Karunya prabhuvu allah

PRESENT BY - SYED ABDUSSALAM UMRI

ఆకాశం నుంచి కురిసే వాన చినుకయినా, మట్టలో ి నుండి పుట్టికువచ్చే ధానయ ఫలాదులయినా, నీట్టలో లభ్య మయ్యయ నిక్షిప్ త సంప్దలయినా, గాలయినా, నీరయినా, నిప్ప యినా – అంతా అలా​ాహ్ా కరుణకు దరప ణమే. కారుణయ ప్ప్భువు అలా​ాహ్ా మానవుడిని సతతం కని పెట్టికునే ఉనా​ా డు. మనిషి చెప్పప ది, చ్చసేది, తలపోసేది అనీా ఆయనకు తెలిసినవే. ఆయన వినలేనిది లేదు, కన లేనిది లేదు, ఆయన గ్రాహ ఫరిధిలో ానిదేది లేదు. ప్ప్ప్ంచంలో అతయ ంత నిగూఢమయిన మనస్సళ నూ అందులోని భావాలను తెలుస్స కుా​ాండాయన. పూవులో తావి ఇచ్చే సందేశానీా వింటాడు. వెలుగు చొరబడని చీకట్ట పాతాళాలోాని నలని ా గాలినీ ఆయన చూస్తతడు. ఒకక మాటలో చెపాప లంటే మనిషికి అవసరమయిన వాటనిా ంనీ సరఱ కాల సాఱ వసల థ యందు నిరంతాయంగా, నిరుప్మాన రీతిలో సమకూర్చే ఆయన భౌతిక నేత్రాలకు కనబడని కారుణయ ప్ప్భువు.

అల్లాహ్‌‌కరుణ‌అపారం అలా​ాహ్, కరుణ-దయ, జాలి, ప్రర్చమ, దీర ఘ శాంతం, విస్తతర కృపా గుణం గలవాడు. ఆయన సమస త ప్రాణుల యెడల కరుణ చూప్పవాడు. దోషానిా , పాపానిా , అప్ాధానిా క్షమంచ్చవాడు. ఆయన ఒక దానిా ధరమ సమమ తం చ్చశా డంటే కారణం కరుణ. ఒక విషయానిా నిషేధించాడంటే కారణం కరుణ. ఆయన ఒకరికి ఆపార సంప్దలిా ఇవఱ డం ఎలా కరుణ కాగలదో, ఒకరికి ఇవఱ క పోవడం కూడా కరుణే. తన ఇఛ్ఛా నుస్తరం తనపై కరుణ తప్ప నిసరి చ్చస్సకునా ఆయన, కొనిా ంట్టని కనకూడదు, కొనిా ంట్టని వినకూడదు, కొనిా ంట్టని అనకూడదు, కొనిా ంట్టని తినకూడదు, కొనిా ంట్టని చెయయ కూడదు అని ఆంక్షలు విధించడం కూడా ఆయన అపార కరుణకు నిదరల నమే. మనం ఏ అవసలో థ నూ, ఏ కాలంలోనూ ఆయన కరుణ లేకుండా సేఱ చా గా తిరగ లేము, శాఱ స పీలే లేము. ఆయన కరుణకు నోచుకోని ప్రాణి అంటూ ఏది లేదు.

అల్లాహ్‌‌కరుణ‌అనంతం ఆది మానవుడు ఆదమ్ (అ) వల ా ఒక పొరపాట్ట జరిగి ప్శాే తాతప్ం చెంది నపుప డు ఆయన కరుణను చూస్తరు. ప్ప్వక త ఇబ్రాహీమ్ (అ)ను భ్గభ్గ మండే అగిా గుండంలో విసర్చయ బడినపుప డు ఆయన కరుణను చూస్తరు. ప్ప్వక త నూహ్ (అ) జల ప్ప్ళయం చోట్ట చ్చస్సకునా పుప డు ఆయన కరుణను చూశారు. ప్ప్వక త యూస్సఫ్ (అ)ను బాలయ ంలో ఓ బావిలో విసర్చయబడిన పుప డు ఆయన కరుణను చూశారు. నిండు యవఱ నంలో చెరస్తలలో బంధీగా ఉనా పుప డు ఆయన కరుణను చూస్తరు.ప్ప్వక త యూనుస్ (అ) నడి సముప్దం లో, చ్చప్ కడులో, మూడు చీకటా మధయ ఆయన కరుణను చూశారు.ప్ప్వక త మూస్త (అ)ను ప్సి ప్రాయంలో నైలు నదిలో ఆయన తలి,ా అలా​ాహ్ ఆనతి మేరకు వదిలేసినపుప డు ఆయన కరుణను చూశారు. ప్రాణ శత్రరువయిన ఫిర్ఔన్ దా​ా రులో దా​ాగా పెరుగుతూ ఆయన కరుణను చూశారు. సముప్దం 12 దాఱ ాలుగా చీలినపుప డు ఆయన కరుణను చూశారు. బండ ాయి నుండి 12 సెలయ్యరుా ప్ప్వహంచినపుప డు ఆయన కరుణను చూశారు. మేఘమే నీడయి నడిచినపుప డు ఆయన కరుణను చూశారు. మన్ా -సలాఱ అవతరించినపుప డు ఆయన కరుణను చూశారు. మసర్ను జయించినపుప డు ఆయన కరుణను చూశారు.

అల్లాహ్‌‌కరుణ‌అమోఘం‌ ప్ప్వక త ఈస్త (అ)ను శిలువనెకిక ంచడానికి సనా​ా హాలనీా త పూరయి శిలువ సిదం ధ గా ఉనా పుప డు ఆయన కరుణను చూశారు. గుహ ప్ప్జలు-యువకులు గుహలో తలదాచుకుని 300 సంవతళ ాలు నిద్రావసలో థ నే గడిపి మళ్ళర లేచి నపుప డు ఆయన కరుణను చూశారు. ప్ప్వక త ముహమమ ద్ర (స) సౌర్ గుహలో ఉనా పుప డు ఆయన కరుణను చూశారు. ప్ప్ప్ంచంలోనీ ప్ప్తి ఒకక ప్రాణి తన జీవితంలో ఏదోక మలుపులో ఆయన కరుణను దరిల ంచుకోవడం జరుగు తూనే ఉంట్టంది. ఇది నిజ దేవుని నిరంతర ప్ప్క్రరియ, నిలువరించాలని….. …ఎవరు ఎనిా విధాలుగా ప్ప్యతిా ంచినా నిలవని ప్ప్క్రరియ. అట్టి కరుణామయుడు మనిషిలో గల సంకుచితతాఱ నిా సయితం ప్రిచయం చ్చస్సతనా​ా డు: ”వారికి చెపుప : ఒకవేళ నా ప్ప్భువు కారుణయ నిధులే గనక మీ అధీనంలోకి వసే,త అపుప డు మీరు అవి ఎకక డ ఖరే యిపోతాయోమోననా భ్యంతో వాట్టని ఆపి త ం ఏమటంటే) మానవుడు సంకుచిత ఉంచ్చవారు. (వాసవ మనస్సక డు”. (అల్ ఇస్ా: 100)

అల్లాహ్‌‌దయా‌భిక్షం – మన‌జీవితం నా‌ప౉లం,‌నా‌హలం,‌నా‌ధనం,‌నా‌బలం,‌నా‌దళం,‌నా‌కలం,‌నా‌ గళం,‌నా‌దేశం,‌నా‌ప్రంతం,‌నా‌రష్ట్ం ర ,‌నా‌రజ్య ం‌అని‌మనిషి‌ త ‌అల్లాహ్‌‌కరుణా‌ప్రసాదం.‌మన‌దేహం,‌మన‌ బీరలు‌పొయే‌సమసం ఆరోగయ ం,‌మన‌గృహం,‌మన‌రరివారం,‌మన‌జీవితం,‌మన‌శ్రేయం,‌ మన‌క్షేమం‌సరవ ం‌అల్లాహ్‌‌కరుణా‌భిక్షం.‌నాది‌అనన ‌స్సథలం,‌నాది‌ అనన ‌శరీరం,‌నాది‌అనన ‌సంతానం,నాది‌అనన ‌ఉద్యయ గం,‌నాది‌ అనన ‌సామ్రరజ్య ం‌-అనీన ‌మనల్నన ‌వీడి‌పొతాయి.‌ఏది‌ఏ‌ విధంగానూ‌మనకు‌రనికి‌రని‌ప్రళయ‌దినాన‌కూడా‌అల్లాహ్‌‌ కారుణయ ం‌వెనున దనున గా‌నిలుస్తంది.‌అంతందుకు,‌మన‌దాహం‌ తీే​ే ‌జ్లం‌ఆహార‌నాళం‌నుండికాక‌గాల్న‌దావ రం‌గండా‌వెళితే‌ ఆదే‌ప్రణం‌తీసే‌హాలహలంగా‌రరిణమిస్తంది.‌అల్ల‌జ్రగడం‌ లేదంటే‌అది‌కేవలం‌అల్లాహ్‌‌కరుణ‌చలువే‌అని‌అర థం. త ంగా‌మనం‌చేసే‌నిరవ కాలకుగాను‌అల్లాహ్‌‌రట్టరకొవడం‌ వాసవ ప్రరం‌భిసే‌త భూమి‌మీద‌మని్నే‌వాడు‌ఉండడు.‌అయినా‌ఆయన‌ మనల్నన ‌కరు‌ణంచి‌క్షమిస్తనాన డు.‌ఇమామ్ర‌‌హసన్‌‌బస్రరీ‌(ర)‌ఇల్ల‌ అభిప్రయ‌రడా​ారు:‌”క౉ందరునాన రు,‌వారు‌అల్లాహ్‌‌యెడల‌ లేనిపొని‌ఆశలు‌పెట్టరకునాన రు.‌ఒకక ‌సతాక రయ ం‌కూడా‌చెయయ ని‌ దురి​ి క్ష‌స్ిథలో‌ోకానిన ‌వీడి‌వెళ్ళా రు.‌మాట‌వరసకయితే‌”మేము‌ అల్లాహ్‌‌యెడల‌సదా​ా వం‌కల్నగి‌ఉనాన ము”‌అనేవారుగానీ,‌అల్లాహ్‌‌ సాక్షిగా‌వారు‌అబదదమాడుతునాన రు.‌ఒకవేళ‌అల్లాహ్‌‌యెడల‌వారికి‌ సదా​ా వనే‌గనక‌ఉనన టాయితే‌వారి‌చేసే‌రనులు‌కూడా‌మంచివై‌

అల్లాహ్‌‌కరుణ‌అపూరవ ం సాధారణంగా‌సమాజ్ంో‌కరుణ‌పాళ్లా‌తకుక వగా‌ కనిపంచడం‌కారణం‌గా‌మనుషులమయిన‌మన‌మధ్యయ ‌ కరుణ‌కరువయితే‌అల్లాహ్‌‌ఎకక డ‌కరుణసాతడు‌అనన ‌ త ంగా‌ఆయన‌ దుష్భా వన‌చోట్ట‌చేస్కుంది‌క౉ందరిో.‌వాసవ త వ నికి‌ సవ యం‌కరుణామయుడు.‌అప్రహా​ా న్‌’‌ఆయన‌ఆితా చెందిన‌నామం,‌‘అప్రహీమ్ర‌’‌ఆయన‌గణానికి‌చెందిన‌ నామం.‌ఆయన‌70‌తలుాలకనాన ‌అధిక‌కరుణ‌కలవాడు,‌ కాదు‌కాదు‌విశవ ంో‌ఉనన ‌ప్రణులనిన ం‌కరుణ‌ఆయన‌ కరుణా‌భాగాోాని‌వంద్య‌భాగం.‌ఆయన‌కరుణామయు స్ోాల్ల్లా‌గొరప ‌కరుణామయుడు.‌మహనీయ‌ముహమా ద్‌‌(స)‌ ఇల్ల‌అనాన రు: ”నిశే యంగా‌అల్లాహ్‌‌కరుణా‌భాగాలు‌ వంద.‌వాటిో‌నుండి‌ఒక‌భాగానిన ‌మాప్తమే‌మానువులు,‌ జినున లు,‌చతుష్భప దులు,‌చరచరలనిన ం‌మధయ ‌అవత రింర‌జేశాడు.ఆయన‌ఆ‌కరుణా‌భాగం‌ప్రభావంతోనే‌అవి‌ రరసప రం‌మృదు‌వైఖరిని‌కల్నగి‌స్ఉతనాన యి.‌రరసప రం‌ కరుణా‌వాతష ల్లయ లను‌కురిపంచు‌కుంట్టనాన యి.‌ఆ‌కరుణ‌ ప్రభావంతోనే‌ఒక‌క్రరూర‌జ్ంతువు‌కూడా‌తన‌సంతానం‌ యెడల‌కరుణతో‌మసలుకుంట్టనన ది.‌ేపు‌ప్రళయ‌దినాన‌ తన‌దాస్ల్నన ‌కరుణంచడానికిగానూ‌తన‌కరుణకు‌సంబం ధించిన‌99‌భాగాలను‌ఎలత‌స్పొరడు”.‌(ముతతఫఖున్‌‌అలైహి)

నిరశకు‌తావు‌ఇవవ నిది‌అల్లాహ్‌‌కరుణ హప్జత్ర అబూ హురైా (ర) కథనం – ప్ప్వక త (స) ఇలా ప్ప్వచించారు: ”పూరఱ ం బనీ ఇస్ాయీల్లో ఇదరు ద మత్రరులు ఉండేవారు. ఒకడు ధరమ కా​ాయ లోా బాగా ప్రిప్శమంచ్చవాడు. ఒకడు కాసింత సంబేరి, ఒక విధంగా చెపాప లంటే పాపి. ”నీ ఈ నిాఱ కాలను తగి గంచుకో, నువుఱ నీ స్థసితి థ ని మారుే కో” అని ధరమ ప్ాయణుడయిన మత్రరుడు హతవు ప్లికేవాడు. అందుకు సమాధానంగా ‘నా విషయానిా నా ప్ప్భువుకు అప్ప గించి, నీ ప్ని నువుఱ చూస్సకో’ అనేవాడు మరో మత్రరుడు. అలా ఒక రోజు అతను మహా నేరంగా భావించ్చ ఓ కా​ాయ నికి పాలప డుతూ చూసిన ధరమ ప్ాయణుడు త ఉక్రరోషానికి లోనయి – ”ఇకనయినా నీ ప్ప్వరనను మానుకో – ఇంత జరిగాక కూడా నువుఱ మారవా?” అని కాస త స్థగి ిగానే మందలించాడు. అందుకు సమాధా నంగా ‘నా విషయానిా నా ప్ప్భువుకు అప్ప గించు. అయినా నువేఱ మయినా నా మీద కాప్లాదారునిగా చ్చసి ప్ంపించ బడా​ావా?’ అనా​ా డు మరో మత్రరుడు. అది విని అహం దెబా తినా ఆ సదరుడు అగి గ మీద గుగి గలమ వుతూ – ‘అలా​ాహ్ స్తక్షిగా! చెబుతునా​ా , అలా​ాహ్ నినెా నిా కీ క్షమంచడు గాక క్షమంచడు’, లేదా నినుా సఱ ర గంలో ప్ప్వేశింప్ జేయడు’ అనేశాడు. వారివురూ మరణించారు. అలా​ాహ్ సమక్షంలో సమీకరించ బడా​ారు. ధరమ ప్ాయణునిా ఉదేదశించి – ”నీకేమయినా నాకు సంబంధించిన సరఱ జా స్థ న నం ఉండేదా? నా చ్చతిలో ఉనా దానికి నువెఱ మయినా అధికారిగా ఉనా​ా వా?” అని ఆప్గహంచగా, పాపిని ఉదేదశించి – ”వెళ్ళర నువఱ నా ప్ప్త్యయ క కరుణతో సఱ ర గంలో ప్ప్వేశించు” అంటాడు త ఉదేదశించి-”ఇతనిా లాక్కక ళ్ళర నరకంలో అలా​ాహ్. ఆ తాఱ త మొది వయ కిని ప్డేయండి” అని ఆజానపిస్తతడు. (ముసా ద్ర అహమ ద్ర)

నిరశకు‌తావు‌ఇవవ నిది‌అల్లాహ్‌‌కరుణ ఈ హదీస్సని ఉలేఖ ా ంచిన తాఱ త అబూ హురైా (ర) ఇలా అనా​ా రు: ”ఏ శకి త సఱ రూపుని చ్చతిలో నా ప్రాణముందో ఆయన స్తక్షిగా! మనిషి మా స్థ ా డే చినా మాట అతని ఇహానిా , ప్ానిా నాశనం చ్చాసేస్సతంది”. ‘కోప్ం కొంప్ని కొలేరు ా చ్చస్సతంది’ అనడానికి దీనికి మంచిన ఉప్మానం మరొకి లేదు. అలాగే ‘దేవుడు కూడా వీడిని మారే లేడు’ ‘అలా​ాహ్ భీ తుఝే మాఫ్ నహీ కాత’ లాంట్ట అనుచితమయిన, అనాలోచితమయిన, ఆవేశ పూరితమయిన మాటలు అనడం మానేయాలి. త బోధ చ్చస్సతనా​ా డు: ”(ఓ కరుణామయుడయిన అలా​ాహ్ా కరవయ ప్ప్వకాత!) నిశే యంగా నేను అమతంగా క్షమంచ్చవాడిననీ, అపారంగా కరుణించ్చవాడి ననీ నా దాస్సలకు తెలియజెయియ ”. (అల్ హప్​్: 49) త క్షమంచను” అనేటంతట్ట దుస్తళ హసం ”నేను ఫలానా వయ కిని త క్షమస్సతనా​ా ను. నీ కరమ లిా చ్చసిన వాడెవడు? నేను ఫలానా వయ కిని వృధా ప్రుస్సతనా​ా ను” అని అలా​ాహ్ అంటాడు అనా ప్ప్వక త (స) వారి మాట ఈ సంధరభ ంగా గురుతంచుకోదగినది. తన కోపానిా జయించిన కరుణతో అలా​ాహ్ ఇలా పిలుపునిస్సతనాడు: ”తమ ఆతమ లపై అనాయ యానికి ఒడిగి ిన ఓ నా దాస్సలా​ా! నా కారుణయ ం యెడల నిాశ చెందకండి. నిశే యంగా అలా​ాహ్ సకల పాపాలను మనిా ంచ గలవాడు”. (జుమర్:53)

మినన ంటే‌పాపాల్నన ‌సయితం‌ మనిన ంచే‌ప్రభువు‌అల్లాహ్‌ ”ఎముకలు ఉడిగి, కనుబొమమ లు సయితం ాలి పోయిన ఓ వృదుధడు ప్ప్వక త (స) వారి ……సనిా ధికి వచిే ఇలా వినా వించుకునా​ా డు-”ఓ దైవప్ప్వకాత! ఓ వయ కి త ధికాక ర ధోరణితో పాపాల మీద పాపాలు చ్చశాడు. ఏ కోరిక కలిగినా, ఏ అవసరం ఏరప డినా ధామ ధామ లను మాని బరి తెగించ్చవాడు. అతను పాలప డని పాప్ మంటూ లేదు. ఒకవేళ అతడొకక డి పాపాలను భూ వాస్సల మధయ ప్ంచి వేసినటయి ా త్య అవి వారిని సయితం నాశనం చ్చసేస్తతయి. అలాంట్ట వయ కికిత క్షమాభిక్ష లభిస్సతందా?”. (ఆ వయ కి త ఇతనే అని తెలుస్సకునా ) ప్ప్వక త (స) – ”నువుఱ ఇస్తాం స్వఱ కరించావా?” అని అడగాగ, ‘అవును’ అనా​ా డా వయ కి.త అందుకు ప్ప్వక త (స)-”వెళ్ళర సతాక ాయ నికి స్థశీ నకారం చుట,ి దుషాక ాయ లను వదిలి పెట్టి. అలా​ాహ్ (తన కరుణతో) నీ పాపాలను పుణాయ లుగా మారిే వేస్తతడు” అనా​ా రు. ‘నా ధికాక ర ధోరణులు, నా పాపాల ప్రిసితి థ ఏంట్ట?’ అనా​ా డా వయ కి త మళ్ళర . ”నీ ధికాక ర ధోరణులు, నీ పాపాలను సయితం మనిా స్థస్తతడు” అనా​ా రు ప్ప్వక త (స). అది వినా ఆ వృదుధడు – కనుమరుగయ్యయ ంత వరకూ అలా​ాహు అకా ర్ అంటూనే ఉనా​ా డు. (ఇమామ్ అలా​ా నీ( రహమ ) దీనిా సహీహ్ అని ధృవీకరించారు) ”అయిత్య (పాప్ కా​ాయ ల తాఱ త) ఎవరు ప్శాే తాతప్ం చెంది, విశఱ సిస్తతరో, సదాచరణ చ్చస్తతరో అలాంట్ట వారి పాపాలను అలా​ాహ్ పుణాయ లుగా మారిే వేస్తతడు. అలా​ాహ్ క్షమాబిక్ష పెటేవా ి డు, కరుణాకరుడు”. (అల్ ఫుర్ఖాన్: 70)

అల్లాహ్‌‌కరుణ‌ప౉ందే‌మారాలు 1) పూర ణ‌విధ్యయతతో,‌సతష ంకలప ంతో‌ఆయనున ‌ఆరధించాల్న.‌ ఆరధనా‌ఆదేశాల్నన ‌పాటించినటేా,‌ఆదాబులను‌ తలుస్కొవాల్న.‌అది‌మనపై‌విధించే‌బాధయ తలను‌సజావుగా‌ ఉతతమ‌రదదలో‌నిరవ రి తంచాల్న.”నిశే యంగా‌అల్లాహ్‌‌ కారుణయ ం‌సజ్ను జ లకు‌చాల్ల‌దగ ారగా‌ఉంది”.‌(ఆరఫ్‌:‌56) 2) 2)‌దైవభీల‌కల్నగి‌జీవించాల్న.‌ఆయన‌చెయయ మనన వి‌ చెయాయ ల్న,‌చెయయ ‌కూడదు‌అనన ‌వాటికి‌దూరంగా‌ఉండాల్న.‌ ప్రవక త‌(స)‌వారి‌సంప్రదాయానిన ‌అనుసరించాల్న.‌జ్కాత్‌‌ సొముా ను‌చెల్నాంచాల్న.‌”మరియు‌నా‌కారుణయ ం‌అనిన ‌ వస్తవులనూ‌ఆవరించి‌ఉంది.భయభకుతల‌వైఖరిని‌ అవలంబిస్తత,‌జ్కాతును‌చెల్నాస్తత,‌మా‌ఆయతులను‌ విశవ ించేవారి‌పేర‌దానిన ‌తరప కుండా‌వ్రరసాతను”.‌(ఆరఫ్‌:‌ 156) 3) 3)‌సృషిర ర స్ల‌యెడల‌కరుణతో‌మెలగాల్న.‌”కరుణంచే‌ వారిని‌అల్లాహ్‌‌కరుణసాతడు.‌మీరు‌నేలనునన ‌వారిపై‌కరుణ‌ జూరండి.‌నింగినునన ‌వాడు‌మిమా ల్నన ‌కనిరిసాతడు” ‌అనాన రు‌ప్రవక త‌(స).‌(లరిా జీ)

అల్లాహ్‌‌కరుణ‌ప౉ందే‌మారాలు 4)‌విశవ ించిన‌మీదట‌అవసరం‌అనిపసే‌త సవ సథల్లనిన ,‌స్వవ య‌ అవలక్షణా‌లను‌రరితయ జించేందుకు‌ిదధమవావ ల్న.‌ఇంకా‌ అవసరం‌అనిపసే‌త నోటితో,‌రతతో,చేతోత‌చెడును‌సంహరించే‌ ప్రయతన ం-జిహాద్‌‌చెయాయ ల్న.‌”నిశే యం‌గా‌విశవ ించినవారు,‌ హిప్జ్త్‌‌చేినవారు,‌అల్లాహ్‌ా‌మార ాంో‌జిహాద్‌‌చేసే‌వారు‌ అల్లాహ్‌ా‌కారుణాయ నికి‌నిజ్మయిన‌అభయ రుథలు.‌మరియు‌అల్లాహ్‌‌ అమితంగా‌క్షమించే‌వాడు,‌అపారంగా‌కరుణంచేవాడు”.(అల్‌‌ బఖరహ్‌:‌218)

5)‌అల్లాహ్‌‌ఆదేశంచిన‌హదుదోా,‌ప్రవక త‌(స)‌తల్నయజేిన‌రదుదోా‌ నమాజును‌స్సాథపంచాల్న.‌”మరియు‌నమాజును‌స్సాథపంచండి,‌ జ్కాతును‌చెల్నాంచండి.‌దైవప్రవక తకు‌విధ్యయులుగా‌మసలుకొండి‌ తదావ రనే‌మీరు‌కరుణంచ‌బడతారు”.‌(అనూన ర్‌;‌56) 6)‌అల్లాహ్‌‌నామాలయిన‌‘అప్రహా​ా న్‌’‌‘అప్రహీమ్ర‌’తో‌ఆయనున ‌ వేడుకొవడం.‌ఈ‌వేడుకొలు‌అల్లాహ్‌‌నేరిప న,‌ప్రవక త‌(స)‌వారి‌ స్తచించిన‌విధంగా‌ఉండ‌టం‌శ్రేయసక రం.‌వారు‌ఇల్ల‌ ప్రరి తంచారు:‌”మా‌ప్రభూ!‌నీ‌వదద‌నుంచి‌మాకు‌కారుణాయ నిన ‌ ప్రసాదించు”.‌(అల్‌‌కహఫ్‌:‌10)‌”ఓ‌ప్రవకాత!‌ఇల్ల‌ప్రరి తంచు!‌నా‌ ప్రభూ!‌క్షమించు,‌కరుణంచు.‌కరుణంచే‌వారందరిోల్ల్లా‌నువువ ‌ ఉతతమోతతమ‌కరుణాకరుడవు”.‌(అల్‌‌మోమినూన్‌:‌118)

అల్లాహ్‌‌కరుణ‌ప౉ందే‌మారాలు 7)‌ఖర్‌ఆన్‌‌ఆదేశాలను‌పాటించాల్న.‌”మరియు‌ఇది‌ మేము‌అవతరింరజేిన‌శుభప్రమయిన‌ప్గంథం.‌ కాబటిర‌మీరు‌దీనిని‌అనుసరించండి.‌దైవభీల‌కల్నగి‌ జీవించండి.‌తదావ ర‌మాప్తమే‌మీరు‌కరుణంచ‌బడే‌ అవకాశం‌ఉంది”.‌(అల్‌‌అన్‌ఆమ్ర‌:‌155) 8)‌ఖుర్‌ఆన్‌‌పారయణం,‌ప్శవణానందంగా,‌ప్శదధగా‌ వినాల్న.‌”ఖుర్‌ఆన్‌‌పారయణం‌జ్రుగతునన పుప డు‌ దానిని‌ప్శదధగా‌వినండి.‌నిశశ బం ద గా‌ఉండండి.‌తదావ ర‌ మీరు‌కరు‌ణంచ‌బడవచుే ”.‌(ఆరఫ్‌:‌204) 9)‌దైవప్రవక త‌(స)‌విధ్యయత:‌”మరియు‌అల్లాహ్‌కూ,‌ ప్రవక తకూ‌విధ్యయత‌చూరండి.‌తదావ ర‌మీరు‌ కరుణంచబడే‌అవకాశం‌ఉంది”.‌(ఆల్‌‌ఇమ్రరన్‌:‌132) 10)‌పార‌మనిన ంఫుకై‌ప్రర థన:‌”మీరు‌క్షమారణ‌కొసం‌ అల్లాహ్‌ను‌ఎందుకు‌వేడుకొరు?‌తదావ ర‌మీరు‌ కరుణంచబడవచుే ”.‌(అనన మ్రా‌:‌46)

త ం‌ఏమిటి? మన‌తక్షణ‌కరవయ కుతలు త అలా​ాహ్ మనకు ప్ప్స్తదించిన ఈ తెలివీత్యటలు, శకియు ఎందు కోసం? మనం మన జీవితానిా ఆయనకు అంకితం చ్చయ డానికి, ఆయనుా మాప్తమే ఆాధించడానికి. ”యాదార థం – నేను మానవులను, జినా​ా తులను పుట్టం ి చింది కేవలం వారు ననుా ఆాధించడానికే”. (జారియాత్ర: 56) ధరమ ం నాలుగు పాదాల నడవాలని,శాంతి, స్ససిర థ తల వాతావరణం నెలకొనాలని, ఎలాంట్ట భ్యం, ఆందోళనకర ప్రిసితు థ లు ఉండ కూడదని, ప్ప్తి ఒకక రూ సజావుగా వారి మనుగడ కొనస్తగించగలిగే వాతావరణం నెలకొనాలని మనలోని ప్ప్తి ఒకక రూ ఆకాంక్షిస్తతరు. దానికి మనం ఏం చ్చయాలో మనందరి ప్ప్భువయిన అలా​ాహ్ా సెలవి స్స స్థ తనా​ా డు: ”వారు ననుా మాప్తమే ఆాధించాలి. నాకు సహవరుతలు గా ఎవరినీ కలిప ంచకూడదు”. (అనూా ర్: 55) (ఇలా గనక మనం చ్చసే)త ”మీలో విశఱ సించి, సతాక ాయ లు చ్చసే వారితో అలా​ాహ్ా చ్చస్సతనా వాగాగనం – ‘వారి పూరీఱ కులిా భూమకి ఉతాతాధికారులుగా చ్చసినటే ా వారికి కూడా తప్ప కుండా ప్రాతినిథయ ం వొసగుతాడు. తాను వారి కోసం సమమ తించి ఆమోదించిన ధామ నిా వారి కోరకు ప్ట్టషం ి చ్చసి, దానికి సి స్థ ర థ తాఱ నిా కలిప స్తతడు. వారికునా భ్యాందోలనల స్త స్థ థ నే శాంతిభ్ప్దతలను కలిప స్తతడు”. (అనూా ర్: 55)