ΤΕΤΤΤΙΞ & ΠΑΝΑΓΙΏΤΗΣ ΧΏΡΟΣ - 21:00 - ΤΕΤΤΤΙΞ & ΠΑΝΑΓΙΏΤΗΣ ΤΟΜΑΡΆΣ music ΤΟΜΑΡΆΣ - ΕΚΘΕΣΙΑΚΌΣ music music
AMBIENT PRESSURE 6 - 7
Δ Ε Κ Ε Μ Β Ρ Ι Ο Υ
2 0 1 8
Μία παράσταση από τον Giacinto Scelsi, γνωστό για τα έργα του «πάνω σε μία νότα», έως τον νονό της ambient, Brian Eno. Βυθιστείτε στον ήχο του ΤΕΤΤΤΙΞ και το φως του Παναγιώτη Τομαρά.
Φωτογραφίες © Κική Παπαδοπούλου
Κάτι για την παράσταση
Με αφορμή τα 30 χρόνια από τον θάνατο του Giacinto Scelsi, ο ΤΕΤΤΤΙΞ ανεβάζει μια ambient παράσταση κατά την οποία ο θεατής συνυπάρχει με τη μουσική – ελεύθερος να βυθιστεί μέσα σ’ αυτήν ή απλώς να την παρακολουθήσει από απόσταση. Ο Παναγιώτης Τομαράς, ορμώμενος από τη μουσική –την ατμόσφαιρά της, τη μινιμαλιστική αισθητική της, την άλλοτε υπνωτική και άλλοτε διεγερτική της επίδραση– στήνει ένα παιχνίδι με τις βασικές ιδιότητες του φωτός. Με αντανακλάσεις και αλλαγές στην ένταση και το χρώμα δημιουργεί για κάθε έργο ένα ιδιαίτερο περιβάλλον.
Διακόπτοντας τις πρόβες για μία ομαδική φωτογραφία.
Πρόγραμμα
Brian Eno (γενν. 1948) Ambient 4: On Land_ Lizard Point (1978-82) – μεταγραφή για σύνολο Giacinto Scelsi (1905-88) Okanagon (1968), για άρπα, ταμ-ταμ και κοντραμπάσο με ενίσχυση Ζήσης Σέγκλιας (γενν. 1984) Let the music go down (2013), για μπάσο κλαρινέτο, σαξόφωνο, φαγκότο, κρουστά, κοντραμπάσο Νίκος Ιωακείμ (γενν. 1978) Væsanus! (2014), για φλάουτο, μπάσο κλαρινέτο, σαξόφωνο, φαγκότο, κρουστά, κιθάρα, κοντραμπάσο Brian Eno Ambient 4: On Land_ A Clearing (1978-82) – μεταγραφή για σύνολο
Peter Adriaansz (γενν. 1966) Fraction (2011), για σαξόφωνο, ηλ. κιθάρα, κανονάκι και σαντούρι με ενίσχυση Giacinto Scelsi (1905-88) Maknongan (1976), για οποιοδήποτε βαθύφωνο όργανο Μιχάλης Παρασκάκης (γενν. 1980) Σκοστόκ (2015), για σύνολο Brian Eno Ambient 4: On Land_ Lantern Marsh (1978-82) – μεταγραφή για σύνολο
Mε το tuner στο αναλόγιο, ο Guido de Flaviis επαναλαμβάνει μια μόνο νότα που ταλαντώνεται διαρκώς.
Κάτι για κάθε έργο Το Ambient 4: On Land είναι ένας δίσκος με οκτώ κομμάτια του Μπράιαν Ίνο που κυκλοφόρησε το 1982. Ο Ίνο γράφει: Θεωρώ ότι πρόκειται για μια μουσική «περιβάλλοντος», προορισμένη να βιωθεί εκ των ένδον. […] Η πρόθεσή μου ήταν να κάνω μια μουσική που θα ‘ταν σαν την παραστατική ζωγραφική, χωρίς όμως αναφορές στην ιστορία της μουσικής, αλλά μάλλον σε μια «ιστορία της ακρόασης». Το ηχητικό υλικό μου άρχισε σιγά σιγά να μετατοπίζεται από τα ηλεκτρονικά και τα ακουστικά όργανα προς αντικείμενα που δεν ήταν πια όργανα, όπως κομμάτια από αλυσίδες, ραβδιά και πέτρες. […] Άντλησα υλικό όχι μόνο από ηχογραφήσεις κορακιών, βατράχων και εντόμων, αλλά και από το σύνολο της προγενέστερης δουλειάς μου. Το Lantern Marsh είναι μια τοποθεσία λίγα μίλια μακριά από το μέρος όπου μεγάλωσα στην Ανατολική Αγγλία, αλλά η εμπειρία μου πηγάζει όχι από μια επίσκεψή μου εκεί (παρόλο που είναι σχεδόν βέβαιο πως το επισκέφθηκα), αλλά από το ότι το είδα αργότερα στον χάρτη και αναρωτήθηκα πού να ‘ναι και πώς να ‘ναι. Lizard Point ονομάζεται το νοτιότερο άκρο της βρετανικής ενδοχώρας, κοντά στο Land’s End της Νοτιοδυτικής Αγγλίας, ενώ το A Clearing δεν είναι τίποτε άλλο από αυτό που σημαίνει: ένα ξέφωτο.
Ο Μιχάλης Παρασκάκης ανέλαβε να μεταφέρει τον ηχογραφημένο ήχο αυτών των κομματιών στα όργανα του ΤΕΤΤΤΙΞ: αφού τα άκουσε εκατοντάδες φορές, κατέγραψε με το αυτί την αναπαράστασή τους. Θέλοντας να μείνει πιστός στο πνεύμα της μουσικής του Ίνο, έφτιαξε παρτιτούρες χωρίς αυστηρό χωρισμό σε μέτρα, ώστε οι μουσικοί να χτίζουν ομαδικά τον ήχο συνεννοούμενοι μεταξύ τους. Ο Σέλσι, «ο Δάσκαλος της ελάχιστης μετάβασης», ξεδιπλώνει με τον διαλογισμό του πάνω στον ήχο ένα αρχέγονο δράμα χωρίς λόγια στα έργα Okanagon και Maknongan. Σύμφωνα με την παραδοσιακή θρησκεία στο Ιφουγκάο των Φιλιππίνων, ο Μάκνονγκαν είναι ο υπέρτατος θεός και το όνομά του σημαίνει «αυτός στον οποίο αρμόζουν οι θυσίες». Όσο για το Okanagon, ο τίτλος παραπέμπει στους αυτόχθονες Syilx της Αμερικής που ζούσαν κοντά στον ποταμό Οκάναγκαν πριν την έλευση των Ευρωπαίων αποίκων. Ο ίδιος ο Σέλσι έχει πει πως το κομμάτι «εκφράζει τον καρδιακό παλμό της γης». Το Let the music go down γράφτηκε για το ισπανικό σύνολο Vertixe Sonora. Το κομμάτι εξερευνά την τάση της μουσικής να κατευθύνεται από δραματουργική άποψη προς τα κάτω ― ό,τι κι αν μπορεί να σημαίνει αυτό: χαμηλή περιοχή ενός οργάνου, επιβράδυνση του παλμού, αλλαγή ηχοχρώματος και, φυσικά, διάθεσης. http://zesseseglias.com/
Το Væsanus! γράφτηκε για το G.A.M.E. (Ghent Advanced Masters Ensemble) του Κονσερβατορίου της Γάνδης, με αφορμή τα 500 χρόνια από τη γέννηση του Φλαμανδού ανατόμου Ανδρέα Βεσάλιου (Andreas Vesalius Bruxellensis, 1514-1564), που με τις πρωτοπόρες του αναδιφήσεις του ανθρώπινου σώματος προκάλεσε τη μήνι της Εκκλησίας και απέκτησε το προσωνύμιο «væsanus» (παράφρων). Η ιστορία του υπαγόρευσε αντίστοιχα και τη συγκρουσιακή μορφή του κομματιού, όπου μια καθόλα «σοβαρή» και έρπουσα μουσική διακόπτεται δύο φορές από «παρανοϊκά» ιντερμέδια που κατεδαφίζουν κάθε σοβαροφάνεια και καλούν σε εξέγερση – η αντίσταση ενάντια στη μισαλλοδοξία και τον σκοταδισμό παραμένει επίκαιρη, εξάλλου. Το κομμάτι εξερευνά το πώς το όλον μπορεί να πηγάσει οργανικά από ένα κύτταρο και πώς το συνεχές ως σταδιακή μετάβαση επιτυγχάνεται με την περιστροφή γύρω από έναν μόνο φθόγγο. Επιζητεί προσηλωμένη ακρόαση και δίνει την αίσθηση ότι η σιωπή δεν είναι η παύση της μουσικής, αλλά ότι το αντίστροφο ισχύει. https://ioakeimbox.com/
Το Fraction παραγγέλθηκε από το νεοϋορκέζικο κουαρτέτο Flexible Music, αλλά πρωτοεκτελέστηκε από το Omnibus Ensemble του Ουζμπεκιστάν. Ο Πέιτερ Άντριαανς φτιάχνει μια τελετουργία βιομηχανικών ήχων που συγχρονίζονται με τυχαίο τρόπο κατά τη διάρκεια της νωχελικής επανάληψης μίας νότας που ταλαντώνεται αδιάκοπα. www.peteradriaansz.com/
Ο Σκοστόκης, βασιλιάς της Θράκης κατά το τέλος του 3ου αιώνα π.Χ., είναι κάποιος για τον οποίο δεν γνωρίζουμε σχεδόν τίποτα – πέρα από το όνομά του πάνω στα νομίσματα που έκοψε. Το Σκοστόκ γράφτηκε για το Nieuw Ensemble του Άμστερνταμ, αλλά απόψε παρουσιάζεται σε εντελώς νέα μορφή. Το έργο είναι μια δραματουργική μελέτη πάνω στον παλμό. Ο παλμός αυτός μεταμορφώνεται, σχίζεται σε δύο, τρεις ή πολύ περισσότερους παλμούς και γίνεται πάλι ένας, ξανά και ξανά. Εμφανίζεται σε πολλά επίπεδα, στους κρουστούς, στους νυκτούς, ακόμα και στους κρατημένους ήχους (ως διακρότημα), διαταράσσοντας έτσι τη στατικότητά τους. Όπως σε ένα μωσαϊκό η εικόνα είναι στατική, αλλά οι ψηφίδες δίνουν ρυθμό και κίνηση, εδώ η δραματουργία μπαίνει σε κίνηση μέσα από την πολυεπίπεδη αντίστιξη των παλμών. https://michailparaskakis.com/
Κάτι για τους συντελεστές
ΤΕΤΤΤΙΞ
Παναγιώτης Τομαράς
Ο ΤΕΤΤΤΙΞ (με τρία ταυ) ξεκίνησε το 2017 από μια ομάδα νέων μουσικών που τους ενώνει η αγάπη για τη σύγχρονη μουσική και η παλιά τους γνωριμία και συνεργασία. Βάσεις του έχει την Αθήνα και τα Χανιά. Ο ΤΕΤΤΤΙΞ χαρακτηρίζεται από έναν ιδιαίτερο συνδυασμό οργάνων που αποκλίνει από τους καθιερωμένους σχηματισμούς. Σκοπεύει στη δημιουργία νέου ρεπερτορίου μέσα από συνεργασίες με συνθέτες από την Ελλάδα και όλο τον κόσμο, αλλά και στην ανάδειξη ξεχασμένων έργων του 20ού αιώνα. Παράλληλα, ως γνήσιο παιδί της εποχής του, φλερτάρει με τον αυτοσχεδιασμό και με άλλα είδη μουσικής (ποπ, ροκ, ρεμπέτικα, ηλεκτρονική, τζαζ, παραδοσιακή). Έχοντας επίγνωση της οπτικήςσκηνικής διάστασης μιας συναυλίας, ο ΤΕΤΤΤΙΞ αντιμετωπίζει τις παραστάσεις του ως ενιαία θεάματα και επιδιώκει συνεργασίες με καλλιτέχνες από άλλους χώρους. Την πρώτη του εμφάνιση φιλοξένησε το Zp87, τον Μάιο του 2018. Αυτό τον καιρό ετοιμάζεται για τη συμμετοχή του στη νέα ταινία του Νίκου Κορνήλιου, Από όλους τους δρόμους του κόσμου.
Ο Παναγιώτης Τομαράς είναι ένας video & light artist που εργάζεται με ποικίλα αναλογικά και ψηφιακά μέσα τα οποία διερευνούν περαιτέρω την οπτική εμπειρία μέσω προβολών βίντεο, φωτιστικών εγκαταστάσεων και φωτογραφίας. Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1985 και έλαβε πτυχίο BA στη Φωτογραφία και ΜΑ στις Ψηφιακές Τέχνες από την Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας. Στη συνέχεια, απέκτησε Master of Music στο ArtScience Interfaculty του Βασιλικού Κονσερβατορίου της Χάγης. Μεταξύ άλλων, ο Τομαράς έχει συνεργαστεί με τον σκηνοθέτη όπερας Francesco Micheli, τον ερευνητή πολυμέσων Chris Salter, ενώ από το 2013 πραγματοποιεί τον σχεδιασμό προβολών και βίντεο για τους βιομηχανικούς θρύλους του EBM Clock DVA μαζί με τον Adi Newton και τον Maurizio Martinucci (TeZ). Ο Τομαράς έχει δημιουργήσει έργα για θέατρο, όπερα, χορό και διαφημίσεις, συμμετέχοντας και αποσπώντας βραβεία σε πολλούς διαγωνισμούς, όπως στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας και στο Incubate Festival 2013 (Βραβείο Καλύτερων Οπτικών). Επιλεγμένο φωτογραφικό έργο του αποτελεί μέρος της συλλογής του Μουσείου Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης.
Διάρκεια: 1 ώρα και 10 λεπτά Στην παράσταση γίνεται χρήση στροβοσκοπικών φωτισμών (strobe lights) Σύλληψη, Σχεδιασμός: Μιχάλης Παρασκάκης Καλλιτεχνική διεύθυνση και προγραμματισμός: Κατερίνα Κωνσταντούρου, Μιχάλης Παρασκάκης, Νίκος Γαλενιανός, Νίκος Ιωακείμ Σχεδιασμός φωτισμών, Σκηνική επιμέλεια: Παναγιώτης Τομαράς Τεχνικός ήχου: Brian Coon
ΤΕΤΤΤΙΞ: Ana Chifu (φλάουτο), Ειρήνη Αμανατιάδου (κλαρινέτο), Guido de Flaviis (σαξόφωνo), Ρέα Πικίου (φαγκότο), Σίσσυ Μακροπούλου (άρπα), Κατερίνα Κωνσταντούρου (πιάνο, κανονάκι), Mislav Režić (κιθάρα), Σταμάτης Πασόπουλος (ακορντεόν), Παναγιώτης Ζιάβρας (κρουστά, σαντούρι), Χάρης Παζαρούλας (κοντραμπάσο), Μιχάλης Παρασκάκης (συνθέτης, φωνή), Νίκος Ιωακείμ (συνθέτης), Νίκος Γαλενιανός (συνθέτης) Διεύθυνση: Κωνσταντίνος Τερζάκης
Θερμές ευχαριστίες στους Μίλτο Λογιάδη, Παύλο Σεργίου, Αναστασία Γεωργάκη και Θάνο Νικολόπουλο, Ζαχαρία Ταρπάγκο, Βαγγέλη Πασχαλίδη, Βασίλη Ζιγκερίδη, Αλέξανδρο Ριζόπουλο, Γιώργο Περράκη, Στέλλα Χρονοπούλου, Αντώνη Χατζηνικολάου, Μάρκο Ρούνιτς και τον Μπράιαν Ίνο που μας διέθεσε αφιλοκερδώς τη μουσική του.
Ambient Pressure
ΤΕΤΤΤΙΞ & Panagiotis Tomaras
6-7.12.2018 EXHIBITION HALL | 21:00
On the occasion of Giacinto Scelsi’s 30th anniversary of his death, TETTTIΞ sets up an ambient performance during which the audience cohabits with the music, free to get immersed in it, or to follow it from a distance. Panagiotis Tomaras, driven by the music’s atmosphere, its “minimalist” æsthetic, its hypnotic or stimulating impact, sets a play with light’s fundamental qualities. Using reflections and gradations of intensity and colour, he creates a singular environment for each work.
Duration: 1 hour and 10 minutes Strobe lights will be used during the performance Concept, Realization: Michalis Paraskakis Artistic direction and programming: Katerina Konstantourou, Michalis Paraskakis, Nikos Galenianos, Nikos Ioakeim Light & Stage Design: Panagiotis Tomaras Sound engineer: Brian Coon
ΤΕΤΤΤΙΞ: Ana Chifu (flute), Εirini Amanatiadou (clarinet), Guido de Flaviis (saxophone), Rhea Pickios (bassoon), Sissi Makropoulou (harp), Katerina Konstantourou (piano, qanun), Mislav Režić (guitar), Stamatis Pasopoulos (accordeon), Panagiotis Ziavras (percussion, santur), Charis Pazaroulas (double bass), Michalis Paraskakis (composer, voice), Nikos Ioakeim (composer), Nikos Galenianos (composer) Conductor: Konstantinos Terzakis
Warm thanks to Miltos Logiadis, Pavlos Sergiou, Anastasia Georgaki & Thanos Nikolopoulos, Zacharias Tarpagkos, Vaggelis Paschalidis, Vasilis Zigkeridis, Alexandros Rizopoulos, Giorgos Perrakis, Stella Chronopoulou, Antonis Hadjinikolaou, Marko Runjić, and to Brian Eno for granting us his music free of charge.
ΤΕΤΤΤΙΞ ENSEMBLE & PANAGIOTIS TOMARAS - EXHIBITION HALL - 21:00 - ΤΕΤΤΤΙΞ ENSEMBLE &music PANAGIOTIS TOMARAS music music
Συμβιώνοντας με τη μουσική σε ένα παιχνίδι γεμάτο φως.