Issuu

DECEM BE 21e jaar R 2016 gang No. 92

n u r l a v i v r

u nt

avo a d

Ca n Mij

USR e d ns ijde r t voo en t h c n i z e mom elt t l s e m nv rda e t Kippe s Am RUIG

c0l0f0n

van de redactie

SURVIVALRUN is een uitgave van de Survivalrun Bond Nederland

Beste lezers, Op het moment van schrijven waait het zo hard dat de organisatie van Adegem de lastige beslissing heeft moeten nemen om hun run stil te leggen. De eerste run met vorst is alweer voorbij. En de weilanden en bossen liggen er weer goed modderig bij. Kortom, het nieuwe survivalrun seizoen met een prachtige strijd met de elementen is weer gestart!

Secretariaat Survivalrun Oude Maatsestraat 10 6941 SE Didam tel. 06-25030676 e-mail: secretaris@survivalbond.nl Banknr. NL54RABO0374719977 K.V.K. 40124386 Website www.survivalbond.nl Beheerder: Martijn Rikkerink E-mail: webmaster@survivalbond.nl Redactie Mirjam van Burgel Iris Janssen Marianne Klumper Teun de Laat Bennie Slagers Roselien Slagers e-mail: sur5allredactie@gmail.com Advertenties Voor informatie en tarieven contact opnemen met het secretariaat Vormgeving Afke Jansen AFontwerp

We blikken nog even terug op het afgelopen seizoen met een fotoreportage van de prijswinnaars van het survivalrun ciruit 2015-1016. En met foto’s en verhalen van de Ultra Survival Run: een uniek driedaags evenement voor survivalrunverenigingen, die afgelopen juli van Leeuwarden naar Beltrum heeft plaatsgevonden. In het nieuwe seizoen hebben alweer diverse wedstrijden plaatsgevonden, zowel recreatief als van het circuit, en de beelden en verhalen kun je in deze editie terug zien en lezen. Sinds kort heeft Amsterdam een eigen survivalrunvereniging en Ruig Amsterdam stelt zich in dit nummer aan je voor. Verder een nieuwe voedingsrubriek waarin Jora Steennis brandende vragen beantwoordt van lezers over voeding en survivalrun, dus vraag maar raak. En wil je weten hoe een survivalrunner op een WK podium in Canada is beland? Blader snel door voor het antwoord. Ga er eens lekker voor zitten met kerstkrans en warme chocolademelk (een uitstekend hersteldrankje, naar het schijnt). Maar niet te lang. Want er gaat niets boven buiten zijn, bij de strijd en de elementen.. Veel plezier en we wensen je voor nu alvast een prachtig, nieuw, modderig en uitdagend nieuw jaar toe! Redactie Survivalrun

INH0UD

Druk Drukkerij Westerlaan

Van de Bestuurstafel 4

Omslagfoto Jody Sans, gemaakt door Bennie Slagers

RUIG Amsterdam stelt zich voor 11

ISSN-nummer: 1569-7177

7-Hills en de SportContrainer 8 Terugblik Survivalrun Bakkeveen

The next generation 14 Hemd van je lijf 16 Niersdal in voor vernieuwingen 18 De trainingsgewoonte van... 20 Prijswinnaars circuit 2015-2016 22 Voeding en Survival – ALTIJD TREK

Mijn Canada avontuur 26 Pillen Makelaardij en Assurantiën Varsseveldseweg 14 - 7131 BJ Lichtenvoorde Postbus 26 - 7130 AA Lichtenvoorde Tel. 0544 375040 - Fax. 0544 372585 info@pillen.nl - www.pillen.nl

zeker van waarde

Voor adreswijzigingen, raadpleeg SBNprofiel via de website.

Spannend tot aan de finish

Kippenvel momenten tijdens de USR

Enkel verzwikt....en nu? Deel 2 34 Kadotip: Survivalrun Kalender 35

Door bestuur SBN

Van de bestuurstafel Dit jaar zijn er alweer drie Algemene Leden Vergaderingen (ALV’s) gehouden. Over de eerste twee vergaderingen hebben we in de vorige Survivalrun verslag gedaan. Hieronder volgen de highlights van de laatste najaars-ALV die op 4 november is gehouden. De uitgebreide notulen kun je nalezen op de website van de SBN. Algemeen

• We hebben dit jaar een grote statutenwijziging gehad. Het gevolg is dat we voortaan geen verslag meer doen per kalenderjaar, maar per seizoensjaar. • Ook hebben we daarom twee ALV’s, zodat we vooruit- en terug- kunnen blikken op het seizoen. We presenteren voortaan in het voorjaar de begroting van het aankomende seizoen. • We hebben sinds kort een nieuwe Regio-Ambassadeur (RA) in Regio Midden actief. Marcel Janssen bekleedt deze functie met ondersteuning van Hans Louwerse. RA’s zijn een belangrijke schakel tussen bestuur en verenigingen.

Jaarverslag seizoen 2015-2016

• Ons individuele-ledenaantal toont een hele forse groei van 24%, het aantal licentiehouders is ook gegroeid. • Er ligt een uitdaging voor de SBN om met stimulerende maatregelen te komen om het aantal startplekken bij wedstrijden uit te breiden en ook uit te spreiden over Nederland. • Een rol voor de SBN is om trainingsverenigingen en wedstrijdorganisaties vanuit de bond te ondersteunen met mogelijkheden voor kennisdeling en uitbreiding. • In november is onze aanvraag tot aspirant-lid van NOC*NSF goedgekeurd. Dit betekent dat we per 1 januari 2017 aspirant-lid zijn!

Na 2 jaar worden we volwaardig lid. Hiermee profiteren we van kennis, professionele begeleiding en lottogelden. • We zijn met een partij in zee gegaan om een nieuwe huisstijl te ontwerpen. Die wordt dit jaar nog opgeleverd. Daarna volgt met dezelfde partij de vernieuwing van onze website.

Financiën

• Carel Wolters heeft formeel de rol van penningmeester overgenomen. Carel heeft dit zo grondig opgepakt, dat we nu een sterker inzicht hebben in onze financiële staat. Dat is een enorme klus. Om dit beheersbaar te houden, is toestemming gegeven om routinewerkzaamheden voor de boekhouding uit te besteden. • We gaan Eddy te Woerd van de Shirtshop een vergoeding geven. Eddy bestiert al 25 jaar de Shirtshop en maakt zo lang al financieel gewin voor de SBN mogelijk.

Parcourscommissie

Voorzitter Hans te Velthuis heeft verslag gedaan over het afgelopen jaar. • Keuringen verlopen goed en adviezen zijn netjes opgevolgd. • Nieuwe bouwconstructies zijn een punt van aandacht. • In 2017 worden er weer een aantal knoopcursussen gegeven, data en locaties worden bepaald aan de hand van het aantal inschrijvingen. Trainingsverenigingen en/of wedstrijdorganisaties kunnen maximaal twee afgevaardigden per keer sturen.

Commissie Deskundigheidsbevordering

Deze commissie is het afgelopen seizoen druk geweest met de ontwikkeling van trainerscursussen. • Doel is om in januari 2017 de eerste drie trainerscursussen op te leveren. Trainingsverenigingen zullen dit laatste kwartaal geïnformeerd worden over de cursuskosten. • Gekeken wordt of bestaande trainingen aansluiten bij de richtlijnen en of trainers voorheen al een cursus hebben gedaan. Dit wordt met vrijstelling gewaardeerd. Komende periode heeft deze commissie als doel bestaande trainers van verenigingen te beoordelen op hun trainerscapaciteiten. Trainingsorganisaties worden hierover binnenkort bericht. Dit zal in het begin best even lastig zijn, we hebben heel veel verschillende trainers van diverse niveaus. • We willen uiteindelijk toe naar een bond welke een minimum niveau van gecertificeerde trainers vaststelt. Kwalitatieve trainers kunnen we ook beter verant- woorden met betrekking tot verzekeringsdoelen.

Financiële Commissie

Dit is een kleine commissie waarin nieuwe leden welkom zijn. • Momenteel worden per halfjaar cijfers aangeleverd, doel is dit per kwartaal te doen. • Binnen de SBN kunnen aangesloten organisaties gebruik maken van het pakket van Doorbetalers voor inschrijvingen en incasso van hun eigen run.

Technische Commissie

Deze commissie richt zich onder andere op de stand en verbetering van veiligheid van gebouwde hindernissen. Nieuwe richtlijnen van Parcours Commissie (PC) voorschriften zullen voor de volgende ALV worden meegenomen.

Commissie PR & Communicatie

Deze commissie heeft afgelopen seizoen actief geprobeerd sponsoren binnen te halen. • Het bondsblad Survivalrun is van vier naar drie edities per jaar gegaan. Indien gewenst kan je als lid Survivalrun ook alleen digitaal lezen, zet in dit geval het vinkje ‘magazine ontvangen’ in je profiel uit. • Jochem Schutten heeft een SBN marktonderzoek gedaan vanuit zijn opleiding Sport, Management en Ondernemen aan de Hogeschool in Amsterdam, welke veel waardevolle input heeft gegenereerd. Dit onderzoek kunnen we goed meenemen voor het werven van sponsoren. Een enquête heeft adviezen omtrent ons communicatiebeleid gegeven. De resultaten van Jochem’s onderzoek worden eind november beschikbaar gesteld onder Downloads op onze site.

Commissie Juridische Zaken

Waarnemend voorzitter Frank Koelewijn vertelt dat er een belangrijke informatiebehoefte is over onze twee collectieve verzekeringen. • Leden zijn alleen verzekerd tijdens wedstrijden en trainingsmomenten welke aangemeld zijn bij de bond en trainingen welke begeleid worden door trainers. In alle andere gevallen kan er geen aanspraak worden gedaan

op deze verzekering. Juridisch gezien train je dus op eigen risico als lid buiten aangemelde en begeleide trainingstijden. Begeleiders dienen aangewezen te zijn door het bestuur van de trainingsvereniging. • Trainingsverenigingen kunnen updates van trainingstijden aan Marloes van het bondsbureau doorgegeven. • Een niet-SBN lid is bij een proeftraining niet via de SBN verzekerd, maar kan, indien nodig, een beroep doen op zijn of haar eigen verzekering.

Automatiseringscommissie

Deze commissie houdt zich onder andere bezig met het UVP (het SBN inschrijvingen- en uitslagenverwerkingsprogramma) en met moderne tijdsregistratie oplossingen. De focus lag ook op start-finishkoffers welke in november zijn aangeschaft, hiermee kan een wedstrijdorganisatie haar run goed organiseren. • Er is ook een digitaal hindernislogboek voor trainingsverenigingen beschikbaar. • In UVP wordt gewerkt aan een realisatie van koppeling en zichtbaarheid van trainingslocaties met leden. Momenteel kun je al wel als lid in jouw profiel je trainingslocatie opgeven. Graag nodigen we iedereen ook uit dit in te vullen. • Bob Reijnders draagt per 4 november 2016 zijn voorzitterswerkzaamheden over aan Gerko Weening.

Wedstrijdcommissie

Deze commissie heeft heel veel punten behandeld afgelopen seizoen. De nieuw ingevoerde wedstrijdregels worden gedurende dit seizoen geëvalueerd. • Er is ook aandacht voor deelname van recreanten aan runs zonder dat zij de survivalruntechnieken beheersen. Zij vormen een risico

voor de sport en dit willen we in goede banen leiden. • Kwalificatieruns voor een wedstrijdlicentie zijn sinds de start van dit seizoen van toepassing. Je kunt als SBN lid niet zomaar meer een licentie krijgen. Huidige licentiehouders welke momenteel niet actief zijn, mogen deze licentie behouden.

Toelichting op de nieuwe wedstrijdregels

• Wees op de hoogte van ons nieuwe deelnemersreglement en algemeen reglement. Deze vind je op onze site. Aan alle verenigingen het verzoek atleten altijd te verwijzen naar deze stukken. • De nieuwe circuit naamgevingen zijn: Korte Survivalrun (KSR), Middellange Survivalrun (MSR) en Lange Survivalrun (LSR). Het kost tijd voordat de nieuwe benamingen zijn ingesleten. • Recreantuitslagen zijn ook belangrijk (en dan vooral behoud van bandje) in verband met circuit licentieaanvragen voor het volgende seizoen.

VACATURES en OPROEPEN

• Vind je het leuk om als parcours commissielid aan de slag gaan voor keuringen van trainings- terreinen of wedstrijdparcoursen? Dan komen we graagmet je in contact. • De financiële commissie is een kleine commissie waarin extra steun in de vorm van nieuwe leden meer dan welkom is. Heb je interesse in en kennis van financiën en wil je de SBN helpen? Meld je aan!

Deest en Neede in Beeld

Door Casper Top

7-Hills en de SportContrainer Op Facebook hebben sommigen het misschien al voorbij zien komen: in oktober en november werd de Waalkade in Nijmegen tijdelijk opgefleurd met een container waarin iedereen die dit wilde kon… survivalrunnen! Voor diegenen die ook nieuwsgierig zijn geworden naar dit idee van 7 Hills Survival uit Nijmegen, legt Casper Top uit wat het inhield. Het idee

Eerst werd het idee van de SportContrainer geboren bij Nijha B.V.: een mobiele en flexibele sportplek, gerealiseerd vanuit een uitklapbare zeecontainer. Mobiliteit omdat de container makkelijk verplaatsbaar is naar de verschillende locaties, flexibiliteit omdat het bruikbaar is voor verschillende sporten. De SportContrainer is te plaatsen in de openbare ruimte met digitale (app) ondersteuning voor de sporter.

Kans voor 7Hills

Na het idee en de ontwikkeling van de SportContrainer kwam de gemeente Nijmegen met de publieke vraag voor een tijdelijke invulling op de Waalkade om op die locatie meer reuring en beweging te krijgen. Als 7-Hills zagen wij hier onze kans: plaatsing van een SportContrainer op de Waalkade in de survivalrun uitvoering. Zodat iedereen zich uit kan leven op, in of aan de Contrainer, zelfstandig of onder begeleiding. Survivalrun als stimulans in het centrum van Nijmegen, gerealiseerd vanuit een innovatief idee van Nijha B.V.. in samenwerking met 7-Hillssurvival.

De uitvoering

Inmiddels heeft de SportContrainer een maand op de Waalkade in Nijmegen gestaan. Dagelijks werden er clinic`s gegeven aan geïnteresseerden voor de survivalrun sport en toevallige voorbijgangers. In samenwerking met sportservice Nijmegen werden scholen en andere partners betrokken bij dit sportieve project. Hierdoor hebben wij beweging op de Waalkade kunnen realiseren. Bovendien is survivalrun binnen Nijmegen een breder bekend fenomeen geworden.

Apotheose

Als apotheose werd de tijdelijke invulling van de Waalkade op 13 november afgesloten met een kennismakingssurvivalrun van 5 km met meer dan 20 hindernissen. Georganiseerd vanaf de Waalkade en door de Uiterwaarden. De run was laagdrempelig en sloot aan op de clinic`s die wij gedurende de maand verzorgden, als een uitgebreide kennismaking met de survivalrunsport.

Spelen, klimmen en sporten

Mooi om te zien was dat naast de dagelijkse clinic`s de SportContrainer niet ongebruikt bleef. Veel sporters en passerende kinderen voelden zich tot de SportContrainer aangetrokken om te spelen, klimmen en sporten. Sporters gaven ons de volgende reacties: • “Jammer dat het een tijdelijk project is.” • “Zo’n ding zou in iedere wijk moeten staan.” • “Wat een mooie aanvulling op mijn hardlooprondje!” De SportContrainer is een ideaal middel gebleken om stimulering van sport in de wijk te stimuleren en de (survivalrun)sport te profileren. Om deze reden vonden wij -van 7-Hillshet zinvol om ons enthousiasme met jullie te delen! Dus als je interesse hebt in de SportContrainer, neem dan contact op met Casper Top, voorzitter 7-Hillssurvival, info@7hillssurvival.nl.

Bakkeveen p e n n e G en in beeld

Door RUIG Amsterdam

RUIG Amsterdam stelt zich voor Het kon toch niet zo zijn dat de grootste stad van het land, met duizenden vierkante meters sportvelden en verenigingen, geen survivalrunbaan zou hebben? Wij hebben daar eindelijk verandering in kunnen brengen. Toen Jochem Schutten in Amsterdam kwam wonen, was hij niet van plan steeds terug te gaan naar zijn ouders in Neede om te kunnen trainen. Jelle Kreuk en Ruud Nijhuis hebben jaren getraind in respectievelijk Grootebroek en Bergschenhoek, maar waarom moesten zij zo ver reizen om te trainen? Vanuit de behoefte dichterbij huis te trainen is RUIG ontstaan. Nu RUIG er is hoeft er niet meer gereisd te worden om te trainen.

Brugge en Vollenhove in Beeld

Overtuigen is een kunst

Het heeft wel wat moeite gekost om de gemeente te overtuigen. Maar na twee jaar is er een plek gevonden op Sportpark de Eendracht in Amsterdam Nieuw-West waar wij kunnen bouwen aan een professionele survivalrunvereniging. Met subsidie vanuit het sportpark hebben wij de kans gezien een survivalrunbaan op te bouwen van ruim 30 meter lang. Op het moment van schrijven wordt er nog hard gewerkt aan het afronden van de survivalrunbaan. Maar als je dit leest, is de baan afgerond en zijn er al genoeg hindernissen voor een serieuze training.

Wie zijn wij?

Jochem Schutten (voorzitter) loopt al een aantal jaren in het MSR-circuit mee, studeert Sport, Management & Ondernemen in Amsterdam en bouwt al een aantal jaar mee aan het parcours van de survivalrun in Neede. Jelle Kreuk (secretaris) is ook een MSR-atleet en is jarenlang actief geweest bij de survivalrunvereniging in Grootebroek. Ruud Nijhuis is een LSR-atleet, al bijna 20 jaar actief in de survivalrunsport en is secretaris van het SBN-bestuur geweest.

Toekomst

Ons doel is om het komende jaar gestaag door te groeien in aantal leden. Gezien de mensen die nu al interesse hebben getoond, moet dat zeker lukken! Bij groei in leden hoort ook groei in capaciteit; het sportpark biedt ons voldoende ruimte om ook in trainingsfaciliteit door te blijven groeien. Samen met onze leden gaat RUIG een survivalrunrijke toekomst tegemoet! Meer weten of contact opnemen met RUIG? Zie onze website: www.ruig-amsterdam.nl.

Door Johan Scholte

Terugblik Survivalrun Bakkeveen Zaterdag 10 september organiseerden wij, de Stichting Survival Bakkeveen, alweer de vierde editie van de Giant Survivalrun. Met de hulp van al onze clubleden en vele vrijwilligers (170 in totaal!) werd deze editie nog mooier dan de voorgaande edities en een evenement om trots op te zijn. Wij zijn overspoeld met complimenten van deelnemers, toeschouwers en de overkoepelende Survivalrun Bond. Hiervoor onze dank. Prachtig nazomerweer

Naast de 1000 deelnemers kwamen er, mede dankzij het prachtige nazomerweer, circa 2000 bezoekers naar Bakkeveen om de deelnemers aan te moedigen en hun prestaties te bewonderen. Vooral bij de vaart, waar meerdere hindernissen in het water waren gebouwd, en de start en finish bij zwembad DĂşndelle was het gezellig druk. De sporters werden ook op andere plekken aangemoedigd en sommigen lieten zich door uitbundige coaches en familieleden langs het hele traject begeleiden.

Zo snel mogelijk

De 1000 deelnemers in diverse wedstrijden recreantenklassen moesten hard knokken om de hindernissen op de routes van 6 en 8,5 kilometer te volbrengen. De wedstrijdlopers, waaronder 200 JSC-lopers, pushten zichzelf om het parcours zo snel mogelijk af te leggen. In eigen dorp werd Jannik van der Beek 1e in zijn klasse, de JSCC.

Mooie strijd

De 150 volwassen wedstrijdlopers waaronder veel kort, middellange en lange afstand lopers (voorheen BSC,

RUC en TSC) gebruikten de run in Bakkeveen als voorbereiding op hun wedstrijdseizoen. Ze hebben er een mooie strijd van gemaakt.

Trotse ouders

Bij de recreatieve deelnemers was het plezier om samen sportief bezig te zijn een belangrijk onderdeel van de run. Bij de ouder-kind run was het mooi om te zien dat de ouder soms nog trotser was op de eigen prestatie dan die van het kind. Wij zijn blij en tevreden en zien jullie graag in 2017 weer in Bakkeveen! Meer info, uitslagen en fotoâ€™s op www.survivalrunbakkeveen.nl

udenhout en leeuwarden in beeld

T X E N E TH N O I T A R E N GE In de rubriek THE NEXT GENERATION laten we een senior en een junior aan het woord die beiden de survivalrun sport beoefenen en de liefde voor de sport van de ene generatie naar de volgende overdragen.

SENIOR Naam: Hans Dagelet Leeftijd: 62 jaar Woonplaats: Groningen

Wat is jullie mooiste gezamenlijke survivalrun moment? Havelte 2015, een 60/30 (jaar) moment. Een mijlpaal wat betreft leeftijd en een tweede keer Havelte maar dan met mooi weer en een prachtige tijd met behoud van bandje. Op de foto zie je ons met gele bandjes. Op de bandjes hadden we 30 en 60 laten drukken. Om toch even het moment bijzonder te maken en het niet zomaar voorbij te laten gaan.

JUNIOR Naam: Sabrina Dagelet Leeftijd: 31 jaar Woonplaats: Groningen

Wat of wie heeft jou geïnspireerd om aan survivalrunning te gaan doen? Een vroegere trainingspartner van Hapkido (Koreaanse krijgskunst) vroeg mij mee te doen met de survivalrun Boerakker. Deze run maakte mij (ondanks inleveren van het bandje) dusdanig enthousiast dat ik de sport wilde gaan beoefenen met als resultaat een eerste plaats tijdens de teamrun in Boerakker. Trainen (trainden) jullie samen? Ja, twee keer per week. Wat is het belangrijkste voor jou dat je van Sabrina hebt geleerd? Ik sportte veel alleen, maar sinds ik met mijn dochter sport en de runs loop, ben ik veel meer een teamspeler geworden. Waarop ben je het meest trots bij Sabrina? Als Sabrina een hindernis haalt waarvan ik inschat dat ze daar nog wel veel moeite mee kan hebben, daar dan heel diep voor moet gaan en het dan haalt.

Welk advies zou je willen geven aan Sabrina? Blijf doorgaan met trainen en blijf er vooral van genieten, ook als het een keer wat tegenzit.

Heeft Hans jou geïnspireerd om aan survivalrunning te gaan doen of iets of iemand anders? Ik ben tijdens een bedrijfsuitje in aanraking gekomen met Bootcamp. Zoiets wilde ik ook gaan doen en aangezien mijn vader al vol enthousiasme aan survivalrun deed, was de keuze voor mij snel gemaakt. Lopen of liepen jullie samen wedstrijden? En hoe vaak doen/deden jullie dat? De wedstrijden waar wij aan meedoen, lopen we altijd samen. Dit is iets wat we echt super vinden. Samen de hindernissen overmeesteren is veel leuker dan alleen. We proberen drie tot vier keer per jaar aan een run mee te doen. Wat is het belangrijkste voor jou dat je van Hans hebt geleerd? De technieken en doorzettingsvermogen. Ik heb eigenlijk nooit een les gevolgd. Hans loopt al zo lang mee dat hij al zoveel wist dat ik mijn eigen leraar had/heb.

Waarop ben jij het meest trots bij Hans? Dat hij ondanks zijn leeftijd nog steeds zo fanatiek is en nog steeds baalt als iets niet lukt. Dat zorgt ervoor dat je beiden door wilt blijven gaan en wilt blijven groeien. Wat vind je mooi aan de gedachte dat Hans ook deze sport beoefent? We zien elkaar nu elke week en spreken elkaar veel meer. Dit is echt iets moois wat niet alleen de sport versterkt maar ook onze band nog mooier maakt. Welke goede tip wil je aan Hans meegeven? Blijf aanmoedigen en stimuleren bij de training en zeker de runs!

Ook interesse om in de NEXT GENERATION te staan? Het gaat erom dat er sprake is van twee verschillende generaties, dat kan zijn moeder-zoon, vader- neefje, maar ook buurman –buurjongen, je hoeft dus niet persé familie van elkaar te zijn. We zijn benieuwd naar de verhalen! Meld je dan aan via sur5allredactie@gmail. com.

Wat vind je mooi aan de gedachte dat Sabrina ook deze sport beoefent? Het samen sporten en het samen overwinnen van de hindernissen.

15 13

HEMD VAN JE LIJF

jaar) Nr. 1300 Jelte kloosterman (8 Leeuwarden (JSC D) Was de run wat je er van verwachtte? keer. Ik wist niet hoe het zou gaan. Dit was mijn eerste Welke hindernis vond je moeilijk? De eindhindernis. Wat vond je de leukste hindernis? De eindhindernis.

Nr.29 Floor van Groenendaal (12 jaar) Deest (Jeugd Individueel 6 km) Was de run wat je er van verwachtte? zo. Ja ik dacht namelijk dat de run best zwaar zou zijn en dat was ook aan mee te doen. Het was wel een erg leuke run, zeker één om volgend jaar weer Wat vond je de leukste hindernis? ende hindernissen achter De eerste combi. Ik vind combi’s altijd erg leuk omdat er veel verschill g en als laatste onder apenhan net, nt onderka touwen, ken overpak elkaar zijn. Deze combi was een balk door. Heb je al vaker survivalruns gelopen? nu 2e in het tussenklassement. Ja ik doe ook mee aan de wedstrijden van de JSC-C, daar sta ik seizoen. dit van run 5e de De run van Deest was voor mij

Heb je al vaker survivalruns gelopen? In Bakkeveen een ouderen kindrun. heb je dat gedaan? Heb je hier speciaal voor getraind en hoe nen want bikkels. Hier ben ik na de zomer mee begon de bij tertille Koots Ik train één keer per week in toen was ik eindelijk acht jaar. Doe je nog aan andere sporten? Voetbal. Moe en voldaan?

Ja.

Heb je hier speciaal voor getraind en hoe heb je dat gedaan? voor de wedstrijden. Nee ik heb niet speciaal voor de run van Deest getraind, maar meer keer in de week hardlopen. Ik train nu twee keer in de week voor het klimmen en ik ga ook twee Doe je nog aan andere sporten? Nee ik doe alleen aan survival

en hardlopen voor survival. .

Moe en voldaan? Ja ik was erg moe van de run en ik was erg tevreden

) Horinga (9 jaar Nr. 914 Hendrik ) ar ja ioren 8/9 Boerakker (Jun

van verwachtte? Was de run wat je er run ook gelopen. Vorig jaar heb ik deze Ja, ik vond hem leuk. geen één. d je moeilijk? Eigenlijk Welke hindernis von

Nr.850 Carlijn Enting (8 jaar) Merel Enting (9 jaar) Bakkeveen (Ouder-Kind run) Was de run wat je er van verwachtte? Ja, lekker rennen en klimmen. Hij was veel leuker dan ik verwacht had. Welke hindernis vond je moeilijk? De schutting, daar moest mama mij overheen helpen. mijn broek. De Balkjes swingover, daar bleef ik haken aan iets en scheurde Wat vond je de leukste hindernis? Een heleboel, maar de zwaai boven het water vond ik het leukst. Alle hindernissen die in- en bij het water zaten. Heb je al vaker survivalruns gelopen? Ja, in de Knipe de Krumeltjesrun al twee keer. funrun ook in de Knipe. Ja, de Krumeltjesrun in de Knipe en met mama en tante Marjan de Heb je hier speciaal voor getraind en hoe heb je dat gedaan? Tomme, want ik wil later graag wedstrijden lopen. Nee, maar ik ga met mama wel eens mee trainen in Sleen bij Tomme . getraind voor Nee, ik heb hier niet speciaal

ter. e hindernis? anders zak je in het wa Wat vond je de leukst overheen moest rennen d har l hee je ar wa De palletbrug ik doe dit al drie jaar. alruns gelopen? Ja, Heb je al vaker surviv heb je dat gedaan? voor getraind en hoe Heb je hier speciaal erakker. vivalrunvereniging Bo Ik train elke week bij Sur sporten? Nee. Doe je nog aan andere Moe en voldaan? Ja

ik ben tevreden!

Nr 112 Jip Kerssies (11 jaar) Groningen (Jeugd 10-12 jaar) Was de run wat je er van verwachtte? Ja, maar ik ben twee keer de verkeerde kant op gelopen, waarvan één keer buiten mijn schuld om. Dat was in totaal zo’n twee minuten om. Verder vond ik het een mooie run! Welke hindernis vond je moeilijk? Op zich vond ik niet één hindernis echt moeilijk, maar die combi op de trainingsbaan was wel een leuke uitdaging. Wat vond je de leukste hindernis? Die met de lianen, apenhang, lianen, daknet en tarzanzwaa

Doe je nog aan andere sporten? Ja, hardlopen, zwemmen en vissen. Ja, hardlopen, zwemmen en vissen.

i achter elkaar.

Heb je al vaker survivalruns gelopen? Ja, ik denk een stuk of 30 of 40 wel. Heb je hier speciaal voor getraind en hoe heb je dat gedaan? Ik train meestal twee keer per week in de hindernissen bij mijn survivalclub “ValtJeMet ” in Westerbork. En soms door de week een duurloopje, als ik tijd heb.

Moe en voldaan? Ja. Ja.

Beoefen je nog andere sporten? Ja, ik voetbal in D1 van HHCombi en fiets elke dag naar school en terug

(10 km).

Moe en voldaan? Ja iedereen is moe na een survivalrun als je op je hardst loopt! Ik was wel blij dat ik eerste was! En ook tevreden, want ik heb een mooie muts gewonnen van ALLSUR5 en de eerste plek, dus ik ben zeker tevreden..

Door Tekstbureau Ootersom, Jos Gröniger

Niersdal in voor vernieuwingen De organisatie van het snel(st) groeiende sportevenement in de Top van Limburg rust nimmer op haar lauweren, en is steeds op zoek naar verbreding en vernieuwing. De zesde editie van de Jan Linders Niersdal Survivalrun kende daarom dit jaar opnieuw een noviteit, het Niersdal Festival. Op de avond voor het sportieve evenement was er onder het genot van een hapje en drankje en goede muziek, tijd voor ontspanning op het sfeerplein in het Niersdal.

Niersdal Festival als opwarmer

De uitbreiding met een festival aan de vooravond van de survivalrun is een nog niet ingeburgerd fenomeen in de survivalrunwereld. De doorgewinterde survivalrunners plegen doorgaans eerst te ontspannen ná de inspanning. Heeft de organisatie van de Jan Linders Niersdal Survivalrun een primeur?

Introductie festival Volgens Eddy te Woerd, één van de mannen van het eerste uur binnen de Survivalrunbond Nederland (SBN), is dat inderdaad het geval. “Ik heb het nog niet eerder meegemaakt”,

zegt de medeoprichter van de Survivalrunbond, die tegenwoordig de Shirtshop runt. “En ik kan zeggen dat het uitstekend past in het totaalplaatje. Bovendien had de organisatie van de Niersdal Survivalrun het prima voor elkaar. Er was uitstekende muziek, heerlijk eten in de bijzondere foodtrucks en de natuurlijk is de omgeving prachtig. Ik persoonlijk zie zeker potentie voor zulke activiteiten.” Te Woerd ziet de introductie van het festival op zaterdagavond als kans voor de verbreding van de Niersdal Survivalrun. “Maar dat geldt ook voor overige runs in het land. Het kan volgens mij versterkend werken”, zegt hij. Het eerste Niersdal Festival was ook een reünie voor leden van de SBN. “De bond bestaat 25 jaar maar het jubileumfeest dreigde in het water te vallen. De organisatie van de Niersdal Survivalrun bood toen aan tijdens het Festival een reünie te houden. Daar is goed gebruik van gemaakt”, zegt Te Woerd.

Trendsetter

Fred Pinckers, de voorzitter van de Jan Linders Niersdal Survivalrun, legt uit wat de aanleiding van de toevoeging is geweest. “Het is al langer een wens van de organisatie om van de Jan Linders Niersdal Survivalrun een meerdaags evenement te maken. We steken heel veel tijd en energie in de organisatie van de survivalrun, die maar één dag duurt. Door het Niersdal Festival wordt het sfeerplein optimaler gebruikt.” Het festival aan de vooravond van de survivalrun is uniek, zegt Pinckers. “We zijn een trendsetter. We zijn tot nu toe steeds gericht op de wedstrijd, maar deze combinatie is leuk. En met deze avond kunnen we bijvoorbeeld iets terugdoen voor onze vrijwilligers. Zij kregen hier gereduceerd entree”. Pinckers weet dat een aantal deelnemers de survivalrun combineerde met het Niersdal Festival. “We zagen gezinnen die hun camper op één van de daarvoor bestemde plaatsen parkeerden en zaterdag naar het festival gingen en zondag aan de run deelnamen.” Als het aan de voorzitter ligt, krijgt het festival een vervolg. “We hebben het stevig neergezet, en de reacties waren positief. Ik heb geen negatieve dingen gehoord. Dit was een positieve ervaring en we gaan nu nadenken hoe we het voortzetten. We gaan de organisatie onderbrengen bij een aparte commissie. En de intentie is er om de samenwerking met Cultureel Podium Roepaen, dat de muziekbands contracteerde, voort te zetten. Ik weet het ook zeker: dit evenement heeft potentie.”

Ensche de en Boerak in Beelker d

De trainingsgewoonte van... Teatse Tichelaar Traint bij Survival Vereniging Leeuwarden. Loopt wedstrijden in de Korte Surivalrun (KSR klasse).

Mijn privéleven en de survivalsport

Ik ben 61 en woon al mijn hele leven in Harlingen. Ik werkte 30 jaar bij de Postbank/ING. Negen jaar geleden kon ik daar mooi weg. In het dagelijks leven ben ik nu fitnessinstructeur/personal trainer, karateleraar en A-diploma zweminstructeur bij Sportcentrum Shape in Franeker en probeer ik aan klanten de passie voor sporten bij te brengen. Op mijn twintigste is mijn sportleven pas begonnen. Ik begon met karate. Dat heb ik heel lang gedaan, maar nu geef ik alleen nog jeugdlessen. In 1985 kwam het hardlopen erbij. Ik heb vele marathons, halve marathons en 10 km’s gelopen (met een pr van 35’36). Al een paar jaar houd ik het nu bij de 10 km. In 1987 ben ik begonnen met triatlon. Ik heb zes keer de hele van Almere gedaan en deed meer dan 100 halve en kwart triatlons. In de winter van 1992 deed ik in Gendringen voor het eerst mee aan een survivalrun nadat ik een artikel hierover had gelezen in de Runnersworld. Ik was gelijk verkocht, 29 km baggeren en bikkelen. Ik deed eerst alleen recreatief mee. Pas toen ik stopte met triatlon in 1996 werd het wat serieuzer. Na jaren lange runs (de toenmalige TSC) te hebben gelopen stapte ik over naar de middellange MSR (de voormalige RUC).

Acht jaar geleden stopte ik met wedstrijden. Ik had er geen zin meer in. In 2010, nadat ik was gevraagd voor een teamrun, ben ik maar weer eens begonnen en wel in de KSR. Dat beviel me prima (ik werd drie keer derde in het eindklassement). Ik voel me nog lang niet versleten. Zo lang ik kan, blijf ik wedstrijden lopen. Mijn vrouw Tineke en oudste zoon Tiemen doen ook aan survivalrun. Geweldig dat de bond nu ook een 50+ klasse heeft ingesteld. Bovendien ben ik geselecteerd voor de Topklasse. Dat vind ik wel erg gaaf, maar dat geeft ook extra druk. Ook de onderlinge sfeer spreekt me erg aan.

Mijn reguliere trainingsschema

Maandag: 14 km duurloop met interval en een uurtje krachttraining. Dinsdag: 7 tot 10 km duur met interval onderweg. Woensdag: ’s Morgens geef ik een indoor fietsles (RPM) en een Body Pump les (full body groepskrachttraining op muziek), waarbij ik mezelf niet spaar. ’s Avonds geef ik krachten conditietraining in een oude havenloods (ik noem het de ultieme mix tussen bootcamp en crossfitness: Te.Ti. Fitnessproject, ook op Facebook te vinden). Donderdag: ’s Avonds anderhalf uur survivalruntraining. Vrijdag: ’s Morgens 5 km rennen en ’s avonds geef ik weer een uur Body Pump. Zaterdag: Rust of hardloopwedstrijd. Zondag: Anderhalf uur survivalruntraining. Vaak fiets ik ook nog HarlingenFraneker op en neer naar mijn werk. Ik ben altijd op zoek naar nieuwe uitdagingen en oefeningen. Ik hou van veelzijdigheid. Wat dat betreft is survivalrun voor mij de beste sport die er is. Sinds begin dit jaar train ik met de “snelle jonge honden” mee van onze club. Allemaal MSR’ers.

Pure interval. Toch loop ik nu, op advies, ook regelmatig op hele lage hartslag. Dat was even wennen maar het bevalt me wel.

Mijn trainingsschema voor een wedstrijd

Afhankelijk of de KSR wedstrijd op zaterdag of zondag is, neem ik wat gas terug op de donderdagavond training. De vrijdagochtendtraining sla ik over. Verder drink ik geen alcohol en ga ik op tijd naar bed. Op vrijdagavond, bij de Body Pump les, halveer ik het gewicht op mijn barbell. Zo prikkel ik toch mijn spieren nog licht en probeer ik uitgerust aan de start te staan. Je herstelt toch langzamer als je ouder wordt. Dat merkte ik afgelopen jaar in Oldenzaal toen ik vier dagen ervoor op Koningsdag nog de Wrotrun in Kollumerzwaag had gelopen. Ik was ondanks veel rusten niet hersteld. Resultaat was een draak van een wedstrijd in Oldenzaal.

Mijn eet- en drinkgewoonte voor een wedstrijd

Dingen veranderen aan je eetpatroon voor een wedstrijd is niet verstandig. Je moet gewoon blijven eten wat je altijd deed. Zo raken je darmen niet in de war. Als ontbijt neem ik meestal zelfgemaakte havermout met rozijnen en abrikozen en ons speltbrood. Mijn vrouw maakt dat zelf. Dat wil ik niet missen, veel te lekker. Ik neem wel altijd mijn vaste shake mee, die ik ook gebruik na een krachttraining. Dit is een mix van rijstmelk, amandelmelk, whey eiwit, chia zaad, ahornstroop, sojavla, een lepel biologische jam en kaneel. Een lekkere mix vind ik zelf. De helft neem ik voor de wedstrijd, de andere helft drink ik erna voor het herstel. Meestal eet ik ook nog een banaantje. Ik ben al 40 jaar met voeding bezig. Dat is begonnen met macrobiotiek. Je weet wel: Yin en Yang. Veel dingen uit die tijd gebruik ik nu nog. Onbewerkt

eten met een hoge voedingswaarde. Toen ook al biologische groentes van het seizoen en natuurlijk geen suiker. Suiker moet je absoluut vermijden. Goede voeding is natuurlijk super belangrijk en het staat steeds meer in de belangstelling, al kan ik me voorstellen dat het voor veel mensen verwarrend is. Als ik sommige (top) sporters broodjes met magarine en vruchtenhagelslag voor de wedstrijd zie eten dan denk ik: dat is foute boel.

Tjerkje ten Hoor Traint bij de ValtJeMet in Westerbork. Loopt wedstrijden in de Lange Survivalrun (LSR klasse).

Mijn privéleven en de survivalsport

In het dagelijks leven werk ik als verzorgende IG (Individuele Gezondheidszorg) in de ouderenzorg. Ik werk voor 80% met ouderen die slechtziend of blind zijn. De overige 20% werk ik op een verpleegafdeling met dementerende ouderen. Naast het sporten/ trainen ben ik zomers regelmatig op het water te vinden in of achter de motorboot, op mijn surfplank of in mijn zeilboot.

Mijn reguliere trainingsschema

Dit is voor een groot deel afhankelijke van welke diensten ik werk. Ik heb een flexibel contract waardoor ik regelmatig dagdiensten werk. Hierdoor mis ik relatief weinig trainingen. Het komt echter voor dat ik de standaard trainingen door werk moet missen. Hierdoor wisselt mijn indeling, en heb ik soms minder touwtrainingen dan ik zou willen. Maar uitgaande van hoe ik het graag heb: Maandag: hardlooptraining. Dinsdag: 1,5 uur survivalruntraining. Woensdag: 5 kwartier zwemtraining.

Mijn ritueel voor een wedstrijd

Ik drink geen koffie, dat is echt een vies drankje. Maar voor de wedstrijd neem ik soms een bakje zwarte koffie. Neus dicht en snel doorslikken. Puur voor de cafeïne. Of het werkt blijft onduidelijk. Meestal loop ik als een tierelier, maar soms ook niet. In Harreveld afgelopen keer vergat ik het. Ik liep mijn beste wedstrijd van het seizoen. Het lichaam blijft ondoorgrondelijk. Voor

de KSR is het wel belangrijk goed op te warmen, want na de start is het vol gas. Dus probeer ik om van te voren toch zeker 20 minuten oefeningen te doen. Vaak korter vanwege de sociale survivalruncontacten die ik onderweg tegenkom :-) . Dat is ook een ritueel natuurlijk. Vaak loopt iedereen te klagen over pijntjes en blessures, maar na de start is daar meestal niets van terug te zien.

Donderdag: 1,5 uur survivalruntraining. Vrijdag en/of zaterdag: hardlooptraining.

Mijn eet- en drinkgewoonte voor een wedstrijd

De hardlooptrainingen loop ik aan de hand van een schema van een hardlooptrainer. Sinds dit seizoen loop ik de lange afstand. Daarvoor heb ik drie jaar middellange afstand (voorheen RUC), 2 jaar korte afstand (voorheen BSC) en 2 jaar recreatieve wedstrijden gelopen. Ik krijg vaak de vraag of ik nu ook meer train. Dit is niet het geval. Ik train nog steeds hetzelfde als toen ik wedstrijden liep in de BSC en de RUC. Ik doe de training zoals mijn trainster dit uitlegt. Iedereen traint bij ons vrijwel hetzelfde. Alleen doordat ik sneller ben geworden dan een paar jaar geleden, doe ik tijdens een training meer. Ook de duurlopen hou ik tussen de 60-70 minuten. Al zou mijn hardlooptrainer liever zien dat ik langer loop.

Mijn ritueel voor een wedstrijd

Mijn trainingsschema voor een wedstrijd

Een dag voor de wedstrijd train ik niet meer. Twee dagen voor een wedstrijd staat er een interval training 12x 200m standaard ingepland. De overige trainingen zijn hetzelfde. Meestal train ik op de donderdag niet meer in de verzuring, maar train ik wel door.

Ik ben geen pasta- eter, ik hou meer van de hollandse pot. Verder eet en drink ik gewoon waar ik op dat moment zin ik heb. Ik hou geen rekening met de wedstrijd. Op zaterdag eet ik vrijwel altijd rijst, dus ook de dag voor de wedstrijd. Ik drink geen alcohol voor een wedstrijd, maar drink ook eigenlijk zelden alcohol.

Echt een ritueel heb ik niet. Ik bezoek regelmatig de WC voor de spanningsplasjes. En ik kijk altijd even hoe de eindhindernis eruit ziet. Verder praat ik met veel mensen en loop ik een beetje in. Erg goed in een warming- up ben ik niet. Ik moet ook altijd erg op gang komen tijdens de wedstrijd.

s r a a n n i Prijsw 6 1 0 2 5 1 0 circuit 2

BSC - Heren 1 2 3

BSC - Veteranen Heren

Jeroen Aalderin g Ruben Dinkelm an Eric van den H am

1 2 3

Eric van den Ham Mark Kerssies Jeroen Schuurman

BSC - Veteranen Dame

NEN E S S A W L VO

1 2 3

es BSC - Dam Helga Vuur nge Sanne de Jo ries V e D Priscilla

1 2 3

Helga Vuur Hella Greuell Pietsje Hulshoff (NIET OP FOTO)

Â JEUGD TSC - Heren uurneman 1 Dinant H agebeek 2 Danny H antia 3 Ronny W

RUC - Heren 1 2 3

TSC - Dames 1 Irma Grootscholten 2 Leonie van de Graaf 3 Iris Janssen-Borsboom (NIET OP FOTO)

Jan Nauta Jesse de Heer Joey Bakker

es RUC - Dam

TSC - Veteranen 1 2 3

1 2 3

Heren

Danny Hagebeek Ronny Wantia Rudi Ruesink

oor Alinda ten H der Heide n va Lenneke es Lisan de Vri

JSCA - Jo

JSCA - Meisj

ngens

1 2 3

Alex Kling Ramon Sc hellekens Luuk Heb inck

1 2 3

Bo de Groot nen Demi van Maa r Meijs de n Nienke va

JSCB - Meisj JSCB - Jongens 1 2 3

1 2 3

Bart Postma Maarten Heerke ns Jelle Nijhuis

Elsa Rijpstra Elisa Mul ic Meira Zubcev

RUC - Veteranen Heren

teranen RUC - Ve 1 2

1 2 3

Dames

Dries Kelderman Jan Zwaving (NIET OP FOTO) Ingmar Groot Kormelink

JSCC - Meisj JSCC - Jongens 1 2 3

erdor Lia Numm ermans Marlies H

Mike Schuch Bas Smit Thomas Giesberts

1 2 3

Engelenbur Jessyca van Britt van Gils Chiara Huijgen

Door Jora Steennis

Voeding en Survival – ALTIJD TREK Voedingsvraag: Otto Kragt (34) van Survival Team Ede, heeft altijd trek. Menig survivalrunner kent het wel: de hele dag eten zonder echt voldaan te zijn. Actieve mensen worden vaak niet dik maar steeds trek houden is natuurlijk niet fijn. Zo ook Otto. Hij eet veel voor zijn idee, alleen voelt hij zich na 1½ uur weer hongerig en soms wat prikkelbaar. Otto sport 6-10 uur per week. Hij is tevreden met z’n huidige gewicht, dus het doel is vooral om efficiënter te eten. Otto’s voedingspatroon:

Met behulp van een smartphoneapp krijg ik wat inzicht in het voedingspatroon van Otto. Het eten ziet er gevarieerd uit. Otto eet brood en tussendoor groente en fruit. Echter ook regelmatig “emptycalorie” tussendoortjes. Producten met “empty-calories” zijn dingen die veel energie bevatten, maar een lage voedingsstofdichtheid (vezels, vitaminen en mineralen) hebben. In die categorie valt naast junkfood, ook bijvoorbeeld een Snelle Jelle. Ondanks dat komt Otto nauwelijks aan de voor hem aanbevolen energie-inname (±3000 kcal). Kijkend naar de koolhydraat- en eiwitaanbevelingen voor recreatieve sporters, zit Otto redelijk goed. Sportwetenschappers bevelen >5g koolhydraten en >1g eiwit per kg lichaamsgewicht, per dag aan. Bovendien is het belangrijk om gedurende de dag regelmatig voldoende eiwit (per 3 uur 0.25g/ kg lichaamsgewicht) te eten, onder andere om spieropbouw op gang te houden.

Verklaringen probleem:

Steeds weer trek hebben is niet heel vreemd met een hoog energieverbruik. Wel zou dat moment van trek kunnen worden uitgesteld met een aantal veranderingen. Prikkelbaarheid kan mogelijk komen door daling van de

bloedsuikerspiegel. Tussendoortjes met veel suiker kunnen de hoeveelheid glucose in het bloed snel doen stijgen en dalen (Snelle Jelle en zelfs een appel, maar in mindere mate) .

Advies 1

Wil je graag langer vol zitten NA EEN MAALTIJD dan kun je een aantal dingen doen: • bewuster en langzamer voedsel eten; • meer vezels eten; • meer eiwit eten (per eetmoment); • een hoger watergehalte in voeding laat je voller voeler, zeker in combinatie met vezels (dat is ook één van de redenen waarom een dikke soep en groenten vullen). Langer vol betekent ook een minder snelle daling van je bloedsuikerspiegel. Advies 1 in praktijk: • neem de tijd als je iets eet, zorg dat er geen afleiding is (TV) en geniet; • kies voor volkoren graanproducten (brood, pasta, couscous, quinoa enz.), zilvervliesrijst, aardappels met schil etc.; • vermeerder de hoeveelheid groenten en fruit; • voeg eiwitrijke zuivel toe aan je eetmoment; • neem iets meer vlees, vis, peulvruchten of tofu bijvoorbeeld.

Kanttekening advies 1

Er bestaat een kans dat je door het eten van eiwit- en vezelrijkere maaltijden sneller vol zit zonder meer energie op een dag binnen te krijgen. Krijg je plotseling minder energie binnen dan je nodig hebt, dan bestaat de kans op gewichtsverlies. Dat kun je voorkomen met “Advies 2”.

der trek: Optie met meer energie:

Tussendoortjes (met eiwit & vezel) voor min

Maak er een drankje van Fruit met schil Tussendoortje: met dip Groenten Avondmaaltijd: doe er saus* bij of gebruik meer olie, bijv. spinazie a la crème* Verdubbel het beleg, kies voor vetter beleg: Volkorenproducten, zoals roggebrood pindakaas, mayonaise, pesto, vette vis, (of voor een zwaarder brood kiezen) avocado n Volle zuivelproducten, drinkbare zuiveldranke rk, kwa s zoal kaas e jong elijk nam voor , Zuivelproducten ricotta en hüttenkäse (hoog in eiwit) Met olierijke dressing Peulvruchten(salade) mayo Bak de eieren of maak een eiersalade met Eieren Noten, zaden en pitten Gekookte of gerookte vlees/vis* Bak met olie i.p.v. eten te koken/stomen Drinken: energie die je niet vol laat voelen, vruchtensap, chocolademelk etc. (let wel op je tanden )

Advies 2

Eet TUSSENDOOR betere voeding. Deze tussendoortjes zijn bij voorkeur eiwit- en/of vezelrijk en bevatten weinig suiker. Als je afvalt voeg dan ook meer (gezonde) vetten toe aan je eetpatroon.

*Pas op, hier zit vaak ook veel zout in. Zout krijg je meer dan voldoende binnen (ook als je veel sport!). De adviezen en tips in dit artikel zijn algemene adviezen. Voedingsbehoeftes verschillen per individu. Voor persoonlijk advies is het daarom altijd verstandig een (sport)diëtist te raadplegen. http://www.ausport.gov.au/ais/nutrition/ factsheets/basics/carbohydrate__how_much https://www.dietitians.ca/Downloads/

Heb je ook een vraag over voeding? Mail dan naar sur5allredactie@gmail. com.

Jora Steennis (27) loopt sinds 2014 survivalruns. Ze studeerde ‘Nutrition & Health’ in Wageningen. Als wetenschapper richtte ze zich vooral op sportvoedingsonderzoek. Zo deed ze ervaring op bij Topsportcentrum Papendal, Foodlog.nl, The Bootclub en bij Team Giant-Alpecin.

Door Bo de Groot

Mijn Canada avontuur Mijn naam is Bo de Groot, ik ben 17 jaar en kom uit Veenendaal. Ik train bij Survivalgroep Hang-On in Doorn. Mijn avontuur begon allemaal in mei dit jaar. Ik liep de Strong Viking in Amsterdam mee, omdat ik zelf eens wilde ervaren wat nou het verschil is tussen een obstacle run en een survivalrun. Ik kwalificeerde mij daarbij zodat ik mee kon doen aan het EK OCR (Obstacle Course Racing), deze vond plaats in Nijmegen. Doordat ik daar won in mijn leeftijdsklasse (16-19 jaar), kwalificeerde ik me voor het WK OCR in Canada. Ik kon deze kans niet laten schieten en ging op weg naar Canada. ik niet heel groot ben en sommigen obstakels zagen er heel lastig uit. Ik was eigenlijk een beetje bang geworden voor wat zou komen. Mijn doel was eigenlijk: genieten, en zien wat er van komt. Ik moet en zal dat bandje houden. Dat is immers Hang-On, hou vol & hou vast.

De wedstrijd

Survivalrun en Obstacle run

Maar wat zijn nu de verschillen tussen een obsatacle run en een survivalrun? Al snel kwam ik erachter dat het lastig uit te leggen is wat de verschillen zijn, er zijn namelijk ook heel veel overeenkomsten. Bij een obstacle run zie je vooral hindernissen waar je niet echt techniek voor nodig hebt. Zonder enige ervaring zou je van start kunnen gaan en het dan nog kunnen halen op alleen kracht.  De obstacles (hindernissen) staan vooral in stellages en zijn van hout. Verder is het deelnemersveld veel groter. De overeenkomsten zijn dat het beide duursporten zijn, waarbij je hindernissen doet en tussendoor loopt. Voor beide heb je veel kracht nodig en ze zijn beide vet leuk!

oktober. Het was even wennen aan het tijdsverschil en op donderdag kon je je startpakket ophalen. Op vrijdag was er een short course. Dit houdt in dat je een 3 kilometer wedstrijd kon lopen, om er in te komen. Die dag deden er al een aantal Nederlanders mee. Ik ging kijken en zag dat het een lastige race ging worden. Dit kwam omdat

De wedstrijd was in totaal 15 km, met 48 obstakels en behoorlijk wat hoogteverschil. Dit parcours was voor iedereen gelijk, man en vrouw, jong en oud. Een half uur voor de start hadden we een briefing over sommigen obstakels, bijvoorbeeld dat je de bel moest aanraken met je hand en anders opnieuw moest. In die zaal zag ik de concurrentie in mijn groep 13-17 jaar voor het eerst. Er waren een aantal meisjes die me angstaanjagend aankeken en ik dacht alleen maar: ik ga genieten! Eenmaal aan de start zag ik dat die meisjes voor me uit gingen, meteen de skipiste op. Halverwege de eerste lus vertelde een man mij dat ik derde lag. Ik vond dit een prima positie en probeerde dat vol te houden.

Verrassing

Alle obstakels gingen goed (ook diegene waar ik bang voor was) en ik haalde alles in één keer. Het ging lekker en ik was volop aan het genieten van de prachtige omgeving en de mooie natuur daar. Ik ging nog een keer de skipiste op (in totaal zo’n drie keer omhoog en dus ook drie keer omlaag) en ik haalde mannen en vrouwen in die voor mij gestart waren en dat gaf mij goede moed. Het was slopend, met die skipiste steeds op en neer in combinatie met obstakels en warmte, want ik moest pas om 14.00 uur starten en toen was het ongeveer 26 graden. Bijna aan het eind kwamen we bij een obstakel waarbij je moet slingeren aan wielen. Toen was de finish in zicht en moest ik alleen nog een hoge muur over en toen was ik er. Toen ik over de finish kwam besefte ik nog niet dat ik de winnaar was,

dat zag ik pas bij de uitslagen. Wereldkampioen OCR!

Trots

Ik heb heel erg genoten en ik ben erg trots op mijzelf dat ik alles in één keer gehaald heb, want onderweg heb ik heel veel deelnemers uit hindernissen zien vallen of gezien dat ze ergens niet overheen durfden of dat het gewoon niet lukte. Ik was de enige Nederlander op het podium en het voelde geweldig om daar te staan met de Nederlandse vlag en al dat publiek voor me!

Teamrun

Op zondag was er nog een team run. Ik liep deze met survivalrunner Bart van den Brakel en met obstacle runner Rick Lablans. Dit was vooral erg gezellig. Hierbij zijn we 10e geworden van 290 teams die meededen.

Door JP Spierings

Spannend tot aan de finish Ultra Survivalrun 2016 Van 8 tot en met 10 juli vond voor de tweede keer de Ultra Survivalrun plaats. De route voerde door de provincies Friesland, Drenthe, Overijssel en Gelderland. Van Leeuwarden naar Beltrum. De 35 deelnemende teams hebben tien etappes afgelegd, elke etappe van ca. 2,5 uur. Tijdens de etappes verplaatsen zij zich hardlopend, varend, met de mountainbike of kickbike. Uiteraard namen de deelnemers diverse hindernissen. Onderweg moest men de navigatie ook voor zijn rekening nemen. Elk team bestond uit zeven deelnemers en maximaal drie begeleiders. Een etappe werd door drie mannen en één vrouw gelopen. Team U-Base

* Irma Grootscholten: meervoudig landskampioen LSR, ultra trailrunner, oprichter U-Base; * Aafke Seegers: teamcoach, deelname USR 2007, adventure racer, loopt al jaren survivalruns; * Remie Giebels: teamcoach, wielrennen, survivalruns, voormalig triatleet.

* JP Spierings: team captain, MSR, mountainbiker; * Bert van Dam: bloedfanatiek, slechts 1 MSR run gelopen, zeer ervaren mountainbiker; * Robert de Vries: stille kracht, LSR, ultra trailrunner, adventure racer; * Teun de Laat: gemaakt voor lange afstanden, KSR, adventure racer; * Pieter Butterbrod: Chef de Cuisine, MSR, adventure racer; Vlnr: Teun, Aafke, JP, Bert, Irma, * Florence van Helten: ruwe Remie, Pieter, Florence, Robert diamant, MSR, adventure racer;

Op weg naar Canada..

Ik ging weg op maandag 10 oktober en de wedstrijd was op zaterdag 15

Vorig jaar zomer kwamen de geruchten op gang dat er voor de tweede keer een Ultra Survivalrun (USR) georganiseerd zou worden. Dat wakkerde meteen de interesse aan binnen U-Base, wat zou dat een mooie gelegenheid zijn om onze nieuwe trainingsgroep op de kaart te zetten. We hebben op YouTube de verslagen van de USR 2007 van RTV Oost teruggekeken en werden nog enthousiaster. U-Base bestond nog geen jaar, maar we hadden de kwaliteiten in onze groep om de run te kunnen voltooien. Al snel was de belangstelling groot genoeg om aan de slag te gaan.

Training en voorbereiding

We hebben de Ultra Survivalrun van 2007 als uitgangspunt genomen voor onze trainingen. Gelukkig hadden we een ervaringsdeskundige van die vorige Ultra Survivalrun in onze groep, dus we waren enigszins op de hoogte van wat we konden verwachten. Vanaf januari 2016 hebben we de zondagse trainingen met een uur verlengd zodat het USR-team 3 uur kon trainen. Al snel bleek dat niet alleen het USR-team naar de startdatum toeleefde. Diverse andere U-Baseleden trainden ook mee en gaven input voor de invulling van die trainingen. Het eerste uur besteedden we specifiek aandacht aan onderdelen die we verwachtten tegen te komen: run-bike-run, oriëntatieloop, duurlopen en mountainbiketochten. Na dat uur volgde de reguliere survivalruntraining. Door drukke agenda’s kwam het zelden voor dat iedereen daarbij aanwezig kon zijn. Florence kon bijvoorbeeld pas in maart aansluiten omdat zij nog een seizoen skiles moest geven in Oostenrijk. Uiteindelijk hebben we maar één keer een hele dag met het voltallige team kunnen trainen op een buitensportlocatie in Goirle.

Uitdagingen

De voorbereiding was misschien niet optimaal, maar de spirit om ervoor te gaan was er altijd. We hadden niet de luxe van een eigen camper, sterker nog: twee weken voordat de run zou beginnen, hadden we nog maar één bus tot onze beschikking. Ook hadden we maar twee teamcoaches en keken we jaloers naar hoe andere teams hun verzorging hadden opgetuigd. Maximale rust tussen de etappes door zat er vaak niet in. Meestal waren er nog wel handjes nodig om mountainbikes te onderhouden, de kooktent op te zetten of de bus in en uit te laden zodat we daar ruimte hadden om ons om te kleden. Een volgende keer is het misschien toch wel handig om een derde teamcoach mee te nemen. Overigens bleek achteraf dat we dit jaar toch wel een derde teamcoach (of mascotte) bij ons hadden. Aafke bleek namelijk een paar weken voor de USR zwanger te zijn. Ook hadden een aantal teamleden weinig mountainbike-ervaring, zij hebben speciaal voor de run nog een mountainbike aangeschaft om ook op dat onderdeel goed mee te kunnen komen.

staan voor de navigatie, wat een mooie tijdswinst opleverde. Tijdens de trainingen hebben we ook extra geïnvesteerd in het klimmen, zodat iedereen een goede klimtechniek beheerste. Daar hebben we de vruchten van geplukt: bij elke hindernis konden we allemaal direct doorklimmen. Verder hebben we altijd geprobeerd om te genieten van deze bijzondere ervaring. Want we waren tenslotte met een super gave race bezig. Dit heeft ook geholpen het enthousiasme te bewaren.

Doelstelling

Onze doelstelling was: U-Base op de kaart zetten. Uiteraard stond genieten van dit avontuur op nummer 1 en het zou leuk zijn als we ook nog een etappe konden winnen. We hadden helemaal niet verwacht dat we met de beker naar huis zouden gaan. Maar naarmate we meer etappes wonnen, groeide het geloof. En na dag twee kregen we stiekem het idee dat we kans maakten op de overwinning.

Bert nog zijn hardloopschoenen aantrekken, hij had namelijk niet verwacht dat we meteen weer zouden vertrekken. Toen we bij de kano’s aankwamen, lagen er op dat moment alleen nog maar drie opblaasbootpeddels terwijl we met vier teamleden in de kano zaten. Met deze ‘professionele’ peddels hebben we zes kano-kilometers afgelegd. Niet echt ideaal. Vervolgens maakten we een navigatiefout tijdens het mountainbiken en hebben we noodgedwongen wat extra kilometers afgelegd. Allemaal leermomenten, de eerste etappe kwamen we op plaats 19 binnen. Per etappe hebben we tactisch bepaald welke teamleden de beste kwaliteiten en (energievoorraad) hadden om in die etappe het maximale uit het team te halen. Door tijdig aan te geven wanneer iemand het zwaar had, konden de overige teamleden daarbij helpen. Bijvoorbeeld door elkaar voort te trekken met een elastiek tijdens het hardlopen of fietsen. Uit tactische overwegingen hebben we team Wesepe tijdens de derde dag laten lopen. Dit team deed buiten mededinging mee, uiteindelijk kwamen zij wel als eerste over de finish. Overigens stond team Fit Zeist de hele run boven ons in het klassement. In de laatste etappe wisten we hen zeven minuten voor te blijven, waardoor we met één punt verschil hebben gewonnen. Het was

dus super spannend tot het einde. Helaas is dit in de uitzendingen van RTV Oost niet goed naar voren gekomen. Dat we niet de leider van het tussentijdse klassement waren, heeft in ons voordeel gewerkt. We zaten in de ‘comfortabele’ positie waarin we konden jagen en niet perse vóór hoefden te blijven.

Helemaal stuk

We zijn allemaal één of meerdere keren stukgegaan tijdens de USR. Pieter bewaarde dat zelfs voor de allerlaatste hindernis en dat is dan ook uitgebreid vastgelegd door RTVOost. Het mooiste aan de USR was het winnen van de tweede etappe en de flow waar je dan inkomt. Daardoor werden we nog fanatieker en wonnen ook etappe drie, vier en zeven. Het gaf ons vleugels waardoor we als groep vol voor het maximaal haalbare zijn gegaan. Een etappewinst was ook voordelig omdat we daardoor meer tijd hadden om ons voor te bereiden op de volgende etappe en zo konden we nog wat rust pakken. Hierdoor hebben we nog meer respect gekregen voor de teams

Tactiek

Sterke punten

Een groot voordeel was dat verschillende teamleden ervaring hadden met het lopen van adventure races. Navigeren tijdens het hardlopen of mountainbiken was voor hen een tweede natuur. Daardoor hoefden we niet stil te

die soms maar een kwartier hadden voordat de volgende etappe weer zou starten.

De tactiek was voornamelijk gebaseerd op het principe ‘al doende leert men’. We hebben dus na elke etappe goed geanalyseerd wat beter kon. Zo kregen we tijdens de eerste etappe in Leeuwarden meteen al een paar mooie leermomenten voor onze kiezen. Iedereen was gespannen voor de start en luisterde daardoor niet goed bij de uitleg van de proloog en de eerste etappe. Na de proloog moest

We hebben ons doel behaald, en meer dan dat. We zijn super trots op ons team, het plezier dat we hadden en het behaalde resultaat. Organisatie, bedankt voor dit avontuur en op naar een volgende USR!

usr in Beeld

Door Stef Beunk

Kippenvel momenten tijdens de USR Tijdens de USR mochten op vrijdag en zondag Aloys Kolkman en ondergetekende voor het commentaar tijdens de wedstrijd zorgen. Op zaterdag werd de presentatie op zeer professionele wijze verzorgd door Hans Niessink.

Wie bedenkt dat nou? Op weg vanuit de Achterhoek naar Leeuwarden moest het enthousiasme bij mij nog groeien. Wie bedenkt dat nou om drie dagen achtereen te survivallen? Is een hele run niet lang genoeg? Maar ja, als Eddie te Woerd je vraagt voor medewerking dan kun je gewoonweg geen “nee” zeggen. Dus zetten we ons in de truck naar het noorden om er het beste van te maken. De scepsis veranderde in Leeuwarden al een beetje toen we de startlocatie zagen. “Het is toch wel mooi hier zo aan die gracht in de binnenstad”. Dat de burgemeester erg laat arriveerde om het startschot te lossen wakkerde de onderhuidse chagrijn nog weer eventjes aan. Maar niets kon op tegen de 35 groepen met zeer positief geladen survivalrunners. Zie ze lachen en zich verheugen op wat komen gaat. En kijk, daar hebben we zelfs Didier d’Hondt uit België. De legendarische survivalrun atleet uit de beginjaren van de survivalrun. Die alles en ieder naar huis liep tijdens de wedstrijden. Alleen Jan Maarse was in staat hem enkele keren klop te geven. “Didier, wat leuk dat je ook meedoet”. De Vlaming heeft een grijns van oor tot oor, is bijna 50 jaar en heeft het lichaam van een jonge god. Didier lachte het laatste beetje tegenzin uit mijn lichaam. De USR kan wat mij betreft beginnen.

De rol van de presentator Ik ga hier geen gedetailleerd verslag doen van de wedstrijd. Is trouwens ook onmogelijk. Als presentator sta je letterlijk en figuurlijk aan de zijlijn. Je wordt nooit één van hen. Je beleeft niet wat de deelnemers ervaren. Zij zijn met de groep, gaan samen door diepe dalen en hoge pijnmomenten. Je kunt slechts gissen naar hun gevoelens. Je doet zo nu en dan een verwoede poging om tot de deelnemers door te dringen door hen bij aankomst ongevraagd die lolly van een microfoon onder de neus te duwen en om commentaar te vragen. Maar je ziet ze lijden, genieten, de saamhorigheid groeit, de band wordt sterker, de kloof met de presentator wordt groter. Je voelt je meer toeschouwer worden. En dat blijkt dan ook jouw rol. Vertalen wat je ziet, totaal overbodig want iedereen kan het met eigen ogen zien. Maar je bent zelf survivalrunatleet geweest en je wilt nog zo graag een van hen zijn. Er weer eventjes bijhoren. “Beunk vergeet het maar. Je hebt al zo vaak tegen jezelf gezegd dat je morgen weer gaat beginnen. En nooit is het er van gekomen”, roept de innerlijke stem mij tot de orde. “Ja maar wat John Wiggerman kan, dat kan ik toch ook”, begin ik weer tegen mezelf. “Nee Stef, John is jou links en rechts voorbij gegaan. Hij hoort hierbij, hij is een getrainde atleet, jij staat langs de kant”, reageert mijn innerlijke stem onverbiddelijk. En dus schikken wij ons in de rol die ook heel veel plezier kan geven. En dat is niet alleen een brug vormen tussen organisatie en deelnemers. Maar vooral proberen te vertalen naar het publiek wat de deelnemers voelen.

En toen brak mijn stem Tussen Leeuwarden en de Achterhoek liggen prachtige gebieden. En in die mooie gebieden hebben de verschillende survivalrunorganisaties schitterende routes uitgestippeld met creatieve hindernissen. Maar dan gebeurt het. Op het voetbalveld in Neede. De burgemeester meldt zich ondanks zijn vakantie voor het startschot. Hulde! De Survivalrunorganisatie Neede heeft een prachtig traject uitgelint over de Needse berg. Geweldig gedaan! Dodelijk vermoeid komen de groepen een voor een aan op het sportpark. Voor het publiek mogen ze nog een extra rondje maken om het voetbalveld. Dat kan er ook nog wel bij. Daar komt het team van Kootstertille aan. Er lopen een paar sterke mannen mee in het team en ook een kleine tengere vrouw. Die sterke mannen ondersteunen haar, de vrouw lijkt aan het einde van haar krachten. Dit gebeurt niet wandelend, nee, in gestrekte draf komt het team het sportpark opgerend. Vol bravoure sta ik het team nog aan te kondigen, aan te moedigen. En dan…. dan opeens niets meer. De luidspreker zwijgt omdat de stem van de presentator breekt. Dit is zo’n mooi schouwspel, dit is zo helemaal zoals de survivalrun bedoeld is. Ik kijk de andere kant op, moet me even herpakken. Want ik ga hier toch niet een potje staan janken van blijdschap en geluk. Wat moeten de mensen wel niet van mij denken! Daar komt team Kootstertille het laatste rechte eind op. Het is nog 100 meter tot de finish. Weer krijg ik er geen woord uit. Gelukkig maar, want dit is zo’n mooi schouwspel. Toos van der Vliet, 61 jaar jong, met een ijzeren wil, tussen twee beren van kerels op weg naar de finish. Goh Toos en het team van Kootstertille, wat heb ik een diep respect voor jullie. Dit heb ik zelden in mijn leven meegemaakt, zo mooi.

Terwijl ik thuis achter m’n computer zit en dit opschrijf kijk ik om me heen. Gelukkig is er niemand die me ziet. Want de tranen lopen over m’n wangen. Kippenvel Zondagmiddag. De laatste etappe met aankomst in Beltrum. Paul Geessink heeft me daags tevoren al handenwrijvend verteld welk een mooie finishhindernis ze gemaakt hebben. “Stef jonge, daar worden de laatste krachten aangesproken. Hier gaan ze het nog moeilijk krijgen. Dat zul je nog eens zien”. Het uur der waarheid is aangebroken. Het publiek is in groten getale toegestroomd. De deelnemers moeten de laatste kilometers op kaart en kompas lopen. Vinden ze de juiste

weg naar de finish? Dat blijkt niet altijd het geval te zijn. Sommige groepen zijn verkeerd gelopen. Ze moeten terug. Ze moeten naar de bok. Daar in de verte doemt het gevaarte al op. Daar waar het zwart ziet van de mensen. De mensen verwachten spektakel. Hoe zijn de deelnemers eraan toe? Zijn ze total loss? En dan moeten ze deze moeilijke hindernis nog. Als dat maar goed gaat! En dan gebeurt het. Het publiek gaat op de weg staan. Van daaruit kunnen ze het nog beter zien. Daar komen de eerste groepen aangerend. Het publiek vormt een erehaag en begint te applaudisseren. Wat een kick geeft dit onthaal. Dit geeft meer kracht dan de beste sportdrank. Je ziet het effect aan de gebogen ruggen van de survivalrunatleten. Drie dagen van inspanning en ontbering en dan zo’n aankomst. De ruggen worden rechtgebogen, de huid trekt

strak achter de oren, het kippenvel staat op de armen. Nog eenmaal zullen de survivalrunatleten aan iedereen laten zien waarvoor ze getraind hebben. Ook deze touwhindernis gaat eraan. Niets en niemand krijgt hen klein. Als winnaars gaan ze allemaal over de finish. De bewondering staat de toeschouwers op de gezichten af te lezen. De USR 2016 zit erop. Met dank aan de organisatie, de vele vrijwilligers, de sponsoren en de deelnemers. Wat een prachtig evenement. Wat is de survivalrunsport toch mooi!

Door Johan van Lieshout

ENKEL VERZWIKT....EN NU? Deel 2 Je loopt een run of je bent aan het trainen en plotseling gebeurt het. Je verstapt jezelf en zwikt door je enkel. Eenmaal de enkel verzwikt verhoogd helaas de kans dat het opnieuw gebeurt. In de vorige Survivalrun heb ik een theoretisch kader neergezet, waardoor je hopelijk een aantal zaken helder hebt over de rol van het centrale zenuwstelsel in pijnervaring, maar ook in het ontwikkelen van compensatiemechanismen. In dit deel wil ik vertellen wat je zelf kan doen om de kans op herhaling zo klein mogelijk te maken.

Figuur 1: De klassieke enkelverzwikking

echanismen Compensatiem nuwstelsel king werkt het ze ik zw er lv ke en n Na ee ngs herstel en kan la . Op korte doelgericht aan dat doel bereiken en eg w e nd ille versch en adequaat nsatiemechanism pe m co jn zi ijn niveau term r op een bepaald ee w el sn je r oo waard tel. Als zorgen voor hers en n re ne tio nc fu kunt en bestaan echanismen blijv m ie at ns pe m co en de kans deze hter belemmeren ec l te rs he ze en kunn roten. een rijtje: op herhaling verg mechanismen op ie at ns pe m co de Hier proprioceptieve • Afname van de nuwstelsel ze le naar centra om ro st ie at rm fo in visuele eerd word door ns pe m co ge at w naar de enkel); controle (kijken wust rcontrole op onbe ie sp e rd de in rm • Ve door mpenseerd wordt co ge at w au ve ni denken le (het moeten na bewuste contro ; n) ge van bewegin bij het maken spieren aanspannen van g di tij lijk ge r oo • D ie) neemt richt (co-contract w ge n ee om nd ro flexmatig e. Dit gebeurt re de stabiliteit to zit hem ie at compens e D t. us w be on en gie de stijfheidsstrate in de zogenaam s le al r ust dan maa waarbij je bew el. t is niet functione da aanspant en problemen el ve or tegie kan vo ra st e ez d t is Ju tensiteit hoger moment dat de in t he op en rg zo hoe meer je dit ger de intensiteit ho oe H . dt or w eren; uikt om te stabilis systeem gebr gspatronen in in nn dere aanspa an an ta ts on Er • keten. n de bewegings andere delen va gang van er ov de n gaan is ka is m t he r aa W rbeeld oefeningen, bijvoo ve ie ns te in ag la ar hoog n op een been, na se et po en nd ta rvivalrunning. iteiten zoals bij su tiv ac ve ie ns te in feningen laag intensieve oe n va en do et H genaamde rantie voor een zo ga en ge t ef ge feningen. og intensieve oe ho ar na r fe ns tra

ag.. En nu aan de sl van het is het stimuleren Het uitgangspunt Het lichaam n. re en om te le og rm ve en or eb bereiken. aang zaak is om iets te od no n ee er s al leert nner een nnende survivalru Zo leert een begi zeker steeds r aa m langzaam ek ni ch te ng ha at hij van apen eerste instantie ga In n. se er he be r bete techniek en een gebrekkige et m B ar na A punt ds efficiënter matisch een stee to au d tij de in zal er edback vanuit ontstaan door fe on tro pa gs in eg bew trainer. Deze aar ook vanuit de m lf, ze am ha lic het toepassen nnen we ook gaan ku en nt pu gs an enkel. uitg n stabiliteit van de va en uw bo op t in he t waardoor en is een zelftes do n ka t rs ee je Wat mpensatie waar en welke co en em rn aa w nt je ku kelijk, zonder uikt. Kan je mak br ge je n eë gi te stra uik te maken kel, zonder gebr en de or vo ht ac aand aan zonder m op een been st ee st sy e el su vi je van hterste voren ijl je het alfabet ac rw te n lle va te om en dichtdoet. urt er als je je og be ge at W . gt ze op ts. Wat ssen links en rech tu il ch rs ve n ee Is er or een been staat en vo n ee op je s al je zie romphouding, je verschillen in e Zi t. aa st l ge ie sp ie of lage het bekken of kn in je r ee ns pe m co sstrategie k van de stijfheid ui br ge je k aa m rug, etcetera. maken voor nprogramma te fe oe ed go n ee Om en. Tijdens lgende overweg vo t he je n ku lf jeze ocatie zijn van ag er geen prov m en ng ni fe oe de kt van bewuste sactiviteit. Je wer ng ki te ts on of jn pi atiseerd bewust geautom on ar na g rin oe tv ui een voorbeeld. t te verduidelijken di m O . en eg w be

KANTELPLANK Stel je staat op een kantelplank zoals hieronder staat afgebeeld. Dan zou je het volgende kunnen doen. Voor het verbeteren van de bewuste proprioceptie kan je de plank zonder visuele feedback kijkend naar voren (ruimtelijke oriëntatie) of met de ogen dicht gecontroleerd van links naar rechts kantelen. Je concentreert je maximaal op het waarn emen van de beweging met minimale ruis in de omgeving. Hierbij kan je variëren in snelheid en bewegingsuitsla g. Door wel te werken met visuele feedback ben je meer bezig met bewuste motorisch controle. Ook hierbij het belangrijk dat je maximaal concentreert. Nu op het beloop van de bewe ging. Je maakt het onbewust door een cognitieve en/of motorische dubbeltaak toe te voegen waarbij er geen visuele feedb ack mogelijk is. Door ook nog onverwachte verstoringen toe te voegen wordt je gedwongen hier op te reageren. Je kunt iemand anders vragen te zorgen voor deze onverwachte verstoringen. TRAININGSVORMEN Dit is slechts een voorbeeld van de oneindige hoeve elheid mogelijkheden die er zijn om te werken aan een goede neuromusculaire controle. Waar het om gaat is dat je deze kennis gaat toepassen tijdens je trainingsvormen, bijvoorbeeld een swing-over maken, vervolgens lopen naar een genum merde pion 1 t/m 5. Het nummer wordt geroepen door jouw trainingsmaatje op het moment dat je uit de swing-over komt. Dit doe je bijvoorbeeld 5x. Ik hoop dat het artikel duidelijk genoeg is. Mocht je vragen hebben dan kun je mij mailen: Johan@fysio-dyn amiek.nl Fysio-manueeltherapeut bij Fysiodymaniek (www.fysio -dynamiek.nl)

Kadotip: Survivalrun Kalender Ben je op zoek naar het ultieme cadeau om voor Sinterklaas of Kerst aan een survivalvriend te geven? Dan is de Survivalrunkalender van dit survivalseizoen 2016-2017 jouw redding! Met daarop alle ( ook recreatieve) wedstrijden van de bond EN de inschrijfdata! En bij elke maand prachtige survivalrunfoto’s om bij weg te dromen.

ntworpen door Nicole van der Veen-Kerssies, de grafische moeder van Drekbekkie en

zelf ook enthousiast survivalrunner. Er zijn nog een paar kalenders bij Nicole te koop voor €10, dus wees

er snel bij! Stuur haar een bericht via Facebook of mail <vdvkerssies@ hotmail.com> en de kalender rolt binnenkort op jouw deurmat.

newbornfotografie

KIEKJES wenst u fijne feestdagen! www.kiekjes-newbornfotografie.nl