Παραμύθια του Β2 2020-21

Παραμύθια του Β2

Περιεχόμενα Η γάτα με τη μαύρη ουρά ............................................................... 5 Η νύφη κι ο γαμπρός ....................................................................... 9 Η οικογένεια .....................................................................................15 Οι φίλες που χώρισαν ....................................................................25 Πριγκίπισσα για μία μέρα ..............................................................28 Στη θάλασσα ....................................................................................31 Το ξωτικό που ήθελε να κάνει δουλειά ......................................37 Το γιγάντιο σκουλήκι ......................................................................43

2

Το γκρίζο λουλούδι ........................................................................51 Το Φθινόπωρο, ο Χειμώνας, η γλυκιά Άνοιξη και το Καλοκαίρι …...57

Ο μονόκερος που μιλούσε .............................................................78 Η σταγόνα, η καταιγίδα και το σύννεφο ......................................82 Ο μαγικός κήπος ............................................................................89 Η ιστορία του Εριόλ .......................................................................95 Ο εφιάλτης .....................................................................................101 Το κίτρινο κεράσι ..........................................................................105 Το σκουλήκι που δεν ήθελε να βγει από τη φωλιά του ...........111

3

Παραμύθια του Β2 Α’ Τρίμηνο 4

Η γάτα με τη μαύρη ουρά

Του Δημήτρη Τ.

5

Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν μια γάτα που είχε μαύρη ουρά.

Αυτή η γάτα ήταν αδέσποτη.

6

Τη βρήκε ένα κύριος, την πήγε στον κτηνίατρο και την έκανε δική του. Και ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.

7

8

Η νύφη κι ο γαμπρός

Συγγραφέας: Αναστασία Ρ.

9

Mια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα ζευγάρι αυτό δεν είχε παντρευτεί και σκεφτόταν να παντρευτώ ή να μην παντρευτώ είπε το αγόρι Το σκέφτηκε θα παντρευτώ θα της κάνω πρόταση γάμου.

10

Μετά έφαγαν πίτσα μια μαργαρίτα με μπλε τυρί και πεπερόνι. Μετά είχε πολλά λεφτά ήθελε να πάρει ένα σπίτι και ήθελε να το πάρει κιόλας και τσακώθηκαν.

- θα το πάρω εγώ.

-Όχι εσύ, εγώ.

-Όχι, εγώ. Ξέρεις το γιατί! Πού θα βρω άλλο σπίτι!

-Θα δεις, έλα μαζί μου!

11

-Ωραία, θα ‘ρθω μόνο αν μου λες αλήθεια.

-Εντάξει, θα κάνουμε συμφωνία.

-Εντάξει, αύριο θα γίνει η συμφωνία. Τώρα πάμε μια βόλτα.

-Κοιτάχτε, τέσσερις μεγάλες πεταλούδες!

-Τώρα τι να κάνουμε; Δεν ξέρω. Νομίζω ότι γεννάω αλήθεια!

-Ωραία πάμε στο νοσοκομείο.

12

-Ωραία, πάμε στο σπίτι!

-Ξεχάσαμε να πάρουμε μπιμπερό.

-Πάμε να το πάρουμε. Και ζήσαμε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.

13

14

Η οικογένεια

Της Αναστασίας Ρ.

15

Μια φορά κι έναν καιρό, ζούσε μια φτωχή οικογένεια. Τον μπαμπά τον έλεγαν Χάρη, τη μαμά Ρόζα, το μωρό Άννα, τον μεγάλο αδελφό Άκη και τη μεγάλη αδελφή Νανά.

Μια μέρα η Νανά συνάντησε μια καλή γριούλα

16

και τη βοήθησε να περάσει το ποτάμι. Η γριούλα μεταμορφώθηκε σε νεράιδα και για να ευχαριστήσει τη Νανά για την καλοσύνη της, της έδωσε ένα πουγκί με πολλά λεφτά.

17

Χαρούμενη η Νανά έτρεξε στην οικογένειά της και τους είπε τι συνέβη. Όλοι αγόρασαν ρούχα και ένα ψυγείο που δεν είχαν. Επίσης, πήραν κι ένα σκυλάκι, το οποίο ονόμασαν Ζήκο.

18

Η οικογένεια έκανε πολλά πράγματα. Πήγαινε βόλτα στην παραλία, αλλά έκανε και ταξίδια. Ένα από αυτά ήταν στη Ρωσία. Εκεί έκανε κρύο και συνάντησαν πολύ χιόνι. Έπαιξαν χιονοπόλεμο και έφαγαν σούσι.

19

Το Φθινόπωρο ξεκίνησαν τα σχολεία. Η Νανά και ο αδελφός της ξαναβρήκαν τους φίλους τους. Ο καιρός περνούσε. Ήρθε και η Καθαρή Δευτέρα, έφαγαν χαλβά και πέταξαν χαρταετό. Επίσης, έφτιαξαν και την κυραΣαρακοστή.

20

Μια μέρα, η οικογένεια επισκέφτηκε το Αττικό Πάρκο. Τα βράδια η Νανά έβλεπε πεφταστέρια κι έκανε ευχές.

21

Τα χρόνια πέρασαν και το κοριτσάκι τελείωσε το σχολείο. Βρήκε μία ωραία δουλειά σ’ ένα γραφείο. Αγόρασε κι ένα καναρίνι.

22

Κι έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.

23

24

Οι φίλες που χώρισαν

Της Σπυριδούλας Ν.

25

Μία φορά κι έναν καιρό υπήρχαν δύο φίλες. Τη μία την έλεγαν Σοφία και την άλλη Ολυμπία. Ήταν πολύ καλές φίλες. Ολυμπία: Θες να πάμε σε ένα εστιατόριο; Σοφία: Ναι, καλή η ιδέα σου! Μετά πήγαν στο εστιατόριο και συνάντησαν τη θεία και το θείο της Ολυμπίας και της Σοφίας και κάθισαν μαζί. Κάποια στιγμή, έσβησαν τα φώτα. Ολυμπία: Σοφία, φοβάμαι, πού είσαι; 26

Δεν μπορούσαν να βρουν την έξοδο. Είδαν το φως και βγήκαν και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.

27

Πριγκίπισσα για μία μέρα

Συγγραφέας: Ανδριάννα Σκ.

28

Μία φορά κι έναν καιρό ήταν μία κοπέλα. Να γινόμουν αν μπορούσα πριγκίπισσα για μια μέρα! Γιούπι και ζήτω θα φώναζα! Μόλις ξυπνούσα θα φόραγα το πιο όμορφο φουστάνι και θα στόλιζα το κεφάλι μου με ένα αστραφτερό στέμμα. Έξω από το παράθυρό μου θα ήταν το πόνυ μου. Θα το τάιζα με κύβους νοστιμιάς. Τριγύρω θα καλπάζαμε και θα πηδούσαμε εμπόδια πολλά! Το κοριτσάκι έγινε προγκίπισσα και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.

29

30

Στη θάλασσα

Συγγραφέας: Δημήτρη Τ.

31

Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένας κύριος που είχε παιδιά.

32

Μια μέρα είπε «Παιδιά, θέλετε να πάμε στη θάλασσα;».

«Ναι» είπαν όλα τα παιδιά με μια φωνή! Και ξεκίνησαν για τη θάλασσα.

33

Όμως στον δρόμο το αυτοκίνητο χάλασε. Τότε τα παιδιά είπαν: «Και τώρα, τι θα κάνουμε;». Ο κύριος είχε μια ιδέα: «Θα καλέσω την οδική βοήθεια!».

34

Ήρθε η οδική βοήθεια, έφτιαξαν το αυτοκίνητο και τελικά πήγαν στη θάλασσα! Και έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.

35

36

Το ξωτικό που ήθελε να κάνει δουλειά

Της Σπυριδούλας Ν.

37

Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρξε ένα ξωτικό που ήθελε να δουλέψει για να βγάλει λεφτά.

38

«Πότε θα βγάλω λεφτά για να αγοράσω νόστιμα φαγητά;» έλεγε. Επισκέφτηκε ένα μαγαζί και το κοίταζε. «Πόσο ωραία θα περνούσαμε! Ωραία φαγητά που έχουν εδώ!» σκέφτηκε.

-Θα ήθελα ένα, παρακαλώ!

39

-Ανοησίες! Έχεις φαγητό.

-Μη μου το παίρνεις! Είναι δικό μου.

-Δεν είναι δικό σου. Δεν έπρεπε να το πάρεις.

-Αν θέλεις φαγητό, έλα να δουλέψεις εδώ! Έτσι, το ξωτικό βρήκε εργασία στο μαγαζί και μπορούσε να αγοράζει τίμια το φαγητό του!

40

41

Παραμύθια του Β2 Β’ Τρίμηνο 42

43

44

45

46

47

48

49

50

Το γκρίζο λουλούδι

Παραμύθι της Αλεξάνδρας Φ.

51

Με λίγα λόγια Το γκρίζο λουλούδι ήταν στενοχωρημένο γιατί το κορόιδευαν. Αλλά, καταλάβατε ότι δεν πρέπει να νοιάζεται! Συγγραφέας: Αλεξάνδρα Φ. Είναι 7 ετών. Έχει 2 αδελφές και μένει στο Λαγονήσι.

52

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα γκρίζο λουλούδι. Έμενε σε ένα πράσινο λιβάδι. Εκεί, έμεναν και άλλα λουλούδια. Όλα το κορόιδευαν και αυτό ένιωθε λύπη.

- Χαχαχα! Πώς είσαι έτσι! Δεν έχεις χρώματα!

53

Μια μέρα, ήρθαν κάτι παιδιά για να μαζέψουν λουλούδια. Όλα είχαν κοπεί, εκτός από αυτό. Την Καθαρή Δευτέρα ένα φτωχό παιδί ήρθε και το έκοψε. Εκείνη τη στιγμή ένιωθε χαρά. Κατάλαβε όμως ότι κάτι πήγαινε στραβά. Έτσι, το κοριτσάκι ξαναφύτεψε το γκρίζο λουλούδι.

54

Τώρα, το γκρίζο λουλούδι δεν αισθανόταν άσχημα γιατί ήξερε πως κάποιος το αγαπά. Και πλέον, τα άλλα λουλούδια δεν το κορόιδευαν πια!

55

56

57

58

59

60

61

62

63

64

65

66

67

68

69

70

71

72

73

74

75

76

77

Ο μονόκερος που μιλούσε

Παραμύθι της Άννας Π.

78

Μία φορά κι έναν καιρό ήταν ένας μονόκερος που μιλούσε. "Γιατί όλοι με κοροϊδεύουν επειδή μιλάω; Δεν είμαστε όλοι ίδιοι!" σκεφτόταν από μέσα του. Όμως οι άλλοι μονόκεροι δεν καταλάβαιναν πως δε μοιάζουμε όλοι. Άραγε, πώς θα νιώθανε αν μιλούσαν και αυτοί; Και έτσι τον κορόιδευαν. "Ποια δικαιολογία έχετε να με κοροϊδεύετε;" ρωτούσε ο μονόκερος που μίλαγε.

79

Μία μέρα ήρθαν κυνηγοί και έπιασαν όλους τους μονόκερους εκτός από αυτόν που μιλούσε, διότι αυτός ήξερε από την προηγούμενη ότι θα έρθουν οι κυνηγοί, καθώς τους είχε δει. Ο μονόκερος κατάφερε και τους ελευθέρωσε και αυτοί με τη σειρά τους τον ευχαρίστησαν και τον αποδέχτηκαν στη μεγάλη παρέα τους. Και έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.

80

81

Η σταγόνα, η καταιγίδα και το σύννεφο

Συγγραφέας Σπυριδούλα Ν. Εκδόσεις Κέτσαπ 82

Μία φορά κι έναν καιρό ήταν μία σταγόνα, μία χαμογελαστή σταγόνα, οπότε δεν είχε λυπηθεί.

Εκεί κοντά ήταν και η καταιγίδα με το σύννεφο που συνέχεια κορόιδευαν και 83

υποτιμούσαν τη σταγόνα. " μα γιατί με κοροϊδεύουν η καταιγίδα και το σύννεφο; τι τους έχω κάνει;" αναρωτιόταν η σταγόνα ψιθυριστά.

84

Ήταν βράδυ και περιμένε τους γονείς της. Περίμενε και περίμενε ώσπου πέρασε πολύ ώρα. " θα περιμένω λίγο ακόμα" είπε με στεναχώρια η σταγόνα. Τότε ξαφνικά άκουσε μία φωνή να φωνάζει βοήθεια. Δεν άντεξε και πήγε να βοηθήσει. " Θέλει κάποιος βοήθεια;" ρώτησε τρομαγμένη. "Αχ, 85

Σταγόνα, θα μας βοηθήσεις; Μας κυνηγάει ένα λιοντάρι!" είπε η βροντή και το σύννεφο. "Μα, Βροντή, δεν μπορείς να κάνεις ένα μπουμ και να εξαφανιστεί το λιοντάρι;" πρότεινε η σταγόνα. Το σύννεφο απάντησε "Δεν έχει μάθει ακόμη!". Τότε η μικρή σταγόνα φώναξε τις οικογένειές τους και 86

αυτοί τους βοήθησαν. Από τότε έγιναν όλοι φίλοι και ζήσανε αυτοί καλά και εμείς καλύτερα.

87

88

Ο μαγικός κήπος

Συγγραφέας: Μιρένα Π.

89

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα παιδάκι που το λέγανε Χρήστο και ήταν φτωχό. Μία μέρα, καθώς έψαχνε για φαγητό, συνάντησε ένα γιγάντιο δέντρο με πάρα πολλά φρούτα. Αμέσως, ανέβηκε με λαχτάρα για να φάει.

90

Το δέντρο συμπάθησε το παιδάκι και για αυτό Του άνοιξε μία μυστική τρύπα. Και έτσι ο Χρήστος βρέθηκε έκπληκτος σε ένα κήπο που είχε κάθε λογής λουλούδια.

Εκεί βρήκε ένα μπουκαλάκι με ένα πολύχρωμο υγρό που έγραφε πάνω "Πιες με!". Ο Χρήστος το ήπιε. Την 91

επόμενη στιγμή, χωρίς να το καταλάβει, βρέθηκε σε ένα σπίτι γεμάτο φαγητά.

92

Ο Χρήστος όρμησε πάνω τους με λαχτάρα και έφαγε. Μετά χορτάτος πήγε για ύπνο. Και έζησε αυτός καλά και εμείς καλύτερα.

93

94

Η ιστορία του Εριόλ

Συγγραφέας: Εριόλ Σ.

95

Μία φορά και έναν καιρό ήταν ένας γάιδαρος που δεν μπορούσε να κουβαλήσει ξύλα ούτε χορτάρι. Ο ιδιοκτήτης του τον έδιωξε από το σπίτι.

96

Στον δρόμο για το δάσος, ο γάιδαρος συνάντησε τον σκύλο. Ο σκύλος τού είπε να τον ακολουθήσει στο δάσος, όπου πήγαινε και αυτός.

97

Και τον σκύλο τον είχε διώξει ο ιδιοκτήτης του επειδή δεν μπορούσε να πιάσει τις γάτες ούτε τους κλέφτες. Ο γάιδαρος δέχτηκε. Στον δρόμο για το δάσος συνάντησαν τον κόκορα που τους ζήτησε να έρθει και αυτός μαζί τους γιατί η κυρία του σπιτιού θα του έκοβε το κεφάλι. Αυτοί του είπαν ναι.

98

Έφτασαν στο δάσος και ο γάιδαρος κοιμήθηκε στο πάτωμα, ο κόκορας πάνω σε ένα δέντρο και ο σκύλος κοιμήθηκε στον κορμό του δέντρου. Το πρωί ο κόκορας κικιρικικι, τον άκουσε η αλεπού και του είπε να πάει στο σπίτι της για φαγητό. Ο κόκορας της είπε να βάλει το κεφάλι της στον κορμό, και τότε ο σκύλος την έπιασε από το λαιμό και γλύτωσαν όλοι. Και ζήσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα.

99

100

Ο εφιάλτης

Παραμύθι της Αναστασίας Ρ.

101

Μία φορά και έναν καιρό ήταν ένα κοριτσάκι. Ένα βράδυ, όταν την πήρε ο ύπνος, είδε έναν εφιάλτη. Ότι ήταν σε ένα μονοπάτι που χωριζόταν σε οκτώ διαφορετικά δρομάκια. Εκείνη διάλεξε να πάει μπροστά.

Όπως προχωρούσε, είδε ένα φάντασμα. Τότε το κοριτσάκι Ξύπνησε από το φόβο του και ήρθε η μαμά του 102

να το αγκαλιάσει. Το άλλο βράδυ, ήθελε να ο εφιάλτης και το καλό όνειρο. Όμως το καλό όνειρο κέρδισε γιατί ήταν το κοριτσάκι λιγότερο φορτωμένο με ανησυχίες και πολλές σκέψεις. Από τότε το κοριτσάκι έμαθε να είναι χαλαρό και ήρεμο.

103

104

Το κίτρινο κεράσι

Συγγραφέας Αλεξάνδρα Φ.

105

Με λίγα λόγια Το κίτρινο κεράσι ήταν λυπημένο Γιατί δεν είχε το ίδιο χρώμα με τα άλλα κεράσια. Πληροφορίες για τη συγγραφέα Η Αλεξάνδρα φ είναι 7 ετών. Έχει δύο αδερφές και μένει στο Λαγονήσι. Έχει γράψει τα βιβλία "Το γκρίζο λουλούδι" και "Το κίτρινο κεράσι".

106

Μία φορά και έναν καιρό σε ένα Πράσινο Λιβάδι ήταν κάτι κεράσια. Όμως από αυτά ήταν διαφορετικό και για αυτό όλοι το κορόιδευαν γιατί ήταν κίτρινο.

107

Μία μέρα ήρθε ένας κύριος κόψε χωρίς να δει κίτρινο κεράσι. Την επόμενη μέρα ο κύριος έβγαλε τα κεράσια στη λαϊκή αγορά. Μία κυρία με το παιδί της αγόρασε κεράσια. Κατά λάθος, μέσα σε αυτή έπεσε και το κίτρινο κεράσι. Γύρισε Στο σπίτι της, άρχισε να φτιάχνει ένα χυμό με τα κεράσια. Καθώς το ποτήρι με το χυμό στο δωμάτιο της κόρης της, ο χυμός της έπεσε στο μέσα στο ποτήρι. Η μαμά όμως το πέταξε με το ποτήρι. Το κίτρινο κεράσι ήθελε να δει 108

όμως κουτρουβάλησε και έπεσε στο ποτήρι με το χυμό. Όλος είχε γίνει κόκκινος. Όμως δεν ήξερε πώς να βγει. Για καλή του τύχη όμως είχε ένα κουτάκι που είχε πάνω του ένα ξινό. Ανέβηκε και εκείνη τη στιγμή πετάχτηκε ένα πράγμα και το κεράσι πετάχτηκε επάνω στο τραπέζι. Ελπίζω να καταλάβατε τι έγινε.

109

110

Το σκουλήκι που δεν ήθελε να βγει από τη φωλιά του

Παραμύθι του Δημήτρη Τ. Εκδόσεις: Χρωματιστά Γράμματα 111

Μία φορά ήταν ένα μικρό και χρωματιστό σκουλήκι που δεν ήθελε να βγει από τη φωλιά του. Μία μέρα η μαμά του τού είπε: - θέλεις να βγούμε έξω; - Όχι, δεν θέλω. Θα κάτσω μέσα.

- Εντάξει, του απάντησε η μαμά του και βγήκε έξω.

112

Μετά από λίγο, πέρασε ένας άνθρωπος και παραλίγο να την πατήσει τη μαμά, αλλά ευτυχώς αυτή σώθηκε. Το βράδυ όταν πήγαν για ύπνο, η φωλιά τους άρχισε να γκρεμίζεται.

- Τρέξτε να σωθείτε, φώναζαν και οι δύο. Δεν ήταν όμως σεισμός, αλλά αυτό το προκαλούσε ένα τζιπ. Μετά από λίγες μέρες, έσκαψαν μία καινούργια φωλιά στο βουνό και ζήσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα.

113

114

115