compacter. ‘Als de ruimte beperkt is, moet je rationele keuzes maken’, zegt Metzger. ‘De keuken is dan vaak de eerste kandidaat om te worden gecomprimeerd.’

DESIGN

‘De keuken is er nog wel, maar zodra je haar niet gebruikt, vloeit ze naadloos over in de leefruimte.’

21.02.26

RONDSLINGERENDE WATERKOKERS

De gerenommeerde architect woont al zijn hele leven in Brussel, maar investeerde onlangs in een studio in Parijs: ‘Op slechts 30 m2 heb ik de keuken tot het strikt noodzakelijke herleid.

Meestal eet ik buitenshuis of bestel ik take-away. Ik heb een piepklein tweepitsgasfornuis, een minivaatwasser en een tafelmodelkoelkast die ik bijna nooit gebruik. Zo maakte ik ruimte vrij voor andere prioriteiten.’

Het optimaliseren van millimeterwerk is de specialiteit van Gilonne Kervella. De Parijse architecte richtte in 2020 haar bureau op en werkt vaak voor twintigers die hun eerste appartement in de Franse hoofdstad kopen – gemiddeld 35 m2 groot.‘Ze willen vrienden kunnen verwelkomen in hun compacte living.

De keuken moet zich daarom onzichtbaar kunnen maken met maatwerkmodules, wat een zeker budget vraagt. De keuken is er dus wel, maar zodra je haar niet gebruikt, vloeit ze naadloos over in de leefruimte.’

Concreet betekent dit: greeploze kastfronten en apparatuur die volledig is geïntegreerd in de kasten. Koffiemachines, waterkokers of broodroosters blijven na gebruik niet op het werkblad rondslingeren, dat bovendien als bureau kan dienen.‘In een van mijn projecten liep het centrale eiland, dat ook als tafel fungeerde, door langs de muur om zo de trap naar de verdieping te vormen.’

De ideale moderne keuken is dus minimalistisch en multifunctioneel, terwijl ze tegelijkertijd volledig opgaat in het decor.

ZWITSERS Z AKMES

Ultracompact is het concept van Kitchoo, een geesteskind van de Zwitserse ondernemer Peter Eric Locher. Dat hij uit de hotelsector komt, is geen toeval. Kitchoo produceert kleine, maar luxueuze en volledig uitgeruste keukens die gebruiksklaar worden geleverd. In hun meest compacte vorm meten ze slechts 126 x 66 cm, een formaat dat vooral een kosmopolitisch publiek aanspreekt.

‘Ik lever aan eigenaars van kleine kastelen en tweede verblijven, maar evengoed aan bezitters van een pied-à-terre in Londen

O P E NI NG S PAG I N A D E S IG N S TUD IO N OT E U I T S TO C K H O L M O N T W IE R P DE ZE SH OW R O O M VO O R VASTG OE D M A K E L A A R FA N TA S T IC F RAN K I N B E R L IJ N . E E N TO O N B E E L D VAN MI N I M A L IS M E , M E T E E N S T R A K K E MI N I KE U K E N VA N R E FO R M .

HI E R DE TO E S T E L L E N VA N H E T ZW I T SE RS E V - ZUG Z IJ N D E K A M PIO E N E N VAN DE CA M O UF L AG E , DA N K Z IJ H U N MI N I M A L IS T IS C H E F R O N T E N E N G RE E P LOZ E A F W E R K IN G.

CREDIT: COU RTESY OF V-ZU G.

56

21.02.26

of Zürich’, vertelt Locher.‘Het is niet het budget dat die keuze stuurt, maar het design en de functionaliteit.Vliegen is betaalbaar geworden; mensen zijn constant onderweg en schakelen tussen verschillende compacte, uiterst functionele woningen. In kleine ruimtes draait alles om praktische keuzes. Steeds meer actieve, kapitaalkrachtige mensen verkiezen meerdere goed gelegen appartementen boven één grote woning voor het leven.’

Het idee ontstond twintig jaar geleden, toen Locher zelf in een piepkleine Parijse studio woonde. Hij droomde ervan alle kookelementen te integreren in een volume van slechts één kubieke meter. ‘Ik wilde een keuken maken die er niet uitziet als een keuken.We ontwikkelden een design dat bedoeld is om te verdwijnen, met neerklapbare panelen die de eethoek visueel ‘opslorpen’. Zelfs de kastgrepen nemen geen enkele ruimte in, fysiek noch visueel.’

Het resultaat is even ingenieus als stijlvol: je kunt eten op het werkblad en er meteen daarna je laptop op kwijt. Ondanks het vloeroppervlak – dat vergelijkbaar is met dat van een grote fauteuil – beschikken deze keukens over een kookplaat, dampkap, koelkast, vaatwasser, oven en instelbare sfeerverlichting. Het is Zwitserse ingenieurskunst die zich moeiteloos aanpast aan de nieuwe maatschappelijke noden. De minimarkt groeit.

B OV EN O P E E N O PPE R V L A K T E D IE N IE T G R OT E R IS DA N E E N G E M ID D E L D E FAUT E UIL , H E R B E R GT D E K ITC H O O E E N C O M PL E T E C UL IN A IR E O PS T E L L IN G : VA N IN D UCT IE KO O K PL A AT TOT VA AT WA SS E R. O N T WO R PE N O M T E V E R DW IJ N E N ZO D R A D E L A PTO P O PE N K L A PT.

groter te laten lijken. Rond de millenniumwissel bereikte die evolutie haar hoogtepunt met de komst van de ‘totemkeuken’: het kookeiland als het absolute statussymbool.

Vandaag zien we een nieuwe verschuiving: zelfs de hogere middenklasse in wereldsteden als Londen, New York, Tokio of Hongkong – waar een vijfde van de bevolking op minder dan 18 m2 woont – heeft (bijna) geen keuken meer en eet steevast buitenshuis. De keuken, ooit het onbetwiste hart van het gezinsleven, blijft zichzelf zo heruitvinden. Ze is de spiegel van een samenleving die haar rituelen aanpast aan een razendsnel nieuw tempo. Kortom: wanneer ons leven radicaal verandert, beweegt de maaltijd onvermijdelijk mee.

R EC H T S IN S TA D S H UIZ E N E N C O M PACT E A PPA RT E M E N T E N V E R DW IJ N T D E K E UK E N S T E E D S VA K E R UIT H E T Z IC H T. G R E E PLOZ E F R O N T E N E N G E ÏN T E G R E E R D E TO E S T E L L E N L AT E N H E T W E R K B L A D L E E G E N M ULT IFUN CT IO N E E L , ZO DAT D E K E UK E N N A G E B R UIK M O E IT E LO O S O PGA AT IN D E L E E F R UIM T E . H IE R E E N E X E M PL A A R VA N O B UM E X .

CREDIT: COU RTESY OF KITCH OO, AN NIC K VE RNIMMEN .

KEUKENCULTUUR

Xavier de Breucker, vennoot bij het Belgische Cubex, ziet de keuken als de ultieme sociale spiegel van onze tijd. Terwijl de maaltijd in Latijns- en Noord-Europa een cruciaal sociaal moment blijft, wordt het diner in de Angelsaksische cultuur vaker ‘mishandeld’: het is er korter en puur functioneel.‘Maar cultuur verklaart niet alles’, nuanceert De Breucker.‘Verstedelijking, ons werkritme en de alomtegenwoordigheid van schermen bepalen vandaag hoe – en met wie – we eten.’

De architectuur van de keuken volgde die maatschappelijke verschuivingen op de voet. Draaide in de vroeg-20ste eeuw alles nog om ratio en efficiëntie, dan werden moderne huishoudtoestellen in de jaren 1960 de katalysator voor de bevrijding van de vrouw. Daarna gingen de muren letterlijk tegen de vlakte. De ‘Amerikaanse keuken’, gepromoot door iconen als Charlotte Perriand en Frank Lloyd Wright, versmolt met de leefruimte – een slimme truc om compacte woningen

OPEN WEEKEND 28 februari & 1 maart 2026 10:00 - 18:00

LEGENDARY HAND MADE CARPETS

T WO D E CA D E S O F L E G E N DA R Y I N N OVAT I O N S Al twintig jaar staat Thibault Van Renne internationaal bekend om zijn luxueuze, handgeknoopte designtapijten. Ter gelegenheid van dit jubileum opent hij tijdens een special open weekend op 28 februari en 1 maart de deuren voor TVR20, een bijzonder moment waarop de nieuwe Legends-collectie in première gaat.

T H I B A U LT V A N R E N N E Noorwegenstraat 51, 9940 Evergem t. +32 (0)9 281 00 38 info@thibaultvanrenne.com

JOIN THE WORLD OF TVR ON WWW.THIBAULTVANRENNE.COM

OPEN Bezoek alle dagen mogelijk op afspraak via onze website of via +32 (0)9 281 00 38

design for curious and creative minds

come and visit us Bij ark38 ontdek je een unieke Bij ark38 ontdek je een unieke selectie van selectie van iconische designiconische designklassiekers, verloren gegane klassiekers, verloren gegane meesterwerken en en jong jongBelgisch Belgischtalent.

In onzeInshowroom vind je ook talent. onze showroom vindsistem je modulaire keukens 100% Belgisch. ook sistem modulaire keukens 100% Belgisch.

ark 38 . pierre corneliskaai 38 . 9300 aalst 053805310 contact@ark38.be www.ark38.be

H IE R CAMILLE VE RS T RAE T E , C EO VAN T HE HUB, MAAKT E VA N E E N SAAI E M AT E RIALE NB IBLIOT HE EK E E N I N TER N AT IONALE COMMUNIT Y VO OR AR C HI TECT E N.

DE GROT VAN TEKST: LAURA KEERSMAEKERS FOTO’S: TIJS VERVECKEN

ARCHIBABA W I E D E N K T D AT A R C H I T E C T E N E L K E O C H T E N D M E T E E N W I T B L A D E N E E N G E N I A L E I N G E V I N G B E G I N N E N , H E E F T H E T M I S . H U N G E H E I M E W A P E N I S T H E H U B , E E N P L E K W A A R Z E N I E T A L L E E N I N S P I R AT I E O P D O E N , M A A R O O K Z O M A A R T U S S E N 5 0 0 0 S TA L E N M O G E N S N U I S T E R E N . Z O PA S G I N G D E D E R D E E N M E T E E N O O K G R O O T S T E V E S T I G I N G O P E N I N Z A V E N T E M . S A B AT O M O C H T A L S E E R S T E B I N N E N K I J K E N .

62

DESIGN

21.02.26

E

en vijftien meter lange werktafel van glasvezel, een zitput die stiekem een zwembad is en een roze kamer met een gigantische, vierkante discobol. ‘Welkom in The Hub’, glimlacht Camille Verstraete (35) voor de imposante nieuwe site in Zaventem. Achter deze muren schuilt een walhalla voor architecten: een gecureerde materialenbibliotheek van 1000 vierkante meter waar de texturen van de toekomst voor het grijpen liggen. De sfeer is bedrijvig: werkmannen lopen af en aan, een tapijt van meer dan 300 kilo wordt binnengerold en de laatste kasten krijgen nog een likje verf. ‘Nu zitten we in de leuke fase’, vertelt de 35-jarige CEO en mede-eigenaar, terwijl ze koffie serveert in een roestvrijstalen kopje van het Amsterdamse Soos Atelier. ‘De decoratie uitzoeken, het servies samenstellen en de allerlaatste details op punt zetten voor de grote opening.’

Brussel is de derde en meest ambitieuze stap in het parcours van The Hub. Het concept ontstond acht jaar geleden in Gent op initiatief van Woodstoxx, een bedrijf gespecialiseerd in de productie en plaatsing van parketvloeren. Maar het was Camille Verstraete die The Hub de voorbije jaren groot en geliefd maakte bij architecten in binnen- en buitenland. Na de lancering van een architectenbib in Antwerpen in 2021, gingen in juni 2025 de werken in Brussel officieel van start. Nog geen jaar later opent hun allergrootste showroom de deuren.

WANDELEN EN SNUISTEREN

‘Je kunt The Hub het best omschrijven als een belevingscentrum’, verteltVerstraete.‘Een plek waar architecten vernieuwende producten en materialen leren kennen door er letterlijk tussen te wandelen en te snuisteren. Inspiratie ontstaat hier vanzelf.’ Niet toevallig luidt de slogan ‘Where materials shape design’.

‘Voor een architect is het essentieel om materialen te zien en texturen te voelen’, verteltVerstraete.‘De tijd dat vertegenwoordigers hun dagen op de baan doorbrachten en van architect naar architect reden, is voorbij.’

Bovendien is een eigen showroom openen voor veel merken te duur en hebben architecten geen tijd om talloze leveranciers en showrooms af te schuimen.The Hub biedt de oplossing: het is een gedeelde showroom waar architecten en interieurarchitecten alleen of met klanten volgens afspraak terechtkunnen.

Particulieren komen er niet in. De merken betalen een jaarlijkse fee voor hun plek in de bibliotheek; architecten maken er gratis gebruik van. Een uniek concept in België, al duiken er intussen her en der copycats op.

H I ER T H E H UB B IE DT A R C H IT E CT E N D E

FOCUS OP BELGISCH

K A N S O M 5 0 0 0 S TA L E N IN H E T E C H T T E

Elke locatie van The Hub werkt met een eigen selectie partners. In Zaventem zijn dat meer dan veertig merken, met een scherpe focus op Belgische topmaterialen zoals de wandbekleding van Arte, stoffen van Designs of the Time en verlichting van Deltalight. Al zijn er internationale uitzonderingen, zoals het discrete Zwitserse V-Zug, dat hier zijn hoogwaardige vaatwassers, koelkasten en stoomovens tentoonstelt.

Verstraete neemt ons mee naar de gigantische, bordeauxkleurige bibliotheek die twee verdiepingen beslaat. ‘Hier liggen meer dan 5000 stalen’, vertelt ze trots. ‘Deze ruimte is dubbel zo groot als in Antwerpen.’ We spotten er onder meer de deurklinken van Maison Vervloet uit Molenbeek en gevelstenen van Heylen Ceramics. Elk merk beschikt over een eigen kast vol samples.

E R VA R E N , VA N WA N D B E K L E D IN G OV E R S TO F F E N TOT V E R L IC H T IN G.

ADIEU, WOONKAMERVERGADERING

Centraal in de ruimte staat een vijftien meter lange werktafel in glasvezel, een ontwerp van het Belgische Polywave. Hier kunnen architecten hun selectie uitstallen, moodboards creëren en plannen bestuderen. ‘Deze tafel is modulair’, legt Verstraete uit.

‘We kunnen ze makkelijk ombouwen tot individuele tafels voor events.’

Want The Hub is meer dan een bibliotheek. Er worden geregeld workshops en events georganiseerd, en de ruimte fungeert ook als coworkingspot. ‘Niet alle architecten hebben een eigen kantoorruimte om klanten te ontvangen. Zo werken jonge architecten soms vanuit hun woonkamer. Hier kunnen ze afspreken voor meetings en meteen hun moodboards en materialen tonen.’

‘Het mooie aan dit concept is de hechte community’, gaat Verstraete voort.‘De merken en architecten helpen en versterken elkaar en werken samen aan projecten. Mensen samenbrengen en hopen dat er iets moois uit voortkomt: dat vind ik fantastisch.’

Tegelijk fungeert The Hub als een platform voor jonge materiaal- en meubeldesigners, een plek waar ze hun ontwerpen en stalen kunnen tentoonstellen en ook opkomende namen in de Belgische architectuur kunnen ontmoeten. Jonge (interieur-)architecten zoals Simon de Burbure, Merijn Degraeve, Justine Kegels en EllenVan Laer springen hier geregeld binnen voor inspiratie. Jaarlijks ontvangt elke locatie zo’n zeshonderd architecten.

En wat als een architect een extreem specifiek of exclusief materiaal zoekt? ‘Dan gaan we mee op zoek’, zegtVerstraete.‘We contacteren partners of gaan op zoek naar nieuwe leveranciers.

Er is ook altijd een showroommanager aanwezig.’ Mogen de materialen, net als boeken in de bibliotheek, ook worden uitgeleend? ‘Nee, we hebben van de meeste stalen maar één stuk.

Maar via ons onlineplatform kunnen architecten hun keuzes per project bekijken.’

VIERKANTE DISCOBOL

We wandelen door de bibliotheek richting een bar in hoogglans met een lichtblauwe open keuken. ‘Dit is het resultaat van een samenwerking tussen onze verschillende leveranciers.

De wandpanelen zijn van Orac, het hout van Decospan en de

B OV EN VA N G O UD K L E UR IG E ‘ V E LV E T R O O M S ’ TOT E E N Z W E M B A D A LS V E R GA D E R R UIM T E : T H E H UB IS O N T WO R PE N O M D E G R E N Z E N VA N H E T M AT E R IA A LG E B R UIK T E V E R L E G G E N .

waterkraan van Aqualex.’ We dromen al luidop van een copy-paste voor onze eigen woning.‘Dat kan’, lacht Verstraete. ‘Maar een architect zal het voor jou moeten uittekenen. Wij geven alleen materiaaladvies en ontwerpen niet zelf.We tonen hier simpelweg wat er allemaal mogelijk is.’

Die mogelijkheden heeft Verstraete samen met vier designers vertaald naar een klein ‘dorp’ vol zithoekjes, vergaderruimtes en zelfs een zwembad. Elke ruimte nodigt uit om te vergaderen en klanten te ontvangen. Er zijn elf vergaderzalen, die allemaal op een andere manier zijn ingericht: van de goudkleurige ‘velvet room’ met zacht behangpapier van Arte tot een groen-roze zitput die eigenlijk een zwembad is van Ceci n’est pas une piscine. Verstraete toont ons haar lievelingsruimte: een roze kamer met een gigantische vierkante discobol en een ronde terrazzotafel van Liz Tables. ‘Ook hier is alles maatwerk en eigen ontwerp.’

Terwijl we door de showroom wandelen, ervaren we een kinderlijk geluksgevoel. Het doet denken aan die woensdagnamiddagen bij Ikea: spelen, rondlopen en alles ontdekken in de nagebouwde woon- en slaapkamers van de Zweedse meubelketen. Het doel van The Hub is bijna hetzelfde: inspireren en creatieve ontwerpen tonen, al gaat het hier om premiummerken en kwaliteitsmaterialen in plaats van meubels die je zelf in elkaar moet schroeven.

DESIGN

21.02.26

L I N K S N A G E N T E N A N T W E R PE N Z E T

ON D ER VA N D E NIEUWS TE

D E N IE UW E S IT E IN Z AV E N T E M D E

WAT E R K R A N E N TOT H IGH -END

D E F IN IT IE V E S TA N DA A R D VO O R D E

F IT N E SS TO E S T EL L EN: TH E H U B IS

M O D E R N E M AT E R IA L E N B IB L IOT H E E K .

H E T WA L H A L L A VOOR ( INTERIEU R-) A R C H IT E CT E N .

‘De tijd dat vertegenwoordigers van architect naar architect reden, is voorbij.’

BOETIEKGYM

We houden halt in de Technogym-fitnessruimte, met de allernieuwste toestellen in de kleur ‘Sand Stone’. Een reformer-pilatestoestel, een loopband en gewichten nodigen bijna uit om onze sportoutfit en loopschoenen aan te trekken.‘Welzijn en sport spelen een steeds grotere rol bij het ontwerp van nieuwe woningen’, verteltVerstraete.‘Een privégym is niet langer een donkere kelder vol toestellen en gewichten; het is een boetiekfitness met de beste toestellen, vloerstopcontacten en grote spiegels aan de muur. Architecte Mieke Van Herck grapte onlangs nog dat ze hier pilatesles wil komen volgen.’

Na de gym volgt de indrukwekkende restaurantkeuken. Terwijl Verstraete in Antwerpen nog koos voor een ‘pink kitchen’, kleurt de keuken hier oranje. Het gigantische kookeiland bestaat uit terracotta lavasteen. Met een Amerikaanse ijskast, wijnfrigo’s en vijf verschillende ovens – inclusief pizza-oven.Verstraete wil de mogelijkheden van de keukentoestellen van V-Zug tonen. Het resultaat is een droomkeuken die zo in een sterrenrestaurant kan staan.

Die focus is een nieuwe keuze van Verstraete.

‘Hier in Brussel focussen we meer dan in Antwerpen en Gent op hospitality en kantoorruimtes. Zo hebben we voorbeelden van brandveilige muurbekleding en akoestische panelen en is Bulo onze partner voor designkantoormeubilair.’ De centrale ligging in Zaventem maakt de plek bovendien vlot bereikbaar voor architecten uit alle regio’s.

En volgend jaar komt daar misschien nog een buitenlandse locatie bij. De blik van Verstraete is gericht op Parijs en Amsterdam. ‘We werken nu al samen met internationale architecten; onlangs kregen we zelfs Mexicaanse architecten over de vloer. België staat internationaal bekend om zijn kwalitatief design en gelauwerde projecten, en veel Belgische architecten kiezen hier hun materialen voor realisaties van Dubai tot Ibiza.’ Dat The Hub die internationale allure nu al uitstraalt, staat buiten kijf.

Interieur geeft karakter aan een woning en zorgt ervoor dat een huis ook een thuis kan worden.

Interieur is persoonlijk en een symbiose van originaliteit en functionaliteit.

En dat weten wij als geen ander.

Wij zijn G-interieur, binnenbouwers met een voorliefde voor buitengewone interieurs.

Laat uw interieur over aan vakmensen met voldoende ervaring op de teller om mee te denken met uw ontwerpidee, en dat idee om te zetten in een luxe interieur op maat.

Noem ons perfectionisten.

Maar wij weten dat elk detail een verschil kan maken.

G-interieur Ambachtstraat 1123 BE-3850 Nieuwerkerken

BE0695.662.323 +32 13 31 23 74 g-interieur.be

Sabato Content biedt bedrijven, organisaties en overheden toegang tot het netwerk van Sabato. Om hun visie, ideeën en oplossingen te delen met de Sabato-community. Volvo is zelf verantwoordelijk voor de inhoud. Buiten de verantwoordelijkheid van de Sabato redactie.

GESPONSORDE INHOUD

­

­

­

­

Luxury indoors. Legendary outdoors.

Luxury indoors. Legendary outdoors. www.hogerhuis-hofheren.be contact@hogerhuis-hofheren.be +32 9 391 88 77 NNverheidsweg 18, Merelbeke 9820

69

HOEK

21.02.26

TEKST: JACINTHE GIGOU FOTO’S: NICOLAS SCHIMP

VERGEET DE STRAKKE, KLINISCHE BLOKKEN WAAR MODERNISTEN ZO DOL OP ZIJN; DE BELGISCHE ARCHITECT JACQUES DUPUIS (1914-1984) BOUWDE LIEVER ‘SCHELPEN’ WAARIN JE KON ADEMEN. H I J G E L O O F D E D AT E E N E L E G A N T H U I S N I E T H O E F D E T E S C H R E E U W E N , ‘ P R E C I E S Z O A L S E E N M A N L E K K E R K A N R U I K E N O M D AT H I J J U I S T N Í É T N A A R PA R F U M R U I K T ’ . O V E R D I E D A N D Y V A N D E B E L G I S C H E A R C H I T E C T U U R , DE MAN DIE HOEKEN OPENBRAK ALSOF HET KNELLENDE KORSETTEN WAREN, IS NU EEN NIEUW BOEK UIT.

AF

70

O P E N IN GS PAGINA E E N VRO L I J KE BLAUW- WIT T E GE VE L BRE E KT DE EEN TON I GHE ID VA N DE Z E S T RAAT I N M OLEN BE E K . A RCHIT E CT JACQ U E S D U P U I S TOONT HOE KLE UR, LICH T EN M ATERIA ALKE UZ E E E N KLEI N E R I JWON I NG KUNNE N T RA NS FORME RE N TOT EEN LE VE NDIG, OPT IMISTI SCH U N I V ER SUM. RE CH TS EN OND ER DE S CUL P TU RAL E LU I FEL VAN VILLA E VE RA E RT I N U KKE L TR EKT ONMIDDE LLIJK DE AAN DACH T.

DESIGN

21.02.26

Z

ou jij dertig jaar lang een driehoeksverhouding met je eigen woning volhouden? Voor de bewoners van een huis van architect Jacques Dupuis (1914-1984) in Ukkel is het blijkbaar de normaalste zaak van de wereld: ‘Zijn architectuur is zo verleidelijk dat we soms de indruk hebben dat de vrienden hier eerder voor het huis langskomen dan voor ons’, lachen ze.

In de Ukkelse Sumatralaan trekt de gevel van hun huis inderdaad meteen de aandacht, vooral door een deur met een zeer opvallende, sculpturale luifel. Het is een prachtig voorbeeld van Dupuis’ liefde voor mise-en-scène: de luifel is eigenlijk te klein om je droog te houden als het regent, maar hij werpt wel een zorgvuldig georkestreerd schaduwspel op de gevel. Deze villa werd in 1954 gebouwd voor Madeleine Everaert, een gepassioneerd verzamelaar van moderne kunst. Destijds lokte het ontwerp felle reacties uit, maar de huidige eigenaren zijn er na dertig jaar nog steeds gelukkig.‘Dit huis dwingt je voortdurend om na te denken; het intrigeert’, vertellen ze.‘Er zijn geen luxueuze materialen gebruikt, maar er gaat wel een uitzonderlijke luxe uit van het denkwerk zelf.’

ELEGANTE VROUW

RE CH TS VAN DE MURE N TOT HET M EU BILAIR: IN ‘LE PARADO R’ V LOEI EN CA ST ILIA ANS E INVLO E DE N EN SCAN DINAVIS CH CLASSICISME SAM EN TOT E E N MONUME NTA AL G ESAM TKUNS T WE RK .

Concreet dacht Dupuis vooral na over contrasten en diagonale assen. En hij zei resoluut ‘neen’ tegen rechte hoeken. Eigenlijk zijn z’n gebouwen de vertaling van een ziel vol clair-obscur: een karakter vol schaduwzijden en paradoxen. Dupuis bouwde precies zoals hij leefde, met een hunkering naar eenvoud die voortdurend botste met zijn eigen complexe innerlijk.

Zo zocht hij onvermoeibaar naar de essentie, naar huizen die eerlijk en ongekunsteld waren. ‘Stijl is de afwezigheid van stijl’, luidde zijn prikkelende stelling in 1952. Hij vergeleek goede architectuur graag met menselijke elegantie: ze moet aanwezig zijn, maar zonder de aandacht op te eisen. Zijn filosofie was wars van uiterlijk vertoon. Zijn ideale huis omschreef hij als logisch, gezond en ‘arm’ van lijn.Voor hem was ware stijl onzichtbaar: ‘Een elegante vrouw is zij die niet opvalt,’ stelde hij,‘en de man die lekker ruikt, is de man die helemaal níét ruikt.’

HUIZEN ALS SCHELPEN

Tussen 1940 en 1970 liet Dupuis een indrukwekkend spoor na in het Belgische landschap. Hoewel vijftien van zijn projecten inmiddels erkend zijn als beschermd erfgoed, zijn het vooral zijn woonhuizen die zijn vrije, rebelse geest ademen. Hij ontwierp ze als schelpen: intieme schuilplaatsen, minutieus gevormd naar de lichamen en levens van de bewoners. In deze ‘architecturale portretten’ versmelt de moderniteit van de 20ste eeuw moeiteloos met puur vakmanschap en traditionele materialen – een visie die verwant is aan die van grootmeesters als Alvar Aalto en Giò Ponti.

Zijn eerste soloproject was een woning die hij – als enige in zijn oeuvre – een naam gaf: ‘Le Parador’. Hij bouwde het huis in 1948 in Sint-Pieters-Woluwe voor zijn oudere broer Paul-Victor, een bekende chirurg die hem carte blanche gaf.

Dupuis greep die kans met beide handen aan: hij ontwierp een totaalconcept waarin Castiliaanse invloeden en Scandinavisch classicisme naadloos in elkaar overvloeien.

Bovendien ontsprong werkelijk alles aan zijn tekentafel: van de muren en de tuinen tot het kleinste interieurdetail en het meubilair. Het resultaat is een monumentaal gesamtkunstwerk vol sierlijke krullen, abstract stucwerk en verfijnd smeedwerk. ‘Le Parador’ groeide uit tot een mythe en blijft tot op vandaag de ultieme getuigenis van zijn genie.

RESPECT VOOR DE WAARHEID

Een ander voorbeeld van zijn vernuft vind je in Molenbeek, waar een vrolijke, blauw-witte gevel de eentonigheid van een smalle straat doorbreekt.

Dit is een van de zeldzame rijhuizen van Dupuis, in 1954 ontworpen voor het echtpaar Durieu. De woning ademt de optimistische fifties en herbergt een kleurrijk universum.

71

SA BATO

21.02.26

72

DESIGN

21.02.26

dat alle kunstvormen onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.Als een echte dandy bewoog Dupuis zich tussen tekenkunst, muziek en architectuur. Zijn reizen naar Scandinavië en Japan lieten diepe sporen na in zijn werk. Hoewel hij nooit een groot architectenkantoor oprichtte, omringde hij zich met gelijkgestemden zoals Simone Guillissen-Hoa en Albert Bontridder. Met die laatste ontwierp hij voor Expo 58 trouwens de bekende lichtgevel van Paleis 5.

Toch schuilde achter zijn zachte voorkomen ook een diepe onrust, die hij soms probeerde te bezweren in excessen: zijn hele leven was een vlucht uit rigide stramienen. Diezelfde drang naar vrijheid leidde er ook toe dat hij in zijn gebouwen voortdurend de dwingende hoeken openbrak.

NIEUWE WAARDERING

Volgens de huidige bewoonster, dochter Pascale Durieu, bezit het huis het geheime vermogen om vreugde te schenken.‘Dit huis regenereert me; het is mijn herwonnen paradijs’, bekent ze. Speciaal voor dit koppel liet Dupuis zijn vertrouwde zwart-witpalet varen voor een woning die volledig baadt in kleur.

Meestal evenwel werkte Dupuis bewust met een sober palet: hout, baksteen en beton waren zijn instrumenten om vloeiende ruimtes te boetseren.

Uit respect voor de ‘waarheid’ van het materiaal beperkte hij de afwerkingen tot een minimum: bakstenen muren werden mat wit geschilderd en vormden een grafisch contrast met zwarte leisteenvloeren en gelakte houten plafonds. In zijn handen was zwart nooit somber; het fungeerde juist als een bron van licht, zoals de glans in de schilderijen van de Franse kunstenaar Pierre Soulages.

Bovendien liet Dupuis niets aan het toeval over: hij ontwierp vaak ook het meubilair, als een natuurlijk verlengstuk van het gebouw. Sommige stukken zijn afgewerkt met bijna juweelachtige details, af en toe verguld of met gedurfde rode accenten. Maar zijn belangrijkste bouwmateriaal was wellicht het licht.

EXPO 58

Jacques Dupuis werd in 1914 geboren in het Henegouwse Quaregnon. Als zoon van een chirurg en een kunstenares kreeg hij de passie voor creatie met de paplepel ingegoten. Toch was zijn jeugd verre van onbezorgd. Hij groeide op in een kroostrijk, streng katholiek gezin binnen de muren van een intimiderende burgerwoning. Het vroege verlies van zijn moeder zou zijn persoonlijkheid bepalen: hij was een uiterst gevoelig kind. Pas in 1934 mocht hij van zijn vader gaan studeren aan La Cambre in Brussel, een progressief bastion waar hij leerde

‘Ik heb Jacques Dupuis bij toeval ontdekt’, herinnert Maurizio Cohen zich. De architect en historicus bestudeert Dupuis’ werk al bijna dertig jaar en ligt ook aan de basis van het nieuwe boek over hem. ‘Het begon in 1995, toen ik de plannen van Villa Everaert zag. Die intrigeerden me mateloos’, vertelt Cohen.‘Dupuis was toen bijna helemaal vergeten. Samen met architect Jan Thomaes trok ik heel België door op zoek naar zijn werk. Maar soms kwamen we te laat en moesten we machteloos toezien hoe projecten tegen de vlakte gingen.’

Het nieuwe boek focust op de Brusselse realisaties, inclusief projecten die inmiddels verbouwd of zelfs verdwenen zijn.Wellicht was Dupuis’ visie té vrij voor zijn tijd, maar vandaag krijgt zijn architectuur eindelijk de waardering die ze verdient. Zijn ontwerpen worden nu erkend als intieme theaters en diepgaande denkruimtes. Ze behoren tot de origineelste en meest eigenzinnige realisaties in de Belgische naoorlogse architectuur.

‘JAC QU ES D U PU I S À B R UX EL L ES ’ ( A L L EEN I N H ET FRANS V ER K R I J G BA A R ) , S A M EN G ES T EL D D OOR MAU RI ZI O CO H EN, M ER CATOR FON D S , 6 0 EU R O. M ER CATOR FO ND S.BE

B OVE N TUSS E N 1 94 0 E N 1 97 0 L IE T JACQU E S D UPUIS E E N IN D R UK W E K K E N D SP O OR N A IN H E T B E LG IS C H E L AN DSCH A P. H IJ G E LO O F D E IN H UIZ E N DI E LOG I S C H , G E ZO N D E N ‘A R M ’ VA N L I J N WAR E N . H IE R : M A IS O N WAUT E R S I N BRU SS E L .

R E C HT S IN D E S IN T - A L E N A -K E R K IN SI N T - G I L L IS G IN G E N JAC Q UE S D UPUIS E N RO G E R B A S T IN VO O R S O B E R H E ID.

©Pol Viladoms MORTEX®, a registered trademark created and manufactured in Belgium

Meubelbekleding op maat met het BEALSTONE® Terrazzo product Trappen op maat met producten van het merk MORTEX® SHOWROOM : 8, rue du Tronquoy - 5380 Fernelmont - Belgium +32 81 83 57 57

info@beal.be | bealinternational.com / bealinternational

IN MALMÖ

T E K S T : K L A A R W A U T E R S F O T O ’ S : B I R G I T TA W O L F G A N G

A L S E E N G E V I E R D D I R I G E N T E N E E N O P E R A S T E R S A M E N E E N H I S T O R I S C H PA N D A A N PA K K E N , M A G J E E E N R E S U L TA AT V E R W A C H T E N D AT S T R A K I N D E M A AT L O O P T . N A E E N J A R E N L A N G E Z O E K T O C H T VIELEN THOMAS SØNDERGÅRD EN ANDREAS LANDIN VOOR EEN VILLA UIT 1912 VAN DE ZWEEDSE ARCHITECT RAGNAR ÖSTBERG, COMPLEET MET RAMEN IN MONDGEBLAZEN GLAS ÉN EEN SCHITTERENDE AKOESTIEK. ‘ONZE STEINWAY KLINKT HIER WONDERLIJK.’

R

76

DESIGN

enoveren en componeren: volgens Thomas Søndergård zit er analogie in de gedachtegang. ‘Net zoals ik de opvattingen van een 19de-eeuwse componist in een muziekstuk probeer te achterhalen, ga ik voor deze renovatie terug naar de oorspronkelijke ideeën van de architect.’ De Deense dirigent en zijn partner, de Zweedse bariton Andreas Landin, vinden het ongemeen boeiend om het verhaal achter een historisch pand bloot te leggen. Een oud huis nieuw leven inblazen was voor hen dan ook een logische partituur.

Het zijn klinkende namen in de wereld van de klassieke muziek: Søndergård is directeur van het Royal Scottish National Orchestra en het Minnesota Orchestra. Als veelgevraagd gastdirigent trekt hij ook de wereld rond met orkesten als de Berliner Philharmoniker, London Symphony, het Koninklijke Concertgebouworkest en het Symphonieorchester des Bayerischen Rundfunks. Zijn echtgenoot zong al in tientallen hedendaagse opera’s, waarvan er vele speciaal voor hem zijn gecomponeerd.

Om maar te schetsen: het koppel vertoeft vaker op en rond podia dan in hun woning in Malmö.

Wanneer we Søndergård spreken, bevindt hij zich in de Verenigde Staten. Hij praat met een tikkeltje heimwee, maar vooral met veel liefde en poëzie over hun woning in Zweden.

‘We werken en reizen ontzettend veel, daarom zochten we naar een plek waarnaar we echt konden verlangen. Alleen al de zee als buur hebben, is een immens cadeau.We zwemmen het hele jaar door en het spektakel van de zonsondergang verveelt nooit.’

21.02.26

‘Dankzij de originele ramen van mondgeblazen glas lijkt het alsof je in een zeepbel leeft.’

met specifieke eisen moest voldoen. Een van de absolute voorwaarden? Originele ramen.‘De ramen zijn de ogen van een huis’, zegt Søndergård. ‘Met de juiste zorg gaan ze een leven lang mee. De culturele waarde en schoonheid ervan staan buiten kijf. En het licht dat door mondgeblazen glas naar binnen valt, is magisch.

Alsof je in een zeepbel leeft.’

Na talloze huisbezoeken was het een jaar geleden raak: een huis uit 1912 in de stad Malmö had het allemaal: de originele ramen, maar ook een doordachte oriëntatie, voldoende ruimte voor familie en vrienden, een romantische tuin en contact met de zee. Bovendien bleek er achter het ontwerp een grote naam te zitten: Ragnar Östberg (1866-1945), de Zweedse architect achter het rijk gedetailleerde, imposante stadhuis van Stockholm waar jaarlijks het Nobelprijsbanket plaatsvindt.Tijdens het renovatieproces werd het de uitdaging in het hoofd van deze man te kruipen.

VOLG DE ZON

Het koppel dook de archieven in op zoek naar de originele tekeningen. Die bleken bijna zo mooi als het huis zelf. Bovendien was er in de loop der jaren weinig veranderd.‘Veel grote huizen zijn verwoest door ingrijpende renovaties, maar in dit huis waren de ideeën van Östberg nog intact’, zegt Søndergård.‘Onze missie is: teruggeven wat er van het originele ontwerp is ‘gestolen’. Een huis aan jezelf aanpassen, daar geloven we niet in. Een woning als deze bezit je niet, je leent ze van de mensen die na jou komen.’

Met dertien kamers en drie badkamers beslaat de woning zo’n vijfhonderd vierkante meter. De stijl? Een soort Zweedse variant van de arts-and-craftsbeweging. Typerend voor Östbergs woningen is zijn grote aandacht voor de oriëntatie van de kamers. Zo is de keuken altijd op het noordoosten gericht, waardoor het ‘s ochtends

NOBELPRIJS

Jarenlang zochten Søndergård en Landin naar een karaktervolle woning met een rijke geschiedenis die aan een lijstje

OPEN I N G S PAG I N A M E T 8 2 V IE R K A N T E M E T E R E N E E N S C H IT T E R E N D E A KO E S T IE K D O E T D E WO O N K A M E R VA N TO PD IR IG E N T T H O M A S S Ø N D E R GÅ R D E N Z IJ N M A N , B A R ITO N A N D R E A S L A N D IN , O O K D IE N S T A LS PR IV É C O N C E RT Z A A L .

H I ER D E D E RT IE N K A M E R S T E L L E N D E V IL L A UIT 1 91 2 IS E E N Z W E E D S E O D E A A N D E A RT S - A N D - C R A F T S B E W E G IN G.

78

DESIGN

aangenaam zonnig is voor je eerste koffie, maar niet te warm wanneer je ‘s avonds kookt. De woonkamer is op het zuiden gericht en de eetkamer op het oosten, beide met prachtige, metershoge terrasdeuren die het licht laten binnenstromen.

SENSUALITEIT VAN DE VAKMAN

In de renovatie was ‘conservatie’ het codewoord.

De eiken parketvloeren bleven uiteraard behouden. Sommige latere toevoegingen, zoals de valse wanden in de bibliotheek en de jarenzestigvloeren, werden verwijderd en in hun oorspronkelijke staat hersteld. Intussen is 80 procent van het interieur klaar; alleen de keuken en twee badkamers moeten nog worden afgewerkt.

Daar neemt het koppel bewust de tijd voor: ‘Goede vakmensen zijn een immens cadeau. De professionals die bij ons aan de slag zijn, hebben niet alleen veel kennis, maar werken ook doordacht, zijn zorgzaam en zien de woning graag.

Daardoor genieten we ook zelf van het renovatieproces.We hebben het geluk dat we hen die tijd kunnen gunnen. Kwaliteit en vakmanschap zijn voor ons iets sensueels. Als je de gedachte van de ontwerper en de hand van de vakman voelt, krijg je een wonderlijke symbiose.’

SMARAGDGROEN VS. KNALROZE

De focus in huis? Een mix van Scandinavische helden, helderheid, warmte en kleur, antiek en kunst.

Toch is de sfeer volgens het koppel het resultaat van een inrichting vanuit de losse pols.‘Het is een eclectische mix die ons verhaal vertelt, ongeacht de stijl’, zegt Søndergård ‘We denken er niet over na om dingen bij elkaar te laten passen, het gebeurt gewoon. Uiteindelijk past niets in het leven echt bij elkaar, toch?’

Zonovergoten, friswitte ruimtes lopen over in warme kamers met eikenhout en donker gebeitst sparrenhout, destijds erg populair in Scandinavië.

En er is ook kleur: in de bibliotheek, bijvoorbeeld, geven de smaragdgroene muren en knalroze gordijnen het pand een speelse indruk. Op de gelijkvloerse etage valt dan weer het luxueuze behang op, een zwierig tafereel met apen van Fornasetti en een stijlvolle mix van bladeren, vogels en granaatappel van William Morris & Co.

BOV E N I N DE BIBLIOT HE E K GAAN

R E C HT S DE SI G N KL ASSI E K E R S ZOA LS

SM AR AGDGROE NE MURE N E N

DE ‘ SE AG U L L’ - STO E L VAN A R N E

K N ALR OZE GORDIJNE N HAND I N H AN D

JACO BSE N ( BOVE N ), DE PK 1 4 - S TO E L

M ET SCANDINAVISCHE KUNS T É N DI TO

VAN P O U L KJAE RH O L M (L IN K S O N D E R )

D ESI G N . DE ‘PK24’-CHA ISE LO N G U E

E N DE ‘ E G G CH AI R’ ME T OT TO M A N

ON T WI ERP POUL KJAE RHOLM I N 19 56 .

VAN – OP N I E UW – JACO BS E N (RE CH T SON DE R) VOE L E N Z IC H H IE R T H U I S.

21.02.26

79

SA BATO

21.02.26

Ook heel wat Scandinavische kunstenaars, onder wie enkele vrienden, trekken een kleurrijk spoor door de villa. Zo zijn er schilderijen van Anette Harboe Flensburg en Håkon Gullvåg, sculpturen van Bjørn Poulsen en Axel Petersson en een wand met zelfportretten van onder meer Henry Heerup en Axel Bentzen.

VAN EI TOT PELIKAAN

De meeste meubelstukken hadden ze al, zoals klassiekers van Hans J. Wegner, Arne Jacobsen, Poul Kjærholm en Bern Santesson. Absolute favorieten blijken de ‘Egg Chair’ van Arne Jacobsen en de ‘Pelican Chair’ van Finn Juhl. Iconische meubelontwerpen vindt Søndergård, die je net zoals muziek steeds opnieuw kunt interpreteren zonder de essentie te verliezen.‘Sommigen beweren dat je nooit genoeg krijgt van goede muziek. Maar dat klopt volgens ons niet: zelfs van geweldige dingen die de tand des tijds hebben doorstaan, kun je soms genoeg hebben. Het is een beetje zoals met vrienden en partners: je kunt ruzie hebben, maar als de liefde voor elkaar er nog is, herinner je je altijd waarom die persoon – of dat object – in je leven is gekomen.’

ROZENROMANTIEK

Het is nog even aftellen, maar binnenkort staat de tuin weer in bloei. De romantiek van de villa krijgt dan een flinke boost door talloze rozenstruiken, waarvan vele origineel en intussen gigantisch groot zijn. Nog meer romantiek vind je bij het tuinpaviljoen met de oude vijver waarin rode waterlelies drijven. Lunchen met uitzicht op zoveel moois, zowel in de tuin als in het huis, geeft altijd weer gespreksstof.

Trouwens, geen onbelangrijk detail: hoe klinkt de woning eigenlijk? Een muzikant luistert ongetwijfeld anders naar een huis. ‘De grote, witte woonkamer heeft een fantastische akoestiek’, zegt Søndergård.‘Deze kamer is 82 vierkante meter en voelt dus als een kleine concertzaal. Onze Steinway B-vleugel uit 1918 klinkt er geweldig.We plannen binnenkort wat huiskamerconcerten voor familie en vrienden. Het is simpel: dingen verliezen hun waarde en hun doel als je ze niet deelt. Dat geldt voor muziek, maar evengoed voor huizen.’

‘Alleen al de zee als buur hebben, is een immens cadeau. We zwemmen het hele jaar door en het spektakel van de zonsondergang verveelt nooit.’

80

INCOGNITO

We moeten niet ver deze keer; een thuismatch, als het ware. Hij was nog niet afgestudeerd of de projectruimtes sproten hier en daar al uit de grond. Als ondernemer in hart en nieren fietste hij als jonge gast met zijn pannenkoekenfiets door de straten.

Niet veel later volgden art spaces zoals ‘In de Frigo’ en ‘In de Ruimte’. Zowat iedereen was er blij mee, behalve de naaste buren. De art spaces waren dus altijd van tijdelijke duur, tot ze na een laatste ‘alé, nog één keer dan’-knalfeest voorgoed de deuren sloten.

Maar ondernemersbloed kruipt waar het niet gaan kan. Op zoek naar een standvastige plek streek onze gast neer in Antwerpen met een ijzersterk concept: halftijds pizza, halftijds kunst. Hoewel de biologie ons leert dat de moeder het kind baart, bracht deze eigenzinnige curator eerst het kind ter wereld: de ‘Pizza Gallery’. Een concept waar menig kunstenaar onderdak vond voor tijdelijke, kleine en gedurfde exposities.

De pizza sponsorde als het ware de kunst. Dankzij die kruisbestuiving kon het kind in Antwerpen blijven. En groeien. De galerie is er vandaag nog altijd.

Nu is het tijd voor de moeder, want er was duidelijk nood aan dit soort plekken.

Daar bevinden we ons nu, in het Gentse. Na de Pizza Gallery in Antwerpen is er nu dus ook een Pizza Gallery in Gent voor vaste kunstenaars, langere tentoonstellingen en letterlijk: méér ruimte. ‘Ik ben echt ‘high five’ met sommige kunstenaars’, vertelt hij. ‘Neem nu Jonas Dehnen of Kasper De Vos: daar zie ik echt toekomst in. Het lijkt me fantastisch om hier, in de moedergalerie, met hen samen te werken. Wijlen Louise Delanghe was ook een van mijn ‘high fives’. Zij zou hier in mei 2026 haar solo doen; we missen haar erg.’

CONCEPT & FOTO: HANS CORA TEKST: LISE D’HAEYER

INCO GNITO VERBERGEN WE WIE WE ZIJN, OF TONEN WE JUIST ONZE WARE AARD? IN DE REEKS ‘INCOGNITO’ GEEFT KUNSTENAAR HANS CORA ELKE WEEK EEN BEKENDE BELG DE ULTIEME VRIJHEID VAN DE ANONIMITEIT. KIJK VOORBIJ HET M A S K E R N A A R E E N P O R T R E T D AT M E E R B L O O T G E E F T DAN EEN GEZICHT OOIT KAN.

80

21.02.26

81

SA BATO

21.02.26

82

INCOGNITO

21.02.26

‘Ik weet het niet goed, dat masker. Een galeriehouder hoeft zich niet creatief bezig te houden. Is een pizzadoos ook goed?’

VOR I G E WE E K IN S A B ATO VA N 14.02.26 V ERS TOPTE M O D E O N T W E R P ER ED OUA RD V E R M E UL E N Z IC H ACH TER EEN Z E L FG E M A A K T ‘B LOEM ’- M A S K ER. H ET G E Z IC H T AC H T ER H ET M OD EH U IS N ATA N S TA AT BEK END OM ZIJ N T IJ D LOZ E E L E GA NTIE, V ROUWEL IJ K E S IL H O UE T T E N , LUXU EUZE S TOFF EN E N G E R A F F IN E ERD M INIM A L IS M E, E E N S T IJ L D IE OOK D OOR V E E L KO N IN G SH U IZEN WORDT G E WA A R D E E R D. H ER K EN T U D E PERSO O N AC H T ER H ET MASKER D EZE

Een oude, verlaten loods en een handvol betrouwbare vrienden bleken de ideale mix om in een mum van tijd een prachtige galerie te openen. ‘Ik ben ongelooflijk dankbaar voor mijn trouwe vriendengroep en hun talenten’, zegt hij. ‘Zij maken al deze projecten mogelijk.’ Hoewel het nog winter is, kun je je nu al voorstellen dat dit in de zomer iets weg heeft van een verborgen parel in het zuiden van Frankrijk.

Opnieuw wordt het een concept waar eten en kunst hand in hand gaan, net zoals in Antwerpen, maar dan omgekeerd: buiten wacht een gigantische pizzaoven op de komst van een nog te bouwen restaurant.

Ondertussen zijn we langs de prachtige galerie naar boven gewandeld, naar een open plek waar onze gast vandaag veel móét zijn, maar later hopelijk graag zál zijn.

Hier komt zijn toekomstige werkplek: een bureau, een stock voor de galerie en drie ruime ateliers.Voorlopig is het nog een gigantische open oppervlakte onder het dak, gevuld met kleurrijke, experimentele installaties van Ian De Weerdt. Tientallen creaties die de woorden ‘Say Yes’ vormen, omringen onze gast. Het is het perfecte decor voor de ‘Myom’-reeks van kunstenaar Hans Cora. Elke week vraagt hij voor Sabato aan zijn model om een eigen masker in elkaar te knutselen, dat hij naderhand in het portret fotoshopt.

‘Ik weet het niet goed,’ zegt hij, ‘dat masker. Eigenlijk is het niet de rol van een galeriehouder om zich creatief bezig te houden. Dus ik dacht: ik neem gewoon een pizzadoos, als dat goed is?’ We stellen hem gerust. Een pizzadoos is perfect. We zijn allang blij dat hij ‘Yes’ heeft gezegd. En geef toe: na dit artikel behoeft dat niets- én alleszeggende masker wellicht geen uitleg meer.

@H A N S .C OR A @ M YOM S ER I ES

W EEK , OF B L I J F T D I E VO O RLO PI G I N C OG N I TO? D E O NTMASKERI NG VOLGT N U D OND ERDAG O P D E I N S TAG R A M PAGI NA VAN SABATO, EN VOLG EN D E Z ATERDAG I N H ET M AGA Z I N E. @ S A BATOM AGA ZI NE

82

85

SA BATO

TEKST: BERT VOET FOTO’S: ALEXANDER D’HIET

DESIGN MET STERREN

NA 25 JAAR ZAL STERRENCHEF BENOIT DEWITTE VANAF VOLGENDE ZOMER AF EN TOE UIT D E M U R E N V A N Z I J N R E S TA U R A N T B R E K E N .

S A M E N M E T Z I J N V R O U W , D E C O R AT R I C E GERALDINE VAN HEUVERSWYN, OPENT HIJ EEN ARCHITECTENVILLA WAAR GASTRONOMIE EN HAAR NIEUWE MEUBELLIJN ELKAAR ZULLEN ONTMOETEN.

21.02.26

W

anneer Benoit Dewitte (48) gaat tafelen, durft zijn echtgenote hem al eens simpelweg te droppen en doet ze zelf ‘een toertje’ – al dan niet richting McDonald’s. Zoals ooit in La Grenouillère, hét pelgrimsoord voor fijnproevers in het Noord-Franse Montreuil-sur-Mer. ‘Als gezin gaan we vaak samen eten, maar dan brasseriekost’, vertelt Dewitte.‘Zodra het speciaal wordt, wordt het moeilijk.’ (lacht) Wat hen wél bindt, is een oog voor schoonheid.‘Een restaurant mag nog zo goed en luxueus zijn, als het lelijk is, hoeft het voor mij niet’, zegt Dewitte, wiens moeder styliste was bij de textielgigant Uco in Gent.Vader zat in de tapijten, bij Beaulieu.‘Materialen, stoffen en kleuren: dat zit er al van kinds af in.’

Ook zij komt uit een textielfamilie.‘Mijn grootvader had een textielatelier, mijn moeder een kledingwinkel’, zegt GeraldineVan Heuverswyn (46).Terwijl mijn twee zussen op zaterdag naar onze grootouders gingen, was ik altijd in de winkel en het atelier te vinden, tussen de rollen stof, samen met enkele naaisters.

Daar komt mijn gevoel voor esthetiek vandaan. Maar ik wil niet pronken.’

TEKENEN ALS EEN BEZETENE

Die winkel ging over de kop en toen haar moeder overleed, zette ze haar studies stop en ging ze werken voor Obumex, dat interieurs op maat maakt.‘Architecten kwamen met een plan en ik kleedde het aan: ik koos de stoffen, meubelen, tapijten en gordijnen. Doorgaans kocht de klant wat wij voorstelden.’

Acht jaar later – ze was dertig en zwanger – leidde een conflict tot haar vertrek bij Obumex. Even hield ze een agentuur open.‘Ik vertegenwoordigde meubel- en designmerken en stelde tentoon in het restaurant: de voormalige ouderlijke woning van Benoit en zijn broer Bernard. Maar ik miste het decoreren en opende in Nazareth een kleine showroom. Die groeide uit tot Timeless Interiors.’

In 2015 verkocht ze de eerste helft van haar aandelen, in 2020 de rest, om opnieuw onder eigen naam te beginnen in Kruisem én Knokke.‘Mijn eerste ontwerpen – architecturale wandlampen – dateren al van 2012, maar pas dan liet ik enkele stuks produceren.’

21.02.26

OPEN I N G S PAGI NA D E M EU B EL C O L L E CT IE VA N M INIM A L BY GERA L D INE VA N H E UV E R S WYN, M ET OND ER M E E R O O K D E Z E TA FEL , COM B INEERT R O B UUS T E IN OX EN NATU U RS TEEN M E T D E Z AC H T H EID VA N H OUT EN G E K N O O PT S C H EEPS TOUW. L I N K S B E N O IT D EWIT TE Z A L VO LG E N D E ZO M ER D E K L A SS IEK E R E S TAUR A N T K EU K EN A F EN TO E IN R UIL E N VOOR ‘A PÉRITIF S D ÎN ATO IR E S ’, WA A R D E GRENS TU SS EN D E S IG N E N GA STRONOM IE V ERVA AGT.

RE CH TS BE HA LVE E IGE N ONT W E RP E N STAAN ER IN DE NIE UW E S HOW ROOM OOK I N TERNAT IONALE NAME N ALS M I YA Z AKI E N FINN JUHL (FOTO ), MAAR OOK BELGIS CH TA LE NT ZOA LS T H OMAS SER R UYS E N S TUDIO LOHO. UITE RST RECHTS DE E E NZ IT I N N ATU U R ST E E N IS E E N ONT W E RP VAN G ER ALD I NE VA N HE UVE RSWYN .

87

Intussen smeet ze zich ook op de kunst, met grote kleurvlakken, meestal monochroom of ton sur ton met afgeronde hoeken.‘Dat idee ontstond in 2016, onderweg naar Barcelona. Ik kan pas ontwerpen als mijn hoofd leeg is; in de auto heb ik toen als een bezetene zitten tekenen. Op zulke momenten ga ik in overdrive. Ik kon niet snel genoeg thuis zijn om alles uit te voeren. Ik heb toen liters verf, massa’s koorden en papier gekocht, en de rest van de vakantie heb ik als een zottin geschilderd. Sindsdien zagen alle vakanties er zo uit.

Ik verkocht niets, het was voor mezelf. En het huis lag vol. Benoit werd er gek van.’

‘De verfpotten stonden zelfs in onze slaapkamer’, zegt hij.

‘In Knokke verkocht ik wel wat van mijn meubelen’, gaat ze verder. ‘Het daybed was een succes, waaruit gaandeweg andere dingen ontstonden. Ik had nooit de intentie om een collectie te ontwerpen. Maar intussen zijn er een twintigtal stukken. En als ik ze kan verkopen, kan een ander dat ook.’

Pas nu treedt ze met haar werk buiten de eigen winkel. ‘Met een klein hartje’, klinkt het. ‘Doorgaans heb ik nergens schrik van: als er een trein passeert, spring ik erop. Maar dit voelt als een baby.

Ik kan de kritiek al horen:“Allez, het kind gaat nu ook een collectie lanceren.”’

‘HET KNET TERDE METEEN’

De lancering gaat gepaard met een verhuizing van haar showroom in Kruisem naar een architectenwoning langs de N60 in Huise. ‘Toen we eind 2024 de ruimtes zagen en de vibe voelden, knetterde het meteen’, vertelt Van Heuverswyn.

‘Het huis ligt bovendien op amper één minuut van het restaurant.Wat we toen nog niet wisten, is dat we het ook konden betalen.’

‘Het was meant to be’, lacht ze, terwijl ze naar het bordje aan de oprit wijst dat de naam Isabelle Vanheuverswyn draagt.‘Dat moet nog weg. Ze is geen familie, maar de dochter van Abel Vanheu-

SA BATO

21.02.26

verswyn, de architect die het huis in 1966 bouwde.

Later werkten ze samen.’

De hele flank aan de straatkant was vroeger werkgedeelte; aan de achterkant woonde het gezin, met uitzicht op veel groen.Aan de overzijde vormt de Lange Ast – de kasseistrook die de steenweg verbindt met het dorpscentrum van Huise – een beschermd dorpsgezicht.‘De auto’s storen me niet.

Ik hou daarvan; het geeft beweging, dynamiek.’

GATEN ALS SIGNATUUR

AbelVanheuverswyn is weinig bekend.‘Hij heeft veel fermettes gebouwd, maar dit is een zeer mooi en degelijk ontwerp. Er zijn geen lijken uit de kast gevallen. Isabelle kwam hier wonen toen ze twee was en bleef tot zij en haar man met pensioen gingen. Ze is blij dat het huis blijft leven.

We houden het ook in ere.’

Er bleef veel bewaard, zoals het massieve parket, de plafonds, de meeste deuren en kasten van Top-Mouton – de voormalige producent voor onder meer Maarten Van Severen. Alleen in de slaapkamers van de kinderen sneuvelden de deuren. Elke kamer is nu een kleine living. Ook de kantoorruimtes bleven deels intact. Er zijn geen klassieke verdiepingen, wel niveauverschillen, en een kelder met vintage bar en grote ramen.

Intussen staat het huis vol meubelen van onder meer Armand & Francine, Miyazaki Chair Factory en Living Divani, maar vooral Belgische ontwerpen zoals van Thomas Serruys, Delphine Cobbaert en Studio Loho. Naast die van haarzelf, uiteraard. We zien een tafel, krukjes en een lichtgevende bank met gaten. Gaten behoren tot haar signatuur. Zo is er ook een hoge inox salontafel waarin je zaken kunt opbergen. ‘Of een plant kunt plaatsen’, zegt ze. Haar ‘zetelbureau’ is een knappe sofa met achteraan een werkblad en een lamp, voor wie ‘s avonds nog wil werken terwijl anderen al suffen. Er zijn bijzettafels en poefs. Behalve inox keren natuursteen, hout en touwen vaak terug.

Alles wordt in België geproduceerd. Haar 75 kilo zware hangende tafel werd vervaardigd door natuursteenspecialistVan Den Weghe.‘Ik heb er nog geen verkocht, maar zaakvoerder Tanguy Van Quickenborne vond het jammer dat hij ze zelf niet had bedacht – dat doet deugd’, lacht ze.

‘De tafel hangt aan een geknoopt scheepstouw en je moet ze echt inbouwen.Veel stukken ontstaan uit noodzaak, bijvoorbeeld wanneer ik in de winkel iets mis. Of in dit geval: toen ik met mijn teen tegen een tafelpoot was gebotst. Nog nooit ben ik aan mijn tekentafel gaan zitten met het idee: nu ga ik eens iets ontwerpen.’

‘De naam ‘Minimal’ voelde al bij mijn eerste kunstwerken natuurlijk aan, maar een advocaat zei dat dat niet kon, omdat het te omschrijvend is’, vertelt ze.‘Een jaar lang heb ik naar een alternatief gezocht. Een hele omweg, tot bleek dat ‘Minimal

by Geraldine Van Heuverswyn’ wel kon. Dat had hij eerder mogen zeggen. Dat is het ook gewoon.

Mijn stukken zijn sober, maar niet te.’

Zichzelf ontwerper noemen, vindt ze moeilijk. Hoe ze zich dan wel voorstelt? ‘Meubelverkoper?’, klinkt het vragend.‘Ik ben máár Geraldine.’

Op de achtergrond zit Dewitte ongemakkelijk te schuiven.Wat hem betreft, mag zijn vrouw forser uit de hoek komen. Ze knikt.‘Ik begin waar een binnenhuisarchitect vaak stopt. Met meubelen, tapijten en stoffen maak ik van een huis een thuis.

Steeds meer mensen vragen ook materiaaladvies.

Maar ik teken geen plannen en heb hier niet voor gestudeerd. Ik kan geen spelletje spelen. Ik ben wie ik ben.’

‘Ik ben máár Geraldine’, herhaalt ze.

DRESSEREN OP HET GA ZON

Wonen doen ze hier voorlopig niet, maar klanten moeten wel aanbellen en de setting is huiselijk.

De keuken werd wel aangepast, want ook de chef zal hier in actie schieten.Voortaan nodigen ze samen af en toe gastchefs, architecten en kunstenaars uit voor besloten events. Die zullen vooral buiten

‘Een restaurant mag nog zo goed en luxueus zijn, als het lelijk is, hoeft het voor mij al niet.’

88

plaatsvinden, aan een lange tafel in het enorme grasveld.‘Via private dinings en lezingen willen we onze klanten iets anders laten ontdekken dan de dagelijkse context van het restaurant’, zegt Dewitte.

‘We willen een symbiose tussen interieur, kunst en gastronomie.’

‘Die hangen nauw samen’, vindt Van Heuverswyn. ‘Het is telkens: voor mensen een goed gevoel creëren.’

‘Ook onze reizen zijn doorspekt met architectuur, en thuis ben ik degene die decoreert’, lacht hij.‘Mijn broer is net hetzelfde. Mooie spullen verzamelen hebben we van moeder meegekregen.’

‘Wat ons verbindt, is een authentieke, zeer persoonlijke manier van werken’, zegt zij.‘Ik verkoop nooit zomaar iets in de winkel. Ik moet eerst een huis zien en voelen, en de bewoners leren kennen.

Soms adviseer ik mensen dat ze bijna niets moeten kopen en raad ik gewoon aan om wat meubelen te verplaatsen. Het is al gebeurd dat die mensen vijf jaar later verhuizen en hun hele interieur bij me kopen. Het gaat om persoonlijke relaties.’

‘Zo vind ik de keuken van Benoit ook allesbehalve gekunsteld: je krijgt echt eten op je bord, en niet volgens een vast manuscript.’

Het eerste event is de opening van de show-

FOOD

21.02.26

room op 30 april, samen met het Antwerpse architectenbureau Going East en kunstenaar Mattias De Leeuw. In juni volgt een ‘apéritif dînatoire’ met de Japans-Amerikaanse chef Mitsunobu Nagae uit New York als gast. En voor het 25-jarige bestaan van het restaurant komt er een zomerfeest met andere chefs. ‘Mogelijk wordt het een culinaire picknick – alles om uit de saaie context van het restaurant te treden’, lacht Dewitte.

LIEFDE VANAF 50.000 EURO

Hij richtte de zaak in 2001 op als table d’hôtes.‘Bernard is acht jaar jonger dan ik en moest op vrijdag komen helpen, in plaats van op café te gaan’, vertelt hij.‘We werden snel opgepikt door Gault&Millau, en na vijf jaar werd het een volwaardig restaurant. Aanvankelijk deed Geraldine de boekhouding en diende ze ook op.’

‘Hoelang zijn we nu al samen, schat?’

Het magische jaar was 2004.‘Toen werkte ik bij Obumex’, vertelt ze.‘Een vriendin wilde ons al eerder koppelen, maar plots moest ik hem bellen van mijn baas.Als mensen een nieuwe keuken van minder dan 50.000 euro lieten installeren, ging ik uitleg geven over de toestellen.Was het budget hoger, dan werd Benoit ingehuurd om een dinertje klaar te maken.’ (lacht)

OPEN I N G S H OW R OOM OP 3 0 A PR I L .

G ER A L D I N EVA N H EUV ER S W Y N . B E/ M I N I M AL

‘We willen een symbiose tussen interieur, kunst en gastronomie.’

Balans Technologie

21.02.26

Elke maand neemt een andere gastchef plaats achter het fornuis voor Sabato. Die culinaire estafette leidt tot een frisse mix van stijlen en smaken. Deze week is Jason Spinoy voor het eerst aan de beurt. In zijn restaurant Atelier Gist, in een knap verbouwde schuur op het platteland bij Geraardsbergen, toont de chef hoe veelzijdig koken op een open vuur kan zijn. Bijna elk gerecht draagt de sporen van rook of hete kolen, zoals ook deze hartige wafel met paling.

‘De combinatie van paling met lardo en zwarte look is mijn signatuurgerecht geworden.Vroeger verwerkte ik die drie in een soort meringue, maar nu gebruik ik een hartige wafel als drager. Laat je niet afschrikken door sommige ingrediënten of door het open vuur; je zult merken dat je dit kleine voorgerecht ook lekker kunt klaarmaken met eenvoudigere middelen.’

INGREDIËNTEN (4 personen) Teriyakisaus (ik gebruik een zelfgemaakte

Chefs spelen met smaak in een culinaire roulette.

KITCHEN ROULETTE JASON SPINOY WA F E L , G E R O O K T E PA L I N G , Z WA R T E L O O K TEKST: JAN SCHEIDTWEILER RECEPT: JASON SPINOY FOTOGRAFIE EN STYLING: EVA BEEUSAERT

lak, maar dit is een goed alternatief) 120 gr. gerookte paling, in stukjes + 100 gr. gerookte paling voor de crème 16 flinterdunne sneetjes lardo di colonnata, wit rugspek dat in marmeren bassins uit het Toscaanse Colonnata rijpt met zout en kruiden.Te koop bij de betere slager.

2 uien 100 gr. eigeel (dooiers van 5 tot 6 eieren, afhankelijk van de grootte) 25 gr. melk 100 gr. room (ik gebruik room waarin ik restjes paling heb laten infuseren, maar gewone room geeft een vergelijkbaar resultaat) 100 gr. zwarte look – langzaam gerijpte look, te koop in Aziatische winkels of delicatessenzaken 50 gr. kippenbouillon Voor de wafels 1 ei 100 gr. bloem (ik gebruik T65, licht gezeefde bloem van harde tarwe) 10 gr. suiker 170 gr. melk 33 gr. gesmolten bruine boter (verkregen door gewone boter op laag vuur te laten smelten tot hazelnootkleur) 0,5 gr. droge gist (poeder) Zout 67 gr. zuurdesemstarter (dat is niet noodzakelijk; zonder starter is het resultaat ook lekker. Ik gebruik hem om overschotten uit onze bakkerij te verwerken) Ook nodig (Digitale) keukenthermometer, spuitzakjes, keukenborsteltje, wafelijzer

92

FOOD

21.02.26

Zet het vuur uit en voeg de overige 25 gr. koude

room en de 100 gr. gerookte paling toe.

Mix tot een gladde massa, en kruid af met peper en zout.

Giet in een spuitzak en laat afkoelen in de koelkast, zodat er een mooie binding ontstaat.

Gelakte paling Borstel de teriyaki voorzichtig over de stukjes

gerookte paling.

L I N K S D O O R D E UI R E C H T S T R E E K S IN G LO E IE N D E KO L E N T E GA R E N , K R IJ GT H E T G E R E C H T E E N UITG E S PR O K E N R O K E R IG E TO E T S E N E X T R A ZO E T H E ID. ON D ER PA L IN G, L A R D O E N Z WA RT E LO O K VO R M E N D E K E R N VA N D E Z E B E R E ID IN G VA N JA S O N S PIN OY, B OV E N O P E E N H A RT IG E WA F E L .

BEREIDING Ajuinpoeder Pel één ui en snijd heel fijn. Ik droog de ui in een speciale droogoven, maar een gewone oven kan ook. Zet die op 60 à 70 °C en laat de ui tien tot twaalf uur drogen. Mix daarna tot poeder.

Vind je dit te veel gedoe, sla dan deze stap over: ik gebruik het poeder alleen bij de afwerking.

AFWERKING Bak de wafels goudbruin in een wafelijzer. Het beslag volstaat voor vier of meer wafels. Ik bak ze boven hete kolen, maar elk wafelijzer met voldoende vermogen volstaat.

Dresseer: spuit wat palingcrème op elke warme wafel en leg er stukjes gelakte paling op, samen met wat reepjes gebrande ui.

Lepel of spuit er dotjes crème van zwarte look bij en werk af met een paar sneetjes lardo, die mooi wegsmelten over het geheel.

Bepoeder eventueel nog met ajuinpoeder.

DRANKENTIP Balade Minérale, blanc, Cul Sec, 2025 Het Nederlandse merk Cul Sec maakt alcoholvrije dranken (<0,5%) die dicht bij wijn liggen.

Voor deze cuvee vormt ongegist sap van müllerthurgau- en bacchusdruiven de basis. Dat wordt geïnfuseerd met oesterschelpen, douglasspar en gefermenteerde rabarber. Het resultaat is een fris, mineraal glas dat aan natuurwijn doet denken. Het mooie zilt-zure in het sap combineert goed met het vette van de paling en de room.

1 5 EU R O ( 7 5 C L . ) B I J B R A N DSTO FSH O P.BE

Wafelbeslag Meng melk en ei met een garde.

Voeg de droge gist en eventueel de zuurdesemstarter toe en laat twee minuten rusten.Voeg daarna de suiker en een snuifje zout toe.

Zeef de bloem over het beslag en meng opnieuw met de garde.

Roer er ten slotte de gesmolten bruine boter door.

Laat het beslag twee uur rusten tot het mooi gerezen is: je ziet dan duidelijk luchtbellen in het beslag.

Gebrande ui Laat een houtvuur uitbranden tot er gloeiende kolen ontstaan.

Begraaf de ajuin in de kolen en laat ongeveer 20 minu-

ten garen. (Je kunt dit ook in een oven doen. Reken dan op 25 minuten bij 240 °C.) Laat afkoelen, pel en snijd in reepjes.

Crème van zwarte look Mix de zwarte look met de bouillon in een blender tot een gladde massa.

Kruid af met peper en zout en lepel eventueel in een spuitzak.

Crème van gerookte paling Doe het eigeel, de melk en 75 gr. room in een hoge pot of

pan op een zacht vuur.

Verwarm al roerend tot 83 °C en mix.

OP 7 M A A RT GA AT JA S ON S PI NOY AAN D E SL AG M ET K A B ELJAUW EN H OOI .

Live mape. Live more.

Mape is puur Belgisch, van ontwerp tot realisatie. Of je nu kiest voor klassiek strak, bruisende city vibes of landelijk chic, als ervaren familiebedrijf luisteren we naar jouw wensen en geven we je oprecht advies bij elke keuze. Met uitgekiende kleurencombinaties, duurzame materialen en geïnspireerd door jouw persoonlijkheid creëren we jouw leefwereld. Jouw Mape.

Toonzaal Erpe-Mere Baardegemstraat 13, 9420 Erpe-Mere

Toonzaal Putte Mechelbaan 665A, 2580 Putte

Toonzaal Aalter Urselseweg 51, 9910 Aalter

www.mape.be

25 jaar merken maken BERT BARTSOEN - ZAAKVOERDER RECLAMEBUREAU PLUG Plug bestaat 25 jaar. Wat begon als een grafisch experiment groeide uit tot een strategisch brandingen marketingbureau dat merken van A tot Z begeleidt. In die kwart eeuw groeide Plug mee met elke communicatieshift: van print en klassieke branding tot digitale ecosystemen, social media en AI.

ADVERTORIAL: Buiten de verantwoordelijkheid van de Sabato redactie

Maar minstens even sterk veranderde de rol van het bureau zelf. Waar branding vroeger vaak het sluitstuk was, zit Plug vandaag van bij de start mee aan tafel.

In de cockpit. Niet om achteraf vorm te geven aan beslissingen die al genomen zijn, maar om mee de strategische keuzes te maken die de marketing versterken.

VAN VORMGEVING NAAR RICHTING GEVEN “Na 25 jaar leer je onderscheiden wat ruis is en wat blijft,” zegt zaakvoerder Bert Bartsoen. “Kanalen veranderen, technologie versnelt, maar het fundament blijft hetzelfde: een merk moet weten waar het voor staat en dat consequent bewijzen. Online én offline.”

Die ervaring vertaalt zich vandaag in een duidelijke keuze. Plug is geen bureau dat enkel uitvoert, maar een strategische partner die van bij het begin mee koers zet. “Strategie betekent voor mij vooral de markt aanvoelen,” zegt Bartsoen. “Begrijpen wat er leeft en hoe een merk daar relevant op kan inspelen.” Pas wanneer die kern scherp zit, volgt de vertaling naar branding, design, digital en marketing.

“We worden steeds vaker betrokken wanneer er nog geen naam of product is. Bedrijven beseffen dat communicatie geen eindlaag is, maar richtinggevend.

Dat je beter eerst bepaalt wat je wil betekenen en voor wie, vóór je iets lanceert.”

KARAKTER, DAT PROEF JE Wim Opbrouck FLANDRIEN KAAS - CAMPAGNE KARAKTER MET WIM OPBROUCK

IN DE COCKPIT Dat zie je in uiteenlopende trajecten. Bij Flandrien Kaas dacht Plug niet alleen mee over de merkidentiteit, maar ook over een lactosevrije positionering als extra USP. Geen marketingtruc, maar een inhoudelijke keuze die inspeelde op een reële marktbehoefte. De campagne met Wim Opbrouck versterkte vervolgens bewust de naamsbekendheid: geen toevallige keuze, maar strategisch onderbouwd met een authentieke persoonlijkheid die perfect aansloot bij het karakter van Flandrien Kaas.

“We denken mee over welke richting zinvol is, welke keuzes strategisch kloppen en waar je als merk echt het verschil kan maken.”

Ook bij Deer, het merk van Cobefa, zat Plug van bij de start mee aan tafel. Wat begon als een producent van betonelementen, groeide uit tot een sterk gepositioneerd merk in esthetische en duurzame grasdallen. Door trends rond waterdoorlatendheid en klimaatbewust bouwen scherp te analyseren, kreeg niet alleen de branding vorm, maar ook het productverhaal zelf.

RECHTS - CAMPAGNE VOOR DEER CONCRETE. ARCHITECTURALE WATERDOORLATENDE ONTHARDING. ONDER - SINDS 2011 IS DIT KANTOOR IN ROESELARE DE THUISBASIS VAN PLUG. EEN PLEK WAAR IDEEËN VORM KRIJGEN, SAMENWERKINGEN GROEIEN EN WAAR WE ELKE DAG BOUWEN AAN MERKEN MET AMBITIE.

ADVERTORIAL: Buiten de verantwoordelijkheid van de Sabato redactie

ESTHETIEK ALS STRATEGISCH INSTRUMENT

TECHNOLOGIE VOLGT OP KEUZES

Plug staat bekend om zijn uitgesproken esthetiek. Maar schoonheid is hier nooit het doel op zich. “Esthetiek is geen extra laag,” zegt Bartsoen.

“Het is een onderdeel van vertrouwen. Vormgeving bepaalt wat mensen begrijpen, voelen en onthouden. In die zin is design geen smaakkwestie, maar een strategisch instrument.”

De voorbije 25 jaar brachten drie grote shifts: het web, social media en vandaag AI. “AI versnelt processen en maakt ideeën sneller tastbaar,” zegt Bartsoen.

“Ik ben opgegroeid tussen hout, materiaal en makers,” vervolgt hij.

Misschien verklaart dat waarom productontwikkeling en marketing voor hem nooit aparte werelden zijn geweest. “Ik heb van jongs af aan geleerd dat ontwerp en functionaliteit hand in hand gaan. Dat geldt evenzeer voor merken.”

Het moet werken, maar het moet ook verzorgd zijn. Een merk dat slordig oogt, ondergraaft zijn geloofwaardigheid. Maar omgekeerd geldt hetzelfde: een mooi verhaal zonder inhoud houdt geen stand op lange termijn.

“Maar het vervangt geen strategie, geen smaak en geen menselijk inzicht. Een sterk merk blijft een kwestie van keuzes. Technologie volgt op die keuzes, niet omgekeerd.”

Die visie vertaalt zich in een multidisciplinair team waarin strategie, branding, content, digital en marketing geen losse eilanden zijn, maar één geïntegreerd geheel. Designers, strategen, marketeers en developers werken samen vanuit dezelfde vraag: wat wil een merk betekenen, voor wie en waarom?

Concreet begeleidt Plug bedrijven van strategie en positionering tot branding, packaging, fotografie, campagnes en digitale marketing. We stappen in waar nodig – met een logo, een performante website of een volledige merkstrategie – maar altijd vanuit één duidelijke visie en met oog voor het grotere geheel.

MEER DAN COMMUNICATIE Na 25 jaar is Plug zelf een merk geworden. Niet omdat het de grootste wil zijn, maar omdat het bewust kiest voor kwaliteit, samenwerking en langetermijndenken. “We werken niet vóór klanten, maar mét hen.” zegt Bartsoen.

“Sterke merken creëer je samen.” Die samenwerking stopt niet bij communicatie. Plug denkt mee over producten, positionering en toekomstvisie. Over hoe merken relevant blijven in een wereld die steeds sneller beweegt en kritischer wordt. Over hoe je als bedrijf niet alleen zichtbaar bent, maar ook geloofwaardig.

KIEZEN OM TE BLIJVEN De toekomst ligt niet vast. En net dat maakt ondernemen boeiend. “Zolang we blijven meedenken, blijven leren en blijven kiezen, zit Plug waar het moet zijn,” besluit Bartsoen.

Na vijfentwintig jaar is Plug geen bureau dat trends achterna holt, maar een partner die richting geeft. Merken ontstaan hier niet toevallig, maar bewust. En precies daarom blijven ze.

RECLAMEBUREAU PLUG +32 51 25 09 86 www.plug.be

info@plug.be Sint-Martinusstraat 19, Roeselare

KUNST, ANTIEK & CULTUUR

99

SA BATO

21.02.26

PROEFWERK

TEKST: JAN SCHEIDTWEILER

WINE IN THE CITY

Is vaste waarde Wine in the City in Jette ook na de overname nog de moeite? Bijna, vindt onze recensent.

IN DE OPE N KE UKE N W E RKT ART H U R SABBE GE CONCE NT RE E RD; DE U I T L E G L AAT H I J L I E VE R OVE R AAN DE Z AAL .

Andere stoelen? Een likje verf? Dat lijkt allemaal niet te moeten voor de nieuwe eigenaars van Wine in the City. Wie binnenstapt, zou denken dat de vorige generatie na bijna twintig jaar nog altijd niet weg is uit het bekende adres op het Koningin Astridplein in Jette. Dezelfde wat smalle gang naar de eetzaal achteraan, dezelfde meubels, dezelfde open keuken. De overnemers Patrick Wilikens en John Haijen hebben zelfs de grote kleurenfoto’s laten hangen.Alleen de wijnrekken lijken minder gevuld dan in de periode van Isabelle Tillemans en Eddy Münster. Zouden de verkopers ze verhuisd hebben naar hun nieuwe plek in Sancerre, Frankrijk?

Als een van de zeldzame kwaliteitsrestaurants in het noorden van Brussel heeft Wine in the City een reputatie hoog te houden. Die uitdaging lijken de nieuwe eigenaars te willen aangaan: om culinair te scoren hebben ze Arthur Sabbe aangetrokken, een oudgediende van restaurants als Le Chalet de la Fôret en Fico. De jonge chef doet geconcentreerd zijn ding in de open keuken; de uitleg laat hij over aan de ober.

Sabbe speelt op veilig met een piepkleine – en eentalig Franstalige – kaart. Er is alleen een driegangenlunch (50 euro) of een menu in vijf of zeven gangen (65 euro of 85 euro). Daarbij blijken

ook de hapjes vooraf als één gang te tellen: een handig trucje om de kosten te beperken.Van die drie amuses zijn er twee helemaal goed: een carpaccio in rundsbouillon en sashimi van dorade.

De derde, een tempura van shiso, is een miskleun: de tempura is vet en koud en neemt de delicate smaak van het shisoblad weg. Ook een combinatie van gebrande coquille met knolseldercrème en zeekraal had beter gekund. De coquilles zijn van middelmatige kwaliteit, de crème is flets.

Daarna klaart de hemel op: een dikke moot zeebaars ligt in goed gezelschap van venkelcrème en frisse slierten geschaafde venkel. Een zuinige jus van bouillabaisse maakt het af. Ook een met groenten gevulde filet van Mechelse koekoek met gekaramelliseerde ui, een goede jus met crunch van gepofte boekweit en gebakken aardappelen is lekker. En door in een dessert rond panna cotta en bloedsinaasappel ook duindoornbes te verwerken, tilt de chef de finale tot boven de middelmaat: Wine in the City maakt een voorzichtige start, nog wat extra moeite en dan wordt het opnieuw echt goed.

D EZ E Z A A K W ER D D O O R D E SABATO -RECENSENT A N ONI EM EN BETAL END BEZO CH T.

Chef Sabbe speelt op veilig met een piepkleine – en eentalig Franstalige – kaart.

WAAR?

DE C I B E L?

WIJN?

KOM I K TERU G?

W INE IN T HE CIT Y

6 6 , 3 DB. ME T DE O PE N K E UK E N E N

D E W IJ N K A A RT IS IN O PB O UW.

J E PR OEF T H IER H ET POTENTIEEL . IK

KONINGIN A ST RIDPLE I N 3 4

CO MPACT E TAF E LS C H IK K IN G K A N H E T

G O E D W IJ N A DV IE S M E T E E N F R ISS E

KO M T ERU G OV ER EEN PA A R M A A ND EN,

1 090 JE T T E (BRUSSE L )

H I E R W E L RU MO E R IG WO R D E N .

TUR B IA N A VA N CÀ D E I F R AT I UIT

IN D E HOOP DAT D E VOOR ZICH TIGE

LO M B A R D IJ E E N E E N S A PPIG G L A S

S TA RT DA N H EEF T PL A ATS GEM A A K T VO O R K WA L ITEIT IN EL K GERECH T.

T E L . 02/420.09.20 W INE INT HE CIT Y.BE

R E K E NI NG ?

SY R A H VA N F R A N Ç O IS V IL L A R D UIT D E

DINSDAG E N WOE NSDAG G E SLOT E N .

8 4 E U RO P E R P ER S O O N ( 65 E UR O

N O O R D E L IJ K E R H Ô N E . R E K E N O P 8 TOT

E T E N , 19 E U RO D R IN K E N ) .

1 2 E UR O PE R G L A S

T E LE URSTE L L E N D (N I E T S P O SI T I E F S T E ME L DE N )

R E D E L IJ K ( POT E N T IE E L A A N W E Z IG )

G O E D ( H IE R KO M IK T E R UG )

TOP ( Z A L IGE B EL EV ING)

KUNST, ANTIEK & CULTUUR

LES

FLEURS

DU

MAL

Anne Marie Laureys Julius Stibbe Nico Vaerewijck Jan Vindevogel Ronald Zuurmond

28 FEBRUARI ‘26 - 29 MAART ‘26 zat. en zon. 14 - 18u of na afspraak

Galerie 10a — Zolderstraat 10a — Otegem — www.galerie10a.be —

LesFleursDuMal-adSabato-207x257-V2.indd 1

galerie10a

10/02/2026 11:24

LUXEVASTGOED Wonen in het groen, aan het water Exclusief woonconcept met 41 luxeappartementen op een ongeëvenaarde locatie in het bruisende Kortrijk. Ondanks de centrale ligging neemt u er uw intrek in een zalig groene woonomgeving, met uitzicht op de schilderachtige oevers van de Leie en in de schaduw van de iconische Broeltorens.

www.woonhofaandeleie.be

INFO & VERKOOP

Christophe Caesemaeker Christophe@immotion.be +32 497 41 37 37

LUXEVASTGOED

Kies voor PARKZICHT vanop je ruime terras

L AATSTE FASE IN VERKOOP

NIEUWBOUWAPPARTEMENTEN TE KOOP MET ZICHT OP SCHELDE EN GROEN BINNENPARK Keuze uit 1,2 of 3 slaapkamers Afwerking op maat, ruime terrassen Duurzaam wonen op Nieuw Zuid (2000 Antwerpen) Unieke ligging aan het nieuwe Park aan de Stroom

INTERESSE?

scheldetuin-antwerpen.be of bel 03 332 02 03

De beel d en i n d eze ad vertenti e zi j n louter i llustrati ef en ni et bin de n d. Triple L ivin g kan in g e e n g eval aan sprake lijk g e ste ld worde n voor de in h oud van d eze a d ve r te nt i e.

LUXEVASTGOED

In het centrum van Brasschaat geven twee aantrekkelijke gebouwen gestalte aan het nieuwe woonproject Parkhof.

In dit buitengewoon duurzame concept, waar gebruikt wordt gemaakt van geothermie, woont u in alle luxe en in een zeer groene woonomgeving, maar toch overal dichtbij. www.parkhof-brasschaat.be Prijzen vanaf € 465.000 excl. aankoopkosten

Subliem gelegen langs de oever van de Schelde in hartje Antwerpen, met uitzicht over het rustgevende water van de rivier, verrijst het bijzonder kwalitatieve woonconcept Plantin.

Architect Luc Binst tekende voor een ontwerp waarin tijdloze elegantie, ruimte en licht centraal staan.

www.plantin-antwerpen.be Prijzen vanaf € 855.000 excl. aankoopkosten

Luxueus en levenslang wonen op AAA-locaties www.vl-holding.be

VL-HOLDING

LUXEVASTGOED

LUXEVASTGOED

Hip en trendy wonen op Het Zuid Architecturaal verfijnd, duurzaam en verweven met de dynamiek van de stad.

In de iconische Antwerpse wijk Het Zuid neemt The Urban zijn plek in. Met het KMSKA, het nieuwe Zuidpark en de Marnixplaats op wandelafstand is de locatie op zijn minst uitstekend te noemen. Het project omvat 2 commerciële ruimtes, 8 luxe-appartementen met twee of drie slaapkamers, allen voorzien van terrassen met open zicht en 1 uniek penthouse met dakterras. Het wooncomfort wordt verhoogd met een ondergrondse parkeergarage.

+32 3 227 06 36

www.demeester.eu

LUXEVASTGOED

True luxury is our legacy Ontdek de essentie van echte luxe – met 40 jaar ervaring aan je zijde.

dewaele.com/exclusive

DEW 03740 Adv_Sabato staand 257hx207b.indd 1

1/04/2025 17:28

LUXEVASTGOED

De Villa

By Rinkkaai

Sfeervol parkwonen.

Volop in het Gentse groen. www.rinkkaai.be | 09 240 01 00

Een ontwikkeling van:

LUXEVASTGOED

Altijd warm thuiskomen

Te koop te Zwalm LANDELIJKE VILLA OMGEVEN DOOR GROEN

Te koop te Stekene RESIDENTIEEL GELEGEN VILLA OP 4,2 HECTARE

WAASMUNSTER

GENT

SINT - MARTENS - LATEM

KORTRIJK

03 777 77 11 waasmunster@huysewinkel.be Patotterijstraat 29

09 278 10 10 gent@huysewinkel.be Sint-Pietersnieuwstraat 158

09 219 90 90 latem@huysewinkel.be Maenhoutstraat 49

056 604 304 kortrijk@huysewinkel.be Koning Leopold-I straat 5

Sabato_Huysewinkel Template staand 2 panden 257 - 207.indd 1

10/02/2026 15:18:27

LUXEVASTGOED

“On holiday?

Nope, just 5 minutes from my office.”

6% BT W lijk moge

Zelden was een vastgoedinvestering zó centraal gelegen in de Europese wijk Joseph II_Sabato NL_257x207.indd 1

- Luxemburgplein en EU-instellingen op wandelafstand - historische gevel, luxe en hoogwaardige afwerking - nabij Kleine Ring en historisch centrum - bruisende buurt met vele winkels en horeca - vlotte verhuur dankzij ervaren verhuurpartner

- alle info: 02 580 30 30 • www.joseph2.eu

12/02/2026 17:29

H IE R D E ING-KUNS TCOLLE CT IE TELT ZO’N 2500 W E RKE N. IN H E T HOOFD K ANTOOR A AN DE MARN I XL AAN I N BR U SSE L HANGT ONDE R MEE R DE ZE FOTO VAN DE B RIT CRAIGIE HO RSF I E L D. RE CH TS HOOFDCURATOR A NNE P E T RE BI J ‘M AR ABOUT ’ VA N PHILIP AG U I RRE Y OTEGU I.

111

SA BATO

21.02.26

Waarom is kunst zo present in het Brusselse hoofdkantoor van ING? A NN E P E T R E (hoofdcurator ING Collectie):‘Op de plek van ons huidige hoofdkantoor aan de Marnixlaan stond vroeger Hotel Lambert: de hoofdzetel én statige privéwoning van de familie Lambert. Daar ontvingen ze hun bankklanten in alle discretie.Toen dat huis afbrandde, ging Johanna Lambert, destijds hoofd van de Bank Lambert, op zoek naar een internationale architect voor een nieuw hoofdkantoor waarin ook een privéappartement moest passen. Met Le Corbusier was er geen klik, dus ging ze in NewYork bankarchitectuur scouten bij Gordon Bunshaft. De manier waarop hij architectuur met kunst verenigde, zinde de cultuurminnende bankiersfamilie wel.’

‘Voor de Lamberts realiseerde Bunshaft begin jaren 1960 een open, transparant en genereus gebouw dat zich zeer goed leende om kunst te tonen. Bunshaft moedigde de jonge Léon Lambert aan om samen kunst te verkennen in galeries, ateliers en musea. Zo raakte de baron, die zelf een brede klassieke kunstsmaak had, steeds meer vertrouwd met de toenmalige avant-garde.

Bunshaft fungeerde als zijn kunstadviseur, net als Pierre Apraxine, de New Yorkse fotocurator die samen met Lambert de hele collectievisie uitstippelde. Later adviseerde ook Renilde Hammacher, voormalig conservator bij het Museum BoijmansVan Beuningen in Rotterdam, de bank. Dankzij hun passie, kennis en internationale focus groeide de bedrijfscollectie vanaf 1965 gestaag tot de 2500 werken van vandaag. Zo’n 1300 daarvan hangen in onze gebouwen, zowel hier in het hoofdkantoor als in de regiofilialen.’

Veranderde de kunstpolicy na de fusie tot BBL, in 1975, en de overname door ING Groep in 1998?

‘Neen, kunst is altijd deel gebleven van ons DNA. Er waren jaren waarin de bank nauwelijks kunstaankopen deed en het accent verschoof naar tentoonstellingen

Hoe werkt kunst op kantoor? Deze week Anne Petre, hoofdcurator van de ING Collectie, over Baron Lamberts verzameldrang, bladgoud onder de grond en werken tussen Picasso en Broodthaers.

ART TEKST: THIJS DEMEULEMEESTER

WORKS FOTO’S: WOUTER MAECKELBERGHE

112

ART WORKS

‘Bij de fragielste werken hadden we paaltjes kunnen plaatsen, maar we brengen de kunst liever zo dicht mogelijk bij onze medewerkers.’ in ons ING Art Center (1986-2022). In 1987 is de collectie Lambert deels verkocht: werken van Alberto Giacometti, Mark Rothko en Francis Bacon vonden toen nieuwe eigenaars. Maar de rest is nog omnipresent in onze gebouwen: van Japanse kamerschermen en Vlaamse expressionisten tot hedendaagse kunst. Zowel van grote namen als vergeten kunstenaars: dat onderscheid is voor ons irrelevant. Ook de werken die door sommige experts werden afgedaan als ‘miskopen’ hebben hier hun plaats: door hun verhaal maken ze deel uit van een levensparcours, toch?’

Wat is de invloed van kunst op het personeel vandaag? ‘Veel personeelsleden zijn trots dat ze in een omgeving mogen werken met kunst van Sol LeWitt,Andy Warhol, Robert Rauschenberg, Pablo Picasso en zoveel anderen.’

‘Soms komen er vragen over werken met een mogelijk aanstootgevende inhoud, zoals de naaktfoto’s van Nobuyoshi Araki of Craigie Horsfields dubbelportret van een rokend koppel. Zodra je wat context geeft, volgt er snel begrip voor die keuzes.We vertrouwen de kunstcollectie ook toe aan ons personeel: bij de fragielste of waardevolste werken hadden we paaltjes kunnen plaatsen ter bescherming, maar we brengen de werken liever zo dicht mogelijk bij onze medewerkers.’

‘Kunstenaar Pierre Bismuth kwam met het idee voor het programma ‘Collection Connection’, waarbij personeelsleden willekeurig aan een werk uit de collectie worden gekoppeld.

Hun naam hangt dan bij het werk, wat hen extra visibiliteit geeft.Voor de jongste oproep voor

peterschap kwamen al 200 reacties binnen.’

Hangen de werken chronologisch volgens aankoopdatum of in thematische clusters? ‘We mengen werken uit de Lambert-collectie met aankopen van latere datum. Bekende namen combineren we graag met jonger talent. Dat houdt de ‘accrochage’ spannend. De werken hangen overal: van de refter op -1 tot de toiletten en de receptiezalen boven. Samen met Kathleen Weyts en Laurence de Failly hebben we de acht verdiepingen thematisch ingericht.Welcome, dreaming, exploring, loving, belonging, sharing: elke verdieping heeft een eigen thema, gelinkt aan de rol van de bank in een mensenleven. Op elke etage hangt een scherm met een inleidende tekst over het overkoepelende thema en de gekozen werken.’

Zijn er veel werken die gaan over geld, waarde, inflatie, de marktwerking of het bankwezen?

‘ING kijkt naar kunst door een maatschappelijke bril, niet door een financiële. Er zijn wel werken over waarde, zoals van Marcel Broodthaers, maar we verzamelen die zeker niet bewust. Cadine Navarro maakte bijvoorbeeld een poëtisch kunstwerk met zaadjes, bedekt met een laag bladgoud.

Eén exemplaar hangt aan de muur achter een balie, een tweede exemplaar is geplant in de tuin.

Intussen kwamen de zaadjes tot bloei: een andere vorm van opbrengst dan een spaarrekening.’

Werkt kunst drempelverhogend of net drempelverlagend voor jullie klanten en personeel?

‘Wie via de parking het gebouw binnenkomt, ziet meteen de historische affiches van galerieshows die Léon Lambert destijds bezocht. Martial Raysse, Julio Le Parc: al die affiches tonen zijn passie en zijn parcours in de kunstwereld.Voor ons zijn die even belangrijk als de kunst zelf.’

‘Ons gebouw staat, zeker sinds de recentste verbouwing, nog meer in verbinding met de buurt.

Ook de verdiepingen onderling zijn visueel beter geconnecteerd, dankzij extra lichtputten. Zo kun je vanop verschillende plaatsen kunstwerken zien hangen op andere etages. Openheid en transparantie zijn zeer belangrijk. De kolom van Arnaldo Pomodoro op de esplanade aan de Marnixlaan moest vroeger alle reizigers al welkom heten; vandaag voelt de gelijkvloerse etage als een hotellobby vol kunst.Vanop de esplanade zie je werken van Giuseppe Penone, Antony Gormley, Richard Deacon,Valérie Mannaerts, Ann Veronica Janssens en Laure Prouvost. Het blauwgroene vogeltje in haar installatie brandt dag en nacht. Als een baken voor de kunst.’

21.02.26

B OV EN J UA N MU ÑOZ OP D E U ITK IJ K OV E R D E B R USSELS E S K YL INE. ON D ER E E N S CU L PTU U R VA N S O L L E W IT T.

L I N K S A A N H E T M A RNIXPL EIN IN B R USS E L WO R DEN D E B EZOEK ERS B E G R O E T D O O R EEN M ONU M ENTA L E S C UL PTUUR VA N RICH A RD D EACON.

0 1 N A D IN E E F FRONT, ‘POISS ON’, 19 5 2.

0 2 J E SS ICA B ACK H AU S , ‘B LU E S INK’, UIT D E R E E K S ‘J ES U S A ND TH E C H E R R IE S ’, 20 03- 2006 .

0 3 PAT S T E IR, ‘ D EER WATERFA L L’, 19 9 0, E N JA N V E R C R UYSS E, ‘L A S F ERA’, 19 9 2.

0 4 L AUR E PR O UVOS T, ‘INGRID’, 2025 .

113

SA BATO

21.02.26

01

02

03

04

114

SA BATO

21.02.26

De paradox van het alledaagse leven volgens Anton Gudim.

@_YE S_BUT

M E DE W ERKERS : ST E LLA B O U DE N S, E L I SABE T H CL AU SS, L I SE D’ H AE YE R, IR IS D E F E IJT E R, T H IJ S D E M E UL E M E E S T E R, JAC IN T H E G IG O U, J O R IK L E E M A N S , INGE RYL A NT, JAN SC HE IDT WE ILE R, JA SON SP I N OY, BE RT VOE T, KL AAR WAUT E RS R E DACT EU R S : E L IN E B R O E C K X , N ATA L IE H E LS E N , L AUR A K E E R S M A E K E R S FOTOG R AFEN: EVA B EEU S A ERT, HAN S C O RA , A LE X A NDE R D’HIE T, STAN H UAUX , WO UT E R MAE CKE L BE RG H E , N IC O L A S S C H IM P, S T E FA A N T E M M E R M A N , T IM VA N D E V E L D E , T IJ S V E R V E C K E N , B IRGIT TA WOL FGA NG COV E RFOTOGRAAF : ST E FAAN T E MME RMAN I L LUST R ATO R : AN TO N G UD IM C H EF D I G I TA A L : D R IE S C E UPPE N S EI N D R EDACT EU R S : JA N LO D E W YC K X , REIN V ERH OEV EN FOTO RE DACTEUR & COÖRDI NATO R : N AT H AL I E WARN Y VO R M G E VI N G : C H R IS T IN E D UB O IS , DAV ID S T E E N H UYS E A RT D I R ECTOR : PH IL IP VA N B A S T E L A E RE A DJ UN CT- HOOF DREDACTEUR : E LS MAE S HO O FDR E DACT E UR : AN B O GA E RT S C R EAT I V E D I R ECTOR : G E R DA AC K A E RT A B ON N EM EN T EN : T E L . 0 8 0 0/ 5 5 .15 0, ABO@ TI JD.BE ADVERTENTIE S: T RU ST ME DI A , H AVE N L AAN 86 C, BU S 3 0 9, 1 0 0 0 B R USS E L , T E L . 0 2/ 4 22. 0 5 .1 1 , S A B ATO @ T R US TM E D IA . B E V E RAN T WOORD ELIJKE UITG E VE R : P E T E R QUAG H E BE U R SA BATO WOR DT G ED R U K T B I J R OU L A RTA PR I N T I N G.

De kraan die alles kan De kraan voor kokend water en snel maaltijden koken.

Tussen de drukte van de ochtend en de rust van de avond zijn het de kleine pauzes die het verschil maken. Een kort babbeltje tijdens de voorbereiding van het avondeten, een lach aan het aanrecht, een moment om weer even samen te zijn. Je Quooker beweegt moeiteloos mee met het ritme van je dag.

Of je nu 100°C kokend, koud, gekoeld of bruisend water nodig hebt, allemaal gefilterd en direct uit de kraan. Zo stroomt je dagelijkse routine moeiteloos verder en worden gewone momenten iets bijzonders.

Ontdek onze Batibouw condities op quooker.be* De aanbieding is geldig van 7 februari tot en met 31 maart 2026.

*

Verdubbel je korting

Pipistrello

design Gae Aulenti

martinelliluce.it