Issuu

William Forsythe G O F DA N C E A Q U IE T E V E N IN

A Sadlerâ€™s Wells London Production

Πρωτότυπες Φωτογραφίες: © Bill Cooper

Ένα ήσυχο βράδυ στη Στέγη.

Κάτι για την παράσταση

Ένα ήσυχο βράδυ στη Στέγη. Αναμφισβήτητα, αν υπάρχει ένας άνθρωπος που «ηλέκτρισε» το μπαλέτο, που του έδωσε νέα πνοή και το έκανε μια δυναμική τέχνη έτοιμη να εκτοξευτεί στον 21ο αιώνα, αυτός είναι ο Ουίλλιαμ Φόρσαϊθ. Ο Αμερικανός χορογράφος δημιουργεί κόσμους ολόκληρους με μοναδικά μέσα το ανθρώπινο σώμα, τον χώρο και τον χρόνο, μεταβάλλοντας τον χορό σε μια πρωτόγνωρη εμπειρία, τόσο για τους χορευτές όσο και για το κοινό του. Η παράσταση είναι μια διεθνής συμπαραγωγή της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση, περιλαμβάνει δύο νέα κομμάτια (Epilogue και Seventeen/Twenty One), δύο νέες εκδοχές παλαιότερων έργων του ρεπερτορίου του, το Dialogue (DUO2015) και το Catalogue (Second Edition), καθώς και το Prologue, ένα απόσπασμα του Seventeen/Twenty One.

Χορευτές που έχουν συνεργαστεί μαζί του για πολλά χρόνια αφηγούνται με τα σώματά τους ιστορίες βαθιάς επικοινωνίας, με μοναδικό ήχο την αναπνοή τους. Χιούμορ, ευαισθησία, πρόκληση, απόκριση. Οδηγός τους ο ρυθμός και ο απίστευτος συντονισμός τους. Σαν τους δείκτες ενός αόρατου ρολογιού, καταγράφουν τον χρόνο, τον κάνουν ορατό, τον επιμηκύνουν και τον συρρικνώνουν, αλλάζοντας τον χώρο και, εντέλει, ανοίγοντας τη μυστική δίοδο της δικής μας επικοινωνίας μαζί του.

Μια διεθνής συμπαραγωγή της Στέγης από τον άνθρωπο που «ηλέκτρισε» το μπαλέτο.

Κάτι από τον διεθνή τύπο

κή βραδιά υχη, η τελευταία χορευτι Αν και τιτλοφορείται ήσ ται ίνε ο Sadler’s Wells διακρ του Ουίλλιαμ Φόρσαϊθ στ . τική και ευρηματική ορμή από εκπληκτική πνευμα

The Stage

ργειας διαπνέει Μια αίσθηση θορυβώδους street ενέ άπτυχο πρόγραμμα τετρ ένα το A Quiet Evening of Dance, αβητάρι αλφ ες τώδ υμα πνε που ξεκίνησε σαν ένα εξελιχθεί να για ς μμή γρα και μας της κλασικής φόρ του μεταμοντερνισμού ρία υθε σε ένα λαμπερό κράμα, όπου η ελε ου. Οι χορευτές συναντά τον δυναμισμό του μπαλέτ παλιούς συνεργάτες πιο ς του από ι που το ερμηνεύουν είνα σθήκη του ιδιοφυούς του Φόρσαϊθ, με την εκπληκτική προ παράσταση αυτή b-boy, Rauf “RubberLegz” Yasit. Η νιστική ακρίβεια κλο συγ ήταν υπέροχη όχι μόνο για τη τον θαυμάσιο για και ά αλλ ί, χτε με την οποία είχε φτια τα και την ιδιοφυία τρόπο που φώτιζε την ιδιαιτερότη ές του. του καθενός από τους επτά χορευτ

Judith Mackrell και Lyndsey Winship, κριτικοί χορού, The Guardian

υπτική. Μια βραδιά σπάνια και αποκαλ The Guardian Κάθε κίνηση μοιάζει υπο λογισμένη στο χιλιοστό και οι χορευτές μετακινού νται με απόλυτη αρμονί α από την αυτόνομη στη συγ χρονισμένη κίνηση.

Time Out (Μελβούρνη)

Μια εγκεφαλική, ενίοτε αστεία βραδιά. Ο Φόρσαϊθ αποσυναρμολογεί το μπαλέτο με τρυφερότητα, ώστε να αποκαλύψει και να παίξει με τους μηχανισμούς του. Independent

στική παράσταση: Μια πραγματικά απολαυ ιρετικά δουλεμένη. ευφυής, απρόβλεπτη, εξα Financial Times

Κάτι για τον William Forsythe Ο William Forsythe χορογραφεί πάνω από 45 χρόνια. Έχει αναγνωριστεί ως ο χορογράφος που επαναπροσδιόρισε το μπαλέτο, οδηγώντας το από το κ λασικό ρεπερτόριο σε μια δυναμική μορφή τέχνης του 21ου αιώνα. Το πηγαίο ενδιαφέρον του για τις θεμελιώδεις αρχές της δημιουργίας, τον οδήγησε σε μια ευρεία γκάμα έργων που περιλαμβάνει –μεταξύ άλλων– εγκαταστάσεις, ταινίες και έργα που βασίζονται στη ψηφιακή γνώση. Αφού μεγάλωσε στη Νέα Υόρκη και έλαβε την πρώτη του εκπαίδευση στη Φλόριντα από τους Nolan Dingman και Christa Long, ο Ουίλλιαμ Φόρσαϊθ χόρεψε με το Joffrey Ballet και αργότερα με το Stuttgart Ballet, στο οποίο και προσκ λήθηκε το 1976 ως Φιλοξενούμενος Χορογράφος. Τα επτά επόμενα χρόνια δημιούργησε νέα έργα για το Stuttgart ensemble και για ομάδες μπαλέτου στο Μόναχο, τη Χάγη, το Λονδίνο, τη Βασιλεία, το Βερολίνο, τη Φρανκφούρτη, το Παρίσι, τη Νέα Υόρκη και το Σαν Φρανσίσκο. Από το 1984 ξεκίνησε η εικοσαετής καριέρα του ως διευθυντής του Μπαλέτου της Φρανκφούρτης, όπου δημιούργησε έργα όπως τα Artifact (1984), Impressing the Czar (1988), Limb’s Theorem (19 9 0), The Loss of Small Detail (1991), A L I E / N A(C)TION (1992), Eidos:Telos (19 9 5), Endless House (1999), Kammer/ Kammer (2000) και Decreation (2003). Αφότου έκ λεισε το Μπαλέτο της Φρανκφούρτης το 2004, ο Φόρσαϊθ ίδρυσε την Forsythe Company, που διεύθυνε από το 2005 έως το 2015, ανεβάζοντας έργα όπως τα Three Atmospheric Studies (2005),

You made me a monster (2005), Human Writes (2005), Heterotopia (2006), The Defenders (2007), Yes we can’t (2008/2010), I don’t believe in outer space (2008), The Returns (2009) και Sider (2011). Τα πιο πρόσφατα έργα του δημιουργήθηκαν και ανέβηκαν αποκ λειστικά από την Forsythe Company, ενώ οι παλαιότερες δημιουργίες του εμφανίζονται σταθερά στο ρεπερτόριο όλων σχεδόν των μεγάλων συνόλων μπαλέτου στον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων των μπαλέτων Μαριίνσκι, των μπαλέτων της Νέας Υόρκης και του Σαν Φρανσίσκο, του Εθνικού Μπαλέτου του Καναδά, του μπαλέτου Ζέμπερ της Όπερας της Δρέσδης, του Βασιλικού Μπαλέτου της Αγγλίας και του μπαλέτου της Όπερας του Παρισιού. Ανάμεσα στα βραβεία με τα οποία έχει τιμηθεί ο Φόρσαϊθ και οι συνεργάτες του, συγκαταλέγεται το Βραβείο Χορού και Περφόρμανς της Νέας Υόρκης Bessie (1988, 1998, 2004, 2007) και το Βραβείο Laurence Olivier (1992, 1999, 2009). Η γαλλική κυβέρνηση του απένειμε τον τίτλο του Ταξιάρχη του Τάγματος των Τεχνών και των Γραμμάτων (1999) και έχει τιμηθεί με το Βραβείο Πολιτισμού της Έσσης (1995), το Γερμανικό Σταυρό Διακεκριμένης Υπηρεσίας (1997), το Βραβείο Wexner (2002), το Χρυσό Λιοντάρι της Μπιενάλε της Βενετίας (2010), το Βραβείο του Αμερικανικού Φεστιβάλ Χορού-Samuel H. Scripps για τη συνολική προσφορά του (2012) και το Μεγάλο Βραβείο της γαλλικής Εταιρείας Συγγραφέων και Συνθετών Δραματικών Έργων (2016).

Ο αρχιτέκτονας-καλλιτέχνης Daniel Libeskind (Groningen, 1989) ανέθεσε στον Φόρσαϊθ τη δημιουργία εγκαταστάσεων, αρχιτεκτονικών και υπό μορφή περφόρμανς: ARTANGEL (Λονδίνο, 1997), Creative Time (Νέα Υόρκη, 2005) και Staatliche Kunstsammlungen Dresden (2013, 2014). Αυτά τα «χορογραφικά αντικείμενα», όπως ονομάζει τις εγκαταστάσεις του ο Φόρσαϊθ, περιλαμβάνουν ανάμεσα σε άλλα, τα White Bouncy Castle (1997), City of Abstracts (2000), The Fact of Matter (2009), Nowhere and Everywhere at the Same Time No. 2 (2013) και Black Flags (2014). Οι εγκαταστάσεις και οι ταινίες του έχουν παρουσιαστεί σε πλήθος μουσεία και εκθέσεις, όπως την Μπιενάλε του Γουίτνεϊ (Νέα Υόρκη, 1997), το Φεστιβάλ της Αβινιόν (2005, 2011), το Μουσείο του Λούβρου (2006), την Pinakothek der Moderne στο Μόναχο (2006), το 21_21 Design Sight στο Τόκυο (2007), το Κέντρο Τεχνών Wexner (Κολόμπους, 2009), την Tate Modern (Λονδίνο, 2009), τη Hayward Gallery, (Λονδίνο 2010), το ΜοΜΑ (Νέα Υόρκη, 2010), το Ινστιτούτο Σύγχρονης Τέχνης της Βοστόνης (2011), την Μπιενάλε της Βενετίας (2005, 2009, 2012, 2014), το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Φρανκφούρτης (2015) και την 20ή Μπιενάλε του Σύδνεϋ (2016). Ο Ουίλλιαμ Φόρσαϊθ είναι ο πρώτος χορογράφος που συμπεριελήφθη στον κατάλογο των καλλιτεχνών της Gagosian Gallery. Σε συνεργασία με ειδικούς των media και εκπαιδευτές, ανέπτυξε νέες προσεγγίσεις στην τεκμηρίωση, την έρευνα και την εκπαίδευση του χορού. Η εφαρμογή του για υπολογιστές του 1994, Improvisation Technologies:

A Tool for the Analytical Dance Eye, που αναπτύχθηκε σε συνεργασία με το ZKM / Zentrum für Kunst und Medientechnologie της Καρλσρούης, χρησιμοποιείται ως διδακτικό εργαλείο από επαγγελματικές ομάδες, σχολές χορού, πανεπιστήμια, μεταπτυχιακά αρχιτεκτονικά προγράμματα και σχολεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης σε όλο τον κόσμο. Το 2009 πρωτοπαρουσιάζει τo Synchronous Objects for One Flat Thing, ένα online ψηφιακό μουσικό θέμα που αναπτύχθηκε σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο της Πολιτείας του Οχάιο και αποκαλύπτει τις οργανωτικές αρχές της χορογραφίας και τις πιθανές εφαρμογές τους σε άλλες επιστήμες ή τέχνες. Το Synchronous Objects ήταν το πιλοτικό πρόγραμμα της Motion Bank του Φόρσαϊθ, μιας ερευνητικής πλατφόρμας εστιασμένης στη δημιουργία και την έρευνα online ψηφιακών μουσικών θεμάτων σε συνεργασία με προσκεκ λημένους χορογράφους. Ως διδάσκων ο Φόρσαϊθ καλείται τακτικά από πανεπιστήμια και πολιτιστικά ιδρύματα για να δώσει διαλέξεις και να διοργανώσει εκπαιδευτικά εργαστήρια. Το 2002 εκ λέχτηκε ως ένα από τα ιδρυτικά στελέχη (Dance Mentor) του φιλανθρωπικού προγράμματος Rolex Mentor and Protégé Arts Initiative. O Φόρσαϊθ είναι Επίτιμο Μέλος στο Κέντρο Laban για την Κίνηση και το Χορό στο Λονδίνο και Επίτιμος Διδάκτωρ του Juilliard School της Νέας Υόρκης. Σήμερα είναι καθηγητής χορού και καλλιτεχνικός σύμβουλος του Χορογραφικού Ινστιτούτου της Σχολής Χορού Glorya Kaufman στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καλιφόρνιας.

A Quiet Evening of Dance Στην κορυφή των 10 καλύτερων παραστάσεων χορού στην Αγγλία για το 2018. –The Guardian

6-10.2.2019 ΚΕΝΤΡΙΚΉ ΣΚΗΝΉ | 20:30 Διάρκεια: 1 ώρα και 55 λεπτά (με διάλειμμα)

Χορογραφία William Forsythe, σε καλλιτεχνική συνεργασία με τους Brigel Gjoka, Jill Johnson, Christopher Roman, Parvaneh Scharafali, Riley Watts, Rauf “RubberLegz“ Yasit and Ander Zabala Οι χορευτές είναι Cyril Baldy, Brigel Gjoka, Jill Johnson, Christopher Roman, Parvaneh Scharafali, Riley Watts, Rauf ‘RubberLegz’ Yasit

Για το Sadler’s Wells Διευθύνων Σύμβουλος & Καλλιτεχνικός Διευθυντής Alistair Spalding CBE Εκτελεστική Παραγωγός Suzanne Walker Υπεύθυνη Παραγωγής Bia Oliveira Παραγωγός Περιοδείας Αριστέα Χαραλαμπίδου Συντονισμός Παραγωγής Περιοδείας Florent Trioux Διεύθυνση Μάρκετινγκ Daniel King Διεύθυνση Επικοινωνίας Caroline Ansdell Υπεύθυνη Βεστιαρίου Miwa Mitsuhashi

Συνθέτης/Μουσική Morton Feldman, “Nature Pieces for Piano No 1”, από το First Recordings (δεκαετία 1950) – The Turfan Ensemble (ορχήστρα), Philipp Vandré (μαέστρος) © Mode (για το “Epilogue”) Συνθέτης/Μουσική Jean‐Philippe Rameau, Hippolyte et Aricie: Ritournelle (3η Πράξη), από το Une Symphonie Imaginaire, Marc Minkowski (μαέστρος) & Les Musiciens du Louvre (ορχήστρα) © 2005 Deutsche Grammophon GmbH, Βερολίνο (για το “Seventeen/ Twenty-One”)

Μια παραγωγή του Sadler’s Wells του Λονδίνου. Σε συμπαραγωγή με τα Théâtre de la Ville-Paris, le Théâtre du Châtelet και Festival d’Automne (Παρίσι), Festival Montpellier Danse 2019 (Μονπελιέ), Les Théâtres de la Ville de Luxembourg (Λουξεμβούργο), The Shed (Νέα Υόρκη), Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση (Αθήνα), deSingel international arts campus (Αμβέρσα).

Φωτισμοί Tanja Rühl & William Forsythe Κοστούμια Dorothee Merg & William Forsythe Ηχητικός Σχεδιασμός Niels Lanz Τεχνικοί Διεύθυνση Τεχνικών Παραγωγών / Φωτισμών Adam Carrée Διεύθυνση Ομάδας Παραγωγής Bob Bagley Ηλεκτρολόγος Παραγωγής Gerald McDermott Διεύθυνση Ήχου Simon Lambert

Πρώτη παρουσίαση στο Sadler’s Wells του Λονδίνου στις 4 Οκτωβρίου 2018. Η παράσταση απέσπασε το Βραβείο για Μπαλέτο του 2018 FEDORA - VAN CLEEF & ARPELS Συμπαραγωγή

The American choreographer creates entire worlds using nothing but the human body, space and time, making dance an unprecedented experience for dancers and audience alike.

A Quiet Evening of Dance William Forsythe

William Forsythe, the American choreographer who “electrified” ballet, outdone himself and created entire worlds using nothing but the human body, space and time. Four works by the great choreographer make for a pleasurable evening as the bodies of the outstanding dancers coordinate, fly, find themselves again—in other words, dance— on an empty stage with no sound accompanying them except their own bodies. The performance, an Onassis Stegi international co-production, includes two new pieces (Epilogue and Seventeen/Twenty One), two new versions of older works from Forsythe’s repertoire (Dialogue (DUO2015) and Catalogue (Second Edition), plus Prologue, an extract from Seventeen/Twenty One.

William Forsythe has been active in the field of choreography for over 45 years. His work is acknowledged for reorienting the practice of ballet from its identification with classical repertoire to a dynamic 21st century art form. Forsythe's deep interest in the fundamental principles of organization has led him to produce a wide range of projects including installations, films, and web based knowledge creation.

International reviews

The Guardian

A rare and rev ela tory eve nin g e: A rich ly sati sfyi ng pro gra mm . ced dan ly tive erla sup witt y, unp red icta ble, Financial Times

Qui et it may be, but Will iam For syth eâ€™s late st eve ning of dan ce at Sad lerâ€™s Wel ls reso und s with an extr aor dina ry cer ebr al and ima gina tive forc e. The Stage

eve ning : A cer ebr al, som etim es fun ny to bits , et ball For syth e ten der ly taki ng ism s. han mec its with play so he can exp ose and Independent

to with in a milli met re and Eve ry mov eme nt feel s mea sure d auto nom ous to sync hron ised . the dan cers seam less ly mov e from

Time Out (Melbourne)

6-10.2.2019 MAIN STAGE | 20:30 Duration: 1 hour and 55 minutes (with intermission)

Choreography William Forsythe and Brigel Gjoka, Jill Johnson, Christopher Roman, Parvaneh Scharafali, Riley Watts, Rauf “RubberLegz“ Yasit and Ander Zabala The dancers are Cyril Baldy, Brigel Gjoka, Jill Johnson, Christopher Roman, Parvaneh Scharafali, Riley Watts, Rauf ‘RubberLegz’ Yasit

For Sadler’s Wells Chief Executive & Artistic Director Alistair Spalding CBE Executive Producer Suzanne Walker Head of Producing & Touring Bia Oliveira Tour Producer Aristea Charalampidou Producing & Touring Coordinator Florent Trioux Marketing Manager Daniel King Senior Press Manager Caroline Ansdell Wardrobe Supervisor Miwa Mitsuhashi

Composer/Music Morton Feldman, ‘Nature Pieces for Piano No 1’, from First Recordings (1950s) – The Turfan Ensemble, Philipp Vandré © Mode (for ‘Epilogue’)

Lighting Tanja Rühl & William Forsythe Costumes Dorothee Merg & William Forsythe Sound Designer Niels Lanz

Composer/Music Jean‐Philippe Rameau, Hippolyte et Aricie: Ritournelle, from Une Symphonie Imaginaire, Marc Minkowski & Les Musiciens du Louvre © 2005 Deutsche Grammophon GmbH, Berlin (for ‘Seventeen/ Twenty-One’)

Technicians Director of Technical Productions/Lighting Adam Carree Production Company Manager Bob Bagley Production Electrician/Relighter Gerald McDermott Head of Sound Simon Lambert

A Sadler’s Wells London production.

First performed at Sadler’s Wells London on 4 October 2018. Winner of the FEDORA - VAN CLEEF & ARPELS Prize for Ballet 2018

Co-produced with Théâtre de la Ville-Paris, le Théâtre du Châtelet and Festival d’Automne à Paris; Festival Montpellier Danse 2019; Les Théâtres de la Ville de Luxembourg; The Shed, New York; Onassis Stegi; deSingel international arts campus (Antwerp).

Co-produced with

A Quiet Evening of Dance was included in the top ten dance productions in the UK during 2018 by The Guardianâ€™s dance critics, Judith Mackrell and Lyndsey Winship.

Όταν η μουσική κλείνει, η Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση χορεύει με τον William Forsythe.

G O F DA N C E A Q U IE T E V E N IN